αναγράφω

head

αναγράφω • (anagráfo)

el-verb

αναγράφω • (anagráfo) (past ανέγραψα, passive αναγράφομαι)

anagráfo (romanization)
ανέγραψα (past)
αναγράφομαι (passive)
αναγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
αναγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναγραφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
αναγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναγραφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
αναγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναγραφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανεγράφη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
αναγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναγραφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανεγράφησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αναγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάγραφε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάγραψε (active imperative perfective second-person singular)
αναγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
αναγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
αναγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναγράφοντας (active participle present)
αναγραφόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αναγράψει (active participle past)
αναγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναγράψει (active infinitive-aorist)
αναγραφεί (infinitive-aorist passive)
αναγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναγράφω ("engrave publicly"). Morphologically, from ανα- (“up”) + γράφω (“write”).

lbor

to insert, enter, record (make an entry, enter a record)


ξύνω

head

ξύνω • (xýno)

el-verb

ξύνω • (xýno) (past έξυσα, passive ξύνομαι, p‑past ξύστηκα/ξύθηκα, ppp ξυμένος / ξυσμένος)

xýno (romanization)
έξυσα (past)
ξύνομαι (passive)
ξύστηκα (passive past)
ξύθηκα (passive past)
ξυμένος (participle passive perfect)
ξυσμένος (participle passive perfect)
ξύνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξύνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξύνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξύνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξύνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξύνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξύνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξυνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξύνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξύνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξυνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξύνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξύνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξύνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έξυνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έξυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ξυνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξυνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έξυνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έξυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ξυνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξυνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έξυνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έξυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ξυνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξυνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξύναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξυνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξύνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξυνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έξυναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξύναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξύνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έξυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξύνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξυνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ξύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξύνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξύνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ξυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξύνε (active imperative imperfective second-person singular)
ξύσε (active imperative perfective second-person singular)
ξύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξύνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξύστε (active imperative perfective plural second-person)
ξύνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξύνοντας (active participle present)
έχοντας ξύσει (active participle past)
ξυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξυσμένος (participle passive past)
ξύσει (active infinitive-aorist)
ξυστεί (infinitive-aorist passive)
ξυθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ξύνω (xúnō), from Ancient Greek ξύω (xúō) with addition of a nasal infix based on the common aorist stem ξυσ-.


αναδημιούργησα

head

αναδημιούργησα • (anadimioúrgisa)

el-verb-form

αναδημιούργησα • (anadimioúrgisa)

αναδημιουργώ αναδημιουργώ#Greek

1st person singular simple past form of αναδημιουργώ (anadimiourgó).


αναδημιουργήθηκα

head

αναδημιουργήθηκα • (anadimiourgíthika)

el-verb-form

αναδημιουργήθηκα • (anadimiourgíthika)

αναδημιουργούμαι αναδημιουργούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδημιουργούμαι (anadimiourgoúmai).


αναδημιουργούμαι

head

αναδημιουργούμαι • (anadimiourgoúmai)

el-verb

αναδημιουργήθηκα

αναδημιουργώ

αναδημιουργούμαι • (anadimiourgoúmai) passive (past αναδημιουργήθηκα, active αναδημιουργώ)

anadimiourgoúmai (romanization)
αναδημιουργήθηκα (past)
αναδημιουργώ (active)

αναδημιουργώ αναδημιουργώ#Greek


αναδημιουργώ

head

αναδημιουργώ • (anadimiourgó)

el-verb

αναδημιούργησα

αναδημιουργούμαι

αναδημιουργώ • (anadimiourgó) (past αναδημιούργησα, passive αναδημιουργούμαι)

anadimiourgó (romanization)
αναδημιούργησα (past)
αναδημιουργούμαι (passive)

(biology, manufacturing) to regenerate, recreate


αναδιάρθρωσα

head

αναδιάρθρωσα • (anadiárthrosa)

el-verb-form

αναδιάρθρωσα • (anadiárthrosa)

αναδιαρθρώνω αναδιαρθρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναδιαρθρώνω (anadiarthróno).


αναδημοσίευσα

head

αναδημοσίευσα • (anadimosíefsa)

el-verb-form

αναδημοσίευσα • (anadimosíefsa)

αναδημοσιεύω αναδημοσιεύω#Greek

1st person singular simple past form of αναδημοσιεύω (anadimosiévo).


αναδημοσιεύθηκα

head

αναδημοσιεύθηκα • (anadimosiéfthika)

el-verb-form

αναδημοσιεύθηκα • (anadimosiéfthika)

αναδημοσιεύομαι αναδημοσιεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδημοσιεύομαι (anadimosiévomai).


αναδημοσιεύτηκα

head

αναδημοσιεύτηκα • (anadimosiéftika)

el-verb-form

αναδημοσιεύτηκα • (anadimosiéftika)

αναδημοσιεύομαι αναδημοσιεύομαι#Greek


αναδιαρθρώθηκα

αναδιαρθρώνομαι αναδιαρθρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδιαρθρώνομαι (anadiarthrónomai).


διάρθρωσα

head

διάρθρωσα • (diárthrosa)

el-verb-form

διάρθρωσα • (diárthrosa)

διαρθρώνω διαρθρώνω#Greek

1st person singular simple past form of διαρθρώνω (diarthróno).


διαρθρώθηκα

διαρθρώνομαι διαρθρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαρθρώνομαι (diarthrónomai).


αναδεύω

head

αναδεύω • (anadévo)

el-verb

αναδεύω • (anadévo) (past ανάδεψα, passive αναδεύομαι)

anadévo (romanization)
ανάδεψα (past)
αναδεύομαι (passive)
αναδεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναδέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναδεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναδεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναδευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναδευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναδεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναδέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναδεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναδεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναδευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναδευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναδεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναδέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναδεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναδεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναδευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναδευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναδεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναδέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναδεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
αναδευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναδευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναδευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναδεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναδέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναδεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναδεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναδευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναδευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναδευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναδεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναδεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναδέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναδέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναδεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναδεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναδεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναδευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναδευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναδευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναδευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάδευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάδεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ανάδευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναδευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναδευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναδεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναδεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάδευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάδεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ανάδευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναδευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναδευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναδεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναδεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάδευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάδεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ανάδευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναδευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναδευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναδεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναδεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναδεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναδέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναδεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναδευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναδευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναδευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναδεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναδέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναδεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναδευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναδευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναδευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάδευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναδεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναδεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάδεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναδέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναδέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανάδευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναδεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναδευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναδεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναδευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναδευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αναδεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναδευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναδευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναδεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναδέψω (active first-person future indicative perfective singular)
αναδεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναδεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναδευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αναδευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάδευε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάδεψε (active imperative perfective second-person singular)
ανάδευ' ¹ (active imperative perfective rare second-person singular)
ανάδευσε (active imperative perfective second-person singular)
αναδέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αναδεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναδεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναδέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αναδεύτε² (active imperative perfective plural rare second-person)
αναδεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναδεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναδευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναδευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναδεύοντας (active participle present)
έχοντας αναδέψει (active participle past)
αναδεύσει (active participle past)
αναδευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναδέψει (active infinitive-aorist)
αναδεύσει (active infinitive-aorist)
αναδευτεί (infinitive-aorist passive)
αναδευθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Hellenistic Koine Greek ἀναδεύω (anadeúō). By surface analysis, ανα- (“re”) + δεύω (dévo, “ancient verb for 'stir liquid with dry mass'”).

surf

to agitate (mix vigorously, particularly mechanically, to produce even mixture)


