παρατηρήσεις

head

παρατηρήσεις • (paratiríseis)

el-verb-form

παρατηρήσεις • (paratiríseis)

πα‧ρα‧τη‧ρή‧σεις

παρατηρώ παρατηρώ#Greek

2nd person singular dependent active form of παρατηρώ (paratiró).


τυλιγμένος

head

τυλιγμένος • (tyligménos) m (feminine τυλιγμένη, neuter τυλιγμένο)

tyligménos (romanization)
τυλιγμένη (feminine)
τυλιγμένο (neuter)
τυλιγμένος (masculine nominative singular)
τυλιγμένη (feminine nominative singular)
τυλιγμένο (neuter nominative singular)
τυλιγμένοι (masculine nominative plural)
τυλιγμένες (feminine nominative plural)
τυλιγμένα (neuter nominative plural)
τυλιγμένου (genitive masculine singular)
τυλιγμένης (feminine genitive singular)
τυλιγμένου (genitive neuter singular)
τυλιγμένων (genitive masculine plural)
τυλιγμένων (feminine genitive plural)
τυλιγμένων (genitive neuter plural)
τυλιγμένο (accusative masculine singular)
τυλιγμένη (accusative feminine singular)
τυλιγμένο (accusative neuter singular)
τυλιγμένους (accusative masculine plural)
τυλιγμένες (accusative feminine plural)
τυλιγμένα (accusative neuter plural)
τυλιγμένε (masculine singular vocative)
τυλιγμένη (feminine singular vocative)
τυλιγμένο (neuter singular vocative)
τυλιγμένοι (masculine plural vocative)
τυλιγμένες (feminine plural vocative)
τυλιγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τυλιγμένος •

τυλιγμένοι •

τυλιγμένες •

τυλιγμένου •

τυλιγμένης •

τυλιγμένου •

τυλιγμένων •

τυλιγμένων •

τυλιγμένων •

τυλιγμένους •

τυλιγμένες •

τυλιγμένοι •

τυλιγμένες •

τυ‧λιγ‧μέ‧νος

Perfect participle of τυλίγομαι (tylígomai), passive voice of τυλίγω (“wrap”).


δημοσιεύεται

head

δημοσιεύεται • (dimosiévetai)

el-verb-form

δημοσιεύεται • (dimosiévetai)

δη‧μο‧σι‧εύ‧ε‧ται

Από το 1958 δημοσιεύεται σε χαρτί και από το 1998 διατίθεται επίσης στο Διαδίκτυο.

It has been published on paper since 1958 and has been made available on the Internet since 1998.

Apó to 1958 dimosiévetai se chartí kai apó to 1998 diatíthetai epísis sto Diadíktyo.

δημοσιεύω δημοσιεύω#Greek


έσπαζα

head

έσπαζα • (éspaza)

el-verb-form

έσπαζα • (éspaza)

σπάζω σπάζω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of σπάζω (spázo).


σκασμένου

head

σκασμένου • (skasménou)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένε

σκασμένε • (skasméne)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένης

σκασμένης • (skasménis)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of σκασμένος (skasménos).


έσπαγα

έσπαγα • (éspaga)

el-verb-form

έσπαγα • (éspaga)

σπάω σπάω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of σπάω (spáo).


σκασμένη

head

σκασμένη • (skasméni)

σκασμένοι (skasménoi)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of σκασμένος (skasménos).


έσκαζα

έσκαζα • (éskaza)

el-verb-form

έσκαζα • (éskaza)

σκάζω σκάζω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of σκάζω (skázo).


σκασμένοι

head

σκασμένοι • (skasménoi)

σκασμένη (skasméni)

σκπα‧σμέ‧νοι

σκασμένος σκασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένων

σκασμένων • (skasménon)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένες

σκασμένες • (skasménes)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένους

σκασμένους • (skasménous)

σκα‧σμέ‧νους

σκασμένος σκασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένο

σκασμένο • (skasméno)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of σκασμένος (skasménos).

σκασμένος σκασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of σκασμένος (skasménos).


σκασμένα

σκασμένα • (skasména)

σκασμένος σκασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of σκασμένος (skasménos).


έσκαγα

έσκαγα • (éskaga)

el-verb-form

έσκαγα • (éskaga)

σκάω σκάω#Greek

1st person singular imperfect indicative active form of σκάω (skáo).


σκασμένος

head

σκασμένος • (skasménos) m (feminine σκασμένη, neuter σκασμένο)

skasménos (romanization)
σκασμένη (feminine)
σκασμένο (neuter)
σκασμένος (masculine nominative singular)
σκασμένη (feminine nominative singular)
σκασμένο (neuter nominative singular)
σκασμένοι (masculine nominative plural)
σκασμένες (feminine nominative plural)
σκασμένα (neuter nominative plural)
σκασμένου (genitive masculine singular)
σκασμένης (feminine genitive singular)
σκασμένου (genitive neuter singular)
σκασμένων (genitive masculine plural)
σκασμένων (feminine genitive plural)
σκασμένων (genitive neuter plural)
σκασμένο (accusative masculine singular)
σκασμένη (accusative feminine singular)
σκασμένο (accusative neuter singular)
σκασμένους (accusative masculine plural)
σκασμένες (accusative feminine plural)
σκασμένα (accusative neuter plural)
σκασμένε (masculine singular vocative)
σκασμένη (feminine singular vocative)
σκασμένο (neuter singular vocative)
σκασμένοι (masculine plural vocative)
σκασμένες (feminine plural vocative)
σκασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σκασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σκασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

σκασμένους •

Perfect passive participle of σκάω (skáo) / σκάζω (skázo), a verb with no passive forms.

participle of

Το αυτοκίνητο έχει σκασμένο λάστιχο.

σκασμένα χείλη


χαρίζω

head

χαρίζω • (charízo)

el-verb

χαρίζω • (charízo) (past χάρισα, passive χαρίζομαι, p‑past χαρίστηκα, ppp χαρισμένος)

charízo (romanization)
χάρισα (past)
χαρίζομαι (passive)
χαρίστηκα (passive past)
χαρισμένος (participle passive perfect)
χαρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
χαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
χαρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χαρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
χαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
χαρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
χαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
χαρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χαρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
χαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
χαρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
χαρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
χαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
χαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
χάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
χαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
χάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
χαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
χαρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
χαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
χαρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
χαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
χάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
χαρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
χαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα χαρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα χαρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα χαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
χάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
χάρισε (active imperative perfective second-person singular)
χαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
χαρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
χαρίστε (active imperative perfective plural second-person)
χαρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
χαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
χαρίζοντας (active participle present)
έχοντας χαρίσει (active participle past)
χαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
χαρίσει (active infinitive-aorist)
χαριστεί (infinitive-aorist passive)

χαρίζομαι χαρίζομαι#Greek

(in the passive voice, informal) to remit, pardon see χαρίζομαι (charízomai)


υποβοηθούμενης

head

υποβοηθούμενης • (ypovoïthoúmenis)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νης

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Genitive feminine singular form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενοι

υποβοηθούμενοι • (ypovoïthoúmenoi)

υποβοηθούμενη (ypovoïthoúmeni)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νοι

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενη

υποβοηθούμενη • (ypovoïthoúmeni)

υποβοηθούμενοι (ypovoïthoúmenoi)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νη

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενε

υποβοηθούμενε • (ypovoïthoúmene)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νε

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Vocative masculine singular form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενων

υποβοηθούμενων • (ypovoïthoúmenon)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νων

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενο

υποβοηθούμενο • (ypovoïthoúmeno)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νο

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Accusative masculine singular form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενα

υποβοηθούμενα • (ypovoïthoúmena)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧να

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενες

υποβοηθούμενες • (ypovoïthoúmenes)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νες

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


αξιολογούμε

αξιολογούμε • (axiologoúme)

el-verb-form

αξιολογούμε • (axiologoúme)

αξιολογούμαι (axiologoúmai)

α‧ξι‧ο‧λο‧γού‧με

αξιολογώ αξιολογώ#Greek

1st person plural present indicative active form of αξιολογώ (axiologó).


υποβοηθούμενους

head

υποβοηθούμενους • (ypovoïthoúmenous)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νους

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Accusative masculine plural form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


υποβοηθούμενου

υποβοηθούμενου • (ypovoïthoúmenou)

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νου

υποβοηθούμενος υποβοηθούμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of υποβοηθούμενος (ypovoïthoúmenos).


αξιολογήσεις

αξιολογήσεις • (axiologíseis)

el-verb-form

αξιολογήσεις • (axiologíseis)

α‧ξι‧ο‧λο‧γή‧σεις

αξιολογώ αξιολογώ#Greek

2nd person singular dependent active form of αξιολογώ (axiologó).


