βραβεύω

head

βραβεύω • (vravévo)

el-verb

βραβεύω • (vravévo) active (past βράβευσα, passive βραβεύομαι)

vravévo (romanization)
βράβευσα (past)
βραβεύομαι (passive)
βραβεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
βραβεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βραβεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βραβευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βραβεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βραβεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βραβεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βραβευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βραβεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
βραβεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βραβεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βραβευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βραβεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βραβεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βραβευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βραβευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βραβεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βραβεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βραβεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βραβευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βραβευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βραβεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βραβεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βραβεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βραβεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βραβεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βραβευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βραβευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βράβευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βράβευσα (active first-person indicative past perfective singular)
βραβευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βραβευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βραβεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βράβευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βράβευσες (active indicative past perfective second-person singular)
βραβευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βραβευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βραβεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βράβευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βράβευσε (active indicative past perfective singular third-person)
βραβευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βραβευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βραβεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βραβεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βραβεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βραβευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βραβευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βραβεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βραβεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βραβευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βραβευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βράβευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βραβεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βραβεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βράβευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βραβεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βραβεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βραβεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βραβευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βραβεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βραβευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βραβευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βραβεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βραβεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βραβεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βραβευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βράβευε (active imperative imperfective second-person singular)
βράβευσε (active imperative perfective second-person singular)
βραβεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
βραβεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
βραβεύστε (active imperative perfective plural second-person)
βραβεύτε (active imperative perfective plural second-person)
βραβεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βραβευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βραβεύοντας (active participle present)
έχοντας βραβεύσει (active participle past)
βραβευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βραβεύσει (active infinitive-aorist)
βραβευτεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek βραβεύω (brabeúō). See βραβείο (vraveío, “award”).


διασωληνωμένου

head

διασωληνωμένου • (diasolinoménou)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωλήνωσα

διασωλήνωσα • (diasolínosa)

el-verb-form

διασωλήνωσα • (diasolínosa)

διασωληνώνω διασωληνώνω#Greek

1st person singular simple past form of διασωληνώνω (diasolinóno).


διασωληνωμένο

head

διασωληνωμένο • (diasolinoméno)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένες

διασωληνωμένες • (diasolinoménes)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένη

διασωληνωμένη • (diasolinoméni)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένοι

διασωληνωμένοι • (diasolinoménoi)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνώνομαι

διασωληνώνομαι • (diasolinónomai)

el-verb

διασωληνώθηκα

διασωληνωμένος

διασωληνώνομαι • (diasolinónomai) passive (past διασωληνώθηκα, ppp διασωληνωμένος, active διασωληνώνω)

diasolinónomai (romanization)
διασωληνώθηκα (past)
διασωληνωμένος (participle passive perfect)
διασωληνώνω (active)


διασωληνωμένα

head

διασωληνωμένα • (diasolinoména)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένων

διασωληνωμένων • (diasolinoménon)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνώνω

διασωληνώνω • (diasolinóno)

el-verb

διασωληνωμένος

διασωληνώνομαι

διασωληνώνω • (diasolinóno) (past διασωλήνωσα, passive διασωληνώνομαι, ppp διασωληνωμένος)

diasolinóno (romanization)
διασωλήνωσα (past)
διασωληνώνομαι (passive)
διασωληνωμένος (participle passive perfect)


διασωληνωμένης

head

διασωληνωμένης • (diasolinoménis)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένε

διασωληνωμένε • (diasolinoméne)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένους

διασωληνωμένους • (diasolinoménous)

διασωληνωμένος διασωληνωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of διασωληνωμένος (diasolinoménos).


διασωληνωμένος

διασωληνωμένη

διασωληνωμένο

διασωληνωμένος • (diasolinoménos) m (feminine διασωληνωμένη, neuter διασωληνωμένο)

el-part

διασωληνωμέν

diasolinoménos (romanization)
διασωληνωμένη (feminine)
διασωληνωμένο (neuter)
διασωληνωμένος (masculine nominative singular)
διασωληνωμένη (feminine nominative singular)
διασωληνωμένο (neuter nominative singular)
διασωληνωμένοι (masculine nominative plural)
διασωληνωμένες (feminine nominative plural)
διασωληνωμένα (neuter nominative plural)
διασωληνωμένου (genitive masculine singular)
διασωληνωμένης (feminine genitive singular)
διασωληνωμένου (genitive neuter singular)
διασωληνωμένων (genitive masculine plural)
διασωληνωμένων (feminine genitive plural)
διασωληνωμένων (genitive neuter plural)
διασωληνωμένο (accusative masculine singular)
διασωληνωμένη (accusative feminine singular)
διασωληνωμένο (accusative neuter singular)
διασωληνωμένους (accusative masculine plural)
διασωληνωμένες (accusative feminine plural)
διασωληνωμένα (accusative neuter plural)
διασωληνωμένε (masculine singular vocative)
διασωληνωμένη (feminine singular vocative)
διασωληνωμένο (neuter singular vocative)
διασωληνωμένοι (masculine plural vocative)
διασωληνωμένες (feminine plural vocative)
διασωληνωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

διασωληνωμέν

el-decl-adj-a

διασωληνωμέν

el-decl-adj-positive

Declension of διασωληνωμένος

διασωληνωμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

διασωληνωμέν

el-decl-adj-table

διασωληνωμένος •

διασωληνωμένη •

διασωληνωμένο •

διασωληνωμένοι •

διασωληνωμένες •

διασωληνωμένα •

διασωληνωμένου •

διασωληνωμένης •

διασωληνωμένου •

διασωληνωμένων •

διασωληνωμένων •

διασωληνωμένων •

διασωληνωμένο •

διασωληνωμένη •

διασωληνωμένο •

διασωληνωμένους •

διασωληνωμένες •

διασωληνωμένα •

διασωληνωμένε •

διασωληνωμένη •

διασωληνωμένο •

διασωληνωμένοι •

διασωληνωμένες •

διασωληνωμένα •

δια‧σω‧λη‧νω‧μέ‧νος δι‧α‧σω‧λη‧νω‧μέ‧νος

Perfect participle of διασωληνώνομαι (diasolinónomai), passive voice of διασωληνώνω (diasolinóno, “to intubate”)

participle of

διασωληνώνομαι


νίπτω τας χείρας μου

head

νίπτω τας χείρας μου

νίπτω τας χείρας μου • (nípto tas cheíras mou)

el-verb

νίπτω τας χείρας μου

From The Bible's account of Pontius Pilate washing his hands and refusing to condemn Jesus. Matthew Ch.27:24.

en-νίπτω_τας_χείρας_μου-el-verb-zHfYlymJ


βραβεύτηκα

head

βραβεύτηκα • (vravéftika)

el-verb-form

βραβεύτηκα • (vravéftika)

βραβεύομαι βραβεύομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of βραβεύομαι (vravévomai).


βραβεύθηκα

head

βραβεύθηκα • (vravéfthika)

el-verb-form

βραβεύθηκα • (vravéfthika)

βραβεύομαι βραβεύομαι#Greek


βράβευσα

head

βράβευσα • (vrávefsa)

el-verb-form

βράβευσα • (vrávefsa)

βραβεύω βραβεύω#Greek

1st person singular simple past form of βραβεύω (vravévo).


βραβεύομαι

head

βραβεύομαι • (vravévomai)

el-verb

βραβεύομαι • (vravévomai) passive (past βραβεύτηκα/βραβεύθηκα, ppp βραβευμένος, active βραβεύω)

vravévomai (romanization)
βραβεύτηκα (past)
βραβεύθηκα (past)
βραβευμένος (participle passive perfect)
βραβεύω (active)

βραβεύω βραβεύω#Greek


βραβευμένος

head

βραβευμένος • (vravevménos) m (feminine βραβευμένη, neuter βραβευμένο)

vravevménos (romanization)
βραβευμένη (feminine)
βραβευμένο (neuter)
βραβευμένος (masculine nominative singular)
βραβευμένη (feminine nominative singular)
βραβευμένο (neuter nominative singular)
βραβευμένοι (masculine nominative plural)
βραβευμένες (feminine nominative plural)
βραβευμένα (neuter nominative plural)
βραβευμένου (genitive masculine singular)
βραβευμένης (feminine genitive singular)
βραβευμένου (genitive neuter singular)
βραβευμένων (genitive masculine plural)
βραβευμένων (feminine genitive plural)
βραβευμένων (genitive neuter plural)
βραβευμένο (accusative masculine singular)
βραβευμένη (accusative feminine singular)
βραβευμένο (accusative neuter singular)
βραβευμένους (accusative masculine plural)
βραβευμένες (accusative feminine plural)
βραβευμένα (accusative neuter plural)
βραβευμένε (masculine singular vocative)
βραβευμένη (feminine singular vocative)
βραβευμένο (neuter singular vocative)
βραβευμένοι (masculine plural vocative)
βραβευμένες (feminine plural vocative)
βραβευμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βραβευμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραβευμένος, etc.)

el-decl-adj-table

βραβευμένος •

βραβευμένη •

βραβευμένο •

βραβευμένοι •

βραβευμένες •

βραβευμένα •

βραβευμένου •

βραβευμένης •

βραβευμένου •

βραβευμένων •

βραβευμένων •

βραβευμένων •

βραβευμένο •

βραβευμένη •

βραβευμένο •

βραβευμένους •

βραβευμένες •

βραβευμένα •

βραβευμένε •

βραβευμένη •

βραβευμένο •

βραβευμένοι •

βραβευμένες •

βραβευμένα •

βρα‧βευ‧μέ‧νος

Perfect participle of βραβεύομαι (vravévomai), passive voice of βραβεύω (vravévo, “I award, commend”)

participle of

commended, who have been awarded (something)


αντιστήρισα

head

αντιστήρισα • (antistírisa)

el-verb-form

αντιστήρισα • (antistírisa)

αντιστηρίζω αντιστηρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντιστηρίζω (antistirízo).


αντιστηρίζω

head

αντιστηρίζω • (antistirízo)

el-verb

αντιστηρίζομαι

αντιστηρίζω • (antistirízo) (past αντιστήρισα, passive αντιστηρίζομαι)

antistirízo (romanization)
αντιστήρισα (past)
αντιστηρίζομαι (passive)

Coordinate term: στηρίζω (stirízo)

(architecture) to prop up, support, buttress


αντιστρατεύτηκα

head

αντιστρατεύτηκα • (antistratéftika)

el-verb-form

αντιστρατεύτηκα • (antistratéftika)

αντιστρατεύομαι αντιστρατεύομαι#Greek

αντιστρατεύθηκα αντιστρατεύθηκα#Greek

1st person singular simple past passive form of αντιστρατεύομαι (antistratévomai)., Katharevousa form of αντιστρατεύθηκα (antistratéfthika)


αντιστρατεύθηκα

head

αντιστρατεύθηκα • (antistratéfthika)

el-verb-form

αντιστρατεύθηκα • (antistratéfthika)

α‧ντι‧στρα‧τεύ‧θη‧κα

αντιστρατεύτηκα αντιστρατεύτηκα#Greek

αντιστρατεύομαι αντιστρατεύομαι#Greek

formal variant of αντιστρατεύτηκα (antistratéftika) 1st person singular simple past form of αντιστρατεύομαι (antistratévomai).


