γκουγκλίζω

head

γκουγκλίζω • (gkougklízo)

el-verb

γκουγκλίζω • (gkougklízo) (past γκούγκλισα, passive —)

gkougklízo (romanization)
γκούγκλισα (past)
γκουγκλίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
γκουγκλίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γκουγκλίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γκουγκλίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γκουγκλίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
γκουγκλίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γκουγκλίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γκουγκλίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γκουγκλίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γκουγκλίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γκουγκλίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γκουγκλίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γκουγκλίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκουγκλίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκούγκλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γκούγκλισα (active first-person indicative past perfective singular)
γκούγκλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γκούγκλισες (active indicative past perfective second-person singular)
γκούγκλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γκούγκλισε (active indicative past perfective singular third-person)
γκουγκλίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γκουγκλίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γκουγκλίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γκουγκλίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γκούγκλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκουγκλίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκουγκλίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκούγκλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
γκουγκλίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γκουγκλίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα γκουγκλίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γκουγκλίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γκούγκλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
γκούγκλισε (active imperative perfective second-person singular)
γκουγκλίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
γκουγκλίστε (active imperative perfective plural second-person)
γκουγκλίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γκουγκλίσει (active indeclinable participle perfect)
γκουγκλισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
γκουγκλίσει (infinitive-aorist)

γκου‧γκλί‧ζω

Την γκούγκλισα για να μάθω περισσότερα.

Tin gkoúgklisa gia na mátho perissótera.

(colloquial, slang, neologism) to google (search for on the Internet)


γκουγκλάρω

head

γκουγκλάρω • (gkougkláro)

el-verb

γκουγκλάρισα

γκουγκλάρω • (gkougkláro) (past γκούγκλαρα/γκουγκλάρισα, passive —)

gkougkláro (romanization)
γκούγκλαρα (past)
γκουγκλάρισα (past)
γκουγκλάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
γκουγκλάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γκουγκλάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γκουγκλάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γκουγκλάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
γκουγκλάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γκουγκλάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γκουγκλάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γκουγκλάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γκουγκλάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γκουγκλάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γκουγκλάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γκουγκλάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκουγκλάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκούγκλαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γκουγκλάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γκούγκλαρα (active first-person indicative past perfective singular)
γκουγκλάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
γκούγκλαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γκουγκλάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γκούγκλαρες (active indicative past perfective second-person singular)
γκουγκλάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
γκούγκλαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γκουγκλάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γκούγκλαρε (active indicative past perfective singular third-person)
γκουγκλάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
γκουγκλάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γκουγκλάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
γκουγκλάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γκουγκλάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
γκούγκλαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκουγκλάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκουγκλάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκουγκλάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκούγκλαραν (active indicative past perfective plural third-person)
γκουγκλάραν (active indicative past perfective plural third-person)
γκουγκλάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
γκουγκλάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα γκουγκλάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γκουγκλάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γκούγκλαρε (active imperative imperfective second-person singular)
γκουγκλάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
γκούγκλαρε (active imperative perfective second-person singular)
γκουγκλάρισε (active imperative perfective second-person singular)
γκουγκλάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
γκουγκλάρτε (active imperative perfective plural second-person)
γκουγκλάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γκουγκλάρει (active indeclinable participle perfect)
γκουγκλαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
γκουγκλάρει (infinitive-aorist)

γκου‧γκλά‧ρω

Τον γκούγκλαρα για να μάθω περισσότερα.

Ton gkoúgklara gia na mátho perissótera.


αναψοκοκκινίζω

head

αναψοκοκκινίζω • (anapsokokkinízo)

el-verb

αναψοκοκκίνισα

αναψοκοκκινίζω • (anapsokokkinízo) (past αναψοκοκκίνισα, passive —)

anapsokokkinízo (romanization)
αναψοκοκκίνισα (past)
αναψοκοκκινίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναψοκοκκινίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναψοκοκκινίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναψοκοκκινίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναψοκοκκινίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναψοκοκκινίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναψοκοκκινίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναψοκοκκινίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναψοκοκκινίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναψοκοκκινίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναψοκοκκινίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναψοκοκκινίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναψοκοκκινίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναψοκοκκινίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναψοκοκκίνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναψοκοκκίνισα (active first-person indicative past perfective singular)
αναψοκοκκίνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναψοκοκκίνισες (active indicative past perfective second-person singular)
αναψοκοκκίνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναψοκοκκίνισε (active indicative past perfective singular third-person)
αναψοκοκκινίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναψοκοκκινίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναψοκοκκινίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναψοκοκκινίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναψοκοκκίνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναψοκοκκινίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναψοκοκκινίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναψοκοκκίνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναψοκοκκινίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναψοκοκκινίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναψοκοκκινίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναψοκοκκινίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναψοκοκκίνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναψοκοκκίνισε (active imperative perfective second-person singular)
αναψοκοκκινίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναψοκοκκινίστε (active imperative perfective plural second-person)
αναψοκοκκινίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναψοκοκκινίσει (active indeclinable participle perfect)
αναψοκοκκινισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
αναψοκοκκινίσει (infinitive-aorist)

α‧να‧ψο‧κοκ‧κι‧νί‧ζω

Perfective stem αναψ- of ανάβω (anávo, “ignite”) + κοκκινίζω (kokkinízo, “blush”)

to become red in the face (through exercise or anger)


κοκκινίζω

head

κοκκινίζω • (kokkinízo)

el-verb

κοκκινίζω • (kokkinízo) (past κοκκίνισα, passive —)

kokkinízo (romanization)
κοκκίνισα (past)
κοκκινίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
κοκκινίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κοκκινίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κοκκινίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κοκκινίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
κοκκινίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κοκκινίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κοκκινίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κοκκινίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κοκκινίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κοκκινίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κοκκινίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κοκκινίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κοκκινίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κοκκίνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κοκκίνισα (active first-person indicative past perfective singular)
κοκκίνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κοκκίνισες (active indicative past perfective second-person singular)
κοκκίνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κοκκίνισε (active indicative past perfective singular third-person)
κοκκινίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κοκκινίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κοκκινίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κοκκινίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κοκκίνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κοκκινίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κοκκινίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κοκκίνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
κοκκινίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κοκκινίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα κοκκινίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κοκκινίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κοκκίνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
κοκκίνισε (active imperative perfective second-person singular)
κοκκινίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
κοκκινίστε (active imperative perfective plural second-person)
κοκκινίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κοκκινίσει (active indeclinable participle perfect)
κοκκινισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
κοκκινίσει (infinitive-aorist)

κοκ‧κι‧νί‧ζω

From Hellenistic Koine Greek κοκκινίζω (kokkinízō), from κόκκινος (kókkinos) + -ίζω (-ízō).

to blush, redden, colour (UK), color (US)


ορίζουμε

head

ορίζουμε • (orízoume)

el-verb-form

ορίζουμε • (orízoume)

ορίζω ορίζω#Greek

1st person plural present form of ορίζω (orízo).


ορίζομε

head

ορίζομε • (orízome)

el-verb-form

ορίζομε • (orízome)

ορίζομαι (orízomai)

ορίζω ορίζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of ορίζω (orízo).


έπεμψα

head

έπεμψα • (épempsa)

el-verb-form

έπεμψα • (épempsa)

πέμπω πέμπω#Greek

1st person singular simple past form of πέμπω (pémpo).


πέμφθηκα

head

πέμφθηκα • (pémfthika)

el-verb-form

πέμφθηκα • (pémfthika)

Older form: ἐπέμφθην

πέμπομαι πέμπομαι#Greek

πέμπω πέμπω#Greek

1st person singular simple past form of πέμπομαι (pémpomai) passive of πέμπω.


