χωρισμένος

head

χωρισμένος • (chorisménos) m (feminine χωρισμένη, neuter χωρισμένο)

chorisménos (romanization)
χωρισμένη (feminine)
χωρισμένο (neuter)
χωρισμένος (masculine nominative singular)
χωρισμένη (feminine nominative singular)
χωρισμένο (neuter nominative singular)
χωρισμένοι (masculine nominative plural)
χωρισμένες (feminine nominative plural)
χωρισμένα (neuter nominative plural)
χωρισμένου (genitive masculine singular)
χωρισμένης (feminine genitive singular)
χωρισμένου (genitive neuter singular)
χωρισμένων (genitive masculine plural)
χωρισμένων (feminine genitive plural)
χωρισμένων (genitive neuter plural)
χωρισμένο (accusative masculine singular)
χωρισμένη (accusative feminine singular)
χωρισμένο (accusative neuter singular)
χωρισμένους (accusative masculine plural)
χωρισμένες (accusative feminine plural)
χωρισμένα (accusative neuter plural)
χωρισμένε (masculine singular vocative)
χωρισμένη (feminine singular vocative)
χωρισμένο (neuter singular vocative)
χωρισμένοι (masculine plural vocative)
χωρισμένες (feminine plural vocative)
χωρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

χωρισμένος •

χωρισμένοι •

χωρισμένες •

χωρισμένου •

χωρισμένης •

χωρισμένου •

χωρισμένων •

χωρισμένων •

χωρισμένων •

χωρισμένους •

χωρισμένες •

χωρισμένοι •

χωρισμένες •

χω‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of χωρίζομαι (chorízomai), passive voice of χωρίζω (“separate”).


στοιχειωμένος

head

στοιχειωμένη

στοιχειωμένο

στοιχειωμένος • (stoicheioménos) m (feminine στοιχειωμένη, neuter στοιχειωμένο)

stoicheioménos (romanization)
στοιχειωμένη (feminine)
στοιχειωμένο (neuter)
στοιχειωμένος (masculine nominative singular)
στοιχειωμένη (feminine nominative singular)
στοιχειωμένο (neuter nominative singular)
στοιχειωμένοι (masculine nominative plural)
στοιχειωμένες (feminine nominative plural)
στοιχειωμένα (neuter nominative plural)
στοιχειωμένου (genitive masculine singular)
στοιχειωμένης (feminine genitive singular)
στοιχειωμένου (genitive neuter singular)
στοιχειωμένων (genitive masculine plural)
στοιχειωμένων (feminine genitive plural)
στοιχειωμένων (genitive neuter plural)
στοιχειωμένο (accusative masculine singular)
στοιχειωμένη (accusative feminine singular)
στοιχειωμένο (accusative neuter singular)
στοιχειωμένους (accusative masculine plural)
στοιχειωμένες (accusative feminine plural)
στοιχειωμένα (accusative neuter plural)
στοιχειωμένε (masculine singular vocative)
στοιχειωμένη (feminine singular vocative)
στοιχειωμένο (neuter singular vocative)
στοιχειωμένοι (masculine plural vocative)
στοιχειωμένες (feminine plural vocative)
στοιχειωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of στοιχειωμένος

el-decl-adj-table

στοιχειωμένος •

στοιχειωμένη •

στοιχειωμένο •

στοιχειωμένοι •

στοιχειωμένες •

στοιχειωμένα •

στοιχειωμένου •

στοιχειωμένης •

στοιχειωμένου •

στοιχειωμένων •

στοιχειωμένων •

στοιχειωμένων •

στοιχειωμένο •

στοιχειωμένη •

στοιχειωμένο •

στοιχειωμένους •

στοιχειωμένες •

στοιχειωμένα •

στοιχειωμένε •

στοιχειωμένη •

στοιχειωμένο •

στοιχειωμένοι •

στοιχειωμένες •

στοιχειωμένα •

στοι‧χειω‧μέ‧νος

Perfect participle of στοιχειώνομαι (stoicheiónomai), passive voice of στοιχειώνω (stoicheióno, “haunt”)

participle of

στοιχειώνομαι

Είναι ένα στοιχειωμένο σπίτι


αβαντάρισα

head

αβαντάρισα • (avantárisa)

el-verb-form

αβαντάρισα • (avantárisa)

αβαντάρω αβαντάρω#Greek

1st person singular simple past form of αβαντάρω (avantáro).


αβάνιασα

head

αβάνιασα • (avániasa)

el-verb-form

αβάνιασα • (avániasa)

αβανιάζω αβανιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αβανιάζω (avaniázo).


αβανιάζω

head

αβανιάζω • (avaniázo)

el-verb

αβανιάζω • (avaniázo) (past αβάνιασα)

(colloquial) to defame, malign, slander, blacken


αβασκαίνομαι

head

αβασκαίνομαι • (avaskaínomai)

el-verb

αβασκαίνομαι • (avaskaínomai) passive (past αβασκάθηκα, active αβασκαίνω)

avaskaínomai (romanization)
αβασκάθηκα (past)
αβασκαίνω (active)

αβασκαίνω αβασκαίνω#Greek


κακολογώ

head

κακολογώ • (kakologó)

el-verb

κακολογούμαι

κακολογώ • (kakologó) (past κακολόγησα, passive κακολογούμαι)

kakologó (romanization)
κακολόγησα (past)
κακολογούμαι (passive)


αβαντάρω

head

αβαντάρω • (avantáro)

el-verb

αβαντάρω • (avantáro) (past αβαντάρισα)

avantáro (romanization)
αβαντάρισα (past)

Borrowed from Italian avantare, from Latin adventare.

to support, help (especially with advancement)


αβασκάθηκα

head

αβασκάθηκα • (avaskáthika)

el-verb-form

αβασκάθηκα • (avaskáthika)

αβασκαίνομαι αβασκαίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αβασκαίνομαι (avaskaínomai).


αβασκαμένος

head

αβασκαμένος • (avaskaménos) m (feminine αβασκαμένη, neuter αβασκαμένο)

avaskaménos (romanization)
αβασκαμένη (feminine)
αβασκαμένο (neuter)
αβασκαμένος (masculine nominative singular)
αβασκαμένη (feminine nominative singular)
αβασκαμένο (neuter nominative singular)
αβασκαμένοι (masculine nominative plural)
αβασκαμένες (feminine nominative plural)
αβασκαμένα (neuter nominative plural)
αβασκαμένου (genitive masculine singular)
αβασκαμένης (feminine genitive singular)
αβασκαμένου (genitive neuter singular)
αβασκαμένων (genitive masculine plural)
αβασκαμένων (feminine genitive plural)
αβασκαμένων (genitive neuter plural)
αβασκαμένο (accusative masculine singular)
αβασκαμένη (accusative feminine singular)
αβασκαμένο (accusative neuter singular)
αβασκαμένους (accusative masculine plural)
αβασκαμένες (accusative feminine plural)
αβασκαμένα (accusative neuter plural)
αβασκαμένε (masculine singular vocative)
αβασκαμένη (feminine singular vocative)
αβασκαμένο (neuter singular vocative)
αβασκαμένοι (masculine plural vocative)
αβασκαμένες (feminine plural vocative)
αβασκαμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβασκαμένος •

αβασκαμένη •

αβασκαμένο •

αβασκαμένοι •

αβασκαμένες •

αβασκαμένα •

αβασκαμένου •

αβασκαμένης •

αβασκαμένου •

αβασκαμένων •

αβασκαμένων •

αβασκαμένων •

αβασκαμένο •

αβασκαμένη •

αβασκαμένο •

αβασκαμένους •

αβασκαμένες •

αβασκαμένα •

αβασκαμένε •

αβασκαμένη •

αβασκαμένο •

αβασκαμένοι •

αβασκαμένες •

αβασκαμένα •

α‧βα‧σκα‧μέ‧νος

Perfect participle of αβασκαίνομαι (avaskaínomai), passive voice of αβασκαίνω (avaskaíno), form of βασκαίνω (vaskaíno)

participle of

αβασκαίνομαι

αβασκαίνω αβασκαίνω#Greek

βασκαμένος βασκαμένος#Greek

perfect passive participle of αβασκαίνω (avaskaíno), alternative form of βασκαμένος (vaskaménos)


αβγοκόπηκα

head

αβγοκόπηκα • (avgokópika)

el-verb-form

αβγοκόπηκα • (avgokópika)

αβγοκόβομαι αβγοκόβομαι#Greek

1st person singular simple past form of αβγοκόβομαι (avgokóvomai).


αβγοκόβομαι

head

αβγοκόβομαι • (avgokóvomai)

el-verb

αβγοκόβομαι • (avgokóvomai) passive (past αβγοκόπηκα, active αβγοκόβω)

avgokóvomai (romanization)
αβγοκόπηκα (past)
αβγοκόβω (active)

αβγοκόβω αβγοκόβω#Greek


βδελλιάζω

head

βδελλιάζω • (vdelliázo)

el-verb

βδελλιάζομαι

βδελλιάζω • (vdelliázo) (past βδέλλιασα, passive βδελλιάζομαι)

vdelliázo (romanization)
βδέλλιασα (past)
βδελλιάζομαι (passive)
βδελλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
βδελλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βδελλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βδελλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βδελλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βδελλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βδελλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βδελλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βδελλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
βδελλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βδελλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βδελλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βδελλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βδελλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βδελλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βδελλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βδελλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βδελλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βδελλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βδελλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βδελλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βδελλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βδελλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βδελλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βδελλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βδελλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βδελλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βδελλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βδέλλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βδέλλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
βδελλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βδελλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βδελλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βδέλλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βδέλλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
βδελλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βδελλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βδελλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βδέλλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βδέλλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
βδελλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βδελλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βδελλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βδελλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βδελλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βδελλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βδελλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βδελλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βδελλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βδελλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βδελλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βδέλλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βδελλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βδελλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βδέλλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
βδελλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βδελλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βδελλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βδελλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βδελλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βδελλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βδελλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βδελλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βδελλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βδελλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βδελλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βδέλλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
βδέλλιασε (active imperative perfective second-person singular)
βδελλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
βδελλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
βδελλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
βδελλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βδελλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βδελλιάζοντας (active participle present)
έχοντας βδελλιάσει (active participle past)
βδελλιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βδελλιάσει (active infinitive-aorist)
βδελλιαστεί (infinitive-aorist passive)

αβδελλιάζω αβδελλιάζω#Greek

Alternative form of αβδελλιάζω (avdelliázo)


αβδελλιάζω

head

αβδελλιάζω • (avdelliázo)

el-verb

αβδελλιάζομαι

αβδελλιάζω • (avdelliázo) (past αβδέλλιασα, passive αβδελλιάζομαι)

avdelliázo (romanization)
αβδέλλιασα (past)
αβδελλιάζομαι (passive)
αβδελλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβδελλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβδελλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αβδελλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αβδελλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβδελλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβδελλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αβδελλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβδελλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβδελλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αβδελλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αβδελλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβδελλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβδελλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αβδελλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αβδελλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβδελλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αβδελλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδελλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδέλλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβδέλλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αβδελλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αβδέλλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβδέλλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αβδελλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αβδέλλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβδέλλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αβδελλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αβδελλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβδελλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβδελλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αβδελλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αβδελλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβδελλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβδελλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αβδελλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αβδέλλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδέλλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αβδελλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αβδελλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αβδελλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβδελλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αβδελλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αβδελλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αβδέλλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβδέλλιασε (active imperative perfective second-person singular)
αβδελλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβδελλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αβδελλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζοντας (active participle present)
έχοντας αβδελλιάσει (active participle past)
αβδελλιάσει (active infinitive-aorist)
αβδελλιαστεί (infinitive-aorist passive)

(agriculture) to infested with liver flukes or leeches (livestock)

(medicine, obsolete) to bled with leeches

to fish (join two pieces of timber with metal plates)


αβροδιαιτώμαι

head

αβροδιαιτώμαι • (avrodiaitómai)

el-verb

αβροδιαιτώμαι • (avrodiaitómai) deponent


αβδελλώνω

head

αβδελλώνω • (avdellóno)

el-verb

αβδελλώνομαι

αβδελλώνω • (avdellóno) (past αβδέλλωσα, passive αβδελλώνομαι)

avdellóno (romanization)
αβδέλλωσα (past)
αβδελλώνομαι (passive)
αβδελλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβδελλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβδελλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αβδελλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αβδελλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβδελλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβδελλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αβδελλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αβδελλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβδελλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβδελλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αβδελλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αβδελλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβδελλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβδελλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αβδελλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αβδελλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβδελλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβδελλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αβδελλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αβδελλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδελλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδέλλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβδέλλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αβδελλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αβδέλλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβδέλλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αβδελλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αβδέλλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβδέλλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αβδελλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αβδελλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβδελλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβδελλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αβδελλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αβδελλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβδελλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβδελλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αβδελλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αβδέλλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδέλλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αβδελλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αβδελλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αβδελλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβδελλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αβδελλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αβδελλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αβδέλλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αβδέλλωσε (active imperative perfective second-person singular)
αβδελλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αβδελλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβδελλώστε (active imperative perfective plural second-person)
αβδελλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αβδελλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αβδελλώνοντας (active participle present)
έχοντας αβδελλώσει (active participle past)
αβδελλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αβδελλώσει (active infinitive-aorist)
αβδελλωθεί (infinitive-aorist passive)

αβδελλιάζω αβδελλιάζω#Greek

(rare) Alternative form of αβδελλιάζω (avdelliázo)


συγγράφηκα

head

συγγράφηκα • (syngráfika)

el-verb-form

συγγράφηκα • (syngráfika)

συγ‧γρά‧φη‧κα

συγγράφομαι συγγράφομαι#Greek

συγγράφω συγγράφω#Greek

1st person singular simple past form of συγγράφομαι (syngráfomai) passive of συγγράφω.


