σερβιρίζομαι

head

σερβιρίζομαι • (servirízomai)

el-verb

σερβιρίστηκα

σερβιρίζομαι • (servirízomai) passive (past σερβιρίστηκα, active σερβιρίζω)

servirízomai (romanization)
σερβιρίστηκα (past)
σερβιρίζω (active)

σερ‧βι‧ρί‧ζο‧μαι

σερβιρίζω σερβιρίζω#Greek

σερβίρω σερβίρω

passive of σερβιρίζω (servirízo), alternative of σερβίρω


σερβιρίζω

head

σερβιρίζω • (servirízo)

el-verb

σερβιρίζομαι

σερβιρίζω • (servirízo) (past σερβίρισα, passive σερβιρίζομαι)

servirízo (romanization)
σερβίρισα (past)
σερβιρίζομαι (passive)

σερ‧βι‧ρί‧ζω

σερβίρω σερβίρω#Greek


προτιμήσεις

head

προτιμήσεις • (protimíseis)

el-verb-form

προτιμήσεις • (protimíseis)

προ‧τι‧μή‧σεις

προτιμάω προτιμάω#Greek

προτιμώ προτιμώ#Greek

2nd person singular dependent active form of προτιμάω (protimáo) / προτιμώ.


οδηγούν

head

οδηγούν • (odigoún)

el-verb-form

οδηγούν • (odigoún)

οδηγώ οδηγώ#Greek

3rd person plural present form of οδηγώ (odigó).


στάθμευσα

head

στάθμευσα • (státhmefsa)

el-verb-form

στάθμευσα • (státhmefsa)

σταθμεύω σταθμεύω#Greek

1st person singular simple past form of σταθμεύω (stathmévo).


σερβίρω

head

σερβίρω • (servíro)

el-verb

σερβιρίστηκα

σερβιρισμένος

σερβίρω • (servíro) (past σέρβιρα/σερβίρισα, passive σερβίρομαι, p‑past σερβιρίστηκα, ppp σερβιρισμένος)

servíro (romanization)
σέρβιρα (past)
σερβίρισα (past)
σερβίρομαι (passive)
σερβιρίστηκα (passive past)
σερβιρισμένος (participle passive perfect)
σερβίρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σερβιρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σερβίρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σερβιρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σερβίρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σερβιρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σερβαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σερβίρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σερβιρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σερβίρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σερβιρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σερβίρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σερβιρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σερβαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σερβίρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σερβιρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σερβίρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σερβιρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σερβίρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σερβιρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σερβαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σερβίρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative informal plural present)
σερβιρίζω (active first-person imperfective indicative plural present)
σερβίρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σερβιρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σερβιριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σερβαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σερβίρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σερβιρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σερβίρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σερβιρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σερβίρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σερβιρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σερβιριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σερβαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σερβίρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σερβίρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σερβιρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σερβιρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σερβίρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σερβίρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σερβιρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σερβιρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σερβίρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σερβιρίζοναι (imperfective indicative passive plural present third-person)
σερβαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σερβαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σέρβιρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σερβίριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σέρβιρα (active first-person indicative past perfective singular)
σερβίρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σερβαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σερβαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σερβαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σέρβιρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σερβίριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σέρβιρες (active indicative past perfective second-person singular)
σερβίρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σερβαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σερβαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σερβαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σέρβιρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σερβίριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σέρβιρε (active indicative past perfective singular third-person)
σερβίρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σερβαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σερβαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σερβαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σερβίραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σερβίραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σερβιρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σερβαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σερβαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σερβίρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σερβίρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σερβιρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σερβαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σερβαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σέρβιραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σερβίραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σερβίρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σερβίριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σέρβιραν (active indicative past perfective plural third-person)
σερβίραν (active indicative past perfective plural third-person)
σερβίρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σερβίρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σερβίρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σερβαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σερβαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σερβαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σερβαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σερβίρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σερβίρω (active first-person future indicative perfective singular)
σερβιρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σερβίρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σερβαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σέρβιρε (active imperative imperfective second-person singular)
σερβίριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σέρβιρε (active imperative perfective second-person singular)
σερβίρισε (active imperative perfective second-person singular)
σερβαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
σερβίρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σερβιρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σερβίρετε (active imperative perfective plural second-person)
σερβιρίστε (active imperative perfective plural second-person)
σερβίρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σερβαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σερβίροντας (active participle present)
έχοντας σερβίρει (active participle past)
σερβιρίσει (active participle past)
σερβαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σερβίρει (active infinitive-aorist)
σερβιρίσει (active infinitive-aorist)
σερβαριστεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek σερβίρω (serbírō), borrowed from Italian servire (“to serve”).


σταθμεύω

head

σταθμεύω • (stathmévo)

el-verb

σταθμεύω • (stathmévo) (past στάθμευσα, passive —)

stathmévo (romanization)
στάθμευσα (past)
σταθμεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
σταθμεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σταθμεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σταθμεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σταθμεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
σταθμεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σταθμεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σταθμεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σταθμεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σταθμεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σταθμεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταθμεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στάθμευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στάθμευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στάθμευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στάθμευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στάθμευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στάθμευσε (active indicative past perfective singular third-person)
σταθμεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταθμεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σταθμεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταθμεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στάθμευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στάθμευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σταθμεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταθμεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στάθμευε (active imperative imperfective second-person singular)
στάθμευσε (active imperative perfective second-person singular)
σταθμεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
σταθμεύστε (active imperative perfective plural second-person)
σταθμεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σταθμεύσει (active indeclinable participle perfect)
σταθμευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
σταθμεύσει (infinitive-aorist)

σταθ‧μεύ‧ω στα‧θμεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek σταθμεύω (stathmeúō, “take up quarters”), from σταθμός (stathmós) + -εύω (-eúō), with semantic loan from French stationner.

inh

(military) to halt (for rest or overnight)


στενοχώρησα

head

στενοχώρησα • (stenochórisa)

el-verb-form

στενοχώρησα • (stenochórisa)

στενοχωρώ στενοχωρώ#Greek

1st person singular simple past form of στενοχωρώ (stenochoró).


στενοχωρήθηκα

στε‧νο‧χω‧ρή‧θη‧κα

στενοχωριέμαι στενοχωριέμαι#Greek

1st person singular simple past form of στενοχωριέμαι (stenochoriémai).

στενοχωρούμαι στενοχωρούμαι#Greek

1st person singular simple past form of στενοχωρούμαι (stenochoroúmai).


