στυμμένα

στυμμένα • (stymména)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of στυμμένος (stymménos).


στυμμένες

head

στυμμένες • (stymménes)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of στυμμένος (stymménos).


συγκινημένα

συγκινημένα • (sygkiniména)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧να

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of συγκινημένος (sygkiniménos).


συγκινημένης

συγκινημένης • (sygkiniménis)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νης

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Genitive feminine singular form of συγκινημένος (sygkiniménos).


συγκινημένους

συγκινημένους • (sygkiniménous)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νους

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Accusative masculine plural form of συγκινημένος (sygkiniménos).


συγκινημένων

συγκινημένων • (sygkiniménon)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νων

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of συγκινημένος (sygkiniménos).


στειμμένων

στειμμένων • (steimménon)

στειμ‧μέ‧νων

στυμμένων στυμμένων#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένων (stymménon)


στειμμένα

στειμμένα • (steimména)

στυμμένα στυμμένα#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένα (stymména)


στυμμένοι

στυμμένοι • (stymménoi)

στυμμένη (stymméni)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of στυμμένος (stymménos).


στυμμένο

στυμμένο • (stymméno)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Accusative masculine singular form of στυμμένος (stymménos).

στυμμένος στυμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of στυμμένος (stymménos).


συγκινημένες

συγκινημένες • (sygkiniménes)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νες

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of συγκινημένος (sygkiniménos).


συγκινημένου

συγκινημένου • (sygkiniménou)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νου

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of συγκινημένος (sygkiniménos).


στειμμένης

στειμμένης • (steimménis)

στειμ‧μέ‧νης

στυμμένης στυμμένης#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένης (stymménis)


στειμμένους

στειμμένους • (steimménous)

στειμ‧μέ‧νους

στυμμένους στυμμένους#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένους (stymménous)


συγκινημένο

συγκινημένο • (sygkiniméno)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νο

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Accusative masculine singular form of συγκινημένος (sygkiniménos).

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of συγκινημένος (sygkiniménos).


στειμμένου

στειμμένου • (steimménou)

στειμ‧μέ‧νου

στυμμένου στυμμένου#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένου (stymménou)


στιμμένη

στιμμένη • (stimméni)

στυμμένη στυμμένη#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένη (stymméni)


στιμμένο

στιμμένο • (stimméno)

στυμμένο στυμμένο#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένο (stymméno)


συγκινημένοι

συγκινημένοι • (sygkiniménoi)

συγκινημένη (sygkiniméni)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νοι

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of συγκινημένος (sygkiniménos).


στιμμένε

στιμμένε • (stimméne)

στυμμένε στυμμένε#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένε (stymméne)


στιμμένου

στιμμένου • (stimménou)

στυμμένου στυμμένου#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένου (stymménou)


στυμμένη

στυμμένη • (stymméni)

στυμμένοι (stymménoi)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of στυμμένος (stymménos).


στιμμένους

στιμμένους • (stimménous)

στιμ‧μέ‧νους

στυμμένους στυμμένους#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένους (stymménous)


στειμμένοι

στειμμένοι • (steimménoi)

στειμ‧μέ‧νοι

στυμμένοι στυμμένοι#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένοι (stymménoi)


στιμμένα

στιμμένα • (stimména)

στυμμένα στυμμένα#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένα (stymména)


στιμμένων

στιμμένων • (stimménon)

στυμμένων στυμμένων#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένων (stymménon)


στυμμένων

στυμμένων • (stymménon)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of στυμμένος (stymménos).


στιμμένες

στιμμένες • (stimménes)

στυμμένες στυμμένες#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένες (stymménes)


συγκινημένη

συγκινημένη • (sygkiniméni)

συγκινημένοι (sygkiniménoi)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νη

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of συγκινημένος (sygkiniménos).


στιμμένοι

στιμμένοι • (stimménoi)

στυμμένοι στυμμένοι#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένοι (stymménoi)


άγγειλα

άγγειλα • (ángeila)

el-verb-form

άγγειλα • (ángeila)

ήγγειλα ήγγειλα#Greek

αγγέλλω αγγέλλω#Greek

Alternative form of ήγγειλα (íngeila), 1st person singular simple past form of αγγέλλω (angéllo)., found in compounds


ήγγειλα

head

ήγγειλα • (íngeila)

el-verb-form

ήγγειλα • (íngeila)

Polytonic spelling: ἤγγειλα (ḗngeila)

αγγέλλω αγγέλλω#Greek

1st person singular simple past form of αγγέλλω (angéllo).


στιμμένος

head

στιμμένος • (stimménos) m (feminine στιμμένη, neuter στιμμένο)

stimménos (romanization)
στιμμένη (feminine)
στιμμένο (neuter)
στιμμένος (masculine nominative singular)
στιμμένη (feminine nominative singular)
στιμμένο (neuter nominative singular)
στιμμένοι (masculine nominative plural)
στιμμένες (feminine nominative plural)
στιμμένα (neuter nominative plural)
στιμμένου (genitive masculine singular)
στιμμένης (feminine genitive singular)
στιμμένου (genitive neuter singular)
στιμμένων (genitive masculine plural)
στιμμένων (feminine genitive plural)
στιμμένων (genitive neuter plural)
στιμμένο (accusative masculine singular)
στιμμένη (accusative feminine singular)
στιμμένο (accusative neuter singular)
στιμμένους (accusative masculine plural)
στιμμένες (accusative feminine plural)
στιμμένα (accusative neuter plural)
στιμμένε (masculine singular vocative)
στιμμένη (feminine singular vocative)
στιμμένο (neuter singular vocative)
στιμμένοι (masculine plural vocative)
στιμμένες (feminine plural vocative)
στιμμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στιμμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στιμμένος, etc.)

el-decl-adj-table

στιμμένους •

Perfect participle of στίβομαι (stívomai) (στύβομαι, passive voice of στίβω, στύβω (“I squeeze”). Spelt with -ι- (See Etymology at στύβω).

participle of

στυμμένος στυμμένος#Greek

(very rare spelling) Alternative spelling of στυμμένος (stymménos, “squeezed, wrung”)


στειμμένος

head

στειμμένος • (steimménos) m (feminine στειμμένη, neuter στειμμένο)

steimménos (romanization)
στειμμένη (feminine)
στειμμένο (neuter)
στειμμένος (masculine nominative singular)
στειμμένη (feminine nominative singular)
στειμμένο (neuter nominative singular)
στειμμένοι (masculine nominative plural)
στειμμένες (feminine nominative plural)
στειμμένα (neuter nominative plural)
στειμμένου (genitive masculine singular)
στειμμένης (feminine genitive singular)
στειμμένου (genitive neuter singular)
στειμμένων (genitive masculine plural)
στειμμένων (feminine genitive plural)
στειμμένων (genitive neuter plural)
στειμμένο (accusative masculine singular)
στειμμένη (accusative feminine singular)
στειμμένο (accusative neuter singular)
στειμμένους (accusative masculine plural)
στειμμένες (accusative feminine plural)
στειμμένα (accusative neuter plural)
στειμμένε (masculine singular vocative)
στειμμένη (feminine singular vocative)
στειμμένο (neuter singular vocative)
στειμμένοι (masculine plural vocative)
στειμμένες (feminine plural vocative)
στειμμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στειμμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στειμμένος, etc.)

el-decl-adj-table

στειμμένος •

στειμμένοι •

στειμμένες •

στειμμένου •

στειμμένης •

στειμμένου •

στειμμένων •

στειμμένων •

στειμμένων •

στειμμένους •

στειμμένες •

στειμμένοι •

στειμμένες •

στειμ‧μέ‧νος

Perfect participle of στείβομαι (steívomai) (στύβομαι), passive voice of στείβω, στύβω (“I squeeze”). Spelt with -ει- (See Etymology at στύβω).

participle of

στυμμένος στυμμένος#Greek

Alternative spelling of στυμμένος (stymménos, “squeezed, wrung”) (linguistic spelling)


στιμμένης

head

στιμμένης • (stimménis)

στυμμένης στυμμένης#Greek

(very rare) Alternative spelling of στυμμένης (stymménis)


