τραβηγμένος

head

τραβηγμένος • (travigménos) m (feminine τραβηγμένη, neuter τραβηγμένο)

travigménos (romanization)
τραβηγμένη (feminine)
τραβηγμένο (neuter)
τραβηγμένος (masculine nominative singular)
τραβηγμένη (feminine nominative singular)
τραβηγμένο (neuter nominative singular)
τραβηγμένοι (masculine nominative plural)
τραβηγμένες (feminine nominative plural)
τραβηγμένα (neuter nominative plural)
τραβηγμένου (genitive masculine singular)
τραβηγμένης (feminine genitive singular)
τραβηγμένου (genitive neuter singular)
τραβηγμένων (genitive masculine plural)
τραβηγμένων (feminine genitive plural)
τραβηγμένων (genitive neuter plural)
τραβηγμένο (accusative masculine singular)
τραβηγμένη (accusative feminine singular)
τραβηγμένο (accusative neuter singular)
τραβηγμένους (accusative masculine plural)
τραβηγμένες (accusative feminine plural)
τραβηγμένα (accusative neuter plural)
τραβηγμένε (masculine singular vocative)
τραβηγμένη (feminine singular vocative)
τραβηγμένο (neuter singular vocative)
τραβηγμένοι (masculine plural vocative)
τραβηγμένες (feminine plural vocative)
τραβηγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τραβηγμένος •

τραβηγμένη •

τραβηγμένο •

τραβηγμένοι •

τραβηγμένες •

τραβηγμένα •

τραβηγμένου •

τραβηγμένης •

τραβηγμένου •

τραβηγμένων •

τραβηγμένων •

τραβηγμένων •

τραβηγμένο •

τραβηγμένη •

τραβηγμένο •

τραβηγμένους •

τραβηγμένες •

τραβηγμένα •

τραβηγμένε •

τραβηγμένη •

τραβηγμένο •

τραβηγμένοι •

τραβηγμένες •

τραβηγμένα •

τρα‧βηγ‧μέ‧νος

Perfect participle of τραβιέμαι (traviémai), passive voice of τραβάω, τραβώ (“pull, drag”).

participle of

Έχω τα μαλλιά μου τραβηγμένα πίσω με μια κοτσίδα.

I have my hair pulled back with a pigtail.

Écho ta malliá mou travigména píso me mia kotsída.


περνάει

head

περνάει • (pernáei)

el-verb-form

περνάει • (pernáei)

Alternative form: περνά (perná)

περνάω περνάω#Greek

περνώ περνώ#Greek

1st person singular present indicative form of περνάω (pernáo) / περνώ.


τραγουδημένος

head

τραγουδημένη

τραγουδημένο

τραγουδημένος • (tragoudiménos) m (feminine τραγουδημένη, neuter τραγουδημένο)

tragoudiménos (romanization)
τραγουδημένη (feminine)
τραγουδημένο (neuter)
τραγουδημένος (masculine nominative singular)
τραγουδημένη (feminine nominative singular)
τραγουδημένο (neuter nominative singular)
τραγουδημένοι (masculine nominative plural)
τραγουδημένες (feminine nominative plural)
τραγουδημένα (neuter nominative plural)
τραγουδημένου (genitive masculine singular)
τραγουδημένης (feminine genitive singular)
τραγουδημένου (genitive neuter singular)
τραγουδημένων (genitive masculine plural)
τραγουδημένων (feminine genitive plural)
τραγουδημένων (genitive neuter plural)
τραγουδημένο (accusative masculine singular)
τραγουδημένη (accusative feminine singular)
τραγουδημένο (accusative neuter singular)
τραγουδημένους (accusative masculine plural)
τραγουδημένες (accusative feminine plural)
τραγουδημένα (accusative neuter plural)
τραγουδημένε (masculine singular vocative)
τραγουδημένη (feminine singular vocative)
τραγουδημένο (neuter singular vocative)
τραγουδημένοι (masculine plural vocative)
τραγουδημένες (feminine plural vocative)
τραγουδημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τραγουδημένος

el-decl-adj-table

τραγουδημένος •

τραγουδημένη •

τραγουδημένο •

τραγουδημένοι •

τραγουδημένες •

τραγουδημένα •

τραγουδημένου •

τραγουδημένης •

τραγουδημένου •

τραγουδημένων •

τραγουδημένων •

τραγουδημένων •

τραγουδημένο •

τραγουδημένη •

τραγουδημένο •

τραγουδημένους •

τραγουδημένες •

τραγουδημένα •

τραγουδημένε •

τραγουδημένη •

τραγουδημένο •

τραγουδημένοι •

τραγουδημένες •

τραγουδημένα •

τρα‧γου‧δη‧μέ‧νος

Perfect participle of τραγουδιέμαι (tragoudiémai), passive voice of τραγουδάω, τραγουδώ (“I sing”).

participle of

τραγουδιέμαι

τραγουδισμένος τραγουδισμένος#Greek

(literary) sung, a less frequent variant of of τραγουδισμένος (tragoudisménos)


περνά

head

περνά • (perná)

el-verb-form

περνά • (perná)

Alternative form: περνάει (pernáei)

περνά, περνά η μέλισσα
με τα μελισσόπουλα
perná, perná i mélissa

passes, passes the bee
with the little bees

περνάω περνάω#Greek

περνώ περνώ#Greek

3rd person singular present indicative form of περνάω (pernáo) / περνώ.


ξεχασμένος

head

ξεχασμένος • (xechasménos) m (feminine ξεχασμένη, neuter ξεχασμένο)

xechasménos (romanization)
ξεχασμένη (feminine)
ξεχασμένο (neuter)
ξεχασμένος (masculine nominative singular)
ξεχασμένη (feminine nominative singular)
ξεχασμένο (neuter nominative singular)
ξεχασμένοι (masculine nominative plural)
ξεχασμένες (feminine nominative plural)
ξεχασμένα (neuter nominative plural)
ξεχασμένου (genitive masculine singular)
ξεχασμένης (feminine genitive singular)
ξεχασμένου (genitive neuter singular)
ξεχασμένων (genitive masculine plural)
ξεχασμένων (feminine genitive plural)
ξεχασμένων (genitive neuter plural)
ξεχασμένο (accusative masculine singular)
ξεχασμένη (accusative feminine singular)
ξεχασμένο (accusative neuter singular)
ξεχασμένους (accusative masculine plural)
ξεχασμένες (accusative feminine plural)
ξεχασμένα (accusative neuter plural)
ξεχασμένε (masculine singular vocative)
ξεχασμένη (feminine singular vocative)
ξεχασμένο (neuter singular vocative)
ξεχασμένοι (masculine plural vocative)
ξεχασμένες (feminine plural vocative)
ξεχασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ξεχασμένος •

ξεχασμένοι •

ξεχασμένες •

ξεχασμένου •

ξεχασμένης •

ξεχασμένου •

ξεχασμένων •

ξεχασμένων •

ξεχασμένων •

ξεχασμένους •

ξεχασμένες •

ξεχασμένοι •

ξεχασμένες •

ξε‧χα‧σμέ‧νος

Perfect participle of ξεχνιέμαι (xechniémai), passive voice of ξεχνάω, ξεχνώ (“forget”).

participle of

περασμένα ξεχασμένα

passed, forgotten; let bygones be bygones


διαπερασμένος

head

διαπερασμένη

διαπερασμένο

διαπερασμένος • (diaperasménos) m (feminine διαπερασμένη, neuter διαπερασμένο)

diaperasménos (romanization)
διαπερασμένη (feminine)
διαπερασμένο (neuter)
διαπερασμένος (masculine nominative singular)
διαπερασμένη (feminine nominative singular)
διαπερασμένο (neuter nominative singular)
διαπερασμένοι (masculine nominative plural)
διαπερασμένες (feminine nominative plural)
διαπερασμένα (neuter nominative plural)
διαπερασμένου (genitive masculine singular)
διαπερασμένης (feminine genitive singular)
διαπερασμένου (genitive neuter singular)
διαπερασμένων (genitive masculine plural)
διαπερασμένων (feminine genitive plural)
διαπερασμένων (genitive neuter plural)
διαπερασμένο (accusative masculine singular)
διαπερασμένη (accusative feminine singular)
διαπερασμένο (accusative neuter singular)
διαπερασμένους (accusative masculine plural)
διαπερασμένες (accusative feminine plural)
διαπερασμένα (accusative neuter plural)
διαπερασμένε (masculine singular vocative)
διαπερασμένη (feminine singular vocative)
διαπερασμένο (neuter singular vocative)
διαπερασμένοι (masculine plural vocative)
διαπερασμένες (feminine plural vocative)
διαπερασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of διαπερασμένος

el-decl-adj-table

διαπερασμένος •

διαπερασμένη •

διαπερασμένο •

διαπερασμένοι •

διαπερασμένες •

διαπερασμένα •

διαπερασμένου •

διαπερασμένης •

διαπερασμένου •

διαπερασμένων •

διαπερασμένων •

διαπερασμένων •

διαπερασμένο •

διαπερασμένη •

διαπερασμένο •

διαπερασμένους •

διαπερασμένες •

διαπερασμένα •

διαπερασμένε •

διαπερασμένη •

διαπερασμένο •

διαπερασμένοι •

διαπερασμένες •

διαπερασμένα •

δια‧πε‧ρα‧σμέ‧νος δι‧α‧πε‧ρα‧σμέ‧νος

Perfect participle of διαπερνιέμαι (diaperniémai), passive voice of διαπερνάω, διαπερνώ (“pass through”).

participle of

διαπερνιέμαι


χαλάστηκα

head

χαλάστηκα • (chalástika)

el-verb-form

χαλάστηκα • (chalástika)

χα‧λά‧στη‧κα

χαλιέμαι χαλιέμαι#Greek

χαλάω χαλάω#Greek

χαλώ χαλώ#Greek

1st person singular simple past form of χαλιέμαι (chaliémai) passive of χαλάω/χαλώ.


χαλιέμαι

head

χαλιέμαι • (chaliémai)

el-verb

χαλιέμαι • (chaliémai) passive (past χαλάστηκα, ppp χαλασμένος, active χαλάω/χαλώ)

chaliémai (romanization)
χαλάστηκα (past)
χαλασμένος (participle passive perfect)
χαλάω (active)
χαλώ (active)

χαλώ χαλάω#Greek


διψασμένε

head

διψασμένε • (dipsasméne)

δι‧ψα‧σμέ‧νε

διψασμένος διψασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of διψασμένος (dipsasménos).


κατουρημένος

κατουρημένος • (katouriménos) m (feminine κατουρημένη, neuter κατουρημένο)

katouriménos (romanization)
κατουρημένη (feminine)
κατουρημένο (neuter)
κατουρημένος (masculine nominative singular)
κατουρημένη (feminine nominative singular)
κατουρημένο (neuter nominative singular)
κατουρημένοι (masculine nominative plural)
κατουρημένες (feminine nominative plural)
κατουρημένα (neuter nominative plural)
κατουρημένου (genitive masculine singular)
κατουρημένης (feminine genitive singular)
κατουρημένου (genitive neuter singular)
κατουρημένων (genitive masculine plural)
κατουρημένων (feminine genitive plural)
κατουρημένων (genitive neuter plural)
κατουρημένο (accusative masculine singular)
κατουρημένη (accusative feminine singular)
κατουρημένο (accusative neuter singular)
κατουρημένους (accusative masculine plural)
κατουρημένες (accusative feminine plural)
κατουρημένα (accusative neuter plural)
κατουρημένε (masculine singular vocative)
κατουρημένη (feminine singular vocative)
κατουρημένο (neuter singular vocative)
κατουρημένοι (masculine plural vocative)
κατουρημένες (feminine plural vocative)
κατουρημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of κατουρημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κατουρημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κατουρημένος, etc.)

el-decl-adj-table

κατουρημένος •

κατουρημένη •

κατουρημένο •

κατουρημένοι •

κατουρημένες •

κατουρημένα •

κατουρημένου •

κατουρημένης •

κατουρημένου •

κατουρημένων •

κατουρημένων •

κατουρημένων •

κατουρημένο •

κατουρημένη •

κατουρημένο •

κατουρημένους •

κατουρημένες •

κατουρημένα •

κατουρημένε •

κατουρημένη •

κατουρημένο •

κατουρημένοι •

κατουρημένες •

κατουρημένα •

κα‧του‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of κατουριέμαι (katouriémai), passive voice of κατουράω, κατουρώ (“piss”).


