βροντάω

head

βροντάω • (vrontáo)

el-verb

βροντηγμένος

βροντάω • (vrontáo) (past βρόντηξα/βρόντησα, passive —, ppp βροντηγμένος)

vrontáo (romanization)
βρόντηξα (past)
βρόντησα (past)
βροντηγμένος (participle passive perfect)
βροντάω (active first-person imperfective indicative present singular)
βροντώ (active first-person imperfective indicative present singular)
βροντήξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βροντήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βροντάς (active imperfective indicative present second-person singular)
βροντήξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βροντήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βροντάει (active imperfective indicative present singular third-person)
βροντά (active imperfective indicative present singular third-person)
βροντήξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βροντήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βροντάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
βροντούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
βροντήξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βροντήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
βροντάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
βροντήξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βροντήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βροντάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βροντάν (active imperfective indicative plural present third-person)
βροντούν (active imperfective indicative plural present third-person)
βροντούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βροντήξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βροντήξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βροντήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βροντήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βροντούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βρόνταγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βρόντηξα (active first-person indicative past perfective singular)
βρόντησα (active first-person indicative past perfective singular)
βροντούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βρόνταγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βρόντηξες (active indicative past perfective second-person singular)
βρόντησες (active indicative past perfective second-person singular)
βροντούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βρόνταγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βρόντηξε (active indicative past perfective singular third-person)
βρόντησε (active indicative past perfective singular third-person)
βροντούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βροντάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βροντήξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βροντήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βροντούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βροντάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βροντήξατε (active indicative past perfective plural second-person)
βροντήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βροντούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βροντούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βρόνταγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βροντάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
βρόντηξαν (active indicative past perfective plural third-person)
βροντήξαν (active indicative past perfective plural third-person)
βροντήξανε (active indicative past perfective plural third-person)
βρόντησαν (active indicative past perfective plural third-person)
βροντήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βροντήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα βροντάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βροντώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βροντήξω (active first-person future indicative perfective singular)
βροντήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
βρόντα (active imperative imperfective second-person singular)
βρόνταγε (active imperative imperfective second-person singular)
βρόντηξε (active imperative perfective second-person singular)
βρόντησε (active imperative perfective second-person singular)
βρόντα (active imperative perfective second-person singular)
βροντάτε (active imperative imperfective plural second-person)
βροντήξτε (active imperative perfective plural second-person)
βροντήστε (active imperative perfective plural second-person)
βροντώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας βροντήξει (active indeclinable participle perfect)
βροντηγμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
βροντήξει (infinitive-aorist)
βροντήσει (infinitive-aorist)


λυπημένο

head

λυπημένο • (lypiméno)

λυπημένος λυπημένος#Greek

Accusative masculine singular form of λυπημένος (lypiménos).

λυπημένος λυπημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένων

λυπημένων • (lypiménon)

λυ‧πη‧μέ‧νων

λυπημένος λυπημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένοι

λυπημένοι • (lypiménoi)

λυπημένη (lypiméni)

λυ‧πη‧μέ‧νοι

λυπημένος λυπημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένου

λυπημένου • (lypiménou)

λυ‧πη‧μέ‧νου

λυπημένος λυπημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένες

λυπημένες • (lypiménes)

λυ‧πη‧μέ‧νες

λυπημένος λυπημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένε

λυπημένε • (lypiméne)

λυπημένος λυπημένος#Greek

Vocative masculine singular form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένους

λυπημένους • (lypiménous)

λυ‧πη‧μέ‧νους

λυπημένος λυπημένος#Greek

Accusative masculine plural form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένη

λυπημένη • (lypiméni)

λυπημένοι (lypiménoi)

λυπημένος λυπημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένα

λυπημένα • (lypiména)

λυπημένος λυπημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of λυπημένος (lypiménos).


λυπημένης

λυπημένης • (lypiménis)

λυ‧πη‧μέ‧νης

λυπημένος λυπημένος#Greek

Genitive feminine singular form of λυπημένος (lypiménos).


χαθείς

χάνομαι χάνομαι#Greek

χάνω χάνω#Greek

2nd person singular dependent form of χάνομαι (chánomai) passive of χάνω.


βλάφθηκα

βλάφθηκα • (vláfthika)

el-verb-form

βλάφθηκα • (vláfthika)

βλάπτομαι βλάπτομαι#Greek

βλάπτω βλάπτω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of βλάπτομαι (vláptomai)., passive of βλάπτω

βλάφτηκα

from verb βλάφτομαι


βάζω στο μάτι

head

βάζω στο μάτι • (vázo sto máti)

vázo sto máti (romanization)
to put in the eye (literally)

βάζω βάζω#Greek

στο στο#Greek

μάτι μάτι#Greek

Used other than figuratively or idiomatically: see βάζω (vázo), στο (sto), μάτι (máti).

Ο ξάδελφος μου βάζει την περιουσία του παππού μας στο μάτι.

My cousin has his eye on our grandfather's fortune.

O xádelfos mou vázei tin periousía tou pappoú mas sto máti.

(idiomatic, transitive) to have one's eye on, have designs on (to seek or to pursue something not rightfully one's own)

Η δημοσιογράφοι την έχουν βάλει στο μάτι και παρακολουθούν ο,τι πει και κάνει.

The journalists are going after her and paying attention to anything she says or does.

I dimosiográfoi tin échoun válei sto máti kai parakolouthoún o,ti pei kai kánei.

(idiomatic, transitive) to take aim at, go after (pursue in attempt to do something negative)


βλάφτει

βλάφτει • (vláftei)

el-verb-form

βλάφτει • (vláftei)

βλάφτω βλάφτω#Greek

(colloquial) 3rd person singular present form of βλάφτω (vláfto).: "He/She/It damages"

especially negative δεν βλάφτει (den vláftei, “it won't hurt...”)

βλάφτω βλάφτω#Greek

βλάφτω βλάφτω#Greek

θα (tha) βλάφτει third-person singular future continuous of βλάφτω: "He/She/It will be damaging"

βλάφτω βλάφτω#Greek

να (na) βλάφτει third-person singular subjunctive of βλάφτω: That he/she/it damages"


βλαμμένου

head

βλαμμένου • (vlamménou)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένε

βλαμμένε • (vlamméne)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Vocative masculine singular form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένη

βλαμμένη • (vlamméni)

βλαμμένοι (vlamménoi)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένης

βλαμμένης • (vlamménis)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Genitive feminine singular form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένες

βλαμμένες • (vlamménes)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένοι

βλαμμένοι • (vlamménoi)

βλαμμένη (vlamméni)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένα

βλαμμένα • (vlamména)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένο

βλαμμένο • (vlamméno)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Accusative masculine singular form of βλαμμένος (vlamménos).

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένους

βλαμμένους • (vlamménous)

βλαμ‧μέ‧νους

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Accusative masculine plural form of βλαμμένος (vlamménos).


βλαμμένων

βλαμμένων • (vlamménon)

βλαμμένος βλαμμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of βλαμμένος (vlamménos).


συγκρουόμενη

συγκρουόμενη • (sygkrouómeni)

συγκρουόμενοι (sygkrouómenoi)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νη

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενους

συγκρουόμενους • (sygkrouómenous)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νους

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Accusative masculine plural form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενες

συγκρουόμενες • (sygkrouómenes)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νες

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενου

συγκρουόμενου • (sygkrouómenou)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νου

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενων

συγκρουόμενων • (sygkrouómenon)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νων

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


κηρύξει

κηρύξει • (kirýxei)

el-verb-form

κηρύξει • (kirýxei)

κηρύσσω κηρύσσω#Greek

Active nonfinite form of κηρύσσω (kirýsso)

κηρύσσω κηρύσσω#Greek

3rd person singular dependent active form of κηρύσσω (kirýsso).


συγκρουόμενης

head

συγκρουόμενης • (sygkrouómenis)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νης

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Genitive feminine singular form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενε

συγκρουόμενε • (sygkrouómene)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νε

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Vocative masculine singular form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενοι

συγκρουόμενοι • (sygkrouómenoi)

συγκρουόμενη (sygkrouómeni)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νοι

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


συγκρουόμενο

συγκρουόμενο • (sygkrouómeno)

συ‧γκρου‧ό‧με‧νο

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Accusative masculine singular form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


λυθεί

λυθεί • (lytheí)

el-verb-form

λυθεί • (lytheí)

λύνω λύνω#Greek

λύω λύω#Greek

λύνομαι λύνομαι#Greek

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular dependent form of λύνομαι (lýnomai) passive of λύνω.

λύομαι λύομαι#Greek

λύω λύω#Greek

3rd person singular dependent form of λύομαι (lýomai) passive of λύω.