ψυχαναλύω

el-verb

ψυχαναλύομαι

ψυχαναλύθηκα

ψυχαναλυμένος

ψυχαναλύω • (psychanalýo) (past ψυχανάλυσα, passive ψυχαναλύομαι, p‑past ψυχαναλύθηκα, ppp ψυχαναλυμένος)

psychanalýo (romanization)
ψυχανάλυσα (past)
ψυχαναλύομαι (passive)
ψυχαναλύθηκα (passive past)
ψυχαναλυμένος (participle passive perfect)
ψυχαναλύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ψυχαναλύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ψυχαναλύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ψυχαναλυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ψυχαναλύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ψυχαναλύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ψυχαναλύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ψυχαναλυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ψυχαναλύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ψυχαναλύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ψυχαναλύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ψυχαναλυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ψυχαναλύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ψυχαναλύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ψυχαναλυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ψυχαναλυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ψυχαναλύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ψυχαναλύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ψυχαναλύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ψυχαναλυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ψυχαναλυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ψυχαναλύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ψυχαναλύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ψυχαναλύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ψυχαναλύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ψυχαναλύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ψυχαναλυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ψυχαναλυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ψυχανάλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ψυχανάλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ψυχαναλυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ψυχαναλυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ψυχαναλύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ψυχανάλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ψυχανάλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ψυχαναλυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ψυχαναλυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ψυχαναλύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ψυχανάλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ψυχανάλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ψυχαναλυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ψυχαναλυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ψυχαναλύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ψυχαναλύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ψυχαναλύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ψυχαναλυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ψυχαναλυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ψυχαναλύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ψυχαναλύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ψυχαναλυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ψυχαναλυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ψυχανάλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψυχαναλύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψυχαναλύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψυχανάλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ψυχαναλύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ψυχαναλύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ψυχαναλύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ψυχαναλυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ψυχαναλύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ψυχαναλυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ψυχαναλυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ψυχαναλύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ψυχαναλύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ψυχαναλύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ψυχαναλυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ψυχανάλυε (active imperative imperfective second-person singular)
ψυχανάλυσε (active imperative perfective second-person singular)
ψυχαναλύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ψυχαναλύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ψυχαναλύστε (active imperative perfective plural second-person)
ψυχαναλύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ψυχαναλυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ψυχαναλύοντας (active participle present)
ψυχαναλυόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ψυχαναλύσει (active participle past)
ψυχαναλυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ψυχαναλύσει (active infinitive-aorist)
ψυχαναλυθεί (infinitive-aorist passive)

ψυ‧χα‧να‧λύ‧ω

to psychoanalyse (UK), psychoanalyze (US)


τριμμένο

head

τριμμένο • (trimméno)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Accusative masculine singular form of τριμμένος (trimménos).

τριμμένος τριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένε

τριμμένε • (trimméne)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Vocative masculine singular form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένης

τριμμένης • (trimménis)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Genitive feminine singular form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένη

τριμμένη • (trimméni)

τριμμένοι (trimménoi)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of τριμμένος (trimménos).


τετριμμένες

τετριμμένες • (tetrimménes)

τε‧τριμ‧μέ‧νες

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


τριμμένοι

τριμμένοι • (trimménoi)

τριμμένη (trimméni)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένου

τριμμένου • (trimménou)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένα

τριμμένα • (trimména)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of τριμμένος (trimménos).


τετριμμένο

τετριμμένο • (tetrimméno)

τε‧τριμ‧μέ‧νο

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Accusative masculine singular form of τετριμμένος (tetrimménos).

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of τετριμμένος (tetrimménos).


τριμμένους

τριμμένους • (trimménous)

τριμ‧μέ‧νους

τριμμένος τριμμένος#Greek

Accusative masculine plural form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένες

τριμμένες • (trimménes)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of τριμμένος (trimménos).


τριμμένων

τριμμένων • (trimménon)

τριμμένος τριμμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of τριμμένος (trimménos).


τετριμμένου

τετριμμένου • (tetrimménou)

τε‧τριμ‧μέ‧νου

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμέναι

τετριμμέναι • (tetrimménai)

τετριμμένε (tetrimméne)

τε‧τριμ‧μέ‧ναι

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Nominative and vocative feminine plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμένους

τετριμμένους • (tetrimménous)

τε‧τριμ‧μέ‧νους

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Accusative masculine plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμένη

τετριμμένη • (tetrimméni)

τετριμμένοι (tetrimménoi)

τε‧τριμ‧μέ‧νη

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμένην

τετριμμένην • (tetrimménin)

τε‧τριμ‧μέ‧νην

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Accusative feminine singular form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμένης

τετριμμένης • (tetrimménis)

τε‧τριμ‧μέ‧νης

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Genitive feminine singular form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμένων

τετριμμένων • (tetrimménon)

τε‧τριμ‧μέ‧νων

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


τετριμμένας

τετριμμένας • (tetrimménas)

τε‧τριμ‧μέ‧νας

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Accusative feminine plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


κεκλεισμένο

κεκλεισμένο • (kekleisméno)

κε‧κλει‧σμέ‧νο

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κεκλεισμένος (kekleisménos).

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κεκλεισμένες

κεκλεισμένες • (kekleisménes)

κε‧κλει‧σμέ‧νες

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κλεισμένου

κλεισμένου • (kleisménou)

κλει‧σμέ‧νου

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένες

κλεισμένες • (kleisménes)

κλει‧σμέ‧νες

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένη

κλεισμένη • (kleisméni)

κλεισμένοι (kleisménoi)

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένε

κλεισμένε • (kleisméne)

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένης

κλεισμένης • (kleisménis)

κλει‧σμέ‧νης

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένων

κλεισμένων • (kleisménon)

κλει‧σμέ‧νων

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένα

κλεισμένα • (kleisména)

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένους

κλεισμένους • (kleisménous)

κλει‧σμέ‧νους

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κλεισμένος (kleisménos).


κλεισμένοι

κλεισμένοι • (kleisménoi)

κλεισμένη (kleisméni)

κλει‧σμέ‧νοι

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κλεισμένος (kleisménos).


κεκλεισμένε

κεκλεισμένε • (kekleisméne)

κε‧κλει‧σμέ‧νε

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


τετριμμένοι

τετριμμένοι • (tetrimménoi)

τετριμμένη (tetrimméni)

τε‧τριμ‧μέ‧νοι

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


κλεισμένο

κλεισμένο • (kleisméno)

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κλεισμένος (kleisménos).

κλεισμένος κλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κλεισμένος (kleisménos).


κεκλεισμένου

κεκλεισμένου • (kekleisménou)

κε‧κλει‧σμέ‧νου

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κεκλεισμένη

κεκλεισμένη • (kekleisméni)

κεκλεισμένοι (kekleisménoi)

κε‧κλει‧σμέ‧νη

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κεκλεισμένης

κεκλεισμένης • (kekleisménis)

κε‧κλει‧σμέ‧νης

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κεκλεισμένους

κεκλεισμένους • (kekleisménous)

κε‧κλει‧σμέ‧νους

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κεκλεισμένοι

κεκλεισμένοι • (kekleisménoi)

κεκλεισμένη (kekleisméni)

κε‧κλει‧σμέ‧νοι

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


κεκλεισμένα

κεκλεισμένα • (kekleisména)

κε‧κλει‧σμέ‧να

κεκλεισμένος κεκλεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κεκλεισμένος (kekleisménos).


τετριμμένε

τετριμμένε • (tetrimméne)

τετριμμέναι (tetrimménai)

τε‧τριμ‧μέ‧νε

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Vocative masculine singular form of τετριμμένος (tetrimménos).


κλεισμένος

κλεισμένος • (kleisménos) m (feminine κλεισμένη, neuter κλεισμένο)

kleisménos (romanization)
κλεισμένη (feminine)
κλεισμένο (neuter)
κλεισμένος (masculine nominative singular)
κλεισμένη (feminine nominative singular)
κλεισμένο (neuter nominative singular)
κλεισμένοι (masculine nominative plural)
κλεισμένες (feminine nominative plural)
κλεισμένα (neuter nominative plural)
κλεισμένου (genitive masculine singular)
κλεισμένης (feminine genitive singular)
κλεισμένου (genitive neuter singular)
κλεισμένων (genitive masculine plural)
κλεισμένων (feminine genitive plural)
κλεισμένων (genitive neuter plural)
κλεισμένο (accusative masculine singular)
κλεισμένη (accusative feminine singular)
κλεισμένο (accusative neuter singular)
κλεισμένους (accusative masculine plural)
κλεισμένες (accusative feminine plural)
κλεισμένα (accusative neuter plural)
κλεισμένε (masculine singular vocative)
κλεισμένη (feminine singular vocative)
κλεισμένο (neuter singular vocative)
κλεισμένοι (masculine plural vocative)
κλεισμένες (feminine plural vocative)
κλεισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κλεισμένος •

κλεισμένοι •

κλεισμένες •

κλεισμένου •

κλεισμένης •

κλεισμένου •

κλεισμένων •

κλεισμένων •

κλεισμένων •

κλεισμένους •

κλεισμένες •

κλεισμένοι •

κλεισμένες •

κλει‧σμέ‧νος

Perfect participle of κλείνομαι (kleínomai), passive voice of κλείνω (kleíno). Also see κεκλεισμένος.