στενοχωριέμαι

head

στενοχωριέμαι • (stenochoriémai)

el-verb

στενοχωρήθηκα

στενοχωριέμαι • (stenochoriémai) passive (past στενοχωρήθηκα, active στενοχωρώ)

stenochoriémai (romanization)
στενοχωρήθηκα (past)
στενοχωρώ (active)

στε‧νο‧χω‧ριέ‧μαι

στενοχωρώ στενοχωρώ#Greek


στενοχωρούμαι

head

στενοχωρούμαι • (stenochoroúmai)

el-verb

στενοχωρήθηκα

στενοχωρούμαι • (stenochoroúmai) passive (past στενοχωρήθηκα, active στενοχωρώ)

stenochoroúmai (romanization)
στενοχωρήθηκα (past)
στενοχωρώ (active)

στε‧νο‧χω‧ρού‧μαι

στενοχωρώ στενοχωρώ#Greek


στενοχωρώ

head

στενοχωρώ • (stenochoró)

el-verb

στενοχωρούμαι

στενοχωριέμαι

στενοχωρήθηκα

στενοχωρέθηκα

στενοχωρημένος

στενοχωρεμένος

στενοχωρώ • (stenochoró) / στενοχωράω (past στενοχώρησα/στενοχώρεσα, passive στενοχωρούμαι/στενοχωριέμαι, p‑past στενοχωρήθηκα/στενοχωρέθηκα, ppp στενοχωρημένος / στενοχωρεμένος)

stenochoró (romanization)
στενοχώρησα (past)
στενοχώρεσα (past)
στενοχωρούμαι (passive)
στενοχωριέμαι (passive)
στενοχωρήθηκα (passive past)
στενοχωρέθηκα (passive past)
στενοχωρημένος (participle passive perfect)
στενοχωρεμένος (participle passive perfect)
στενοχωρώ (στεναχωρώ →) (active first-person imperfective indicative present singular)
στενοχωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στενοχωρέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στενοχωρούμαι - στενοχωριέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στενοχωρηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στενοχωρεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στενοχωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
στενοχωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στενοχωρέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στενοχωρείσαι - στενοχωριέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στενοχωρηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στενοχωρεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στενοχωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
στενοχωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στενοχωρέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στενοχωρείται - στενοχωριέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στενοχωρηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στενοχωρεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στενοχωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
στενοχωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στενοχωρέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
στενοχωρούμαστε - στενοχωριόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στενοχωρηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στενοχωρεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στενοχωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
στενοχωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στενοχωρέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στενοχωρείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
{στενοχωρείσθε} - στενοχωριέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στενοχωρηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στενοχωρεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στενοχωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
στενοχωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στενοχωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στενοχωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στενοχωρέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στενοχωρέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στενοχωρούνται - στενοχωριέστε (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative passive plural present third-person)
στενοχωρηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στενοχωρηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στενοχωρεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στενοχωρεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στενοχωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στενοχώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
στενοχώρεσα (active first-person indicative past perfective singular)
[στενοχωρούμουν] - στενοχωριόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[στενοχωρούμουν] - στενοχωριόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[στενοχωρούμουναν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[στενοχωρούμουνανα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στενοχωρήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στενοχωρέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στενοχωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στενοχώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
στενοχώρεσες (active indicative past perfective second-person singular)
[στενοχωρούσουν] - στενοχωριόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[στενοχωρούσουν] - στενοχωριόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[στενοχωρούσουναν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[στενοχωρούσουνανα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στενοχωρήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στενοχωρέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στενοχωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στενοχώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
στενοχώρεσε (active indicative past perfective singular third-person)
στενοχωρούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{στενοχωρείτο} - στενοχωριόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{στενοχωρείτο} - στενοχωριότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στενοχωρήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στενοχωρέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στενοχωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στενοχωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στενοχωρέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στενοχωρούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
(‑ούμαστε) - στενοχωριόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στενοχωρηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στενοχωρεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στενοχωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στενοχωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στενοχωρέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στενοχωρηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στενοχωρεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στενοχωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στενοχωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στενοχώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
στενοχωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στενοχωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στενοχώρεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στενοχωρέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στενοχωρέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στενοχωρούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{στενοχωρούντο} - στενοχωριόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{στενοχωρούντο} - στενοχωριόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στενοχωριόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στενοχωριούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στενοχωρήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στενοχωρηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στενοχωρηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
στενοχωρέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στενοχωρεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στενοχωρεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στενοχωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στενοχωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
στενοχωρέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στενοχωρούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στενοχωρηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
στενοχωρεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στενοχώρησε (active imperative perfective second-person singular)
στενοχώρεσε (active imperative perfective second-person singular)
στενοχώρα (active imperative perfective second-person singular)
στενοχωρήσου (imperative passive perfective second-person singular)
στενοχωρέσου (imperative passive perfective second-person singular)
στενοχωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
στενοχωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
στενοχωρέστε (active imperative perfective plural second-person)
στενοχωρείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στενοχωρείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
στενοχωρηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στενοχωρεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στενοχωρώντας (active participle present)
έχοντας στενοχωρήσει (active participle past)
στενοχωρημένος (participle passive past)
στενοχωρεμένος (participle passive past)
-η (participle passive past)
-ο (participle passive past)
στενοχωρήσει (active infinitive-aorist)
στενοχωρέσει (active infinitive-aorist)
στενοχωρηθεί (infinitive-aorist passive)
στενοχωρεθεί (infinitive-aorist passive)

στε‧νο‧χω‧ρώ

Inherited from Koine Greek στενοχωρῶ (stenokhōrô, “to be straitened, confined, to press, to be anxious”). στενός (stenós, “narrow”) + χώρος (chóros, “space”). The first combining form with both [o] and [a]: στενο-χωρώ and στενα-χωρώ.

af

to upset (to make (a person) angry, distressed, or unhappy)


έστριψα

head

έστριψα • (éstripsa)

el-verb-form

έστριψα • (éstripsa)

στρίβω στρίβω#Greek

1st person singular simple past form of στρίβω (strívo).


στρίφτηκα

head

στρίφτηκα • (stríftika)

el-verb-form

στρίφτηκα • (stríftika)

στρίβομαι στρίβομαι#Greek

1st person singular simple past form of στρίβομαι (strívomai).


