πλαγιάζω

head

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλάγιασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλάγιασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλάγιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλάγιασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλάγιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλάγιασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλάγιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλάγιασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλάγιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλάγιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλάγιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλάγιασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.


πλαγιάζω

head

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλαγίασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλαγίασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλαγίασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλαγίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλαγίασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλαγίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλαγίασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλαγίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλαγίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλαγίασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(grammar, syntax, linguistics, transitive) to use indirect speech


χαροποίησα

head

χαροποίησα • (charopoíisa)

el-verb-form

χαροποίησα • (charopoíisa)

χα‧ρο‧ποί‧η‧σα

χαροποιώ χαροποιώ#Greek

1st person singular simple past form of χαροποιώ (charopoió).


χαροποιώ

head

χαροποιώ • (charopoió)

el-verb

χαροποιώ • (charopoió) (past χαροποίησα, passive —)

charopoió (romanization)
χαροποίησα (past)
χαροποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
χαροποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαροποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
χαροποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαροποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
χαροποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαροποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαροποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαροποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαροποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαροποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαροποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαροποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαροποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαροποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χαροποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
χαροποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χαροποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
χαροποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χαροποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
χαροποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαροποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαροποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαροποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαροποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαροποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαροποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαροποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαροποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα χαροποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαροποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
χαροποίησε (active imperative perfective second-person singular)
χαροποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
χαροποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
χαροποιώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας χαροποιήσει (active indeclinable participle perfect)
χαροποιήσει (infinitive-aorist)


'χα

Να ’χα τη δύναμη, θα το έκανα.

είχα είχα#Greek


'χουμε

Το ’χουμε ξαναδεί το έργο αυτό.

έχουμε έχουμε#Greek

Contraction of έχουμε (échoume, “we had”).


'χες

Το ’χες πει, όμως.

είχες είχες#Greek

Contraction of είχες (eíches, “you had”).


'χαν

Τα ’χαν ξοδέψει τα λεφτά όταν έγινε αυτό.

They'd spent the money when that happened.

Ta ’chan xodépsei ta leftá ótan égine aftó.

είχαν είχαν#Greek

Contraction of είχαν (eíchan, “they had”).


'χατε

Να ’χατε λεφτά, όλα καλά θα ήταν.

If you had money, everything would be fine.

είχατε είχατε#Greek

Contraction of είχατε (eíchate, “you had”).


'χαμε

Να ’χαμε εκατομμύρια, καλά θα ’μασταν.

Na ’chame ekatommýria, kalá tha ’mastan.

είχαμε είχαμε#Greek

Contraction of είχαμε (eíchame, “we had”).


'χε

Μου ’χε πει, αλλά ξέχασα τώρα.
Mou ’che pei, allá xéchasa tóra.
He’d told me, but I’ve forgotten now.

είχε είχε#Greek

Contraction of είχε (eíche, “he/she/it had”).


σοβαρολογώ

head

σοβαρολογώ • (sovarologó)

el-verb

σοβαρολογούσα

σοβαρολογώ • (sovarologó) (imperfect σοβαρολογούσα, passive —) found only in the imperfective tenses

sovarologó (romanization)
σοβαρολογούσα (imperfect)
σοβαρολογώ (active first-person imperfective indicative present singular)
σοβαρολογούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα σοβαρολογώ (active first-person future imperfective indicative singular)
σοβαρολογείς (active imperfective indicative present second-person singular)
σοβαρολογούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα σοβαρολογείς (active future imperfective indicative second-person singular)
σοβαρολογεί (active imperfective indicative present singular third-person)
σοβαρολογούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα σοβαρολογεί (active future imperfective indicative singular third-person)
σοβαρολογούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σοβαρολογούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα σοβαρολογούμε (active first-person future imperfective indicative plural)
σοβαρολογείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
σοβαρολογούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα σοβαρολογείτε (active future imperfective indicative plural second-person)
σοβαρολογούν (active imperfective indicative plural present third-person)
σοβαρολογούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σοβαρολογούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σοβαρολογούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα σοβαρολογούν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα σοβαρολογούνε (active future imperfective indicative plural third-person)
σοβαρολογείτε (active imperative imperfective plural second-person)
σοβαρολογώντας (participle present)

σο‧βα‧ρο‧λο‧γώ

σοβαρός (sovarós, “serious”) + λέγω (légo, “to say”). First attested 1894.

compound

Θα μας αφήσεις εδώ μόνους μας; Σοβαρολογείς τώρα;

You're going to leave us here on our own? Are you serious?

Tha mas afíseis edó mónous mas? Sovarologeís tóra?

Δεν πιστεύω να σοβαρολογούσε όταν είπε ότι θα αγοράσει νέο αμάξι;

He wasn't serious when he said he was going to buy a new car, was he?

Den pistévo na sovarologoúse ótan eípe óti tha agorásei néo amáxi?

(intransitive) to be serious, be for real (talk seriously and not be joking)


σκοτώθηκα

head

σκοτώθηκα • (skotóthika)

el-verb-form

σκοτώθηκα • (skotóthika)

σκοτώνομαι σκοτώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of σκοτώνομαι (skotónomai).


αλληλοπαντρεύτηκα

head

αλληλοπαντρεύτηκα • (allilopantréftika)

el-verb-form

αλληλοπαντρεύτηκα • (allilopantréftika)

αλληλοπαντρεύομαι αλληλοπαντρεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοπαντρεύομαι (allilopantrévomai).


αλληλοσκοτώθηκα

head

αλληλοσκοτώθηκα • (alliloskotóthika)

el-verb-form

αλληλοσκοτώθηκα • (alliloskotóthika)

αλληλοσκοτώνομαι αλληλοσκοτώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοσκοτώνομαι (alliloskotónomai).


αλληλοσπαράχτηκα

head

αλληλοσπαράχτηκα • (allilosparáchtika)

el-verb-form

αλληλοσπαράχτηκα • (allilosparáchtika)

αλληλοσπαράζομαι αλληλοσπαράζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοσπαράζομαι (allilosparázomai).


σπαράχτηκα

head

σπαράχτηκα • (sparáchtika)

el-verb-form

σπαράχτηκα • (sparáchtika)

σπαράζομαι σπαράζομαι#Greek

1st person singular simple past form of σπαράζομαι (sparázomai).


σπάραξα

head

σπάραξα • (spáraxa)

el-verb-form

σπάραξα • (spáraxa)

σπαράζω σπαράζω#Greek

1st person singular simple past form of σπαράζω (sparázo).


αλληλοπαντρεύομαι

head

αλληλοπαντρεύομαι • (allilopantrévomai)

el-verb

αλληλοπαντρεύτηκα

αλληλοπαντρεύομαι • (allilopantrévomai) deponent (past αλληλοπαντρεύτηκα)

allilopantrévomai (romanization)
αλληλοπαντρεύτηκα (past)


αλληλοσκοτώνομαι

head

αλληλοσκοτώνομαι • (alliloskotónomai)

el-verb

αλληλοσκοτώθηκα

αλληλοσκοτώνομαι • (alliloskotónomai) deponent (past αλληλοσκοτώθηκα)

alliloskotónomai (romanization)
αλληλοσκοτώθηκα (past)


σπαράζομαι

head

σπαράζομαι • (sparázomai)

el-verb

σπαράζομαι • (sparázomai) passive (past σπαράχτηκα, active σπαράζω)

sparázomai (romanization)
σπαράχτηκα (past)
σπαράζω (active)

σπαράζω σπαράζω#Greek


σκοτώνομαι

head

σκοτώνομαι • (skotónomai)

el-verb

σκοτώνομαι • (skotónomai) passive (past σκοτώθηκα, active σκοτώνω)

skotónomai (romanization)
σκοτώθηκα (past)
σκοτώνω (active)

Ο Γιάννης σκοτώθηκε.

