φλιπάρω

head

φλιπάρω • (flipáro)

el-verb

φλιπάρω • (flipáro) (past φλίπαρα/φλιπάρισα, passive —)

flipáro (romanization)
φλίπαρα (past)
φλιπάρισα (past)
φλιπάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
φλιπάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φλιπάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φλιπάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φλιπάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
φλιπάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φλιπάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φλιπάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φλιπάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φλιπάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φλιπάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φλιπάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φλιπάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φλιπάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φλίπαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φλιπάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φλίπαρα (active first-person indicative past perfective singular)
φλιπάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
φλίπαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φλιπάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φλίπαρες (active indicative past perfective second-person singular)
φλιπάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
φλίπαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φλιπάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φλίπαρε (active indicative past perfective singular third-person)
φλιπάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
φλιπάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φλιπάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
φλιπάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φλιπάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
φλίπαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φλιπάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φλιπάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φλιπάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φλίπαραν (active indicative past perfective plural third-person)
φλιπάραν (active indicative past perfective plural third-person)
φλιπάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
φλιπάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα φλιπάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φλιπάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
φλίπαρε (active imperative imperfective second-person singular)
φλιπάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
φλίπαρε (active imperative perfective second-person singular)
φλιπάρισε (active imperative perfective second-person singular)
φλιπάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
φλιπάρτε (active imperative perfective plural second-person)
φλιπάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας φλιπάρει (active indeclinable participle perfect)
φλιπαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
φλιπάρει (infinitive-aorist)

1982, Haris Katsimihas, song «Μια βραδιά στο λούκι»
Βοήθεια, Χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω
Voḯtheia, Christianoí, kontévo na flipáro

(colloquial, intransitive) to flip, flip out (to go berserk or crazy)


εξάρθηκα

head

εξάρθηκα • (exárthika)

el-verb-form

εξάρθηκα • (exárthika)

εξαίρομαι εξαίρομαι#Greek

1st person singular simple past form of εξαίρομαι (exaíromai).


εξαίρομαι

head

εξαίρομαι • (exaíromai)

el-verb

εξαίρομαι • (exaíromai) passive (past εξάρθηκα, active εξαίρω)

exaíromai (romanization)
εξάρθηκα (past)
εξαίρω (active)

ε‧ξαί‧ρο‧μαι

Polytonic spelling: ἐξαίρομαι


εξήρθην

head

εξήρθην • (exírthin)

el-verb-form

εξήρθην • (exírthin)

older spelling: ἐξήρθην (exḗrthēn)

εξαίρομαι εξαίρομαι#Greek

(dated, archaic) 1st person singular simple past form of εξαίρομαι (exaíromai).


εξήρα

head

εξήρα • (exíra)

el-verb-form

εξήρα • (exíra)

εξαίρω εξαίρω#Greek

1st person singular imperfect form of εξαίρω (exaíro).

εξαίρω εξαίρω#Greek

1st person singular simple past form of εξαίρω (exaíro).


εξαίρω

head

εξαίρω • (exaíro)

el-verb

εξαίρω • (exaíro) (past εξήρα, passive εξαίρομαι)