υποβοηθούμενος

head

υποβοηθούμενη

υποβοηθούμενο

υποβοηθούμενος • (ypovoïthoúmenos) m (feminine υποβοηθούμενη, neuter υποβοηθούμενο)

el-part

υποβοηθούμεν

ypovoïthoúmenos (romanization)
υποβοηθούμενη (feminine)
υποβοηθούμενο (neuter)
υποβοηθούμενος (masculine nominative singular)
υποβοηθούμενη (feminine nominative singular)
υποβοηθούμενο (neuter nominative singular)
υποβοηθούμενοι (masculine nominative plural)
υποβοηθούμενες (feminine nominative plural)
υποβοηθούμενα (neuter nominative plural)
υποβοηθούμενου (genitive masculine singular)
υποβοηθούμενης (feminine genitive singular)
υποβοηθούμενου (genitive neuter singular)
υποβοηθούμενων (genitive masculine plural)
υποβοηθούμενων (feminine genitive plural)
υποβοηθούμενων (genitive neuter plural)
υποβοηθούμενο (accusative masculine singular)
υποβοηθούμενη (accusative feminine singular)
υποβοηθούμενο (accusative neuter singular)
υποβοηθούμενους (accusative masculine plural)
υποβοηθούμενες (accusative feminine plural)
υποβοηθούμενα (accusative neuter plural)
υποβοηθούμενε (masculine singular vocative)
υποβοηθούμενη (feminine singular vocative)
υποβοηθούμενο (neuter singular vocative)
υποβοηθούμενοι (masculine plural vocative)
υποβοηθούμενες (feminine plural vocative)
υποβοηθούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

υποβοηθούμεν

el-decl-adj-a

υποβοηθούμεν

el-decl-adj-positive

Declension of υποβοηθούμενος

υποβοηθούμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

υποβοηθούμεν

el-decl-adj-table

υποβοηθούμενος •

υποβοηθούμενη •

υποβοηθούμενο •

υποβοηθούμενοι •

υποβοηθούμενες •

υποβοηθούμενα •

υποβοηθούμενου •

υποβοηθούμενης •

υποβοηθούμενου •

υποβοηθούμενων •

υποβοηθούμενων •

υποβοηθούμενων •

υποβοηθούμενο •

υποβοηθούμενη •

υποβοηθούμενο •

υποβοηθούμενους •

υποβοηθούμενες •

υποβοηθούμενα •

υποβοηθούμενε •

υποβοηθούμενη •

υποβοηθούμενο •

υποβοηθούμενοι •

υποβοηθούμενες •

υποβοηθούμενα •

υ‧πο‧βο‧η‧θού‧με‧νος

Present participle of υποβοηθούμαι (ypovoïthoúmai), passive voice of υποβοηθώ (“assist”). Morphologically, υπο- (ypo-, “under-”) + βοηθούμενος (voïthoúmenos), literally: assistend, sustined from underneath. Also see the ancient ὑποβοηθούμενος (hupoboēthoúmenos).

participle of

υποβοηθούμαι

af

υποβοηθούμενη αναπνοή


διεξάγω

head

διεξάγω • (diexágo)

el-verb

διεξάγω • (diexágo) (imperfect διεξήγα, past διεξήγαγα, passive διεξάγομαι, p‑past διεξάχθηκα/διεξήχθην)

diexágo (romanization)
διεξήγα (imperfect)
διεξήγαγα (past)
διεξάγομαι (passive)
διεξάχθηκα (passive past)
διεξήχθην (passive past)
διεξάγω (active first-person imperfective indicative present singular)
διεξαγάγω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διεξάγομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διεξαχθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διεξάγεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διεξαγάγεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διεξάγεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διεξαχθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διεξάγει (active imperfective indicative present singular third-person)
διεξαγάγει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διεξάγεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διεξαχθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διεξάγουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διεξαγάγουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διεξαγόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διεξαχθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διεξάγετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διεξαγάγετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διεξάγεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διεξάγεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
διεξαχθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διεξάγουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διεξάγουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διεξαγάγουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διεξαγάγουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διεξάγονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διεξαχθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διεξαχθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διεξήγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διεξήγαγα (active first-person indicative past perfective singular)
διεξαγόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διεξαγόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διεξάχθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{διεξήχθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
διεξήγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διεξήγαγες (active indicative past perfective second-person singular)
διεξαγόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διεξαγόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διεξάχθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{διεξήχθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
διεξήγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διεξήγαγε (active indicative past perfective singular third-person)
διεξαγόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεξαγότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεξάχθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διεξήχθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
διεξήγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διεξαγάγαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διεξαγόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διεξαχθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{διεξήχθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
διεξήγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διεξαγάγατε (active indicative past perfective plural second-person)
διεξαγόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διεξαχθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{διεξήχθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
διεξήγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διεξήγαγαν (active indicative past perfective plural third-person)
διεξαγάγαν (active indicative past perfective plural third-person)
διεξαγάγανε (active indicative past perfective plural third-person)
διεξάγονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διεξαγόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διεξάχθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διεξαχθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διεξαχθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
διεξήχθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα διεξάγω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διεξαγάγω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διεξάγομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διεξαχθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διεξάγαγε (active imperative perfective rare second-person singular)
διεξάγετε (active imperative imperfective plural second-person)
διεξαγάγετε (active imperative perfective plural second-person)
διεξάγεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διεξάγεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
διεξαχθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διεξάγοντας (active participle present)
διεξαγόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑o (participle passive present)
έχοντας διεξαγάγει (active participle past)
διεξαγάγει (active infinitive-aorist)
διεξαχθεί (infinitive-aorist passive)

δι‧ε‧ξά‧γω δι‧εξ‧ά‧γω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek διεξάγω (diexágō). Morphologically, δι- from δια- (di- from dia-) + εξ- (ex-) + άγω (ágo).

af

Για να εντοπίζεται η προέλευση της ασθένειας και να αποτρέπεται η εξάπλωσή της, πρέπει να διεξάγεται ενδελεχής επιδηµιολογική έρευνα.

In order to identify the origin of the disease and prevent its spread, a thorough epidemiological investigation must be carried out.

Gia na entopízetai i proélefsi tis asthéneias kai na apotrépetai i exáplosí tis, prépei na diexágetai endelechís epidiµiologikí érevna.

to carry out, conduct (of talks, diplomatic talks, games)


βοηθούμενος

head

βοηθούμενος • (voïthoúmenos) m (feminine βοηθούμενη, neuter βοηθούμενο)

voïthoúmenos (romanization)
βοηθούμενη (feminine)
βοηθούμενο (neuter)
βοηθούμενος (masculine nominative singular)
βοηθούμενη (feminine nominative singular)
βοηθούμενο (neuter nominative singular)
βοηθούμενοι (masculine nominative plural)
βοηθούμενες (feminine nominative plural)
βοηθούμενα (neuter nominative plural)
βοηθούμενου (genitive masculine singular)
βοηθούμενης (feminine genitive singular)
βοηθούμενου (genitive neuter singular)
βοηθούμενων (genitive masculine plural)
βοηθούμενων (feminine genitive plural)
βοηθούμενων (genitive neuter plural)
βοηθούμενο (accusative masculine singular)
βοηθούμενη (accusative feminine singular)
βοηθούμενο (accusative neuter singular)
βοηθούμενους (accusative masculine plural)
βοηθούμενες (accusative feminine plural)
βοηθούμενα (accusative neuter plural)
βοηθούμενε (masculine singular vocative)
βοηθούμενη (feminine singular vocative)
βοηθούμενο (neuter singular vocative)
βοηθούμενοι (masculine plural vocative)
βοηθούμενες (feminine plural vocative)
βοηθούμενα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βοηθούμενος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βοηθούμενος, etc.)

el-decl-adj-table

βοηθούμενος •

βοηθούμενη •

βοηθούμενο •

βοηθούμενοι •

βοηθούμενες •

βοηθούμενα •

βοηθούμενου •

βοηθούμενης •

βοηθούμενου •

βοηθούμενων •

βοηθούμενων •

βοηθούμενων •

βοηθούμενο •

βοηθούμενη •

βοηθούμενο •

βοηθούμενους •

βοηθούμενες •

βοηθούμενα •

βοηθούμενε •

βοηθούμενη •

βοηθούμενο •

βοηθούμενοι •

βοηθούμενες •

βοηθούμενα •

βο‧η‧θού‧με‧νος

Present participle of βοηθούμαι (voïthoúmai), passive voice of βοηθώ (βοηθάω) (“hlp”).


αντίκειμαι

head

αντίκειμαι • (antíkeimai)

Coordinate term: αντιτίθεμαι (antitíthemai)


γυρνιέμαι

γυρνιέμαι • (gyrniémai)

el-verb

γυρνιέμαι • (gyrniémai) passive (past γυρίστηκα, ppp γυρισμένος, active γυρνάω/γυρνώ)

gyrniémai (romanization)
γυρίστηκα (past)
γυρισμένος (participle passive perfect)
γυρνάω (active)
γυρνώ (active)


ποιώ

head

ποιώ • (poió)

el-verb

ποιώ • (poió) (past ποίησα, passive ποιούμαι, p‑past ποιήθηκα)

poió (romanization)
ποίησα (past)
ποιούμαι (passive)
ποιήθηκα (passive past)
ποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
ποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
ποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
ποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
[{εποιείτο}] (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
[{εποιούντο}] (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ποίησε (active imperative perfective second-person singular)
ποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
ποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ποιώντας (active participle present)
ποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ποιήσει (active participle past)
ποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ποιήσει (active infinitive-aorist)
ποιηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek ποιῶ (poiô), contracted form of ποιέω (poiéō).

κάνω κάνω#Greek

(formal, dated) to make, synonym of κάνω (káno), used mostly in compounds -ποιώ


δακτυλογραφούμε

head

δακτυλογραφούμε • (daktylografoúme)

el-verb-form

δακτυλογραφούμε • (daktylografoúme)

δακτυλογραφούμαι (daktylografoúmai)

δα‧κτυ‧λο‧γρα‧φού‧με

δακτυλογραφώ δακτυλογραφώ#Greek

1st person plural present indicative active form of δακτυλογραφώ (daktylografó).


ποιούμε

head

ποιούμε • (poioúme)

el-verb-form

ποιούμε • (poioúme)

ποιούμαι (poioúmai)

ποιώ ποιώ#Greek

1st person plural present indicative active form of ποιώ (poió).


ποιήθηκα

head

ποιήθηκα • (poiíthika)

el-verb-form

ποιήθηκα • (poiíthika)

ποιούμαι ποιούμαι#Greek

ποιώ ποιώ#Greek

1st person singular simple past indicative form of ποιούμαι (poioúmai) passive of ποιώ.


