αντασφαλισμένος

head

αντασφαλισμένη

αντασφαλισμένο

αντασφαλισμένος • (antasfalisménos) m (feminine αντασφαλισμένη, neuter αντασφαλισμένο)

el-part

αντασφαλισμέν

antasfalisménos (romanization)
αντασφαλισμένη (feminine)
αντασφαλισμένο (neuter)
αντασφαλισμένος (masculine nominative singular)
αντασφαλισμένη (feminine nominative singular)
αντασφαλισμένο (neuter nominative singular)
αντασφαλισμένοι (masculine nominative plural)
αντασφαλισμένες (feminine nominative plural)
αντασφαλισμένα (neuter nominative plural)
αντασφαλισμένου (genitive masculine singular)
αντασφαλισμένης (feminine genitive singular)
αντασφαλισμένου (genitive neuter singular)
αντασφαλισμένων (genitive masculine plural)
αντασφαλισμένων (feminine genitive plural)
αντασφαλισμένων (genitive neuter plural)
αντασφαλισμένο (accusative masculine singular)
αντασφαλισμένη (accusative feminine singular)
αντασφαλισμένο (accusative neuter singular)
αντασφαλισμένους (accusative masculine plural)
αντασφαλισμένες (accusative feminine plural)
αντασφαλισμένα (accusative neuter plural)
αντασφαλισμένε (masculine singular vocative)
αντασφαλισμένη (feminine singular vocative)
αντασφαλισμένο (neuter singular vocative)
αντασφαλισμένοι (masculine plural vocative)
αντασφαλισμένες (feminine plural vocative)
αντασφαλισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντασφαλισμέν

el-decl-adj-a

αντασφαλισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αντασφαλισμένος

αντασφαλισμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αντασφαλισμέν

el-decl-adj-table

αντασφαλισμένος •

αντασφαλισμένη •

αντασφαλισμένο •

αντασφαλισμένοι •

αντασφαλισμένες •

αντασφαλισμένα •

αντασφαλισμένου •

αντασφαλισμένης •

αντασφαλισμένου •

αντασφαλισμένων •

αντασφαλισμένων •

αντασφαλισμένων •

αντασφαλισμένο •

αντασφαλισμένη •

αντασφαλισμένο •

αντασφαλισμένους •

αντασφαλισμένες •

αντασφαλισμένα •

αντασφαλισμένε •

αντασφαλισμένη •

αντασφαλισμένο •

αντασφαλισμένοι •

αντασφαλισμένες •

αντασφαλισμένα •

α‧ντα‧σφα‧λι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αντασφαλίζομαι (antasfalízomai), passive voice of αντασφαλίζω (antasfalízo). Morphologically, αντ- (ant-, “counter-”) + ασφαλισμένος (asfalisménos, “secured”)

participle of

αντασφαλίζομαι

af

ασφαλισμένος


ασφαλίζω

head

ασφαλίζω • (asfalízo)

el-verb

ασφαλισμένος

ασφαλίζω • (asfalízo) (past ασφάλισα, passive ασφαλίζομαι, ppp ασφαλισμένος)

asfalízo (romanization)
ασφάλισα (past)
ασφαλίζομαι (passive)
ασφαλισμένος (participle passive perfect)
ασφαλίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ασφαλίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ασφαλίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ασφαλιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ασφαλίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ασφαλίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ασφαλίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ασφαλιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ασφαλίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ασφαλίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ασφαλίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ασφαλιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ασφαλίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ασφαλίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ασφαλιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ασφαλιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ασφαλίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ασφαλίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ασφαλίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ασφαλιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ασφαλιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ασφαλίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ασφαλίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ασφαλίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασφαλίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασφαλίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ασφαλιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασφαλιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασφάλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ασφάλισα (active first-person indicative past perfective singular)
ασφαλιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ασφαλιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ασφαλίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ασφάλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ασφάλισες (active indicative past perfective second-person singular)
ασφαλιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ασφαλιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ασφαλίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ασφάλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ασφάλισε (active indicative past perfective singular third-person)
ασφαλιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασφαλιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασφαλίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ασφαλίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ασφαλίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ασφαλιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ασφαλιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ασφαλίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ασφαλίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ασφαλιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ασφαλιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ασφάλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασφαλίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασφαλίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασφάλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασφαλίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασφαλίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ασφαλίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασφαλιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ασφαλίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασφαλιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασφαλιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ασφαλίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ασφαλίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ασφαλίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ασφαλιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ασφάλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ασφάλισε (active imperative perfective second-person singular)
ασφαλίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ασφαλίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ασφαλίστε (active imperative perfective plural second-person)
ασφαλίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ασφαλιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ασφαλίζοντας (active participle present)
έχοντας ασφαλίσει (active participle past)
ασφαλισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ασφαλίσει (active infinitive-aorist)
ασφαλιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek ἀσφαλίζω (asphalízō) with semantic loan from English insure.


ασφαλισμένος

head

ασφαλισμένος • (asfalisménos) m (feminine ασφαλισμένη, neuter ασφαλισμένο)

asfalisménos (romanization)
ασφαλισμένη (feminine)
ασφαλισμένο (neuter)
ασφαλισμένος (masculine nominative singular)
ασφαλισμένη (feminine nominative singular)
ασφαλισμένο (neuter nominative singular)
ασφαλισμένοι (masculine nominative plural)
ασφαλισμένες (feminine nominative plural)
ασφαλισμένα (neuter nominative plural)
ασφαλισμένου (genitive masculine singular)
ασφαλισμένης (feminine genitive singular)
ασφαλισμένου (genitive neuter singular)
ασφαλισμένων (genitive masculine plural)
ασφαλισμένων (feminine genitive plural)
ασφαλισμένων (genitive neuter plural)
ασφαλισμένο (accusative masculine singular)
ασφαλισμένη (accusative feminine singular)
ασφαλισμένο (accusative neuter singular)
ασφαλισμένους (accusative masculine plural)
ασφαλισμένες (accusative feminine plural)
ασφαλισμένα (accusative neuter plural)
ασφαλισμένε (masculine singular vocative)
ασφαλισμένη (feminine singular vocative)
ασφαλισμένο (neuter singular vocative)
ασφαλισμένοι (masculine plural vocative)
ασφαλισμένες (feminine plural vocative)
ασφαλισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ασφαλισμένος

el-decl-adj-table

ασφαλισμένος •

ασφαλισμένη •

ασφαλισμένο •

ασφαλισμένοι •

ασφαλισμένες •

ασφαλισμένα •

ασφαλισμένου •

ασφαλισμένης •

ασφαλισμένου •

ασφαλισμένων •

ασφαλισμένων •

ασφαλισμένων •

ασφαλισμένο •

ασφαλισμένη •

ασφαλισμένο •

ασφαλισμένους •

ασφαλισμένες •

ασφαλισμένα •

ασφαλισμένε •

ασφαλισμένη •

ασφαλισμένο •

ασφαλισμένοι •

ασφαλισμένες •

ασφαλισμένα •

α‧σφα‧λι‧σμέ‧νος

Perfect participle of ασφαλίζομαι (asfalízomai), passive voice of ασφαλίζω (asfalízo). Also substantivised.


αντεγγυήθηκα

head

αντεγγυήθηκα • (antengyíthika)

el-verb-form

αντεγγυήθηκα • (antengyíthika)

αντεγγυώμαι αντεγγυώμαι#Greek

1st person singular present passive form of αντεγγυώμαι (antengyómai).


αντλούμε

head

αντλούμε • (antloúme)

el-verb-form

αντλούμε • (antloúme)

αντλώ αντλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of αντλώ (antló).


πωλούμε

head

πωλούμε • (poloúme)

el-verb-form

πωλούμε • (poloúme)

πωλούμαι (poloúmai)

πωλώ πωλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of πωλώ (poló).


απαιτούμε

head

απαιτούμε • (apaitoúme)

el-verb-form

απαιτούμε • (apaitoúme)

απαιτούμαι (apaitoúmai)

α‧παι‧τού‧με

απαιτώ απαιτώ#Greek

1st person plural present indicative active form of απαιτώ (apaitó).


επαινούμε

head

επαινούμε • (epainoúme)

el-verb-form

επαινούμε • (epainoúme)

επαινούμαι (epainoúmai)

ε‧παι‧νού‧με

επαινώ επαινώ#Greek

1st person plural present indicative active form of επαινώ (epainó).


απέτισα

head

απέτισα • (apétisa)

el-verb-form

απέτισα • (apétisa)

απαίτησα (apaítisa)

αποτίνω αποτίνω#Greek

αποτίω αποτίω#Greek

1st person singular simple past form of αποτίνω (apotíno) / αποτίω.


αντεγγυώμαι

head

αντεγγυώμαι • (antengyómai)

el-verb

αντεγγυήθηκα

αντεγγυώμαι • (antengyómai) deponent (past αντεγγυήθηκα)

antengyómai (romanization)
αντεγγυήθηκα (past)


αντεκδικούμαι

head

αντεκδικούμαι • (antekdikoúmai)

el-verb

αντεκδικούμαι • (antekdikoúmai) deponent


αντλούμαι

head

αντλούμαι • (antloúmai)

el-verb

αντλούμαι • (antloúmai) passive (past αντλήθηκα, ppp αντλημένος, active αντλώ)

antloúmai (romanization)
αντλήθηκα (past)
αντλημένος (participle passive perfect)
αντλώ (active)

αντλούμε (antloúme)

αντλώ αντλώ#Greek


συγχωρέθηκα

συγ‧χω‧ρέ‧θη‧λα

συγχωριέμαι συγχωριέμαι#Greek

συγχωράω συγχωράω#Greek

1st person singular simple past form of συγχωριέμαι (synchoriémai) passive of συγχωράω.

συγχωρούμαι συγχωρούμαι#Greek

συγχωρώ συγχωρώ#Greek

1st person singular simple past form of συγχωρούμαι (synchoroúmai) passive of συγχωρώ.


συγχωριέμαι

head

συγχωριέμαι • (synchoriémai)

el-verb

συγχωριέμαι • (synchoriémai) passive (past συγχωρήθηκα/συγχωρέθηκα, active συγχωράω)

synchoriémai (romanization)
συγχωρήθηκα (past)
συγχωρέθηκα (past)
συγχωράω (active)

συγ‧χωρ‧ιέ‧μαι

συγχωράω συγχωράω#Greek


συμπαθιέμαι

head

συμπαθιέμαι • (sympathiémai)

el-verb

συμπαθιέμαι • (sympathiémai) passive (past συμπαθήθηκα, active συμπαθώ)

sympathiémai (romanization)
συμπαθήθηκα (past)
συμπαθώ (active)

συ‧μπα‧θιέ‧μαι

Μου φαίνεται ότι αυτοί οι δυο συμπαθιούνται.

It seems to me that these two are attracted to each other.

Mou faínetai óti aftoí oi dyo sympathioúntai.


αγγλοποιούμε

head

αγγλοποιούμε • (anglopoioúme)

el-verb-form

αγγλοποιούμε • (anglopoioúme)

αγγλοποιούμαι (anglopoioúmai)

αγ‧γλο‧ποι‧ού‧με

αγγλοποιώ αγγλοποιώ#Greek

1st person plural present indicative active form of αγγλοποιώ (anglopoió).


συμπαθάω

head

συμπαθάω • (sympatháo)

el-verb

συμπαθάω • (sympatháo) / συμπαθάω (imperfect συμπάθαγα)

sympatháo (romanization)
συμπάθαγα (imperfect)
sympathiémai (romanization)
sympathó (romanization)

Συμπάθα με, αλλά δεν μπορώ να σου δανείσω χρήματα.

Forgive me, but I cannot lend you and money.

Sympátha me, allá den boró na sou daneíso chrímata.


βρέχομε

head

βρέχομε • (vréchome)

el-verb-form

βρέχομε • (vréchome)

βρέχω βρέχω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of βρέχω (vrécho).


συμπαθήθηκα

συ‧μπα‧θή‧θη‧κα

Γνωρίστηκαν, συμπαθήθηκαν, παντρεύτηκαν.

They met, they liked each other, the got married.

συμπαθιέμαι συμπαθιέμαι#Greek

συμπαθώ συμπαθώ#Greek

1st person singular simple past form of συμπαθιέμαι (sympathiémai) passive of συμπαθώ.


βράχηκα

head

βράχηκα • (vráchika)

el-verb-form

βράχηκα • (vráchika)

βρέχομαι βρέχομαι#Greek

βρέχω βρέχω#Greek

1st person singular simple past form of βρέχομαι (vréchomai) passive of βρέχω.