αντιστρατεύομαι

head

αντιστρατεύομαι • (antistratévomai)

el-verb

αντιστρατεύθηκα

αντιστρατεύτηκα

αντιστρατεύομαι • (antistratévomai) deponent (past αντιστρατεύθηκα/αντιστρατεύτηκα)

antistratévomai (romanization)
αντιστρατεύθηκα (past)
αντιστρατεύτηκα (past)


αντιτείνω

head

αντιτείνω • (antiteíno)

el-verb

αντιτείνω • (antiteíno) (past αντέτεινα)

antiteíno (romanization)
αντέτεινα (past)


αντέτεινα

head

αντέτεινα • (antéteina)

el-verb-form

αντέτεινα • (antéteina)

αντιτείνω αντιτείνω#Greek

1st person singular simple past form of αντιτείνω (antiteíno).


αντιφεγγίζω

head

αντιφεγγίζω • (antifengízo)

el-verb

αντιφεγγίζω • (antifengízo) (past αντιφέγγισα)

antifengízo (romanization)
αντιφέγγισα (past)


αντιφέγγω

head

αντιφέγγω • (antiféngo)

el-verb

αντιφέγγω • (antiféngo) (past αντιφέγγισα)

antiféngo (romanization)
αντιφέγγισα (past)


αντιφρόνησα

head

αντιφρόνησα • (antifrónisa)

el-verb-form

αντιφρόνησα • (antifrónisa)

αντιφρονώ αντιφρονώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιφρονώ (antifronó).


αντιφρονώ

head

αντιφρονώ • (antifronó)

el-verb

αντιφρονώ • (antifronó) (past αντιφρόνησα)

antifronó (romanization)
αντιφρόνησα (past)


αποχαιρετίστηκα

head

αποχαιρετίστηκα • (apochairetístika)

el-verb-form

αποχαιρετίστηκα • (apochairetístika)

αποχαιρετίζομαι αποχαιρετίζομαι#Greek

αποχαιρετίζω αποχαιρετίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχαιρετίζομαι (apochairetízomai) passive of αποχαιρετίζω.


αποχαιρετίζομαι

head

αποχαιρετίζομαι • (apochairetízomai)

el-verb

αποχαιρετίστηκα

αποχαιρετισμένος

αποχαιρετίζω

αποχαιρετίζομαι • (apochairetízomai) passive (past αποχαιρετίστηκα, ppp αποχαιρετισμένος, active αποχαιρετίζω)

apochairetízomai (romanization)
αποχαιρετίστηκα (past)
αποχαιρετισμένος (participle passive perfect)
αποχαιρετίζω (active)

αποχαιρετίζω αποχαιρετίζω#Greek


αποχαιρέτισα

head

αποχαιρέτισα • (apochairétisa)

el-verb-form

αποχαιρέτισα • (apochairétisa)

αποχαιρετίζω αποχαιρετίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποχαιρετίζω (apochairetízo).


αντιχαιρέτησα

head

αντιχαιρέτησα • (antichairétisa)

el-verb-form

αντιχαιρέτησα • (antichairétisa)

αντιχαιρετώ αντιχαιρετώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιχαιρετώ (antichairetó).


αντιχαιρέτισα

head

αντιχαιρέτισα • (antichairétisa)

el-verb-form

αντιχαιρέτισα • (antichairétisa)

αντιχαιρετίζω αντιχαιρετίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντιχαιρετίζω (antichairetízo).


αντιχαιρετάω

head

αντιχαιρετάω • (antichairetáo)

el-verb

αντιχαιρέτησα

αντιχαιρετάω • (antichairetáo) (past αντιχαιρέτησα)

antichairetáo (romanization)
αντιχαιρέτησα (past)

αντιχαιρετώ αντιχαιρετώ#Greek

Alternative form of αντιχαιρετώ (antichairetó)


αντιχαιρετώ

head

αντιχαιρετώ • (antichairetó)

el-verb

αντιχαιρέτησα

αντιχαιρετώ • (antichairetó) (past αντιχαιρέτησα)

antichairetó (romanization)
αντιχαιρέτησα (past)


αντιχαιρετίζω

head

αντιχαιρετίζω • (antichairetízo)

el-verb

αντιχαιρέτισα

αντιχαιρετισμός

αντιχαιρετίζω • (antichairetízo) (past αντιχαιρέτισα, ppp αντιχαιρετισμός)

antichairetízo (romanization)
αντιχαιρέτισα (past)
αντιχαιρετισμός (participle passive perfect)


αποχαιρετίζω

head

αποχαιρετίζω • (apochairetízo)

el-verb

αποχαιρέτισα

αποχαιρετίζομαι

αποχαιρετισμένος

αποχαιρετίζω • (apochairetízo) (past αποχαιρέτισα, passive αποχαιρετίζομαι, ppp αποχαιρετισμένος)

apochairetízo (romanization)
αποχαιρέτισα (past)
αποχαιρετίζομαι (passive)
αποχαιρετισμένος (participle passive perfect)

αποχαιρετώ αποχαιρετώ#Greek

Alternative form of αποχαιρετώ (apochairetó)


αποχαιρετημένος

head

αποχαιρετημένη

αποχαιρετημένο

αποχαιρετημένος • (apochairetiménos) m (feminine αποχαιρετημένη, neuter αποχαιρετημένο)

el-part

αποχαιρετημέν

apochairetiménos (romanization)
αποχαιρετημένη (feminine)
αποχαιρετημένο (neuter)
αποχαιρετημένος (masculine nominative singular)
αποχαιρετημένη (feminine nominative singular)
αποχαιρετημένο (neuter nominative singular)
αποχαιρετημένοι (masculine nominative plural)
αποχαιρετημένες (feminine nominative plural)
αποχαιρετημένα (neuter nominative plural)
αποχαιρετημένου (genitive masculine singular)
αποχαιρετημένης (feminine genitive singular)
αποχαιρετημένου (genitive neuter singular)
αποχαιρετημένων (genitive masculine plural)
αποχαιρετημένων (feminine genitive plural)
αποχαιρετημένων (genitive neuter plural)
αποχαιρετημένο (accusative masculine singular)
αποχαιρετημένη (accusative feminine singular)
αποχαιρετημένο (accusative neuter singular)
αποχαιρετημένους (accusative masculine plural)
αποχαιρετημένες (accusative feminine plural)
αποχαιρετημένα (accusative neuter plural)
αποχαιρετημένε (masculine singular vocative)
αποχαιρετημένη (feminine singular vocative)
αποχαιρετημένο (neuter singular vocative)
αποχαιρετημένοι (masculine plural vocative)
αποχαιρετημένες (feminine plural vocative)
αποχαιρετημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αποχαιρετημέν

el-decl-adj-a

αποχαιρετημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αποχαιρετημένος

αποχαιρετημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αποχαιρετημέν

el-decl-adj-table

αποχαιρετημένος •

αποχαιρετημένη •

αποχαιρετημένο •

αποχαιρετημένοι •

αποχαιρετημένες •

αποχαιρετημένα •

αποχαιρετημένου •

αποχαιρετημένης •

αποχαιρετημένου •

αποχαιρετημένων •

αποχαιρετημένων •

αποχαιρετημένων •

αποχαιρετημένο •

αποχαιρετημένη •

αποχαιρετημένο •

αποχαιρετημένους •

αποχαιρετημένες •

αποχαιρετημένα •

αποχαιρετημένε •

αποχαιρετημένη •

αποχαιρετημένο •

αποχαιρετημένοι •

αποχαιρετημένες •

αποχαιρετημένα •

α‧πο‧χαι‧ρε‧τη‧μέ‧νος

αποχαιρετιέμαι αποχαιρετιέμαι#Greek

αποχαιρετώ αποχαιρετώ#Greek

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

Perfect participle of αποχαιρετιέμαι (apochairetiémai), passive voice of αποχαιρετώ (apochairetó).


αποχαιρετισμένος

head

αποχαιρετισμένη

αποχαιρετισμένο

αποχαιρετισμένος • (apochairetisménos) m (feminine αποχαιρετισμένη, neuter αποχαιρετισμένο)

el-part

αποχαιρετισμέν

apochairetisménos (romanization)
αποχαιρετισμένη (feminine)
αποχαιρετισμένο (neuter)
αποχαιρετισμένος (masculine nominative singular)
αποχαιρετισμένη (feminine nominative singular)
αποχαιρετισμένο (neuter nominative singular)
αποχαιρετισμένοι (masculine nominative plural)
αποχαιρετισμένες (feminine nominative plural)
αποχαιρετισμένα (neuter nominative plural)
αποχαιρετισμένου (genitive masculine singular)
αποχαιρετισμένης (feminine genitive singular)
αποχαιρετισμένου (genitive neuter singular)
αποχαιρετισμένων (genitive masculine plural)
αποχαιρετισμένων (feminine genitive plural)
αποχαιρετισμένων (genitive neuter plural)
αποχαιρετισμένο (accusative masculine singular)
αποχαιρετισμένη (accusative feminine singular)
αποχαιρετισμένο (accusative neuter singular)
αποχαιρετισμένους (accusative masculine plural)
αποχαιρετισμένες (accusative feminine plural)
αποχαιρετισμένα (accusative neuter plural)
αποχαιρετισμένε (masculine singular vocative)
αποχαιρετισμένη (feminine singular vocative)
αποχαιρετισμένο (neuter singular vocative)
αποχαιρετισμένοι (masculine plural vocative)
αποχαιρετισμένες (feminine plural vocative)
αποχαιρετισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αποχαιρετισμέν

el-decl-adj-a

αποχαιρετισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αποχαιρετισμένος

αποχαιρετισμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αποχαιρετισμέν

el-decl-adj-table

αποχαιρετισμένος •

αποχαιρετισμένη •

αποχαιρετισμένο •

αποχαιρετισμένοι •

αποχαιρετισμένες •

αποχαιρετισμένα •

αποχαιρετισμένου •

αποχαιρετισμένης •

αποχαιρετισμένου •

αποχαιρετισμένων •

αποχαιρετισμένων •

αποχαιρετισμένων •

αποχαιρετισμένο •

αποχαιρετισμένη •

αποχαιρετισμένο •

αποχαιρετισμένους •

αποχαιρετισμένες •

αποχαιρετισμένα •

αποχαιρετισμένε •

αποχαιρετισμένη •

αποχαιρετισμένο •

αποχαιρετισμένοι •

αποχαιρετισμένες •

αποχαιρετισμένα •

α‧πο‧χαι‧ρε‧τι‧σμέ‧νος

Η εταιρεία παρουσίασε μια αποχαιρετισμένη έκδοση του αυτοκινήτου που ήταν πολύ δημορφιλές στη δεκαετία του 1960.

The company launched a farewell [literal discontinued] edition of the car which was vey popular in the 1960s

I etaireía parousíase mia apochairetisméni ékdosi tou aftokinítou pou ítan polý dimorfilés sti dekaetía tou 1960.

αποχαιρετίζομαι αποχαιρετίζομαι#Greek

αποχαιρετίζω αποχαιρετίζω#Greek

Perfect participle of αποχαιρετίζομαι (apochairetízomai), passive voice of αποχαιρετίζω (apochairetízo).


αντιποιήθηκα

head

αντιποιήθηκα • (antipoiíthika)

el-verb-form

αντιποιήθηκα • (antipoiíthika)

αντιποιούμαι αντιποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αντιποιούμαι (antipoioúmai).