συγγράφομε

head

συγγράφομε • (syngráfome)

el-verb-form

συγγράφομε • (syngráfome)

συγγράφομαι (syngráfomai)

συγ‧γρά‧φο‧με

Older form: συγγράφομεν

συγγράφω συγγράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of συγγράφω (syngráfo).


συγγράφουμε

head

συγγράφουμε • (syngráfoume)

el-verb-form

συγγράφουμε • (syngráfoume)

συγ‧γρά‧φου‧με

συγγράφω συγγράφω#Greek


συγγραφτείς

head

συγγραφτείς • (syngrafteís)

el-verb-form

συγγραφτείς • (syngrafteís)

συγ‧γρα‧φτείς

συγγράφομαι συγγράφομαι#Greek

συγγράφω συγγράφω#Greek

(colloquial) 2nd person singular dependent form of συγγράφομαι (syngráfomai) passive of συγγράφω.


συγγράφτηκα

head

συγγράφτηκα • (syngráftika)

el-verb-form

συγγράφτηκα • (syngráftika)

συγ‧γρά‧φτη‧κα

συγγράφομαι συγγράφομαι#Greek

συγγράφω συγγράφω#Greek


συνεγράφην

head

συνεγράφην • (synegráfin)

el-verb-form

συνεγράφην • (synegráfin)

συ‧νε‧γρά‧φην συν‧ε‧γρά‧φην

συγγράφομαι συγγράφομαι#Greek

συγγράφω συγγράφω#Greek

(very formal, Katharevousa) 1st person singular simple past form of συγγράφομαι (syngráfomai) passive of συγγράφω.


συγγράφομαι

head

συγγράφομαι • (syngráfomai)

el-verb

συγγράφομαι • (syngráfomai) passive (past συγγράφηκα/συγγράφτηκα, active συγγράφω)

syngráfomai (romanization)
συγγράφηκα (past)
συγγράφτηκα (past)
συγγράφω (active)

συγγράφομε (syngráfome)

συγ‧γρά‧φο‧μαι


αβγατίστηκα

head

αβγατίστηκα • (avgatístika)

el-verb-form

αβγατίστηκα • (avgatístika)

α‧βγα‧τί‧στη‧κα

αβγατίζομαι αβγατίζομαι#Greek

αβγατίζω αβγατίζω#Greek

1st person singular simple past form of αβγατίζομαι (avgatízomai) passive of αβγατίζω.


αναγράφουμε

head

αναγράφουμε • (anagráfoume)

el-verb-form

αναγράφουμε • (anagráfoume)

α‧να‧γρά‧φου‧με

αναγράφω αναγράφω#Greek

1st person plural present form of αναγράφω (anagráfo).


ανεγράφην

head

ανεγράφην • (anegráfin)

el-verb-form

ανεγράφην • (anegráfin)

α‧νε‧γρά‧φην

older spelling: ἀνεγράφην

αναγράφομαι αναγράφομαι#Greek

αναγράφω αναγράφω#Greek

(very formal, Katharevousa) 1st person singular simple past form of αναγράφομαι (anagráfomai) passive of αναγράφω.


αναγράφομε

head

αναγράφομε • (anagráfome)

el-verb-form

αναγράφομε • (anagráfome)

αναγράφομαι (anagráfomai)

α‧να‧γρά‧φο‧με

αναγράφω αναγράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αναγράφω (anagráfo).


αντιγράφομαι

head

αντιγράφομαι • (antigráfomai)

el-verb

αντιγράφτηκα

αντιγράφομαι • (antigráfomai) passive (past αντιγράφτηκα/αντιγράφηκα, active αντιγράφω)

antigráfomai (romanization)
αντιγράφτηκα (past)
αντιγράφηκα (past)
αντιγράφω (active)

α‧ντι‧γρά‧φο‧μαι


αβγατίζομαι

head

αβγατίζομαι • (avgatízomai)

el-verb

αβγατίζομαι • (avgatízomai) passive (past αβγατίστηκα, active αβγατίζω)

avgatízomai (romanization)
αβγατίστηκα (past)
αβγατίζω (active)

α‧βγα‧τί‧ζο‧μαι


ἀνέγραψα

head

ἀνέγραψα • (anégrapsa)

el-verb-form

ἀνέγραψα • (anégrapsa)

ανέγραψα ανέγραψα

αναγράφω αναγράφω#Greek

polytonic script of ανέγραψα, 1st person singular simple past form of αναγράφω (anagráfo).


αντιγράφηκα

head

αντιγράφηκα • (antigráfika)

el-verb-form

αντιγράφηκα • (antigráfika)

α‧ντι‧γρά‧φη‧κα

αντιγράφομαι αντιγράφομαι#Greek

αντιγράφω αντιγράφω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αντιγράφομαι (antigráfomai) passive of αντιγράφω.


ἀναγράφομαι

head

ἀναγράφομαι • (anagráphomai)

el-verb-form

ἀναγράφομαι • (anagráphomai)

αναγράφομε (anagráfome)

ἀ‧να‧γρά‧φο‧μαι

αναγράφομαι αναγράφομαι

αναγράφω αναγράφω

polytonic script of αναγράφομαι: "I am inscribed", passive of αναγράφω


αντιγράφεις

head

αντιγράφεις • (antigráfeis)

el-verb-form

αντιγράφεις • (antigráfeis)

α‧ντι‧γρά‧φεις

αντιγράφω αντιγράφω#Greek

2nd person singular present form of αντιγράφω (antigráfo).


αντιγράφτηκα

head

αντιγράφτηκα • (antigráftika)

el-verb-form

αντιγράφτηκα • (antigráftika)

α‧ντι‧γρά‧φτη‧κα

αντιγράφομαι αντιγράφομαι#Greek

αντιγράφω αντιγράφω#Greek


καταγράφομε

head

καταγράφομε • (katagráfome)

el-verb-form

καταγράφομε • (katagráfome)

καταγράφομαι (katagráfomai)

κα‧τα‧γρά‧φο‧με

Older form: καταγράφομεν

καταγράφω καταγράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of καταγράφω (katagráfo).


καταγράφτηκα

head

καταγράφτηκα • (katagráftika)

el-verb-form

καταγράφτηκα • (katagráftika)

κα‧τα‧γρά‧φτη‧κα

καταγράφομαι καταγράφομαι#Greek

καταγράφω καταγράφω#Greek

1st person singular simple past form of καταγράφομαι (katagráfomai) passive of καταγράφω.


καταγραφτείς

head

καταγραφτείς • (katagrafteís)

el-verb-form

καταγραφτείς • (katagrafteís)

κα‧τα‧γρα‧φτείς

καταγράφομαι καταγράφομαι#Greek

καταγράφω καταγράφω#Greek

2nd person singular dependent form of καταγράφομαι (katagráfomai) passive of καταγράφω.


καταγράφηκα

head

καταγράφηκα • (katagráfika)

el-verb-form

καταγράφηκα • (katagráfika)

κα‧τα‧γρά‧φη‧κα

καταγράφομαι καταγράφομαι#Greek

καταγράφω καταγράφω#Greek


καταγράφουμε

head

καταγράφουμε • (katagráfoume)

el-verb-form

καταγράφουμε • (katagráfoume)

κα‧τα‧γρά‧φου‧με

καταγράφω καταγράφω#Greek


καταγράφομαι

head

καταγράφομαι • (katagráfomai)

el-verb

καταγράφτηκα

καταγράφομαι • (katagráfomai) passive (past καταγράφηκα/καταγράφτηκα, active καταγράφω)

katagráfomai (romanization)
καταγράφηκα (past)
καταγράφτηκα (past)
καταγράφω (active)

καταγράφομε (katagráfome)

κα‧τα‧γρά‧φο‧μαι


καταγραφείς

head

καταγραφείς • (katagrafeís)

el-verb-form

καταγραφείς • (katagrafeís)

κα‧τα‧γρα‧φείς

καταγράφομαι καταγράφομαι#Greek

καταγράφω καταγράφω#Greek


αβανεύω

head

αβανεύω • (avanévo)

el-verb

αβανεύω • (avanévo) (past αβάνιασα)


αγαναχτισμένος

head

αγαναχτισμένη

αγαναχτισμένο

αγαναχτισμένος • (aganachtisménos) m (feminine αγαναχτισμένη, neuter αγαναχτισμένο)

el-part

αγαναχτισμέν

aganachtisménos (romanization)
αγαναχτισμένη (feminine)
αγαναχτισμένο (neuter)

α‧γα‧να‧χτι‧σμέ‧νος

αγανακτισμένος αγανακτισμένος#Greek

Colloquial form of αγανακτισμένος (aganaktisménos)


αγιογραφήθηκα

head

αγιογραφήθηκα • (agiografíthika)

el-verb-form

αγιογραφήθηκα • (agiografíthika)

αγιογραφούμαι αγιογραφούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αγιογραφούμαι (agiografoúmai).


αγκριώθηκα

head

αγκριώθηκα • (agkrióthika)

el-verb-form

αγκριώθηκα • (agkrióthika)

αγκριώνομαι αγκριώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αγκριώνομαι (agkriónomai).


αγιογραφούμαι

head

αγιογραφούμαι • (agiografoúmai)

el-verb

αγιογραφήθηκα

αγιογραφούμαι • (agiografoúmai) passive (past αγιογραφήθηκα, active αγιογραφώ)

agiografoúmai (romanization)
αγιογραφήθηκα (past)
αγιογραφώ (active)

αγιογραφώ αγιογραφώ#Greek


αγκριώνομαι

head

αγκριώνομαι • (agkriónomai)

el-verb

αγκριώνομαι • (agkriónomai) passive (past αγκριώθηκα, active αγκριώνω)

agkriónomai (romanization)
αγκριώθηκα (past)
αγκριώνω (active)

αγκριώνω αγκριώνω#Greek


αγορόφερνα

head

αγορόφερνα • (agoróferna)

el-verb-form

αγορόφερνα • (agoróferna)

αγοροφέρνω αγοροφέρνω#Greek

1st person singular imperfect form of αγοροφέρνω (agoroférno).


αγωρόφερνα

head

αγωρόφερνα • (agoróferna)

el-verb-form

αγωρόφερνα • (agoróferna)

αγωροφέρνω αγωροφέρνω#Greek

1st person singular imperfect form of αγωροφέρνω (agoroférno).


αγουροξύπνησα

head

αγουροξύπνησα • (agouroxýpnisa)

el-verb-form

αγουροξύπνησα • (agouroxýpnisa)

αγουροξυπνώ αγουροξυπνώ#Greek

1st person singular simple past form of αγουροξυπνώ (agouroxypnó).


αγνίστηκα

head

αγνίστηκα • (agnístika)

el-verb-form

αγνίστηκα • (agnístika)

αγνίζομαι αγνίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αγνίζομαι (agnízomai).


αγνίζομαι

head

αγνίζομαι • (agnízomai)

el-verb

αγνίζομαι • (agnízomai) passive (past αγνίστηκα, active αγνίζω)

agnízomai (romanization)
αγνίστηκα (past)
αγνίζω (active)

αγνίζω αγνίζω#Greek


περιγράφουμε

head

περιγράφουμε • (perigráfoume)

el-verb-form

περιγράφουμε • (perigráfoume)

πε‧ρι‧γρά‧φου‧με

περιγράφω περιγράφω#Greek

1st person plural present form of περιγράφω (perigráfo).


περιγράφομε

head

περιγράφομε • (perigráfome)

el-verb-form

περιγράφομε • (perigráfome)

περιγράφομαι (perigráfomai)

πε‧ρι‧γρά‧φο‧με

Older form: περιγράφομεν

περιγράφω περιγράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of περιγράφω (perigráfo).


