ανδρειώνω

head

ανδρειώνω • (andreióno)

el-verb

ανδρειώνομαι

ανδρειώνω • (andreióno) (past ανδρείωσα, passive ανδρειώνομαι)

andreióno (romanization)
ανδρείωσα (past)
ανδρειώνομαι (passive)
ανδρειώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανδρειώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανδρειώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανδρειωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδρειώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανδρειώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανδρειώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανδρειωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδρειώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανδρειώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανδρειώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανδρειωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδρειώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανδρειώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανδρειωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανδρειωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδρειώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανδρειώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανδρειώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδρειωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδρειωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδρειώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδρειώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδρειώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδρειώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδρειώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανδρειωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδρειωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδρείωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανδρείωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανδρειωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδρειωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδρειώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδρείωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανδρείωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανδρειωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδρειωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδρειώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανδρείωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανδρείωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανδρειωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδρειωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδρειώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανδρειώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανδρειώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανδρειωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανδρειωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδρειώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανδρειώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανδρειωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανδρειωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδρείωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδρειώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδρειώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδρείωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδρειώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδρειώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανδρειώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανδρειωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανδρειώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδρειωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδρειωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανδρειώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανδρειώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανδρειώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανδρειωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανδρείωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ανδρείωσε (active imperative perfective second-person singular)
ανδρειώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανδρειώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανδρειώστε (active imperative perfective plural second-person)
ανδρειώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανδρειωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδρειώνοντας (active participle present)
έχοντας ανδρειώσει (active participle past)
ανδρειωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανδρειώσει (active infinitive-aorist)
ανδρειωθεί (infinitive-aorist passive)

αν‧δρει‧ώ‧νω


αποβάλλομε

head

αποβάλλομε • (apovállome)

el-verb-form

αποβάλλομε • (apovállome)

αποβάλλομαι (apovállomai)

αποβάλομε (apoválome)

α‧πο‧βάλ‧λο‧με

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of αποβάλλω (apovállo).


αποβάλλουμε

head

αποβάλλουμε • (apoválloume)

el-verb-form

αποβάλλουμε • (apoválloume)

αποβάλουμε (apováloume)

α‧πο‧βάλ‧λου‧με

αποβάλλω αποβάλλω#Greek


αποβάλομε

head

αποβάλομε • (apoválome)

el-verb-form

αποβάλομε • (apoválome)

αποβάλλομε (apovállome)

αποβάλλομαι (apovállomai)

α‧πο‧βά‧λο‧με

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of αποβάλλω (apovállo).


απέβαλλα

head

απέβαλλα • (apévalla)

el-verb-form

απέβαλλα • (apévalla)

απέβαλα (apévala)

Older form: ἀπέβαλλον (apéballon)

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

1st person singular imperfect form of αποβάλλω (apovállo). "I was expelling, rejecting"


αποβάλω

head

αποβάλω • (apoválo)

el-verb-form

αποβάλω • (apoválo)

αποβάλλω (apovállo)

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

1st person singular dependent form of αποβάλλω (apovállo).


απόβαλε

head

απόβαλε • (apóvale)

el-verb-form

απόβαλε • (apóvale)

απόβαλλε (apóvalle)

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative form of αποβάλλω (apovállo).


απόβαλλε

head

απόβαλλε • (apóvalle)

el-verb-form

απόβαλλε • (apóvalle)

απόβαλε (apóvale)

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of αποβάλλω (apovállo).


αποβάλλετε

head

αποβάλλετε • (apovállete)

el-verb-form

αποβάλλετε • (apovállete)

αποβάλετε (apoválete)

αποβάλλεται (apoválletai)

α‧πο‧βάλ‧λε‧τε

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

2nd person plural present indicative active form of αποβάλλω (apovállo).

αποβάλλω αποβάλλω#Greek


αποβάλετε

head

αποβάλετε • (apoválete)

el-verb-form

αποβάλετε • (apoválete)

αποβάλλετε (apovállete)

αποβάλλεται (apoválletai)

α‧πο‧βά‧λε‧τε

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

2nd person plural dependent form of αποβάλλω (apovállo).

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative form of αποβάλλω (apovállo).


αποβάλλεται

head

αποβάλλεται • (apoválletai)

el-verb-form

αποβάλλεται • (apoválletai)

αποβάλλετε (apovállete)

αποβάλετε (apoválete)

α‧πο‧βάλ‧λε‧ται

αποβάλλομαι αποβάλλομαι#Greek

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

2nd person plural present indicative form of αποβάλλομαι (apovállomai) passive of αποβάλλω.


καταβάλουμε

head

καταβάλουμε • (kataváloume)

el-verb-form

καταβάλουμε • (kataváloume)

καταβάλλουμε (kataválloume)

κα‧τα‧βά‧λου‧με

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

1st person plural dependent form of καταβάλλω (katavállo).


καταβάλομε

head

καταβάλομε • (kataválome)

el-verb-form

καταβάλομε • (kataválome)

καταβάλλομε (katavállome)

καταβάλλομαι (katavállomai)

κα‧τα‧βά‧λο‧με

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of καταβάλλω (katavállo).


καταβάλλουμε

head

καταβάλλουμε • (kataválloume)

el-verb-form

καταβάλλουμε • (kataválloume)

καταβάλουμε (kataváloume)

κα‧τα‧βάλ‧λου‧με

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

1st person plural present indicative active form of καταβάλλω (katavállo).


καταβάλλομε

head

καταβάλλομε • (katavállome)

el-verb-form

καταβάλλομε • (katavállome)

καταβάλλομαι (katavállomai)

καταβάλομε (kataválome)

κα‧τα‧βάλ‧λο‧με

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of καταβάλλω (katavállo).


κατέβαλλα

head

κατέβαλλα • (katévalla)

el-verb-form

κατέβαλλα • (katévalla)

κατέβαλα (katévala)

κα‧τέ‧βαλ‧λα

Older form: κατέβαλλον (katéballon)

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

1st person singular imperfect form of καταβάλλω (katavállo).


κατάβαλε

head

κατάβαλε • (katávale)

el-verb-form

κατάβαλε • (katávale)

κατάβαλλε (katávalle)

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative form of καταβάλλω (katavállo).


κατάβαλλε

head

κατάβαλλε • (katávalle)

el-verb-form

κατάβαλλε • (katávalle)

κατάβαλε (katávale)

κα‧τά‧βαλ‧λε

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of καταβάλλω (katavállo).


κατέβαλλε

head

κατέβαλλε • (katévalle)

el-verb-form

κατέβαλλε • (katévalle)

κατέβαλε (katévale)

κα‧τέ‧βαλ‧λε

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

3rd person singular imperfect indicative active form of καταβάλλω (katavállo).


καταβάλω

head

καταβάλω • (kataválo)

el-verb-form

καταβάλω • (kataválo)

καταβάλλω (katavállo)

Θα καταβάλω το ποσό μία φορά ή θα το καταβάλλω κάθε μήνα;

Will I pay the amount once, or will I be paying every month?

Tha kataválo to posó mía forá í tha to katavállo káthe mína?

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

1st person singular dependent form of καταβάλλω (katavállo).


κατέβαλε

head

κατέβαλε • (katévale)

el-verb-form

κατέβαλε • (katévale)

κατέβαλλε (katévalle)

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of καταβάλλω (katavállo).


καταβάλλετε

head

καταβάλλετε • (katavállete)

el-verb-form

καταβάλλετε • (katavállete)

καταβάλετε (kataválete)

καταβάλλεται (kataválletai)

κα‧τα‧βάλ‧λε‧τε

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

2nd person plural present indicative active form of καταβάλλω (katavállo).

καταβάλλω καταβάλλω#Greek


καταβάλλεται

head

καταβάλλεται • (kataválletai)

el-verb-form

καταβάλλεται • (kataválletai)

καταβάλλετε (katavállete)

καταβάλετε (kataválete)

κα‧τα‧βάλ‧λε‧ται

καταβάλλομαι καταβάλλομαι#Greek

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

2nd person plural present indicative form of καταβάλλομαι (katavállomai) passive of καταβάλλω.


καταβάλετε

head

καταβάλετε • (kataválete)

el-verb-form

καταβάλετε • (kataválete)

καταβάλλετε (katavállete)

καταβάλλεται (kataválletai)

κα‧τα‧βά‧λε‧τε

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

2nd person plural dependent form of καταβάλλω (katavállo).

καταβάλλω καταβάλλω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative form of καταβάλλω (katavállo).


ίπταμαι

head

ίπταμαι • (íptamai)

el-verb

ίπταμαι • (íptamai) deponent found only in the present tense

íptamai (romanization)
ίπταμαι (first-person singular)
ίπτασαι (second-person singular)
ίπταται (singular third-person)
ιπτάμεθα (first-person plural)
ίπτασθε (plural second-person)
ίπτανται (plural third-person)

Learned borrowing from Koine Greek ἵπταμαι (híptamai), late metathetic form of Ancient Greek πέτομαι (pétomai) from Proto-Indo-European *péth₂eti (“to fly”) from the root *peth₂- (literally “to spread one’s wings”).

der

ανίπταμαι διαγωνίως

ανίπταμαι (aníptamai, “fly off, take off”)


αποβάλουμε

head

αποβάλουμε • (apováloume)

el-verb-form

αποβάλουμε • (apováloume)

αποβάλλουμε (apoválloume)

α‧πο‧βά‧λου‧με

αποβάλλω αποβάλλω#Greek

1st person plural dependent form of αποβάλλω (apovállo).


ωφελούμε

head

ωφελούμε • (ofeloúme)

el-verb-form

ωφελούμε • (ofeloúme)

ωφελούμαι (ofeloúmai)

ωφελώ ωφελώ#Greek

1st person plural present form of ωφελώ (ofeló).


πίεσα

head

πίεσα • (píesa)

el-verb-form

πίεσα • (píesa)

πιέζω πιέζω#Greek

1st person singular simple past form of πιέζω (piézo).


αποδεχθεί

α‧πο‧δε‧χθεί

αποδέχομαι αποδέχομαι#Greek

Passive nonfinite form of αποδέχομαι (apodéchomai)

αποδέχομαι αποδέχομαι#Greek

3rd person singular dependent passive form of αποδέχομαι (apodéchomai).


υποδεχθεί

υ‧πο‧δε‧χθεί

υποδέχομαι υποδέχομαι#Greek

Passive nonfinite form of υποδέχομαι (ypodéchomai)

υποδέχομαι υποδέχομαι#Greek

3rd person singular dependent passive form of υποδέχομαι (ypodéchomai).


αποδεχτεί

head

αποδεχτεί • (apodechteí)

el-verb-form

αποδεχτεί • (apodechteí)

α‧πο‧δε‧χτεί

αποδέχομαι αποδέχομαι#Greek

αποδέχομαι αποδέχομαι#Greek


διαδεχτεί

head

διαδεχτεί • (diadechteí)

el-verb-form

διαδεχτεί • (diadechteí)

δι‧α‧δε‧χτεί

διαδέχομαι διαδέχομαι#Greek

Passive nonfinite form of διαδέχομαι (diadéchomai)

διαδέχομαι διαδέχομαι#Greek

3rd person singular dependent passive form of διαδέχομαι (diadéchomai).