πέμπουμε

head

πέμπουμε • (pémpoume)

el-verb-form

πέμπουμε • (pémpoume)

πέμ‧που‧με πέ‧μπου‧με

πέμπω πέμπω#Greek

1st person plural present form of πέμπω (pémpo).


πέμπομε

head

πέμπομε • (pémpome)

el-verb-form

πέμπομε • (pémpome)

πέμπομαι (pémpomai)

πέμ‧πο‧με πέ‧μπο‧με

Older form: πέμπομεν

πέμπω πέμπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of πέμπω (pémpo).


αναφύσησα

head

αναφύσησα • (anafýsisa)

el-verb-form

αναφύσησα • (anafýsisa)

αναφυσώ αναφυσώ#Greek

1st person singular simple past form of αναφυσώ (anafysó).


φτερούγισα

head

φτερούγισα • (fteroúgisa)

el-verb-form

φτερούγισα • (fteroúgisa)

φτερουγίζω φτερουγίζω#Greek

1st person singular simple past form of φτερουγίζω (fterougízo).


αναφύσηξα

head

αναφύσηξα • (anafýsixa)

el-verb-form

αναφύσηξα • (anafýsixa)

αναφυσώ αναφυσώ#Greek


φτερουγίζω

head

φτερουγίζω • (fterougízo)

el-verb

φτερουγίζω • (fterougízo) (past φτερούγισα, passive —)

fterougízo (romanization)
φτερούγισα (past)


αναφτερουγίζω

head

αναφτερουγίζω • (anafterougízo)

el-verb

αναφτερουγίζω • (anafterougízo)


αναφυσώ

head

αναφυσώ • (anafysó)

el-verb

αναφυσώ • (anafysó) (past αναφύσησα/αναφύσηξα, passive —)

anafysó (romanization)
αναφύσησα (past)
αναφύσηξα (past)


προβλέπουμε

head

προβλέπουμε • (provlépoume)

el-verb-form

προβλέπουμε • (provlépoume)

προ‧βλέ‧που‧με

προβλέπω προβλέπω#Greek

1st person plural present form of προβλέπω (provlépo).


προείδα

head

προείδα • (proeída)

el-verb-form

προείδα • (proeída)

Older form: προεῖδον

προβλέπω προβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of προβλέπω (provlépo).


προβλέπομε

head

προβλέπομε • (provlépome)

el-verb-form

προβλέπομε • (provlépome)

προβλέπομαι (provlépomai)

προ‧βλέ‧πο‧με

προβλέπω προβλέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of προβλέπω (provlépo).


πέμπομαι

head

πέμπομαι • (pémpomai)

el-verb

πέμπομαι • (pémpomai) passive (past πέμφθηκα, active πέμπω)

pémpomai (romanization)
πέμφθηκα (past)
πέμπω (active)

πέμπομε (pémpome)

πέμ‧πο‧μαι πέ‧μπο‧μαι


υπέθαλψα

υποθάλπω υποθάλπω#Greek

1st person singular simple past form of υποθάλπω (ypothálpo).


υποθάλπομε

head

υποθάλπομε • (ypothálpome)

el-verb-form

υποθάλπομε • (ypothálpome)

υ‧πο‧θάλ‧πο‧με

υποθάλπω υποθάλπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of υποθάλπω (ypothálpo).


περιθάλπουμε

head

περιθάλπουμε • (perithálpoume)

el-verb-form

περιθάλπουμε • (perithálpoume)

πε‧ρι‧θάλ‧που‧με

περιθάλπω περιθάλπω#Greek

1st person plural present form of περιθάλπω (perithálpo).


περιθάλπομε

head

περιθάλπομε • (perithálpome)

el-verb-form

περιθάλπομε • (perithálpome)

πε‧ρι‧θάλ‧πο‧με

περιθάλπω περιθάλπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of περιθάλπω (perithálpo).


υποθάλπουμε

head

υποθάλπουμε • (ypothálpoume)

el-verb-form

υποθάλπουμε • (ypothálpoume)

υ‧πο‧θάλ‧που‧με

υποθάλπω υποθάλπω#Greek


υποθάλπομαι

head

υποθάλπομαι • (ypothálpomai)

el-verb

υποθάλπομαι • (ypothálpomai) passive (past —, active υποθάλπω) found chiefly in the present tense

ypothálpomai (romanization)
υποθάλπω (active)

υ‧πο‧θάλ‧πο‧μαι


έτερψα

head

έτερψα • (éterpsa)

el-verb-form

έτερψα • (éterpsa)

Polytonic spelling: ἔτερψα

τέρπω τέρπω#Greek

1st person singular simple past form of τέρπω (térpo).


πέσε

head

πέσε • (pése)

el-verb-form

πέσε • (pése)

πέφτω πέφτω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of πέφτω (péfto).


τέρπουμε

head

τέρπουμε • (térpoume)

el-verb-form

τέρπουμε • (térpoume)

τέρπω τέρπω#Greek

1st person plural present form of τέρπω (térpo).


μηρύκασα

head

μηρύκασα • (mirýkasa)

el-verb-form

μηρύκασα • (mirýkasa)

μηρυκάζω μηρυκάζω#Greek

1st person singular simple past form of μηρυκάζω (mirykázo).


μηρυκάζω

head

μηρυκάζω • (mirykázo)

el-verb

μηρυκάζω • (mirykázo) (past μηρύκασα, passive —)


αναχαράζω

head

αναχαράζω • (anacharázo)

el-verb

αναχαράζομαι

αναχαράζω • (anacharázo) (past αναχάραξα, passive αναχαράζομαι)

anacharázo (romanization)
αναχάραξα (past)
αναχαράζομαι (passive)


περιέθαλψα

πε‧ρι‧έ‧θαλ‧ψα

περιθάλπω περιθάλπω#Greek

1st person singular simple past form of περιθάλπω (perithálpo).


τέρπομε

head

τέρπομε • (térpome)

el-verb-form

τέρπομε • (térpome)

τέρπομαι (térpomai)

Older form: τέρπομεν

τέρπω τέρπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of τέρπω (térpo).


αναχωνεύω

head

αναχωνεύω • (anachonévo)

el-verb

αναχωνεύομαι

αναχωνεύω • (anachonévo) (past αναχώνευσα, passive αναχωνεύομαι)

anachonévo (romanization)
αναχώνευσα (past)
αναχωνεύομαι (passive)

(metallurgy) to recast, refound; melt down


αναχάραξα

head

αναχάραξα • (anacháraxa)

el-verb-form

αναχάραξα • (anacháraxa)

αναχαράζω αναχαράζω#Greek

1st person singular simple past form of αναχαράζω (anacharázo).


