εν

The Ancient Greek ἕν n (“one”) used in set phrases.

nominative/accusative neuter of ένας (énas) (one)


υγίεια

Greek: υγεία (ygeía), polytonic spelling: ὑγεία

ὑγίεια ὑγίεια

(archaic, Ancient Greek) monotonic form of ancient ὑγίεια ("health")


τις

el-pron

τις • (tis) m (feminine τις, neuter τι) interrogative

tis (romanization)
τις (feminine)
τι (neuter)
τις (masculine nominative singular)
τις (feminine nominative singular)
τι (neuter nominative singular)
τίνες (masculine nominative plural)
τίνες (feminine nominative plural)
τίνα (neuter nominative plural)
τίνος (genitive masculine singular)
τίνος (feminine genitive singular)
τίνος (genitive neuter singular)
τίνων (genitive masculine plural)
τίνων (feminine genitive plural)
τίνων (genitive neuter plural)
τίνα (accusative masculine singular)
τίνα (accusative feminine singular)
τι (accusative neuter singular)
τίνας (accusative masculine plural)
τίνας (accusative feminine plural)
τίνα (accusative neuter plural)
All forms except genitives τίνος
τίνων and τι

All forms except genitives τίνος, τίνων and τι, are only used in set phrases in Modern Greek. Also the dative singular τίνι (masculine, feminine, neuter singular).

From Ancient Greek τίς (tís), interrogative pronoun (masculine, feminine) and τί (tí) (neuter).

Compare the indefinitve ancient pronoun τις at εν τινι τρόπω - older script: ἔν τινι τρόπῳ

τις πταίει;

τις ει; (military, recognition)

τίνι τρόπω;

(archaic, formal, always in set phrases) who? (what? / which person or people?)


ϝ

head

ϝ • (transliteration needed) (lowercase, uppercase Ϝ)

δίγαμμα
δίγαμμα#Ancient Greek


ευνή

evní (romanization)
ευνές (plural)
ευνή (nominative singular)
ευνές (nominative plural)
ευνής (genitive singular)
ευνών (genitive plural)
ευνή (accusative singular)
ευνές (accusative plural)
ευνή (singular vocative)
ευνές (plural vocative)


κοίτη

koíti (romanization)
κοίτες (plural)
κοίτη (nominative singular)
κοίτες (nominative plural)
κοίτης (genitive singular)
κοιτών (genitive plural)
κοίτη (accusative singular)
κοίτες (accusative plural)
κοίτη (singular vocative)
κοίτες (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek κοίτη (koítē).

χωρισμός από τραπέζης και κοίτης

lit.: "separation of table and bed". Legal separation.

(archaic, very rare, law) bed (used only in legal expression:)


όνος

ónos (romanization)
όνοι (plural)
όνος (nominative singular)
όνοι (nominative plural)
όνου (genitive singular)
όνων (genitive plural)
όνο (accusative singular)
όνους (accusative plural)
όνε (singular vocative)
όνοι (plural vocative)

(formal, archaic) donkey, ass (Equus asinus or Equus africanus)


καλαμάρι

καλαμάρι • (kalamári) n (plural καλαμάρια)

kalamári (romanization)
καλαμάρια (plural)
καλαμάρι (nominative singular)
καλαμάρια (nominative plural)
καλαμαριού (genitive singular)
καλαμαριών (genitive plural)
καλαμάρι (accusative singular)
καλαμάρια (accusative plural)
καλαμάρι (singular vocative)
καλαμάρια (plural vocative)

→ Romanian: călimară

From Byzantine Greek καλαμάρι(ο)ν (kalamári(o)n), from Latin calamārius, ultimately from Ancient Greek κάλαμος (kálamos).

inh

καλαμάρι(ο)ν


ναυς

nafs (romanization)
νήες (plural)
ναυς (nominative singular)
νήες (nominative plural)
νεώς (genitive singular)
νεών (genitive plural)
ναυν (accusative singular)
ναυς (accusative plural)
ναυ (singular vocative)
νήες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ναῦς (naûs, “ship”), from Proto-Indo-European *néh₂us. Cognate with Italian nave, Persian ناو (nâv).

learned borrowing

(nautical, historical, archaic) an ancient ship

(architecture, figuratively) nave (part of a church)


γόνυ

góny (romanization)
γόνατα (plural)
γόνυ (nominative singular)
γόνατα (nominative plural)
γόνατος (genitive singular)
γονάτων (genitive plural)
γόνυ (accusative singular)
γόνατα (accusative plural)
γόνυ (singular vocative)
γόνατα (plural vocative)

κλίνω το γόνυ

I show respect (literally, “I bend the knee”)

(archaic, expression) knee. Used in the set phrase (in indication of respect):


αμνός

amnós (romanization)
αμνοί (plural)
αμνός (nominative singular)
αμνοί (nominative plural)
αμνού (genitive singular)
αμνών (genitive plural)
αμνό (accusative singular)
αμνούς (accusative plural)
αμνέ (singular vocative)
αμνοί (plural vocative)

ο αμνός του Θεού


θυγατέρα

head

θυγατέρα • (thygatéra) f (plural θυγατέρες)

thygatéra (romanization)
θυγατέρες (plural)
θυγατέρα (nominative singular)
θυγατέρες (nominative plural)
θυγατέρας (genitive singular)
θυγατέρων (genitive plural)
θυγατέρα (accusative singular)
θυγατέρες (accusative plural)
θυγατέρα (singular vocative)
θυγατέρες (plural vocative)

From Ancient Greek θυγάτηρ (thugátēr), from Proto-Indo-European *dʰugh₂tḗr. Cognate with Tsakonian σάτη (sáti).


Ϝ

Ϝ • (transliteration needed) (uppercase, lowercase ϝ)

δίγαμμα
δίγαμμα#Ancient Greek


ταώς

taós (romanization)
ταώς (nominative singular)
ταώ (genitive singular)
ταώ (accusative singular)
ταώ (singular vocative)

(astronomy) the constellation Pavo or the peacock


πάντα

πάντα • (pánta)

πας πας#Greek

(archaic) Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πας (pas).


κλωστή

klostí (romanization)
κλωστές (plural)
κλωστή (nominative singular)
κλωστές (nominative plural)
κλωστής (genitive singular)
κλωστών (genitive plural)
κλωστή (accusative singular)
κλωστές (accusative plural)
κλωστή (singular vocative)
κλωστές (plural vocative)

From Byzantine Greek κλωστή (klōstḗ), from the feminine of the Ancient Greek adjective κλωστός (klōstós), from the verb κλώθω (klṓthō). Verbal adjective of κλώθω (klṓthō, “to spin”).