διαδεχθεί

δι‧α‧δε‧χθεί

διαδέχομαι διαδέχομαι#Greek

διαδέχομαι διαδέχομαι#Greek


παραδεχτεί

head

παραδεχτεί • (paradechteí)

el-verb-form

παραδεχτεί • (paradechteí)

πα‧ρα‧δε‧χτεί

παραδέχομαι παραδέχομαι#Greek

Passive nonfinite form of παραδέχομαι (paradéchomai)

παραδέχομαι παραδέχομαι#Greek

3rd person singular dependent passive form of παραδέχομαι (paradéchomai).


αναδέχθηκα

α‧να‧δέ‧χθη‧κα

Older form: ἀνεδέχθην (anedékhthēn)

αναδέχομαι αναδέχομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αναδέχομαι (anadéchomai).


δεχτεί

head

δεχτεί • (dechteí)

el-verb-form

δεχτεί • (dechteí)

δέχομαι δέχομαι#Greek

Passive nonfinite form of δέχομαι (déchomai)

δέχομαι δέχομαι#Greek

3rd person singular dependent passive form of δέχομαι (déchomai).


υποδεχτεί

head

υποδεχτεί • (ypodechteí)

el-verb-form

υποδεχτεί • (ypodechteí)

υ‧πο‧δε‧χτεί

υποδέχομαι υποδέχομαι#Greek

υποδέχομαι υποδέχομαι#Greek


ενδέχεται

head

ενδέχεται • (endéchetai)

el-verb

ενδέχεται • (endéchetai) impersonal found only in the present tense

εν‧δέ‧χε‧ται

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνδέχεται (endékhetai), 3rd singular person of ἐνδέχομαι (endékhomai, “take upon oneself, accept”). By surface analysis, εν- (“in”) + δέχομαι (“receive”).

surf

Ενδέχεται να παραιτηθεί η κυβέρνηση.

There is a possibility that the government will resign.


σάστισα

head

σάστισα • (sástisa)

el-verb-form

σάστισα • (sástisa)

σαστίζω σαστίζω#Greek

1st person singular simple past form of σαστίζω (sastízo).


συνόψισα

head

συνόψισα • (synópsisa)

el-verb-form

συνόψισα • (synópsisa)

συνοψίζω συνοψίζω#Greek

1st person singular simple past form of συνοψίζω (synopsízo).


σαστίζω

head

σαστίζω • (sastízo)

el-verb

σαστίζω • (sastízo) (past σάστισα, passive —)


συνοψίζω

head

συνοψίζω • (synopsízo)

el-verb

συνοψίζω • (synopsízo) (past συνόψισα, passive συνοψίζομαι)

synopsízo (romanization)
συνόψισα (past)
συνοψίζομαι (passive)


ανερχόμενος

head

ανερχόμενος • (anerchómenos) m (feminine ανερχόμενη, neuter ανερχόμενο)

anerchómenos (romanization)
ανερχόμενη (feminine)
ανερχόμενο (neuter)
ανερχόμενος (masculine nominative singular)
ανερχόμενη (feminine nominative singular)
ανερχόμενο (neuter nominative singular)
ανερχόμενοι (masculine nominative plural)
ανερχόμενες (feminine nominative plural)
ανερχόμενα (neuter nominative plural)
ανερχόμενου (genitive masculine singular)
ανερχόμενης (feminine genitive singular)
ανερχόμενου (genitive neuter singular)
ανερχόμενων (genitive masculine plural)
ανερχόμενων (feminine genitive plural)
ανερχόμενων (genitive neuter plural)
ανερχόμενο (accusative masculine singular)
ανερχόμενη (accusative feminine singular)
ανερχόμενο (accusative neuter singular)
ανερχόμενους (accusative masculine plural)
ανερχόμενες (accusative feminine plural)
ανερχόμενα (accusative neuter plural)
ανερχόμενε (masculine singular vocative)
ανερχόμενη (feminine singular vocative)
ανερχόμενο (neuter singular vocative)
ανερχόμενοι (masculine plural vocative)
ανερχόμενες (feminine plural vocative)
ανερχόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανερχόμενος •

ανερχόμενη •

ανερχόμενο •

ανερχόμενοι •

ανερχόμενες •

ανερχόμενα •

ανερχόμενου •

ανερχόμενης •

ανερχόμενου •

ανερχόμενων •

ανερχόμενων •

ανερχόμενων •

ανερχόμενο •

ανερχόμενη •

ανερχόμενο •

ανερχόμενους •

ανερχόμενες •

ανερχόμενα •

ανερχόμενε •

ανερχόμενη •

ανερχόμενο •

ανερχόμενοι •

ανερχόμενες •

ανερχόμενα •

Present participle of ανέρχομαι (anérchomai, “ascend, rise”), a verb in the passive voice, also substantivised.


τείνουμε

head

τείνουμε • (teínoume)

el-verb-form

τείνουμε • (teínoume)

τείνω τείνω#Greek

1st person plural present indicative active form of τείνω (teíno).


τάθηκα

head

τάθηκα • (táthika)

el-verb-form

τάθηκα • (táthika)

τείνομαι τείνομαι#Greek

τείνω τείνω#Greek

1st person singular simple past indicative form of τείνομαι (teínomai) passive of τείνω.


τείνομε

head

τείνομε • (teínome)

el-verb-form

τείνομε • (teínome)

τείνομαι (teínomai)

τείνω τείνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of τείνω (teíno).


ανευρίσκω

head

ανευρίσκω • (anevrísko)

el-verb

ανευρίσκομαι

ανευρίσκω • (anevrísko) (past ανηύρα, passive ανευρίσκομαι)

anevrísko (romanization)
ανηύρα (past)
ανευρίσκομαι (passive)
ανευρίσκω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανεύρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανευρίσκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανευρεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανευρίσκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανεύρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανευρίσκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανευρεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανευρίσκει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανεύρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανευρίσκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανευρεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανευρίσκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανεύρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανευρισκόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανευρεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανευρίσκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανεύρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανευρίσκεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανευρισκόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανευρεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανευρίσκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανευρίσκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανεύρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανεύρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανευρίσκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανευρεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανευρεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανεύρισκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανηύρα (active first-person indicative past perfective singular)
ανευρισκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανευρισκόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανευρέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανεύρισκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανηύρες (active indicative past perfective second-person singular)
ανευρισκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανευρισκόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανευρέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανεύρισκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανηύρε (active indicative past perfective singular third-person)
ανευρισκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανευρισκότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανευρέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανευρέθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
ανευρίσκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανηύραμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανευρισκόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανευρεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανευρίσκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανηύρατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανευρισκόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανευρεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανεύρισκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανευρίσκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανευρίσκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανηύραν (active indicative past perfective plural third-person)
ανευρίσκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανευρισκόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανευρέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανευρεθήκαν[ε] (indicative passive past perfective plural third-person)
ανευρέθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανευρίσκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανεύρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανευρίσκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανευρεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανεύρισκε (active imperative imperfective second-person singular)
ανεύρε (active imperative informal perfective second-person singular)
ανευρέσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
ανευρίσκετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανεύρετε (active imperative perfective plural second-person)
ανευρίσκεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανευρεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανευρίσκοντας (active participle present)
έχοντας ανεύρει (active participle past)
ανεύρει (active infinitive-aorist)
ανευρεθεί (infinitive-aorist passive)

α‧νευ‧ρί‧σκω

to discover, find something which was lost


ανατείνουμε

head

ανατείνουμε • (anateínoume)

el-verb-form

ανατείνουμε • (anateínoume)

α‧να‧τεί‧νου‧με

ανατείνω ανατείνω#Greek

1st person plural present indicative active form of ανατείνω (anateíno).


ανατείνομε

head

ανατείνομε • (anateínome)

el-verb-form

ανατείνομε • (anateínome)

ανατείνομαι (anateínomai)

α‧να‧τεί‧νο‧με

ανατείνω ανατείνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of ανατείνω (anateíno).


ανέτεινα

head

ανέτεινα • (anéteina)

el-verb-form

ανέτεινα • (anéteina)

Older form: ἀνέτεινον (anéteinon)

ανατείνω ανατείνω#Greek

1st person singular imperfect form of ανατείνω (anateíno).

Older form: ἀνέτεινα (anéteina)

ανατείνω ανατείνω#Greek

1st person singular simple past form of ανατείνω (anateíno).


κρίνουμε

head

κρίνουμε • (krínoume)

el-verb-form

κρίνουμε • (krínoume)

κρίνω κρίνω#Greek

1st person plural present indicative active form of κρίνω (kríno).


κρίνομε

head

κρίνομε • (krínome)

el-verb-form

κρίνομε • (krínome)

κρίνομαι (krínomai)

κρίνω κρίνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of κρίνω (kríno).


ανακρίνομε

head

ανακρίνομε • (anakrínome)

el-verb-form

ανακρίνομε • (anakrínome)

ανακρίνομαι (anakrínomai)

α‧να‧κρί‧νο‧με

ανακρίνω ανακρίνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of ανακρίνω (anakríno).


ανακρίνουμε

head

ανακρίνουμε • (anakrínoume)

el-verb-form

ανακρίνουμε • (anakrínoume)

α‧να‧κρί‧νου‧με

ανακρίνω ανακρίνω#Greek


τείνομαι

head

τείνομαι • (teínomai)

el-verb

τείνομαι • (teínomai) passive (past τάθηκα, active τείνω)

teínomai (romanization)
τάθηκα (past)
τείνω (active)

τείνομε (teínome)

τείνω τείνω#Greek

1st person singular present indicative passive form of τείνω (teíno).


απέκρινα

head

απέκρινα • (apékrina)

el-verb-form

απέκρινα • (apékrina)

Older form: ἀπέκρινον (apékrinon)

αποκρίνω αποκρίνω#Greek

1st person singular imperfect form of αποκρίνω (apokríno).

Older form: ἀπέκρινα (apékrina)

αποκρίνω αποκρίνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκρίνω (apokríno).


κλίνομε

head

κλίνομε • (klínome)

el-verb-form

κλίνομε • (klínome)

κλίνομαι (klínomai)

κλείνομαι (kleínomai)

κλείνομε (kleínome)

κλίνω κλίνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of κλίνω (klíno).


αποκρίνω

head

αποκρίνω • (apokríno)

el-verb

αποκρίνω • (apokríno) (past απέκρινα, passive αποκρίνομαι)

apokríno (romanization)
απέκρινα (past)
αποκρίνομαι (passive)
αποκρίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποκρίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποκρίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποκριθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποκρίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποκρίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποκρίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποκριθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποκρίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποκρίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποκρίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποκριθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποκρίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποκρίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποκρινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποκριθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποκρίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποκρίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποκρίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκρινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκριθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποκρίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκρίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκρίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκρίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκρίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποκριθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκριθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέκρινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέκρινα (active first-person indicative past perfective singular)
αποκρινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκρινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκρίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέκρινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέκρινες (active indicative past perfective second-person singular)
αποκρινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκρινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκρίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέκρινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέκρινε (active indicative past perfective singular third-person)
αποκρινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκρινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκρίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποκρίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποκρίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποκρινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποκριθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποκρίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποκρίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποκρινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποκριθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέκριναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκρίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκρίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέκριναν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρίναν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποκρινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποκρίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκριθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκριθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποκρίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποκρίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποκρίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποκριθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόκρινε (active imperative imperfective second-person singular)
απόκρινε (active imperative perfective second-person singular)
αποκρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποκρίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποκρίνετε (active imperative perfective plural second-person)
αποκρίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποκριθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποκρίνοντας (active participle present)
αποκρινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αποκρίνει (active participle past)
αποκριμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{αποκεκριμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αποκρίνει (active infinitive-aorist)
αποκριθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek ἀποκρίνω (apokrínō, “set apart; choose”). Synchronicall analysable as απο- (“de-, from”) + κρίνω (“judge, decide”). Also see sense "answer" at αποκρίνομαι (apokrínomai).