αντιποιούμαι

head

αντιποιούμαι • (antipoioúmai)

el-verb

αντιποιήθηκα

αντιποιημένος

αντιποιούμαι • (antipoioúmai) deponent (past αντιποιήθηκα, ppp αντιποιημένος)

antipoioúmai (romanization)
αντιποιήθηκα (past)
αντιποιημένος (participle passive perfect)


αντιβοώ

head

αντιβοώ • (antivoó)

el-verb

αντιβοώ • (antivoó)

antivoó (romanization)
αντιβόησα (past romanization)


αντιπαλαίω

head

αντιπαλαίω • (antipalaío)

el-verb

αντιπαλαίω • (antipalaío)

αντιπαλεύω αντιπαλεύω#Greek

(learned) Alternative form of αντιπαλεύω (antipalévo)


αντιπαρείχα

head

αντιπαρείχα • (antipareícha)

el-verb-form

αντιπαρείχα • (antipareícha)

αντιπαρέχω αντιπαρέχω#Greek

1st person singular simple past form of αντιπαρέχω (antiparécho).


αντιπαρέχω

head

αντιπαρέχω • (antiparécho)

el-verb

αντιπαρέχω • (antiparécho) (past αντιπαρείχα)

antiparécho (romanization)
αντιπαρείχα (past)


αντιπέρασα

head

αντιπέρασα • (antipérasa)

el-verb-form

αντιπέρασα • (antipérasa)

αντιπερνώ αντιπερνώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιπερνώ (antipernó).


αντιπερνώ

head

αντιπερνώ • (antipernó)

el-verb

αντιπερνώ • (antipernó) (past αντιπέρασα)

antipernó (romanization)
αντιπέρασα (past)


αντέπραξα

head

αντέπραξα • (antépraxa)

el-verb-form

αντέπραξα • (antépraxa)

αντιπράττω αντιπράττω#Greek

1st person singular simple past form of αντιπράττω (antiprátto).


αντιπράττω

head

αντιπράττω • (antiprátto)

el-verb

αντιπράττω • (antiprátto) (past αντέπραξα)

antiprátto (romanization)
αντέπραξα (past)


αντιστυλώνω

head

αντιστυλώνω • (antistylóno)

el-verb

αντιστυλώνω • (antistylóno)

(construction) to support, provide support


αντιφωνώ

head

αντιφωνώ • (antifonó)

el-verb

αντιφωνώ • (antifonó) (past αντιφώνησα)

antifonó (romanization)
αντιφώνησα (past)


αντιχτύπησα

head

αντιχτύπησα • (antichtýpisa)

el-verb-form

αντιχτύπησα • (antichtýpisa)

αντιχτυπώ αντιχτυπώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιχτυπώ (antichtypó).


αντιφώνησα

head

αντιφώνησα • (antifónisa)

el-verb-form

αντιφώνησα • (antifónisa)

αντιφωνώ αντιφωνώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιφωνώ (antifonó).


αντιχτυπώ

head

αντιχτυπώ • (antichtypó)

el-verb

αντιχτυπώ • (antichtypó) (past αντιχτύπησα)

antichtypó (romanization)
αντιχτύπησα (past)


αντρειεύτηκα

head

αντρειεύτηκα • (antreiéftika)

el-verb-form

αντρειεύτηκα • (antreiéftika)

αντρειεύομαι αντρειεύομαι#Greek

αντρειεύω αντρειεύω#Greek

1st person singular simple past passive form of αντρειεύομαι (antreiévomai) passive of αντρειεύω.


αντρείεψα

head

αντρείεψα • (antreíepsa)

el-verb-form

αντρείεψα • (antreíepsa)

αντρειεύω αντρειεύω#Greek

1st person singular simple past form of αντρειεύω (antreiévo).


αντρειεύομαι

head

αντρειεύομαι • (antreiévomai)

el-verb

αντρειεύτηκα

αντρειεμένος

αντρειεύομαι • (antreiévomai) passive (past αντρειεύτηκα, ppp αντρειεμένος, active αντρειεύω)

antreiévomai (romanization)
αντρειεύτηκα (past)
αντρειεμένος (participle passive perfect)
αντρειεύω (active)

αντρειεύω αντρειεύω#Greek


αντρειεύω

head

αντρειεύω • (antreiévo)

el-verb

αντρειεμένος

αντρειεύομαι

αντρειεύω • (antreiévo) (past αντρείεψα, passive αντρειεύομαι, ppp αντρειεμένος)

antreiévo (romanization)
αντρείεψα (past)
αντρειεύομαι (passive)
αντρειεμένος (participle passive perfect)

to strengthen, grow, mature (into a man)

(figurative) to intensify (heat, cold, storm, etc)


αντροφέρνω

head

αντροφέρνω • (antroférno)

el-verb

αντροφέρνω • (antroférno) found only in the present and imperfect tenses


αντρώνομαι

head

αντρώνομαι • (antrónomai)

el-verb

αντρώνομαι • (antrónomai) passive (past αντρώθηκα, active αντρώνω)

antrónomai (romanization)
αντρώθηκα (past)
αντρώνω (active)


αντρώνω

head

αντρώνω • (antróno)

el-verb

αντρώνω • (antróno) (past άντρωσα, passive αντρώνομαι)

antróno (romanization)
άντρωσα (past)
αντρώνομαι (passive)

ανδρώνω ανδρώνω#Greek

(colloquial) Alternative form of ανδρώνω (andróno)


ανδροφέρνω

head

ανδροφέρνω • (androférno)

el-verb

ανδροφέρνω • (androférno) found only in the present and imperfect tenses

αντροφέρνω αντροφέρνω#Greek

Alternative form of αντροφέρνω (antroférno)


αντρώθηκα

head

αντρώθηκα • (antróthika)

el-verb-form

αντρώθηκα • (antróthika)

αντρώνομαι αντρώνομαι#Greek

αντρώνω αντρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αντρώνομαι (antrónomai) passive of αντρώνω.


ανύφανα

head

ανύφανα • (anýfana)

el-verb-form

ανύφανα • (anýfana)

ανυφαίνω ανυφαίνω#Greek

1st person singular simple past form of ανυφαίνω (anyfaíno).


ανυφαίνω

head

ανυφαίνω • (anyfaíno)

el-verb

ανυφαίνω • (anyfaíno) (past ανύφανα)

υφαίνω υφαίνω#Greek


ανυψώθηκα

ανυψώνω ανυψώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of ανυψώνω (anypsóno).


ανυψώνομαι

head

ανυψώνομαι • (anypsónomai)

el-verb

ανυψώνομαι • (anypsónomai) passive (past ανυψώθηκα, ppp ανυψωμένος, active ανυψώνω)

anypsónomai (romanization)
ανυψώθηκα (past)
ανυψωμένος (participle passive perfect)
ανυψώνω (active)

ανυψώνω ανυψώνω#Greek


μελετημένος

head

μελετημένος • (meletiménos) m (feminine μελετημένη, neuter μελετημένο)

meletiménos (romanization)
μελετημένη (feminine)
μελετημένο (neuter)
μελετημένος (masculine nominative singular)
μελετημένη (feminine nominative singular)
μελετημένο (neuter nominative singular)
μελετημένοι (masculine nominative plural)
μελετημένες (feminine nominative plural)
μελετημένα (neuter nominative plural)
μελετημένου (genitive masculine singular)
μελετημένης (feminine genitive singular)
μελετημένου (genitive neuter singular)
μελετημένων (genitive masculine plural)
μελετημένων (feminine genitive plural)
μελετημένων (genitive neuter plural)
μελετημένο (accusative masculine singular)
μελετημένη (accusative feminine singular)
μελετημένο (accusative neuter singular)
μελετημένους (accusative masculine plural)
μελετημένες (accusative feminine plural)
μελετημένα (accusative neuter plural)
μελετημένε (masculine singular vocative)
μελετημένη (feminine singular vocative)
μελετημένο (neuter singular vocative)
μελετημένοι (masculine plural vocative)
μελετημένες (feminine plural vocative)
μελετημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μελετημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μελετημένος, etc.)

el-decl-adj-table

μελετημένος •

μελετημένη •

μελετημένο •

μελετημένοι •

μελετημένες •

μελετημένα •

μελετημένου •

μελετημένης •

μελετημένου •

μελετημένων •

μελετημένων •

μελετημένων •

μελετημένο •

μελετημένη •

μελετημένο •

μελετημένους •

μελετημένες •

μελετημένα •

μελετημένε •

μελετημένη •

μελετημένο •

μελετημένοι •

μελετημένες •

μελετημένα •

με‧λε‧τη‧μέ‧νος

Perfect participle of μελετιέμαι (meletiémai) & μελετώμαι (meletómai), passive voices of μελετάω / μελετώ (“I study”).


απαντημένος

head

απαντημένος • (apantiménos) m (feminine απαντημένη, neuter απαντημένο)

apantiménos (romanization)
απαντημένη (feminine)
απαντημένο (neuter)
απαντημένος (masculine nominative singular)
απαντημένη (feminine nominative singular)
απαντημένο (neuter nominative singular)
απαντημένοι (masculine nominative plural)
απαντημένες (feminine nominative plural)
απαντημένα (neuter nominative plural)
απαντημένου (genitive masculine singular)
απαντημένης (feminine genitive singular)
απαντημένου (genitive neuter singular)
απαντημένων (genitive masculine plural)
απαντημένων (feminine genitive plural)
απαντημένων (genitive neuter plural)
απαντημένο (accusative masculine singular)
απαντημένη (accusative feminine singular)
απαντημένο (accusative neuter singular)
απαντημένους (accusative masculine plural)
απαντημένες (accusative feminine plural)
απαντημένα (accusative neuter plural)
απαντημένε (masculine singular vocative)
απαντημένη (feminine singular vocative)
απαντημένο (neuter singular vocative)
απαντημένοι (masculine plural vocative)
απαντημένες (feminine plural vocative)
απαντημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απαντημένος •

απαντημένη •

απαντημένο •

απαντημένοι •

απαντημένες •

απαντημένα •

απαντημένου •

απαντημένης •

απαντημένου •

απαντημένων •

απαντημένων •

απαντημένων •

απαντημένο •

απαντημένη •

απαντημένο •

απαντημένους •

απαντημένες •

απαντημένα •

απαντημένε •

απαντημένη •

απαντημένο •

απαντημένοι •

απαντημένες •

απαντημένα •

α‧πα‧ντη‧μέ‧νος

Perfect participle of απαντιέμαι (apantiémai) & απαντώμαι (apantómai), passive voices of απαντάω / απαντώ (“answer”).

participle of

antonym: αναπάντητος (anapántitos, “unanswered”)

synonym: συναντημένος (synantiménos)

related: απαντώμενος (apantómenos, “found”, passive present participle)


αποκτημένος

head

αποκτημένος • (apoktiménos) m (feminine αποκτημένη, neuter αποκτημένο)

apoktiménos (romanization)
αποκτημένη (feminine)
αποκτημένο (neuter)
αποκτημένος (masculine nominative singular)
αποκτημένη (feminine nominative singular)
αποκτημένο (neuter nominative singular)
αποκτημένοι (masculine nominative plural)
αποκτημένες (feminine nominative plural)
αποκτημένα (neuter nominative plural)
αποκτημένου (genitive masculine singular)
αποκτημένης (feminine genitive singular)
αποκτημένου (genitive neuter singular)
αποκτημένων (genitive masculine plural)
αποκτημένων (feminine genitive plural)
αποκτημένων (genitive neuter plural)
αποκτημένο (accusative masculine singular)
αποκτημένη (accusative feminine singular)
αποκτημένο (accusative neuter singular)
αποκτημένους (accusative masculine plural)
αποκτημένες (accusative feminine plural)
αποκτημένα (accusative neuter plural)
αποκτημένε (masculine singular vocative)
αποκτημένη (feminine singular vocative)
αποκτημένο (neuter singular vocative)
αποκτημένοι (masculine plural vocative)
αποκτημένες (feminine plural vocative)
αποκτημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αποκτημένος •

αποκτημένη •

αποκτημένο •

αποκτημένοι •

αποκτημένες •

αποκτημένα •

αποκτημένου •

αποκτημένης •

αποκτημένου •

αποκτημένων •

αποκτημένων •

αποκτημένων •

αποκτημένο •

αποκτημένη •

αποκτημένο •

αποκτημένους •

αποκτημένες •

αποκτημένα •

αποκτημένε •

αποκτημένη •

αποκτημένο •

αποκτημένοι •

αποκτημένες •

αποκτημένα •

α‧πο‧κτη‧μέ‧νος

Perfect participle of αποκτώμαι (apoktómai) & αποκτιέμαι (apoktiémai), passive voices of αποκτώ, αποκτάω (“acquire”).

participle of

also see the formal κεκτημένος (kektiménos)


επινοήσεις

head

επινοήσεις • (epinoḯseis)

el-verb-form

επινοήσεις • (epinoḯseis)

ε‧πι‧νο‧ή‧σεις

επινοώ επινοώ#Greek

2nd person singular dependent active form of επινοώ (epinoó).


