συμμετέχω

head

συμμετέχω • (symmetécho)

el-verb

συμμετέχω • (symmetécho) (past συμμετείχα, passive —)

symmetécho (romanization)
συμμετείχα (past)
συμμετέχω (active first-person imperfective indicative present singular)
συμμετάσχω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συμμετέχεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συμμετάσχεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συμμετέχει (active imperfective indicative present singular third-person)
συμμετάσχει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συμμετέχουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συμμετάσχουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συμμετέχετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συμμετάσχετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συμμετέχουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συμμετέχουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συμμετάσχουν[ε] (active dependent indicative perfective plural third-person)
συμμετείχα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συμμετείχα (active first-person indicative past perfective singular)
συμμετείχες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συμμετείχες (active indicative past perfective second-person singular)
συμμετείχε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συμμμετείχε (active indicative past perfective singular third-person)
[{συμμετέσχε}] (active indicative past perfective singular third-person)
συμμετέχαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συμμετάσχαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συμμετέχατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συμμετάσχατε (active indicative past perfective plural second-person)
συμμετείχαν[ε] (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συμμετείχαν (active indicative past perfective plural third-person)
συμμετείχανε (active indicative past perfective plural third-person)
[{συμμετέσχον}] (active indicative past perfective plural third-person)
θα συμμετέχω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συμμετάσχω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
συμμετέχετε (active imperative imperfective plural second-person)
συμμετάσχτε (active imperative perfective plural second-person)
formal declinable: συμμετέχων (active indeclinable participle present)
συμμετέχουσα (active indeclinable participle present)
συμμετέχον (active indeclinable participle present)
indeclinable: συμμετέχοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας συμμετάσχει (active indeclinable participle perfect)
συμμετάσχει (infinitive-aorist)

συμ‧με‧τέ‧χω

Learnedly, from Ancient Greek συμμετέχω (summetékhō). Morphologically, (συν-) συμ- ((syn-) sym-, “together, syn-”) + μετέχω (metécho, “participate”) < (μετα-) μετ- ((meta-) met-) + έχω (écho, “I have”)

af

(μετα-) μετ-


κερνώ

head

κερνώ • (kernó)

el-verb

κερνώ • (kernó)

κερνάω κερνάω#Greek

(formal) Alternative form of κερνάω (kernáo)


παρέχει

head

παρέχει • (paréchei)

el-verb-form

παρέχει • (paréchei)

παρέχω παρέχω#Greek

3rd person singular present indicative active form of παρέχω (parécho).


πίνε

head

πίνε • (píne)

el-verb-form

πίνε • (píne)

πίνω πίνω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative form of πίνω (píno, “drink!”).


αποψιλώθηκα

αποψιλώνομαι αποψιλώνομαι#Greek

αποψιλώνω αποψιλώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποψιλώνομαι (apopsilónomai) passive of αποψιλώνω.


αποψίλωσα

head

αποψίλωσα • (apopsílosa)

el-verb-form

αποψίλωσα • (apopsílosa)

αποψιλώνω αποψιλώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποψιλώνω (apopsilóno).


έψυξα

head

έψυξα • (épsyxa)

el-verb-form

έψυξα • (épsyxa)

ψύχω ψύχω#Greek

1st person singular simple past form of ψύχω (psýcho).


ψύχθηκα

ψύχομαι ψύχομαι#Greek

ψύχω ψύχω#Greek

1st person singular simple past passive form of ψύχομαι (psýchomai) passive of ψύχω.


αποψιλώνομαι

head

αποψιλώνομαι • (apopsilónomai)

el-verb

αποψιλωμένος

αποψιλώνομαι • (apopsilónomai) passive (past αποψιλώθηκα, ppp αποψιλωμένος, active αποψιλώνω)

apopsilónomai (romanization)
αποψιλώθηκα (past)
αποψιλωμένος (participle passive perfect)
αποψιλώνω (active)

αποψιλώνω αποψιλώνω#Greek


απόψυξα

head

απόψυξα • (apópsyxa)

el-verb-form

απόψυξα • (apópsyxa)

αποψύχω αποψύχω#Greek

1st person singular simple past form of αποψύχω (apopsýcho).


απέψυξα

head

απέψυξα • (apépsyxa)

el-verb-form

απέψυξα • (apépsyxa)

αποψύχω αποψύχω#Greek


αποψιλώνω

head

αποψιλώνω • (apopsilóno)

el-verb

αποψιλωμένος

αποψιλώνομαι

αποψιλώνω • (apopsilóno) (past αποψίλωσα, passive αποψιλώνομαι, ppp αποψιλωμένος)

apopsilóno (romanization)
αποψίλωσα (past)
αποψιλώνομαι (passive)
αποψιλωμένος (participle passive perfect)


αποψύχομαι

αποψύχομαι • (apopsýchomai) passive (past αποψύχθηκα, active αποψύχω)

apopsýchomai (romanization)
αποψύχθηκα (past)
αποψύχω (active)

αποψύχω αποψύχω#Greek


αποψύχθηκα

αποψύχομαι αποψύχομαι#Greek

αποψύχω αποψύχω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποψύχομαι (apopsýchomai) passive of αποψύχω.


ψύχομαι

ψύχομαι • (psýchomai) passive (past ψύχθηκα, ppp ψυγμένος, active ψύχω)

psýchomai (romanization)
ψύχθηκα (past)
ψυγμένος (participle passive perfect)
ψύχω (active)

ψύχω ψύχω#Greek


αποψύχω

αποψύχω • (apopsýcho) (past απέψυξα/απόψυξα, passive αποψύχομαι)

apopsýcho (romanization)
απέψυξα (past)
απόψυξα (past)
αποψύχομαι (passive)


απωθημένες

head

απωθημένες • (apothiménes)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένε

απωθημένε • (apothiméne)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Vocative masculine singular form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένοι

απωθημένοι • (apothiménoi)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένους

απωθημένους • (apothiménous)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Accusative masculine plural form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένης

απωθημένης • (apothiménis)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Genitive feminine singular form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένων

απωθημένων • (apothiménon)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένου

απωθημένου • (apothiménou)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένη

απωθημένη • (apothiméni)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένα

απωθημένα • (apothiména)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένο

απωθημένο • (apothiméno)

απωθημένος απωθημένος#Greek

Accusative masculine singular form of απωθημένος (apothiménos).

απωθημένος απωθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of απωθημένος (apothiménos).


απωθημένος

απωθημένος • (apothiménos) m (feminine απωθημένη, neuter απωθημένο)

apothiménos (romanization)
απωθημένη (feminine)
απωθημένο (neuter)
απωθημένος (masculine nominative singular)
απωθημένη (feminine nominative singular)
απωθημένο (neuter nominative singular)
απωθημένοι (masculine nominative plural)
απωθημένες (feminine nominative plural)
απωθημένα (neuter nominative plural)
απωθημένου (genitive masculine singular)
απωθημένης (feminine genitive singular)
απωθημένου (genitive neuter singular)
απωθημένων (genitive masculine plural)
απωθημένων (feminine genitive plural)
απωθημένων (genitive neuter plural)
απωθημένο (accusative masculine singular)
απωθημένη (accusative feminine singular)
απωθημένο (accusative neuter singular)
απωθημένους (accusative masculine plural)
απωθημένες (accusative feminine plural)
απωθημένα (accusative neuter plural)
απωθημένε (masculine singular vocative)
απωθημένη (feminine singular vocative)
απωθημένο (neuter singular vocative)
απωθημένοι (masculine plural vocative)
απωθημένες (feminine plural vocative)
απωθημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απωθημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απωθημένος, etc.)

el-decl-adj-table

απωθημένος •

απωθημένοι •

απωθημένες •

απωθημένου •

απωθημένης •

απωθημένου •

απωθημένων •

απωθημένων •

απωθημένων •

απωθημένους •

απωθημένες •

απωθημένοι •

απωθημένες •

(nominalised, in the plural) inhibitions


κοντεύω

head

κοντεύω • (kontévo)

el-verb

κοντεύω • (kontévo)

From Byzantine Greek κοντεύω (konteúō), from κοντά (kontá, “near; short”) + -εύω (-eúō, “action verb suffix”).

af

to be almost over, be almost done, get close


διαδεδομένος

head

διαδεδομένος • (diadedoménos) m (feminine διαδεδομένη, neuter διαδεδομένο)

diadedoménos (romanization)
διαδεδομένη (feminine)
διαδεδομένο (neuter)
διαδεδομένος (masculine nominative singular)
διαδεδομένη (feminine nominative singular)
διαδεδομένο (neuter nominative singular)
διαδεδομένοι (masculine nominative plural)
διαδεδομένες (feminine nominative plural)
διαδεδομένα (neuter nominative plural)
διαδεδομένου (genitive masculine singular)
διαδεδομένης (feminine genitive singular)
διαδεδομένου (genitive neuter singular)
διαδεδομένων (genitive masculine plural)
διαδεδομένων (feminine genitive plural)
διαδεδομένων (genitive neuter plural)
διαδεδομένο (accusative masculine singular)
διαδεδομένη (accusative feminine singular)
διαδεδομένο (accusative neuter singular)
διαδεδομένους (accusative masculine plural)
διαδεδομένες (accusative feminine plural)
διαδεδομένα (accusative neuter plural)
διαδεδομένε (masculine singular vocative)
διαδεδομένη (feminine singular vocative)
διαδεδομένο (neuter singular vocative)
διαδεδομένοι (masculine plural vocative)
διαδεδομένες (feminine plural vocative)
διαδεδομένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of διαδεδομένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διαδεδομένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διαδεδομένος, etc.)

el-decl-adj-table

διαδεδομένος •

διαδεδομένη •

διαδεδομένο •

διαδεδομένοι •

διαδεδομένες •

διαδεδομένα •

διαδεδομένου •

διαδεδομένης •

διαδεδομένου •

διαδεδομένων •

διαδεδομένων •

διαδεδομένων •

διαδεδομένο •

διαδεδομένη •

διαδεδομένο •

διαδεδομένους •

διαδεδομένες •

διαδεδομένα •

διαδεδομένε •

διαδεδομένη •

διαδεδομένο •

διαδεδομένοι •

διαδεδομένες •

διαδεδομένα •


παραμείνω

head

παραμείνω • (parameíno)

el-verb-form

παραμείνω • (parameíno)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

πα‧ρα‧μεί‧νω

παραμένω παραμένω#Greek

1st person singular dependent form of παραμένω (paraméno).