βρέχουμε

head

βρέχουμε • (vréchoume)

el-verb-form

βρέχουμε • (vréchoume)

βρέχω βρέχω#Greek


αντλημένος

head

αντλημένος • (antliménos) m (feminine αντλημένη, neuter αντλημένο)

antliménos (romanization)
αντλημένη (feminine)
αντλημένο (neuter)
αντλημένος (masculine nominative singular)
αντλημένη (feminine nominative singular)
αντλημένο (neuter nominative singular)
αντλημένοι (masculine nominative plural)
αντλημένες (feminine nominative plural)
αντλημένα (neuter nominative plural)
αντλημένου (genitive masculine singular)
αντλημένης (feminine genitive singular)
αντλημένου (genitive neuter singular)
αντλημένων (genitive masculine plural)
αντλημένων (feminine genitive plural)
αντλημένων (genitive neuter plural)
αντλημένο (accusative masculine singular)
αντλημένη (accusative feminine singular)
αντλημένο (accusative neuter singular)
αντλημένους (accusative masculine plural)
αντλημένες (accusative feminine plural)
αντλημένα (accusative neuter plural)
αντλημένε (masculine singular vocative)
αντλημένη (feminine singular vocative)
αντλημένο (neuter singular vocative)
αντλημένοι (masculine plural vocative)
αντλημένες (feminine plural vocative)
αντλημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντλημένος •

αντλημένοι •

αντλημένες •

αντλημένου •

αντλημένης •

αντλημένου •

αντλημένων •

αντλημένων •

αντλημένων •

αντλημένους •

αντλημένες •

αντλημένοι •

αντλημένες •

αντ‧λη‧μέ‧νος

Perfect participle of αντλούμαι (antloúmai), passive voice of αντλώ (“pump, draw off”).


βρεμένος

head

βρεμένος • (vreménos) m (feminine βρεμένη, neuter βρεμένο)

vreménos (romanization)
βρεμένη (feminine)
βρεμένο (neuter)
βρεμένος (masculine nominative singular)
βρεμένη (feminine nominative singular)
βρεμένο (neuter nominative singular)
βρεμένοι (masculine nominative plural)
βρεμένες (feminine nominative plural)
βρεμένα (neuter nominative plural)
βρεμένου (genitive masculine singular)
βρεμένης (feminine genitive singular)
βρεμένου (genitive neuter singular)
βρεμένων (genitive masculine plural)
βρεμένων (feminine genitive plural)
βρεμένων (genitive neuter plural)
βρεμένο (accusative masculine singular)
βρεμένη (accusative feminine singular)
βρεμένο (accusative neuter singular)
βρεμένους (accusative masculine plural)
βρεμένες (accusative feminine plural)
βρεμένα (accusative neuter plural)
βρεμένε (masculine singular vocative)
βρεμένη (feminine singular vocative)
βρεμένο (neuter singular vocative)
βρεμένοι (masculine plural vocative)
βρεμένες (feminine plural vocative)
βρεμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βρεμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βρεμένος, etc.)

βρεγμένος βρεγμένος#Greek

Alternative form of βρεγμένος (vregménos)


αντλήθηκα

head

αντλήθηκα • (antlíthika)

el-verb-form

αντλήθηκα • (antlíthika)

αντ‧λή‧θη‧κα

αντλούμαι αντλούμαι#Greek

αντλώ αντλώ#Greek

1st person singular simple past form of αντλούμαι (antloúmai) passive of αντλώ.


αντενεργώ

head

αντενεργώ • (antenergó)

el-verb

αντενεργώ • (antenergó) (past αντενέργησα, passive —)

antenergó (romanization)
αντενέργησα (past)


αντενέργησα

head

αντενέργησα • (antenérgisa)

el-verb-form

αντενέργησα • (antenérgisa)

αντενεργώ αντενεργώ#Greek

1st person singular simple past form of αντενεργώ (antenergó).


αντέβαινα

head

αντέβαινα • (antévaina)

el-verb-form

αντέβαινα • (antévaina)

α‧ντέ‧βαι‧να

αντιβαίνω αντιβαίνω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of αντιβαίνω (antivaíno).


αντιβαίνω

head

αντιβαίνω • (antivaíno)

el-verb

αντιβαίνω • (antivaíno) (imperfect αντέβαινα, passive —)

antivaíno (romanization)
αντέβαινα (imperfect)
αντιβαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντέβαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα αντιβαίνω (active first-person future imperfective indicative singular)
αντιβαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντέβαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα αντιβαίνεις (active future imperfective indicative second-person singular)
αντιβαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντέβαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα αντιβαίνει (active future imperfective indicative singular third-person)
αντιβαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντιβαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα αντιβαίνουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
αντιβαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιβαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα αντιβαίνετε (active future imperfective indicative plural second-person)
αντιβαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιβαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντέβαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιβαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιβαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα αντιβαίνουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα αντιβαίνουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
αντίβαινε (active imperative imperfective second-person singular)
αντιβαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιβαίνοντας (participle present)

α‧ντι‧βαί‧νω

Learnedly, from Ancient Greek ἀντιβαίνω (antibaínō). By surface analysis, αντι- (anti-) + βαίνω (vaíno, “to go on, to develop”).

surf

Οι αποφάσεις του αντιβαίνουν στις αρχές του διεθνούς δικαίου.

His desicions are in conflict with the principles of internatlional law.

Oi apofáseis tou antivaínoun stis archés tou diethnoús dikaíou.

to oppose, of the opposite poistion (figuratively)


λαλάμε

head

λαλάμε • (laláme)

el-verb-form

λαλάμε • (laláme)

λαλάω λαλάω#Greek

1st person plural present indicative active form of λαλάω (laláo).


λαλήθηκα

head

λαλήθηκα • (lalíthika)

el-verb-form

λαλήθηκα • (lalíthika)

λαλούμαι λαλούμαι#Greek

λαλιέμαι λαλιέμαι#Greek

λαλώ λαλώ#Greek

λαλάω λαλάω#Greek

1st person singular simple past form of λαλούμαι (laloúmai) / λαλιέμαι passive of λαλώ/λαλάω.


λαλούμε

head

λαλούμε • (laloúme)

el-verb-form

λαλούμε • (laloúme)

λαλούμαι (laloúmai)

λαλώ λαλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of λαλώ (laló).


μαρτυράμε

head

μαρτυράμε • (martyráme)

el-verb-form

μαρτυράμε • (martyráme)

μαρτυρούμαι (martyroúmai)

μαρ‧τυ‧ρά‧με

μαρτυράω μαρτυράω#Greek

1st person plural present indicative active form of μαρτυράω (martyráo).


λαλούμαι

head

λαλούμαι • (laloúmai)

el-verb

λαλούμαι • (laloúmai) passive (past λαλήθηκα, ppp λαλημένος, active λαλώ)

laloúmai (romanization)
λαλήθηκα (past)
λαλημένος (participle passive perfect)
λαλώ (active)

λαλούμε (laloúme)

λαλώ λαλώ#Greek


μαρτυρήθηκα

head

μαρτυρήθηκα • (martyríthika)

el-verb-form

μαρτυρήθηκα • (martyríthika)

μαρ‧τυ‧ρή‧θη‧κα

μαρτυρούμαι μαρτυρούμαι#Greek

μαρτυριέμαι μαρτυριέμαι#Greek

μαρτυρώ μαρτυρώ#Greek

μαρτυράω μαρτυράω#Greek

1st person singular simple past form of μαρτυρούμαι (martyroúmai) / μαρτυριέμαι passive of μαρτυρώ/μαρτυράω.


μαρτυρούμε

head

μαρτυρούμε • (martyroúme)

el-verb-form

μαρτυρούμε • (martyroúme)

μαρτυρούμαι (martyroúmai)

μαρ‧τυ‧ρού‧με

μαρτυρώ μαρτυρώ#Greek

1st person plural present indicative active form of μαρτυρώ (martyró).

μαρτυράμε

of the more colloquial μαρτυράω (martyráo)


μαρτυρούμαι

head

μαρτυρούμαι • (martyroúmai)

el-verb

μαρτυρημένος

μαρτυρούμαι • (martyroúmai) passive (past μαρτυρήθηκα, ppp μαρτυρημένος, active μαρτυρώ)

martyroúmai (romanization)
μαρτυρήθηκα (past)
μαρτυρημένος (participle passive perfect)
μαρτυρώ (active)

μαρτυρούμε (martyroúme)

μαρ‧τυ‧ρού‧μαι

μαρτυρώ μαρτυρώ#Greek


μαρτυριέμαι

head

μαρτυριέμαι • (martyriémai)

el-verb

μαρτυρημένος

μαρτυριέμαι • (martyriémai) passive (past μαρτυρήθηκα, ppp μαρτυρημένος, active μαρτυράω)

martyriémai (romanization)
μαρτυρήθηκα (past)
μαρτυρημένος (participle passive perfect)
μαρτυράω (active)

μαρ‧τυρ‧ιέ‧μαι

μαρτυράω μαρτυράω#Greek


λαλιέμαι

head

λαλιέμαι • (laliémai)

el-verb

λαλιέμαι • (laliémai) passive (past λαλήθηκα, ppp λαλημένος, active λαλάω)

laliémai (romanization)
λαλήθηκα (past)
λαλημένος (participle passive perfect)
λαλάω (active)

λαλάω λαλάω#Greek


μαρτυρημένος

head

μαρτυρημένος • (martyriménos) m (feminine μαρτυρημένη, neuter μαρτυρημένο)

martyriménos (romanization)
μαρτυρημένη (feminine)
μαρτυρημένο (neuter)
μαρτυρημένος (masculine nominative singular)
μαρτυρημένη (feminine nominative singular)
μαρτυρημένο (neuter nominative singular)
μαρτυρημένοι (masculine nominative plural)
μαρτυρημένες (feminine nominative plural)
μαρτυρημένα (neuter nominative plural)
μαρτυρημένου (genitive masculine singular)
μαρτυρημένης (feminine genitive singular)
μαρτυρημένου (genitive neuter singular)
μαρτυρημένων (genitive masculine plural)
μαρτυρημένων (feminine genitive plural)
μαρτυρημένων (genitive neuter plural)
μαρτυρημένο (accusative masculine singular)
μαρτυρημένη (accusative feminine singular)
μαρτυρημένο (accusative neuter singular)
μαρτυρημένους (accusative masculine plural)
μαρτυρημένες (accusative feminine plural)
μαρτυρημένα (accusative neuter plural)
μαρτυρημένε (masculine singular vocative)
μαρτυρημένη (feminine singular vocative)
μαρτυρημένο (neuter singular vocative)
μαρτυρημένοι (masculine plural vocative)
μαρτυρημένες (feminine plural vocative)
μαρτυρημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μαρτυρημένος

el-decl-adj-table

μαρτυρημένος •

μαρτυρημένη •

μαρτυρημένο •

μαρτυρημένοι •

μαρτυρημένες •

μαρτυρημένα •

μαρτυρημένου •

μαρτυρημένης •

μαρτυρημένου •

μαρτυρημένων •

μαρτυρημένων •

μαρτυρημένων •

μαρτυρημένο •

μαρτυρημένη •

μαρτυρημένο •

μαρτυρημένους •

μαρτυρημένες •

μαρτυρημένα •

μαρτυρημένε •

μαρτυρημένη •

μαρτυρημένο •

μαρτυρημένοι •

μαρτυρημένες •

μαρτυρημένα •

μαρ‧τυ‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of μαρτυρούμαι (martyroúmai) and μαρτυριέμαι (martyriémai), passive forms of μαρτυρώ and μαρτυράω respectively.