φύσησα

head

φύσησα • (fýsisa)

el-verb-form

φύσησα • (fýsisa)

φυσάω φυσάω#Greek

φυσώ φυσώ#Greek

1st person singular simple past form of φυσάω (fysáo) / φυσώ.


φυσήχτηκα

head

φυσήχτηκα • (fysíchtika)

el-verb-form

φυσήχτηκα • (fysíchtika)

φυ‧σή‧χτη‧κα

φυσιέμαι φυσιέμαι#Greek

φυσάω φυσάω#Greek

φυσώ φυσώ#Greek

1st person singular simple past form of φυσιέμαι (fysiémai) passive of φυσάω/φυσώ.


φυσήθηκα

head

φυσήθηκα • (fysíthika)

el-verb-form

φυσήθηκα • (fysíthika)

φυσιέμαι φυσιέμαι#Greek

φυσάω φυσάω#Greek

φυσώ φυσώ#Greek


φυσιέμαι

head

φυσιέμαι • (fysiémai)

el-verb

φυσιέμαι • (fysiémai) passive (past φυσήχτηκα/φυσήθηκα, ppp φυσηγμένος / φυσημένος, active φυσάω/φυσώ)

fysiémai (romanization)
φυσήχτηκα (past)
φυσήθηκα (past)
φυσηγμένος (participle passive perfect)
φυσημένος (participle passive perfect)
φυσάω (active)
φυσώ (active)

φυσώ φυσάω#Greek


βόγκησα

head

βόγκησα • (vógkisa)

el-verb-form

βόγκησα • (vógkisa)

βογκάω βογκάω#Greek

βογκώ βογκώ#Greek

1st person singular simple past form of βογκάω (vogkáo) / βογκώ.


γλέντησα

head

γλέντησα • (gléntisa)

el-verb-form

γλέντησα • (gléntisa)

γλεντάω γλεντάω#Greek

γλεντώ γλεντώ#Greek

1st person singular simple past indicative active form of γλεντάω (glentáo) / γλεντώ.


παρέχοντας

head

παρέχοντας • (paréchontas) (indeclinable)

πα‧ρέ‧χο‧ντας

παρέχω παρέχω#Greek

Active present participle of παρέχω (parécho).


βυζαγμένος

βυζαγμένος • (vyzagménos) m (feminine βυζαγμένη, neuter βυζαγμένο)

vyzagménos (romanization)
βυζαγμένη (feminine)
βυζαγμένο (neuter)
βυζαγμένος (masculine nominative singular)
βυζαγμένη (feminine nominative singular)
βυζαγμένο (neuter nominative singular)
βυζαγμένοι (masculine nominative plural)
βυζαγμένες (feminine nominative plural)
βυζαγμένα (neuter nominative plural)
βυζαγμένου (genitive masculine singular)
βυζαγμένης (feminine genitive singular)
βυζαγμένου (genitive neuter singular)
βυζαγμένων (genitive masculine plural)
βυζαγμένων (feminine genitive plural)
βυζαγμένων (genitive neuter plural)
βυζαγμένο (accusative masculine singular)
βυζαγμένη (accusative feminine singular)
βυζαγμένο (accusative neuter singular)
βυζαγμένους (accusative masculine plural)
βυζαγμένες (accusative feminine plural)
βυζαγμένα (accusative neuter plural)
βυζαγμένε (masculine singular vocative)
βυζαγμένη (feminine singular vocative)
βυζαγμένο (neuter singular vocative)
βυζαγμένοι (masculine plural vocative)
βυζαγμένες (feminine plural vocative)
βυζαγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βυζαγμένος •

βυζαγμένοι •

βυζαγμένες •

βυζαγμένου •

βυζαγμένης •

βυζαγμένου •

βυζαγμένων •

βυζαγμένων •

βυζαγμένων •

βυζαγμένους •

βυζαγμένες •

βυζαγμένοι •

βυζαγμένες •

βυ‧ζαγ‧μέ‧νος

Perfect participle of βυζαίνομαι (vyzaínomai), passive voice of βυζαίνω (“suckle”).


συγκάλεσα

head

συγκάλεσα • (sygkálesa)

el-verb-form

συγκάλεσα • (sygkálesa)

συ‧γκά‧λε‧σα συγ‧κά‧λε‧σα

συγκαλώ συγκαλώ#Greek

1st person singular simple past form of συγκαλώ (sygkaló).


συγκαλούμαι

head

συγκαλούμαι • (sygkaloúmai)

el-verb

συγκαλέστηκα

συγκαλούμαι • (sygkaloúmai) passive (past συγκλήθηκα/συγκαλέστηκα/συνεκλήθην, active συγκαλώ)

sygkaloúmai (romanization)
συγκλήθηκα (past)
συγκαλέστηκα (past)
συνεκλήθην (past)
συγκαλώ (active)

συγκαλούμε (sygkaloúme)

συ‧γκα‧λού‧μαι συγ‧κα‧λού‧μαι

Polytonic spelling: συγκαλοῦμαι (sunkaloûmai)

συγκαλώ συγκαλώ#Greek

passive of συγκαλώ (sygkaló, “call together; summon, invite others; convoke, convene; congregate, assemble”)


συνεκάλεσα

head

συνεκάλεσα • (synekálesa)

el-verb-form

συνεκάλεσα • (synekálesa)

συ‧νε‧κά‧λε‧σα

συγκαλώ συγκαλώ#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of συγκαλώ (sygkaló).


αγγελοθώρησα

head

αγγελοθώρησα • (angelothórisa)

el-verb-form

αγγελοθώρησα • (angelothórisa)

α‧γγε‧λο‧θώ‧ρη‧σα

αγγελοθωρώ αγγελοθωρώ#Greek

1st person singular simple past form of αγγελοθωρώ (angelothoró).


συγκαλώ

head

συγκαλώ • (sygkaló)

el-verb

συγκαλέστηκα

συγκαλεσμένος

συγκαλώ • (sygkaló) (past συγκάλεσα, passive συγκαλούμαι, p‑past συγκαλέστηκα/συγκλήθηκα, ppp συγκαλεσμένος / συγκλημένος)

sygkaló (romanization)
συγκάλεσα (past)
συγκαλούμαι (passive)
συγκαλέστηκα (passive past)
συγκλήθηκα (passive past)
συγκαλεσμένος (participle passive perfect)
συγκλημένος (participle passive perfect)
συγκαλώ (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκαλέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκαλούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκαλεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκληθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκαλείς (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκαλέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκαλείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκαλεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκληθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκαλεί (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκαλέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκαλείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκαλεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκληθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκαλούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
συγκαλέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκαλούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκαλεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκληθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκαλείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκαλέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκαλείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκαλεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκληθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκαλούν (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκαλούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκαλέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκαλέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκαλούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκαλεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκαλεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκληθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκληθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκαλούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συγκάλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
{συνεκάλεσα| (active first-person indicative past perfective singular)
συγκαλούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκαλούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκαλέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συγκλήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{συνεκλήθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
συγκαλούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συγκάλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
{συνεκάλεσες| (active indicative past perfective second-person singular)
συγκαλούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκαλούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκαλέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συγκλήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{συνεκλήθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
συγκαλούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συγκάλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
{συνεκάλεσε| (active indicative past perfective singular third-person)
συγκαλούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συγκαλείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συγκαλέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκλήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνεκλήθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
συγκαλούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκαλέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκαλούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκαλεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκληθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{συνεκλήθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκαλούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκαλέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[συγκαλούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
συγκαλεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συγκληθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{συνεκλήθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
συγκαλούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκαλούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκάλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκαλέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκαλέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
{συνεκάλεσαν| (active indicative past perfective plural third-person)
συγκαλούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκαλούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκαλέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκαλεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκαλεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκλήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκληθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκληθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
συνεκλήθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκαλώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκαλέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκαλούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκαλεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
θα συγκληθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
συγκάλεσε (active imperative perfective second-person singular)
συγκαλέσου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκαλείτε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκαλέστε (active imperative perfective plural second-person)
συγκαλείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκαλεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκληθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκαλώντας (active participle present)
passive past participle: {συγκληθείς (participle passive present)
συγκληθείσα (participle passive present)
συγκληθέν} (participle passive present)
-η (participle passive present)
-ο} (participle passive present)
έχοντας συγκαλέσει (active participle past)
συγκλημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
συγκαλεσμένος (participle passive past)
{συγκεκλημένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
συγκαλέσει (active infinitive-aorist)
συγκαλεστεί (infinitive-aorist passive)
συγκληθεί (infinitive-aorist passive)

συ‧γκα‧λώ συγ‧κα‧λώ

Learnedly, from Koine Greek σῠγκᾰλῶ (sunkalô), contracted form of Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sunkaléō, “to call to council, convoke, convene”), συγ- (syg-, “with, together”) equivalent to συν- (syn-) + καλώ (kaló, “to call, summon”).

af

to call together to assembly; summon (others) to meeting; invite (guests) to gathering; convoke, convene, congregate, assemble


αγγελοθωρώ

head

αγγελοθωρώ • (angelothoró)

el-verb

αγγελοθώρησα

αγγελοθωρώ • (angelothoró) (past αγγελοθώρησα, passive —)

angelothoró (romanization)
αγγελοθώρησα (past)
αγγελοθωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοθωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοθωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοθωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοθωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοθωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοθωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αγγελοθωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοθωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοθωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοθωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοθωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοθωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοθωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοθωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελοθώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοθωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελοθώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοθωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελοθώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοθωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοθωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοθωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοθωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοθωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοθωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοθώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοθωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοθωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αγγελοθωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοθωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αγγελοθώρησε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοθωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοθωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοθωρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αγγελοθωρήσει (active indeclinable participle perfect)
αγγελοθωρήσει (infinitive-aorist)

α‧γγε‧λο‧θω‧ρώ

άγγελος (ángelos, “angel”) + θωρώ (thoró, “to gaze, to watch”), referring to the angel of death.

compound

Όταν αγγελοθωρώ, μάλλον θα μετανιώνω πολλά που δεν έκανα.

When I'm on my deathbed, I'll probably be regretting not having done many things.