μετρημένος

head

μετρημένος • (metriménos) m (feminine μετρημένη, neuter μετρημένο)

metriménos (romanization)
μετρημένη (feminine)
μετρημένο (neuter)
μετρημένος (masculine nominative singular)
μετρημένη (feminine nominative singular)
μετρημένο (neuter nominative singular)
μετρημένοι (masculine nominative plural)
μετρημένες (feminine nominative plural)
μετρημένα (neuter nominative plural)
μετρημένου (genitive masculine singular)
μετρημένης (feminine genitive singular)
μετρημένου (genitive neuter singular)
μετρημένων (genitive masculine plural)
μετρημένων (feminine genitive plural)
μετρημένων (genitive neuter plural)
μετρημένο (accusative masculine singular)
μετρημένη (accusative feminine singular)
μετρημένο (accusative neuter singular)
μετρημένους (accusative masculine plural)
μετρημένες (accusative feminine plural)
μετρημένα (accusative neuter plural)
μετρημένε (masculine singular vocative)
μετρημένη (feminine singular vocative)
μετρημένο (neuter singular vocative)
μετρημένοι (masculine plural vocative)
μετρημένες (feminine plural vocative)
μετρημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μετρημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μετρημένος, etc.)

el-decl-adj-table

μετρημένος •

μετρημένοι •

μετρημένες •

μετρημένου •

μετρημένης •

μετρημένου •

μετρημένων •

μετρημένων •

μετρημένων •

μετρημένους •

μετρημένες •

μετρημένοι •

μετρημένες •

με‧τρη‧μέ‧νος

Perfect participle of μετριέμαι (metriémai), passive voice of active μετράω/μετρώ (“I count, measure”).

participle of

(figuratively) moderate, careful in speech and manners, never exaggerating


ανορθογραφώ

head

ανορθογραφώ • (anorthografó)

el-verb

ανορθογράφησα

ανορθογραφημένος

ανορθογραφούμαι

ανορθογραφήθηκα

ανορθογραφώ • (anorthografó) (past ανορθογράφησα, passive ανορθογραφούμαι, p‑past ανορθογραφήθηκα, ppp ανορθογραφημένος)

anorthografó (romanization)
ανορθογράφησα (past)
ανορθογραφούμαι (passive)
ανορθογραφήθηκα (passive past)
ανορθογραφημένος (participle passive perfect)
ανορθογραφώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανορθογραφήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανορθογραφούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανορθογραφηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανορθογραφείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανορθογραφήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανορθογραφείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανορθογραφηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανορθογραφεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανορθογραφήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανορθογραφείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανορθογραφηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανορθογραφούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανορθογραφήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανορθογραφούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανορθογραφηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανορθογραφείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανορθογραφήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανορθογραφείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανορθογραφηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανορθογραφούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανορθογραφούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανορθογραφήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανορθογραφήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανορθογραφούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανορθογραφηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανορθογραφηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανορθογραφούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανορθογράφησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανορθογραφούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ανορθογραφούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ανορθογραφήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανορθογραφούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανορθογράφησες (active indicative past perfective second-person singular)
ανορθογραφούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ανορθογραφούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ανορθογραφήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανορθογραφούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανορθογράφησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανορθογραφούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανορθογραφείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανορθογραφήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανορθογραφούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανορθογραφήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανορθογραφούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανορθογραφηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανορθογραφούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανορθογραφήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ανορθογραφούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ανορθογραφηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανορθογραφούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανορθογραφούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανορθογράφησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανορθογραφήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανορθογραφήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανορθογραφούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανορθογραφούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανορθογραφήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανορθογραφηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανορθογραφηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανορθογραφώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανορθογραφήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανορθογραφούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανορθογραφηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανορθογράφησε (active imperative perfective second-person singular)
ανορθογραφήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανορθογραφείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανορθογραφήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανορθογραφείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανορθογραφηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανορθογραφώντας (active participle present)
ανορθογραφούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανορθογραφήσει (active participle past)
ανορθογραφημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανορθογραφήσει (active infinitive-aorist)
ανορθογραφηθεί (infinitive-aorist passive)

αν- (an-) privative + ορθογραφώ (orthografó)


τελούμε

head

τελούμε • (teloúme)

el-verb-form

τελούμε • (teloúme)

τελούμαι (teloúmai)

τελώ τελώ#Greek

1st person plural present indicative active form of τελώ (teló).


τελέσθηκα

head

τελέσθηκα • (telésthika)

el-verb-form

τελέσθηκα • (telésthika)

τε‧λέ‧σθη‧κα

τελούμαι τελούμαι#Greek

τελώ τελώ#Greek

(more formal) 1st person singular simple past form of τελούμαι (teloúmai) passive of τελώ.


κυβερνώμαι

head

κυβερνώμαι • (kyvernómai)

el-verb

κυβερνημένος

κυβερνώμαι • (kyvernómai) passive (past κυβερνήθηκα, ppp κυβερνημένος, active κυβερνώ)

kyvernómai (romanization)
κυβερνήθηκα (past)
κυβερνημένος (participle passive perfect)
κυβερνώ (active)

κυ‧βερ‧νώ‧μαι

κυβερνώ κυβερνώ#Greek


αναγεννημένος

head

αναγεννημένη

αναγεννημένο

αναγεννημένος • (anagenniménos) m (feminine αναγεννημένη, neuter αναγεννημένο)

anagenniménos (romanization)
αναγεννημένη (feminine)
αναγεννημένο (neuter)
αναγεννημένος (masculine nominative singular)
αναγεννημένη (feminine nominative singular)
αναγεννημένο (neuter nominative singular)
αναγεννημένοι (masculine nominative plural)
αναγεννημένες (feminine nominative plural)
αναγεννημένα (neuter nominative plural)
αναγεννημένου (genitive masculine singular)
αναγεννημένης (feminine genitive singular)
αναγεννημένου (genitive neuter singular)
αναγεννημένων (genitive masculine plural)
αναγεννημένων (feminine genitive plural)
αναγεννημένων (genitive neuter plural)
αναγεννημένο (accusative masculine singular)
αναγεννημένη (accusative feminine singular)
αναγεννημένο (accusative neuter singular)
αναγεννημένους (accusative masculine plural)
αναγεννημένες (accusative feminine plural)
αναγεννημένα (accusative neuter plural)
αναγεννημένε (masculine singular vocative)
αναγεννημένη (feminine singular vocative)
αναγεννημένο (neuter singular vocative)
αναγεννημένοι (masculine plural vocative)
αναγεννημένες (feminine plural vocative)
αναγεννημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναγεννημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναγεννημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναγεννημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αναγεννημένος •

αναγεννημένη •

αναγεννημένο •

αναγεννημένοι •

αναγεννημένες •

αναγεννημένα •

αναγεννημένου •

αναγεννημένης •

αναγεννημένου •

αναγεννημένων •

αναγεννημένων •

αναγεννημένων •

αναγεννημένο •

αναγεννημένη •

αναγεννημένο •

αναγεννημένους •

αναγεννημένες •

αναγεννημένα •

αναγεννημένε •

αναγεννημένη •

αναγεννημένο •

αναγεννημένοι •

αναγεννημένες •

αναγεννημένα •

α‧να‧γεν‧νη‧μέ‧νος

Perfect participle of αναγεννώμαι (anagennómai) or αναγεννιέμαι (anagenniémai), passive voice forms of αναγεννώ, αναγεννάω (“rejuvenate”).


κυβερνημένος

head

κυβερνημένος • (kyverniménos) m (feminine κυβερνημένη, neuter κυβερνημένο)

kyverniménos (romanization)
κυβερνημένη (feminine)
κυβερνημένο (neuter)
κυβερνημένος (masculine nominative singular)
κυβερνημένη (feminine nominative singular)
κυβερνημένο (neuter nominative singular)
κυβερνημένοι (masculine nominative plural)
κυβερνημένες (feminine nominative plural)
κυβερνημένα (neuter nominative plural)
κυβερνημένου (genitive masculine singular)
κυβερνημένης (feminine genitive singular)
κυβερνημένου (genitive neuter singular)
κυβερνημένων (genitive masculine plural)
κυβερνημένων (feminine genitive plural)
κυβερνημένων (genitive neuter plural)
κυβερνημένο (accusative masculine singular)
κυβερνημένη (accusative feminine singular)
κυβερνημένο (accusative neuter singular)
κυβερνημένους (accusative masculine plural)
κυβερνημένες (accusative feminine plural)
κυβερνημένα (accusative neuter plural)
κυβερνημένε (masculine singular vocative)
κυβερνημένη (feminine singular vocative)
κυβερνημένο (neuter singular vocative)
κυβερνημένοι (masculine plural vocative)
κυβερνημένες (feminine plural vocative)
κυβερνημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κυβερνημένος

el-decl-adj-table

κυβερνημένος •

κυβερνημένη •

κυβερνημένο •

κυβερνημένοι •

κυβερνημένες •

κυβερνημένα •

κυβερνημένου •

κυβερνημένης •

κυβερνημένου •

κυβερνημένων •

κυβερνημένων •

κυβερνημένων •

κυβερνημένο •

κυβερνημένη •

κυβερνημένο •

κυβερνημένους •

κυβερνημένες •

κυβερνημένα •

κυβερνημένε •

κυβερνημένη •

κυβερνημένο •

κυβερνημένοι •

κυβερνημένες •

κυβερνημένα •

κυ‧βερ‧νη‧μέ‧νος

Perfect participle of κυβερνιέμαι (kyverniémai), or κυβερνώμαι (kyvernómai), passive voice forms of κυβερνώ (“govern”).


τελεσμένος

head

τελεσμένος • (telesménos) m (feminine τελεσμένη, neuter τελεσμένο)

telesménos (romanization)
τελεσμένη (feminine)
τελεσμένο (neuter)
τελεσμένος (masculine nominative singular)
τελεσμένη (feminine nominative singular)
τελεσμένο (neuter nominative singular)
τελεσμένοι (masculine nominative plural)
τελεσμένες (feminine nominative plural)
τελεσμένα (neuter nominative plural)
τελεσμένου (genitive masculine singular)
τελεσμένης (feminine genitive singular)
τελεσμένου (genitive neuter singular)
τελεσμένων (genitive masculine plural)
τελεσμένων (feminine genitive plural)
τελεσμένων (genitive neuter plural)
τελεσμένο (accusative masculine singular)
τελεσμένη (accusative feminine singular)
τελεσμένο (accusative neuter singular)
τελεσμένους (accusative masculine plural)
τελεσμένες (accusative feminine plural)
τελεσμένα (accusative neuter plural)
τελεσμένε (masculine singular vocative)
τελεσμένη (feminine singular vocative)
τελεσμένο (neuter singular vocative)
τελεσμένοι (masculine plural vocative)
τελεσμένες (feminine plural vocative)
τελεσμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τελεσμένος •

τελεσμένοι •

τελεσμένες •

τελεσμένου •

τελεσμένης •

τελεσμένου •

τελεσμένων •

τελεσμένων •

τελεσμένων •

τελεσμένους •

τελεσμένες •

τελεσμένοι •

τελεσμένες •

τε‧λε‧σμέ‧νος

Perfect participle of τελούμαι (teloúmai), passive voice of τελώ (“perform, fulfill”).


κουβαλημένος

head

κουβαλημένος • (kouvaliménos) m (feminine κουβαλημένη, neuter κουβαλημένο)

kouvaliménos (romanization)
κουβαλημένη (feminine)
κουβαλημένο (neuter)
κουβαλημένος (masculine nominative singular)
κουβαλημένη (feminine nominative singular)
κουβαλημένο (neuter nominative singular)
κουβαλημένοι (masculine nominative plural)
κουβαλημένες (feminine nominative plural)
κουβαλημένα (neuter nominative plural)
κουβαλημένου (genitive masculine singular)
κουβαλημένης (feminine genitive singular)
κουβαλημένου (genitive neuter singular)
κουβαλημένων (genitive masculine plural)
κουβαλημένων (feminine genitive plural)
κουβαλημένων (genitive neuter plural)
κουβαλημένο (accusative masculine singular)
κουβαλημένη (accusative feminine singular)
κουβαλημένο (accusative neuter singular)
κουβαλημένους (accusative masculine plural)
κουβαλημένες (accusative feminine plural)
κουβαλημένα (accusative neuter plural)
κουβαλημένε (masculine singular vocative)
κουβαλημένη (feminine singular vocative)
κουβαλημένο (neuter singular vocative)
κουβαλημένοι (masculine plural vocative)
κουβαλημένες (feminine plural vocative)
κουβαλημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κουβαλημένος

el-decl-adj-table

κουβαλημένος •

κουβαλημένη •

κουβαλημένο •

κουβαλημένοι •

κουβαλημένες •

κουβαλημένα •

κουβαλημένου •

κουβαλημένης •

κουβαλημένου •

κουβαλημένων •

κουβαλημένων •

κουβαλημένων •

κουβαλημένο •

κουβαλημένη •

κουβαλημένο •

κουβαλημένους •

κουβαλημένες •

κουβαλημένα •

κουβαλημένε •

κουβαλημένη •

κουβαλημένο •

κουβαλημένοι •

κουβαλημένες •

κουβαλημένα •

κου‧βα‧λη‧μέ‧νος

Perfect participle of κουβαλιέμαι (kouvaliémai), passive voice of κουβαλάω, κουβαλώ (“carry”).


γερασμένος

head

γερασμένος • (gerasménos) m (feminine γερασμένη, neuter γερασμένο)

gerasménos (romanization)
γερασμένη (feminine)
γερασμένο (neuter)
γερασμένος (masculine nominative singular)
γερασμένη (feminine nominative singular)
γερασμένο (neuter nominative singular)
γερασμένοι (masculine nominative plural)
γερασμένες (feminine nominative plural)
γερασμένα (neuter nominative plural)
γερασμένου (genitive masculine singular)
γερασμένης (feminine genitive singular)
γερασμένου (genitive neuter singular)
γερασμένων (genitive masculine plural)
γερασμένων (feminine genitive plural)
γερασμένων (genitive neuter plural)
γερασμένο (accusative masculine singular)
γερασμένη (accusative feminine singular)
γερασμένο (accusative neuter singular)
γερασμένους (accusative masculine plural)
γερασμένες (accusative feminine plural)
γερασμένα (accusative neuter plural)
γερασμένε (masculine singular vocative)
γερασμένη (feminine singular vocative)
γερασμένο (neuter singular vocative)
γερασμένοι (masculine plural vocative)
γερασμένες (feminine plural vocative)
γερασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο γερασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο γερασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

γερασμένος •

γερασμένοι •

γερασμένες •

γερασμένου •

γερασμένης •

γερασμένου •

γερασμένων •

γερασμένων •

γερασμένων •

γερασμένους •

γερασμένες •

γερασμένοι •

γερασμένες •

γε‧ρα‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of γερνάω (gernáo), a verb without passive voice forms.

participle of

Είναι σχετικά νέα, αλλά μοιάζει πολύ γερασμένη.

She is quite young, but she looks as though she has aged much

Eínai schetiká néa, allá moiázei polý gerasméni.


πηδήθηκα

head

πηδήθηκα • (pidíthika)

el-verb-form

πηδήθηκα • (pidíthika)

πηδιέμαι πηδιέμαι#Greek

πηδάω πηδάω#Greek

πηδώ πηδώ#Greek

1st person singular simple past form of πηδιέμαι (pidiémai) passive of πηδάω/πηδώ.