λαλημένος

head

λαλημένος • (laliménos) m (feminine λαλημένη, neuter λαλημένο)

laliménos (romanization)
λαλημένη (feminine)
λαλημένο (neuter)
λαλημένος (masculine nominative singular)
λαλημένη (feminine nominative singular)
λαλημένο (neuter nominative singular)
λαλημένοι (masculine nominative plural)
λαλημένες (feminine nominative plural)
λαλημένα (neuter nominative plural)
λαλημένου (genitive masculine singular)
λαλημένης (feminine genitive singular)
λαλημένου (genitive neuter singular)
λαλημένων (genitive masculine plural)
λαλημένων (feminine genitive plural)
λαλημένων (genitive neuter plural)
λαλημένο (accusative masculine singular)
λαλημένη (accusative feminine singular)
λαλημένο (accusative neuter singular)
λαλημένους (accusative masculine plural)
λαλημένες (accusative feminine plural)
λαλημένα (accusative neuter plural)
λαλημένε (masculine singular vocative)
λαλημένη (feminine singular vocative)
λαλημένο (neuter singular vocative)
λαλημένοι (masculine plural vocative)
λαλημένες (feminine plural vocative)
λαλημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

λαλημένους •

λα‧λη‧μέ‧νος

Perfect participle of λαλούμαι (laloúmai) and λαλιέμαι (laliémai), passive forms of λαλώ and λαλάω respectively.

participle of

λαλουμένη

the spoken -language-; substantivised feminine participle

λαλούμενα

musical instruments; substantivised neuter


παρηγορούμε

head

παρηγορούμε • (parigoroúme)

el-verb-form

παρηγορούμε • (parigoroúme)

παρηγορούμαι (parigoroúmai)

πα‧ρη‧γο‧ρού‧με

παρηγορώ παρηγορώ#Greek

1st person plural present indicative active form of παρηγορώ (parigoró).


παρηγοράμε

head

παρηγοράμε • (parigoráme)

el-verb-form

παρηγοράμε • (parigoráme)

πα‧ρη‧γο‧ρά‧με

παρηγοράω παρηγοράω#Greek

(colloquial) 1st person plural present indicative active form of παρηγοράω (parigoráo).


σταματιέμαι

head

σταματιέμαι • (stamatiémai)

el-verb

σταματημένος

σταματιέμαι • (stamatiémai) passive (past —, ppp σταματημένος, active σταματάω/σταματώ)

stamatiémai (romanization)
σταματημένος (participle passive perfect)
σταματάω (active)
σταματώ (active)

στα‧μα‧τιέ‧μαι


τρυπήθηκα

head

τρυπήθηκα • (trypíthika)

el-verb-form

τρυπήθηκα • (trypíthika)

τρυ‧πή‧θη‧κα

τρυπιέμαι τρυπιέμαι#Greek

τρυπάω τρυπάω#Greek

τρυπώ τρυπώ#Greek

1st person singular simple past form of τρυπιέμαι (trypiémai) passive of τρυπάω/τρυπώ.


περπατήθηκα

head

περπατήθηκα • (perpatíthika)

el-verb-form

περπατήθηκα • (perpatíthika)

περ‧πα‧τή‧θη‧κα

περπατιέμαι περπατιέμαι#Greek

περπατάω περπατάω#Greek

περπατώ περπατώ#Greek

1st person singular simple past form of περπατιέμαι (perpatiémai) passive of περπατάω/περπατώ.


περπατιέμαι

head

περπατιέμαι • (perpatiémai)

el-verb

περπατημένος

περπατιέμαι • (perpatiémai) passive (past περπατήθηκα, ppp περπατημένος, active περπατάω/περπατώ)

perpatiémai (romanization)
περπατήθηκα (past)
περπατημένος (participle passive perfect)
περπατάω (active)
περπατώ (active)

περ‧πα‧τιέ‧μαι

Αυτός ο δρόμος δεν περπατιέται. Είναι γεμάτος χώμα και πέτρες.

This road cannot be walked. It is full of dirt and stones.

Aftós o drómos den perpatiétai. Eínai gemátos chóma kai pétres.


φυλλομετρούμε

head

φυλλομετρούμε • (fyllometroúme)

el-verb-form

φυλλομετρούμε • (fyllometroúme)

φυλλομετρούμαι (fyllometroúmai)

φυλ‧λο‧με‧τρού‧με

φυλλομετρώ φυλλομετρώ#Greek

φυλλομετράω φυλλομετράω#Greek

1st person plural present indicative active form of φυλλομετρώ (fyllometró) / φυλλομετράω.

φυλλομετρώ

(fyllometró) / φυλλομετράω


τρυπιέμαι

head

τρυπιέμαι • (trypiémai)

el-verb

τρυπιέμαι • (trypiémai) passive (past τρυπήθηκα, ppp τρυπημένος, active τρυπάω/τρυπώ)

trypiémai (romanization)
τρυπήθηκα (past)
τρυπημένος (participle passive perfect)
τρυπάω (active)
τρυπώ (active)

τρυπώ τρυπάω#Greek


φυλλομετράμε

head

φυλλομετράμε • (fyllometráme)

el-verb-form

φυλλομετράμε • (fyllometráme)

φυλ‧λο‧με‧τρά‧με

φυλλομετράω φυλλομετράω#Greek

1st person plural present indicative active form of φυλλομετράω (fyllometráo).


φυλλομετρήθηκα

head

φυλλομετρήθηκα • (fyllometríthika)

el-verb-form

φυλλομετρήθηκα • (fyllometríthika)

φυλ‧λο‧με‧τρή‧θη‧κα

φυλλομετρούμαι φυλλομετρούμαι#Greek

φυλλομετριέμαι φυλλομετριέμαι#Greek

φυλλομετρώ φυλλομετρώ#Greek

φυλλομετράω φυλλομετράω#Greek

1st person singular simple past form of φυλλομετρούμαι (fyllometroúmai) / φυλλομετριέμαι passive of φυλλομετρώ/φυλλομετράω.


φυλλομετριέμαι

head

φυλλομετριέμαι • (fyllometriémai)

el-verb

φυλλομετρήθηκα

φυλλομετρημένος

φυλλομετριέμαι • (fyllometriémai) passive (past φυλλομετρήθηκα, ppp φυλλομετρημένος, active φυλλομετράω)

fyllometriémai (romanization)
φυλλομετρήθηκα (past)
φυλλομετρημένος (participle passive perfect)
φυλλομετράω (active)

φυλ‧λο‧με‧τριέ‧μαι

φυλλομετράω φυλλομετράω#Greek


φυλλομετρούμαι

head

φυλλομετρούμαι • (fyllometroúmai)

el-verb

φυλλομετρήθηκα

φυλλομετρημένος

φυλλομετρούμαι • (fyllometroúmai) passive (past φυλλομετρήθηκα, ppp φυλλομετρημένος, active φυλλομετρώ)

fyllometroúmai (romanization)
φυλλομετρήθηκα (past)
φυλλομετρημένος (participle passive perfect)
φυλλομετρώ (active)

φυλλομετρούμε (fyllometroúme)

φυλ‧λο‧με‧τρού‧μαι

φυλλομετρώ φυλλομετρώ#Greek


σταματημένος

head

σταματημένος • (stamatiménos) m (feminine σταματημένη, neuter σταματημένο)

stamatiménos (romanization)
σταματημένη (feminine)
σταματημένο (neuter)
σταματημένος (masculine nominative singular)
σταματημένη (feminine nominative singular)
σταματημένο (neuter nominative singular)
σταματημένοι (masculine nominative plural)
σταματημένες (feminine nominative plural)
σταματημένα (neuter nominative plural)
σταματημένου (genitive masculine singular)
σταματημένης (feminine genitive singular)
σταματημένου (genitive neuter singular)
σταματημένων (genitive masculine plural)
σταματημένων (feminine genitive plural)
σταματημένων (genitive neuter plural)
σταματημένο (accusative masculine singular)
σταματημένη (accusative feminine singular)
σταματημένο (accusative neuter singular)
σταματημένους (accusative masculine plural)
σταματημένες (accusative feminine plural)
σταματημένα (accusative neuter plural)
σταματημένε (masculine singular vocative)
σταματημένη (feminine singular vocative)
σταματημένο (neuter singular vocative)
σταματημένοι (masculine plural vocative)
σταματημένες (feminine plural vocative)
σταματημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of σταματημένος

el-decl-adj-table

σταματημένος •

σταματημένη •

σταματημένο •

σταματημένοι •

σταματημένες •

σταματημένα •

σταματημένου •

σταματημένης •

σταματημένου •

σταματημένων •

σταματημένων •

σταματημένων •

σταματημένο •

σταματημένη •

σταματημένο •

σταματημένους •

σταματημένες •

σταματημένα •

σταματημένε •

σταματημένη •

σταματημένο •

σταματημένοι •

σταματημένες •

σταματημένα •

στα‧μα‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of σταματιέμαι (stamatiémai), passive voice of σταματάω, σταματώ (“stop”).

participle of

Τι μποτιλιάρισμα! Όλα τα αυτοκίνητα είναι σταματημένα.

What a traffi jam! All the cars are stationary.

Ti botiliárisma! Óla ta aftokínita eínai stamatiména.


τρυπημένος

head

τρυπημένος • (trypiménos) m (feminine τρυπημένη, neuter τρυπημένο)

trypiménos (romanization)
τρυπημένη (feminine)
τρυπημένο (neuter)
τρυπημένος (masculine nominative singular)
τρυπημένη (feminine nominative singular)
τρυπημένο (neuter nominative singular)
τρυπημένοι (masculine nominative plural)
τρυπημένες (feminine nominative plural)
τρυπημένα (neuter nominative plural)
τρυπημένου (genitive masculine singular)
τρυπημένης (feminine genitive singular)
τρυπημένου (genitive neuter singular)
τρυπημένων (genitive masculine plural)
τρυπημένων (feminine genitive plural)
τρυπημένων (genitive neuter plural)
τρυπημένο (accusative masculine singular)
τρυπημένη (accusative feminine singular)
τρυπημένο (accusative neuter singular)
τρυπημένους (accusative masculine plural)
τρυπημένες (accusative feminine plural)
τρυπημένα (accusative neuter plural)
τρυπημένε (masculine singular vocative)
τρυπημένη (feminine singular vocative)
τρυπημένο (neuter singular vocative)
τρυπημένοι (masculine plural vocative)
τρυπημένες (feminine plural vocative)
τρυπημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τρυπημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τρυπημένος, etc.)

el-decl-adj-table

τρυπημένος •

τρυπημένοι •

τρυπημένες •

τρυπημένου •

τρυπημένης •

τρυπημένου •

τρυπημένων •

τρυπημένων •

τρυπημένων •

τρυπημένους •

τρυπημένες •

τρυπημένοι •

τρυπημένες •

τρυ‧πη‧μέ‧νος

Perfect participle of τρυπιέμαι (trypiémai), passive voice of τρυπάω, τρυπώ (“make hole”).


περπατημένος

head

περπατημένος • (perpatiménos) m (feminine περπατημένη, neuter περπατημένο)

perpatiménos (romanization)
περπατημένη (feminine)
περπατημένο (neuter)
περπατημένος (masculine nominative singular)
περπατημένη (feminine nominative singular)
περπατημένο (neuter nominative singular)
περπατημένοι (masculine nominative plural)
περπατημένες (feminine nominative plural)
περπατημένα (neuter nominative plural)
περπατημένου (genitive masculine singular)
περπατημένης (feminine genitive singular)
περπατημένου (genitive neuter singular)
περπατημένων (genitive masculine plural)
περπατημένων (feminine genitive plural)
περπατημένων (genitive neuter plural)
περπατημένο (accusative masculine singular)
περπατημένη (accusative feminine singular)
περπατημένο (accusative neuter singular)
περπατημένους (accusative masculine plural)
περπατημένες (accusative feminine plural)
περπατημένα (accusative neuter plural)
περπατημένε (masculine singular vocative)
περπατημένη (feminine singular vocative)
περπατημένο (neuter singular vocative)
περπατημένοι (masculine plural vocative)
περπατημένες (feminine plural vocative)
περπατημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of περπατημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο περπατημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο περπατημένος, etc.)

el-decl-adj-table

περπατημένος •

περπατημένη •

περπατημένο •

περπατημένοι •

περπατημένες •

περπατημένα •

περπατημένου •

περπατημένης •

περπατημένου •

περπατημένων •

περπατημένων •

περπατημένων •

περπατημένο •

περπατημένη •

περπατημένο •

περπατημένους •

περπατημένες •

περπατημένα •

περπατημένε •

περπατημένη •

περπατημένο •

περπατημένοι •

περπατημένες •

περπατημένα •

περ‧πα‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of περπατιέμαι (perpatiémai), passive voice of περπατάω, περπατώ (“walk”).