αφοδεύω

head

αφοδεύω • (afodévo)

el-verb

αφοδεύω • (afodévo) (past αφόδευσα, passive 1)

afodévo (romanization)
αφόδευσα (past)
αφοδεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αφοδεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αφοδεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αφοδεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αφοδεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αφοδεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αφοδεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αφοδεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αφοδεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αφοδεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αφοδεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αφοδεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αφοδεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφοδεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφόδευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αφόδευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αφόδευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αφόδευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αφόδευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αφόδευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αφοδεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αφοδεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αφοδεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αφοδεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αφόδευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφοδεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφοδεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφόδευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφοδεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφοδεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αφοδεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αφοδεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αφόδευε (active imperative imperfective second-person singular)
αφόδευσε (active imperative perfective second-person singular)
αφοδεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αφοδεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αφοδεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αφοδεύσει (active indeclinable participle perfect)
αφοδεύσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀφοδεύω (aphodeúō)


μεταφέρθηκα

head

μεταφέρθηκα • (metaférthika)

el-verb-form

μεταφέρθηκα • (metaférthika)

με‧τα‧φέρ‧θη‧κα

μεταφέρομαι μεταφέρομαι#Greek

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

1st person singular simple past form of μεταφέρομαι (metaféromai) passive of μεταφέρω.


μεταφέρουμε

head

μεταφέρουμε • (metaféroume)

el-verb-form

μεταφέρουμε • (metaféroume)

με‧τα‧φέ‧ρου‧με

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

1st person plural present form of μεταφέρω (metaféro).


αναφέρομε

head

αναφέρομε • (anaférome)

el-verb-form

αναφέρομε • (anaférome)

αναφέρομαι (anaféromai)

α‧να‧φέ‧ρο‧με

αναφέρω αναφέρω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αναφέρω (anaféro).


μεταφέρομε

head

μεταφέρομε • (metaférome)

el-verb-form

μεταφέρομε • (metaférome)

μεταφέρομαι (metaféromai)

με‧τα‧φέ‧ρο‧με

Older form: μεταφέρομεν (metaphéromen)

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

(formal) 1st person plural present form of μεταφέρω (metaféro).


αναφέρουμε

head

αναφέρουμε • (anaféroume)

el-verb-form

αναφέρουμε • (anaféroume)

α‧να‧φέ‧ρου‧με

αναφέρω αναφέρω#Greek


ανάφερα

head

ανάφερα • (anáfera)

el-verb-form

ανάφερα • (anáfera)

αναφέρω αναφέρω#Greek

1st person singular imperfect form of αναφέρω (anaféro). "I was mentioning"

αναφέρω αναφέρω#Greek

1st person singular simple past form of αναφέρω (anaféro). "I mentioned"


μετάφερε

head

μετάφερε • (metáfere)

el-verb-form

μετάφερε • (metáfere)

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of μεταφέρω (metaféro).

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of μεταφέρω (metaféro).


ανεμπαίζω

head

ανεμπαίζω • (anempaízo)

el-verb

ανεμπαίζω • (anempaízo) (past ανέμπαιξα)

anempaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)


μεταφέρομαι

head

μεταφέρομαι • (metaféromai)

el-verb

μεταφέρομαι • (metaféromai) passive (past μεταφέρθηκα, active μεταφέρω)

metaféromai (romanization)
μεταφέρθηκα (past)
μεταφέρω (active)

μεταφέρομε (metaférome)

με‧τα‧φέ‧ρο‧μαι


μεταφέρετε

head

μεταφέρετε • (metaférete)

el-verb-form

μεταφέρετε • (metaférete)

με‧τα‧φέ‧ρε‧τε

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

2nd person plural present indicative active form of μεταφέρω (metaféro).

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of μεταφέρω (metaféro).

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative active form of μεταφέρω (metaféro).

μεταφέρω μεταφέρω#Greek

2nd person plural dependent active form of μεταφέρω (metaféro).


ενδιέφερα

head

ενδιέφερα • (endiéfera)

el-verb-form

ενδιέφερα • (endiéfera)

εν‧δι‧έ‧φε‧ρα

ενδιαφέρω ενδιαφέρω#Greek

1st person singular imperfect form of ενδιαφέρω (endiaféro). "I was being interested"

ενδιαφέρω ενδιαφέρω#Greek

1st person singular simple past form of ενδιαφέρω (endiaféro). "I was interested"


επαναφέρθηκα

head

επαναφέρθηκα • (epanaférthika)

el-verb-form

επαναφέρθηκα • (epanaférthika)

ε‧πα‧να‧φέρ‧θη‧κα

επαναφέρομαι επαναφέρομαι#Greek

επαναφέρω επαναφέρω#Greek

1st person singular simple past form of επαναφέρομαι (epanaféromai) passive of επαναφέρω.


επαναφέρομαι

head

επαναφέρομαι • (epanaféromai)

el-verb

επαναφέρθηκα

επαναφέρομαι • (epanaféromai) passive (past επαναφέρθηκα, active επαναφέρω)

epanaféromai (romanization)
επαναφέρθηκα (past)
επαναφέρω (active)

επαναφέρομε (epanaférome)

ε‧πα‧να‧φέ‧ρο‧μαι


επαναφέρομε

head

επαναφέρομε • (epanaférome)

el-verb-form

επαναφέρομε • (epanaférome)

επαναφέρομαι (epanaféromai)

ε‧πα‧να‧φέ‧ρο‧με

επαναφέρω επαναφέρω#Greek

(formal) 1st person plural present form of επαναφέρω (epanaféro).


επανάφερα

head

επανάφερα • (epanáfera)

el-verb-form

επανάφερα • (epanáfera)

ε‧πα‧νά‧φε‧ρα

επανέφερα

more formal but frequent, with internal augment -ε-

επαναφέρω επαναφέρω#Greek

1st person singular imperfect form of επαναφέρω (epanaféro). "I was resetting"

επαναφέρω επαναφέρω#Greek

1st person singular simple past form of επαναφέρω (epanaféro). "I reset"


επαναφέρουμε

head

επαναφέρουμε • (epanaféroume)

el-verb-form

επαναφέρουμε • (epanaféroume)

ε‧πα‧να‧φέ‧ρου‧με

επαναφέρω επαναφέρω#Greek


συμπεριφέρθηκα

head

συμπεριφέρθηκα • (symperiférthika)

el-verb-form

συμπεριφέρθηκα • (symperiférthika)

συ‧μπε‧ρι‧φέρ‧θη‧κα

συμπεριφέρομαι συμπεριφέρομαι#Greek

1st person singular simple past form of συμπεριφέρομαι (symperiféromai).


καταφέρνομαι

head

καταφέρνομαι • (kataférnomai)

el-verb

καταφέρνομαι • (kataférnomai) passive (past καταφέρθηκα, active καταφέρνω)

kataférnomai (romanization)
καταφέρθηκα (past)
καταφέρνω (active)

κα‧τα‧φέρ‧νο‧μαι


προσφέρουμε

head

προσφέρουμε • (prosféroume)

el-verb-form

προσφέρουμε • (prosféroume)

προ‧σφέ‧ρου‧με προσ‧φέ‧ρου‧με

προσφέρω προσφέρω#Greek

1st person plural present form of προσφέρω (prosféro).


προσφέρομε

head

προσφέρομε • (prosférome)

el-verb-form

προσφέρομε • (prosférome)

προσφέρομαι (prosféromai)

προ‧σφέ‧ρο‧με προσ‧φέ‧ρο‧με

Older form: προσφέρομεν (prosphéromen)

προσφέρω προσφέρω#Greek

(formal) 1st person plural present form of προσφέρω (prosféro).


συμπεριφέρομαι

head

συμπεριφέρομαι • (symperiféromai)

el-verb

συμπεριφέρθηκα

συμπεριφέρομαι • (symperiféromai) deponent (past συμπεριφέρθηκα)

symperiféromai (romanization)
συμπεριφέρθηκα (past)
συμπεριφέρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συμπεριφερθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συμπεριφέρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συμπεριφερθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συμπεριφέρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συμπεριφερθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συμπεριφερόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συμπεριφερθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συμπεριφέρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συμπεριφερόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συμπεριφερθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συμπεριφέρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συμπεριφερθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συμπεριφερθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συμπεριφερόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συμπεριφερόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συμπεριφέρθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συμπεριφερόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συμπεριφερόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συμπεριφέρθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συμπεριφερόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συμπεριφερότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συμπεριφέρθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συμπεριφερόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συμπεριφερθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συμπεριφερόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συμπεριφερθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συμπεριφέρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συμπεριφερόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συμπεριφέρθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συμπεριφερθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συμπεριφερθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συμπεριφέρομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα συμπεριφερθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
συμπεριφέρσου (imperative passive perfective second-person singular)
συμπεριφέρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συμπεριφερθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συμπεριφερθεί (infinitive-aorist passive)

συ‧μπε‧ρι‧φέ‧ρο‧μαι


ανεξικακώ

head

ανεξικακώ • (anexikakó)

el-verb

ανεξικακώ • (anexikakó)


απεσταλμένος

head

passive perfect participles with augment

απεσταλμένος • (apestalménos) m (feminine απεσταλμένη, neuter απεσταλμένο)

apestalménos (romanization)
απεσταλμένη (feminine)
απεσταλμένο (neuter)
απεσταλμένος (masculine nominative singular)
απεσταλμένη (feminine nominative singular)
απεσταλμένο (neuter nominative singular)
απεσταλμένοι (masculine nominative plural)
απεσταλμένες (feminine nominative plural)
απεσταλμένα (neuter nominative plural)
απεσταλμένου (genitive masculine singular)
απεσταλμένης (feminine genitive singular)
απεσταλμένου (genitive neuter singular)
απεσταλμένων (genitive masculine plural)
απεσταλμένων (feminine genitive plural)
απεσταλμένων (genitive neuter plural)
απεσταλμένο (accusative masculine singular)
απεσταλμένη (accusative feminine singular)
απεσταλμένο (accusative neuter singular)
απεσταλμένους (accusative masculine plural)
απεσταλμένες (accusative feminine plural)
απεσταλμένα (accusative neuter plural)
απεσταλμένε (masculine singular vocative)
απεσταλμένη (feminine singular vocative)
απεσταλμένο (neuter singular vocative)
απεσταλμένοι (masculine plural vocative)
απεσταλμένες (feminine plural vocative)
απεσταλμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απεσταλμένος

el-decl-adj-table

απεσταλμένος •

απεσταλμένη •

απεσταλμένο •

απεσταλμένοι •

απεσταλμένες •

απεσταλμένα •

απεσταλμένου •

απεσταλμένης •

απεσταλμένου •

απεσταλμένων •

απεσταλμένων •

απεσταλμένων •

απεσταλμένο •

απεσταλμένη •

απεσταλμένο •

απεσταλμένους •

απεσταλμένες •

απεσταλμένα •

απεσταλμένε •

απεσταλμένη •

απεσταλμένο •

απεσταλμένοι •

απεσταλμένες •

απεσταλμένα •

α‧πε‧σταλ‧μέ‧νος

Perfect participle of αποστέλλομαι (apostéllomai), passive voice of αποστέλλω (“send, dispatch”). Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀπεσταλμένος (apestalménos), participle of the ancient verb ἀποστέλλω (apostéllō) & semantic loan from French envoyé. Also substantivised.

participle of

αποστέλλομαι

der

ἀπεσταλμένος

rare modern form: αποσταλμένος (apostalménos), near-synonym: σταλμένος (stalménos)

sent, dispatched (acting as) an emissary

the ancient participle ἐσταλμένος & the modern σταλμένος


ανερεύνησα

head

ανερεύνησα • (anerévnisa)

el-verb-form

ανερεύνησα • (anerévnisa)

ανερευνώ ανερευνώ#Greek

1st person singular simple past form of ανερευνώ (anerevnó).