Θα σκοτωθείς εκεί!

σκοτώνω σκοτώνω#Greek


αλληλοσπαράζομαι

head

αλληλοσπαράζομαι • (allilosparázomai)

el-verb

αλληλοσπαράχτηκα

αλληλοσπαράζομαι • (allilosparázomai) deponent (past αλληλοσπαράχτηκα)

allilosparázomai (romanization)
αλληλοσπαράχτηκα (past)


αλληλοσυνέδεσα

head

αλληλοσυνέδεσα • (allilosynédesa)

el-verb-form

αλληλοσυνέδεσα • (allilosynédesa)

αλληλοσυνδέω αλληλοσυνδέω#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοσυνδέω (allilosyndéo).


αλληλοσυνδέω

head

αλληλοσυνδέω • (allilosyndéo)

el-verb

αλληλοσυνέδεσα

αλληλοσυνδέω • (allilosyndéo) (past αλληλοσυνέδεσα)

allilosyndéo (romanization)
αλληλοσυνέδεσα (past)


αλληλοτρώγομαι

head

αλληλοτρώγομαι • (allilotrógomai)

el-verb

αλληλοτρώγομαι • (allilotrógomai) deponent


σπαράζω

head

σπαράζω • (sparázo)

el-verb

σπαράζω • (sparázo) (past σπάραξα, passive σπαράζομαι)

sparázo (romanization)
σπάραξα (past)
σπαράζομαι (passive)
σπαράζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σπαράξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σπαράζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σπαραχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σπαράζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σπαράξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σπαράζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σπαραχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σπαράζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σπαράξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σπαράζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σπαραχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σπαράζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σπαράξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σπαραζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σπαραχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σπαράζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σπαράξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σπαράζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σπαραζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σπαραχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σπαράζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σπαράζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σπαράξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σπαράξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σπαράζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σπαραχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σπαραχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σπάραζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σπάραξα (active first-person indicative past perfective singular)
σπαραζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σπαραζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σπαράχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σπάραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σπάραξες (active indicative past perfective second-person singular)
σπαραζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σπαραζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σπαράχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σπάραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σπάραξε (active indicative past perfective singular third-person)
σπαραζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σπαραζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σπαράχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σπαράζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σπαράξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σπαραζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σπαραχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σπαράζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σπαράξατε (active indicative past perfective plural second-person)
σπαραζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σπαραχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σπάραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σπαράζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σπαράζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σπάραξαν (active indicative past perfective plural third-person)
σπαράξαν (active indicative past perfective plural third-person)
σπαράξανε (active indicative past perfective plural third-person)
σπαράζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σπαραζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σπαράχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σπαραχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σπαραχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σπαράζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σπαράξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σπαράζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σπαραχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σπάραζε (active imperative imperfective second-person singular)
σπάραξε (active imperative perfective second-person singular)
σπαράξου (imperative passive perfective second-person singular)
σπαράζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σπαράξτε (active imperative perfective plural second-person)
σπαράζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σπαραχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σπαράζοντας (active participle present)
έχοντας σπαράξει (active participle past)
σπαραγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σπαράξει (active infinitive-aorist)
σπαραχτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek σπαράζω (sparázō), from Ancient Greek σπαράσσω (sparássō).

inh+

(transitive) to tear to pieces, to rend, to lacerate

(intransitive) to break (to be crushed, or overwhelmed with sorrow or grief)

(transitive) to break, to rend (:heart, soul)


αλληλοσυγκρουόμενος

head

αλληλοσυγκρουόμενη

αλληλοσυγκρουόμενο

αλληλοσυγκρουόμενος • (allilosygkrouómenos) m (feminine αλληλοσυγκρουόμενη, neuter αλληλοσυγκρουόμενο)

el-part

αλληλοσυγκρουόμεν

allilosygkrouómenos (romanization)
αλληλοσυγκρουόμενη (feminine)
αλληλοσυγκρουόμενο (neuter)
αλληλοσυγκρουόμενος (masculine nominative singular)
αλληλοσυγκρουόμενη (feminine nominative singular)
αλληλοσυγκρουόμενο (neuter nominative singular)
αλληλοσυγκρουόμενοι (masculine nominative plural)
αλληλοσυγκρουόμενες (feminine nominative plural)
αλληλοσυγκρουόμενα (neuter nominative plural)
αλληλοσυγκρουόμενου (genitive masculine singular)
αλληλοσυγκρουόμενης (feminine genitive singular)
αλληλοσυγκρουόμενου (genitive neuter singular)
αλληλοσυγκρουόμενων (genitive masculine plural)
αλληλοσυγκρουόμενων (feminine genitive plural)
αλληλοσυγκρουόμενων (genitive neuter plural)
αλληλοσυγκρουόμενο (accusative masculine singular)
αλληλοσυγκρουόμενη (accusative feminine singular)
αλληλοσυγκρουόμενο (accusative neuter singular)
αλληλοσυγκρουόμενους (accusative masculine plural)
αλληλοσυγκρουόμενες (accusative feminine plural)
αλληλοσυγκρουόμενα (accusative neuter plural)
αλληλοσυγκρουόμενε (masculine singular vocative)
αλληλοσυγκρουόμενη (feminine singular vocative)
αλληλοσυγκρουόμενο (neuter singular vocative)
αλληλοσυγκρουόμενοι (masculine plural vocative)
αλληλοσυγκρουόμενες (feminine plural vocative)
αλληλοσυγκρουόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αλληλοσυγκρουόμεν

el-decl-adj-a

αλληλοσυγκρουόμεν

el-decl-adj-positive

Declension of αλληλοσυγκρουόμενος

αλληλοσυγκρουόμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

αλληλοσυγκρουόμεν

el-decl-adj-table

αλληλοσυγκρουόμενος •

αλληλοσυγκρουόμενη •

αλληλοσυγκρουόμενο •

αλληλοσυγκρουόμενοι •

αλληλοσυγκρουόμενες •

αλληλοσυγκρουόμενα •

αλληλοσυγκρουόμενου •

αλληλοσυγκρουόμενης •

αλληλοσυγκρουόμενου •

αλληλοσυγκρουόμενων •

αλληλοσυγκρουόμενων •

αλληλοσυγκρουόμενων •

αλληλοσυγκρουόμενο •

αλληλοσυγκρουόμενη •

αλληλοσυγκρουόμενο •

αλληλοσυγκρουόμενους •

αλληλοσυγκρουόμενες •

αλληλοσυγκρουόμενα •

αλληλοσυγκρουόμενε •

αλληλοσυγκρουόμενη •

αλληλοσυγκρουόμενο •

αλληλοσυγκρουόμενοι •

αλληλοσυγκρουόμενες •

αλληλοσυγκρουόμενα •

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧μενος

Present participle of αλληλοσυγκρούομαι (allilosygkroúomai) (passive voice) (“to collide, conflict with each other”), a deponent verb.