participle of

(slang) experienced in too many love affairs, who has been around


φυλλομετρημένος

head

φυλλομετρημένη

φυλλομετρημένο

φυλλομετρημένος • (fyllometriménos) m (feminine φυλλομετρημένη, neuter φυλλομετρημένο)

el-part

φυλλομετρημέν

fyllometriménos (romanization)
φυλλομετρημένη (feminine)
φυλλομετρημένο (neuter)
φυλλομετρημένος (masculine nominative singular)
φυλλομετρημένη (feminine nominative singular)
φυλλομετρημένο (neuter nominative singular)
φυλλομετρημένοι (masculine nominative plural)
φυλλομετρημένες (feminine nominative plural)
φυλλομετρημένα (neuter nominative plural)
φυλλομετρημένου (genitive masculine singular)
φυλλομετρημένης (feminine genitive singular)
φυλλομετρημένου (genitive neuter singular)
φυλλομετρημένων (genitive masculine plural)
φυλλομετρημένων (feminine genitive plural)
φυλλομετρημένων (genitive neuter plural)
φυλλομετρημένο (accusative masculine singular)
φυλλομετρημένη (accusative feminine singular)
φυλλομετρημένο (accusative neuter singular)
φυλλομετρημένους (accusative masculine plural)
φυλλομετρημένες (accusative feminine plural)
φυλλομετρημένα (accusative neuter plural)
φυλλομετρημένε (masculine singular vocative)
φυλλομετρημένη (feminine singular vocative)
φυλλομετρημένο (neuter singular vocative)
φυλλομετρημένοι (masculine plural vocative)
φυλλομετρημένες (feminine plural vocative)
φυλλομετρημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

φυλλομετρημέν

el-decl-adj-a

φυλλομετρημέν

el-decl-adj-positive

Declension of φυλλομετρημένος

φυλλομετρημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

φυλλομετρημέν

el-decl-adj-table

φυλλομετρημένος •

φυλλομετρημένη •

φυλλομετρημένο •

φυλλομετρημένοι •

φυλλομετρημένες •

φυλλομετρημένα •

φυλλομετρημένου •

φυλλομετρημένης •

φυλλομετρημένου •

φυλλομετρημένων •

φυλλομετρημένων •

φυλλομετρημένων •

φυλλομετρημένο •

φυλλομετρημένη •

φυλλομετρημένο •

φυλλομετρημένους •

φυλλομετρημένες •

φυλλομετρημένα •

φυλλομετρημένε •

φυλλομετρημένη •

φυλλομετρημένο •

φυλλομετρημένοι •

φυλλομετρημένες •

φυλλομετρημένα •

φυλ‧λο‧με‧τρη‧μέ‧νος

Perfect participle of φυλλομετρούμαι (fyllometroúmai) and φυλλομετριέμαι (fyllometriémai), passive forms of φυλλομετρώ, φυλλομετράω (“flip trough the pages of a book”) respectively.

participle of

φυλλομετρούμαι

browsed, with pages flipped through (of a book)


παρηγορημένος

head

παρηγορημένη

παρηγορημένο

παρηγορημένος • (parigoriménos) m (feminine παρηγορημένη, neuter παρηγορημένο)

parigoriménos (romanization)
παρηγορημένη (feminine)
παρηγορημένο (neuter)
παρηγορημένος (masculine nominative singular)
παρηγορημένη (feminine nominative singular)
παρηγορημένο (neuter nominative singular)
παρηγορημένοι (masculine nominative plural)
παρηγορημένες (feminine nominative plural)
παρηγορημένα (neuter nominative plural)
παρηγορημένου (genitive masculine singular)
παρηγορημένης (feminine genitive singular)
παρηγορημένου (genitive neuter singular)
παρηγορημένων (genitive masculine plural)
παρηγορημένων (feminine genitive plural)
παρηγορημένων (genitive neuter plural)
παρηγορημένο (accusative masculine singular)
παρηγορημένη (accusative feminine singular)
παρηγορημένο (accusative neuter singular)
παρηγορημένους (accusative masculine plural)
παρηγορημένες (accusative feminine plural)
παρηγορημένα (accusative neuter plural)
παρηγορημένε (masculine singular vocative)
παρηγορημένη (feminine singular vocative)
παρηγορημένο (neuter singular vocative)
παρηγορημένοι (masculine plural vocative)
παρηγορημένες (feminine plural vocative)
παρηγορημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of παρηγορημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παρηγορημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παρηγορημένος, etc.)

el-decl-adj-table

παρηγορημένος •

παρηγορημένη •

παρηγορημένο •

παρηγορημένοι •

παρηγορημένες •

παρηγορημένα •

παρηγορημένου •

παρηγορημένης •

παρηγορημένου •

παρηγορημένων •

παρηγορημένων •

παρηγορημένων •

παρηγορημένο •

παρηγορημένη •

παρηγορημένο •

παρηγορημένους •

παρηγορημένες •

παρηγορημένα •

παρηγορημένε •

παρηγορημένη •

παρηγορημένο •

παρηγορημένοι •

παρηγορημένες •

παρηγορημένα •

πα‧ρη‧γο‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of παρηγορούμαι (parigoroúmai) and παρηγοριέμαι (parigoriémai), passive voices of παρηγορώ, παρηγοράω (“console”) respectively.

participle of

παρηγορούμαι


ανίσταμαι

head

ανίσταμαι • (anístamai)

el-verb

ανίσταμαι • (anístamai) passive (past ανέστην)

From Ancient Greek ἀνίσταμαι (anístamai).

Χριστός ανέστη!


ανοιγοκλείω

head

ανοιγοκλείω • (anoigokleío)

ανοιγοκλείνω ανοιγοκλείνω#Greek

Informal form of ανοιγοκλείνω (anoigokleíno).


ανοιγοκλειώ

ανοιγοκλειώ • (anoigokleió)

ανοιγοκλείνω ανοιγοκλείνω#Greek


αφοσιώθηκα

αφοσιώθηκα • (afosióthika)

el-verb-form

αφοσιώθηκα • (afosióthika)

α‧φο‧σι‧ώ‧θη‧κα

αφοσιώνομαι αφοσιώνομαι#Greek

1st person singular simple past indicative form of αφοσιώνομαι (afosiónomai).


δηλώνουμε

head

δηλώνουμε • (dilónoume)

el-verb-form

δηλώνουμε • (dilónoume)

δη‧λώ‧νου‧μαι

δηλώνω δηλώνω#Greek

1st person plural present indicative active form of δηλώνω (dilóno).


δηλώνομε

head

δηλώνομε • (dilónome)

el-verb-form

δηλώνομε • (dilónome)

δηλώνομε (dilónome)

δη‧λώ‧νο‧μαι

δηλώνω δηλώνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of δηλώνω (dilóno).


θυμωμένε

head

θυμωμένε • (thymoméne)

θυμωμένος θυμωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of θυμωμένος (thymoménos).


ανόρυξα

ανόρυξα • (anóryxa)

el-verb-form

ανόρυξα • (anóryxa)

ανορύσσω ανορύσσω#Greek

1st person singular simple past form of ανορύσσω (anorýsso).


ορύσσω

head

ορύσσω • (orýsso)

el-verb

ορύσσω • (orýsso) (past όρυξα, passive ορύσσομαι, p‑past ορύχθηκα, ppp ορυγμένος)

orýsso (romanization)
όρυξα (past)
ορύσσομαι (passive)
ορύχθηκα (passive past)
ορυγμένος (participle passive perfect)

Learned borrowing from Ancient Greek ὀρύσσω (orússō, “to dig”). Also in Mediaeval Greek, with alternative form ὀρύγω (orúgō).

lbor

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

σκάβω σκάβω#Greek

(learned, dated, archaic) synonym of σκάβω (skávo): dig


όρυξα

head

όρυξα • (óryxa)

el-verb-form

όρυξα • (óryxa)

ορύσσω ορύσσω#Greek

1st person singular simple past form of ορύσσω (orýsso).


ανορύσσω

head

ανορύσσω • (anorýsso)

el-verb

ανορύσσω • (anorýsso) (past ανόρυξα, ppp ανορυγμένος)

anorýsso (romanization)
ανόρυξα (past)
ανορυγμένος (participle passive perfect)

From Ancient Greek ἀν- (an-) + Ancient Greek ὀρύσσω (orússō, “to dig”).


ορύσσομαι

head

ορύσσομαι • (orýssomai)

el-verb

ορύσσομαι • (orýssomai) passive (past ορύχθηκα, ppp ορυγμένος, active ορύσσω)

orýssomai (romanization)
ορύχθηκα (past)
ορυγμένος (participle passive perfect)
ορύσσω (active)

ορύσσω ορύσσω#Greek


ορύχθηκα

ορύσσομαι ορύσσομαι#Greek

1st person singular simple past form of ορύσσομαι (orýssomai).


αφοσιώνομαι

head

αφοσιώνομαι • (afosiónomai)

el-verb

αφοσιώνομαι • (afosiónomai) deponent (past αφοσιώθηκα, ppp αφοσιωμένος)

afosiónomai (romanization)
αφοσιώθηκα (past)
αφοσιωμένος (participle passive perfect)
αφοσιώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αφοσιωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αφοσιώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αφοσιωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αφοσιώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αφοσιωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αφοσιωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αφοσιωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αφοσιώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφοσιωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφοσιωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αφοσιώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αφοσιωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφοσιωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφοσιωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αφοσιωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αφοσιώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αφοσιωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αφοσιωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αφοσιώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αφοσιωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφοσιωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφοσιώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αφοσιωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αφοσιωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αφοσιωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αφοσιωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αφοσιώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφοσιωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αφοσιώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφοσιωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφοσιωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αφοσιώνομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αφοσιωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αφοσιώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αφοσιώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αφοσιωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αφοσιωμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
αφοσιωθεί (infinitive-aorist passive)

αφοσιώνομε (afosiónome)

α‧φο‧σι‧ώ‧νο‧μαι


αφοσιωμένος

head

αφοσιωμένος • (afosioménos) m (feminine αφοσιωμένη, neuter αφοσιωμένο)

afosioménos (romanization)
αφοσιωμένη (feminine)
αφοσιωμένο (neuter)
αφοσιωμένος (masculine nominative singular)
αφοσιωμένη (feminine nominative singular)
αφοσιωμένο (neuter nominative singular)
αφοσιωμένοι (masculine nominative plural)
αφοσιωμένες (feminine nominative plural)
αφοσιωμένα (neuter nominative plural)
αφοσιωμένου (genitive masculine singular)
αφοσιωμένης (feminine genitive singular)
αφοσιωμένου (genitive neuter singular)
αφοσιωμένων (genitive masculine plural)
αφοσιωμένων (feminine genitive plural)
αφοσιωμένων (genitive neuter plural)
αφοσιωμένο (accusative masculine singular)
αφοσιωμένη (accusative feminine singular)
αφοσιωμένο (accusative neuter singular)
αφοσιωμένους (accusative masculine plural)
αφοσιωμένες (accusative feminine plural)
αφοσιωμένα (accusative neuter plural)
αφοσιωμένε (masculine singular vocative)
αφοσιωμένη (feminine singular vocative)
αφοσιωμένο (neuter singular vocative)
αφοσιωμένοι (masculine plural vocative)
αφοσιωμένες (feminine plural vocative)
αφοσιωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αφοσιωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αφοσιωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αφοσιωμένος •

αφοσιωμένη •

αφοσιωμένο •

αφοσιωμένοι •

αφοσιωμένες •

αφοσιωμένα •

αφοσιωμένου •

αφοσιωμένης •

αφοσιωμένου •

αφοσιωμένων •

αφοσιωμένων •

αφοσιωμένων •

αφοσιωμένο •

αφοσιωμένη •

αφοσιωμένο •

αφοσιωμένους •

αφοσιωμένες •

αφοσιωμένα •

αφοσιωμένε •

αφοσιωμένη •

αφοσιωμένο •

αφοσιωμένοι •

αφοσιωμένες •

αφοσιωμένα •

α‧φο‧σι‧ω‧μέ‧νος

Perfect participle of αφοσιώνομαι (afosiónomai), a verb with passive forms only.


ορισμένος

head

ορισμένος • (orisménos) m (feminine ορισμένη, neuter ορισμένο)

orisménos (romanization)
ορισμένη (feminine)
ορισμένο (neuter)
ορισμένος (masculine nominative singular)
ορισμένη (feminine nominative singular)
ορισμένο (neuter nominative singular)
ορισμένοι (masculine nominative plural)
ορισμένες (feminine nominative plural)
ορισμένα (neuter nominative plural)
ορισμένου (genitive masculine singular)
ορισμένης (feminine genitive singular)
ορισμένου (genitive neuter singular)
ορισμένων (genitive masculine plural)
ορισμένων (feminine genitive plural)
ορισμένων (genitive neuter plural)
ορισμένο (accusative masculine singular)
ορισμένη (accusative feminine singular)
ορισμένο (accusative neuter singular)
ορισμένους (accusative masculine plural)
ορισμένες (accusative feminine plural)
ορισμένα (accusative neuter plural)
ορισμένε (masculine singular vocative)
ορισμένη (feminine singular vocative)
ορισμένο (neuter singular vocative)
ορισμένοι (masculine plural vocative)
ορισμένες (feminine plural vocative)
ορισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ορισμένους •

ο‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of ορίζομαι (orízomai), passive voice of ορίζω (“define”).