προτείνω

προτείνω • (proteíno)

el-verb

προτεταμένος

προτείνω • (proteíno) (imperfect προέτεινα, past προέτεινα, passive προτείνομαι, p‑past προτάθηκα, ppp προτεταμένος)

proteíno (romanization)
προέτεινα (imperfect)
προέτεινα (past)
προτείνομαι (passive)
προτάθηκα (passive past)
προτεταμένος (participle passive perfect)
προτείνω (active first-person imperfective indicative present singular)
προτείνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προτείνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προτείνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προτείνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προτείνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προτείνει (active imperfective indicative present singular third-person)
προτείνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προτείνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προτείνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προτείνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προτεινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προτείνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προτείνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προτείνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προτεινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προτείνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προτείνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προτείνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προτείνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προτείνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προέτεινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προέτεινα (active first-person indicative past perfective singular)
προτεινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προτεινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προτάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προέτεινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προέτεινες (active indicative past perfective second-person singular)
προτεινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προτεινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προτάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προέτεινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προέτεινε (active indicative past perfective singular third-person)
προτεινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προτεινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προτάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προτείναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προτείναμε (active first-person indicative past perfective plural)
προτεινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προτείνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προτείνατε (active indicative past perfective plural second-person)
προτεινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προέτειναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προτείναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προτείνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προέτειναν (active indicative past perfective plural third-person)
προτείναν (active indicative past perfective plural third-person)
προτείνανε (active indicative past perfective plural third-person)
προτείνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προτεινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προτάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προτείνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προτείνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προτείνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προέτεινε (active imperative imperfective second-person singular)
προέτεινε (active imperative perfective second-person singular)
προτείνετε (active imperative imperfective plural second-person)
προτείνετε (active imperative perfective plural second-person)
προτείνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προτείνοντας (active participle present)
προτεινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας προτείνει (active participle past)
{προτεταμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
προτείνει (active infinitive-aorist)
προταθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek προτείνω (proteínō, “put forward, propose”), from προ- (pro-) + τείνω (teíno).


Ϝ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


͵ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


ϝ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


οίκος

oíkos (romanization)
οίκοι (plural)
οίκος (nominative singular)
οίκοι (nominative plural)
οίκου (genitive singular)
οίκων (genitive plural)
οίκο (accusative singular)
οίκους (accusative plural)
οίκε (singular vocative)
οίκοι (plural vocative)

τα εν οίκω μη εν δήμω

don't air your dirty laundry in public; Ancient Greek set phrase

Λευκός Οίκος

οίκος ευγηρίας

οίκος ανοχής ― oíkos anochís ― brothel, maison de tolerance

(now formal, archaic, or in set phrases) settlement, tent, temple, dwelling, home (structure built or serving as an abode of human beings)


θαυμαστός

head

θαυμαστός • (thavmastós) m (feminine θαυμαστή, neuter θαυμαστό)

thavmastós (romanization)
θαυμαστή (feminine)
θαυμαστό (neuter)
θαυμαστός (masculine nominative singular)
θαυμαστή (feminine nominative singular)
θαυμαστό (neuter nominative singular)
θαυμαστοί (masculine nominative plural)
θαυμαστές (feminine nominative plural)
θαυμαστά (neuter nominative plural)
θαυμαστού (genitive masculine singular)
θαυμαστής (feminine genitive singular)
θαυμαστού (genitive neuter singular)
θαυμαστών (genitive masculine plural)
θαυμαστών (feminine genitive plural)
θαυμαστών (genitive neuter plural)
θαυμαστό (accusative masculine singular)
θαυμαστή (accusative feminine singular)
θαυμαστό (accusative neuter singular)
θαυμαστούς (accusative masculine plural)
θαυμαστές (accusative feminine plural)
θαυμαστά (accusative neuter plural)
θαυμαστέ (masculine singular vocative)
θαυμαστή (feminine singular vocative)
θαυμαστό (neuter singular vocative)
θαυμαστοί (masculine plural vocative)
θαυμαστές (feminine plural vocative)
θαυμαστά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
θαυμαστότερος (masculine nominative singular)
θαυμαστότερη (feminine nominative singular)
θαυμαστότερο (neuter nominative singular)
θαυμαστότεροι (masculine nominative plural)
θαυμαστότερες (feminine nominative plural)
θαυμαστότερα (neuter nominative plural)
θαυμαστότερου (genitive masculine singular)
θαυμαστότερης (feminine genitive singular)
θαυμαστότερου (genitive neuter singular)
θαυμαστότερων (genitive masculine plural)
θαυμαστότερων (feminine genitive plural)
θαυμαστότερων (genitive neuter plural)
θαυμαστότερο (accusative masculine singular)
θαυμαστότερη (accusative feminine singular)
θαυμαστότερο (accusative neuter singular)
θαυμαστότερους (accusative masculine plural)
θαυμαστότερες (accusative feminine plural)
θαυμαστότερα (accusative neuter plural)
θαυμαστότερε (masculine singular vocative)
θαυμαστότερη (feminine singular vocative)
θαυμαστότερο (neuter singular vocative)
θαυμαστότεροι (masculine plural vocative)
θαυμαστότερες (feminine plural vocative)
θαυμαστότερα (neuter plural vocative)
θαυμαστότatος (masculine nominative singular)
θαυμαστότatη (feminine nominative singular)
θαυμαστότatο (neuter nominative singular)
θαυμαστότatοι (masculine nominative plural)
θαυμαστότatες (feminine nominative plural)
θαυμαστότatα (neuter nominative plural)
θαυμαστότatου (genitive masculine singular)
θαυμαστότatης (feminine genitive singular)
θαυμαστότatου (genitive neuter singular)
θαυμαστότatων (genitive masculine plural)
θαυμαστότatων (feminine genitive plural)
θαυμαστότatων (genitive neuter plural)
θαυμαστότatο (accusative masculine singular)
θαυμαστότatη (accusative feminine singular)
θαυμαστότatο (accusative neuter singular)
θαυμαστότatους (accusative masculine plural)
θαυμαστότatες (accusative feminine plural)
θαυμαστότatα (accusative neuter plural)
θαυμαστότatε (masculine singular vocative)
θαυμαστότatη (feminine singular vocative)
θαυμαστότatο (neuter singular vocative)
θαυμαστότatοι (masculine plural vocative)
θαυμαστότatες (feminine plural vocative)
θαυμαστότatα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θαυμαστός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θαυμαστός, etc.)

el-decl-adj-table

θαυμαστούς •

θαυμαστότερος •

θαυμαστότερη •

θαυμαστότερο •

θαυμαστότεροι •

θαυμαστότερες •

θαυμαστότερα •

θαυμαστότερου •

θαυμαστότερης •

θαυμαστότερου •

θαυμαστότερων •

θαυμαστότερων •

θαυμαστότερων •

θαυμαστότερο •

θαυμαστότερη •

θαυμαστότερο •

θαυμαστότερους •

θαυμαστότερες •

θαυμαστότερα •

θαυμαστότερε •

θαυμαστότερη •

θαυμαστότερο •

θαυμαστότεροι •

θαυμαστότερες •

θαυμαστότερα •

θαυμαστότatος •

θαυμαστότatη •

θαυμαστότatο •

θαυμαστότatοι •

θαυμαστότatες •

θαυμαστότatα •

θαυμαστότatου •

θαυμαστότatης •

θαυμαστότatου •

θαυμαστότatων •

θαυμαστότatων •

θαυμαστότatων •

θαυμαστότatο •

θαυμαστότatη •

θαυμαστότatο •

θαυμαστότatους •

θαυμαστότatες •

θαυμαστότatα •

θαυμαστότatε •

θαυμαστότatη •

θαυμαστότatο •

θαυμαστότatοι •

θαυμαστότatες •

θαυμαστότatα •

θαυμαστός καινούριος κόσμος


ιατρεύω

head

ιατρεύω • (iatrévo)

el-verb

ιατρεύω • (iatrévo) (past ιάτρευσα, passive ιατρεύομαι, p‑past ιατρεύθηκα, ppp ιατρευμένος)

