κατεστημένος

head

κατεστημένος • (katestiménos) m (feminine κατεστημένη, neuter κατεστημένο)

katestiménos (romanization)
κατεστημένη (feminine)
κατεστημένο (neuter)
κατεστημένος (masculine nominative singular)
κατεστημένη (feminine nominative singular)
κατεστημένο (neuter nominative singular)
κατεστημένοι (masculine nominative plural)
κατεστημένες (feminine nominative plural)
κατεστημένα (neuter nominative plural)
κατεστημένου (genitive masculine singular)
κατεστημένης (feminine genitive singular)
κατεστημένου (genitive neuter singular)
κατεστημένων (genitive masculine plural)
κατεστημένων (feminine genitive plural)
κατεστημένων (genitive neuter plural)
κατεστημένο (accusative masculine singular)
κατεστημένη (accusative feminine singular)
κατεστημένο (accusative neuter singular)
κατεστημένους (accusative masculine plural)
κατεστημένες (accusative feminine plural)
κατεστημένα (accusative neuter plural)
κατεστημένε (masculine singular vocative)
κατεστημένη (feminine singular vocative)
κατεστημένο (neuter singular vocative)
κατεστημένοι (masculine plural vocative)
κατεστημένες (feminine plural vocative)
κατεστημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κατεστημένος

el-decl-adj-table

κατεστημένος •

κατεστημένη •

κατεστημένο •

κατεστημένοι •

κατεστημένες •

κατεστημένα •

κατεστημένου •

κατεστημένης •

κατεστημένου •

κατεστημένων •

κατεστημένων •

κατεστημένων •

κατεστημένο •

κατεστημένη •

κατεστημένο •

κατεστημένους •

κατεστημένες •

κατεστημένα •

κατεστημένε •

κατεστημένη •

κατεστημένο •

κατεστημένοι •

κατεστημένες •

κατεστημένα •

κα‧τε‧στη‧μέ‧νος

Perfect participle of καθίσταμαι (kathístamai), passive voice of καθιστώ (“make, appoint”). Created from the stem εστη- of the ancient 'second' aorist κατέστην (katéstēn) + the usual passive participle ending -μένος (-ménos). The ancient passive perfect participle was καθεστώς (kathestṓs).
As a political term, a free translation of English established. Also substantivised: see κατεστημένο (katestiméno).


κατέστην

head

κατέστην • (katéstin)

el-verb-form

κατέστην • (katéstin)

καθίσταμαι καθίσταμαι#Greek

καθιστώ καθιστώ#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of καθίσταμαι (kathístamai) passive of καθιστώ.


ευχαριστήθηκα

ευ‧χα‧ρι‧στή‧θη‧κα

ευχαριστιέμαι ευχαριστιέμαι#Greek

ευχαριστούμαι ευχαριστούμαι#Greek

ευχαριστώ ευχαριστώ#Greek

1st person singular simple past form of ευχαριστιέμαι (efcharistiémai) / ευχαριστούμαι passive of ευχαριστώ.


ευχαριστιέμαι

head

ευχαριστιέμαι • (efcharistiémai)

el-verb

ευχαριστήθηκα

ευχαριστημένος

ευχαριστιέμαι • (efcharistiémai) passive (past ευχαριστήθηκα, ppp ευχαριστημένος, active ευχαριστώ)

efcharistiémai (romanization)
ευχαριστήθηκα (past)
ευχαριστημένος (participle passive perfect)
ευχαριστώ (active)

ευ‧χα‧ρι‧στιέ‧μαι


ταλαιπωρούμε

head

ταλαιπωρούμε • (talaiporoúme)

el-verb-form

ταλαιπωρούμε • (talaiporoúme)

ταλαιπωρούμαι (talaiporoúmai)

τα‧λαι‧πω‧ρού‧με

ταλαιπωρώ ταλαιπωρώ#Greek

1st person plural present indicative active form of ταλαιπωρώ (talaiporó).


ταλαιπωρήθηκα

head

ταλαιπωρήθηκα • (talaiporíthika)

el-verb-form

ταλαιπωρήθηκα • (talaiporíthika)

τα‧λαι‧πω‧ρή‧θη‧κα

ταλαιπωρούμαι ταλαιπωρούμαι#Greek

ταλαιπωριέμαι ταλαιπωριέμαι#Greek

ταλαιπωρώ ταλαιπωρώ#Greek

1st person singular simple past form of ταλαιπωρούμαι (talaiporoúmai) / ταλαιπωριέμαι passive of ταλαιπωρώ.


ταλαιπωριέμαι

head

ταλαιπωριέμαι • (talaiporiémai)

el-verb

ταλαιπωριέμαι • (talaiporiémai)

τα‧λαι‧πω‧ριέ‧μαι

ταλαιπωρούμαι ταλαιπωρούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of ταλαιπωρούμαι (talaiporoúmai)


συμφωνούμε

head

συμφωνούμε • (symfonoúme)

el-verb-form

συμφωνούμε • (symfonoúme)

συμφωνούμαι (symfonoúmai)

συμ‧φω‧νού‧με

συμφωνώ συμφωνώ#Greek

1st person plural present indicative active form of συμφωνώ (symfonó).


ταλαιπωρούμαι

head

ταλαιπωρούμαι • (talaiporoúmai)

el-verb

ταλαιπωρήθηκα

ταλαιπωρημένος

ταλαιπωρούμαι • (talaiporoúmai) passive (past ταλαιπωρήθηκα, ppp ταλαιπωρημένος, active ταλαιπωρώ)

talaiporoúmai (romanization)
ταλαιπωρήθηκα (past)
ταλαιπωρημένος (participle passive perfect)
ταλαιπωρώ (active)

ταλαιπωρούμε (talaiporoúme)

τα‧λαι‧πω‧ρού‧μαι

ταλαιπωρώ ταλαιπωρώ#Greek


αποφοίτησα

head

αποφοίτησα • (apofoítisa)

el-verb-form

αποφοίτησα • (apofoítisa)

α‧πο‧φοί‧τη‧σα

αποφοιτώ αποφοιτώ#Greek

1st person singular simple past form of αποφοιτώ (apofoitó).


ευχαριστούμαι

head

ευχαριστούμαι • (efcharistoúmai)

el-verb

ευχαριστήθηκα

ευχαριστημένος

ευχαριστούμαι • (efcharistoúmai) passive (past ευχαριστήθηκα, ppp ευχαριστημένος, active ευχαριστώ)

efcharistoúmai (romanization)
ευχαριστήθηκα (past)
ευχαριστημένος (participle passive perfect)
ευχαριστώ (active)

ευ‧χα‧ρι‧στού‧μαι

ευχαριστιέμαι ευχαριστιέμαι#Greek

(formal) Alternative form of ευχαριστιέμαι (efcharistiémai)


ευχαριστημένος

head

ευχαριστημένη

ευχαριστημένο

ευχαριστημένος • (efcharistiménos) m (feminine ευχαριστημένη, neuter ευχαριστημένο)

el-part

ευχαριστημέν

efcharistiménos (romanization)
ευχαριστημένη (feminine)
ευχαριστημένο (neuter)
ευχαριστημένος (masculine nominative singular)
ευχαριστημένη (feminine nominative singular)
ευχαριστημένο (neuter nominative singular)
ευχαριστημένοι (masculine nominative plural)
ευχαριστημένες (feminine nominative plural)
ευχαριστημένα (neuter nominative plural)
ευχαριστημένου (genitive masculine singular)
ευχαριστημένης (feminine genitive singular)
ευχαριστημένου (genitive neuter singular)
ευχαριστημένων (genitive masculine plural)
ευχαριστημένων (feminine genitive plural)
ευχαριστημένων (genitive neuter plural)
ευχαριστημένο (accusative masculine singular)
ευχαριστημένη (accusative feminine singular)
ευχαριστημένο (accusative neuter singular)
ευχαριστημένους (accusative masculine plural)
ευχαριστημένες (accusative feminine plural)
ευχαριστημένα (accusative neuter plural)
ευχαριστημένε (masculine singular vocative)
ευχαριστημένη (feminine singular vocative)
ευχαριστημένο (neuter singular vocative)
ευχαριστημένοι (masculine plural vocative)
ευχαριστημένες (feminine plural vocative)
ευχαριστημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ευχαριστημέν

el-decl-adj-a

ευχαριστημέν

el-decl-adj-positive

Declension of ευχαριστημένος

ευχαριστημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευχαριστημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευχαριστημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

ευχαριστημέν

el-decl-adj-table

ευχαριστημένος •

ευχαριστημένη •

ευχαριστημένο •

ευχαριστημένοι •

ευχαριστημένες •

ευχαριστημένα •

ευχαριστημένου •

ευχαριστημένης •

ευχαριστημένου •

ευχαριστημένων •

ευχαριστημένων •

ευχαριστημένων •

ευχαριστημένο •

ευχαριστημένη •

ευχαριστημένο •

ευχαριστημένους •

ευχαριστημένες •

ευχαριστημένα •

ευχαριστημένε •

ευχαριστημένη •

ευχαριστημένο •

ευχαριστημένοι •

ευχαριστημένες •

ευχαριστημένα •

ευ‧χα‧ρι‧στη‧μέ‧νος

Perfect participle of ευχαριστιέμαι (efcharistiémai) and ευχαριστούμαι (efcharistoúmai), passive voices of ευχαριστώ (“thank; I please”).

participle of

ευχαριστιέμαι

Ευχαριστημένος με την απόδοση στο χρηματιστήριο, αγόρασε όλες τις μετοχές και καταστράφηκε.

Being pleased with the performance of the stockmarket, he bought all the shares and was ruined.

Efcharistiménos me tin apódosi sto chrimatistírio, agórase óles tis metochés kai katastráfike.

Είμαι πολύ ευχαριστημένος με τους μαθητές μου. Έγραψαν καλά στις εξετάσεις.

I am very pleased with my students. They have done (written) well in the exams.

Eímai polý efcharistiménos me tous mathités mou. Égrapsan kalá stis exetáseis.


ταλαιπωρημένος

head

ταλαιπωρημένη

ταλαιπωρημένο

ταλαιπωρημένος • (talaiporiménos) m (feminine ταλαιπωρημένη, neuter ταλαιπωρημένο)

el-part

ταλαιπωρημέν

talaiporiménos (romanization)
ταλαιπωρημένη (feminine)
ταλαιπωρημένο (neuter)
ταλαιπωρημένος (masculine nominative singular)
ταλαιπωρημένη (feminine nominative singular)
ταλαιπωρημένο (neuter nominative singular)
ταλαιπωρημένοι (masculine nominative plural)
ταλαιπωρημένες (feminine nominative plural)
ταλαιπωρημένα (neuter nominative plural)
ταλαιπωρημένου (genitive masculine singular)
ταλαιπωρημένης (feminine genitive singular)
ταλαιπωρημένου (genitive neuter singular)
ταλαιπωρημένων (genitive masculine plural)
ταλαιπωρημένων (feminine genitive plural)
ταλαιπωρημένων (genitive neuter plural)
ταλαιπωρημένο (accusative masculine singular)
ταλαιπωρημένη (accusative feminine singular)
ταλαιπωρημένο (accusative neuter singular)
ταλαιπωρημένους (accusative masculine plural)
ταλαιπωρημένες (accusative feminine plural)
ταλαιπωρημένα (accusative neuter plural)
ταλαιπωρημένε (masculine singular vocative)
ταλαιπωρημένη (feminine singular vocative)
ταλαιπωρημένο (neuter singular vocative)
ταλαιπωρημένοι (masculine plural vocative)
ταλαιπωρημένες (feminine plural vocative)
ταλαιπωρημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ταλαιπωρημέν

el-decl-adj-a

ταλαιπωρημέν

el-decl-adj-positive

Declension of ταλαιπωρημένος

ταλαιπωρημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ταλαιπωρημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ταλαιπωρημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

ταλαιπωρημέν

el-decl-adj-table

ταλαιπωρημένος •

ταλαιπωρημένη •

ταλαιπωρημένο •

ταλαιπωρημένοι •

ταλαιπωρημένες •

ταλαιπωρημένα •

ταλαιπωρημένου •

ταλαιπωρημένης •

ταλαιπωρημένου •

ταλαιπωρημένων •

ταλαιπωρημένων •

ταλαιπωρημένων •

ταλαιπωρημένο •

ταλαιπωρημένη •

ταλαιπωρημένο •

ταλαιπωρημένους •

ταλαιπωρημένες •

ταλαιπωρημένα •

ταλαιπωρημένε •

ταλαιπωρημένη •

ταλαιπωρημένο •

ταλαιπωρημένοι •

ταλαιπωρημένες •

ταλαιπωρημένα •

τα‧λαι‧πω‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of ταλαιπωρούμαι (talaiporoúmai) and ταλαιπωριέμαι (talaiporiémai), passive voices of ταλαιπωρώ (“trouble, pester”).

participle of

ταλαιπωρούμαι

Η υγεία του είναι πολύ ταλαιπωρημένη.
I ygeía tou eínai polý talaiporiméni.
His health has suffered many hardships.