ανορυγμένος

head

ανορυγμένος • (anorygménos) m (feminine ανορυγμένη, neuter ανορυγμένο)

anorygménos (romanization)
ανορυγμένη (feminine)
ανορυγμένο (neuter)
ανορυγμένος (masculine nominative singular)
ανορυγμένη (feminine nominative singular)
ανορυγμένο (neuter nominative singular)
ανορυγμένοι (masculine nominative plural)
ανορυγμένες (feminine nominative plural)
ανορυγμένα (neuter nominative plural)
ανορυγμένου (genitive masculine singular)
ανορυγμένης (feminine genitive singular)
ανορυγμένου (genitive neuter singular)
ανορυγμένων (genitive masculine plural)
ανορυγμένων (feminine genitive plural)
ανορυγμένων (genitive neuter plural)
ανορυγμένο (accusative masculine singular)
ανορυγμένη (accusative feminine singular)
ανορυγμένο (accusative neuter singular)
ανορυγμένους (accusative masculine plural)
ανορυγμένες (accusative feminine plural)
ανορυγμένα (accusative neuter plural)
ανορυγμένε (masculine singular vocative)
ανορυγμένη (feminine singular vocative)
ανορυγμένο (neuter singular vocative)
ανορυγμένοι (masculine plural vocative)
ανορυγμένες (feminine plural vocative)
ανορυγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανορυγμένος •

ανορυγμένη •

ανορυγμένο •

ανορυγμένοι •

ανορυγμένες •

ανορυγμένα •

ανορυγμένου •

ανορυγμένης •

ανορυγμένου •

ανορυγμένων •

ανορυγμένων •

ανορυγμένων •

ανορυγμένο •

ανορυγμένη •

ανορυγμένο •

ανορυγμένους •

ανορυγμένες •

ανορυγμένα •

ανορυγμένε •

ανορυγμένη •

ανορυγμένο •

ανορυγμένοι •

ανορυγμένες •

ανορυγμένα •

α‧νο‧ρυγ‧μέ‧νος

ανορύσσω ανορύσσω#Greek

perfect passive participle of ανορύσσω (anorýsso)


ορυγμένος

head

ορυγμένος • (orygménos) m (feminine ορυγμένη, neuter ορυγμένο)

orygménos (romanization)
ορυγμένη (feminine)
ορυγμένο (neuter)
ορυγμένος (masculine nominative singular)
ορυγμένη (feminine nominative singular)
ορυγμένο (neuter nominative singular)
ορυγμένοι (masculine nominative plural)
ορυγμένες (feminine nominative plural)
ορυγμένα (neuter nominative plural)
ορυγμένου (genitive masculine singular)
ορυγμένης (feminine genitive singular)
ορυγμένου (genitive neuter singular)
ορυγμένων (genitive masculine plural)
ορυγμένων (feminine genitive plural)
ορυγμένων (genitive neuter plural)
ορυγμένο (accusative masculine singular)
ορυγμένη (accusative feminine singular)
ορυγμένο (accusative neuter singular)
ορυγμένους (accusative masculine plural)
ορυγμένες (accusative feminine plural)
ορυγμένα (accusative neuter plural)
ορυγμένε (masculine singular vocative)
ορυγμένη (feminine singular vocative)
ορυγμένο (neuter singular vocative)
ορυγμένοι (masculine plural vocative)
ορυγμένες (feminine plural vocative)
ορυγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ορυγμένους •

ο‧ρυγ‧μέ‧νος

Perfect participle of ορύσσομαι (orýssomai), passive voice of ορύσσω (orýsso), an archaic verb. See the ancient ὀρύσσω (orússō).


δηλωμένος

head

δηλωμένος • (diloménos) m (feminine δηλωμένη, neuter δηλωμένο)

diloménos (romanization)
δηλωμένη (feminine)
δηλωμένο (neuter)
δηλωμένος (masculine nominative singular)
δηλωμένη (feminine nominative singular)
δηλωμένο (neuter nominative singular)
δηλωμένοι (masculine nominative plural)
δηλωμένες (feminine nominative plural)
δηλωμένα (neuter nominative plural)
δηλωμένου (genitive masculine singular)
δηλωμένης (feminine genitive singular)
δηλωμένου (genitive neuter singular)
δηλωμένων (genitive masculine plural)
δηλωμένων (feminine genitive plural)
δηλωμένων (genitive neuter plural)
δηλωμένο (accusative masculine singular)
δηλωμένη (accusative feminine singular)
δηλωμένο (accusative neuter singular)
δηλωμένους (accusative masculine plural)
δηλωμένες (accusative feminine plural)
δηλωμένα (accusative neuter plural)
δηλωμένε (masculine singular vocative)
δηλωμένη (feminine singular vocative)
δηλωμένο (neuter singular vocative)
δηλωμένοι (masculine plural vocative)
δηλωμένες (feminine plural vocative)
δηλωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δηλωμένους •

δη‧λω‧μέ‧νος

Perfect participle of δηλώνομαι (dilónomai), passive voice of δηλώνω (“declare”).

participle of

δεδηλωμένος especially as feminine δεδηλωμένη

and see Notes for more formal participles


ανόστεψα

head

ανόστεψα • (anóstepsa)

el-verb-form

ανόστεψα • (anóstepsa)

ανοστεύω ανοστεύω#Greek

1st person singular simple past form of ανοστεύω (anostévo).


ανόστισα

head

ανόστισα • (anóstisa)

el-verb-form

ανόστισα • (anóstisa)

ανοστίζω ανοστίζω#Greek

1st person singular simple past form of ανοστίζω (anostízo).


ανοστίζω

head

ανοστίζω • (anostízo)

el-verb

ανοστίζω • (anostízo) (past ανόστισα, passive —)

ανοσταίνω ανοσταίνω#Greek

Alternative form of ανοσταίνω (anostaíno)


ανταγάπησα

head

ανταγάπησα • (antagápisa)

el-verb-form

ανταγάπησα • (antagápisa)

ανταγαπώ ανταγαπώ#Greek

1st person singular simple past form of ανταγαπώ (antagapó).


ανταγαπήθηκα

head

ανταγαπήθηκα • (antagapíthika)

el-verb-form

ανταγαπήθηκα • (antagapíthika)

ανταγαπώμαι ανταγαπώμαι#Greek

ανταγαπώ ανταγαπώ#Greek

1st person singular simple past passive form of ανταγαπώμαι (antagapómai) passive of ανταγαπώ.


ανταδικώ

head

ανταδικώ • (antadikó)

el-verb

ανταδικώ • (antadikó)

to retaliate, counter attack; revenge, avenge


ανταγαπιέμαι

head

ανταγαπιέμαι • (antagapiémai)

el-verb

ανταγαπήθηκα

ανταγαπιέμαι • (antagapiémai) passive (past ανταγαπήθηκα, active ανταγαπώ)

antagapiémai (romanization)
ανταγαπήθηκα (past)
ανταγαπώ (active)

ανταγαπώμαι ανταγαπώμαι#Greek

Alternative form of ανταγαπώμαι (antagapómai)


ανταγαπώμαι

head

ανταγαπώμαι • (antagapómai)

el-verb

ανταγαπήθηκα

ανταγαπώμαι • (antagapómai) passive (past ανταγαπήθηκα, active ανταγαπώ)

antagapómai (romanization)
ανταγαπήθηκα (past)
ανταγαπώ (active)

ανταγαπώ ανταγαπώ#Greek


ανταγαπώ

head

ανταγαπώ • (antagapó)

el-verb

ανταγαπιέμαι

ανταγαπώ • (antagapó) (past ανταγάπησα, passive ανταγαπώμαι/ανταγαπιέμαι)

antagapó (romanization)
ανταγάπησα (past)
ανταγαπώμαι (passive)
ανταγαπιέμαι (passive)

αντ- (ant-, “counter”) + αγαπώ (agapó, “to love”)


δοκιμάζομε

head

δοκιμάζομε • (dokimázome)

el-verb-form

δοκιμάζομε • (dokimázome)

δοκιμάζομαι (dokimázomai)

δο‧κι‧μά‧ζο‧με

δοκιμάζω δοκιμάζω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of δοκιμάζω (dokimázo).


δοκιμάζουμε

head

δοκιμάζουμε • (dokimázoume)

el-verb-form

δοκιμάζουμε • (dokimázoume)

δο‧κι‧μά‧ζου‧με

δοκιμάζω δοκιμάζω#Greek


δοκιμασμένος

head

δοκιμασμένος • (dokimasménos) m (feminine δοκιμασμένη, neuter δοκιμασμένο)

dokimasménos (romanization)
δοκιμασμένη (feminine)
δοκιμασμένο (neuter)
δοκιμασμένος (masculine nominative singular)
δοκιμασμένη (feminine nominative singular)
δοκιμασμένο (neuter nominative singular)
δοκιμασμένοι (masculine nominative plural)
δοκιμασμένες (feminine nominative plural)
δοκιμασμένα (neuter nominative plural)
δοκιμασμένου (genitive masculine singular)
δοκιμασμένης (feminine genitive singular)
δοκιμασμένου (genitive neuter singular)
δοκιμασμένων (genitive masculine plural)
δοκιμασμένων (feminine genitive plural)
δοκιμασμένων (genitive neuter plural)
δοκιμασμένο (accusative masculine singular)
δοκιμασμένη (accusative feminine singular)
δοκιμασμένο (accusative neuter singular)
δοκιμασμένους (accusative masculine plural)
δοκιμασμένες (accusative feminine plural)
δοκιμασμένα (accusative neuter plural)
δοκιμασμένε (masculine singular vocative)
δοκιμασμένη (feminine singular vocative)
δοκιμασμένο (neuter singular vocative)
δοκιμασμένοι (masculine plural vocative)
δοκιμασμένες (feminine plural vocative)
δοκιμασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of δοκιμασμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δοκιμασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δοκιμασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

δοκιμασμένος •

δοκιμασμένη •

δοκιμασμένο •

δοκιμασμένοι •

δοκιμασμένες •

δοκιμασμένα •

δοκιμασμένου •

δοκιμασμένης •

δοκιμασμένου •

δοκιμασμένων •

δοκιμασμένων •

δοκιμασμένων •

δοκιμασμένο •

δοκιμασμένη •

δοκιμασμένο •

δοκιμασμένους •

δοκιμασμένες •

δοκιμασμένα •

δοκιμασμένε •

δοκιμασμένη •

δοκιμασμένο •

δοκιμασμένοι •

δοκιμασμένες •

δοκιμασμένα •

δο‧κι‧μα‧σμέ‧νος

Perfect participle of δοκιμάζομαι (dokimázomai), passive voice of δοκιμάζω (“try out”).


λύσσαξα

head

λύσσαξα • (lýssaxa)

el-verb-form

λύσσαξα • (lýssaxa)

λυσσάω λυσσάω#Greek

1st person singular simple past form of λυσσάω (lyssáo).


λύσσαγε

head

λύσσαγε • (lýssage)

el-verb-form

λύσσαγε • (lýssage)

Rare alternative form: λυσσούσε (lyssoúse)

λυσσάω λυσσάω#Greek

3rd person singular imperfect form of λυσσάω (lyssáo).

Alternative form: λύσσα (lýssa)!

λυσσάω λυσσάω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative form of λυσσάω (lyssáo).


λύσσαξε

head

λύσσαξε • (lýssaxe)

el-verb-form

λύσσαξε • (lýssaxe)

λυσσάω λυσσάω#Greek

3rd person singular simple past form of λυσσάω (lyssáo).

Alternative form: λύσσα (lýssa)!

λυσσάω λυσσάω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative form of λυσσάω (lyssáo).


ξεψύχησα

ξεψυχάω ξεψυχάω#Greek

ξεψυχώ ξεψυχώ#Greek

1st person singular simple past form of ξεψυχάω (xepsycháo) / ξεψυχώ.


μολογήθηκα

head

μολογήθηκα • (mologíthika)

el-verb-form

μολογήθηκα • (mologíthika)

μο‧λο‧γή‧θη‧κα

1st person singular simple past form of μολογιέμαι (mologiémai) passive of μολογάω/μολογώ.