iatrévo (romanization)
ιάτρευσα (past)
ιατρεύομαι (passive)
ιατρεύθηκα (passive past)
ιατρευμένος (participle passive perfect)
ιατρεύω (γιατρεύω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
ιατρεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ιατρεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ιατρευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ιατρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ιατρεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ιατρεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ιατρευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ιατρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ιατρεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ιατρεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ιατρευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ιατρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ιατρεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ιατρευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ιατρευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ιατρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ιατρεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ιατρεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ιατρευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ιατρευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ιατρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ιατρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ιατρεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ιατρεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ιατρεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ιατρευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ιατρευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ιάτρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ιάτρευσα (active first-person indicative past perfective singular)
ιατρευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ιατρευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ιατρεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ιάτρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ιάτρευσες (active indicative past perfective second-person singular)
ιατρευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ιατρευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ιατρεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ιάτρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ιάτρευσε (active indicative past perfective singular third-person)
ιατρευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ιατρευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ιατρεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ιατρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ιατρεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ιατρευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ιατρευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ιατρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ιατρεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ιατρευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ιατρευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ιάτρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ιατρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ιατρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ιάτρευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ιατρεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ιατρεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ιατρεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ιατρευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ιατρεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ιατρευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ιατρευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ιατρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ιατρεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ιατρεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ιατρευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ιάτρευε (active imperative imperfective second-person singular)
ιάτρευσε (active imperative perfective second-person singular)
ιατρεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ιατρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ιατρεύστε (active imperative perfective plural second-person)
ιατρεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ιατρευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ιατρεύοντας (active participle present)
ιατρευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ιατρεύσει (active participle past)
ιατρευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ιατρεύσει (active infinitive-aorist)
ιατρευθεί (infinitive-aorist passive)

γιατρεύω γιατρεύω#Greek

ἰατρεύω
ἰατρεύω#Ancient Greek

(obsolete, archaic) obsolete form of γιατρεύω (giatrévo), old spelling: ἰατρεύω (iatreúō)


διψών

dipsón (romanization)
διψών (masculine nominative singular)
διψούσα (feminine nominative singular)
διψόν (neuter nominative singular)
διψόντες (masculine nominative plural)
διψούσες (feminine nominative plural)
διψόντα (neuter nominative plural)
διψόντος (genitive masculine singular)
διψούσας (feminine genitive singular)
διψούσης (feminine genitive singular)
διψόντος (genitive neuter singular)
διψόντων (genitive masculine plural)
διψουσών (feminine genitive plural)
διψόντων (genitive neuter plural)
διψόντα (accusative masculine singular)
διψούσα (accusative feminine singular)
διψόν (accusative neuter singular)
διψόντες (accusative masculine plural)
διψούσες (accusative feminine plural)
διψόντα (accusative neuter plural)
διψών (masculine singular vocative)
διψούσα (feminine singular vocative)
διψόν (neuter singular vocative)
διψόντες (masculine plural vocative)
διψούσες (feminine plural vocative)
διψόντα (neuter plural vocative)

From Ancient Greek διψῶν (dipsôn, “thirsty”).


κεκλεισμένων των θυρών

head

κεκλεισμένων των θυρών

κεκλεισμένων των θυρών • (kekleisménon ton thyrón)

el-phrase

κεκλεισμένων των θυρών

Calque of French à huis clos. In genitive plural, from Ancient Greek perfect participle κεκλεισμένος (kekleisménos, “κεκλεισμένων”) of verb κλείω (kleíō), and θύρα (thúra, “η θύρα, τῶν θῠρῶν”)

το δικαστήριο / η επιτροπή συνεδριάζει κεκλεισμένων των θυρών

The jury / the council convenes in camera.

to dikastírio / i epitropí synedriázei kekleisménon ton thyrón

Οι εξετάσεις πιάνου στο ωδείο γίνονται κεκλεισμένων των θυρών· δεν υπάρχει ακροατήριο.

Piano exams at the conservatorie are behind closed doors; there is no audience.

Oi exetáseis piánou sto odeío gínontai kekleisménon ton thyrón; den ypárchei akroatírio.

(archaic, Katharevousa, learned) behind closed doors, in camera, privately, without audience (mainly for juries)

en-κεκλεισμένων_των_θυρών-el-phrase-XHloGHBE


ήπαρ

ípar (romanization)
ήπατα (plural)
ήπαρ (nominative singular)
ήπατα (nominative plural)
ήπατος (genitive singular)
ηπάτων (genitive plural)
ήπαρ (accusative singular)
ήπατα (accusative plural)
ήπαρ (singular vocative)
ήπατα (plural vocative)

From Ancient Greek ἧπαρ (hêpar), from Proto-Hellenic *eyékʷər, from Proto-Indo-European *Hyékʷr̥.

μόλυνση του ήπατος


πεινών

head

πεινών • (peinón) m

el-adj

πεινών • (peinón) m

From Ancient Greek πεινῶν (peinôn, “hungry”).


θρίδακας

head

θρίδακας • (thrídakas) f (plural θρίδακες)

thrídakas (romanization)
θρίδακες (plural)
θρίδακας (nominative singular)
θρίδακες (nominative plural)
θρίδακα (genitive singular)
θριδάκων (genitive plural)
θρίδακα (accusative singular)
θρίδακες (accusative plural)
θρίδακα (singular vocative)
θρίδακες (plural vocative)


οκτάπους

οκτάπους • (oktápous) m (plural οκτάποδες)

oktápous (romanization)
οκτάποδες (plural)

Learnedly, from Ancient Greek ὀκτάπους (oktápous) (adjective, also substantivised), from ὀκτα- (okta-, “eight-”), ὀκτώ (oktṓ), modern spelling οκτώ (októ, “eight”) and πούς m (poús, “foot”).

older spelling: ὀκτάπους (oktápous)

χταπόδι χταπόδι#Greek

(archaic) dated form of χταπόδι (chtapódi, “octopus”) literally: "with eight feet"


αιτώ

αιτώ • (aitó)

el-verb

αιτώ • (aitó) (past αιτούσα, passive αιτούμαι)

aitó (romanization)
αιτούσα (past)
αιτούμαι (passive)

See the passive αιτούμαι (aitoúmai). The rare modern active voice, learned borrowing from Ancient Greek αἰτῶ (aitô), contracted form of αἰτέω (aitéō).

lbor

αιτούμαι αιτούμαι#Greek

(archaic) chiefly used in the passive αιτούμαι (aitoúmai): request petition


όναρ

head

όναρ • (ónar) n

el-noun

όναρ • (ónar) n

όνειρο όνειρο#Greek

(archaic) Alternative form of όνειρο (óneiro, “dream”)


άρχομαι

head

άρχομαι • (árchomai)

el-verb

άρχομαι • (árchomai) passive found only in the present tense

άρχεται η συνεδρίασις

(formal, archaic) to begin. Used in archaic set phrases, e.g.


όπισθεν

head

όπισθεν • (ópisthen)

el-adv

όπισθεν • (ópisthen)

Κατοικεί στην Οδό Ιπποκράτους, όπισθεν του κολυμβητηρίου.

He lives on Ippokratous Street, behind the public swimming pool.

Katoikeí stin Odó Ippokrátous, ópisthen tou kolymvitiríou.