συμφωνημένος

head

συμφωνημένος • (symfoniménos) m (feminine συμφωνημένη, neuter συμφωνημένο)

symfoniménos (romanization)
συμφωνημένη (feminine)
συμφωνημένο (neuter)
συμφωνημένος (masculine nominative singular)
συμφωνημένη (feminine nominative singular)
συμφωνημένο (neuter nominative singular)
συμφωνημένοι (masculine nominative plural)
συμφωνημένες (feminine nominative plural)
συμφωνημένα (neuter nominative plural)
συμφωνημένου (genitive masculine singular)
συμφωνημένης (feminine genitive singular)
συμφωνημένου (genitive neuter singular)
συμφωνημένων (genitive masculine plural)
συμφωνημένων (feminine genitive plural)
συμφωνημένων (genitive neuter plural)
συμφωνημένο (accusative masculine singular)
συμφωνημένη (accusative feminine singular)
συμφωνημένο (accusative neuter singular)
συμφωνημένους (accusative masculine plural)
συμφωνημένες (accusative feminine plural)
συμφωνημένα (accusative neuter plural)
συμφωνημένε (masculine singular vocative)
συμφωνημένη (feminine singular vocative)
συμφωνημένο (neuter singular vocative)
συμφωνημένοι (masculine plural vocative)
συμφωνημένες (feminine plural vocative)
συμφωνημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of συμφωνημένος

el-decl-adj-table

συμφωνημένος •

συμφωνημένη •

συμφωνημένο •

συμφωνημένοι •

συμφωνημένες •

συμφωνημένα •

συμφωνημένου •

συμφωνημένης •

συμφωνημένου •

συμφωνημένων •

συμφωνημένων •

συμφωνημένων •

συμφωνημένο •

συμφωνημένη •

συμφωνημένο •

συμφωνημένους •

συμφωνημένες •

συμφωνημένα •

συμφωνημένε •

συμφωνημένη •

συμφωνημένο •

συμφωνημένοι •

συμφωνημένες •

συμφωνημένα •

συμ‧φω‧νη‧μέ‧νος

Perfect participle of συμφωνούμαι (symfonoúmai), passive voice of συμφωνώ (“agree”).


κακοποιούμε

head

κακοποιούμε • (kakopoioúme)

el-verb-form

κακοποιούμε • (kakopoioúme)

κακοποιούμαι (kakopoioúmai)

κα‧κο‧ποι‧ού‧με

κακοποιώ κακοποιώ#Greek

1st person plural present indicative active form of κακοποιώ (kakopoió).


προειδοποιούμε

head

προειδοποιούμε • (proeidopoioúme)

el-verb-form

προειδοποιούμε • (proeidopoioúme)

προειδοποιούμε (proeidopoioúme)

προ‧ει‧δο‧ποι‧ού‧μαι

προειδοποιώ προειδοποιώ#Greek

1st person plural present indicative active form of προειδοποιώ (proeidopoió).


οδηγημένος

head

οδηγημένος • (odigiménos) m (feminine οδηγημένη, neuter οδηγημένο)

odigiménos (romanization)
οδηγημένη (feminine)
οδηγημένο (neuter)
οδηγημένος (masculine nominative singular)
οδηγημένη (feminine nominative singular)
οδηγημένο (neuter nominative singular)
οδηγημένοι (masculine nominative plural)
οδηγημένες (feminine nominative plural)
οδηγημένα (neuter nominative plural)
οδηγημένου (genitive masculine singular)
οδηγημένης (feminine genitive singular)
οδηγημένου (genitive neuter singular)
οδηγημένων (genitive masculine plural)
οδηγημένων (feminine genitive plural)
οδηγημένων (genitive neuter plural)
οδηγημένο (accusative masculine singular)
οδηγημένη (accusative feminine singular)
οδηγημένο (accusative neuter singular)
οδηγημένους (accusative masculine plural)
οδηγημένες (accusative feminine plural)
οδηγημένα (accusative neuter plural)
οδηγημένε (masculine singular vocative)
οδηγημένη (feminine singular vocative)
οδηγημένο (neuter singular vocative)
οδηγημένοι (masculine plural vocative)
οδηγημένες (feminine plural vocative)
οδηγημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδηγημένος •

οδηγημένοι •

οδηγημένες •

οδηγημένου •

οδηγημένης •

οδηγημένου •

οδηγημένων •

οδηγημένων •

οδηγημένων •

οδηγημένους •

οδηγημένες •

οδηγημένοι •

οδηγημένες •

ο‧δη‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of οδηγούμαι (odigoúmai), passive voice of οδηγάω / οδηγώ.


προειδοποιημένος

head

προειδοποιημένη

προειδοποιημένο

προειδοποιημένος • (proeidopoiiménos) m (feminine προειδοποιημένη, neuter προειδοποιημένο)

el-part

προειδοποιημέν

proeidopoiiménos (romanization)
προειδοποιημένη (feminine)
προειδοποιημένο (neuter)
προειδοποιημένος (masculine nominative singular)
προειδοποιημένη (feminine nominative singular)
προειδοποιημένο (neuter nominative singular)
προειδοποιημένοι (masculine nominative plural)
προειδοποιημένες (feminine nominative plural)
προειδοποιημένα (neuter nominative plural)
προειδοποιημένου (genitive masculine singular)
προειδοποιημένης (feminine genitive singular)
προειδοποιημένου (genitive neuter singular)
προειδοποιημένων (genitive masculine plural)
προειδοποιημένων (feminine genitive plural)
προειδοποιημένων (genitive neuter plural)
προειδοποιημένο (accusative masculine singular)
προειδοποιημένη (accusative feminine singular)
προειδοποιημένο (accusative neuter singular)
προειδοποιημένους (accusative masculine plural)
προειδοποιημένες (accusative feminine plural)
προειδοποιημένα (accusative neuter plural)
προειδοποιημένε (masculine singular vocative)
προειδοποιημένη (feminine singular vocative)
προειδοποιημένο (neuter singular vocative)
προειδοποιημένοι (masculine plural vocative)
προειδοποιημένες (feminine plural vocative)
προειδοποιημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προειδοποιημέν

el-decl-adj-a

προειδοποιημέν

el-decl-adj-positive

Declension of προειδοποιημένος

προειδοποιημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

προειδοποιημέν

el-decl-adj-table

προειδοποιημένος •

προειδοποιημένη •

προειδοποιημένο •

προειδοποιημένοι •

προειδοποιημένες •

προειδοποιημένα •

προειδοποιημένου •

προειδοποιημένης •

προειδοποιημένου •

προειδοποιημένων •

προειδοποιημένων •

προειδοποιημένων •

προειδοποιημένο •

προειδοποιημένη •

προειδοποιημένο •

προειδοποιημένους •

προειδοποιημένες •

προειδοποιημένα •

προειδοποιημένε •

προειδοποιημένη •

προειδοποιημένο •

προειδοποιημένοι •

προειδοποιημένες •

προειδοποιημένα •

προ‧ει‧δο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of προειδοποιούμαι (proeidopoioúmai), passive voice of προειδοποιώ (“I warn”).

participle of

προειδοποιούμαι


ξελόγιασε

head

ξελόγιασε • (xelógiase)

el-verb-form

ξελόγιασε • (xelógiase)

ξελογιάζω ξελογιάζω#Greek

3rd person singular simple past form of ξελογιάζω (xelogiázo).


ξελόγιασα

head

ξελόγιασα • (xelógiasa)

el-verb-form

ξελόγιασα • (xelógiasa)

ξελογιάζω ξελογιάζω#Greek

1st person singular simple past form of ξελογιάζω (xelogiázo).


ξελογιάστηκα

head

ξελογιάστηκα • (xelogiástika)

el-verb-form

ξελογιάστηκα • (xelogiástika)

ξελογιάζομαι ξελογιάζομαι#Greek

ξελογιάζω ξελογιάζω#Greek

1st person singular simple past form of ξελογιάζομαι (xelogiázomai) passive of ξελογιάζω.


ξελογιάζομαι

head

ξελογιάζομαι • (xelogiázomai)

el-verb

ξελογιάστηκα

ξελογιασμένος

ξελογιάζομαι • (xelogiázomai) passive (past ξελογιάστηκα, ppp ξελογιασμένος, active ξελογιάζω)

xelogiázomai (romanization)
ξελογιάστηκα (past)
ξελογιασμένος (participle passive perfect)
ξελογιάζω (active)

ξε‧λο‧γιά‧ζο‧μαι


ξελογιάζω

head

ξελογιάζω • (xelogiázo)

el-verb

ξελογιάζομαι

ξελογιάζω • (xelogiázo) (past ξελόγιασα, passive ξελογιάζομαι)

xelogiázo (romanization)
ξελόγιασα (past)
ξελογιάζομαι (passive)
ξελογιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξελογιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξελογιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξελογιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξελογιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξελογιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξελογιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξελογιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξελογιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξελογιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξελογιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξελογιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξελογιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξελογιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξελογιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξελογιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξελογιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξελογιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξελογιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξελογιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξελογιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξελογιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξελογιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξελογιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξελογιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξελογιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξελογιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξελογιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξελόγιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξελόγιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξελογιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξελογιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξελογιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξελόγιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξελόγιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξελογιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξελογιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξελογιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξελόγιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξελόγιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξελογιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξελογιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξελογιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξελογιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξελογιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξελογιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξελογιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξελογιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξελογιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξελογιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξελογιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξελόγιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξελογιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξελογιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξελόγιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξελογιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξελογιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξελογιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξελογιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξελογιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξελογιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξελογιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξελογιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξελογιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξελογιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξελογιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξελόγιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξελόγιασε (active imperative perfective second-person singular)
ξελογιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξελογιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξελογιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξελογιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξελογιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξελογιάζοντας (active participle present)
έχοντας ξελογιάσει (active participle past)
ξελογιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξελογιάσει (active infinitive-aorist)
ξελογιαστεί (infinitive-aorist passive)

ξε‧λο‧γιά‧ζω

From Byzantine Greek ξελογιάζω (xelogiázō, “to make someone go out of their mind, to make lose their logic”), from ξε- (xe-, “un-, de-”) + λογιάζω (logiázo, “to behave logically, to think, to plan”), from λόγος (lógos, “reason, logic”).

inh

Ξελόγιασε την γκόμενα του φίλου του.

(transitive) to tempt, seduce, entice (to attract by arousing desire or hope)

Κάποιοι νεαροί ξελογιασαν την κόρη της.

Some young guys led her daughter astray.

(transitive) to lead astray, lead asunder, corrupt (influence to have bad habits or to behave improperly or illegally)


παρακολουθούμε

head

παρακολουθούμε • (parakolouthoúme)

el-verb-form

παρακολουθούμε • (parakolouthoúme)

πα‧ρα‧κο‧λου‧θού‧με

παρακολουθώ παρακολουθώ#Greek

παρακολουθάω παρακολουθάω#Greek

1st person plural present indicative active form of παρακολουθώ (parakolouthó) / παρακολουθάω.


ακολουθούμε

head

ακολουθούμε • (akolouthoúme)

el-verb-form

ακολουθούμε • (akolouthoúme)

α‧κο‧λου‧θού‧με

ακολουθώ ακολουθώ#Greek

ακολουθάω ακολουθάω#Greek

1st person plural present indicative active form of ακολουθώ (akolouthó) / ακολουθάω.