αναδιαρθρώνομαι

head

αναδιαρθρώνομαι • (anadiarthrónomai)

el-verb

αναδιαρθρώθηκα

αναδιαρθρώνω

αναδιαρθρώνομαι • (anadiarthrónomai) passive (past αναδιαρθρώθηκα, active αναδιαρθρώνω)

anadiarthrónomai (romanization)
αναδιαρθρώθηκα (past)
αναδιαρθρώνω (active)

αναδιαρθρώνω αναδιαρθρώνω#Greek


διαρθρώνω

head

διαρθρώνω • (diarthróno)

el-verb

διαρθρώνομαι

διαρθρώνω • (diarthróno) (past διάρθρωσα, passive διαρθρώνομαι)

diarthróno (romanization)
διάρθρωσα (past)
διαρθρώνομαι (passive)


αναδημοσιεύω

head

αναδημοσιεύω • (anadimosiévo)

el-verb

αναδημοσίευσα

αναδημοσιεύομαι

αναδημοσιεύω • (anadimosiévo) (past αναδημοσίευσα, passive αναδημοσιεύομαι)

anadimosiévo (romanization)
αναδημοσίευσα (past)
αναδημοσιεύομαι (passive)


αναδημοσιεύομαι

head

αναδημοσιεύομαι • (anadimosiévomai)

el-verb

αναδημοσιεύτηκα

αναδημοσιεύθηκα

αναδημοσιεύω

αναδημοσιεύομαι • (anadimosiévomai) passive (past αναδημοσιεύτηκα/αναδημοσιεύθηκα, active αναδημοσιεύω)

anadimosiévomai (romanization)
αναδημοσιεύτηκα (past)
αναδημοσιεύθηκα (past)
αναδημοσιεύω (active)

αναδημοσιεύω αναδημοσιεύω#Greek


διαρθρώνομαι

head

διαρθρώνομαι • (diarthrónomai)

el-verb

διαρθρώνομαι • (diarthrónomai) passive (past διαρθρώθηκα, active διαρθρώνω)

diarthrónomai (romanization)
διαρθρώθηκα (past)
διαρθρώνω (active)

διαρθρώνω διαρθρώνω#Greek


βρεγμένος

head

βρεγμένος • (vregménos) m (feminine βρεγμένη, neuter βρεγμένο)

vregménos (romanization)
βρεγμένη (feminine)
βρεγμένο (neuter)
βρεγμένος (masculine nominative singular)
βρεγμένη (feminine nominative singular)
βρεγμένο (neuter nominative singular)
βρεγμένοι (masculine nominative plural)
βρεγμένες (feminine nominative plural)
βρεγμένα (neuter nominative plural)
βρεγμένου (genitive masculine singular)
βρεγμένης (feminine genitive singular)
βρεγμένου (genitive neuter singular)
βρεγμένων (genitive masculine plural)
βρεγμένων (feminine genitive plural)
βρεγμένων (genitive neuter plural)
βρεγμένο (accusative masculine singular)
βρεγμένη (accusative feminine singular)
βρεγμένο (accusative neuter singular)
βρεγμένους (accusative masculine plural)
βρεγμένες (accusative feminine plural)
βρεγμένα (accusative neuter plural)
βρεγμένε (masculine singular vocative)
βρεγμένη (feminine singular vocative)
βρεγμένο (neuter singular vocative)
βρεγμένοι (masculine plural vocative)
βρεγμένες (feminine plural vocative)
βρεγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βρεγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βρεγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

βρεγμένους •

Perfect participle of βρέχομαι (vréchomai), passive voice of βρέχω (“I wet -also: rain-”).


αναδίνω

head

αναδίνω • (anadíno)

el-verb

αναδίνω • (anadíno) (imperfect ανέδινα) found chiefly in the present and imperfect tenses

anadíno (romanization)
ανέδινα (imperfect)

αναδίδω αναδίδω#Greek


αναδίδω

head

αναδίδω • (anadído)

el-verb

αναδίδω • (anadído) (imperfect ανέδιδα) found chiefly in the present and imperfect tenses

anadído (romanization)
ανέδιδα (imperfect)


αναδιαρθρώνω

head

αναδιαρθρώνω • (anadiarthróno)

el-verb

αναδιάρθρωσα

αναδιαρθρώνομαι

αναδιαρθρώνω • (anadiarthróno) (past αναδιάρθρωσα, passive αναδιαρθρώνομαι)

anadiarthróno (romanization)
αναδιάρθρωσα (past)
αναδιαρθρώνομαι (passive)


αναδημιουργημένος

head

αναδημιουργημένη

αναδημιουργημένο

αναδημιουργημένος • (anadimiourgiménos) m (feminine αναδημιουργημένη, neuter αναδημιουργημένο)

el-part

αναδημιουργημέν

anadimiourgiménos (romanization)
αναδημιουργημένη (feminine)
αναδημιουργημένο (neuter)
αναδημιουργημένος (masculine nominative singular)
αναδημιουργημένη (feminine nominative singular)
αναδημιουργημένο (neuter nominative singular)
αναδημιουργημένοι (masculine nominative plural)
αναδημιουργημένες (feminine nominative plural)
αναδημιουργημένα (neuter nominative plural)
αναδημιουργημένου (genitive masculine singular)
αναδημιουργημένης (feminine genitive singular)
αναδημιουργημένου (genitive neuter singular)
αναδημιουργημένων (genitive masculine plural)
αναδημιουργημένων (feminine genitive plural)
αναδημιουργημένων (genitive neuter plural)
αναδημιουργημένο (accusative masculine singular)
αναδημιουργημένη (accusative feminine singular)
αναδημιουργημένο (accusative neuter singular)
αναδημιουργημένους (accusative masculine plural)
αναδημιουργημένες (accusative feminine plural)
αναδημιουργημένα (accusative neuter plural)
αναδημιουργημένε (masculine singular vocative)
αναδημιουργημένη (feminine singular vocative)
αναδημιουργημένο (neuter singular vocative)
αναδημιουργημένοι (masculine plural vocative)
αναδημιουργημένες (feminine plural vocative)
αναδημιουργημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναδημιουργημέν

el-decl-adj-a

αναδημιουργημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αναδημιουργημένος

αναδημιουργημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αναδημιουργημέν

el-decl-adj-table

αναδημιουργημένος •

αναδημιουργημένη •

αναδημιουργημένο •

αναδημιουργημένοι •

αναδημιουργημένες •

αναδημιουργημένα •

αναδημιουργημένου •

αναδημιουργημένης •

αναδημιουργημένου •

αναδημιουργημένων •

αναδημιουργημένων •

αναδημιουργημένων •

αναδημιουργημένο •

αναδημιουργημένη •

αναδημιουργημένο •

αναδημιουργημένους •

αναδημιουργημένες •

αναδημιουργημένα •

αναδημιουργημένε •

αναδημιουργημένη •

αναδημιουργημένο •

αναδημιουργημένοι •

αναδημιουργημένες •

αναδημιουργημένα •

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of αναδημιουργούμαι (anadimiourgoúmai), passive voice of αναδημιουργώ (“Ι recreate”). Morphologically, ανα- (ana-, “re-”) + δημιουργημένος (dimiourgiménos, “created”).

participle of

αναδημιουργούμαι

af

δημιουργημένος


χοροστάτησα

head

χοροστάτησα • (chorostátisa)

el-verb-form

χοροστάτησα • (chorostátisa)

χοροστατώ χοροστατώ#Greek

1st person singular simple past form of χοροστατώ (chorostató).


φαλίρισα

head

φαλίρισα • (falírisa)

el-verb-form

φαλίρισα • (falírisa)

φαλιρίζω φαλιρίζω#Greek

1st person singular simple past form of φαλιρίζω (falirízo).


προπληρώθηκα

head

προπληρώθηκα • (propliróthika)

el-verb-form

προπληρώθηκα • (propliróthika)

προπληρώνομαι προπληρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of προπληρώνομαι (proplirónomai).


ξαπλώθηκα

head

ξαπλώθηκα • (xaplóthika)

el-verb-form

ξαπλώθηκα • (xaplóthika)

ξαπλώνομαι ξαπλώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξαπλώνομαι (xaplónomai).


προπλήρωσα

head

προπλήρωσα • (proplírosa)

el-verb-form

προπλήρωσα • (proplírosa)

προπληρώνω προπληρώνω#Greek

1st person singular simple past form of προπληρώνω (propliróno).