participle of

αλληλοσυγκρούομαι


αλληλοϋποστηρίζομαι

el-verb

αλληλοϋποστηρίζομαι • (alliloÿpostirízomai) deponent

alliloÿpostirízomai (romanization)
αλληλοϋποστηρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αλληλοϋποστηριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλληλοϋποστηρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αλληλοϋποστηριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλληλοϋποστηρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αλληλοϋποστηριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλληλοϋποστηριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αλληλοϋποστηριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλληλοϋποστηρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλληλοϋποστηριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλληλοϋποστηριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλληλοϋποστηρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αλληλοϋποστηριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλληλοϋποστηριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλληλοϋποστηριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλληλοϋποστηριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλληλοϋποστηρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλληλοϋποστηριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλληλοϋποστηριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλληλοϋποστηρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλληλοϋποστηριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλληλοϋποστηριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλληλοϋποστηρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλληλοϋποστηριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αλληλοϋποστηριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλληλοϋποστηριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αλληλοϋποστηριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλληλοϋποστηρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αλληλοϋποστηριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αλληλοϋποστηρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλληλοϋποστηριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλληλοϋποστηριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αλληλοϋποστηρίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αλληλοϋποστηριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αλληλοϋποστηρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αλληλοϋποστηρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αλληλοϋποστηριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλληλοϋποστηριζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
αλληλοϋποστηριστεί (infinitive-aorist passive)

From αλληλο- (allilo-) + υποστηρίζω (ypostirízo).


αλλοιώσεις

head

αλλοιώσεις • (alloióseis)

el-verb-form

αλλοιώσεις • (alloióseis)

αλ‧λοι‧ώ‧σεις

αλλοιώνω αλλοιώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αλλοιώνω (alloióno).


αλλοτριώνω

head

αλλοτριώνω • (allotrióno)

el-verb

αλλοτριώνομαι

αλλοτριώνω • (allotrióno) (past αλλοτρίωσα, passive αλλοτριώνομαι)

allotrióno (romanization)
αλλοτρίωσα (past)
αλλοτριώνομαι (passive)

to expropriate, embezzle (steal property or money)


χαλνώ

head

χαλνώ • (chalnó)

el-verb

χαλνώ • (chalnó) / χαλνάω (past χάλασα, passive —, ppp χαλασμένος)

chalnó (romanization)
χάλασα (past)
χαλασμένος (participle passive perfect)
χαλνάω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαλνώ (χαλάω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
χαλάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαλνάς (active imperfective indicative present second-person singular)
χαλάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαλνάει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαλνά (active imperfective indicative present singular third-person)
χαλάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαλνάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαλνούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαλάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαλνάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαλάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαλνάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλνάν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλνούν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλνούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαλάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαλάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαλνούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χάλναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χάλασα (active first-person indicative past perfective singular)
χαλνούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χάλναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χάλασες (active indicative past perfective second-person singular)
χαλνούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χάλναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χάλασε (active indicative past perfective singular third-person)
χαλνούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαλνάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαλάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαλνούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαλνάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαλάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαλνούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαλνούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χάλναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαλνάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
χάλασαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαλάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαλάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα χαλνάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαλνώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαλάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
χάλνα (active imperative imperfective second-person singular)
χάλναγε (active imperative imperfective second-person singular)
χάλασε (active imperative perfective second-person singular)
χάλνα (active imperative perfective second-person singular)
χαλνάτε (active imperative imperfective plural second-person)
χαλάστε (active imperative perfective plural second-person)
χαλνώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας χαλάσει (active indeclinable participle perfect)
χαλασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
χαλάσει (infinitive-aorist)

χαλώ χαλώ#Greek

χαλάω χαλάω#Greek

Rare form of χαλώ (chaló)., variant of χαλάω (chaláo)


προηγούμενος

head

προηγούμενος • (proïgoúmenos) m (feminine προηγούμενη, neuter προηγούμενο)

proïgoúmenos (romanization)
προηγούμενη (feminine)
προηγούμενο (neuter)
προηγούμενος (masculine nominative singular)
προηγούμενη (feminine nominative singular)
προηγούμενο (neuter nominative singular)
προηγούμενοι (masculine nominative plural)
προηγούμενες (feminine nominative plural)
προηγούμενα (neuter nominative plural)
προηγούμενου (genitive masculine singular)
προηγούμενης (feminine genitive singular)
προηγούμενου (genitive neuter singular)
προηγούμενων (genitive masculine plural)
προηγούμενων (feminine genitive plural)
προηγούμενων (genitive neuter plural)
προηγούμενο (accusative masculine singular)
προηγούμενη (accusative feminine singular)
προηγούμενο (accusative neuter singular)
προηγούμενους (accusative masculine plural)
προηγούμενες (accusative feminine plural)
προηγούμενα (accusative neuter plural)
προηγούμενε (masculine singular vocative)
προηγούμενη (feminine singular vocative)
προηγούμενο (neuter singular vocative)
προηγούμενοι (masculine plural vocative)
προηγούμενες (feminine plural vocative)
προηγούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of προηγούμενος

el-decl-adj-table

προηγούμενος •

προηγούμενη •

προηγούμενο •

προηγούμενοι •

προηγούμενες •

προηγούμενα •

προηγούμενου •

προηγούμενης •

προηγούμενου •

προηγούμενων •

προηγούμενων •

προηγούμενων •

προηγούμενο •

προηγούμενη •

προηγούμενο •

προηγούμενους •

προηγούμενες •

προηγούμενα •

προηγούμενε •

προηγούμενη •

προηγούμενο •

προηγούμενοι •

προηγούμενες •

προηγούμενα •

προ‧η‧γού‧με‧νος

Present participle of προηγούμαι (proïgoúmai), a verb without active forms. Also substantivised. From Ancient Greek προηγούμενος (proēgoúmenos), present participle of προηγέομαι / προηγοῦμαι (proēgoûmai).

der

προηγούμενος


αρμύρισα

head

αρμύρισα • (armýrisa)

el-verb-form

αρμύρισα • (armýrisa)

αρμυρίζω αρμυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αρμυρίζω (armyrízo).


αλμύρισα

head

αλμύρισα • (almýrisa)

el-verb-form

αλμύρισα • (almýrisa)

αλμυρίζω αλμυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αλμυρίζω (almyrízo).