ανερευνώμαι

head

ανερευνώμαι • (anerevnómai)

ανερευνώ ανερευνώ#Greek


ανερευνώ

ανερευνώ • (anerevnó)

el-verb

ανερευνώ • (anerevnó) (past ανερεύνησα, passive ανερευνώμαι)

anerevnó (romanization)
ανερεύνησα (past)
ανερευνώμαι (passive)

to explore, examine, research, investigate


αποκήρυξα

head

αποκήρυξα • (apokíryxa)

el-verb-form

αποκήρυξα • (apokíryxa)

αποκηρύσσω αποκηρύσσω#Greek

1st person singular simple past form of αποκηρύσσω (apokirýsso).

αποκηρύττω αποκηρύττω#Greek

1st person singular simple past form of αποκηρύττω (apokirýtto).

αποκηρύχνω αποκηρύχνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκηρύχνω (apokirýchno).


αποκηρύχνω

head

αποκηρύχνω • (apokirýchno)

el-verb

αποκηρύχνω • (apokirýchno) (past αποκήρυξα, passive —)

apokirýchno (romanization)
αποκήρυξα (past)

αποκηρύσσω αποκηρύσσω#Greek

Alternative form of αποκηρύσσω (apokirýsso)


αποκηρύσσω

head

αποκηρύσσω • (apokirýsso)

el-verb

αποκηρύσσομαι

αποκηρύσσω • (apokirýsso) (past αποκήρυξα, passive αποκηρύσσομαι)

apokirýsso (romanization)
αποκήρυξα (past)
αποκηρύσσομαι (passive)


αποκηρύττω

head

αποκηρύττω • (apokirýtto)

el-verb

αποκηρύττομαι

αποκηρύττω • (apokirýtto) (past αποκήρυξα, passive αποκηρύττομαι)

apokirýtto (romanization)
αποκήρυξα (past)
αποκηρύττομαι (passive)

αποκηρύσσω αποκηρύσσω#Greek


αποκηρύχθηκα

αποκηρύσσομαι αποκηρύσσομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποκηρύσσομαι (apokirýssomai).

αποκηρύττομαι αποκηρύττομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποκηρύττομαι (apokirýttomai).


αποκηρύχτηκα

head

αποκηρύχτηκα • (apokirýchtika)

el-verb-form

αποκηρύχτηκα • (apokirýchtika)

αποκηρύσσομαι αποκηρύσσομαι#Greek

αποκηρύττομαι αποκηρύττομαι#Greek


αποκηρύσσομαι

head

αποκηρύσσομαι • (apokirýssomai)

el-verb

αποκηρύχθηκα

αποκηρύχτηκα

αποκηρύσσομαι • (apokirýssomai) passive (past αποκηρύχθηκα/αποκηρύχτηκα, active αποκηρύσσω)

apokirýssomai (romanization)
αποκηρύχθηκα (past)
αποκηρύχτηκα (past)
αποκηρύσσω (active)

αποκηρύσσω αποκηρύσσω#Greek


αποκηρύττομαι

head

αποκηρύττομαι • (apokirýttomai)

el-verb

αποκηρύχθηκα

αποκηρύχτηκα

αποκηρύττομαι • (apokirýttomai) passive (past αποκηρύχθηκα/αποκηρύχτηκα, active αποκηρύττω)

apokirýttomai (romanization)
αποκηρύχθηκα (past)
αποκηρύχτηκα (past)
αποκηρύττω (active)

αποκηρύττω αποκηρύττω#Greek


παγιδεύθηκα

head

παγιδεύθηκα • (pagidéfthika)

el-verb-form

παγιδεύθηκα • (pagidéfthika)

πα‧γι‧δεύ‧θη‧κα

παγιδεύομαι παγιδεύομαι#Greek

παγιδεύω παγιδεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of παγιδεύομαι (pagidévomai) passive of παγιδεύω.


παύτηκα

head

παύτηκα • (páftika)

el-verb-form

παύτηκα • (páftika)

παύομαι παύομαι#Greek

παύω παύω#Greek

1st person singular simple past form of παύομαι (pávomai) passive of παύω.


παύθηκα

head

παύθηκα • (páfthika)

el-verb-form

παύθηκα • (páfthika)

παύομαι παύομαι#Greek

παύω παύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of παύομαι (pávomai) passive of παύω.


ανάπαψα

head

ανάπαψα • (anápapsa)

el-verb-form

ανάπαψα • (anápapsa)

αναπαύω αναπαύω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of αναπαύω (anapávo).


ανάπαυσα

head

ανάπαυσα • (anápafsa)

el-verb-form

ανάπαυσα • (anápafsa)

αναπαύω αναπαύω#Greek

(semi formal) 1st person singular simple past form of αναπαύω (anapávo).


έπαυσα

head

έπαυσα • (épafsa)

el-verb-form

έπαυσα • (épafsa)

Older form: ἔπαυσα (épausa)

παύω παύω#Greek

1st person singular simple past form of παύω (pávo).


παύομαι

head

παύομαι • (pávomai)

el-verb

παύομαι • (pávomai) passive (past παύτηκα/παύθηκα, active παύω)

pávomai (romanization)
παύτηκα (past)
παύθηκα (past)
παύω (active)

παύομε (pávome)

παύω παύω#Greek


αποθηκεύθηκα

α‧πο‧θη‧κεύ‧θη‧κα

αποθηκεύομαι αποθηκεύομαι#Greek

αποθηκεύω αποθηκεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αποθηκεύομαι (apothikévomai) passive of αποθηκεύω.


αποθηκεύτηκα

head

αποθηκεύτηκα • (apothikéftika)

el-verb-form

αποθηκεύτηκα • (apothikéftika)

α‧πο‧θη‧κεύ‧τη‧κα

αποθηκεύομαι αποθηκεύομαι#Greek

αποθηκεύω αποθηκεύω#Greek


αποθηκεύομαι

head

αποθηκεύομαι • (apothikévomai)

el-verb

αποθηκεύτηκα

αποθηκεύθηκα

αποθηκεύομαι • (apothikévomai) passive (past αποθηκεύτηκα/αποθηκεύθηκα, active αποθηκεύω)

apothikévomai (romanization)
αποθηκεύτηκα (past)
αποθηκεύθηκα (past)
αποθηκεύω (active)

α‧πο‧θη‧κεύ‧ο‧μαι

αποθηκεύω αποθηκεύω#Greek


καταράστηκα

head

καταράστηκα • (katarástika)

el-verb-form

καταράστηκα • (katarástika)

καταριέμαι καταριέμαι#Greek

1st person singular simple past passive form of καταριέμαι (katariémai).


καταριέμαι

head

καταριέμαι • (katariémai)

el-verb

καταριέμαι • (katariémai) deponent (past καταράστηκα)

katariémai (romanization)
καταράστηκα (past)

to curse (at/about someone/something), rail against


ουρλιάζω

head

ουρλιάζω • (ourliázo)

el-verb

ουρλιάζω • (ourliázo) (past ούρλιαξα, passive —)


ανευφήμησα

head

ανευφήμησα • (aneffímisa)

el-verb-form

ανευφήμησα • (aneffímisa)

ανευφημώ ανευφημώ#Greek

1st person singular simple past form of ανευφημώ (aneffimó).


καταραμένος

head

καταραμένος • (kataraménos) m (feminine καταραμένη, neuter καταραμένο)

kataraménos (romanization)
καταραμένη (feminine)
καταραμένο (neuter)
καταραμένος (masculine nominative singular)
καταραμένη (feminine nominative singular)
καταραμένο (neuter nominative singular)
καταραμένοι (masculine nominative plural)
καταραμένες (feminine nominative plural)
καταραμένα (neuter nominative plural)
καταραμένου (genitive masculine singular)
καταραμένης (feminine genitive singular)
καταραμένου (genitive neuter singular)
καταραμένων (genitive masculine plural)
καταραμένων (feminine genitive plural)
καταραμένων (genitive neuter plural)
καταραμένο (accusative masculine singular)
καταραμένη (accusative feminine singular)
καταραμένο (accusative neuter singular)
καταραμένους (accusative masculine plural)
καταραμένες (accusative feminine plural)
καταραμένα (accusative neuter plural)
καταραμένε (masculine singular vocative)
καταραμένη (feminine singular vocative)
καταραμένο (neuter singular vocative)
καταραμένοι (masculine plural vocative)
καταραμένες (feminine plural vocative)
καταραμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

καταραμένος •

καταραμένη •

καταραμένο •

καταραμένοι •

καταραμένες •

καταραμένα •

καταραμένου •

καταραμένης •

καταραμένου •

καταραμένων •

καταραμένων •

καταραμένων •

καταραμένο •

καταραμένη •

καταραμένο •

καταραμένους •

καταραμένες •

καταραμένα •

καταραμένε •

καταραμένη •

καταραμένο •

καταραμένοι •

καταραμένες •

καταραμένα •

κα‧τα‧ρα‧μέ\νος

Perfect participle of καταριέμαι (katariémai), a verb without active form. Inherited from Byzantine Greek καταραμένος (kataraménos), from Ancient Greek κατηραμένος (katēraménos), perfect participle of verb καταράομαι (kataráomai) / καταρῶμαι (katarômai).

inh+

καταραμένη ώρα

καταραμένοι ποιητές ― kataraménoi poiités ― poètes maudits (accursed poets)


ανευφημώ

head

ανευφημώ • (aneffimó)

el-verb

ανευφημώ • (aneffimó) (past ανευφήμησα, passive —)

aneffimó (romanization)
ανευφήμησα (past)


πρέπων

head

πρέπων • (prépon) m (feminine πρέπουσα, neuter πρέπον)

prépon (romanization)
πρέπουσα (feminine)
πρέπον (neuter)
πρέπων (masculine nominative singular)
πρέπουσα (feminine nominative singular)
πρέπον (neuter nominative singular)
πρέποντες (masculine nominative plural)
πρέπουσες (feminine nominative plural)
πρέποντα (neuter nominative plural)
πρέποντος (genitive masculine singular)
πρέπουσας (feminine genitive singular)
πρεπούσης (feminine genitive singular)
πρέποντος (genitive neuter singular)
πρεπόντων (genitive masculine plural)
πρεπουσών (feminine genitive plural)
πρεπόντων (genitive neuter plural)
πρέποντα (accusative masculine singular)
πρέπουσα (accusative feminine singular)
πρέπον (accusative neuter singular)
πρέποντες (accusative masculine plural)
πρέπουσες (accusative feminine plural)
πρέποντα (accusative neuter plural)
πρέπων (masculine singular vocative)
πρέπουσα (feminine singular vocative)
πρέπον (neuter singular vocative)
πρέποντες (masculine plural vocative)
πρέπουσες (feminine plural vocative)
πρέποντα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πρέπων, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πρέπων, etc.)