δικάστηκα

head

δικάστηκα • (dikástika)

el-verb-form

δικάστηκα • (dikástika)

δικάζομαι δικάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of δικάζομαι (dikázomai).


διασκεύασα

head

διασκεύασα • (diaskévasa)

el-verb-form

διασκεύασα • (diaskévasa)

διασκευάζω διασκευάζω#Greek

1st person singular simple past form of διασκευάζω (diaskevázo).


διασκευάστηκα

head

διασκευάστηκα • (diaskevástika)

el-verb-form

διασκευάστηκα • (diaskevástika)

διασκευάζομαι διασκευάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διασκευάζομαι (diaskevázomai).


δίκασα

head

δίκασα • (díkasa)

el-verb-form

δίκασα • (díkasa)

δικάζω δικάζω#Greek

1st person singular simple past form of δικάζω (dikázo).


αναδιορίστηκα

head

αναδιορίστηκα • (anadiorístika)

el-verb-form

αναδιορίστηκα • (anadiorístika)

αναδιορίζομαι αναδιορίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδιορίζομαι (anadiorízomai).


ξάπλωσα

head

ξάπλωσα • (xáplosa)

el-verb-form

ξάπλωσα • (xáplosa)

ξαπλώνω ξαπλώνω#Greek

1st person singular simple past form of ξαπλώνω (xaplóno).


προπληρώνομαι

head

προπληρώνομαι • (proplirónomai)

el-verb

προπληρώθηκα

προπληρώνομαι • (proplirónomai) passive (past προπληρώθηκα, active προπληρώνω)

proplirónomai (romanization)
προπληρώθηκα (past)
προπληρώνω (active)

προπληρώνω προπληρώνω#Greek


ξαπλώνομαι

head

ξαπλώνομαι • (xaplónomai)

el-verb

ξαπλώνομαι • (xaplónomai) passive (past ξαπλώθηκα, active ξαπλώνω)

xaplónomai (romanization)
ξαπλώθηκα (past)
ξαπλώνω (active)

ξαπλώνω ξαπλώνω#Greek


αναδιόρισα

head

αναδιόρισα • (anadiórisa)

el-verb-form

αναδιόρισα • (anadiórisa)

αναδιορίζω αναδιορίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναδιορίζω (anadiorízo).


διασκευάζομαι

head

διασκευάζομαι • (diaskevázomai)

el-verb

διασκευάστηκα

διασκευάζομαι • (diaskevázomai) passive (past διασκευάστηκα, active διασκευάζω)

diaskevázomai (romanization)
διασκευάστηκα (past)
διασκευάζω (active)

διασκευάζω διασκευάζω#Greek


δικάζομαι

head

δικάζομαι • (dikázomai)

el-verb

δικάζομαι • (dikázomai) passive (past δικάστηκα, active δικάζω)

dikázomai (romanization)
δικάστηκα (past)
δικάζω (active)

δικάζω δικάζω#Greek


αναδιπλασίασα

head

αναδιπλασίασα • (anadiplasíasa)

el-verb-form

αναδιπλασίασα • (anadiplasíasa)

αναδιπλασιάζω αναδιπλασιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αναδιπλασιάζω (anadiplasiázo).


αναδιορίζω

head

αναδιορίζω • (anadiorízo)

el-verb

αναδιορίζομαι

αναδιορίζω • (anadiorízo) (past αναδιόρισα, passive αναδιορίζομαι)

anadiorízo (romanization)
αναδιόρισα (past)
αναδιορίζομαι (passive)


αναδιορίζομαι

head

αναδιορίζομαι • (anadiorízomai)

el-verb

αναδιορίστηκα

αναδιορίζομαι • (anadiorízomai) passive (past αναδιορίστηκα, active αναδιορίζω)

anadiorízomai (romanization)
αναδιορίστηκα (past)
αναδιορίζω (active)

αναδιορίζω αναδιορίζω#Greek


αναδιπλασιάστηκα

head

αναδιπλασιάστηκα • (anadiplasiástika)

el-verb-form

αναδιπλασιάστηκα • (anadiplasiástika)

αναδιπλασιάζομαι αναδιπλασιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδιπλασιάζομαι (anadiplasiázomai).


αναδιπλασιάζω

head

αναδιπλασιάζω • (anadiplasiázo)

el-verb

αναδιπλασίασα

αναδιπλασιάζομαι

αναδιπλασιάζω • (anadiplasiázo) (past αναδιπλασίασα, passive αναδιπλασιάζομαι)

anadiplasiázo (romanization)
αναδιπλασίασα (past)
αναδιπλασιάζομαι (passive)


αναδιπλασιάζομαι

head

αναδιπλασιάζομαι • (anadiplasiázomai)

el-verb

αναδιπλασιάστηκα

αναδιπλασιάζω

αναδιπλασιάζομαι • (anadiplasiázomai) passive (past αναδιπλασιάστηκα, active αναδιπλασιάζω)

anadiplasiázomai (romanization)
αναδιπλασιάστηκα (past)
αναδιπλασιάζω (active)

αναδιπλασιάζω αναδιπλασιάζω#Greek

passive of αναδιπλασιάζω (anadiplasiázo)


αναδίπλωσα

head

αναδίπλωσα • (anadíplosa)

el-verb-form

αναδίπλωσα • (anadíplosa)

αναδιπλώνω αναδιπλώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναδιπλώνω (anadiplóno).


αναδίφησα

head

αναδίφησα • (anadífisa)

el-verb-form

αναδίφησα • (anadífisa)

αναδιφώ αναδιφώ#Greek

1st person singular simple past form of αναδιφώ (anadifó).


αναδιπλώθηκα

head

αναδιπλώθηκα • (anadiplóthika)

el-verb-form

αναδιπλώθηκα • (anadiplóthika)

αναδιπλώνομαι αναδιπλώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδιπλώνομαι (anadiplónomai).


αναδιφώ

head

αναδιφώ • (anadifó)

el-verb

αναδιφώ • (anadifó) (past αναδίφησα)


αναδιπλώνω

head

αναδιπλώνω • (anadiplóno)

el-verb

αναδιπλώνομαι

αναδιπλώνω • (anadiplóno) (past αναδίπλωσα, passive αναδιπλώνομαι)

anadiplóno (romanization)
αναδίπλωσα (past)
αναδιπλώνομαι (passive)


αναδιπλώνομαι

head

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai)

el-verb

αναδιπλώθηκα

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai) passive (past αναδιπλώθηκα, active αναδιπλώνω)

anadiplónomai (romanization)
αναδιπλώθηκα (past)
αναδιπλώνω (active)


άρον

head

άρον • (áron)

el-verb-form

άρον • (áron)

From Ancient Greek ἆρον (âron), second person singular aorist active imperative form of αἴρω (aírō, “to lift, to remove”).

αίρω αίρω#Greek

(archaic) 2nd person singular perfective imperative active form of αίρω (aíro).

άρον άρον
άρον άρον#Greek

(used in expression): άρον άρον (áron áron, “in a hurry, hastily”)


αναζωπυρώθηκα

head

αναζωπυρώθηκα • (anazopyróthika)

el-verb-form

αναζωπυρώθηκα • (anazopyróthika)

αναζωπυρώνομαι αναζωπυρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναζωπυρώνομαι (anazopyrónomai).


αναζωπύρωσα

head

αναζωπύρωσα • (anazopýrosa)

el-verb-form

αναζωπύρωσα • (anazopýrosa)

αναζωπυρώνω αναζωπυρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναζωπυρώνω (anazopyróno).


