δυναμιτίζω

head

δυναμιτίζω • (dynamitízo)

el-verb

δυναμιτίζομαι

δυναμιτίζω • (dynamitízo) (past δυναμίτισα, passive δυναμιτίζομαι)

dynamitízo (romanization)
δυναμίτισα (past)
δυναμιτίζομαι (passive)
δυναμιτίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
δυναμιτίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δυναμιτίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
δυναμιτιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
δυναμιτίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δυναμιτίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δυναμιτίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
δυναμιτιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
δυναμιτίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
δυναμιτίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δυναμιτίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
δυναμιτιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
δυναμιτίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δυναμιτίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δυναμιτιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δυναμιτιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
δυναμιτίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δυναμιτίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δυναμιτίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δυναμιτιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δυναμιτιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
δυναμιτίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
δυναμιτίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δυναμιτίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δυναμιτίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δυναμιτίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
δυναμιτιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δυναμιτιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δυναμίτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δυναμίτισα (active first-person indicative past perfective singular)
δυναμιτιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δυναμιτιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δυναμιτίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δυναμίτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δυναμίτισες (active indicative past perfective second-person singular)
δυναμιτιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δυναμιτιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δυναμιτίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δυναμίτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δυναμίτισε (active indicative past perfective singular third-person)
δυναμιτιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δυναμιτιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δυναμιτίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
δυναμιτίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δυναμιτίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
δυναμιτιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δυναμιτιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
δυναμιτίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δυναμιτίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
δυναμιτιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
δυναμιτιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δυναμίτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δυναμιτίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δυναμιτίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δυναμίτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
δυναμιτίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δυναμιτίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
δυναμιτίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δυναμιτιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
δυναμιτίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δυναμιτιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δυναμιτιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα δυναμιτίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δυναμιτίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα δυναμιτίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα δυναμιτιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δυναμίτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
δυναμίτισε (active imperative perfective second-person singular)
δυναμιτίσου (imperative passive perfective second-person singular)
δυναμιτίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
δυναμιτίστε (active imperative perfective plural second-person)
δυναμιτίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
δυναμιτιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
δυναμιτίζοντας (active participle present)
έχοντας δυναμιτίσει (active participle past)
δυναμιτισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δυναμιτίσει (active infinitive-aorist)
δυναμιτιστεί (infinitive-aorist passive)

δυ‧να‧μι‧τί‧ζω

(figurative) to motivate, energise (UK), energize (US)


δυνάμεθα

head

δυνάμεθα • (dynámetha)

el-verb-form

δυνάμεθα • (dynámetha)

δύναμαι δύναμαι#Greek

(Katharevousa) (1st person plural present form of δύναμαι (dýnamai).: "we can")


αποκομίζω

head

αποκομίζω • (apokomízo)

el-verb

αποκομίζομαι

αποκομίζω • (apokomízo) (past αποκόμισα/απεκόμισα, passive αποκομίζομαι)

apokomízo (romanization)
αποκόμισα (past)
απεκόμισα (past)
αποκομίζομαι (passive)
αποκομίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποκομίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποκομίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποκομισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποκομίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποκομίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποκομίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποκομισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποκομίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποκομίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποκομίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποκομισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποκομίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποκομίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποκομιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποκομισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποκομίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποκομίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποκομίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκομιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκομισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποκομίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκομίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκομίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκομίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκομίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποκομισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκομισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκόμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απεκόμιζα (active archaic first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποκόμισα (active first-person indicative past perfective singular)
απεκόμισα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
αποκομιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκομιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκομίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποκόμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απεκόμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποκόμισες (active indicative past perfective second-person singular)
απεκόμισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποκομιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκομιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκομίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποκόμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απεκόμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποκόμισε (active indicative past perfective singular third-person)
απεκόμισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποκομιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκομιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκομίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποκομίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποκομίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποκομιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποκομισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποκομίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποκομίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποκομιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποκομισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποκόμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκομίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκομίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απεκόμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκόμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκομίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκομίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απεκόμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκομίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποκομιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποκομίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκομισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκομισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποκομίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποκομίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποκομίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποκομισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποκόμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αποκόμισε (active imperative perfective second-person singular)
απεκόμισε (active imperative perfective second-person singular)
αποκομίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποκομίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποκομίστε (active imperative perfective plural second-person)
αποκομίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποκομισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποκομίζοντας (active participle present)
έχοντας αποκομίσει (active participle past)
αποκομίσει (active infinitive-aorist)
αποκομισθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧κο‧μί‧ζω

From Ancient Greek ἀποκομίζω. Morphologically, from απο- (“from”) + κομίζω (komízo, “bring”).


ανατριχιάζω

head

ανατριχιάζω • (anatrichiázo)

el-verb

ανατριχιάζω • (anatrichiázo) (past ανατρίχιασα, passive —)

anatrichiázo (romanization)
ανατρίχιασα (past)


ανατυπώθηκα

head

ανατυπώθηκα • (anatypóthika)

el-verb-form

ανατυπώθηκα • (anatypóthika)

ανατυπώνομαι ανατυπώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανατυπώνομαι (anatypónomai).


ανατύπωσα

head

ανατύπωσα • (anatýposa)

el-verb-form

ανατύπωσα • (anatýposa)

ανατυπώνω ανατυπώνω#Greek

1st person singular simple past form of ανατυπώνω (anatypóno).


ανατυπώνομαι

head

ανατυπώνομαι • (anatypónomai)

el-verb

ανατυπώνομαι • (anatypónomai) passive (past ανατυπώθηκα, active ανατυπώνω)

anatypónomai (romanization)
ανατυπώθηκα (past)
ανατυπώνω (active)

ανατυπώνω ανατυπώνω#Greek


δυναμίτισα

head

δυναμίτισα • (dynamítisa)

el-verb-form

δυναμίτισα • (dynamítisa)

δυναμιτίζω δυναμιτίζω#Greek

1st person singular simple past form of δυναμιτίζω (dynamitízo).


δυναμιτίστηκα

head

δυναμιτίστηκα • (dynamitístika)

el-verb-form

δυναμιτίστηκα • (dynamitístika)

δυναμιτίζομαι δυναμιτίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of δυναμιτίζομαι (dynamitízomai).


δυναμιτίζομαι

head

δυναμιτίζομαι • (dynamitízomai)

el-verb

δυναμιτίστηκα

δυναμιτίζομαι • (dynamitízomai) passive (past δυναμιτίστηκα, active δυναμιτίζω)

dynamitízomai (romanization)
δυναμιτίστηκα (past)
δυναμιτίζω (active)

δυναμιτίζω δυναμιτίζω#Greek


ανατυπώνω

head

ανατυπώνω • (anatypóno)

el-verb

ανατυπώνομαι

ανατυπώνω • (anatypóno) (past ανατύπωσα, passive ανατυπώνομαι)

anatypóno (romanization)
ανατύπωσα (past)
ανατυπώνομαι (passive)


φουμάριζα

head

φουμάριζα • (foumáriza)

el-verb-form

φουμάριζα • (foumáriza)

φου‧μά‧ρι‧ζα

φουμάρω φουμάρω#Greek

1st person singular imperfect form of φουμάρω (foumáro).