στενοχωρημένος

head

στενοχωρημένη

στενοχωρημένο

στενοχωρημένος • (stenochoriménos) m (feminine στενοχωρημένη, neuter στενοχωρημένο)

el-part

στενοχωρημέν

stenochoriménos (romanization)
στενοχωρημένη (feminine)
στενοχωρημένο (neuter)
στενοχωρημένος (masculine nominative singular)
στενοχωρημένη (feminine nominative singular)
στενοχωρημένο (neuter nominative singular)
στενοχωρημένοι (masculine nominative plural)
στενοχωρημένες (feminine nominative plural)
στενοχωρημένα (neuter nominative plural)
στενοχωρημένου (genitive masculine singular)
στενοχωρημένης (feminine genitive singular)
στενοχωρημένου (genitive neuter singular)
στενοχωρημένων (genitive masculine plural)
στενοχωρημένων (feminine genitive plural)
στενοχωρημένων (genitive neuter plural)
στενοχωρημένο (accusative masculine singular)
στενοχωρημένη (accusative feminine singular)
στενοχωρημένο (accusative neuter singular)
στενοχωρημένους (accusative masculine plural)
στενοχωρημένες (accusative feminine plural)
στενοχωρημένα (accusative neuter plural)
στενοχωρημένε (masculine singular vocative)
στενοχωρημένη (feminine singular vocative)
στενοχωρημένο (neuter singular vocative)
στενοχωρημένοι (masculine plural vocative)
στενοχωρημένες (feminine plural vocative)
στενοχωρημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

στενοχωρημέν

el-decl-adj-a

στενοχωρημέν

el-decl-adj-positive

Declension of στενοχωρημένος

στενοχωρημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στενοχωρημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στενοχωρημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

στενοχωρημέν

el-decl-adj-table

στενοχωρημένος •

στενοχωρημένη •

στενοχωρημένο •

στενοχωρημένοι •

στενοχωρημένες •

στενοχωρημένα •

στενοχωρημένου •

στενοχωρημένης •

στενοχωρημένου •

στενοχωρημένων •

στενοχωρημένων •

στενοχωρημένων •

στενοχωρημένο •

στενοχωρημένη •

στενοχωρημένο •

στενοχωρημένους •

στενοχωρημένες •

στενοχωρημένα •

στενοχωρημένε •

στενοχωρημένη •

στενοχωρημένο •

στενοχωρημένοι •

στενοχωρημένες •

στενοχωρημένα •

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of στενοχωριέμαι (stenochoriémai) / στενοχωρούμαι, passive voice of στενοχωρώ (“I upset, make someone sad”).

participle of

στενοχωριέμαι


στρίβομαι

head

στρίβομαι • (strívomai)

el-verb

στρίβομαι • (strívomai) passive (past στρίφτηκα, active στρίβω)

strívomai (romanization)
στρίφτηκα (past)
στρίβω (active)


στρίβω

head

στρίβω • (strívo)

el-verb

στρίβω • (strívo) (past έστριψα, passive στρίβομαι, p‑past στρίφτηκα, ppp στριμμένος)

strívo (romanization)
έστριψα (past)
στρίβομαι (passive)
στρίφτηκα (passive past)
στριμμένος (participle passive perfect)
στρίβω (active first-person imperfective indicative present singular)
στρίψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στρίβομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στριφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στρίβεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στρίψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στρίβεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στριφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στρίβει (active imperfective indicative present singular third-person)
στρίψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στρίβεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στριφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στρίβουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στρίψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στριβόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στριφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στρίβετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στρίψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στρίβεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στριβόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στριφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στρίβουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στρίβουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στρίψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρίψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρίβονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στριφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στριφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έστριβα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έστριψα (active first-person indicative past perfective singular)
στριβόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στριβόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στρίφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έστριβες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έστριψες (active indicative past perfective second-person singular)
στριβόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στριβόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στρίφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έστριβε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έστριψε (active indicative past perfective singular third-person)
στριβόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στριβότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στρίφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στρίβαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στρίψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στριβόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στριφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στρίβατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στρίψατε (active indicative past perfective plural second-person)
στριβόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στριφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έστριβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρίβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρίβανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έστριψαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρίψαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρίψανε (active indicative past perfective plural third-person)
στρίβονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στριβόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στρίφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στριφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στριφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στρίβω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στρίψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στρίβομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στριφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στρίβε (active imperative imperfective second-person singular)
στρίψε (active imperative perfective second-person singular)
στρίφ' (active imperative perfective second-person singular)
στρίψου (imperative passive perfective second-person singular)
στρίβετε (active imperative imperfective plural second-person)
στρίψτε (active imperative perfective plural second-person)
στρίφτε (active imperative perfective plural second-person)
στρίβεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στριφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στρίβοντας (active participle present)
έχοντας στρίψει (active participle past)
στριμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στρίψει (active infinitive-aorist)
στριφτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek στρίβω (stríbō), from the ancient στρέφω (stréphō, “twist”) from the perfective stem στριψ- in the pattern of -ψ- > -β- as in κλέπτω (klépto), κλεψ- > κλέβω (klévo, “steal”).


επρόκειτο

head

επρόκειτο • (eprókeito)

el-verb-form

επρόκειτο • (eprókeito)

ε‧πρό‧κει‧το

Επρόκειτο να τον δω εχθές, αλλά δεν έπαιρνε μπρος το αμάξι.

I was going to see him yesterday but the car wouldn't start.

Eprókeito na ton do echthés, allá den épairne bros to amáxi.

Δυστυχώς, δεν επρόκειτο να δει την Ελλάδα ποτέ ξανά πριν πεθάνει.

Unfortunately, he was never to see Greece again before he died.

Dystychós, den eprókeito na dei tin Elláda poté xaná prin pethánei.

πρόκειται πρόκειται#Greek

(+ να) 3rd person singular imperfect form of πρόκειται (prókeitai).: "was to, should have, was going to, it was destined that"


συγχρονίστηκα

head

συγχρονίστηκα • (synchronístika)

el-verb-form

συγχρονίστηκα • (synchronístika)

συγχρονίζομαι συγχρονίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of συγχρονίζομαι (synchronízomai).


συμβούλεψα

head

συμβούλεψα • (symvoúlepsa)

el-verb-form

συμβούλεψα • (symvoúlepsa)

συμ‧βού‧λε‧ψα

συμβουλεύω συμβουλεύω#Greek

1st person singular simple past form of συμβουλεύω (symvoulévo).