αρμυρίζω

head

αρμυρίζω • (armyrízo)

el-verb

αρμυρίζω • (armyrízo) (past αρμύρισα)

αλμυρίζω αλμυρίζω#Greek


αλμυρίζω

head

αλμυρίζω • (almyrízo)

el-verb

αλμυρίζω • (almyrízo) (past αλμύρισα)


μπαλώνω

head

μπαλώνω • (balóno)

el-verb

μπαλώνω • (balóno) (past μπάλωσα, passive μπαλώνομαι, p‑past μπαλώθηκα, ppp μπαλωμένος)

balóno (romanization)
μπάλωσα (past)
μπαλώνομαι (passive)
μπαλώθηκα (passive past)
μπαλωμένος (participle passive perfect)
μπαλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
μπαλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μπαλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μπαλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μπαλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μπαλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μπαλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μπαλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μπαλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
μπαλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μπαλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μπαλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μπαλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μπαλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μπαλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μπαλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μπαλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μπαλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μπαλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μπαλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μπαλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μπαλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μπαλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μπαλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπαλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπαλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μπαλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μπαλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μπάλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μπάλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
μπαλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μπαλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μπαλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μπάλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μπάλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
μπαλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μπαλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μπαλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μπάλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μπάλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
μπαλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μπαλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μπαλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μπαλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μπαλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μπαλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μπαλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μπαλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μπαλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
μπαλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μπαλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μπάλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπαλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπαλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπάλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μπαλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μπαλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
μπαλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μπαλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μπαλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μπαλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μπαλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μπαλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μπαλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μπαλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μπαλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μπάλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
μπάλωσε (active imperative perfective second-person singular)
μπαλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
μπαλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
μπαλώστε (active imperative perfective plural second-person)
μπαλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μπαλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μπαλώνοντας (active participle present)
έχοντας μπαλώσει (active participle past)
μπαλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μπαλώσει (active infinitive-aorist)
μπαλωθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ἐμπαλώνω (empalṓnō), from Ancient Greek ἐμβάλλω (embállō) retaining pronunciation [mb] of <μβ> + -ώνω (suffix for verbs).


σκεπάζω

head

σκεπάζω • (skepázo)

el-verb

σκεπάζω • (skepázo) (past σκέπασα, passive σκεπάζομαι)

skepázo (romanization)
σκέπασα (past)
σκεπάζομαι (passive)

From Koine Greek σκεπάζω (skepázō), from Ancient Greek σκέπω (sképō).

(transitive) to cover (put a cover over)

πολλά μέτρα χιόνι σκέπασαν την αυλή

(intransitive) to cover up, to cover (be a cover over)


λύγισα

head

λύγισα • (lýgisa)

el-verb-form

λύγισα • (lýgisa)

λυγίζω λυγίζω#Greek

1st person singular simple past form of λυγίζω (lygízo).


λυγίζω

head

λυγίζω • (lygízo)

el-verb

λυγίζω • (lygízo) (past λύγισα)

From Ancient Greek λύγος (lúgos, “flexible twig”).


αλύχτησα

head

αλύχτησα • (alýchtisa)

el-verb-form

αλύχτησα • (alýchtisa)

αλυχτώ αλυχτώ#Greek

1st person singular simple past form of αλυχτώ (alychtó).


αλυχτάω

head

αλυχτάω • (alychtáo)

el-verb

αλυχτάω • (alychtáo) (past αλύχτησα)

αλυχτώ αλυχτώ#Greek


αλυχτώ

head

αλυχτώ • (alychtó)

el-verb

αλυχτώ • (alychtó) (past αλύχτησα)

From Ancient Greek ὑλακτῶ (hulaktô) (contraction of ὑλακτέω (hulaktéō)) with metathesis.


αλφαδιάζω

head

αλφαδιάζω • (alfadiázo)

el-verb

αλφαδιάζομαι

αλφαδιάζω • (alfadiázo) (past αλφάδιασα, passive αλφαδιάζομαι)

alfadiázo (romanization)
αλφάδιασα (past)
αλφαδιάζομαι (passive)
αλφαδιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αλφαδιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αλφαδιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αλφαδιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλφαδιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αλφαδιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αλφαδιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αλφαδιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλφαδιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αλφαδιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αλφαδιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αλφαδιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλφαδιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αλφαδιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αλφαδιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αλφαδιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλφαδιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αλφαδιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αλφαδιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλφαδιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλφαδιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλφαδιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αλφαδιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αλφαδιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλφαδιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλφαδιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αλφαδιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλφαδιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλφάδιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλφάδιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αλφαδιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλφαδιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλφαδιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλφάδιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλφάδιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αλφαδιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλφαδιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλφαδιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλφάδιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλφάδιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αλφαδιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλφαδιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλφαδιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλφαδιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αλφαδιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αλφαδιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αλφαδιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλφαδιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αλφαδιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αλφαδιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αλφαδιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλφάδιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλφαδιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλφαδιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλφάδιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλφαδιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλφαδιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αλφαδιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αλφαδιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αλφαδιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλφαδιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλφαδιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αλφαδιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αλφαδιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αλφαδιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αλφαδιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλφάδιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αλφάδιασε (active imperative perfective second-person singular)
αλφαδιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αλφαδιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αλφαδιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αλφαδιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αλφαδιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλφαδιάζοντας (active participle present)
έχοντας αλφαδιάσει (active participle past)
αλφαδιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αλφαδιάσει (active infinitive-aorist)
αλφαδιαστεί (infinitive-aorist passive)

αλ‧φα‧διά‧ζω

From αλφάδ(ι) (“spirit level”) + -ιάζω (suffix for verbs), pronounced with synizesis: /ˈʝazo/ and not /i.ˈazo/.


αλυσοδεμένος

head

αλυσοδεμένος • (alysodeménos) m (feminine αλυσοδεμένη, neuter αλυσοδεμένο)

alysodeménos (romanization)
αλυσοδεμένη (feminine)
αλυσοδεμένο (neuter)
αλυσοδεμένος (masculine nominative singular)
αλυσοδεμένη (feminine nominative singular)
αλυσοδεμένο (neuter nominative singular)
αλυσοδεμένοι (masculine nominative plural)
αλυσοδεμένες (feminine nominative plural)
αλυσοδεμένα (neuter nominative plural)
αλυσοδεμένου (genitive masculine singular)
αλυσοδεμένης (feminine genitive singular)
αλυσοδεμένου (genitive neuter singular)
αλυσοδεμένων (genitive masculine plural)
αλυσοδεμένων (feminine genitive plural)
αλυσοδεμένων (genitive neuter plural)
αλυσοδεμένο (accusative masculine singular)
αλυσοδεμένη (accusative feminine singular)
αλυσοδεμένο (accusative neuter singular)
αλυσοδεμένους (accusative masculine plural)
αλυσοδεμένες (accusative feminine plural)
αλυσοδεμένα (accusative neuter plural)
αλυσοδεμένε (masculine singular vocative)
αλυσοδεμένη (feminine singular vocative)
αλυσοδεμένο (neuter singular vocative)
αλυσοδεμένοι (masculine plural vocative)
αλυσοδεμένες (feminine plural vocative)
αλυσοδεμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αλυσοδεμένος

el-decl-adj-table

αλυσοδεμένος •

αλυσοδεμένη •

αλυσοδεμένο •

αλυσοδεμένοι •

αλυσοδεμένες •

αλυσοδεμένα •

αλυσοδεμένου •

αλυσοδεμένης •

αλυσοδεμένου •

αλυσοδεμένων •

αλυσοδεμένων •

αλυσοδεμένων •

αλυσοδεμένο •

αλυσοδεμένη •

αλυσοδεμένο •

αλυσοδεμένους •

αλυσοδεμένες •

αλυσοδεμένα •

αλυσοδεμένε •

αλυσοδεμένη •

αλυσοδεμένο •

αλυσοδεμένοι •

αλυσοδεμένες •

αλυσοδεμένα •

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νος

Perfect participle of αλυσοδένομαι (alysodénomai), passive voice of αλυσοδένω (“to chain”).

participle of

αλυσοδένομαι


αλώνισα

head

αλώνισα • (alónisa)

el-verb-form

αλώνισα • (alónisa)

αλωνίζω αλωνίζω#Greek

1st person singular simple past form of αλωνίζω (alonízo).