περιθάλπομαι

head

περιθάλπομαι • (perithálpomai)

el-verb

περιθάλπομαι • (perithálpomai) passive (past —, active περιθάλπω) found chiefly in the present tense

perithálpomai (romanization)
περιθάλπω (active)

πε‧ρι‧θάλ‧πο‧μαι


υποθάλπω

head

υποθάλπω • (ypothálpo)

el-verb

υποθάλπω • (ypothálpo) (past υπέθαλψα, passive υποθάλπομαι)

ypothálpo (romanization)
υπέθαλψα (past)
υποθάλπομαι (passive)
υποθάλπω (active first-person imperfective indicative present singular)
υποθάλψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
υποθάλπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
υποθάλπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
υποθάλψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
υποθάλπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
υποθάλπει (active imperfective indicative present singular third-person)
υποθάλψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
υποθάλπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
υποθάλπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
υποθάλψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
υποθαλπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
υποθάλπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
υποθάλψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
υποθάλπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υποθάλπεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
υποθάλπουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
υποθάλψουν[ε] (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποθάλπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
υπέθαλπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
υπέθαλψα (active first-person indicative past perfective singular)
υποθαλπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative informal passive singular)
υπέθαλπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
υπέθαλψες (active indicative past perfective second-person singular)
υποθαλπόσουν (imperfect imperfective indicative informal passive second-person singular)
υπέθαλπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
υπέθαλψε (active indicative past perfective singular third-person)
υποθαλπόταν (imperfect imperfective indicative informal passive singular third-person)
υποθάλπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
υποθάλψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
υποθαλπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
υποθάλπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
υποθάλψατε (active indicative past perfective plural second-person)
υποθαλπόσασταν (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
υπέθαλπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποθάλπαν (active imperfect imperfective indicative plural rare third-person)
υποθάλπανε (active imperfect imperfective indicative plural rare third-person)
υπέθαλψαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποθάλψαν (active indicative past perfective plural rare third-person)
υποθάλψανε (active indicative past perfective plural rare third-person)
υποθάλπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θα υποθάλπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα υποθάλψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα υποθάλπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
υπόθαλπε (active imperative imperfective informal second-person singular)
υπόθαλψε (active imperative perfective second-person singular)
υποθάλψου (imperative passive perfective second-person singular)
υποθάλπετε (active imperative imperfective plural second-person)
υποθάλψτε (active imperative perfective plural second-person)
υποθάλπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
υποθάλπεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
υποθάλποντας (active participle present)
έχοντας υποθάλψει (active participle past)
υποθάλψει (active infinitive-aorist)

From Ancient Greek ὑποθᾰ́λπω (hupothálpō, “heat inwardly, kindle secretly”). By surface analysis, υπο- (ypo-, “under”) + θάλπω (thálpo, “provide comfort”).

surf

to give refuge, support — (especially in secret)


ανάχωσα

head

ανάχωσα • (anáchosa)

el-verb-form

ανάχωσα • (anáchosa)

αναχώνω αναχώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναχώνω (anachóno).


τέρπομαι

head

τέρπομαι • (térpomai)

el-verb

τέρπομαι • (térpomai) passive (past —, active τέρπω) found chiefly in the present tense

τέρπομε (térpome)


αναχώνω

head

αναχώνω • (anachóno)

el-verb

αναχώνω • (anachóno) (past ανάχωσα)


αναψύχωσα

αναψυχώνω αναψυχώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναψυχώνω (anapsychóno).


αναψυχώνομαι

αναψυχώνω αναψυχώνω#Greek


ανδραγάθησα

head

ανδραγάθησα • (andragáthisa)

el-verb-form

ανδραγάθησα • (andragáthisa)

ανδραγαθώ ανδραγαθώ#Greek

1st person singular simple past form of ανδραγαθώ (andragathó).


προκειμένου

head

προκειμένου • (prokeiménou)

προ‧κει‧μέ‧νου

Learned borrowing from Ancient Greek προκειμένου (prokeiménou), genitive singular, neuter προκείμενον (prokeímenon) of passive present participle προκείμενος (prokeímenos)

lbor

standard genitive form: προκείμενου (prokeímenou)

προκείμενος προκείμενος#Greek

(learned) Genitive neuter singular form of προκείμενος (prokeímenos)., (also of masculine)

προκειμένη compared to προκείμενη

learned and standard feminines of the participle


αποφοιτώ

head

αποφοιτώ • (apofoitó)

el-verb

αποφοιτώ • (apofoitó) (past αποφοίτησα, passive —)

apofoitó (romanization)
αποφοίτησα (past)
αποφοιτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφοιτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφοιτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφοιτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφοιτά (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφοιτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφοιτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποφοιτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφοιτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφοιτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφοιτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφοίτησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφοιτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφοίτησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφοιτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφοίτησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφοιτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφοιτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφοιτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφοιτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφοιτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοιτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοίτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποφοιτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφοιτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αποφοίτησε (active imperative perfective second-person singular)
αποφοιτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφοιτήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφοιτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποφοιτήσει (active indeclinable participle perfect)
αποφοιτήσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφοιτῶ (apophoitô), contracted form of ἀποφοιτάω (apophoitáō, “cease to take lessons”). By surface analysis, απο- (“de-”) + φοιτώ (“attend lessons”).


ανδραγαθώ

head

ανδραγαθώ • (andragathó)

el-verb

ανδραγαθώ • (andragathó) (past ανδραγάθησα, passive —)

andragathó (romanization)
ανδραγάθησα (past)


ανδραπόδισα

head

ανδραπόδισα • (andrapódisa)

el-verb-form

ανδραπόδισα • (andrapódisa)

αν‧δρα‧πό‧δι‧σα

ανδραποδίζω ανδραποδίζω#Greek

1st person singular simple past form of ανδραποδίζω (andrapodízo).


ανδραποδίζομαι

head

ανδραποδίζομαι • (andrapodízomai)

el-verb

ανδραποδίστηκα

ανδραποδίσθηκα

ανδραποδισμένος

ανδραποδίζομαι • (andrapodízomai) passive (past ανδραποδίστηκα/ανδραποδίσθηκα, ppp ανδραποδισμένος, active ανδραποδίζω)

andrapodízomai (romanization)
ανδραποδίστηκα (past)
ανδραποδίσθηκα (past)
ανδραποδισμένος (participle passive perfect)
ανδραποδίζω (active)

αν‧δρα‧πο‧δί‧ζο‧μαι

ανδραποδίζω ανδραποδίζω#Greek


αναψυχώνω

αναψυχώνομαι

αναψυχώνω • (anapsychóno) (past αναψύχωσα, passive αναψυχώνομαι, p‑past αναψυχώθηκα)

anapsychóno (romanization)
αναψύχωσα (past)
αναψυχώνομαι (passive)
αναψυχώθηκα (passive past)
αναψυχώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναψυχώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναψυχώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναψυχωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναψυχώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναψυχώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναψυχώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναψυχωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναψυχώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναψυχώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναψυχώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναψυχωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναψυχώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναψυχώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναψυχωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναψυχωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναψυχώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναψυχώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναψυχώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναψυχωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναψυχωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναψυχώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναψυχώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναψυχώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναψυχώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναψυχώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναψυχωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναψυχωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναψύχωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναψύχωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναψυχωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναψυχωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναψυχώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναψύχωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναψύχωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναψυχωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναψυχωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναψυχώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναψύχωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναψύχωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναψυχωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναψυχωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναψυχώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναψυχώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναψυχώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναψυχωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναψυχωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναψυχώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναψυχώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναψυχωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναψυχωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναψύχωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναψυχώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναψυχώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναψύχωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναψυχώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναψυχώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναψυχώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναψυχωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναψυχώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναψυχωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναψυχωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναψυχώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναψυχώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναψυχώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναψυχωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναψύχωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αναψύχωσε (active imperative perfective second-person singular)
αναψυχώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναψυχώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναψυχώστε (active imperative perfective plural second-person)
αναψυχώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναψυχωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναψυχώνοντας (active participle present)
έχοντας αναψυχώσει (active participle past)
αναψυχώσει (active infinitive-aorist)
αναψυχωθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧ψυ‧χώ‧νω