σκουντήθηκα

head

σκουντήθηκα • (skountíthika)

el-verb-form

σκουντήθηκα • (skountíthika)

σκου‧ντή‧θη‧κα

σκουντιέμαι σκουντιέμαι#Greek

σκουντάω σκουντάω#Greek

σκουντώ σκουντώ#Greek

1st person singular simple past form of σκουντιέμαι (skountiémai) passive of σκουντάω/σκουντώ.


σκουντήχτηκα

head

σκουντήχτηκα • (skountíchtika)

el-verb-form

σκουντήχτηκα • (skountíchtika)

σκου‧ντή‧χτη‧κα

σκουντιέμαι σκουντιέμαι#Greek

σκουντάω σκουντάω#Greek

σκουντώ σκουντώ#Greek


ζητούμε

head

ζητούμε • (zitoúme)

el-verb-form

ζητούμε • (zitoúme)

ζητούμαι (zitoúmai)

ζητώ ζητώ#Greek

1st person plural present indicative active form of ζητώ (zitó).


ζητάμε

head

ζητάμε • (zitáme)

el-verb-form

ζητάμε • (zitáme)

ζητάω ζητάω#Greek

ζητώ ζητώ#Greek

1st person plural present indicative active form of ζητάω (zitáo) / ζητώ.


σκουντιέμαι

head

σκουντιέμαι • (skountiémai)

el-verb

σκουντήχτηκα

σκουντηγμένος

σκουντημένος

σκουντιέμαι • (skountiémai) passive (past σκουντήχτηκα/σκουντήθηκα, ppp σκουντηγμένος / σκουντημένος, active σκουντάω/σκουντώ)

skountiémai (romanization)
σκουντήχτηκα (past)
σκουντήθηκα (past)
σκουντηγμένος (participle passive perfect)
σκουντημένος (participle passive perfect)
σκουντάω (active)
σκουντώ (active)

σκου‧ντιέ‧μαι

σκουντώ σκουντάω#Greek


ανοσοποίησα

head

ανοσοποίησα • (anosopoíisa)

el-verb-form

ανοσοποίησα • (anosopoíisa)

ανοσοποιώ ανοσοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of ανοσοποιώ (anosopoió).


ανοσοποιήθηκα

head

ανοσοποιήθηκα • (anosopoiíthika)

el-verb-form

ανοσοποιήθηκα • (anosopoiíthika)

ανοσοποιώ ανοσοποιώ#Greek

1st person singular simple past passive form of ανοσοποιώ (anosopoió).


ανοσοποιούμαι

head

ανοσοποιούμαι • (anosopoioúmai)

el-verb

ανοσοποιήθηκα

ανοσοποιημένος

ανοσοποιούμαι • (anosopoioúmai) (past ανοσοποιήθηκα, ppp ανοσοποιημένος, active ανοσοποιώ)

anosopoioúmai (romanization)
ανοσοποιήθηκα (past)
ανοσοποιημένος (participle passive perfect)
ανοσοποιώ (active)

ανοσοποιώ ανοσοποιώ#Greek


ανοσοποιώ

head

ανοσοποιώ • (anosopoió)

el-verb

ανοσοποιημένος

ανοσοποιούμαι

ανοσοποιώ • (anosopoió) (past ανοσοποίησα, passive ανοσοποιούμαι, ppp ανοσοποιημένος)

anosopoió (romanization)
ανοσοποίησα (past)
ανοσοποιούμαι (passive)
ανοσοποιημένος (participle passive perfect)

(medicine) to immunise (UK), immunize (US)


βαστηγμένος

head

βαστηγμένος • (vastigménos) m (feminine βαστηγμένη, neuter βαστηγμένο)

vastigménos (romanization)
βαστηγμένη (feminine)
βαστηγμένο (neuter)
βαστηγμένος (masculine nominative singular)
βαστηγμένη (feminine nominative singular)
βαστηγμένο (neuter nominative singular)
βαστηγμένοι (masculine nominative plural)
βαστηγμένες (feminine nominative plural)
βαστηγμένα (neuter nominative plural)
βαστηγμένου (genitive masculine singular)
βαστηγμένης (feminine genitive singular)
βαστηγμένου (genitive neuter singular)
βαστηγμένων (genitive masculine plural)
βαστηγμένων (feminine genitive plural)
βαστηγμένων (genitive neuter plural)
βαστηγμένο (accusative masculine singular)
βαστηγμένη (accusative feminine singular)
βαστηγμένο (accusative neuter singular)
βαστηγμένους (accusative masculine plural)
βαστηγμένες (accusative feminine plural)
βαστηγμένα (accusative neuter plural)
βαστηγμένε (masculine singular vocative)
βαστηγμένη (feminine singular vocative)
βαστηγμένο (neuter singular vocative)
βαστηγμένοι (masculine plural vocative)
βαστηγμένες (feminine plural vocative)
βαστηγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βαστηγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βαστηγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

βαστηγμένος •

βαστηγμένη •

βαστηγμένο •

βαστηγμένοι •

βαστηγμένες •

βαστηγμένα •

βαστηγμένου •

βαστηγμένης •

βαστηγμένου •

βαστηγμένων •

βαστηγμένων •

βαστηγμένων •

βαστηγμένο •

βαστηγμένη •

βαστηγμένο •

βαστηγμένους •

βαστηγμένες •

βαστηγμένα •

βαστηγμένε •

βαστηγμένη •

βαστηγμένο •

βαστηγμένοι •

βαστηγμένες •

βαστηγμένα •

βα‧στηγ‧μέ‧νος

Perfect participle of βαστιέμαι (vastiémai), passive voice of βαστάω, βαστώ (“hold”).

participle of

βασταγμένος βασταγμένος#Greek

Alternative form of βασταγμένος (vastagménos)


βασταγμένος

head

βασταγμένος • (vastagménos) m (feminine βασταγμένη, neuter βασταγμένο)

vastagménos (romanization)
βασταγμένη (feminine)
βασταγμένο (neuter)
βασταγμένος (masculine nominative singular)
βασταγμένη (feminine nominative singular)
βασταγμένο (neuter nominative singular)
βασταγμένοι (masculine nominative plural)
βασταγμένες (feminine nominative plural)
βασταγμένα (neuter nominative plural)
βασταγμένου (genitive masculine singular)
βασταγμένης (feminine genitive singular)
βασταγμένου (genitive neuter singular)
βασταγμένων (genitive masculine plural)
βασταγμένων (feminine genitive plural)
βασταγμένων (genitive neuter plural)
βασταγμένο (accusative masculine singular)
βασταγμένη (accusative feminine singular)
βασταγμένο (accusative neuter singular)
βασταγμένους (accusative masculine plural)
βασταγμένες (accusative feminine plural)
βασταγμένα (accusative neuter plural)
βασταγμένε (masculine singular vocative)
βασταγμένη (feminine singular vocative)
βασταγμένο (neuter singular vocative)
βασταγμένοι (masculine plural vocative)
βασταγμένες (feminine plural vocative)
βασταγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βασταγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βασταγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

βασταγμένος •

βασταγμένη •

βασταγμένο •

βασταγμένοι •

βασταγμένες •

βασταγμένα •

βασταγμένου •

βασταγμένης •

βασταγμένου •

βασταγμένων •

βασταγμένων •

βασταγμένων •

βασταγμένο •

βασταγμένη •

βασταγμένο •

βασταγμένους •

βασταγμένες •

βασταγμένα •

βασταγμένε •

βασταγμένη •

βασταγμένο •

βασταγμένοι •

βασταγμένες •

βασταγμένα •

βα‧σταγ‧μέ‧νος

Perfect participle of βαστιέμαι (vastiémai), passive voice of βαστάω, βαστώ (“hold”).
Also, perfect participle of βαστάζομαι (vastázomai), passive voice of βαστάζω (“carry”)


σκουντηγμένος

head

σκουντηγμένη

σκουντηγμένο

σκουντηγμένος • (skountigménos) m (feminine σκουντηγμένη, neuter σκουντηγμένο)

skountigménos (romanization)
σκουντηγμένη (feminine)
σκουντηγμένο (neuter)
σκουντηγμένος (masculine nominative singular)
σκουντηγμένη (feminine nominative singular)
σκουντηγμένο (neuter nominative singular)
σκουντηγμένοι (masculine nominative plural)
σκουντηγμένες (feminine nominative plural)
σκουντηγμένα (neuter nominative plural)
σκουντηγμένου (genitive masculine singular)
σκουντηγμένης (feminine genitive singular)
σκουντηγμένου (genitive neuter singular)
σκουντηγμένων (genitive masculine plural)
σκουντηγμένων (feminine genitive plural)
σκουντηγμένων (genitive neuter plural)
σκουντηγμένο (accusative masculine singular)
σκουντηγμένη (accusative feminine singular)
σκουντηγμένο (accusative neuter singular)
σκουντηγμένους (accusative masculine plural)
σκουντηγμένες (accusative feminine plural)
σκουντηγμένα (accusative neuter plural)
σκουντηγμένε (masculine singular vocative)
σκουντηγμένη (feminine singular vocative)
σκουντηγμένο (neuter singular vocative)
σκουντηγμένοι (masculine plural vocative)
σκουντηγμένες (feminine plural vocative)
σκουντηγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of σκουντηγμένος

el-decl-adj-table

σκουντηγμένος •

σκουντηγμένη •

σκουντηγμένο •

σκουντηγμένοι •

σκουντηγμένες •

σκουντηγμένα •

σκουντηγμένου •

σκουντηγμένης •

σκουντηγμένου •

σκουντηγμένων •

σκουντηγμένων •

σκουντηγμένων •

σκουντηγμένο •

σκουντηγμένη •

σκουντηγμένο •

σκουντηγμένους •

σκουντηγμένες •

σκουντηγμένα •

σκουντηγμένε •

σκουντηγμένη •

σκουντηγμένο •

σκουντηγμένοι •

σκουντηγμένες •

σκουντηγμένα •

σκου‧ντηγ‧μέ‧νος

Perfect participle of σκουντιέμαι (skountiémai), passive voice of σκουντάω, σκουντώ (“nudge, push”).


πηδηγμένος

head

πηδηγμένος • (pidigménos) m (feminine πηδηγμένη, neuter πηδηγμένο)

pidigménos (romanization)
πηδηγμένη (feminine)
πηδηγμένο (neuter)
πηδηγμένος (masculine nominative singular)
πηδηγμένη (feminine nominative singular)
πηδηγμένο (neuter nominative singular)
πηδηγμένοι (masculine nominative plural)
πηδηγμένες (feminine nominative plural)
πηδηγμένα (neuter nominative plural)
πηδηγμένου (genitive masculine singular)
πηδηγμένης (feminine genitive singular)
πηδηγμένου (genitive neuter singular)
πηδηγμένων (genitive masculine plural)
πηδηγμένων (feminine genitive plural)
πηδηγμένων (genitive neuter plural)
πηδηγμένο (accusative masculine singular)
πηδηγμένη (accusative feminine singular)
πηδηγμένο (accusative neuter singular)
πηδηγμένους (accusative masculine plural)
πηδηγμένες (accusative feminine plural)
πηδηγμένα (accusative neuter plural)
πηδηγμένε (masculine singular vocative)
πηδηγμένη (feminine singular vocative)
πηδηγμένο (neuter singular vocative)
πηδηγμένοι (masculine plural vocative)
πηδηγμένες (feminine plural vocative)
πηδηγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πηδηγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πηδηγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

πηδηγμένος •

πηδηγμένοι •

πηδηγμένες •

πηδηγμένου •

πηδηγμένης •

πηδηγμένου •

πηδηγμένων •

πηδηγμένων •

πηδηγμένων •

πηδηγμένους •

πηδηγμένες •

πηδηγμένοι •

πηδηγμένες •

πη‧δηγ‧μέ‧νος

Perfect participle of πηδιέμαι (pidiémai), passive voice of πηδάω, πηδώ (“I jump, skip; fuck”).


σκουντημένος

head

σκουντημένος • (skountiménos) m (feminine σκουντημένη, neuter σκουντημένο)

skountiménos (romanization)
σκουντημένη (feminine)
σκουντημένο (neuter)
σκουντημένος (masculine nominative singular)
σκουντημένη (feminine nominative singular)
σκουντημένο (neuter nominative singular)
σκουντημένοι (masculine nominative plural)
σκουντημένες (feminine nominative plural)
σκουντημένα (neuter nominative plural)
σκουντημένου (genitive masculine singular)
σκουντημένης (feminine genitive singular)
σκουντημένου (genitive neuter singular)
σκουντημένων (genitive masculine plural)
σκουντημένων (feminine genitive plural)
σκουντημένων (genitive neuter plural)
σκουντημένο (accusative masculine singular)
σκουντημένη (accusative feminine singular)
σκουντημένο (accusative neuter singular)
σκουντημένους (accusative masculine plural)
σκουντημένες (accusative feminine plural)
σκουντημένα (accusative neuter plural)
σκουντημένε (masculine singular vocative)
σκουντημένη (feminine singular vocative)
σκουντημένο (neuter singular vocative)
σκουντημένοι (masculine plural vocative)
σκουντημένες (feminine plural vocative)
σκουντημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of σκουντημένος

el-decl-adj-table

σκουντημένος •

σκουντημένη •

σκουντημένο •

σκουντημένοι •

σκουντημένες •

σκουντημένα •

σκουντημένου •

σκουντημένης •

σκουντημένου •

σκουντημένων •

σκουντημένων •

σκουντημένων •

σκουντημένο •

σκουντημένη •

σκουντημένο •

σκουντημένους •

σκουντημένες •

σκουντημένα •

σκουντημένε •

σκουντημένη •

σκουντημένο •

σκουντημένοι •

σκουντημένες •

σκουντημένα •

σκου‧ντη‧μέ‧νος

σκουντηγμένος σκουντηγμένος#Greek

Alternative form of σκουντηγμένος (skountigménos): nudged, pushed


πηδημένος

head

πηδημένος • (pidiménos) m (feminine πηδημένη, neuter πηδημένο)

pidiménos (romanization)
πηδημένη (feminine)
πηδημένο (neuter)
πηδημένος (masculine nominative singular)
πηδημένη (feminine nominative singular)
πηδημένο (neuter nominative singular)
πηδημένοι (masculine nominative plural)
πηδημένες (feminine nominative plural)
πηδημένα (neuter nominative plural)
πηδημένου (genitive masculine singular)
πηδημένης (feminine genitive singular)
πηδημένου (genitive neuter singular)
πηδημένων (genitive masculine plural)
πηδημένων (feminine genitive plural)
πηδημένων (genitive neuter plural)
πηδημένο (accusative masculine singular)
πηδημένη (accusative feminine singular)
πηδημένο (accusative neuter singular)
πηδημένους (accusative masculine plural)
πηδημένες (accusative feminine plural)
πηδημένα (accusative neuter plural)
πηδημένε (masculine singular vocative)
πηδημένη (feminine singular vocative)
πηδημένο (neuter singular vocative)
πηδημένοι (masculine plural vocative)
πηδημένες (feminine plural vocative)
πηδημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πηδημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πηδημένος, etc.)

el-decl-adj-table

πηδημένους •

πη‧δη‧μέ‧νος

πηδηγμένος πηδηγμένος#Greek

Alternative form of πηδηγμένος (pidigménos)


αισιοδοξούσα

head

αισιοδοξούσα • (aisiodoxoúsa)

el-verb-form

αισιοδοξούσα • (aisiodoxoúsa)

αι‧σι‧ο‧δο‧ξού‧σα

αισιοδοξώ αισιοδοξώ#Greek

1st person singular imperfect form of αισιοδοξώ (aisiodoxó).