προσγράφουμε

head

προσγράφουμε • (prosgráfoume)

el-verb-form

προσγράφουμε • (prosgráfoume)

προσ‧γρά‧φου‧με

προσγράφω προσγράφω#Greek

1st person plural present form of προσγράφω (prosgráfo).


προσγράφτηκα

head

προσγράφτηκα • (prosgráftika)

el-verb-form

προσγράφτηκα • (prosgráftika)

προσ‧γρά‧φτη‧κα

προσγράφομαι προσγράφομαι#Greek

προσγράφω προσγράφω#Greek

(rare form) 1st person singular simple past form of προσγράφομαι (prosgráfomai) passive of προσγράφω.


προσγράφομε

head

προσγράφομε • (prosgráfome)

el-verb-form

προσγράφομε • (prosgráfome)

προσγράφομαι (prosgráfomai)

προσ‧γρά‧φο‧με

Older form: προσγράφομεν

προσγράφω προσγράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of προσγράφω (prosgráfo).


υπογράφομε

head

υπογράφομε • (ypográfome)

el-verb-form

υπογράφομε • (ypográfome)

υπογράφομαι (ypográfomai)

υ‧πο‧γρά‧φο‧με

Older form: ὑπογράφομεν

υπογράφω υπογράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of υπογράφω (ypográfo).


προσγράφηκα

head

προσγράφηκα • (prosgráfika)

el-verb-form

προσγράφηκα • (prosgráfika)

προσ‧γρά‧φη‧κα

προσγράφομαι προσγράφομαι#Greek

προσγράφω προσγράφω#Greek


άχθηκα

άγομαι άγομαι#Greek

1st person singular imperfect form of άγομαι (ágomai).


ήγαγα

head

ήγαγα • (ígaga)

el-verb-form

ήγαγα • (ígaga)

άγω άγω#Greek

1st person singular simple past form of άγω (ágo).


αδημονούσα

head

αδημονούσα • (adimonoúsa)

el-verb-form

αδημονούσα • (adimonoúsa)

α‧δη‧μο‧νού‧σα

αδημονώ αδημονώ#Greek

1st person singular imperfect form of αδημονώ (adimonó).


αδυνατούσα

head

αδυνατούσα • (adynatoúsa)

el-verb-form

αδυνατούσα • (adynatoúsa)

αδυνατώ αδυνατώ#Greek

1st person singular imperfect form of αδυνατώ (adynató).


υπεγράφην

head

υπεγράφην • (ypegráfin)

el-verb-form

υπεγράφην • (ypegráfin)

υ‧πε‧γρά‧φην

Polytonic spelling: ὑπεγράφην

υπογράφομαι υπογράφομαι#Greek

υπογράφω υπογράφω#Greek

(very formal, Katharevousa) 1st person singular simple past form of υπογράφομαι (ypográfomai) passive of υπογράφω.


αδροπληρώθηκα

head

αδροπληρώθηκα • (adropliróthika)

el-verb-form

αδροπληρώθηκα • (adropliróthika)

αδροπληρώνω αδροπληρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αδροπληρώνω (adropliróno).


αδειάστηκα

head

αδειάστηκα • (adeiástika)

el-verb-form

αδειάστηκα • (adeiástika)

α‧δειά‧στη‧κα

αδειάζομαι αδειάζομαι#Greek

αδειάζω αδειάζω#Greek

1st person singular simple past form of αδειάζομαι (adeiázomai) passive of αδειάζω.


δράχνω

head

δράχνω • (dráchno)

el-verb

δράχνω • (dráchno)

αδράχνω αδράχνω#Greek


υπογραφτείς

head

υπογραφτείς • (ypografteís)

el-verb-form

υπογραφτείς • (ypografteís)

υ‧πο‧γρα‧φτείς

υπογράφομαι υπογράφομαι#Greek

υπογράφω υπογράφω#Greek

(informal) 2nd person singular dependent form of υπογράφομαι (ypográfomai) passive of υπογράφω.


αγανταρισμένος

head

αγανταρισμένη

αγανταρισμένο

αγανταρισμένος • (agantarisménos) m (feminine αγανταρισμένη, neuter αγανταρισμένο)

el-part

αγανταρισμέν

agantarisménos (romanization)
αγανταρισμένη (feminine)
αγανταρισμένο (neuter)
αγανταρισμένος (masculine nominative singular)
αγανταρισμένη (feminine nominative singular)
αγανταρισμένο (neuter nominative singular)
αγανταρισμένοι (masculine nominative plural)
αγανταρισμένες (feminine nominative plural)
αγανταρισμένα (neuter nominative plural)
αγανταρισμένου (genitive masculine singular)
αγανταρισμένης (feminine genitive singular)
αγανταρισμένου (genitive neuter singular)
αγανταρισμένων (genitive masculine plural)
αγανταρισμένων (feminine genitive plural)
αγανταρισμένων (genitive neuter plural)
αγανταρισμένο (accusative masculine singular)
αγανταρισμένη (accusative feminine singular)
αγανταρισμένο (accusative neuter singular)
αγανταρισμένους (accusative masculine plural)
αγανταρισμένες (accusative feminine plural)
αγανταρισμένα (accusative neuter plural)
αγανταρισμένε (masculine singular vocative)
αγανταρισμένη (feminine singular vocative)
αγανταρισμένο (neuter singular vocative)
αγανταρισμένοι (masculine plural vocative)
αγανταρισμένες (feminine plural vocative)
αγανταρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγανταρισμέν

el-decl-adj-a

αγανταρισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγανταρισμένος

αγανταρισμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγανταρισμέν

el-decl-adj-table

αγανταρισμένος •

αγανταρισμένη •

αγανταρισμένο •

αγανταρισμένοι •

αγανταρισμένες •

αγανταρισμένα •

αγανταρισμένου •

αγανταρισμένης •

αγανταρισμένου •

αγανταρισμένων •

αγανταρισμένων •

αγανταρισμένων •

αγανταρισμένο •

αγανταρισμένη •

αγανταρισμένο •

αγανταρισμένους •

αγανταρισμένες •

αγανταρισμένα •

αγανταρισμένε •

αγανταρισμένη •

αγανταρισμένο •

αγανταρισμένοι •

αγανταρισμένες •

αγανταρισμένα •

α‧γα‧ντα‧ρι‧σμέ‧νος

Passive perfect participle of αγαντάρω (agantáro, “hold onto; withstand”), a verb without passive forms.

participle of

αγαντάρω αγαντάρω#Greek

perfect passive participle of αγαντάρω (agantáro)


αγκριωμένος

head

αγκριωμένος • (agkrioménos) m (feminine αγκριωμένη, neuter αγκριωμένο)

agkrioménos (romanization)
αγκριωμένη (feminine)
αγκριωμένο (neuter)
αγκριωμένος (masculine nominative singular)
αγκριωμένη (feminine nominative singular)
αγκριωμένο (neuter nominative singular)
αγκριωμένοι (masculine nominative plural)
αγκριωμένες (feminine nominative plural)
αγκριωμένα (neuter nominative plural)
αγκριωμένου (genitive masculine singular)
αγκριωμένης (feminine genitive singular)
αγκριωμένου (genitive neuter singular)
αγκριωμένων (genitive masculine plural)
αγκριωμένων (feminine genitive plural)
αγκριωμένων (genitive neuter plural)
αγκριωμένο (accusative masculine singular)
αγκριωμένη (accusative feminine singular)
αγκριωμένο (accusative neuter singular)
αγκριωμένους (accusative masculine plural)
αγκριωμένες (accusative feminine plural)
αγκριωμένα (accusative neuter plural)
αγκριωμένε (masculine singular vocative)
αγκριωμένη (feminine singular vocative)
αγκριωμένο (neuter singular vocative)
αγκριωμένοι (masculine plural vocative)
αγκριωμένες (feminine plural vocative)
αγκριωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγκριωμένος •

αγκριωμένη •

αγκριωμένο •

αγκριωμένοι •

αγκριωμένες •

αγκριωμένα •

αγκριωμένου •

αγκριωμένης •

αγκριωμένου •

αγκριωμένων •

αγκριωμένων •

αγκριωμένων •

αγκριωμένο •

αγκριωμένη •

αγκριωμένο •

αγκριωμένους •

αγκριωμένες •

αγκριωμένα •

αγκριωμένε •

αγκριωμένη •

αγκριωμένο •

αγκριωμένοι •

αγκριωμένες •

αγκριωμένα •

αγκριώνω αγκριώνω#Greek

(rare) perfect passive participle of αγκριώνω (agkrióno) "clung"


αδειάζομαι

head

αδειάζομαι • (adeiázomai)

el-verb

αδειάζομαι • (adeiázomai) passive (past αδειάστηκα, active αδειάζω)

adeiázomai (romanization)
αδειάστηκα (past)
αδειάζω (active)

α‧δειά‧ζο‧μαι

αδειάζω αδειάζω#Greek


αγγελιασμένος

head

αγγελιασμένη

αγγελιασμένο

αγγελιασμένος • (angeliasménos) m (feminine αγγελιασμένη, neuter αγγελιασμένο)

angeliasménos (romanization)
αγγελιασμένη (feminine)
αγγελιασμένο (neuter)
αγγελιασμένος (masculine nominative singular)
αγγελιασμένη (feminine nominative singular)
αγγελιασμένο (neuter nominative singular)
αγγελιασμένοι (masculine nominative plural)
αγγελιασμένες (feminine nominative plural)
αγγελιασμένα (neuter nominative plural)
αγγελιασμένου (genitive masculine singular)
αγγελιασμένης (feminine genitive singular)
αγγελιασμένου (genitive neuter singular)
αγγελιασμένων (genitive masculine plural)
αγγελιασμένων (feminine genitive plural)
αγγελιασμένων (genitive neuter plural)
αγγελιασμένο (accusative masculine singular)
αγγελιασμένη (accusative feminine singular)
αγγελιασμένο (accusative neuter singular)
αγγελιασμένους (accusative masculine plural)
αγγελιασμένες (accusative feminine plural)
αγγελιασμένα (accusative neuter plural)
αγγελιασμένε (masculine singular vocative)
αγγελιασμένη (feminine singular vocative)
αγγελιασμένο (neuter singular vocative)
αγγελιασμένοι (masculine plural vocative)
αγγελιασμένες (feminine plural vocative)
αγγελιασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγγελιασμένος

el-decl-adj-table

αγγελιασμένος •

αγγελιασμένη •

αγγελιασμένο •

αγγελιασμένοι •

αγγελιασμένες •

αγγελιασμένα •

αγγελιασμένου •

αγγελιασμένης •

αγγελιασμένου •

αγγελιασμένων •

αγγελιασμένων •

αγγελιασμένων •

αγγελιασμένο •

αγγελιασμένη •

αγγελιασμένο •

αγγελιασμένους •

αγγελιασμένες •

αγγελιασμένα •

αγγελιασμένε •

αγγελιασμένη •

αγγελιασμένο •

αγγελιασμένοι •

αγγελιασμένες •

αγγελιασμένα •

αγ‧γε‧λια‧σμέ‧νος

αγγελιάζομαι αγγελιάζομαι#Greek

perfect participle of αγγελιάζομαι (angeliázomai)


αδροπληρώνομαι

head

αδροπληρώνομαι • (adroplirónomai)

el-verb

αδροπληρώθηκα

αδροπληρώνομαι • (adroplirónomai) passive (past αδροπληρώθηκα, active αδροπληρώνω)

adroplirónomai (romanization)
αδροπληρώθηκα (past)
αδροπληρώνω (active)

αδροπληρώνω αδροπληρώνω#Greek


αγγελοκρουσμένος

head

αγγελοκρουσμένη

αγγελοκρουσμένο

αγγελοκρουσμένος • (angelokrousménos) m (feminine αγγελοκρουσμένη, neuter αγγελοκρουσμένο)

el-part

αγγελοκρουσμέν

angelokrousménos (romanization)
αγγελοκρουσμένη (feminine)
αγγελοκρουσμένο (neuter)
αγγελοκρουσμένος (masculine nominative singular)
αγγελοκρουσμένη (feminine nominative singular)
αγγελοκρουσμένο (neuter nominative singular)
αγγελοκρουσμένοι (masculine nominative plural)
αγγελοκρουσμένες (feminine nominative plural)
αγγελοκρουσμένα (neuter nominative plural)
αγγελοκρουσμένου (genitive masculine singular)
αγγελοκρουσμένης (feminine genitive singular)
αγγελοκρουσμένου (genitive neuter singular)
αγγελοκρουσμένων (genitive masculine plural)
αγγελοκρουσμένων (feminine genitive plural)
αγγελοκρουσμένων (genitive neuter plural)
αγγελοκρουσμένο (accusative masculine singular)
αγγελοκρουσμένη (accusative feminine singular)
αγγελοκρουσμένο (accusative neuter singular)
αγγελοκρουσμένους (accusative masculine plural)
αγγελοκρουσμένες (accusative feminine plural)
αγγελοκρουσμένα (accusative neuter plural)
αγγελοκρουσμένε (masculine singular vocative)
αγγελοκρουσμένη (feminine singular vocative)
αγγελοκρουσμένο (neuter singular vocative)
αγγελοκρουσμένοι (masculine plural vocative)
αγγελοκρουσμένες (feminine plural vocative)
αγγελοκρουσμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγγελοκρουσμέν

el-decl-adj-a

αγγελοκρουσμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγγελοκρουσμένος

αγγελοκρουσμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγγελοκρουσμέν

el-decl-adj-table

αγγελοκρουσμένος •

αγγελοκρουσμένη •

αγγελοκρουσμένο •

αγγελοκρουσμένοι •

αγγελοκρουσμένες •

αγγελοκρουσμένα •

αγγελοκρουσμένου •

αγγελοκρουσμένης •

αγγελοκρουσμένου •

αγγελοκρουσμένων •

αγγελοκρουσμένων •

αγγελοκρουσμένων •

αγγελοκρουσμένο •

αγγελοκρουσμένη •

αγγελοκρουσμένο •

αγγελοκρουσμένους •

αγγελοκρουσμένες •

αγγελοκρουσμένα •

αγγελοκρουσμένε •

αγγελοκρουσμένη •

αγγελοκρουσμένο •

αγγελοκρουσμένοι •

αγγελοκρουσμένες •

αγγελοκρουσμένα •

α‧δελ‧φω‧μέ‧νος

αγγελοκρούω αγγελοκρούω#Greek

perfect passive participle of αγγελοκρούω (angelokroúo)