ανδραποδίζω

head

ανδραποδίζω • (andrapodízo)

el-verb

ανδραποδίζομαι

ανδραποδίστηκα

ανδραποδίσθηκα

ανδραποδισμένος

ανδραποδίζω • (andrapodízo) (past ανδραπόδισα, passive ανδραποδίζομαι, p‑past ανδραποδίστηκα/ανδραποδίσθηκα, ppp ανδραποδισμένος)

andrapodízo (romanization)
ανδραπόδισα (past)
ανδραποδίζομαι (passive)
ανδραποδίστηκα (passive past)
ανδραποδίσθηκα (passive past)
ανδραποδισμένος (participle passive perfect)
ανδραποδίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανδραποδίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανδραποδίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανδραποδιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδραποδισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδραποδίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανδραποδίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανδραποδίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανδραποδιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδραποδισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδραποδίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανδραποδίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανδραποδίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανδραποδιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδραποδισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδραποδίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανδραποδίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανδραποδιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανδραποδιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδραποδισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδραποδίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανδραποδίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανδραποδίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδραποδιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδραποδιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδραποδισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδραποδίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδραποδίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδραποδίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδραποδίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδραποδίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανδραποδιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραπόδιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανδραπόδισα (active first-person indicative past perfective singular)
ανδραποδιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδραποδιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδραποδίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδραποδίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδραπόδιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανδραπόδισες (active indicative past perfective second-person singular)
ανδραποδιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδραποδιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδραποδίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανδραπόδιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανδραπόδισε (active indicative past perfective singular third-person)
ανδραποδιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδραποδιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδραποδίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανδραποδίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανδραποδίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανδραποδιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανδραποδιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδραποδισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδραποδίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανδραποδίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανδραποδιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανδραποδιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδραποδισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδραπόδιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραποδίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραποδίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραπόδισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανδραποδιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανδραποδίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανδραποδίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανδραποδίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανδραποδίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανδραποδιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανδραποδισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανδραπόδιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανδραπόδισε (active imperative perfective second-person singular)
ανδραποδίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανδραποδίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανδραποδίστε (active imperative perfective plural second-person)
ανδραποδίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανδραποδιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδραποδισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδραποδίζοντας (active participle present)
έχοντας ανδραποδίσει (active participle past)
ανδραποδισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανδραποδίσει (active infinitive-aorist)
ανδραποδιστεί (infinitive-aorist passive)
ανδραποδισθεί (infinitive-aorist passive)

αν‧δρα‧πο‧δί‧ζω

εξανδραποδίζω εξανδραποδίζω#Greek

(formal) Alternative form of εξανδραποδίζω (exandrapodízo, “to enslave”)


προκείμενος

head

προκείμενος • (prokeímenos) m (feminine προκείμενη, neuter προκείμενο)

prokeímenos (romanization)
προκείμενη (feminine)
προκείμενο (neuter)
prokeiméni (romanization)
προκείμενος (masculine nominative singular)
προκείμενη (feminine nominative singular)
προκείμενο (neuter nominative singular)
προκείμενοι (masculine nominative plural)
προκείμενες (feminine nominative plural)
προκείμενα (neuter nominative plural)
προκείμενου (genitive masculine singular)
προκείμενης (feminine genitive singular)
προκείμενου (genitive neuter singular)
προκείμενων (genitive masculine plural)
προκείμενων (feminine genitive plural)
προκείμενων (genitive neuter plural)
προκείμενο (accusative masculine singular)
προκείμενη (accusative feminine singular)
προκείμενο (accusative neuter singular)
προκείμενους (accusative masculine plural)
προκείμενες (accusative feminine plural)
προκείμενα (accusative neuter plural)
προκείμενε (masculine singular vocative)
προκείμενη (feminine singular vocative)
προκείμενο (neuter singular vocative)
προκείμενοι (masculine plural vocative)
προκείμενες (feminine plural vocative)
προκείμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προκείμενη •

προκειμένη •

el-decl-adj-table

προκείμενος •

προκείμενη •

προκείμενο •

προκείμενοι •

προκείμενες •

προκείμενα •

προκείμενου •

προκείμενης •

προκείμενου •

προκείμενων •

προκείμενων •

προκείμενων •

προκείμενο •

προκείμενη •

προκείμενο •

προκείμενους •

προκείμενες •

προκείμενα •

προκείμενε •

προκείμενη •

προκείμενο •

προκείμενοι •

προκείμενες •

προκείμενα •

προ‧κεί‧με‧νος

Learned borrowing from Ancient Greek προκείμενος (prokeímenos), passive present participle for verb πρόκειμαι (prókeimai).

lbor

in question, at hand, at issue (currently receiving attention; under discussion)


έθαλψα

θάλπω θάλπω#Greek

1st person singular simple past form of θάλπω (thálpo).


έλαμψα

head

έλαμψα • (élampsa)

el-verb-form

έλαμψα • (élampsa)

λάμπω λάμπω#Greek

1st person singular simple past form of λάμπω (lámpo).


απέπεμψα

head

απέπεμψα • (apépempsa)

el-verb-form

απέπεμψα • (apépempsa)

αποπέμπω αποπέμπω#Greek

1st person singular simple past form of αποπέμπω (apopémpo).


αποπέμπουμε

head

αποπέμπουμε • (apopémpoume)

el-verb-form

αποπέμπουμε • (apopémpoume)

α‧πο‧πέ‧μπου‧με απο‧πέμ‧που‧με

αποπέμπω αποπέμπω#Greek

1st person plural present form of αποπέμπω (apopémpo).


αποπέμφθηκα

head

αποπέμφθηκα • (apopémfthika)

el-verb-form

αποπέμφθηκα • (apopémfthika)

α‧πο‧πέμ‧φθη‧κα

Older form: ἀπεπέμφθην

αποπέμπομαι αποπέμπομαι#Greek

αποπέμπω αποπέμπω#Greek

1st person singular simple past form of αποπέμπομαι (apopémpomai) passive of αποπέμπω.


αποπέμπομαι

head

αποπέμπομαι • (apopémpomai)

el-verb

αποπέμπομαι • (apopémpomai) passive (past αποπέμφθηκα, active πέμπω)

apopémpomai (romanization)
αποπέμφθηκα (past)
πέμπω (active)

αποπέμπομε (apopémpome)

α‧πο‧πέ‧μπο‧μαι απο‧πέμ‧πο‧μαι


διέπομαι

head

διέπομαι • (diépomai)

el-verb

διέπομαι • (diépomai) passive (past —, active διέπω) found only in the present tense


παραβλέπουμε

head

παραβλέπουμε • (paravlépoume)

el-verb-form

παραβλέπουμε • (paravlépoume)

πα‧ρα‧βλέ‧που‧με

παραβλέπω παραβλέπω#Greek

1st person plural present form of παραβλέπω (paravlépo). (παραβλέπω¹ and παραβλέπω²)


παραείδα

head

παραείδα • (paraeída)

el-verb-form

παραείδα • (paraeída)

παραβλέπω παραβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of παραβλέπω (paravlépo). παραβλέπω²: I met often; I looked very well


παραβλέφθηκα

head

παραβλέφθηκα • (paravléfthika)

el-verb-form

παραβλέφθηκα • (paravléfthika)

πα‧ρα‧βλέ‧φθη‧κα

παραβλέπομαι παραβλέπομαι#Greek

παραβλέπω παραβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of παραβλέπομαι (paravlépomai) passive of παραβλέπω. (παραβλέπω¹): I was overlooked

παραβλέπομαι

παραειδώθηκα also past tense of παραβλέπομαι2


παραβλέπομε

head

παραβλέπομε • (paravlépome)

el-verb-form

παραβλέπομε • (paravlépome)

παραβλέπομαι (paravlépomai)

πα‧ρα‧βλέ‧πο‧με

παραβλέπω παραβλέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of παραβλέπω (paravlépo). (mainly of παραβλέπω¹)


παράβλεψα

head

παράβλεψα • (parávlepsa)

el-verb-form

παράβλεψα • (parávlepsa)

πα‧ρά‧βλε‧ψα

παραβλέπω παραβλέπω#Greek

(informal) 1st person singular simple past form of παραβλέπω (paravlépo). (παραβλέπω¹: I overlooked)

παραείδα also past tense of παραβλέπω2: I met often


έδρεψα

head

έδρεψα • (édrepsa)

el-verb-form

έδρεψα • (édrepsa)

Polytonic spelling: ἔδρεψα

δρέπω δρέπω#Greek

1st person singular simple past form of δρέπω (drépo).