exaíro (romanization)
εξήρα (past)
εξαίρομαι (passive)
εξαίρω (active first-person imperfective indicative present singular)
εξάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξαίρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξαρθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξαίρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εξάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξαίρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξαρθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξαίρει (active imperfective indicative present singular third-person)
εξάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξαίρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξαρθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξαίρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εξάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξαιρόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εξαιρόμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εξαρθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξαίρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξαίρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξαίρεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εξαρθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξαίρουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
εξάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξαίρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξαρθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξήρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξήρα (active first-person indicative past perfective singular)
εξάρθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
εξήρθην (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
εξήρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξήρες (active indicative past perfective second-person singular)
εξάρθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
εξήρθης (archaic indicative passive past perfective second-person singular)
εξήρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξήρε (active indicative past perfective singular third-person)
εξήρετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξήρθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εξάρθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξήραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξήραμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξαρθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξήρθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εξήρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξήρατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξαρθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξήρθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εξήραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξήραν (active indicative past perfective plural third-person)
εξαίρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξήροντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξήρθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
εξάρθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξαρθήκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξαρθήκανε (indicative informal passive past perfective plural third-person)
θα εξαίρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξαίρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξαρθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξαίρετε (active imperative imperfective plural second-person)
εξάρετε (active imperative perfective plural second-person)
εξαίρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εξαίρεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εξαρθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξαίροντας (active participle present)
εξαιρόμενος (participle passive present)
‑όμενη (participle passive present)
‑όμενο (participle passive present)
{εξαιρόμενος (participle passive present)
‑ομένη (participle passive present)
‑όμενο} (participle passive present)
έχοντας εξάρει (active participle past)
εξηρμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξάρει (active infinitive-aorist)
εξαρθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐξαίρω (exaírō) from ἐξ (ex) + ἀείρω, αἴρω (aeírō, aírō, “lift”). Morphologically, from εξ- + αίρω.

Στην ομιλία του εξήρε την προσωπικότητα του απερχόμενου προέδρου.

In his speech he praised the personality of the outgoing president.

Stin omilía tou exíre tin prosopikótita tou aperchómenou proédrou.


ξεχείλισε

head

ξεχείλισε • (xecheílise)

el-verb-form

ξεχείλισε • (xecheílise)

ξεχειλίζω ξεχειλίζω#Greek

3rd person singular simple past form of ξεχειλίζω (xecheilízo).


στειρώσεις

head

στειρώσεις • (steiróseis)

el-verb-form

στειρώσεις • (steiróseis)

στει‧ρώ‧σεις

στειρώνω στειρώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of στειρώνω (steiróno).


μαυρίστηκα

head

μαυρίστηκα • (mavrístika)

el-verb-form

μαυρίστηκα • (mavrístika)

μαυρίζομαι μαυρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μαυρίζομαι (mavrízomai).


μετακομίστηκα

head

μετακομίστηκα • (metakomístika)

el-verb-form

μετακομίστηκα • (metakomístika)

μετακομίζομαι μετακομίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μετακομίζομαι (metakomízomai).


μποδίστηκα

head

μποδίστηκα • (bodístika)

el-verb-form

μποδίστηκα • (bodístika)

μποδίζομαι μποδίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μποδίζομαι (bodízomai).


μαυρίζομαι

head

μαυρίζομαι • (mavrízomai)

el-verb

μαυρίζομαι • (mavrízomai) passive (past μαυρίστηκα, active μαυρίζω)

mavrízomai (romanization)
μαυρίστηκα (past)
μαυρίζω (active)

μαυρίζω μαυρίζω#Greek


μετακομίζομαι

head

μετακομίζομαι • (metakomízomai)

el-verb

μετακομίστηκα

μετακομίζομαι • (metakomízomai) passive (past μετακομίστηκα, active μετακομίζω)

metakomízomai (romanization)
μετακομίστηκα (past)
μετακομίζω (active)

μετακομίζω μετακομίζω#Greek


μαύρισα

head

μαύρισα • (mávrisa)

el-verb-form

μαύρισα • (mávrisa)

μαυρίζω μαυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of μαυρίζω (mavrízo).


μποδίζομαι

head

μποδίζομαι • (bodízomai)

el-verb

μποδίζομαι • (bodízomai) passive (past μποδίστηκα, active μποδίζω)

bodízomai (romanization)
μποδίστηκα (past)
μποδίζω (active)

μποδίζω μποδίζω#Greek


ξαλμύρισα

head

ξαλμύρισα • (xalmýrisa)

el-verb-form

ξαλμύρισα • (xalmýrisa)

ξαλμυρίζω ξαλμυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of ξαλμυρίζω (xalmyrízo).