(formal, archaic, with genitive) behind, at the back


κλητός

head

κλητός • (klitós) m (feminine κλητή, neuter κλητό)

klitós (romanization)
κλητή (feminine)
κλητό (neuter)
κλητός (masculine nominative singular)
κλητή (feminine nominative singular)
κλητό (neuter nominative singular)
κλητοί (masculine nominative plural)
κλητές (feminine nominative plural)
κλητά (neuter nominative plural)
κλητού (genitive masculine singular)
κλητής (feminine genitive singular)
κλητού (genitive neuter singular)
κλητών (genitive masculine plural)
κλητών (feminine genitive plural)
κλητών (genitive neuter plural)
κλητό (accusative masculine singular)
κλητή (accusative feminine singular)
κλητό (accusative neuter singular)
κλητούς (accusative masculine plural)
κλητές (accusative feminine plural)
κλητά (accusative neuter plural)
κλητέ (masculine singular vocative)
κλητή (feminine singular vocative)
κλητό (neuter singular vocative)
κλητοί (masculine plural vocative)
κλητές (feminine plural vocative)
κλητά (neuter plural vocative)


αλεξήλιο

αλεξήλιο • (alexílio) n (plural αλεξήλια)

alexílio (romanization)
αλεξήλια (plural)
αλεξήλιο (nominative singular)
αλεξήλια (nominative plural)
αλεξηλίου (genitive singular)
αλεξήλιου (genitive singular)
αλεξηλίων (genitive plural)
αλεξήλιων (genitive plural)
αλεξήλιο (accusative singular)
αλεξήλια (accusative plural)
αλεξήλιο (singular vocative)
αλεξήλια (plural vocative)

From αλεξ- (alex-, “protection, deflection”) + ήλιος (ílios, “sun”), calque of French parasol.


πταίω

head

πταίω • (ptaío)

el-verb

πταίω • (ptaío)

Probably from Proto-Indo-European *p(y)eh₂w- (“to strike, hit”), and cognate with Latin paviō (“to beat, strike”), Lithuanian pjáuti (“to reap, cut”).

der

τις πταίει; (tis ptaíei?, “who's to blame?”) (article in 1874 by politician Charilaos Trikoupis)

φταίω φταίω#Greek

(dated, katharevousa, archaic) Alternative form of φταίω (ftaío), as in the expression


πας

head

πας • (pas) m (feminine πάσα, neuter παν)

pas (romanization)
πάσα (feminine)
παν (neuter)
πας (masculine nominative singular)
πάσα (feminine nominative singular)
παν (neuter nominative singular)
πάντες (masculine nominative plural)
πάσαι (feminine nominative plural)
πάντα (neuter nominative plural)
παντός (genitive masculine singular)
πάσης (feminine genitive singular)
παντός (genitive neuter singular)
πάντων (genitive masculine plural)
πασών (feminine genitive plural)
πάντων (genitive neuter plural)
πάντα (accusative masculine singular)
πάσας (accusative feminine singular)
παν (accusative neuter singular)
πάντας (accusative masculine plural)
πάσας (accusative feminine plural)
πάντα (accusative neuter plural)
πας (masculine singular vocative)
πάσα (feminine singular vocative)
παν (neuter singular vocative)
πάντες (masculine plural vocative)
πάσαι (feminine plural vocative)
πάντα (neuter plural vocative)
πάση (feminine singular)
πάσι (masculine neuter plural)
πάσαις . (feminine plural)

Dative cases only used in set phrases in Modern Greek: παντί (masculine and neuter singular), πάση (feminine singular), πάσι (masculine and neuter plural), πάσαις (feminine plural).

κατά πάσα πιθανότητα

πάσης φύσεως

ανά πάσα στιγμή

τέλος πάντων

εν πάση περιπτώσει

(archaic, only in set phrases) every, any

δια παντός

οι πάντες

τοις πάσι

(archaic, only in set phrases) whole, all


σάλπιγξ

sálpinx (romanization)
σάλπιγξ (plural)
σάλπιγξ (nominative singular)
σάλπιγγες (nominative plural)
σάλπιγγος (genitive singular)
σαλπίγγων (genitive plural)
σάλπιγγα (accusative singular)
σάλπιγγες (accusative plural)
σάλπιγξ (singular vocative)
σάλπιγγες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σάλπιγξ (sálpinx).

(formal, archaic, Katharevousa, military, music) war-trumpet, trump

(formal, archaic, Katharevousa, military) trumpet-call


ερυθροκύανος

ερυθροκύανος • (erythrokýanos) m (feminine ερυθροκύανη, neuter ερυθροκύανο)

erythrokýanos (romanization)
ερυθροκύανη (feminine)
ερυθροκύανο (neuter)
ερυθροκύανος (masculine nominative singular)
ερυθροκύανη (feminine nominative singular)
ερυθροκύανο (neuter nominative singular)
ερυθροκύανοι (masculine nominative plural)
ερυθροκύανες (feminine nominative plural)
ερυθροκύανα (neuter nominative plural)
ερυθροκύανου (genitive masculine singular)
ερυθροκύανης (feminine genitive singular)
ερυθροκύανου (genitive neuter singular)
ερυθροκύανων (genitive masculine plural)
ερυθροκύανων (feminine genitive plural)
ερυθροκύανων (genitive neuter plural)
ερυθροκύανο (accusative masculine singular)
ερυθροκύανη (accusative feminine singular)
ερυθροκύανο (accusative neuter singular)
ερυθροκύανους (accusative masculine plural)
ερυθροκύανες (accusative feminine plural)
ερυθροκύανα (accusative neuter plural)
ερυθροκύανε (masculine singular vocative)
ερυθροκύανη (feminine singular vocative)
ερυθροκύανο (neuter singular vocative)
ερυθροκύανοι (masculine plural vocative)
ερυθροκύανες (feminine plural vocative)
ερυθροκύανα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ερυθροκύανος

el-decl-adj-table

ερυθροκύανος •

ερυθροκύανη •

ερυθροκύανο •

ερυθροκύανοι •

ερυθροκύανες •

ερυθροκύανα •

ερυθροκύανου •

ερυθροκύανης •

ερυθροκύανου •

ερυθροκύανων •

ερυθροκύανων •

ερυθροκύανων •

ερυθροκύανο •

ερυθροκύανη •

ερυθροκύανο •

ερυθροκύανους •

ερυθροκύανες •

ερυθροκύανα •

ερυθροκύανε •

ερυθροκύανη •

ερυθροκύανο •

ερυθροκύανοι •

ερυθροκύανες •

ερυθροκύανα •

ε‧ρυ‧θρο‧κύ‧α‧νος

ερυθρός (erythrós, “red”) + κυανός (kyanós, “blue”)

affix

(formal, literary, archaic) purple, mauve, reddish-blue


αραπίνα

head

αραπίνα • (arapína) f (plural αραπίνες, masculine αράπης)

arapína (romanization)
αραπίνες (plural)
αράπης (masculine)
αραπίνα (nominative singular)
αραπίνες (nominative plural)
αραπίνας (genitive singular)
αραπίνων (genitive plural)
αραπίνα (accusative singular)
αραπίνες (accusative plural)
αραπίνα (singular vocative)
αραπίνες (plural vocative)

From Ottoman Turkish عرب (arab,arap, “Arab”), from Arabic عَرَب (ʕarab).