βλαμμένος

head

βλαμμένος • (vlamménos) m (feminine βλαμμένη, neuter βλαμμένο)

vlamménos (romanization)
βλαμμένη (feminine)
βλαμμένο (neuter)
βλαμμένος (masculine nominative singular)
βλαμμένη (feminine nominative singular)
βλαμμένο (neuter nominative singular)
βλαμμένοι (masculine nominative plural)
βλαμμένες (feminine nominative plural)
βλαμμένα (neuter nominative plural)
βλαμμένου (genitive masculine singular)
βλαμμένης (feminine genitive singular)
βλαμμένου (genitive neuter singular)
βλαμμένων (genitive masculine plural)
βλαμμένων (feminine genitive plural)
βλαμμένων (genitive neuter plural)
βλαμμένο (accusative masculine singular)
βλαμμένη (accusative feminine singular)
βλαμμένο (accusative neuter singular)
βλαμμένους (accusative masculine plural)
βλαμμένες (accusative feminine plural)
βλαμμένα (accusative neuter plural)
βλαμμένε (masculine singular vocative)
βλαμμένη (feminine singular vocative)
βλαμμένο (neuter singular vocative)
βλαμμένοι (masculine plural vocative)
βλαμμένες (feminine plural vocative)
βλαμμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βλαμμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βλαμμένος, etc.)

el-decl-adj-table

βλαμμένους •

Perfect participle of βλάπτομαι (vláptomai), passive voice of βλάπτω (“I damage”). Also substantised. From Ancient Greek βεβλαμμένος (beblamménos), passive participle of βλάπτω, with omission of reduplication.

participle of

(colloquial, derogatory, offensive, dated) stupid, retarded

Είναι βλαμμένος· στο ραντεβού μας, συνέχεια μιλούσε για τη μαμά του.

He is weird; on our date, he kept talking about his mom.

Eínai vlamménos; sto rantevoú mas, synécheia miloúse gia ti mamá tou.

(colloquial, derogatory, offensive) mentally deranged, psychologically unbalanced

Άντε ρε βλαμμένε, φύγε από δω.

Get lost, you stupid, go away (from here).

(colloquial, derogatory, offensive, figuratively) irritating person (also substantivized)

(literal) meaning of the participle: one who has been damaged


συγκρουόμενος

head

συγκρουόμενη

συγκρουόμενο

συγκρουόμενος • (sygkrouómenos) m (feminine συγκρουόμενη, neuter συγκρουόμενο)

sygkrouómenos (romanization)
συγκρουόμενη (feminine)
συγκρουόμενο (neuter)
συγκρουόμενος (masculine nominative singular)
συγκρουόμενη (feminine nominative singular)
συγκρουόμενο (neuter nominative singular)
συγκρουόμενοι (masculine nominative plural)
συγκρουόμενες (feminine nominative plural)
συγκρουόμενα (neuter nominative plural)
συγκρουόμενου (genitive masculine singular)
συγκρουόμενης (feminine genitive singular)
συγκρουόμενου (genitive neuter singular)
συγκρουόμενων (genitive masculine plural)
συγκρουόμενων (feminine genitive plural)
συγκρουόμενων (genitive neuter plural)
συγκρουόμενο (accusative masculine singular)
συγκρουόμενη (accusative feminine singular)
συγκρουόμενο (accusative neuter singular)
συγκρουόμενους (accusative masculine plural)
συγκρουόμενες (accusative feminine plural)
συγκρουόμενα (accusative neuter plural)
συγκρουόμενε (masculine singular vocative)
συγκρουόμενη (feminine singular vocative)
συγκρουόμενο (neuter singular vocative)
συγκρουόμενοι (masculine plural vocative)
συγκρουόμενες (feminine plural vocative)
συγκρουόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of συγκρουόμενος

el-decl-adj-table

συγκρουόμενος •

συγκρουόμενη •

συγκρουόμενο •

συγκρουόμενοι •

συγκρουόμενες •

συγκρουόμενα •

συγκρουόμενου •

συγκρουόμενης •

συγκρουόμενου •

συγκρουόμενων •

συγκρουόμενων •

συγκρουόμενων •

συγκρουόμενο •

συγκρουόμενη •

συγκρουόμενο •

συγκρουόμενους •

συγκρουόμενες •

συγκρουόμενα •

συγκρουόμενε •

συγκρουόμενη •

συγκρουόμενο •

συγκρουόμενοι •

συγκρουόμενες •

συγκρουόμενα •

συ‧γκρου‧ό‧με‧νος

Present participle of συγκρούομαι (sygkroúomai, “to collide, be in conflict”), a verb with no active forms.


λύσει

head

λύσει • (lýsei)

el-verb-form

λύσει • (lýsei)

El-λύσει-λύση.ogg

λύνω λύνω#Greek

λύνω λύνω#Greek

3rd person singular dependent active form of λύνω (lýno).


συγκρουόμενα

head

συγκρουόμενα • (sygkrouómena)

συ‧γκρου‧ό‧με‧να

συγκρουόμενος συγκρουόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of συγκρουόμενος (sygkrouómenos).


απολυμάνθηκα

απολυμάνθηκα • (apolymánthika)

el-verb-form

απολυμάνθηκα • (apolymánthika)

απολυμαίνομαι απολυμαίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of απολυμαίνομαι (apolymaínomai).


απολυμαίνομαι

head

απολυμαίνομαι • (apolymaínomai)

el-verb

απολυμάνθηκα

απολυμαίνομαι • (apolymaínomai) passive (past απολυμάνθηκα, active απολυμαίνω)

apolymaínomai (romanization)
απολυμάνθηκα (past)
απολυμαίνω (active)

απολυμαίνω απολυμαίνω#Greek


αντιπροσωπεύθηκα

head

αντιπροσωπεύθηκα • (antiprosopéfthika)

el-verb-form

αντιπροσωπεύθηκα • (antiprosopéfthika)

αντιπροσωπεύομαι αντιπροσωπεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντιπροσωπεύομαι (antiprosopévomai).


μαζεύθηκα

head

μαζεύθηκα • (mazéfthika)

el-verb-form

μαζεύθηκα • (mazéfthika)

μαζεύομαι μαζεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of μαζεύομαι (mazévomai).


αντιπροσωπεύτηκα

head

αντιπροσωπεύτηκα • (antiprosopéftika)

el-verb-form

αντιπροσωπεύτηκα • (antiprosopéftika)

αντιπροσωπεύομαι αντιπροσωπεύομαι#Greek


αντιπροσωπεύομαι

head

αντιπροσωπεύομαι • (antiprosopévomai)

el-verb

αντιπροσωπεύτηκα

αντιπροσωπεύθηκα

αντιπροσωπεύω

αντιπροσωπεύομαι • (antiprosopévomai) passive (past αντιπροσωπεύτηκα/αντιπροσωπεύθηκα, active αντιπροσωπεύω)

antiprosopévomai (romanization)
αντιπροσωπεύτηκα (past)
αντιπροσωπεύθηκα (past)
αντιπροσωπεύω (active)


φρεσκαρίστηκα

head

φρεσκαρίστηκα • (freskarístika)

el-verb-form

φρεσκαρίστηκα • (freskarístika)

φρε‧σκα‧ρί‧στη‧κα

φρεσκάρομαι φρεσκάρομαι#Greek

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

1st person singular simple past form of φρεσκάρομαι (freskáromai) passive of φρεσκάρω (“freshen up”).


φρεσκάρομαι

head

φρεσκάρομαι • (freskáromai)

el-verb

φρεσκαρίστηκα

φρεσκάρομαι • (freskáromai) passive (past φρεσκαρίστηκα, active φρεσκάρω)

freskáromai (romanization)
φρεσκαρίστηκα (past)
φρεσκάρω (active)

φρε‧σκά‧ρο‧μαι


βράστηκα

head

βράστηκα • (vrástika)

el-verb-form

βράστηκα • (vrástika)

βράζομαι βράζομαι#Greek

1st person singular simple past form of βράζομαι (vrázomai).


έπεισα

head

έπεισα • (épeisa)

el-verb-form

έπεισα • (épeisa)

πείθω πείθω#Greek

1st person singular simple past form of πείθω (peítho).


βράζομαι

head

βράζομαι • (vrázomai)

el-verb

βράζομαι • (vrázomai) passive (past βράστηκα, active βράζω)

vrázomai (romanization)
βράστηκα (past)
βράζω (active)


πείστηκα

head

πείστηκα • (peístika)

el-verb-form

πείστηκα • (peístika)

πείθομαι πείθομαι#Greek

1st person singular simple past form of πείθομαι (peíthomai).


πείθομαι

head

πείθομαι • (peíthomai)

el-verb

πείθομαι • (peíthomai) passive (past πείστηκα, active πείθω)

peíthomai (romanization)
πείστηκα (past)
πείθω (active)


πείσθηκα

head

πείσθηκα • (peísthika)

el-verb-form

πείσθηκα • (peísthika)

πείθομαι πείθομαι#Greek

1st person singular simple past form of πείθομαι (peíthomai). (learned)


ενορχήστρωσα

head

ενορχήστρωσα • (enorchístrosa)

el-verb-form

ενορχήστρωσα • (enorchístrosa)

ενορχηστρώνω ενορχηστρώνω#Greek

1st person singular simple past form of ενορχηστρώνω (enorchistróno).


ενορχηστρώθηκα

ενορχηστρώνομαι ενορχηστρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ενορχηστρώνομαι (enorchistrónomai).


πεισμένε

head

πεισμένε • (peisméne)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of πεισμένος (peisménos).


πεισμένης

πεισμένης • (peisménis)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of πεισμένος (peisménos).


πεισμένα

πεισμένα • (peisména)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πεισμένος (peisménos).


πεισμένοι

πεισμένοι • (peisménoi)

πεισμένη (peisméni)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of πεισμένος (peisménos).


πεισμένη

πεισμένη • (peisméni)

πεισμένοι (peisménoi)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of πεισμένος (peisménos).


πεισμένου

πεισμένου • (peisménou)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Genitive masculine singular form of πεισμένος (peisménos).

πεισμένος πεισμένος#Greek

Genitive neuter singular form of πεισμένος (peisménos).


πεισμένο

πεισμένο • (peisméno)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of πεισμένος (peisménos).

πεισμένος πεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πεισμένος (peisménos).