φουμάρισα

head

φουμάρισα • (foumárisa)

el-verb-form

φουμάρισα • (foumárisa)

φου‧μά‧ρι‧σα

φουμάρω φουμάρω#Greek

1st person singular simple past form of φουμάρω (foumáro).


φουμάρισε

head

φουμάρισε • (foumárise)

el-verb-form

φουμάρισε • (foumárise)

φου‧μά‧ρι‧σε

φουμάρω φουμάρω#Greek

3rd person singular simple past form of φουμάρω (foumáro).

φουμάρω φουμάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of φουμάρω (foumáro).


φουμάριζε

head

φουμάριζε • (foumárize)

el-verb-form

φουμάριζε • (foumárize)

φου‧μά‧ρι‧ζε

φουμάρω φουμάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of φουμάρω (foumáro).

φουμάρω φουμάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of φουμάρω (foumáro).


φούμαρε

head

φούμαρε • (foúmare)

el-verb-form

φούμαρε • (foúmare)

φουμάρω φουμάρω#Greek

φουμάρω φουμάρω#Greek

φουμάρω φουμάρω#Greek

φουμάρω φουμάρω#Greek


φούμαρα

head

φούμαρα • (foúmara)

el-verb-form

φούμαρα • (foúmara)

φουμάρω φουμάρω#Greek

φουμάρω φουμάρω#Greek


ανέξυσα

head

ανέξυσα • (anéxysa)

el-verb-form

ανέξυσα • (anéxysa)

αναξέω αναξέω#Greek

1st person singular simple past form of αναξέω (anaxéo).


ανέξεσα

head

ανέξεσα • (anéxesa)

el-verb-form

ανέξεσα • (anéxesa)

αναξέω αναξέω#Greek


ανέπαλλα

head

ανέπαλλα • (anépalla)

el-verb-form

ανέπαλλα • (anépalla)

ανέπαλα (anépala)

Older form: ἀνέπαλλον

αναπάλλω αναπάλλω#Greek

1st person singular imperfect form of αναπάλλω (anapállo).


αναξέω

head

αναξέω • (anaxéo)

el-verb

αναξέω • (anaxéo) (past ανέξεσα/ανέξυσα, passive —)

anaxéo (romanization)
ανέξεσα (past)
ανέξυσα (past)

to scratch old wounds (stir up sleeping passions)


ανέπλεξα

head

ανέπλεξα • (anéplexa)

el-verb-form

ανέπλεξα • (anéplexa)

αναπλέκω αναπλέκω#Greek

1st person singular simple past form of αναπλέκω (anapléko).


αναπλέχτηκα

head

αναπλέχτηκα • (anapléchtika)

el-verb-form

αναπλέχτηκα • (anapléchtika)

αναπλέκομαι αναπλέκομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναπλέκομαι (anaplékomai).


αναπλέκομαι

head

αναπλέκομαι • (anaplékomai)

el-verb

αναπλέκομαι • (anaplékomai) passive (past αναπλέχτηκα, active αναπλέκω)

anaplékomai (romanization)
αναπλέχτηκα (past)
αναπλέκω (active)

αναπλέκω αναπλέκω#Greek


αναπετώ

head

αναπετώ • (anapetó)

el-verb

αναπετώ • (anapetó) (past αναπέταξα, passive —)


αναπλέκω

head

αναπλέκω • (anapléko)

el-verb

αναπλέκω • (anapléko) (past ανέπλεξα, passive αναπλέκομαι)

anapléko (romanization)
ανέπλεξα (past)
αναπλέκομαι (passive)


εξετάσεις

head

εξετάσεις • (exetáseis)

el-verb-form

εξετάσεις • (exetáseis)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

ε‧ξε‧τά‧σεις

εξετάζω εξετάζω#Greek

2nd person singular dependent active form of εξετάζω (exetázo).


αναπάλλω

head

αναπάλλω • (anapállo)

el-verb

αναπάλλω • (anapállo) (imperfect ανέπαλλα, past ανέπαλα, passive αναπάλλομαι) found chiefly in the present and imperfect tenses

anapállo (romanization)
ανέπαλλα (imperfect)
ανέπαλα (past)
αναπάλλομαι (passive)
αναπάλλω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναπάλω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναπάλλομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναπαλθώ (dependent first-person indicative passive perfective rare singular)
αναπάλλεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναπάλεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναπάλλεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναπαλθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναπάλλει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναπάλει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναπάλλεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναπαλθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναπάλλουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναπάλουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναπαλλόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναπαλθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναπάλλετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναπάλετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναπάλλεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναπάλλεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναπαλθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναπάλλουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναπάλλουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναπάλουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπάλουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπάλλονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναπαλθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναπαλθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέπαλλα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέπαλα (active first-person indicative past perfective singular)
αναπαλλόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναπάλθηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
ανέπαλλες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέπαλες (active indicative past perfective second-person singular)
ανπαλλόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναπάλθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέπαλλε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέπαλε (active indicative past perfective singular third-person)
αναπαλλόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναπάλθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναπάλλαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναπάλαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναπαλλόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναπαλθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναπάλλατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναπάλατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναπαλλόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναπαλθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέπαλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέπαλαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναπάλλονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναπάλθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναπάλλω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναπάλω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναπάλλομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναπαλθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάπαλλε (active imperative imperfective informal second-person singular)
ανάπαλε (active imperative informal perfective second-person singular)
αναπάλλετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναπάλτε (active imperative perfective plural second-person)
αναπάλλεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναπαλθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
declinable: {αναπάλλων (active participle present)
αναπάλλουσα (active participle present)
αναπάλλον} (active participle present)
indeclinable: αναπάλλοντας (active participle present)
έχοντας αναπάλει (active participle past)
αναπάλει (active infinitive-aorist)
αναπαλθεί (infinitive-aorist passive rare)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναπάλλω (anapállō). By surface analysis, ανα- (ana-) + πάλλω (pállo)

surf

to move or swing upwards, oscillate, vibrate

(figuratively) to be moved, stirred psychologically


ασπάσθηκα

head

ασπάσθηκα • (aspásthika)

el-verb-form

ασπάσθηκα • (aspásthika)

α‧σπά‧σθη‧κα

ασπάζομαι ασπάζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of ασπάζομαι (aspázomai).


ακροάσθηκα

head

ακροάσθηκα • (akroásthika)

el-verb-form

ακροάσθηκα • (akroásthika)

α‧κρο‧ά‧σθη‧κα

ακροάζομαι ακροάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ακροάζομαι (akroázomai).

ακροώμαι ακροώμαι#Greek

1st person singular simple past form of ακροώμαι (akroómai).


αναπτήθηκα

head

αναπτήθηκα • (anaptíthika)

el-verb-form

αναπτήθηκα • (anaptíthika)

ανάπτομαι ανάπτομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανάπτομαι (anáptomai).


ανάπτησα

head

ανάπτησα • (anáptisa)

el-verb-form

ανάπτησα • (anáptisa)

ανάπτω ανάπτω#Greek

1st person singular simple past form of ανάπτω (anápto).