αλωνίστηκα

head

αλωνίστηκα • (alonístika)

el-verb-form

αλωνίστηκα • (alonístika)

αλωνίζομαι αλωνίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλωνίζομαι (alonízomai).


αλωνίζομαι

head

αλωνίζομαι • (alonízomai)

el-verb

αλωνίζομαι • (alonízomai) passive (past αλωνίστηκα, active αλωνίζω)

alonízomai (romanization)
αλωνίστηκα (past)
αλωνίζω (active)

αλωνίζω αλωνίζω#Greek


αλωνίζω

head

αλωνίζω • (alonízo)

el-verb

αλωνίζω • (alonízo) (past αλώνισα, passive αλωνίζομαι)

alonízo (romanization)
αλώνισα (past)
αλωνίζομαι (passive)


βρέχομαι

head

βρέχομαι • (vréchomai)

el-verb

βρέχομαι • (vréchomai) passive (past βράχηκα, ppp βρεγμένος / βρεμένος, active βρέχω)

vréchomai (romanization)
βράχηκα (past)
βρεγμένος (participle passive perfect)
βρεμένος (participle passive perfect)
βρέχω (active)


μήνυσα

head

μήνυσα • (mínysa)

el-verb-form

μήνυσα • (mínysa)

μηνύω μηνύω#Greek

1st person singular simple past form of μηνύω (minýo).: "I sued"


αλίευσα

head

αλίευσα • (alíefsa)

el-verb-form

αλίευσα • (alíefsa)

αλιεύω αλιεύω#Greek

1st person singular simple past form of αλιεύω (aliévo).


αλιεύθηκα

head

αλιεύθηκα • (aliéfthika)

el-verb-form

αλιεύθηκα • (aliéfthika)

α‧λι‧εύ‧θη‧κα

αλιεύομαι αλιεύομαι#Greek

αλιεύω αλιεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αλιεύομαι (aliévomai) passive of αλιεύω.


αλιεύτηκα

head

αλιεύτηκα • (aliéftika)

el-verb-form

αλιεύτηκα • (aliéftika)

α‧λι‧εύ‧τη‧κα

αλιεύομαι αλιεύομαι#Greek

αλιεύω αλιεύω#Greek


αλιεύομαι

head

αλιεύομαι • (aliévomai)

el-verb

αλιεύομαι • (aliévomai) passive (past αλιεύτηκα/αλιεύθηκα, active αλιεύω)

aliévomai (romanization)
αλιεύτηκα (past)
αλιεύθηκα (past)
αλιεύω (active)

α‧λι‧εύ‧ο‧μαι

αλιεύω αλιεύω#Greek


αλιεύω

head

αλιεύω • (aliévo)

el-verb

αλιεύω • (aliévo) (past αλίευσα, passive αλιεύομαι)

aliévo (romanization)
αλίευσα (past)
αλιεύομαι (passive)
αλιεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αλιεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αλιεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αλιευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλιευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλιεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αλιεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αλιεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αλιευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλιευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλιεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αλιεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αλιεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αλιευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλιευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλιεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αλιεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αλιευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αλιευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλιευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλιεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αλιεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αλιεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλιευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλιευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλιευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλιεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αλιεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αλιεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλιεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλιεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αλιευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλιευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλιευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλιευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλίευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλίευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αλιευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλιευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλιεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλιεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλίευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλίευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αλιευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλιευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλιεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλιεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλίευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλίευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αλιευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλιευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλιεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλιεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλιεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αλιεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αλιευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αλιευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλιευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλιεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αλιεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αλιευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αλιευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλιευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλίευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλιεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλιεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλίευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλιεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλιεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αλιεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αλιευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αλιεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλιευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλιευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αλιεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλιευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλιευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αλιεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αλιεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αλιεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αλιευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αλιευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλίευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλίευσε (active imperative perfective second-person singular)
αλιεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αλιεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αλιεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αλιεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αλιευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλιευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλιεύοντας (active participle present)
αλιευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αλιεύσει (active participle past)
αλιευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αλιεύσει (active infinitive-aorist)
αλιευτεί (infinitive-aorist passive)
αλιευθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἁλιεύω (halieúō). The figurative sense, semantic loan from Italian pescare or from French pêcher.

(figuratively) to fish, search, hunt (for something)


κατέβει

head

κατέβει • (katévei)

el-verb-form

κατέβει • (katévei)

κατεβαίνω κατεβαίνω#Greek

Active nonfinite form of κατεβαίνω (katevaíno)

κατεβαίνω κατεβαίνω#Greek

3rd person singular dependent indicative active form of κατεβαίνω (katevaíno).


μπορούν

head

μπορούν • (boroún)

el-verb-form

μπορούν • (boroún)

μπορώ μπορώ#Greek

3rd person plural present form of μπορώ (boró, “to be able to”).


κάνω ό,τι μου κατέβει

head

κάνω ό,τι μου κατέβει

κάνω ό,τι μου κατέβει • (káno ó,ti mou katévei)

káno ó (romanization)
ti mou katévei (romanization)

Αυτός πάντα έκανε ό,τι του κατέβει, και κοίτα πως κατάντησε στο τέλος.

He always did whatever he wanted, and look how he ended up in the end.

Aftós pánta ékane ó,ti tou katévei, kai koíta pos katántise sto télos.

(idiomatic) to do whatever one wants, do anything one wants (usually implies recklessness and lack of consideration)

en-κάνω_ό,τι_μου_κατέβει-el-verb-N7w5B0rK


κάνω του κεφαλιού μου

κάνω του κεφαλιού μου • (káno tou kefalioú mou)

Μην προσπαθείς να την πείσεις, αυτή κάνει του κεφαλιού της.

Don't try to persuade her, she does whatever she wants.

Min prospatheís na tin peíseis, aftí kánei tou kefalioú tis.

Τράβα μπρος,
Και του κεφαλιού σου κάνε.

1961, “Τραβά Μπρος [Go Ahead]”, in Alekos Sakellarios (lyrics), Manos Hadjidakis (music), Η Αλίκη Στο Ναυτικό [Alice In The Navy], performed by Aliki Vougiouklaki:

Go ahead,
And do whatever you want to do.

en-κάνω_του_κεφαλιού_μου-el-verb-N7w5B0rK


μπορούσε

μπορούσε • (boroúse)

el-verb-form

μπορούσε • (boroúse)

μπορώ μπορώ#Greek

3rd person singular imperfect form of μπορώ (boró).