ενορχηστρώνομαι

ενορχηστρώνομαι • (enorchistrónomai)

el-verb

ενορχηστρώθηκα

ενορχηστρώνω

ενορχηστρώνομαι • (enorchistrónomai) passive (past ενορχηστρώθηκα, active ενορχηστρώνω)

enorchistrónomai (romanization)
ενορχηστρώθηκα (past)
ενορχηστρώνω (active)


πεισμένους

head

πεισμένους • (peisménous)

πει‧σμέ‧νους

πεισμένος πεισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of πεισμένος (peisménos).


πεπεισμένες

πεπεισμένες • (pepeisménes)

πε‧πει‧σμέ‧νες

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένο

πεπεισμένο • (pepeisméno)

πε‧πει‧σμέ‧νο

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of πεπεισμένος (pepeisménos).

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεισμένες

πεισμένες • (peisménes)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of πεισμένος (peisménos).


πλύνω

πλύνω • (plýno)

el-verb-form

πλύνω • (plýno)

πλένω πλένω#Greek

1st person singular dependent form of πλένω (pléno).


πεπεισμένου

head

πεπεισμένου • (pepeisménou)

πε‧πει‧σμέ‧νου

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένε

πεπεισμένε • (pepeisméne)

πε‧πει‧σμέ‧νε

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένων

πεπεισμένων • (pepeisménon)

πε‧πει‧σμέ‧νων

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένους

πεπεισμένους • (pepeisménous)

πε‧πει‧σμέ‧νους

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένη

πεπεισμένη • (pepeisméni)

πεπεισμένοι (pepeisménoi)

πε‧πει‧σμέ‧νη

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένοι

πεπεισμένοι • (pepeisménoi)

πεπεισμένη (pepeisméni)

πε‧πει‧σμέ‧νοι

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of πεπεισμένος (pepeisménos).


ανθρωπομόρφισα

ανθρωπομόρφισα • (anthropomórfisa)

el-verb-form

ανθρωπομόρφισα • (anthropomórfisa)

ανθρωπομορφίζω ανθρωπομορφίζω#Greek

1st person singular simple past form of ανθρωπομορφίζω (anthropomorfízo).


πεισμένων

head

πεισμένων • (peisménon)

πεισμένος πεισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of πεισμένος (peisménos).


ανθρωπομορφίζω

ανθρωπομορφίζω • (anthropomorfízo)

el-verb

ανθρωπομόρφισα

ανθρωπομορφίζω • (anthropomorfízo) (past ανθρωπομόρφισα)

anthropomorfízo (romanization)
ανθρωπομόρφισα (past)

to anthropomorphise (UK), anthropomorphize (US)


ενορχηστρώσεις

head

ενορχηστρώσεις • (enorchistróseis)

el-verb-form

ενορχηστρώσεις • (enorchistróseis)

εν‧ορ‧χη‧στρώ‧σεις

ενορχηστρώνω ενορχηστρώνω#Greek

2nd person singular dependent form of ενορχηστρώνω (enorchistróno).


πεισμένος

head

πεισμένος • (peisménos) m (feminine πεισμένη, neuter πεισμένο)

peisménos (romanization)
πεισμένη (feminine)
πεισμένο (neuter)
πεισμένος (masculine nominative singular)
πεισμένη (feminine nominative singular)
πεισμένο (neuter nominative singular)
πεισμένοι (masculine nominative plural)
πεισμένες (feminine nominative plural)
πεισμένα (neuter nominative plural)
πεισμένου (genitive masculine singular)
πεισμένης (feminine genitive singular)
πεισμένου (genitive neuter singular)
πεισμένων (genitive masculine plural)
πεισμένων (feminine genitive plural)
πεισμένων (genitive neuter plural)
πεισμένο (accusative masculine singular)
πεισμένη (accusative feminine singular)
πεισμένο (accusative neuter singular)
πεισμένους (accusative masculine plural)
πεισμένες (accusative feminine plural)
πεισμένα (accusative neuter plural)
πεισμένε (masculine singular vocative)
πεισμένη (feminine singular vocative)
πεισμένο (neuter singular vocative)
πεισμένοι (masculine plural vocative)
πεισμένες (feminine plural vocative)
πεισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πεισμένους •

Perfect participle of πείθομαι (peíthomai), passive voice of πείθω (peítho, “I persuade”).

participle of

Είναι πεισμένη ότι θα την παντρευτεί. Εγώ όμως είμαι απολύτως πεπεισμένη ότι είναι ψεύτης.

She is induced to believe that he will marry her. But I am absolutely convinced that he is a liar.

Eínai peisméni óti tha tin pantrefteí. Egó ómos eímai apolýtos pepeisméni óti eínai pséftis.


πεπεισμένα

head

πεπεισμένα • (pepeisména)

πε‧πει‧σμέ‧να

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πεπεισμένος (pepeisménos).


ενορχηστρώνω

ενορχηστρώνω • (enorchistróno)

el-verb

ενορχήστρωσα

ενορχηστρώνομαι

ενορχηστρώνω • (enorchistróno) (past ενορχήστρωσα, passive ενορχηστρώνομαι)

enorchistróno (romanization)
ενορχήστρωσα (past)
ενορχηστρώνομαι (passive)
ενορχηστρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενορχηστρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενορχηστρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενορχηστρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενορχηστρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενορχηστρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενορχηστρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενορχηστρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενορχηστρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενορχηστρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενορχηστρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενορχηστρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενορχηστρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενορχηστρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενορχηστρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενορχηστρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενορχηστρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενορχηστρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχηστρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχήστρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενορχήστρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενορχηστρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ενορχήστρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενορχήστρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενορχηστρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενορχήστρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενορχήστρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενορχηστρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενορχηστρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενορχηστρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενορχηστρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενορχηστρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενορχηστρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενορχηστρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενορχηστρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενορχηστρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενορχήστρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχήστρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενορχηστρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενορχηστρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενορχηστρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενορχηστρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενορχηστρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενορχηστρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ενορχήστρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ενορχήστρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενορχηστρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενορχηστρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενορχηστρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνοντας (active participle present)
έχοντας ενορχηστρώσει (active participle past)
ενορχηστρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενορχηστρώσει (active infinitive-aorist)
ενορχηστρωθεί (infinitive-aorist passive)

εν‧ορ‧χη‧στρώ‧νω

ορχήστρ(α) (orchístr(a), “in”) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”) + -ώνω (-óno, suffix for verbs), calque of French orchestrer.

af

Έγραψα το κομμάτι για πιάνο αλλά τώρα που θα δώσω συναυλία, πρέπει να το ενορχηστρώσω.

I wrote the piece for piano but now that I am giving a concert, I have to orchestrate it.

Égrapsa to kommáti gia piáno allá tóra pou tha dóso synavlía, prépei na to enorchistróso.

(music) to orchestrate (arrange music for performance by an orchestra)

Ο ταγματάρχης ήταν υπεύθυνος για την ενορχήστρωση της επίθεσης.

The major was responsible for the orchestration of the attack.

O tagmatárchis ítan ypéfthynos gia tin enorchístrosi tis epíthesis.

(figuratively) to orchestrate (control diverse elements)


πεπεισμένης

head

πεπεισμένης • (pepeisménis)

πε‧πει‧σμέ‧νης

πεπεισμένος πεπεισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of πεπεισμένος (pepeisménos).


πεπεισμένος

passive perfect participles with reduplication

πεπεισμένος • (pepeisménos) m (feminine πεπεισμένη, neuter πεπεισμένο)

pepeisménos (romanization)
πεπεισμένη (feminine)
πεπεισμένο (neuter)
πεπεισμένος (masculine nominative singular)
πεπεισμένη (feminine nominative singular)
πεπεισμένο (neuter nominative singular)
πεπεισμένοι (masculine nominative plural)
πεπεισμένες (feminine nominative plural)
πεπεισμένα (neuter nominative plural)
πεπεισμένου (genitive masculine singular)
πεπεισμένης (feminine genitive singular)
πεπεισμένου (genitive neuter singular)
πεπεισμένων (genitive masculine plural)
πεπεισμένων (feminine genitive plural)
πεπεισμένων (genitive neuter plural)
πεπεισμένο (accusative masculine singular)
πεπεισμένη (accusative feminine singular)
πεπεισμένο (accusative neuter singular)
πεπεισμένους (accusative masculine plural)
πεπεισμένες (accusative feminine plural)
πεπεισμένα (accusative neuter plural)
πεπεισμένε (masculine singular vocative)
πεπεισμένη (feminine singular vocative)
πεπεισμένο (neuter singular vocative)
πεπεισμένοι (masculine plural vocative)
πεπεισμένες (feminine plural vocative)
πεπεισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πεπεισμένος •

πεπεισμένη •

πεπεισμένο •

πεπεισμένοι •

πεπεισμένες •

πεπεισμένα •

πεπεισμένου •

πεπεισμένης •

πεπεισμένου •

πεπεισμένων •

πεπεισμένων •

πεπεισμένων •

πεπεισμένο •

πεπεισμένη •

πεπεισμένο •

πεπεισμένους •

πεπεισμένες •

πεπεισμένα •

πεπεισμένε •

πεπεισμένη •

πεπεισμένο •

πεπεισμένοι •

πεπεισμένες •

πεπεισμένα •

πε‧πει‧σμέ‧νος

Learnedly, from Koine Greek πεπεισμένος (pepeisménos). Formal perfect participle of πείθομαι (peíthomai), passive voice of πείθω. It retains the ancient reduplication πε-π...-.