αναπύρωσα

head

αναπύρωσα • (anapýrosa)

el-verb-form

αναπύρωσα • (anapýrosa)

αναπυρώνω αναπυρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναπυρώνω (anapyróno).


αναπυρώθηκα

head

αναπυρώθηκα • (anapyróthika)

el-verb-form

αναπυρώθηκα • (anapyróthika)

αναπυρώνομαι αναπυρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναπυρώνομαι (anapyrónomai).


διαλογίστηκα

head

διαλογίστηκα • (dialogístika)

el-verb-form

διαλογίστηκα • (dialogístika)

δι‧α‧λο‧γί‧στη‧κα

διαλογίζομαι διαλογίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαλογίζομαι (dialogízomai).


ισχυρίσθηκα

ι‧σχυ‧ρί‧σθη‧κα

ισχυρίζομαι ισχυρίζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of ισχυρίζομαι (ischyrízomai).


ανάπτομαι

head

ανάπτομαι • (anáptomai)

el-verb

ανάπτομαι • (anáptomai) passive (past αναπτήθηκα, active ανάπτω)

anáptomai (romanization)
αναπτήθηκα (past)
ανάπτω (active)

ανάπτω ανάπτω#Greek


αναπυρώνω

head

αναπυρώνω • (anapyróno)

el-verb

αναπυρώνομαι

αναπυρώνω • (anapyróno) (past αναπύρωσα, passive αναπυρώνομαι)

anapyróno (romanization)
αναπύρωσα (past)
αναπυρώνομαι (passive)

(figurative) to reignite (old arguments)


αναφτερώνω

head

αναφτερώνω • (anafteróno)

el-verb

αναφτερώνομαι

αναφτερώνω • (anafteróno) (past αναφτέρωσα, passive αναφτερώνομαι)

anafteróno (romanization)
αναφτέρωσα (past)
αναφτερώνομαι (passive)

α‧να‧φτε‧ρώ‧νω

αναπτερώνω αναπτερώνω#Greek

(colloquial) Alternative form of αναπτερώνω (anapteróno)


αναπυρώνομαι

head

αναπυρώνομαι • (anapyrónomai)

el-verb

αναπυρώνομαι • (anapyrónomai) passive (past αναπυρώθηκα, active αναπυρώνω)

anapyrónomai (romanization)
αναπυρώθηκα (past)
αναπυρώνω (active)

αναπυρώνω αναπυρώνω#Greek

to be relit (passive of αναπυρώνω (anapyróno))


λογίστηκα

head

λογίστηκα • (logístika)

el-verb-form

λογίστηκα • (logístika)

λο‧γί‧στη‧κα

λογίζομαι λογίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of λογίζομαι (logízomai).


στοχάστηκα

head

στοχάστηκα • (stochástika)

el-verb-form

στοχάστηκα • (stochástika)

στο‧χά‧στη‧κα

στοχάζομαι στοχάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of στοχάζομαι (stocházomai).


χρειάσθηκα

χρει‧ά‧σθη‧κα

χρειάζομαι χρειάζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of χρειάζομαι (chreiázomai).


αφουγκράστηκα

head

αφουγκράστηκα • (afougkrástika)

el-verb-form

αφουγκράστηκα • (afougkrástika)

α‧φου‧γκρά‧στη‧κα

αφουγκράζομαι αφουγκράζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αφουγκράζομαι (afougkrázomai).


διαπληκτίστηκα

head

διαπληκτίστηκα • (diapliktístika)

el-verb-form

διαπληκτίστηκα • (diapliktístika)

δι‧α‧πλη‧κτί‧στη‧κα

διαπληκτίζομαι διαπληκτίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαπληκτίζομαι (diapliktízomai).


διαπληκτίσθηκα

head

διαπληκτίσθηκα • (diapliktísthika)

el-verb-form

διαπληκτίσθηκα • (diapliktísthika)

δι‧α‧πλη‧κτί‧σθη‧κα

διαπληκτίζομαι διαπληκτίζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of διαπληκτίζομαι (diapliktízomai).


εκκλησιάστηκα

head

εκκλησιάστηκα • (ekklisiástika)

el-verb-form

εκκλησιάστηκα • (ekklisiástika)

εκ‧κλη‧σι‧ά‧στη‧κα

εκκλησιάζομαι εκκλησιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of εκκλησιάζομαι (ekklisiázomai).


διαχειρίστηκα

head

διαχειρίστηκα • (diacheirístika)

el-verb-form

διαχειρίστηκα • (diacheirístika)

δι‧α‧χει‧ρί‧στη‧κα

διαχειρίζομαι διαχειρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαχειρίζομαι (diacheirízomai).


διαχειρίσθηκα

δι‧α‧χει‧ρί‧σθη‧κα

διαχειρίζομαι διαχειρίζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of διαχειρίζομαι (diacheirízomai).


λιμπίστηκα

head

λιμπίστηκα • (limpístika)

el-verb-form

λιμπίστηκα • (limpístika)

λι‧μπί‧στη‧κα

λιμπίζομαι λιμπίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of λιμπίζομαι (limpízomai).


επωμίστηκα

head

επωμίστηκα • (epomístika)

el-verb-form

επωμίστηκα • (epomístika)

ε‧πω‧μί‧στη‧κα

επωμίζομαι επωμίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of επωμίζομαι (epomízomai).


ευαγγελίστηκα

head

ευαγγελίστηκα • (evangelístika)

el-verb-form

ευαγγελίστηκα • (evangelístika)

ευ‧αγ‧γε‧λί‧στη‧κα

ευαγγελίζομαι ευαγγελίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ευαγγελίζομαι (evangelízomai).


ευαγγελίσθηκα

head

ευαγγελίσθηκα • (evangelísthika)

el-verb-form

ευαγγελίσθηκα • (evangelísthika)

ευ‧αγ‧γε‧λί‧σθη‧κα

ευαγγελίζομαι ευαγγελίζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of ευαγγελίζομαι (evangelízomai).


μυγιάστηκα

head

μυγιάστηκα • (mygiástika)

el-verb-form

μυγιάστηκα • (mygiástika)

μυ‧γιά‧στη‧κα

μυγιάζομαι μυγιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μυγιάζομαι (mygiázomai).


νταραβερίστηκα

head

νταραβερίστηκα • (ntaraverístika)

el-verb-form

νταραβερίστηκα • (ntaraverístika)

ντα‧ρα‧βε‧ρί‧στη‧κα

νταραβερίζομαι νταραβερίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of νταραβερίζομαι (ntaraverízomai).


ενστερνίσθηκα

head

ενστερνίσθηκα • (ensternísthika)

el-verb-form

ενστερνίσθηκα • (ensternísthika)

εν‧στερ‧νί‧σθη‧κα

ενστερνίζομαι ενστερνίζομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of ενστερνίζομαι (ensternízomai).