αναζωπυρώνομαι

head

αναζωπυρώνομαι • (anazopyrónomai)

el-verb

αναζωπυρώθηκα

αναζωπυρώνομαι • (anazopyrónomai) passive (past αναζωπυρώθηκα, active αναζωπυρώνω)

anazopyrónomai (romanization)
αναζωπυρώθηκα (past)
αναζωπυρώνω (active)

αναζωπυρώνω αναζωπυρώνω#Greek


κρεμασμένος

head

κρεμασμένος • (kremasménos) m (feminine κρεμασμένη, neuter κρεμασμένο)

kremasménos (romanization)
κρεμασμένη (feminine)
κρεμασμένο (neuter)
κρεμασμένος (masculine nominative singular)
κρεμασμένη (feminine nominative singular)
κρεμασμένο (neuter nominative singular)
κρεμασμένοι (masculine nominative plural)
κρεμασμένες (feminine nominative plural)
κρεμασμένα (neuter nominative plural)
κρεμασμένου (genitive masculine singular)
κρεμασμένης (feminine genitive singular)
κρεμασμένου (genitive neuter singular)
κρεμασμένων (genitive masculine plural)
κρεμασμένων (feminine genitive plural)
κρεμασμένων (genitive neuter plural)
κρεμασμένο (accusative masculine singular)
κρεμασμένη (accusative feminine singular)
κρεμασμένο (accusative neuter singular)
κρεμασμένους (accusative masculine plural)
κρεμασμένες (accusative feminine plural)
κρεμασμένα (accusative neuter plural)
κρεμασμένε (masculine singular vocative)
κρεμασμένη (feminine singular vocative)
κρεμασμένο (neuter singular vocative)
κρεμασμένοι (masculine plural vocative)
κρεμασμένες (feminine plural vocative)
κρεμασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κρεμασμένος •

κρεμασμένη •

κρεμασμένο •

κρεμασμένοι •

κρεμασμένες •

κρεμασμένα •

κρεμασμένου •

κρεμασμένης •

κρεμασμένου •

κρεμασμένων •

κρεμασμένων •

κρεμασμένων •

κρεμασμένο •

κρεμασμένη •

κρεμασμένο •

κρεμασμένους •

κρεμασμένες •

κρεμασμένα •

κρεμασμένε •

κρεμασμένη •

κρεμασμένο •

κρεμασμένοι •

κρεμασμένες •

κρεμασμένα •

κρε‧μα‧σμέ‧νος

Perfect participle of κρεμιέμαι (kremiémai), passive voice of κρεμάω / κρεμώ (kremó, “to hang”).

participle of

sto spíti tou kremasménou den miláne gia skoiní

στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί


αναγνωρισμένος

head

αναγνωρισμένη

αναγνωρισμένο

αναγνωρισμένος • (anagnorisménos) m (feminine αναγνωρισμένη, neuter αναγνωρισμένο)

el-part

αναγνωρισμέν

anagnorisménos (romanization)
αναγνωρισμένη (feminine)
αναγνωρισμένο (neuter)
αναγνωρισμένος (masculine nominative singular)
αναγνωρισμένη (feminine nominative singular)
αναγνωρισμένο (neuter nominative singular)
αναγνωρισμένοι (masculine nominative plural)
αναγνωρισμένες (feminine nominative plural)
αναγνωρισμένα (neuter nominative plural)
αναγνωρισμένου (genitive masculine singular)
αναγνωρισμένης (feminine genitive singular)
αναγνωρισμένου (genitive neuter singular)
αναγνωρισμένων (genitive masculine plural)
αναγνωρισμένων (feminine genitive plural)
αναγνωρισμένων (genitive neuter plural)
αναγνωρισμένο (accusative masculine singular)
αναγνωρισμένη (accusative feminine singular)
αναγνωρισμένο (accusative neuter singular)
αναγνωρισμένους (accusative masculine plural)
αναγνωρισμένες (accusative feminine plural)
αναγνωρισμένα (accusative neuter plural)
αναγνωρισμένε (masculine singular vocative)
αναγνωρισμένη (feminine singular vocative)
αναγνωρισμένο (neuter singular vocative)
αναγνωρισμένοι (masculine plural vocative)
αναγνωρισμένες (feminine plural vocative)
αναγνωρισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αναγνωρισμέν

el-decl-adj-a

αναγνωρισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αναγνωρισμένος

αναγνωρισμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναγνωρισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναγνωρισμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

αναγνωρισμέν

el-decl-adj-table

αναγνωρισμένος •

αναγνωρισμένη •

αναγνωρισμένο •

αναγνωρισμένοι •

αναγνωρισμένες •

αναγνωρισμένα •

αναγνωρισμένου •

αναγνωρισμένης •

αναγνωρισμένου •

αναγνωρισμένων •

αναγνωρισμένων •

αναγνωρισμένων •

αναγνωρισμένο •

αναγνωρισμένη •

αναγνωρισμένο •

αναγνωρισμένους •

αναγνωρισμένες •

αναγνωρισμένα •

αναγνωρισμένε •

αναγνωρισμένη •

αναγνωρισμένο •

αναγνωρισμένοι •

αναγνωρισμένες •

αναγνωρισμένα •

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αναγνωρίζομαι (anagnorízomai), passive voice of αναγνωρίζω (“I recognize”).

participle of

αναγνωρίζομαι

identified, recognised (UK), recognized (US)


πάθεις

head

πάθεις • (pátheis)

el-verb-form

πάθεις • (pátheis)

παθαίνω παθαίνω#Greek

2nd person singular dependent form of παθαίνω (pathaíno).


αναθάρρησα

head

αναθάρρησα • (anathárrisa)

el-verb-form

αναθάρρησα • (anathárrisa)

α‧να‧θάρ‧ρη‧σα

αναθαρρώ αναθαρρώ#Greek

1st person singular simple past form of αναθαρρώ (anatharró).


αναθάρρεψα

α‧να‧θάρ‧ρε‧ψα

αναθαρρεύω αναθαρρεύω#Greek

1st person singular simple past form of αναθαρρεύω (anatharrévo).


αναθάρρυνα

head

αναθάρρυνα • (anathárryna)

el-verb-form

αναθάρρυνα • (anathárryna)

α‧να‧θάρ‧ρυ‧να

αναθαρρύνω αναθαρρύνω#Greek

1st person singular simple past form of αναθαρρύνω (anatharrýno). " I gave courage"


αναθαρρώ

head

αναθαρρώ • (anatharró)

el-verb

αναθαρρώ • (anatharró) (past αναθάρρησα)

anatharró (romanization)
αναθάρρησα (past)

to feel encouraged, take courage, take heart


αναθαρρύνομαι

head

αναθαρρύνομαι • (anatharrýnomai)

el-verb

αναθαρρύνομαι • (anatharrýnomai) passive

αναθαρρύνω αναθαρρύνω#Greek


αναθαρρύνω

head

αναθαρρύνω • (anatharrýno)

el-verb

αναθαρρύνομαι

αναθαρρύνω • (anatharrýno) (past αναθάρρυνα, passive αναθαρρύνομαι)

anatharrýno (romanization)
αναθάρρυνα (past)
αναθαρρύνομαι (passive)

Inherited from Ancient Greek ἀναθαρρύνω (anatharrhúnō).


αναθεωρώ

head

αναθεωρώ • (anatheoró)

el-verb

αναθεωρούμαι

αναθεωρώ • (anatheoró) (past αναθεώρησα, passive αναθεωρούμαι)

anatheoró (romanization)
αναθεώρησα (past)
αναθεωρούμαι (passive)


πάθετε

head

πάθετε • (páthete)

el-verb-form

πάθετε • (páthete)

παθαίνω παθαίνω#Greek

2nd person plural dependent form of παθαίνω (pathaíno).