παραμείνω

head

παραμείνω • (parameíno)

el-verb-form

παραμείνω • (parameíno)

πα‧ρα‧μεί‧νω

παραμένω παραμένω#Greek


παραμένεις

head

παραμένεις • (paraméneis)

el-verb-form

παραμένεις • (paraméneis)

πα‧ρα‧μέ‧νεις

παραμένω παραμένω#Greek

2nd person singular present indicative form of παραμένω (paraméno).


παραμένεις

head

παραμένεις • (paraméneis)

el-verb-form

παραμένεις • (paraméneis)

πα‧ρα‧μέ‧νεις

παραμένω παραμένω#Greek


ανδραποδίσθηκα

head

ανδραποδίσθηκα • (andrapodísthika)

el-verb-form

ανδραποδίσθηκα • (andrapodísthika)

αν‧δρα‧πο‧δί‧σθη‧κα

alternative, less formal: ανδραποδίστηκα (andrapodístika)

ανδραποδίζομαι ανδραποδίζομαι#Greek

ανδραποδίζω ανδραποδίζω#Greek

1st person singular simple past indicative form of ανδραποδίζομαι (andrapodízomai) passive of ανδραποδίζω.


ανδραποδίστηκα

head

ανδραποδίστηκα • (andrapodístika)

el-verb-form

ανδραποδίστηκα • (andrapodístika)

αν‧δρα‧πο‧δί‧στη‧κα

alternative, more formal: ανδραποδίσθηκα (andrapodísthika)

ανδραποδίζομαι ανδραποδίζομαι#Greek

ανδραποδίζω ανδραποδίζω#Greek


παρατήρησα

head

παρατήρησα • (paratírisa)

el-verb-form

παρατήρησα • (paratírisa)

παρατηρώ παρατηρώ#Greek

1st person singular simple past form of παρατηρώ (paratiró).


ιδρωμένος

head

ιδρωμένος • (idroménos) m (feminine ιδρωμένη, neuter ιδρωμένο)

idroménos (romanization)
ιδρωμένη (feminine)
ιδρωμένο (neuter)
ιδρωμένος (masculine nominative singular)
ιδρωμένη (feminine nominative singular)
ιδρωμένο (neuter nominative singular)
ιδρωμένοι (masculine nominative plural)
ιδρωμένες (feminine nominative plural)
ιδρωμένα (neuter nominative plural)
ιδρωμένου (genitive masculine singular)
ιδρωμένης (feminine genitive singular)
ιδρωμένου (genitive neuter singular)
ιδρωμένων (genitive masculine plural)
ιδρωμένων (feminine genitive plural)
ιδρωμένων (genitive neuter plural)
ιδρωμένο (accusative masculine singular)
ιδρωμένη (accusative feminine singular)
ιδρωμένο (accusative neuter singular)
ιδρωμένους (accusative masculine plural)
ιδρωμένες (accusative feminine plural)
ιδρωμένα (accusative neuter plural)
ιδρωμένε (masculine singular vocative)
ιδρωμένη (feminine singular vocative)
ιδρωμένο (neuter singular vocative)
ιδρωμένοι (masculine plural vocative)
ιδρωμένες (feminine plural vocative)
ιδρωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ιδρωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ιδρωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ιδρωμένους •


παρατηρώ

head

παρατηρώ • (paratiró)

el-verb

παρατηρούμαι

παρατηρήθηκα

παρατηρημένος

παρατηρώ • (paratiró) (past παρατήρησα, passive παρατηρούμαι, p‑past παρατηρήθηκα, ppp παρατηρημένος)

paratiró (romanization)
παρατήρησα (past)
παρατηρούμαι (passive)
παρατηρήθηκα (passive past)
παρατηρημένος (participle passive perfect)
παρατηρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
παρατηρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παρατηρούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρατηρηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παρατηρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
παρατηρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παρατηρείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρατηρηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παρατηρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
παρατηρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παρατηρείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρατηρηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παρατηρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
παρατηρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παρατηρούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρατηρούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
παρατηρηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παρατηρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
παρατηρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παρατηρείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρατηρείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
παρατηρηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παρατηρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
παρατηρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παρατηρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρατηρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρατηρούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρατηρηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρατηρηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρατηρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρατήρησα (active first-person indicative past perfective singular)
παρατηρούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
παρατηρήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παρατηρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρατήρησες (active indicative past perfective second-person singular)
παρατηρούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
παρατηρήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παρατηρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρατήρησε (active indicative past perfective singular third-person)
παρατηρούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)παρατηρείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρατηρήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρατηρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παρατηρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παρατηρούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρατηρηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παρατηρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παρατηρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[παρατηρούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
παρατηρηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παρατηρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρατηρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρατήρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρατηρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρατηρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
παρατηρούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)παρατηρούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παρατηρήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρατηρηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρατηρηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παρατηρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παρατηρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παρατηρούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρατηρηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παρατήρησε (active imperative perfective second-person singular)
παρατηρήσου (imperative passive perfective second-person singular)
παρατηρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
παρατηρήστε (active imperative perfective plural second-person)
παρατηρείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρατηρείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
παρατηρηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παρατηρώντας (active participle present)
παρατηρούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας παρατηρήσει (active participle past)
παρατηρημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παρατηρήσει (active infinitive-aorist)
παρατηρηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek παρατηρῶ (paratērô), contracted form of παρατηρέω (paratēréō), from παρα- (para-) + τηρέω (tēréō). The sense "observe" is a semantic loan from French observer.


παρατηρούμε

head

παρατηρούμε • (paratiroúme)

el-verb-form

παρατηρούμε • (paratiroúme)

παρατηρούμαι (paratiroúmai)

πα‧ρα‧τηρού‧με

παρατηρώ παρατηρώ#Greek

1st person plural present form of παρατηρώ (paratiró).


παρατηρήθηκα

head

παρατηρήθηκα • (paratiríthika)

el-verb-form

παρατηρήθηκα • (paratiríthika)

πα‧ρα‧τη‧ρή‧θη‧κα

παρατηρούμαι παρατηρούμαι#Greek

παρατηρώ παρατηρώ#Greek

1st person singular simple past form of παρατηρούμαι (paratiroúmai) passive of παρατηρώ.


παρατηρούμαι

head

παρατηρούμαι • (paratiroúmai)

el-verb

παρατηρήθηκα

παρατηρημένος

παρατηρούμαι • (paratiroúmai) passive (past παρατηρήθηκα, ppp παρατηρημένος, active παρατηρώ)

paratiroúmai (romanization)
παρατηρήθηκα (past)
παρατηρημένος (participle passive perfect)
παρατηρώ (active)

παρατηρούμε (paratiroúme)

πα‧ρα‧τηρού‧μαι

odler spelling: παρατηροῦμαι (paratēroûmai)

παρατηρώ παρατηρώ#Greek


απρακτώ

head

απρακτώ • (apraktó)

el-verb

απρακτώ • (apraktó) the simple past tense is absent

to be dormant, be inert, be inactivate, vegetate


εντυπωσιάζω

head

εντυπωσιάζω • (entyposiázo)

el-verb

εντυπωσιάζομαι

εντυπωσιασμένος

εντυπωσιάζω • (entyposiázo) (past εντυπωσίασα, passive εντυπωσιάζομαι, ppp εντυπωσιασμένος)

entyposiázo (romanization)
εντυπωσίασα (past)
εντυπωσιάζομαι (passive)
εντυπωσιασμένος (participle passive perfect)

ε‧ντυ‧πω‧σι‧ά‧ζω

Learnedly from εντύπωση (entýposi) + -άζω (-ázo).