(colloquial, archaic, ethnic slur) Arab woman


αράπης

αράπης • (arápis) m (plural αράπηδες, feminine αραπίνα or αράπισσα)

arápis (romanization)
αράπηδες (plural)
αραπίνα (feminine)
αράπισσα (feminine)
αράπης (nominative singular)
αράπηδες (nominative plural)
αράπη (genitive singular)
αράπηδων (genitive plural)
αράπη (accusative singular)
αράπηδες (accusative plural)
αράπη (singular vocative)
αράπηδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish عرب (Arap), from Arabic عَرَب (ʕarab).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">Arap</i>


κοκότα

kokóta (romanization)
κοκότες (plural)
κοκότα (nominative singular)
κοκότες (nominative plural)
κοκότας (genitive singular)
κοκότα (accusative singular)
κοκότες (accusative plural)
κοκότα (singular vocative)
κοκότες (plural vocative)

(archaic) courtesan (high-class prostitute)


μαυροτσικλιτάρα

head

μαυροτσικλιτάρες

μαυροτσικλιτάρα • (mavrotsiklitára) f (plural μαυροτσικλιτάρες)

el-noun

μαυροτσικλιτάρες

mavrotsiklitára (romanization)
μαυροτσικλιτάρες (plural)
μαυροτσικλιτάρα (nominative singular)
μαυροτσικλιτάρες (nominative plural)
μαυροτσικλιτάρας (genitive singular)
μαυροτσικλιτάρων (genitive plural)
μαυροτσικλιτάρα (accusative singular)
μαυροτσικλιτάρες (accusative plural)
μαυροτσικλιτάρα (singular vocative)
μαυροτσικλιτάρες (plural vocative)

el-decl-noun

μαυροτσικλιτάρα

μαυροτσικλιτάρες

μαυροτσικλιτάρας

μαυροτσικλιτάρων

μαυροτσικλιτάρα

μαυροτσικλιτάρες

μαυροτσικλιτάρα

μαυροτσικλιτάρες


ξεβράκωτος

head

ξεβράκωτος • (xevrákotos) m (feminine ξεβράκωτη, neuter ξεβράκωτο)

xevrákotos (romanization)
ξεβράκωτη (feminine)
ξεβράκωτο (neuter)
ξεβράκωτος (masculine nominative singular)
ξεβράκωτη (feminine nominative singular)
ξεβράκωτο (neuter nominative singular)
ξεβράκωτοι (masculine nominative plural)
ξεβράκωτες (feminine nominative plural)
ξεβράκωτα (neuter nominative plural)
ξεβράκωτου (genitive masculine singular)
ξεβράκωτης (feminine genitive singular)
ξεβράκωτου (genitive neuter singular)
ξεβράκωτων (genitive masculine plural)
ξεβράκωτων (feminine genitive plural)
ξεβράκωτων (genitive neuter plural)
ξεβράκωτο (accusative masculine singular)
ξεβράκωτη (accusative feminine singular)
ξεβράκωτο (accusative neuter singular)
ξεβράκωτους (accusative masculine plural)
ξεβράκωτες (accusative feminine plural)
ξεβράκωτα (accusative neuter plural)
ξεβράκωτε (masculine singular vocative)
ξεβράκωτη (feminine singular vocative)
ξεβράκωτο (neuter singular vocative)
ξεβράκωτοι (masculine plural vocative)
ξεβράκωτες (feminine plural vocative)
ξεβράκωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ξεβράκωτος •

ξεβράκωτοι •

ξεβράκωτες •

ξεβράκωτου •

ξεβράκωτης •

ξεβράκωτου •

ξεβράκωτων •

ξεβράκωτων •

ξεβράκωτων •

ξεβράκωτους •

ξεβράκωτες •

ξεβράκωτοι •

ξεβράκωτες •

ξε‧βρά‧κω‧τος

ξε- (xe-, “un-”) + βρακί (vrakí, “pants, knickers”) with adjective ending.

prefix

Πήγε και παντρεύτηκε μια ξεβράκωτη.
Píge kai pantréftike mia xevrákoti.
He went and married a dowryless woman.

(figuratively, derogatory, humorous, archaic, of a woman) dowryless (not rich enough to bring any dowry to a marriage)


βασιλομήτωρ

head

βασιλομήτορες

βασιλομήτωρ • (vasilomítor) f (plural βασιλομήτορες)

el-noun

βασιλομήτορες

vasilomítor (romanization)
βασιλομήτορες (plural)
βασιλομήτωρ (nominative singular)
βασιλομήτορες (nominative plural)
βασιλομήτορος (genitive singular)
βασιλομητόρων (genitive plural)
βασιλομήτορα (accusative singular)
βασιλομήτορες (accusative plural)
βασιλομήτορ (singular vocative)
βασιλομήτορες (plural vocative)

el-decl-noun

βασιλομήτορες

βασιλομήτορος

βασιλομητόρων

βασιλομήτορα

βασιλομήτορες

βασιλομήτορες

βα‧σι‧λο‧μή‧τωρ

Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king”) + μήτηρ (mítir, “mother”). First attested 1868.

der

Η βασιλομήτωρ της Βρετανίας πέθανε το 2002.

I vasilomítor tis Vretanías péthane to 2002.

(formal, archaic) queen mother (mother of a ruling king or queen)


χρεωστώ

head

χρεωστώ • (chreostó)

el-verb

χρεωστώ • (chreostó) (imperfect χρωστούσα) found only in the imperfective tenses

chreostó (romanization)
χρωστούσα (imperfect)

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek χρεωστῶ (khreōstô), constructed form of χρεωστέω (khreōstéō).

χρωστάω χρωστάω#Greek

(formal, archaic) Alternative form of χρωστάω (chrostáo)


μεσοστρατίς

head

μεσοστρατίς • (mesostratís)

el-adv

μεσοστρατίς • (mesostratís)

με‧σο‧στρα‧τίς

From Byzantine Greek μεσοστρατίς (mesostratís), from μέσος (mésos, “middle, midst”) + στράτα (stráta, “street, road”).

inh

Ξεπρόβαλε μεσοστρατίς, το χέρι να σου δώσω.

1963, “Στρώσε Το Στρώμα Σου [Prepare Your Mattress]”, in Iakovos Kambanellis (lyrics), Mikis Theodorakis (music), Η Γειτονιά Των Αγγέλων [Neighbourhood of Angels], performed by Nikos Kourkoulos and Vangelis Seilinos

Appear in the middle of the road, so that I can give you my hand.

Xepróvale mesostratís, to chéri na sou dóso.

(archaic, literary, poetic) in the middle of theroad, midway


αγυιά

agyiá (romanization)
αγυιές (plural)
αγυιά (nominative singular)
αγυιές (nominative plural)
αγυιάς (genitive singular)
αγυιών (genitive plural)
αγυιά (accusative singular)
αγυιές (accusative plural)
αγυιά (singular vocative)
αγυιές (plural vocative)

Learned borrowing from Katharevousa ἀγυιά (aguiá) from Ancient Greek ἀγυιᾱ́ (aguiā́), less common variant of ἄγυια (águia). Loaned in the 19th century to substitute the Demotic σοκάκι (sokáki) which was a Turkish loanword.

lbor

informal, standard synonym: σοκάκι n (sokáki).