τετριμμένος

head

passive perfect participles with reduplication

τετριμμένος • (tetrimménos) m (feminine τετριμμένη, neuter τετριμμένο)

tetrimménos (romanization)
τετριμμένη (feminine)
τετριμμένο (neuter)
τετριμμένος (masculine nominative singular)
τετριμμένη (feminine nominative singular)
τετριμμένο (neuter nominative singular)
τετριμμένοι (masculine nominative plural)
τετριμμένες (feminine nominative plural)
τετριμμένα (neuter nominative plural)
τετριμμένου (genitive masculine singular)
τετριμμένης (feminine genitive singular)
τετριμμένου (genitive neuter singular)
τετριμμένων (genitive masculine plural)
τετριμμένων (feminine genitive plural)
τετριμμένων (genitive neuter plural)
τετριμμένο (accusative masculine singular)
τετριμμένη (accusative feminine singular)
τετριμμένο (accusative neuter singular)
τετριμμένους (accusative masculine plural)
τετριμμένες (accusative feminine plural)
τετριμμένα (accusative neuter plural)
τετριμμένε (masculine singular vocative)
τετριμμένη (feminine singular vocative)
τετριμμένο (neuter singular vocative)
τετριμμένοι (masculine plural vocative)
τετριμμένες (feminine plural vocative)
τετριμμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τετριμμένος •

τετριμμένη •

τετριμμένο •

τετριμμένοι •

τετριμμένες •

τετριμμένα •

τετριμμένου •

τετριμμένης •

τετριμμένου •

τετριμμένων •

τετριμμένων •

τετριμμένων •

τετριμμένο •

τετριμμένη •

τετριμμένο •

τετριμμένους •

τετριμμένες •

τετριμμένα •

τετριμμένε •

τετριμμένη •

τετριμμένο •

τετριμμένοι •

τετριμμένες •

τετριμμένα •

τε‧τριμ‧μέ‧νος

Learnedly, from Ancient Greek τετρῐμμένος (tetrimménos). Formal perfect participle of τρίβομαι (trívomai), passive voice of τρίβω. It retains the ancient reduplication τ-ε-τρ....

participle of

Βαριέμαι όταν μιλάει· όλο τετριμμένα πράγματα λέει.

I am bored when he/she talks; he/she says boring things all the time.

Variémai ótan miláei; ólo tetrimména prágmata léei.

(formal, figuratively) mundane, commonplace


σώσε

head

σώσε • (sóse)

el-verb-form

σώσε • (sóse)

σώζω σώζω#Greek

second-person singular imperative of σώζω (sózo, “save!, rescue!”)


τετριμμένα

head

τετριμμένα • (tetrimména)

τε‧τριμ‧μέ‧να

τετριμμένος τετριμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of τετριμμένος (tetrimménos).


πειθόμενου

πειθόμενου • (peithómenou)

πει‧θό‧με‧νου

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενη

πειθόμενη • (peithómeni)

πει‧θό‧με‧νη

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενους

πειθόμενους • (peithómenous)

πει‧θό‧με‧νους

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Accusative masculine plural form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενων

πειθόμενων • (peithómenon)

πει‧θό‧με‧νων

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενο

πειθόμενο • (peithómeno)

πει‧θό‧με‧νο

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Accusative masculine singular form of πειθόμενος (peithómenos).

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενες

πειθόμενες • (peithómenes)

πει‧θό‧με‧νες

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενε

πειθόμενε • (peithómene)

πει‧θό‧με‧νε

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Vocative masculine singular form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενα

πειθόμενα • (peithómena)

πει‧θό‧με‧να

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενης

πειθόμενης • (peithómenis)

πει‧θό‧με‧νης

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Genitive feminine singular form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενοι

πειθόμενοι • (peithómenoi)

πει‧θό‧με‧νοι

πειθόμενος πειθόμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of πειθόμενος (peithómenos).


πειθόμενος

πειθόμενος • (peithómenos) m (feminine πειθόμενη, neuter πειθόμενο)

peithómenos (romanization)
πειθόμενη (feminine)
πειθόμενο (neuter)
πειθόμενος (masculine nominative singular)
πειθόμενη (feminine nominative singular)
πειθόμενο (neuter nominative singular)
πειθόμενοι (masculine nominative plural)
πειθόμενες (feminine nominative plural)
πειθόμενα (neuter nominative plural)
πειθόμενου (genitive masculine singular)
πειθόμενης (feminine genitive singular)
πειθόμενου (genitive neuter singular)
πειθόμενων (genitive masculine plural)
πειθόμενων (feminine genitive plural)
πειθόμενων (genitive neuter plural)
πειθόμενο (accusative masculine singular)
πειθόμενη (accusative feminine singular)
πειθόμενο (accusative neuter singular)
πειθόμενους (accusative masculine plural)
πειθόμενες (accusative feminine plural)
πειθόμενα (accusative neuter plural)
πειθόμενε (masculine singular vocative)
πειθόμενη (feminine singular vocative)
πειθόμενο (neuter singular vocative)
πειθόμενοι (masculine plural vocative)
πειθόμενες (feminine plural vocative)
πειθόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πειθόμενος •

πειθόμενοι •

πειθόμενες •

πειθόμενου •

πειθόμενης •

πειθόμενου •

πειθόμενων •

πειθόμενων •

πειθόμενων •

πειθόμενους •

πειθόμενες •

πειθόμενοι •

πειθόμενες •

πει‧θό‧με‧νος

Learnedly, from Ancient Greek πειθόμενος (peithómenos). Participle of pres, passive voice of πείθω (peítho, “I persuade”).

(formal) being convinced, being persuaded


δαγκωθεί

head

δαγκωθεί • (dagkotheí)

el-verb-form

δαγκωθεί • (dagkotheí)

δαγκώνω δαγκώνω#Greek

Active nonfinite form of δαγκώνω (dagkóno)

δαγκώνω δαγκώνω#Greek

3rd person singular dependent active form of δαγκώνω (dagkóno).


δαγκώσει

head

δαγκώσει • (dagkósei)

el-verb-form

δαγκώσει • (dagkósei)

δαγκώνω δαγκώνω#Greek

δαγκώνω δαγκώνω#Greek


δάγκασα

head

δάγκασα • (dágkasa)

el-verb-form

δάγκασα • (dágkasa)

1st person singular simple past active form of δαγκάνω (dagkáno).

δάγκωσα δάγκωσα#Greek

(colloquial, rare form) Alternative form of δάγκωσα (dágkosa)


δαγκαθεί

head

δαγκαθεί • (dagkatheí)

el-verb-form

δαγκαθεί • (dagkatheí)

δαγκάνω δαγκάνω#Greek

Active nonfinite form of δαγκάνω (dagkáno)

δαγκάνω δαγκάνω#Greek

3rd person singular dependent active form of δαγκάνω (dagkáno).

δαγκωθεί δαγκωθεί#Greek

(colloquial, rare) Alternative form of δαγκωθεί (dagkotheí)


δαγκάθηκα

head

δαγκάθηκα • (dagkáthika)

el-verb-form

δαγκάθηκα • (dagkáthika)

δα‧γκά‧θη‧κα

1st person singular simple past passive form of δαγκώνω (dagkóno).

see at δαγκώνω

δαγκώθηκα δαγκώθηκα#Greek

(colloquial, very rare form) Alternative form of δαγκώθηκα (dagkóthika)


δαγκάνομαι

head

δαγκάνομαι • (dagkánomai)

el-verb

δαγκάνομαι • (dagkánomai) passive (past δαγκάθηκα, active δαγκάνω)

dagkánomai (romanization)
δαγκάθηκα (past)
δαγκάνω (active)

δα‧γκά‧νο‧μαι

passive of δαγκάνω (dagkáno)

see at δαγκώνω

δαγκώνομαι δαγκώνομαι#Greek

(colloquial, very rare form) Alternative form of δαγκώνομαι (dagkónomai)


δαγκάσει

head

δαγκάσει • (dagkásei)

el-verb-form

δαγκάσει • (dagkásei)

δαγκάνω δαγκάνω#Greek

δαγκάνω δαγκάνω#Greek


δαγκάνω

head

δαγκάνω • (dagkáno)

el-verb

δαγκάνω • (dagkáno) (past δάγκασα, passive δαγκάνομαι)

dagkáno (romanization)
δάγκασα (past)
δαγκάνομαι (passive)
δαγκάνω (δαγκώνω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
δαγκάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δαγκάνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
δαγκαθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
δαγκάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δαγκάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δαγκάνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
δαγκαθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
δαγκάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
δαγκάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δαγκάνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
δαγκαθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
δαγκάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δαγκάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δαγκανόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δαγκαθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
δαγκάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δαγκάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δαγκάνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δαγκανόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δαγκαθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
δαγκάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
δαγκάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δαγκάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δαγκάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δαγκάνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
δαγκαθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δαγκαθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δάγκανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δάγκασα (active first-person indicative past perfective singular)
δαγκανόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δαγκανόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δαγκάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δάγκανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δάγκασες (active indicative past perfective second-person singular)
δαγκανόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δαγκανόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δαγκάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δάγκανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δάγκασε (active indicative past perfective singular third-person)
δαγκανόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δαγκανότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δαγκάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
δαγκάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δαγκάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
δαγκανόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δαγκαθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
δαγκάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δαγκάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
δαγκανόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
δαγκαθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δάγκαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δαγκάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δαγκάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δάγκασαν (active indicative past perfective plural third-person)
δαγκάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δαγκάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
δαγκάνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δαγκανόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
δαγκάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δαγκαθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δαγκαθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα δαγκάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δαγκάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα δαγκάνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα δαγκαθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δάγκανε (active imperative imperfective second-person singular)
δάγκασε (active imperative perfective second-person singular)
δαγκάσου (imperative passive perfective second-person singular)
δαγκάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
δαγκάστε (active imperative perfective plural second-person)
δαγκάνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
δαγκαθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
δαγκάνοντας (active participle present)
έχοντας δαγκάσει (active participle past)
δαγκαμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δαγκάσει (active infinitive-aorist)
δαγκαθεί (infinitive-aorist passive)

From Koine Greek δαγκάνω. Also see etymology of δαγκώνω.