ξαρμύρισα

head

ξαρμύρισα • (xarmýrisa)

el-verb-form

ξαρμύρισα • (xarmýrisa)

ξαρμυρίζω ξαρμυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of ξαρμυρίζω (xarmyrízo).


ξεσκονίστηκα

head

ξεσκονίστηκα • (xeskonístika)

el-verb-form

ξεσκονίστηκα • (xeskonístika)

ξεσκονίζω ξεσκονίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of ξεσκονίζω (xeskonízo).


ξεφλουδίστηκα

head

ξεφλουδίστηκα • (xefloudístika)

el-verb-form

ξεφλουδίστηκα • (xefloudístika)

ξεφλουδίζω ξεφλουδίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of ξεφλουδίζω (xefloudízo).


ξεσκονίζομαι

head

ξεσκονίζομαι • (xeskonízomai)

el-verb

ξεσκονίστηκα

ξεσκονίζομαι • (xeskonízomai) passive (past ξεσκονίστηκα, active ξεσκονίζω)

xeskonízomai (romanization)
ξεσκονίστηκα (past)
ξεσκονίζω (active)

ξεσκονίζω ξεσκονίζω#Greek


αγλαΐστηκα

head

αγλαΐστηκα • (aglaḯstika)

el-verb-form

αγλαΐστηκα • (aglaḯstika)

αγλαΐζομαι αγλαΐζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αγλαΐζομαι (aglaḯzomai).


ξεφλουδίζομαι

head

ξεφλουδίζομαι • (xefloudízomai)

el-verb

ξεφλουδίστηκα

ξεφλουδίζομαι • (xefloudízomai) passive (past ξεφλουδίστηκα, active ξεφλουδίζω)

xefloudízomai (romanization)
ξεφλουδίστηκα (past)
ξεφλουδίζω (active)

ξεφλουδίζω ξεφλουδίζω#Greek


παρεμποδίστηκα

head

παρεμποδίστηκα • (parempodístika)

el-verb-form

παρεμποδίστηκα • (parempodístika)

παρεμποδίζω παρεμποδίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of παρεμποδίζω (parempodízo).


πόρδισα

head

πόρδισα • (pórdisa)

el-verb-form

πόρδισα • (pórdisa)

πορδίζω πορδίζω#Greek

1st person singular simple past form of πορδίζω (pordízo).


σκούπισα

head

σκούπισα • (skoúpisa)

el-verb-form

σκούπισα • (skoúpisa)

σκουπίζω σκουπίζω#Greek

1st person singular simple past form of σκουπίζω (skoupízo).


σκαλίστηκα

head

σκαλίστηκα • (skalístika)

el-verb-form

σκαλίστηκα • (skalístika)

σκαλίζω σκαλίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of σκαλίζω (skalízo).


προγραμματίσθηκα

head

προγραμματίσθηκα • (programmatísthika)

el-verb-form

προγραμματίσθηκα • (programmatísthika)

προγραμματίζομαι προγραμματίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of προγραμματίζομαι (programmatízomai).


σκουπίστηκα

head

σκουπίστηκα • (skoupístika)

el-verb-form

σκουπίστηκα • (skoupístika)

σκουπίζω σκουπίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of σκουπίζω (skoupízo).


οργίζομαι

head

οργίζομαι • (orgízomai)

el-verb

οργίζομαι • (orgízomai) passive (past οργίστηκα, active οργίζω)

orgízomai (romanization)
οργίστηκα (past)
οργίζω (active)


παρεμποδίζομαι

head

παρεμποδίζομαι • (parempodízomai)

el-verb

παρεμποδίστηκα

παρεμποδίζομαι • (parempodízomai) passive (past παρεμποδίστηκα, active παρεμποδίζω)

parempodízomai (romanization)
παρεμποδίστηκα (past)
παρεμποδίζω (active)

παρεμποδίζω παρεμποδίζω#Greek


αναπέμφθηκα

head

αναπέμφθηκα • (anapémfthika)

el-verb-form

αναπέμφθηκα • (anapémfthika)

αναπέμπω αναπέμπω#Greek

1st person singular simple past passive form of αναπέμπω (anapémpo).