πρέπον (prépon)

Formal present participle of πρέπει (prépei). Learned borrowing from Ancient Greek πρέπων (prépōn), present active participle of πρέπω (prépō).

lbor

Near-synonym: δέων (déon, “appropriate”)

(learned) appropriate, fitting, proper, suitable


ανηφορώ

head

ανηφορώ • (aniforó)

ανηφορίζω ανηφορίζω#Greek


ταριχεύτηκα

ταριχεύτηκα • (tarichéftika)

el-verb-form

ταριχεύτηκα • (tarichéftika)

τα‧ρι‧χεύ‧τη‧κα

ταριχεύομαι ταριχεύομαι#Greek

ταριχεύω ταριχεύω#Greek

1st person singular simple past form of ταριχεύομαι (tarichévomai) passive of ταριχεύω.


υπαγορεύουμε

head

υπαγορεύουμε • (ypagorévoume)

el-verb-form

υπαγορεύουμε • (ypagorévoume)

υ‧πα‧γο‧ρεύ‧ου‧με

υπαγορεύω υπαγορεύω#Greek

1st person plural present form of υπαγορεύω (ypagorévo).


υπαγορεύτηκα

head

υπαγορεύτηκα • (ypagoréftika)

el-verb-form

υπαγορεύτηκα • (ypagoréftika)

υ‧πα‧γο‧ρεύ‧τη‧κα

υπαγορεύομαι υπαγορεύομαι#Greek

υπαγορεύω υπαγορεύω#Greek

1st person singular simple past form of υπαγορεύομαι (ypagorévomai) passive of υπαγορεύω.


υπαγορεύθηκα

head

υπαγορεύθηκα • (ypagoréfthika)

el-verb-form

υπαγορεύθηκα • (ypagoréfthika)

υ‧πα‧γο‧ρεύ‧θη‧κα

υπαγορεύομαι υπαγορεύομαι#Greek

υπαγορεύω υπαγορεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of υπαγορεύομαι (ypagorévomai) passive of υπαγορεύω.


υπαγορεύομε

head

υπαγορεύομε • (ypagorévome)

el-verb-form

υπαγορεύομε • (ypagorévome)

υπαγορεύομαι (ypagorévomai)

υ‧πα‧γο‧ρεύ‧ο‧με

Older form: ὑπαγορεύομεν (hupagoreúomen)

υπαγορεύω υπαγορεύω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of υπαγορεύω (ypagorévo).


υπαγορεύομαι

head

υπαγορεύομαι • (ypagorévomai)

el-verb

υπαγορεύθηκα

υπαγορεύτηκα

υπαγορεύομαι • (ypagorévomai) passive (past υπαγορεύθηκα/υπαγορεύτηκα, active υπαγορεύω)

ypagorévomai (romanization)
υπαγορεύθηκα (past)
υπαγορεύτηκα (past)
υπαγορεύω (active)

υπαγορεύομε (ypagorévome)

υ‧πα‧γο‧ρεύ‧ο‧μαι


υπαγόρεψα

head

υπαγόρεψα • (ypagórepsa)

el-verb-form

υπαγόρεψα • (ypagórepsa)

υ‧πα‧γό‧ρε‧ψα

υπαγορεύω υπαγορεύω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of υπαγορεύω (ypagorévo).


ταριχεύθηκα

τα‧ρι‧χεύ‧θη‧κα

ταριχεύομαι ταριχεύομαι#Greek

ταριχεύω ταριχεύω#Greek


ταριχεύομαι

head

ταριχεύομαι • (tarichévomai)

el-verb

ταριχευμένος

ταριχεύομαι • (tarichévomai) passive (past ταριχεύθηκα/ταριχεύτηκα, ppp ταριχευμένος, active ταριχεύω)

tarichévomai (romanization)
ταριχεύθηκα (past)
ταριχεύτηκα (past)
ταριχευμένος (participle passive perfect)
ταριχεύω (active)

τα‧ρι‧χεύ‧ο‧μαι


τρομοκρατώ

head

τρομοκρατώ • (tromokrató)

el-verb

τρομοκράτησα

τρομοκρατούμαι

τρομοκρατήθηκα

τρομοκρατημένος

τρομοκρατώ • (tromokrató) (past τρομοκράτησα, passive τρομοκρατούμαι, p‑past τρομοκρατήθηκα, ppp τρομοκρατημένος)

tromokrató (romanization)
τρομοκράτησα (past)
τρομοκρατούμαι (passive)
τρομοκρατήθηκα (passive past)
τρομοκρατημένος (participle passive perfect)
τρομοκρατώ (active first-person imperfective indicative present singular)
τρομοκρατήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τρομοκρατούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τρομοκρατηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τρομοκρατείς (active imperfective indicative present second-person singular)
τρομοκρατήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τρομοκρατείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τρομοκρατηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τρομοκρατεί (active imperfective indicative present singular third-person)
τρομοκρατήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τρομοκρατείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τρομοκρατηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τρομοκρατούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
τρομοκρατήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τρομοκρατούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τρομοκρατηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τρομοκρατείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
τρομοκρατήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τρομοκρατείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τρομοκρατηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τρομοκρατούν (active imperfective indicative plural present third-person)
τρομοκρατούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τρομοκρατήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τρομοκρατήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τρομοκρατούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τρομοκρατηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τρομοκρατηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τρομοκρατούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τρομοκράτησα (active first-person indicative past perfective singular)
τρομοκρατούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
τρομοκρατούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
τρομοκρατήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τρομοκρατούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τρομοκράτησες (active indicative past perfective second-person singular)
τρομοκρατούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
τρομοκρατούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
τρομοκρατήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τρομοκρατούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τρομοκράτησε (active indicative past perfective singular third-person)
τρομοκρατούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τρομοκρατείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τρομοκρατήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τρομοκρατούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τρομοκρατήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τρομοκρατούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τρομοκρατηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τρομοκρατούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τρομοκρατήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[τρομοκρατούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
τρομοκρατηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τρομοκρατούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τρομοκρατούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τρομοκράτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
τρομοκρατήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τρομοκρατήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τρομοκρατούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τρομοκρατούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τρομοκρατήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τρομοκρατηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τρομοκρατηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τρομοκρατώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τρομοκρατήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τρομοκρατούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τρομοκρατηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τρομοκράτησε (active imperative perfective second-person singular)
τρομοκρατήσου (imperative passive perfective second-person singular)
τρομοκρατείτε (active imperative imperfective plural second-person)
τρομοκρατήστε (active imperative perfective plural second-person)
τρομοκρατείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τρομοκρατηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τρομοκρατώντας (active participle present)
τρομοκρατούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας τρομοκρατήσει (active participle past)
τρομοκρατημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τρομοκρατήσει (active infinitive-aorist)
τρομοκρατηθεί (infinitive-aorist passive)

τρο‧μο‧κρα‧τώ


υπερτιμημένος

head

υπερτιμημένη

υπερτιμημένο

υπερτιμημένος • (ypertimiménos) m (feminine υπερτιμημένη, neuter υπερτιμημένο)

ypertimiménos (romanization)
υπερτιμημένη (feminine)
υπερτιμημένο (neuter)
υπερτιμημένος (masculine nominative singular)
υπερτιμημένη (feminine nominative singular)
υπερτιμημένο (neuter nominative singular)
υπερτιμημένοι (masculine nominative plural)
υπερτιμημένες (feminine nominative plural)
υπερτιμημένα (neuter nominative plural)
υπερτιμημένου (genitive masculine singular)
υπερτιμημένης (feminine genitive singular)
υπερτιμημένου (genitive neuter singular)
υπερτιμημένων (genitive masculine plural)
υπερτιμημένων (feminine genitive plural)
υπερτιμημένων (genitive neuter plural)
υπερτιμημένο (accusative masculine singular)
υπερτιμημένη (accusative feminine singular)
υπερτιμημένο (accusative neuter singular)
υπερτιμημένους (accusative masculine plural)
υπερτιμημένες (accusative feminine plural)
υπερτιμημένα (accusative neuter plural)
υπερτιμημένε (masculine singular vocative)
υπερτιμημένη (feminine singular vocative)
υπερτιμημένο (neuter singular vocative)
υπερτιμημένοι (masculine plural vocative)
υπερτιμημένες (feminine plural vocative)
υπερτιμημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of υπερτιμημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υπερτιμημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υπερτιμημένος, etc.)

el-decl-adj-table

υπερτιμημένος •

υπερτιμημένη •

υπερτιμημένο •

υπερτιμημένοι •

υπερτιμημένες •

υπερτιμημένα •

υπερτιμημένου •

υπερτιμημένης •

υπερτιμημένου •

υπερτιμημένων •

υπερτιμημένων •

υπερτιμημένων •

υπερτιμημένο •

υπερτιμημένη •

υπερτιμημένο •

υπερτιμημένους •

υπερτιμημένες •

υπερτιμημένα •

υπερτιμημένε •

υπερτιμημένη •

υπερτιμημένο •

υπερτιμημένοι •

υπερτιμημένες •

υπερτιμημένα •

υ‧περ‧τι‧μη‧μέ‧νος

Perfect participle of υπερτιμώμαι (ypertimómai), passive voice of υπερτιμώ (ypertimó, “to overestimate”). Morphologically, υπερ- (yper-, “hyper-”) + τιμημένος (timiménos, “honoured literally: of value”).


συνάπτουμε

head

συνάπτουμε • (synáptoume)

el-verb-form

συνάπτουμε • (synáptoume)

συ‧νά‧πτου‧με

συνάπτω συνάπτω#Greek

1st person plural present indicative active form of συνάπτω (synápto).


συνάπτομε

head

συνάπτομε • (synáptome)

el-verb-form

συνάπτομε • (synáptome)

συνάπτομαι (synáptomai)

συ‧νά‧πτο‧με

συνάπτω συνάπτω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of συνάπτω (synápto).


συνάφθηκαν

head

συνάφθηκαν • (synáfthikan)

el-verb-form

συνάφθηκαν • (synáfthikan)

συ‧νά‧φθη‧καν

συνάπτομαι συνάπτομαι#Greek

συνάπτω συνάπτω#Greek

3rd person plural simple past form of συνάπτομαι (synáptomai) passive of συνάπτω.


συνήφθησαν

head

συνήφθησαν • (synífthisan)

el-verb-form

συνήφθησαν • (synífthisan)

συ‧νή‧φθη‧σαν συν‧ή‧φθη‧σαν

συνάπτομαι συνάπτομαι#Greek

συνάπτω συνάπτω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of συνάπτομαι (synáptomai) passive of συνάπτω.


συνήφθη

head

συνήφθη • (synífthi)

el-verb-form

συνήφθη • (synífthi)

συ‧νή‧φθη συν‧ή‧φθη

συνάπτομαι συνάπτομαι#Greek

συνάπτω συνάπτω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of συνάπτομαι (synáptomai) passive of συνάπτω.


συνήφθην

head

συνήφθην • (synífthin)

el-verb-form

συνήφθην • (synífthin)

συ‧νή‧φθην συν‧ή‧φθην

συνάπτομαι συνάπτομαι#Greek

συνάπτω συνάπτω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of συνάπτομαι (synáptomai) passive of συνάπτω.