Ótan angelothoró, mállon tha metanióno pollá pou den ékana.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(intransitive, colloquial) to be knocking on heaven's door, be at death's door, be on one's deathbed (to be near death, to be dying)


συγκαλούμε

head

συγκαλούμε • (sygkaloúme)

el-verb-form

συγκαλούμε • (sygkaloúme)

συγκαλούμαι (sygkaloúmai)

συ‧γκα‧λού‧με συγ‧κα‧λού‧με

συγκαλώ συγκαλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of συγκαλώ (sygkaló).


συσχετίσεις

head

συσχετίσεις • (syschetíseis)

el-verb-form

συσχετίσεις • (syschetíseis)

συσχετίζω συσχετίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of συσχετίζω (syschetízo).


αποφεύγουμε

head

αποφεύγουμε • (apofévgoume)

el-verb-form

αποφεύγουμε • (apofévgoume)

α‧πο‧φεύ‧γου‧με

αποφεύγω αποφεύγω#Greek

1st person plural present indicative active form of αποφεύγω (apofévgo).


αποφεύγομε

head

αποφεύγομε • (apofévgome)

el-verb-form

αποφεύγομε • (apofévgome)

αποφεύγομαι (apofévgomai)

α‧πο‧φεύ‧γο‧με

αποφεύγω αποφεύγω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of αποφεύγω (apofévgo).


αυξάνουμε

head

αυξάνουμε • (afxánoume)

el-verb-form

αυξάνουμε • (afxánoume)

αυ‧ξά‧νου‧με

αυξάνω αυξάνω#Greek

1st person plural present indicative active form of αυξάνω (afxáno).


αυξάνομε

head

αυξάνομε • (afxánome)

el-verb-form

αυξάνομε • (afxánome)

αυξάνομαι (afxánomai)

αυξάνω αυξάνω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of αυξάνω (afxáno).


έδωκα

head

έδωκα • (édoka)

el-verb-form

έδωκα • (édoka)

έδωσα έδωσα#Greek

δίνω δίνω#Greek

(rare form) Alternative form of έδωσα (édosa), 1st person singular simple past indicative active form of δίνω (díno).


δίδομε

head

δίδομε • (dídome)

el-verb-form

δίδομε • (dídome)

δίδομαι (dídomai)

Older form: δίδομεν (dídomen)

δίδω δίδω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of δίδω (dído).

δίδουμε

informal ending, less suited for this verb


δίδομαι

head

δίδομαι • (dídomai)

el-verb

δίδομαι • (dídomai) passive (past δόθηκα, ppp δεδομένος, active δίδω)

dídomai (romanization)
δόθηκα (past)
δεδομένος (participle passive perfect)
δίδω (active)

δίδομε (dídome)

δίδω δίδω#Greek


αξιώθηκα

head

αξιώθηκα • (axióthika)

el-verb-form

αξιώθηκα • (axióthika)

αξιώνω αξιώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αξιώνω (axióno).


αξιώνομαι

head

αξιώνομαι • (axiónomai)

el-verb

αξιώνομαι • (axiónomai) passive (past αξιώθηκα, ppp αξιωμένος, active αξιώνω)

axiónomai (romanization)
αξιώθηκα (past)
αξιωμένος (participle passive perfect)
αξιώνω (active)


αντρειώνω

head

αντρειώνω • (antreióno)

el-verb

αντρειώνω • (antreióno)

αντρειεύω αντρειεύω#Greek

Alternative form of αντρειεύω (antreiévo)


αντραλεύω

head

αντραλεύω • (antralévo)

el-verb

αντραλεύω • (antralévo) (past αντράλεψα)

antralévo (romanization)
αντράλεψα (past)

αντραλίζω αντραλίζω#Greek

Alternative form of αντραλίζω (antralízo)


ανδρειεύω

head

ανδρειεύω • (andreiévo)

el-verb

ανδρειεύω • (andreiévo)

αντρειεύω αντρειεύω#Greek


αντραλώνω

head

αντραλώνω • (antralóno)

el-verb

αντραλώνω • (antralóno) (past αντράλωσα)

antralóno (romanization)
αντράλωσα (past)

αντραλίζω αντραλίζω#Greek


αντραλίζω

head

αντραλίζω • (antralízo)

el-verb

αντραλίζομαι

αντραλίζω • (antralízo) (past αντράλισα, passive αντραλίζομαι/αντραλιέμαι)

antralízo (romanization)
αντράλισα (past)
αντραλίζομαι (passive)
αντραλιέμαι (passive)


αντροκάλεσα

head

αντροκάλεσα • (antrokálesa)

el-verb-form

αντροκάλεσα • (antrokálesa)

αντροκαλώ αντροκαλώ#Greek

1st person singular simple past form of αντροκαλώ (antrokaló).


αντροκαλέστηκα

head

αντροκαλέστηκα • (antrokaléstika)

el-verb-form

αντροκαλέστηκα • (antrokaléstika)

αντροκαλιέμαι αντροκαλιέμαι#Greek

αντροκαλώ αντροκαλώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αντροκαλιέμαι (antrokaliémai) passive of αντροκαλώ.


ανύμνησα

head

ανύμνησα • (anýmnisa)

el-verb-form

ανύμνησα • (anýmnisa)

ανυμνώ ανυμνώ#Greek

1st person singular simple past form of ανυμνώ (anymnó).


ανυμνήθηκα

head

ανυμνήθηκα • (anymníthika)

el-verb-form

ανυμνήθηκα • (anymníthika)

ανυμνούμαι ανυμνούμαι#Greek

1st person singular simple past form of ανυμνούμαι (anymnoúmai).


αντροκαλώ

head

αντροκαλώ • (antrokaló)

el-verb

αντροκαλεσμένος

αντροκαλιέμαι

αντροκαλώ • (antrokaló) (past αντροκάλεσα, passive αντροκαλιέμαι, ppp αντροκαλεσμένος)

antrokaló (romanization)
αντροκάλεσα (past)
αντροκαλιέμαι (passive)
αντροκαλεσμένος (participle passive perfect)


ανυμνώ

head

ανυμνώ • (anymnó)

el-verb

ανυμνώ • (anymnó) (past ανύμνησα, passive ανυμνούμαι)

anymnó (romanization)
ανύμνησα (past)
ανυμνούμαι (passive)


ανυμνούμαι

head

ανυμνούμαι • (anymnoúmai)

el-verb

ανυμνούμαι • (anymnoúmai) passive (past ανυμνήθηκα, active ανυμνώ)

anymnoúmai (romanization)
ανυμνήθηκα (past)
ανυμνώ (active)

ανυμνούμαι ανυμνούμαι#Greek


αντροκαλιέμαι

head

αντροκαλιέμαι • (antrokaliémai)

el-verb

αντροκαλέστηκα

αντροκαλεσμένος

αντροκαλιέμαι • (antrokaliémai) passive (past αντροκαλέστηκα, ppp αντροκαλεσμένος, active αντροκαλώ)

antrokaliémai (romanization)
αντροκαλέστηκα (past)
αντροκαλεσμένος (participle passive perfect)
αντροκαλώ (active)

αντροκαλώ αντροκαλώ#Greek


υποθηκευμένος

head

υποθηκευμένη

υποθηκευμένο

υποθηκευμένος • (ypothikevménos) m (feminine υποθηκευμένη, neuter υποθηκευμένο)

ypothikevménos (romanization)
υποθηκευμένη (feminine)
υποθηκευμένο (neuter)
υποθηκευμένος (masculine nominative singular)
υποθηκευμένη (feminine nominative singular)
υποθηκευμένο (neuter nominative singular)
υποθηκευμένοι (masculine nominative plural)
υποθηκευμένες (feminine nominative plural)
υποθηκευμένα (neuter nominative plural)
υποθηκευμένου (genitive masculine singular)
υποθηκευμένης (feminine genitive singular)
υποθηκευμένου (genitive neuter singular)
υποθηκευμένων (genitive masculine plural)
υποθηκευμένων (feminine genitive plural)
υποθηκευμένων (genitive neuter plural)
υποθηκευμένο (accusative masculine singular)
υποθηκευμένη (accusative feminine singular)
υποθηκευμένο (accusative neuter singular)
υποθηκευμένους (accusative masculine plural)
υποθηκευμένες (accusative feminine plural)
υποθηκευμένα (accusative neuter plural)
υποθηκευμένε (masculine singular vocative)
υποθηκευμένη (feminine singular vocative)
υποθηκευμένο (neuter singular vocative)
υποθηκευμένοι (masculine plural vocative)
υποθηκευμένες (feminine plural vocative)
υποθηκευμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποθηκευμένος

el-decl-adj-table

υποθηκευμένος •

υποθηκευμένη •

υποθηκευμένο •

υποθηκευμένοι •

υποθηκευμένες •

υποθηκευμένα •

υποθηκευμένου •

υποθηκευμένης •

υποθηκευμένου •

υποθηκευμένων •

υποθηκευμένων •

υποθηκευμένων •

υποθηκευμένο •

υποθηκευμένη •

υποθηκευμένο •

υποθηκευμένους •

υποθηκευμένες •

υποθηκευμένα •

υποθηκευμένε •

υποθηκευμένη •

υποθηκευμένο •

υποθηκευμένοι •

υποθηκευμένες •

υποθηκευμένα •

υ‧πο‧θη‧κευ‧μέ‧νος

Perfect participle of υποθηκεύομαι (ypothikévomai), passive voice of υποθηκεύω (ypothikévo, “Ι mortgage”).

participle of

υποθηκεύομαι


ανωνυμογράφησα

head

ανωνυμογράφησα • (anonymográfisa)

el-verb-form

ανωνυμογράφησα • (anonymográfisa)

ανωνυμογραφώ ανωνυμογραφώ#Greek

1st person singular simple past form of ανωνυμογραφώ (anonymografó).


αξαίνω

head

αξαίνω • (axaíno)


ανωνυμογραφώ

ανωνυμογραφώ • (anonymografó)

el-verb

ανωνυμογράφησα

ανωνυμογραφώ • (anonymografó) (past ανωνυμογράφησα)

anonymografó (romanization)
ανωνυμογράφησα (past)


ανταποδώσεις

head

ανταποδώσεις • (antapodóseis)

el-verb-form

ανταποδώσεις • (antapodóseis)

ανταποδόσεις (antapodóseis)

α‧ντα‧πο‧δώ‧σεις

ανταποδίδω ανταποδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of ανταποδίδω (antapodído).


αποδώσεις

head

αποδώσεις • (apodóseis)

el-verb-form

αποδώσεις • (apodóseis)

αποδόσεις (apodóseis)

α‧πο‧δώ‧σεις

αποδίδω αποδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of αποδίδω (apodído).


αναμεταδώσεις

head

αναμεταδώσεις • (anametadóseis)

el-verb-form

αναμεταδώσεις • (anametadóseis)

αναμεταδόσεις (anametadóseis)

α‧να‧με‧τα‧δώ‧σεις

αναμεταδίδω αναμεταδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of αναμεταδίδω (anametadído).


εκδώσεις

head

εκδώσεις • (ekdóseis)

el-verb-form

εκδώσεις • (ekdóseis)

εκδόσεις (ekdóseis)

εκδίδω εκδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of εκδίδω (ekdído).


καταδώσεις

head

καταδώσεις • (katadóseis)

el-verb-form

καταδώσεις • (katadóseis)

καταδόσεις (katadóseis)

κα‧τα‧δώ‧σεις

καταδίδω καταδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of καταδίδω (katadído).


παραδώσεις

head

παραδώσεις • (paradóseis)

el-verb-form

παραδώσεις • (paradóseis)

παραδόσεις (paradóseis)

πα‧ρα‧δώ‧σεις

παραδίδω παραδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of παραδίδω (paradído).