συγχρονίζομαι

head

συγχρονίζομαι • (synchronízomai)

el-verb

συγχρονίστηκα

συγχρονίζομαι • (synchronízomai) passive (past συγχρονίστηκα, active συγχρονίζω)

synchronízomai (romanization)
συγχρονίστηκα (past)
συγχρονίζω (active)

συγχρονίζω συγχρονίζω#Greek


ασφαλίσεις

head

ασφαλίσεις • (asfalíseis)

el-verb-form

ασφαλίσεις • (asfalíseis)

α‧σφα‧λί‧σεις

ασφαλίζω ασφαλίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of ασφαλίζω (asfalízo).


συμβουλεύομαι

head

συμβουλεύομαι • (symvoulévomai)

el-verb

συμβουλεύτηκα

συμβουλεύθηκα

συμβουλεύομαι • (symvoulévomai) passive (past συμβουλεύτηκα/συμβουλεύθηκα, active συμβουλεύω)

symvoulévomai (romanization)
συμβουλεύτηκα (past)
συμβουλεύθηκα (past)
συμβουλεύω (active)

συμβουλεύομε (symvoulévome)

συμ‧βου‧λεύ‧ο‧μαι

Learned borrowing from Ancient Greek σῠμβουλεύομαι (sumbouleúomai) with semantic loan from French consulter.

lbor

σῠμβουλεύομαι

συμβουλεύομαι δικηγόρο


πρόκειται

head

πρόκειται • (prókeitai)

el-verb

πρόκειται • (prókeitai) impersonal (imperfect επρόκειτο)

prókeitai (romanization)
επρόκειτο (imperfect)
in 3rd person singular
πρόκειται (present singular third-person)
επρόκειτο (imperfect singular third-person)

From third-person singular πρόκειται (prókeitai) of Ancient Greek πρόκειμαι (prókeimai, “to be laid out”). See πρό- (pró-) and κείμαι (keímai), ancient κεῖμαι (keîmai).

lbor

Πρέπει να σας μιλήσω. Πρόκειται για τον γιό σας.

I have to speak to you. It's about your son.

Prépei na sas milíso. Prókeitai gia ton gió sas.

Περί τίνος πρόκειται;

για για#Greek

περί περί#Greek

(followed by για (gia)/περί (perí)) it's about, it concerns

Δεν πρόκειται να τον ξαναδείς ποτέ.

You're (probably) never going to see him again.

Οι συγγενείς πρόκειται να μας επισκεφθούν το Σάββατο. Κανόνισε να καθαρίσεις!

Our relatives are to visit us on Saturday. Make sure you clean!

Oi syngeneís prókeitai na mas episkefthoún to Sávvato. Kanónise na katharíseis!

(followed by να) to be going to, be to (with regard to something likely, though not certain)


ξεκωλώθηκα

head

ξεκωλώθηκα • (xekolóthika)

el-verb-form

ξεκωλώθηκα • (xekolóthika)

ξεκωλώνομαι ξεκωλώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξεκωλώνομαι (xekolónomai).


ξεκώλωσα

head

ξεκώλωσα • (xekólosa)

el-verb-form

ξεκώλωσα • (xekólosa)

ξεκωλώνω ξεκωλώνω#Greek

1st person singular simple past form of ξεκωλώνω (xekolóno).


ξεκωλώνομαι

head

ξεκωλώνομαι • (xekolónomai)

el-verb

ξεκωλώνομαι • (xekolónomai) passive (past ξεκωλώθηκα, active ξεκωλώνω)

xekolónomai (romanization)
ξεκωλώθηκα (past)
ξεκωλώνω (active)

ξεκωλώνω ξεκωλώνω#Greek

(transitive, colloquial, vulgar) passive of ξεκωλώνω (xekolóno)


ξεκώλιασα

head

ξεκώλιασα • (xekóliasa)

el-verb-form

ξεκώλιασα • (xekóliasa)

ξε‧κώ‧λια‧σα

ξεκωλιάζω ξεκωλιάζω#Greek

1st person singular simple past form of ξεκωλιάζω (xekoliázo).


ξεσκάτισα

head

ξεσκάτισα • (xeskátisa)

el-verb-form

ξεσκάτισα • (xeskátisa)

ξεσκατίζω ξεσκατίζω#Greek

1st person singular simple past form of ξεσκατίζω (xeskatízo).


ξεσκατίστηκα

head

ξεσκατίστηκα • (xeskatístika)

el-verb-form

ξεσκατίστηκα • (xeskatístika)

ξεσκατίζομαι ξεσκατίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξεσκατίζομαι (xeskatízomai).


ξεσκατώθηκα

head

ξεσκατώθηκα • (xeskatóthika)

el-verb-form

ξεσκατώθηκα • (xeskatóthika)

ξεσκατώνομαι ξεσκατώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξεσκατώνομαι (xeskatónomai).


ξεσκάτωσα

head

ξεσκάτωσα • (xeskátosa)

el-verb-form

ξεσκάτωσα • (xeskátosa)

ξεσκατώνω ξεσκατώνω#Greek

1st person singular simple past form of ξεσκατώνω (xeskatóno).


ξεκωλιάζομαι

head

ξεκωλιάζομαι • (xekoliázomai)

el-verb

ξεκωλιάστηκα

ξεκωλιάζομαι • (xekoliázomai) passive (past ξεκωλιάστηκα, active ξεκωλιάζω)

xekoliázomai (romanization)
ξεκωλιάστηκα (past)
ξεκωλιάζω (active)

ξε‧κω‧λιά‧ζο‧μαι

ξεκωλιάζω ξεκωλιάζω#Greek

(transitive, colloquial, vulgar) passive of ξεκωλιάζω (xekoliázo)


ξεσκατίζομαι

head

ξεσκατίζομαι • (xeskatízomai)

el-verb

ξεσκατίστηκα

ξεσκατίζομαι • (xeskatízomai) passive (past ξεσκατίστηκα, active ξεσκατίζω)

xeskatízomai (romanization)
ξεσκατίστηκα (past)
ξεσκατίζω (active)

ξεσκατίζω ξεσκατίζω#Greek

(transitive, colloquial, vulgar) passive of ξεσκατίζω (xeskatízo)


ξεσκατώνομαι

head

ξεσκατώνομαι • (xeskatónomai)

el-verb

ξεσκατώνομαι • (xeskatónomai) passive (past ξεσκατώθηκα, active ξεσκατώνω)

xeskatónomai (romanization)
ξεσκατώθηκα (past)
ξεσκατώνω (active)

ξεσκατώνω ξεσκατώνω#Greek

(transitive, colloquial, vulgar) passive of ξεσκατώνω (xeskatóno)


συμβουλεύτηκα

head

συμβουλεύτηκα • (symvouléftika)

el-verb-form

συμβουλεύτηκα • (symvouléftika)

συμ‧βου‧λεύ‧τη‧κα

συμβουλεύομαι συμβουλεύομαι#Greek

συμβουλεύω συμβουλεύω#Greek

1st person singular simple past form of συμβουλεύομαι (symvoulévomai) passive of συμβουλεύω.