Near-synonyms: δρόμος m (drómos), οδός f (odós, “street”)

aná tas odoús kai tas agyiás

ανά τας οδούς και τας αγυιάς (from a Katharevousa set phrase)

everywhere, up every byroad
(literally, “by the roads and lanes”)

(dated) lane, back street, side street (small and narrow street or alley)


αιπόλος

aipólos (romanization)
αιπόλοι (plural)
αιπόλος (nominative singular)
αιπόλοι (nominative plural)
αιπόλου (genitive singular)
αιπόλων (genitive plural)
αιπόλο (accusative singular)
αιπόλους (accusative plural)
αιπόλε (singular vocative)
αιπόλοι (plural vocative)


ακήρατος

head

ακήρατος • (akíratos) m (feminine ακήρατη, neuter ακήρατο)

akíratos (romanization)
ακήρατη (feminine)
ακήρατο (neuter)
ακήρατος (masculine nominative singular)
ακήρατη (feminine nominative singular)
ακήρατο (neuter nominative singular)
ακήρατοι (masculine nominative plural)
ακήρατες (feminine nominative plural)
ακήρατα (neuter nominative plural)
ακήρατου (genitive masculine singular)
ακήρατης (feminine genitive singular)
ακήρατου (genitive neuter singular)
ακήρατων (genitive masculine plural)
ακήρατων (feminine genitive plural)
ακήρατων (genitive neuter plural)
ακήρατο (accusative masculine singular)
ακήρατη (accusative feminine singular)
ακήρατο (accusative neuter singular)
ακήρατους (accusative masculine plural)
ακήρατες (accusative feminine plural)
ακήρατα (accusative neuter plural)
ακήρατε (masculine singular vocative)
ακήρατη (feminine singular vocative)
ακήρατο (neuter singular vocative)
ακήρατοι (masculine plural vocative)
ακήρατες (feminine plural vocative)
ακήρατα (neuter plural vocative)

(archaic) pure, unadulterated, clean, untouched


ακροχορδών

ακροχορδώνες

ακροχορδών • (akrochordón) f (plural ακροχορδώνες)

el-noun

ακροχορδώνες

akrochordón (romanization)
ακροχορδώνες (plural)
ακροχορδών (nominative singular)
ακροχορδώνες (nominative plural)
ακροχορδώνος (genitive singular)
ακροχορδώνων (genitive plural)
ακροχορδώνα (accusative singular)
ακροχορδώνες (accusative plural)
ακροχορδών (singular vocative)
ακροχορδώνες (plural vocative)

el-decl-noun

ακροχορδώνες

ακροχορδώνος

ακροχορδώνων

ακροχορδώνες

ακροχορδώνες

α‧κρο‧χορ‧δών

From Ancient Greek ἀκροχορδών (akrokhordṓn), from ἄκρος (ákros, “edge”) + χορδή (chordí, “tag”).

ακροχορδώνα ακροχορδώνα#Greek

(formal, archaic) Alternative form of ακροχορδώνα (akrochordóna)


ώσπερ

head

ώσπερ • (ósper)

el-adv

ώσπερ • (ósper)

ώ‧σπερ ώσ‧περ

Ομιλούσε με στόμφο ώσπερ ρήτωρ αγορεύων

He was speaking with a pomposity just like a proclaiming orator.

(archaic, Katharevousa, formal or ironic) exactly like


εγέρθητε

head

εγέρθητε • (egérthite)

el-interj

εγέρθητε • (egérthite)

From Ancient Greek ἐγέρθητε (egérthēte), 2nd person plural imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (plural) stand up! get up! on your (plural) feet!


εγέρθητι

head

εγέρθητι • (egérthiti)

el-interj

εγέρθητι • (egérthiti)

From Ancient Greek ἐγέρθητῐ (egérthēti), 2nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

Εγέρθητι, στρατιώτη!

Εγέρθητι! Ακόμη είσαι σου κρεβάτι;

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (singular)stand up, get up, on your feet (an order to rise or stand)


αρχήθεν

(formal, archaic) from the beginning, from the start


παριστώ

head

παριστώ • (paristó)

el-verb

παριστώ • (paristó) (past παρέστησα, passive παριστώμαι)

paristó (romanization)
παρέστησα (past)
παριστώμαι (passive)

παριστάνω παριστάνω#Greek

(learned, archaic) Alternative form of παριστάνω (paristáno)


ποικίλως

head

ποικίλως • (poikílos)

el-adv

ποικίλως • (poikílos)

Learned borrowing from Ancient Greek ποικίλως (poikílōs).


τίνα

head

τίνα • (tína) m

From Ancient Greek τίνα (tína) accusative singular of the interrogative pronoun: masculine, feminine τίς (tís) and nominative, accusative plural of neuter τί (tí). Compare to the indefinite pronoun τίς (tís) with the equivalent form τινά (tiná).

whom? (singular masculine, fiminine) what? (plural neuter) - In Ancient Greek:

(formal, archaic) Nominative and accusative neuter plural form of τί (tí).; (monotonic: τι;)


͵Ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


-ιστί

From Ancient Greek -ιστί (-istí), from verb ending -ίζω (-ízo).

Έλληνας (Éllinas, “Greek”) + -ιστί (-istí) → ελληνιστί (ellinistí, “in Greek”)

Γάλλος (Gállos, “French”) + -ιστί (-istí) → γαλλιστί (gallistí, “in French”)

Λατίνος (Latínos, “Latin”) + -ιστί (-istí) → λατινιστί (latinistí, “in Latin”)

(formal, archaic, Katharevousa) added to a country adjective to make an adverb indicating use of that specific language:


ύβρις

ývris (romanization)
ύβρεις (plural)
ύβρις (nominative singular)
ύβρεις (nominative plural)
ύβρεως (genitive singular)
ύβρεων (genitive plural)
ύβριν (accusative singular)
ύβρεις (accusative plural)
ύβρι (singular vocative)
ύβρεις (plural vocative)

ξεστομίζω ύβρεις εναντίον κάποιου

(formal, archaic) insult, abuse (form of speech against someone deliberately intended to be rude)

Η εκλογή του Τραμπ αποτελεί ύβριν για τις ΗΠΑ.

The election of Trump is an insult to the United States.

I eklogí tou Tramp apoteleí ývrin gia tis IPA.

(formal, archaic) insult, affront (open or intentional offense)

(formal, archaic) hubris (excessive pride, presumption or arrogance, especially toward the Ancient Greek gods)


εγερθήτω

εγερθήτω • (egerthíto)

el-interj

εγερθήτω • (egerthíto)

From Ancient Greek ἐγερθήτω (egerthḗtō), 3nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) he/she must stand up! get up, on his/her feet!


μυκτήρ

head

μυκτήρ • (myktír) m (plural μυκτήρες)

el-noun

μυκτήρ • (myktír) m (plural μυκτήρες)

myktír (romanization)
μυκτήρες (plural)
μυκτήρ (nominative singular)
μυκτήρες (nominative plural)
μυκτήρος (genitive singular)
μυκτήρων (genitive plural)
μυκτήρ (accusative singular)
μυκτήρες (accusative plural)
μυκτήρ (singular vocative)
μυκτήρες (plural vocative)

From Ancient Greek μυκτήρ (muktḗr), from μύσσομαι (mússomai, “I blow my nose”). Related to μύξα (múxa, “snot, booger”).