αγκαλιασμένος

head

αγκαλιασμένη

αγκαλιασμένο

αγκαλιασμένος • (agkaliasménos) m (feminine αγκαλιασμένη, neuter αγκαλιασμένο)

agkaliasménos (romanization)
αγκαλιασμένη (feminine)
αγκαλιασμένο (neuter)
αγκαλιασμένος (masculine nominative singular)
αγκαλιασμένη (feminine nominative singular)
αγκαλιασμένο (neuter nominative singular)
αγκαλιασμένοι (masculine nominative plural)
αγκαλιασμένες (feminine nominative plural)
αγκαλιασμένα (neuter nominative plural)
αγκαλιασμένου (genitive masculine singular)
αγκαλιασμένης (feminine genitive singular)
αγκαλιασμένου (genitive neuter singular)
αγκαλιασμένων (genitive masculine plural)
αγκαλιασμένων (feminine genitive plural)
αγκαλιασμένων (genitive neuter plural)
αγκαλιασμένο (accusative masculine singular)
αγκαλιασμένη (accusative feminine singular)
αγκαλιασμένο (accusative neuter singular)
αγκαλιασμένους (accusative masculine plural)
αγκαλιασμένες (accusative feminine plural)
αγκαλιασμένα (accusative neuter plural)
αγκαλιασμένε (masculine singular vocative)
αγκαλιασμένη (feminine singular vocative)
αγκαλιασμένο (neuter singular vocative)
αγκαλιασμένοι (masculine plural vocative)
αγκαλιασμένες (feminine plural vocative)
αγκαλιασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγκαλιασμένος

el-decl-adj-table

αγκαλιασμένος •

αγκαλιασμένη •

αγκαλιασμένο •

αγκαλιασμένοι •

αγκαλιασμένες •

αγκαλιασμένα •

αγκαλιασμένου •

αγκαλιασμένης •

αγκαλιασμένου •

αγκαλιασμένων •

αγκαλιασμένων •

αγκαλιασμένων •

αγκαλιασμένο •

αγκαλιασμένη •

αγκαλιασμένο •

αγκαλιασμένους •

αγκαλιασμένες •

αγκαλιασμένα •

αγκαλιασμένε •

αγκαλιασμένη •

αγκαλιασμένο •

αγκαλιασμένοι •

αγκαλιασμένες •

αγκαλιασμένα •

α‧γκα‧λια‧σμέ‧νος

Perfect participle of αγκαλιάζομαι (agkaliázomai), passive voice of αγκαλιάζω (“embrace”).

participle of

αγκαλιάζομαι


αγκιστρωμένος

head

αγκιστρωμένη

αγκιστρωμένο

αγκιστρωμένος • (agkistroménos) m (feminine αγκιστρωμένη, neuter αγκιστρωμένο)

agkistroménos (romanization)
αγκιστρωμένη (feminine)
αγκιστρωμένο (neuter)
αγκριστρωμένος (masculine nominative singular)
αγκριστρωμένη (feminine nominative singular)
αγκριστρωμένο (neuter nominative singular)
αγκριστρωμένοι (masculine nominative plural)
αγκριστρωμένες (feminine nominative plural)
αγκριστρωμένα (neuter nominative plural)
αγκριστρωμένου (genitive masculine singular)
αγκριστρωμένης (feminine genitive singular)
αγκριστρωμένου (genitive neuter singular)
αγκριστρωμένων (genitive masculine plural)
αγκριστρωμένων (feminine genitive plural)
αγκριστρωμένων (genitive neuter plural)
αγκριστρωμένο (accusative masculine singular)
αγκριστρωμένη (accusative feminine singular)
αγκριστρωμένο (accusative neuter singular)
αγκριστρωμένους (accusative masculine plural)
αγκριστρωμένες (accusative feminine plural)
αγκριστρωμένα (accusative neuter plural)
αγκριστρωμένε (masculine singular vocative)
αγκριστρωμένη (feminine singular vocative)
αγκριστρωμένο (neuter singular vocative)
αγκριστρωμένοι (masculine plural vocative)
αγκριστρωμένες (feminine plural vocative)
αγκριστρωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγκριστρωμέν

el-decl-adj-a

αγκριστρωμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγκιστρωμένος

αγκριστρωμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγκριστρωμέν

el-decl-adj-table

αγκριστρωμένος •

αγκριστρωμένη •

αγκριστρωμένο •

αγκριστρωμένοι •

αγκριστρωμένες •

αγκριστρωμένα •

αγκριστρωμένου •

αγκριστρωμένης •

αγκριστρωμένου •

αγκριστρωμένων •

αγκριστρωμένων •

αγκριστρωμένων •

αγκριστρωμένο •

αγκριστρωμένη •

αγκριστρωμένο •

αγκριστρωμένους •

αγκριστρωμένες •

αγκριστρωμένα •

αγκριστρωμένε •

αγκριστρωμένη •

αγκριστρωμένο •

αγκριστρωμένοι •

αγκριστρωμένες •

αγκριστρωμένα •

α‧γκι‧στρω‧μέ‧νος

Perfect participle of αγκιστρώνομαι (agkistrónomai), passive voice of αγκιστρώνω (“I hook”).

participle of

αγκιστρώνομαι


αγκυροβολημένος

head

αγκυροβολημένοη

αγκυροβολημένοο

αγκυροβολημένος • (agkyrovoliménos) m (feminine αγκυροβολημένοη, neuter αγκυροβολημένοο)

el-part

αγκυροβολημένο

agkyrovoliménos (romanization)
αγκυροβολημένοη (feminine)
αγκυροβολημένοο (neuter)
αγκυροβολημένος (masculine nominative singular)
αγκυροβολημένη (feminine nominative singular)
αγκυροβολημένο (neuter nominative singular)
αγκυροβολημένοι (masculine nominative plural)
αγκυροβολημένες (feminine nominative plural)
αγκυροβολημένα (neuter nominative plural)
αγκυροβολημένου (genitive masculine singular)
αγκυροβολημένης (feminine genitive singular)
αγκυροβολημένου (genitive neuter singular)
αγκυροβολημένων (genitive masculine plural)
αγκυροβολημένων (feminine genitive plural)
αγκυροβολημένων (genitive neuter plural)
αγκυροβολημένο (accusative masculine singular)
αγκυροβολημένη (accusative feminine singular)
αγκυροβολημένο (accusative neuter singular)
αγκυροβολημένους (accusative masculine plural)
αγκυροβολημένες (accusative feminine plural)
αγκυροβολημένα (accusative neuter plural)
αγκυροβολημένε (masculine singular vocative)
αγκυροβολημένη (feminine singular vocative)
αγκυροβολημένο (neuter singular vocative)
αγκυροβολημένοι (masculine plural vocative)
αγκυροβολημένες (feminine plural vocative)
αγκυροβολημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγκυροβολημέν

el-decl-adj-a

αγκυροβολημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγκυροβολημένος

αγκυροβολημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγκυροβολημέν

el-decl-adj-table

αγκυροβολημένος •

αγκυροβολημένη •

αγκυροβολημένο •

αγκυροβολημένοι •

αγκυροβολημένες •

αγκυροβολημένα •

αγκυροβολημένου •

αγκυροβολημένης •

αγκυροβολημένου •

αγκυροβολημένων •

αγκυροβολημένων •

αγκυροβολημένων •

αγκυροβολημένο •

αγκυροβολημένη •

αγκυροβολημένο •

αγκυροβολημένους •

αγκυροβολημένες •

αγκυροβολημένα •

αγκυροβολημένε •

αγκυροβολημένη •

αγκυροβολημένο •

αγκυροβολημένοι •

αγκυροβολημένες •

αγκυροβολημένα •

α‧γκυ‧ρο‧βο‧λη‧μέ‧νος

αγκυροβολώ αγκυροβολώ#Greek

perfect passive participle of αγκυροβολώ (agkyrovoló) "anchored" (for boats)


αγιογραφημένος

head

αγιογραφημένη

αγιογραφημένο

αγιογραφημένος • (agiografiménos) m (feminine αγιογραφημένη, neuter αγιογραφημένο)

el-part

αγιογραφημέν

agiografiménos (romanization)
αγιογραφημένη (feminine)
αγιογραφημένο (neuter)
αγιογραφημένος (masculine nominative singular)
αγιογραφημένη (feminine nominative singular)
αγιογραφημένο (neuter nominative singular)
αγιογραφημένοι (masculine nominative plural)
αγιογραφημένες (feminine nominative plural)
αγιογραφημένα (neuter nominative plural)
αγιογραφημένου (genitive masculine singular)
αγιογραφημένης (feminine genitive singular)
αγιογραφημένου (genitive neuter singular)
αγιογραφημένων (genitive masculine plural)
αγιογραφημένων (feminine genitive plural)
αγιογραφημένων (genitive neuter plural)
αγιογραφημένο (accusative masculine singular)
αγιογραφημένη (accusative feminine singular)
αγιογραφημένο (accusative neuter singular)
αγιογραφημένους (accusative masculine plural)
αγιογραφημένες (accusative feminine plural)
αγιογραφημένα (accusative neuter plural)
αγιογραφημένε (masculine singular vocative)
αγιογραφημένη (feminine singular vocative)
αγιογραφημένο (neuter singular vocative)
αγιογραφημένοι (masculine plural vocative)
αγιογραφημένες (feminine plural vocative)
αγιογραφημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγιογραφημέν

el-decl-adj-a

αγιογραφημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγιογραφημένος

αγιογραφημέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγιογραφημέν

el-decl-adj-table

αγιογραφημένος •

αγιογραφημένη •

αγιογραφημένο •

αγιογραφημένοι •

αγιογραφημένες •

αγιογραφημένα •

αγιογραφημένου •

αγιογραφημένης •

αγιογραφημένου •

αγιογραφημένων •

αγιογραφημένων •

αγιογραφημένων •

αγιογραφημένο •

αγιογραφημένη •

αγιογραφημένο •

αγιογραφημένους •

αγιογραφημένες •

αγιογραφημένα •

αγιογραφημένε •

αγιογραφημένη •

αγιογραφημένο •

αγιογραφημένοι •

αγιογραφημένες •

αγιογραφημένα •

α‧γι‧ο‧γρα‧φη‧μέ‧νος

Perfect participle of αγιογραφούμαι (agiografoúmai), passive voice of αγιογραφώ (“paint icons”). See αγιο- (agio-, “holy”), γράφω (gráfo, “write”).

participle of

αγιογραφούμαι


αγκαζαρισμένος

head

αγκαζαρισμένη

αγκαζαρισμένο

αγκαζαρισμένος • (agkazarisménos) m (feminine αγκαζαρισμένη, neuter αγκαζαρισμένο)

el-part

αγκαζαρισμέν

agkazarisménos (romanization)
αγκαζαρισμένη (feminine)
αγκαζαρισμένο (neuter)
αγκαζαρισμένος (masculine nominative singular)
αγκαζαρισμένη (feminine nominative singular)
αγκαζαρισμένο (neuter nominative singular)
αγκαζαρισμένοι (masculine nominative plural)
αγκαζαρισμένες (feminine nominative plural)
αγκαζαρισμένα (neuter nominative plural)
αγκαζαρισμένου (genitive masculine singular)
αγκαζαρισμένης (feminine genitive singular)
αγκαζαρισμένου (genitive neuter singular)
αγκαζαρισμένων (genitive masculine plural)
αγκαζαρισμένων (feminine genitive plural)
αγκαζαρισμένων (genitive neuter plural)
αγκαζαρισμένο (accusative masculine singular)
αγκαζαρισμένη (accusative feminine singular)
αγκαζαρισμένο (accusative neuter singular)
αγκαζαρισμένους (accusative masculine plural)
αγκαζαρισμένες (accusative feminine plural)
αγκαζαρισμένα (accusative neuter plural)
αγκαζαρισμένε (masculine singular vocative)
αγκαζαρισμένη (feminine singular vocative)
αγκαζαρισμένο (neuter singular vocative)
αγκαζαρισμένοι (masculine plural vocative)
αγκαζαρισμένες (feminine plural vocative)
αγκαζαρισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγκαζαρισμέν

el-decl-adj-a

αγκαζαρισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγκαζαρισμένος

αγκαζαρισμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγκαζαρισμέν

el-decl-adj-table

αγκαζαρισμένος •

αγκαζαρισμένη •

αγκαζαρισμένο •

αγκαζαρισμένοι •

αγκαζαρισμένες •

αγκαζαρισμένα •

αγκαζαρισμένου •

αγκαζαρισμένης •

αγκαζαρισμένου •

αγκαζαρισμένων •

αγκαζαρισμένων •

αγκαζαρισμένων •

αγκαζαρισμένο •

αγκαζαρισμένη •

αγκαζαρισμένο •

αγκαζαρισμένους •

αγκαζαρισμένες •

αγκαζαρισμένα •

αγκαζαρισμένε •

αγκαζαρισμένη •

αγκαζαρισμένο •

αγκαζαρισμένοι •

αγκαζαρισμένες •

αγκαζαρισμένα •

α‧γκα‧ζα‧ρι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αγκαζάρομαι (agkazáromai), passive voice of αγκαζάρω (“reserve”).