παραειδώθηκα

head

παραειδώθηκα • (paraeidóthika)

el-verb-form

παραειδώθηκα • (paraeidóthika)

πα‧ρα‧ει‧δώ‧θη‧κα

παραβλέπομαι παραβλέπομαι#Greek

παραβλέπω παραβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of παραβλέπομαι (paravlépomai) passive of παραβλέπω. (παραβλέπω²): I was met with; I was seen very well

παραβλέπομαι

παραβλέφθηκα also past tense of παραβλέπομαι2: I was overlooked


εξέλειψα

head

εξέλειψα • (exéleipsa)

el-verb-form

εξέλειψα • (exéleipsa)

Older form: ἐξέλιπον

εκλείπω εκλείπω#Greek

1st person singular simple past form of εκλείπω (ekleípo).


αποπέμπομε

head

αποπέμπομε • (apopémpome)

el-verb-form

αποπέμπομε • (apopémpome)

αποπέμπομαι (apopémpomai)

απο‧πέμ‧πο‧με α‧πο‧πέ‧μπο‧με

Older form: ἀποπέμπομεν

αποπέμπω αποπέμπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αποπέμπω (apopémpo).


λάμψεις

head

λάμψεις • (lámpseis)

el-verb-form

λάμψεις • (lámpseis)

λάμπω λάμπω#Greek

2nd person singular dependent active form of λάμπω (lámpo).


παρέβλεψα

head

παρέβλεψα • (parévlepsa)

el-verb-form

παρέβλεψα • (parévlepsa)

πα‧ρέ‧βλε‧ψα

παραβλέπω παραβλέπω#Greek


υποβλέπω

head

υποβλέπω • (ypovlépo)

el-verb

υποβλέπω • (ypovlépo) found only in the imperfective tenses

ypovlépo (romanization)
υποβλέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
υπέβλεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα υποβλέπω (active first-person future imperfective indicative singular)
υποβλέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
υπέβλεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα υποβλέπεις (active future imperfective indicative second-person singular)
υποβλέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
υπέβλεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα υποβλέπει (active future imperfective indicative singular third-person)
υποβλέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
υποβλέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα υποβλέπουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
υποβλέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
υποβλέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα υποβλέπετε (active future imperfective indicative plural second-person)
υποβλέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
υποβλέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
υπέβλεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποβλέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποβλέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα υποβλέπουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα υποβλέπουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
υπόβλεπε (active imperative imperfective informal second-person singular)
υποβλέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
υποβλέποντας (participle present)

From Ancient Greek ῠ̔ποβλέπω (hupoblépō, “look askance at, eye suspiciously or angrily”).

inh

Οι συνάδελφοί του τον υποβλέπουν.

Υποβλέπουν τη θέση της.

to have one's eye on (to seek or to pursue)


προσέβλεψα

head

προσέβλεψα • (prosévlepsa)

el-verb-form

προσέβλεψα • (prosévlepsa)

προ‧σέ‧βλε‧ψα προσ‧έ‧βλε‧ψα

προσβλέπω προσβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of προσβλέπω (prosvlépo).


ρέπω

head

ρέπω • (répo)

el-verb

ρέπω • (répo) found only in the imperfective tenses

répo (romanization)
ρέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
έρρεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα ρέπω (active first-person future imperfective indicative singular)
ρέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
έρρεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα ρέπεις (active future imperfective indicative second-person singular)
ρέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
έρρεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα ρέπει (active future imperfective indicative singular third-person)
ρέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ρέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα ρέπουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
ρέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ρέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα ρέπετε (active future imperfective indicative plural second-person)
ρέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ρέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
έρρεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα ρέπουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα ρέπουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
ρέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
ρέποντας (participle present)


υπολείφθηκα

head

υπολείφθηκα • (ypoleífthika)

el-verb-form

υπολείφθηκα • (ypoleífthika)

υ‧πο‧λεί‧φθη‧κα

υπολείπομαι υπολείπομαι#Greek

(rare form) 1st person singular simple past form of υπολείπομαι (ypoleípomai).


προσβλέπω

head

προσβλέπω • (prosvlépo)

el-verb

προσβλέπω • (prosvlépo) (past προσέβλεψα, passive —)

prosvlépo (romanization)
προσέβλεψα (past)
προσβλέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσβλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσβλέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσβλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσβλέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσβλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσβλέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσβλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσβλέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσβλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσβλέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσβλέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσβλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσβλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσέβλεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέβλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
προσέβλεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέβλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
προσέβλεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέβλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
προσβλέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσβλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσβλέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσβλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσέβλεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσβλέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσβλέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέβλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσβλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσβλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα προσβλέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσβλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρόσβλεπε (active imperative imperfective second-person singular)
πρόσβλεψε (active imperative perfective second-person singular)
προσβλέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσβλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
προσβλέποντας (active indeclinable participle present)
έχοντας προσβλέψει (active indeclinable participle perfect)
προσβλέψει (infinitive-aorist)

From Ancient Greek προσβλέπω. By surface analysis, προσ- (pros-, “towards”) + βλέπω (vlépo, “see”).


παραβλέπομαι

head

παραβλέπομαι • (paravlépomai)

el-verb

παραβλέφθηκα

παραβλέπομαι • (paravlépomai) passive (past παραβλέφθηκα, active παραβλέπω)

paravlépomai (romanization)
παραβλέφθηκα (past)
παραβλέπω (active)
παραβλέπω¹ (alternative)

Sense overlook from Ancient Greek πᾰρᾰβλέπω.

παραβλέπομε (paravlépome)

πα‧ρα‧βλέ‧πο‧μαι


παραβλέπομαι

head

παραβλέπομαι • (paravlépomai)

el-verb

παραειδώθηκα

παραβλέπομαι • (paravlépomai) passive (past παραειδώθηκα, active παραβλέπω)

paravlépomai (romanization)
παραειδώθηκα (past)
παραβλέπω (active)
παραβλέπω² (alternative)

παρα- (“with sense: excess”) + βλέπω (“see”).

af

παραβλέπομε (paravlépome)

πα‧ρα‧βλέ‧πο‧μαι


εκλείπω

head

εκλείπω • (ekleípo)

el-verb

εκλείπω • (ekleípo) (past εξέλειψα, passive —)

ekleípo (romanization)
εξέλειψα (past)
εκλείπω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκλείψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκλείπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκλείψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκλείπει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκλείψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκλείπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκλείψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκλείπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκλείψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκλείπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκλείπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκλείψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκλείψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξέλειπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέλειψα (active first-person indicative past perfective singular)
εξέλειπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέλειψες (active indicative past perfective second-person singular)
εξέλειπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέλειψε (active indicative past perfective singular third-person)
εκλείπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκλείψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκλείπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκλείψατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξέλειπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκλείπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκλείπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέλειψαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκλείψαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκλείψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα εκλείπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκλείψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
έκλειπε (active imperative imperfective rare second-person singular)
έκλειψε (active imperative perfective second-person singular)
εκλείπετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκλείψτε (active imperative perfective plural second-person)
εκλείποντας (active indeclinable participle present)
έχοντας εκλείψει (active indeclinable participle perfect)
εκλείψει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκλείπω.