ποιούμαι

head

ποιούμαι • (poioúmai)

el-verb

ποιούμαι • (poioúmai) passive (past ποιήθηκα, active ποιώ)

poioúmai (romanization)
ποιήθηκα (past)
ποιώ (active)

ποιούμε (poioúme)

ποιώ ποιώ#Greek

passive of ποιώ (poió), used mostly in compounds -ποιούμαι


οφειλόμουν

head

οφειλόμουν • (ofeilómoun)

el-verb-form

οφειλόμουν • (ofeilómoun)

ο‧φει‧λό‧μουν

οφείλομαι οφείλομαι#Greek

οφείλω οφείλω#Greek

1st person singular imperfect form of οφείλομαι (ofeílomai) passive of οφείλω.


οφείλομαι

head

οφείλομαι • (ofeílomai)

el-verb

οφείλομαι • (ofeílomai) passive (imperfect οφειλόμουν, active οφείλω)

ofeílomai (romanization)
οφειλόμουν (imperfect)
οφείλω (active)

οφείλομε (ofeílome)

ο‧φεί‧λο‧μαι

οφείλω οφείλω#Greek


οφείλομε

head

οφείλομε • (ofeílome)

el-verb-form

οφείλομε • (ofeílome)

οφείλομαι (ofeílomai)

οφείλω οφείλω#Greek

1st person plural present indicative active form of οφείλω (ofeílo).


καταπολεμούμε

head

καταπολεμούμε • (katapolemoúme)

el-verb-form

καταπολεμούμε • (katapolemoúme)

καταπολεμούμαι (katapolemoúmai)

κα‧τα‧πο‧λε‧μού‧με

καταπολεμώ καταπολεμώ#Greek

1st person plural present indicative active form of καταπολεμώ (katapolemó).


αμφισβητούμε

head

αμφισβητούμε • (amfisvitoúme)

el-verb-form

αμφισβητούμε • (amfisvitoúme)

αμφισβητούμαι (amfisvitoúmai)

αμ‧φι‧σβη‧τού‧με

αμφισβητώ αμφισβητώ#Greek

1st person plural present indicative active form of αμφισβητώ (amfisvitó).


αμφισβιτιέμαι

head

αμφισβιτιέμαι • (amfisvitiémai)

el-verb

αμφισβητήθηκα

αμφισβητημένος

αμφισβιτιέμαι • (amfisvitiémai) passive (past αμφισβητήθηκα, ppp αμφισβητημένος, active αμφισβητώ)

amfisvitiémai (romanization)
αμφισβητήθηκα (past)
αμφισβητημένος (participle passive perfect)
αμφισβητώ (active)

αμ‧φι‧σβη‧τιέ‧μαι

αμφισβητούμαι αμφισβητούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of αμφισβητούμαι (amfisvitoúmai)


ορθώνω

head

ορθώνω • (orthóno)

el-verb

ορθώνω • (orthóno) (past όρθωσα, passive ορθώνομαι, p‑past ορθώθηκα, ppp ορθωμένος)

orthóno (romanization)
όρθωσα (past)
ορθώνομαι (passive)
ορθώθηκα (passive past)
ορθωμένος (participle passive perfect)
ορθώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ορθώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ορθώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ορθωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ορθώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ορθώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ορθώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ορθωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ορθώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ορθώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ορθώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ορθωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ορθώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ορθώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ορθωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ορθωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ορθώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ορθώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ορθώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ορθωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ορθωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ορθώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ορθώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ορθώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ορθώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ορθώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ορθωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ορθωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
όρθωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
όρθωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ορθωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ορθωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ορθώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
όρθωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
όρθωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ορθωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ορθωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ορθώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
όρθωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
όρθωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ορθωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ορθωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ορθώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ορθώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ορθώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ορθωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ορθωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ορθώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ορθώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ορθωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ορθωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
όρθωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ορθώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ορθώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
όρθωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ορθώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ορθώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ορθώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ορθωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ορθώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ορθωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ορθωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ορθώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ορθώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ορθώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ορθωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
όρθωνε (active imperative imperfective second-person singular)
όρθωσε (active imperative perfective second-person singular)
ορθώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ορθώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ορθώστε (active imperative perfective plural second-person)
ορθώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ορθωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ορθώνοντας (active participle present)
έχοντας ορθώσει (active participle past)
ορθωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ορθώσει (active infinitive-aorist)
ορθωθεί (infinitive-aorist passive)


διορθώνω

head

διορθώνω • (diorthóno)

el-verb

διορθώνω • (diorthóno) (past διόρθωσα, passive διορθώνομαι, p‑past διορθώθηκα, ppp διορθωμένος)

diorthóno (romanization)
διόρθωσα (past)
διορθώνομαι (passive)
διορθώθηκα (passive past)
διορθωμένος (participle passive perfect)
διορθώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
διορθώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διορθώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διορθωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διορθώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διορθώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διορθώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διορθωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διορθώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
διορθώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διορθώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διορθωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διορθώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διορθώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διορθωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διορθωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διορθώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διορθώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διορθώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διορθωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διορθωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διορθώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διορθώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διορθώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διορθώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διορθώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διορθωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διορθωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διόρθωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διόρθωσα (active first-person indicative past perfective singular)
διορθωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διορθωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διορθώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διόρθωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διόρθωσες (active indicative past perfective second-person singular)
διορθωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διορθωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διορθώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διόρθωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διόρθωσε (active indicative past perfective singular third-person)
διορθωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διορθωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διορθώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διορθώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διορθώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διορθωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διορθωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διορθώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διορθώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διορθωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διορθωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διόρθωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διορθώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διορθώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διόρθωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διορθώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διορθώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διορθώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διορθωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διορθώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διορθωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διορθωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διορθώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διορθώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διορθώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διορθωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διόρθωνε (active imperative imperfective second-person singular)
διόρθωσε (active imperative perfective second-person singular)
διορθώσου (imperative passive perfective second-person singular)
διορθώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
διορθώστε (active imperative perfective plural second-person)
διορθώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διορθωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διορθώνοντας (active participle present)
έχοντας διορθώσει (active participle past)
διορθωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διορθώσει (active infinitive-aorist)
διορθωθεί (infinitive-aorist passive)

διορθώνω δοκίμια


πληγείς

head

πληγείς • (pligeís) m (feminine πληγείσα, neuter πληγέν)

pligeís (romanization)
πληγείσα (feminine)
πληγέν (neuter)
πληγείς (masculine nominative singular)
πληγείσα (feminine nominative singular)
πληγέν (neuter nominative singular)
πληγέντες (masculine nominative plural)
πληγείσες (feminine nominative plural)
πληγέντα (neuter nominative plural)
πληγέντος (genitive masculine singular)
πληγείσας (feminine genitive singular)
πληγέντος (genitive neuter singular)
πληγέντων (genitive masculine plural)
πληγέντων (feminine genitive plural)
πληγέντων (genitive neuter plural)
πληγέντα (accusative masculine singular)
πληγείσα (accusative feminine singular)
πληγέν (accusative neuter singular)
πληγέντες (accusative masculine plural)
πληγείσες (accusative feminine plural)
πληγέντα (accusative neuter plural)
πληγείς (masculine singular vocative)
πληγείσα (feminine singular vocative)
πληγέν (neuter singular vocative)
πληγέντες (masculine plural vocative)
πληγείσες (feminine plural vocative)
πληγέντα (neuter plural vocative)

Past participle of πλήττομαι (plíttomai), passive voice of πλήττω (“to strike”).

participle of

πληγής (pligís)

Η φωτιά ήταν μεγάλη. Οι πληγείσες περιοχές είναι πολλές αλλά οι πληγέντες θα αποζημιωθούν.

The fire was immense. The affected/hit areas are many but the injured (persons) will be compensated.

I fotiá ítan megáli. Oi pligeíses periochés eínai pollés allá oi pligéntes tha apozimiothoún.


πληγείς

head

πληγείς • (pligeís)

el-verb-form

πληγείς • (pligeís)

πληγής (pligís)

πλήττω πλήττω#Greek

2nd person singular dependent passive form of πλήττω (plítto). (sense: strike)


όρθωσα

head

όρθωσα • (órthosa)

el-verb-form

όρθωσα • (órthosa)

ορθώνω ορθώνω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ορθώνω (orthóno).


ορθώνουμε

head

ορθώνουμε • (orthónoume)

el-verb-form

ορθώνουμε • (orthónoume)

ορ‧θώ‧νου‧με

ορθώνω ορθώνω#Greek

1st person plural present indicative active form of ορθώνω (orthóno).


ορθώθηκα

ορθώνομαι ορθώνομαι#Greek

ορθώνω ορθώνω#Greek

1st person singular simple past form of ορθώνομαι (orthónomai) passive of ορθώνω.


ορθώνομε

head

ορθώνομε • (orthónome)

el-verb-form

ορθώνομε • (orthónome)

ορθώνω ορθώνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of ορθώνω (orthóno).


ορθώνομαι

head

ορθώνομαι • (orthónomai)

el-verb

ορθώνομαι • (orthónomai) passive (past ορθώθηκα, ppp ορθωμένος, active ορθώνω)

orthónomai (romanization)
ορθώθηκα (past)
ορθωμένος (participle passive perfect)
ορθώνω (active)

ορ‧θώ‧νο‧μαι

ορθώνω ορθώνω#Greek


ορθωμένος

head

ορθωμένος • (orthoménos) m (feminine ορθωμένη, neuter ορθωμένο)

orthoménos (romanization)
ορθωμένη (feminine)
ορθωμένο (neuter)
ορθωμένος (masculine nominative singular)
ορθωμένη (feminine nominative singular)
ορθωμένο (neuter nominative singular)
ορθωμένοι (masculine nominative plural)
ορθωμένες (feminine nominative plural)
ορθωμένα (neuter nominative plural)
ορθωμένου (genitive masculine singular)
ορθωμένης (feminine genitive singular)
ορθωμένου (genitive neuter singular)
ορθωμένων (genitive masculine plural)
ορθωμένων (feminine genitive plural)
ορθωμένων (genitive neuter plural)
ορθωμένο (accusative masculine singular)
ορθωμένη (accusative feminine singular)
ορθωμένο (accusative neuter singular)
ορθωμένους (accusative masculine plural)
ορθωμένες (accusative feminine plural)
ορθωμένα (accusative neuter plural)
ορθωμένε (masculine singular vocative)
ορθωμένη (feminine singular vocative)
ορθωμένο (neuter singular vocative)
ορθωμένοι (masculine plural vocative)
ορθωμένες (feminine plural vocative)
ορθωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ορθωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ορθωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ορθωμένους •

ορ‧θω‧μέ‧νος

Perfect participle of ορθώνομαι (orthónomai), passive voice of ορθώνω (“lift”).

participle of

Η γάτα όρμησε με ορθωμένες τις τρίχες της.