ανέπεμψα

head

ανέπεμψα • (anépempsa)

el-verb-form

ανέπεμψα • (anépempsa)

αναπέμπω αναπέμπω#Greek

1st person singular simple past form of αναπέμπω (anapémpo).


αναπετάρισα

head

αναπετάρισα • (anapetárisa)

el-verb-form

αναπετάρισα • (anapetárisa)

αναπεταρίζω αναπεταρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναπεταρίζω (anapetarízo).


αναπέμπω

head

αναπέμπω • (anapémpo)

el-verb

αναπέμπω • (anapémpo) (past ανέπεμψα, passive αναπέμπομαι)

anapémpo (romanization)
ανέπεμψα (past)
αναπέμπομαι (passive)


σκαλίζομαι

head

σκαλίζομαι • (skalízomai)

el-verb

σκαλίζομαι • (skalízomai) passive (past σκαλίστηκα, active σκαλίζω)

skalízomai (romanization)
σκαλίστηκα (past)
σκαλίζω (active)

σκαλίζω σκαλίζω#Greek


σκουπίζομαι

head

σκουπίζομαι • (skoupízomai)

el-verb

σκουπίζομαι • (skoupízomai) passive (past σκουπίστηκα, active σκουπίζω)

skoupízomai (romanization)
σκουπίστηκα (past)
σκουπίζω (active)

σκουπίζω σκουπίζω#Greek


αναπέμπομαι

head

αναπέμπομαι • (anapémpomai)

el-verb

αναπέμπομαι • (anapémpomai) passive (past αναπέμφθηκα, active αναπέμπω)

anapémpomai (romanization)
αναπέμφθηκα (past)
αναπέμπω (active)

αναπέμπω αναπέμπω#Greek


οργίστηκα

head

οργίστηκα • (orgístika)

el-verb-form

οργίστηκα • (orgístika)

οργίζω οργίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of οργίζω (orgízo).


εκτέλεσα

head

εκτέλεσα • (ektélesa)

el-verb-form

εκτέλεσα • (ektélesa)

εκτελώ εκτελώ#Greek

1st person singular simple past form of εκτελώ (ekteló).


εκτελούμαι

head

εκτελούμαι • (ekteloúmai)

el-verb

εκτελούμαι • (ekteloúmai) passive (past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, active εκτελώ)

ekteloúmai (romanization)
εκτελέστηκα (past)
εκτελέσθηκα (past)
εκτελώ (active)


εξετέλεσα

head

εξετέλεσα • (exetélesa)

el-verb-form

εξετέλεσα • (exetélesa)

ε‧ξε‧τέ‧λε‧σα

Polytonic spelling: ἐξετέλεσα

εκτελώ εκτελώ#Greek

(learned, formal) 1st person singular simple past form of εκτελώ (ekteló).


εκτελέσθηκα

head

εκτελέσθηκα • (ektelésthika)

el-verb-form

εκτελέσθηκα • (ektelésthika)

εκ‧τε‧λέ‧σθη‧κα

εκτελούμαι εκτελούμαι#Greek

εκτελώ εκτελώ#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of εκτελούμαι (ekteloúmai). passive of εκτελώ


εξετελέσθην

head

εξετελέσθην • (exetelésthin)

el-verb-form

εξετελέσθην • (exetelésthin)

ε‧ξε‧τε‧λέ‧σθην

older spelling: ἐξετελέσθην (exetelésthēn)

εκτελούμαι εκτελούμαι#Greek

εκτελώ εκτελώ#Greek

(archaic) 1st person singular simple past form of εκτελούμαι (ekteloúmai). passive of εκτελώ