ανυπομονούσα

head

ανυπομονούσα • (anypomonoúsa)

el-verb-form

ανυπομονούσα • (anypomonoúsa)

α‧νυ‧πο‧μο‧νού‧σα

ανυπομονώ ανυπομονώ#Greek

1st person singular imperfect form of ανυπομονώ (anypomonó).


θωρούσα

head

θωρούσα • (thoroúsa)

el-verb-form

θωρούσα • (thoroúsa)

θωρώ θωρώ#Greek

1st person singular imperfect form of θωρώ (thoró).


περιπολούσα

head

περιπολούσα • (peripoloúsa)

el-verb-form

περιπολούσα • (peripoloúsa)

πε‧ρι‧πο‧λού‧σα

περιπολώ περιπολώ#Greek

1st person singular imperfect form of περιπολώ (peripoló).


ευημερούσα

head

ευημερούσα • (evimeroúsa)

el-verb-form

ευημερούσα • (evimeroúsa)

ευ‧η‧με‧ρού‧σα

ευημερώ ευημερώ#Greek

1st person singular imperfect form of ευημερώ (evimeró).


αφθονούσα

head

αφθονούσα • (afthonoúsa)

el-verb-form

αφθονούσα • (afthonoúsa)

α‧φθο‧νού‧σα

αφθονώ αφθονώ#Greek

1st person singular imperfect form of αφθονώ (afthonó).


ισοδυναμούσα

head

ισοδυναμούσα • (isodynamoúsa)

el-verb-form

ισοδυναμούσα • (isodynamoúsa)

ι‧σο‧δυ‧να‧μα

ισοδυναμώ ισοδυναμώ#Greek

1st person singular imperfect form of ισοδυναμώ (isodynamó).


χειρονομούσα

head

χειρονομούσα • (cheironomoúsa)

el-verb-form

χειρονομούσα • (cheironomoúsa)

χει‧ρο‧νο‧μού‧σα

χειρονομώ χειρονομώ#Greek

1st person singular imperfect form of χειρονομώ (cheironomó).


ακροβατούσα

head

ακροβατούσα • (akrovatoúsa)

el-verb-form

ακροβατούσα • (akrovatoúsa)

α‧κρο‧βα‧τού‧σα

ακροβατώ ακροβατώ#Greek

1st person singular imperfect form of ακροβατώ (akrovató).


σοβαρολογούσα

head

σοβαρολογούσα • (sovarologoúsa)

el-verb-form

σοβαρολογούσα • (sovarologoúsa)

σο‧βα‧ρο‧λο‧γού‧σα

σοβαρολογώ σοβαρολογώ#Greek

1st person singular imperfect form of σοβαρολογώ (sovarologó).


αφηγήθηκα

head

αφηγήθηκα • (afigíthika)

el-verb-form

αφηγήθηκα • (afigíthika)

αφηγούμαι αφηγούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αφηγούμαι (afigoúmai).


βόηθησα

head

βόηθησα • (vóithisa)

el-verb-form

βόηθησα • (vóithisa)

βοηθάω βοηθάω#Greek

βοηθώ βοηθώ#Greek

1st person singular simple past form of βοηθάω (voïtháo) / βοηθώ.

βοήθησα

more formal, with slightly different pronunciation


αφηγούμαι

head

αφηγούμαι • (afigoúmai)

el-verb

αφηγούμαι • (afigoúmai) deponent (past αφηγήθηκα, ppp αφηγημένος)

afigoúmai (romanization)
αφηγήθηκα (past)
αφηγημένος (participle passive perfect)


δημιουργούμε

head

δημιουργούμε • (dimiourgoúme)

el-verb-form

δημιουργούμε • (dimiourgoúme)

δημιουργούμαι (dimiourgoúmai)

δη‧μι‧ουρ‧γού‧με

δημιουργώ δημιουργώ#Greek

1st person plural present indicative active form of δημιουργώ (dimiourgó).


κατοικούμε

head

κατοικούμε • (katoikoúme)

el-verb-form

κατοικούμε • (katoikoúme)

κατοικούμαι (katoikoúmai)

κα‧τοι‧κού‧με

κατοικώ κατοικώ#Greek

1st person plural present indicative active form of κατοικώ (katoikó).


βοηθούμαι

head

βοηθούμαι • (voïthoúmai)

el-verb

βοηθούμαι • (voïthoúmai) passive (past βοηθήθηκα, ppp βοηθημένος, active βοηθώ)

voïthoúmai (romanization)
βοηθήθηκα (past)
βοηθημένος (participle passive perfect)
βοηθώ (active)

βοηθούμε (voïthoúme)

βο‧η‧θου‧μαι

βοηθώ βοηθώ#Greek


βοηθάμε

head

βοηθάμε • (voïtháme)

el-verb-form

βοηθάμε • (voïtháme)

βοηθάω βοηθάω#Greek

βοηθώ βοηθώ#Greek

1st person plural present indicative active form of βοηθάω (voïtháo) / βοηθώ.


τρομοκρατήθηκα

head

τρομοκρατήθηκα • (tromokratíthika)

el-verb-form

τρομοκρατήθηκα • (tromokratíthika)

τρο‧μο‧κρα‧τή‧θη‧κα

τρομοκρατούμαι τρομοκρατούμαι#Greek

τρομοκρατώ τρομοκρατώ#Greek

1st person singular simple past form of τρομοκρατούμαι (tromokratoúmai) passive of τρομοκρατώ.


τρομοκράτησα

head

τρομοκράτησα • (tromokrátisa)

el-verb-form

τρομοκράτησα • (tromokrátisa)

τρομοκράτισσα (tromokrátissa)

τρο‧μο‧κρά‧τη‧σα

τρομοκρατώ τρομοκρατώ#Greek

1st person singular simple past form of τρομοκρατώ (tromokrató).


τρομοκρατούμε

head

τρομοκρατούμε • (tromokratoúme)

el-verb-form

τρομοκρατούμε • (tromokratoúme)

τρομοκρατούμαι (tromokratoúmai)

τρο‧μο‧κρα‧τού‧με

τρομοκρατώ τρομοκρατώ#Greek

1st person plural present form of τρομοκρατώ (tromokrató).


τοποθετούμε

head

τοποθετούμε • (topothetoúme)

el-verb-form

τοποθετούμε • (topothetoúme)

το‧πο‧θε‧τού‧με

τοποθετώ τοποθετώ#Greek

1st person plural present active form of τοποθετώ (topothetó).


άφρισα

head

άφρισα • (áfrisa)

el-verb-form

άφρισα • (áfrisa)

αφρίζω αφρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αφρίζω (afrízo).


αφηγημένος

head

αφηγημένος • (afigiménos) m (feminine αφηγημένη, neuter αφηγημένο)

afigiménos (romanization)
αφηγημένη (feminine)
αφηγημένο (neuter)
αφηγημένος (masculine nominative singular)
αφηγημένη (feminine nominative singular)
αφηγημένο (neuter nominative singular)
αφηγημένοι (masculine nominative plural)
αφηγημένες (feminine nominative plural)
αφηγημένα (neuter nominative plural)
αφηγημένου (genitive masculine singular)
αφηγημένης (feminine genitive singular)
αφηγημένου (genitive neuter singular)
αφηγημένων (genitive masculine plural)
αφηγημένων (feminine genitive plural)
αφηγημένων (genitive neuter plural)
αφηγημένο (accusative masculine singular)
αφηγημένη (accusative feminine singular)
αφηγημένο (accusative neuter singular)
αφηγημένους (accusative masculine plural)
αφηγημένες (accusative feminine plural)
αφηγημένα (accusative neuter plural)
αφηγημένε (masculine singular vocative)
αφηγημένη (feminine singular vocative)
αφηγημένο (neuter singular vocative)
αφηγημένοι (masculine plural vocative)
αφηγημένες (feminine plural vocative)
αφηγημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αφηγημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αφηγημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αφηγημένος •

αφηγημένοι •

αφηγημένες •

αφηγημένου •

αφηγημένης •

αφηγημένου •

αφηγημένων •

αφηγημένων •

αφηγημένων •

αφηγημένους •

αφηγημένες •

αφηγημένοι •

αφηγημένες •

α‧φη‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of αφηγούμαι (afigoúmai, “narrate”), a verb only in the passive form.


γυάλισα

head

γυάλισα • (gyálisa)

el-verb-form

γυάλισα • (gyálisa)

γυαλίζω γυαλίζω#Greek

1st person singular simple past form of γυαλίζω (gyalízo).


τρομοκρατούμαι

head

τρομοκρατούμαι • (tromokratoúmai)

el-verb

τρομοκρατήθηκα

τρομοκρατημένος

τρομοκρατούμαι • (tromokratoúmai) (past τρομοκρατήθηκα, ppp τρομοκρατημένος, active τρομοκρατώ)

tromokratoúmai (romanization)
τρομοκρατήθηκα (past)
τρομοκρατημένος (participle passive perfect)
τρομοκρατώ (active)

τρομοκρατούμε (tromokratoúme)

τρο‧μο‧κρα‧τού‧μαι

τρομοκρατώ τρομοκρατώ#Greek

to be terrified, passive of τρομοκρατώ (tromokrató)


γυαλίστηκα

head

γυαλίστηκα • (gyalístika)

el-verb-form

γυαλίστηκα • (gyalístika)

γυαλίζομαι γυαλίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of γυαλίζομαι (gyalízomai).


γυαλίζομαι

head

γυαλίζομαι • (gyalízomai)

el-verb

γυαλίζομαι • (gyalízomai) passive (past γυαλίστηκα, ppp γυαλισμένος, active γυαλίζω)

gyalízomai (romanization)
γυαλίστηκα (past)
γυαλισμένος (participle passive perfect)
γυαλίζω (active)

γυαλίζω γυαλίζω#Greek


γυαλίζω

head

γυαλίζω • (gyalízo)

el-verb

γυαλίζω • (gyalízo) (past γυάλισα, passive γυαλίζομαι, ppp γυαλισμένος)

gyalízo (romanization)
γυάλισα (past)
γυαλίζομαι (passive)
γυαλισμένος (participle passive perfect)


καταργούμαι

head

καταργούμαι • (katargoúmai)

el-verb

καταργημένος

καταργούμαι • (katargoúmai) passive (past καταργήθηκα, ppp καταργημένος, active καταργώ)

katargoúmai (romanization)
καταργήθηκα (past)
καταργημένος (participle passive perfect)
καταργώ (active)

καταργούμε (katargoúme)

κα‧ταρ‧γού‧μαι

καταργώ καταργώ#Greek

to be abolished, annulled, passive of καταργώ (katargó)


καταργήθηκα

head

καταργήθηκα • (katargíthika)

el-verb-form

καταργήθηκα • (katargíthika)

κατ‧αρ‧γη‧θη‧κα

καταργούμαι καταργούμαι#Greek

καταργώ καταργώ#Greek

1st person singular simple past form of καταργούμαι (katargoúmai) passive of καταργώ.