μαγεύω

head

μαγεύω • (magévo)

el-verb

μαγεύω • (magévo) (past μάγεψα, passive μαγεύομαι, ppp μαγεμένος)

magévo (romanization)
μάγεψα (past)
μαγεύομαι (passive)
μαγεμένος (participle passive perfect)
μαγεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
μαγέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μαγεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μαγευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μαγεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μαγέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μαγεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μαγευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μαγεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
μαγέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μαγεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μαγευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μαγεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μαγέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μαγευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μαγευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μαγεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μαγέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μαγεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μαγευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μαγευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μαγεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μαγεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μαγέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μαγέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μαγεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μαγευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μαγευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μάγευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μάγεψα (active first-person indicative past perfective singular)
μαγευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μαγευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μαγεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μάγευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μάγεψες (active indicative past perfective second-person singular)
μαγευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μαγευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μαγεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μάγευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μάγεψε (active indicative past perfective singular third-person)
μαγευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μαγευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μαγεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μαγεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μαγέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μαγευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μαγευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μαγεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μαγέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
μαγευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μαγευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μάγευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαγεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαγεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μάγεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μαγέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μαγέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
μαγεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μαγευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μαγεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μαγευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μαγευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μαγεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μαγέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μαγεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μαγευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μάγευε (active imperative imperfective second-person singular)
μάγεψε (active imperative perfective second-person singular)
μαγέψου (imperative passive perfective second-person singular)
μαγεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
μαγέψτε (active imperative perfective plural second-person)
μαγεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μαγευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μαγεύοντας (active participle present)
έχοντας μαγέψει (active participle past)
μαγεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μαγέψει (active infinitive-aorist)
μαγευτεί (infinitive-aorist passive)


υποστηρίζω

head

υποστηρίζω • (ypostirízo)

el-verb

υποστηρίζομαι

υποστηριζόμενος

υποστηρίζω • (ypostirízo) (past υποστήριξα, passive υποστηρίζομαι, ppp υποστηριζόμενος)

ypostirízo (romanization)
υποστήριξα (past)
υποστηρίζομαι (passive)
υποστηριζόμενος (participle passive perfect)

Learned borrowing from Koine Greek ὑποστηρίζω (hupostērízō), with semantic loan from French soutenir, appuyer, as well as semantic loan from English support. By surface analysis, υπο- (ypo-) + στηρίζω (stirízo).


τονίζω

head

τονίζω • (tonízo)

el-verb

τονίζω • (tonízo) (past τόνισα, passive τονίζομαι, p‑past τονίστηκα, ppp τονισμένος)

tonízo (romanization)
τόνισα (past)
τονίζομαι (passive)
τονίστηκα (passive past)
τονισμένος (participle passive perfect)
τονίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τονίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τονίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τονιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τονίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τονίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τονίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τονιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τονίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τονίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τονίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τονιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τονίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τονίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τονιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τονιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τονίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τονίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τονίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τονιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τονιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τόνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τόνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τονιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τόνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τόνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τονιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τόνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τόνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τονιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τονίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τονίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τονιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τονιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τονίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τονίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τονιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τονιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τόνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τόνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τονίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τονιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τονίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τονίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τονίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τονίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τονιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τόνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τόνισε (active imperative perfective second-person singular)
τονίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τονίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τονίστε (active imperative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τονιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τονίζοντας (active participle present)
έχοντας τονίσει (active participle past)
τονισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τονίσει (active infinitive-aorist)
τονιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek τονίζω (tonízō) with semantic loan from French accentuer. By surface analysis, τόνος (tónos) + -ίζω (-ízo).

surf

to accent, to accentuate (to mark with a written stress mark)

to stress, to accentuate (to pronounce with emphasis)

to stress, to accentuate, to emphasize, to highlight (to bring out distinctly; to make more noticeable or prominent)


αραδιάστηκα

head

αραδιάστηκα • (aradiástika)

el-verb-form

αραδιάστηκα • (aradiástika)

αραδιάζομαι αραδιάζομαι#Greek

αραδιάζω αραδιάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αραδιάζομαι (aradiázomai) passive of αραδιάζω.


αραδιάζομαι

head

αραδιάζομαι • (aradiázomai)

el-verb

αραδιασμένος

αραδιάζομαι • (aradiázomai) passive (past αραδιάστηκα, ppp αραδιασμένος, active αραδιάζω)

aradiázomai (romanization)
αραδιάστηκα (past)
αραδιασμένος (participle passive perfect)
αραδιάζω (active)

αραδιάζω αραδιάζω#Greek


αράδιασα

head

αράδιασα • (arádiasa)

el-verb-form

αράδιασα • (arádiasa)

αραδιάζω αραδιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αραδιάζω (aradiázo).


αραδιάζω

head

αραδιάζω • (aradiázo)

el-verb

αραδιασμένος

αραδιάζω • (aradiázo) (past αράδιασα, passive αραδιάζομαι, ppp αραδιασμένος)

aradiázo (romanization)
αράδιασα (past)
αραδιάζομαι (passive)
αραδιασμένος (participle passive perfect)

(transitive) to line up, to organise (UK), organize (US)


αραγμένος

head

αραγμένος • (aragménos) m (feminine αραγμένη, neuter αραγμένο)

aragménos (romanization)
αραγμένη (feminine)
αραγμένο (neuter)
αραγμένος (masculine nominative singular)
αραγμένη (feminine nominative singular)
αραγμένο (neuter nominative singular)
αραγμένοι (masculine nominative plural)
αραγμένες (feminine nominative plural)
αραγμένα (neuter nominative plural)
αραγμένου (genitive masculine singular)
αραγμένης (feminine genitive singular)
αραγμένου (genitive neuter singular)
αραγμένων (genitive masculine plural)
αραγμένων (feminine genitive plural)
αραγμένων (genitive neuter plural)
αραγμένο (accusative masculine singular)
αραγμένη (accusative feminine singular)
αραγμένο (accusative neuter singular)
αραγμένους (accusative masculine plural)
αραγμένες (accusative feminine plural)
αραγμένα (accusative neuter plural)
αραγμένε (masculine singular vocative)
αραγμένη (feminine singular vocative)
αραγμένο (neuter singular vocative)
αραγμένοι (masculine plural vocative)
αραγμένες (feminine plural vocative)
αραγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αραγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αραγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αραγμένους •

Perfect passive participle of αράζω (arázo, “to moor”)


αργάστηκα

head

αργάστηκα • (argástika)

el-verb-form

αργάστηκα • (argástika)

αργάζομαι αργάζομαι#Greek

αργάζω αργάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αργάζομαι (argázomai) passive of αργάζω.


αργάζομαι

head

αργάζομαι • (argázomai)

el-verb

αργάζομαι • (argázomai) passive (past αργάστηκα, ppp αργασμένος, active αργάζω)

argázomai (romanization)
αργάστηκα (past)
αργασμένος (participle passive perfect)
αργάζω (active)

αργάζω αργάζω#Greek


αργάζω

head

αργάζω • (argázo)

el-verb

αργάζω • (argázo) (past άργασα, passive αργάζομαι, p‑past αργάστηκα, ppp αργασμένος)

argázo (romanization)
άργασα (past)
αργάζομαι (passive)
αργάστηκα (passive past)
αργασμένος (participle passive perfect)


άργασα

head

άργασα • (árgasa)

el-verb-form

άργασα • (árgasa)

αργάζω αργάζω#Greek

1st person singular simple past form of αργάζω (argázo).


εκτυπώνω

head

εκτυπώνω • (ektypóno)

el-verb

εκτυπώνω • (ektypóno) (past εκτύπωσα, passive εκτυπώνομαι, p‑past εκτυπώθηκα, ppp εκτυπωμένος)

ektypóno (romanization)
εκτύπωσα (past)
εκτυπώνομαι (passive)
εκτυπώθηκα (passive past)
εκτυπωμένος (participle passive perfect)


νευριασμένος

head

νευριασμένος • (nevriasménos) m (feminine νευριασμένη, neuter νευριασμένο)

nevriasménos (romanization)
νευριασμένη (feminine)
νευριασμένο (neuter)
νευριασμένος (masculine nominative singular)
νευριασμένη (feminine nominative singular)
νευριασμένο (neuter nominative singular)
νευριασμένοι (masculine nominative plural)
νευριασμένες (feminine nominative plural)
νευριασμένα (neuter nominative plural)
νευριασμένου (genitive masculine singular)
νευριασμένης (feminine genitive singular)
νευριασμένου (genitive neuter singular)
νευριασμένων (genitive masculine plural)
νευριασμένων (feminine genitive plural)
νευριασμένων (genitive neuter plural)
νευριασμένο (accusative masculine singular)
νευριασμένη (accusative feminine singular)
νευριασμένο (accusative neuter singular)
νευριασμένους (accusative masculine plural)
νευριασμένες (accusative feminine plural)
νευριασμένα (accusative neuter plural)
νευριασμένε (masculine singular vocative)
νευριασμένη (feminine singular vocative)
νευριασμένο (neuter singular vocative)
νευριασμένοι (masculine plural vocative)
νευριασμένες (feminine plural vocative)
νευριασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of νευριασμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο νευριασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο νευριασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

νευριασμένος •

νευριασμένη •

νευριασμένο •

νευριασμένοι •

νευριασμένες •

νευριασμένα •

νευριασμένου •

νευριασμένης •

νευριασμένου •

νευριασμένων •

νευριασμένων •

νευριασμένων •

νευριασμένο •

νευριασμένη •

νευριασμένο •

νευριασμένους •

νευριασμένες •

νευριασμένα •

νευριασμένε •

νευριασμένη •

νευριασμένο •

νευριασμένοι •

νευριασμένες •

νευριασμένα •

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of νευριάζω (nevriázo, “become mad, irritated”), a verb without passive voice forms.


νευριασμένη

head

νευριασμένη • (nevriasméni)

νευριασμένοι (nevriasménoi)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νη

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένου

νευριασμένου • (nevriasménou)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νου

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένε

νευριασμένε • (nevriasméne)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νε

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένοι

νευριασμένοι • (nevriasménoi)

νευριασμένη (nevriasméni)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νοι

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένο

νευριασμένο • (nevriasméno)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νο

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of νευριασμένος (nevriasménos).

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένων

νευριασμένων • (nevriasménon)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νων

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of νευριασμένος (nevriasménos).