I gáta órmise me orthoménes tis tríches tis.


αντιμετωπίσεις

head

αντιμετωπίσεις • (antimetopíseis)

el-verb-form

αντιμετωπίσεις • (antimetopíseis)

α‧ντι‧με‧τω‧πί‧σεις

αντιμετωπίζω αντιμετωπίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of αντιμετωπίζω (antimetopízo).


αντιβγήκα

head

αντιβγήκα • (antivgíka)

el-verb-form

αντιβγήκα • (antivgíka)

αντιβγαίνω αντιβγαίνω#Greek

1st person singular simple past form of αντιβγαίνω (antivgaíno).


αντιβγαίνω

head

αντιβγαίνω • (antivgaíno)

el-verb

αντιβγαίνω • (antivgaíno) (past αντιβγήκα, passive —)

antivgaíno (romanization)
αντιβγήκα (past)


αντιγνώμησα

head

αντιγνώμησα • (antignómisa)

el-verb-form

αντιγνώμησα • (antignómisa)

αντιγνωμώ αντιγνωμώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιγνωμώ (antignomó).


αντιγνωμώ

head

αντιγνωμώ • (antignomó)

el-verb

αντιγνωμώ • (antignomó) (past αντιγνώμησα)

antignomó (romanization)
αντιγνώμησα (past)


απαγορευμένος

head

απαγορευμένη

απαγορευμένο

απαγορευμένος • (apagorevménos) m (feminine απαγορευμένη, neuter απαγορευμένο)

apagorevménos (romanization)
απαγορευμένη (feminine)
απαγορευμένο (neuter)
απαγορευμένος (masculine nominative singular)
απαγορευμένη (feminine nominative singular)
απαγορευμένο (neuter nominative singular)
απαγορευμένοι (masculine nominative plural)
απαγορευμένες (feminine nominative plural)
απαγορευμένα (neuter nominative plural)
απαγορευμένου (genitive masculine singular)
απαγορευμένης (feminine genitive singular)
απαγορευμένου (genitive neuter singular)
απαγορευμένων (genitive masculine plural)
απαγορευμένων (feminine genitive plural)
απαγορευμένων (genitive neuter plural)
απαγορευμένο (accusative masculine singular)
απαγορευμένη (accusative feminine singular)
απαγορευμένο (accusative neuter singular)
απαγορευμένους (accusative masculine plural)
απαγορευμένες (accusative feminine plural)
απαγορευμένα (accusative neuter plural)
απαγορευμένε (masculine singular vocative)
απαγορευμένη (feminine singular vocative)
απαγορευμένο (neuter singular vocative)
απαγορευμένοι (masculine plural vocative)
απαγορευμένες (feminine plural vocative)
απαγορευμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απαγορευμένος

el-decl-adj-table

απαγορευμένος •

απαγορευμένη •

απαγορευμένο •

απαγορευμένοι •

απαγορευμένες •

απαγορευμένα •

απαγορευμένου •

απαγορευμένης •

απαγορευμένου •

απαγορευμένων •

απαγορευμένων •

απαγορευμένων •

απαγορευμένο •

απαγορευμένη •

απαγορευμένο •

απαγορευμένους •

απαγορευμένες •

απαγορευμένα •

απαγορευμένε •

απαγορευμένη •

απαγορευμένο •

απαγορευμένοι •

απαγορευμένες •

απαγορευμένα •

α‧πα‧γο‧ρευ‧μέ‧νος

Perfect participle of απαγορεύομαι (apagorévomai), passive voice of απαγορεύω (“forbid”).

participle of

απαγορεύομαι

«Ο Απαγορευμένος Πλανήτης» ήταν περιοδικό επιστημονικής φαντασίας.
«O Apagorevménos Planítis» ítan periodikó epistimonikís fantasías.
The Forbidden Planet was a science-fiction magazine.

Η απαγορευμένη αγάπη που ήταν η αιτία για να αλλάξει νόμος στην Αμερική· η ιστορία των Loving μέχρι σήμερα συγκινεί.

The forbidden love which led to the law being changed in America: the story of Loving still moves us to this day.

I apagorevméni agápi pou ítan i aitía gia na alláxei nómos stin Amerikí; i istoría ton Loving méchri símera sygkineí.


αντικαθρέφτισα

head

αντικαθρέφτισα • (antikathréftisa)

el-verb-form

αντικαθρέφτισα • (antikathréftisa)

αντικαθρεφτίζω αντικαθρεφτίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντικαθρεφτίζω (antikathreftízo).


αντικαθρεφτίστηκα

head

αντικαθρεφτίστηκα • (antikathreftístika)

αντικαθρεφτίζομαι αντικαθρεφτίζομαι#Greek

αντικαθρεφτίζω αντικαθρεφτίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αντικαθρεφτίζομαι (antikathreftízomai) passive of αντικαθρεφτίζω.


αντικαθρεφτίζω

αντικαθρεφτίζω • (antikathreftízo)

el-verb

αντικαθρέφτισα

αντικαθρεφτισμένος

αντικαθρεφτίζομαι

αντικαθρεφτίζω • (antikathreftízo) (past αντικαθρέφτισα, passive αντικαθρεφτίζομαι, ppp αντικαθρεφτισμένος)

antikathreftízo (romanization)
αντικαθρέφτισα (past)
αντικαθρεφτίζομαι (passive)
αντικαθρεφτισμένος (participle passive perfect)


αντικαθρεφτίζομαι

el-verb

αντικαθρεφτίστηκα

αντικαθρεφτισμένος

αντικαθρεφτίζω

αντικαθρεφτίζομαι • (antikathreftízomai) passive (past αντικαθρεφτίστηκα, ppp αντικαθρεφτισμένος, active αντικαθρεφτίζω)

antikathreftízomai (romanization)
αντικαθρεφτίστηκα (past)
αντικαθρεφτισμένος (participle passive perfect)
αντικαθρεφτίζω (active)

αντικαθρεφτίζω αντικαθρεφτίζω#Greek

passive of αντικαθρεφτίζω (antikathreftízo)


αντίκοψα

head

αντίκοψα • (antíkopsa)

el-verb-form

αντίκοψα • (antíkopsa)

αντικόβω αντικόβω#Greek

1st person singular simple past form of αντικόβω (antikóvo).


αντίσκοψα

head

αντίσκοψα • (antískopsa)

el-verb-form

αντίσκοψα • (antískopsa)

αντισκόβω αντισκόβω#Greek

1st person singular simple past form of αντισκόβω (antiskóvo).


αντισκόβω

head

αντισκόβω • (antiskóvo)

el-verb

αντισκόβω • (antiskóvo) (past αντίσκοψα)

antiskóvo (romanization)
αντίσκοψα (past)

αντικόβω αντικόβω#Greek


αντικόβω

head

αντικόβω • (antikóvo)

el-verb

αντικόβω • (antikóvo) (past αντίκοψα)

(colloquial) to interrupt, block break in


αντιλογίζω

head

αντιλογίζω • (antilogízo)

el-verb

αντιλογίζομαι

αντιλογίζω • (antilogízo) (past αντιλόγισα, passive αντιλογίζομαι)

antilogízo (romanization)
αντιλόγισα (past)
αντιλογίζομαι (passive)


αντιμετρήθηκα

head

αντιμετρήθηκα • (antimetríthika)

el-verb-form

αντιμετρήθηκα • (antimetríthika)

αντιμετριέμαι αντιμετριέμαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αντιμετριέμαι (antimetriémai).


αντιμετριέμαι

head

αντιμετριέμαι • (antimetriémai)

el-verb

αντιμετρήθηκα

αντιμετρημένος

αντιμετριέμαι • (antimetriémai) deponent (past αντιμετρήθηκα, ppp αντιμετρημένος)

antimetriémai (romanization)
αντιμετρήθηκα (past)
αντιμετρημένος (participle passive perfect)


αντιμετρούμαι

head

αντιμετρούμαι • (antimetroúmai)

el-verb

αντιμετρήθηκα

αντιμετρημένος

αντιμετρούμαι • (antimetroúmai) deponent (past αντιμετρήθηκα, ppp αντιμετρημένος)

antimetroúmai (romanization)
αντιμετρήθηκα (past)
αντιμετρημένος (participle passive perfect)

αντιμετριέμαι αντιμετριέμαι#Greek

Alternative form of αντιμετριέμαι (antimetriémai)


απατιέμαι

head

απατιέμαι • (apatiémai)

el-verb

απατιέμαι • (apatiémai) passive (past απατήθηκα, ppp απατημένος, active απατώ/απατάω)

apatiémai (romanization)
απατήθηκα (past)
απατημένος (participle passive perfect)
απατώ (active)
απατάω (active)

α‧πα‧τιέ‧μαι

formal passive of the same verb: απατώμαι


αντιμετριούμαι

head

αντιμετριούμαι • (antimetrioúmai)

el-verb

αντιμετρήθηκα

αντιμετρημένος

αντιμετριούμαι • (antimetrioúmai) deponent (past αντιμετρήθηκα, ppp αντιμετρημένος)

antimetrioúmai (romanization)
αντιμετρήθηκα (past)
αντιμετρημένος (participle passive perfect)