αποπέμπω

head

αποπέμπω • (apopémpo)

el-verb

αποπέμπω • (apopémpo) (past απέπεμψα, passive αποπέμπομαι)

apopémpo (romanization)
απέπεμψα (past)
αποπέμπομαι (passive)
αποπέμπω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποπέμψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποπέμπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποπεμφθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποπέμπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποπέμψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποπέμπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποπεμφθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποπέμπει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποπέμψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποπέμπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποπεμφθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποπέμπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποπέμψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποπεμπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποπεμφθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποπέμπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποπέμψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποπέμπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποπεμπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποπεμφθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποπέμπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποπέμπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποπέμψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποπέμψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποπέμπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποπεμφθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποπεμφθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέπεμπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέπεμψα (active first-person indicative past perfective singular)
αποπεμπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποπεμπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποπέμφθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέπεμπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέπεμψες (active indicative past perfective second-person singular)
αποπεμπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποπεμπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποπέμφθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέπεμπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέπεμψε (active indicative past perfective singular third-person)
αποπεμπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποπεμπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποπέμφθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποπέμπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποπέμψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποπεμπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποπεμφθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποπέμπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποπέμψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποπεμπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποπεμφθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέπεμπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποπέμπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποπέμπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέπεμψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποπέμψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποπέμψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποπέμπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποπεμπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποπέμφθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποπεμφθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποπεμφθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποπέμπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποπέμψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποπέμπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποπεμφθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόπεμπε (active imperative imperfective rare second-person singular)
απόπεμψε (active imperative perfective rare second-person singular)
αποπέμψου (imperative passive perfective second-person singular)
αποπέμπετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποπέμψτε (active imperative perfective plural second-person)
αποπέμπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποπεμφθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποπέμποντας (active participle present)
έχοντας αποπέμψει (active participle past)
αποπέμψει (active infinitive-aorist)
αποπεμφθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧πέ‧μπω απο‧πέμ‧πω

From Ancient Greek ἀποπέμπω. Morphologically, from απο- (“away”) + πέμπω (“send”).


υπολείπομαι

head

υπολείπομαι • (ypoleípomai)

el-verb

υπολείπομαι • (ypoleípomai) deponent found chiefly in the present and imperfect tenses

ypoleípomai (romanization)
υπολείφθηκα (past rare)
υπολείπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
υπολειφθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
υπολείπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
υπολειφθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
υπολείπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
υπολειφθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
υπολειπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
υπολειφθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
υπολείπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υπολειπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υπολειφθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
υπολείπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
υπολειφθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υπολειφθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υπολειπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
υπολειπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
υπολείφθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
υπολειπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
υπολειπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
υπολείφθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
υπολειπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
υπολειπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
υπολείφθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
υπολειπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
υπολειφθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
υπολειπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
υπολειφθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
υπολείπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
υπολειπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
υπολείφθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υπολειφθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υπολειφθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα υπολείπομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα υπολειφθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
υπολείπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
υπολειφθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
υπολειφθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ὑπολείπομαι of ὑπολείπω (hupoleípō, “leave remaining”). Morphologically, from υπο- (“under”) + λείπω (“I am absent”).


ετράπην

head

ετράπην • (etrápin)

el-verb-form

ετράπην • (etrápin)

τρέπομαι τρέπομαι#Greek

τρέπω τρέπω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of τρέπομαι (trépomai) passive of τρέπω.


τρέπουμε

head

τρέπουμε • (trépoume)

el-verb-form

τρέπουμε • (trépoume)

τρέπω τρέπω#Greek

1st person plural present form of τρέπω (trépo).


ανδρώθηκα

head

ανδρώθηκα • (andróthika)

el-verb-form

ανδρώθηκα • (andróthika)

ανδρώνομαι ανδρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανδρώνομαι (andrónomai).


τρέπομε

head

τρέπομε • (trépome)

el-verb-form

τρέπομε • (trépome)

τρέπομαι (trépomai)

Older form: τρέπομεν

τρέπω τρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of τρέπω (trépo).


ανατρέπουμε

head

ανατρέπουμε • (anatrépoume)

el-verb-form

ανατρέπουμε • (anatrépoume)

α‧να‧τρέ‧που‧με

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

1st person plural present form of ανατρέπω (anatrépo).


αποτρέπουμε

head

αποτρέπουμε • (apotrépoume)

el-verb-form

αποτρέπουμε • (apotrépoume)

α‧πο‧τρέ‧που‧με

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

1st person plural present form of αποτρέπω (apotrépo).


αποτράπηκα

head

αποτράπηκα • (apotrápika)

el-verb-form

αποτράπηκα • (apotrápika)

α‧πο‧τρά‧πη‧κα

αποτρέπομαι αποτρέπομαι#Greek

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

1st person singular simple past form of αποτρέπομαι (apotrépomai) passive of αποτρέπω.


αποτρέπομε

head

αποτρέπομε • (apotrépome)

el-verb-form

αποτρέπομε • (apotrépome)

αποτρέπομαι (apotrépomai)

α‧πο‧τρέ‧πο‧με

Older form: ἀποτρέπομεν

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αποτρέπω (apotrépo).


ανδρώνομαι

head

ανδρώνομαι • (andrónomai)

el-verb

ανδρώνομαι • (andrónomai) passive (past ανδρώθηκα, active ανδρώνω)

andrónomai (romanization)
ανδρώθηκα (past)
ανδρώνω (active)

αν‧δρώ‧νο‧μαι

(figuratively) to become stronger, complete, to develop


ανετράπην

head

ανετράπην • (anetrápin)

el-verb-form

ανετράπην • (anetrápin)

α‧νε‧τρά‧πην

ανατρέπομαι ανατρέπομαι#Greek

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of ανατρέπομαι (anatrépomai) passive of ανατρέπω.


απετράπην

head

απετράπην • (apetrápin)

el-verb-form

απετράπην • (apetrápin)

α‧πε‧τρά‧πην

αποτρέπομαι αποτρέπομαι#Greek

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αποτρέπομαι (apotrépomai) passive of αποτρέπω.


επιτρέπουμε

head

επιτρέπουμε • (epitrépoume)

el-verb-form

επιτρέπουμε • (epitrépoume)

ε‧πι‧τρέ‧που‧με

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

1st person plural present form of επιτρέπω (epitrépo).