παραστένω

head

παραστένω • (parasténo)

el-verb

παραστένω • (parasténo)

παρασταίνω παρασταίνω#Greek

Obsolete spelling of παρασταίνω (parastaíno). (demotic spelling of 19th-20th century)


παραστάθηκα

head

παραστάθηκα • (parastáthika)

el-verb-form

παραστάθηκα • (parastáthika)

πα‧ρα‧στά‧θη‧κα

παραστέκομαι παραστέκομαι#Greek

1st person singular simple past form of παραστέκομαι (parastékomai).

παρασταίνομαι παρασταίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of παρασταίνομαι (parastaínomai).


παριστώ

head

παριστώ • (paristó)

el-verb

παριστώ • (paristó) (past παρέστησα, passive παριστώμαι)

paristó (romanization)
παρέστησα (past)
παριστώμαι (passive)

παριστάνω παριστάνω#Greek

(learned, archaic) Alternative form of παριστάνω (paristáno)


παραστέκω

head

παραστέκω • (parastéko)

el-verb

παραστέκομαι

παραστέκω • (parastéko) (past παράστεκα, passive παραστέκομαι)

parastéko (romanization)
παράστεκα (past)
παραστέκομαι (passive)

πα‧ρα‧στέ‧κω

Inherited from Byzantine Greek παραστέκω: παρα- (para-) + στέκω (stéko). Literally, “to be at the side of someone”.

lit

Μου παραστάθηκε στις δύσκολες στιγμές μου.

He/She supported me in difficult times of mine.

Mou parastáthike stis dýskoles stigmés mou.


αναπαρασταίνομαι

head

αναπαρασταίνομαι • (anaparastaínomai)

el-verb

αναπαραστάθηκε

αναπαρασταίνω

αναπαρασταίνομαι • (anaparastaínomai) passive (past αναπαραστάθηκε, active αναπαρασταίνω)

anaparastaínomai (romanization)
αναπαραστάθηκε (past)
αναπαρασταίνω (active)

αναπαρασταίνομε (anaparastaínome)

α‧να‧πα‧ρα‧σταί‧νο‧μαι

αναπαριστάνομαι αναπαριστάνομαι#Greek

(vernacular) Alternative form of αναπαριστάνομαι (anaparistánomai)


παρασταίνω

head

παρασταίνω • (parastaíno)

el-verb

παρασταίνομαι

παρασταίνω • (parastaíno) (past παράστησα, passive παρασταίνομαι)

parastaíno (romanization)
παράστησα (past)
παρασταίνομαι (passive)
παρασταίνω (παριστάνω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
παραστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παρασταίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρασταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παρασταίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παρασταίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρασταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παρασταίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παρασταίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρασταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παρασταίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παρασταινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρασταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παρασταίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παρασταίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρασταινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρασταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παρασταίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παρασταίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρασταίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρασταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρασταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παράσταινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παράστησα (active first-person indicative past perfective singular)
παρασταινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρασταινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραστάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παράσταινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παράστησες (active indicative past perfective second-person singular)
παρασταινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρασταινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραστάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παράσταινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παράστησε (active indicative past perfective singular third-person)
παρασταινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρασταινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραστάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρασταίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παρασταινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρασταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παρασταίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
παρασταινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παρασταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παράσταιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρασταίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρασταίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παράστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
παρασταίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παρασταινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παραστάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρασταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρασταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παρασταίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παρασταίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρασταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παράσταινε (active imperative imperfective second-person singular)
παράστησε (active imperative perfective second-person singular)
παραστάσου (imperative passive perfective second-person singular)
παρασταίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραστήστε (active imperative perfective plural second-person)
παρασταίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρασταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παρασταίνοντας (active participle present)
έχοντας παραστήσει (active participle past)
παραστημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παραστήσει (active infinitive-aorist)
παρασταθεί (infinitive-aorist passive)

πα‧ρα‧σταί‧νω

From Ancient Greek παρίστημι (parístēmi, “I present”) with -αίνω metaplasm of the imperfective stem παραστησ-.

inh

παριστάνω παριστάνω#Greek

(vernacular) Alternative form of παριστάνω (paristáno)


κρεμάστηκε

head

κρεμάστηκε • (kremástike)

el-verb-form

κρεμάστηκε • (kremástike)

κρε‧μά‧στη‧κε

κρεμιέμαι κρεμιέμαι#Greek

κρεμάω κρεμάω#Greek

κρεμώ κρεμώ#Greek

3rd person singular simple past form of κρεμιέμαι (kremiémai) passive of κρεμάω/κρεμώ.


παριστάνω

head

παριστάνω • (paristáno)

el-verb

παριστάνομαι

παριστάνω • (paristáno) (past παρέστησα, passive παριστάνομαι)

paristáno (romanization)
παρέστησα (past)
παριστάνομαι (passive)
παριστάνω (παρασταίνω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
παραστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παριστάνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρασταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παριστάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παριστάνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρασταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παριστάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παριστάνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρασταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παριστάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παριστανόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρασταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παριστάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παριστάνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παριστανόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρασταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παριστάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παριστάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παριστάνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρασταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρασταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρίστανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρέστησα (active first-person indicative past perfective singular)
παριστανόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παριστανόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραστάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παρίστανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρέστησες (active indicative past perfective second-person singular)
παριστανόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παριστανόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραστάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παρίστανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρέστησε (active indicative past perfective singular third-person)
παριστανόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παριστανότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραστάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παριστάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παριστανόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρασταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παριστάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
παριστανόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παρασταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παρίσταναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παριστάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παριστάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρέστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
παριστάνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παριστανόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παραστάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρασταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρασταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παριστάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παριστάνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρασταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παρίστανε (active imperative imperfective second-person singular)
παράστησε (active imperative perfective second-person singular)
παραστάσου (imperative passive perfective second-person singular)
παριστάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραστήστε (active imperative perfective plural second-person)
παριστάνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρασταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παριστάνοντας (active participle present)
παριστανόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας παραστήσει (active participle past)
παραστημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παραστήσει (active infinitive-aorist)
παρασταθεί (infinitive-aorist passive)

πα‧ρι‧στά‧νω

From Koine Greek παριστάνω (paristánō) from Ancient Greek παρίστημι (parístēmi, “I place beside, stand near”).

inh

Οι μουσικοί ήχοι παριστάνονται με τις νότες.

Musical sounds are represented with notes.

Oi mousikoí íchoi paristánontai me tis nótes.

Μου παριστάνεις την κατάσταση τραγική.

to describe or represent something as it is, or as something else

Το άγαλμα παριστάνει την Ελευθερία.

Παριστάνει τον έξυπνο, αλλά είναι κουτός.

He pretends to be clever, but he is stupid.

Paristánei ton éxypno, allá eínai koutós.

Πολλοί ηθοποιοί έχουν παραστήσει τον Άμλετ.

Polloí ithopoioí échoun parastísei ton Ámlet.


υπολογίστηκα

head

υπολογίστηκα • (ypologístika)

el-verb-form

υπολογίστηκα • (ypologístika)

υ‧πο‧λο‧γί‧στη‧κα

υπολογίζομαι υπολογίζομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of υπολογίζομαι (ypologízomai).


υπολογίζουμε

head

υπολογίζουμε • (ypologízoume)

el-verb-form

υπολογίζουμε • (ypologízoume)

υ‧πο‧λο‧γί‧ζου‧με

υπολογίζω υπολογίζω#Greek

1st person plural present active form of υπολογίζω (ypologízo).


υπολογίζομαι

head

υπολογίζομαι • (ypologízomai)

el-verb

υπολογίστηκα

υπολογίζομαι • (ypologízomai) passive (past υπολογίστηκα, active υπολογίζω)

ypologízomai (romanization)
υπολογίστηκα (past)
υπολογίζω (active)

υπολογίζομε (ypologízome)

υ‧πο‧λο‧γί‧ζο‧μαι

Τα έξοδα είχαν υπολογιστεί, αλλά η επιπλέον δαπάνη δεν υπολογίστηκε.

The expenses were calculated, but the extra cost has not been calculated.

Ta éxoda eíchan ypologisteí, allá i epipléon dapáni den ypologístike.


υπολογίζομε

head

υπολογίζομε • (ypologízome)

el-verb-form

υπολογίζομε • (ypologízome)

υπολογίζομαι (ypologízomai)

υ‧πο‧λο‧γί‧ζο‧με

υπολογίζω υπολογίζω#Greek

(rare form) 1st person plural present active form of υπολογίζω (ypologízo).


ανάπνεε

head

ανάπνεε • (anápnee)

el-verb-form

ανάπνεε • (anápnee)

αναπνέω αναπνέω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of αναπνέω (anapnéo).


έσεισα

head

έσεισα • (éseisa)

el-verb-form

έσεισα • (éseisa)

Polytonic spelling: ἔσεισα

σείω σείω#Greek

1st person singular simple past form of σείω (seío).


αποκρούστηκα

head

αποκρούστηκα • (apokroústika)

el-verb-form

αποκρούστηκα • (apokroústika)

α‧πο‧κρού‧στη‧κα

αποκρούομαι αποκρούομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποκρούομαι (apokroúomai).