αντιμετριέμαι αντιμετριέμαι#Greek


απατημένος

head

απατημένος • (apatiménos) m (feminine απατημένη, neuter απατημένο)

apatiménos (romanization)
απατημένη (feminine)
απατημένο (neuter)
απατημένος (masculine nominative singular)
απατημένη (feminine nominative singular)
απατημένο (neuter nominative singular)
απατημένοι (masculine nominative plural)
απατημένες (feminine nominative plural)
απατημένα (neuter nominative plural)
απατημένου (genitive masculine singular)
απατημένης (feminine genitive singular)
απατημένου (genitive neuter singular)
απατημένων (genitive masculine plural)
απατημένων (feminine genitive plural)
απατημένων (genitive neuter plural)
απατημένο (accusative masculine singular)
απατημένη (accusative feminine singular)
απατημένο (accusative neuter singular)
απατημένους (accusative masculine plural)
απατημένες (accusative feminine plural)
απατημένα (accusative neuter plural)
απατημένε (masculine singular vocative)
απατημένη (feminine singular vocative)
απατημένο (neuter singular vocative)
απατημένοι (masculine plural vocative)
απατημένες (feminine plural vocative)
απατημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απατημένος •

απατημένοι •

απατημένες •

απατημένου •

απατημένης •

απατημένου •

απατημένων •

απατημένων •

απατημένων •

απατημένους •

απατημένες •

απατημένοι •

απατημένες •

α‧πα‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of απατιέμαι (apatiémai) and απατώμαι (apatómai), passive voices of απατώ, απατάω (“deceive; mistake”).

participle of

απατημένος σύζυγος

cheated, whose spouse is unfaithful, deceived


αντιδάνεισα

head

αντιδάνεισα • (antidáneisa)

el-verb-form

αντιδάνεισα • (antidáneisa)

αντιδανείζω αντιδανείζω#Greek

1st person singular simple past form of αντιδανείζω (antidaneízo).


αντιδανείστηκα

head

αντιδανείστηκα • (antidaneístika)

el-verb-form

αντιδανείστηκα • (antidaneístika)

αντιδανείζομαι αντιδανείζομαι#Greek

αντιδανείζω αντιδανείζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αντιδανείζομαι (antidaneízomai) passive of αντιδανείζω.


αντιδανείζομαι

head

αντιδανείζομαι • (antidaneízomai)

el-verb

αντιδανείστηκα

αντιδανεισμένος

αντιδανείζομαι • (antidaneízomai) passive (past αντιδανείστηκα, ppp αντιδανεισμένος, active αντιδανείζω)

antidaneízomai (romanization)
αντιδανείστηκα (past)
αντιδανεισμένος (participle passive perfect)
αντιδανείζω (active)

αντιδανείζω αντιδανείζω#Greek


αντιδανείζω

head

αντιδανείζω • (antidaneízo)

el-verb

αντιδανεισμένος

αντιδανείζομαι

αντιδανείζω • (antidaneízo) (past αντιδάνεισα, passive αντιδανείζομαι, ppp αντιδανεισμένος)

antidaneízo (romanization)
αντιδάνεισα (past)
αντιδανείζομαι (passive)
αντιδανεισμένος (participle passive perfect)

αντιδάνειο n and δάνειο

repatriated loanword; loanword, borrowing


αντιδόνησα

head

αντιδόνησα • (antidónisa)

el-verb-form

αντιδόνησα • (antidónisa)

αντιδονώ αντιδονώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιδονώ (antidonó).


αντιδονώ

head

αντιδονώ • (antidonó)

el-verb

αντιδονώ • (antidonó) (past αντιδόνησα)

antidonó (romanization)
αντιδόνησα (past)


αντιζυγίζω

head

αντιζυγίζω • (antizygízo)

el-verb

αντιζυγίζομαι

αντιζυγίζω • (antizygízo) (past αντιζύγισα, passive αντιζυγίζομαι)

antizygízo (romanization)
αντιζύγισα (past)
αντιζυγίζομαι (passive)

αντιζυγιάζω αντιζυγιάζω#Greek

Alternative form of αντιζυγιάζω (antizygiázo)


αντιζυγιάζω

head

αντιζυγιάζω • (antizygiázo)

el-verb

αντιζυγιάζομαι

αντιζυγιάζω • (antizygiázo) (past αντιζύγιασα, passive αντιζυγιάζομαι)

antizygiázo (romanization)
αντιζύγιασα (past)
αντιζυγιάζομαι (passive)


αντιζύγιασα

head

αντιζύγιασα • (antizýgiasa)

el-verb-form

αντιζύγιασα • (antizýgiasa)

αντιζυγιάζω αντιζυγιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αντιζυγιάζω (antizygiázo).


αντιζύγισα

head

αντιζύγισα • (antizýgisa)

el-verb-form

αντιζύγισα • (antizýgisa)

αντιζυγίζω αντιζυγίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντιζυγίζω (antizygízo).


αντιζυγίζομαι

head

αντιζυγίζομαι • (antizygízomai)

αντιζυγίζω αντιζυγίζω#Greek


αντιζυγιάζομαι

αντιζυγιάζομαι • (antizygiázomai)

el-verb

αντιζυγιάζομαι • (antizygiázomai) passive

αντιζυγιάζω αντιζυγιάζω#Greek


αντέθεσα

head

αντέθεσα • (antéthesa)

el-verb-form

αντέθεσα • (antéthesa)

αντιθέτω αντιθέτω#Greek

1st person singular simple past form of αντιθέτω (antithéto).


αντέταξα

head

αντέταξα • (antétaxa)

el-verb-form

αντέταξα • (antétaxa)

αντιτάσσω αντιτάσσω#Greek

1st person singular simple past form of αντιτάσσω (antitásso).


αντιθέτω

head

αντιθέτω • (antithéto)

el-verb

αντιτεθειμένος

αντιθέτω • (antithéto) (past αντέθεσα, passive αντιτίθεμαι, ppp αντιτεθειμένος)

antithéto (romanization)
αντέθεσα (past)
αντιτίθεμαι (passive)
αντιτεθειμένος (participle passive perfect)


αντικειμενοποιούμαι

el-verb

αντικειμενοποιήθηκα

αντικειμενοποιημένος

αντικειμενοποιώ

αντικειμενοποιούμαι • (antikeimenopoioúmai) passive (past αντικειμενοποιήθηκα, ppp αντικειμενοποιημένος, active αντικειμενοποιώ)

antikeimenopoioúmai (romanization)
αντικειμενοποιήθηκα (past)
αντικειμενοποιημένος (participle passive perfect)
αντικειμενοποιώ (active)

αντικειμενοποιώ αντικειμενοποιώ#Greek

passive of αντικειμενοποιώ (antikeimenopoió)


αντικειμενοποιώ

head

αντικειμενοποιώ • (antikeimenopoió)

el-verb

αντικειμενοποίησα

αντικειμενοποιημένος

αντικειμενοποιούμαι

αντικειμενοποιώ • (antikeimenopoió) (past αντικειμενοποίησα, passive αντικειμενοποιούμαι, ppp αντικειμενοποιημένος)

antikeimenopoió (romanization)
αντικειμενοποίησα (past)
αντικειμενοποιούμαι (passive)
αντικειμενοποιημένος (participle passive perfect)


αντικειμενοποιήθηκα

head

αντικειμενοποιήθηκα • (antikeimenopoiíthika)

αντικειμενοποιούμαι αντικειμενοποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αντικειμενοποιούμαι (antikeimenopoioúmai).


αντικειμενοποίησα

αντικειμενοποίησα • (antikeimenopoíisa)

el-verb-form

αντικειμενοποίησα • (antikeimenopoíisa)

αντικειμενοποιώ αντικειμενοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of αντικειμενοποιώ (antikeimenopoió).


αντιλάμπω

head

αντιλάμπω • (antilámpo)

el-verb

αντιλάμπω • (antilámpo) (past αντέλαμψα)

antilámpo (romanization)
αντέλαμψα (past)

to shine, gleam, glint, reflect, radiate


αντιλογήθηκα

head

αντιλογήθηκα • (antilogíthika)

el-verb-form

αντιλογήθηκα • (antilogíthika)

αντιλογιέμαι αντιλογιέμαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αντιλογιέμαι (antilogiémai).


αντιλόγησα

head

αντιλόγησα • (antilógisa)

el-verb-form

αντιλόγησα • (antilógisa)

αντιλογώ αντιλογώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιλογώ (antilogó).


αντιλογώ

head

αντιλογώ • (antilogó)

el-verb

αντιλογιέμαι

αντιλογώ • (antilogó) (past αντιλόγησα, passive αντιλογιέμαι)

antilogó (romanization)
αντιλόγησα (past)
αντιλογιέμαι (passive)


αντιλογιέμαι

head

αντιλογιέμαι • (antilogiémai)

el-verb

αντιλογήθηκα

αντιλογιέμαι • (antilogiémai) passive (past αντιλογήθηκα, active αντιλογώ)

antilogiémai (romanization)
αντιλογήθηκα (past)
αντιλογώ (active)

αντιλογώ αντιλογώ#Greek


ελπίζουμε

head

ελπίζουμε • (elpízoume)

el-verb-form

ελπίζουμε • (elpízoume)

ελ‧πί‧ζου‧με

ελπίζω ελπίζω#Greek

1st person plural present form of ελπίζω (elpízo).: "we hope"