επισυνάπτουμε

head

επισυνάπτουμε • (episynáptoume)

el-verb-form

επισυνάπτουμε • (episynáptoume)

ε‧πι‧συ‧νά‧πτου‧με

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

1st person plural present indicative active form of επισυνάπτω (episynápto).


επισυνάφθηκε

head

επισυνάφθηκε • (episynáfthike)

el-verb-form

επισυνάφθηκε • (episynáfthike)

ε‧πι‧συ‧νά‧φθη‧κε

επισυνάπτομαι επισυνάπτομαι#Greek

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

3rd person singular simple past form of επισυνάπτομαι (episynáptomai) passive of επισυνάπτω.


επισυνήφθησαν

head

επισυνήφθησαν • (episynífthisan)

el-verb-form

επισυνήφθησαν • (episynífthisan)

ε‧πι‧συ‧νή‧φθη‧σαν

επισυνάπτομαι επισυνάπτομαι#Greek

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of επισυνάπτομαι (episynáptomai) passive of επισυνάπτω.


επισυνήφθη

head

επισυνήφθη • (episynífthi)

el-verb-form

επισυνήφθη • (episynífthi)

ε‧πι‧συ‧νή‧φθη

επισυνάπτομαι επισυνάπτομαι#Greek

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of επισυνάπτομαι (episynáptomai) passive of επισυνάπτω.


επισυνήφθην

head

επισυνήφθην • (episynífthin)

el-verb-form

επισυνήφθην • (episynífthin)

ε‧πι‧συ‧νή‧φθην

επισυνάπτομαι επισυνάπτομαι#Greek

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of επισυνάπτομαι (episynáptomai) passive of επισυνάπτω.


επισυνάφθηκαν

head

επισυνάφθηκαν • (episynáfthikan)

el-verb-form

επισυνάφθηκαν • (episynáfthikan)

ε‧πι‧συ‧νά‧φθη‧καν

επισυνάπτομαι επισυνάπτομαι#Greek

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek


επισυνήψα

head

επισυνήψα • (episynípsa)

el-verb-form

επισυνήψα • (episynípsa)

ε‧πι‧συ‧νή‧ψα

Polytonic spelling: ἐπισυνῆψα (episunêpsa)

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

(formal) 1st person singular simple past indicative active form of επισυνάπτω (episynápto).


επισυνάπτομαι

head

επισυνάπτομαι • (episynáptomai)

el-verb

επισυνάφθηκα

επισυνάπτομαι • (episynáptomai) passive (past επισυνάφθηκα, active επισυνάπτω)

episynáptomai (romanization)
επισυνάφθηκα (past)
επισυνάπτω (active)

επισυνάπτομε (episynáptome)

ε‧πι‧συ‧νά‧πτο‧μαι

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

passive of επισυνάπτω (episynápto, “to attach”)


επισυνάπτομε

head

επισυνάπτομε • (episynáptome)

el-verb-form

επισυνάπτομε • (episynáptome)

επισυνάπτομαι (episynáptomai)

ε‧πι‧συ‧νά‧πτο‧με

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of επισυνάπτω (episynápto).


περιπλέκουμε

head

περιπλέκουμε • (periplékoume)

el-verb-form

περιπλέκουμε • (periplékoume)

πε‧ρι‧πλέ‧κου‧με

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

1st person plural present form of περιπλέκω (peripléko).


περιπλέκομε

head

περιπλέκομε • (periplékome)

el-verb-form

περιπλέκομε • (periplékome)

περιπλέκομαι (periplékomai)

πε‧ρι‧πλέ‧κο‧με

Older form: περιπλέκομεν (periplékomen)

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

(formal) 1st person plural present form of περιπλέκω (peripléko).


περιπλέχτηκε

head

περιπλέχτηκε • (peripléchtike)

el-verb-form

περιπλέχτηκε • (peripléchtike)

πε‧ρι‧πλέ‧χτη‧κε

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

3rd person singular simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


περιπλέχθηκε

πε‧ρι‧πλέ‧χθη‧κε

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek


επισυνάφθηκα

head

επισυνάφθηκα • (episynáfthika)

el-verb-form

επισυνάφθηκα • (episynáfthika)

ε‧πι‧συ‧νά‧φθη‧κα

επισυνάπτομαι επισυνάπτομαι#Greek

επισυνάπτω επισυνάπτω#Greek

used in Modern Greek mostly in 3rd persons: επισυνήφθη


περιπλέχτηκαν

head

περιπλέχτηκαν • (peripléchtikan)

el-verb-form

περιπλέχτηκαν • (peripléchtikan)

πε‧ρι‧πλέ‧χτη‧καν

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

3rd person plural simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


περιπλεχτήκαν

head

περιπλεχτήκαν • (periplechtíkan)

el-verb-form

περιπλεχτήκαν • (periplechtíkan)

πε‧ρι‧πλε‧χθή‧καν

περιπλέχτηκαν περιπλέχτηκαν#Greek

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

variation of περιπλέχτηκαν (peripléchtikan), 3rd person plural simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


περιπλεχθήκαν

πε‧ρι‧πλε‧χθή‧καν

περιπλέχθηκαν περιπλέχθηκαν#Greek

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

variation of of περιπλέχθηκαν (peripléchthikan), 3rd person plural simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


περιπλέχθηκαν

πε‧ρι‧πλέ‧χθη‧καν

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek


περιπλεχτήκανε

head

περιπλεχτήκανε • (periplechtíkane)

el-verb-form

περιπλεχτήκανε • (periplechtíkane)

πε‧ρι‧πλε‧χτή‧κα‧νε

περιπλεχτήκαν περιπλεχτήκαν#Greek

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

colloquial variation of περιπλεχτήκαν (periplechtíkan), 3rd person plural simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


περιπλέχτηκα

head

περιπλέχτηκα • (peripléchtika)

el-verb-form

περιπλέχτηκα • (peripléchtika)

πε‧ρι‧πλέ‧χτη‧κα

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

1st person singular simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.

used in Modern Greek mostly in 3rd persons: περιεπλάκη


περιπλέχθηκα

πε‧ρι‧πλέ‧χθη‧κα

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek


διώκομαι

head

διώκομαι • (diókomai)

el-verb

διώκομαι • (diókomai) passive (past διώχθηκα, active διώκω)

diókomai (romanization)
διώχθηκα (past)
διώκω (active)

διώκομε (diókome)


περιπλέκομαι

head

περιπλέκομαι • (periplékomai)

el-verb

περιπλέχθηκα

περιπλέχτηκα

περιπλέκομαι • (periplékomai) passive (past περιπλέχθηκα/περιπλέχτηκα, active περιπλέκω)

periplékomai (romanization)
περιπλέχθηκα (past)
περιπλέχτηκα (past)
περιπλέκω (active)

περιπλέκομε (periplékome)

πε‧ρι‧πλέ‧κο‧μαι

περιπλέκω περιπλέκω#Greek


αναλίσκομαι

head

αναλίσκομαι • (analískomai)

el-verb

αναλίσκομαι • (analískomai) passive (past —, active αναλίσκω)

analískomai (romanization)
αναλίσκω (active)

αναλίσκομε (analískome)

α‧να‧λί‧σκο‧μαι


αναλίσκομε

head

αναλίσκομε • (analískome)

el-verb-form

αναλίσκομε • (analískome)

αναλίσκομαι (analískomai)

α‧να‧λί‧σκο‧με

Older form: ἀναλίσκομεν (analískomen)

αναλίσκω αναλίσκω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αναλίσκω (analísko).


περιεπλάκησαν

head

περιεπλάκησαν • (perieplákisan)

el-verb-form

περιεπλάκησαν • (perieplákisan)

πε‧ρι‧ε‧πλά‧κη‧σαν

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

(slightly formal) 3rd person plural simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


ανηύρα

head

ανηύρα • (anívra)

el-verb-form

ανηύρα • (anívra)

ανευρίσκω ανευρίσκω#Greek

1st person singular simple past form of ανευρίσκω (anevrísko).


ανευρέθηκα

head

ανευρέθηκα • (anevréthika)

el-verb-form

ανευρέθηκα • (anevréthika)

α‧νευ‧ρέ‧θη‧κα

ανευρίσκομαι ανευρίσκομαι#Greek

ανευρίσκω ανευρίσκω#Greek

1st person singular simple past form of ανευρίσκομαι (anevrískomai) passive of ανευρίσκω.


εφευρίσκουμε

head

εφευρίσκουμε • (efevrískoume)

el-verb-form

εφευρίσκουμε • (efevrískoume)

ε‧φευ‧ρί‧σκου‧με

εφευρίσκω εφευρίσκω#Greek

1st person plural present form of εφευρίσκω (efevrísko).


ανευρίσκουμε

head

ανευρίσκουμε • (anevrískoume)

el-verb-form

ανευρίσκουμε • (anevrískoume)

α‧νευ‧ρί‧σκου‧με

ανευρίσκω ανευρίσκω#Greek

1st person plural present form of ανευρίσκω (anevrísko).


εφευρίσκομε

head

εφευρίσκομε • (efevrískome)

el-verb-form

εφευρίσκομε • (efevrískome)

εφευρίσκομαι (efevrískomai)

ε‧φευ‧ρί‧σκο‧με

Older form: ἐφευρίσκομεν (epheurískomen)

εφευρίσκω εφευρίσκω#Greek

(formal) 1st person plural present form of εφευρίσκω (efevrísko).


ανευρίσκομαι

head

ανευρίσκομαι • (anevrískomai)

el-verb

ανευρίσκομαι • (anevrískomai) passive (past ανευρέθηκα, active ανευρίσκω)

anevrískomai (romanization)
ανευρέθηκα (past)
ανευρίσκω (active)

ανευρίσκομε (anevrískome)

α‧νευ‧ρί‧σκο‧μαι

ανευρίσκω ανευρίσκω#Greek


περιεπλάκη

head

περιεπλάκη • (periepláki)

el-verb-form

περιεπλάκη • (periepláki)

πε‧ρι‧ε‧πλά‧κη

Το θέμα περιεπλάκη και δεν μπορέσαμε να βρούμε λύση.

The issue was entangled and we were not able to find a solution.

To théma periepláki kai den borésame na vroúme lýsi.

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


ανευρίσκομε

head

ανευρίσκομε • (anevrískome)

el-verb-form

ανευρίσκομε • (anevrískome)

ανευρίσκομαι (anevrískomai)

α‧νευ‧ρί‧σκο‧με

Older form: ἀνευρίσκομεν (aneurískomen)

ανευρίσκω ανευρίσκω#Greek

(formal) 1st person plural present form of ανευρίσκω (anevrísko).


περιεπλάκην

head

περιεπλάκην • (perieplákin)

el-verb-form

περιεπλάκην • (perieplákin)

πε‧ρι‧ε‧πλά‧κην

περιπλέκομαι περιπλέκομαι#Greek

περιπλέκω περιπλέκω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of περιπλέκομαι (periplékomai) passive of περιπλέκω.


εγείρουμε

head

εγείρουμε • (egeíroume)

el-verb-form

εγείρουμε • (egeíroume)

ε‧γεί‧ρου‧με

εγείρω εγείρω#Greek

1st person plural present form of εγείρω (egeíro).


εγείρομε

head

εγείρομε • (egeírome)

el-verb-form

εγείρομε • (egeírome)

εγείρομαι (egeíromai)

Older form: ἐγείρομεν (egeíromen)

εγείρω εγείρω#Greek

(formal) 1st person plural present form of εγείρω (egeíro).