αναζωπυρώνω

head

αναζωπυρώνω • (anazopyróno)

el-verb

αναζωπυρώνομαι

αναζωπυρωμένος

αναζωπυρώνω • (anazopyróno) (past αναζωπύρωσα, passive αναζωπυρώνομαι, ppp αναζωπυρωμένος)

anazopyróno (romanization)
αναζωπύρωσα (past)
αναζωπυρώνομαι (passive)
αναζωπυρωμένος (participle passive perfect)
αναζωπυρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναζωπυρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναζωπυρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναζωπυρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναζωπυρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναζωπυρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναζωπυρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναζωπυρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναζωπυρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναζωπυρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναζωπυρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναζωπυρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναζωπυρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναζωπυρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναζωπυρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναζωπυρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναζωπυρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναζωπυρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναζωπυρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναζωπυρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναζωπυρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναζωπυρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναζωπυρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναζωπυρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναζωπυρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναζωπυρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναζωπυρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναζωπυρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναζωπύρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναζωπύρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναζωπυρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναζωπυρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναζωπυρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναζωπύρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναζωπύρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναζωπυρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναζωπυρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναζωπυρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναζωπύρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναζωπύρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναζωπυρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναζωπυρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναζωπυρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναζωπυρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναζωπυρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναζωπυρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναζωπυρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναζωπυρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναζωπυρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναζωπυρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναζωπυρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναζωπύρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναζωπυρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναζωπυρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναζωπύρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναζωπυρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναζωπυρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναζωπυρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναζωπυρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναζωπυρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναζωπυρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναζωπυρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναζωπυρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναζωπυρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναζωπυρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναζωπυρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναζωπύρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αναζωπύρωσε (active imperative perfective second-person singular)
αναζωπυρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναζωπυρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναζωπυρώστε (active imperative perfective plural second-person)
αναζωπυρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναζωπυρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναζωπυρώνοντας (active participle present)
έχοντας αναζωπυρώσει (active participle past)
αναζωπυρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναζωπυρώσει (active infinitive-aorist)
αναζωπυρωθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧ζω‧πυ‧ρώ‧νω

Learned borrowing from Koine Greek ἀναζωπυρῶ (anazōpurô) with -ώνω (-óno) suffix, from Ancient Greek ἀναζωπυρέω (anazōpuréō).

lbor

(transitive) to rekindle (physically and figuratively)


αναθεμελιώνω

head

αναθεμελιώνω • (anathemelióno)

el-verb

αναθεμελίωσα

αναθεμελιώνω • (anathemelióno) (past αναθεμελίωσα)

anathemelióno (romanization)
αναθεμελίωσα (past)


αναθάλλω

head

αναθάλλω • (anathállo)

el-verb

αναθάλλω • (anathállo) (past ανέθαλα, passive —)

anathállo (romanization)
ανέθαλα (past)
αναθάλλω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναθάλω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναθάλλεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναθάλεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναθάλλει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναθάλει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναθάλλουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναθάλουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναθάλλετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναθάλετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναθάλλουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναθάλλουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναθάλουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναθάλουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανέθαλλα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέθαλα (active first-person indicative past perfective singular)
ανέθαλλες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέθαλες (active indicative past perfective second-person singular)
ανέθαλλε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέθαλε (active indicative past perfective singular third-person)
αναθάλλαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναθάλαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναθάλλατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναθάλατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανέθαλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθάλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθάλλανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέθαλαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναθάλαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναθάλανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναθάλλω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναθάλω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ανάθαλλε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάθαλε (active imperative perfective second-person singular)
αναθάλλετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναθάλετε (active imperative perfective plural second-person)
αναθάλλοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναθάλει (active indeclinable participle perfect)
αναθάλει (infinitive-aorist)

(formal, rare verb) to bloom again, flower again

(formal, figuratively) to flourish again, born again


αναθαρρεύω

head

αναθαρρεύω • (anatharrévo)

el-verb

αναθαρρεύω • (anatharrévo) (past αναθάρρεψα, passive —)

anatharrévo (romanization)
αναθάρρεψα (past)
αναθαρρεύω (compare → αναθαρρώ) (active first-person imperfective indicative present singular)
αναθαρρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναθαρρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναθαρρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναθαρρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναθαρρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναθαρρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναθαρρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναθαρρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναθαρρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναθαρρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναθαρρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναθαρρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναθαρρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναθάρρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναθάρρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αναθάρρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναθάρρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αναθάρρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναθάρρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αναθαρρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναθαρρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναθαρρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναθαρρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναθάρρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθαρρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθαρρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθάρρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναθαρρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναθαρρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναθαρρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναθαρρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναθάρρευε (active imperative imperfective second-person singular)
αναθάρρεψε (active imperative perfective second-person singular)
αναθαρρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναθαρρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αναθαρρεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναθαρρέψει (active indeclinable participle perfect)
αναθαρρεμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑o (indeclinable participle passive perfect)
αναθαρρέψει (infinitive-aorist)

α‧να‧θαρ‧ρεύ‧ω


αναθεματισμένος

head

αναθεματισμένη

αναθεματισμένο

αναθεματισμένος • (anathematisménos) m (feminine αναθεματισμένη, neuter αναθεματισμένο)

el-part

αναθεματισμέν

anathematisménos (romanization)
αναθεματισμένη (feminine)
αναθεματισμένο (neuter)
αναθεματισμένος (masculine nominative singular)
αναθεματισμένη (feminine nominative singular)
αναθεματισμένο (neuter nominative singular)
αναθεματισμένοι (masculine nominative plural)
αναθεματισμένες (feminine nominative plural)
αναθεματισμένα (neuter nominative plural)
αναθεματισμένου (genitive masculine singular)
αναθεματισμένης (feminine genitive singular)
αναθεματισμένου (genitive neuter singular)
αναθεματισμένων (genitive masculine plural)
αναθεματισμένων (feminine genitive plural)
αναθεματισμένων (genitive neuter plural)
αναθεματισμένο (accusative masculine singular)
αναθεματισμένη (accusative feminine singular)
αναθεματισμένο (accusative neuter singular)
αναθεματισμένους (accusative masculine plural)
αναθεματισμένες (accusative feminine plural)
αναθεματισμένα (accusative neuter plural)
αναθεματισμένε (masculine singular vocative)
αναθεματισμένη (feminine singular vocative)
αναθεματισμένο (neuter singular vocative)
αναθεματισμένοι (masculine plural vocative)
αναθεματισμένες (feminine plural vocative)
αναθεματισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναθεματισμέν

el-decl-adj-a

αναθεματισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αναθεματισμένος

αναθεματισμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αναθεματισμέν

el-decl-adj-table

αναθεματισμένος •

αναθεματισμένη •

αναθεματισμένο •

αναθεματισμένοι •

αναθεματισμένες •

αναθεματισμένα •

αναθεματισμένου •

αναθεματισμένης •

αναθεματισμένου •

αναθεματισμένων •

αναθεματισμένων •

αναθεματισμένων •

αναθεματισμένο •

αναθεματισμένη •

αναθεματισμένο •

αναθεματισμένους •

αναθεματισμένες •

αναθεματισμένα •

αναθεματισμένε •

αναθεματισμένη •

αναθεματισμένο •

αναθεματισμένοι •

αναθεματισμένες •

αναθεματισμένα •

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αναθεματίζομαι (anathematízomai), passive voice of αναθεματίζω (“to curse”).

participle of

αναθεματίζομαι


αναθυμούμαι

head

αναθυμούμαι • (anathymoúmai)

el-verb

αναθυμούμαι • (anathymoúmai) deponent found chiefly in the present and imperfect tenses

αναθυμάμαι αναθυμάμαι#Greek

Alternative form of αναθυμάμαι (anathymámai)


αναθυμάμαι

head

αναθυμάμαι • (anathymámai)

el-verb

αναθυμάμαι • (anathymámai) deponent found chiefly in the present and imperfect tenses

(literary) to remember fondly, remember with nostalgia


αναθύμισα

head

αναθύμισα • (anathýmisa)

el-verb-form

αναθύμισα • (anathýmisa)

αναθυμίζω αναθυμίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναθυμίζω (anathymízo).


αναθυμίζω

head

αναθυμίζω • (anathymízo)

el-verb

αναθυμίζω • (anathymízo) (past αναθύμισα)

anathymízo (romanization)
αναθύμισα (past)


αναισθητοποιήθηκα

head

αναισθητοποιήθηκα • (anaisthitopoiíthika)

αναισθητοποιούμαι αναισθητοποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αναισθητοποιούμαι (anaisthitopoioúmai).


αναισθητοποίησα

αναισθητοποίησα • (anaisthitopoíisa)

el-verb-form

αναισθητοποίησα • (anaisthitopoíisa)

αναισθητοποιώ αναισθητοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of αναισθητοποιώ (anaisthitopoió).