ανάπτω

head

ανάπτω • (anápto)

el-verb

ανάπτω • (anápto) (past ανάπτησα, passive ανάπτομαι)

anápto (romanization)
ανάπτησα (past)
ανάπτομαι (passive)

ανάβω ανάβω#Greek


αφουγκράζομαι

head

αφουγκράζομαι • (afougkrázomai)

el-verb

αφουγκράστηκα

αφουγκράζομαι • (afougkrázomai) deponent (past αφουγκράστηκα)

afougkrázomai (romanization)
αφουγκράστηκα (past)
αφουγκράζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αφουγκραστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αφουγκράζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αφουγκραστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αφουγκράζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αφουγκραστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αφουγκραζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αφουγκραστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αφουγκράζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφουγκραζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφουγκραστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αφουγκράζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αφουγκραστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφουγκραστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφουγκραζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αφουγκραζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αφουγκράστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αφουγκραζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αφουγκραζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αφουγκράστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αφουγκραζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφουγκραζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφουγκράστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αφουγκραζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αφουγκραστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αφουγκραζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αφουγκραστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αφουγκράζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφουγκραζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αφουγκράστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφουγκραστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφουγκραστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αφουγκράζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αφουγκραστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αφουγκράσου (imperative passive perfective second-person singular)
αφουγκράζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αφουγκραστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αφουγκραστεί (infinitive-aorist passive)

α‧φου‧γκρά‧ζο‧μαι


διαπληκτίζομαι

head

διαπληκτίζομαι • (diapliktízomai)

el-verb

διαπληκτίστηκα

διαπληκτίσθηκα

διαπληκτίζομαι • (diapliktízomai) deponent (past διαπληκτίστηκα/διαπληκτίσθηκα)

diapliktízomai (romanization)
διαπληκτίστηκα (past)
διαπληκτίσθηκα (past)
διαπληκτίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαπληκτιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαπληκτισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαπληκτίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαπληκτιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαπληκτισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαπληκτίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαπληκτιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαπληκτισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαπληκτιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαπληκτιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαπληκτισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαπληκτίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαπληκτιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαπληκτιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαπληκτισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαπληκτίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαπληκτιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαπληκτιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαπληκτισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαπληκτισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαπληκτιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαπληκτιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαπληκτίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαπληκτίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαπληκτιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαπληκτιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαπληκτίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαπληκτίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαπληκτιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαπληκτιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαπληκτίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαπληκτίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαπληκτιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαπληκτιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαπληκτισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαπληκτιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαπληκτιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαπληκτισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαπληκτίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαπληκτιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαπληκτίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπληκτιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπληκτιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπληκτίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπληκτισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπληκτισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαπληκτίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα διαπληκτιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
διαπληκτισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
διαπληκτίσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαπληκτίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαπληκτιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαπληκτισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαπληκτιστεί (infinitive-aorist passive)
διαπληκτισθεί (infinitive-aorist passive)

δι‧α‧πλη‧κτί‧ζο‧μαι

Διαπληκτιζόντουσαν πολλή ώρα πριν από το διαζύγιο.

They were quarrelling quite a lot before the divorce.

Diapliktizóntousan pollí óra prin apó to diazýgio.

to have it out, quarrel, bicker, fight (have a verbal dispute)


επωμίζομαι

head

επωμίζομαι • (epomízomai)

el-verb

επωμίζομαι • (epomízomai) deponent (past επωμίστηκα)

epomízomai (romanization)
επωμίστηκα (past)
επωμίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επωμιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επωμίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επωμιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επωμίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επωμιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επωμιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επωμιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επωμίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επωμιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επωμιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επωμίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επωμιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επωμιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επωμιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επωμιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επωμίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επωμιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επωμιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επωμίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επωμιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επωμιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επωμίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επωμιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επωμιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επωμιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επωμιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επωμίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επωμιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επωμίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επωμιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επωμιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επωμίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα επωμιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
επωμίσου (imperative passive perfective second-person singular)
επωμίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επωμιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επωμισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
επωμιστεί (infinitive-aorist passive)

ε‧πω‧μί‧ζο‧μαι

From Hellenistic Koine Greek ἐπωμίζομαι (epōmízomai, “put on oneʼs shoulder”).


εκκλησιάζομαι

head

εκκλησιάζομαι • (ekklisiázomai)

el-verb

εκκλησιάστηκα

εκκλησιάζομαι • (ekklisiázomai) deponent (past εκκλησιάστηκα)

ekklisiázomai (romanization)
εκκλησιάστηκα (past)
εκκλησιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκκλησιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκκλησιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκκλησιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκκλησιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκκλησιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκκλησιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκκλησιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκκλησιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκλησιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκλησιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκκλησιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκκλησιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκκλησιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκκλησιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκλησιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκλησιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκκλησιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκλησιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκλησιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκκλησιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκλησιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκλησιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκκλησιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκκλησιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκκλησιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκκλησιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκκλησιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκκλησιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκκλησιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκλησιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκλησιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκκλησιάζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα εκκλησιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
εκκλησιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκκλησιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκκλησιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκκλησιαστεί (infinitive-aorist passive)

εκ‧κλη‧σι‧ά‧ζο‧μαι

From Ancient Greek ἐκκλησιάζω (ekklēsiázō, “hold an assembly”), mediopassive ἐκκλησιάζομαι (ekklēsiázomai, “be called together”).

inh

Οι άνθρωποι δεν εκκλησιάζονται πια αυτές τις μέρες.

People don't attend church anymore these days.

Oi ánthropoi den ekklisiázontai pia aftés tis méres.

to be a churchgoer (in general), attend mass (one instance)


διαχειρίζομαι

head

διαχειρίζομαι • (diacheirízomai)

el-verb

διαχειρίστηκα

διαχειρίσθηκα

διαχειρίζομαι • (diacheirízomai) deponent (past διαχειρίστηκα/διαχειρίσθηκα)

diacheirízomai (romanization)
διαχειρίστηκα (past)
διαχειρίσθηκα (past)
διαχειρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαχειριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαχειρισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαχειρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαχειριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαχειρισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαχειρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαχειριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαχειρισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαχειριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαχειριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαχειρισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαχειρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαχειριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαχειριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαχειρισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαχειρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαχειριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαχειριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαχειρισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαχειρισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαχειριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαχειριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαχειρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαχειρίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαχειριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαχειριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαχειρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαχειρίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαχειριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαχειριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαχειρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαχειρίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαχειριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαχειριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαχειρισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαχειριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαχειριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαχειρισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαχειρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαχειριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαχειρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαχειριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαχειριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
διαχειρίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαχειρισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαχειρισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαχειρίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα διαχειριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
διαχειρισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
διαχειρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαχειρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαχειριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαχειρισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαχειριστεί (infinitive-aorist passive)
διαχειρισθεί (infinitive-aorist passive)

δι‧α‧χει‧ρί‧ζο‧μαι

inh

διαχειρίζομαι

Ancient Greek διαχειρίζομαι

διαχειρίζομαι την πολυκατοικία

to manage an apartment (financial affairs for common utilities, etc)

διαχειρίζομαι τα οικονομικά του κράτους

diacheirízomai ta oikonomiká tou krátous

to manage, handle (direct or be in charge of)


λιμπίζομαι

head

λιμπίζομαι • (limpízomai)

el-verb

λιμπίζομαι • (limpízomai) deponent (past λιμπίστηκα)

limpízomai (romanization)
λιμπίστηκα (past)
λιμπίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
λιμπιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
λιμπίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
λιμπιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
λιμπίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
λιμπιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
λιμπιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
λιμπιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
λιμπίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
λιμπιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
λιμπιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
λιμπίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
λιμπιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λιμπιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λιμπιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λιμπιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λιμπίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
λιμπιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λιμπιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λιμπίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
λιμπιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λιμπιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λιμπίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
λιμπιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
λιμπιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
λιμπιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
λιμπιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
λιμπίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λιμπιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
λιμπίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λιμπιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λιμπιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα λιμπίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα λιμπιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
λιμπίσου (imperative passive perfective second-person singular)
λιμπίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
λιμπιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
λιμπιστεί (infinitive-aorist passive)

λι‧μπί‧ζο‧μαι

From Byzantine Greek λιμβίζω (limbízō), from Koine Greek λιμβός (limbós, “desirable”).

der

Είδα την τούρτα και την λιμπίστηκα.