ηγέρθην

head

ηγέρθην • (igérthin)

el-verb-form

ηγέρθην • (igérthin)

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


εγέρθηκε

head

εγέρθηκε • (egérthike)

el-verb-form

εγέρθηκε • (egérthike)

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

3rd person singular simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


εγείρομαι

head

εγείρομαι • (egeíromai)

el-verb

εγείρομαι • (egeíromai) passive (past εγέρθηκα, active εγείρω)

egeíromai (romanization)
εγέρθηκα (past)
εγείρω (active)

εγείρομε (egeírome)

ε‧γεί‧ρο‧μαι

εγείρω εγείρω#Greek


εγέρθηκαν

head

εγέρθηκαν • (egérthikan)

el-verb-form

εγέρθηκαν • (egérthikan)

ε‧γέρ‧θη‧καν

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

3rd person plural simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


ήγειρα

head

ήγειρα • (ígeira)

el-verb-form

ήγειρα • (ígeira)

Older form: ἤγειρον (ḗgeiron)

εγείρω εγείρω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of εγείρω (egeíro).

Polytonic spelling: ἤγειρα (ḗgeira)

εγείρω εγείρω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of εγείρω (egeíro).


ηγέρθη

head

ηγέρθη • (igérthi)

el-verb-form

ηγέρθη • (igérthi)

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


εγέρθηκα

head

εγέρθηκα • (egérthika)

el-verb-form

εγέρθηκα • (egérthika)

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

used in Modern Greek mostly in 3rd persons: ηγέρθη


εγερθήκαν

head

εγερθήκαν • (egerthíkan)

el-verb-form

εγερθήκαν • (egerthíkan)

ε‧γερ‧θή‧καν

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

(informal) 3rd person plural simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


εγερθήκανε

head

εγερθήκανε • (egerthíkane)

el-verb-form

εγερθήκανε • (egerthíkane)

ε‧γερ‧θή‧κα‧νε

εγερθήκαν εγερθήκαν#Greek

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

colloquial variation of εγερθήκαν (egerthíkan), 3rd person plural simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


ανοηταίνω

head

ανοηταίνω • (anoïtaíno)

el-verb

ανοηταίνω • (anoïtaíno) (past —, passive —)


ηγέρθησαν

head

ηγέρθησαν • (igérthisan)

el-verb-form

ηγέρθησαν • (igérthisan)

η‧γέρ‧θη‧σαν

1st person: ηγέρθην (igérthin), ἠγέρθην (ēgérthēn)

εγείρομαι εγείρομαι#Greek

εγείρω εγείρω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of εγείρομαι (egeíromai) passive of εγείρω.


ανοιγμένος

head

ανοιγμένος • (anoigménos) m (feminine ανοιγμένη, neuter ανοιγμένο)

anoigménos (romanization)
ανοιγμένη (feminine)
ανοιγμένο (neuter)
ανοιγμένος (masculine nominative singular)
ανοιγμένη (feminine nominative singular)
ανοιγμένο (neuter nominative singular)
ανοιγμένοι (masculine nominative plural)
ανοιγμένες (feminine nominative plural)
ανοιγμένα (neuter nominative plural)
ανοιγμένου (genitive masculine singular)
ανοιγμένης (feminine genitive singular)
ανοιγμένου (genitive neuter singular)
ανοιγμένων (genitive masculine plural)
ανοιγμένων (feminine genitive plural)
ανοιγμένων (genitive neuter plural)
ανοιγμένο (accusative masculine singular)
ανοιγμένη (accusative feminine singular)
ανοιγμένο (accusative neuter singular)
ανοιγμένους (accusative masculine plural)
ανοιγμένες (accusative feminine plural)
ανοιγμένα (accusative neuter plural)
ανοιγμένε (masculine singular vocative)
ανοιγμένη (feminine singular vocative)
ανοιγμένο (neuter singular vocative)
ανοιγμένοι (masculine plural vocative)
ανοιγμένες (feminine plural vocative)
ανοιγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανοιγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανοιγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ανοιγμένος •

ανοιγμένοι •

ανοιγμένες •

ανοιγμένου •

ανοιγμένης •

ανοιγμένου •

ανοιγμένων •

ανοιγμένων •

ανοιγμένων •

ανοιγμένους •

ανοιγμένες •

ανοιγμένοι •

ανοιγμένες •

α‧νοιγ‧μέ‧νος

Perfect participle of ανοίγομαι (anoígomai), passive voice of ανοίγω (anoígo, “I open”).


ματώθηκα

head

ματώθηκα • (matóthika)

el-verb-form

ματώθηκα • (matóthika)

ματώνομαι ματώνομαι#Greek

ματώνω ματώνω#Greek

1st person singular simple past form of ματώνομαι (matónomai) passive of ματώνω.


αιματώθηκα

head

αιματώθηκα • (aimatóthika)

el-verb-form

αιματώθηκα • (aimatóthika)

αι‧μα‧τώ‧θη‧κα

αιματώνομαι αιματώνομαι#Greek

αιματώνω αιματώνω#Greek

1st person singular simple past form of αιματώνομαι (aimatónomai) passive of αιματώνω.


ματώνομαι

head

ματώνομαι • (matónomai)

el-verb

ματώνομαι • (matónomai) passive (past ματώθηκα, active ματώνω)

matónomai (romanization)
ματώθηκα (past)
ματώνω (active)

μα‧τώ‧νο‧μαι

ματώνω ματώνω#Greek


τελειώθηκα

head

τελειώθηκα • (teleióthika)

el-verb-form

τελειώθηκα • (teleióthika)

τε‧λει‧ώ‧θη‧κα

τελειώνομαι τελειώνομαι#Greek

τελειώνω τελειώνω#Greek

1st person singular simple past form of τελειώνομαι (teleiónomai). "I perfected myself" - active τελειώνω (teleióno), with different sense


τελειώνομαι

head

τελειώνομαι • (teleiónomai)

el-verb

τελειώνομαι • (teleiónomai) passive (past τελειώθηκα)

teleiónomai (romanization)
τελειώθηκα (past)
teleióno (romanization)

τε‧λει‧ώ‧νο‧μαι


ζημιώθηκα

head

ζημιώθηκα • (zimióthika)

el-verb-form

ζημιώθηκα • (zimióthika)

ζη‧μι‧ώ‧θη‧κα

ζημιώνομαι ζημιώνομαι#Greek

ζημιώνω ζημιώνω#Greek

1st person singular simple past form of ζημιώνομαι (zimiónomai) passive of ζημιώνω.


απομονωμένε

head

απομονωμένε • (apomonoméne)

α‧πο‧μο‧νω‧μέ‧νε

απομονωμένος απομονωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of απομονωμένος (apomonoménos).


ζημίωσα

ζημίωσα • (zimíosa)

el-verb-form

ζημίωσα • (zimíosa)

ζημιώνω ζημιώνω#Greek

1st person singular simple past form of ζημιώνω (zimióno).


ανορθώσεις

head

ανορθώσεις • (anorthóseis)

el-verb-form

ανορθώσεις • (anorthóseis)

α‧νορ‧θώ‧σεις

ανορθώνω ανορθώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of ανορθώνω (anorthóno).


ζημιώνομαι

head

ζημιώνομαι • (zimiónomai)

el-verb

ζημιώνομαι • (zimiónomai) passive (past ζημιώθηκα, active ζημιώνω)

zimiónomai (romanization)
ζημιώθηκα (past)
ζημιώνω (active)

ζημιώνομε (zimiónome)

ζη‧μι‧ώ‧νο‧μαι

ζημιώνω ζημιώνω#Greek


αφυδατώσεις

head

αφυδατώσεις • (afydatóseis)

el-verb-form

αφυδατώσεις • (afydatóseis)

α‧φυ‧δα‧τώ‧σεις

αφυδατώνω αφυδατώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αφυδατώνω (afydatóno).


αποσαθρώσεις

head

αποσαθρώσεις • (aposathróseis)

el-verb-form

αποσαθρώσεις • (aposathróseis)

α‧πο‧σα‧θρώ‧σεις

αποσαθρώνω αποσαθρώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αποσαθρώνω (aposathróno).


αποστειρώσεις

head

αποστειρώσεις • (aposteiróseis)

el-verb-form

αποστειρώσεις • (aposteiróseis)

α‧πο‧στει‧ρώ‧σεις

αποστειρώνω αποστειρώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αποστειρώνω (aposteiróno).


βελτιώσεις

head

βελτιώσεις • (veltióseis)

el-verb-form

βελτιώσεις • (veltióseis)

βελ‧τι‧ώ‧σεις

βελτιώνω βελτιώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of βελτιώνω (veltióno).


διαβεβαιώσεις

head

διαβεβαιώσεις • (diavevaióseis)

el-verb-form

διαβεβαιώσεις • (diavevaióseis)

δι‧α‧βε‧βαι‧ώ‧σεις

διαβεβαιώνω διαβεβαιώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of διαβεβαιώνω (diavevaióno).


αιματώνομαι

head

αιματώνομαι • (aimatónomai)

el-verb

αιματώνομαι • (aimatónomai) passive (past αιματώθηκα, active αιματώνω)

aimatónomai (romanization)
αιματώθηκα (past)
αιματώνω (active)

αι‧μα‧τώ‧νο‧μαι

αιματώνω αιματώνω#Greek


ανεβάστηκα

head

ανεβάστηκα • (anevástika)

el-verb-form

ανεβάστηκα • (anevástika)

α‧νε‧βά‧στη‧κα

ανεβάζομαι ανεβάζομαι#Greek

ανεβάζω ανεβάζω#Greek

1st person singular simple past form of ανεβάζομαι (anevázomai) passive of ανεβάζω.


παίζουμε

head

παίζουμε • (paízoume)

el-verb-form

παίζουμε • (paízoume)

παίζω παίζω#Greek

1st person plural present form of παίζω (paízo).


παίζομε

head

παίζομε • (paízome)

el-verb-form

παίζομε • (paízome)

παίζομαι (paízomai)

παίζω παίζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of παίζω (paízo).


ανεβάζομαι

head

ανεβάζομαι • (anevázomai)

el-verb

ανεβάζομαι • (anevázomai) passive (past ανεβάστηκα, active ανεβάζω)

anevázomai (romanization)
ανεβάστηκα (past)
ανεβάζω (active)

α‧νε‧βά‧ζο‧μαι

Το πιάνο ανεβάστηκε στον πέμπτο όροφο με γερανό.

The piano was lifted up to the tenth floor by a crane.

To piáno anevástike ston pémpto órofo me geranó.

ανεβάζω ανεβάζω#Greek

(rare) passive of ανεβάζω (anevázo) used in expressions for

Ο «Άμλετ» ανεβάστηκε από τρεις θιάσους πέρσι.
O «Ámlet» anevástike apó treis thiásous pérsi.
Hamlet was produced by three different companies last year.

ανεβάζω ανεβάζω#Greek

Τα αρχεία ανεβάστηκαν πολύ γρήγορα.

with alternative use of ανεβαίνω (anevaíno, “I ascend”)

ανεβάζω ανεβάζω#Greek


αρματώνομε

head

αρματώνομε • (armatónome)

el-verb-form

αρματώνομε • (armatónome)

αρματώνομαι (armatónomai)

αρ‧μα‧τώ‧νο‧με

αρματώνω αρματώνω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αρματώνω (armatóno).