αγγαρεμένος

head

αγγαρεμένος • (angareménos) m (feminine αγγαρεμένη, neuter αγγαρεμένο)

angareménos (romanization)
αγγαρεμένη (feminine)
αγγαρεμένο (neuter)
αγγαρεμένος (masculine nominative singular)
αγγαρεμένη (feminine nominative singular)
αγγαρεμένο (neuter nominative singular)
αγγαρεμένοι (masculine nominative plural)
αγγαρεμένες (feminine nominative plural)
αγγαρεμένα (neuter nominative plural)
αγγαρεμένου (genitive masculine singular)
αγγαρεμένης (feminine genitive singular)
αγγαρεμένου (genitive neuter singular)
αγγαρεμένων (genitive masculine plural)
αγγαρεμένων (feminine genitive plural)
αγγαρεμένων (genitive neuter plural)
αγγαρεμένο (accusative masculine singular)
αγγαρεμένη (accusative feminine singular)
αγγαρεμένο (accusative neuter singular)
αγγαρεμένους (accusative masculine plural)
αγγαρεμένες (accusative feminine plural)
αγγαρεμένα (accusative neuter plural)
αγγαρεμένε (masculine singular vocative)
αγγαρεμένη (feminine singular vocative)
αγγαρεμένο (neuter singular vocative)
αγγαρεμένοι (masculine plural vocative)
αγγαρεμένες (feminine plural vocative)
αγγαρεμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγγαρεμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγγαρεμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αγγαρεμένος •

αγγαρεμένη •

αγγαρεμένο •

αγγαρεμένοι •

αγγαρεμένες •

αγγαρεμένα •

αγγαρεμένου •

αγγαρεμένης •

αγγαρεμένου •

αγγαρεμένων •

αγγαρεμένων •

αγγαρεμένων •

αγγαρεμένο •

αγγαρεμένη •

αγγαρεμένο •

αγγαρεμένους •

αγγαρεμένες •

αγγαρεμένα •

αγγαρεμένε •

αγγαρεμένη •

αγγαρεμένο •

αγγαρεμένοι •

αγγαρεμένες •

αγγαρεμένα •

αγ‧γα‧ρε‧μέ‧νος

Perfect participle of αγγαρεύομαι (angarévomai), passive voice of αγγαρεύω (“compel to do work”).


προσέγραψα

head

προσέγραψα • (proségrapsa)

el-verb-form

προσέγραψα • (proségrapsa)

προ‧σέ‧γρα‧ψα προσ‧έ‧γρα‧ψα

προσγράφω προσγράφω#Greek

1st person singular simple past form of προσγράφω (prosgráfo).


ὑπογράφομαι

υπογράφομε (ypográfome)

ὑ‧πο‧γρά‧φο‧μαι

υπογράφομαι υπογράφομαι

polytonic script of υπογράφομαι: "I am signed"


αγγλοποιημένος

head

αγγλοποιημένη

αγγλοποιημένο

αγγλοποιημένος • (anglopoiiménos) m (feminine αγγλοποιημένη, neuter αγγλοποιημένο)

el-part

αγγλοποιημέν

anglopoiiménos (romanization)
αγγλοποιημένη (feminine)
αγγλοποιημένο (neuter)
αγγλοποιημένος (masculine nominative singular)
αγγλοποιημένη (feminine nominative singular)
αγγλοποιημένο (neuter nominative singular)
αγγλοποιημένοι (masculine nominative plural)
αγγλοποιημένες (feminine nominative plural)
αγγλοποιημένα (neuter nominative plural)
αγγλοποιημένου (genitive masculine singular)
αγγλοποιημένης (feminine genitive singular)
αγγλοποιημένου (genitive neuter singular)
αγγλοποιημένων (genitive masculine plural)
αγγλοποιημένων (feminine genitive plural)
αγγλοποιημένων (genitive neuter plural)
αγγλοποιημένο (accusative masculine singular)
αγγλοποιημένη (accusative feminine singular)
αγγλοποιημένο (accusative neuter singular)
αγγλοποιημένους (accusative masculine plural)
αγγλοποιημένες (accusative feminine plural)
αγγλοποιημένα (accusative neuter plural)
αγγλοποιημένε (masculine singular vocative)
αγγλοποιημένη (feminine singular vocative)
αγγλοποιημένο (neuter singular vocative)
αγγλοποιημένοι (masculine plural vocative)
αγγλοποιημένες (feminine plural vocative)
αγγλοποιημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αγγλοποιημέν

el-decl-adj-a

αγγλοποιημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγγλοποιημένος

αγγλοποιημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγγλοποιημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγγλοποιημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

αγγλοποιημέν

el-decl-adj-table

αγγλοποιημένος •

αγγλοποιημένη •

αγγλοποιημένο •

αγγλοποιημένοι •

αγγλοποιημένες •

αγγλοποιημένα •

αγγλοποιημένου •

αγγλοποιημένης •

αγγλοποιημένου •

αγγλοποιημένων •

αγγλοποιημένων •

αγγλοποιημένων •

αγγλοποιημένο •

αγγλοποιημένη •

αγγλοποιημένο •

αγγλοποιημένους •

αγγλοποιημένες •

αγγλοποιημένα •

αγγλοποιημένε •

αγγλοποιημένη •

αγγλοποιημένο •

αγγλοποιημένοι •

αγγλοποιημένες •

αγγλοποιημένα •

αγ‧γλο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of αγγλοποιούμαι (anglopoioúmai), passive voice of αγγλοποιώ.

participle of

αγγλοποιούμαι


ὑπεγράφην

head

ὑπεγράφην • (hupegráphēn)

el-verb-form

ὑπεγράφην • (hupegráphēn)

ὑ‧πε‧γρά‧φην

Monotonic spelling: υπεγράφην

υπογράφω υπογράφω#Greek

(Katharevousa) Polytonic spelling: 1st person singular simple past form of υπογράφω (ypográfo).


προσγράφομαι

head

προσγράφομαι • (prosgráfomai)

el-verb

προσγράφτηκα

προσγράφομαι • (prosgráfomai) passive (past προσγράφηκα/προσγράφτηκα, active προσγράφω)

prosgráfomai (romanization)
προσγράφηκα (past)
προσγράφτηκα (past)
προσγράφω (active)

προσγράφομε (prosgráfome)

προσ‧γρά‧φο‧μαι


αγλαϊσμένος

head

αγλαϊσμένος • (aglaïsménos) m (feminine αγλαϊσμένη, neuter αγλαϊσμένο)

aglaïsménos (romanization)
αγλαϊσμένη (feminine)
αγλαϊσμένο (neuter)
αγλαϊσμένος (masculine nominative singular)
αγλαϊσμένη (feminine nominative singular)
αγλαϊσμένο (neuter nominative singular)
αγλαϊσμένοι (masculine nominative plural)
αγλαϊσμένες (feminine nominative plural)
αγλαϊσμένα (neuter nominative plural)
αγλαϊσμένου (genitive masculine singular)
αγλαϊσμένης (feminine genitive singular)
αγλαϊσμένου (genitive neuter singular)
αγλαϊσμένων (genitive masculine plural)
αγλαϊσμένων (feminine genitive plural)
αγλαϊσμένων (genitive neuter plural)
αγλαϊσμένο (accusative masculine singular)
αγλαϊσμένη (accusative feminine singular)
αγλαϊσμένο (accusative neuter singular)
αγλαϊσμένους (accusative masculine plural)
αγλαϊσμένες (accusative feminine plural)
αγλαϊσμένα (accusative neuter plural)
αγλαϊσμένε (masculine singular vocative)
αγλαϊσμένη (feminine singular vocative)
αγλαϊσμένο (neuter singular vocative)
αγλαϊσμένοι (masculine plural vocative)
αγλαϊσμένες (feminine plural vocative)
αγλαϊσμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγλαϊσμένος •

αγλαϊσμένη •

αγλαϊσμένο •

αγλαϊσμένοι •

αγλαϊσμένες •

αγλαϊσμένα •

αγλαϊσμένου •

αγλαϊσμένης •

αγλαϊσμένου •

αγλαϊσμένων •

αγλαϊσμένων •

αγλαϊσμένων •

αγλαϊσμένο •

αγλαϊσμένη •

αγλαϊσμένο •

αγλαϊσμένους •

αγλαϊσμένες •

αγλαϊσμένα •

αγλαϊσμένε •

αγλαϊσμένη •

αγλαϊσμένο •

αγλαϊσμένοι •

αγλαϊσμένες •

αγλαϊσμένα •

α‧γλα‧ϊ‧σμέ‧νος

αγλαΐζω αγλαΐζω#Greek

Passive perfect participle of αγλαΐζω (aglaḯzo).


αγκωνιασμένος

head

αγκωνιασμένη

αγκωνιασμένο

αγκωνιασμένος • (agkoniasménos) m (feminine αγκωνιασμένη, neuter αγκωνιασμένο)

agkoniasménos (romanization)
αγκωνιασμένη (feminine)
αγκωνιασμένο (neuter)
αγκωνιασμένος (masculine nominative singular)
αγκωνιασμένη (feminine nominative singular)
αγκωνιασμένο (neuter nominative singular)
αγκωνιασμένοι (masculine nominative plural)
αγκωνιασμένες (feminine nominative plural)
αγκωνιασμένα (neuter nominative plural)
αγκωνιασμένου (genitive masculine singular)
αγκωνιασμένης (feminine genitive singular)
αγκωνιασμένου (genitive neuter singular)
αγκωνιασμένων (genitive masculine plural)
αγκωνιασμένων (feminine genitive plural)
αγκωνιασμένων (genitive neuter plural)
αγκωνιασμένο (accusative masculine singular)
αγκωνιασμένη (accusative feminine singular)
αγκωνιασμένο (accusative neuter singular)
αγκωνιασμένους (accusative masculine plural)
αγκωνιασμένες (accusative feminine plural)
αγκωνιασμένα (accusative neuter plural)
αγκωνιασμένε (masculine singular vocative)
αγκωνιασμένη (feminine singular vocative)
αγκωνιασμένο (neuter singular vocative)
αγκωνιασμένοι (masculine plural vocative)
αγκωνιασμένες (feminine plural vocative)
αγκωνιασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγκωνιασμένος

el-decl-adj-table

αγκωνιασμένος •

αγκωνιασμένη •

αγκωνιασμένο •

αγκωνιασμένοι •

αγκωνιασμένες •

αγκωνιασμένα •

αγκωνιασμένου •

αγκωνιασμένης •

αγκωνιασμένου •

αγκωνιασμένων •

αγκωνιασμένων •

αγκωνιασμένων •

αγκωνιασμένο •

αγκωνιασμένη •

αγκωνιασμένο •

αγκωνιασμένους •

αγκωνιασμένες •

αγκωνιασμένα •

αγκωνιασμένε •

αγκωνιασμένη •

αγκωνιασμένο •

αγκωνιασμένοι •

αγκωνιασμένες •

αγκωνιασμένα •

αγκωνιάζω αγκωνιάζω#Greek

perfect passive participle of αγκωνιάζω (agkoniázo)