παρακολουθάω

head

παρακολουθάω • (parakoloutháo)

el-verb

παρακολούθησα

παρακολουθιέμαι

παρακολουθήθηκα

παρακολουθάω • (parakoloutháo) (past παρακολούθησα, passive παρακολουθιέμαι, p‑past παρακολουθήθηκα)

parakoloutháo (romanization)
παρακολούθησα (past)
παρακολουθιέμαι (passive)
παρακολουθήθηκα (passive past)

πα‧ρα‧κο‧λου‧θά‧ω

παρακολουθώ παρακολουθώ#Greek

(colloquial) Alternative form of παρακολουθώ (parakolouthó)


κληρονόμησα

head

κληρονόμησα • (klironómisa)

el-verb-form

κληρονόμησα • (klironómisa)

κλη‧ρο‧νό‧μη‧σα

κληρονομώ κληρονομώ#Greek

κληρονομάω κληρονομάω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of κληρονομώ (klironomó) / κληρονομάω.

κληρονομώ

(klironomó) / κληρονομάω


ακλουθάω

head

ακλουθάω • (akloutháo)

el-verb

ακλουθάω • (akloutháo)

ακλουθώ ακλουθώ#Greek

ακολουθώ ακολουθώ#Greek

Alternative form of ακλουθώ (aklouthó), both vernacular forms of ακολουθώ (akolouthó)


κληρονομούμε

head

κληρονομούμε • (klironomoúme)

el-verb-form

κληρονομούμε • (klironomoúme)

κληρονομούμαι (klironomoúmai)

κλη‧ρο‧νο‧μού‧με

κληρονομώ κληρονομώ#Greek

κληρονομάω κληρονομάω#Greek

1st person plural present indicative active form of κληρονομώ (klironomó) / κληρονομάω.

κληρονομώ

(klironomó) / κληρονομάω


κληρονομάω

head

κληρονομάω • (klironomáo)

el-verb

κληρονομιέμαι

κληρονομήθηκα

κληρονομημένος

κληρονομάω • (klironomáo) (past κληρονόμησα, passive κληρονομιέμαι, p‑past κληρονομήθηκα, ppp κληρονομημένος)

klironomáo (romanization)
κληρονόμησα (past)
κληρονομιέμαι (passive)
κληρονομήθηκα (passive past)
κληρονομημένος (participle passive perfect)

κλη‧ρο‧νο‧μά‧ω

κληρονομώ κληρονομώ#Greek

(colloquial) Alternative form of κληρονομώ (klironomó)


παρακολουθιέμαι

head

παρακολουθιέμαι • (parakolouthiémai)

el-verb

παρακολουθήθηκα

παρακολουθημένος

παρακολουθάω

παρακολουθιέμαι • (parakolouthiémai) passive (past παρακολουθήθηκα, ppp παρακολουθημένος, active παρακολουθάω)

parakolouthiémai (romanization)
παρακολουθήθηκα (past)
παρακολουθημένος (participle passive perfect)
παρακολουθάω (active)

πα‧ρα‧κο‧λου‧θιέ‧μαι

passive of παρακολουθάω (parakoloutháo)

παρακολουθούμαι παρακολουθούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of παρακολουθούμαι (parakolouthoúmai)


κληρονομιέμαι

head

κληρονομιέμαι • (klironomiémai)

el-verb

κληρονομήθηκα

κληρονομημένος

κληρονομιέμαι • (klironomiémai) passive (past κληρονομήθηκα, ppp κληρονομημένος, active κληρονομάω)

klironomiémai (romanization)
κληρονομήθηκα (past)
κληρονομημένος (participle passive perfect)
κληρονομάω (active)

κλη‧ρο‧νο‧μιέ‧μαι

passive of κληρονομάω (klironomáo)

κληρονομούμαι κληρονομούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of κληρονομούμαι (klironomoúmai)


κληρονομούμαι

head

κληρονομούμαι • (klironomoúmai)

el-verb

κληρονομήθηκα

κληρονομημένος

κληρονομούμαι • (klironomoúmai) passive (past κληρονομήθηκα, ppp κληρονομημένος, active κληρονομώ)

klironomoúmai (romanization)
κληρονομήθηκα (past)
κληρονομημένος (participle passive perfect)
κληρονομώ (active)

κληρονομούμε (klironomoúme)

κλη‧ρο‧νο‧μού‧μαι


κληρονομήθηκα

head

κληρονομήθηκα • (klironomíthika)

el-verb-form

κληρονομήθηκα • (klironomíthika)

κλη‧ρο‧νο‧μή‧θη‧κα

κληρονομούμαι κληρονομούμαι#Greek

κληρονομιέμαι κληρονομιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of κληρονομούμαι (klironomoúmai) / κληρονομιέμαι.


ανόστυνα

head

ανόστυνα • (anóstyna)

el-verb-form

ανόστυνα • (anóstyna)

ανοσταίνω ανοσταίνω#Greek

1st person singular simple past form of ανοσταίνω (anostaíno).


ανοστεύω

head

ανοστεύω • (anostévo)

el-verb

ανοστεύω • (anostévo) (past ανόστεψα, passive —)

ανοσταίνω ανοσταίνω#Greek

Alternative form of ανοσταίνω (anostaíno)


ανοστένω

head

ανοστένω • (anosténo)

el-verb

ανοστένω • (anosténo) (past ανόστυνα)

ανοσταίνω ανοσταίνω#Greek


κληρονομημένος

head

κληρονομημένη

κληρονομημένο

κληρονομημένος • (klironomiménos) m (feminine κληρονομημένη, neuter κληρονομημένο)

el-part

κληρονομημέν

klironomiménos (romanization)
κληρονομημένη (feminine)
κληρονομημένο (neuter)
κληρονομημένος (masculine nominative singular)
κληρονομημένη (feminine nominative singular)
κληρονομημένο (neuter nominative singular)
κληρονομημένοι (masculine nominative plural)
κληρονομημένες (feminine nominative plural)
κληρονομημένα (neuter nominative plural)
κληρονομημένου (genitive masculine singular)
κληρονομημένης (feminine genitive singular)
κληρονομημένου (genitive neuter singular)
κληρονομημένων (genitive masculine plural)
κληρονομημένων (feminine genitive plural)
κληρονομημένων (genitive neuter plural)
κληρονομημένο (accusative masculine singular)
κληρονομημένη (accusative feminine singular)
κληρονομημένο (accusative neuter singular)
κληρονομημένους (accusative masculine plural)
κληρονομημένες (accusative feminine plural)
κληρονομημένα (accusative neuter plural)
κληρονομημένε (masculine singular vocative)
κληρονομημένη (feminine singular vocative)
κληρονομημένο (neuter singular vocative)
κληρονομημένοι (masculine plural vocative)
κληρονομημένες (feminine plural vocative)
κληρονομημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

κληρονομημέν

el-decl-adj-a

κληρονομημέν

el-decl-adj-positive

Declension of κληρονομημένος

κληρονομημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

κληρονομημέν

el-decl-adj-table

κληρονομημένος •

κληρονομημένη •

κληρονομημένο •

κληρονομημένοι •

κληρονομημένες •

κληρονομημένα •

κληρονομημένου •

κληρονομημένης •

κληρονομημένου •

κληρονομημένων •

κληρονομημένων •

κληρονομημένων •

κληρονομημένο •

κληρονομημένη •

κληρονομημένο •

κληρονομημένους •

κληρονομημένες •

κληρονομημένα •

κληρονομημένε •

κληρονομημένη •

κληρονομημένο •

κληρονομημένοι •

κληρονομημένες •

κληρονομημένα •

κλη‧ρο‧νο‧μη‧μέ‧νος

Perfect participle of κληρονομούμαι (klironomoúmai) and κληρονομιέμαι (klironomiémai), passive voices of κληρονομώ, κληρονομάω (“inherit”) respectively.

participle of

κληρονομούμαι

Είναι κληρονομημένη ασθένεια.


κληρονομώ

head

κληρονομώ • (klironomó)

el-verb

κληρονομούμαι

κληρονομιέμαι

κληρονομήθηκα

κληρονομημένος

κληρονομώ • (klironomó) / κληρονομάω (past κληρονόμησα, passive κληρονομούμαι/κληρονομιέμαι, p‑past κληρονομήθηκα, ppp κληρονομημένος)

klironomó (romanization)
κληρονόμησα (past)
κληρονομούμαι (passive)
κληρονομιέμαι (passive)
κληρονομήθηκα (passive past)
κληρονομημένος (participle passive perfect)
κληρονομώ - κληρονομάω (active first-person imperfective indicative present singular)
κληρονομήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κληρονομούμαι - κληρονομιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κληρονομηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κληρονομείς - κληρονομάς (active imperfective indicative present second-person singular)
κληρονομήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κληρονομείσαι - κληρονομιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κληρονομηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κληρονομεί - κληρονομάει (active imperfective indicative present singular third-person)
κληρονομήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κληρονομείται - κληρονομιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κληρονομηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κληρονομούμε - κληρονομάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κληρονομήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κληρονομούμαστε - κληρονομιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κληρονομηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κληρονομείτε - κληρονομάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κληρονομήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κληρονομείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
{κληρονομείσθε} - κληρονομιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
κληρονομηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κληρονομούν - κληρονομάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κληρονομούνε - κληρονομάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κληρονομάν (active imperfective indicative plural present third-person)
κληρονομήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κληρονομήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κληρονομούνται - κληρονομιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
κληρονομηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κληρονομηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κληρονομούσα - κληρονόμαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κληρονόμησα (active first-person indicative past perfective singular)
[κληρονομούμουν]² - κληρονομιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[κληρονομούμουν]² - κληρονομιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κληρονομήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κληρονομούσες - κληρονόμαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κληρονόμησες (active indicative past perfective second-person singular)
[κληρονομούσουν] - κληρονομιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[κληρονομούσουν] - κληρονομιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κληρονομήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κληρονομούσε - κληρονόμαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κληρονόμησε (active indicative past perfective singular third-person)
κληρονομούνταν -κληρονομιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κληρονομούνταν -κληρονομιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κληρονομήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κληρονομούσαμε - κληρονομάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κληρονομήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κληρονομούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
(‑ούμαστε) - κληρονομιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κληρονομηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κληρονομούσατε - κληρονομάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κληρονομήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κληρονομηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κληρονομούσαν - κληρονόμαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κληρονομούσανε - κληρονόμαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κληρονομάγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κληρονόμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κληρονομήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κληρονομήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κληρονομούνταν - κληρονομιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κληρονομούνταν - κληρονομιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κληρονομιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κληρονομιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κληρονομήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κληρονομηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κληρονομηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κληρονομώ - θα κληρονομάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κληρονομήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κληρονομούμαι - κληρονομιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κληρονομηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κληρονόμα (active imperative imperfective second-person singular)
κληρονόμαγε (active imperative imperfective second-person singular)
κληρονόμησε (active imperative perfective second-person singular)
κληρονόμα (active imperative perfective second-person singular)
κληρονομήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κληρονομείτε - κληρονομάτε (active imperative imperfective plural second-person)
κληρονομήστε (active imperative perfective plural second-person)
κληρονομείστε - κληρονομιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κληρονομηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κληρονομώντας (active participle present)
κληρονομούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κληρονομήσει (active participle past)
κληρονομημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κληρονομήσει (active infinitive-aorist)
κληρονομηθεί (infinitive-aorist passive)

κλη‧ρο‧νο‧μώ

Inherited from Ancient Greek κληρονομῶ (klēronomô), contracted form of κληρονομέω (klēronoméō). From κλῆρος (klêros, “lot, inheritance”) + νόμος (nómos, “law”), verb νέμω (némō, “distribute”).