δαγκώνω δαγκώνω#Greek

(colloquial, less common) Alternative form of δαγκώνω (dagkóno) to bite


προσέγγισα

head

προσέγγισα • (proséngisa)

el-verb-form

προσέγγισα • (proséngisa)

προσεγγίζω προσεγγίζω#Greek

1st person singular simple past active form of προσεγγίζω (prosengízo).


προσεγγίστηκα

head

προσεγγίστηκα • (prosengístika)

el-verb-form

προσεγγίστηκα • (prosengístika)

προσεγγίζω προσεγγίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of προσεγγίζω (prosengízo).


προσεγγίζομαι

head

προσεγγίζομαι • (prosengízomai)

el-verb

προσεγγίστηκα

προσεγγίζομαι • (prosengízomai) passive (past προσεγγίστηκα, active προσεγγίζω)

prosengízomai (romanization)
προσεγγίστηκα (past)
προσεγγίζω (active)

προσεγγίζω προσεγγίζω#Greek


προσεγγίζω

head

προσεγγίζω • (prosengízo)

el-verb

προσεγγίζομαι

προσεγγίζω • (prosengízo) (past προσέγγισα, passive προσεγγίζομαι)

prosengízo (romanization)
προσέγγισα (past)
προσεγγίζομαι (passive)
προσεγγίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσεγγίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσεγγίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσεγγιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσεγγίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσεγγίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσεγγίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσεγγιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσεγγίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσεγγίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσεγγίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσεγγιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσεγγίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσεγγίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσεγγιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσεγγιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσεγγίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσεγγίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσεγγίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσεγγιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσεγγιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσεγγίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσεγγίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσεγγίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσεγγίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσεγγίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσεγγιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσεγγιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσέγγιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέγγισα (active first-person indicative past perfective singular)
προσεγγιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσεγγιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσεγγίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσέγγιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέγγισες (active indicative past perfective second-person singular)
προσεγγιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσεγγιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσεγγίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσέγγιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέγγισε (active indicative past perfective singular third-person)
προσεγγιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσεγγιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσεγγίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσεγγίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσεγγίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσεγγιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσεγγιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσεγγίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσεγγίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσεγγιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσεγγιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσέγγιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσεγγίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσεγγίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέγγισαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσεγγίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσεγγίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσεγγίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσεγγιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσεγγίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσεγγιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσεγγιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσεγγίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσεγγίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσεγγίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσεγγιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προσέγγιζε (active imperative imperfective second-person singular)
προσέγγισε (active imperative perfective second-person singular)
προσεγγίσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσεγγίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσεγγίστε (active imperative perfective plural second-person)
προσεγγίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσεγγιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσεγγίζοντας (active participle present)
προσεγγιζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας προσεγγίσει (active participle past)
προσεγγίσει (active infinitive-aorist)
προσεγγιστεί (infinitive-aorist passive)


έζησε

head

έζησε • (ézise)

el-verb-form

έζησε • (ézise)

3rd person singular simple past form of ζω (zo).


έζησες

head

έζησες • (ézises)

el-verb-form

έζησες • (ézises)

2nd person singular simple past form of ζω (zo).


ζει

3rd person singular present form of ζω (zo).


ζούμε

head

ζούμε • (zoúme)

el-verb-form

ζούμε • (zoúme)

1st person plural present form of ζω (zo).:


ζήσατε

head

ζήσατε • (zísate)

el-verb-form

ζήσατε • (zísate)

2nd person plural simple past form of ζω (zo).


ζήσαμε

head

ζήσαμε • (zísame)

el-verb-form

ζήσαμε • (zísame)

1st person plural simple past form of ζω (zo).


ζούσε

head

ζούσε • (zoúse)

el-verb-form

ζούσε • (zoúse)

3rd person singular imperfect form of ζω (zo).:


ζούσες

head

ζούσες • (zoúses)

el-verb-form

ζούσες • (zoúses)

2nd person singular imperfect form of ζω (zo).


ζήσετε

head

ζήσετε • (zísete)

el-verb-form

ζήσετε • (zísete)

2nd person plural dependent form of ζω (zo).


ζήσεις

head

ζήσεις • (zíseis)

el-verb-form

ζήσεις • (zíseis)

2nd person singular dependent form of ζω (zo).


ζούσα

head

ζούσα • (zoúsa)

el-verb-form

ζούσα • (zoúsa)

1st person singular imperfect form of ζω (zo).


ζήσουμε

head

ζήσουμε • (zísoume)

el-verb-form

ζήσουμε • (zísoume)

1st person plural dependent form of ζω (zo).


ζούσατε

head

ζούσατε • (zoúsate)

el-verb-form

ζούσατε • (zoúsate)

2nd person plural imperfect form of ζω (zo).


ζούσαμε

head

ζούσαμε • (zoúsame)

el-verb-form

ζούσαμε • (zoúsame)

1st person plural imperfect form of ζω (zo).


ζείτε

head

ζείτε • (zeíte)

el-verb-form

ζείτε • (zeíte)

2nd person plural present indicative form of ζω (zo).

2nd person plural present imperfective imperative form of ζω (zo).


ζήσει

head

ζήσει • (zísei)

el-verb-form

ζήσει • (zísei)

3rd person singular dependent form of ζω (zo).


βλέπει

head

βλέπει • (vlépei)

el-verb-form

βλέπει • (vlépei)

βλέπω βλέπω#Greek

3rd person singular present form of βλέπω (vlépo).: "he/she/it sees"


ζεις

2nd person singular present form of ζω (zo).


ζήσω

head

ζήσω • (zíso)

el-verb-form

ζήσω • (zíso)

1st person singular dependent form of ζω (zo).


μαθημένου

head

μαθημένου • (mathiménou)

μα‧θη‧μέ‧νου

μαθημένος μαθημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένε

μαθημένε • (mathiméne)

μαθημένος μαθημένος#Greek

Vocative masculine singular form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένοι

μαθημένοι • (mathiménoi)

μα‧θη‧μέ‧νοι

μαθημένος μαθημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένους

μαθημένους • (mathiménous)

μα‧θη‧μέ‧νους

μαθημένος μαθημένος#Greek

Accusative masculine plural form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένη

μαθημένη • (mathiméni)

μαθημένος μαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένης

μαθημένης • (mathiménis)

μα‧θη‧μέ‧νης

μαθημένος μαθημένος#Greek

Genitive feminine singular form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένων

μαθημένων • (mathiménon)

μα‧θη‧μέ‧νων

μαθημένος μαθημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένα

μαθημένα • (mathiména)

μαθημένος μαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένες

μαθημένες • (mathiménes)

μα‧θη‧μέ‧νες

μαθημένος μαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of μαθημένος (mathiménos).


μαθημένο

μαθημένο • (mathiméno)

μαθημένος μαθημένος#Greek

Accusative masculine singular form of μαθημένος (mathiménos).

μαθημένος μαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of μαθημένος (mathiménos).


μαθεύεται

μαθεύεται • (mathévetai)

el-verb-form

μαθεύεται • (mathévetai)

μα‧θεύ‧ε‧ται

* See etymology of μαθεύομαι (mathévomai, “become known”).

Το νέο μαθεύεται, διαδίδεται γρήγορα, αλλά δεν το είπανε ακόμη στις ειδήσεις.

The news story is becoming known, it spreads fast, but it has not been announced yet on the news.

To néo mathévetai, diadídetai grígora, allá den to eípane akómi stis eidíseis.

μαθεύομαι μαθεύομαι#Greek

3rd person singular present form of μαθεύομαι (mathévomai).:

Mαθεύεται ότι παραιτήθηκε ο πρόεδρος

It is becoming known that the president resigned.