αγρυπνισμένος

head

αγρυπνισμένη

αγρυπνισμένο

αγρυπνισμένος • (agrypnisménos) m (feminine αγρυπνισμένη, neuter αγρυπνισμένο)

agrypnisménos (romanization)
αγρυπνισμένη (feminine)
αγρυπνισμένο (neuter)
αγρυπνισμένος (masculine nominative singular)
αγρυπνισμένη (feminine nominative singular)
αγρυπνισμένο (neuter nominative singular)
αγρυπνισμένοι (masculine nominative plural)
αγρυπνισμένες (feminine nominative plural)
αγρυπνισμένα (neuter nominative plural)
αγρυπνισμένου (genitive masculine singular)
αγρυπνισμένης (feminine genitive singular)
αγρυπνισμένου (genitive neuter singular)
αγρυπνισμένων (genitive masculine plural)
αγρυπνισμένων (feminine genitive plural)
αγρυπνισμένων (genitive neuter plural)
αγρυπνισμένο (accusative masculine singular)
αγρυπνισμένη (accusative feminine singular)
αγρυπνισμένο (accusative neuter singular)
αγρυπνισμένους (accusative masculine plural)
αγρυπνισμένες (accusative feminine plural)
αγρυπνισμένα (accusative neuter plural)
αγρυπνισμένε (masculine singular vocative)
αγρυπνισμένη (feminine singular vocative)
αγρυπνισμένο (neuter singular vocative)
αγρυπνισμένοι (masculine plural vocative)
αγρυπνισμένες (feminine plural vocative)
αγρυπνισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγρυπνισμένος

el-decl-adj-table

αγρυπνισμένος •

αγρυπνισμένη •

αγρυπνισμένο •

αγρυπνισμένοι •

αγρυπνισμένες •

αγρυπνισμένα •

αγρυπνισμένου •

αγρυπνισμένης •

αγρυπνισμένου •

αγρυπνισμένων •

αγρυπνισμένων •

αγρυπνισμένων •

αγρυπνισμένο •

αγρυπνισμένη •

αγρυπνισμένο •

αγρυπνισμένους •

αγρυπνισμένες •

αγρυπνισμένα •

αγρυπνισμένε •

αγρυπνισμένη •

αγρυπνισμένο •

αγρυπνισμένοι •

αγρυπνισμένες •

αγρυπνισμένα •

α‧γρυ‧πνι‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of αγρυπνώ (agrypnó, “stay awake”), a verb without passive forms.


ὑπέγραψα

υπέγραψα υπέγραψα

υπογράφω υπογράφω#Greek

polytonic script of υπέγραψα, 1st person singular simple past form of υπογράφω (ypográfo).


αγορασμένος

head

αγορασμένος • (agorasménos) m (feminine αγορασμένη, neuter αγορασμένο)

agorasménos (romanization)
αγορασμένη (feminine)
αγορασμένο (neuter)
αγορασμένος (masculine nominative singular)
αγορασμένη (feminine nominative singular)
αγορασμένο (neuter nominative singular)
αγορασμένοι (masculine nominative plural)
αγορασμένες (feminine nominative plural)
αγορασμένα (neuter nominative plural)
αγορασμένου (genitive masculine singular)
αγορασμένης (feminine genitive singular)
αγορασμένου (genitive neuter singular)
αγορασμένων (genitive masculine plural)
αγορασμένων (feminine genitive plural)
αγορασμένων (genitive neuter plural)
αγορασμένο (accusative masculine singular)
αγορασμένη (accusative feminine singular)
αγορασμένο (accusative neuter singular)
αγορασμένους (accusative masculine plural)
αγορασμένες (accusative feminine plural)
αγορασμένα (accusative neuter plural)
αγορασμένε (masculine singular vocative)
αγορασμένη (feminine singular vocative)
αγορασμένο (neuter singular vocative)
αγορασμένοι (masculine plural vocative)
αγορασμένες (feminine plural vocative)
αγορασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγορασμένος •

αγορασμένη •

αγορασμένο •

αγορασμένοι •

αγορασμένες •

αγορασμένα •

αγορασμένου •

αγορασμένης •

αγορασμένου •

αγορασμένων •

αγορασμένων •

αγορασμένων •

αγορασμένο •

αγορασμένη •

αγορασμένο •

αγορασμένους •

αγορασμένες •

αγορασμένα •

αγορασμένε •

αγορασμένη •

αγορασμένο •

αγορασμένοι •

αγορασμένες •

αγορασμένα •

α‧γο‧ρα‧σμέ‧νος

Perfect participle of αγοράζομαι (agorázomai), passive voice of αγοράζω (“buy”).


αγχωμένος

head

αγχωμένος • (anchoménos) m (feminine αγχωμένη, neuter αγχωμένο)

anchoménos (romanization)
αγχωμένη (feminine)
αγχωμένο (neuter)
αγχωμένος (masculine nominative singular)
αγχωμένη (feminine nominative singular)
αγχωμένο (neuter nominative singular)
αγχωμένοι (masculine nominative plural)
αγχωμένες (feminine nominative plural)
αγχωμένα (neuter nominative plural)
αγχωμένου (genitive masculine singular)
αγχωμένης (feminine genitive singular)
αγχωμένου (genitive neuter singular)
αγχωμένων (genitive masculine plural)
αγχωμένων (feminine genitive plural)
αγχωμένων (genitive neuter plural)
αγχωμένο (accusative masculine singular)
αγχωμένη (accusative feminine singular)
αγχωμένο (accusative neuter singular)
αγχωμένους (accusative masculine plural)
αγχωμένες (accusative feminine plural)
αγχωμένα (accusative neuter plural)
αγχωμένε (masculine singular vocative)
αγχωμένη (feminine singular vocative)
αγχωμένο (neuter singular vocative)
αγχωμένοι (masculine plural vocative)
αγχωμένες (feminine plural vocative)
αγχωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγχωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγχωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αγχωμένους •

αγ‧χω‧μέ‧νος

Perfect participle of αγχώνομαι (anchónomai), passive voice of αγχώνω (“make anxious, stress”).


αγριεμένος

head

αγριεμένος • (agrieménos) m (feminine αγριεμένη, neuter αγριεμένο)

agrieménos (romanization)
αγριεμένη (feminine)
αγριεμένο (neuter)
αγριεμένος (masculine nominative singular)
αγριεμένη (feminine nominative singular)
αγριεμένο (neuter nominative singular)
αγριεμένοι (masculine nominative plural)
αγριεμένες (feminine nominative plural)
αγριεμένα (neuter nominative plural)
αγριεμένου (genitive masculine singular)
αγριεμένης (feminine genitive singular)
αγριεμένου (genitive neuter singular)
αγριεμένων (genitive masculine plural)
αγριεμένων (feminine genitive plural)
αγριεμένων (genitive neuter plural)
αγριεμένο (accusative masculine singular)
αγριεμένη (accusative feminine singular)
αγριεμένο (accusative neuter singular)
αγριεμένους (accusative masculine plural)
αγριεμένες (accusative feminine plural)
αγριεμένα (accusative neuter plural)
αγριεμένε (masculine singular vocative)
αγριεμένη (feminine singular vocative)
αγριεμένο (neuter singular vocative)
αγριεμένοι (masculine plural vocative)
αγριεμένες (feminine plural vocative)
αγριεμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγριεμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγριεμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αγριεμένος •

αγριεμένοι •

αγριεμένες •

αγριεμένου •

αγριεμένης •

αγριεμένου •

αγριεμένων •

αγριεμένων •

αγριεμένων •

αγριεμένους •

αγριεμένες •

αγριεμένοι •

αγριεμένες •

α‧γρι‧ε‧μέ‧νος

Perfect participle of αγριεύομαι (agriévomai), passive voice of αγριεύω (“make wild; scare”).


αγνοημένος

head

αγνοημένος • (agnoïménos) m (feminine αγνοημένη, neuter αγνοημένο)

agnoïménos (romanization)
αγνοημένη (feminine)
αγνοημένο (neuter)
αγνοημένος (masculine nominative singular)
αγνοημένη (feminine nominative singular)
αγνοημένο (neuter nominative singular)
αγνοημένοι (masculine nominative plural)
αγνοημένες (feminine nominative plural)
αγνοημένα (neuter nominative plural)
αγνοημένου (genitive masculine singular)
αγνοημένης (feminine genitive singular)
αγνοημένου (genitive neuter singular)
αγνοημένων (genitive masculine plural)
αγνοημένων (feminine genitive plural)
αγνοημένων (genitive neuter plural)
αγνοημένο (accusative masculine singular)
αγνοημένη (accusative feminine singular)
αγνοημένο (accusative neuter singular)
αγνοημένους (accusative masculine plural)
αγνοημένες (accusative feminine plural)
αγνοημένα (accusative neuter plural)
αγνοημένε (masculine singular vocative)
αγνοημένη (feminine singular vocative)
αγνοημένο (neuter singular vocative)
αγνοημένοι (masculine plural vocative)
αγνοημένες (feminine plural vocative)
αγνοημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγνοημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγνοημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αγνοημένος •

αγνοημένοι •

αγνοημένες •

αγνοημένου •

αγνοημένης •

αγνοημένου •

αγνοημένων •

αγνοημένων •

αγνοημένων •

αγνοημένους •

αγνοημένες •

αγνοημένοι •

αγνοημένες •

α‧γνο‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of αγνοούμαι (agnooúmai), passive voice of αγνοώ (“not know; ignore”).


αγριοκοιταγμένος

head

αγριοκοιταγμένη

αγριοκοιταγμένο

αγριοκοιταγμένος • (agriokoitagménos) m (feminine αγριοκοιταγμένη, neuter αγριοκοιταγμένο)

el-part

αγριοκοιταγμέν

agriokoitagménos (romanization)
αγριοκοιταγμένη (feminine)
αγριοκοιταγμένο (neuter)
αγριοκοιταγμένος (masculine nominative singular)
αγριοκοιταγμένη (feminine nominative singular)
αγριοκοιταγμένο (neuter nominative singular)
αγριοκοιταγμένοι (masculine nominative plural)
αγριοκοιταγμένες (feminine nominative plural)
αγριοκοιταγμένα (neuter nominative plural)
αγριοκοιταγμένου (genitive masculine singular)
αγριοκοιταγμένης (feminine genitive singular)
αγριοκοιταγμένου (genitive neuter singular)
αγριοκοιταγμένων (genitive masculine plural)
αγριοκοιταγμένων (feminine genitive plural)
αγριοκοιταγμένων (genitive neuter plural)
αγριοκοιταγμένο (accusative masculine singular)
αγριοκοιταγμένη (accusative feminine singular)
αγριοκοιταγμένο (accusative neuter singular)
αγριοκοιταγμένους (accusative masculine plural)
αγριοκοιταγμένες (accusative feminine plural)
αγριοκοιταγμένα (accusative neuter plural)
αγριοκοιταγμένε (masculine singular vocative)
αγριοκοιταγμένη (feminine singular vocative)
αγριοκοιταγμένο (neuter singular vocative)
αγριοκοιταγμένοι (masculine plural vocative)
αγριοκοιταγμένες (feminine plural vocative)
αγριοκοιταγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγριοκοιταγμέν

el-decl-adj-a

αγριοκοιταγμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αγριοκοιταγμένος

αγριοκοιταγμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αγριοκοιταγμέν

el-decl-adj-table

αγριοκοιταγμένος •

αγριοκοιταγμένη •

αγριοκοιταγμένο •

αγριοκοιταγμένοι •

αγριοκοιταγμένες •

αγριοκοιταγμένα •

αγριοκοιταγμένου •

αγριοκοιταγμένης •

αγριοκοιταγμένου •

αγριοκοιταγμένων •

αγριοκοιταγμένων •

αγριοκοιταγμένων •

αγριοκοιταγμένο •

αγριοκοιταγμένη •

αγριοκοιταγμένο •

αγριοκοιταγμένους •

αγριοκοιταγμένες •

αγριοκοιταγμένα •

αγριοκοιταγμένε •

αγριοκοιταγμένη •

αγριοκοιταγμένο •

αγριοκοιταγμένοι •

αγριοκοιταγμένες •

αγριοκοιταγμένα •

α‧γρι‧ο‧κοι‧ταγ‧μέ‧νος

Perfect participle of αγριοκοιτάζομαι (agriokoitázomai) and αγριοκοιτιέμαι (agriokoitiémai), passive voices of αγριοκοιτάζω and αγριοκοιτάω / αγριοκοιτώ (agriokoitó, “look angily at”) respectively. Morphologically, from αγριο- (agrio-, “wild”) + κοιταγμένος (koitagménos, “looked at”, participle).