αναισθητοποιούμαι

el-verb

αναισθητοποιήθηκα

αναισθητοποιώ

αναισθητοποιούμαι • (anaisthitopoioúmai) passive (past αναισθητοποιήθηκα, active αναισθητοποιώ)

anaisthitopoioúmai (romanization)
αναισθητοποιήθηκα (past)
αναισθητοποιώ (active)

αναισθητοποιώ αναισθητοποιώ#Greek

passive of αναισθητοποιώ (anaisthitopoió)


αναισθητοποιώ

head

αναισθητοποιώ • (anaisthitopoió)

el-verb

αναισθητοποίησα

αναισθητοποιούμαι

αναισθητοποιώ • (anaisthitopoió) (past αναισθητοποίησα, passive αναισθητοποιούμαι)

anaisthitopoió (romanization)
αναισθητοποίησα (past)
αναισθητοποιούμαι (passive)


ανακάθισα

head

ανακάθισα • (anakáthisa)

el-verb-form

ανακάθισα • (anakáthisa)

ανακαθίζω ανακαθίζω#Greek

1st person singular simple past form of ανακαθίζω (anakathízo).


ανακαθίζω

head

ανακαθίζω • (anakathízo)

el-verb

ανακαθίζω • (anakathízo) (past ανακάθισα)

anakathízo (romanization)
ανακάθισα (past)


ανακάμψεις

head

ανακάμψεις • (anakámpseis)

el-verb-form

ανακάμψεις • (anakámpseis)

α‧να‧κάμ‧ψεις

ανακάμπτω ανακάμπτω#Greek

2nd person singular dependent active form of ανακάμπτω (anakámpto).


ανακατέλαβα

head

ανακατέλαβα • (anakatélava)

el-verb-form

ανακατέλαβα • (anakatélava)

ανακαταλαμβάνω ανακαταλαμβάνω#Greek

1st person singular simple past form of ανακαταλαμβάνω (anakatalamváno).


ανακαταλήφθηκα

head

ανακαταλήφθηκα • (anakatalífthika)

el-verb-form

ανακαταλήφθηκα • (anakatalífthika)

ανακαταλαμβάνομαι ανακαταλαμβάνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανακαταλαμβάνομαι (anakatalamvánomai).


ανακατένειμα

head

ανακατένειμα • (anakaténeima)

el-verb-form

ανακατένειμα • (anakaténeima)

ανακατανέμω ανακατανέμω#Greek

1st person singular simple past form of ανακατανέμω (anakatanémo).


ανακατασκευάστηκα

head

ανακατασκευάστηκα • (anakataskevástika)

el-verb-form

ανακατασκευάστηκα • (anakataskevástika)

ανακατασκευάζομαι ανακατασκευάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανακατασκευάζομαι (anakataskevázomai).


ανακατασκεύασα

head

ανακατασκεύασα • (anakataskévasa)

el-verb-form

ανακατασκεύασα • (anakataskévasa)

ανακατασκευάζω ανακατασκευάζω#Greek

1st person singular simple past form of ανακατασκευάζω (anakataskevázo).


ανακαταλαμβάνω

head

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno)

el-verb

ανακαταλαμβάνομαι

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno) (past ανακατέλαβα, passive ανακαταλαμβάνομαι)

anakatalamváno (romanization)
ανακατέλαβα (past)
ανακαταλαμβάνομαι (passive)

α‧να‧κα‧τα‧λαμ‧βά‧νω


ανακατανέμω

head

ανακατανέμω • (anakatanémo)

el-verb

ανακατένειμα

ανακατανέμομαι

ανακατανέμω • (anakatanémo) (past ανακατένειμα, passive ανακατανέμομαι)

anakatanémo (romanization)
ανακατένειμα (past)
ανακατανέμομαι (passive)


ανακαταλαμβάνομαι

head

ανακαταλαμβάνομαι • (anakatalamvánomai)

el-verb

ανακαταλήφθηκα

ανακαταλαμβάνω

ανακαταλαμβάνομαι • (anakatalamvánomai) passive (past ανακαταλήφθηκα, active ανακαταλαμβάνω)

anakatalamvánomai (romanization)
ανακαταλήφθηκα (past)
ανακαταλαμβάνω (active)

ανακαταλαμβάνω ανακαταλαμβάνω#Greek

passive of ανακαταλαμβάνω (anakatalamváno)


ανακατατάχτηκα

head

ανακατατάχτηκα • (anakatatáchtika)

el-verb-form

ανακατατάχτηκα • (anakatatáchtika)

ανακατατάσσομαι ανακατατάσσομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανακατατάσσομαι (anakatatássomai).


ανακατέταξα

head

ανακατέταξα • (anakatétaxa)

el-verb-form

ανακατέταξα • (anakatétaxa)

ανακατατάσσω ανακατατάσσω#Greek

1st person singular simple past form of ανακατατάσσω (anakatatásso).


ανακατασκευάζομαι

head

ανακατασκευάζομαι • (anakataskevázomai)

el-verb

ανακατασκευάστηκα

ανακατασκευάζω

ανακατασκευάζομαι • (anakataskevázomai) passive (past ανακατασκευάστηκα, active ανακατασκευάζω)

anakataskevázomai (romanization)
ανακατασκευάστηκα (past)
ανακατασκευάζω (active)

ανακατασκευάζω ανακατασκευάζω#Greek

passive of ανακατασκευάζω (anakataskevázo)


ανακατασκευάζω

head

ανακατασκευάζω • (anakataskevázo)

el-verb

ανακατασκεύασα

ανακατασκευάζομαι

ανακατασκευάζω • (anakataskevázo) (past ανακατασκεύασα, passive ανακατασκευάζομαι)

anakataskevázo (romanization)
ανακατασκεύασα (past)
ανακατασκευάζομαι (passive)


ανακατατάσσομαι

head

ανακατατάσσομαι • (anakatatássomai)

el-verb

ανακατατάχτηκα

ανακατατάσσω

ανακατατάσσομαι • (anakatatássomai) passive (past ανακατατάχτηκα, active ανακατατάσσω)

anakatatássomai (romanization)
ανακατατάχτηκα (past)
ανακατατάσσω (active)

ανακατατάσσω ανακατατάσσω#Greek


ανακατατάσσω

head

ανακατατάσσω • (anakatatásso)

el-verb

ανακατατάσσομαι

ανακατατάσσω • (anakatatásso) (past ανακατέταξα, passive ανακατατάσσομαι)

anakatatásso (romanization)
ανακατέταξα (past)
ανακατατάσσομαι (passive)


αναβίβασα

head

αναβίβασα • (anavívasa)

el-verb-form

αναβίβασα • (anavívasa)

αναβιβάζω αναβιβάζω#Greek

1st person singular simple past form of αναβιβάζω (anavivázo).


ανέβασα

head

ανέβασα • (anévasa)

el-verb-form

ανέβασα • (anévasa)

ανεβάζω ανεβάζω#Greek

1st person singular simple past form of ανεβάζω (anevázo).


αναβιβάστηκα

head

αναβιβάστηκα • (anavivástika)

el-verb-form

αναβιβάστηκα • (anavivástika)

α‧να‧βι‧βά‧στη‧κα

αναβιβάζομαι αναβιβάζομαι#Greek

αναβιβάζω αναβιβάζω#Greek

1st person singular simple past form of αναβιβάζομαι (anavivázomai) passive of αναβιβάζω.


αναβιβάζομαι

head

αναβιβάζομαι • (anavivázomai)

el-verb

αναβιβάστηκα

αναβιβάσθηκα

αναβιβάζομαι • (anavivázomai) passive (past αναβιβάστηκα/αναβιβάσθηκα, active αναβιβάζω)

anavivázomai (romanization)
αναβιβάστηκα (past)
αναβιβάσθηκα (past)
αναβιβάζω (active)

αναβιβάζομε (anavivázome)

α‧να‧βι‧βά‧ζο‧μαι

αναβιβάζω αναβιβάζω#Greek


αναδάσωσα

head

αναδάσωσα • (anadásosa)

el-verb-form

αναδάσωσα • (anadásosa)

αναδασώνω αναδασώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναδασώνω (anadasóno).