ανοσταίνω

head

ανοσταίνω • (anostaíno)

el-verb

ανοσταίνω • (anostaíno) (past ανόστυνα, passive —, ppp ανοστυμένος)

anostaíno (romanization)
ανόστυνα (past)
ανοστυμένος (participle passive perfect)
ανοσταίνω (ανοστίζω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
ανοστύνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανοσταίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανοστύνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανοσταίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανοστύνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανοσταίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανοστύνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανοσταίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανοστύνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανοσταίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανοσταίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανοστύνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανοστύνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανόσταινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανόστυνα (active first-person indicative past perfective singular)
ανόσταινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανόστυνες (active indicative past perfective second-person singular)
ανόσταινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανόστυνε (active indicative past perfective singular third-person)
ανοσταίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανοστύναμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανοσταίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανοστύνατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανόσταιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανοσταίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανοσταίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανόστυναν (active indicative past perfective plural third-person)
ανοστύναν (active indicative past perfective plural third-person)
ανοστύνανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ανοσταίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανοστύνω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ανόσταινε (active imperative imperfective second-person singular)
ανόστυνε (active imperative perfective second-person singular)
ανοσταίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανοστύντε (active imperative perfective plural second-person)
ανοσταίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ανοστύνει (active indeclinable participle perfect)
ανοστυμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ανοστύνει (infinitive-aorist)

α‧νο‧σταί‧νω

άνοστ(ος) (ánost(os)) + -αίνω (-aíno, suffix for verbs). For older forms see ανοστίζω (anostízo).

(intransitive, figurative) become ungraceful


κινούμε

head

κινούμε • (kinoúme)

el-verb-form

κινούμε • (kinoúme)

κινούμαι (kinoúmai)

κινώ κινώ#Greek

κινάω κινάω#Greek

1st person plural present indicative active form of κινώ (kinó) / κινάω.

κινώ

(kinó) / κινάω


κινιέμαι

head

κινιέμαι • (kiniémai)

el-verb

κινιέμαι • (kiniémai) passive (past κινήθηκα, active κινάω)

kiniémai (romanization)
κινήθηκα (past)
κινάω (active)

κινούμαι κινούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of κινούμαι (kinoúmai)


συγχωρείτε

head

συγχωρείτε • (synchoreíte)

el-verb-form

συγχωρείτε • (synchoreíte)

συγχωρώ συγχωρώ#Greek

2nd person plural present form of συγχωρώ (synchoró).

συγχωρώ συγχωρώ#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of συγχωρώ (synchoró).


σκότωσε

head

σκότωσε • (skótose)

el-verb-form

σκότωσε • (skótose)

σκοτώνω σκοτώνω#Greek

3rd person singular simple past form of σκοτώνω (skotóno).

σκοτώνω σκοτώνω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative form of σκοτώνω (skotóno).


πέρασε

head

πέρασε • (pérase)

el-verb-form

πέρασε • (pérase)

περνάω περνάω#Greek

3rd person singular simple past form of περνάω (pernáo).

Alternative form: πέρνα (pérna)

περνάω περνάω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of περνάω (pernáo).


περιμένει

head

περιμένει • (periménei)

el-verb-form

περιμένει • (periménei)

περιμένω περιμένω#Greek

3rd person singular present form of περιμένω (periméno).


μάθω

head

μάθω • (mátho)

el-verb-form

μάθω • (mátho)

μαθαίνω μαθαίνω#Greek

1st person singular dependent form of μαθαίνω (mathaíno).


συγκινούμε

head

συγκινούμε • (sygkinoúme)

el-verb-form

συγκινούμε • (sygkinoúme)

συγκινούμαι (sygkinoúmai)

συ‧γκι‧νού‧με συγ‧κι‧νού‧με

συγκινώ συγκινώ#Greek

1st person plural present indicative active form of συγκινώ (sygkinó).


δολοφονούμε

head

δολοφονούμε • (dolofonoúme)

el-verb-form

δολοφονούμε • (dolofonoúme)

δολοφονούμαι (dolofonoúmai)

δο‧λο‧φο‧νού‧με

δολοφονώ δολοφονώ#Greek

1st person plural present indicative active form of δολοφονώ (dolofonó).


δολοφονήθηκα

head

δολοφονήθηκα • (dolofoníthika)

el-verb-form

δολοφονήθηκα • (dolofoníthika)

δο‧λο‧φο‧νή‧θη‧κα

δολοφονούμαι δολοφονούμαι#Greek

δολοφονώ δολοφονώ#Greek

1st person singular simple past form of δολοφονούμαι (dolofonoúmai) passive of δολοφονώ.


διατηρούμε

head

διατηρούμε • (diatiroúme)

el-verb-form

διατηρούμε • (diatiroúme)

διατηρούμαι (diatiroúmai)

δι‧α‧τη‧ρου‧με

Διατηρούμε καλές σχέσεις.

διατηρώ διατηρώ#Greek

1st person plural present indicative active form of διατηρώ (diatiró).


δολοφονούμαι

head

δολοφονούμαι • (dolofonoúmai)

el-verb

δολοφονήθηκα

δολοφονημένος

δολοφονούμαι • (dolofonoúmai) passive (past δολοφονήθηκα, ppp δολοφονημένος, active δολοφονώ)

dolofonoúmai (romanization)
δολοφονήθηκα (past)
δολοφονημένος (participle passive perfect)
δολοφονώ (active)

δολοφονούμε (dolofonoúme)

δο‧λο‧φο‧νού‧μαι


διατηρημένος

head

διατηρημένος • (diatiriménos) m (feminine διατηρημένη, neuter διατηρημένο)

diatiriménos (romanization)
διατηρημένη (feminine)
διατηρημένο (neuter)
διατηρημένος (masculine nominative singular)
διατηρημένη (feminine nominative singular)
διατηρημένο (neuter nominative singular)
διατηρημένοι (masculine nominative plural)
διατηρημένες (feminine nominative plural)
διατηρημένα (neuter nominative plural)
διατηρημένου (genitive masculine singular)
διατηρημένης (feminine genitive singular)
διατηρημένου (genitive neuter singular)
διατηρημένων (genitive masculine plural)
διατηρημένων (feminine genitive plural)
διατηρημένων (genitive neuter plural)
διατηρημένο (accusative masculine singular)
διατηρημένη (accusative feminine singular)
διατηρημένο (accusative neuter singular)
διατηρημένους (accusative masculine plural)
διατηρημένες (accusative feminine plural)
διατηρημένα (accusative neuter plural)
διατηρημένε (masculine singular vocative)
διατηρημένη (feminine singular vocative)
διατηρημένο (neuter singular vocative)
διατηρημένοι (masculine plural vocative)
διατηρημένες (feminine plural vocative)
διατηρημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of διατηρημένος

el-decl-adj-table

διατηρημένος •

διατηρημένη •

διατηρημένο •

διατηρημένοι •

διατηρημένες •

διατηρημένα •

διατηρημένου •

διατηρημένης •

διατηρημένου •

διατηρημένων •

διατηρημένων •

διατηρημένων •

διατηρημένο •

διατηρημένη •

διατηρημένο •

διατηρημένους •

διατηρημένες •

διατηρημένα •

διατηρημένε •

διατηρημένη •

διατηρημένο •

διατηρημένοι •

διατηρημένες •

διατηρημένα •

δι‧α‧τη‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of διατηρούμαι (diatiroúmai), passive voice of διατηρώ (“keep”).


δολοφονημένος

head

δολοφονημένη

δολοφονημένο

δολοφονημένος • (dolofoniménos) m (feminine δολοφονημένη, neuter δολοφονημένο)

dolofoniménos (romanization)
δολοφονημένη (feminine)
δολοφονημένο (neuter)
δολοφονημένος (masculine nominative singular)
δολοφονημένη (feminine nominative singular)
δολοφονημένο (neuter nominative singular)
δολοφονημένοι (masculine nominative plural)
δολοφονημένες (feminine nominative plural)
δολοφονημένα (neuter nominative plural)
δολοφονημένου (genitive masculine singular)
δολοφονημένης (feminine genitive singular)
δολοφονημένου (genitive neuter singular)
δολοφονημένων (genitive masculine plural)
δολοφονημένων (feminine genitive plural)
δολοφονημένων (genitive neuter plural)
δολοφονημένο (accusative masculine singular)
δολοφονημένη (accusative feminine singular)
δολοφονημένο (accusative neuter singular)
δολοφονημένους (accusative masculine plural)
δολοφονημένες (accusative feminine plural)
δολοφονημένα (accusative neuter plural)
δολοφονημένε (masculine singular vocative)
δολοφονημένη (feminine singular vocative)
δολοφονημένο (neuter singular vocative)
δολοφονημένοι (masculine plural vocative)
δολοφονημένες (feminine plural vocative)
δολοφονημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of δολοφονημένος

el-decl-adj-table

δολοφονημένος •

δολοφονημένη •

δολοφονημένο •

δολοφονημένοι •

δολοφονημένες •

δολοφονημένα •

δολοφονημένου •

δολοφονημένης •

δολοφονημένου •

δολοφονημένων •

δολοφονημένων •

δολοφονημένων •

δολοφονημένο •

δολοφονημένη •

δολοφονημένο •

δολοφονημένους •

δολοφονημένες •

δολοφονημένα •

δολοφονημένε •

δολοφονημένη •

δολοφονημένο •

δολοφονημένοι •

δολοφονημένες •

δολοφονημένα •

δο‧λο‧φο‧νη‧μέ‧νος

Perfect participle of δολοφονούμαι (dolofonoúmai), passive voice of δολοφονώ (“I murder”).

participle of

δολοφονούμαι


κλεμμένος

head

κλεμμένος • (klemménos) m (feminine κλεμμένη, neuter κλεμμένο)

klemménos (romanization)
κλεμμένη (feminine)
κλεμμένο (neuter)
κλεμμένος (masculine nominative singular)
κλεμμένη (feminine nominative singular)
κλεμμένο (neuter nominative singular)
κλεμμένοι (masculine nominative plural)
κλεμμένες (feminine nominative plural)
κλεμμένα (neuter nominative plural)
κλεμμένου (genitive masculine singular)
κλεμμένης (feminine genitive singular)
κλεμμένου (genitive neuter singular)
κλεμμένων (genitive masculine plural)
κλεμμένων (feminine genitive plural)
κλεμμένων (genitive neuter plural)
κλεμμένο (accusative masculine singular)
κλεμμένη (accusative feminine singular)
κλεμμένο (accusative neuter singular)
κλεμμένους (accusative masculine plural)
κλεμμένες (accusative feminine plural)
κλεμμένα (accusative neuter plural)
κλεμμένε (masculine singular vocative)
κλεμμένη (feminine singular vocative)
κλεμμένο (neuter singular vocative)
κλεμμένοι (masculine plural vocative)
κλεμμένες (feminine plural vocative)
κλεμμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κλεμμένους •

Perfect participle of κλέβομαι (klévomai), passive voice of κλέβω (“steal”), κλέπτω (klépto).


διαιρούμε

head

διαιρούμε • (diairoúme)

el-verb-form

διαιρούμε • (diairoúme)

διαιρούμαι (diairoúmai)

δι‧αι‧ρού‧με

διαιρώ διαιρώ#Greek

1st person plural present indicative active form of διαιρώ (diairó).


διαιρέθηκα

head

διαιρέθηκα • (diairéthika)

el-verb-form

διαιρέθηκα • (diairéthika)

δι‧αι‧ρέ‧θη‧κα

διαιρούμαι διαιρούμαι#Greek

διαιρώ διαιρώ#Greek

1st person singular simple past form of διαιρούμαι (diairoúmai) passive of διαιρώ.


διαίρεσα

head

διαίρεσα • (diaíresa)

el-verb-form

διαίρεσα • (diaíresa)

διαιρώ διαιρώ#Greek

1st person singular simple past form of διαιρώ (diairó).


παρακαλέστηκα

head

παρακαλέστηκα • (parakaléstika)

el-verb-form

παρακαλέστηκα • (parakaléstika)

πα‧ρα‧κα‧λέ‧στη‧κα

παρακαλιέμαι παρακαλιέμαι#Greek

παρακαλάω παρακαλάω#Greek

παρακαλώ παρακαλώ#Greek

1st person singular simple past form of παρακαλιέμαι (parakaliémai) passive of παρακαλάω/παρακαλώ.


ομολογούμε

head

ομολογούμε • (omologoúme)

el-verb-form

ομολογούμε • (omologoúme)

ομολογούμαι (omologoúmai)

ο‧μο‧λο‧γού‧με

ομολογώ ομολογώ#Greek

1st person plural present indicative active form of ομολογώ (omologó).