σείστηκα

head

σείστηκα • (seístika)

el-verb-form

σείστηκα • (seístika)

σείομαι σείομαι#Greek

σείω σείω#Greek

1st person singular simple past form of σείομαι (seíomai) passive of σείω. "I was shaken"


αποκρούομαι

head

αποκρούομαι • (apokroúomai)

el-verb

αποκρούστηκα

αποκρούομαι • (apokroúomai) passive (past αποκρούστηκα, active αποκρούω)

apokroúomai (romanization)
αποκρούστηκα (past)
αποκρούω (active)

αποκρούομε (apokroúome)

α‧πο‧κρού‧ο‧μαι


σείομαι

head

σείομαι • (seíomai)

el-verb

σείομαι • (seíomai) passive (past σείστηκα, active σείω)

seíomai (romanization)
σείστηκα (past)
σείω (active)

σείομε (seíome)

σείω σείω#Greek


σημείωσα

head

σημείωσα • (simeíosa)

el-verb-form

σημείωσα • (simeíosa)

σημειώνω σημειώνω#Greek

1st person singular simple past active form of σημειώνω (simeióno).


σημειώθηκα

head

σημειώθηκα • (simeióthika)

el-verb-form

σημειώθηκα • (simeióthika)

ση‧μει‧ώ‧θη‧κα

σημειώνομαι σημειώνομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of σημειώνομαι (simeiónomai).


σημειώνουμε

head

σημειώνουμε • (simeiónoume)

el-verb-form

σημειώνουμε • (simeiónoume)

ση‧μει‧ώ‧νου‧με

σημειώνω σημειώνω#Greek

1st person plural present active form of σημειώνω (simeióno).


σημειωθήκανε

head

σημειωθήκανε • (simeiothíkane)

el-verb-form

σημειωθήκανε • (simeiothíkane)

ση‧μει‧ω‧θή‧κα‧νε

see at σημειώνω

σημειώθηκαν σημειώθηκαν#Greek

σημειώνομαι σημειώνομαι#Greek

(colloquial) Alternative form of σημειώθηκαν (simeióthikan) of passive verb σημειώνομαι


σημειωθήκαν

head

σημειωθήκαν • (simeiothíkan)

el-verb-form

σημειωθήκαν • (simeiothíkan)

ση‧μει‧ω‧θή‧καν

see at σημειώνω

σημειώθηκαν σημειώθηκαν#Greek

σημειώνομαι σημειώνομαι#Greek

(less frequent) Alternative form of σημειώθηκαν (simeióthikan) of passive verb σημειώνομαι


σημειώνομε

head

σημειώνομε • (simeiónome)

el-verb-form

σημειώνομε • (simeiónome)

σημειώνομαι (simeiónomai)

ση‧μει‧ώ‧νο‧με

σημειώνω σημειώνω#Greek

(rare, learned) 1st person plural present active form of σημειώνω (simeióno).


σημειώθηκαν

head

σημειώθηκαν • (simeióthikan)

el-verb-form

σημειώθηκαν • (simeióthikan)

ση‧μει‧ώ‧θη‧καν

see at σημειώνω

σημειώνομαι σημειώνομαι#Greek

3rd person plural simple past passive form of σημειώνομαι (simeiónomai).


σημειώνομαι

head

σημειώνομαι • (simeiónomai)

el-verb

σημειώνομαι • (simeiónomai) passive (past σημειώθηκα, active σημειώνω)

simeiónomai (romanization)
σημειώθηκα (past)
σημειώνω (active)

σημειώνομε (simeiónome)

ση‧μει‧ώ‧νο‧μαι

σημειώνω σημειώνω#Greek


σημειώθηκε

head

σημειώθηκε • (simeióthike)

el-verb-form

σημειώθηκε • (simeióthike)

ση‧μει‧ώ‧θη‧κε

see at σημειώνω

σημειώνομαι σημειώνομαι#Greek

3rd person singular simple past passive form of σημειώνομαι (simeiónomai).


υπολογισμένου

head

υπολογισμένου • (ypologisménou)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νου

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένε

υπολογισμένε • (ypologisméne)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νε

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένων

υπολογισμένων • (ypologisménon)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νων

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of υπολογισμένος (ypologisménos).


καθισμένη

καθισμένη • (kathisméni)

κα‧θι‧σμέ‧νη

καθισμένος καθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of καθισμένος (kathisménos).


υπολογισμένης

υπολογισμένης • (ypologisménis)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νης

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένη

υπολογισμένη • (ypologisméni)

υπολογισμένοι (ypologisménoi)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νη

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένες

υπολογισμένες • (ypologisménes)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νες

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένους

υπολογισμένους • (ypologisménous)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νους

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένοι

υπολογισμένοι • (ypologisménoi)

υπολογισμένη (ypologisméni)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νοι

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένο

υπολογισμένο • (ypologisméno)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νο

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of υπολογισμένος (ypologisménos).

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of υπολογισμένος (ypologisménos).


υπολογισμένα

υπολογισμένα • (ypologisména)

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧να

υπολογισμένος υπολογισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of υπολογισμένος (ypologisménos).


καθισμένων

καθισμένων • (kathisménon)

κα‧θι‧σμέ‧νων

καθισμένος καθισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένες

καθισμένες • (kathisménes)

κα‧θι‧σμέ‧νες

καθισμένος καθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένε

καθισμένε • (kathisméne)

κα‧θι‧σμέ‧νε

καθισμένος καθισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένους

καθισμένους • (kathisménous)

κα‧θι‧σμέ‧νους

καθισμένος καθισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένης

καθισμένης • (kathisménis)

κα‧θι‧σμέ‧νης

καθισμένος καθισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένα

καθισμένα • (kathisména)

κα‧θι‧σμέ‧να

καθισμένος καθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένο

καθισμένο • (kathisméno)

κα‧θι‧σμέ‧νο

καθισμένος καθισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of καθισμένος (kathisménos).

καθισμένος καθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένοι

καθισμένοι • (kathisménoi)

κα‧θι‧σμέ‧νοι

καθισμένος καθισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of καθισμένος (kathisménos).


καθισμένου

καθισμένου • (kathisménou)

κα‧θι‧σμέ‧νου

καθισμένος καθισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of καθισμένος (kathisménos).


σημειώνω

σημειώνω • (simeióno)

el-verb

σημειώνω • (simeióno) (past σημείωσα, passive σημειώνομαι, p‑past σημειώθηκα, ppp σημειωμένος)

simeióno (romanization)
σημείωσα (past)
σημειώνομαι (passive)
σημειώθηκα (passive past)
σημειωμένος (participle passive perfect)
σημειώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
σημειώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σημειώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σημειωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σημειώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σημειώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σημειώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σημειωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σημειώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
σημειώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σημειώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σημειωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σημειώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σημειώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σημειωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σημειωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σημειώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σημειώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σημειώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σημειωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σημειωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σημειώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σημειώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σημειώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σημειώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σημειώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σημειωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σημειωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σημείωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σημείωσα (active first-person indicative past perfective singular)
σημειωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σημειωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σημειώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σημείωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σημείωσες (active indicative past perfective second-person singular)
σημειωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σημειωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σημειώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σημείωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σημείωσε (active indicative past perfective singular third-person)
σημειωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σημειωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σημειώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σημειώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σημειώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σημειωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σημειωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σημειώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σημειώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σημειωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σημειωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σημείωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημειώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημειώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σημείωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σημειώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σημειώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σημειώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σημειωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σημειώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σημειωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σημειωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σημειώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σημειώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σημειώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σημειωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σημείωνε (active imperative imperfective second-person singular)
σημείωσε (active imperative perfective second-person singular)
σημειώσου (imperative passive perfective second-person singular)
σημειώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
σημειώστε (active imperative perfective plural second-person)
σημειώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σημειωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σημειώνοντας (active participle present)
έχοντας σημειώσει (active participle past)
σημειωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σημειώσει (active infinitive-aorist)
σημειωθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek σημει(ῶ) (sēmei(ô), “put a mark”) / σημειόω (sēmeióō) + -ώνω (-óno), a rare active form of the more common middle disposition verb σημειοῦμαι (sēmeioûmai, “marked”). Ultimately from Ancient Greek σημεῖον (sēmeîon).
* For sense to put a mark, also semantic loan from French marquer, noter.
* For sense pay attention, also semantic loan from French marquer.

σημειωτέος

masculine verbal adjective, more common neuter σημειωτέον

Σημειώνω χι στη σωστή απάντηση.

(expression) σημειώσατε Χ

to put a mark as recognizing sign or a reminder

Σημείωσα το τηλέφωνό σου.

Σημείωσε τα λόγια μου!

αξίζει να σημειωθεί

to pay attention, consider seriously
to note, to add emphasis

Δε σημειώθηκαν επεισόδια στον χθεσινό αγώνα.
De simeióthikan epeisódia ston chthesinó agóna.
Νο incidents occurred at yesterday's match.