αναδασώθηκα

head

αναδασώθηκα • (anadasóthika)

el-verb-form

αναδασώθηκα • (anadasóthika)

αναδασώνομαι αναδασώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδασώνομαι (anadasónomai).


ανάγομαι

head

ανάγομαι • (anágomai)

el-verb

ανάγομαι • (anágomai) passive (past ανάχθηκα, active ανάγω)

anágomai (romanization)
ανάχθηκα (past)
ανάγω (active)


αναδασώνω

head

αναδασώνω • (anadasóno)

el-verb

αναδασώνομαι

αναδασώνω • (anadasóno) (past αναδάσωσα, passive αναδασώνομαι)

anadasóno (romanization)
αναδάσωσα (past)
αναδασώνομαι (passive)


αναδασώνομαι

head

αναδασώνομαι • (anadasónomai)

el-verb

αναδασώνομαι • (anadasónomai) passive (past αναδασώθηκα, active αναδασώνω)

anadasónomai (romanization)
αναδασώθηκα (past)
αναδασώνω (active)

αναδασώνω αναδασώνω#Greek


κάνω κακά

head

κάνω κακά • (káno kaká)

Το μωρό έκανε κακά στο πάτωμα.

(informal, childish, euphemistic) to poo, poop (to defecate)


αναβιβάζω

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧βι‧βά‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


αναδείξεις

head

αναδείξεις • (anadeíxeis)

el-verb-form

αναδείξεις • (anadeíxeis)

α‧να‧δεί‧ξεις

αναδεικνύω αναδεικνύω#Greek

2nd person singular dependent active form of αναδεικνύω (anadeiknýo).

αναδείχνω αναδείχνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αναδείχνω (anadeíchno).


αναζωπύρησα

head

αναζωπύρησα • (anazopýrisa)

el-verb-form

αναζωπύρησα • (anazopýrisa)

αναζωπυρώ αναζωπυρώ#Greek

1st person singular simple past form of αναζωπυρώ (anazopyró).


αναζωπυρώ

head

αναζωπυρώ • (anazopyró)

el-verb

αναζωπυρώ • (anazopyró) (past αναζωπύρησα)

anazopyró (romanization)
αναζωπύρησα (past)

to rekindle (physically and figuratively)


ανακεφαλαίωσα

head

ανακεφαλαίωσα • (anakefalaíosa)

el-verb-form

ανακεφαλαίωσα • (anakefalaíosa)

ανακεφαλαιώνω ανακεφαλαιώνω#Greek

1st person singular simple past form of ανακεφαλαιώνω (anakefalaióno).


αναισθητώ

head

αναισθητώ • (anaisthitó)

el-verb

αναισθητώ • (anaisthitó)

(medicine) to anaesthetise (UK), anesthetize (US)


ανακεφαλαιώθηκα

head

ανακεφαλαιώθηκα • (anakefalaióthika)

el-verb-form

ανακεφαλαιώθηκα • (anakefalaióthika)

ανακεφαλαιώνομαι ανακεφαλαιώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανακεφαλαιώνομαι (anakefalaiónomai).


ανακεφαλαιώνομαι

head

ανακεφαλαιώνομαι • (anakefalaiónomai)

el-verb

ανακεφαλαιώθηκα

ανακεφαλαιώνω

ανακεφαλαιώνομαι • (anakefalaiónomai) passive (past ανακεφαλαιώθηκα, active ανακεφαλαιώνω)

anakefalaiónomai (romanization)
ανακεφαλαιώθηκα (past)
ανακεφαλαιώνω (active)

ανακεφαλαιώνω ανακεφαλαιώνω#Greek

passive of ανακεφαλαιώνω (anakefalaióno)


ανακεφαλαιώνω

head

ανακεφαλαιώνω • (anakefalaióno)

el-verb

ανακεφαλαίωσα

ανακεφαλαιώνομαι

ανακεφαλαιώνω • (anakefalaióno) (past ανακεφαλαίωσα, passive ανακεφαλαιώνομαι)

anakefalaióno (romanization)
ανακεφαλαίωσα (past)
ανακεφαλαιώνομαι (passive)


μάθε

head

μάθε • (máthe)

el-verb-form

μάθε • (máthe)

μαθαίνω μαθαίνω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μαθαίνω (mathaíno).


μηδενίστηκα

head

μηδενίστηκα • (midenístika)

el-verb-form

μηδενίστηκα • (midenístika)

μηδενίζομαι μηδενίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μηδενίζομαι (midenízomai).


μηδένισα

head

μηδένισα • (midénisa)

el-verb-form

μηδένισα • (midénisa)

μηδενίζω μηδενίζω#Greek

1st person singular simple past form of μηδενίζω (midenízo).


μηδενίζομαι

head

μηδενίζομαι • (midenízomai)

el-verb

μηδενίζομαι • (midenízomai) passive (past μηδενίστηκα, active μηδενίζω)

midenízomai (romanization)
μηδενίστηκα (past)
μηδενίζω (active)


μηδενίζω

head

μηδενίζω • (midenízo)

el-verb

μηδενίζω • (midenízo) (past μηδένισα, passive μηδενίζομαι)

midenízo (romanization)
μηδένισα (past)
μηδενίζομαι (passive)

μηδένισε το οδόμετρο

ο λογοκλόπος μηδενίζεται

the plagiarist had his marks set to zero


πιέζω

head

πιέζω • (piézo)

el-verb

πιέζω • (piézo) (past πίεσα, passive πιέζομαι)

piézo (romanization)
πίεσα (past)
πιέζομαι (passive)
πιέζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πιέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πιέζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πιεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πιέζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πιέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πιέζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πιεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πιέζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πιέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πιέζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πιεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πιέζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πιέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πιεζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πιεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πιέζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πιέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πιέζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πιεζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πιεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πιέζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πιέζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πιέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πιέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πιέζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πιεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πιεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πίεζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πίεσα (active first-person indicative past perfective singular)
πιεζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πιεζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πιέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πίεζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πίεσες (active indicative past perfective second-person singular)
πιεζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πιεζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πιέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πίεζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πίεσε (active indicative past perfective singular third-person)
πιεζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πιεζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πιέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πιέζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πιέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πιεζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πιεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πιέζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πιέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πιεζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πιεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πίεζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πιέζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πιέζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πίεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πιέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πιέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
πιέζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πιεζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πιέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πιεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πιεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πιέζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πιέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πιέζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πιεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πίεζε (active imperative imperfective second-person singular)
πίεσε (active imperative perfective second-person singular)
πιέσου (imperative passive perfective second-person singular)
πιέζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πιέστε (active imperative perfective plural second-person)
πιέζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πιεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πιέζοντας (active participle present)
έχοντας πιέσει (active participle past)
πιεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{πεπιεσμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
πιέσει (active infinitive-aorist)
πιεστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek πιέζω (piézō). Doublet of πιάνω (piáno).

lbor

(in the passive: figuratively) to be under pressure, stressed


ανέλαμψα

head

ανέλαμψα • (anélampsa)

el-verb-form

ανέλαμψα • (anélampsa)

αναλάμπω αναλάμπω#Greek

1st person singular simple past form of αναλάμπω (analámpo).


ανέκρουσα

head

ανέκρουσα • (anékrousa)

el-verb-form

ανέκρουσα • (anékrousa)

α‧νέ‧κρου‧σα

Polytonic spelling: ἀνέκρουσα

ανακρούω ανακρούω#Greek

1st person singular simple past form of ανακρούω (anakroúo).


αναλάμπω

head

αναλάμπω • (analámpo)

el-verb

αναλάμπω • (analámpo) (past ανέλαμψα)


ανακρούω

head

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. Morphologically, from ανα- + κρούω (“strike”).

af

ανα- + κρούω (“strike”)

H ορχήστρα ανέκρουσε τον εθνικό ύμνο.

The orchestra played the national anthem.

(music) to strike up, play (especially a rousing piece)

in the formal set phrase: ανακρούω πρύμναν (anakroúo prýmnan) or ανακρούω πρύμνη (anakroúo prýmni)

(less common, used in active voice) to back off, back out

to back off, back out
to reverse, go astern


αναμάλλιασα

head

αναμάλλιασα • (anamálliasa)

el-verb-form

αναμάλλιασα • (anamálliasa)

αναμαλλιάζω αναμαλλιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αναμαλλιάζω (anamalliázo).