I saw the cake and my mouth watered for it.

(colloquial, of food) to fancy, crave, one's mouth waters for (have an immense appetite for)

Παρά την ηλικία του, λιμπίζεται τις μικρούλες.

Despite his age, he lusts after young ones.

Pará tin ilikía tou, limpízetai tis mikroúles.

(colloquial, of people) to fancy, lust after (have an immense sexual desire for)


νταραβερίζομαι

head

νταραβερίζομαι • (ntaraverízomai)

el-verb

νταραβερίστηκα

νταραβερίζομαι • (ntaraverízomai) deponent (past νταραβερίστηκα)

ntaraverízomai (romanization)
νταραβερίστηκα (past)
νταραβερίζομαι (νταλαβερίζομαι →) (first-person imperfective indicative passive present singular)
νταραβεριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νταραβερίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
νταραβεριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νταραβερίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
νταραβεριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νταραβεριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
νταραβεριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νταραβερίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νταραβεριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νταραβεριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νταραβερίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
νταραβεριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νταραβεριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νταραβεριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νταραβεριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νταραβερίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νταραβεριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νταραβεριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νταραβερίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νταραβεριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νταραβεριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νταραβερίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νταραβεριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
νταραβεριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νταραβεριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
νταραβεριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νταραβερίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
νταραβεριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
νταραβερίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νταραβεριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νταραβεριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα νταραβερίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα νταραβεριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
νταραβερίσου (imperative passive perfective second-person singular)
νταραβερίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
νταραβεριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νταραβεριστεί (infinitive-aorist passive)

ντα‧ρα‧βε‧ρί‧ζο‧μαι

νταραβέρι n (ntaravéri) + -ίζομαι (-ízomai, passive)

Νταραβέριζεται με διάφορες εταίρες.

He has dealings with different companies.

(colloquial, familiar) to hobnob with, have dealings with (be involved with financially)

Νταραβέριζεται με τον γαλατά.

(colloquial) to go out with, carry on with (be involved with romantically/sexually)


ευαγγελίζομαι

head

ευαγγελίζομαι • (evangelízomai)

el-verb

ευαγγελίστηκα

ευαγγελίσθηκα

ευαγγελίζομαι • (evangelízomai) deponent (past ευαγγελίστηκα/ευαγγελίσθηκα)

evangelízomai (romanization)
ευαγγελίστηκα (past)
ευαγγελίσθηκα (past)
ευαγγελίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ευαγγελιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ευαγγελισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ευαγγελίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ευαγγελιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ευαγγελισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ευαγγελίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ευαγγελιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ευαγγελισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ευαγγελιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ευαγγελιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ευαγγελισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ευαγγελίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ευαγγελιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ευαγγελιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ευαγγελισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ευαγγελίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ευαγγελιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ευαγγελιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ευαγγελισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ευαγγελισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ευαγγελιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ευαγγελιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ευαγγελίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ευαγγελίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ευαγγελιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ευαγγελιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ευαγγελίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ευαγγελίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ευαγγελιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ευαγγελιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ευαγγελίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ευαγγελίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ευαγγελιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ευαγγελιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ευαγγελισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ευαγγελιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ευαγγελιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ευαγγελισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ευαγγελίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ευαγγελιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ευαγγελίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ευαγγελιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ευαγγελιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ευαγγελίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ευαγγελισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ευαγγελισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ευαγγελίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα ευαγγελιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ευαγγελισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
ευαγγελίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ευαγγελίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ευαγγελιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ευαγγελισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ευαγγελιστεί (infinitive-aorist passive)
ευαγγελισθεί (infinitive-aorist passive)

ευ‧αγ‧γε‧λί‧ζο‧μαι

From Ancient Greek εὐαγγελίζομαι (“bring good news”). See ευ- (“good”) and ἄγγελος (ángelos, “messenger”).

inh

εὐαγγελίζομαι


μυγιάζομαι

head

μυγιάζομαι • (mygiázomai)

el-verb

μυγιάζομαι • (mygiázomai) deponent (past μυγιάστηκα)

mygiázomai (romanization)
μυγιάστηκα (past)
μυγιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μυγιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μυγιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μυγιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μυγιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μυγιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μυγιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μυγιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μυγιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μυγιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μυγιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μυγιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μυγιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μυγιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μυγιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μυγιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μυγιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μυγιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μυγιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μυγιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μυγιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μυγιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μυγιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μυγιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μυγιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μυγιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μυγιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μυγιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μυγιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μυγιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μυγιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μυγιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μυγιάζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα μυγιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
μυγιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
μυγιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μυγιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μυγιαστεί (infinitive-aorist passive)

μυ‧γιά‧ζο‧μαι

μύγα f (mýga) + -ιάζομαι (-iázomai, passive)

Το άλογο μυγιάζεται.

(intransitive, literally, of animals) to be bothered by flies

Μη μυγιάζεσαι, δεν εννοούσα εσένα!

Don't get all offended, I didn't mean you!

(intransitive, colloquial, figuratively) to take offense, take umbrage, take something personally (feel or show resentment because one believes that something said is about them)


διηγήθηκα

head

διηγήθηκα • (diigíthika)

el-verb-form

διηγήθηκα • (diigíthika)

διηγούμαι διηγούμαι#Greek

1st person singular simple past form of διηγούμαι (diigoúmai).


διηγούμαι

head

διηγούμαι • (diigoúmai)

el-verb

διηγούμαι • (diigoúmai) deponent (past διηγήθηκα)

diigoúmai (romanization)
διηγήθηκα (past)

From Ancient Greek διηγέομαι (diēgéomai).


αραιώθηκα

head

αραιώθηκα • (araióthika)

el-verb-form

αραιώθηκα • (araióthika)

αραιώνομαι αραιώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αραιώνομαι (araiónomai).


αναριεύω

head

αναριεύω • (anariévo)

el-verb

αναριεύω • (anariévo) (past ανάριεψα, passive —)


αραιώνομαι

head

αραιώνομαι • (araiónomai)

el-verb

αραιώνομαι • (araiónomai) passive (past αραιώθηκα, active αραιώνω)

araiónomai (romanization)
αραιώθηκα (past)
αραιώνω (active)

αραιώνω αραιώνω#Greek


αναρπάζω

head

αναρπάζω • (anarpázo)

el-verb

αναρπάζω • (anarpázo) (past ανάρπαξα/ανάρπασα, passive αναρπάζομαι)

anarpázo (romanization)
ανάρπαξα (past)
ανάρπασα (past)
αναρπάζομαι (passive)

From Ancient Greek ἀναρπάζω (anarpázō). By surface analysis, ανα- (ana-) + αρπάζω (arpázo).