ξεκωλιάστηκα

head

ξεκωλιάστηκα • (xekoliástika)

el-verb-form

ξεκωλιάστηκα • (xekoliástika)

ξε‧κω‧λιά‧στη‧κα

ξεκωλιάζομαι ξεκωλιάζομαι#Greek

ξεκωλιάζω ξεκωλιάζω#Greek

1st person singular simple past form of ξεκωλιάζομαι (xekoliázomai) passive of ξεκωλιάζω.


τριμμένος

head

τριμμένος • (trimménos) m (feminine τριμμένη, neuter τριμμένο)

trimménos (romanization)
τριμμένη (feminine)
τριμμένο (neuter)
τριμμένος (masculine nominative singular)
τριμμένη (feminine nominative singular)
τριμμένο (neuter nominative singular)
τριμμένοι (masculine nominative plural)
τριμμένες (feminine nominative plural)
τριμμένα (neuter nominative plural)
τριμμένου (genitive masculine singular)
τριμμένης (feminine genitive singular)
τριμμένου (genitive neuter singular)
τριμμένων (genitive masculine plural)
τριμμένων (feminine genitive plural)
τριμμένων (genitive neuter plural)
τριμμένο (accusative masculine singular)
τριμμένη (accusative feminine singular)
τριμμένο (accusative neuter singular)
τριμμένους (accusative masculine plural)
τριμμένες (accusative feminine plural)
τριμμένα (accusative neuter plural)
τριμμένε (masculine singular vocative)
τριμμένη (feminine singular vocative)
τριμμένο (neuter singular vocative)
τριμμένοι (masculine plural vocative)
τριμμένες (feminine plural vocative)
τριμμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τριμμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τριμμένος, etc.)

el-decl-adj-table

τριμμένους •

Perfect participle of τρίβομαι (trívomai), passive voice of τρίβω (“I grate”).

participle of

τριμμένο τυρί

τριμμένο ρούχο


ξεκωλιάζω

head

ξεκωλιάζω • (xekoliázo)

el-verb

ξεκωλιάζομαι

ξεκωλιάζω • (xekoliázo) (past ξεκώλιασα, passive ξεκωλιάζομαι)

xekoliázo (romanization)
ξεκώλιασα (past)
ξεκωλιάζομαι (passive)
ξεκωλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεκωλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεκωλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεκωλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεκωλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεκωλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεκωλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεκωλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεκωλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεκωλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεκωλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεκωλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεκωλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεκωλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεκωλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεκωλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεκωλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεκωλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεκωλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεκωλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεκωλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεκωλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεκωλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεκωλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεκωλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεκωλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεκωλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεκωλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεκώλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεκώλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεκωλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεκωλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεκωλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεκώλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεκώλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεκωλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεκωλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεκωλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεκώλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεκώλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεκωλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεκωλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεκωλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεκωλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεκωλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεκωλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεκωλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεκωλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεκωλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεκωλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεκωλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεκώλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκωλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκωλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκώλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκωλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκωλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκωλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεκωλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεκωλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεκωλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεκωλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεκωλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεκωλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεκωλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεκωλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεκώλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεκώλιασε (active imperative perfective second-person singular)
ξεκωλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεκωλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεκωλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεκωλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεκωλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεκωλιάζοντας (active participle present)
έχοντας ξεκωλιάσει (active participle past)
ξεκωλιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεκωλιάσει (active infinitive-aorist)
ξεκωλιαστεί (infinitive-aorist passive)

ξε‧κω‧λιά‧ζω

Byzantine Greek ξεκωλιάζω (xekōliázō), equivalent to ξε- (xe-, “un-, de-”) + κώλος (kólos, “arse”) with verb ending.

prefix

ξεκωλώνω ξεκωλώνω#Greek

(transitive, colloquial, vulgar) Alternative form of ξεκωλώνω (xekolóno)

eípan tis griás na chései ki aftí xekoliástike

give someone an inch and they'll take a mile

είπαν της γριάς να χέσει κι αυτή ξεκωλιάστηκε


ξεσκατώνω

head

ξεσκατώνω • (xeskatóno)

el-verb

ξεσκατώνομαι

ξεσκατώνω • (xeskatóno) (past ξεσκάτωσα, passive ξεσκατώνομαι)

xeskatóno (romanization)
ξεσκάτωσα (past)
ξεσκατώνομαι (passive)
ξεσκατώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεσκατώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεσκατώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεσκατωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεσκατώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεσκατώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεσκατώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεσκατωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεσκατώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεσκατώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεσκατώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεσκατωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεσκατώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεσκατώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεσκατωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεσκατωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεσκατώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεσκατώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεσκατώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεσκατωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεσκατωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεσκατώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεσκατώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεσκατώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεσκατώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεσκατώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεσκατωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεσκατωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεσκάτωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεσκάτωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεσκατωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεσκατωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεσκατώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεσκάτωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεσκάτωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεσκατωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεσκατωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεσκατώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεσκάτωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεσκάτωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεσκατωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεσκατωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεσκατώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεσκατώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεσκατώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεσκατωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεσκατωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεσκατώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεσκατώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεσκατωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεσκατωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεσκάτωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσκατώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσκατώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσκάτωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσκατώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσκατώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσκατώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεσκατωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεσκατώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεσκατωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεσκατωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεσκατώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεσκατώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεσκατώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεσκατωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεσκάτωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεσκάτωσε (active imperative perfective second-person singular)
ξεσκατώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεσκατώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεσκατώστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεσκατώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεσκατωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεσκατώνοντας (active participle present)
έχοντας ξεσκατώσει (active participle past)
ξεσκατωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεσκατώσει (active infinitive-aorist)
ξεσκατωθεί (infinitive-aorist passive)

ξε‧σκα‧τώ‧νω

Byzantine Greek ξεσκατώνω (xeskatṓnō), equivalent to ξε- (xe-, “un-, de-”) + σκατό (skató, “shit”) + -ώνω (-óno, suffix for verbs)

af

Ως νοσοκόμα, κάθε μέρα πρέπει να ξεσκατώνω τους αρρώστους.

As a nurse, every day I have to wipe the patients' asses.