σημειώνω επιτυχία

σημειώνω αποτυχία

σημειώνω πρόοδο

to achieve an outcome (positive or negative)


καθιζάνω

head

καθιζάνω • (kathizáno)

el-verb

καθιζάνω • (kathizáno) (imperfect καθίζανα) found only in the imperfective tenses

kathizáno (romanization)
καθίζανα (imperfect)
καθιζάνω (καθίζω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
καθίζανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα καθιζάνω (active first-person future imperfective indicative singular)
καθιζάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθίζανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα καθιζάνεις (active future imperfective indicative second-person singular)
καθιζάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθίζανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα καθιζάνει (active future imperfective indicative singular third-person)
καθιζάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθιζάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα καθιζάνουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
καθιζάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθιζάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα καθιζάνετε (active future imperfective indicative plural second-person)
καθιζάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθιζάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθίζαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιζάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιζάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα καθιζάνουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα καθιζάνουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
καθιζάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθιζάνοντας (participle present)

From Ancient Greek καθιζάνω (kathizánō, “to cause to sit”).

inh

(geoglogy, learned) (of earth) to subside of ground

(chemistry, learned) (of particles in a solution) to settle down, as in sedimentation


καθίζοντας

head

καθίζοντας • (kathízontas) (indeclinable)

κα‧θί‧ζο‧ντας

καθίζω καθίζω#Greek


καθισμένος

καθισμένος • (kathisménos) m (feminine καθισμένη, neuter καθισμένο)

kathisménos (romanization)
καθισμένη (feminine)
καθισμένο (neuter)
καθισμένος (masculine nominative singular)
καθισμένη (feminine nominative singular)
καθισμένο (neuter nominative singular)
καθισμένοι (masculine nominative plural)
καθισμένες (feminine nominative plural)
καθισμένα (neuter nominative plural)
καθισμένου (genitive masculine singular)
καθισμένης (feminine genitive singular)
καθισμένου (genitive neuter singular)
καθισμένων (genitive masculine plural)
καθισμένων (feminine genitive plural)
καθισμένων (genitive neuter plural)
καθισμένο (accusative masculine singular)
καθισμένη (accusative feminine singular)
καθισμένο (accusative neuter singular)
καθισμένους (accusative masculine plural)
καθισμένες (accusative feminine plural)
καθισμένα (accusative neuter plural)
καθισμένε (masculine singular vocative)
καθισμένη (feminine singular vocative)
καθισμένο (neuter singular vocative)
καθισμένοι (masculine plural vocative)
καθισμένες (feminine plural vocative)
καθισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

καθισμένος •

καθισμένοι •

καθισμένες •

καθισμένου •

καθισμένης •

καθισμένου •

καθισμένων •

καθισμένων •

καθισμένων •

καθισμένους •

καθισμένες •

καθισμένοι •

καθισμένες •

κα‧θι‧σμέ‧νος

Passive perfect participle of καθίζω (kathízo) of non-existent passive form of the verb. It is formed from active imperfective (or aorist) stem καθισ- + the ending -μένος (-ménos) for passive perfect participle.
* It also serves as passive perfect participle for the defective verb κάθομαι (káthomai).


υπολογισμένος

head

υπολογισμένη

υπολογισμένο

υπολογισμένος • (ypologisménos) m (feminine υπολογισμένη, neuter υπολογισμένο)

ypologisménos (romanization)
υπολογισμένη (feminine)
υπολογισμένο (neuter)
υπολογισμένος (masculine nominative singular)
υπολογισμένη (feminine nominative singular)
υπολογισμένο (neuter nominative singular)
υπολογισμένοι (masculine nominative plural)
υπολογισμένες (feminine nominative plural)
υπολογισμένα (neuter nominative plural)
υπολογισμένου (genitive masculine singular)
υπολογισμένης (feminine genitive singular)
υπολογισμένου (genitive neuter singular)
υπολογισμένων (genitive masculine plural)
υπολογισμένων (feminine genitive plural)
υπολογισμένων (genitive neuter plural)
υπολογισμένο (accusative masculine singular)
υπολογισμένη (accusative feminine singular)
υπολογισμένο (accusative neuter singular)
υπολογισμένους (accusative masculine plural)
υπολογισμένες (accusative feminine plural)
υπολογισμένα (accusative neuter plural)
υπολογισμένε (masculine singular vocative)
υπολογισμένη (feminine singular vocative)
υπολογισμένο (neuter singular vocative)
υπολογισμένοι (masculine plural vocative)
υπολογισμένες (feminine plural vocative)
υπολογισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of υπολογισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υπολογισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υπολογισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

υπολογισμένος •

υπολογισμένη •

υπολογισμένο •

υπολογισμένοι •

υπολογισμένες •

υπολογισμένα •

υπολογισμένου •

υπολογισμένης •

υπολογισμένου •

υπολογισμένων •

υπολογισμένων •

υπολογισμένων •

υπολογισμένο •

υπολογισμένη •

υπολογισμένο •

υπολογισμένους •

υπολογισμένες •

υπολογισμένα •

υπολογισμένε •

υπολογισμένη •

υπολογισμένο •

υπολογισμένοι •

υπολογισμένες •

υπολογισμένα •

υ‧πο‧λο‧γι‧σμέ‧νος

Perfect participle of υπολογίζομαι (ypologízomai), passive voice of υπολογίζω (“I calculate”).

participle of

υπολογίζομαι


ντροπιασμένη

head

ντροπιασμένη • (ntropiasméni)

ντροπιασμένοι (ntropiasménoi)

ντρο‧πια‧σμέ‧νη

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένου

ντροπιασμένου • (ntropiasménou)

ντρο‧πια‧σμέ‧νου

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένε

ντροπιασμένε • (ntropiasméne)

ντρο‧πια‧σμέ‧νε

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένης

ντροπιασμένης • (ntropiasménis)

ντρο‧πια‧σμέ‧νης

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένων

ντροπιασμένων • (ntropiasménon)

ντρο‧πια‧σμέ‧νων

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένους

ντροπιασμένους • (ntropiasménous)

ντρο‧πια‧σμέ‧νους

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένες

ντροπιασμένες • (ntropiasménes)

ντρο‧πια‧σμέ‧νες

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένοι

ντροπιασμένοι • (ntropiasménoi)

ντροπιασμένη (ntropiasméni)

ντρο‧πια‧σμέ‧νοι

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένο

ντροπιασμένο • (ntropiasméno)

ντρο‧πια‧σμέ‧νο

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ντροπιασμένα

ντροπιασμένα • (ntropiasména)

ντρο‧πια‧σμέ‧να

ντροπιασμένος ντροπιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ντροπιασμένος (ntropiasménos).


ολίσθησα

ολίσθησα • (olísthisa)

el-verb-form

ολίσθησα • (olísthisa)

ολισθαίνω ολισθαίνω#Greek

1st person singular simple past form of ολισθαίνω (olisthaíno).


ολισθαίνω

head

ολισθαίνω • (olisthaíno)

el-verb

ολισθαίνω • (olisthaíno) (past ολίσθησα, passive —)

olisthaíno (romanization)
ολίσθησα (past)
ολισθαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ολισθήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ολισθαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ολισθήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ολισθαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ολισθήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ολισθαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ολισθήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ολισθαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ολισθήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ολισθαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ολισθαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ολισθήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ολισθήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ολίσθαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ολίσθησα (active first-person indicative past perfective singular)
ολίσθαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ολίσθησες (active indicative past perfective second-person singular)
ολίσθαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ολίσθησε (active indicative past perfective singular third-person)
ολισθαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ολισθήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ολισθαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ολισθήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ολίσθαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ολισθαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ολισθαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ολίσθησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ολισθήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ολισθήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ολισθαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ολισθήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ολίσθαινε (active imperative imperfective second-person singular)
ολίσθησε (active imperative perfective second-person singular)
ολισθαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ολισθήστε (active imperative perfective plural second-person)
ολισθαίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ολισθήσει (active indeclinable participle perfect)
ολισθήσει (infinitive-aorist)


αρρωστημένος

head

αρρωστημένος • (arrostiménos) m (feminine αρρωστημένη, neuter αρρωστημένο)

arrostiménos (romanization)
αρρωστημένη (feminine)
αρρωστημένο (neuter)
αρρωστημένος (masculine nominative singular)
αρρωστημένη (feminine nominative singular)
αρρωστημένο (neuter nominative singular)
αρρωστημένοι (masculine nominative plural)
αρρωστημένες (feminine nominative plural)
αρρωστημένα (neuter nominative plural)
αρρωστημένου (genitive masculine singular)
αρρωστημένης (feminine genitive singular)
αρρωστημένου (genitive neuter singular)
αρρωστημένων (genitive masculine plural)
αρρωστημένων (feminine genitive plural)
αρρωστημένων (genitive neuter plural)
αρρωστημένο (accusative masculine singular)
αρρωστημένη (accusative feminine singular)
αρρωστημένο (accusative neuter singular)
αρρωστημένους (accusative masculine plural)
αρρωστημένες (accusative feminine plural)
αρρωστημένα (accusative neuter plural)
αρρωστημένε (masculine singular vocative)
αρρωστημένη (feminine singular vocative)
αρρωστημένο (neuter singular vocative)
αρρωστημένοι (masculine plural vocative)
αρρωστημένες (feminine plural vocative)
αρρωστημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αρρωστημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρρωστημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρρωστημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αρρωστημένος •

αρρωστημένη •

αρρωστημένο •

αρρωστημένοι •

αρρωστημένες •

αρρωστημένα •

αρρωστημένου •

αρρωστημένης •

αρρωστημένου •

αρρωστημένων •

αρρωστημένων •

αρρωστημένων •

αρρωστημένο •

αρρωστημένη •

αρρωστημένο •

αρρωστημένους •

αρρωστημένες •

αρρωστημένα •

αρρωστημένε •

αρρωστημένη •

αρρωστημένο •

αρρωστημένοι •

αρρωστημένες •

αρρωστημένα •

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νος

Perfect passive participle of αρρωσταίνω (arrostaíno) or αρρωστώ, a verb without passive voice forms.

participle of

Το αρρωστημένο του μυαλό, η αρρωστημένη του φαντασία, τον οδήγησαν στο έγκλημα.