αποτελεί

head

αποτελεί • (apoteleí)

el-verb-form

αποτελεί • (apoteleí)

αποτελώ αποτελώ#Greek

3rd person singular present form of αποτελώ (apoteló).: "to constitute, to make up"


βρίσκεται

head

βρίσκεται • (vrísketai)

el-verb-form

βρίσκεται • (vrísketai)

βρίσκομαι βρίσκομαι#Greek

3rd person singular present form of βρίσκομαι (vrískomai, “to be, to be found”).


αφορά

head

αφορά • (aforá)

el-verb

αφορά • (aforá) (imperfect αφορούσε) found only in the imperfective tenses

aforá (romanization)
αφορούσε (imperfect)
αφορά (present singular third-person)
αφορούν (plural present third-person)
αφορούνε (informal plural present third-person)
αφορούσε (imperfect singular third-person)
αφορούσαν (imperfect plural third-person)
αφορούσανε (imperfect informal plural third-person)

Third persons from Ancient Greek ἀφοράω, ἀφορῶ (aphoráō, aphorô, “look at carefully”). Morphologically, from αφ- (απο-) (prefix, here emphasizing) + the ancient ὁράω, ὁρῶ (horáō, horô, “look”). Semantic loan from French regarder (ça me regarde) or concerner (en ce qui concerne)

der

ἀφοράω, ἀφορῶ

Η διάσκεψη αφορά σε πολλά θέματα, κυρίως στην οικονομική κατάσταση.

The conference is about many issues, mainly about the economical situation.

I diáskepsi aforá se pollá thémata, kyríos stin oikonomikí katástasi.

(transitive, intransitive) to be concerning, to be about

to be concerning, to be about
[with σε (se)]

Η διάσκεψη αφορά πολλά θέματα, κυρίως την οικονομική κατάσταση.

The conference is about many issues, mainly the economical situation.

I diáskepsi aforá pollá thémata, kyríos tin oikonomikí katástasi.

Δεν με αφορά!
Den me aforá!
It is none of my concern!


μπορείτε

head

μπορείτε • (boreíte)

el-verb-form

μπορείτε • (boreíte)

μπορώ μπορώ#Greek

2nd person plural present form of μπορώ (boró, “to be able to”).


ντουμπλάρω

head

ντουμπλάρω • (ntoumpláro)

el-verb

ντουμπλάρισα

ντουμπλάρομαι

ντουμπλάρω • (ntoumpláro) (past ντούμπλαρα/ντουμπλάρισα, passive ντουμπλάρομαι)

ntoumpláro (romanization)
ντούμπλαρα (past)
ντουμπλάρισα (past)
ντουμπλάρομαι (passive)
ντουμπλάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
ντουμπλάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ντουμπλάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ντουμπλαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ντουμπλάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ντουμπλάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ντουμπλάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ντουμπλαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ντουμπλάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
ντουμπλάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ντουμπλάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ντουμπλαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ντουμπλάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ντουμπλάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ντουμπλαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ντουμπλαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ντουμπλάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ντουμπλάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ντουμπλάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ντουμπλαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ντουμπλαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ντουμπλάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ντουμπλάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ντουμπλάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ντουμπλάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ντουμπλάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ντουμπλαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ντουμπλαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ντούμπλαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ντουμπλάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ντούμπλαρα (active first-person indicative past perfective singular)
ντουμπλάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ντουμπλαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ντουμπλαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ντουμπλαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ντούμπλαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ντουμπλάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ντούμπλαρες (active indicative past perfective second-person singular)
ντουμπλάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ντουμπλαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ντουμπλαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ντουμπλαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ντούμπλαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ντουμπλάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ντούμπλαρε (active indicative past perfective singular third-person)
ντουμπλάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ντουμπλαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ντουμπλαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ντουμπλαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ντουμπλάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ντουμπλάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
ντουμπλαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ντουμπλαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ντουμπλάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ντουμπλάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
ντουμπλαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ντουμπλαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ντούμπλαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντουμπλάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντουμπλάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντουμπλάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντούμπλαραν (active indicative past perfective plural third-person)
ντουμπλάραν (active indicative past perfective plural third-person)
ντουμπλάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
ντουμπλάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ντουμπλάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ντουμπλαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ντουμπλαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ντουμπλαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ντουμπλαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ντουμπλάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ντουμπλάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ντουμπλάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ντουμπλαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ντούμπλαρε (active imperative imperfective second-person singular)
ντουμπλάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ντούμπλαρε (active imperative perfective second-person singular)
ντουμπλάρισε (active imperative perfective second-person singular)
ντουμπλαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ντουμπλάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
ντουμπλάρετε (active imperative perfective plural second-person)
ντουμπλάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ντουμπλαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ντουμπλάροντας (active participle present)
έχοντας ντουμπλάρει (active participle past)
ντουμπλαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ντουμπλάρει (active infinitive-aorist)
ντουμπλαριστεί (infinitive-aorist passive)

ντου‧μπλά‧ρω


αλλαξοπίστησα

head

αλλαξοπίστησα • (allaxopístisa)

el-verb-form

αλλαξοπίστησα • (allaxopístisa)

αλλαξοπίστισα (allaxopístisa)

αλ‧λα‧ξο‧πί‧στη‧σα

αλλαξοπιστώ αλλαξοπιστώ#Greek

1st person singular simple past form of αλλαξοπιστώ (allaxopistó).

αλλαξοπίστισα

of verb αλλαξοπιστίζω


αλλαξοδρομώ

head

αλλαξοδρομώ • (allaxodromó)

el-verb

αλλαξοδρόμησα

αλλαξοδρομώ • (allaxodromó) (past αλλαξοδρόμησα, passive —)

allaxodromó (romanization)
αλλαξοδρόμησα (past)

αλλαξο- (allaxo-, “change”) + δρόμος (drómos, “road”)


αλλαξοπιστώ

head

αλλαξοπιστώ • (allaxopistó)

el-verb

αλλαξοπίστησα

αλλαξοπιστώ • (allaxopistó) (past αλλαξοπίστησα, passive —)

allaxopistó (romanization)
αλλαξοπίστησα (past)

αλλαξο- (allaxo-, “change”) + πίστη (písti, “faith”)


αλληλοβρίστηκα

head

αλληλοβρίστηκα • (allilovrístika)

el-verb-form

αλληλοβρίστηκα • (allilovrístika)

αλληλοβρίζομαι αλληλοβρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοβρίζομαι (allilovrízomai).


βρίστηκα

head

βρίστηκα • (vrístika)

el-verb-form

βρίστηκα • (vrístika)

βρίζομαι βρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of βρίζομαι (vrízomai).


βρίζομαι

head

βρίζομαι • (vrízomai)

el-verb

βρίζομαι • (vrízomai) (past βρίστηκα, active βρίζω)

vrízomai (romanization)
βρίστηκα (past)
βρίζω (active)

βρίζω βρίζω#Greek


αλληλοκατηγορήθηκα

head

αλληλοκατηγορήθηκα • (allilokatigoríthika)

αλληλοκατηγορούμαι αλληλοκατηγορούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοκατηγορούμαι (allilokatigoroúmai).