δημιουργημένος

head

δημιουργημένη

δημιουργημένο

δημιουργημένος • (dimiourgiménos) m (feminine δημιουργημένη, neuter δημιουργημένο)

el-part

δημιουργημέν

dimiourgiménos (romanization)
δημιουργημένη (feminine)
δημιουργημένο (neuter)
δημιουργημένος (masculine nominative singular)
δημιουργημένη (feminine nominative singular)
δημιουργημένο (neuter nominative singular)
δημιουργημένοι (masculine nominative plural)
δημιουργημένες (feminine nominative plural)
δημιουργημένα (neuter nominative plural)
δημιουργημένου (genitive masculine singular)
δημιουργημένης (feminine genitive singular)
δημιουργημένου (genitive neuter singular)
δημιουργημένων (genitive masculine plural)
δημιουργημένων (feminine genitive plural)
δημιουργημένων (genitive neuter plural)
δημιουργημένο (accusative masculine singular)
δημιουργημένη (accusative feminine singular)
δημιουργημένο (accusative neuter singular)
δημιουργημένους (accusative masculine plural)
δημιουργημένες (accusative feminine plural)
δημιουργημένα (accusative neuter plural)
δημιουργημένε (masculine singular vocative)
δημιουργημένη (feminine singular vocative)
δημιουργημένο (neuter singular vocative)
δημιουργημένοι (masculine plural vocative)
δημιουργημένες (feminine plural vocative)
δημιουργημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

δημιουργημέν

el-decl-adj-a

δημιουργημέν

el-decl-adj-positive

Declension of δημιουργημένος

δημιουργημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

δημιουργημέν

el-decl-adj-table

δημιουργημένος •

δημιουργημένη •

δημιουργημένο •

δημιουργημένοι •

δημιουργημένες •

δημιουργημένα •

δημιουργημένου •

δημιουργημένης •

δημιουργημένου •

δημιουργημένων •

δημιουργημένων •

δημιουργημένων •

δημιουργημένο •

δημιουργημένη •

δημιουργημένο •

δημιουργημένους •

δημιουργημένες •

δημιουργημένα •

δημιουργημένε •

δημιουργημένη •

δημιουργημένο •

δημιουργημένοι •

δημιουργημένες •

δημιουργημένα •

δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of δημιουργούμαι (dimiourgoúmai), passive voice of δημιουργώ (“create”).

participle of

δημιουργούμαι


κατοικημένος

head

κατοικημένος • (katoikiménos) m (feminine κατοικημένη, neuter κατοικημένο)

katoikiménos (romanization)
κατοικημένη (feminine)
κατοικημένο (neuter)
κατοικημένος (masculine nominative singular)
κατοικημένη (feminine nominative singular)
κατοικημένο (neuter nominative singular)
κατοικημένοι (masculine nominative plural)
κατοικημένες (feminine nominative plural)
κατοικημένα (neuter nominative plural)
κατοικημένου (genitive masculine singular)
κατοικημένης (feminine genitive singular)
κατοικημένου (genitive neuter singular)
κατοικημένων (genitive masculine plural)
κατοικημένων (feminine genitive plural)
κατοικημένων (genitive neuter plural)
κατοικημένο (accusative masculine singular)
κατοικημένη (accusative feminine singular)
κατοικημένο (accusative neuter singular)
κατοικημένους (accusative masculine plural)
κατοικημένες (accusative feminine plural)
κατοικημένα (accusative neuter plural)
κατοικημένε (masculine singular vocative)
κατοικημένη (feminine singular vocative)
κατοικημένο (neuter singular vocative)
κατοικημένοι (masculine plural vocative)
κατοικημένες (feminine plural vocative)
κατοικημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of κατοικημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κατοικημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κατοικημένος, etc.)

el-decl-adj-table

κατοικημένος •

κατοικημένη •

κατοικημένο •

κατοικημένοι •

κατοικημένες •

κατοικημένα •

κατοικημένου •

κατοικημένης •

κατοικημένου •

κατοικημένων •

κατοικημένων •

κατοικημένων •

κατοικημένο •

κατοικημένη •

κατοικημένο •

κατοικημένους •

κατοικημένες •

κατοικημένα •

κατοικημένε •

κατοικημένη •

κατοικημένο •

κατοικημένοι •

κατοικημένες •

κατοικημένα •

κα‧τοι‧κη‧μέ‧νος

Perfect participle of κατοικούμαι (katoikoúmai), passive voice of κατοικώ (“inhabit”).


αφρίζω

head

αφρίζω • (afrízo)

el-verb

αφρίζω • (afrízo) (past άφρισα, passive —, ppp αφρισμένος)

afrízo (romanization)
άφρισα (past)
αφρισμένος (participle passive perfect)


βοηθημένος

head

βοηθημένος • (voïthiménos) m (feminine βοηθημένη, neuter βοηθημένο)

voïthiménos (romanization)
βοηθημένη (feminine)
βοηθημένο (neuter)
βοηθημένος (masculine nominative singular)
βοηθημένη (feminine nominative singular)
βοηθημένο (neuter nominative singular)
βοηθημένοι (masculine nominative plural)
βοηθημένες (feminine nominative plural)
βοηθημένα (neuter nominative plural)
βοηθημένου (genitive masculine singular)
βοηθημένης (feminine genitive singular)
βοηθημένου (genitive neuter singular)
βοηθημένων (genitive masculine plural)
βοηθημένων (feminine genitive plural)
βοηθημένων (genitive neuter plural)
βοηθημένο (accusative masculine singular)
βοηθημένη (accusative feminine singular)
βοηθημένο (accusative neuter singular)
βοηθημένους (accusative masculine plural)
βοηθημένες (accusative feminine plural)
βοηθημένα (accusative neuter plural)
βοηθημένε (masculine singular vocative)
βοηθημένη (feminine singular vocative)
βοηθημένο (neuter singular vocative)
βοηθημένοι (masculine plural vocative)
βοηθημένες (feminine plural vocative)
βοηθημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βοηθημένος •

βοηθημένοι •

βοηθημένες •

βοηθημένου •

βοηθημένης •

βοηθημένου •

βοηθημένων •

βοηθημένων •

βοηθημένων •

βοηθημένους •

βοηθημένες •

βοηθημένοι •

βοηθημένες •

βο‧η‧θη‧μέ‧νος βοη‧θη‧μέ‧νος

Perfect participle of βοηθιέμαι (voïthiémai) or of βοηθούμαι (voïthoúmai), passive voices of βοηθάω and βοηθώ.


ασκημένος

head

ασκημένος • (askiménos) m (feminine ασκημένη, neuter ασκημένο)

askiménos (romanization)
ασκημένη (feminine)
ασκημένο (neuter)
ασκημένος (masculine nominative singular)
ασκημένη (feminine nominative singular)
ασκημένο (neuter nominative singular)
ασκημένοι (masculine nominative plural)
ασκημένες (feminine nominative plural)
ασκημένα (neuter nominative plural)
ασκημένου (genitive masculine singular)
ασκημένης (feminine genitive singular)
ασκημένου (genitive neuter singular)
ασκημένων (genitive masculine plural)
ασκημένων (feminine genitive plural)
ασκημένων (genitive neuter plural)
ασκημένο (accusative masculine singular)
ασκημένη (accusative feminine singular)
ασκημένο (accusative neuter singular)
ασκημένους (accusative masculine plural)
ασκημένες (accusative feminine plural)
ασκημένα (accusative neuter plural)
ασκημένε (masculine singular vocative)
ασκημένη (feminine singular vocative)
ασκημένο (neuter singular vocative)
ασκημένοι (masculine plural vocative)
ασκημένες (feminine plural vocative)
ασκημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ασκημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ασκημένος, etc.)

el-decl-adj-table

ασκημένους •

α‧σκη‧μέ‧νος

Perfect participle of ασκούμαι (askoúmai), passive voice of ασκώ (“exercise, train”).


βοηθούμε

head

βοηθούμε • (voïthoúme)

el-verb-form

βοηθούμε • (voïthoúme)

βοηθούμαι (voïthoúmai)

βοηθώ βοηθώ#Greek

1st person plural present indicative active form of βοηθώ (voïthó).


τοποθετημένος

head

τοποθετημένη

τοποθετημένο

τοποθετημένος • (topothetiménos) m (feminine τοποθετημένη, neuter τοποθετημένο)

topothetiménos (romanization)
τοποθετημένη (feminine)
τοποθετημένο (neuter)
τοποθετημένος (masculine nominative singular)
τοποθετημένη (feminine nominative singular)
τοποθετημένο (neuter nominative singular)
τοποθετημένοι (masculine nominative plural)
τοποθετημένες (feminine nominative plural)
τοποθετημένα (neuter nominative plural)
τοποθετημένου (genitive masculine singular)
τοποθετημένης (feminine genitive singular)
τοποθετημένου (genitive neuter singular)
τοποθετημένων (genitive masculine plural)
τοποθετημένων (feminine genitive plural)
τοποθετημένων (genitive neuter plural)
τοποθετημένο (accusative masculine singular)
τοποθετημένη (accusative feminine singular)
τοποθετημένο (accusative neuter singular)
τοποθετημένους (accusative masculine plural)
τοποθετημένες (accusative feminine plural)
τοποθετημένα (accusative neuter plural)
τοποθετημένε (masculine singular vocative)
τοποθετημένη (feminine singular vocative)
τοποθετημένο (neuter singular vocative)
τοποθετημένοι (masculine plural vocative)
τοποθετημένες (feminine plural vocative)
τοποθετημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τοποθετημένος

el-decl-adj-table

τοποθετημένος •

τοποθετημένη •

τοποθετημένο •

τοποθετημένοι •

τοποθετημένες •

τοποθετημένα •

τοποθετημένου •

τοποθετημένης •

τοποθετημένου •

τοποθετημένων •

τοποθετημένων •

τοποθετημένων •

τοποθετημένο •

τοποθετημένη •

τοποθετημένο •

τοποθετημένους •

τοποθετημένες •

τοποθετημένα •

τοποθετημένε •

τοποθετημένη •

τοποθετημένο •

τοποθετημένοι •

τοποθετημένες •

τοποθετημένα •

το‧πο‧θε‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of τοποθετούμαι (topothetoúmai), passive voice of τοποθετώ (“I position, place”).

participle of

τοποθετούμαι


αφρισμένος

head

αφρισμένος • (afrisménos) m (feminine αφρισμένη, neuter αφρισμένο)

afrisménos (romanization)
αφρισμένη (feminine)
αφρισμένο (neuter)
αφρισμένος (masculine nominative singular)
αφρισμένη (feminine nominative singular)
αφρισμένο (neuter nominative singular)
αφρισμένοι (masculine nominative plural)
αφρισμένες (feminine nominative plural)
αφρισμένα (neuter nominative plural)
αφρισμένου (genitive masculine singular)
αφρισμένης (feminine genitive singular)
αφρισμένου (genitive neuter singular)
αφρισμένων (genitive masculine plural)
αφρισμένων (feminine genitive plural)
αφρισμένων (genitive neuter plural)
αφρισμένο (accusative masculine singular)
αφρισμένη (accusative feminine singular)
αφρισμένο (accusative neuter singular)
αφρισμένους (accusative masculine plural)
αφρισμένες (accusative feminine plural)
αφρισμένα (accusative neuter plural)
αφρισμένε (masculine singular vocative)
αφρισμένη (feminine singular vocative)
αφρισμένο (neuter singular vocative)
αφρισμένοι (masculine plural vocative)
αφρισμένες (feminine plural vocative)
αφρισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αφρισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αφρισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αφρισμένος •

αφρισμένοι •

αφρισμένες •

αφρισμένου •

αφρισμένης •

αφρισμένου •

αφρισμένων •

αφρισμένων •

αφρισμένων •

αφρισμένους •

αφρισμένες •

αφρισμένοι •

αφρισμένες •

α‧φρι‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of αφρίζω (afrízo), a verb with no passive forms.

participle of

τα αφρισμένα κύματα της θάλασσας, αφρισμένη θάλασσα

ta afrisména kýmata tis thálassas, afrisméni thálassa


τρομοκρατημένος

head

τρομοκρατημένη

τρομοκρατημένο

τρομοκρατημένος • (tromokratiménos) m (feminine τρομοκρατημένη, neuter τρομοκρατημένο)

el-part

τρομοκρατημέν

tromokratiménos (romanization)
τρομοκρατημένη (feminine)
τρομοκρατημένο (neuter)
τρομοκρατημένος (masculine nominative singular)
τρομοκρατημένη (feminine nominative singular)
τρομοκρατημένο (neuter nominative singular)
τρομοκρατημένοι (masculine nominative plural)
τρομοκρατημένες (feminine nominative plural)
τρομοκρατημένα (neuter nominative plural)
τρομοκρατημένου (genitive masculine singular)
τρομοκρατημένης (feminine genitive singular)
τρομοκρατημένου (genitive neuter singular)
τρομοκρατημένων (genitive masculine plural)
τρομοκρατημένων (feminine genitive plural)
τρομοκρατημένων (genitive neuter plural)
τρομοκρατημένο (accusative masculine singular)
τρομοκρατημένη (accusative feminine singular)
τρομοκρατημένο (accusative neuter singular)
τρομοκρατημένους (accusative masculine plural)
τρομοκρατημένες (accusative feminine plural)
τρομοκρατημένα (accusative neuter plural)
τρομοκρατημένε (masculine singular vocative)
τρομοκρατημένη (feminine singular vocative)
τρομοκρατημένο (neuter singular vocative)
τρομοκρατημένοι (masculine plural vocative)
τρομοκρατημένες (feminine plural vocative)
τρομοκρατημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

τρομοκρατημέν

el-decl-adj-a

τρομοκρατημέν

el-decl-adj-positive

Declension of τρομοκρατημένος

τρομοκρατημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τρομοκρατημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τρομοκρατημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

τρομοκρατημέν

el-decl-adj-table

τρομοκρατημένος •

τρομοκρατημένη •

τρομοκρατημένο •

τρομοκρατημένοι •

τρομοκρατημένες •

τρομοκρατημένα •

τρομοκρατημένου •

τρομοκρατημένης •

τρομοκρατημένου •

τρομοκρατημένων •

τρομοκρατημένων •

τρομοκρατημένων •

τρομοκρατημένο •

τρομοκρατημένη •

τρομοκρατημένο •

τρομοκρατημένους •

τρομοκρατημένες •

τρομοκρατημένα •

τρομοκρατημένε •

τρομοκρατημένη •

τρομοκρατημένο •

τρομοκρατημένοι •

τρομοκρατημένες •

τρομοκρατημένα •

τρο‧μο‧κρα‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of τρομοκρατούμαι (tromokratoúmai), passive voice of τρομοκρατώ (“terrorise”).

participle of

τρομοκρατούμαι


γυαλισμένος

head

γυαλισμένος • (gyalisménos) m (feminine γυαλισμένη, neuter γυαλισμένο)

gyalisménos (romanization)
γυαλισμένη (feminine)
γυαλισμένο (neuter)
γυαλισμένος (masculine nominative singular)
γυαλισμένη (feminine nominative singular)
γυαλισμένο (neuter nominative singular)
γυαλισμένοι (masculine nominative plural)
γυαλισμένες (feminine nominative plural)
γυαλισμένα (neuter nominative plural)
γυαλισμένου (genitive masculine singular)
γυαλισμένης (feminine genitive singular)
γυαλισμένου (genitive neuter singular)
γυαλισμένων (genitive masculine plural)
γυαλισμένων (feminine genitive plural)
γυαλισμένων (genitive neuter plural)
γυαλισμένο (accusative masculine singular)
γυαλισμένη (accusative feminine singular)
γυαλισμένο (accusative neuter singular)
γυαλισμένους (accusative masculine plural)
γυαλισμένες (accusative feminine plural)
γυαλισμένα (accusative neuter plural)
γυαλισμένε (masculine singular vocative)
γυαλισμένη (feminine singular vocative)
γυαλισμένο (neuter singular vocative)
γυαλισμένοι (masculine plural vocative)
γυαλισμένες (feminine plural vocative)
γυαλισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο γυαλισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο γυαλισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

γυαλισμένος •

γυαλισμένη •

γυαλισμένο •

γυαλισμένοι •

γυαλισμένες •

γυαλισμένα •

γυαλισμένου •

γυαλισμένης •

γυαλισμένου •

γυαλισμένων •

γυαλισμένων •

γυαλισμένων •

γυαλισμένο •

γυαλισμένη •

γυαλισμένο •

γυαλισμένους •

γυαλισμένες •

γυαλισμένα •

γυαλισμένε •

γυαλισμένη •

γυαλισμένο •

γυαλισμένοι •

γυαλισμένες •

γυαλισμένα •

γυα‧λι‧σμέ‧νος

Perfect participle of γυαλίζομαι (gyalízomai), passive voice of γυαλίζω (gyalízo, “I polish”).