ομολογείτε

head

ομολογείτε • (omologeíte)

el-verb-form

ομολογείτε • (omologeíte)

ομολογείται (omologeítai)

ο‧μο‧λο‧γεί‧τε

ομολογώ ομολογώ#Greek

2nd person plural present indicative active form of ομολογώ (omologó).


παρακλήθηκα

head

παρακλήθηκα • (paraklíthika)

el-verb-form

παρακλήθηκα • (paraklíthika)

πα‧ρα‧κλή‧θη‧κα

παρακαλούμαι παρακαλούμαι#Greek

παρακαλώ παρακαλώ#Greek

(more formal) 1st person singular simple past form of παρακαλούμαι (parakaloúmai) passive of παρακαλώ.


παρακαλιέμαι

head

παρακαλιέμαι • (parakaliémai)

el-verb

παρακαλέστηκα

παρακαλεσμένος

παρακαλιέμαι • (parakaliémai) passive (past παρακαλέστηκα, ppp παρακαλεσμένος, active παρακαλάω/παρακαλώ)

parakaliémai (romanization)
παρακαλέστηκα (past)
παρακαλεσμένος (participle passive perfect)
παρακαλάω (active)
παρακαλώ (active)

πα‧ρα‧κα‧λιέ‧μαι

παρακαλώ παρακαλώ#Greek


παρακαλούμαι

head

παρακαλούμαι • (parakaloúmai)

el-verb

παρακαλούμαι • (parakaloúmai) passive (past παρακλήθηκα, active παρακαλώ)

parakaloúmai (romanization)
παρακλήθηκα (past)
παρακαλώ (active)

παρακαλούμε (parakaloúme)

πα‧ρα‧κα‧λού‧μαι

παρακαλώ παρακαλώ#Greek

(more formal) passive of παρακαλώ (parakaló)


παρακαλούμε

head

παρακαλούμε • (parakaloúme)

el-verb-form

παρακαλούμε • (parakaloúme)

παρακαλούμαι (parakaloúmai)

πα‧ρα‧κα‧λού‧με

παρακαλώ παρακαλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of παρακαλώ (parakaló).


ομολογημένος

head

ομολογημένος • (omologiménos) m (feminine ομολογημένη, neuter ομολογημένο)

omologiménos (romanization)
ομολογημένη (feminine)
ομολογημένο (neuter)
ομολογημένος (masculine nominative singular)
ομολογημένη (feminine nominative singular)
ομολογημένο (neuter nominative singular)
ομολογημένοι (masculine nominative plural)
ομολογημένες (feminine nominative plural)
ομολογημένα (neuter nominative plural)
ομολογημένου (genitive masculine singular)
ομολογημένης (feminine genitive singular)
ομολογημένου (genitive neuter singular)
ομολογημένων (genitive masculine plural)
ομολογημένων (feminine genitive plural)
ομολογημένων (genitive neuter plural)
ομολογημένο (accusative masculine singular)
ομολογημένη (accusative feminine singular)
ομολογημένο (accusative neuter singular)
ομολογημένους (accusative masculine plural)
ομολογημένες (accusative feminine plural)
ομολογημένα (accusative neuter plural)
ομολογημένε (masculine singular vocative)
ομολογημένη (feminine singular vocative)
ομολογημένο (neuter singular vocative)
ομολογημένοι (masculine plural vocative)
ομολογημένες (feminine plural vocative)
ομολογημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ομολογημένος

el-decl-adj-table

ομολογημένος •

ομολογημένη •

ομολογημένο •

ομολογημένοι •

ομολογημένες •

ομολογημένα •

ομολογημένου •

ομολογημένης •

ομολογημένου •

ομολογημένων •

ομολογημένων •

ομολογημένων •

ομολογημένο •

ομολογημένη •

ομολογημένο •

ομολογημένους •

ομολογημένες •

ομολογημένα •

ομολογημένε •

ομολογημένη •

ομολογημένο •

ομολογημένοι •

ομολογημένες •

ομολογημένα •

ο‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of ομολογούμαι (omologoúmai), passive voice of ομολογώ (“confess, admit”).


διηρημένος

head

passive perfect participles with augment

διηρημένος • (diiriménos) m (feminine διηρημένη, neuter διηρημένο)

diiriménos (romanization)
διηρημένη (feminine)
διηρημένο (neuter)
διηρημένος (masculine nominative singular)
διηρημένη (feminine nominative singular)
διηρημένο (neuter nominative singular)
διηρημένοι (masculine nominative plural)
διηρημένες (feminine nominative plural)
διηρημένα (neuter nominative plural)
διηρημένου (genitive masculine singular)
διηρημένης (feminine genitive singular)
διηρημένου (genitive neuter singular)
διηρημένων (genitive masculine plural)
διηρημένων (feminine genitive plural)
διηρημένων (genitive neuter plural)
διηρημένο (accusative masculine singular)
διηρημένη (accusative feminine singular)
διηρημένο (accusative neuter singular)
διηρημένους (accusative masculine plural)
διηρημένες (accusative feminine plural)
διηρημένα (accusative neuter plural)
διηρημένε (masculine singular vocative)
διηρημένη (feminine singular vocative)
διηρημένο (neuter singular vocative)
διηρημένοι (masculine plural vocative)
διηρημένες (feminine plural vocative)
διηρημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διηρημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διηρημένος, etc.)

el-decl-adj-table

διηρημένος •

διηρημένοι •

διηρημένες •

διηρημένου •

διηρημένης •

διηρημένου •

διηρημένων •

διηρημένων •

διηρημένων •

διηρημένους •

διηρημένες •

διηρημένοι •

διηρημένες •

δι‧η‧ρη‧μέ‧νος

The ancient Ancient Greek διῃρημένος (diēirēménos), as formal variant of the modern διαιρεμένος (diaireménos). Perfect participle of διαιρούμαι (diairoúmai), passive voice of διαιρώ (“divide”).

participle of

διαιρεμένος διαιρεμένος#Greek

(formal) Alternative form of διαιρεμένος (diaireménos): divided


ανθισμένος

head

ανθισμένος • (anthisménos) m (feminine ανθισμένη, neuter ανθισμένο)

anthisménos (romanization)
ανθισμένη (feminine)
ανθισμένο (neuter)
ανθισμένος (masculine nominative singular)
ανθισμένη (feminine nominative singular)
ανθισμένο (neuter nominative singular)
ανθισμένοι (masculine nominative plural)
ανθισμένες (feminine nominative plural)
ανθισμένα (neuter nominative plural)
ανθισμένου (genitive masculine singular)
ανθισμένης (feminine genitive singular)
ανθισμένου (genitive neuter singular)
ανθισμένων (genitive masculine plural)
ανθισμένων (feminine genitive plural)
ανθισμένων (genitive neuter plural)
ανθισμένο (accusative masculine singular)
ανθισμένη (accusative feminine singular)
ανθισμένο (accusative neuter singular)
ανθισμένους (accusative masculine plural)
ανθισμένες (accusative feminine plural)
ανθισμένα (accusative neuter plural)
ανθισμένε (masculine singular vocative)
ανθισμένη (feminine singular vocative)
ανθισμένο (neuter singular vocative)
ανθισμένοι (masculine plural vocative)
ανθισμένες (feminine plural vocative)
ανθισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανθισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανθισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ανθισμένος •

ανθισμένοι •

ανθισμένες •

ανθισμένου •

ανθισμένης •

ανθισμένου •

ανθισμένων •

ανθισμένων •

ανθισμένων •

ανθισμένους •

ανθισμένες •

ανθισμένοι •

ανθισμένες •

αν‧θι‧σμέ‧νος

Passive perfect participle of ανθίζω (anthízo, “blossom”) -and of ανθώ (anthó, “in its literal sense”), verbs without a passive voice.

participle of

Η αμυγδαλιά στον κήπο μας είναι ανθισμένη.

The almond tree in our garden is in bloom.

I amygdaliá ston kípo mas eínai anthisméni.

flowering; in blossom, in bloom (bearing flowers)


διαιρεμένος

head

διαιρεμένος • (diaireménos) m (feminine διαιρεμένη, neuter διαιρεμένο)

diaireménos (romanization)
διαιρεμένη (feminine)
διαιρεμένο (neuter)
διαιρεμένος (masculine nominative singular)
διαιρεμένη (feminine nominative singular)
διαιρεμένο (neuter nominative singular)
διαιρεμένοι (masculine nominative plural)
διαιρεμένες (feminine nominative plural)
διαιρεμένα (neuter nominative plural)
διαιρεμένου (genitive masculine singular)
διαιρεμένης (feminine genitive singular)
διαιρεμένου (genitive neuter singular)
διαιρεμένων (genitive masculine plural)
διαιρεμένων (feminine genitive plural)
διαιρεμένων (genitive neuter plural)
διαιρεμένο (accusative masculine singular)
διαιρεμένη (accusative feminine singular)
διαιρεμένο (accusative neuter singular)
διαιρεμένους (accusative masculine plural)
διαιρεμένες (accusative feminine plural)
διαιρεμένα (accusative neuter plural)
διαιρεμένε (masculine singular vocative)
διαιρεμένη (feminine singular vocative)
διαιρεμένο (neuter singular vocative)
διαιρεμένοι (masculine plural vocative)
διαιρεμένες (feminine plural vocative)
διαιρεμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διαιρεμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διαιρεμένος, etc.)

el-decl-adj-table

διαιρεμένος •

διαιρεμένη •

διαιρεμένο •

διαιρεμένοι •

διαιρεμένες •

διαιρεμένα •

διαιρεμένου •

διαιρεμένης •

διαιρεμένου •

διαιρεμένων •

διαιρεμένων •

διαιρεμένων •

διαιρεμένο •

διαιρεμένη •

διαιρεμένο •

διαιρεμένους •

διαιρεμένες •

διαιρεμένα •

διαιρεμένε •

διαιρεμένη •

διαιρεμένο •

διαιρεμένοι •

διαιρεμένες •

διαιρεμένα •

δι‧αι‧ρε‧μέ‧νος

Perfect participle of διαιρούμαι (diairoúmai), passive voice of διαιρώ (“divide”).


στριφογυρίζω

head

στριφογυρίζω • (strifogyrízo)

el-verb

στριφογύρισα

στριφογυρίζω • (strifogyrízo) (past στριφογύρισα, passive —)

strifogyrízo (romanization)
στριφογύρισα (past)
στριφογυρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
στριφογυρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στριφογυρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στριφογυρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στριφογυρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
στριφογυρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στριφογυρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στριφογυρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στριφογυρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στριφογυρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στριφογυρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στριφογυρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στριφογυρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στριφογυρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στριφογύριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στριφογύρισα (active first-person indicative past perfective singular)
στριφογύριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στριφογύρισες (active indicative past perfective second-person singular)
στριφογύριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στριφογύρισε (active indicative past perfective singular third-person)
στριφογυρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στριφογυρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στριφογυρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στριφογυρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στριφογύριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στριφογυρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στριφογυρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στριφογύρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
στριφογυρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στριφογυρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στριφογυρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στριφογυρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στριφογύριζε (active imperative imperfective second-person singular)
στριφογύρισε (active imperative perfective second-person singular)
στριφογυρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
στριφογυρίστε (active imperative perfective plural second-person)
στριφογυρίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στριφογυρίσει (active indeclinable participle perfect)
στριφογυρίσει (infinitive-aorist)

(transitive, intransitive) to twirl, gyrate, whirl, spin


ζώνω

head

ζώνω • (zóno)

el-verb

ζώνω • (zóno) (past έζωσα, passive ζώνομαι, p‑past ζώστηκα, ppp ζωσμένος)

zóno (romanization)
έζωσα (past)
ζώνομαι (passive)
ζώστηκα (passive past)
ζωσμένος (participle passive perfect)
ζώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ζώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ζώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ζωστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ζώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ζώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ζώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ζωστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ζώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ζώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ζώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ζωστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ζώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ζώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ζωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ζωστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ζώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ζώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ζώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ζωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ζωστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ζώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ζώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ζώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ζωστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ζωστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έζωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έζωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ζωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ζωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ζώστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έζωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έζωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ζωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ζωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ζώστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έζωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έζωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ζωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ζωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ζώστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ζώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ζώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ζωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ζωστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ζώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ζώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ζωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ζωστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έζωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έζωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ζώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ζωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ζώστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ζωστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ζωστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ζώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ζώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ζώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ζωστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ζώνε (active imperative imperfective second-person singular)
ζώσε (active imperative perfective second-person singular)
ζώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ζώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ζώστε (active imperative perfective plural second-person)
ζώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ζωστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ζώνοντας (active participle present)
έχοντας ζώσει (active participle past)
ζωσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ζώσει (active infinitive-aorist)
ζωστεί (infinitive-aorist passive)

με ζώνουν τα φίδια

I put my foot in it; the snakes are girdling me


μισούμε

head

μισούμε • (misoúme)

el-verb-form

μισούμε • (misoúme)

μισούμαι (misoúmai)

μισώ μισώ#Greek

1st person plural present indicative active form of μισώ (misó).