λερώνουμε

head

λερώνουμε • (lerónoume)

el-verb-form

λερώνουμε • (lerónoume)

λε‧ρώ‧νου‧με

λερώνω λερώνω#Greek

1st person plural present form of λερώνω (leróno).


εκκενώνουμε

head

εκκενώνουμε • (ekkenónoume)

el-verb-form

εκκενώνουμε • (ekkenónoume)

εκ‧κε‧νώ‧νου‧με

εκκενώνω εκκενώνω#Greek

1st person plural present form of εκκενώνω (ekkenóno).


αρματώνουμε

head

αρματώνουμε • (armatónoume)

el-verb-form

αρματώνουμε • (armatónoume)

αρ‧μα‧τώ‧νου‧με

αρματώνω αρματώνω#Greek


λερώνομε

head

λερώνομε • (lerónome)

el-verb-form

λερώνομε • (lerónome)

λερώνομαι (lerónomai)

λερώνω λερώνω#Greek

(formal) 1st person plural present form of λερώνω (leróno).


εκκενώνομε

head

εκκενώνομε • (ekkenónome)

el-verb-form

εκκενώνομε • (ekkenónome)

εκκενώνομαι (ekkenónomai)

εκ‧κε‧νώ‧νο‧με

εκκενώνω εκκενώνω#Greek

(formal) 1st person plural present form of εκκενώνω (ekkenóno).


έξυσα

head

έξυσα • (éxysa)

el-verb-form

έξυσα • (éxysa)

Polytonic spelling: ἔξυσα

ξύνω ξύνω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ξύνω (xýno).


ξύστηκα

head

ξύστηκα • (xýstika)

el-verb-form

ξύστηκα • (xýstika)

ξύνομαι ξύνομαι#Greek

ξύνω ξύνω#Greek

1st person singular simple past form of ξύνομαι (xýnomai) passive of ξύνω.


ξύνουμε

head

ξύνουμε • (xýnoume)

el-verb-form

ξύνουμε • (xýnoume)

ξύνω ξύνω#Greek

1st person plural present form of ξύνω (xýno).


ξύνομε

head

ξύνομε • (xýnome)

el-verb-form

ξύνομε • (xýnome)

ξύνομαι (xýnomai)

ξύνω ξύνω#Greek

(rare formal) 1st person plural present form of ξύνω (xýno).


ξύθηκα

head

ξύθηκα • (xýthika)

el-verb-form

ξύθηκα • (xýthika)

ξύνομαι ξύνομαι#Greek

ξύνω ξύνω#Greek


ξύνομαι

head

ξύνομαι • (xýnomai)

el-verb

ξύνομαι • (xýnomai) passive (past ξύστηκα/ξύθηκα, active ξύνω)

xýnomai (romanization)
ξύστηκα (past)
ξύθηκα (past)
ξύνω (active)

ξύνομε (xýnome)


καλούμε

head

καλούμε • (kaloúme)

el-verb-form

καλούμε • (kaloúme)

καλούμαι (kaloúmai)

Older form: καλοῦμεν (kaloûmen)

καλώ καλώ#Greek

1st person plural present form of καλώ (kaló).


εκλήθην

head

εκλήθην • (eklíthin)

el-verb-form

εκλήθην • (eklíthin)

Polytonic spelling: ἐκλήθην (eklḗthēn)

καλούμαι καλούμαι#Greek

καλώ καλώ#Greek

(archaical) 1st person singular simple past form of καλούμαι (kaloúmai) passive of καλώ. "I was summoned"


εκλήθη

head

εκλήθη • (eklíthi)

el-verb-form

εκλήθη • (eklíthi)

3rd person of the ancient ἐκλήθην (eklḗthēn)

Εκλήθη να καταθέσει ως μάρτυρας.

S/he was summoned to testify as a witness.

καλούμαι καλούμαι#Greek

καλώ καλώ#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of καλούμαι (kaloúmai) passive of καλώ.


εκλήθησαν

head

εκλήθησαν • (eklíthisan)

el-verb-form

εκλήθησαν • (eklíthisan)

ε‧κλή‧θη‧σαν

3rd person, plural of the ancient ἐκλήθην (eklḗthēn)

Εκλήθησαν να καταθέσουν ως μάρτυρες.

They were summoned to testify as witnesses.

καλούμαι καλούμαι#Greek

καλώ καλώ#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of καλούμαι (kaloúmai) passive of καλώ.


κλιμακώσεις

head

κλιμακώσεις • (klimakóseis)

el-verb-form

κλιμακώσεις • (klimakóseis)

κλι‧μα‧κώ‧σεις

κλιμακώνω κλιμακώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of κλιμακώνω (klimakóno).


διαμορφώσεις

head

διαμορφώσεις • (diamorfóseis)

el-verb-form

διαμορφώσεις • (diamorfóseis)

δι‧α‧μορ‧φώ‧σεις

διαμορφώνω διαμορφώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of διαμορφώνω (diamorfóno).


αποσταγμένος

head

αποσταγμένος • (apostagménos) m (feminine αποσταγμένη, neuter αποσταγμένο)

apostagménos (romanization)
αποσταγμένη (feminine)
αποσταγμένο (neuter)
αποσταγμένος (masculine nominative singular)
αποσταγμένη (feminine nominative singular)
αποσταγμένο (neuter nominative singular)
αποσταγμένοι (masculine nominative plural)
αποσταγμένες (feminine nominative plural)
αποσταγμένα (neuter nominative plural)
αποσταγμένου (genitive masculine singular)
αποσταγμένης (feminine genitive singular)
αποσταγμένου (genitive neuter singular)
αποσταγμένων (genitive masculine plural)
αποσταγμένων (feminine genitive plural)
αποσταγμένων (genitive neuter plural)
αποσταγμένο (accusative masculine singular)
αποσταγμένη (accusative feminine singular)
αποσταγμένο (accusative neuter singular)
αποσταγμένους (accusative masculine plural)
αποσταγμένες (accusative feminine plural)
αποσταγμένα (accusative neuter plural)
αποσταγμένε (masculine singular vocative)
αποσταγμένη (feminine singular vocative)
αποσταγμένο (neuter singular vocative)
αποσταγμένοι (masculine plural vocative)
αποσταγμένες (feminine plural vocative)
αποσταγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποσταγμένος

el-decl-adj-table

αποσταγμένος •

αποσταγμένη •

αποσταγμένο •

αποσταγμένοι •

αποσταγμένες •

αποσταγμένα •

αποσταγμένου •

αποσταγμένης •

αποσταγμένου •

αποσταγμένων •

αποσταγμένων •

αποσταγμένων •

αποσταγμένο •

αποσταγμένη •

αποσταγμένο •

αποσταγμένους •

αποσταγμένες •

αποσταγμένα •

αποσταγμένε •

αποσταγμένη •

αποσταγμένο •

αποσταγμένοι •

αποσταγμένες •

αποσταγμένα •

α‧πο‧σταγ‧μέ‧νος

Perfect participle of αποστάζομαι (apostázomai), passive voice of αποστάζω (“distil”) & see απεσταγμένος (apestagménos).

participle of

also see δυϊλισμένος (dyïlisménos)

(not formal) distilled (obtained by distillation)


συμπληρώσεις

head

συμπληρώσεις • (sympliróseis)

el-verb-form

συμπληρώσεις • (sympliróseis)

συ‧μπλη‧ρώ‧σεις

συμπληρώνω συμπληρώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of συμπληρώνω (sympliróno).


απεσταγμένος

head

απεσταγμένος • (apestagménos) m (feminine απεσταγμένη, neuter απεσταγμένο)

apestagménos (romanization)
απεσταγμένη (feminine)
απεσταγμένο (neuter)
απεσταγμένος (masculine nominative singular)
απεσταγμένη (feminine nominative singular)
απεσταγμένο (neuter nominative singular)
απεσταγμένοι (masculine nominative plural)
απεσταγμένες (feminine nominative plural)
απεσταγμένα (neuter nominative plural)
απεσταγμένου (genitive masculine singular)
απεσταγμένης (feminine genitive singular)
απεσταγμένου (genitive neuter singular)
απεσταγμένων (genitive masculine plural)
απεσταγμένων (feminine genitive plural)
απεσταγμένων (genitive neuter plural)
απεσταγμένο (accusative masculine singular)
απεσταγμένη (accusative feminine singular)
απεσταγμένο (accusative neuter singular)
απεσταγμένους (accusative masculine plural)
απεσταγμένες (accusative feminine plural)
απεσταγμένα (accusative neuter plural)
απεσταγμένε (masculine singular vocative)
απεσταγμένη (feminine singular vocative)
απεσταγμένο (neuter singular vocative)
απεσταγμένοι (masculine plural vocative)
απεσταγμένες (feminine plural vocative)
απεσταγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απεσταγμένος

el-decl-adj-table

απεσταγμένος •

απεσταγμένη •

απεσταγμένο •

απεσταγμένοι •

απεσταγμένες •

απεσταγμένα •

απεσταγμένου •

απεσταγμένης •

απεσταγμένου •

απεσταγμένων •

απεσταγμένων •

απεσταγμένων •

απεσταγμένο •

απεσταγμένη •

απεσταγμένο •

απεσταγμένους •

απεσταγμένες •

απεσταγμένα •

απεσταγμένε •

απεσταγμένη •

απεσταγμένο •

απεσταγμένοι •

απεσταγμένες •

απεσταγμένα •

α‧πε‧σταγ‧μέ‧νος

Perfect participle of αποστάζομαι (apostázomai), passive voice of αποστάζω (apostázo) & Calque of French distillé

αποσταγμένος αποσταγμένος#Greek

ἀπεσταγμένος

(learned) formal form of αποσταγμένος (apostagménos) as the ancient ἀπεσταγμένος (apestagménos)


κατέχω

head

κατέχω • (katécho)

el-verb

κατέχω • (katécho) (imperfect κατείχα, passive κατέχομαι)

katécho (romanization)
κατείχα (imperfect)
κατέχομαι (passive)

Inherited and learned borrowing from Ancient Greek κατέχω (katékhō). By surface analysis, κατ- (kat-) + έχω (écho).

surf

to hold, to occupy (:position, rank, role, status, title, etc.)

to have mastery of, to have mastered, to possess (to have proficiency in or knowledge of: language, skill, etc.)

to possess (of an idea, thought, etc.: to dominate (someone's mind); to strongly influence)


μειώσεις

head

μειώσεις • (meióseis)

el-verb-form

μειώσεις • (meióseis)

μειώνω μειώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of μειώνω (meióno).


ενηλικιώθηκα

head

ενηλικιώθηκα • (enilikióthika)

el-verb-form

ενηλικιώθηκα • (enilikióthika)

ε‧νη‧λι‧κι‧ώ‧θη‧κα

ενηλικιώνομαι ενηλικιώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ενηλικιώνομαι (enilikiónomai), a deponent verb


ξέρανε

head

ξέρανε • (xérane)

el-verb-form

ξέρανε • (xérane)

ξεραίνω ξεραίνω#Greek

3rd person singular simple past form of ξεραίνω (xeraíno).

ξέρω ξέρω#Greek

ξέραν ξέραν#Greek

3rd person plural imperfect form of ξέρω (xéro), form of ξέραν (xéran)


μετείχα

head

μετείχα • (meteícha)

el-verb-form

μετείχα • (meteícha)

Older form: μετεῖχον (meteîkhon)

μετέχω μετέχω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of μετέχω (metécho).

Older form: μετέσχον (metéskhon)

μετέχω μετέχω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of μετέχω (metécho).