αναπεταρίζω

head

αναπεταρίζω • (anapetarízo)

el-verb

αναπεταρίζω • (anapetarízo) (past αναπετάρισα, passive —)

anapetarízo (romanization)
αναπετάρισα (past)
αναπεταρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναπεταρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναπεταρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναπεταρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναπεταρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναπεταρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναπεταρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναπεταρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναπεταρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναπεταρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναπεταρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναπεταρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναπεταρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπεταρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπετάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναπετάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αναπετάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναπετάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αναπετάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναπετάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αναπεταρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναπεταρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναπεταρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναπεταρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναπετάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναπεταρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναπεταρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναπετάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναπεταρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναπεταρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναπεταρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναπεταρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναπετάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναπετάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αναπεταρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναπεταρίστε (active imperative perfective plural second-person)
αναπεταρίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναπεταρίσει (active indeclinable participle perfect)
αναπεταρίσει (infinitive-aorist)


σουβλίστηκα

head

σουβλίστηκα • (souvlístika)

el-verb-form

σουβλίστηκα • (souvlístika)

σουβλίζω σουβλίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of σουβλίζω (souvlízo).


αδικούμε

head

αδικούμε • (adikoúme)

el-verb-form

αδικούμε • (adikoúme)

αδικούμαι (adikoúmai)

αδικώ αδικώ#Greek

1st person singular present form of αδικώ (adikó).


σουβλίζομαι

head

σουβλίζομαι • (souvlízomai)

el-verb

σουβλίζομαι • (souvlízomai) passive (past σουβλίστηκα, active σουβλίζω)

souvlízomai (romanization)
σουβλίστηκα (past)
σουβλίζω (active)

σουβλίζω σουβλίζω#Greek


απασχολούμε

head

απασχολούμε • (apascholoúme)

el-verb-form

απασχολούμε • (apascholoúme)

α‧πα‧σχο‧λού‧με

απασχολώ απασχολώ#Greek

1st person singular present form of απασχολώ (apascholó).


απασχολιέμαι

head

απασχολιέμαι • (apascholiémai)

el-verb

απασχολήθηκα

απασχολιέμαι • (apascholiémai) passive (past απασχολήθηκα, active απασχολώ)

apascholiémai (romanization)
απασχολήθηκα (past)
απασχολώ (active)

α‧πα‧σχο‧λιέ‧μαι

απασχολούμαι απασχολούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of απασχολούμαι (apascholoúmai)


λυώνω

head

λυώνω • (lyóno)

el-verb

λυώνω • (lyóno)

λιώνω λιώνω#Greek

λειώνω λειώνω#Greek

Misspelling of λιώνω (lióno) and λειώνω (leióno).


εκτελέστηκα

head

εκτελέστηκα • (ekteléstika)

el-verb-form

εκτελέστηκα • (ekteléstika)

εκ‧τε‧λέ‧στη‧κα

εκτελούμαι εκτελούμαι#Greek

εκτελώ εκτελώ#Greek


εκτελώ

head

εκτελώ • (ekteló)

el-verb

εκτελεσμένος

εκτελώ • (ekteló) (past εκτέλεσα/εξετέλεσα, passive εκτελούμαι, p‑past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, ppp εκτελεσμένος)