μισιέμαι

head

μισιέμαι • (misiémai)

el-verb

μισιέμαι • (misiémai) passive (past μισήθηκα, ppp μισημένος, active μισώ)

misiémai (romanization)
μισήθηκα (past)
μισημένος (participle passive perfect)
μισώ (active)

Αυτοί οι δύο μισιούνται.


λειτουργώ

head

λειτουργώ • (leitourgó)

el-verb

λειτουργημένος

λειτουργούμαι

λειτουργιέμαι

λειτουργώ • (leitourgó) (past λειτούργησα, passive λειτουργούμαι/λειτουργιέμαι, ppp λειτουργημένος)

leitourgó (romanization)
λειτούργησα (past)
λειτουργούμαι (passive)
λειτουργιέμαι (passive)
λειτουργημένος (participle passive perfect)

Learned borrowing from Ancient Greek λειτουργῶ (leitourgô) (contracted form of λειτουργέω (leitourgéō)) with semantic loan from French fonctionner and the ecclesiastical senses borrowed learnedly from Koine Greek.

lbor

(ecclesiastical) to perform the Divine Liturgy

λειτουργιέμαι λειτουργιέμαι#Greek

(ecclesiastical, λειτουργιέμαι, passive voice):

(of churchgoers) to attend the Divine Liturgy

λειτουργιέμαι λειτουργιέμαι#Greek

(of churches) to hold the Divine Liturgy


μισημένος

head

μισημένος • (misiménos) m (feminine μισημένη, neuter μισημένο)

misiménos (romanization)
μισημένη (feminine)
μισημένο (neuter)
μισημένος (masculine nominative singular)
μισημένη (feminine nominative singular)
μισημένο (neuter nominative singular)
μισημένοι (masculine nominative plural)
μισημένες (feminine nominative plural)
μισημένα (neuter nominative plural)
μισημένου (genitive masculine singular)
μισημένης (feminine genitive singular)
μισημένου (genitive neuter singular)
μισημένων (genitive masculine plural)
μισημένων (feminine genitive plural)
μισημένων (genitive neuter plural)
μισημένο (accusative masculine singular)
μισημένη (accusative feminine singular)
μισημένο (accusative neuter singular)
μισημένους (accusative masculine plural)
μισημένες (accusative feminine plural)
μισημένα (accusative neuter plural)
μισημένε (masculine singular vocative)
μισημένη (feminine singular vocative)
μισημένο (neuter singular vocative)
μισημένοι (masculine plural vocative)
μισημένες (feminine plural vocative)
μισημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μισημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μισημένος, etc.)

el-decl-adj-table

μισημένους •

μι‧ση‧μέ‧νος

Perfect participle of μισιέμαι (misiémai) and of μισούμαι (misoúmai), passive voice forms of μισώ (“I hate”).


προσκαλούμε

head

προσκαλούμε • (proskaloúme)

el-verb-form

προσκαλούμε • (proskaloúme)

προσκαλούμαι (proskaloúmai)

προ‧σκα‧λού‧με προσ‧κα‧λού‧με

προκαλώ προκαλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of προκαλώ (prokaló).


προσκαλέστηκα

head

προσκαλέστηκα • (proskaléstika)

el-verb-form

προσκαλέστηκα • (proskaléstika)

προ‧σκα‧λέ‧στη‧κα προσ‧κα‧λέ‧στη‧κα

προσκαλούμαι προσκαλούμαι#Greek

προσκαλώ προσκαλώ#Greek

1st person singular simple past form of προσκαλούμαι (proskaloúmai) passive of προσκαλώ.


προσεκλήθην

head

προσεκλήθην • (proseklíthin)

el-verb-form

προσεκλήθην • (proseklíthin)

προ‧σε‧κλή‧θην προσ‧ε‧κλή‧θην

προσκαλούμαι προσκαλούμαι#Greek

προσκαλώ προσκαλώ#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of προσκαλούμαι (proskaloúmai) passive of προσκαλώ.


προσεκλήθη

head

προσεκλήθη • (proseklíthi)

el-verb-form

προσεκλήθη • (proseklíthi)

προ‧σε‧κλή‧θη προσ‧ε‧κλή‧θη

προσκαλούμαι προσκαλούμαι#Greek

προσκαλώ προσκαλώ#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of προσκαλούμαι (proskaloúmai) passive of προσκαλώ.


προσεκλήθησαν

head

προσεκλήθησαν • (proseklíthisan)

el-verb-form

προσεκλήθησαν • (proseklíthisan)

προ‧σε‧κλή‧θη‧σαν προσ‧ε‧κλή‧θη‧σαν

προσκαλούμαι προσκαλούμαι#Greek

προσκαλώ προσκαλώ#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of προσκαλούμαι (proskaloúmai) passive of προσκαλώ.


προσκαλεσμένος

head

προσκαλεσμένη

προσκαλεσμένο

προσκαλεσμένος • (proskalesménos) m (feminine προσκαλεσμένη, neuter προσκαλεσμένο)

el-part

προσκαλεσμέν

proskalesménos (romanization)
προσκαλεσμένη (feminine)
προσκαλεσμένο (neuter)
προσκαλεσμένος (masculine nominative singular)
προσκαλεσμένη (feminine nominative singular)
προσκαλεσμένο (neuter nominative singular)
προσκαλεσμένοι (masculine nominative plural)
προσκαλεσμένες (feminine nominative plural)
προσκαλεσμένα (neuter nominative plural)
προσκαλεσμένου (genitive masculine singular)
προσκαλεσμένης (feminine genitive singular)
προσκαλεσμένου (genitive neuter singular)
προσκαλεσμένων (genitive masculine plural)
προσκαλεσμένων (feminine genitive plural)
προσκαλεσμένων (genitive neuter plural)
προσκαλεσμένο (accusative masculine singular)
προσκαλεσμένη (accusative feminine singular)
προσκαλεσμένο (accusative neuter singular)
προσκαλεσμένους (accusative masculine plural)
προσκαλεσμένες (accusative feminine plural)
προσκαλεσμένα (accusative neuter plural)
προσκαλεσμένε (masculine singular vocative)
προσκαλεσμένη (feminine singular vocative)
προσκαλεσμένο (neuter singular vocative)
προσκαλεσμένοι (masculine plural vocative)
προσκαλεσμένες (feminine plural vocative)
προσκαλεσμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προσκαλεσμέν

el-decl-adj-a

προσκαλεσμέν

el-decl-adj-positive

Declension of προσκαλεσμένος

προσκαλεσμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

προσκαλεσμέν

el-decl-adj-table

προσκαλεσμένος •

προσκαλεσμένη •

προσκαλεσμένο •

προσκαλεσμένοι •

προσκαλεσμένες •

προσκαλεσμένα •

προσκαλεσμένου •

προσκαλεσμένης •

προσκαλεσμένου •

προσκαλεσμένων •

προσκαλεσμένων •

προσκαλεσμένων •

προσκαλεσμένο •

προσκαλεσμένη •

προσκαλεσμένο •

προσκαλεσμένους •

προσκαλεσμένες •

προσκαλεσμένα •

προσκαλεσμένε •

προσκαλεσμένη •

προσκαλεσμένο •

προσκαλεσμένοι •

προσκαλεσμένες •

προσκαλεσμένα •

προ‧σκα‧λε‧σμέ‧νος προσ‧κα‧λε‧σμέ‧νος

Perfect participle of προσκαλούμαι (proskaloúmai), passive voice of προσκαλώ (“invite”).

participle of

προσκαλούμαι

προσκεκλημένος

more formal, with internal recuplication


προσκεκλημένος

head

passive perfect participles with reduplication

προσκεκλημένη

προσκεκλημένο

προσκεκλημένος • (proskekliménos) m (feminine προσκεκλημένη, neuter προσκεκλημένο)

el-part

προσκεκλημέν

proskekliménos (romanization)
προσκεκλημένη (feminine)
προσκεκλημένο (neuter)
προσκεκλημένος (masculine nominative singular)
προσκεκλημένη (feminine nominative singular)
προσκεκλημένο (neuter nominative singular)
προσκεκλημένοι (masculine nominative plural)
προσκεκλημένες (feminine nominative plural)
προσκεκλημένα (neuter nominative plural)
προσκεκλημένου (genitive masculine singular)
προσκεκλημένης (feminine genitive singular)
προσκεκλημένου (genitive neuter singular)
προσκεκλημένων (genitive masculine plural)
προσκεκλημένων (feminine genitive plural)
προσκεκλημένων (genitive neuter plural)
προσκεκλημένο (accusative masculine singular)
προσκεκλημένη (accusative feminine singular)
προσκεκλημένο (accusative neuter singular)
προσκεκλημένους (accusative masculine plural)
προσκεκλημένες (accusative feminine plural)
προσκεκλημένα (accusative neuter plural)
προσκεκλημένε (masculine singular vocative)
προσκεκλημένη (feminine singular vocative)
προσκεκλημένο (neuter singular vocative)
προσκεκλημένοι (masculine plural vocative)
προσκεκλημένες (feminine plural vocative)
προσκεκλημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προσκεκλημέν

el-decl-adj-a

προσκεκλημέν

el-decl-adj-positive

Declension of προσκεκλημένος

προσκεκλημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

προσκεκλημέν

el-decl-adj-table

προσκεκλημένος •

προσκεκλημένη •

προσκεκλημένο •

προσκεκλημένοι •

προσκεκλημένες •

προσκεκλημένα •

προσκεκλημένου •

προσκεκλημένης •

προσκεκλημένου •

προσκεκλημένων •

προσκεκλημένων •

προσκεκλημένων •

προσκεκλημένο •

προσκεκλημένη •

προσκεκλημένο •

προσκεκλημένους •

προσκεκλημένες •

προσκεκλημένα •

προσκεκλημένε •

προσκεκλημένη •

προσκεκλημένο •

προσκεκλημένοι •

προσκεκλημένες •

προσκεκλημένα •

προ‧σκε‧κλη‧μέ‧νος προσ‧κε‧κλη‧μέ‧νος

Formal perfect participle of προσκαλούμαι (proskaloúmai), passive voice of προσκαλώ (“invite”). Retains the ancient reduplication κε-κ...-. Compare to the standard προσκαλεσμένος (proskalesménos). Also substantivised.

participle of

προσκαλούμαι

Synonym of καλεσμένος (kalesménos)

προκαλεσμένος προκαλεσμένος#Greek

(formal) who has been invited as a guest, form of προκαλεσμένος (prokalesménos)


κατηγορούμε

head

κατηγορούμε • (katigoroúme)

el-verb-form

κατηγορούμε • (katigoroúme)

κατηγορούμαι (katigoroúmai)

κα‧τη‧γο‧ρού‧με

κατηγορώ κατηγορώ#Greek

1st person plural present indicative active form of κατηγορώ (katigoró).


κυκλοφορούμε

head

κυκλοφορούμε • (kykloforoúme)

el-verb-form

κυκλοφορούμε • (kykloforoúme)

κυκλοφορούμαι (kykloforoúmai)

κυ‧κλο‧φο‧ρού‧με

κυκλοφορώ κυκλοφορώ#Greek

1st person plural present indicative active form of κυκλοφορώ (kykloforó).


κυκλοφοράω

head

κυκλοφοράω • (kykloforáo)

el-verb

κυκλοφοράω • (kykloforáo)

κυ‧κλο‧φο‧ρά‧ω

From κυκλοφορ(ώ) (kyklofor(ó), “circulate”) + -άω (-áo).