εξημερώσεις

head

εξημερώσεις • (eximeróseis)

el-verb-form

εξημερώσεις • (eximeróseis)

ε‧ξη‧με‧ρώ‧σεις

εξημερώνω εξημερώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of εξημερώνω (eximeróno).


εξηγήσεις

head

εξηγήσεις • (exigíseis)

el-verb-form

εξηγήσεις • (exigíseis)

ε‧ξη‧γή‧σεις

εξηγώ εξηγώ#Greek

2nd person singular dependent active form of εξηγώ (exigó).


αναρρίπισα

head

αναρρίπισα • (anarrípisa)

el-verb-form

αναρρίπισα • (anarrípisa)

αναρριπίζω αναρριπίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναρριπίζω (anarripízo).


αναρριπίζω

head

αναρριπίζω • (anarripízo)

el-verb

αναρριπίζομαι

αναρριπίζω • (anarripízo) (past αναρρίπισα, passive αναρριπίζομαι)

anarripízo (romanization)
αναρρίπισα (past)
αναρριπίζομαι (passive)

to blow on, fan, use bellows (to make a fire burn brightly)


αναρριχιέμαι

head

αναρριχιέμαι • (anarrichiémai)

el-verb

αναρριχήθηκα

αναρριχιέμαι • (anarrichiémai) deponent (past αναρριχήθηκα)

anarrichiémai (romanization)
αναρριχήθηκα (past)

αναρριχώμαι αναρριχώμαι#Greek

Alternative form of αναρριχώμαι (anarrichómai)


αναρώτησα

head

αναρώτησα • (anarótisa)

el-verb-form

αναρώτησα • (anarótisa)

αναρωτώ αναρωτώ#Greek

1st person singular simple past form of αναρωτώ (anarotó).


ανασκαφείς

head

ανασκαφείς • (anaskafeís)

el-verb-form

ανασκαφείς • (anaskafeís)

α‧να‧σκα‧φείς

ανασκάπτομαι ανασκάπτομαι#Greek

ανασκάπτω ανασκάπτω#Greek

2nd person singular dependent form of ανασκάπτομαι (anaskáptomai) passive of ανασκάπτω.


αναρωτώ

head

αναρωτώ • (anarotó)

el-verb

αναρωτώ • (anarotó) (past αναρώτησα, passive —)

From Byzantine Greek ἀναρωτῶ (anarōtô), from Ancient Greek ἀνερωτῶ (anerōtô); by surface analysis, ανα- (ana-, “re-”) + ρωτάω (rotáo, “to ask”).

surf

to enquire (UK) inquire (US) (with special interest)


ανέσπασα

head

ανέσπασα • (anéspasa)

el-verb-form

ανέσπασα • (anéspasa)

ανασπώ ανασπώ#Greek

1st person singular simple past form of ανασπώ (anaspó).


οραματίστηκα

head

οραματίστηκα • (oramatístika)

el-verb-form

οραματίστηκα • (oramatístika)

ο‧ρα‧μα‧τί‧στη‧κα

οραματίζομαι οραματίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of οραματίζομαι (oramatízomai).


οσμίστηκα

head

οσμίστηκα • (osmístika)

el-verb-form

οσμίστηκα • (osmístika)

ο‧σμί‧στη‧κα

οσμίζομαι οσμίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of οσμίζομαι (osmízomai).


πειραματίστηκα

head

πειραματίστηκα • (peiramatístika)

el-verb-form

πειραματίστηκα • (peiramatístika)

πει‧ρα‧μα‧τί‧στη‧κα

πειραματίζομαι πειραματίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of πειραματίζομαι (peiramatízomai).


παραλογίστηκα

head

παραλογίστηκα • (paralogístika)

el-verb-form

παραλογίστηκα • (paralogístika)

πα‧ρα‧λο‧γί‧στη‧κα

παραλογίζομαι παραλογίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of παραλογίζομαι (paralogízomai).


ανασπώ

head

ανασπώ • (anaspó)

el-verb

ανασπώ • (anaspó) (past ανέσπασα, passive ανασπώμαι)

anaspó (romanization)
ανέσπασα (past)
ανασπώμαι (passive)


ανασπώμαι

head

ανασπώμαι • (anaspómai)

ανασπώ ανασπώ#Greek


πειραματίζομαι

πειραματίζομαι • (peiramatízomai)

el-verb

πειραματίστηκα

πειραματίζομαι • (peiramatízomai) deponent (past πειραματίστηκα)

peiramatízomai (romanization)
πειραματίστηκα (past)
πειραματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πειραματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πειραματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πειραματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πειραματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πειραματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πειραματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πειραματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πειραματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πειραματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πειραματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πειραματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πειραματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πειραματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πειραματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πειραματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πειραματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πειραματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πειραματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πειραματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πειραματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πειραματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πειραματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πειραματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πειραματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πειραματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πειραματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πειραματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πειραματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πειραματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πειραματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πειραματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πειραματίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα πειραματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
πειραματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
πειραματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πειραματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πειραματιστεί (infinitive-aorist passive)

πει‧ρα‧μα‧τί‧ζο‧μαι

πειραματ- (πείραμα) (peiramat- (peírama), “experiment”, stem from the genitive) + -ίζομαι (-ízomai, “suffix for passive verbs”).

af

πειραματ- (πείραμα)


παραλογίζομαι

head

παραλογίζομαι • (paralogízomai)

el-verb

παραλογίστηκα

παραλογίζομαι • (paralogízomai) deponent (past παραλογίστηκα) found chiefly in the present and imperfect tenses

paralogízomai (romanization)
παραλογίστηκα (past)
παραλογίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παραλογιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραλογίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παραλογιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραλογίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παραλογιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραλογιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παραλογιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραλογίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραλογιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραλογιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραλογίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παραλογιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραλογιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραλογιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραλογιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραλογίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παραλογιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραλογιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραλογίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παραλογιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραλογιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραλογίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παραλογιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παραλογιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παραλογιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παραλογιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παραλογίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παραλογιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παραλογίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραλογιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραλογιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παραλογίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα παραλογιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
παραλογίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
παραλογίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παραλογιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραλογιστεί (infinitive-aorist passive)

πα‧ρα‧λο‧γί‧ζο‧μαι

From Ancient Greek πᾰρᾰλογῐ́ζομαι (“cheat; reason falsely”).

inh

πᾰρᾰλογῐ́ζομαι

Μην τον ακούς, παραλογίζεται λόγω θλίψης.

Don't listen to him, he’s out of his mind due to grief.

Min ton akoús, paralogízetai lógo thlípsis.

to be out of one's mind, lose one's mind (lose all sense of logic)

Παραλογίζεσαι μ’ αυτά που λες, δεν το καταλάβαινες;

You're talking through your hat, can't you understand it?