ομολογήθηκα ομολογήθηκα#Greek

(colloquial) Alternative form of ομολογήθηκα (omologíthika)


μολογιέμαι

head

μολογιέμαι • (mologiémai)

el-verb

μολογιέμαι • (mologiémai) passive (past μολογήθηκα, ppp μολογημένος, active μολογάω/μολογώ)

mologiémai (romanization)
μολογήθηκα (past)
μολογημένος (participle passive perfect)
μολογάω (active)
μολογώ (active)

μο‧λο‧γιέ‧μαι

passive of μολογώ (mologó)

ομολογούμαι ομολογούμαι#Greek

(collquial) Alternative form of ομολογούμαι (omologoúmai)


ανταπέργησα

head

ανταπέργησα • (antapérgisa)

el-verb-form

ανταπέργησα • (antapérgisa)

ανταπεργώ ανταπεργώ#Greek

1st person singular simple past form of ανταπεργώ (antapergó).


ανταπεργώ

head

ανταπεργώ • (antapergó)

el-verb

ανταπεργώ • (antapergó) (past ανταπέργησα)

antapergó (romanization)
ανταπέργησα (past)

Coordinate term: (to strike) απεργώ (apergó)


ανταπέδειξα

head

ανταπέδειξα • (antapédeixa)

el-verb-form

ανταπέδειξα • (antapédeixa)

ανταποδεικνύω ανταποδεικνύω#Greek

1st person singular simple past form of ανταποδεικνύω (antapodeiknýo).


ανταποδείχνω

head

ανταποδείχνω • (antapodeíchno)

el-verb

ανταποδείχνω • (antapodeíchno) (past ανταπέδειξα)

antapodeíchno (romanization)
ανταπέδειξα (past)

ανταποδεικνύω ανταποδεικνύω#Greek

Alternative form of ανταποδεικνύω (antapodeiknýo)


αντεπαναστάτησα

head

αντεπαναστάτησα • (antepanastátisa)

el-verb-form

αντεπαναστάτησα • (antepanastátisa)

αντεπαναστατώ αντεπαναστατώ#Greek

1st person singular simple past form of αντεπαναστατώ (antepanastató).


ανταποδεικνύω

head

ανταποδεικνύω • (antapodeiknýo)

el-verb

ανταποδείχτηκα

ανταποδεικνύω • (antapodeiknýo) (past ανταπέδειξα, p‑past ανταποδείχτηκα)

antapodeiknýo (romanization)
ανταπέδειξα (past)
ανταποδείχτηκα (passive past)


αντενδείκνυμαι

head

αντενδείκνυμαι • (antendeíknymai)

el-verb

αντενδείκνυμαι • (antendeíknymai) deponent (past —)


αντεπαναστατώ

head

αντεπαναστατώ • (antepanastató)

el-verb

αντεπαναστάτησα

αντεπαναστατώ • (antepanastató) (past αντεπαναστάτησα)

antepanastató (romanization)
αντεπαναστάτησα (past)


λυσσασμένος

head

λυσσασμένος • (lyssasménos) m (feminine λυσσασμένη, neuter λυσσασμένο)

lyssasménos (romanization)
λυσσασμένη (feminine)
λυσσασμένο (neuter)
λυσσασμένος (masculine nominative singular)
λυσσασμένη (feminine nominative singular)
λυσσασμένο (neuter nominative singular)
λυσσασμένοι (masculine nominative plural)
λυσσασμένες (feminine nominative plural)
λυσσασμένα (neuter nominative plural)
λυσσασμένου (genitive masculine singular)
λυσσασμένης (feminine genitive singular)
λυσσασμένου (genitive neuter singular)
λυσσασμένων (genitive masculine plural)
λυσσασμένων (feminine genitive plural)
λυσσασμένων (genitive neuter plural)
λυσσασμένο (accusative masculine singular)
λυσσασμένη (accusative feminine singular)
λυσσασμένο (accusative neuter singular)
λυσσασμένους (accusative masculine plural)
λυσσασμένες (accusative feminine plural)
λυσσασμένα (accusative neuter plural)
λυσσασμένε (masculine singular vocative)
λυσσασμένη (feminine singular vocative)
λυσσασμένο (neuter singular vocative)
λυσσασμένοι (masculine plural vocative)
λυσσασμένες (feminine plural vocative)
λυσσασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο λυσσασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο λυσσασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

λυσσασμένος •

λυσσασμένη •

λυσσασμένο •

λυσσασμένοι •

λυσσασμένες •

λυσσασμένα •

λυσσασμένου •

λυσσασμένης •

λυσσασμένου •

λυσσασμένων •

λυσσασμένων •

λυσσασμένων •

λυσσασμένο •

λυσσασμένη •

λυσσασμένο •

λυσσασμένους •

λυσσασμένες •

λυσσασμένα •

λυσσασμένε •

λυσσασμένη •

λυσσασμένο •

λυσσασμένοι •

λυσσασμένες •

λυσσασμένα •

λυσ‧σα‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of λυσσάω (“get rabies”), a verb without passive forms.


ξεψυχισμένος

head

ξεψυχισμένος • (xepsychisménos) m (feminine ξεψυχισμένη, neuter ξεψυχισμένο)

xepsychisménos (romanization)
ξεψυχισμένη (feminine)
ξεψυχισμένο (neuter)
ξεψυχισμένος (masculine nominative singular)
ξεψυχισμένη (feminine nominative singular)
ξεψυχισμένο (neuter nominative singular)
ξεψυχισμένοι (masculine nominative plural)
ξεψυχισμένες (feminine nominative plural)
ξεψυχισμένα (neuter nominative plural)
ξεψυχισμένου (genitive masculine singular)
ξεψυχισμένης (feminine genitive singular)
ξεψυχισμένου (genitive neuter singular)
ξεψυχισμένων (genitive masculine plural)
ξεψυχισμένων (feminine genitive plural)
ξεψυχισμένων (genitive neuter plural)
ξεψυχισμένο (accusative masculine singular)
ξεψυχισμένη (accusative feminine singular)
ξεψυχισμένο (accusative neuter singular)
ξεψυχισμένους (accusative masculine plural)
ξεψυχισμένες (accusative feminine plural)
ξεψυχισμένα (accusative neuter plural)
ξεψυχισμένε (masculine singular vocative)
ξεψυχισμένη (feminine singular vocative)
ξεψυχισμένο (neuter singular vocative)
ξεψυχισμένοι (masculine plural vocative)
ξεψυχισμένες (feminine plural vocative)
ξεψυχισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ξεψυχισμένος

el-decl-adj-table

ξεψυχισμένος •

ξεψυχισμένη •

ξεψυχισμένο •

ξεψυχισμένοι •

ξεψυχισμένες •

ξεψυχισμένα •

ξεψυχισμένου •

ξεψυχισμένης •

ξεψυχισμένου •

ξεψυχισμένων •

ξεψυχισμένων •

ξεψυχισμένων •

ξεψυχισμένο •

ξεψυχισμένη •

ξεψυχισμένο •

ξεψυχισμένους •

ξεψυχισμένες •

ξεψυχισμένα •

ξεψυχισμένε •

ξεψυχισμένη •

ξεψυχισμένο •

ξεψυχισμένοι •

ξεψυχισμένες •

ξεψυχισμένα •

ξε‧ψυ‧χι‧σμέ‧νος

Passive perfect participle of ξεψυχάω, ξεψυχώ (xepsycháo, xepsychó, “I die, my soule leaves me”), a verb without passive voice forms. Inherited from the mediaeval Byzantine Greek (ἐ)ξεψυχισμένος ((e)xepsukhisménos).

participle of

ξεψυχάω, ξεψυχώ

inh

ξεψυχισμένος

(ἐ)ξεψυχισμένος

(when very tired) faint, toneless
hardly heard (of voice)


λυσσάω

head

λυσσάω • (lyssáo)

el-verb

λυσσάω • (lyssáo) (past λύσσαξα, passive —, ppp λυσσασμένος)

lyssáo (romanization)
λύσσαξα (past)
λυσσασμένος (participle passive perfect)
λυσσάω [λυσσώ] (active first-person imperfective indicative present singular)
λυσσάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λυσσάς (active imperfective indicative present second-person singular)
λυσσάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λυσσάει (active imperfective indicative present singular third-person)
λυσσά (active imperfective indicative present singular third-person)
λυσσάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λυσσάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
λυσσούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
λυσσάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
λυσσάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
λυσσάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λυσσάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λυσσάν (active imperfective indicative plural present third-person)
λυσσούν (active imperfective indicative plural present third-person)
λυσσούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λυσσάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λυσσάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
λυσσούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λύσσαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λύσσαξα (active first-person indicative past perfective singular)
λυσσούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λύσσαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λύσσαξες (active indicative past perfective second-person singular)
λυσσούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λύσσαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λύσσαξε (active indicative past perfective singular third-person)
λυσσούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λυσσάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λυσσάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λυσσούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λυσσάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λυσσάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
λυσσούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λυσσούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λύσσαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λυσσάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
λύσσαξαν (active indicative past perfective plural third-person)
λυσσάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
λυσσάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λυσσάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λυσσώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λυσσάξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λύσσα (active imperative imperfective second-person singular)
λύσσαγε (active imperative imperfective second-person singular)
λύσσαξε (active imperative perfective second-person singular)
λύσσα (active imperative perfective second-person singular)
λυσσάτε (active imperative imperfective plural second-person)
λυσσάξτε (active imperative perfective plural second-person)
λυσσώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λυσσάξει (active indeclinable participle perfect)
λυσσασμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
λυσσάξει (infinitive-aorist)

Inherited from Ancient Greek λυσσῶ (lussô) (contracted form of λυσσάω (lussáō)) + the modern ending -άω (-áo), from λύσσα (lússa, “rabies”). Also see the mediaeval λυσσιάζω (lussiázō).

(of animals and sometimes humans) to go rabid, be afflicted with rabies

(of humans and natural phenomena, figuratively) to go mad, be furious, rage

(of humans, figuratively) to be obsessed with, be manic about


διαβάσεις

head

διαβάσεις • (diaváseis)

el-verb-form

διαβάσεις • (diaváseis)

διαβάζω διαβάζω#Greek

2nd person singular dependent active form of διαβάζω (diavázo).


αντάρτεψα

head

αντάρτεψα • (antártepsa)

el-verb-form

αντάρτεψα • (antártepsa)

ανταρτεύω ανταρτεύω#Greek

1st person singular simple past form of ανταρτεύω (antartévo).


αντιδίκησα

head

αντιδίκησα • (antidíkisa)

el-verb-form

αντιδίκησα • (antidíkisa)

αντιδικώ αντιδικώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιδικώ (antidikó).


ανταρτεύω

head

ανταρτεύω • (antartévo)

el-verb

ανταρτεμένος

ανταρτεύω • (antartévo) (past αντάρτεψα, ppp ανταρτεμένος)

antartévo (romanization)
αντάρτεψα (past)
ανταρτεμένος (participle passive perfect)

(colloquial) to rebel, revolt, be a rebel


αντικαταστάθηκα

head

αντικαταστάθηκα • (antikatastáthika)

el-verb-form

αντικαταστάθηκα • (antikatastáthika)

αντικαθίσταμαι αντικαθίσταμαι#Greek

1st person singular simple past form of αντικαθίσταμαι (antikathístamai).


αντιδιαστέλλομαι

head

αντιδιαστέλλομαι • (antidiastéllomai)

el-verb

αντιδιαστέλλω

αντιδιαστέλλομαι • (antidiastéllomai) passive

αντιδιαστέλλω αντιδιαστέλλω#Greek

passive of αντιδιαστέλλω (antidiastéllo)


αντιδικώ

head

αντιδικώ • (antidikó)

el-verb

αντιδικώ • (antidikó) (past αντιδίκησα)

antidikó (romanization)
αντιδίκησα (past)


αντιδιαστέλλω

head

αντιδιαστέλλω • (antidiastéllo)

el-verb

αντιδιέστειλα

αντιδιαστέλλομαι

αντιδιαστέλλω • (antidiastéllo) (past αντιδιέστειλα, passive αντιδιαστέλλομαι)

antidiastéllo (romanization)
αντιδιέστειλα (past)
αντιδιαστέλλομαι (passive)

From Koine Greek ἀντιδιαστέλλω (antidiastéllō).

inh

ἀντιδιαστέλλω

to contrast, differentiate, contradistinguish


αντικαθίσταμαι

head

αντικαθίσταμαι • (antikathístamai)

el-verb

αντικαταστάθηκα

αντικατεστημένος

αντικαθίσταμαι • (antikathístamai) passive (past αντικαταστάθηκα, ppp αντικατεστημένος, active αντικαθιστώ)

antikathístamai (romanization)
αντικαταστάθηκα (past)
αντικατεστημένος (participle passive perfect)
αντικαθιστώ (active)

αντικαθιστώ αντικαθιστώ#Greek


αντικατοπτρίστηκα

head

αντικατοπτρίστηκα • (antikatoptrístika)

el-verb-form

αντικατοπτρίστηκα • (antikatoptrístika)

αντικατοπτρίζομαι αντικατοπτρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντικατοπτρίζομαι (antikatoptrízomai).