Mαθεύεται ότι θα παντρευτείς· αληθεύει;

It is rumoured that you will get married; is it true?

Mathévetai óti tha pantrefteís; alithévei?

μαθεύομαι μαθεύομαι#Greek

(impersonal) it is known, publicised, it is rumoured


μαθημένος

head

μαθημένος • (mathiménos) m (feminine μαθημένη, neuter μαθημένο)

mathiménos (romanization)
μαθημένη (feminine)
μαθημένο (neuter)
μαθημένος (masculine nominative singular)
μαθημένη (feminine nominative singular)
μαθημένο (neuter nominative singular)
μαθημένοι (masculine nominative plural)
μαθημένες (feminine nominative plural)
μαθημένα (neuter nominative plural)
μαθημένου (genitive masculine singular)
μαθημένης (feminine genitive singular)
μαθημένου (genitive neuter singular)
μαθημένων (genitive masculine plural)
μαθημένων (feminine genitive plural)
μαθημένων (genitive neuter plural)
μαθημένο (accusative masculine singular)
μαθημένη (accusative feminine singular)
μαθημένο (accusative neuter singular)
μαθημένους (accusative masculine plural)
μαθημένες (accusative feminine plural)
μαθημένα (accusative neuter plural)
μαθημένε (masculine singular vocative)
μαθημένη (feminine singular vocative)
μαθημένο (neuter singular vocative)
μαθημένοι (masculine plural vocative)
μαθημένες (feminine plural vocative)
μαθημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μαθημένους •

μα‧θη‧μέ‧νος

Perfect participle of μαθαίνομαι (mathaínomai), passive voice of μαθαίνω (mathaíno).
Stem μαθη- + suffix for passive perfect -μένος (-ménos) from ancient verb μανθάνω (manthánō, “I understand”).

πρωτόμαθος

who has learnt for the first time, beginner

Το κεφάλαιο 2 είναι διαβασμένο και μαθημένο καλά· θα πάρω καλό βαθμό στις εξετάσεις.

Chapter 2 is read and well learnt; I'll get a good grade at the exams.

To kefálaio 2 eínai diavasméno kai mathiméno kalá; tha páro kaló vathmó stis exetáseis.

Κανείς δε γεννήθηκε μαθημένος.

Είμαι μαθημένος στη ζέστη· δεν αντέχω τα χιόνια.

I am accustomed to warm [climate]; I cannot bear snow.

Eímai mathiménos sti zésti; den antécho ta chiónia.

(frequent use) to be accustomed to something


παρακείμενης

head

παρακείμενης • (parakeímenis)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νης

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Genitive feminine singular form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενου

παρακείμενου • (parakeímenou)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νου

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενων

παρακείμενων • (parakeímenon)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νων

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενη

παρακείμενη • (parakeímeni)

παρακείμενοι (parakeímenoi)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νη

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενους

παρακείμενους • (parakeímenous)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νους

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Accusative masculine plural form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενες

παρακείμενες • (parakeímenes)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νες

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενο

παρακείμενο • (parakeímeno)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νο

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Accusative masculine singular form of παρακείμενος (parakeímenos).

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενα

παρακείμενα • (parakeímena)

πα‧ρα‧κεί‧με‧να

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενε

παρακείμενε • (parakeímene)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νε

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Vocative masculine singular form of παρακείμενος (parakeímenos).


παρακείμενοι

παρακείμενοι • (parakeímenoi)

παρακείμενη (parakeímeni)

πα‧ρα‧κεί‧με‧νοι

παρακείμενος παρακείμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of παρακείμενος (parakeímenos).


ήμεθα

ήμεθα • (ímetha)

el-verb-form

ήμεθα • (ímetha)

El-είμεθα-ήμεθα.ogg

ήμαστε ήμαστε#Greek

Katharevousa form of ήμαστε (ímaste, “we were”)


συνήρθα

head

συνήρθα • (synírtha)

el-verb-form

συνήρθα • (synírtha)

συνέρχομαι συνέρχομαι#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of συνέρχομαι (synérchomai).: only for sense: I recovered

συνήλθα

for both senses: I assembled, I recovered


έτρεμα

head

έτρεμα • (étrema)

el-verb-form

έτρεμα • (étrema)

τρέμω τρέμω#Greek

1st person singular imperfect form of τρέμω (trémo).: "I was trembling"


προήρθα

head

προήρθα • (proḯrtha)

el-verb-form

προήρθα • (proḯrtha)

προήλθα προήλθα#Greek

(rare, colloquial) Alternative form of προήλθα (proḯltha)


λύνεις

head

λύνεις • (lýneis)

el-verb-form

λύνεις • (lýneis)

να + λύνεις (forms subjunctive)
Θέλω να λύνεις τα δύσκολα προβλήματα, όχι μόνο τα εύκολα.
Thélo na lýneis ta dýskola provlímata, óchi móno ta éfkola.
I want you to be solving the difficult problems, not only the easy ones.

θα + λύνεις (forms future continuous)
Θα λύνεις το χειρόφρενο, και μετά θα ξεκινάς.
Tha lýneis to cheirófreno, kai metá tha xekinás.
Υou will be releasing the handbreak first, and then start [driving]

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular present indicative active form of λύνω (lýno).: you untie, solve


λύνουνε

head

λύνουνε • (lýnoune)

el-verb-form

λύνουνε • (lýnoune)

El-λύνουνε.ogg

λύνουν λύνουν#Greek

λύνω λύνω#Greek

(colloquial) Alternative form of λύνουν (lýnoun), 1st person plural present indicative active form of λύνω (lýno).


λύνεσαι

head

λύνεσαι • (lýnesai)

el-verb-form

λύνεσαι • (lýnesai)

El-λύνεσαι.ogg

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular present indicative passive form of λύνω (lýno).


λύνετε

head

λύνετε • (lýnete)

el-verb-form

λύνετε • (lýnete)

El-λύνετε-λύνεται.ogg

λύνεται (lýnetai)

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural present indicative active form of λύνω (lýno).

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of λύνω (lýno).


λύνομε

head

λύνομε • (lýnome)

el-verb-form

λύνομε • (lýnome)

El-λύνομαι-λύνομε.ogg

λύνομαι (lýnomai)

λύνω λύνω#Greek

(formal) 1st person plural present form of λύνω (lýno).


λύνουν

head

λύνουν • (lýnoun)

el-verb-form

λύνουν • (lýnoun)

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural present active form of λύνω (lýno).


λυθώ

head

λυθώ • (lythó)

el-verb-form

λυθώ • (lythó)

λύνω λύνω#Greek

1st person singular dependent passive form of λύνω (lýno).


λύνει

head

λύνει • (lýnei)

el-verb-form

λύνει • (lýnei)

Λύνει τα κορδόνια του.

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular present indicative active form of λύνω (lýno).: he/she/it unties, solves

Δεν πρέπει να λύνει τα κορδόνια της.

λύνω λύνω#Greek

+ να: 3rd person singular present subjunctive active form of λύνω (lýno).

Θα λύνει προβλήματα μαθηματικών, όλη τη μέρα.

(He/she) will be solving math problems all day.

Tha lýnei provlímata mathimatikón, óli ti méra.

λύνω λύνω#Greek

+ θα: 3rd person singular imperfective future active form of λύνω (lýno).


λύνουμε

head

λύνουμε • (lýnoume)

el-verb-form

λύνουμε • (lýnoume)

El-λύνουμε.ogg

λύνω λύνω#Greek


λύσω

head

λύσω • (lýso)

el-verb-form

λύσω • (lýso)

λύνω λύνω#Greek

1st person singular dependent active form of λύνω (lýno).


παρελθούσες

head

παρελθούσες • (parelthoúses)

πα‧ρελ‧θού‧σες

παρελθών παρελθών#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of παρελθών (parelthón).


παρήλθα

παρήλθα • (paríltha)

el-verb-form

παρήλθα • (paríltha)

παρέρχομαι παρέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of παρέρχομαι (parérchomai).


διήλθα

head

διήλθα • (diíltha)

el-verb-form

διήλθα • (diíltha)

διέρχομαι διέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of διέρχομαι (diérchomai).


παρελθουσών

head

παρελθουσών • (parelthousón)

πα‧ρελ‧θου‧σών

παρελθών παρελθών#Greek

Genitive feminine plural form of παρελθών (parelthón).


παρελθούσα

παρελθούσα • (parelthoúsa)

πα‧ρελ‧θού‧σα

παρελθών παρελθών#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of παρελθών (parelthón).


παρελθόντες

παρελθόντες • (parelthóntes)

πα‧ρελ‧θό‧ντες

παρελθών παρελθών#Greek

Nominative, accusative and vocative masculine plural form of παρελθών (parelthón).