διεγείρω

head

διεγείρω • (diegeíro)

el-verb

διεγείρω • (diegeíro) (past διήγειρα/διέγειρα, passive διεγείρομαι, p‑past διεγέρθηκα, ppp διεγερμένος)

diegeíro (romanization)
διήγειρα (past)
διέγειρα (past)
διεγείρομαι (passive)
διεγέρθηκα (passive past)
διεγερμένος (participle passive perfect)
διεγείρω (active first-person imperfective indicative present singular)
διεγείρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διεγείρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διεγερθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διεγείρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διεγείρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διεγείρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διεγερθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διεγείρει (active imperfective indicative present singular third-person)
διεγείρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διεγείρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διεγερθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διεγείρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διεγείρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διεγειρόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διεγερθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διεγείρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διεγείρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διεγείρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διεγειρόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διεγερθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διεγείρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διεγείρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διεγείρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διεγείρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διεγείρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διεγερθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διεγερθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διήγειρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διέγειρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διήγειρα (active first-person indicative past perfective singular)
διεγειρόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διεγειρόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διεγέρθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διήγειρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διέγειρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διήγειρες (active indicative past perfective second-person singular)
διεγειρόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διεγειρόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διεγέρθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διήγειρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διέγειρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διήγειρε (active indicative past perfective singular third-person)
διεγειρόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεγειρότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεγέρθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διεγείραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διεγείραμε (active first-person indicative past perfective plural)
διεγειρόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διεγερθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διεγείρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διεγείρατε (active indicative past perfective plural second-person)
διεγειρόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διεγερθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διήγειραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διεγείραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διεγείρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διέγειραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διήγειραν (active indicative past perfective plural third-person)
διεγείραν (active indicative past perfective plural third-person)
διεγείρανε (active indicative past perfective plural third-person)
διεγείρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διεγειρόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διεγέρθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διεγερθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διεγερθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διεγείρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διεγείρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διεγείρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διεγερθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διέγειρε (active imperative imperfective second-person singular)
διέγειρε (active imperative perfective second-person singular)
διεγέρσου (imperative passive perfective second-person singular)
διεγείρετε (active imperative imperfective plural second-person)
διεγείρετε (active imperative perfective plural second-person)
διεγείρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διεγερθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διεγείροντας (active participle present)
έχοντας διεγείρει (active participle past)
διεγερμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διεγείρει (active infinitive-aorist)
διεγερθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek διεγείρω (diegeírō, “wake up; raise”) from δια- (dia-) and ἐγείρω (egeírō, “raise”). By surface analysis, δι- (δια-) + εγείρω (egeíro, “raise”).
For psychological and sexual senses, semantic loan from French exciter.


παροτρύνουμε

head

παροτρύνουμε • (parotrýnoume)

el-verb-form

παροτρύνουμε • (parotrýnoume)

πα‧ρο‧τρύ‧νου‧με

παροτρύνω παροτρύνω#Greek

1st person plural present indicative active form of παροτρύνω (parotrýno).


διεγείρουμε

head

διεγείρουμε • (diegeíroume)

el-verb-form

διεγείρουμε • (diegeíroume)

δι‧ε‧γεί‧ρου‧με

διεγείρω διεγείρω#Greek

1st person plural present indicative active form of διεγείρω (diegeíro).


διεγείρομε

head

διεγείρομε • (diegeírome)

el-verb-form

διεγείρομε • (diegeírome)

διεγείρομαι (diegeíromai)

δι‧ε‧γεί‧ρο‧με

διεγείρω διεγείρω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of διεγείρω (diegeíro).


διεγέρθηκα

head

διεγέρθηκα • (diegérthika)

el-verb-form

διεγέρθηκα • (diegérthika)

δι‧ε‧γέρ‧θη‧κα

διεγείρομαι διεγείρομαι#Greek

διεγείρω διεγείρω#Greek

1st person singular simple past form of διεγείρομαι (diegeíromai) passive of διεγείρω.


παροτρύνομε

head

παροτρύνομε • (parotrýnome)

el-verb-form

παροτρύνομε • (parotrýnome)

παροτρύνομαι (parotrýnomai)

πα‧ρο‧τρύ‧νο‧με

παροτρύνω παροτρύνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of παροτρύνω (parotrýno).


διέγειρα

head

διέγειρα • (diégeira)

el-verb-form

διέγειρα • (diégeira)

διεγείρω διεγείρω#Greek

1st person singular imperfect form of διεγείρω (diegeíro).

διεγείρω διεγείρω#Greek

1st person singular simple past form of διεγείρω (diegeíro).


παροτρύνομαι

head

παροτρύνομαι • (parotrýnomai)

el-verb

παροτρύνθηκα

παροτρύνομαι • (parotrýnomai) passive (past παροτρύνθηκα, active παροτρύνω)

parotrýnomai (romanization)
παροτρύνθηκα (past)
παροτρύνω (active)

παροτρύνομε (parotrýnome)

πα‧ρο‧τρύ‧νο‧μαι

παροτρύνω παροτρύνω#Greek


διήγειρα

head

διήγειρα • (diígeira)

el-verb-form

διήγειρα • (diígeira)

διεγείρω διεγείρω#Greek

(formal) 1st person singular imperfect form of διεγείρω (diegeíro).

διεγείρω διεγείρω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of διεγείρω (diegeíro).


διεγείρομαι

head

διεγείρομαι • (diegeíromai)

el-verb

διεγείρομαι • (diegeíromai) passive (past διεγέρθηκα, ppp διεγερμένος, active διεγείρω)

diegeíromai (romanization)
διεγέρθηκα (past)
διεγερμένος (participle passive perfect)
διεγείρω (active)

διεγείρομε (diegeírome)

δι‧ε‧γεί‧ρο‧μαι

διεγείρω διεγείρω#Greek


εκπαιδεύθηκα

head

εκπαιδεύθηκα • (ekpaidéfthika)

el-verb-form

εκπαιδεύθηκα • (ekpaidéfthika)

εκ‧παι‧δεύ‧θη‧κα

εκπαιδεύομαι εκπαιδεύομαι#Greek

εκπαιδεύω εκπαιδεύω#Greek

1st person singular simple past form of εκπαιδεύομαι (ekpaidévomai) passive of εκπαιδεύω.


παροτρύνθηκα

head

παροτρύνθηκα • (parotrýnthika)

el-verb-form

παροτρύνθηκα • (parotrýnthika)

πα‧ρο‧τρύν‧θη‧κα

παροτρύνομαι παροτρύνομαι#Greek

παροτρύνω παροτρύνω#Greek

1st person singular simple past form of παροτρύνομαι (parotrýnomai) passive of παροτρύνω.


διεγερμένος

head

διεγερμένος • (diegerménos) m (feminine διεγερμένη, neuter διεγερμένο)

diegerménos (romanization)
διεγερμένη (feminine)
διεγερμένο (neuter)
διεγερμένος (masculine nominative singular)
διεγερμένη (feminine nominative singular)
διεγερμένο (neuter nominative singular)
διεγερμένοι (masculine nominative plural)
διεγερμένες (feminine nominative plural)
διεγερμένα (neuter nominative plural)
διεγερμένου (genitive masculine singular)
διεγερμένης (feminine genitive singular)
διεγερμένου (genitive neuter singular)
διεγερμένων (genitive masculine plural)
διεγερμένων (feminine genitive plural)
διεγερμένων (genitive neuter plural)
διεγερμένο (accusative masculine singular)
διεγερμένη (accusative feminine singular)
διεγερμένο (accusative neuter singular)
διεγερμένους (accusative masculine plural)
διεγερμένες (accusative feminine plural)
διεγερμένα (accusative neuter plural)
διεγερμένε (masculine singular vocative)
διεγερμένη (feminine singular vocative)
διεγερμένο (neuter singular vocative)
διεγερμένοι (masculine plural vocative)
διεγερμένες (feminine plural vocative)
διεγερμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

διεγερμένος •

διεγερμένη •

διεγερμένο •

διεγερμένοι •

διεγερμένες •

διεγερμένα •

διεγερμένου •

διεγερμένης •

διεγερμένου •

διεγερμένων •

διεγερμένων •

διεγερμένων •

διεγερμένο •

διεγερμένη •

διεγερμένο •

διεγερμένους •

διεγερμένες •

διεγερμένα •

διεγερμένε •

διεγερμένη •

διεγερμένο •

διεγερμένοι •

διεγερμένες •

διεγερμένα •

δι‧ε‧γερ‧μέ‧νος

Perfect participle of διεγείρομαι (diegeíromai), passive voice of διεγείρω (“stimulate”).


προστατεύθηκα

head

προστατεύθηκα • (prostatéfthika)

el-verb-form

προστατεύθηκα • (prostatéfthika)

προ‧στα‧τεύ‧θη‧κα

προστατεύομαι προστατεύομαι#Greek

προστατεύω προστατεύω#Greek

1st person singular simple past form of προστατεύομαι (prostatévomai) passive of προστατεύω.


προστάτευσα

head

προστάτευσα • (prostátefsa)

el-verb-form

προστάτευσα • (prostátefsa)

προ‧στά‧τευ‧σα

προστατεύω προστατεύω#Greek

1st person singular simple past form of προστατεύω (prostatévo).