αρκούμε

head

αρκούμε • (arkoúme)

el-verb-form

αρκούμε • (arkoúme)

αρκούμαι (arkoúmai)

αρκώ αρκώ#Greek

1st person plural present indicative active form of αρκώ (arkó).


συζητούμε

head

συζητούμε • (syzitoúme)

el-verb-form

συζητούμε • (syzitoúme)

συζητούμαι (syzitoúmai)

συ‧ζη‧τού‧με

συζητώ συζητώ#Greek

1st person plural present indicative active form of συζητώ (syzitó).


ζητημένος

head

ζητημένος • (zitiménos) m (feminine ζητημένη, neuter ζητημένο)

zitiménos (romanization)
ζητημένη (feminine)
ζητημένο (neuter)
ζητημένος (masculine nominative singular)
ζητημένη (feminine nominative singular)
ζητημένο (neuter nominative singular)
ζητημένοι (masculine nominative plural)
ζητημένες (feminine nominative plural)
ζητημένα (neuter nominative plural)
ζητημένου (genitive masculine singular)
ζητημένης (feminine genitive singular)
ζητημένου (genitive neuter singular)
ζητημένων (genitive masculine plural)
ζητημένων (feminine genitive plural)
ζητημένων (genitive neuter plural)
ζητημένο (accusative masculine singular)
ζητημένη (accusative feminine singular)
ζητημένο (accusative neuter singular)
ζητημένους (accusative masculine plural)
ζητημένες (accusative feminine plural)
ζητημένα (accusative neuter plural)
ζητημένε (masculine singular vocative)
ζητημένη (feminine singular vocative)
ζητημένο (neuter singular vocative)
ζητημένοι (masculine plural vocative)
ζητημένες (feminine plural vocative)
ζητημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ζητημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ζητημένος, etc.)

el-decl-adj-table

ζητημένους •

ζη‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of ζητιέμαι (zitiémai), passive voice of ζητάω, συζητώ (“discuss”) and of ζητούμαι (zitoúmai), passive voice of ζητώ (zitó).


συζητημένος

head

συζητημένος • (syzitiménos) m (feminine συζητημένη, neuter συζητημένο)

syzitiménos (romanization)
συζητημένη (feminine)
συζητημένο (neuter)
συζητημένος (masculine nominative singular)
συζητημένη (feminine nominative singular)
συζητημένο (neuter nominative singular)
συζητημένοι (masculine nominative plural)
συζητημένες (feminine nominative plural)
συζητημένα (neuter nominative plural)
συζητημένου (genitive masculine singular)
συζητημένης (feminine genitive singular)
συζητημένου (genitive neuter singular)
συζητημένων (genitive masculine plural)
συζητημένων (feminine genitive plural)
συζητημένων (genitive neuter plural)
συζητημένο (accusative masculine singular)
συζητημένη (accusative feminine singular)
συζητημένο (accusative neuter singular)
συζητημένους (accusative masculine plural)
συζητημένες (accusative feminine plural)
συζητημένα (accusative neuter plural)
συζητημένε (masculine singular vocative)
συζητημένη (feminine singular vocative)
συζητημένο (neuter singular vocative)
συζητημένοι (masculine plural vocative)
συζητημένες (feminine plural vocative)
συζητημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συζητημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συζητημένος, etc.)

el-decl-adj-table

συζητημένος •

συζητημένη •

συζητημένο •

συζητημένοι •

συζητημένες •

συζητημένα •

συζητημένου •

συζητημένης •

συζητημένου •

συζητημένων •

συζητημένων •

συζητημένων •

συζητημένο •

συζητημένη •

συζητημένο •

συζητημένους •

συζητημένες •

συζητημένα •

συζητημένε •

συζητημένη •

συζητημένο •

συζητημένοι •

συζητημένες •

συζητημένα •

συ‧ζη‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of συζητιέμαι (syzitiémai), passive voice of συζητάω, συζητώ (“discuss”) and of συζητούμαι (syzitoúmai), passive voice of συζητώ (syzitó).


τηλεφωνήθηκα

head

τηλεφωνήθηκα • (tilefoníthika)

el-verb-form

τηλεφωνήθηκα • (tilefoníthika)

τη‧λε‧φω‧νή‧θη‧κα

τηλεφωνιέμαι τηλεφωνιέμαι#Greek

τηλεφωνώ τηλεφωνώ#Greek

τηλεφωνάω τηλεφωνάω#Greek

1st person singular simple past form of τηλεφωνιέμαι (tilefoniémai) passive of τηλεφωνώ/τηλεφωνάω.


τηλεφωνιέμαι

head

τηλεφωνιέμαι • (tilefoniémai)

el-verb

τηλεφωνήθηκα

τηλεφωνιέμαι • (tilefoniémai) passive (past τηλεφωνήθηκα, active τηλεφωνώ/τηλεφωνάω)

tilefoniémai (romanization)
τηλεφωνήθηκα (past)
τηλεφωνώ (active)
τηλεφωνάω (active)

τη‧λε‧φω‧νιέ‧μαι

Τηλεφωνιόμαστε κάθε μέρα.


αναζητημένος

head

αναζητημένος • (anazitiménos) m (feminine αναζητημένη, neuter αναζητημένο)

anazitiménos (romanization)
αναζητημένη (feminine)
αναζητημένο (neuter)
αναζητημένος (masculine nominative singular)
αναζητημένη (feminine nominative singular)
αναζητημένο (neuter nominative singular)
αναζητημένοι (masculine nominative plural)
αναζητημένες (feminine nominative plural)
αναζητημένα (neuter nominative plural)
αναζητημένου (genitive masculine singular)
αναζητημένης (feminine genitive singular)
αναζητημένου (genitive neuter singular)
αναζητημένων (genitive masculine plural)
αναζητημένων (feminine genitive plural)
αναζητημένων (genitive neuter plural)
αναζητημένο (accusative masculine singular)
αναζητημένη (accusative feminine singular)
αναζητημένο (accusative neuter singular)
αναζητημένους (accusative masculine plural)
αναζητημένες (accusative feminine plural)
αναζητημένα (accusative neuter plural)
αναζητημένε (masculine singular vocative)
αναζητημένη (feminine singular vocative)
αναζητημένο (neuter singular vocative)
αναζητημένοι (masculine plural vocative)
αναζητημένες (feminine plural vocative)
αναζητημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναζητημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναζητημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναζητημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αναζητημένος •

αναζητημένη •

αναζητημένο •

αναζητημένοι •

αναζητημένες •

αναζητημένα •

αναζητημένου •

αναζητημένης •

αναζητημένου •

αναζητημένων •

αναζητημένων •

αναζητημένων •

αναζητημένο •

αναζητημένη •

αναζητημένο •

αναζητημένους •

αναζητημένες •

αναζητημένα •

αναζητημένε •

αναζητημένη •

αναζητημένο •

αναζητημένοι •

αναζητημένες •

αναζητημένα •

α‧να‧ζη‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of αναζητούμαι (anazitoúmai), passive voice of αναζητώ (“seek, search for”) and of αναζητιέμαι (anazitiémai), passive voice of αναζητάω / αναζητώ. Morphologically, ανα- (ana-, “re-”) + ζητημένος (zitiménos, “sought”).


πολυσυζητημένος

head

πολυσυζητημένη

πολυσυζητημένο

πολυσυζητημένος • (polysyzitiménos) m (feminine πολυσυζητημένη, neuter πολυσυζητημένο)

el-part

πολυσυζητημέν

polysyzitiménos (romanization)
πολυσυζητημένη (feminine)
πολυσυζητημένο (neuter)
πολυσυζητημένος (masculine nominative singular)
πολυσυζητημένη (feminine nominative singular)
πολυσυζητημένο (neuter nominative singular)
πολυσυζητημένοι (masculine nominative plural)
πολυσυζητημένες (feminine nominative plural)
πολυσυζητημένα (neuter nominative plural)
πολυσυζητημένου (genitive masculine singular)
πολυσυζητημένης (feminine genitive singular)
πολυσυζητημένου (genitive neuter singular)
πολυσυζητημένων (genitive masculine plural)
πολυσυζητημένων (feminine genitive plural)
πολυσυζητημένων (genitive neuter plural)
πολυσυζητημένο (accusative masculine singular)
πολυσυζητημένη (accusative feminine singular)
πολυσυζητημένο (accusative neuter singular)
πολυσυζητημένους (accusative masculine plural)
πολυσυζητημένες (accusative feminine plural)
πολυσυζητημένα (accusative neuter plural)
πολυσυζητημένε (masculine singular vocative)
πολυσυζητημένη (feminine singular vocative)
πολυσυζητημένο (neuter singular vocative)
πολυσυζητημένοι (masculine plural vocative)
πολυσυζητημένες (feminine plural vocative)
πολυσυζητημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

πολυσυζητημέν

el-decl-adj-a

πολυσυζητημέν

el-decl-adj-positive

Declension of πολυσυζητημένος

πολυσυζητημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πολυσυζητημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολυσυζητημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

πολυσυζητημέν

el-decl-adj-table

πολυσυζητημένος •

πολυσυζητημένη •

πολυσυζητημένο •

πολυσυζητημένοι •

πολυσυζητημένες •

πολυσυζητημένα •

πολυσυζητημένου •

πολυσυζητημένης •

πολυσυζητημένου •

πολυσυζητημένων •

πολυσυζητημένων •

πολυσυζητημένων •

πολυσυζητημένο •

πολυσυζητημένη •

πολυσυζητημένο •

πολυσυζητημένους •

πολυσυζητημένες •

πολυσυζητημένα •

πολυσυζητημένε •

πολυσυζητημένη •

πολυσυζητημένο •

πολυσυζητημένοι •

πολυσυζητημένες •

πολυσυζητημένα •

πο‧λυ‧συ‧ζη‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of πολυσυζητιέμαι (polysyzitiémai), passive voice of πολυσυζητάω, -συζητώ (“discuss”). Analysed as πολυ- (“much”) + συζητημένος (“talked about”).

participle of

πολυσυζητιέμαι


καταντούσα

head

καταντούσα • (katantoúsa)

el-verb-form

καταντούσα • (katantoúsa)

κα‧τα‧ντού‧σα

καταντάω καταντάω#Greek

καταντώ καταντώ#Greek

1st person singular imperfect form of καταντάω (katantáo) / καταντώ.


απόσπασα

head

απόσπασα • (apóspasa)

el-verb-form

απόσπασα • (apóspasa)

αποσπώ αποσπώ#Greek

1st person singular simple past form of αποσπώ (apospó).


ανέκλασα

head

ανέκλασα • (anéklasa)

el-verb-form

ανέκλασα • (anéklasa)

ανακλώ ανακλώ#Greek

1st person singular simple past form of ανακλώ (anakló).


επιδράσεις

head

επιδράσεις • (epidráseis)

el-verb-form

επιδράσεις • (epidráseis)

ε‧πι‧δρά‧σεις

επιδρώ επιδρώ#Greek

2nd person singular dependent active form of επιδρώ (epidró).


αποξενωμένος

head

αποξενωμένος • (apoxenoménos) m (feminine αποξενωμένη, neuter αποξενωμένο)

apoxenoménos (romanization)
αποξενωμένη (feminine)
αποξενωμένο (neuter)
αποξενωμένος (masculine nominative singular)
αποξενωμένη (feminine nominative singular)
αποξενωμένο (neuter nominative singular)
αποξενωμένοι (masculine nominative plural)
αποξενωμένες (feminine nominative plural)
αποξενωμένα (neuter nominative plural)
αποξενωμένου (genitive masculine singular)
αποξενωμένης (feminine genitive singular)
αποξενωμένου (genitive neuter singular)
αποξενωμένων (genitive masculine plural)
αποξενωμένων (feminine genitive plural)
αποξενωμένων (genitive neuter plural)
αποξενωμένο (accusative masculine singular)
αποξενωμένη (accusative feminine singular)
αποξενωμένο (accusative neuter singular)
αποξενωμένους (accusative masculine plural)
αποξενωμένες (accusative feminine plural)
αποξενωμένα (accusative neuter plural)
αποξενωμένε (masculine singular vocative)
αποξενωμένη (feminine singular vocative)
αποξενωμένο (neuter singular vocative)
αποξενωμένοι (masculine plural vocative)
αποξενωμένες (feminine plural vocative)
αποξενωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αποξενωμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αποξενωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αποξενωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αποξενωμένος •

αποξενωμένη •

αποξενωμένο •

αποξενωμένοι •

αποξενωμένες •

αποξενωμένα •

αποξενωμένου •

αποξενωμένης •

αποξενωμένου •

αποξενωμένων •

αποξενωμένων •

αποξενωμένων •

αποξενωμένο •

αποξενωμένη •

αποξενωμένο •

αποξενωμένους •

αποξενωμένες •

αποξενωμένα •

αποξενωμένε •

αποξενωμένη •

αποξενωμένο •

αποξενωμένοι •

αποξενωμένες •

αποξενωμένα •

α‧πο‧ξε‧νω‧μέ‧νος

Perfect participle of αποξενώνομαι (apoxenónomai), passive voice of αποξενώνω (“alienate”).

participle of

αποξενώνομαι


αλληλεπέδρασα

head

αλληλεπέδρασα • (allilepédrasa)

el-verb-form

αλληλεπέδρασα • (allilepédrasa)

αλ‧λη‧λε‧πέ‧δρα‧σα

αλληλεπιδρώ αλληλεπιδρώ#Greek

1st person singular simple past form of αλληλεπιδρώ (allilepidró).