παρελθούσας

παρελθούσας • (parelthoúsas)

πα‧ρελ‧θού‧σας

παρελθών παρελθών#Greek

Genitive feminine singular form of παρελθών (parelthón).

παρελθών παρελθών#Greek

(Katharevousa) Accusative feminine plural form of παρελθών (parelthón).


παρελθούσης

παρελθούσης • (parelthoúsis)

πα‧ρελ‧θού‧σης

παρελθών παρελθών#Greek

(formal) Nominative, accusative and vocative feminine singular form of παρελθών (parelthón).


λύσουν

λύσουν • (lýsoun)

el-verb-form

λύσουν • (lýsoun)

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural dependent active form of λύνω (lýno).


λύσουνε

head

λύσουνε • (lýsoune)

el-verb-form

λύσουνε • (lýsoune)

El-λύσουνε.ogg

λύνω λύνω#Greek

(colloquial) 3rd person plural dependent active form of λύνω (lýno).


λύσουμε

head

λύσουμε • (lýsoume)

el-verb-form

λύσουμε • (lýsoume)

El-λύσουμε.ogg

λύνω λύνω#Greek

1st person plural dependent active form of λύνω (lýno).


λύσομε

head

λύσομε • (lýsome)

el-verb-form

λύσομε • (lýsome)

λύνω λύνω#Greek

(formal) 1st person plural dependent active form of λύνω (lýno).


έλυνες

head

έλυνες • (élynes)

el-verb-form

έλυνες • (élynes)

El-έλυνες-Έλληνες.ogg

Έλληνες (Éllines)

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular imperfect indicative active form of λύνω (lýno).


λύνατε

head

λύνατε • (lýnate)

el-verb-form

λύνατε • (lýnate)

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural imperfect indicative active form of λύνω (lýno).


έλυνα

head

έλυνα • (élyna)

el-verb-form

έλυνα • (élyna)

El-έλυνα-Έλληνα.ogg

Έλληνα (Éllina)

λύνω λύνω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of λύνω (lýno).


λύναμε

head

λύναμε • (lýname)

el-verb-form

λύναμε • (lýname)

λύνω λύνω#Greek

1st person plural imperfect indicative active form of λύνω (lýno).


έλυνε

head

έλυνε • (élyne)

el-verb-form

έλυνε • (élyne)

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular imperfect indicative active form of λύνω (lýno).


έλυναν

head

έλυναν • (élynan)

el-verb-form

έλυναν • (élynan)

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural imperfect indicative active form of λύνω (lýno).


λύνανε

head

λύνανε • (lýnane)

el-verb-form

λύνανε • (lýnane)

λύνω λύνω#Greek


λύναν

head

λύναν • (lýnan)

el-verb-form

λύναν • (lýnan)

λύνω λύνω#Greek


λύσετε

head

λύσετε • (lýsete)

el-verb-form

λύσετε • (lýsete)

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural dependent active form of λύνω (lýno).


βραστεί

head

βραστεί • (vrasteí)

el-verb-form

βραστεί • (vrasteí)

βράζω βράζω#Greek

βράζω βράζω#Greek

3rd person singular dependent active form of βράζω (vrázo).


λύσεις

head

λύσεις • (lýseis)

el-verb-form

λύσεις • (lýseis)

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular dependent active form of λύνω (lýno).


έλυσες

head

έλυσες • (élyses)

el-verb-form

έλυσες • (élyses)

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular simple past indicative active form of λύνω (lýno).


έλυσε

head

έλυσε • (élyse)

el-verb-form

έλυσε • (élyse)

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of λύνω (lýno).


λύσαμε

head

λύσαμε • (lýsame)

el-verb-form

λύσαμε • (lýsame)

λύνω λύνω#Greek

1st person plural simple past indicative active form of λύνω (lýno).


λυνόσουνα

head

λυνόσουνα • (lynósouna)

el-verb-form

λυνόσουνα • (lynósouna)

El-λυνόσουνα.ogg

λυ‧νό‧σου‧να

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular imperfect indicative passive form of λύνω (lýno).


έλυσαν

head

έλυσαν • (élysan)

el-verb-form

έλυσαν • (élysan)

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural simple past indicative active form of λύνω (lýno).


λύσαν

head

λύσαν • (lýsan)

el-verb-form

λύσαν • (lýsan)

λύνω λύνω#Greek


λυνόσουν

head

λυνόσουν • (lynósoun)

el-verb-form

λυνόσουν • (lynósoun)

El-λυνόσουν.ogg

λύνω λύνω#Greek


λυνόμουνα

head

λυνόμουνα • (lynómouna)

el-verb-form

λυνόμουνα • (lynómouna)

El-λυνόμουνα.ogg

λυ‧νό‧μου‧να

λύνω λύνω#Greek

1st person singular imperfect indicative passive form of λύνω (lýno).


λυνόμουν

head

λυνόμουν • (lynómoun)

el-verb-form

λυνόμουν • (lynómoun)

El-λυνόμουν.ogg

λύνω λύνω#Greek


λυνόταν

head

λυνόταν • (lynótan)

el-verb-form

λυνόταν • (lynótan)

El-λυνόταν.ogg

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular imperfect indicative passive form of λύνω (lýno).


λυνότανε

head

λυνότανε • (lynótane)

el-verb-form

λυνότανε • (lynótane)

El-λυνότανε.ogg

λύνω λύνω#Greek


λύσανε

head

λύσανε • (lýsane)

el-verb-form

λύσανε • (lýsane)

λύνω λύνω#Greek


λυνόμασταν

head

λυνόμασταν • (lynómastan)

el-verb-form

λυνόμασταν • (lynómastan)

El-λυνόμασταν.ogg

λυ‧νό‧μα‧σταν

λύνω λύνω#Greek

1st person plural imperfect indicative passive form of λύνω (lýno).


λυνόντουσαν

head

λυνόντουσαν • (lynóntousan)

el-verb-form

λυνόντουσαν • (lynóntousan)

El-λυνόντουσαν.ogg

λυ‧νό‧ντου‧σαν

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural imperfect indicative passive form of λύνω (lýno).


λυθούμε

head

λυθούμε • (lythoúme)

el-verb-form

λυθούμε • (lythoúme)

El-λυθούμε.ogg

λύνω λύνω#Greek

1st person plural dependent passive form of λύνω (lýno).


λυνόσασταν

head

λυνόσασταν • (lynósastan)

el-verb-form

λυνόσασταν • (lynósastan)

El-λυνόσασταν.ogg

λυ‧νό‧σα‧σταν

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural imperfect indicative passive form of λύνω (lýno).


λύνονταν

head

λύνονταν • (lýnontan)

el-verb-form

λύνονταν • (lýnontan)

El-λύνονταν.ogg

λύνω λύνω#Greek


λυνόσαστε

head

λυνόσαστε • (lynósaste)

el-verb-form

λυνόσαστε • (lynósaste)

El-λυνόσαστε.ogg

λυ‧νό‧σα‧στε

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural present indicative passive form of λύνω (lýno).

λύνω λύνω#Greek


λύνε

head

λύνε • (lýne)

el-verb-form

λύνε • (lýne)

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of λύνω (lýno).


λυνόμαστε

head

λυνόμαστε • (lynómaste)

el-verb-form

λυνόμαστε • (lynómaste)

El-λυνόμαστε.ogg

λυ‧νό‧μα‧στε

λύνω λύνω#Greek

1st person plural present indicative passive form of λύνω (lýno).

λύνω λύνω#Greek


λύθηκε

head

λύθηκε • (lýthike)

el-verb-form

λύθηκε • (lýthike)

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular simple past indicative passive form of λύνω (lýno).


λύθηκες

head

λύθηκες • (lýthikes)

el-verb-form

λύθηκες • (lýthikes)

El-λύθηκες.ogg

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular simple past indicative passive form of λύνω (lýno).


λύνεστε

head

λύνεστε • (lýneste)

el-verb-form

λύνεστε • (lýneste)

El-λύνεστε.ogg

λύνω λύνω#Greek

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative passive form of λύνω (lýno).


λυθήκαμε

head

λυθήκαμε • (lythíkame)

el-verb-form

λυθήκαμε • (lythíkame)

El-λυθήκαμε.ogg

λύνω λύνω#Greek

1st person plural simple past indicative passive form of λύνω (lýno).


λύθηκαν

head

λύθηκαν • (lýthikan)

el-verb-form

λύθηκαν • (lýthikan)

El-λύθηκαν.ogg

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural simple past indicative passive form of λύνω (lýno).


λυθούν

head

λυθούν • (lythoún)

el-verb-form

λυθούν • (lythoún)

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural dependent passive form of λύνω (lýno).


λυθήκανε

head

λυθήκανε • (lythíkane)

el-verb-form

λυθήκανε • (lythíkane)

El-λυθήκανε.ogg

λύνω λύνω#Greek


λύσε

head

λύσε • (lýse)

el-verb-form

λύσε • (lýse)

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of λύνω (lýno).