Paralogízesai m’ aftá pou les, den to katalávaines?

talk through one's hat
talk through one's hat

to rant, rave, talk through one's hat (to invent or fabricate facts)


οραματίζομαι

head

οραματίζομαι • (oramatízomai)

el-verb

οραματίστηκα

οραματίζομαι • (oramatízomai) deponent (past οραματίστηκα)

oramatízomai (romanization)
οραματίστηκα (past)
οραματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
οραματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
οραματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
οραματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
οραματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
οραματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
οραματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
οραματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
οραματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
οραματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
οραματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
οραματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
οραματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
οραματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
οραματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
οραματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
οραματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
οραματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
οραματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
οραματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
οραματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
οραματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
οραματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
οραματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
οραματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
οραματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
οραματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
οραματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
οραματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
οραματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
οραματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
οραματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα οραματίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα οραματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
οραματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
οραματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
οραματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
οραματιστεί (infinitive-aorist passive)

ο‧ρα‧μα‧τί‧ζο‧μαι

From Koine Greek ὁρᾱματίζομαι (“look”) from ὅρᾱμᾰ (hórāma, “visible object”).

inh

ὁρᾱματίζομαι

(rare) to see visions [defs 3, 4, 6]; hallucinate


οσμίζομαι

head

οσμίζομαι • (osmízomai)

el-verb

οσμίζομαι • (osmízomai) deponent (past οσμίστηκα)

osmízomai (romanization)
οσμίστηκα (past)
οσμίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
οσμιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
οσμίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
οσμιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
οσμίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
οσμιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
οσμιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
οσμιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
οσμίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
οσμιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
οσμιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
οσμίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
οσμιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
οσμιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
οσμιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
οσμιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
οσμίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
οσμιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
οσμιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
οσμίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
οσμιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
οσμιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
οσμίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
οσμιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
οσμιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
οσμιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
οσμιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
οσμίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
οσμιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
οσμίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
οσμιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
οσμιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα οσμίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα οσμιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
οσμίσου (imperative passive perfective second-person singular)
οσμίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
οσμιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
οσμιστεί (infinitive-aorist passive)

ο‧σμί‧ζο‧μαι

οσμ(ή) (osm(í), “smell”, noun) + -ίζομαι (-ízomai, “suffix for passive verbs”).


αναστόμωσα

head

αναστόμωσα • (anastómosa)

el-verb-form

αναστόμωσα • (anastómosa)

αναστομώνω αναστομώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναστομώνω (anastomóno).


αναστύλωσα

head

αναστύλωσα • (anastýlosa)

el-verb-form

αναστύλωσα • (anastýlosa)

αναστήλωσα (anastílosa)

α‧να‧στύ‧λω‧σα

αναστυλώνω αναστυλώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναστυλώνω (anastylóno).


αναστυλώθηκα

head

αναστυλώθηκα • (anastylóthika)

el-verb-form

αναστυλώθηκα • (anastylóthika)

α‧να‧στη‧λώ‧θη‧κα

αναστυλώνομαι αναστυλώνομαι#Greek

αναστυλώνω αναστυλώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναστυλώνομαι (anastylónomai) passive of αναστυλώνω.


αναστομώνω

head

αναστομώνω • (anastomóno)

el-verb

αναστομώνομαι

αναστομώνω • (anastomóno) (past αναστόμωσα, passive αναστομώνομαι)

anastomóno (romanization)
αναστόμωσα (past)
αναστομώνομαι (passive)


αναστυλώνομαι

head

αναστυλώνομαι • (anastylónomai)

el-verb

αναστυλώθηκα

αναστυλώνομαι • (anastylónomai) passive (past αναστυλώθηκα, active αναστυλώνω)

anastylónomai (romanization)
αναστυλώθηκα (past)
αναστυλώνω (active)

αναστηλώνομαι (anastilónomai)

αναστυλώνομε (anastylónome)

αναστηλώνομε (anastilónome)

α‧να‧στυ‧λώ‧νο‧μαι

αναστυλώνω αναστυλώνω#Greek


αναστομώνομαι

head

αναστομώνομαι • (anastomónomai)

αναστομώνω αναστομώνω#Greek


ανατοποθέτησα

ανατοποθέτησα • (anatopothétisa)

el-verb-form

ανατοποθέτησα • (anatopothétisa)

ανατοποθετώ ανατοποθετώ#Greek

1st person singular simple past form of ανατοποθετώ (anatopothetó).


ανατοποθετήθηκα

ανατοποθετούμαι ανατοποθετούμαι#Greek

1st person singular simple past form of ανατοποθετούμαι (anatopothetoúmai).


ανατροφοδότησα

head

ανατροφοδότησα • (anatrofodótisa)

el-verb-form

ανατροφοδότησα • (anatrofodótisa)

ανατροφοδοτώ ανατροφοδοτώ#Greek

1st person singular simple past form of ανατροφοδοτώ (anatrofodotó).


ανατροφοδοτήθηκα

head

ανατροφοδοτήθηκα • (anatrofodotíthika)

el-verb-form

ανατροφοδοτήθηκα • (anatrofodotíthika)

ανατροφοδοτούμαι ανατροφοδοτούμαι#Greek

1st person singular simple past form of ανατροφοδοτούμαι (anatrofodotoúmai).


τροφοδοτήθηκα

head

τροφοδοτήθηκα • (trofodotíthika)

el-verb-form

τροφοδοτήθηκα • (trofodotíthika)

τρο‧φο‧δο‧τή‧θη‧κα

τροφοδοτούμαι τροφοδοτούμαι#Greek

τροφοδοτώ τροφοδοτώ#Greek

1st person singular simple past form of τροφοδοτούμαι (trofodotoúmai) passive of τροφοδοτώ.


ανατοποθετούμαι

head

ανατοποθετούμαι • (anatopothetoúmai)

el-verb

ανατοποθετήθηκα

ανατοποθετούμαι • (anatopothetoúmai) passive (past ανατοποθετήθηκα, active ανατοποθετώ)

anatopothetoúmai (romanization)
ανατοποθετήθηκα (past)
ανατοποθετώ (active)

ανατοποθετώ ανατοποθετώ#Greek


τροφοδότησα

head

τροφοδότησα • (trofodótisa)

el-verb-form

τροφοδότησα • (trofodótisa)

τρο‧φο‧δό‧τη‧σα

τροφοδοτώ τροφοδοτώ#Greek

1st person singular simple past form of τροφοδοτώ (trofodotó).


ανάτεινα

head

ανάτεινα • (anáteina)

el-verb-form

ανάτεινα • (anáteina)

ανατείνω ανατείνω#Greek

1st person singular imperfect form of ανατείνω (anateíno).

ανατείνω ανατείνω#Greek

1st person singular simple past form of ανατείνω (anateíno).