εκνευρισμένοι

εκνευρισμένοι • (eknevrisménoi)

εκνευρισμένη (eknevrisméni)

εκ‧νευ‧ρι‧σμέ‧νοι

εκνευρισμένος εκνευρισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of εκνευρισμένος (eknevrisménos).


εκνευρισμένη

εκνευρισμένη • (eknevrisméni)

εκνευρισμένοι (eknevrisménoi)

εκ‧νευ‧ρι‧σμέ‧νη

εκνευρισμένος εκνευρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of εκνευρισμένος (eknevrisménos).


νευριασμένες

νευριασμένες • (nevriasménes)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νες

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένης

νευριασμένης • (nevriasménis)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νης

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of νευριασμένος (nevriasménos).


νευριασμένους

νευριασμένους • (nevriasménous)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧νους

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of νευριασμένος (nevriasménos).


εκνευρισμένος

εκνευρισμένη

εκνευρισμένο

εκνευρισμένος • (eknevrisménos) m (feminine εκνευρισμένη, neuter εκνευρισμένο)

eknevrisménos (romanization)
εκνευρισμένη (feminine)
εκνευρισμένο (neuter)
εκνευρισμένος (masculine nominative singular)
εκνευρισμένη (feminine nominative singular)
εκνευρισμένο (neuter nominative singular)
εκνευρισμένοι (masculine nominative plural)
εκνευρισμένες (feminine nominative plural)
εκνευρισμένα (neuter nominative plural)
εκνευρισμένου (genitive masculine singular)
εκνευρισμένης (feminine genitive singular)
εκνευρισμένου (genitive neuter singular)
εκνευρισμένων (genitive masculine plural)
εκνευρισμένων (feminine genitive plural)
εκνευρισμένων (genitive neuter plural)
εκνευρισμένο (accusative masculine singular)
εκνευρισμένη (accusative feminine singular)
εκνευρισμένο (accusative neuter singular)
εκνευρισμένους (accusative masculine plural)
εκνευρισμένες (accusative feminine plural)
εκνευρισμένα (accusative neuter plural)
εκνευρισμένε (masculine singular vocative)
εκνευρισμένη (feminine singular vocative)
εκνευρισμένο (neuter singular vocative)
εκνευρισμένοι (masculine plural vocative)
εκνευρισμένες (feminine plural vocative)
εκνευρισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of εκνευρισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εκνευρισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εκνευρισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

εκνευρισμένος •

εκνευρισμένη •

εκνευρισμένο •

εκνευρισμένοι •

εκνευρισμένες •

εκνευρισμένα •

εκνευρισμένου •

εκνευρισμένης •

εκνευρισμένου •

εκνευρισμένων •

εκνευρισμένων •

εκνευρισμένων •

εκνευρισμένο •

εκνευρισμένη •

εκνευρισμένο •

εκνευρισμένους •

εκνευρισμένες •

εκνευρισμένα •

εκνευρισμένε •

εκνευρισμένη •

εκνευρισμένο •

εκνευρισμένοι •

εκνευρισμένες •

εκνευρισμένα •

εκ‧νευ‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of εκνευρίζομαι (eknevrízomai), passive voice of εκνευρίζω (eknevrízo, “irritate”).

participle of

εκνευρίζομαι


νευριασμένα

head

νευριασμένα • (nevriasména)

νευ‧ρι‧α‧σμέ‧να

νευριασμένος νευριασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative masculine plural form of νευριασμένος (nevriasménos).


εκνευρισμένο

εκνευρισμένο • (eknevrisméno)

εκ‧νευ‧ρι‧σμέ‧νο

εκνευρισμένος εκνευρισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of εκνευρισμένος (eknevrisménos).

εκνευρισμένος εκνευρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of εκνευρισμένος (eknevrisménos).


αργομιλώ

αργομιλώ • (argomiló)

el-verb

αργομιλώ • (argomiló)


αργοπόρησα

head

αργοπόρησα • (argopórisa)

el-verb-form

αργοπόρησα • (argopórisa)

αργοπορώ αργοπορώ#Greek

1st person singular simple past form of αργοπορώ (argoporó).


αργοπίνω

head

αργοπίνω • (argopíno)

el-verb

αργοπίνω • (argopíno)


αργοπορώ

head

αργοπορώ • (argoporó)

el-verb

αργοπορημένος

αργοπορώ • (argoporó) (past αργοπόρησα, ppp αργοπορημένος)

argoporó (romanization)
αργοπόρησα (past)
αργοπορημένος (participle passive perfect)


αρθρογραφούσα

head

αρθρογραφούσα • (arthrografoúsa)

el-verb-form

αρθρογραφούσα • (arthrografoúsa)

αρθρογραφώ αρθρογραφώ#Greek

1st person singular simple past form of αρθρογραφώ (arthrografó).


αρθρογραφώ

head

αρθρογραφώ • (arthrografó)

el-verb

αρθρογραφούσα

αρθρογραφώ • (arthrografó) (past αρθρογραφούσα)

arthrografó (romanization)
αρθρογραφούσα (past)


άρθρωσα

head

άρθρωσα • (árthrosa)

el-verb-form

άρθρωσα • (árthrosa)

αρθρώνω αρθρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αρθρώνω (arthróno).


αρθρώθηκα

αρθρώνομαι αρθρώνομαι#Greek

αρθρώνω αρθρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρθρώνομαι (arthrónomai) passive of αρθρώνω.


αρθρώνομαι

head

αρθρώνομαι • (arthrónomai)

el-verb

αρθρώνομαι • (arthrónomai) passive (past αρθρώθηκα, ppp αρθρωμένος, active αρθρώνω)

arthrónomai (romanization)
αρθρώθηκα (past)
αρθρωμένος (participle passive perfect)
αρθρώνω (active)

αρθρώνω αρθρώνω#Greek


αρθρώνω

head

αρθρώνω • (arthróno)

el-verb

αρθρώνω • (arthróno) (past άρθρωσα, passive αρθρώνομαι, p‑past αρθρώθηκα, ppp αρθρωμένος)

arthróno (romanization)
άρθρωσα (past)
αρθρώνομαι (passive)
αρθρώθηκα (passive past)
αρθρωμένος (participle passive perfect)


αριστέριζα

head

αριστέριζα • (aristériza)

el-verb-form

αριστέριζα • (aristériza)

αριστερίζω αριστερίζω#Greek

1st person singular simple past form of αριστερίζω (aristerízo).


αριστερίζω

head

αριστερίζω • (aristerízo)

el-verb

αριστερίζω • (aristerízo) (past αριστέριζα)

aristerízo (romanization)
αριστέριζα (past)

(politics, intransitive) to lean to the left, be a left-winger


αρίστεψα

head

αρίστεψα • (arístepsa)

el-verb-form

αρίστεψα • (arístepsa)

αριστεύω αριστεύω#Greek

1st person singular simple past form of αριστεύω (aristévo).


αρίστευσα

head

αρίστευσα • (arístefsa)

el-verb-form

αρίστευσα • (arístefsa)

αριστεύω αριστεύω#Greek


αριστεύω

head

αριστεύω • (aristévo)

el-verb

αριστεύω • (aristévo) (past αρίστευσα/αρίστεψα)

aristévo (romanization)
αρίστευσα (past)
αρίστεψα (past)

(intransitive) to excel, become distinguished


αβδέλλιασα

head

αβδέλλιασα • (avdélliasa)

el-verb-form

αβδέλλιασα • (avdélliasa)

αβδελλιάζω αβδελλιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αβδελλιάζω (avdelliázo).


αβδελλιάστηκα

head

αβδελλιάστηκα • (avdelliástika)

el-verb-form

αβδελλιάστηκα • (avdelliástika)

αβδελλιάζομαι αβδελλιάζομαι#Greek

αβδελλιάζω αβδελλιάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αβδελλιάζομαι (avdelliázomai) passive of αβδελλιάζω.


αβδελλιάζομαι

head

αβδελλιάζομαι • (avdelliázomai)

el-verb

αβδελλιάστηκα

αβδελλιάζομαι • (avdelliázomai) passive (past αβδελλιάστηκα, active αβδελλιάζω)

avdelliázomai (romanization)
αβδελλιάστηκα (past)
αβδελλιάζω (active)

αβδελλιάζω αβδελλιάζω#Greek


χαμένοι

head

χαμένοι • (chaménoi)

χαμένος χαμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of χαμένος (chaménos).


χαμένη

χαμένη • (chaméni)

χαμένος χαμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of χαμένος (chaménos).


χαμένο

χαμένο • (chaméno)

χαμένος χαμένος#Greek

Accusative masculine singular form of χαμένος (chaménos).

χαμένος χαμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of χαμένος (chaménos).


χαμογέλα

χαμογέλα • (chamogéla)

el-verb-form

χαμογέλα • (chamogéla)

alternative form: χαμογέλαγε (chamogélage)

χαμογελάω χαμογελάω#Greek

χαμογελώ χαμογελώ#Greek

2nd person singular imperfect perfective imperative active form of χαμογελάω (chamogeláo)/χαμογελώ.

alternative form: χαμογέλασε (chamogélase)

χαμογελάω χαμογελάω#Greek

χαμογελώ χαμογελώ#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of χαμογελάω (chamogeláo)/χαμογελώ.


αγάπα

head

αγάπα • (agápa)

el-verb-form

αγάπα • (agápa)

Alternative form: αγάπαγε (agápage)

αγαπάω αγαπάω#Greek

αγαπώ αγαπώ#Greek

2nd person singular imperfective imperative active form of αγαπάω (agapáo) and αγαπώ (agapó).