ιατρεύομαι

head

ιατρεύομαι • (iatrévomai)

el-verb

ιατρεύομαι • (iatrévomai) passive (past ιατρεύθηκα, ppp ιατρευμένος, active ιατρεύω)

iatrévomai (romanization)
ιατρεύθηκα (past)
ιατρευμένος (participle passive perfect)
ιατρεύω (active)

ιατρεύομε (iatrévome)

ι‧α‧τρεύ‧ο‧μαι

γιατρεύoμαι γιατρεύoμαι#Greek

(formal, archaic) Alternative form of γιατρεύoμαι (giatrévomai)


δημοσιευμένος

head

δημοσιευμένη

δημοσιευμένο

δημοσιευμένος • (dimosievménos) m (feminine δημοσιευμένη, neuter δημοσιευμένο)

dimosievménos (romanization)
δημοσιευμένη (feminine)
δημοσιευμένο (neuter)
δημοσιευμένος (masculine nominative singular)
δημοσιευμένη (feminine nominative singular)
δημοσιευμένο (neuter nominative singular)
δημοσιευμένοι (masculine nominative plural)
δημοσιευμένες (feminine nominative plural)
δημοσιευμένα (neuter nominative plural)
δημοσιευμένου (genitive masculine singular)
δημοσιευμένης (feminine genitive singular)
δημοσιευμένου (genitive neuter singular)
δημοσιευμένων (genitive masculine plural)
δημοσιευμένων (feminine genitive plural)
δημοσιευμένων (genitive neuter plural)
δημοσιευμένο (accusative masculine singular)
δημοσιευμένη (accusative feminine singular)
δημοσιευμένο (accusative neuter singular)
δημοσιευμένους (accusative masculine plural)
δημοσιευμένες (accusative feminine plural)
δημοσιευμένα (accusative neuter plural)
δημοσιευμένε (masculine singular vocative)
δημοσιευμένη (feminine singular vocative)
δημοσιευμένο (neuter singular vocative)
δημοσιευμένοι (masculine plural vocative)
δημοσιευμένες (feminine plural vocative)
δημοσιευμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of δημοσιευμένος

el-decl-adj-table

δημοσιευμένος •

δημοσιευμένη •

δημοσιευμένο •

δημοσιευμένοι •

δημοσιευμένες •

δημοσιευμένα •

δημοσιευμένου •

δημοσιευμένης •

δημοσιευμένου •

δημοσιευμένων •

δημοσιευμένων •

δημοσιευμένων •

δημοσιευμένο •

δημοσιευμένη •

δημοσιευμένο •

δημοσιευμένους •

δημοσιευμένες •

δημοσιευμένα •

δημοσιευμένε •

δημοσιευμένη •

δημοσιευμένο •

δημοσιευμένοι •

δημοσιευμένες •

δημοσιευμένα •

δη‧μο‧σι‧ευ‧μέ‧νος

Perfect participle of δημοσιεύομαι (dimosiévomai), passive voice of δημοσιεύω (“publish”).

participle of

δημοσιεύομαι


φονεύθηκα

head

φονεύθηκα • (fonéfthika)

el-verb-form

φονεύθηκα • (fonéfthika)

φο‧νεύ‧θη‧κα

φονεύομαι φονεύομαι#Greek

φονεύω φονεύω#Greek

(more formal) 1st person singular simple past form of φονεύομαι (fonévomai) passive of φονεύω.


φονεύτηκα

head

φονεύτηκα • (fonéftika)

el-verb-form

φονεύτηκα • (fonéftika)

φο‧νεύ‧τη‧κα

φονεύομαι φονεύομαι#Greek

φονεύω φονεύω#Greek


φονεύομαι

head

φονεύομαι • (fonévomai)

el-verb

φονεύομαι • (fonévomai) passive (past φονεύτηκα/φονεύθηκα, ppp φονευμένος, active φονεύω)

fonévomai (romanization)
φονεύτηκα (past)
φονεύθηκα (past)
φονευμένος (participle passive perfect)
φονεύω (active)

φονεύομε (fonévome)

φο‧νεύ‧ο‧μαι

φονεύω φονεύω#Greek


σφίγγω

head

σφίγγω • (sfíngo)

el-verb

σφίγγω • (sfíngo) (past έσφιξα, passive σφίγγομαι, p‑past σφίχτηκα, ppp σφιγμένος)

sfíngo (romanization)
έσφιξα (past)
σφίγγομαι (passive)
σφίχτηκα (passive past)
σφιγμένος (participle passive perfect)

(figurative) to behave in a constrained, cautious manner


αντιπαράθεσα

head

αντιπαράθεσα • (antiparáthesa)

el-verb-form

αντιπαράθεσα • (antiparáthesa)

αντιπαραθέτω αντιπαραθέτω#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαραθέτω (antiparathéto).


αντιπαρατέθηκα

head

αντιπαρατέθηκα • (antiparatéthika)

el-verb-form

αντιπαρατέθηκα • (antiparatéthika)

αντιπαρατίθεμαι αντιπαρατίθεμαι#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαρατίθεμαι (antiparatíthemai).


αντιπαρέθεσα

head

αντιπαρέθεσα • (antiparéthesa)

el-verb-form

αντιπαρέθεσα • (antiparéthesa)

αντιπαραθέτω αντιπαραθέτω#Greek


αντιπαρατάχθηκα

αντιπαρατάσσομαι αντιπαρατάσσομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαρατάσσομαι (antiparatássomai).


αντιπαρέταξα

head

αντιπαρέταξα • (antiparétaxa)

el-verb-form

αντιπαρέταξα • (antiparétaxa)

αντιπαρατάσσω αντιπαρατάσσω#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαρατάσσω (antiparatásso).


αντιπαρατάχτηκα

head

αντιπαρατάχτηκα • (antiparatáchtika)

el-verb-form

αντιπαρατάχτηκα • (antiparatáchtika)

αντιπαρατάσσομαι αντιπαρατάσσομαι#Greek


αντιπαρέρχομαι

head

αντιπαρέρχομαι • (antiparérchomai)

el-verb

αντιπαρέρχομαι • (antiparérchomai) deponent (past αντιπαρήλθα, ppp -)

antiparérchomai (romanization)
αντιπαρήλθα (past)


αντιπαραθέτω

head

αντιπαραθέτω • (antiparathéto)

el-verb

αντιπαρέθεσα

αντιπαράθεσα

αντιπαρατίθεμαι

αντιπαραθέτω • (antiparathéto) (past αντιπαρέθεσα/αντιπαράθεσα, passive αντιπαρατίθεμαι)

antiparathéto (romanization)
αντιπαρέθεσα (past)
αντιπαράθεσα (past)
αντιπαρατίθεμαι (passive)


αντιπαρατάσσομαι

head

αντιπαρατάσσομαι • (antiparatássomai)

el-verb

αντιπαρατάχθηκα

αντιπαρατάχτηκα

αντιπαραταγμένος

αντιπαρατάσσω

αντιπαρατάσσομαι • (antiparatássomai) passive (past αντιπαρατάχθηκα/αντιπαρατάχτηκα, ppp αντιπαραταγμένος, active αντιπαρατάσσω)

antiparatássomai (romanization)
αντιπαρατάχθηκα (past)
αντιπαρατάχτηκα (past)
αντιπαραταγμένος (participle passive perfect)
αντιπαρατάσσω (active)

αντιπαρατάσσω αντιπαρατάσσω#Greek

passive of αντιπαρατάσσω (antiparatásso)


αντιπαρήλθα

head

αντιπαρήλθα • (antiparíltha)

el-verb-form

αντιπαρήλθα • (antiparíltha)

αντιπαρέρχομαι αντιπαρέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαρέρχομαι (antiparérchomai).


αντιπαρατάσσω

head

αντιπαρατάσσω • (antiparatásso)

el-verb

αντιπαρέταξα

αντιπαραταγμένος

αντιπαρατάσσομαι

αντιπαρατάσσω • (antiparatásso) (past αντιπαρέταξα, passive αντιπαρατάσσομαι, ppp αντιπαραταγμένος)

antiparatásso (romanization)
αντιπαρέταξα (past)
αντιπαρατάσσομαι (passive)
αντιπαραταγμένος (participle passive perfect)

From Ancient Greek ἀντιπαρατάσσομαι (antiparatássomai), remade as an active. By surface analysis, αντι- (anti-) + παρατάσσω (paratásso).

uder

ἀντιπαρατάσσομαι

surf

to counterpose, present, put up (arguments)


αντιπαρατίθεμαι

head

αντιπαρατίθεμαι • (antiparatíthemai)

el-verb

αντιπαρατέθηκα

αντιπαραθέτω

αντιπαρατίθεμαι • (antiparatíthemai) passive (past αντιπαρατέθηκα, active αντιπαραθέτω)

antiparatíthemai (romanization)
αντιπαρατέθηκα (past)
αντιπαραθέτω (active)

αντιπαραθέτω αντιπαραθέτω#Greek


αντιπαλέψα

head

αντιπαλέψα • (antipalépsa)

el-verb-form

αντιπαλέψα • (antipalépsa)

αντιπαλεύω αντιπαλεύω#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαλεύω (antipalévo).


αντιπαλεύω

head

αντιπαλεύω • (antipalévo)

el-verb

αντιπαλεύω • (antipalévo) (past αντιπαλέψα)

antipalévo (romanization)
αντιπαλέψα (past)

From Koine Greek ἀντιπαλαίω (antipalaíō).


ψάλθηκα

ψάλλομαι ψάλλομαι#Greek

ψάλλω ψάλλω#Greek

1st person singular simple past form of ψάλλομαι (psállomai) passive of ψάλλω.

ψέλνομαι ψέλνομαι#Greek

ψέλνω ψέλνω#Greek

1st person singular simple past form of ψέλνομαι (psélnomai) passive of ψέλνω.


ψέλνομαι

head

ψέλνομαι • (psélnomai)

el-verb

ψέλνομαι • (psélnomai) passive (past ψάλθηκα, ppp ψαλμένος, active ψέλνω)

psélnomai (romanization)
ψάλθηκα (past)
ψαλμένος (participle passive perfect)
ψέλνω (active)

ψέλνω ψέλνω#Greek


ψαλμένος

head

ψαλμένος • (psalménos) m (feminine ψαλμένη, neuter ψαλμένο)

psalménos (romanization)
ψαλμένη (feminine)
ψαλμένο (neuter)
ψαλμένος (masculine nominative singular)
ψαλμένη (feminine nominative singular)
ψαλμένο (neuter nominative singular)
ψαλμένοι (masculine nominative plural)
ψαλμένες (feminine nominative plural)
ψαλμένα (neuter nominative plural)
ψαλμένου (genitive masculine singular)
ψαλμένης (feminine genitive singular)
ψαλμένου (genitive neuter singular)
ψαλμένων (genitive masculine plural)
ψαλμένων (feminine genitive plural)
ψαλμένων (genitive neuter plural)
ψαλμένο (accusative masculine singular)
ψαλμένη (accusative feminine singular)
ψαλμένο (accusative neuter singular)
ψαλμένους (accusative masculine plural)
ψαλμένες (accusative feminine plural)
ψαλμένα (accusative neuter plural)
ψαλμένε (masculine singular vocative)
ψαλμένη (feminine singular vocative)
ψαλμένο (neuter singular vocative)
ψαλμένοι (masculine plural vocative)
ψαλμένες (feminine plural vocative)
ψαλμένα (neuter plural vocative)

Perfect participle of ψάλλομαι (psállomai) or ψέλνομαι (psélnomai), passive voices of ψάλλω and ψέλνω (“chant”) respectively.