αντιδιέστειλα

head

αντιδιέστειλα • (antidiésteila)

el-verb-form

αντιδιέστειλα • (antidiésteila)

αντιδιαστέλλω αντιδιαστέλλω#Greek

1st person singular simple past form of αντιδιαστέλλω (antidiastéllo).


αντικατόπτρισα

head

αντικατόπτρισα • (antikatóptrisa)

el-verb-form

αντικατόπτρισα • (antikatóptrisa)

αντικατοπτρίζω αντικατοπτρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντικατοπτρίζω (antikatoptrízo).


αντικρίστηκα

head

αντικρίστηκα • (antikrístika)

el-verb-form

αντικρίστηκα • (antikrístika)

αντικρίζομαι αντικρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντικρίζομαι (antikrízomai).


αντικατοπτρίζομαι

head

αντικατοπτρίζομαι • (antikatoptrízomai)

el-verb

αντικατοπτρίστηκα

αντικατοπτρισμένος

αντικατοπτρίζω

αντικατοπτρίζομαι • (antikatoptrízomai) passive (past αντικατοπτρίστηκα, ppp αντικατοπτρισμένος, active αντικατοπτρίζω)

antikatoptrízomai (romanization)
αντικατοπτρίστηκα (past)
αντικατοπτρισμένος (participle passive perfect)
αντικατοπτρίζω (active)

αντικατοπτρίζω αντικατοπτρίζω#Greek

passive of αντικατοπτρίζω (antikatoptrízo)


αντικρίζω

head

αντικρίζω • (antikrízo)

el-verb

αντικρίζομαι

αντικρίζω • (antikrízo) (past αντίκρισα, passive αντικρίζομαι)

antikrízo (romanization)
αντίκρισα (past)
αντικρίζομαι (passive)


αντίκρισα

head

αντίκρισα • (antíkrisa)

el-verb-form

αντίκρισα • (antíkrisa)

αντικρίζω αντικρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντικρίζω (antikrízo).


αντικρίζομαι

head

αντικρίζομαι • (antikrízomai)

el-verb

αντικρίστηκα

αντικρισμένος

αντικρίζομαι • (antikrízomai) passive (past αντικρίστηκα, ppp αντικρισμένος, active αντικρίζω)

antikrízomai (romanization)
αντικρίστηκα (past)
αντικρισμένος (participle passive perfect)
αντικρίζω (active)

αντικρίζω αντικρίζω#Greek


τρεχούμενη

head

τρεχούμενη • (trechoúmeni)

τρε‧χού‧με‧νη

τρεχούμενος τρεχούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of τρεχούμενος (trechoúmenos).


τρεχούμενο

τρεχούμενο • (trechoúmeno)

τρε‧χού‧με‧νο

τρεχούμενος τρεχούμενος#Greek

Accusative masculine singular form of τρεχούμενος (trechoúmenos).

τρεχούμενος τρεχούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of τρεχούμενος (trechoúmenos).


τρεχούμενοι

τρεχούμενοι • (trechoúmenoi)

τρε‧χού‧με‧νοι

τρεχούμενος τρεχούμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of τρεχούμενος (trechoúmenos).


ανταρτεμένος

ανταρτεμένος • (antarteménos) m (feminine ανταρτεμένη, neuter ανταρτεμένο)

antarteménos (romanization)
ανταρτεμένη (feminine)
ανταρτεμένο (neuter)
ανταρτεμένος (masculine nominative singular)
ανταρτεμένη (feminine nominative singular)
ανταρτεμένο (neuter nominative singular)
ανταρτεμένοι (masculine nominative plural)
ανταρτεμένες (feminine nominative plural)
ανταρτεμένα (neuter nominative plural)
ανταρτεμένου (genitive masculine singular)
ανταρτεμένης (feminine genitive singular)
ανταρτεμένου (genitive neuter singular)
ανταρτεμένων (genitive masculine plural)
ανταρτεμένων (feminine genitive plural)
ανταρτεμένων (genitive neuter plural)
ανταρτεμένο (accusative masculine singular)
ανταρτεμένη (accusative feminine singular)
ανταρτεμένο (accusative neuter singular)
ανταρτεμένους (accusative masculine plural)
ανταρτεμένες (accusative feminine plural)
ανταρτεμένα (accusative neuter plural)
ανταρτεμένε (masculine singular vocative)
ανταρτεμένη (feminine singular vocative)
ανταρτεμένο (neuter singular vocative)
ανταρτεμένοι (masculine plural vocative)
ανταρτεμένες (feminine plural vocative)
ανταρτεμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανταρτεμένος

el-decl-adj-table

ανταρτεμένος •

ανταρτεμένη •

ανταρτεμένο •

ανταρτεμένοι •

ανταρτεμένες •

ανταρτεμένα •

ανταρτεμένου •

ανταρτεμένης •

ανταρτεμένου •

ανταρτεμένων •

ανταρτεμένων •

ανταρτεμένων •

ανταρτεμένο •

ανταρτεμένη •

ανταρτεμένο •

ανταρτεμένους •

ανταρτεμένες •

ανταρτεμένα •

ανταρτεμένε •

ανταρτεμένη •

ανταρτεμένο •

ανταρτεμένοι •

ανταρτεμένες •

ανταρτεμένα •

α‧νταρ‧τε‧μέ‧νος

ανταρτεύω ανταρτεύω#Greek

perfect passive participle of ανταρτεύω (antartévo), a verb without passive forms.


αντικατεστημένος

head

passive perfect participles with augment

αντικατεστημένη

αντικατεστημένο

αντικατεστημένος • (antikatestiménos) m (feminine αντικατεστημένη, neuter αντικατεστημένο)

el-part

αντικατεστημέν

antikatestiménos (romanization)
αντικατεστημένη (feminine)
αντικατεστημένο (neuter)
αντικατεστημένος (masculine nominative singular)
αντικατεστημένη (feminine nominative singular)
αντικατεστημένο (neuter nominative singular)
αντικατεστημένοι (masculine nominative plural)
αντικατεστημένες (feminine nominative plural)
αντικατεστημένα (neuter nominative plural)
αντικατεστημένου (genitive masculine singular)
αντικατεστημένης (feminine genitive singular)
αντικατεστημένου (genitive neuter singular)
αντικατεστημένων (genitive masculine plural)
αντικατεστημένων (feminine genitive plural)
αντικατεστημένων (genitive neuter plural)
αντικατεστημένο (accusative masculine singular)
αντικατεστημένη (accusative feminine singular)
αντικατεστημένο (accusative neuter singular)
αντικατεστημένους (accusative masculine plural)
αντικατεστημένες (accusative feminine plural)
αντικατεστημένα (accusative neuter plural)
αντικατεστημένε (masculine singular vocative)
αντικατεστημένη (feminine singular vocative)
αντικατεστημένο (neuter singular vocative)
αντικατεστημένοι (masculine plural vocative)
αντικατεστημένες (feminine plural vocative)
αντικατεστημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικατεστημέν

el-decl-adj-a

αντικατεστημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αντικατεστημένος

αντικατεστημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αντικατεστημέν

el-decl-adj-table

αντικατεστημένος •

αντικατεστημένη •

αντικατεστημένο •

αντικατεστημένοι •

αντικατεστημένες •

αντικατεστημένα •

αντικατεστημένου •

αντικατεστημένης •

αντικατεστημένου •

αντικατεστημένων •

αντικατεστημένων •

αντικατεστημένων •

αντικατεστημένο •

αντικατεστημένη •

αντικατεστημένο •

αντικατεστημένους •

αντικατεστημένες •

αντικατεστημένα •

αντικατεστημένε •

αντικατεστημένη •

αντικατεστημένο •

αντικατεστημένοι •

αντικατεστημένες •

αντικατεστημένα •

participle of perfect, passive voice of αντικαθιστώ (antikathistó, “replace”). Morphologically, αντι- (anti-, “anti-”) + κατεστημένος (katestiménos, “established”)

participle of

αντικαθίσταμαι

af

κατεστημένος

αντικαταστημένος αντικαταστημένος#Greek

(formal) older form of αντικαταστημένος (antikatastiménos) with internal augment -ε-: replaced


τρεχούμενος

head

τρεχούμενος • (trechoúmenos) m (feminine τρεχούμενη, neuter τρεχούμενο)

trechoúmenos (romanization)
τρεχούμενη (feminine)
τρεχούμενο (neuter)
τρεχούμενος (masculine nominative singular)
τρεχούμενη (feminine nominative singular)
τρεχούμενο (neuter nominative singular)
τρεχούμενοι (masculine nominative plural)
τρεχούμενες (feminine nominative plural)
τρεχούμενα (neuter nominative plural)
τρεχούμενου (genitive masculine singular)
τρεχούμενης (feminine genitive singular)
τρεχούμενου (genitive neuter singular)
τρεχούμενων (genitive masculine plural)
τρεχούμενων (feminine genitive plural)
τρεχούμενων (genitive neuter plural)
τρεχούμενο (accusative masculine singular)
τρεχούμενη (accusative feminine singular)
τρεχούμενο (accusative neuter singular)
τρεχούμενους (accusative masculine plural)
τρεχούμενες (accusative feminine plural)
τρεχούμενα (accusative neuter plural)
τρεχούμενε (masculine singular vocative)
τρεχούμενη (feminine singular vocative)
τρεχούμενο (neuter singular vocative)
τρεχούμενοι (masculine plural vocative)
τρεχούμενες (feminine plural vocative)
τρεχούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τρεχούμενος •

τρεχούμενη •

τρεχούμενο •

τρεχούμενοι •

τρεχούμενες •

τρεχούμενα •

τρεχούμενου •

τρεχούμενης •

τρεχούμενου •

τρεχούμενων •

τρεχούμενων •

τρεχούμενων •

τρεχούμενο •

τρεχούμενη •

τρεχούμενο •

τρεχούμενους •

τρεχούμενες •

τρεχούμενα •

τρεχούμενε •

τρεχούμενη •

τρεχούμενο •

τρεχούμενοι •

τρεχούμενες •

τρεχούμενα •

τρε‧χού‧με‧νος

Passive present participle of τρέχω (“I run”), a verb without passive voice forms + -ούμενος (-oúmenos, here, as a colloquial suffix for participles).

af

Ο τραπεζικός λογαριασμός δεν είναι απαραίτητο να είναι τρεχούμενος λογαριασμός.

The bank account does not need to be a current account.

O trapezikós logariasmós den eínai aparaítito na eínai trechoúmenos logariasmós.

Εκατομμύρια σπίτια έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο ή τρεχούμενο νερό.

Millions of homes are without electricity, telephones or running water.

Ekatommýria spítia émeinan chorís ilektrikó révma, tiléfono í trechoúmeno neró.