(anatomy, formal, archaic, Katharevousa) nostril (either of the two orifices located on the nose)

μυκτηρίζω

to sniff at contemptuously, to disparage


τα εν οίκω μη εν δήμω

head

τα εν οίκω μη εν δήμω

τα εν οίκω μη εν δήμω • (ta en oíko mi en dímo)

From Byzantine Greek τὰ ἐν οἴκῳ μὴ ἐν δήμῳ (tà en oíkōi mḕ en dḗmōi, “that which is in the house, not to the town people”).

inh

τὰ ἐν οἴκῳ μὴ ἐν δήμῳ

air your dirty linen in public
air one's dirty laundry in public

(archaic, literary, set phrase) don't air your dirty linen in public (private matters should remain so)


ούτω

head

ούτω • (oúto)

el-adv

ούτω • (oúto)

ούτως ούτως#Greek

(formal, archaic, Katharevousa, mainly in set phrases) Alternative form of ούτως (oútos) (used before a consonant): thus, like this, like that


ούτως

head

ούτως • (oútos)

el-adv

ούτως • (oútos)

ούτως ή άλλως

και ούτω καθεξής

ούτως ειπείν

(formal, archaic, Katharevousa, mainly in set phrases) thus, so, like this, like that


άρχω

head

άρχω • (árcho)

el-verb

άρχω • (árcho) (passive άρχομαι) found only in the present tense

árcho (romanization)
άρχομαι (passive)
Non-past (indicative)
άρχω (active first-person present singular)
άρχομαι (first-person passive present singular)
άρχεις (active present second-person singular)
άρχεσαι (passive present second-person singular)
άρχει (active present singular third-person)
άρχεται (passive present singular third-person)
άρχουμε (active first-person plural present)
άρχομε (active first-person informal plural present)
αρχόμαστε (first-person passive plural present)
άρχετε (active plural present second-person)
άρχεστε (passive plural present second-person)
άρχεσθε (archaic passive plural present second-person)
άρχουν (active plural present third-person)
άρχονται (passive plural present third-person)
Future continuous (active future present)
άρχε (active imperative second-person singular)
άρχετε (active imperative plural second-person)
άρχεσθε (archaic imperative passive plural second-person)
άρχων (active participle present)
άρχουσα (active participle present)
άρχον (active participle present)
αρχόμενος (participle passive present)
-η (participle passive present)
-ο (participle passive present)

Learnedly, from Ancient Greek ἄρχω (árkhō).

Άρχει με σιδερένια πυγμή.

(formal, archaic) to rule, exercise power, govern

Άρχει του κόμματος με σιδερένια πυγμή.

She/He rules the party with an iron fist.

to rule, exercise power, govern
[with genitive]

(formal, archaic, passive voice) to begin


δυνατόν

From Ancient Greek δῠνᾰτόν (dunatón), singular neuter of δῠνᾰτός (dunatós, “strong, possible”).

είναι δυνατόν

αν είναι δυνατόν

you must be joking, you can't be serious

πως είναι δυνατόν...

όσο το δυνατόν πιο ...

(archaic, only in set phrases) possibility


πανταχού

head

πανταχού • (pantachoú)

el-adv

πανταχού • (pantachoú)

From Ancient Greek πανταχοῦ (pantakhoû), from πᾶν (pân, “every, all”) + -αχ- (-akh-, “palatal interfix”) + -οῦ (-oû, “adverbial suffix”).

πανταχού παρών

πανταχού της Γης

(formal, archaic, only in set phrases) everywhere (at all places)


ουδαμού

head

ουδαμού • (oudamoú)

el-adv

ουδαμού • (oudamoú)

From Ancient Greek οὐδαμοῦ (oudamoû), from οὐδαμός (oudamós, “no one”) + -οῦ (-oû, “adverbial suffix”).

ουδαμού της Γης

(formal, archaic) nowhere, anywhere (in no place)


παραβύστω

head

παραβύστω • (paravýsto)

πα‧ρα‧βύ‧στω

παραβύστῳ παραβύστῳ#Greek

(obsolete dative case) in secret; monotonic script of παραβύστῳ (parabústōi)


παράβυστος

παράβυστος • (parávystos) m

el-adj

παράβυστος • (parávystos) m

πα‧ρά‧βυ‧στος


ανιδρύομαι

head

ανιδρύομαι • (anidrýomai)

el-verb

ανιδρύομαι • (anidrýomai) passive (past ανιδρύθηκα, active ανιδρύω)

anidrýomai (romanization)
ανιδρύθηκα (past)
ανιδρύω (active)

ανιδρύομε (anidrýome)

α‧νι‧δρύ‧ο‧μαι


ανιδρύω

head

ανιδρύω • (anidrýo)

el-verb

ανιδρύω • (anidrýo) (past ανίδρυσα, passive ανιδρύομαι)

anidrýo (romanization)
ανίδρυσα (past)
ανιδρύομαι (passive)
ανιδρύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανιδρύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανιδρύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανιδρυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανιδρύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανιδρύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανιδρύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανιδρυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανιδρύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανιδρύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανιδρύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανιδρυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανιδρύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανιδρύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανιδρυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανιδρυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανιδρύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανιδρύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανιδρύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανιδρυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανιδρυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανιδρύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανιδρύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανιδρύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανιδρύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανιδρύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανιδρυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανιδρυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανίδρυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανίδρυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανιδρυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανιδρύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανίδρυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανίδρυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανιδρυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανιδρύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανίδρυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανίδρυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανιδρυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανιδρύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανιδρύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανιδρύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανιδρυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανιδρυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανιδρύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανιδρύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανιδρυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανιδρυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανίδρυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανιδρύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανιδρύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανίδρυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανιδρύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανιδρύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανιδρύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανιδρύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανιδρυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανιδρυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανιδρύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανιδρύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανιδρύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανιδρυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανίδρυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανίδρυσε (active imperative perfective second-person singular)
ανιδρύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανιδρύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανιδρύστε (active imperative perfective plural second-person)
ανιδρύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανιδρυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανιδρύοντας (active participle present)
έχοντας ανιδρύσει (active participle past)
ανιδρυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανιδρύσει (active infinitive-aorist)
ανιδρυθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Koine Greek ᾰ̓νιδρῡ́ω (“set up e.g. a statue”). By surface analysis, αν- (an-, “again”) + ιδρύω (idrýo, “found”), with the prefix from ανα- (ana-, “again”).

surf

(archaic, formal) to rebuild (of monuments, important buildings)

ιδρύω

to make to sit down; to settle; to found


εν παραβύστω

head

εν παραβύστω

εν παραβύστω • (en paravýsto)

From Ancient Greek ἐν παραβύστῳ (en parabústōi).

bor

ἐν παραβύστῳ


άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου

head

άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου

άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου • (ágnostoi ai voulaí tou Kyríou)

ágnostoi ai voulaí tou Kyríou (romanization)
the wills of the Lord (literally unknown)

From ἄγνωστοι αἱ βουλαί τοῦ Κυρίου.

God works in mysterious ways
God works in mysterious ways

(archaic, set phrase) God works in mysterious ways (a seemingly unfortunate or unfavourable situation or change may be beneficial later or in the long run)

en-άγνωστοι_αι_βουλαί_του_Κυρίου-el-proverb-sTLz88U4


κεμέρι

keméri (romanization)
κεμέρια (plural)
κεμέρι (nominative singular)
κεμέρια (nominative plural)
κεμεριού (genitive singular)
κεμεριών (genitive plural)
κεμέρι (accusative singular)
κεμέρια (accusative plural)
κεμέρι (singular vocative)
κεμέρια (plural vocative)

From Ottoman Turkish كمر (kemer, “belt”), from Persian کمر (kamar, “waist”).