Os nosokóma, káthe méra prépei na xeskatóno tous arróstous.

(transitive, colloquial, vulgar) to wipe, clean (the faeces from the bottom of a baby, patient, etc)

Τα έκανες όλα σκατά και αφίσες εμένα να ξεσκατώσω μετά.

You fucked it all up and left me to clean up after you.

Ta ékanes óla skatá kai afíses eména na xeskatóso metá.

(transitive, colloquial, by extension) to clean up, fix (someone else's problem or metaphorical mess)


ξεσκατίζω

head

ξεσκατίζω • (xeskatízo)

el-verb

ξεσκατίζομαι

ξεσκατίζω • (xeskatízo) (past ξεσκάτισα, passive ξεσκατίζομαι)

xeskatízo (romanization)
ξεσκάτισα (past)
ξεσκατίζομαι (passive)
ξεσκατίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεσκατίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεσκατίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεσκατιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεσκατίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεσκατίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεσκατίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεσκατιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεσκατίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεσκατίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεσκατίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεσκατιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεσκατίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεσκατίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεσκατιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεσκατιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεσκατίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεσκατίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεσκατίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεσκατιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεσκατιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεσκατίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεσκατίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεσκατίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεσκατίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεσκατίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεσκατιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεσκατιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεσκάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεσκάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεσκατιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεσκατιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεσκατίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεσκάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεσκάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεσκατιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεσκατιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεσκατίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεσκάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεσκάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεσκατιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεσκατιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεσκατίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεσκατίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεσκατίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεσκατιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεσκατιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεσκατίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεσκατίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεσκατιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεσκατιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεσκάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσκατίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσκατίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεσκάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσκατίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσκατίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεσκατίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεσκατιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεσκατίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεσκατιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεσκατιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεσκατίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεσκατίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεσκατίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεσκατιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεσκάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεσκάτισε (active imperative perfective second-person singular)
ξεσκατίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεσκατίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεσκατίστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεσκατίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεσκατιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεσκατίζοντας (active participle present)
έχοντας ξεσκατίσει (active participle past)
ξεσκατισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεσκατίσει (active infinitive-aorist)
ξεσκατιστεί (infinitive-aorist passive)

ξε‧σκα‧τί‧ζω

Byzantine Greek ξεσκατίζω (xeskatízō), equivalent to ξε- (xe-, “un-, de-”) + σκατό (skató, “shit”) with verb ending.

prefix

Τι δουλειά κι αυτή, να ξεσκατίζει τους γέρους.

What a job that is, wiping old people's asses.

Ti douleiá ki aftí, na xeskatízei tous gérous.

(transitive, colloquial, vulgar) to wipe, clean (the faeces from the bottom of a baby, an ill person or an infirm person)

Κοίτα μια βρωμιά που μ’ άφησαν να ξεσκατίσω!

Look at the fucking mess they left for me to clean up!

Koíta mia vromiá pou m’ áfisan na xeskatíso!

(transitive, colloquial, by extension) to clean, clean up (a dirty area or place)


αυξήσεις

head

αυξήσεις • (afxíseis)

el-verb-form

αυξήσεις • (afxíseis)

αυξάνω αυξάνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αυξάνω (afxáno).


ξεκωλώνω

head

ξεκωλώνω • (xekolóno)

el-verb

ξεκωλώνω • (xekolóno) (past ξεκώλωσα, passive ξεκωλώνομαι)

xekolóno (romanization)
ξεκώλωσα (past)
ξεκωλώνομαι (passive)
ξεκωλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεκωλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεκωλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεκωλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεκωλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεκωλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεκωλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεκωλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεκωλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεκωλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεκωλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεκωλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεκωλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεκωλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεκωλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεκωλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεκωλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεκωλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεκωλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεκωλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεκωλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεκωλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεκωλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεκωλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεκωλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεκωλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεκωλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεκωλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεκώλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεκώλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεκωλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεκωλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεκωλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεκώλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεκώλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεκωλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεκωλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεκωλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεκώλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεκώλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεκωλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεκωλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεκωλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεκωλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεκωλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεκωλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεκωλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεκωλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεκωλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεκωλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεκωλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεκώλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκωλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκωλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκώλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκωλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκωλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκωλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεκωλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεκωλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεκωλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεκωλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεκωλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεκωλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεκωλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεκωλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεκώλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεκώλωσε (active imperative perfective second-person singular)
ξεκωλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεκωλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεκωλώστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεκωλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεκωλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεκωλώνοντας (active participle present)
έχοντας ξεκωλώσει (active participle past)
ξεκωλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεκωλώσει (active infinitive-aorist)
ξεκωλωθεί (infinitive-aorist passive)

Byzantine Greek ξεκωλώνω (xekōlṓnō), equivalent to ξε- (xe-, “un-, de-”) + κώλος (kólos, “arse”, suffix for verbs) + -ώνω (-óno)

af

(transitive, colloquial, very vulgar) to bugger, sodomize (especially violently or roughly)

Ο προϊστάμενός μας μας έχει ξεκωλώσει στη δουλειά.

Our manager has worn us the fuck out with work.

O proïstámenós mas mas échei xekolósei sti douleiá.

(transitive, colloquial, vulgar, figuratively) to exhaust, tire, wear out


ασελγείς

head

ασελγείς • (aselgeís)

el-verb-form

ασελγείς • (aselgeís)

ασελγής (aselgís)

ασελγώ ασελγώ#Greek

2nd person singular present form of ασελγώ (aselgó).