αλληλοβρίζομαι

αλληλοβρίζομαι • (allilovrízomai)

el-verb

αλληλοβρίστηκα

αλληλοβρίζομαι • (allilovrízomai) deponent (past αλληλοβρίστηκα)

allilovrízomai (romanization)
αλληλοβρίστηκα (past)
αλληλοβρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αλληλοβριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλληλοβρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αλληλοβριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλληλοβρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αλληλοβριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλληλοβριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αλληλοβριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλληλοβρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλληλοβριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλληλοβριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλληλοβρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αλληλοβριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλληλοβριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλληλοβριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλληλοβριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλληλοβρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλληλοβριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλληλοβριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλληλοβρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλληλοβριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλληλοβριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλληλοβρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλληλοβριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αλληλοβριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλληλοβριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αλληλοβριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλληλοβρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αλληλοβριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αλληλοβρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλληλοβριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλληλοβριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αλληλοβρίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αλληλοβριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αλληλοβρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αλληλοβρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αλληλοβριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλληλοβριζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
αλληλοβριστεί (infinitive-aorist passive)

αλληλο- (allilo-, “reciprocal, mutual”) + βρίζω (vrízo, “to swear, to curse”)

prefix

to swear at each other, curse one another


αλληλοκοιτάχτηκα

head

αλληλοκοιτάχτηκα • (allilokoitáchtika)

el-verb-form

αλληλοκοιτάχτηκα • (allilokoitáchtika)

αλληλοκοιτάζομαι αλληλοκοιτάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοκοιτάζομαι (allilokoitázomai).


αλληλοσυγκρούστηκα

head

αλληλοσυγκρούστηκα • (allilosygkroústika)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρού‧στη‧κα

αλληλοσυγκρούομαι αλληλοσυγκρούομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοσυγκρούομαι (allilosygkroúomai).


αλληλοσυμπληρώθηκα

αλληλοσυμπληρώθηκα • (allilosympliróthika)

αλληλοσυμπληρώνομαι αλληλοσυμπληρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλληλοσυμπληρώνομαι (allilosymplirónomai).


αλληλοκοιτάζομαι

αλληλοκοιτάζομαι • (allilokoitázomai)

el-verb

αλληλοκοιτάχτηκα

αλληλοκοιτάζομαι • (allilokoitázomai) deponent (past αλληλοκοιτάχτηκα)

allilokoitázomai (romanization)
αλληλοκοιτάχτηκα (past)

αλληλο- (allilo-, “reciprocal, mutual”) + κοιτάζω (koitázo, “to look at”)


αλληλοσυμπληρώνομαι

el-verb

αλληλοσυμπληρώθηκα

αλληλοσυμπληρώνομαι • (allilosymplirónomai) deponent (past αλληλοσυμπληρώθηκα)

allilosymplirónomai (romanization)
αλληλοσυμπληρώθηκα (past)


αλληλοσυγκρούομαι

head

αλληλοσυγκρούομαι • (allilosygkroúomai)

el-verb

αλληλοσυγκρούστηκα

αλληλοσυγκρούομαι • (allilosygkroúomai) deponent (past αλληλοσυγκρούστηκα)

allilosygkroúomai (romanization)
αλληλοσυγκρούστηκα (past)
αλληλοσυγκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αλληλοσυγκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλληλοσυγκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αλληλοσυγκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλληλοσυγκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αλληλοσυγκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλληλοσυγκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αλληλοσυγκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλληλοσυγκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλληλοσυγκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλληλοσυγκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλληλοσυγκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αλληλοσυγκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλληλοσυγκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλληλοσυγκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλληλοσυγκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλληλοσυγκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλληλοσυγκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλληλοσυγκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλληλοσυγκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλληλοσυγκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλληλοσυγκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλληλοσυγκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλληλοσυγκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αλληλοσυγκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλληλοσυγκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αλληλοσυγκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλληλοσυγκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αλληλοσυγκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αλληλοσυγκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλληλοσυγκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλληλοσυγκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αλληλοσυγκρούομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αλληλοσυγκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αλληλοσυγκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αλληλοσυγκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλληλοσυγκρουόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
αλληλοσυγκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρού‧ο‧μαι

αλληλο- (allilo-, “inter-”) + συγκρούομαι (sygkroúomai, “collide”) or αλληλο- (allilo-, “inter- (mutual)”) + συγ- (-συν-) (syg- (-syn-), “cο- (together)”) + κρούω (kroúo, “to hit”).

af

συγ- (-συν-)

(reciprocal, usually in the plural) to collide with each other

(reciprocal, usually in the plural) to conflict mutually


αλάφιασα

head

αλάφιασα • (aláfiasa)

el-verb-form

αλάφιασα • (aláfiasa)

αλαφιάζω αλαφιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αλαφιάζω (alafiázo).


αλαφιάστηκα

head

αλαφιάστηκα • (alafiástika)

el-verb-form

αλαφιάστηκα • (alafiástika)

αλαφιάζομαι αλαφιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλαφιάζομαι (alafiázomai).


αλαφιάζομαι

head

αλαφιάζομαι • (alafiázomai)

el-verb

αλαφιάζομαι • (alafiázomai) passive (past αλαφιάστηκα, active αλαφιάζω)

alafiázomai (romanization)
αλαφιάστηκα (past)
αλαφιάζω (active)

αλαφιάζω αλαφιάζω#Greek


αλλοτριώθηκα

head

αλλοτριώθηκα • (allotrióthika)

el-verb-form

αλλοτριώθηκα • (allotrióthika)

αλλοτριώνομαι αλλοτριώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αλλοτριώνομαι (allotriónomai).


αλλοτρίωσα

head

αλλοτρίωσα • (allotríosa)

el-verb-form

αλλοτρίωσα • (allotríosa)

αλλοτριώνω αλλοτριώνω#Greek

1st person singular simple past form of αλλοτριώνω (allotrióno).


αλλοτριώνομαι

head

αλλοτριώνομαι • (allotriónomai)

el-verb

αλλοτριώθηκα

αλλοτριώνομαι • (allotriónomai) passive (past αλλοτριώθηκα, active αλλοτριώνω)

allotriónomai (romanization)
αλλοτριώθηκα (past)
αλλοτριώνω (active)

αλλοτριώνω αλλοτριώνω#Greek


αλφαδιάστηκα

head

αλφαδιάστηκα • (alfadiástika)

el-verb-form

αλφαδιάστηκα • (alfadiástika)

αλ‧φα‧διά‧στη‧κα

αλφαδιάζω αλφαδιάζω#Greek

1st person singular simple past indicative passive form of αλφαδιάζω (alfadiázo).


αλφαδιάζομαι

head

αλφαδιάζομαι • (alfadiázomai)

el-verb

αλφαδιάστηκα

αλφαδιάζομαι • (alfadiázomai) passive (past αλφαδιάστηκα, active αλφαδιάζω)

alfadiázomai (romanization)
αλφαδιάστηκα (past)
αλφαδιάζω (active)

αλ‧φα‧διά‧ζο‧μαι

αλφαδιάζω αλφαδιάζω#Greek

1st person singular present indicative passive form of αλφαδιάζω (alfadiázo).