παραδίνω παραδίνω#Greek

2nd person singular dependent active form of παραδίνω (paradíno).


παραδίνουμε

head

παραδίνουμε • (paradínoume)

el-verb-form

παραδίνουμε • (paradínoume)

πα‧ρα‧δί‧νου‧με

παραδίνω παραδίνω#Greek

1st person plural present indicative active form of παραδίνω (paradíno).


παραδίδομε

head

παραδίδομε • (paradídome)

el-verb-form

παραδίδομε • (paradídome)

παραδίδομαι (paradídomai)

πα‧ρα‧δί‧δο‧με

παραδίδω παραδίδω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of παραδίδω (paradído).


παραδίδουμε

head

παραδίδουμε • (paradídoume)

el-verb-form

παραδίδουμε • (paradídoume)

πα‧ρα‧δί‧δου‧με

παραδίδω παραδίδω#Greek

παραδίνουμε of the less formal verb παραδίνω


παραέδωσα

head

παραέδωσα • (paraédosa)

el-verb-form

παραέδωσα • (paraédosa)

πα‧ρα‧έ‧δω‧σα

Σου παραέδωσα θάρρος! Γίνε πιο ευγενικός!

I allowed too much insolence to you! Be more polite!

Sou paraédosa thárros! Gíne pio evgenikós!

Alternative form: παράδωσα (parádosa)

παραδίνω παραδίνω#Greek

1st person singular simple past form of παραδίνω (paradíno). sense: "give too much"


μεταδώσεις

head

μεταδώσεις • (metadóseis)

el-verb-form

μεταδώσεις • (metadóseis)

μεταδόσεις (metadóseis)

με‧τα‧δώ‧σεις

μεταδίδω μεταδίδω#Greek

2nd person singular dependent active form of μεταδίδω (metadído).


αοριστολογώ

head

αοριστολογώ • (aoristologó)

el-verb

αοριστολόγησα

αοριστολογούσα

αοριστολογώ • (aoristologó) (imperfect αοριστολογούσα, past αοριστολόγησα)

aoristologó (romanization)
αοριστολογούσα (imperfect)
αοριστολόγησα (past)


απαγγέλθηκα

head

απαγγέλθηκα • (apangélthika)

el-verb-form

απαγγέλθηκα • (apangélthika)

απαγγέλλομαι απαγγέλλομαι#Greek

απαγγέλλω απαγγέλλω#Greek

1st person singular simple past passive form of απαγγέλλομαι (apangéllomai) passive of απαγγέλλω.


απήγγειλα

head

απήγγειλα • (apíngeila)

el-verb-form

απήγγειλα • (apíngeila)

απαγγέλλω απαγγέλλω#Greek

1st person singular simple past form of απαγγέλλω (apangéllo).


απαγγέλνω

head

απαγγέλνω • (apangélno)

el-verb

απαγγέλνω • (apangélno) (past απήγγειλα)

apangélno (romanization)
απήγγειλα (past)

απαγγέλλω απαγγέλλω#Greek


απαγγέλλω

head

απαγγέλλω • (apangéllo)

el-verb

απηγγελμένος

απαγγέλλομαι

απαγγέλλω • (apangéllo) (past απήγγειλα, passive απαγγέλλομαι, ppp απηγγελμένος)

apangéllo (romanization)
απήγγειλα (past)
απαγγέλλομαι (passive)
απηγγελμένος (participle passive perfect)

α‧παγ‧γέλ‧λω


απαγκιάζω

head

απαγκιάζω • (apagkiázo)

el-verb

απαγκιασμένος

απαγκιάζω • (apagkiázo) (past απάγκιασα, ppp απαγκιασμένος)

apagkiázo (romanization)
απάγκιασα (past)
απαγκιασμένος (participle passive perfect)

απαγκειάζω απαγκειάζω#Greek

(literary) Alternative form of απαγκειάζω (apagkeiázo)


απαγκειάζω

head

απαγκειάζω • (apagkeiázo)

el-verb

απαγκειασμένος

απαγκειάζω • (apagkeiázo) (past απάγκειασα, ppp απαγκειασμένος)

apagkeiázo (romanization)
απάγκειασα (past)
απαγκειασμένος (participle passive perfect)


απαγγέλλομαι

head

απαγγέλλομαι • (apangéllomai)

el-verb

απηγγελμένος

απαγγέλλομαι • (apangéllomai) passive (past απαγγέλθηκα, ppp απηγγελμένος, active απαγγέλλω)

apangéllomai (romanization)
απαγγέλθηκα (past)
απηγγελμένος (participle passive perfect)
απαγγέλλω (active)

απαγγέλλω απαγγέλλω#Greek


απηγγελμένος

head

passive perfect participles with augment

απηγγελμένος • (apingelménos) m (feminine απηγγελμένη, neuter απηγγελμένο)

apingelménos (romanization)
απηγγελμένη (feminine)
απηγγελμένο (neuter)
απηγγελμένος (masculine nominative singular)
απηγγελμένη (feminine nominative singular)
απηγγελμένο (neuter nominative singular)
απηγγελμένοι (masculine nominative plural)
απηγγελμένες (feminine nominative plural)
απηγγελμένα (neuter nominative plural)
απηγγελμένου (genitive masculine singular)
απηγγελμένης (feminine genitive singular)
απηγγελμένου (genitive neuter singular)
απηγγελμένων (genitive masculine plural)
απηγγελμένων (feminine genitive plural)
απηγγελμένων (genitive neuter plural)
απηγγελμένο (accusative masculine singular)
απηγγελμένη (accusative feminine singular)
απηγγελμένο (accusative neuter singular)
απηγγελμένους (accusative masculine plural)
απηγγελμένες (accusative feminine plural)
απηγγελμένα (accusative neuter plural)
απηγγελμένε (masculine singular vocative)
απηγγελμένη (feminine singular vocative)
απηγγελμένο (neuter singular vocative)
απηγγελμένοι (masculine plural vocative)
απηγγελμένες (feminine plural vocative)
απηγγελμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απηγγελμένος

el-decl-adj-table

απηγγελμένος •

απηγγελμένη •

απηγγελμένο •

απηγγελμένοι •

απηγγελμένες •

απηγγελμένα •

απηγγελμένου •

απηγγελμένης •

απηγγελμένου •

απηγγελμένων •

απηγγελμένων •

απηγγελμένων •

απηγγελμένο •

απηγγελμένη •

απηγγελμένο •

απηγγελμένους •

απηγγελμένες •

απηγγελμένα •

απηγγελμένε •

απηγγελμένη •

απηγγελμένο •

απηγγελμένοι •

απηγγελμένες •

απηγγελμένα •

α‧πηγ‧γελ‧μέ‧νος

Perfect participle of απαγγέλλομαι (apangéllomai), passive voice of απαγγέλλω (apangéllo), learnedly, with internal augment as in the older form Ancient Greek ἀπηγγελμένος (apēngelménos) of the ancient verb ἀπαγγέλλω (apangéllō).

participle of

απαγγέλλομαι

der

ἀπηγγελμένος

απαγγελμένος απαγγελμένος#Greek

(dated) (having been) recited, derlivered, older form of απαγγελμένος (apangelménos)


απαγκίστρωσα

head

απαγκίστρωσα • (apagkístrosa)

el-verb-form

απαγκίστρωσα • (apagkístrosa)

απαγκιστρώνω απαγκιστρώνω#Greek

1st person singular simple past form of απαγκιστρώνω (apagkistróno).


απάγκειασα

head

απάγκειασα • (apágkeiasa)

el-verb-form

απάγκειασα • (apágkeiasa)

απαγκειάζω απαγκειάζω#Greek

1st person singular simple past form of απαγκειάζω (apagkeiázo).


απαγκιστρώθηκα

head

απαγκιστρώθηκα • (apagkistróthika)

el-verb-form

απαγκιστρώθηκα • (apagkistróthika)

απαγκιστρώνομαι απαγκιστρώνομαι#Greek

απαγκιστρώνω απαγκιστρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απαγκιστρώνομαι (apagkistrónomai) passive of απαγκιστρώνω.


απαγχονίστηκα

head

απαγχονίστηκα • (apanchonístika)

el-verb-form

απαγχονίστηκα • (apanchonístika)

απαγχονίζομαι απαγχονίζομαι#Greek

απαγχονίζω απαγχονίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of απαγχονίζομαι (apanchonízomai) passive of απαγχονίζω.


απαγχονίζομαι

head

απαγχονίζομαι • (apanchonízomai)

el-verb

απαγχονίστηκα

απαγχονισμένος

απαγχονίζομαι • (apanchonízomai) passive (past απαγχονίστηκα, ppp απαγχονισμένος, active απαγχονίζω)

apanchonízomai (romanization)
απαγχονίστηκα (past)
απαγχονισμένος (participle passive perfect)
απαγχονίζω (active)


απαγκιστρώνομαι

head

απαγκιστρώνομαι • (apagkistrónomai)

el-verb

απαγκιστρώθηκα

απαγκιστρωμένος

απαγκιστρώνω

απαγκιστρώνομαι • (apagkistrónomai) passive (past απαγκιστρώθηκα, ppp απαγκιστρωμένος, active απαγκιστρώνω)

apagkistrónomai (romanization)
απαγκιστρώθηκα (past)
απαγκιστρωμένος (participle passive perfect)
απαγκιστρώνω (active)

απαγκιστρώνω απαγκιστρώνω#Greek

passive of απαγκιστρώνω (apagkistróno, “to break away”)


απαγχόνισα

head

απαγχόνισα • (apanchónisa)

el-verb-form

απαγχόνισα • (apanchónisa)

απαγχονίζω απαγχονίζω#Greek

1st person singular simple past form of απαγχονίζω (apanchonízo).


απαγκιστρώνω

head

απαγκιστρώνω • (apagkistróno)

el-verb

απαγκίστρωσα

απαγκιστρωμένος

απαγκιστρώνομαι

απαγκιστρώνω • (apagkistróno) (past απαγκίστρωσα, passive απαγκιστρώνομαι, ppp απαγκιστρωμένος)

apagkistróno (romanization)
απαγκίστρωσα (past)
απαγκιστρώνομαι (passive)
απαγκιστρωμένος (participle passive perfect)


απαγχονίζω

head

απαγχονίζω • (apanchonízo)

el-verb

απαγχονισμένος

απαγχονίζομαι

απαγχονίζω • (apanchonízo) (past απαγχόνισα, passive απαγχονίζομαι, ppp απαγχονισμένος)

apanchonízo (romanization)
απαγχόνισα (past)
απαγχονίζομαι (passive)
απαγχονισμένος (participle passive perfect)


απαισιοδοξούσα

head

απαισιοδοξούσα • (apaisiodoxoúsa)

el-verb-form

απαισιοδοξούσα • (apaisiodoxoúsa)

απαισιοδοξώ απαισιοδοξώ#Greek

1st person singular imperfect form of απαισιοδοξώ (apaisiodoxó).


απαισιοδοξώ

head

απαισιοδοξώ • (apaisiodoxó)

el-verb

απαισιοδοξούσα

απαισιοδοξώ • (apaisiodoxó) (imperfect απαισιοδοξούσα, passive —) found only in the present and imperfect tenses

apaisiodoxó (romanization)
απαισιοδοξούσα (imperfect)


απαιτήσεις

head

απαιτήσεις • (apaitíseis)

el-verb-form

απαιτήσεις • (apaitíseis)

α‧παι‧τή‧σεις

απαιτώ απαιτώ#Greek

2nd person singular dependent active form of απαιτώ (apaitó).