συμβουλεύω

head

συμβουλεύω • (symvoulévo)

el-verb

συνεβούλευσα

συμβουλεύομαι

συμβουλεύω • (symvoulévo) (past συμβούλεψα/συμβούλευσα/συνεβούλευσα, passive συμβουλεύομαι)

symvoulévo (romanization)
συμβούλεψα (past)
συμβούλευσα (past)
συνεβούλευσα (past)
συμβουλεύομαι (passive)
συμβουλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
συμβουλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συμβουλεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συμβουλεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συμβουλευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συμβουλευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συμβουλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συμβουλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συμβουλεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συμβουλεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συμβουλευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συμβουλευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συμβουλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
συμβουλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συμβουλεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συμβουλεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συμβουλευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συμβουλευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συμβουλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συμβουλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συμβουλεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
συμβουλευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συμβουλευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συμβουλευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συμβουλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συμβουλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συμβουλεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συμβουλεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συμβουλευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συμβουλευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συμβουλευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συμβουλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συμβουλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συμβουλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συμβουλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συμβουλεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συμβουλεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συμβουλεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συμβουλευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συμβουλευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συμβουλευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συμβουλευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συμβούλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συμβούλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
συμβούλευσα (active first-person indicative past perfective singular)
συνεβούλευσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
συμβουλευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συμβουλευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συμβουλεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συμβουλεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συμβούλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συμβούλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
συμβούλευσες (active indicative past perfective second-person singular)
συνεβούλευσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
συμβουλευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συμβουλευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συμβουλεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συμβουλεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συμβούλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συμβούλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
συμβούλευσε (active indicative past perfective singular third-person)
συνεβούλευσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
συμβουλευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συμβουλευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συμβουλεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συμβουλεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συμβουλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συμβουλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συμβουλεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συμβουλευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συμβουλευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συμβουλευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συμβουλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συμβουλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συμβουλεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
συμβουλευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συμβουλευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συμβουλευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συμβούλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συμβουλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συμβουλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συμβούλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συμβούλευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνεβούλευσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
συμβουλεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συμβουλευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συμβουλεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συμβουλευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συμβουλευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
συμβουλεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συμβουλευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συμβουλευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συμβουλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συμβουλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
συμβουλεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συμβουλεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συμβουλευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
συμβουλευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
συμβούλευε (active imperative imperfective second-person singular)
συμβούλεψε (active imperative perfective second-person singular)
συμβούλευ' (active imperative perfective second-person singular)
συμβούλευσε (active imperative perfective second-person singular)
συμβουλέψου (imperative passive perfective second-person singular)
συμβουλεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
συμβουλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
συμβουλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
συμβουλεύτε (active imperative perfective plural second-person)
συμβουλεύστε (active imperative perfective plural second-person)
συμβουλεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συμβουλευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συμβουλευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συμβουλεύοντας (active participle present)
συμβουλευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συμβουλέψει (active participle past)
συμβουλεύσει (active participle past)
συμβουλέψει (active infinitive-aorist)
συμβουλεύσει (active infinitive-aorist)
συμβουλευτεί (infinitive-aorist passive)
συμβουλευθεί (infinitive-aorist passive)

συμ‧βου‧λεύ‧ω

Learned borrowing from Ancient Greek συμβουλεύω (sumbouleúō). By surface analysis, συμ- (sym-) + βουλή (voulí, “will, decision, counsel”) + -εύω (-évo, verb suffix).


ασέλγησα

head

ασέλγησα • (asélgisa)

el-verb-form

ασέλγησα • (asélgisa)

ασελγώ ασελγώ#Greek

1st person singular simple past form of ασελγώ (aselgó).


ασελγώ

head

ασελγώ • (aselgó)

el-verb

ασελγώ • (aselgó) (past ασέλγησα, passive —)

aselgó (romanization)
ασέλγησα (past)
ασελγώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ασελγήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ασελγείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ασελγήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ασελγεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ασελγήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ασελγούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ασελγήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ασελγείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ασελγήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ασελγούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ασελγούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ασελγήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασελγήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασελγούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ασέλγησα (active first-person indicative past perfective singular)
ασελγούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ασέλγησες (active indicative past perfective second-person singular)
ασελγούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ασέλγησε (active indicative past perfective singular third-person)
ασελγούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ασελγήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ασελγούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ασελγήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ασελγούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασελγούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασέλγησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασελγήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασελγήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ασελγώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ασελγήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ασέλγησε (active imperative perfective second-person singular)
ασελγείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ασελγήστε (active imperative perfective plural second-person)
ασελγώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ασελγήσει (active indeclinable participle perfect)
ασελγήσει (infinitive-aorist)

Koine Greek ἀσελγῶ (aselgô), ancient form ἀσελγαίνω (aselgaínō) of uncertain origin.

Αποπειράθηκε να ασελγήσει σε ανήλικο. ― Apopeiráthike na aselgísei se aníliko. ― He attempted to indecently assault a minor.

(law) to assault sexually, indecently assault.


επικράτησα

head

επικράτησα • (epikrátisa)

el-verb-form

επικράτησα • (epikrátisa)

επικρατώ επικρατώ#Greek

1st person singular simple past form of επικρατώ (epikrató).


επικρατεί

head

επικρατεί • (epikrateí)

el-verb-form

επικρατεί • (epikrateí)

επικρατώ επικρατώ#Greek

3rd person singular present form of επικρατώ (epikrató).


επικρατώ

head

επικρατώ • (epikrató)

el-verb

επικρατώ • (epikrató) (past επικράτησα, passive —)

epikrató (romanization)
επικράτησα (past)
επικρατώ (active first-person imperfective indicative present singular)
επικρατήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επικρατείς (active imperfective indicative present second-person singular)
επικρατήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επικρατεί (active imperfective indicative present singular third-person)
επικρατήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επικρατούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
επικρατήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επικρατείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
επικρατήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επικρατούν (active imperfective indicative plural present third-person)
επικρατούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επικρατήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικρατήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικρατούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επικράτησα (active first-person indicative past perfective singular)
επικρατούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επικράτησες (active indicative past perfective second-person singular)
επικρατούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επικράτησε (active indicative past perfective singular third-person)
επικρατούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επικρατήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επικρατούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επικρατήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επικρατούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικρατούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικράτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικρατήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικρατήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα επικρατώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επικρατήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
επικράτησε (active imperative perfective second-person singular)
επικρατείτε (active imperative imperfective plural second-person)
επικρατήστε (active imperative perfective plural second-person)
επικρατώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας επικρατήσει (active indeclinable participle perfect)
επικρατήσει (infinitive-aorist)

Learnedly, from Ancient Greek ἐπικρατῶ (epikratô), contracted form of ἐπικρατέω (epikratéō). From επι- (epi-) + κρατέω (kratéō, “command, rule”)


πληκτρολογήθηκα

head

πληκτρολογήθηκα • (pliktrologíthika)

el-verb-form

πληκτρολογήθηκα • (pliktrologíthika)

πληκτρολογούμαι πληκτρολογούμαι#Greek

1st person singular simple past form of πληκτρολογούμαι (pliktrologoúmai).