Alternative form: αγάπησε (agápise)

αγαπάω αγαπάω#Greek

αγαπώ αγαπώ#Greek

2nd person singular perfective imperative active form of αγαπάω (agapáo) and αγαπώ (agapó).


αργοσβήνω

head

αργοσβήνω • (argosvíno)

el-verb

αργοσβήνομαι

αργοσβησμένος

αργοσβήνω • (argosvíno) (past αργόσβησα, passive αργοσβήνομαι/αργοσβηέμαι, ppp αργοσβησμένος)

argosvíno (romanization)
αργόσβησα (past)
αργοσβήνομαι (passive)
αργοσβηέμαι (passive)
αργοσβησμένος (participle passive perfect)


αραθύμησα

head

αραθύμησα • (arathýmisa)

el-verb-form

αραθύμησα • (arathýmisa)

αραθυμώ αραθυμώ#Greek

1st person singular simple past form of αραθυμώ (arathymó).


αραθυμώ

head

αραθυμώ • (arathymó)

el-verb

αραθυμώ • (arathymó) (past αραθύμησα, passive —)

arathymó (romanization)
αραθύμησα (past)
αραθυμώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αραθυμήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αραθυμείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αραθυμήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αραθυμεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αραθυμήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αραθυμούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αραθυμήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αραθυμείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αραθυμήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αραθυμούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αραθυμούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αραθυμήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αραθυμήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αραθυμούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αραθύμησα (active first-person indicative past perfective singular)
αραθυμούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αραθύμησες (active indicative past perfective second-person singular)
αραθυμούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αραθύμησε (active indicative past perfective singular third-person)
αραθυμούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αραθυμήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αραθυμούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αραθυμήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αραθυμούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αραθυμούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αραθύμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αραθυμήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αραθυμήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αραθυμώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αραθυμήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αραθύμησε (active imperative perfective second-person singular)
αραθυμείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αραθυμήστε (active imperative perfective plural second-person)
αραθυμώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αραθυμήσει (active indeclinable participle perfect)
αραθυμήσει (infinitive-aorist)


χάνει

head

χάνει • (chánei)

el-verb-form

χάνει • (chánei)

χάνω χάνω#Greek

3rd person singular present indicative active form of χάνω (cháno).


χαράκωσα

head

χαράκωσα • (charákosa)

el-verb-form

χαράκωσα • (charákosa)

χαρακώνω χαρακώνω#Greek

1st person singular simple past form of χαρακώνω (charakóno).


χαρακώθηκα

χα‧ρα‧κώ‧θη‧κα

χαρακώνομαι χαρακώνομαι#Greek

χαρακώνω χαρακώνω#Greek

1st person singular simple past form of χαρακώνομαι (charakónomai) passive of χαρακώνω.


χαρακώνομαι

head

χαρακώνομαι • (charakónomai)

el-verb

χαρακώνομαι • (charakónomai) passive (past χαρακώθηκα, ppp χαρακωμένος, active χαρακώνω)

charakónomai (romanization)
χαρακώθηκα (past)
χαρακωμένος (participle passive perfect)
χαρακώνω (active)

χα‧ρα‧κώ‧νο‧μαι

χαρακώνω χαρακώνω#Greek


αρέσκω

head

αρέσκω • (arésko)

el-verb

αρέσκω • (arésko) (passive αρέσκομαι)

arésko (romanization)
αρέσκομαι (passive)

αρέσω αρέσω#Greek


αριώνω

head

αριώνω • (arióno)

el-verb

αριώνω • (arióno)

αραιώνω αραιώνω#Greek


αρκούδισα

head

αρκούδισα • (arkoúdisa)

el-verb-form

αρκούδισα • (arkoúdisa)

αρκουδίζω αρκουδίζω#Greek

1st person singular simple past form of αρκουδίζω (arkoudízo).


αρκουδίζω

head

αρκουδίζω • (arkoudízo)

el-verb

αρκουδίζω • (arkoudízo) (past αρκούδισα, passive —)

arkoudízo (romanization)
αρκούδισα (past)

to crawl (like a bear, especially an infant)


αρμάθιασα

head

αρμάθιασα • (armáthiasa)

el-verb-form

αρμάθιασα • (armáthiasa)

αρμαθιάζω αρμαθιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αρμαθιάζω (armathiázo).


ορμαθίζω

head

ορμαθίζω • (ormathízo)

el-verb

ορμαθίζω • (ormathízo)

αρμαθιάζω αρμαθιάζω#Greek

Alternative form of αρμαθιάζω (armathiázo)


αρμαθιάστηκα

head

αρμαθιάστηκα • (armathiástika)

el-verb-form

αρμαθιάστηκα • (armathiástika)

αρμαθιάζομαι αρμαθιάζομαι#Greek

αρμαθιάζω αρμαθιάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρμαθιάζομαι (armathiázomai) passive of αρμαθιάζω.


αρμαθιάζομαι

head

αρμαθιάζομαι • (armathiázomai)

el-verb

αρμαθιάστηκα

αρμαθιασμένος

αρμαθιάζομαι • (armathiázomai) passive (past αρμαθιάστηκα, ppp αρμαθιασμένος, active αρμαθιάζω)

armathiázomai (romanization)
αρμαθιάστηκα (past)
αρμαθιασμένος (participle passive perfect)
αρμαθιάζω (active)

αρμαθιάζω αρμαθιάζω#Greek


αρμαθιάζω

head

αρμαθιάζω • (armathiázo)

el-verb

αρμαθιάζομαι

αρμαθιάστηκα

αρμαθιασμένος

αρμαθιάζω • (armathiázo) (past αρμάθιασα, passive αρμαθιάζομαι, p‑past αρμαθιάστηκα, ppp αρμαθιασμένος)

armathiázo (romanization)
αρμάθιασα (past)
αρμαθιάζομαι (passive)
αρμαθιάστηκα (passive past)
αρμαθιασμένος (participle passive perfect)

(transitive) to string (beads, onions, etc)

(transitive) to bunch (onions, keys, etc)


αρμέγομαι

head

αρμέγομαι • (armégomai)

el-verb

αρμέγομαι • (armégomai) passive (past αρμέχτηκα, ppp αρμεγμένος)

armégomai (romanization)
αρμέχτηκα (past)
αρμεγμένος (participle passive perfect)

αρμέγω αρμέγω#Greek


αρμένισα

head

αρμένισα • (arménisa)

el-verb-form

αρμένισα • (arménisa)

αρμενίζω αρμενίζω#Greek

1st person singular simple past form of αρμενίζω (armenízo).


αρμέχτηκα

head

αρμέχτηκα • (arméchtika)

el-verb-form

αρμέχτηκα • (arméchtika)

αρμέγομαι αρμέγομαι#Greek

αρμέγω αρμέγω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρμέγομαι (armégomai) passive of αρμέγω.


άρμοσα

head

άρμοσα • (ármosa)

el-verb-form

άρμοσα • (ármosa)

αρμόζω αρμόζω#Greek

1st person singular simple past form of αρμόζω (armózo).


ήρμοσα

head

ήρμοσα • (írmosa)

el-verb-form

ήρμοσα • (írmosa)

αρμόζω αρμόζω#Greek


αρμενίζω

head

αρμενίζω • (armenízo)

el-verb

αρμενίζω • (armenízo) (past αρμένισα)

armenízo (romanization)
αρμένισα (past)
αρμενίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αρμενίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αρμενίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αρμενίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αρμενίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αρμενίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αρμενίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αρμενίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αρμενίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αρμενίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αρμενίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αρμενίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αρμενίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αρμενίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αρμένιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αρμένισα (active first-person indicative past perfective singular)
αρμένιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αρμένισες (active indicative past perfective second-person singular)
αρμένιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αρμένισε (active indicative past perfective singular third-person)
αρμενίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αρμενίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αρμενίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αρμενίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αρμένιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αρμενίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αρμενίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αρμένισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αρμενίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αρμενίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αρμενίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αρμενίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αρμένιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αρμένισε (active imperative perfective second-person singular)
αρμενίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αρμενίστε (active imperative perfective plural second-person)
αρμενίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αρμενίσει (active indeclinable participle perfect)
αρμενίσει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek αρμενίζω (armenízō). By surface analysis, άρμεν(ο) (ármen(o)) + -ίζω (-ízo).

surf

άρμενο<alt:άρμεν(ο)>

edó karávia chánontai, varkoúles armenízoun

εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν

í stravós eín' o gialós í stravá armenízoume

ή στραβός είν' ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε


αρμόζομαι

head

αρμόζομαι • (armózomai)

el-verb

αρμόζομαι • (armózomai) passive (past αρμόστηκα, ppp αρμοσμένος, active αρμόζω)

armózomai (romanization)
αρμόστηκα (past)
αρμοσμένος (participle passive perfect)
αρμόζω (active)

αρμόζω αρμόζω#Greek


αρμόζω

head

αρμόζω • (armózo)

el-verb

αρμόζω • (armózo) (past ήρμοσα/άρμοσα, passive αρμόζομαι, p‑past αρμόστηκα, ppp αρμοσμένος)

armózo (romanization)
ήρμοσα (past)
άρμοσα (past)
αρμόζομαι (passive)
αρμόστηκα (passive past)
αρμοσμένος (participle passive perfect)

to be proper, to suit, to befit, to be suitable


αρμόστηκα

head

αρμόστηκα • (armóstika)

el-verb-form

αρμόστηκα • (armóstika)

αρμόζομαι αρμόζομαι#Greek

αρμόζω αρμόζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρμόζομαι (armózomai) passive of αρμόζω.