His sick mind, his sick imagination, led him to the crime.

To arrostiméno tou myaló, i arrostiméni tou fantasía, ton odígisan sto égklima.

beyond normal, healthy boundaries, pervert


αναγάλλιασα

head

αναγάλλιασα • (anagálliasa)

el-verb-form

αναγάλλιασα • (anagálliasa)

αναγαλλιάζω αναγαλλιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αναγαλλιάζω (anagalliázo).


αρρωστημένε

head

αρρωστημένε • (arrostiméne)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νε

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Vocative masculine singular form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένης

αρρωστημένης • (arrostiménis)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νης

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Genitive feminine singular form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένου

αρρωστημένου • (arrostiménou)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νου

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένων

αρρωστημένων • (arrostiménon)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νων

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένους

αρρωστημένους • (arrostiménous)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νους

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Accusative masculine plural form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένο

αρρωστημένο • (arrostiméno)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νο

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Accusative masculine singular form of αρρωστημένος (arrostiménos).

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένη

αρρωστημένη • (arrostiméni)

αρρωστημένοι (arrostiménoi)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νη

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένες

αρρωστημένες • (arrostiménes)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νες

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένοι

αρρωστημένοι • (arrostiménoi)

αρρωστημένη (arrostiméni)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧νοι

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αρρωστημένος (arrostiménos).


αρρωστημένα

αρρωστημένα • (arrostiména)

αρ‧ρω‧στη‧μέ‧να

αρρωστημένος αρρωστημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αρρωστημένος (arrostiménos).


ανάβλεψα

ανάβλεψα • (anávlepsa)

el-verb-form

ανάβλεψα • (anávlepsa)

αναβλέπω αναβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of αναβλέπω (anavlépo).


αυγόκοψα

head

αυγόκοψα • (avgókopsa)

el-verb-form

αυγόκοψα • (avgókopsa)

αυγοκόβω αυγοκόβω#Greek

1st person singular simple past form of αυγοκόβω (avgokóvo).


αυγοκόβω

head

αυγοκόβω • (avgokóvo)

el-verb

αυγοκόβω • (avgokóvo) (past αυγόκοψα)

αβγοκόβω αβγοκόβω#Greek


περασμένε

head

περασμένε • (perasméne)

πε‧ρα‧σμέ‧νε

περασμένος περασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of περασμένος (perasménos).


περασμένου

περασμένου • (perasménou)

πε‧ρα‧σμέ‧νου

περασμένος περασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of περασμένος (perasménos).


περασμένων

περασμένων • (perasménon)

πε‧ρα‧σμέ‧νων

περασμένος περασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of περασμένος (perasménos).


περασμένης

περασμένης • (perasménis)

πε‧ρα‧σμέ‧νης

περασμένος περασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of περασμένος (perasménos).


περασμένους

περασμένους • (perasménous)

πε‧ρα‧σμέ‧νους

περασμένος περασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of περασμένος (perasménos).


περασμένη

περασμένη • (perasméni)

περασμένοι (perasménoi)

πε‧ρα‧σμέ‧νη

περασμένος περασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of περασμένος (perasménos).


περασμένο

περασμένο • (perasméno)

πε‧ρα‧σμέ‧νο

περασμένος περασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of περασμένος (perasménos).

περασμένος περασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of περασμένος (perasménos).


περασμένοι

περασμένοι • (perasménoi)

περασμένη (perasméni)

πε‧ρα‧σμέ‧νοι

περασμένος περασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of περασμένος (perasménos).


αβγοκομμένε

αβγοκομμένε • (avgokomméne)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νε

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένους

αβγοκομμένους • (avgokomménous)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νους

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένης

αβγοκομμένης • (avgokomménis)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νης

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένες

αβγοκομμένες • (avgokomménes)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νες

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένα

αβγοκομμένα • (avgokomména)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧να

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένοι

αβγοκομμένοι • (avgokomménoi)

αβγοκομμένη (avgokomméni)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νοι

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένου

αβγοκομμένου • (avgokomménou)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νου

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένων

αβγοκομμένων • (avgokomménon)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νων

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένη

αβγοκομμένη • (avgokomméni)

αβγοκομμένοι (avgokomménoi)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νη

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


αβγοκομμένο

αβγοκομμένο • (avgokomméno)

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νο

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αβγοκομμένος (avgokomménos).

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αβγοκομμένος (avgokomménos).


στενοχωρημένου

στενοχωρημένου • (stenochoriménou)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νου

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στεναχωρημένη

στεναχωρημένη • (stenachoriméni)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νη

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στεναχωρημένε

στεναχωρημένε • (stenachoriméne)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νε

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Vocative masculine singular form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


μαθαίνομαι

μαθαίνομαι • (mathaínomai)

el-verb

μαθαίνομαι • (mathaínomai) passive (past —, active μαθαίνω) found only in the present tense

mathaínomai (romanization)
μαθαίνω (active)

μαθαίνω μαθαίνω#Greek


στεναχωρημένης

head

στεναχωρημένης • (stenachoriménis)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νης

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Genitive feminine singular form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στεναχωρημένου

στεναχωρημένου • (stenachoriménou)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νου

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στενοχωρημένης

στενοχωρημένης • (stenochoriménis)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νης

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Genitive feminine singular form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στενοχωρημένοι

στενοχωρημένοι • (stenochoriménoi)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νοι

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


αυγοκομμένος

αυγοκομμένος • (avgokomménos) m (feminine αυγοκομμένη, neuter αυγοκομμένο)

avgokomménos (romanization)
αυγοκομμένη (feminine)
αυγοκομμένο (neuter)

αυ‧γο‧κομ‧μέ‧νος

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

(cooking) a different spelling of of αβγοκομμένος (avgokomménos)


στενοχωρημένο

στενοχωρημένο • (stenochoriméno)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νο

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Accusative masculine singular form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στενοχωρημένε

στενοχωρημένε • (stenochoriméne)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νε

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Vocative masculine singular form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στενοχωρημένους

στενοχωρημένους • (stenochoriménous)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νους

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Accusative masculine plural form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στεναχωρημένους

στεναχωρημένους • (stenachoriménous)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νους

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Accusative masculine plural form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στεναχωρημένων

στεναχωρημένων • (stenachoriménon)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νων

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στενοχωρημένων

στενοχωρημένων • (stenochoriménon)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νων

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στεναχωρημένες

στεναχωρημένες • (stenachoriménes)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νες

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στενοχωρημένη

στενοχωρημένη • (stenochoriméni)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νη

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στενοχωρημένες

στενοχωρημένες • (stenochoriménes)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧νες

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στεναχωρημένοι

στεναχωρημένοι • (stenachoriménoi)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νοι

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στεναχωρημένο

στεναχωρημένο • (stenachoriméno)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νο

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Accusative masculine singular form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στενοχωρούμε

στενοχωρούμε • (stenochoroúme)

el-verb-form

στενοχωρούμε • (stenochoroúme)

στε‧νο‧χω‧ρού‧με

στενοχωρώ στενοχωρώ#Greek

1st person plural present active form of στενοχωρώ (stenochoró).


στεναχωρούμε

head

στεναχωρούμε • (stenachoroúme)

el-verb-form

στεναχωρούμε • (stenachoroúme)

στε‧να‧χω‧ρού‧με

στεναχωρώ στεναχωρώ#Greek

1st person plural present active form of στεναχωρώ (stenachoró).


στεναχωρήθηκα

στε‧να‧χω‧ρή‧θη‧κα

στεναχωριέμαι στεναχωριέμαι#Greek

1st person singular simple past form of στεναχωριέμαι (stenachoriémai).

στεναχωρούμαι στεναχωρούμαι#Greek

1st person singular simple past form of στεναχωρούμαι (stenachoroúmai).


στεναχωρημένα

head

στεναχωρημένα • (stenachoriména)

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧να

στεναχωρημένος στεναχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of στεναχωρημένος (stenachoriménos).


στενοχωρημένα

στενοχωρημένα • (stenochoriména)

στε‧νο‧χω‧ρη‧μέ‧να

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of στενοχωρημένος (stenochoriménos).