κτυπάω

head

κτυπάω • (ktypáo)

el-verb

κτυπάω • (ktypáo) (past κτύπησα)

χτυπάω χτυπάω#Greek


πληκτρολόγησα

head

πληκτρολόγησα • (pliktrológisa)

el-verb-form

πληκτρολόγησα • (pliktrológisa)

πληκτρολογώ πληκτρολογώ#Greek

1st person singular simple past form of πληκτρολογώ (pliktrologó).


κτυπώ

head

κτυπώ • (ktypó)

el-verb

κτυπώ • (ktypó) (past κτύπησα)

χτυπάω χτυπάω#Greek


δακτυλογράφησα

head

δακτυλογράφησα • (daktylográfisa)

el-verb-form

δακτυλογράφησα • (daktylográfisa)

δα‧κτυ‧λο‧γρά‧φη‧σα

δακτυλογραφώ δακτυλογραφώ#Greek

1st person singular simple past form of δακτυλογραφώ (daktylografó).


δακτυλογραφήθηκα

head

δακτυλογραφήθηκα • (daktylografíthika)

el-verb-form

δακτυλογραφήθηκα • (daktylografíthika)

δα‧κτυ‧λο‧γρα‧φή‧θη‧κα

δακτυλογραφούμαι δακτυλογραφούμαι#Greek

δακτυλογραφώ δακτυλογραφώ#Greek

1st person singular simple past form of δακτυλογραφούμαι (daktylografoúmai) passive of δακτυλογραφώ.


πληκτρολογούμαι

head

πληκτρολογούμαι • (pliktrologoúmai)

el-verb

πληκτρολογήθηκα

πληκτρολογούμαι • (pliktrologoúmai) passive (past πληκτρολογήθηκα, active πληκτρολογώ)

pliktrologoúmai (romanization)
πληκτρολογήθηκα (past)
πληκτρολογώ (active)

πληκτρολογώ πληκτρολογώ#Greek


δακτυλογραφούμαι

head

δακτυλογραφούμαι • (daktylografoúmai)

el-verb

δακτυλογραφήθηκα

δακτυλογραφημένος

δακτυλογραφώ

δακτυλογραφούμαι • (daktylografoúmai) passive (past δακτυλογραφήθηκα, ppp δακτυλογραφημένος, active δακτυλογραφώ)

daktylografoúmai (romanization)
δακτυλογραφήθηκα (past)
δακτυλογραφημένος (participle passive perfect)
δακτυλογραφώ (active)

δακτυλογραφούμε (daktylografoúme)

δα‧κτυ‧λο‧γρα‧φού‧μαι

δακτυλογραφώ δακτυλογραφώ#Greek


κτύπησα

head

κτύπησα • (ktýpisa)

el-verb-form

κτύπησα • (ktýpisa)

κτυπάω κτυπάω#Greek

1st person singular simple past form of κτυπάω (ktypáo).


ενοχλήσεις

head

ενοχλήσεις • (enochlíseis)

el-verb-form

ενοχλήσεις • (enochlíseis)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

ε‧νο‧χλή‧σεις

ενοχλώ ενοχλώ#Greek

2nd person singular dependent active form of ενοχλώ (enochló).


δακτυλογραφώ

head

δακτυλογραφώ • (daktylografó)

el-verb

δακτυλογράφησα

δακτυλογραφούμαι

δακτυλογραφήθηκα

δακτυλογραφημένος

δακτυλογραφώ • (daktylografó) (past δακτυλογράφησα, passive δακτυλογραφούμαι, p‑past δακτυλογραφήθηκα, ppp δακτυλογραφημένος)

daktylografó (romanization)
δακτυλογράφησα (past)
δακτυλογραφούμαι (passive)
δακτυλογραφήθηκα (passive past)
δακτυλογραφημένος (participle passive perfect)
δακτυλογραφώ (active first-person imperfective indicative present singular)
δακτυλογραφήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δακτυλογραφούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
δακτυλογραφηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
δακτυλογραφείς (active imperfective indicative present second-person singular)
δακτυλογραφήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δακτυλογραφείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
δακτυλογραφηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
δακτυλογραφεί (active imperfective indicative present singular third-person)
δακτυλογραφήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δακτυλογραφείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
δακτυλογραφηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
δακτυλογραφούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
δακτυλογραφήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δακτυλογραφούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δακτυλογραφηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
δακτυλογραφείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
δακτυλογραφήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δακτυλογραφείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δακτυλογραφηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
δακτυλογραφούν (active imperfective indicative plural present third-person)
δακτυλογραφούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δακτυλογραφήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δακτυλογραφήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δακτυλογραφούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
δακτυλογραφηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δακτυλογραφηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δακτυλογραφούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δακτυλογράφησα (active first-person indicative past perfective singular)
δακτυλογραφούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
δακτυλογραφούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
δακτυλογραφήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δακτυλογραφούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δακτυλογράφησες (active indicative past perfective second-person singular)
δακτυλογραφούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
δακτυλογραφούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
δακτυλογραφήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δακτυλογραφούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δακτυλογράφησε (active indicative past perfective singular third-person)
δακτυλογραφούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δακτυλογραφείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δακτυλογραφήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
δακτυλογραφούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δακτυλογραφήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
δακτυλογραφούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δακτυλογραφηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
δακτυλογραφούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δακτυλογραφήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[δακτυλογραφούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
δακτυλογραφηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δακτυλογραφούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δακτυλογραφούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δακτυλογράφησαν (active indicative past perfective plural third-person)
δακτυλογραφήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δακτυλογραφήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
δακτυλογραφούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δακτυλογραφούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δακτυλογραφήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δακτυλογραφηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δακτυλογραφηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα δακτυλογραφώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δακτυλογραφήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα δακτυλογραφούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα δακτυλογραφηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δακτυλογράφησε (active imperative perfective second-person singular)
δακτυλογραφήσου (imperative passive perfective second-person singular)
δακτυλογραφείτε (active imperative imperfective plural second-person)
δακτυλογραφήστε (active imperative perfective plural second-person)
δακτυλογραφείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
δακτυλογραφηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
δακτυλογραφώντας (active participle present)
έχοντας δακτυλογραφήσει (active participle past)
δακτυλογραφημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δακτυλογραφήσει (active infinitive-aorist)
δακτυλογραφηθεί (infinitive-aorist passive)

δα‧κτυ‧λο‧γρα‧φώ


τραγάνισα

head

τραγάνισα • (tragánisa)

el-verb-form

τραγάνισα • (tragánisa)

τραγανίζω τραγανίζω#Greek

1st person singular simple past form of τραγανίζω (traganízo).


τραγανίζω

head

τραγανίζω • (traganízo)

el-verb

τραγανίζω • (traganízo) (past τραγάνισα, passive —)

traganízo (romanization)
τραγάνισα (past)