αυξομειωμένος

head

αυξομειωμένη

αυξομειωμένο

αυξομειωμένος • (afxomeioménos) m (feminine αυξομειωμένη, neuter αυξομειωμένο)

afxomeioménos (romanization)
αυξομειωμένη (feminine)
αυξομειωμένο (neuter)
αυξομειωμένος (masculine nominative singular)
αυξομειωμένη (feminine nominative singular)
αυξομειωμένο (neuter nominative singular)
αυξομειωμένοι (masculine nominative plural)
αυξομειωμένες (feminine nominative plural)
αυξομειωμένα (neuter nominative plural)
αυξομειωμένου (genitive masculine singular)
αυξομειωμένης (feminine genitive singular)
αυξομειωμένου (genitive neuter singular)
αυξομειωμένων (genitive masculine plural)
αυξομειωμένων (feminine genitive plural)
αυξομειωμένων (genitive neuter plural)
αυξομειωμένο (accusative masculine singular)
αυξομειωμένη (accusative feminine singular)
αυξομειωμένο (accusative neuter singular)
αυξομειωμένους (accusative masculine plural)
αυξομειωμένες (accusative feminine plural)
αυξομειωμένα (accusative neuter plural)
αυξομειωμένε (masculine singular vocative)
αυξομειωμένη (feminine singular vocative)
αυξομειωμένο (neuter singular vocative)
αυξομειωμένοι (masculine plural vocative)
αυξομειωμένες (feminine plural vocative)
αυξομειωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αυξομειωμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αυξομειωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αυξομειωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αυξομειωμένος •

αυξομειωμένη •

αυξομειωμένο •

αυξομειωμένοι •

αυξομειωμένες •

αυξομειωμένα •

αυξομειωμένου •

αυξομειωμένης •

αυξομειωμένου •

αυξομειωμένων •

αυξομειωμένων •

αυξομειωμένων •

αυξομειωμένο •

αυξομειωμένη •

αυξομειωμένο •

αυξομειωμένους •

αυξομειωμένες •

αυξομειωμένα •

αυξομειωμένε •

αυξομειωμένη •

αυξομειωμένο •

αυξομειωμένοι •

αυξομειωμένες •

αυξομειωμένα •

αυ‧ξο‧μει‧ω‧μέ‧νος

Perfect participle of αυξομειώνομαι (afxomeiónomai), passive voice of αυξομειώνω (“increase and decrease”).

participle of

αυξομειώνομαι

increased and decreased, which has fluctuated


αποσπασμένος

head

αποσπασμένος • (apospasménos) m (feminine αποσπασμένη, neuter αποσπασμένο)

apospasménos (romanization)
αποσπασμένη (feminine)
αποσπασμένο (neuter)
αποσπασμένος (masculine nominative singular)
αποσπασμένη (feminine nominative singular)
αποσπασμένο (neuter nominative singular)
αποσπασμένοι (masculine nominative plural)
αποσπασμένες (feminine nominative plural)
αποσπασμένα (neuter nominative plural)
αποσπασμένου (genitive masculine singular)
αποσπασμένης (feminine genitive singular)
αποσπασμένου (genitive neuter singular)
αποσπασμένων (genitive masculine plural)
αποσπασμένων (feminine genitive plural)
αποσπασμένων (genitive neuter plural)
αποσπασμένο (accusative masculine singular)
αποσπασμένη (accusative feminine singular)
αποσπασμένο (accusative neuter singular)
αποσπασμένους (accusative masculine plural)
αποσπασμένες (accusative feminine plural)
αποσπασμένα (accusative neuter plural)
αποσπασμένε (masculine singular vocative)
αποσπασμένη (feminine singular vocative)
αποσπασμένο (neuter singular vocative)
αποσπασμένοι (masculine plural vocative)
αποσπασμένες (feminine plural vocative)
αποσπασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποσπασμένος

el-decl-adj-table

αποσπασμένος •

αποσπασμένη •

αποσπασμένο •

αποσπασμένοι •

αποσπασμένες •

αποσπασμένα •

αποσπασμένου •

αποσπασμένης •

αποσπασμένου •

αποσπασμένων •

αποσπασμένων •

αποσπασμένων •

αποσπασμένο •

αποσπασμένη •

αποσπασμένο •

αποσπασμένους •

αποσπασμένες •

αποσπασμένα •

αποσπασμένε •

αποσπασμένη •

αποσπασμένο •

αποσπασμένοι •

αποσπασμένες •

αποσπασμένα •

α‧πο‧σπα‧σμέ‧νος

Perfect participle of αποσπώμαι (apospómai), passive voice of αποσπώ (“extract, distract”).

participle of

Υπάρχουν πολλοί δάσκαλοι αποσπασμένοι σε διοικητικές θέσεις στο Υπουργείο Παιδείας.

There are many teachers transferred to administrative posts at the Ministry of Education.

Ypárchoun polloí dáskaloi apospasménoi se dioikitikés théseis sto Ypourgeío Paideías.

transferred, moved temporarily to alternative assignment

Η προσοχή μου είναι αποσπασμένη


ανακλασμένος

head

ανακλασμένος • (anaklasménos) m (feminine ανακλασμένη, neuter ανακλασμένο)

anaklasménos (romanization)
ανακλασμένη (feminine)
ανακλασμένο (neuter)
ανακλασμένος (masculine nominative singular)
ανακλασμένη (feminine nominative singular)
ανακλασμένο (neuter nominative singular)
ανακλασμένοι (masculine nominative plural)
ανακλασμένες (feminine nominative plural)
ανακλασμένα (neuter nominative plural)
ανακλασμένου (genitive masculine singular)
ανακλασμένης (feminine genitive singular)
ανακλασμένου (genitive neuter singular)
ανακλασμένων (genitive masculine plural)
ανακλασμένων (feminine genitive plural)
ανακλασμένων (genitive neuter plural)
ανακλασμένο (accusative masculine singular)
ανακλασμένη (accusative feminine singular)
ανακλασμένο (accusative neuter singular)
ανακλασμένους (accusative masculine plural)
ανακλασμένες (accusative feminine plural)
ανακλασμένα (accusative neuter plural)
ανακλασμένε (masculine singular vocative)
ανακλασμένη (feminine singular vocative)
ανακλασμένο (neuter singular vocative)
ανακλασμένοι (masculine plural vocative)
ανακλασμένες (feminine plural vocative)
ανακλασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανακλασμένος

el-decl-adj-table

ανακλασμένος •

ανακλασμένη •

ανακλασμένο •

ανακλασμένοι •

ανακλασμένες •

ανακλασμένα •

ανακλασμένου •

ανακλασμένης •

ανακλασμένου •

ανακλασμένων •

ανακλασμένων •

ανακλασμένων •

ανακλασμένο •

ανακλασμένη •

ανακλασμένο •

ανακλασμένους •

ανακλασμένες •

ανακλασμένα •

ανακλασμένε •

ανακλασμένη •

ανακλασμένο •

ανακλασμένοι •

ανακλασμένες •

ανακλασμένα •

α‧να‧κλα‧σμέ‧νος

Perfect participle of ανακλώμαι (anaklómai), passive voice of ανακλώ (“reflect”).


ανακλώμενος

head

ανακλώμενος • (anaklómenos) m (feminine ανακλώμενη, neuter ανακλώμενο)

anaklómenos (romanization)
ανακλώμενη (feminine)
ανακλώμενο (neuter)
ανακλώμενος (masculine nominative singular)
ανακλώμενη (feminine nominative singular)
ανακλώμενο (neuter nominative singular)
ανακλώμενοι (masculine nominative plural)
ανακλώμενες (feminine nominative plural)
ανακλώμενα (neuter nominative plural)
ανακλώμενου (genitive masculine singular)
ανακλώμενης (feminine genitive singular)
ανακλώμενου (genitive neuter singular)
ανακλώμενων (genitive masculine plural)
ανακλώμενων (feminine genitive plural)
ανακλώμενων (genitive neuter plural)
ανακλώμενο (accusative masculine singular)
ανακλώμενη (accusative feminine singular)
ανακλώμενο (accusative neuter singular)
ανακλώμενους (accusative masculine plural)
ανακλώμενες (accusative feminine plural)
ανακλώμενα (accusative neuter plural)
ανακλώμενε (masculine singular vocative)
ανακλώμενη (feminine singular vocative)
ανακλώμενο (neuter singular vocative)
ανακλώμενοι (masculine plural vocative)
ανακλώμενες (feminine plural vocative)
ανακλώμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανακλώμενος •

ανακλώμενη •

ανακλώμενο •

ανακλώμενοι •

ανακλώμενες •

ανακλώμενα •

ανακλώμενου •

ανακλώμενης •

ανακλώμενου •

ανακλώμενων •

ανακλώμενων •

ανακλώμενων •

ανακλώμενο •

ανακλώμενη •

ανακλώμενο •

ανακλώμενους •

ανακλώμενες •

ανακλώμενα •

ανακλώμενε •

ανακλώμενη •

ανακλώμενο •

ανακλώμενοι •

ανακλώμενες •

ανακλώμενα •

α‧να‧κλώ‧με‧νος

Present participle of ανακλώμαι (anaklómai), passive voice of ανακλώ (“reflect”). Learned form, as in Ancient Greek ἀνακλώμενος (anaklṓmenos, “bent back; overlapping”).


διαθλασμένος

head

διαθλασμένος • (diathlasménos) m (feminine διαθλασμένη, neuter διαθλασμένο)

diathlasménos (romanization)
διαθλασμένη (feminine)
διαθλασμένο (neuter)
διαθλασμένος (masculine nominative singular)
διαθλασμένη (feminine nominative singular)
διαθλασμένο (neuter nominative singular)
διαθλασμένοι (masculine nominative plural)
διαθλασμένες (feminine nominative plural)
διαθλασμένα (neuter nominative plural)
διαθλασμένου (genitive masculine singular)
διαθλασμένης (feminine genitive singular)
διαθλασμένου (genitive neuter singular)
διαθλασμένων (genitive masculine plural)
διαθλασμένων (feminine genitive plural)
διαθλασμένων (genitive neuter plural)
διαθλασμένο (accusative masculine singular)
διαθλασμένη (accusative feminine singular)
διαθλασμένο (accusative neuter singular)
διαθλασμένους (accusative masculine plural)
διαθλασμένες (accusative feminine plural)
διαθλασμένα (accusative neuter plural)
διαθλασμένε (masculine singular vocative)
διαθλασμένη (feminine singular vocative)
διαθλασμένο (neuter singular vocative)
διαθλασμένοι (masculine plural vocative)
διαθλασμένες (feminine plural vocative)
διαθλασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of διαθλασμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διαθλασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διαθλασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

διαθλασμένος •

διαθλασμένη •

διαθλασμένο •

διαθλασμένοι •

διαθλασμένες •

διαθλασμένα •

διαθλασμένου •

διαθλασμένης •

διαθλασμένου •

διαθλασμένων •

διαθλασμένων •

διαθλασμένων •

διαθλασμένο •

διαθλασμένη •

διαθλασμένο •

διαθλασμένους •

διαθλασμένες •

διαθλασμένα •

διαθλασμένε •

διαθλασμένη •

διαθλασμένο •

διαθλασμένοι •

διαθλασμένες •

διαθλασμένα •

δι‧α‧θλα‧σμέ‧νος

Perfect participle of διαθλώμαι (diathlómai), passive voice of διαθλώ (“refract”).


χρησιμοποιούμε

head

χρησιμοποιούμε • (chrisimopoioúme)

el-verb-form

χρησιμοποιούμε • (chrisimopoioúme)

χρη‧σι‧μο‧ποι‧ού‧με

χρησιμοποιώ χρησιμοποιώ#Greek

1st person plural present indicative active form of χρησιμοποιώ (chrisimopoió).


χρησιμοποιήσεις

head

χρησιμοποιήσεις • (chrisimopoiíseis)

el-verb-form

χρησιμοποιήσεις • (chrisimopoiíseis)

χρη‧σι‧μο‧ποι‧ή‧σεις

χρησιμοποιώ χρησιμοποιώ#Greek

2nd person singular dependent active form of χρησιμοποιώ (chrisimopoió).