(literal or figurative) current, running


αντικρισμένος

head

αντικρισμένη

αντικρισμένο

αντικρισμένος • (antikrisménos) m (feminine αντικρισμένη, neuter αντικρισμένο)

antikrisménos (romanization)
αντικρισμένη (feminine)
αντικρισμένο (neuter)
αντικρισμένος (masculine nominative singular)
αντικρισμένη (feminine nominative singular)
αντικρισμένο (neuter nominative singular)
αντικρισμένοι (masculine nominative plural)
αντικρισμένες (feminine nominative plural)
αντικρισμένα (neuter nominative plural)
αντικρισμένου (genitive masculine singular)
αντικρισμένης (feminine genitive singular)
αντικρισμένου (genitive neuter singular)
αντικρισμένων (genitive masculine plural)
αντικρισμένων (feminine genitive plural)
αντικρισμένων (genitive neuter plural)
αντικρισμένο (accusative masculine singular)
αντικρισμένη (accusative feminine singular)
αντικρισμένο (accusative neuter singular)
αντικρισμένους (accusative masculine plural)
αντικρισμένες (accusative feminine plural)
αντικρισμένα (accusative neuter plural)
αντικρισμένε (masculine singular vocative)
αντικρισμένη (feminine singular vocative)
αντικρισμένο (neuter singular vocative)
αντικρισμένοι (masculine plural vocative)
αντικρισμένες (feminine plural vocative)
αντικρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντικρισμένος

el-decl-adj-table

αντικρισμένος •

αντικρισμένη •

αντικρισμένο •

αντικρισμένοι •

αντικρισμένες •

αντικρισμένα •

αντικρισμένου •

αντικρισμένης •

αντικρισμένου •

αντικρισμένων •

αντικρισμένων •

αντικρισμένων •

αντικρισμένο •

αντικρισμένη •

αντικρισμένο •

αντικρισμένους •

αντικρισμένες •

αντικρισμένα •

αντικρισμένε •

αντικρισμένη •

αντικρισμένο •

αντικρισμένοι •

αντικρισμένες •

αντικρισμένα •

α‧ντι‧κρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αντικρίζομαι (antikrízomai), passive voice of αντικρίζω (antikrízo)

participle of

αντικρίζομαι

see αντικριστός (antikristós)

placed face-to-face, facing opposite (usually of parts of materials)


αντικατοπτρισμένος

head

αντικατοπτρισμένη

αντικατοπτρισμένο

αντικατοπτρισμένος • (antikatoptrisménos) m (feminine αντικατοπτρισμένη, neuter αντικατοπτρισμένο)

el-part

αντικατοπτρισμέν

antikatoptrisménos (romanization)
αντικατοπτρισμένη (feminine)
αντικατοπτρισμένο (neuter)
αντικατοπτρισμένος (masculine nominative singular)
αντικατοπτρισμένη (feminine nominative singular)
αντικατοπτρισμένο (neuter nominative singular)
αντικατοπτρισμένοι (masculine nominative plural)
αντικατοπτρισμένες (feminine nominative plural)
αντικατοπτρισμένα (neuter nominative plural)
αντικατοπτρισμένου (genitive masculine singular)
αντικατοπτρισμένης (feminine genitive singular)
αντικατοπτρισμένου (genitive neuter singular)
αντικατοπτρισμένων (genitive masculine plural)
αντικατοπτρισμένων (feminine genitive plural)
αντικατοπτρισμένων (genitive neuter plural)
αντικατοπτρισμένο (accusative masculine singular)
αντικατοπτρισμένη (accusative feminine singular)
αντικατοπτρισμένο (accusative neuter singular)
αντικατοπτρισμένους (accusative masculine plural)
αντικατοπτρισμένες (accusative feminine plural)
αντικατοπτρισμένα (accusative neuter plural)
αντικατοπτρισμένε (masculine singular vocative)
αντικατοπτρισμένη (feminine singular vocative)
αντικατοπτρισμένο (neuter singular vocative)
αντικατοπτρισμένοι (masculine plural vocative)
αντικατοπτρισμένες (feminine plural vocative)
αντικατοπτρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικατοπτρισμέν

el-decl-adj-a

αντικατοπτρισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αντικατοπτρισμένος

αντικατοπτρισμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αντικατοπτρισμέν

el-decl-adj-table

αντικατοπτρισμένος •

αντικατοπτρισμένη •

αντικατοπτρισμένο •

αντικατοπτρισμένοι •

αντικατοπτρισμένες •

αντικατοπτρισμένα •

αντικατοπτρισμένου •

αντικατοπτρισμένης •

αντικατοπτρισμένου •

αντικατοπτρισμένων •

αντικατοπτρισμένων •

αντικατοπτρισμένων •

αντικατοπτρισμένο •

αντικατοπτρισμένη •

αντικατοπτρισμένο •

αντικατοπτρισμένους •

αντικατοπτρισμένες •

αντικατοπτρισμένα •

αντικατοπτρισμένε •

αντικατοπτρισμένη •

αντικατοπτρισμένο •

αντικατοπτρισμένοι •

αντικατοπτρισμένες •

αντικατοπτρισμένα •

α‧ντι‧κα‧τοπ‧τρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αντικατοπτρίζομαι (antikatoptrízomai), passive voice of αντικατοπτρίζω (antikatoptrízo, “I relfect”).

participle of

αντικατοπτρίζομαι

αντικατοπτρισμός m & κάτοπρο

reflection; mirage; formal term for mirror


αντικατοπτρίζω

head

αντικατοπτρίζω • (antikatoptrízo)

el-verb

αντικατόπτρισα

αντικατοπτρισμένος

αντικατοπτρίζομαι

αντικατοπτρίζω • (antikatoptrízo) (past αντικατόπτρισα, passive αντικατοπτρίζομαι, ppp αντικατοπτρισμένος)

antikatoptrízo (romanization)
αντικατόπτρισα (past)
αντικατοπτρίζομαι (passive)
αντικατοπτρισμένος (participle passive perfect)
αντικατοπτρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντικατοπτρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντικατοπτρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντικατοπτριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντικατοπτρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντικατοπτρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντικατοπτρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντικατοπτριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντικατοπτρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντικατοπτρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντικατοπτρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντικατοπτριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντικατοπτρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντικατοπτρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντικατοπτριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντικατοπτριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντικατοπτρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντικατοπτρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντικατοπτρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντικατοπτριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντικατοπτριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντικατοπτρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντικατοπτρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντικατοπτρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντικατοπτρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντικατοπτρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντικατοπτριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντικατοπτριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντικατόπτριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντικατόπτρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αντικατοπτριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντικατοπτριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντικατοπτρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντικατόπτριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντικατόπτρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αντικατοπτριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντικατοπτριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντικατοπτρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντικατόπτριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντικατόπτρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αντικατοπτριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντικατοπτριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντικατοπτρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντικατοπτρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντικατοπτρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντικατοπτριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντικατοπτριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντικατοπτρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντικατοπτρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντικατοπτριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντικατοπτριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντικατόπτριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντικατοπτρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντικατοπτρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντικατόπτρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντικατοπτρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντικατοπτρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντικατοπτρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντικατοπτριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντικατοπτρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντικατοπτριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντικατοπτριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντικατοπτρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντικατοπτρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντικατοπτρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντικατοπτριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντικατόπτριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αντικατόπτρισε (active imperative perfective second-person singular)
αντικατοπτρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αντικατοπτρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντικατοπτρίστε (active imperative perfective plural second-person)
αντικατοπτρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντικατοπτριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντικατοπτρίζοντας (active participle present)
αντικατοπτριζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αντικατοπτρίσει (active participle past)
αντικατοπτρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αντικατοπτρίσει (active infinitive-aorist)
αντικατοπτριστεί (infinitive-aorist passive)

α‧ντι‧κα‧τοπ‧τρί‧ζω

Learnedly from αντι- (anti-) + κατοπτρίζω (katoptrízo) with semantic loan from French refléter in the figurative sense.

(figuratively) to reflect (to give evidence of, to be an expression or manifestation of)


επίκειται

head

επίκειται • (epíkeitai)

epíkeitai (romanization)
επίκειται (present singular third-person)
επίκεινται (plural present third-person)

ε‧πί‧κει‧ται

Learnedly, from the 3rd singular person ἐπίκειται (epíkeitai) of Ancient Greek ἐπίκειμαι (epíkeimai, “I am laid upon; I am urgent”) -ἐπί (epí) + κεῖμαι (keîmai)-, semantic loan from French est imminent. Morphologically analysed as επι- (epi-, “upon”) + κείμαι (keímai, “lie”).

af

Επίκεινται εκλογές.

Επίκειται η έναρξη διαπραγματεύσεων.

The beginning of bilateral negotiations is imminent.

(intransitive, third person only) to be imminent, to be about to happen, to be on the way [with noun]


καλλιεργώ

head

καλλιεργώ • (kalliergó)

el-verb

καλλιεργούμαι

καλλιεργήθηκα

καλλιεργημένος

καλλιεργώ • (kalliergó) (past καλλιέργησα, passive καλλιεργούμαι, p‑past καλλιεργήθηκα, ppp καλλιεργημένος)

kalliergó (romanization)
καλλιέργησα (past)
καλλιεργούμαι (passive)
καλλιεργήθηκα (passive past)
καλλιεργημένος (participle passive perfect)
καλλιεργώ (active first-person imperfective indicative present singular)
καλλιεργήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καλλιεργούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καλλιεργηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καλλιεργείς (active imperfective indicative present second-person singular)
καλλιεργήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καλλιεργείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καλλιεργηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καλλιεργεί (active imperfective indicative present singular third-person)
καλλιεργήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καλλιεργείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καλλιεργηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καλλιεργούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
καλλιεργήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καλλιεργούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καλλιεργηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καλλιεργείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
καλλιεργήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καλλιεργείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καλλιεργηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καλλιεργούν (active imperfective indicative plural present third-person)
καλλιεργούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καλλιεργήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλλιεργήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλλιεργούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καλλιεργηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καλλιεργηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καλλιεργούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καλλιεργήσησα (active first-person indicative past perfective singular)
καλλιεργούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
καλλιεργούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
καλλιεργήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καλλιεργούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καλλιεργήσησες (active indicative past perfective second-person singular)
καλλιεργούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
καλλιεργούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
καλλιεργήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καλλιεργούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καλλιεργήσησε (active indicative past perfective singular third-person)
καλλιεργούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καλλιεργείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καλλιεργήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καλλιεργούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καλλιεργήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καλλιεργούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καλλιεργηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καλλιεργούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καλλιεργήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[καλλιεργούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
καλλιεργηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καλλιεργούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλλιεργούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλλιεργήσησαν (active indicative past perfective plural third-person)
καλλιεργήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καλλιεργήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καλλιεργούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καλλιεργούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καλλιεργήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καλλιεργηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καλλιεργηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καλλιεργώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καλλιεργήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καλλιεργούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καλλιεργηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καλλιεργήσησε (active imperative perfective second-person singular)
καλλιεργήσου (imperative passive perfective second-person singular)
καλλιεργείτε (active imperative imperfective plural second-person)
καλλιεργήστε (active imperative perfective plural second-person)
καλλιεργείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καλλιεργηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καλλιεργώντας (active participle present)
καλλιεργούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας καλλιεργήσει (active participle past)
καλλιεργημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καλλιεργήσει (active infinitive-aorist)
καλλιεργηθεί (infinitive-aorist passive)

From Koine Greek καλλιεργῶ (kalliergô), καλλιεργέω (kalliergéō), verbal formation from Ancient Greek καλλι- (kalli-, “beautiful”) + ἔργον (érgon, “work”).

der

Δεν μπορούμε να πειραματιζόμαστε άλλο με το τι καλλιεργούμε και το τι καταναλώνουμε.

We have to stop experimenting with what we grow and eat.

Den boroúme na peiramatizómaste állo me to ti kalliergoúme kai to ti katanalónoume.


αντιμίλησα

head

αντιμίλησα • (antimílisa)

el-verb-form

αντιμίλησα • (antimílisa)

αντιμιλώ αντιμιλώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιμιλώ (antimiló).


αντιλαλώ

head

αντιλαλώ • (antilaló)

el-verb

αντιλαλώ • (antilaló) (past αντιλάλησα)

antilaló (romanization)
αντιλάλησα (past)


αντιμιλάω

head

αντιμιλάω/αντιμιλώ

el-verb

αντιμιλάω/αντιμιλώ

αντιμιλάω/αντιμιλώ • (antimiláo/antimiló) (past αντιμίλησα)

αντιμιλώ (canonical)
antimiláo (romanization)
antimiló (romanization)
αντιμίλησα (past)

αντιμιλώ αντιμιλώ#Greek


αντιμιλώ

head

αντιμιλώ/αντιμιλάω

el-verb

αντιμιλώ/αντιμιλάω

αντιμιλώ/αντιμιλάω • (antimiló/antimiláo) (past αντιμίλησα)

αντιμιλάω (canonical)
antimiló (romanization)
antimiláo (romanization)
αντιμίλησα (past)


αντιλάλησα

head

αντιλάλησα • (antilálisa)

el-verb-form

αντιλάλησα • (antilálisa)

αντιλαλώ αντιλαλώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιλαλώ (antilaló).


αντιμάχομαι

head

αντιμάχομαι • (antimáchomai)

el-verb

αντιμάχομαι • (antimáchomai) deponent found only in the present tense