participle of

αγριοκοιτάζομαι


αγωνιζόμενος

head

αγωνιζόμενος • (agonizómenos) m (feminine αγωνιζόμενη, neuter αγωνιζόμενο)

agonizómenos (romanization)
αγωνιζόμενη (feminine)
αγωνιζόμενο (neuter)
αγωνιζομένη (also formal)
αγωνιζόμενος (masculine nominative singular)
αγωνιζόμενη (feminine nominative singular)
αγωνιζόμενο (neuter nominative singular)
αγωνιζόμενοι (masculine nominative plural)
αγωνιζόμενες (feminine nominative plural)
αγωνιζόμενα (neuter nominative plural)
αγωνιζόμενου (genitive masculine singular)
αγωνιζόμενης (feminine genitive singular)
αγωνιζόμενου (genitive neuter singular)
αγωνιζόμενων (genitive masculine plural)
αγωνιζόμενων (feminine genitive plural)
αγωνιζόμενων (genitive neuter plural)
αγωνιζόμενο (accusative masculine singular)
αγωνιζόμενη (accusative feminine singular)
αγωνιζόμενο (accusative neuter singular)
αγωνιζόμενους (accusative masculine plural)
αγωνιζόμενες (accusative feminine plural)
αγωνιζόμενα (accusative neuter plural)
αγωνιζόμενε (masculine singular vocative)
αγωνιζόμενη (feminine singular vocative)
αγωνιζόμενο (neuter singular vocative)
αγωνιζόμενοι (masculine plural vocative)
αγωνιζόμενες (feminine plural vocative)
αγωνιζόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγωνιζόμενος

el-decl-adj-table

αγωνιζόμενος •

αγωνιζόμενη •

αγωνιζόμενο •

αγωνιζόμενοι •

αγωνιζόμενες •

αγωνιζόμενα •

αγωνιζόμενου •

αγωνιζόμενης •

αγωνιζόμενου •

αγωνιζόμενων •

αγωνιζόμενων •

αγωνιζόμενων •

αγωνιζόμενο •

αγωνιζόμενη •

αγωνιζόμενο •

αγωνιζόμενους •

αγωνιζόμενες •

αγωνιζόμενα •

αγωνιζόμενε •

αγωνιζόμενη •

αγωνιζόμενο •

αγωνιζόμενοι •

αγωνιζόμενες •

αγωνιζόμενα •

α‧γω‧νι‧ζό‧με‧νος

αγωνίζομαι αγωνίζομαι#Greek

present participle of αγωνίζομαι (agonízomai), a deponent verb, only in passive: "one who is in battle"


υπογραφείς

head

υπογραφείς • (ypografeís) m (feminine υπογραφείσα, neuter υπογραφέν)

ypografeís (romanization)
υπογραφείσα (feminine)
υπογραφέν (neuter)

Learnedly, from Ancient Greek ὑπογραφείς (hupographeís), participle of passive past tense ὑπεγράφην (hupegráphēn) of ὑπoγράφω (hupográphō). Synchronically, past participle of υπογράφομαι (ypográfomai), passive voice of υπογράφω (ypográfo, “sign”).

participle of

υπογραφής (ypografís)

υ‧πο‧γρα‧φείς

older spellings: ὑπογραφείς, ὑπογραφεῖσα, ὑπογραφέν

ὑπογράφω ὑπογράφω#Greek

(formal) past passive participle of ὑπογράφω (hupográphō): "signed"


υπογραφείς

head

υπογραφείς • (ypografeís)

el-verb-form

υπογραφείς • (ypografeís)

υπογραφής (ypografís)

υ‧πο‧γρα‧φείς

υπογράφομαι υπογράφομαι#Greek

υπογράφω υπογράφω#Greek

(formal) 2nd person singular dependent form of υπογράφομαι (ypográfomai) passive of υπογράφω.


αγιασμένος

head

αγιασμένος • (agiasménos) m (feminine αγιασμένη, neuter αγιασμένο)

agiasménos (romanization)
αγιασμένη (feminine)
αγιασμένο (neuter)

α‧γι‧α‧σμέ‧νος

Perfect participle of αγιάζομαι (agiázomai), passive voice of αγιάζω (“sprinkle with holy water; I am canonized -see two pronunciations-”).


αγιασμένος

agiasménos (romanization)
αγιασμένη (feminine)
αγιασμένο (neuter)
αγιασμένος (masculine nominative singular)
αγιασμένη (feminine nominative singular)
αγιασμένο (neuter nominative singular)
αγιασμένοι (masculine nominative plural)
αγιασμένες (feminine nominative plural)
αγιασμένα (neuter nominative plural)
αγιασμένου (genitive masculine singular)
αγιασμένης (feminine genitive singular)
αγιασμένου (genitive neuter singular)
αγιασμένων (genitive masculine plural)
αγιασμένων (feminine genitive plural)
αγιασμένων (genitive neuter plural)
αγιασμένο (accusative masculine singular)
αγιασμένη (accusative feminine singular)
αγιασμένο (accusative neuter singular)
αγιασμένους (accusative masculine plural)
αγιασμένες (accusative feminine plural)
αγιασμένα (accusative neuter plural)
αγιασμένε (masculine singular vocative)
αγιασμένη (feminine singular vocative)
αγιασμένο (neuter singular vocative)
αγιασμένοι (masculine plural vocative)
αγιασμένες (feminine plural vocative)
αγιασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγιασμένος •

αγιασμένοι •

αγιασμένες •

αγιασμένου •

αγιασμένης •

αγιασμένου •

αγιασμένων •

αγιασμένων •

αγιασμένων •

αγιασμένους •

αγιασμένες •

αγιασμένοι •

αγιασμένες •

α‧για‧σμέ‧νος


αναστρέφουμε

head

αναστρέφουμε • (anastréfoume)

el-verb-form

αναστρέφουμε • (anastréfoume)

α‧να‧στρέ‧φου‧με

αναστρέφω αναστρέφω#Greek

1st person plural present form of αναστρέφω (anastréfo).


αναστρέφομε

head

αναστρέφομε • (anastréfome)

el-verb-form

αναστρέφομε • (anastréfome)

αναστρέφομαι (anastréfomai)

α‧να‧στρέ‧φο‧με

αναστρέφω αναστρέφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αναστρέφω (anastréfo).


αντιστρέφουμε

head

αντιστρέφουμε • (antistréfoume)

el-verb-form

αντιστρέφουμε • (antistréfoume)

α‧ντι‧στρέ‧φου‧με

αντιστρέφω αντιστρέφω#Greek

1st person plural present form of αντιστρέφω (antistréfo).


αντιστρέφομε

head

αντιστρέφομε • (antistréfome)

el-verb-form

αντιστρέφομε • (antistréfome)

αντιστρέφομαι (antistréfomai)

α‧ντι‧στρέ‧φο‧με

αντιστρέφω αντιστρέφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αντιστρέφω (antistréfo).


αντιστράφηκα

head

αντιστράφηκα • (antistráfika)

el-verb-form

αντιστράφηκα • (antistráfika)

α‧ντι‧στρά‧φη‧κα

Older form: ἀντεστράφην

αντιστρέφομαι αντιστρέφομαι#Greek

αντιστρέφω αντιστρέφω#Greek

1st person singular simple past form of αντιστρέφομαι (antistréfomai) passive of αντιστρέφω.


αντιστρέφομαι

head

αντιστρέφομαι • (antistréfomai)

el-verb

αντιστράφηκα

αντιστρέφομαι • (antistréfomai) passive (past αντιστράφηκα, active αντιστρέφω)

antistréfomai (romanization)
αντιστράφηκα (past)
αντιστρέφω (active)

αντιστρέφομε (antistréfome)

α‧ντι‧στρέ‧φο‧μαι


καταστρέφομε

head

καταστρέφομε • (katastréfome)

el-verb-form

καταστρέφομε • (katastréfome)

καταστρέφομαι (katastréfomai)

κα‧τα‧στρέ‧φο‧με

καταστρέφω καταστρέφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of καταστρέφω (katastréfo).


περιστρέφουμε

head

περιστρέφουμε • (peristréfoume)

el-verb-form

περιστρέφουμε • (peristréfoume)

πε‧ρι‧στρέ‧φου‧με

περιστρέφω περιστρέφω#Greek

1st person plural present form of περιστρέφω (peristréfo).


καταστρέφουμε

head

καταστρέφουμε • (katastréfoume)

el-verb-form

καταστρέφουμε • (katastréfoume)

κα‧τα‧στρέ‧φου‧με

καταστρέφω καταστρέφω#Greek


περιστρέφομε

head

περιστρέφομε • (peristréfome)

el-verb-form

περιστρέφομε • (peristréfome)

περιστρέφομαι (peristréfomai)

πε‧ρι‧στρέ‧φο‧με

περιστρέφω περιστρέφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of περιστρέφω (peristréfo).


περιστράφηκα

head

περιστράφηκα • (peristráfika)

el-verb-form

περιστράφηκα • (peristráfika)

πε‧ρι‧στρά‧φη‧κα

Older form: περιεστράφην

περιστρέφομαι περιστρέφομαι#Greek

περιστρέφω περιστρέφω#Greek

1st person singular simple past form of περιστρέφομαι (peristréfomai) passive of περιστρέφω.


ἀναστρέφομαι

head

ἀναστρέφομαι • (anastréphomai)

el-verb-form

ἀναστρέφομαι • (anastréphomai)

αναστρέφομε (anastréfome)

ἀ‧να‧στρέ‧φο‧μαι

αναστρέφομαι αναστρέφομαι

αναστρέφω αναστρέφω

polytonic script of αναστρέφομαι: "I am reversed", passive of αναστρέφω


επιστρέφομαι

head

επιστρέφομαι • (epistréfomai)

el-verb

επιστρέφομαι • (epistréfomai) passive (past επιστράφηκα, active επιστρέφω)

epistréfomai (romanization)
επιστράφηκα (past)
επιστρέφω (active)

επιστρέφομε (epistréfome)

ε‧πι‧στρέ‧φο‧μαι


επιστράφηκα

head

επιστράφηκα • (epistráfika)

el-verb-form

επιστράφηκα • (epistráfika)

ε‧πι‧στρά‧φη‧κα

Older form: ἐπεστράφην

επιστρέφομαι επιστρέφομαι#Greek

επιστρέφω επιστρέφω#Greek

1st person singular simple past form of επιστρέφομαι (epistréfomai) passive of επιστρέφω.


επιστρέφουμε

head

επιστρέφουμε • (epistréfoume)

el-verb-form

επιστρέφουμε • (epistréfoume)

ε‧πι‧στρέ‧φου‧με

επιστρέφω επιστρέφω#Greek

1st person plural present form of επιστρέφω (epistréfo).


επιστρέφομε

head

επιστρέφομε • (epistréfome)

el-verb-form

επιστρέφομε • (epistréfome)

επιστρέφομαι (epistréfomai)

ε‧πι‧στρέ‧φο‧με

επιστρέφω επιστρέφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of επιστρέφω (epistréfo).


περιστρέφομαι

head

περιστρέφομαι • (peristréfomai)

el-verb

περιστράφηκα

περιστρέφομαι • (peristréfomai) passive (past περιστράφηκα, active περιστρέφω)

peristréfomai (romanization)
περιστράφηκα (past)
περιστρέφω (active)

περιστρέφομε (peristréfome)

πε‧ρι‧στρέ‧φο‧μαι


ἐπιστρέφομαι

head

ἐπιστρέφομαι • (epistréphomai)

el-verb-form

ἐπιστρέφομαι • (epistréphomai)

επιστρέφομε (epistréfome)

ἐ‧πι‧στρέ‧φο‧μαι

επιστρέφομαι επιστρέφομαι

επιστρέφω επιστρέφω

polytonic script of επιστρέφομαι: "I am returned", passive of επιστρέφω


ἐπέστρεψα

head

ἐπέστρεψα • (epéstrepsa)

el-verb-form

ἐπέστρεψα • (epéstrepsa)

ἐ‧πέ‧στρε‧ψα

επέστρεψα επέστρεψα

επιστρέφω επιστρέφω#Greek

polytonic script of επέστρεψα, 1st person singular simple past form of επιστρέφω (epistréfo).


στρέφουμε

head

στρέφουμε • (stréfoume)

el-verb-form

στρέφουμε • (stréfoume)

στρέφω στρέφω#Greek

1st person plural present form of στρέφω (stréfo).


στρέφομε

head

στρέφομε • (stréfome)

el-verb-form

στρέφομε • (stréfome)

στρέφομαι (stréfomai)

στρέφω στρέφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of στρέφω (stréfo).


στράφηκα

head

στράφηκα • (stráfika)

el-verb-form

στράφηκα • (stráfika)

Older form: ἐστράφην

στρέφομαι στρέφομαι#Greek

στρέφω στρέφω#Greek

1st person singular simple past form of στρέφομαι (stréfomai) passive of στρέφω.


συναναστράφηκα

head

συναναστράφηκα • (synanastráfika)

el-verb-form

συναναστράφηκα • (synanastráfika)

συ‧να‧να‧στρά‧φη‧κα συν‧α‧να‧στρά‧φη‧κα

συναναστρέφομαι συναναστρέφομαι#Greek

1st person singular simple past form of συναναστρέφομαι (synanastréfomai).


στρέφομαι

head

στρέφομαι • (stréfomai)

el-verb

στρέφομαι • (stréfomai) passive (past στράφηκα, active στρέφω)

stréfomai (romanization)
στράφηκα (past)
στρέφω (active)

στρέφομε (stréfome)


χάφτεται

head

χάφτεται • (cháftetai)

el-verb-form

χάφτεται • (cháftetai)

χάφτομαι χάφτομαι#Greek

χάφτω χάφτω#Greek

(rare form) 2nd person singular present form of χάφτομαι (cháftomai) passive of χάφτω.