αναστυλώνω

head

αναστυλώνω • (anastylóno)

el-verb

αναστυλώνομαι

αναστυλώνω • (anastylóno) (past αναστύλωσα, passive αναστυλώνομαι)

anastylóno (romanization)
αναστύλωσα (past)
αναστυλώνομαι (passive)
αναστυλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναστυλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναστυλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναστυλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναστυλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναστυλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναστυλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναστυλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναστυλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναστυλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναστυλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναστυλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναστυλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναστυλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναστυλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναστυλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναστυλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναστυλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναστυλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναστυλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναστυλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναστυλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναστυλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναστυλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναστυλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναστυλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναστυλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναστυλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναστύλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναστύλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναστυλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναστυλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναστυλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναστύλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναστύλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναστυλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναστυλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναστυλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναστύλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναστύλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναστυλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναστυλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναστυλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναστυλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναστυλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναστυλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναστυλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναστυλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναστυλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναστυλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναστυλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναστύλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναστυλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναστυλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναστύλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναστυλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναστυλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναστυλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναστυλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναστυλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναστυλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναστυλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναστυλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναστυλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναστυλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναστυλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναστύλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αναστύλωσε (active imperative perfective second-person singular)
αναστυλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναστυλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναστυλώστε (active imperative perfective plural second-person)
αναστυλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναστυλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναστυλώνοντας (active participle present)
έχοντας αναστυλώσει (active participle past)
αναστυλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναστυλώσει (active infinitive-aorist)
αναστυλωθεί (infinitive-aorist passive)

αναστηλώνω (anastilóno)

α‧να‧στυ‧λώ‧νω


τροφοδοτούμαι

head

τροφοδοτούμαι • (trofodotoúmai)

el-verb

τροφοδοτήθηκα

τροφοδοτημένος

τροφοδοτούμαι • (trofodotoúmai) passive (past τροφοδοτήθηκα, ppp τροφοδοτημένος, active τροφοδοτώ)

trofodotoúmai (romanization)
τροφοδοτήθηκα (past)
τροφοδοτημένος (participle passive perfect)
τροφοδοτώ (active)

τροφοδοτούμε (trofodotoúme)

τρο‧φο‧δο‧τού‧μαι

τροφοδοτώ τροφοδοτώ#Greek


ανατροφοδοτούμαι

head

ανατροφοδοτούμαι • (anatrofodotoúmai)

el-verb

ανατροφοδοτήθηκα

ανατροφοδοτώ

ανατροφοδοτούμαι • (anatrofodotoúmai) passive (past ανατροφοδοτήθηκα, active ανατροφοδοτώ)

anatrofodotoúmai (romanization)
ανατροφοδοτήθηκα (past)
ανατροφοδοτώ (active)

ανατροφοδοτώ ανατροφοδοτώ#Greek


ανατείνομαι

head

ανατείνομαι • (anateínomai)

el-verb

ανατείνομαι • (anateínomai) passive (past ανατάθηκα, active ανατείνω)

anateínomai (romanization)
ανατάθηκα (past)
ανατείνω (active)

ανατείνομε (anateínome)

α‧να‧τεί‧νο‧μαι

ανατείνω ανατείνω#Greek


ανατάθηκα

head

ανατάθηκα • (anatáthika)

el-verb-form

ανατάθηκα • (anatáthika)

α‧να‧τά‧θη‧κα

ανατείνομαι ανατείνομαι#Greek

ανατείνω ανατείνω#Greek

1st person singular simple past form of ανατείνομαι (anateínomai) passive of ανατείνω.


ανατροφοδοτώ

head

ανατροφοδοτώ • (anatrofodotó)

el-verb

ανατροφοδότησα

ανατροφοδοτούμαι

ανατροφοδοτώ • (anatrofodotó) (past ανατροφοδότησα, passive ανατροφοδοτούμαι)

anatrofodotó (romanization)
ανατροφοδότησα (past)
ανατροφοδοτούμαι (passive)


ανατοποθετώ

head

ανατοποθετώ • (anatopothetó)

el-verb

ανατοποθέτησα

ανατοποθετούμαι

ανατοποθετώ • (anatopothetó) (past ανατοποθέτησα, passive ανατοποθετούμαι)

anatopothetó (romanization)
ανατοποθέτησα (past)
ανατοποθετούμαι (passive)


αναφάνηκα

head

αναφάνηκα • (anafánika)

el-verb-form

αναφάνηκα • (anafánika)

αναφαίνομαι αναφαίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναφαίνομαι (anafaínomai).


πατιναρίστηκα

head

πατιναρίστηκα • (patinarístika)

el-verb-form

πατιναρίστηκα • (patinarístika)

πα‧τι‧να‧ρί‧στη‧κα

πατινάρομαι πατινάρομαι#Greek

πατινάρω πατινάρω#Greek

1st person singular simple past form of πατινάρομαι (patináromai) passive of πατινάρω. (only for sense:add patina)


πατινάρισα

head

πατινάρισα • (patinárisa)

el-verb-form

πατινάρισα • (patinárisa)

πα‧τι‧νά‧ρι‧σα

πατινάρω πατινάρω#Greek

1st person singular simple past form of πατινάρω (patináro).


αναφλέγω

head

αναφλέγω • (anaflégo)

el-verb

αναφλέγω • (anaflégo) (past ανάφλεξα, passive αναφλέγομαι)

anaflégo (romanization)
ανάφλεξα (past)
αναφλέγομαι (passive)


αγκαζαρίστηκα

head

αγκαζαρίστηκα • (agkazarístika)

el-verb-form

αγκαζαρίστηκα • (agkazarístika)

α‧γκα‧ζα‧ρί‧στη‧κα

αγκαζάρομαι αγκαζάρομαι#Greek

αγκαζάρω αγκαζάρω#Greek

1st person singular simple past form of αγκαζάρομαι (agkazáromai) passive of αγκαζάρω.


ντελαπάρισα

head

ντελαπάρισα • (ntelapárisa)

el-verb-form

ντελαπάρισα • (ntelapárisa)

ντε‧λα‧πά‧ρι‧σα

ντελαπάρω ντελαπάρω#Greek

1st person singular simple past form of ντελαπάρω (ntelapáro).


ντεραπάρισα

head

ντεραπάρισα • (nterapárisa)

el-verb-form

ντεραπάρισα • (nterapárisa)

ντε‧ρα‧πά‧ρι‧σα

ντεραπάρω ντεραπάρω#Greek

1st person singular simple past form of ντεραπάρω (nterapáro).


ακομπανιαρίστηκα

head

ακομπανιαρίστηκα • (akompaniarístika)

el-verb-form

ακομπανιαρίστηκα • (akompaniarístika)

α‧κο‧μπα‧νια‧ρί‧στη‧κα

ακομπανιάρομαι ακομπανιάρομαι#Greek

ακομπανιάρω ακομπανιάρω#Greek

1st person singular simple past form of ακομπανιάρομαι (akompaniáromai) passive of ακομπανιάρω.


ακομπανιάρομαι

head

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai)

el-verb

ακομπανιαρίστηκα

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai) passive (past ακομπανιαρίστηκα, active ακομπανιάρω)

akompaniáromai (romanization)
ακομπανιαρίστηκα (past)
ακομπανιάρω (active)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρο‧μαι


αγκαζάρομαι

head

αγκαζάρομαι • (agkazáromai)

el-verb

αγκαζαρίστηκα

αγκαζάρομαι • (agkazáromai) passive (past αγκαζαρίστηκα, active αγκαζάρω)

agkazáromai (romanization)
αγκαζαρίστηκα (past)
αγκαζάρω (active)

α‧γκα‧ζά‧ρο‧μαι