καθυστερήσεις

head

καθυστερήσεις • (kathysteríseis)

el-verb-form

καθυστερήσεις • (kathysteríseis)

καθυστερώ καθυστερώ#Greek

2nd person singular dependent form of καθυστερώ (kathysteró).


αρμολόγησα

head

αρμολόγησα • (armológisa)

el-verb-form

αρμολόγησα • (armológisa)

αρμολογώ αρμολογώ#Greek

1st person singular simple past form of αρμολογώ (armologó).


αρμολογούμαι

head

αρμολογούμαι • (armologoúmai)

αρμολογώ αρμολογώ#Greek


αρμολογώ

αρμολογώ • (armologó)

el-verb

αρμολογούμαι

αρμολογώ • (armologó) (past αρμολόγησα, passive αρμολογούμαι)

armologó (romanization)
αρμολόγησα (past)
αρμολογούμαι (passive)


αροτρίωσα

head

αροτρίωσα • (arotríosa)

el-verb-form

αροτρίωσα • (arotríosa)

αροτριώ αροτριώ#Greek

1st person singular simple past form of αροτριώ (arotrió).


αροτριώθηκα

head

αροτριώθηκα • (arotrióthika)

el-verb-form

αροτριώθηκα • (arotrióthika)

αροτριούμαι αροτριούμαι#Greek

αροτριώ αροτριώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αροτριούμαι (arotrioúmai) passive of αροτριώ.


αροτριούμαι

head

αροτριούμαι • (arotrioúmai)

el-verb

αροτριωμένος

αροτριούμαι • (arotrioúmai) passive (past αροτριώθηκα, ppp αροτριωμένος, active αροτριώ)

arotrioúmai (romanization)
αροτριώθηκα (past)
αροτριωμένος (participle passive perfect)
αροτριώ (active)

αροτριώ αροτριώ#Greek


αροτριώ

head

αροτριώ • (arotrió)

el-verb

αροτριωμένος

αροτριώ • (arotrió) (past αροτρίωσα, passive αροτριούμαι, p‑past αροτριώθηκα, ppp αροτριωμένος)

arotrió (romanization)
αροτρίωσα (past)
αροτριούμαι (passive)
αροτριώθηκα (passive past)
αροτριωμένος (participle passive perfect)

(agriculture) to plough (UK), plow (US), till, cultivate


τρακάρισα

head

τρακάρισα • (trakárisa)

el-verb-form

τρακάρισα • (trakárisa)

τρα‧κά‧ρι‧σα

τρακάρω τρακάρω#Greek

1st person singular simple past form of τρακάρω (trakáro).


τρακαρίστηκα

head

τρακαρίστηκα • (trakarístika)

el-verb-form

τρακαρίστηκα • (trakarístika)

τρα‧κα‧ρί‧στη‧κα

τρακάρομαι τρακάρομαι#Greek

τρακάρω τρακάρω#Greek

1st person singular simple past form of τρακάρομαι (trakáromai) passive of τρακάρω.


τράκαρα

head

τράκαρα • (trákara)

el-verb-form

τράκαρα • (trákara)

alternative fom: τρακάριζα (trakáriza)

τρακάρω τρακάρω#Greek

1st person singular imperfect form of τρακάρω (trakáro).

alternative fom: τρακάρισα (trakárisa)

τρακάρω τρακάρω#Greek


τρακάρομαι

head

τρακάρομαι • (trakáromai)

el-verb

τρακαρίστηκα

τρακαρισμένος

τρακάρομαι • (trakáromai) passive (past τρακαρίστηκα, ppp τρακαρισμένος, active τρακάρω)

trakáromai (romanization)
τρακαρίστηκα (past)
τρακαρισμένος (participle passive perfect)
τρακάρω (active)

τρα‧κά‧ρο‧μαι

τρακάρω τρακάρω#Greek


τρακάριζα

head

τρακάριζα • (trakáriza)

el-verb-form

τρακάριζα • (trakáriza)

τρα‧κά‧ρι‧ζα

τρακάρω τρακάρω#Greek


τρακαρίζομαι

head

τρακαρίζομαι • (trakarízomai)

el-verb

τρακαρίστηκα

τρακαρισμένος

τρακαρίζομαι • (trakarízomai) passive (past τρακαρίστηκα, ppp τρακαρισμένος, active τρακάρω)

trakarízomai (romanization)
τρακαρίστηκα (past)
τρακαρισμένος (participle passive perfect)
τρακάρω (active)

τρα‧κα‧ρί‧ζο‧μαι

τρακάρομαι τρακάρομαι#Greek

Alternative form of τρακάρομαι (trakáromai, “to have stage fright”)


παρκαρισμένος

head

παρκαρισμένη

παρκαρισμένο

παρκαρισμένος • (parkarisménos) m (feminine παρκαρισμένη, neuter παρκαρισμένο)

parkarisménos (romanization)
παρκαρισμένη (feminine)
παρκαρισμένο (neuter)
παρκαρισμένος (masculine nominative singular)
παρκαρισμένη (feminine nominative singular)
παρκαρισμένο (neuter nominative singular)
παρκαρισμένοι (masculine nominative plural)
παρκαρισμένες (feminine nominative plural)
παρκαρισμένα (neuter nominative plural)
παρκαρισμένου (genitive masculine singular)
παρκαρισμένης (feminine genitive singular)
παρκαρισμένου (genitive neuter singular)
παρκαρισμένων (genitive masculine plural)
παρκαρισμένων (feminine genitive plural)
παρκαρισμένων (genitive neuter plural)
παρκαρισμένο (accusative masculine singular)
παρκαρισμένη (accusative feminine singular)
παρκαρισμένο (accusative neuter singular)
παρκαρισμένους (accusative masculine plural)
παρκαρισμένες (accusative feminine plural)
παρκαρισμένα (accusative neuter plural)
παρκαρισμένε (masculine singular vocative)
παρκαρισμένη (feminine singular vocative)
παρκαρισμένο (neuter singular vocative)
παρκαρισμένοι (masculine plural vocative)
παρκαρισμένες (feminine plural vocative)
παρκαρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παρκαρισμένος

el-decl-adj-table

παρκαρισμένος •

παρκαρισμένη •

παρκαρισμένο •

παρκαρισμένοι •

παρκαρισμένες •

παρκαρισμένα •

παρκαρισμένου •

παρκαρισμένης •

παρκαρισμένου •

παρκαρισμένων •

παρκαρισμένων •

παρκαρισμένων •

παρκαρισμένο •

παρκαρισμένη •

παρκαρισμένο •

παρκαρισμένους •

παρκαρισμένες •

παρκαρισμένα •

παρκαρισμένε •

παρκαρισμένη •

παρκαρισμένο •

παρκαρισμένοι •

παρκαρισμένες •

παρκαρισμένα •

παρ‧κα‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of παρκάρομαι (parkáromai), passive voice of παρκάρω (parkáro, “I park -a vehicle-”).


μαρκαρισμένος

head

μαρκαρισμένη

μαρκαρισμένο

μαρκαρισμένος • (markarisménos) m (feminine μαρκαρισμένη, neuter μαρκαρισμένο)

markarisménos (romanization)
μαρκαρισμένη (feminine)
μαρκαρισμένο (neuter)
μαρκαρισμένος (masculine nominative singular)
μαρκαρισμένη (feminine nominative singular)
μαρκαρισμένο (neuter nominative singular)
μαρκαρισμένοι (masculine nominative plural)
μαρκαρισμένες (feminine nominative plural)
μαρκαρισμένα (neuter nominative plural)
μαρκαρισμένου (genitive masculine singular)
μαρκαρισμένης (feminine genitive singular)
μαρκαρισμένου (genitive neuter singular)
μαρκαρισμένων (genitive masculine plural)
μαρκαρισμένων (feminine genitive plural)
μαρκαρισμένων (genitive neuter plural)
μαρκαρισμένο (accusative masculine singular)
μαρκαρισμένη (accusative feminine singular)
μαρκαρισμένο (accusative neuter singular)
μαρκαρισμένους (accusative masculine plural)
μαρκαρισμένες (accusative feminine plural)
μαρκαρισμένα (accusative neuter plural)
μαρκαρισμένε (masculine singular vocative)
μαρκαρισμένη (feminine singular vocative)
μαρκαρισμένο (neuter singular vocative)
μαρκαρισμένοι (masculine plural vocative)
μαρκαρισμένες (feminine plural vocative)
μαρκαρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μαρκαρισμένος

el-decl-adj-table

μαρκαρισμένος •

μαρκαρισμένη •

μαρκαρισμένο •

μαρκαρισμένοι •

μαρκαρισμένες •

μαρκαρισμένα •

μαρκαρισμένου •

μαρκαρισμένης •

μαρκαρισμένου •

μαρκαρισμένων •

μαρκαρισμένων •

μαρκαρισμένων •

μαρκαρισμένο •

μαρκαρισμένη •

μαρκαρισμένο •

μαρκαρισμένους •

μαρκαρισμένες •

μαρκαρισμένα •

μαρκαρισμένε •

μαρκαρισμένη •

μαρκαρισμένο •

μαρκαρισμένοι •

μαρκαρισμένες •

μαρκαρισμένα •

μαρ‧κα‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of μαρκάρομαι (markáromai), passive voice of μαρκάρω (markáro, “I stamp, tick”).