χάφτε

head

χάφτε • (cháfte)

el-verb-form

χάφτε • (cháfte)

χάφτω χάφτω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of χάφτω (cháfto).

χάβω χάβω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of χάβω (chávo).


χάψτε

χάβω χάβω#Greek

χάφτω χάφτω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of χάφτω (cháfto).


ἔστρεψα

head

ἔστρεψα • (éstrepsa)

el-verb-form

ἔστρεψα • (éstrepsa)

έστρεψα έστρεψα

στρέφω στρέφω#Greek

polytonic script of έστρεψα, 1st person singular simple past form of στρέφω (stréfo).


χάφτομαι

head

χάφτομαι • (cháftomai)

el-verb

χάφτομαι • (cháftomai) passive (past χάφτηκα, active χάφτω)

cháftomai (romanization)
χάφτηκα (past)
χάφτω (active)

χάφτω χάφτω#Greek


χάφτετε

head

χάφτετε • (cháftete)

el-verb-form

χάφτετε • (cháftete)

χάφτω χάφτω#Greek

2nd person plural present form of χάφτω (cháfto).

χάφτω χάφτω#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of χάφτω (cháfto).


χάβομαι

head

χάβομαι • (chávomai)

el-verb

χάβομαι • (chávomai) passive (past χάφτηκα, active χάβω)

chávomai (romanization)
χάφτηκα (past)
χάβω (active)

χάβω χάβω#Greek


χάφτηκα

head

χάφτηκα • (cháftika)

el-verb-form

χάφτηκα • (cháftika)

χάβομαι χάβομαι#Greek

χάβω χάβω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of χάβομαι (chávomai) passive of χάβω.

χάφτομαι χάφτομαι#Greek

χάφτω χάφτω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of χάφτομαι (cháftomai) passive of χάφτω.


σκόνταψα

head

σκόνταψα • (skóntapsa)

el-verb-form

σκόνταψα • (skóntapsa)

σκοντάφτω σκοντάφτω#Greek

1st person singular simple past form of σκοντάφτω (skontáfto).

σκοντάβω σκοντάβω#Greek

1st person singular simple past form of σκοντάβω (skontávo).

also: εσκόνταψα (eskóntapsa)

σκοντάπτω σκοντάπτω#Greek

1st person singular simple past form of σκοντάπτω (skontápto).


συναναστρέφομαι

head

συναναστρέφομαι • (synanastréfomai)

el-verb

συναναστράφηκα

συναναστρέφομαι • (synanastréfomai) deponent (past συναναστράφηκα)

synanastréfomai (romanization)
συναναστράφηκα (past)
συναναστρέφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συναναστραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συναναστρέφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συναναστραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συναναστρέφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συναναστραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συναναστρεφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συναναστραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συναναστρέφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συναναστρεφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συναναστραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συναναστρέφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συναναστραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συναναστραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συναναστρεφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συναναστρεφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συναναστράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συναναστρεφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συναναστρεφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συναναστράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συναναστρεφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συναναστρεφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συναναστράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συναναστρεφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συναναστραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συναναστρεφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συναναστραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συναναστρέφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συναναστρεφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συναναστράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συναναστραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συναναστραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συναναστρέφομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα συναναστραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
συνανστρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
συναναστρέφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συναναστραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συναναστραφεί (infinitive-aorist passive)

συ‧να‧να‧στρέ‧φο‧μαι συν‧α‧να‧στρέ‧φομαι

Learned, from Koine Greek συναναστρέφομαι, of συναναστρέφω (“turn back together”). Morphologically from συν- (“together”) + ανα- (“again”) + στρέφω (“turn”).

inh

συναναστρέφομαι

Koine Greek συναναστρέφομαι

af

to associate with, spend time with friends


αδειασμένος

head

αδειασμένος • (adeiasménos) m (feminine αδειασμένη, neuter αδειασμένο)

adeiasménos (romanization)
αδειασμένη (feminine)
αδειασμένο (neuter)
αδειασμένος (masculine nominative singular)
αδειασμένη (feminine nominative singular)
αδειασμένο (neuter nominative singular)
αδειασμένοι (masculine nominative plural)
αδειασμένες (feminine nominative plural)
αδειασμένα (neuter nominative plural)
αδειασμένου (genitive masculine singular)
αδειασμένης (feminine genitive singular)
αδειασμένου (genitive neuter singular)
αδειασμένων (genitive masculine plural)
αδειασμένων (feminine genitive plural)
αδειασμένων (genitive neuter plural)
αδειασμένο (accusative masculine singular)
αδειασμένη (accusative feminine singular)
αδειασμένο (accusative neuter singular)
αδειασμένους (accusative masculine plural)
αδειασμένες (accusative feminine plural)
αδειασμένα (accusative neuter plural)
αδειασμένε (masculine singular vocative)
αδειασμένη (feminine singular vocative)
αδειασμένο (neuter singular vocative)
αδειασμένοι (masculine plural vocative)
αδειασμένες (feminine plural vocative)
αδειασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδειασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδειασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αδειασμένος •

αδειασμένη •

αδειασμένο •

αδειασμένοι •

αδειασμένες •

αδειασμένα •

αδειασμένου •

αδειασμένης •

αδειασμένου •

αδειασμένων •

αδειασμένων •

αδειασμένων •

αδειασμένο •

αδειασμένη •

αδειασμένο •

αδειασμένους •

αδειασμένες •

αδειασμένα •

αδειασμένε •

αδειασμένη •

αδειασμένο •

αδειασμένοι •

αδειασμένες •

αδειασμένα •

α‧δεια‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of αδειάζω (adeiázo).

participle of

compare to άδειος (ádeios), αδειανός (adeianós, “empty”)


αδερφωμένος

head

αδερφωμένος • (aderfoménos) m (feminine αδερφωμένη, neuter αδερφωμένο)

aderfoménos (romanization)
αδερφωμένη (feminine)
αδερφωμένο (neuter)
αδελφωμένος (masculine nominative singular)
αδελφωμένη (feminine nominative singular)
αδελφωμένο (neuter nominative singular)
αδελφωμένοι (masculine nominative plural)
αδελφωμένες (feminine nominative plural)
αδελφωμένα (neuter nominative plural)
αδελφωμένου (genitive masculine singular)
αδελφωμένης (feminine genitive singular)
αδελφωμένου (genitive neuter singular)
αδελφωμένων (genitive masculine plural)
αδελφωμένων (feminine genitive plural)
αδελφωμένων (genitive neuter plural)
αδελφωμένο (accusative masculine singular)
αδελφωμένη (accusative feminine singular)
αδελφωμένο (accusative neuter singular)
αδελφωμένους (accusative masculine plural)
αδελφωμένες (accusative feminine plural)
αδελφωμένα (accusative neuter plural)
αδελφωμένε (masculine singular vocative)
αδελφωμένη (feminine singular vocative)
αδελφωμένο (neuter singular vocative)
αδελφωμένοι (masculine plural vocative)
αδελφωμένες (feminine plural vocative)
αδελφωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδερφωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδερφωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αδελφωμένος •

αδελφωμένη •

αδελφωμένο •

αδελφωμένοι •

αδελφωμένες •

αδελφωμένα •

αδελφωμένου •

αδελφωμένης •

αδελφωμένου •

αδελφωμένων •

αδελφωμένων •

αδελφωμένων •

αδελφωμένο •

αδελφωμένη •

αδελφωμένο •

αδελφωμένους •

αδελφωμένες •

αδελφωμένα •

αδελφωμένε •

αδελφωμένη •

αδελφωμένο •

αδελφωμένοι •

αδελφωμένες •

αδελφωμένα •

α‧δερ‧φω‧μέ‧νος

Perfect participle of αδερφώνομαι (aderfónomai), passive voice of αδερφώνω (“fraternise”), variant of αδελφώνω (adelfóno).

participle of

αδελφωμένος αδελφωμένος#Greek

a less formal variant of αδελφωμένος (adelfoménos)


αδελφωμένος

head

αδελφωμένος • (adelfoménos) m (feminine αδελφωμένη, neuter αδελφωμένο)

adelfoménos (romanization)
αδελφωμένη (feminine)
αδελφωμένο (neuter)
αδελφωμένος (masculine nominative singular)
αδελφωμένη (feminine nominative singular)
αδελφωμένο (neuter nominative singular)
αδελφωμένοι (masculine nominative plural)
αδελφωμένες (feminine nominative plural)
αδελφωμένα (neuter nominative plural)
αδελφωμένου (genitive masculine singular)
αδελφωμένης (feminine genitive singular)
αδελφωμένου (genitive neuter singular)
αδελφωμένων (genitive masculine plural)
αδελφωμένων (feminine genitive plural)
αδελφωμένων (genitive neuter plural)
αδελφωμένο (accusative masculine singular)
αδελφωμένη (accusative feminine singular)
αδελφωμένο (accusative neuter singular)
αδελφωμένους (accusative masculine plural)
αδελφωμένες (accusative feminine plural)
αδελφωμένα (accusative neuter plural)
αδελφωμένε (masculine singular vocative)
αδελφωμένη (feminine singular vocative)
αδελφωμένο (neuter singular vocative)
αδελφωμένοι (masculine plural vocative)
αδελφωμένες (feminine plural vocative)
αδελφωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδελφωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδελφωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αδελφωμένος •

αδελφωμένη •

αδελφωμένο •

αδελφωμένοι •

αδελφωμένες •

αδελφωμένα •

αδελφωμένου •

αδελφωμένης •

αδελφωμένου •

αδελφωμένων •

αδελφωμένων •

αδελφωμένων •

αδελφωμένο •

αδελφωμένη •

αδελφωμένο •

αδελφωμένους •

αδελφωμένες •

αδελφωμένα •

αδελφωμένε •

αδελφωμένη •

αδελφωμένο •

αδελφωμένοι •

αδελφωμένες •

αδελφωμένα •

α‧δελ‧φω‧μέ‧νος

Perfect participle of αδελφώνομαι (adelfónomai), passive voice of αδελφώνω (“fraternise”).


αδρανοποιημένος

head

αδρανοποιημένη

αδρανοποιημένο

αδρανοποιημένος • (adranopoiiménos) m (feminine αδρανοποιημένη, neuter αδρανοποιημένο)

el-part

αδρανοποιημέν

adranopoiiménos (romanization)
αδρανοποιημένη (feminine)
αδρανοποιημένο (neuter)
αδρανοποιημένος (masculine nominative singular)
αδρανοποιημένη (feminine nominative singular)
αδρανοποιημένο (neuter nominative singular)
αδρανοποιημένοι (masculine nominative plural)
αδρανοποιημένες (feminine nominative plural)
αδρανοποιημένα (neuter nominative plural)
αδρανοποιημένου (genitive masculine singular)
αδρανοποιημένης (feminine genitive singular)
αδρανοποιημένου (genitive neuter singular)
αδρανοποιημένων (genitive masculine plural)
αδρανοποιημένων (feminine genitive plural)
αδρανοποιημένων (genitive neuter plural)
αδρανοποιημένο (accusative masculine singular)
αδρανοποιημένη (accusative feminine singular)
αδρανοποιημένο (accusative neuter singular)
αδρανοποιημένους (accusative masculine plural)
αδρανοποιημένες (accusative feminine plural)
αδρανοποιημένα (accusative neuter plural)
αδρανοποιημένε (masculine singular vocative)
αδρανοποιημένη (feminine singular vocative)
αδρανοποιημένο (neuter singular vocative)
αδρανοποιημένοι (masculine plural vocative)
αδρανοποιημένες (feminine plural vocative)
αδρανοποιημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αδρανοποιημέν

el-decl-adj-a

αδρανοποιημέν

el-decl-adj-positive

Declension of αδρανοποιημένος

αδρανοποιημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδρανοποιημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδρανοποιημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

αδρανοποιημέν

el-decl-adj-table

αδρανοποιημένος •

αδρανοποιημένη •

αδρανοποιημένο •

αδρανοποιημένοι •

αδρανοποιημένες •

αδρανοποιημένα •

αδρανοποιημένου •

αδρανοποιημένης •

αδρανοποιημένου •

αδρανοποιημένων •

αδρανοποιημένων •

αδρανοποιημένων •

αδρανοποιημένο •

αδρανοποιημένη •

αδρανοποιημένο •

αδρανοποιημένους •

αδρανοποιημένες •

αδρανοποιημένα •

αδρανοποιημένε •

αδρανοποιημένη •

αδρανοποιημένο •

αδρανοποιημένοι •

αδρανοποιημένες •

αδρανοποιημένα •

α‧δρα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of αδρανοποιούμαι (adranopoioúmai), passive voice of αδρανοποιώ (“inactivate”).

participle of

αδρανοποιούμαι