λύσου

head

λύσου • (lýsou)

el-verb-form

λύσου • (lýsou)

λύνω λύνω#Greek

Singular perfective imperative passive form of λύνω (lýno).


λύστε

head

λύστε • (lýste)

el-verb-form

λύστε • (lýste)

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative active form of λύνω (lýno).


λυθείτε

head

λυθείτε • (lytheíte)

el-verb-form

λυθείτε • (lytheíte)

El-λυθείτε.ogg

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural dependent passive form of λύνω (lýno).

λύνω λύνω#Greek

Plural perfective imperative passive form of λύνω (lýno).


λυθήκαν

head

λυθήκαν • (lythíkan)

el-verb-form

λυθήκαν • (lythíkan)

El-λυθήκαν.ogg

λύνω λύνω#Greek


λυθούνε

head

λυθούνε • (lythoúne)

el-verb-form

λυθούνε • (lythoúne)

El-λυθούνε.ogg

λύνω λύνω#Greek


λύνεται

head

λύνεται • (lýnetai)

el-verb-form

λύνεται • (lýnetai)

El-λύνετε-λύνεται.ogg

λύνετε (lýnete)

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular present indicative passive form of λύνω (lýno).


λυθήκατε

head

λυθήκατε • (lythíkate)

el-verb-form

λυθήκατε • (lythíkate)

El-λυθήκατε.ogg

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural simple past indicative passive form of λύνω (lýno).


λύσατε

head

λύσατε • (lýsate)

el-verb-form

λύσατε • (lýsate)

Older form: ἐλύσατε (elúsate)

λύνω λύνω#Greek

2nd person plural simple past indicative active form of λύνω (lýno).

τους ζυγούς λύσατε

(archaic) 2nd person plural imperative of the ancient aorist ἔλῡσᾰ (élūsa): used as set phrase in military or gymnastics commands


λυθείς

head

λυθείς • (lytheís)

el-verb-form

λυθείς • (lytheís)

λύνω λύνω#Greek

2nd person singular dependent passive form of λύνω (lýno).


λυμένος

head

λυμένος • (lyménos) m (feminine λυμένη, neuter λυμένο)

lyménos (romanization)
λυμένη (feminine)
λυμένο (neuter)
λυμένος (masculine nominative singular)
λυμένη (feminine nominative singular)
λυμένο (neuter nominative singular)
λυμένοι (masculine nominative plural)
λυμένες (feminine nominative plural)
λυμένα (neuter nominative plural)
λυμένου (genitive masculine singular)
λυμένης (feminine genitive singular)
λυμένου (genitive neuter singular)
λυμένων (genitive masculine plural)
λυμένων (feminine genitive plural)
λυμένων (genitive neuter plural)
λυμένο (accusative masculine singular)
λυμένη (accusative feminine singular)
λυμένο (accusative neuter singular)
λυμένους (accusative masculine plural)
λυμένες (accusative feminine plural)
λυμένα (accusative neuter plural)
λυμένε (masculine singular vocative)
λυμένη (feminine singular vocative)
λυμένο (neuter singular vocative)
λυμένοι (masculine plural vocative)
λυμένες (feminine plural vocative)
λυμένα (neuter plural vocative)

El-λυμένος.ogg

λιμένος (liménos)

Perfect participle of λύνομαι (lýnomai), passive voice of λύνω (“untie, solve”).

λυμένος κόμπος

λυμένα μαλλιά


λύνοντας

El-λύνοντας.ogg

Present participle of λύνω (lýno, “untie, solve”). It functions as an adverb.

participle of

Πέρασα την ώρα μου λύνοντας σταυρόλεξα.


λυμένε

head

λυμένε • (lyméne)

λυμένος λυμένος#Greek

Vocative masculine singular form of λυμένος (lyménos).


λυμένου

λυμένου • (lyménou)

λυμένος λυμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of λυμένος (lyménos).


λυμένες

λυμένες • (lyménes)

λυμένος λυμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of λυμένος (lyménos).


λυμένης

λυμένης • (lyménis)

λυμένος λυμένος#Greek

Genitive feminine singular form of λυμένος (lyménos).


λυμένους

λυμένους • (lyménous)

λυμένος λυμένος#Greek

Accusative masculine plural form of λυμένος (lyménos).


λυμένα

λυμένα • (lyména)

λιμένα (liména) (accusative of λιμένας “the port”)

λυμένος λυμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of λυμένος (lyménos).


λυμένων

λυμένων • (lyménon)

λυμένος λυμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of λυμένος (lyménos).


λυμένη

λυμένη • (lyméni)

El-λυμένη-λυμένοι.ogg

λυμένοι (lyménoi)

λυμένος λυμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of λυμένος (lyménos).


λυμένοι

λυμένοι • (lyménoi)

El-λυμένη-λυμένοι.ogg

λυμένη (lyméni)

λυμένος λυμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of λυμένος (lyménos).


λυμένο

λυμένο • (lyméno)

λυμένος λυμένος#Greek

Accusative masculine singular form of λυμένος (lyménos).

λυμένος λυμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of λυμένος (lyménos).


λύνονται

λύνονται • (lýnontai)

el-verb-form

λύνονται • (lýnontai)

El-λύνονται.ogg

λύνω λύνω#Greek

3rd person plural present indicative passive form of λύνω (lýno).


λύεται

head

λύεται • (lýetai)

el-verb-form

λύεται • (lýetai)

used in the set phrases like

λύεται η συνεδρίασις

λύνεται λύνεται#Greek

(Katharevousa) equivalent of standard Modern Greek λύνεται (lýnetai): he/she/it is untied, solved


ασεβώ

head

ασεβώ • (asevó)

el-verb

ασεβώ • (asevó) (past ασέβησα, passive —)

From Ancient Greek ᾰ̓σεβέω (asebéō) / ᾰ̓σεβῶ (asebô).

to show disrespect for everything sacred, holy or revered


παιδεύομαι

head

παιδεύομαι • (paidévomai)

el-verb

παιδεύομαι • (paidévomai) passive (past παιδεύτηκα, active παιδεύω)

paidévomai (romanization)
παιδεύτηκα (past)
παιδεύω (active)

παι‧δεύ‧ο‧μαι


ξελύθηκα

head

ξελύθηκα • (xelýthika)

el-verb-form

ξελύθηκα • (xelýthika)

ξελύνω ξελύνω#Greek

1st person singular simple past indicative passive form of ξελύνω (xelýno).


ξέλυσα

head

ξέλυσα • (xélysa)

el-verb-form

ξέλυσα • (xélysa)

ξελύνω ξελύνω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ξελύνω (xelýno).


ξελύνομαι

head

ξελύνομαι • (xelýnomai)

el-verb

ξελύνομαι • (xelýnomai) passive (past ξελύθηκα, active ξελύνω)

xelýnomai (romanization)
ξελύθηκα (past)
ξελύνω (active)

ξε‧λύ‧νο‧μαι

ξελύνω ξελύνω#Greek

1st person singular present indicative passive form of ξελύνω (xelýno).


λύομαι

head

λύομαι • (lýomai)

el-verb

λύομαι • (lýomai) passive (past λύθηκα, active λύω)

lýomai (romanization)
λύθηκα (past)
λύω (active)

λύομε (lýome)

λύω λύω#Greek

1st person singular present indicative passive form of λύω (lýo).


ξελύνω

head

ξελύνω • (xelýno)

el-verb

ξελύνω • (xelýno) (past ξέλυσα, passive ξελύνομαι)

xelýno (romanization)
ξέλυσα (past)
ξελύνομαι (passive)
ξελύνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξελύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξελύνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξελυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξελύνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξελύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξελύνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξελυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξελύνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξελύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξελύνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξελυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξελύνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ξελύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ξελυνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξελυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξελύνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξελύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξελύνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξελυνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξελυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξελύνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξελύνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξελύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξελύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξελύνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξελυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξελυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξέλυνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ξελυνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξελυνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξελύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξέλυνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ξελυνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξελυνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξελύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξέλυνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ξελυνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξελυνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξελύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξελύναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξελύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξελυνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξελυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξελύνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξελύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξελυνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξελυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξέλυναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξελύναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξελύνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξελύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξελύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξελύνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξελυνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξελύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξελυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξελυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξελύνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξελύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξελύνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξελυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξέλυνε (active imperative imperfective second-person singular)
ξέλυσε (active imperative perfective second-person singular)
ξελύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξελύνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξελύστε (active imperative perfective plural second-person)
ξελύνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξελυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξελύνοντας (active participle present)
έχοντας ξελύσει (active participle past)
ξελυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξελύσει (active infinitive-aorist)
ξελυθεί (infinitive-aorist passive)

Morphologically ξε- (xe-, “un-”) + λύνω (lýno, “tie”). From Ancient Greek ἐξέλῡσᾰ (exélūsa), aorist of ancient verb ἐκλῡ́ω (eklū́ō, “set free”).