στεναχωράω

στεναχωράω • (stenachoráo)

el-verb

στεναχωρούμαι

στεναχωριέμαι

στεναχωράω • (stenachoráo) (past στεναχώρησα, passive στεναχωρούμαι/στεναχωριέμαι)

stenachoráo (romanization)
στεναχώρησα (past)
στεναχωρούμαι (passive)
στεναχωριέμαι (passive)

στε‧να‧χω‧ρά‧ω

στεναχωρώ στεναχωρώ#Greek

(colloquial) Alternative form of στεναχωρώ (stenachoró, “upset, worry”)


στεναχωριέμαι

head

στεναχωριέμαι • (stenachoriémai)

el-verb

στεναχωρήθηκα

στεναχωριέμαι • (stenachoriémai) passive (past στεναχωρήθηκα, active στεναχωρώ)

stenachoriémai (romanization)
στεναχωρήθηκα (past)
στεναχωρώ (active)

στε‧να‧χω‧ριέ‧μαι

στεναχωρώ στεναχωρώ#Greek


στεναχωρούμαι

head

στεναχωρούμαι • (stenachoroúmai)

el-verb

στεναχωρήθηκα

στεναχωρούμαι • (stenachoroúmai) passive (past στεναχωρήθηκα, active στεναχωρώ)

stenachoroúmai (romanization)
στεναχωρήθηκα (past)
στεναχωρώ (active)

στε‧να‧χω‧ρού‧μαι

στεναχωρώ στεναχωρώ#Greek


στεναχωρώ

head

στεναχωρώ • (stenachoró)

el-verb

στεναχωρούμαι

στεναχωριέμαι

στεναχωρώ • (stenachoró) (past στεναχώρησα, passive στεναχωρούμαι/στεναχωριέμαι)

stenachoró (romanization)
στεναχώρησα (past)
στεναχωρούμαι (passive)
στεναχωριέμαι (passive)

στε‧να‧χω‧ρώ

στενοχωρώ στενοχωρώ#Greek

Alternative form of στενοχωρώ (stenochoró, “upset, worry”)


περασμένες

head

περασμένες • (perasménes)

πε‧ρα‧σμέ‧νες

περασμένος περασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of περασμένος (perasménos).


περασμένα

περασμένα • (perasména)

πε‧ρα‧σμέ‧να

περασμένος περασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of περασμένος (perasménos).


αγγελμένος

αγγελμένος • (angelménos) m (feminine αγγελμένη, neuter αγγελμένο)

angelménos (romanization)
αγγελμένη (feminine)
αγγελμένο (neuter)
αγγελμένος (masculine nominative singular)
αγγελμένη (feminine nominative singular)
αγγελμένο (neuter nominative singular)
αγγελμένοι (masculine nominative plural)
αγγελμένες (feminine nominative plural)
αγγελμένα (neuter nominative plural)
αγγελμένου (genitive masculine singular)
αγγελμένης (feminine genitive singular)
αγγελμένου (genitive neuter singular)
αγγελμένων (genitive masculine plural)
αγγελμένων (feminine genitive plural)
αγγελμένων (genitive neuter plural)
αγγελμένο (accusative masculine singular)
αγγελμένη (accusative feminine singular)
αγγελμένο (accusative neuter singular)
αγγελμένους (accusative masculine plural)
αγγελμένες (accusative feminine plural)
αγγελμένα (accusative neuter plural)
αγγελμένε (masculine singular vocative)
αγγελμένη (feminine singular vocative)
αγγελμένο (neuter singular vocative)
αγγελμένοι (masculine plural vocative)
αγγελμένες (feminine plural vocative)
αγγελμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγγελμένος •

αγγελμένοι •

αγγελμένες •

αγγελμένου •

αγγελμένης •

αγγελμένου •

αγγελμένων •

αγγελμένων •

αγγελμένων •

αγγελμένους •

αγγελμένες •

αγγελμένοι •

αγγελμένες •

αγ‧γελ‧μέ‧νος

Perfect participle of αγγέλλομαι (angéllomai), passive voice of αγγέλλω (“announce”).


αβγοκομμένος

head

αβγοκομμένος • (avgokomménos) m (feminine αβγοκομμένη, neuter αβγοκομμένο)

avgokomménos (romanization)
αβγοκομμένη (feminine)
αβγοκομμένο (neuter)
αβγοκομμένος (masculine nominative singular)
αβγοκομμένη (feminine nominative singular)
αβγοκομμένο (neuter nominative singular)
αβγοκομμένοι (masculine nominative plural)
αβγοκομμένες (feminine nominative plural)
αβγοκομμένα (neuter nominative plural)
αβγοκομμένου (genitive masculine singular)
αβγοκομμένης (feminine genitive singular)
αβγοκομμένου (genitive neuter singular)
αβγοκομμένων (genitive masculine plural)
αβγοκομμένων (feminine genitive plural)
αβγοκομμένων (genitive neuter plural)
αβγοκομμένο (accusative masculine singular)
αβγοκομμένη (accusative feminine singular)
αβγοκομμένο (accusative neuter singular)
αβγοκομμένους (accusative masculine plural)
αβγοκομμένες (accusative feminine plural)
αβγοκομμένα (accusative neuter plural)
αβγοκομμένε (masculine singular vocative)
αβγοκομμένη (feminine singular vocative)
αβγοκομμένο (neuter singular vocative)
αβγοκομμένοι (masculine plural vocative)
αβγοκομμένες (feminine plural vocative)
αβγοκομμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αβγοκομμένος

el-decl-adj-table

αβγοκομμένος •

αβγοκομμένη •

αβγοκομμένο •

αβγοκομμένοι •

αβγοκομμένες •

αβγοκομμένα •

αβγοκομμένου •

αβγοκομμένης •

αβγοκομμένου •

αβγοκομμένων •

αβγοκομμένων •

αβγοκομμένων •

αβγοκομμένο •

αβγοκομμένη •

αβγοκομμένο •

αβγοκομμένους •

αβγοκομμένες •

αβγοκομμένα •

αβγοκομμένε •

αβγοκομμένη •

αβγοκομμένο •

αβγοκομμένοι •

αβγοκομμένες •

αβγοκομμένα •

α‧βγο‧κομ‧μέ‧νος

Perfect participle of αβγοκόβομαι (avgokóvomai), passive voice of αβγοκόβω (“add lemon and egg”). See αβγό (avgó, “egg”) + κομμένος (komménos, “passive perfect participle of κόβω (kóvo, “I cut”)”)

af

passive perfect participle of <i class="Grek mention" lang="el">κόβω</i> (kóvo, “I cut”)

(of sauces, of soups) with added lemon and egg juice


στεναχωρημένος

head

στεναχωρημένη

στεναχωρημένο

στεναχωρημένος • (stenachoriménos) m (feminine στεναχωρημένη, neuter στεναχωρημένο)

el-part

στεναχωρημέν

stenachoriménos (romanization)
στεναχωρημένη (feminine)
στεναχωρημένο (neuter)
στεναχωρημένος (masculine nominative singular)
στεναχωρημένη (feminine nominative singular)
στεναχωρημένο (neuter nominative singular)
στεναχωρημένοι (masculine nominative plural)
στεναχωρημένες (feminine nominative plural)
στεναχωρημένα (neuter nominative plural)
στεναχωρημένου (genitive masculine singular)
στεναχωρημένης (feminine genitive singular)
στεναχωρημένου (genitive neuter singular)
στεναχωρημένων (genitive masculine plural)
στεναχωρημένων (feminine genitive plural)
στεναχωρημένων (genitive neuter plural)
στεναχωρημένο (accusative masculine singular)
στεναχωρημένη (accusative feminine singular)
στεναχωρημένο (accusative neuter singular)
στεναχωρημένους (accusative masculine plural)
στεναχωρημένες (accusative feminine plural)
στεναχωρημένα (accusative neuter plural)
στεναχωρημένε (masculine singular vocative)
στεναχωρημένη (feminine singular vocative)
στεναχωρημένο (neuter singular vocative)
στεναχωρημένοι (masculine plural vocative)
στεναχωρημένες (feminine plural vocative)
στεναχωρημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

στεναχωρημέν

el-decl-adj-a

στεναχωρημέν

el-decl-adj-positive

Declension of στεναχωρημένος

στεναχωρημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στεναχωρημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στεναχωρημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

στεναχωρημέν

el-decl-adj-table

στεναχωρημένος •

στεναχωρημένη •

στεναχωρημένο •

στεναχωρημένοι •

στεναχωρημένες •

στεναχωρημένα •

στεναχωρημένου •

στεναχωρημένης •

στεναχωρημένου •

στεναχωρημένων •

στεναχωρημένων •

στεναχωρημένων •

στεναχωρημένο •

στεναχωρημένη •

στεναχωρημένο •

στεναχωρημένους •

στεναχωρημένες •

στεναχωρημένα •

στεναχωρημένε •

στεναχωρημένη •

στεναχωρημένο •

στεναχωρημένοι •

στεναχωρημένες •

στεναχωρημένα •

στε‧να‧χω‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of στεναχωριέμαι (stenachoriémai) / στεναχωρούμαι, passive voice of στεναχωρώ (“I upset, make someone sad”).

participle of

στεναχωριέμαι

στενοχωρημένος στενοχωρημένος#Greek

Alternative form of στενοχωρημένος (stenochoriménos, “saddened”)


στυμμένε

head

στυμμένε • (stymméne)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Vocative masculine singular form of στυμμένος (stymménos).


στειμμένο

στειμμένο • (steimméno)

στυμμένο στυμμένο#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένο (stymméno)


στυμμένου

στυμμένου • (stymménou)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of στυμμένος (stymménos).


στυμμένης

στυμμένης • (stymménis)

στυμμένος στυμμένος#Greek

Genitive feminine singular form of στυμμένος (stymménos).


στειμμένη

στειμμένη • (steimméni)

στυμμένη στυμμένη#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένη (stymméni)


στειμμένε

στειμμένε • (steimméne)

στυμμένε στυμμένε#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένε (stymméne)


συγκινημένε

συγκινημένε • (sygkiniméne)

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νε

συγκινημένος συγκινημένος#Greek

Vocative masculine singular form of συγκινημένος (sygkiniménos).


στυμμένους

στυμμένους • (stymménous)

στυμ‧μέ‧νους

στυμμένος στυμμένος#Greek

Accusative masculine plural form of στυμμένος (stymménos).


στειμμένες

στειμμένες • (steimménes)

στειμ‧μέ‧νες

στυμμένες στυμμένες#Greek

linguistically informed spelling of στυμμένες (stymménes)