απορροφώμαι

head

απορροφώμαι • (aporrofómai)

el-verb

απορροφήθηκα

απορροφημένος

απορροφώμαι • (aporrofómai) passive (past απορροφήθηκα, ppp απορροφημένος, active απορροφώ)

aporrofómai (romanization)
απορροφήθηκα (past)
απορροφημένος (participle passive perfect)
απορροφώ (active)

α‧πορ‧ρο‧φώ‧μαι


απορροφιέμαι

head

απορροφιέμαι • (aporrofiémai)

el-verb

απορροφήθηκα

απορροφημένος

απορροφιέμαι • (aporrofiémai) passive (past απορροφήθηκα, ppp απορροφημένος, active απορροφάω/απορροφώ)

aporrofiémai (romanization)
απορροφήθηκα (past)
απορροφημένος (participle passive perfect)
απορροφάω (active)
απορροφώ (active)

α‧πορ‧ρο‧φιέ‧μαι

απορροφώμαι απορροφώμαι#Greek

(colloquial, uncommon) Alternative form of απορροφώμαι (aporrofómai, “to be absorbed”)


απορροφήσεις

head

απορροφήσεις • (aporrofíseis)

el-verb-form

απορροφήσεις • (aporrofíseis)

α‧πορ‧ρο‧φή‧σεις

απορροφώ απορροφώ#Greek

απορροφάω απορροφάω#Greek

2nd person singular dependent active form of απορροφώ (aporrofó) / απορροφάω.

απορροφώ

(aporrofó) / απορροφάω


απορροφήθηκα

head

απορροφήθηκα • (aporrofíthika)

el-verb-form

απορροφήθηκα • (aporrofíthika)

α‧πορ‧ρο‧φή‧θη‧κα

απορροφώμαι απορροφώμαι#Greek

απορροφιέμαι απορροφιέμαι#Greek

απορροφώ απορροφώ#Greek

απορροφάω απορροφάω#Greek

1st person singular simple past form of απορροφώμαι (aporrofómai) / απορροφιέμαι passive of απορροφώ/απορροφάω.


χρησιμοποιημένος

head

χρησιμοποιημένη

χρησιμοποιημένο

χρησιμοποιημένος • (chrisimopoiiménos) m (feminine χρησιμοποιημένη, neuter χρησιμοποιημένο)

el-part

χρησιμοποιημέν

chrisimopoiiménos (romanization)
χρησιμοποιημένη (feminine)
χρησιμοποιημένο (neuter)
χρησιμοποιημένος (masculine nominative singular)
χρησιμοποιημένη (feminine nominative singular)
χρησιμοποιημένο (neuter nominative singular)
χρησιμοποιημένοι (masculine nominative plural)
χρησιμοποιημένες (feminine nominative plural)
χρησιμοποιημένα (neuter nominative plural)
χρησιμοποιημένου (genitive masculine singular)
χρησιμοποιημένης (feminine genitive singular)
χρησιμοποιημένου (genitive neuter singular)
χρησιμοποιημένων (genitive masculine plural)
χρησιμοποιημένων (feminine genitive plural)
χρησιμοποιημένων (genitive neuter plural)
χρησιμοποιημένο (accusative masculine singular)
χρησιμοποιημένη (accusative feminine singular)
χρησιμοποιημένο (accusative neuter singular)
χρησιμοποιημένους (accusative masculine plural)
χρησιμοποιημένες (accusative feminine plural)
χρησιμοποιημένα (accusative neuter plural)
χρησιμοποιημένε (masculine singular vocative)
χρησιμοποιημένη (feminine singular vocative)
χρησιμοποιημένο (neuter singular vocative)
χρησιμοποιημένοι (masculine plural vocative)
χρησιμοποιημένες (feminine plural vocative)
χρησιμοποιημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

χρησιμοποιημέν

el-decl-adj-a

χρησιμοποιημέν

el-decl-adj-positive

Declension of χρησιμοποιημένος

χρησιμοποιημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο χρησιμοποιημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο χρησιμοποιημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

χρησιμοποιημέν

el-decl-adj-table

χρησιμοποιημένος •

χρησιμοποιημένη •

χρησιμοποιημένο •

χρησιμοποιημένοι •

χρησιμοποιημένες •

χρησιμοποιημένα •

χρησιμοποιημένου •

χρησιμοποιημένης •

χρησιμοποιημένου •

χρησιμοποιημένων •

χρησιμοποιημένων •

χρησιμοποιημένων •

χρησιμοποιημένο •

χρησιμοποιημένη •

χρησιμοποιημένο •

χρησιμοποιημένους •

χρησιμοποιημένες •

χρησιμοποιημένα •

χρησιμοποιημένε •

χρησιμοποιημένη •

χρησιμοποιημένο •

χρησιμοποιημένοι •

χρησιμοποιημένες •

χρησιμοποιημένα •

χρη‧σι‧μο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of χρησιμοποιούμαι (chrisimopoioúmai), passive voice of χρησιμοποιώ (“make use”).

participle of

χρησιμοποιούμαι


απορροφημένος

head

απορροφημένη

απορροφημένο

απορροφημένος • (aporrofiménos) m (feminine απορροφημένη, neuter απορροφημένο)

aporrofiménos (romanization)
απορροφημένη (feminine)
απορροφημένο (neuter)
απορροφημένος (masculine nominative singular)
απορροφημένη (feminine nominative singular)
απορροφημένο (neuter nominative singular)
απορροφημένοι (masculine nominative plural)
απορροφημένες (feminine nominative plural)
απορροφημένα (neuter nominative plural)
απορροφημένου (genitive masculine singular)
απορροφημένης (feminine genitive singular)
απορροφημένου (genitive neuter singular)
απορροφημένων (genitive masculine plural)
απορροφημένων (feminine genitive plural)
απορροφημένων (genitive neuter plural)
απορροφημένο (accusative masculine singular)
απορροφημένη (accusative feminine singular)
απορροφημένο (accusative neuter singular)
απορροφημένους (accusative masculine plural)
απορροφημένες (accusative feminine plural)
απορροφημένα (accusative neuter plural)
απορροφημένε (masculine singular vocative)
απορροφημένη (feminine singular vocative)
απορροφημένο (neuter singular vocative)
απορροφημένοι (masculine plural vocative)
απορροφημένες (feminine plural vocative)
απορροφημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of απορροφημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απορροφημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απορροφημένος, etc.)

el-decl-adj-table

απορροφημένος •

απορροφημένη •

απορροφημένο •

απορροφημένοι •

απορροφημένες •

απορροφημένα •

απορροφημένου •

απορροφημένης •

απορροφημένου •

απορροφημένων •

απορροφημένων •

απορροφημένων •

απορροφημένο •

απορροφημένη •

απορροφημένο •

απορροφημένους •

απορροφημένες •

απορροφημένα •

απορροφημένε •

απορροφημένη •

απορροφημένο •

απορροφημένοι •

απορροφημένες •

απορροφημένα •

α‧πορ‧ρο‧φη‧μέ‧νος

Perfect participle of απορροφώμαι (aporrofómai), passive voice of απορροφώ (“absorb”). Also of the more colloquial variants απορροφιέμαι (aporrofiémai) (passive of απορροφάω)

participle of

(literally, figurative) immersed in, absorbed


απορροφώμενος

head

απορροφώμενη

απορροφώμενο

απορροφώμενος • (aporrofómenos) m (feminine απορροφώμενη, neuter απορροφώμενο)

aporrofómenos (romanization)
απορροφώμενη (feminine)
απορροφώμενο (neuter)
απορροφώμενος (masculine nominative singular)
απορροφώμενη (feminine nominative singular)
απορροφώμενο (neuter nominative singular)
απορροφώμενοι (masculine nominative plural)
απορροφώμενες (feminine nominative plural)
απορροφώμενα (neuter nominative plural)
απορροφώμενου (genitive masculine singular)
απορροφώμενης (feminine genitive singular)
απορροφώμενου (genitive neuter singular)
απορροφώμενων (genitive masculine plural)
απορροφώμενων (feminine genitive plural)
απορροφώμενων (genitive neuter plural)
απορροφώμενο (accusative masculine singular)
απορροφώμενη (accusative feminine singular)
απορροφώμενο (accusative neuter singular)
απορροφώμενους (accusative masculine plural)
απορροφώμενες (accusative feminine plural)
απορροφώμενα (accusative neuter plural)
απορροφώμενε (masculine singular vocative)
απορροφώμενη (feminine singular vocative)
απορροφώμενο (neuter singular vocative)
απορροφώμενοι (masculine plural vocative)
απορροφώμενες (feminine plural vocative)
απορροφώμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απορροφώμενος

el-decl-adj-table

απορροφώμενος •

απορροφώμενη •

απορροφώμενο •

απορροφώμενοι •

απορροφώμενες •

απορροφώμενα •

απορροφώμενου •

απορροφώμενης •

απορροφώμενου •

απορροφώμενων •

απορροφώμενων •

απορροφώμενων •

απορροφώμενο •

απορροφώμενη •

απορροφώμενο •

απορροφώμενους •

απορροφώμενες •

απορροφώμενα •

απορροφώμενε •

απορροφώμενη •

απορροφώμενο •

απορροφώμενοι •

απορροφώμενες •

απορροφώμενα •

α‧πορ‧ρο‧φώ‧με‧νος

Present participle of απορροφώμαι (aporrofómai), passive voice of απορροφώ (“absorb”).

participle of

the απορροφάω collquial variant of the verb

who is being absorbed, engrossed, preoccupied (mentally)


αποκαταστάθηκα

head

αποκαταστάθηκα • (apokatastáthika)

el-verb-form

αποκαταστάθηκα • (apokatastáthika)

α‧πο‧κα‧τα‧στά‧θη‧κα

αποκαθίσταμαι αποκαθίσταμαι#Greek

αποκαθιστώ αποκαθιστώ#Greek

1st person singular simple past form of αποκαθίσταμαι (apokathístamai) passive of αποκαθιστώ.

αποκατασταίνομαι αποκατασταίνομαι#Greek

αποκατασταίνω αποκατασταίνω#Greek

also, 1st person singular simple past form of αποκατασταίνομαι (apokatastaínomai) passive of αποκατασταίνω., a colloquial variant of this verb


αποκατασταίνομαι

head

αποκατασταίνομαι • (apokatastaínomai)

el-verb

αποκαταστάθηκα

αποκαταστημένος

αποκατασταίνω

αποκατασταίνομαι • (apokatastaínomai) passive (past αποκαταστάθηκα, ppp αποκαταστημένος, active αποκατασταίνω)

apokatastaínomai (romanization)
αποκαταστάθηκα (past)
αποκαταστημένος (participle passive perfect)
αποκατασταίνω (active)

α‧πο‧κα‧τα‧σταί‧νο‧μαι

αποκατασταίνω αποκατασταίνω#Greek

passive of αποκατασταίνω (apokatastaíno)


αποκαθίσταμαι

head

αποκαθίσταμαι • (apokathístamai)

el-verb

αποκαταστάθηκα

αποκατεστημένος

αποκαθίσταμαι • (apokathístamai) passive (past αποκαταστάθηκα, ppp αποκατεστημένος, active αποκαθιστώ)

apokathístamai (romanization)
αποκαταστάθηκα (past)
αποκατεστημένος (participle passive perfect)
αποκαθιστώ (active)

α‧πο‧κα‧θί‧στα‧μαι

αποκαθιστώ αποκαθιστώ#Greek


εγκατεστημένος

head

εγκατεστημένη

εγκατεστημένο

εγκατεστημένος • (egkatestiménos) m (feminine εγκατεστημένη, neuter εγκατεστημένο)

el-part

εγκατεστημέν

egkatestiménos (romanization)
εγκατεστημένη (feminine)
εγκατεστημένο (neuter)
εγκατεστημένος (masculine nominative singular)
εγκατεστημένη (feminine nominative singular)
εγκατεστημένο (neuter nominative singular)
εγκατεστημένοι (masculine nominative plural)
εγκατεστημένες (feminine nominative plural)
εγκατεστημένα (neuter nominative plural)
εγκατεστημένου (genitive masculine singular)
εγκατεστημένης (feminine genitive singular)
εγκατεστημένου (genitive neuter singular)
εγκατεστημένων (genitive masculine plural)
εγκατεστημένων (feminine genitive plural)
εγκατεστημένων (genitive neuter plural)
εγκατεστημένο (accusative masculine singular)
εγκατεστημένη (accusative feminine singular)
εγκατεστημένο (accusative neuter singular)
εγκατεστημένους (accusative masculine plural)
εγκατεστημένες (accusative feminine plural)
εγκατεστημένα (accusative neuter plural)
εγκατεστημένε (masculine singular vocative)
εγκατεστημένη (feminine singular vocative)
εγκατεστημένο (neuter singular vocative)
εγκατεστημένοι (masculine plural vocative)
εγκατεστημένες (feminine plural vocative)
εγκατεστημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

εγκατεστημέν

el-decl-adj-a

εγκατεστημέν

el-decl-adj-positive

Declension of εγκατεστημένος

εγκατεστημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

εγκατεστημέν

el-decl-adj-table

εγκατεστημένος •

εγκατεστημένη •

εγκατεστημένο •

εγκατεστημένοι •

εγκατεστημένες •

εγκατεστημένα •

εγκατεστημένου •

εγκατεστημένης •

εγκατεστημένου •

εγκατεστημένων •

εγκατεστημένων •

εγκατεστημένων •

εγκατεστημένο •

εγκατεστημένη •

εγκατεστημένο •

εγκατεστημένους •

εγκατεστημένες •

εγκατεστημένα •

εγκατεστημένε •

εγκατεστημένη •

εγκατεστημένο •

εγκατεστημένοι •

εγκατεστημένες •

εγκατεστημένα •

ε‧γκα‧τε‧στη‧μέ‧νος

Perfect participle of εγκαθίσταμαι (egkathístamai), passive voice of εγκαθιστώ (“install, reside”), a calque of French établi or installé.

participle of

εγκαθίσταμαι

Είμαι από την Αθήνα, αλλά τα τελευταία χρόνια είμαι εγκατεστημένος στο Λονδίνο.

I come from Athens, but I reside in London for the last past years.

Eímai apó tin Athína, allá ta teleftaía chrónia eímai egkatestiménos sto Londíno.

Έχω εγκατεστημένα πολλά προγράμματα στον υπολογιστή μου.

I have many programms installed at my computer.

Écho egkatestiména pollá prográmmata ston ypologistí mou.

alternative form, less formal: εγκαταστημένος (egkatastiménos)