μαζεμένος

head

μαζεμένος • (mazeménos) m (feminine μαζεμένη, neuter μαζεμένο)

mazeménos (romanization)
μαζεμένη (feminine)
μαζεμένο (neuter)
μαζεμένος (masculine nominative singular)
μαζεμένη (feminine nominative singular)
μαζεμένο (neuter nominative singular)
μαζεμένοι (masculine nominative plural)
μαζεμένες (feminine nominative plural)
μαζεμένα (neuter nominative plural)
μαζεμένου (genitive masculine singular)
μαζεμένης (feminine genitive singular)
μαζεμένου (genitive neuter singular)
μαζεμένων (genitive masculine plural)
μαζεμένων (feminine genitive plural)
μαζεμένων (genitive neuter plural)
μαζεμένο (accusative masculine singular)
μαζεμένη (accusative feminine singular)
μαζεμένο (accusative neuter singular)
μαζεμένους (accusative masculine plural)
μαζεμένες (accusative feminine plural)
μαζεμένα (accusative neuter plural)
μαζεμένε (masculine singular vocative)
μαζεμένη (feminine singular vocative)
μαζεμένο (neuter singular vocative)
μαζεμένοι (masculine plural vocative)
μαζεμένες (feminine plural vocative)
μαζεμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μαζεμένους •

μα‧ζε‧μέ‧νος

Perfect participle of μαζεύομαι (mazévomai), passive voice of μαζεύω (“gather; shrink”).


αντιπολιτεύομαι

head

αντιπολιτεύομαι • (antipolitévomai)

el-verb

αντιπολιτεύτηκα

αντιπολιτεύθηκα

αντιπολιτευμένος

αντιπολιτεύομαι • (antipolitévomai) deponent (past αντιπολιτεύτηκα/αντιπολιτεύθηκα, ppp αντιπολιτευμένος)

antipolitévomai (romanization)
αντιπολιτεύτηκα (past)
αντιπολιτεύθηκα (past)
αντιπολιτευμένος (participle passive perfect)


αντιπροσφέρω

head

αντιπροσφέρω • (antiprosféro)

el-verb

αντιπροσέφερα

αντιπροσφέρω • (antiprosféro) (past αντιπροσέφερα)

antiprosféro (romanization)
αντιπροσέφερα (past)


αντιπροσκάλεσα

head

αντιπροσκάλεσα • (antiproskálesa)

el-verb-form

αντιπροσκάλεσα • (antiproskálesa)

αντιπροσκαλώ αντιπροσκαλώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιπροσκαλώ (antiproskaló).


αντιπροσέφερα

head

αντιπροσέφερα • (antiproséfera)

el-verb-form

αντιπροσέφερα • (antiproséfera)

αντιπροσφέρω αντιπροσφέρω#Greek

1st person singular simple past form of αντιπροσφέρω (antiprosféro).


αντιπροσκαλώ

head

αντιπροσκαλώ • (antiproskaló)

el-verb

αντιπροσκάλεσα

αντιπροσκαλώ • (antiproskaló) (past αντιπροσκάλεσα)

antiproskaló (romanization)
αντιπροσκάλεσα (past)


αντιπυροβολώ

head

αντιπυροβολώ • (antipyrovoló)

el-verb

αντιπυροβολούσα

αντιπυροβολώ • (antipyrovoló) (imperfect αντιπυροβολούσα)

antipyrovoló (romanization)
αντιπυροβολούσα (imperfect)


αντιπροτείνω

head

αντιπροτείνω • (antiproteíno)

el-verb

αντιπρότεινα

αντιπρότεινα

αντιπροτείνομαι

αντιπροτάθηκα

αντιπροτείνω • (antiproteíno) (imperfect αντιπρότεινα, past αντιπρότεινα, passive αντιπροτείνομαι, p‑past αντιπροτάθηκα)

antiproteíno (romanization)
αντιπρότεινα (imperfect)
αντιπρότεινα (past)
αντιπροτείνομαι (passive)
αντιπροτάθηκα (passive past)
αντιπροτείνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιπροτείνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιπροτείνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντιπροταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντιπροτείνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιπροτείνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιπροτείνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντιπροταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντιπροτείνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιπροτείνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιπροτείνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντιπροταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντιπροτείνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντιπροτείνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιπροτεινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντιπροταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντιπροτείνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιπροτείνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιπροτείνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιπροτεινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιπροταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντιπροτείνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιπροτείνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιπροτείνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιπροτείνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιπροτείνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντιπροταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιπροταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιπρότεινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντιπρότεινα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιπροτεινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιπροτεινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιπροτάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντιπρότεινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντιπρότεινες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιπροτεινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιπροτεινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιπροτάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντιπρότεινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντιπρότεινε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιπροτεινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιπροτεινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιπροτάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντιπροτείναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιπροτείναμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιπροτεινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντιπροταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντιπροτείνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιπροτείνατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιπροτεινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντιπροταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντιπρότειναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιπροτείναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιπροτείνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιπρότειναν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιπροτείναν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιπροτείνανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντιπροτείνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντιπροτεινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντιπροτάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντιπροτείνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιπροτείνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντιπροτείνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντιπροταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντιπρότεινε (active imperative imperfective second-person singular)
αντιπρότεινε (active imperative perfective second-person singular)
αντιπροτείνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιπροτείνετε (active imperative perfective plural second-person)
αντιπροτείνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντιπροταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντιπροτείνοντας (active participle present)
αντιπροτεινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αντιπροτείνει (active participle past)
αντιπροτείνει (active infinitive-aorist)
αντιπροταθεί (infinitive-aorist passive)

α‧ντι‧προ‧τεί‧νω


ήγγελλα

head

ήγγελλα • (íngella)

el-verb-form

ήγγελλα • (íngella)

Older form: ἤγγελλον (ḗngellon)

αγγέλλω αγγέλλω#Greek

1st person singular imperfect form of αγγέλλω (angéllo)., mostly found in compounds


αναγγέλλουμε

head

αναγγέλλουμε • (anangélloume)

el-verb-form

αναγγέλλουμε • (anangélloume)

α‧ναγ‧γέλ‧λου‧με

αναγγέλλω αναγγέλλω#Greek

1st person plural present indicative active form of αναγγέλλω (anangéllo).


ανάγγελλα

head

ανάγγελλα • (anángella)

el-verb-form

ανάγγελλα • (anángella)

α‧νάγ‧γελ‧λα

αναγγέλλω αναγγέλλω#Greek

1st person singular imperfect form of αναγγέλλω (anangéllo).


αναγγέλλομε

head

αναγγέλλομε • (anangéllome)

el-verb-form

αναγγέλλομε • (anangéllome)

αναγγέλλομαι (anangéllomai)

α‧ναγ‧γέλ‧λο‧με

Older form: ἀναγγέλλομεν (anangéllomen)

αναγγέλλω αναγγέλλω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of αναγγέλλω (anangéllo).


ανήγγελλα

head

ανήγγελλα • (aníngella)

el-verb-form

ανήγγελλα • (aníngella)

α‧ναγ‧γελ‧λα

αναγγέλλω αναγγέλλω#Greek


αναγγελμένος

head

αναγγελμένος • (anangelménos) m (feminine αναγγελμένη, neuter αναγγελμένο)

anangelménos (romanization)
αναγγελμένη (feminine)
αναγγελμένο (neuter)
αναγγελμένος (masculine nominative singular)
αναγγελμένη (feminine nominative singular)
αναγγελμένο (neuter nominative singular)
αναγγελμένοι (masculine nominative plural)
αναγγελμένες (feminine nominative plural)
αναγγελμένα (neuter nominative plural)
αναγγελμένου (genitive masculine singular)
αναγγελμένης (feminine genitive singular)
αναγγελμένου (genitive neuter singular)
αναγγελμένων (genitive masculine plural)
αναγγελμένων (feminine genitive plural)
αναγγελμένων (genitive neuter plural)
αναγγελμένο (accusative masculine singular)
αναγγελμένη (accusative feminine singular)
αναγγελμένο (accusative neuter singular)
αναγγελμένους (accusative masculine plural)
αναγγελμένες (accusative feminine plural)
αναγγελμένα (accusative neuter plural)
αναγγελμένε (masculine singular vocative)
αναγγελμένη (feminine singular vocative)
αναγγελμένο (neuter singular vocative)
αναγγελμένοι (masculine plural vocative)
αναγγελμένες (feminine plural vocative)
αναγγελμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναγγελμένος

el-decl-adj-table

αναγγελμένος •

αναγγελμένη •

αναγγελμένο •

αναγγελμένοι •

αναγγελμένες •

αναγγελμένα •

αναγγελμένου •

αναγγελμένης •

αναγγελμένου •

αναγγελμένων •

αναγγελμένων •

αναγγελμένων •

αναγγελμένο •

αναγγελμένη •

αναγγελμένο •

αναγγελμένους •

αναγγελμένες •

αναγγελμένα •

αναγγελμένε •

αναγγελμένη •

αναγγελμένο •

αναγγελμένοι •

αναγγελμένες •

αναγγελμένα •

α‧ναγ‧γελ‧μέ‧νος

Perfect participle of αναγγέλλομαι (anangéllomai), passive voice of αγγέλλω (“announce”).

participle of

αναγγέλλομαι