αναλογούσα

head

αναλογούσα • (analogoúsa)

el-verb-form

αναλογούσα • (analogoúsa)

α‧να‧λο‧γού‧σα

αναλογώ αναλογώ#Greek

1st person singular imperfect form of αναλογώ (analogó).


αναμαλλιάστηκα

head

αναμαλλιάστηκα • (anamalliástika)

el-verb-form

αναμαλλιάστηκα • (anamalliástika)

αναμαλλιάζομαι αναμαλλιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναμαλλιάζομαι (anamalliázomai).


αναμαλλιάζομαι

head

αναμαλλιάζομαι • (anamalliázomai)

el-verb

αναμαλλιάστηκα

αναμαλλιάζομαι • (anamalliázomai) passive (past αναμαλλιάστηκα, active αναμαλλιάζω)

anamalliázomai (romanization)
αναμαλλιάστηκα (past)
αναμαλλιάζω (active)


αναμαλλιάζω

head

αναμαλλιάζω • (anamalliázo)

el-verb

αναμαλλιάζομαι

αναμαλλιάζω • (anamalliázo) (past αναμάλλιασα, passive αναμαλλιάζομαι)

anamalliázo (romanization)
αναμάλλιασα (past)
αναμαλλιάζομαι (passive)


αναλογώ

head

αναλογώ • (analogó)

el-verb

αναλογώ • (analogó) (imperfect αναλογούσα, passive —) found only in the imperfective tenses

analogó (romanization)
αναλογούσα (imperfect)
αναλογώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αναλογούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα αναλογώ (active first-person future imperfective indicative singular)
αναλογείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αναλογούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα αναλογείς (active future imperfective indicative second-person singular)
αναλογεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αναλογούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα αναλογεί (active future imperfective indicative singular third-person)
αναλογούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αναλογούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα αναλογούμε (active first-person future imperfective indicative plural)
αναλογείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναλογούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα αναλογείτε (active future imperfective indicative plural second-person)
αναλογούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλογούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλογούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλογούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα αναλογούν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα αναλογούνε (active future imperfective indicative plural third-person)
αναλογείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αναλογώντας (participle present)


αναμαλλιασμένος

head

αναμαλλιασμένη

αναμαλλιασμένο

αναμαλλιασμένος • (anamalliasménos) m (feminine αναμαλλιασμένη, neuter αναμαλλιασμένο)

el-part

αναμαλλιασμέν

anamalliasménos (romanization)
αναμαλλιασμένη (feminine)
αναμαλλιασμένο (neuter)
αναμαλλιασμένος (masculine nominative singular)
αναμαλλιασμένη (feminine nominative singular)
αναμαλλιασμένο (neuter nominative singular)
αναμαλλιασμένοι (masculine nominative plural)
αναμαλλιασμένες (feminine nominative plural)
αναμαλλιασμένα (neuter nominative plural)
αναμαλλιασμένου (genitive masculine singular)
αναμαλλιασμένης (feminine genitive singular)
αναμαλλιασμένου (genitive neuter singular)
αναμαλλιασμένων (genitive masculine plural)
αναμαλλιασμένων (feminine genitive plural)
αναμαλλιασμένων (genitive neuter plural)
αναμαλλιασμένο (accusative masculine singular)
αναμαλλιασμένη (accusative feminine singular)
αναμαλλιασμένο (accusative neuter singular)
αναμαλλιασμένους (accusative masculine plural)
αναμαλλιασμένες (accusative feminine plural)
αναμαλλιασμένα (accusative neuter plural)
αναμαλλιασμένε (masculine singular vocative)
αναμαλλιασμένη (feminine singular vocative)
αναμαλλιασμένο (neuter singular vocative)
αναμαλλιασμένοι (masculine plural vocative)
αναμαλλιασμένες (feminine plural vocative)
αναμαλλιασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αναμαλλιασμέν

el-decl-adj-a

αναμαλλιασμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αναμαλλιασμένος

αναμαλλιασμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναμαλλιασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναμαλλιασμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

αναμαλλιασμέν

el-decl-adj-table

αναμαλλιασμένος •

αναμαλλιασμένη •

αναμαλλιασμένο •

αναμαλλιασμένοι •

αναμαλλιασμένες •

αναμαλλιασμένα •

αναμαλλιασμένου •

αναμαλλιασμένης •

αναμαλλιασμένου •

αναμαλλιασμένων •

αναμαλλιασμένων •

αναμαλλιασμένων •

αναμαλλιασμένο •

αναμαλλιασμένη •

αναμαλλιασμένο •

αναμαλλιασμένους •

αναμαλλιασμένες •

αναμαλλιασμένα •

αναμαλλιασμένε •

αναμαλλιασμένη •

αναμαλλιασμένο •

αναμαλλιασμένοι •

αναμαλλιασμένες •

αναμαλλιασμένα •

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νος

Perfect participle of αναμαλλιάζομαι (anamalliázomai), passive voice of αναμαλλιάζω.

participle of

αναμαλλιάζομαι


αναμασιέμαι

head

αναμασιέμαι • (anamasiémai)

el-verb

αναμασιέμαι • (anamasiémai) passive (past αναμασήθηκα, active αναμασώ)

anamasiémai (romanization)
αναμασήθηκα (past)
αναμασώ (active)

αναμασώ αναμασώ#Greek


αναμασώ

head

αναμασώ • (anamasó)

el-verb

αναμασώ • (anamasó) (past αναμάσησα, passive αναμασιέμαι/αναμασώμαι)

anamasó (romanization)
αναμάσησα (past)
αναμασιέμαι (passive)
αναμασώμαι (passive)

(figuratively) to repeat, go on (verbally)


αναμέτρησα

head

αναμέτρησα • (anamétrisa)

el-verb-form

αναμέτρησα • (anamétrisa)

αναμετρώ αναμετρώ#Greek

1st person singular simple past form of αναμετρώ (anametró).


ανέβλεψα

head

ανέβλεψα • (anévlepsa)

el-verb-form

ανέβλεψα • (anévlepsa)

αναβλέπω αναβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of αναβλέπω (anavlépo).


αναβαπτίστηκα

head

αναβαπτίστηκα • (anavaptístika)

el-verb-form

αναβαπτίστηκα • (anavaptístika)

αναβαπτίζομαι αναβαπτίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναβαπτίζομαι (anavaptízomai).


αναμετρήθηκα

head

αναμετρήθηκα • (anametríthika)

el-verb-form

αναμετρήθηκα • (anametríthika)

αναμετριέμαι αναμετριέμαι#Greek

1st person singular simple past form of αναμετριέμαι (anametriémai).


αναθέρμανα

head

αναθέρμανα • (anathérmana)

el-verb-form

αναθέρμανα • (anathérmana)

αναθερμαίνω αναθερμαίνω#Greek

1st person singular simple past form of αναθερμαίνω (anathermaíno).


αναβαπτίζομαι

head

αναβαπτίζομαι • (anavaptízomai)

el-verb

αναβαπτίστηκα

αναβαπτίζομαι • (anavaptízomai) passive (past αναβαπτίστηκα, active αναβαπτίζω)

anavaptízomai (romanization)
αναβαπτίστηκα (past)
αναβαπτίζω (active)


αναθεωρήθηκα

αναθεωρούμαι αναθεωρούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αναθεωρούμαι (anatheoroúmai).


αναθεώρησα

head

αναθεώρησα • (anatheórisa)

el-verb-form

αναθεώρησα • (anatheórisa)

αναθεωρώ αναθεωρώ#Greek

1st person singular simple past form of αναθεωρώ (anatheoró).


αναμετρούμαι

head

αναμετρούμαι • (anametroúmai)

el-verb

αναμετρήθηκα

αναμετρούμαι • (anametroúmai) passive (past αναμετρήθηκα, active αναμετρώ)

anametroúmai (romanization)
αναμετρήθηκα (past)
αναμετρώ (active)

αναμετριέμαι αναμετριέμαι#Greek

Alternative form of αναμετριέμαι (anametriémai)