τρακαρισμένος

head

τρακαρισμένη

τρακαρισμένο

τρακαρισμένος • (trakarisménos) m (feminine τρακαρισμένη, neuter τρακαρισμένο)

trakarisménos (romanization)
τρακαρισμένη (feminine)
τρακαρισμένο (neuter)
τρακαρισμένος (masculine nominative singular)
τρακαρισμένη (feminine nominative singular)
τρακαρισμένο (neuter nominative singular)
τρακαρισμένοι (masculine nominative plural)
τρακαρισμένες (feminine nominative plural)
τρακαρισμένα (neuter nominative plural)
τρακαρισμένου (genitive masculine singular)
τρακαρισμένης (feminine genitive singular)
τρακαρισμένου (genitive neuter singular)
τρακαρισμένων (genitive masculine plural)
τρακαρισμένων (feminine genitive plural)
τρακαρισμένων (genitive neuter plural)
τρακαρισμένο (accusative masculine singular)
τρακαρισμένη (accusative feminine singular)
τρακαρισμένο (accusative neuter singular)
τρακαρισμένους (accusative masculine plural)
τρακαρισμένες (accusative feminine plural)
τρακαρισμένα (accusative neuter plural)
τρακαρισμένε (masculine singular vocative)
τρακαρισμένη (feminine singular vocative)
τρακαρισμένο (neuter singular vocative)
τρακαρισμένοι (masculine plural vocative)
τρακαρισμένες (feminine plural vocative)
τρακαρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τρακαρισμένος

el-decl-adj-table

τρακαρισμένος •

τρακαρισμένη •

τρακαρισμένο •

τρακαρισμένοι •

τρακαρισμένες •

τρακαρισμένα •

τρακαρισμένου •

τρακαρισμένης •

τρακαρισμένου •

τρακαρισμένων •

τρακαρισμένων •

τρακαρισμένων •

τρακαρισμένο •

τρακαρισμένη •

τρακαρισμένο •

τρακαρισμένους •

τρακαρισμένες •

τρακαρισμένα •

τρακαρισμένε •

τρακαρισμένη •

τρακαρισμένο •

τρακαρισμένοι •

τρακαρισμένες •

τρακαρισμένα •

τρα‧κα‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of τρακάρομαι (trakáromai), passive voice of τρακάρω (trakáro) (both senses).

participle of

Το αυτοκίνητο είναι τρακαρισμένο.

Το ρεσιτάλ της θα ήταν καλύτερο αν δεν ήταν τόσο τρακαρισμένη.

Her recital would have been better, if she were not so nervous (from stage fright).

To resitál tis tha ítan kalýtero an den ítan tóso trakarisméni.


τρακάρω

head

τρακάρω • (trakáro)

el-verb

τρακαρίστηκα

τρακαρισμένος

τρακάρω • (trakáro) (past τράκαρα/τρακάρισα, passive τρακάρομαι, p‑past τρακαρίστηκα, ppp τρακαρισμένος)

trakáro (romanization)
τράκαρα (past)
τρακάρισα (past)
τρακάρομαι (passive)
τρακαρίστηκα (passive past)
τρακαρισμένος (participle passive perfect)
τρακάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
τρακάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τρακάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τρακαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τρακάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τρακάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τρακάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τρακαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τρακάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
τρακάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τρακάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τρακαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τρακάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τρακάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τρακαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τρακαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τρακάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τρακάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τρακάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τρακαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τρακαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τρακάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τρακάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τρακάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τρακάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τρακάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τρακαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τρακαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τράκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τρακάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τράκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
τρακάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
τρακαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τρακαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τρακαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τράκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τρακάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τράκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
τρακάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
τρακαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τρακαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τρακαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τράκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τρακάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τράκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
τρακάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
τρακαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τρακαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τρακαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τρακάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τρακάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
τρακαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τρακαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τρακάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τρακάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
τρακαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τρακαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τράκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τρακάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τρακάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τρακάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τράκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
τρακάραν (active indicative past perfective plural third-person)
τρακάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
τρακάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τρακάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τρακαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τρακαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τρακαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τρακαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τρακάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τρακάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τρακάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τρακαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τράκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
τρακάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
τράκαρε (active imperative perfective second-person singular)
τρακάρισε (active imperative perfective second-person singular)
τρακαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τρακάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
τρακάρετε (active imperative perfective plural second-person)
τρακάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τρακαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τρακάροντας (active participle present)
έχοντας τρακάρει (active participle past)
τρακαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τρακάρει (active infinitive-aorist)
τρακαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from Italian attraccare, with deletion of initial vowel.


τρακάρω

head

τρακάρω • (trakáro)

el-verb

τρακαρίζομαι

τρακαρίστηκα

τρακαρισμένος

τρακάρω • (trakáro) (past τράκαρα/τρακάρισα, passive τρακάρομαι/τρακαρίζομαι, p‑past τρακαρίστηκα, ppp τρακαρισμένος)

trakáro (romanization)
τράκαρα (past)
τρακάρισα (past)
τρακάρομαι (passive)
τρακαρίζομαι (passive)
τρακαρίστηκα (passive past)
τρακαρισμένος (participle passive perfect)
forms (passive usually)

Borrowed from French traquer in the sense: I have trac / traque.


αρραβωνιάστηκα

head

αρραβωνιάστηκα • (arravoniástika)

el-verb-form

αρραβωνιάστηκα • (arravoniástika)

αρραβωνιάζομαι αρραβωνιάζομαι#Greek

αρραβωνιάζω αρραβωνιάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρραβωνιάζομαι (arravoniázomai) passive of αρραβωνιάζω.


αρραβώνιασα

head

αρραβώνιασα • (arravóniasa)

el-verb-form

αρραβώνιασα • (arravóniasa)

αρραβωνιάζω αρραβωνιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αρραβωνιάζω (arravoniázo).


αρρεβωνιάζω

head

αρρεβωνιάζω • (arrevoniázo)

el-verb

αρρεβωνιάζομαι

αρρεβωνιάζω • (arrevoniázo) (passive αρρεβωνιάζομαι)

arrevoniázo (romanization)
αρρεβωνιάζομαι (passive)

αρραβωνιάζω αρραβωνιάζω#Greek

Alternative form of αρραβωνιάζω (arravoniázo)


αρραβωνιάζομαι

head

αρραβωνιάζομαι • (arravoniázomai)

el-verb

αρραβωνιάστηκα

αρραβωνιασμένος

αρραβωνιάζομαι • (arravoniázomai) passive (past αρραβωνιάστηκα, ppp αρραβωνιασμένος, active αρραβωνιάζω)

arravoniázomai (romanization)
αρραβωνιάστηκα (past)
αρραβωνιασμένος (participle passive perfect)
αρραβωνιάζω (active)

αρραβωνιάζω αρραβωνιάζω#Greek


αρραβωνιάζω

head

αρραβωνιάζω • (arravoniázo)

el-verb

αρραβωνιάζομαι

αρρεβωνιάζομαι

αρραβωνιάστηκα

αρραβωνιασμένος

αρραβωνιάζω • (arravoniázo) (past αρραβώνιασα, passive αρραβωνιάζομαι/αρρεβωνιάζομαι, p‑past αρραβωνιάστηκα, ppp αρραβωνιασμένος)

arravoniázo (romanization)
αρραβώνιασα (past)
αρραβωνιάζομαι (passive)
αρρεβωνιάζομαι (passive)
αρραβωνιάστηκα (passive past)
αρραβωνιασμένος (participle passive perfect)

From Koine Greek ἀρραβωνίζω (arrhabōnízō), from Ancient Greek ἀρραβών (arrhabṓn).

(transitive) to engage, betroth, affiance


εκφράστηκα

head

εκφράστηκα • (ekfrástika)

el-verb-form

εκφράστηκα • (ekfrástika)

εκ‧φρά‧στη‧κα

Alternative form: εκφράσθηκα (ekfrásthika) (more formal)

εκφράζομαι εκφράζομαι#Greek

εκφράζω εκφράζω#Greek

1st person singular simple past form of εκφράζομαι (ekfrázomai) passive of εκφράζω.


μπλέχτηκα

head

μπλέχτηκα • (bléchtika)

el-verb-form

μπλέχτηκα • (bléchtika)

μπλέκομαι μπλέκομαι#Greek

μπλέκω μπλέκω#Greek

1st person singular simple past form of μπλέκομαι (blékomai) passive of μπλέκω.


εκφράζομαι

head

εκφράζομαι • (ekfrázomai)

el-verb

εκπεφρασμένος

εκφράζομαι • (ekfrázomai) passive (past εκφράστηκα/εκφράσθηκα, ppp εκφρασμένος / εκπεφρασμένος, active εκφράζω)

ekfrázomai (romanization)
εκφράστηκα (past)
εκφράσθηκα (past)
εκφρασμένος (participle passive perfect)
εκπεφρασμένος (participle passive perfect)
εκφράζω (active)

εκ‧φρά‧ζο‧μαι

εκφράζω εκφράζω#Greek

passive of εκφράζω (ekfrázo): to express oneself


έμπλεξα

head

έμπλεξα • (émplexa)

el-verb-form

έμπλεξα • (émplexa)

μπλέκω μπλέκω#Greek

1st person singular simple past form of μπλέκω (bléko).


εκφράσθηκα

head

εκφράσθηκα • (ekfrásthika)

el-verb-form

εκφράσθηκα • (ekfrásthika)

εκ‧φρά‧σθη‧κα

1st person singular simple past form of εκφράζομαι (ekfrázomai) passive of εκφράζω.