αποτρέπομαι

head

αποτρέπομαι • (apotrépomai)

el-verb

αποτρέπομαι • (apotrépomai) passive (past αποτράπηκα, active αποτρέπω)

apotrépomai (romanization)
αποτράπηκα (past)
αποτρέπω (active)

αποτρέπομε (apotrépome)

α‧πο‧τρέ‧πο‧μαι

αποτρέπω αποτρέπω#Greek


επιτρέπετε

head

επιτρέπετε • (epitrépete)

el-verb-form

επιτρέπετε • (epitrépete)

επιτρέπεται (epitrépetai)

ε‧πι‧τρέ‧πε‧τε

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

2nd person plural present indicative form of επιτρέπω (epitrépo).

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

2nd person plural present imperative form of επιτρέπω (epitrépo).


επιτρέπομε

head

επιτρέπομε • (epitrépome)

el-verb-form

επιτρέπομε • (epitrépome)

επιτρέπομαι (epitrépomai)

ε‧πι‧τρέ‧πο‧με

Older form: ἐπιτρέπομεν

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of επιτρέπω (epitrépo).


επετράπην

head

επετράπην • (epetrápin)

el-verb-form

επετράπην • (epetrápin)

ε‧πε‧τρά‧πην

επιτρέπομαι επιτρέπομαι#Greek

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of επιτρέπομαι (epitrépomai) passive of επιτρέπω.


επιτρέπεται

head

επιτρέπεται • (epitrépetai)

el-verb-form

επιτρέπεται • (epitrépetai)

επιτρέπετε (epitrépete)

ε‧πι‧τρέ‧πε‧ται

επιτρέπομαι επιτρέπομαι#Greek

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

3rd person singular present form of επιτρέπομαι (epitrépomai) passive of επιτρέπω. "he/she/it is allowed"


ανατρέπομε

head

ανατρέπομε • (anatrépome)

el-verb-form

ανατρέπομε • (anatrépome)

ανατρέπομαι (anatrépomai)

α‧να‧τρέ‧πο‧με

Older form: ἀνατρέπομεν

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of ανατρέπω (anatrépo).


εξέτρεψα

head

εξέτρεψα • (exétrepsa)

el-verb-form

εξέτρεψα • (exétrepsa)

εκτρέπω εκτρέπω#Greek

1st person singular simple past form of εκτρέπω (ektrépo).


εκτρέπουμε

head

εκτρέπουμε • (ektrépoume)

el-verb-form

εκτρέπουμε • (ektrépoume)

εκ‧τρέ‧που‧με

εκτρέπω εκτρέπω#Greek

1st person plural present form of εκτρέπω (ektrépo).


εξετράπην

head

εξετράπην • (exetrápin)

el-verb-form

εξετράπην • (exetrápin)

ε‧ξε‧τρά‧πην

εκτρέπομαι εκτρέπομαι#Greek

εκτρέπω εκτρέπω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of εκτρέπομαι (ektrépomai) passive of εκτρέπω.


εκτράπηκα

head

εκτράπηκα • (ektrápika)

el-verb-form

εκτράπηκα • (ektrápika)

εκ‧τρά‧πη‧κα

εκτρέπομαι εκτρέπομαι#Greek

εκτρέπω εκτρέπω#Greek

(rare) 1st person singular simple past form of εκτρέπομαι (ektrépomai) passive of εκτρέπω.


διαπρέπω

head

διαπρέπω • (diaprépo)

el-verb

διαπρέπω • (diaprépo) (past διέπρεψα, passive —)

diaprépo (romanization)
διέπρεψα (past)
διαπρέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαπρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαπρέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαπρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαπρέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαπρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαπρέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαπρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαπρέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαπρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαπρέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαπρέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαπρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαπρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διέπρεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διέπρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
διέπρεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διέπρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
διέπρεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διέπρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
διαπρέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαπρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαπρέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαπρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
διέπρεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαπρέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαπρέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διέπρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαπρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαπρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα διαπρέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαπρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
διάπρεπε (active imperative imperfective informal second-person singular)
διάπρεψε (active imperative perfective second-person singular)
διαπρέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαπρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
διαπρέποντας (active indeclinable participle present)
έχοντας διαπρέψει (active indeclinable participle perfect)
διαπρέψει (infinitive-aorist)

δια‧πρέ‧πω δι‧α‧πρέ‧πω

Learned borrowing from Ancient Greek διαπρέπω (diaprépō). By surface analysis, δια- (“through”) + πρέπω (prépō, “beseem”).

lbor

to distinguish oneself; literally: "I distinguish myself"


εκτρέπομαι

head

εκτρέπομαι • (ektrépomai)

el-verb

εκτρέπομαι • (ektrépomai) passive (past εκτράπηκα, active εκτρέπω)

ektrépomai (romanization)
εκτράπηκα (past)
εκτρέπω (active)

εκτρέπομε (ektrépome)

εκ‧τρέ‧πο‧μαι


παρεκτρέπουμε

head

παρεκτρέπουμε • (parektrépoume)

el-verb-form

παρεκτρέπουμε • (parektrépoume)

πα‧ρεκ‧τρέ‧που‧με

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

1st person plural present form of παρεκτρέπω (parektrépo).


παρεκτρέπομε

head

παρεκτρέπομε • (parektrépome)

el-verb-form

παρεκτρέπομε • (parektrépome)

παρεκτρέπομαι (parektrépomai)

πα‧ρεκ‧τρέ‧πο‧με

Older form: παρεκτρέπομεν

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of παρεκτρέπω (parektrépo).


παρεκτράπηκα

head

παρεκτράπηκα • (parektrápika)

el-verb-form

παρεκτράπηκα • (parektrápika)

πα‧ρεκ‧τρά‧πη‧κα

παρεκτρέπομαι παρεκτρέπομαι#Greek

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

(rare) 1st person singular simple past form of παρεκτρέπομαι (parektrépomai) passive of παρεκτρέπω.


μετατράπηκα

head

μετατράπηκα • (metatrápika)

el-verb-form

μετατράπηκα • (metatrápika)

με‧τα‧τρά‧πη‧κα

μετατρέπομαι μετατρέπομαι#Greek

μετατρέπω μετατρέπω#Greek

(rare) 1st person singular simple past form of μετατρέπομαι (metatrépomai) passive of μετατρέπω.


μετατρέπομε

head

μετατρέπομε • (metatrépome)

el-verb-form

μετατρέπομε • (metatrépome)

μετατρέπομαι (metatrépomai)

με‧τα‧τρέ‧πο‧με

Older form: μετατρέπομεν

μετατρέπω μετατρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of μετατρέπω (metatrépo).


μετατρέπουμε

head

μετατρέπουμε • (metatrépoume)

el-verb-form

μετατρέπουμε • (metatrépoume)

με‧τα‧τρέ‧που‧με

μετατρέπω μετατρέπω#Greek


προτρέπουμε

head

προτρέπουμε • (protrépoume)

el-verb-form

προτρέπουμε • (protrépoume)

προ‧τρέ‧που‧με

προτρέπω προτρέπω#Greek

1st person plural present form of προτρέπω (protrépo).


πρότρεψα

head

πρότρεψα • (prótrepsa)

el-verb-form

πρότρεψα • (prótrepsa)

προτρέπω προτρέπω#Greek

(less frequent) 1st person singular simple past form of προτρέπω (protrépo).


εκτρέπομε

head

εκτρέπομε • (ektrépome)

el-verb-form

εκτρέπομε • (ektrépome)

εκτρέπομαι (ektrépomai)

εκ‧τρέ‧πο‧με

Older form: ἐκτρέπομεν

εκτρέπω εκτρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of εκτρέπω (ektrépo).