(colloquial, archaic) money belt (of traditional type)

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό,
Ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό.
Stis Anatolís ta méri mia forá kai éna kairó,

1993, “Κεμάλ [Kemal]”, in Nikos Gatsos (lyrics), Manos Hatzidakis (music), Αντικατοπτρισμοί [Reflections], performed by Aliki Kayaloglou

In the lands of East once upon a time,
The money purse was empty, the water was mouldy.

Ítan ádeio to keméri, mouchliasméno to neró.

(colloquial, archaic, by extension) purse


ανταποδίνω

ανταποδίνω • (antapodíno)

el-verb

ανταποδίνω • (antapodíno) (past ανταπέδωσα)

antapodíno (romanization)
ανταπέδωσα (past)

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek

Archaic form of ανταποδίδω (antapodído).


ανίδρυση

head

ανίδρυση • (anídrysi) f (plural ανιδρύσεις)

anídrysi (romanization)
ανιδρύσεις (plural)
ανίδρυση (nominative singular)
ανιδρύσεις (nominative plural)
ανίδρυσης (genitive singular)
ανιδρύσεων (genitive plural)
ανίδρυση (accusative singular)
ανιδρύσεις (accusative plural)
ανίδρυση (singular vocative)
ανιδρύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανιδρύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανιδρύσεως •

(archaic, formal) rebuilding, reconstruction


ορύσσω

head

ορύσσω • (orýsso)

el-verb

ορύσσω • (orýsso) (past όρυξα, passive ορύσσομαι, p‑past ορύχθηκα, ppp ορυγμένος)

orýsso (romanization)
όρυξα (past)
ορύσσομαι (passive)
ορύχθηκα (passive past)
ορυγμένος (participle passive perfect)

Learned borrowing from Ancient Greek ὀρύσσω (orússō, “to dig”). Also in Mediaeval Greek, with alternative form ὀρύγω (orúgō).

lbor

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

σκάβω σκάβω#Greek

(learned, dated, archaic) synonym of σκάβω (skávo): dig


πέριξ

head

πέριξ • (périx)

el-prep

πέριξ • (périx)

«Επικίνδυνη ζώνη»: κάθε ζώνη εντός ή/και πέριξ μηχανήματος, όπου ένα πρόσωπο διατρέχει κίνδυνο για την υγεία του ή την ασφάλειά του.
«Epikíndyni zóni»: káthe zóni entós í/kai périx michanímatos, ópou éna prósopo diatréchei kíndyno gia tin ygeía tou í tin asfáleiá tou.
‘Danger zone’: any zone in and/or around machinery in which a person is subject to a risk to their health or safety.

(archaic) around, near, about (in the vicinity of)


ταὐτομετάβατος

head

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

ταὐτομετάβατος • (tautometábatos) m (feminine ταὐτομετάβατος, neuter ταὐτομετάβατον)

el-adj

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

tautometábatos (romanization)
ταὐτομετάβατος (feminine)
ταὐτομετάβατον (neuter)
ταὐτομετάβατος (feminine masculine nominative singular)
ταὐτομετάβατον (neuter nominative singular)
ταὐτομεταβάτω (dual feminine masculine nominative)
ταὐτομεταβάτω (dual neuter nominative)
ταὐτομετάβατοι (feminine masculine nominative plural)
ταὐτομετάβατᾰ (neuter nominative plural)
ταὐτομεταβάτου (feminine genitive masculine singular)
ταὐτομεταβάτου (genitive neuter singular)
ταὐτομεταβάτοιν (dual feminine genitive masculine)
ταὐτομεταβάτοιν (dual genitive neuter)
ταὐτομεταβάτων (feminine genitive masculine plural)
ταὐτομεταβάτων (genitive neuter plural)
ταὐτομεταβάτῳ (dative feminine masculine singular)
ταὐτομεταβάτῳ (dative neuter singular)
ταὐτομεταβάτοιν (dative dual feminine masculine)
ταὐτομεταβάτοιν (dative dual neuter)
ταὐτομεταβάτοις (dative feminine masculine plural)
ταὐτομεταβάτοις (dative neuter plural)
ταὐτομετάβατον (accusative feminine masculine singular)
ταὐτομετάβατον (accusative neuter singular)
ταὐτομεταβάτω (accusative dual feminine masculine)
ταὐτομεταβάτω (accusative dual neuter)
ταὐτομεταβάτους (accusative feminine masculine plural)
ταὐτομετάβατᾰ (accusative neuter plural)
ταὐτομετάβατε (feminine masculine singular vocative)
ταὐτομετάβατον (neuter singular vocative)
ταὐτομεταβάτω (dual feminine masculine vocative)
ταὐτομεταβάτω (dual neuter vocative)
ταὐτομετάβατοι (feminine masculine plural vocative)
ταὐτομετάβατᾰ (neuter plural vocative)

grc-adecl

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

ταὐ‧το‧με‧τά‧βα‧τος

A rare Katharevousa compound, constructed as an alternative for the Hellenistic grammar term αὐτοπαθής (autopathḗs, “reflexive”).
Compound from the ancient ταὐτός (tautós, “the same”) ταὐτο- + Hellenistic Koine μεταβατός (metabatós), from μεταβαίνω (metabaínō, “pass over from one place to another”). From μετα- (meta-, “meta-”) μετά (metá) + βατός (batós, “passable”) < βαίνω (baínō).

, Hellenistic Koine αὐτοπαθής (autopathḗs)


ιατρεύομαι

head

ιατρεύομαι • (iatrévomai)

el-verb

ιατρεύομαι • (iatrévomai) passive (past ιατρεύθηκα, ppp ιατρευμένος, active ιατρεύω)

iatrévomai (romanization)
ιατρεύθηκα (past)
ιατρευμένος (participle passive perfect)
ιατρεύω (active)

ιατρεύομε (iatrévome)

ι‧α‧τρεύ‧ο‧μαι

γιατρεύoμαι γιατρεύoμαι#Greek

(formal, archaic) Alternative form of γιατρεύoμαι (giatrévomai)


αντισήκωμα

head

αντισηκώματα

αντισήκωμα • (antisíkoma) n (plural αντισηκώματα)

el-noun

αντισηκώματα

antisíkoma (romanization)
αντισηκώματα (plural)
αντισήκωμα (nominative singular)
αντισηκώματα (nominative plural)
αντισηκώματος (genitive singular)
αντισηκωμάτων (genitive plural)
αντισήκωμα (accusative singular)
αντισηκώματα (accusative plural)
αντισήκωμα (singular vocative)
αντισηκώματα (plural vocative)

el-decl-noun

αντισηκώματα

αντισηκώματος

αντισηκωμάτων

αντισηκώματα

αντισηκώματα


αντιστροφή

head

αντιστροφή • (antistrofí) f (plural αντιστροφές)

antistrofí (romanization)
αντιστροφές (plural)
αντιστροφή (nominative singular)
αντιστροφές (nominative plural)
αντιστροφής (genitive singular)
αντιστροφών (genitive plural)
αντιστροφή (accusative singular)
αντιστροφές (accusative plural)
αντιστροφή (singular vocative)
αντιστροφές (plural vocative)

(archaic, dance) a change to the opposite direction


άπους

άπους • (ápous) m (feminine άπους, neuter άπουν)

ápous (romanization)
άπους (feminine)
άπουν (neuter)

Learnedly, from Ancient Greek ἄπους (ápous), from ἀ- (a-, “alpha privative”) + πούς m (poús, “foot”), stem ποδ-.


σαντιγύ

Borrowed from French chantilly, from French crème chantilly (“Chantilly cream, whipped cream”).

der

σαντιγί σαντιγί#Greek