κυκλοφορώ κυκλοφορώ#Greek

(rare form) (colloquial) Alternative form of κυκλοφορώ (kykloforó)


καταφρονούμε

head

καταφρονούμε • (katafronoúme)

el-verb-form

καταφρονούμε • (katafronoúme)

καταφρονούμαι (katafronoúmai)

κα‧τα‧φρο‧νού‧με

καταφρονώ καταφρονώ#Greek

1st person plural present indicative active form of καταφρονώ (katafronó).


καταφρονιέμαι

head

καταφρονιέμαι • (katafroniémai)

κα‧τα‧φρο‧νιέ‧μαι

καταφρονούμαι καταφρονούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of καταφρονούμαι (katafronoúmai)


καταφρονέθηκα

καταφρονέθηκα • (katafronéthika)

el-verb-form

καταφρονέθηκα • (katafronéthika)

κα‧τα‧φρο‧νέ‧θη‧κα

καταφρονούμαι καταφρονούμαι#Greek

καταφρονώ καταφρονώ#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of καταφρονούμαι (katafronoúmai) passive of καταφρονώ.


κυκλοφορημένος

head

κυκλοφορημένη

κυκλοφορημένο

κυκλοφορημένος • (kykloforiménos) m (feminine κυκλοφορημένη, neuter κυκλοφορημένο)

el-part

κυκλοφορημέν

kykloforiménos (romanization)
κυκλοφορημένη (feminine)
κυκλοφορημένο (neuter)
κυκλοφορημένος (masculine nominative singular)
κυκλοφορημένη (feminine nominative singular)
κυκλοφορημένο (neuter nominative singular)
κυκλοφορημένοι (masculine nominative plural)
κυκλοφορημένες (feminine nominative plural)
κυκλοφορημένα (neuter nominative plural)
κυκλοφορημένου (genitive masculine singular)
κυκλοφορημένης (feminine genitive singular)
κυκλοφορημένου (genitive neuter singular)
κυκλοφορημένων (genitive masculine plural)
κυκλοφορημένων (feminine genitive plural)
κυκλοφορημένων (genitive neuter plural)
κυκλοφορημένο (accusative masculine singular)
κυκλοφορημένη (accusative feminine singular)
κυκλοφορημένο (accusative neuter singular)
κυκλοφορημένους (accusative masculine plural)
κυκλοφορημένες (accusative feminine plural)
κυκλοφορημένα (accusative neuter plural)
κυκλοφορημένε (masculine singular vocative)
κυκλοφορημένη (feminine singular vocative)
κυκλοφορημένο (neuter singular vocative)
κυκλοφορημένοι (masculine plural vocative)
κυκλοφορημένες (feminine plural vocative)
κυκλοφορημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

κυκλοφορημέν

el-decl-adj-a

κυκλοφορημέν

el-decl-adj-positive

Declension of κυκλοφορημένος

κυκλοφορημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

κυκλοφορημέν

el-decl-adj-table

κυκλοφορημένος •

κυκλοφορημένη •

κυκλοφορημένο •

κυκλοφορημένοι •

κυκλοφορημένες •

κυκλοφορημένα •

κυκλοφορημένου •

κυκλοφορημένης •

κυκλοφορημένου •

κυκλοφορημένων •

κυκλοφορημένων •

κυκλοφορημένων •

κυκλοφορημένο •

κυκλοφορημένη •

κυκλοφορημένο •

κυκλοφορημένους •

κυκλοφορημένες •

κυκλοφορημένα •

κυκλοφορημένε •

κυκλοφορημένη •

κυκλοφορημένο •

κυκλοφορημένοι •

κυκλοφορημένες •

κυκλοφορημένα •

κυ‧κλο‧φο‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of κυκλοφορούμαι (kykloforoúmai), passive voice of κυκλοφορώ (“circulate”).

participle of

κυκλοφορούμαι

Το γραμματόσημο είναι κυκλοφορημένο από πέρσι.

The stamp is circulated since last year.

To grammatósimo eínai kykloforiméno apó pérsi.


καταφρόνεσα

head

καταφρόνεσα • (katafrónesa)

el-verb-form

καταφρόνεσα • (katafrónesa)

κα‧τα‧φρό‧νε‧σα

καταφρονώ καταφρονώ#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of καταφρονώ (katafronó).


καταφρονεμένος

head

καταφρονεμένη

καταφρονεμένο

καταφρονεμένος • (katafroneménos) m (feminine καταφρονεμένη, neuter καταφρονεμένο)

el-part

καταφρονεμέν

katafroneménos (romanization)
καταφρονεμένη (feminine)
καταφρονεμένο (neuter)
καταφρονεμένος (masculine nominative singular)
καταφρονεμένη (feminine nominative singular)
καταφρονεμένο (neuter nominative singular)
καταφρονεμένοι (masculine nominative plural)
καταφρονεμένες (feminine nominative plural)
καταφρονεμένα (neuter nominative plural)
καταφρονεμένου (genitive masculine singular)
καταφρονεμένης (feminine genitive singular)
καταφρονεμένου (genitive neuter singular)
καταφρονεμένων (genitive masculine plural)
καταφρονεμένων (feminine genitive plural)
καταφρονεμένων (genitive neuter plural)
καταφρονεμένο (accusative masculine singular)
καταφρονεμένη (accusative feminine singular)
καταφρονεμένο (accusative neuter singular)
καταφρονεμένους (accusative masculine plural)
καταφρονεμένες (accusative feminine plural)
καταφρονεμένα (accusative neuter plural)
καταφρονεμένε (masculine singular vocative)
καταφρονεμένη (feminine singular vocative)
καταφρονεμένο (neuter singular vocative)
καταφρονεμένοι (masculine plural vocative)
καταφρονεμένες (feminine plural vocative)
καταφρονεμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

καταφρονεμέν

el-decl-adj-a

καταφρονεμέν

el-decl-adj-positive

Declension of καταφρονεμένος

καταφρονεμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο καταφρονεμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο καταφρονεμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

καταφρονεμέν

el-decl-adj-table

καταφρονεμένος •

καταφρονεμένη •

καταφρονεμένο •

καταφρονεμένοι •

καταφρονεμένες •

καταφρονεμένα •

καταφρονεμένου •

καταφρονεμένης •

καταφρονεμένου •

καταφρονεμένων •

καταφρονεμένων •

καταφρονεμένων •

καταφρονεμένο •

καταφρονεμένη •

καταφρονεμένο •

καταφρονεμένους •

καταφρονεμένες •

καταφρονεμένα •

καταφρονεμένε •

καταφρονεμένη •

καταφρονεμένο •

καταφρονεμένοι •

καταφρονεμένες •

καταφρονεμένα •

κα‧τα‧φρο‧νε‧μέ‧νος

καταφρονημένος καταφρονημένος#Greek

colloquial form of καταφρονημένος (katafroniménos): scorned, sneered at


καταφρονημένος

head

καταφρονημένη

καταφρονημένο

καταφρονημένος • (katafroniménos) m (feminine καταφρονημένη, neuter καταφρονημένο)

el-part

καταφρονημέν

katafroniménos (romanization)
καταφρονημένη (feminine)
καταφρονημένο (neuter)
καταφρονημένος (masculine nominative singular)
καταφρονημένη (feminine nominative singular)
καταφρονημένο (neuter nominative singular)
καταφρονημένοι (masculine nominative plural)
καταφρονημένες (feminine nominative plural)
καταφρονημένα (neuter nominative plural)
καταφρονημένου (genitive masculine singular)
καταφρονημένης (feminine genitive singular)
καταφρονημένου (genitive neuter singular)
καταφρονημένων (genitive masculine plural)
καταφρονημένων (feminine genitive plural)
καταφρονημένων (genitive neuter plural)
καταφρονημένο (accusative masculine singular)
καταφρονημένη (accusative feminine singular)
καταφρονημένο (accusative neuter singular)
καταφρονημένους (accusative masculine plural)
καταφρονημένες (accusative feminine plural)
καταφρονημένα (accusative neuter plural)
καταφρονημένε (masculine singular vocative)
καταφρονημένη (feminine singular vocative)
καταφρονημένο (neuter singular vocative)
καταφρονημένοι (masculine plural vocative)
καταφρονημένες (feminine plural vocative)
καταφρονημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

καταφρονημέν

el-decl-adj-a

καταφρονημέν

el-decl-adj-positive

Declension of καταφρονημένος

καταφρονημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο καταφρονημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο καταφρονημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

καταφρονημέν

el-decl-adj-table

καταφρονημένος •

καταφρονημένη •

καταφρονημένο •

καταφρονημένοι •

καταφρονημένες •

καταφρονημένα •

καταφρονημένου •

καταφρονημένης •

καταφρονημένου •

καταφρονημένων •

καταφρονημένων •

καταφρονημένων •

καταφρονημένο •

καταφρονημένη •

καταφρονημένο •

καταφρονημένους •

καταφρονημένες •

καταφρονημένα •

καταφρονημένε •

καταφρονημένη •

καταφρονημένο •

καταφρονημένοι •

καταφρονημένες •

καταφρονημένα •

κα‧τα‧φρο‧νη‧μέ‧νος

Perfect participle of καταφρονούμαι (katafronoúmai) and καταφρονιέμαι (katafroniémai), passive voice forms of καταφρονώ (“sneer at”).

participle of

καταφρονούμαι


κατηγορημένος

head

κατηγορημένη

κατηγορημένο

κατηγορημένος • (katigoriménos) m (feminine κατηγορημένη, neuter κατηγορημένο)

katigoriménos (romanization)
κατηγορημένη (feminine)
κατηγορημένο (neuter)
κατηγορημένος (masculine nominative singular)
κατηγορημένη (feminine nominative singular)
κατηγορημένο (neuter nominative singular)
κατηγορημένοι (masculine nominative plural)
κατηγορημένες (feminine nominative plural)
κατηγορημένα (neuter nominative plural)
κατηγορημένου (genitive masculine singular)
κατηγορημένης (feminine genitive singular)
κατηγορημένου (genitive neuter singular)
κατηγορημένων (genitive masculine plural)
κατηγορημένων (feminine genitive plural)
κατηγορημένων (genitive neuter plural)
κατηγορημένο (accusative masculine singular)
κατηγορημένη (accusative feminine singular)
κατηγορημένο (accusative neuter singular)
κατηγορημένους (accusative masculine plural)
κατηγορημένες (accusative feminine plural)
κατηγορημένα (accusative neuter plural)
κατηγορημένε (masculine singular vocative)
κατηγορημένη (feminine singular vocative)
κατηγορημένο (neuter singular vocative)
κατηγορημένοι (masculine plural vocative)
κατηγορημένες (feminine plural vocative)
κατηγορημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of κατηγορημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κατηγορημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κατηγορημένος, etc.)

el-decl-adj-table

κατηγορημένος •

κατηγορημένη •

κατηγορημένο •

κατηγορημένοι •

κατηγορημένες •

κατηγορημένα •

κατηγορημένου •

κατηγορημένης •

κατηγορημένου •

κατηγορημένων •

κατηγορημένων •

κατηγορημένων •

κατηγορημένο •

κατηγορημένη •

κατηγορημένο •

κατηγορημένους •

κατηγορημένες •

κατηγορημένα •

κατηγορημένε •

κατηγορημένη •

κατηγορημένο •

κατηγορημένοι •

κατηγορημένες •

κατηγορημένα •

κα‧τη‧γο‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of κατηγορούμαι (katigoroúmai), passive voice of κατηγορώ (“accuse”).

participle of

κατηγορούμαι


ανταπάντησα

head

ανταπάντησα • (antapántisa)

el-verb-form

ανταπάντησα • (antapántisa)

ανταπαντώ ανταπαντώ#Greek

1st person singular simple past form of ανταπαντώ (antapantó).


ανταπαίτησα

head

ανταπαίτησα • (antapaítisa)

el-verb-form

ανταπαίτησα • (antapaítisa)

ανταπαιτώ ανταπαιτώ#Greek

1st person singular simple past form of ανταπαιτώ (antapaitó).