αλλάσσω

head

αλλάσσω • (allásso)

el-verb

αλλάσσω • (allásso) (past άλλαξα)

αλλάζω αλλάζω#Greek


αναστατώσεις

head

αναστατώσεις • (anastatóseis)

el-verb-form

αναστατώσεις • (anastatóseis)

α‧να‧στα‧τώ‧σεις

αναστατώνω αναστατώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of αναστατώνω (anastatóno).


λειάνθηκα

head

λειάνθηκα • (leiánthika)

el-verb-form

λειάνθηκα • (leiánthika)

λειαίνομαι λειαίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of λειαίνομαι (leiaínomai).


λείανα

head

λείανα • (leíana)

el-verb-form

λείανα • (leíana)

λειαίνω λειαίνω#Greek

1st person singular simple past form of λειαίνω (leiaíno).


λειαίνω

head

λειαίνω • (leiaíno)

el-verb

λειαίνω • (leiaíno) (past λείανα, passive λειαίνομαι)

leiaíno (romanization)
λείανα (past)
λειαίνομαι (passive)


λειαίνομαι

head

λειαίνομαι • (leiaínomai)

el-verb

λειαίνομαι • (leiaínomai) passive (past λειάνθηκα, active λειαίνω)

leiaínomai (romanization)
λειάνθηκα (past)
λειαίνω (active)

λειαίνω λειαίνω#Greek


ξαλεγράρω

head

ξαλεγράρω • (xalegráro)

el-verb

ξαλεγράρω • (xalegráro) (past ξαλεγράρισα, passive —)

xalegráro (romanization)
ξαλεγράρισα (past)
ξαλεγράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαλεγράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαλεγράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαλεγράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαλεγράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαλεγράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαλεγράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαλεγράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαλεγράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαλεγράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαλεγράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαλεγράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαλεγράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαλεγράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαλεγράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαλεγράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαλεγράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαλεγράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαλεγράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαλεγράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαλεγράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαλεγράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαλεγράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαλεγράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαλεγράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαλεγράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαλεγράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαλεγράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαλεγράραν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαλεγράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαλεγράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαλεγράρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαλεγράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαλεγράρισε (active imperative perfective second-person singular)
ξαλεγράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαλεγράρετε (active imperative perfective plural second-person)
ξαλεγράροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαλεγράρει (active indeclinable participle perfect)
ξαλεγράρει (infinitive-aorist)

ξα‧λε‧γρά‧ρω

ξ- (ξε-) (“prefix for emphasis”) + αλεγράρω (“cheer up”)

af

αλεγράρω αλεγράρω#Greek


αλησμόνησα

head

αλησμόνησα • (alismónisa)

el-verb-form

αλησμόνησα • (alismónisa)

αλησμονώ αλησμονώ#Greek

1st person singular simple past form of αλησμονώ (alismonó).


λησμονήθηκα

head

λησμονήθηκα • (lismoníthika)

el-verb-form

λησμονήθηκα • (lismoníthika)

λη‧σμο‧νή‧θη‧κα

λησμονούμαι λησμονούμαι#Greek

λησμονιέμαι λησμονιέμαι#Greek

λησμονώ λησμονώ#Greek

1st person singular simple past form of λησμονούμαι (lismonoúmai) and λησμονιέμαι (lismoniémai) passive of λησμονώ.


αλησμονάω

head

αλησμονάω • (alismonáo)

el-verb

αλησμονάω • (alismonáo) (past αλησμόνησα)

alismonáo (romanization)
αλησμόνησα (past)

αλησμονώ αλησμονώ#Greek

(colloquial) Alternative form of αλησμονώ (alismonó)


λησμονούμαι

head

λησμονούμαι • (lismonoúmai)

el-verb

λησμονούμαι • (lismonoúmai) passive (past λησμονήθηκα, active λησμονώ)

lismonoúmai (romanization)
λησμονήθηκα (past)
λησμονώ (active)

λησμονώ λησμονώ#Greek


αλησμονώ

head

αλησμονώ • (alismonó)

el-verb

αλησμονώ • (alismonó) (past αλησμόνησα)

alismonó (romanization)
αλησμόνησα (past)

λησμονώ λησμονώ#Greek

(colloquial) Alternative form of λησμονώ (lismonó)


λησμονάω

head

λησμονάω • (lismonáo)

el-verb

λησμονάω • (lismonáo)

λησμονώ λησμονώ#Greek

(informal) Alternative form of λησμονώ (lismonó)


ληστεύτηκα

head

ληστεύτηκα • (listéftika)

el-verb-form

ληστεύτηκα • (listéftika)

ληστεύομαι ληστεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of ληστεύομαι (listévomai).


λήστεψα

head

λήστεψα • (lístepsa)

el-verb-form

λήστεψα • (lístepsa)

ληστεύω ληστεύω#Greek

1st person singular simple past form of ληστεύω (listévo).


ληστεύομαι

head

ληστεύομαι • (listévomai)

el-verb

ληστεύομαι • (listévomai) passive (past ληστεύτηκα, active ληστεύω)

listévomai (romanization)
ληστεύτηκα (past)
ληστεύω (active)

ληστεύω ληστεύω#Greek


λησμόνησα

head

λησμόνησα • (lismónisa)

el-verb-form

λησμόνησα • (lismónisa)

λησμονώ λησμονώ#Greek

1st person singular simple past form of λησμονώ (lismonó).


ληστεύω

head

ληστεύω • (listévo)

el-verb

ληστεύω • (listévo) (past λήστεψα, passive ληστεύομαι)

listévo (romanization)
λήστεψα (past)
ληστεύομαι (passive)
ληστεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ληστέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ληστεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ληστευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ληστευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ληστεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ληστέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ληστεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ληστευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ληστευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ληστεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ληστέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ληστεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ληστευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ληστευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ληστεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ληστέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ληστευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ληστευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ληστευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ληστεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ληστέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ληστεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ληστευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ληστευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ληστευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ληστεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ληστεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ληστέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ληστέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ληστεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ληστευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ληστευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ληστευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ληστευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λήστευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λήστεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ληστευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ληστευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ληστεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ληστεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
λήστευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λήστεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ληστευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ληστευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ληστεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ληστεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
λήστευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λήστεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ληστευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ληστευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ληστεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ληστεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ληστεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ληστέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ληστευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ληστευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ληστευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ληστεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ληστέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ληστευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ληστευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ληστευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
λήστευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ληστεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ληστεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λήστεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ληστέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ληστέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
ληστεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ληστευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ληστεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ληστευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ληστευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ληστεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ληστευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ληστευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ληστεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ληστέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ληστεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ληστευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ληστευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
λήστευε (active imperative imperfective second-person singular)
λήστεψε (active imperative perfective second-person singular)
λήστευ' (active imperative perfective second-person singular)
ληστέψου (imperative passive perfective second-person singular)
ληστεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ληστέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ληστεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ληστεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ληστευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ληστευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ληστεύοντας (active participle present)
έχοντας ληστέψει (active participle past)
ληστεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ληστευμένος, ‑η, ‑ο (informal participle passive past)
ληστέψει (active infinitive-aorist)
ληστευτεί (infinitive-aorist passive)
ληστευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek λῃστεύω (lēisteúō).