Ξελύνω τα μαλλιά μου.


λύομε

head

λύομε • (lýome)

el-verb-form

λύομε • (lýome)

λύομαι (lýomai)

λύω λύω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of λύω (lýo).


λύουμε

head

λύουμε • (lýoume)

el-verb-form

λύουμε • (lýoume)

λύομεν λύομεν#Greek

λύω λύω#Greek

(formal) Alternative form of λύομεν (lýomen) 1st person plural present indicative active form of λύω (lýo).


λύουν

head

λύουν • (lýoun)

el-verb-form

λύουν • (lýoun)

λύω λύω#Greek

(formal) 3rd person plural present indicative active form of λύω (lýo).


ερρινίζω

head

ερρινίζω • (errinízo)

el-verb

ερρινίζω • (errinízo) (past ερρίνισα, passive ερρινίζομαι)

errinízo (romanization)
ερρίνισα (past)
ερρινίζομαι (passive)

Ερρινίζει, μιλάει με τη μύτη.

He/she nasalizes, he speaks through the nose.

to nasalize, make nasal sounds in speech


απόρησα

head

απόρησα • (apórisa)

el-verb-form

απόρησα • (apórisa)

απορώ απορώ#Greek

1st person singular simple past form of απορώ (aporó).


απορώ

head

απορώ • (aporó)

el-verb

απορώ • (aporó) (past απόρησα, passive —, ppp απορημένος)

aporó (romanization)
απόρησα (past)
απορημένος (participle passive perfect)
απορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
απορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
απορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
απορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
απορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
απορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
απορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
απορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
απορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
απορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
απορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα απορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
απόρησε (active imperative perfective second-person singular)
απορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
απορήστε (active imperative perfective plural second-person)
απορώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας απορήσει (active indeclinable participle perfect)
απορημένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
απορήσει (infinitive-aorist)

From Ancient Greek ἀπορέω (aporéō), from ἄπορος (áporos, “impassable, hard, difficult”).

Είναι να απορεί κανείς πώς κοιμάται με τέτοιο θόρυβο.

One can only wonder at how he sleeps with such noise.

Eínai na aporeí kaneís pós koimátai me tétoio thóryvo.

Απορώ! Δεν αισθάνεται τύψεις γι’ αυτό που έκανε;

I wonder! Doesn't he feel any guilt for what he did?

Aporó! Den aisthánetai týpseis gi’ aftó pou ékane?

(intransitive) to be puzzled, be bewildered, be perplexed, wonder (at)

Απορώ ποιο δρόμο να πάρω.

Απορώ με το θράσος σου!

(intransitive) to be surprised, be at a loss, marvel at, not be able to believe


διηθώ

head

διηθώ • (diithó)

el-verb

διηθώ • (diithó) (past διήθησα, passive διηθούμαι)

diithó (romanization)
διήθησα (past)
διηθούμαι (passive)
διηθώ (active first-person imperfective indicative present singular)
διηθήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διηθούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διηθηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διηθείς (active imperfective indicative present second-person singular)
διηθήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διηθείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διηθηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διηθεί (active imperfective indicative present singular third-person)
διηθήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διηθείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διηθηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διηθούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
διηθήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διηθούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διηθηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διηθείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
διηθήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διηθείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διηθηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διηθούν (active imperfective indicative plural present third-person)
διηθούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διηθήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διηθήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διηθούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διηθηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διηθηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διηθούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διήθησα (active first-person indicative past perfective singular)
διηθήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διηθούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διήθησες (active indicative past perfective second-person singular)
διηθήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διηθούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διήθησε (active indicative past perfective singular third-person)
διηθούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διηθείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διηθήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διηθούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διηθήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διηθηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διηθούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διηθήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διηθηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διηθούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διηθούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διήθησαν (active indicative past perfective plural third-person)
διηθήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διηθήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διηθούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διηθούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διηθήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διηθηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διηθηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διηθώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διηθήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διηθούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διηθηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διήθησε (active imperative perfective second-person singular)
διηθήσου (imperative passive perfective second-person singular)
διηθείτε (active imperative imperfective plural second-person)
διηθήστε (active imperative perfective plural second-person)
διηθείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διηθηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διηθώντας (active participle present)
διηθούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας διηθήσει (active participle past)
διηθημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διηθήσει (active infinitive-aorist)
διηθηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek διηθέω / διηθῶ (contracted), morphologically from δῐᾰ́ + ἠθέω.


ενημερώσεις

head

ενημερώσεις • (enimeróseis)

el-verb-form

ενημερώσεις • (enimeróseis)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

ε‧νη‧με‧ρώ‧σεις

ενημερώνω ενημερώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of ενημερώνω (enimeróno).


σπίτωσα

head

σπίτωσα • (spítosa)

el-verb-form

σπίτωσα • (spítosa)

σπιτώνω σπιτώνω#Greek

1st person singular simple past form of σπιτώνω (spitóno).


σπιτώθηκα

head

σπιτώθηκα • (spitóthika)

el-verb-form

σπιτώθηκα • (spitóthika)

σπιτώνομαι σπιτώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of σπιτώνομαι (spitónomai).


ξεσπίτωσα

head

ξεσπίτωσα • (xespítosa)

el-verb-form

ξεσπίτωσα • (xespítosa)

σπιτώνω σπιτώνω#Greek


ξεσπιτώθηκα

head

ξεσπιτώθηκα • (xespitóthika)

el-verb-form

ξεσπιτώθηκα • (xespitóthika)

ξεσπιτώνομαι ξεσπιτώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξεσπιτώνομαι (xespitónomai).


ξεσπιτώνομαι

head

ξεσπιτώνομαι • (xespitónomai)

el-verb

ξεσπιτώνομαι • (xespitónomai) passive (past ξεσπιτώθηκα, active ξεσπιτώνω)

xespitónomai (romanization)
ξεσπιτώθηκα (past)
ξεσπιτώνω (active)


σπιτώνομαι

head

σπιτώνομαι • (spitónomai)

el-verb

σπιτώνομαι • (spitónomai) passive (past σπιτώθηκα, active σπιτώνω)

spitónomai (romanization)
σπιτώθηκα (past)
σπιτώνω (active)


ξεσπιτώνω

head

ξεσπιτώνω • (xespitóno)

el-verb

ξεσπιτώνομαι

ξεσπιτώνω • (xespitóno) (past ξεσπίτωσα, passive ξεσπιτώνομαι)

xespitóno (romanization)
ξεσπίτωσα (past)
ξεσπιτώνομαι (passive)
ξεσπιτώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεσπιτώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεσπιτώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεσπιτωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεσπιτώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεσπιτώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεσπιτώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεσπιτωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεσπιτώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεσπιτώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεσπιτώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεσπιτωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεσπιτώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεσπιτώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεσπιτωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεσπιτωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεσπιτώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεσπιτώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεσπιτώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεσπιτωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεσπιτωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεσπιτώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεσπιτώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεσπιτώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεσπιτώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεσπιτώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεσπιτωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεσπιτωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεσπίτωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεσπίτωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεσπιτωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεσπιτωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεσπιτώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεσπίτωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεσπίτωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεσπιτωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεσπιτωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεσπιτώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεσπίτωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεσπίτωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεσπιτωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεσπιτωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεσπιτώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεσπιτώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεσπιτώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεσπιτωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεσπιτωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεσπιτώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεσπιτώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεσπιτωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεσπιτωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεσπίτωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσπιτώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσπιτώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσπίτωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσπιτώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσπιτώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσπιτώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεσπιτωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεσπιτώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεσπιτωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεσπιτωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεσπιτώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεσπιτώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεσπιτώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεσπιτωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεσπίτωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεσπίτωσε (active imperative perfective second-person singular)
ξεσπιτώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεσπιτώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεσπιτώστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεσπιτώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεσπιτωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεσπιτώνοντας (active participle present)
έχοντας ξεσπιτώσει (active participle past)
ξεσπιτωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεσπιτώσει (active infinitive-aorist)
ξεσπιτωθεί (infinitive-aorist passive)

ξε‧σπι‧τώ‧νω

ξε- (xe-) + σπιτώνω (spitóno, “to house, to put up”).

prefix

Δεν πλήρωσαν το ενοίκιο και ο ιδιοκτήτης τους ξεσπίτωσε.

They didn't pay the rent and so the owner threw them out.

Den plírosan to enoíkio kai o idioktítis tous xespítose.

(transitive, colloquial) to throw out, evict (force to leave a home)