ανταπαιτήθηκα

head

ανταπαιτήθηκα • (antapaitíthika)

el-verb-form

ανταπαιτήθηκα • (antapaitíthika)

ανταπαιτούμαι ανταπαιτούμαι#Greek

ανταπαιτώ ανταπαιτώ#Greek

1st person singular simple past passive form of ανταπαιτούμαι (antapaitoúmai) passive of ανταπαιτώ.


ανταπεξήλθα

head

ανταπεξήλθα • (antapexíltha)

el-verb-form

ανταπεξήλθα • (antapexíltha)

ανταπεξέρχομαι ανταπεξέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανταπεξέρχομαι (antapexérchomai).


ανταπαιτώ

head

ανταπαιτώ • (antapaitó)

el-verb

ανταπαιτούμαι

ανταπαιτώ • (antapaitó) (past ανταπαίτησα, passive ανταπαιτούμαι)

antapaitó (romanization)
ανταπαίτησα (past)
ανταπαιτούμαι (passive)


ανταπαντάω

head

ανταπαντάω • (antapantáo)

el-verb

ανταπαντάω • (antapantáo) (past ανταπάντησα)

antapantáo (romanization)
ανταπάντησα (past)

ανταπαντώ ανταπαντώ#Greek

Alternative form of ανταπαντώ (antapantó)


ανταπαντώ

head

ανταπαντώ • (antapantó)

el-verb

ανταπαντώ • (antapantó) (past ανταπάντησα)

antapantó (romanization)
ανταπάντησα (past)

to reply, answer (in conversation, letter, email)


αντεπεξέρχομαι

head

αντεπεξέρχομαι • (antepexérchomai)

el-verb

αντεπεξέρχομαι • (antepexérchomai) deponent (past ανταπεξήλθα)

antepexérchomai (romanization)
ανταπεξήλθα (past)

ανταπεξέρχομαι ανταπεξέρχομαι#Greek

Alternative form of ανταπεξέρχομαι (antapexérchomai)


ανταπαιτούμαι

head

ανταπαιτούμαι • (antapaitoúmai)

el-verb

ανταπαιτήθηκα

ανταπαιτούμαι • (antapaitoúmai) passive (past ανταπαιτήθηκα, active ανταπαιτώ)

antapaitoúmai (romanization)
ανταπαιτήθηκα (past)
ανταπαιτώ (active)

ανταπαιτώ ανταπαιτώ#Greek


ανταπεξέρχομαι

head

ανταπεξέρχομαι • (antapexérchomai)

el-verb

ανταπεξέρχομαι • (antapexérchomai) deponent (past ανταπεξήλθα)

antapexérchomai (romanization)
ανταπεξήλθα (past)


ανταπόδωσα

head

ανταπόδωσα • (antapódosa)

el-verb-form

ανταπόδωσα • (antapódosa)

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek

1st person singular simple past form of ανταποδίδω (antapodído). (less common)


ανταποδόθηκα

head

ανταποδόθηκα • (antapodóthika)

el-verb-form

ανταποδόθηκα • (antapodóthika)

ανταποδίδομαι ανταποδίδομαι#Greek

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek

1st person singular simple past passive form of ανταποδίδομαι (antapodídomai) passive of ανταποδίδω.


ανταποδίνω

head

ανταποδίνω • (antapodíno)

el-verb

ανταποδίνω • (antapodíno) (past ανταπέδωσα)

antapodíno (romanization)
ανταπέδωσα (past)

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek

Archaic form of ανταποδίδω (antapodído).


ανταποδίδομαι

head

ανταποδίδομαι • (antapodídomai)

el-verb

ανταποδόθηκα

ανταποδομένος

ανταποδίδομαι • (antapodídomai) passive (past ανταποδόθηκα, ppp ανταποδομένος, active ανταποδίδω)

antapodídomai (romanization)
ανταποδόθηκα (past)
ανταποδομένος (participle passive perfect)
ανταποδίδω (active)

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek


αντάριασα

head

αντάριασα • (antáriasa)

el-verb-form

αντάριασα • (antáriasa)

ανταριάζω ανταριάζω#Greek

1st person singular simple past form of ανταριάζω (antariázo).


ανταριάζω

head

ανταριάζω • (antariázo)

el-verb

ανταριασμένος

ανταριάζομαι

ανταριάζω • (antariázo) (past αντάριασα, passive ανταριάζομαι, ppp ανταριασμένος)

antariázo (romanization)
αντάριασα (past)
ανταριάζομαι (passive)
ανταριασμένος (participle passive perfect)


ανταριάζομαι

head

ανταριάζομαι • (antariázomai)

el-verb

ανταριάστηκα

ανταριασμένος

ανταριάζομαι • (antariázomai) passive (past ανταριάστηκα, ppp ανταριασμένος, active ανταριάζω)

antariázomai (romanization)
ανταριάστηκα (past)
ανταριασμένος (participle passive perfect)
ανταριάζω (active)

ανταριάζω ανταριάζω#Greek


ανταριάστηκα

head

ανταριάστηκα • (antariástika)

el-verb-form

ανταριάστηκα • (antariástika)

ανταριάζομαι ανταριάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανταριάζομαι (antariázomai).


ανταποδομένος

head

ανταποδομένη

ανταποδομένο

ανταποδομένος • (antapodoménos) m (feminine ανταποδομένη, neuter ανταποδομένο)

antapodoménos (romanization)
ανταποδομένη (feminine)
ανταποδομένο (neuter)
ανταποδομένος (masculine nominative singular)
ανταποδομένη (feminine nominative singular)
ανταποδομένο (neuter nominative singular)
ανταποδομένοι (masculine nominative plural)
ανταποδομένες (feminine nominative plural)
ανταποδομένα (neuter nominative plural)
ανταποδομένου (genitive masculine singular)
ανταποδομένης (feminine genitive singular)
ανταποδομένου (genitive neuter singular)
ανταποδομένων (genitive masculine plural)
ανταποδομένων (feminine genitive plural)
ανταποδομένων (genitive neuter plural)
ανταποδομένο (accusative masculine singular)
ανταποδομένη (accusative feminine singular)
ανταποδομένο (accusative neuter singular)
ανταποδομένους (accusative masculine plural)
ανταποδομένες (accusative feminine plural)
ανταποδομένα (accusative neuter plural)
ανταποδομένε (masculine singular vocative)
ανταποδομένη (feminine singular vocative)
ανταποδομένο (neuter singular vocative)
ανταποδομένοι (masculine plural vocative)
ανταποδομένες (feminine plural vocative)
ανταποδομένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανταποδομένος

el-decl-adj-table

ανταποδομένος •

ανταποδομένη •

ανταποδομένο •

ανταποδομένοι •

ανταποδομένες •

ανταποδομένα •

ανταποδομένου •

ανταποδομένης •

ανταποδομένου •

ανταποδομένων •

ανταποδομένων •

ανταποδομένων •

ανταποδομένο •

ανταποδομένη •

ανταποδομένο •

ανταποδομένους •

ανταποδομένες •

ανταποδομένα •

ανταποδομένε •

ανταποδομένη •

ανταποδομένο •

ανταποδομένοι •

ανταποδομένες •

ανταποδομένα •

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek

perfect passive participle of ανταποδίδω (antapodído): returned, given in return


ανταριασμένος

head

ανταριασμένη

ανταριασμένο

ανταριασμένος • (antariasménos) m (feminine ανταριασμένη, neuter ανταριασμένο)

antariasménos (romanization)
ανταριασμένη (feminine)
ανταριασμένο (neuter)
ανταριασμένος (masculine nominative singular)
ανταριασμένη (feminine nominative singular)
ανταριασμένο (neuter nominative singular)
ανταριασμένοι (masculine nominative plural)
ανταριασμένες (feminine nominative plural)
ανταριασμένα (neuter nominative plural)
ανταριασμένου (genitive masculine singular)
ανταριασμένης (feminine genitive singular)
ανταριασμένου (genitive neuter singular)
ανταριασμένων (genitive masculine plural)
ανταριασμένων (feminine genitive plural)
ανταριασμένων (genitive neuter plural)
ανταριασμένο (accusative masculine singular)
ανταριασμένη (accusative feminine singular)
ανταριασμένο (accusative neuter singular)
ανταριασμένους (accusative masculine plural)
ανταριασμένες (accusative feminine plural)
ανταριασμένα (accusative neuter plural)
ανταριασμένε (masculine singular vocative)
ανταριασμένη (feminine singular vocative)
ανταριασμένο (neuter singular vocative)
ανταριασμένοι (masculine plural vocative)
ανταριασμένες (feminine plural vocative)
ανταριασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανταριασμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανταριασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανταριασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ανταριασμένος •

ανταριασμένη •

ανταριασμένο •

ανταριασμένοι •

ανταριασμένες •

ανταριασμένα •

ανταριασμένου •

ανταριασμένης •

ανταριασμένου •

ανταριασμένων •

ανταριασμένων •

ανταριασμένων •

ανταριασμένο •

ανταριασμένη •

ανταριασμένο •

ανταριασμένους •

ανταριασμένες •

ανταριασμένα •

ανταριασμένε •

ανταριασμένη •

ανταριασμένο •

ανταριασμένοι •

ανταριασμένες •

ανταριασμένα •

α‧ντα‧ρια‧σμέ‧νος

Perfect participle of ανταριάζομαι (antariázomai), passive voice of ανταριάζω (antariázo).

participle of

ανταριάζομαι


αντασφάλισα

head

αντασφάλισα • (antasfálisa)

el-verb-form

αντασφάλισα • (antasfálisa)

αντασφαλίζω αντασφαλίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντασφαλίζω (antasfalízo).


ασφαλίστηκα

head

ασφαλίστηκα • (asfalístika)

el-verb-form

ασφαλίστηκα • (asfalístika)

ασφαλίζομαι ασφαλίζομαι#Greek

αντασφαλίζω αντασφαλίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of ασφαλίζομαι (asfalízomai) passive of αντασφαλίζω.


ασφάλισα

head

ασφάλισα • (asfálisa)

el-verb-form

ασφάλισα • (asfálisa)

ασφαλίζω ασφαλίζω#Greek

1st person singular simple past form of ασφαλίζω (asfalízo).


ασφαλίσθηκα

head

ασφαλίσθηκα • (asfalísthika)

el-verb-form

ασφαλίσθηκα • (asfalísthika)

ασφαλίζομαι ασφαλίζομαι#Greek

αντασφαλίζω αντασφαλίζω#Greek

(learned) 1st person singular simple past passive form of ασφαλίζομαι (asfalízomai) passive of αντασφαλίζω.


αντασφαλίζω

head

αντασφαλίζω • (antasfalízo)

el-verb

αντασφαλισμένος

αντασφαλίζομαι

αντασφαλίζω • (antasfalízo) (past αντασφάλισα, passive αντασφαλίζομαι, ppp αντασφαλισμένος)

antasfalízo (romanization)
αντασφάλισα (past)
αντασφαλίζομαι (passive)
αντασφαλισμένος (participle passive perfect)


αντασφαλίστηκα

head

αντασφαλίστηκα • (antasfalístika)

el-verb-form

αντασφαλίστηκα • (antasfalístika)

αντασφαλίζομαι αντασφαλίζομαι#Greek

αντασφαλίζω αντασφαλίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αντασφαλίζομαι (antasfalízomai) passive of αντασφαλίζω.


ασφαλίζομαι

head

ασφαλίζομαι • (asfalízomai)

el-verb

ασφαλισμένος

ασφαλίζομαι • (asfalízomai) passive (past ασφαλίστηκα/ασφαλίσθηκα, ppp ασφαλισμένος, active ασφαλίζω)

asfalízomai (romanization)
ασφαλίστηκα (past)
ασφαλίσθηκα (past)
ασφαλισμένος (participle passive perfect)
ασφαλίζω (active)

ασφαλίζω ασφαλίζω#Greek


αντασφαλίζομαι

head

αντασφαλίζομαι • (antasfalízomai)

el-verb

αντασφαλίστηκα

αντασφαλισμένος

αντασφαλίζομαι • (antasfalízomai) passive (past αντασφαλίστηκα, ppp αντασφαλισμένος, active αντασφαλίζω)

antasfalízomai (romanization)
αντασφαλίστηκα (past)
αντασφαλισμένος (participle passive perfect)
αντασφαλίζω (active)

αντασφαλίζω αντασφαλίζω#Greek