απάλυνα

head

απάλυνα • (apályna)

el-verb-form

απάλυνα • (apályna)

απαλύνω απαλύνω#Greek

1st person singular simple past form of απαλύνω (apalýno).


απαλύνθηκα

head

απαλύνθηκα • (apalýnthika)

el-verb-form

απαλύνθηκα • (apalýnthika)

απαλύνομαι απαλύνομαι#Greek

απαλύνω απαλύνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απαλύνομαι (apalýnomai) passive of απαλύνω.


απαλαίνω

head

απαλαίνω • (apalaíno)

el-verb

απαλαίνω • (apalaíno) (past απάλυνα, passive απαλαίνομαι)

apalaíno (romanization)
απάλυνα (past)
απαλαίνομαι (passive)

απαλύνω απαλύνω#Greek


απαλύνομαι

head

απαλύνομαι • (apalýnomai)

el-verb

απαλύνομαι • (apalýnomai) passive (past απαλύνθηκα, ppp απαλυμένος, active απαλύνω)

apalýnomai (romanization)
απαλύνθηκα (past)
απαλυμένος (participle passive perfect)
απαλύνω (active)


απαλύνω

head

απαλύνω • (apalýno)

el-verb

απαλύνω • (apalýno) (past απάλυνα, passive απαλύνομαι, ppp απαλυμένος)

apalýno (romanization)
απάλυνα (past)
απαλύνομαι (passive)
απαλυμένος (participle passive perfect)

to soften, make soft, ameliorate, moderate, tone down


απαιτούμενος

head

απαιτούμενος • (apaitoúmenos) m (feminine απαιτούμενη, neuter απαιτούμενο)

apaitoúmenos (romanization)
απαιτούμενη (feminine)
απαιτούμενο (neuter)
απαιτούμενος (masculine nominative singular)
απαιτούμενη (feminine nominative singular)
απαιτούμενο (neuter nominative singular)
απαιτούμενοι (masculine nominative plural)
απαιτούμενες (feminine nominative plural)
απαιτούμενα (neuter nominative plural)
απαιτούμενου (genitive masculine singular)
απαιτούμενης (feminine genitive singular)
απαιτούμενου (genitive neuter singular)
απαιτούμενων (genitive masculine plural)
απαιτούμενων (feminine genitive plural)
απαιτούμενων (genitive neuter plural)
απαιτούμενο (accusative masculine singular)
απαιτούμενη (accusative feminine singular)
απαιτούμενο (accusative neuter singular)
απαιτούμενους (accusative masculine plural)
απαιτούμενες (accusative feminine plural)
απαιτούμενα (accusative neuter plural)
απαιτούμενε (masculine singular vocative)
απαιτούμενη (feminine singular vocative)
απαιτούμενο (neuter singular vocative)
απαιτούμενοι (masculine plural vocative)
απαιτούμενες (feminine plural vocative)
απαιτούμενα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of απαιτούμενος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απαιτούμενος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απαιτούμενος, etc.)

el-decl-adj-table

απαιτούμενος •

απαιτούμενη •

απαιτούμενο •

απαιτούμενοι •

απαιτούμενες •

απαιτούμενα •

απαιτούμενου •

απαιτούμενης •

απαιτούμενου •

απαιτούμενων •

απαιτούμενων •

απαιτούμενων •

απαιτούμενο •

απαιτούμενη •

απαιτούμενο •

απαιτούμενους •

απαιτούμενες •

απαιτούμενα •

απαιτούμενε •

απαιτούμενη •

απαιτούμενο •

απαιτούμενοι •

απαιτούμενες •

απαιτούμενα •

α‧παι‧τού‧με‧νος

Present participle of απαιτούμαι (apaitoúmai), passive voice of απαιτώ (apaitó, “I demand”)

participle of

απαιτούμενα απαιτούμενα#Greek

(substantively, in the plural, neuter) necessary funds see απαιτούμενα (apaitoúmena)


απάμβλυνα

head

απάμβλυνα • (apámvlyna)

el-verb-form

απάμβλυνα • (apámvlyna)

απαμβλύνω απαμβλύνω#Greek

1st person singular simple past form of απαμβλύνω (apamvlýno).


απαμβλύνω

head

απαμβλύνω • (apamvlýno)

el-verb

απαμβλύνω • (apamvlýno) (past απάμβλυνα)

apamvlýno (romanization)
απάμβλυνα (past)


απανθρακώθηκα

απανθρακώνομαι απανθρακώνομαι#Greek

απανθρακώνω απανθρακώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απανθρακώνομαι (apanthrakónomai) passive of απανθρακώνω.


απανθρακώνομαι

head

απανθρακώνομαι • (apanthrakónomai)

el-verb

απανθρακώθηκα

απανθρακωμένος

απανθρακώνομαι • (apanthrakónomai) passive (past απανθρακώθηκα, ppp απανθρακωμένος, active απανθρακώνω)

apanthrakónomai (romanization)
απανθρακώθηκα (past)
απανθρακωμένος (participle passive perfect)
απανθρακώνω (active)

απανθρακώνω απανθρακώνω#Greek


απάντεξα

head

απάντεξα • (apántexa)

el-verb-form

απάντεξα • (apántexa)

απαντέχω απαντέχω#Greek

1st person singular simple past form of απαντέχω (apantécho).


απαντέχω

head

απαντέχω • (apantécho)

el-verb

απαντέχω • (apantécho) (past απάντεξα)

apantécho (romanization)
απάντεξα (past)


απαξίωσα

head

απαξίωσα • (apaxíosa)

el-verb-form

απαξίωσα • (apaxíosa)

απαξιώ απαξιώ#Greek

1st person singular simple past form of απαξιώ (apaxió).

απαξιώνω απαξιώνω#Greek

1st person singular simple past form of απαξιώνω (apaxióno).


απαξιώνω

head

απαξιώνω • (apaxióno)

el-verb

απαξιώνω • (apaxióno) (past απαξίωσα, passive απαξιώνομαι, ppp απαξιώμένος)

apaxióno (romanization)
απαξίωσα (past)
απαξιώνομαι (passive)
απαξιώμένος (participle passive perfect)

to disdain, to refrain from condescension


καμωμένος

head

καμωμένος • (kamoménos) m (feminine καμωμένη, neuter καμωμένο)

kamoménos (romanization)
καμωμένη (feminine)
καμωμένο (neuter)
καμωμένος (masculine nominative singular)
καμωμένη (feminine nominative singular)
καμωμένο (neuter nominative singular)
καμωμένοι (masculine nominative plural)
καμωμένες (feminine nominative plural)
καμωμένα (neuter nominative plural)
καμωμένου (genitive masculine singular)
καμωμένης (feminine genitive singular)
καμωμένου (genitive neuter singular)
καμωμένων (genitive masculine plural)
καμωμένων (feminine genitive plural)
καμωμένων (genitive neuter plural)
καμωμένο (accusative masculine singular)
καμωμένη (accusative feminine singular)
καμωμένο (accusative neuter singular)
καμωμένους (accusative masculine plural)
καμωμένες (accusative feminine plural)
καμωμένα (accusative neuter plural)
καμωμένε (masculine singular vocative)
καμωμένη (feminine singular vocative)
καμωμένο (neuter singular vocative)
καμωμένοι (masculine plural vocative)
καμωμένες (feminine plural vocative)
καμωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

καμωμένους •

κα‧μω‧μέ‧νος

Passive perfect participle of κάνω, κάμνω (“do, make”), a verb with no passive forms.
Also, from Byzantine Greek καμωμένος (kamōménos), perfect passive participle of κάμνω (kámno) Also see the verb καμώνομαι (kamónomai, “I pretend”), without active forms, Mediaeval also with active form καμώνω (kamṓnō),

participle of

near-synonym:: δημιουργημένος


απαρίθμησα

head

απαρίθμησα • (aparíthmisa)

el-verb-form

απαρίθμησα • (aparíthmisa)

απαριθμώ απαριθμώ#Greek

1st person singular simple past form of απαριθμώ (aparithmó).


απαριθμήθηκα

απαριθμούμαι απαριθμούμαι#Greek

1st person singular simple past form of απαριθμούμαι (aparithmoúmai).


απαριθμώ

head

απαριθμώ • (aparithmó)

el-verb

απαριθμημένος

απαριθμούμαι

απαριθμώ • (aparithmó) (past απαρίθμησα, passive απαριθμούμαι, ppp απαριθμημένος)

aparithmó (romanization)
απαρίθμησα (past)
απαριθμούμαι (passive)
απαριθμημένος (participle passive perfect)


απαριθμούμαι

head

απαριθμούμαι • (aparithmoúmai)

el-verb

απαριθμήθηκα

απαριθμημένος

απαριθμούμαι • (aparithmoúmai) passive (past απαριθμήθηκα, ppp απαριθμημένος, active απαριθμώ)

aparithmoúmai (romanization)
απαριθμήθηκα (past)
απαριθμημένος (participle passive perfect)
απαριθμώ (active)

απαριθμώ απαριθμώ#Greek


απάρτισα

head

απάρτισα • (apártisa)

el-verb-form

απάρτισα • (apártisa)

απαρτίζω απαρτίζω#Greek

1st person singular simple past form of απαρτίζω (apartízo).


απαρτίστηκα

head

απαρτίστηκα • (apartístika)

el-verb-form

απαρτίστηκα • (apartístika)

απαρτίζομαι απαρτίζομαι#Greek

απαρτίζω απαρτίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of απαρτίζομαι (apartízomai) passive of απαρτίζω.


απαρτίζω

head

απαρτίζω • (apartízo)

el-verb

απαρτισμένος

απαρτίζω • (apartízo) (past απάρτισα, passive απαρτίζομαι, ppp απαρτισμένος)

apartízo (romanization)
απάρτισα (past)
απαρτίζομαι (passive)
απαρτισμένος (participle passive perfect)


απαρτίζομαι

head

απαρτίζομαι • (apartízomai)

el-verb

απαρτισμένος

απαρτίζομαι • (apartízomai) passive (past απαρτίστηκα, ppp απαρτισμένος, active απαρτίζω)

apartízomai (romanization)
απαρτίστηκα (past)
απαρτισμένος (participle passive perfect)
απαρτίζω (active)

απαρτίζω απαρτίζω#Greek


απηύδησα

head

απηύδησα • (apívdisa)

el-verb-form

απηύδησα • (apívdisa)

απαυδώ απαυδώ#Greek

1st person singular simple past form of απαυδώ (apavdó).


απαύτωσα

head

απαύτωσα • (apáftosa)

el-verb-form

απαύτωσα • (apáftosa)

απαυτώνω απαυτώνω#Greek

1st person singular simple past form of απαυτώνω (apaftóno).


απαυτώθηκα

head

απαυτώθηκα • (apaftóthika)

el-verb-form

απαυτώθηκα • (apaftóthika)

απαυτώνομαι απαυτώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of απαυτώνομαι (apaftónomai).