παρεξέτρεψα

head

παρεξέτρεψα • (parexétrepsa)

el-verb-form

παρεξέτρεψα • (parexétrepsa)

πα‧ρε‧ξέ‧τρε‧ψα

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

1st person singular simple past form of παρεκτρέπω (parektrépo).


παρεξετράπην

head

παρεξετράπην • (parexetrápin)

el-verb-form

παρεξετράπην • (parexetrápin)

πα‧ρε‧ξε‧τρά‧πην

παρεκτρέπομαι παρεκτρέπομαι#Greek

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of παρεκτρέπομαι (parektrépomai) passive of παρεκτρέπω.


μετατρέπομαι

head

μετατρέπομαι • (metatrépomai)

el-verb

μετατρέπομαι • (metatrépomai) passive (past μετατράπηκα, active μετατρέπω)

metatrépomai (romanization)
μετατράπηκα (past)
μετατρέπω (active)

μετατρέπομε (metatrépome)

με‧τα‧τρέ‧πο‧μαι


παρεκτρέπομαι

head

παρεκτρέπομαι • (parektrépomai)

el-verb

παρεκτράπηκα

παρεκτρέπομαι • (parektrépomai) passive (past παρεκτράπηκα, active παρεκτρέπω)

parektrépomai (romanization)
παρεκτράπηκα (past)
παρεκτρέπω (active)

παρεκτρέπομε (parektrépome)

πα‧ρεκ‧τρέ‧πο‧μαι

to go astray, exceed the bounds, behave improperly


μετέτρεψα

head

μετέτρεψα • (metétrepsa)

el-verb-form

μετέτρεψα • (metétrepsa)

με‧τέ‧τρε‧ψα

μετατρέπω μετατρέπω#Greek

1st person singular simple past form of μετατρέπω (metatrépo).


προτρέπομαι

head

προτρέπομαι • (protrépomai)

el-verb

προτρέπομαι • (protrépomai) passive (past —, active προτρέπω) found only in the present tense

protrépomai (romanization)
προτρέπω (active)

προτρέπομε (protrépome)

προ‧τρέ‧πο‧μαι


περιθάλπω

head

περιθάλπω • (perithálpo)

el-verb

περιθάλπομαι

περιθάλπω • (perithálpo) (past περιέθαλψα, passive περιθάλπομαι)

perithálpo (romanization)
περιέθαλψα (past)
περιθάλπομαι (passive)
περιθάλπω (active first-person imperfective indicative present singular)
περιθάλψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
περιθάλπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
περιθάλπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
περιθάλψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
περιθάλπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
περιθάλπει (active imperfective indicative present singular third-person)
περιθάλψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
περιθάλπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
περιθάλπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
περιθάλψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
περιθαλπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
περιθάλπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
περιθάλψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
περιθάλπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περιθάλπεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
περιθάλπουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
περιθάλψουν[ε] (active dependent indicative perfective plural third-person)
περιθάλπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
περιέθαλπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
περιέθαλψα (active first-person indicative past perfective singular)
περιθαλπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative informal passive singular)
περιέθαλπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
περιέθαλψες (active indicative past perfective second-person singular)
περιθαλπόσουν (imperfect imperfective indicative informal passive second-person singular)
περιέθαλπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
περιέθαλψε (active indicative past perfective singular third-person)
περιθαλπόταν (imperfect imperfective indicative informal passive singular third-person)
περιθάλπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
περιθάλψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
περιθαλπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
περιθάλπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
περιθάλψατε (active indicative past perfective plural second-person)
περιθαλπόσασταν (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
περιέθαλπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περιθάλπαν (active imperfect imperfective indicative plural rare third-person)
περιθάλπανε (active imperfect imperfective indicative plural rare third-person)
περιέθαλψαν (active indicative past perfective plural third-person)
περιθάλψαν (active indicative past perfective plural rare third-person)
περιθάλψανε (active indicative past perfective plural rare third-person)
περιθάλπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θα περιθάλπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα περιθάλψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα περιθάλπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
περίθαλπε (active imperative imperfective informal second-person singular)
περίθαλψε (active imperative perfective second-person singular)
περιθάλψου (imperative passive perfective second-person singular)
περιθάλπετε (active imperative imperfective plural second-person)
περιθάλψτε (active imperative perfective plural second-person)
περιθάλπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
περιθάλπεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
περιθάλποντας (active participle present)
έχοντας περιθάλψει (active participle past)
περιθάλψει (active infinitive-aorist)

πε‧ρι‧θάλ‧πω

From Ancient Greek περῐθᾰ́λπω (“warm all round, cherish”). By surface analysis, περι- (“around”) + θάλπω (“provide comfort”).

surf

Περιθάλπει τους πρόσφυγες.

to look after, care for, shelter, help (persons in need)

Η νοσοκόμα περιθάλπει τους αρρώστους.

(more specifically) to nurse, attend to, treat (care for in a medical context)


προτρέπομε

head

προτρέπομε • (protrépome)

el-verb-form

προτρέπομε • (protrépome)

προτρέπομαι (protrépomai)

προ‧τρέ‧πο‧με

Older form: προτρέπομεν

προτρέπω προτρέπω#Greek

(formal) 1st person plural present form of προτρέπω (protrépo).


προέτρεψα

head

προέτρεψα • (proétrepsa)

el-verb-form

προέτρεψα • (proétrepsa)

προ‧έ‧τρε‧ψα

προτρέπω προτρέπω#Greek


διέπρεψα

head

διέπρεψα • (diéprepsa)

el-verb-form

διέπρεψα • (diéprepsa)

διαπρέπω διαπρέπω#Greek

1st person singular simple past form of διαπρέπω (diaprépo).


μετατρέπω

head

μετατρέπω • (metatrépo)

el-verb

μετατρέπομαι

μετατρέπω • (metatrépo) (past μετέτρεψα, passive μετατρέπομαι)

metatrépo (romanization)
μετέτρεψα (past)
μετατρέπομαι (passive)
μετατρέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
μετατρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μετατρέπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μετατραπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μετατρέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μετατρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μετατρέπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μετατραπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μετατρέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
μετατρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μετατρέπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μετατραπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μετατρέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μετατρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μετατρεπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μετατραπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μετατρέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μετατρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μετατρέπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μετατρεπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μετατραπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μετατρέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μετατρέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μετατρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μετατρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μετατρέπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μετατραπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μετατραπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μετέτρεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μετέτρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
μετατρεπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μετατρεπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μετατράπηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μετέτρεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μετέτρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
μετατρεπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μετατρεπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μετατράπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μετέτρεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μετέτρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
μετατρεπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μετατρεπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μετατράπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μετατρέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μετατρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μετατρεπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μετατραπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μετατρέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μετατρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
μετατρεπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μετατραπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μετέτρεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μετατρέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μετατρέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μετέτρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μετατρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μετατρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
μετατρέπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μετατρεπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μετατράπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μετατραπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μετατραπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μετατρέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μετατρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μετατρέπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μετατραπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μετάτρεπε (active imperative imperfective second-person singular)
μετάτρεψε (active imperative perfective second-person singular)
μετατρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
μετατρέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
μετατρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
μετατρέπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μετατραπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μετατρέποντας (active participle present)
έχοντας μετατρέψει (active participle past)
μετατρέψει (active infinitive-aorist)
μετατραπεί (infinitive-aorist passive)

με‧τα‧τρέ‧πω

From Ancient Greek μετᾰτρέπω (metatrépō). By surface analysis, μετα- (“post-, after”) + τρέπω (“turn”).