εκφράστηκα εκφράστηκα#Greek

(more formal) formal variant of εκφράστηκα (ekfrástika)


μπλέκομαι

head

μπλέκομαι • (blékomai)

el-verb

μπλέκομαι • (blékomai) passive (past μπλέχτηκα, ppp μπλεγμένος, active μπλέκω)

blékomai (romanization)
μπλέχτηκα (past)
μπλεγμένος (participle passive perfect)
μπλέκω (active)

μπλέκω μπλέκω#Greek


έκφρασα

head

έκφρασα • (ékfrasa)

el-verb-form

έκφρασα • (ékfrasa)

Alternative form: εξέφρασα (exéfrasa), with internal augment, more formal but common

εκφράζω εκφράζω#Greek

(less formal) 1st person singular simple past indicative active form of εκφράζω (ekfrázo).


εξέφρασα

head

εξέφρασα • (exéfrasa)

el-verb-form

εξέφρασα • (exéfrasa)

Alternative form: έκφρασα (ékfrasa), without internal augment

εκφράζω εκφράζω#Greek

(more formal, but common) 1st person singular simple past indicative active form of εκφράζω (ekfrázo).

more formal; but common; more formal; but common


εκφράζω

head

εκφράζω • (ekfrázo)

el-verb

εκπεφρασμένος

εκφράζω • (ekfrázo) (past εξέφρασα/έκφρασα, passive εκφράζομαι, p‑past εκφράστηκα, ppp εκφρασμένος / εκπεφρασμένος)

ekfrázo (romanization)
εξέφρασα (past)
έκφρασα (past)
εκφράζομαι (passive)
εκφράστηκα (passive past)
εκφρασμένος (participle passive perfect)
εκπεφρασμένος (participle passive perfect)
εκφράζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκφράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκφράζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκφραστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκφρασθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκφράζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκφράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκφράζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκφραστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκφρασθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκφράζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκφράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκφράζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκφραστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκφρασθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκφράζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκφράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκφραζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκφραστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκφρασθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκφράζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκφράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκφράζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκφραζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκφραστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκφρασθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκφράζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκφράζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκφράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκφράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκφράζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκφραστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκφραστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκφρασθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκφρασθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξέφραζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκφραζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέφρασα (active first-person indicative past perfective singular)
έκφρασα (active first-person indicative past perfective singular)
εκφραζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκφραζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκφράστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκφράσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξέφραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκφραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέφρασες (active indicative past perfective second-person singular)
έκφρασες (active indicative past perfective second-person singular)
εκφραζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκφραζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκφράστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκφράσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξέφραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκφραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέφρασε (active indicative past perfective singular third-person)
έκφρασε (active indicative past perfective singular third-person)
εκφραζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκφραζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκφράστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκφράσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκφράζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκφράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκφραζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκφραστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκφρασθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκφράζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκφράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκφραζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκφραστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκφρασθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξέφραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκφράζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκφράζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκφραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέφρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκφράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκφράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
έκφρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκφράζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκφραζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκφράστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκφραστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκφραστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
εκφράσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκφρασθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκφρασθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκφράζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκφράσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκφράζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκφραστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκφρασθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έκφραζε (active imperative imperfective second-person singular)
έκφρασε (active imperative perfective second-person singular)
εκφράσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκφράζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκφράστε (active imperative perfective plural second-person)
εκφράζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκφραστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκφρασθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκφράζοντας (active participle present)
εκφραζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκφράσει (active participle past)
εκφρασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{εκπεφρασμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
εκφράσει (active infinitive-aorist)
εκφραστεί (infinitive-aorist passive)
εκφρασθεί (infinitive-aorist passive)

Δεν ξέρω καλά αγγλικά και δυσκολεύομαι να εκφραστώ.

I don't know English well and I have difficulty to express myself.

Den xéro kalá angliká kai dyskolévomai na ekfrastó.

Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς το συμβούλιο.

I would like to express my gratitude to the board.

Tha íthela na ekfráso tin evgnomosýni mou pros to symvoúlio.


μπλέκω

head

μπλέκω • (bléko)

el-verb

μπλέκω • (bléko) (past έμπλεξα, passive μπλέκομαι, p‑past μπλέχτηκα, ppp μπλεγμένος)

bléko (romanization)
έμπλεξα (past)
μπλέκομαι (passive)
μπλέχτηκα (passive past)
μπλεγμένος (participle passive perfect)
μπλέκω (active first-person imperfective indicative present singular)
μπλέξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μπλέκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μπλεχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μπλέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μπλέξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μπλέκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μπλεχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μπλέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
μπλέξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μπλέκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μπλεχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μπλέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μπλέξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μπλεκόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μπλεχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μπλέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μπλέξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μπλέκεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μπλεκόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μπλεχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μπλέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μπλέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μπλέξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπλέξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπλέκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μπλεχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μπλεχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έμπλεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έμπλεξα (active first-person indicative past perfective singular)
μπλεκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μπλεκόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μπλέχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έμπλεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έμπλεξες (active indicative past perfective second-person singular)
μπλεκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μπλεκόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μπλέχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έμπλεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έμπλεξε (active indicative past perfective singular third-person)
μπλεκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μπλεκότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μπλέχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μπλέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μπλέξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μπλεκόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μπλεχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μπλέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μπλέξατε (active indicative past perfective plural second-person)
μπλεκόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μπλεχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έμπλεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπλέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπλέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έμπλεξαν (active indicative past perfective plural third-person)
μπλέξαν (active indicative past perfective plural third-person)
μπλέξανε (active indicative past perfective plural third-person)
μπλέκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μπλεκόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μπλέχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μπλεχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μπλεχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μπλέκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μπλέξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μπλέκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μπλεχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μπλέκε (active imperative imperfective second-person singular)
μπλέξε (active imperative perfective second-person singular)
μπλέχ' (active imperative perfective second-person singular)
μπλέξου (imperative passive perfective second-person singular)
μπλέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
μπλέξτε (active imperative perfective plural second-person)
μπλέχτε (active imperative perfective plural second-person)
μπλέκεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μπλεχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μπλέκοντας (active participle present)
έχοντας μπλέξει (active participle past)
μπλεγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μπλέξει (active infinitive-aorist)
μπλεχτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek ἐμπλέκω (emplékō) (< ἐμ- (em-) < ἐν- (en-) + πλέκω (plékō)) with deletion of the arctic unstressed vowel.

Μπλέχτηκαν τα μαλλιά μου στο κουμπί.

Έμπλεξε με κακές παρέες.

Τα έχεις μπλέξει στο μυαλό σου και είσαι μπερδεμένος.

You have them (issues) mixed in your mind and you are confused.

Ta écheis bléxei sto myaló sou kai eísai berdeménos.


πολεμήσει

head

πολεμήσει • (polemísei)

el-verb-form

πολεμήσει • (polemísei)

πο‧λε‧μή‧σει

πολεμάω πολεμάω#Greek

πολεμώ πολεμώ#Greek

3rd person singular dependent active form of πολεμάω (polemáo) and πολεμώ (polemó).

πολεμάω πολεμάω#Greek

πολεμώ πολεμώ#Greek

Active nonfinite form of πολεμάω (polemáo) and πολεμώ (polemó)


ρυμουλκήθηκα

head

ρυμουλκήθηκα • (rymoulkíthika)

el-verb-form

ρυμουλκήθηκα • (rymoulkíthika)

ρυμουλκούμαι ρυμουλκούμαι#Greek

ρυμουλκώ ρυμουλκώ#Greek

1st person singular simple past passive form of ρυμουλκούμαι (rymoulkoúmai) passive of ρυμουλκώ.


ρυμουλκούμαι

head

ρυμουλκούμαι • (rymoulkoúmai)

el-verb

ρυμουλκήθηκα

ρυμουλκημένος

ρυμουλκούμαι • (rymoulkoúmai) passive (past ρυμουλκήθηκα, ppp ρυμουλκημένος, active ρυμουλκώ)

rymoulkoúmai (romanization)
ρυμουλκήθηκα (past)
ρυμουλκημένος (participle passive perfect)
ρυμουλκώ (active)

ρυμουλκώ ρυμουλκώ#Greek


αρτύνω

head

αρτύνω • (artýno)

el-verb

αρτύνω • (artýno)

αρταίνω αρταίνω#Greek


αρτύζω

head

αρτύζω • (artýzo)

el-verb

αρτύζω • (artýzo)

αρταίνω αρταίνω#Greek


αρχάισα

head

αρχάισα • (archáisa)

el-verb-form

αρχάισα • (archáisa)

αρχαΐζω αρχαΐζω#Greek

1st person singular simple past form of αρχαΐζω (archaḯzo).


αρχαΐζω

head

αρχαΐζω • (archaḯzo)

el-verb

αρχαΐζω • (archaḯzo) (past αρχάισα)


αρχηγεύω

head

αρχηγεύω • (archigévo)

el-verb

αρχηγεύω • (archigévo)


σουρώνω

head

σουρώνω • (souróno)

el-verb

σουρώνω • (souróno) (past σούρωσα, passive σουρώνομαι, p‑past σουρώθηκα, ppp σουρωμένος)

souróno (romanization)
σούρωσα (past)
σουρώνομαι (passive)
σουρώθηκα (passive past)
σουρωμένος (participle passive perfect)