απαύδησα

head

απαύδησα • (apávdisa)

el-verb-form

απαύδησα • (apávdisa)

απαυδώ απαυδώ#Greek


απαυδίζω

head

απαυδίζω • (apavdízo)

el-verb

απαυδίζω • (apavdízo)

απαυδώ απαυδώ#Greek


απαυδώ

head

απαυδώ • (apavdó)

el-verb

απαυδισμένος

απαυδώ • (apavdó) (past απαύδησα/απηύδησα, passive —, ppp απαυδισμένος)

apavdó (romanization)
απαύδησα (past)
απηύδησα (past)
απαυδισμένος (participle passive perfect)


απαυτώνομαι

head

απαυτώνομαι • (apaftónomai)

el-verb

απαυτώνομαι • (apaftónomai) passive (past απαυτώθηκα, ppp απαυτωμένος, active απαυτώνω)

apaftónomai (romanization)
απαυτώθηκα (past)
απαυτωμένος (participle passive perfect)
απαυτώνω (active)

απαυτώνομαι απαυτώνομαι#Greek


απαυτώνω

head

απαυτώνω • (apaftóno)

el-verb

απαυτώνω • (apaftóno) (past απαύτωσα, passive απαυτώνομαι, ppp απαυτωμένος)

apaftóno (romanization)
απαύτωσα (past)
απαυτώνομαι (passive)
απαυτωμένος (participle passive perfect)
απαυτώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
απαυτώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απαυτώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απαυτωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απαυτώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απαυτώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απαυτώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απαυτωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απαυτώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
απαυτώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απαυτώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απαυτωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απαυτώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απαυτώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απαυτωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απαυτωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απαυτώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απαυτώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απαυτώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απαυτωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απαυτωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απαυτώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απαυτώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απαυτώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απαυτώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απαυτώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απαυτωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απαυτωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απαύτωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απαύτωσα (active first-person indicative past perfective singular)
απαυτωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απαυτωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απαυτώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απαύτωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απαύτωσες (active indicative past perfective second-person singular)
απαυτωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απαυτωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απαυτώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απαύτωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απαύτωσε (active indicative past perfective singular third-person)
απαυτωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απαυτωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απαυτώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απαυτώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απαυτώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απαυτωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απαυτωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απαυτώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απαυτώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απαυτωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απαυτωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απαύτωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απαυτώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απαυτώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απαύτωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απαυτώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απαυτώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απαυτώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απαυτωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απαυτώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απαυτωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απαυτωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απαυτώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απαυτώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απαυτώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απαυτωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απαύτωνε (active imperative imperfective second-person singular)
απαύτωσε (active imperative perfective second-person singular)
απαυτώσου (imperative passive perfective second-person singular)
απαυτώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
απαυτώστε (active imperative perfective plural second-person)
απαυτώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απαυτωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απαυτώνοντας (active participle present)
έχοντας απαυτώσει (active participle past)
απαυτωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απαυτώσει (active infinitive-aorist)
απαυτωθεί (infinitive-aorist passive)


απεθνικοποιώ

head

απεθνικοποιώ • (apethnikopoió)

el-verb

απεθνικοποιώ • (apethnikopoió)

to denationalise, privatise (UK), denationalize, privatize (US)


ξεράστηκα

head

ξεράστηκα • (xerástika)

el-verb-form

ξεράστηκα • (xerástika)

ξε‧ρά‧στη‧κα

ξερνιέμαι ξερνιέμαι#Greek

ξερνάω ξερνάω#Greek

ξερνώ ξερνώ#Greek

1st person singular simple past form of ξερνιέμαι (xerniémai) passive of ξερνάω/ξερνώ.


ξερνιέμαι

head

ξερνιέμαι • (xerniémai)

el-verb

ξερνιέμαι • (xerniémai) passive (past ξεράστηκα, ppp ξερασμένος, active ξερνάω/ξερνώ)

xerniémai (romanization)
ξεράστηκα (past)
ξερασμένος (participle passive perfect)
ξερνάω (active)
ξερνώ (active)

ξερνώ ξερνάω#Greek


ξερασμένος

head

ξερασμένος • (xerasménos) m (feminine ξερασμένη, neuter ξερασμένο)

xerasménos (romanization)
ξερασμένη (feminine)
ξερασμένο (neuter)
ξερασμένος (masculine nominative singular)
ξερασμένη (feminine nominative singular)
ξερασμένο (neuter nominative singular)
ξερασμένοι (masculine nominative plural)
ξερασμένες (feminine nominative plural)
ξερασμένα (neuter nominative plural)
ξερασμένου (genitive masculine singular)
ξερασμένης (feminine genitive singular)
ξερασμένου (genitive neuter singular)
ξερασμένων (genitive masculine plural)
ξερασμένων (feminine genitive plural)
ξερασμένων (genitive neuter plural)
ξερασμένο (accusative masculine singular)
ξερασμένη (accusative feminine singular)
ξερασμένο (accusative neuter singular)
ξερασμένους (accusative masculine plural)
ξερασμένες (accusative feminine plural)
ξερασμένα (accusative neuter plural)
ξερασμένε (masculine singular vocative)
ξερασμένη (feminine singular vocative)
ξερασμένο (neuter singular vocative)
ξερασμένοι (masculine plural vocative)
ξερασμένες (feminine plural vocative)
ξερασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ξερασμένος •

ξερασμένοι •

ξερασμένες •

ξερασμένου •

ξερασμένης •

ξερασμένου •

ξερασμένων •

ξερασμένων •

ξερασμένων •

ξερασμένους •

ξερασμένες •

ξερασμένοι •

ξερασμένες •

ξε‧ρα‧σμέ‧νος

Perfect participle of ξερνιέμαι (xerniémai), passive voice of ξερνάω, ξερνώ (“vomit”).


ξερνάω

head

ξερνάω • (xernáo)

el-verb

ξερνάω • (xernáo) / ξερνώ (past ξέρασα, passive ξερνιέμαι, p‑past ξεράστηκα, ppp ξερασμένος)

xernáo (romanization)
ξέρασα (past)
ξερνιέμαι (passive)
ξεράστηκα (passive past)
ξερασμένος (participle passive perfect)
ξερνάω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξερνώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξερνιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεραστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξερνάς (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξερνιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεραστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξερνάει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξερνά (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξερνιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεραστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξερνάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ξερνούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ξεράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξερνιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεραστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξερνάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξερνιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ξεραστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξερνάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξερνάν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξερνούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξερνούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξερνιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
ξεραστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεραστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξερνούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξέρναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξέρασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξερνιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξερνιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεράστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξερνούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξέρναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξέρασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξερνιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξερνιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεράστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξερνούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξέρναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξέρασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξερνιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξερνιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεράστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξερνούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξερνάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξερνιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεραστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξερνούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξερνάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξερνιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεραστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξερνούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξερνούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξέρναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξερνάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ξέρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξερνιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξερνιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξερνιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξερνιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεράστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεραστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεραστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξερνάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξερνώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεράσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξερνιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεραστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξέρνα (active imperative imperfective second-person singular)
ξέρναγε (active imperative imperfective second-person singular)
ξέρασε (active imperative perfective second-person singular)
ξέρνα (active imperative perfective second-person singular)
ξεράσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξερνάτε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεράστε (active imperative perfective plural second-person)
ξερνιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεραστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξερνώντας (active participle present)
έχοντας ξεράσει (active participle past)
ξερασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεράσει (active infinitive-aorist)
ξεραστεί (infinitive-aorist passive)


απεκδύομαι

head

απεκδύομαι • (apekdýomai)

el-verb

απεκδύομαι • (apekdýomai) deponent (past απεκδύθηκα)

apekdýomai (romanization)
απεκδύθηκα (past)
απεκδύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απεκδυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απεκδύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απεκδυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απεκδύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απεκδυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απεκδυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απεκδυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απεκδύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απεκδυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απεκδυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απεκδύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απεκδυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απεκδυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απεκδυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απεκδυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απεκδύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απεκδυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απεκδυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απεκδύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απεκδυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απεκδυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απεκδύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απεκδυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απεκδυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απεκδυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απεκδυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απεκδύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απεκδυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απεκδύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απεκδυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απεκδυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απεκδύομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα απεκδυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
απεκδύσου (imperative passive perfective second-person singular)
απεκδύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απεκδυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απεκδυόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
απεκδυθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πεκ‧δύ‧ο‧μαι

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀπεκδύομαι (apekdúomai, “take one's clothes off”), also with figurative sense. Morphologicaly, απ- (ap-) + εκδύω (ekdýo, “strip”) in the passive voice with -ομαι (-omai) ending.

der

(figuratively) to divest oneself (of responsibility)

απεκδύομαι των ευθυνών μου (+genitive)

απεκδύομαι τις ευθύνες μου (+accusative) ― apekdýomai tis efthýnes mou

(figuratively) to wash one's hands of [with genitive or accusative]


απεκδύθηκα

head

απεκδύθηκα • (apekdýthika)

el-verb-form

απεκδύθηκα • (apekdýthika)

α‧πεκ‧δύ‧θη‧κα

απεκδύομαι απεκδύομαι#Greek

1st person singular simple past form of απεκδύομαι (apekdýomai).


διανέμουμε

head

διανέμουμε • (dianémoume)

el-verb-form

διανέμουμε • (dianémoume)

δι‧α‧νέ‧μου‧με

διανέμω διανέμω#Greek

1st person plural present form of διανέμω (dianémo).


διανέμομε

head

διανέμομε • (dianémome)

el-verb-form

διανέμομε • (dianémome)

διανέμομαι (dianémomai)

δι‧α‧νέ‧μο‧με

Older form: διανέμομεν (dianémomen)

διανέμω διανέμω#Greek

(formal) 1st person plural present form of διανέμω (dianémo).


απελευθέρωσα

head

απελευθέρωσα • (apelefthérosa)

el-verb-form

απελευθέρωσα • (apelefthérosa)

απελευθερώνω απελευθερώνω#Greek

1st person singular simple past form of απελευθερώνω (apeleftheróno).


διαψεύδουμε

head

διαψεύδουμε • (diapsévdoume)

el-verb-form

διαψεύδουμε • (diapsévdoume)

δι‧α‧ψεύ‧δου‧με

διαψεύδω διαψεύδω#Greek

1st person plural present form of διαψεύδω (diapsévdo).


διαψεύδομε

head

διαψεύδομε • (diapsévdome)

el-verb-form

διαψεύδομε • (diapsévdome)

δι‧α‧ψεύ‧δο‧με

διαψεύδω διαψεύδω#Greek

(formal) 1st person plural present form of διαψεύδω (diapsévdo).


διαψεύσθηκα

δι‧α‧ψεύ‧σθη‧κα

διαψεύδομαι διαψεύδομαι#Greek

διαψεύδω διαψεύδω#Greek

1st person singular simple past form of διαψεύδομαι (diapsévdomai) passive of διαψεύδω.


απελευθερώνομαι

head

απελευθερώνομαι • (apeleftherónomai)

el-verb

απελευθερώθηκα

απελευθερωμένος

απελευθερώνω

απελευθερώνομαι • (apeleftherónomai) passive (past απελευθερώθηκα, ppp απελευθερωμένος, active απελευθερώνω)

apeleftherónomai (romanization)
απελευθερώθηκα (past)
απελευθερωμένος (participle passive perfect)
απελευθερώνω (active)

απελευθερώνω απελευθερώνω#Greek


απελευθερώθηκα

απελευθερώνομαι απελευθερώνομαι#Greek

απελευθερώνω απελευθερώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απελευθερώνομαι (apeleftherónomai) passive of απελευθερώνω.