ekteló (romanization)
εκτέλεσα (past)
εξετέλεσα (past)
εκτελούμαι (passive)
εκτελέστηκα (passive past)
εκτελέσθηκα (passive past)
εκτελεσμένος (participle passive perfect)
εκτελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκτελέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκτελούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκτελεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (dependent first-person indicative informal passive perfective singular)
εκτελείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκτελέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκτελείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκτελεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκτελεσθείς (dependent indicative informal passive perfective second-person singular)
εκτελεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκτελέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκτελείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκτελεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκτελεσθεί (dependent indicative informal passive perfective singular third-person)
εκτελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκτελέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκτελούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκτελεσθούμε (dependent first-person indicative informal passive perfective plural)
εκτελείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκτελέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (dependent indicative informal passive perfective plural second-person)
εκτελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκτελεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεσθούν (dependent indicative informal passive perfective plural third-person)
εκτελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκτέλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξετέλεσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
εκτελούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελέσθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
[{εξετελέσθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκτέλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξετέλεσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
εκτελούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελέσθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
[{εξετελέσθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκτέλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξετέλεσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελέσθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξετελέσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκτελέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκτελούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκτελεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελεσθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξετελέσθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκτελέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκτελούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκτελεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελεσθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξετελέσθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτέλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξετέλεσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
‑σθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξετελέσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκτελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκτελέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκτελούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκτελεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (first-person future indicative informal passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκτέλεσε (active imperative perfective second-person singular)
εκτελέσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκτελείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκτελέστε (active imperative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (imperative informal passive perfective plural second-person)
εκτελώντας (active participle present)
εκτελούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκτελέσει (active participle past)
εκτελεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκτελέσει (active infinitive-aorist)
εκτελεστεί (infinitive-aorist passive)
εκτελεσθεί (infinitive-aorist informal passive)

ε‧κτε‧λώ εκ‧τε‧λώ

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκτελέω (ekteléō, “complete, bring to an end”), from ἐκ- (ek-, “from, out of”) + τέλος (télos, “completion, end”) and a semantic loan from French exécuter. Sense "perform" developed in Medieval Greek.

εκτέλεση

execution; action noun, for all senses above

Εκτέλεσα τις εντολές του.

Εκτελώ τα καθήκοντά μου.

(transitive) to carry out, execute, do (put into effect)

Εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού.

Η τρομοκρατική οργάνωση εκτέλεσε νεαρό.

The terrorist group killed a young person.

(transitive, law) to execute, kill (put to death, both by judicial process or unlawfully)

Εκτέλεσαν άψογα το κομμάτι του Μότσαρτ.

They performed Mozart's piece brilliantly.

Ektélesan ápsoga to kommáti tou Mótsart.

(transitive, music) to perform, execute (give a performance of)


σφραγίστηκα

head

σφραγίστηκα • (sfragístika)

el-verb-form

σφραγίστηκα • (sfragístika)

σφραγίζομαι σφραγίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of σφραγίζομαι (sfragízomai).


σφραγίζομαι

head

σφραγίζομαι • (sfragízomai)

el-verb

σφραγίζομαι • (sfragízomai) passive (past σφραγίστηκα, active σφραγίζω)

sfragízomai (romanization)
σφραγίστηκα (past)
σφραγίζω (active)

σφραγίζω σφραγίζω#Greek


τερματίσει

head

τερματίσει • (termatísei)

el-verb-form

τερματίσει • (termatísei)

τερματίζω τερματίζω#Greek

Active nonfinite form of τερματίζω (termatízo)


τραυματίστηκα

head

τραυματίστηκα • (travmatístika)

el-verb-form

τραυματίστηκα • (travmatístika)

τραυματίζομαι τραυματίζομαι#Greek

τραυματίζω τραυματίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of τραυματίζομαι (travmatízomai) passive of τραυματίζω.


τραυματίζομαι

head

τραυματίζομαι • (travmatízomai)

el-verb

τραυματίστηκα

τραυματίζομαι • (travmatízomai) passive (past τραυματίστηκα, active τραυματίζω)

travmatízomai (romanization)
τραυματίστηκα (past)
τραυματίζω (active)

τραυματίζω τραυματίζω#Greek


υπογραμμίστηκα

head

υπογραμμίστηκα • (ypogrammístika)

el-verb-form

υπογραμμίστηκα • (ypogrammístika)

υπογραμμίζομαι υπογραμμίζομαι#Greek

υπογραμμίζω υπογραμμίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of υπογραμμίζομαι (ypogrammízomai) passive of υπογραμμίζω.


φυλακίστηκα

head

φυλακίστηκα • (fylakístika)

el-verb-form

φυλακίστηκα • (fylakístika)

φυλακίζομαι φυλακίζομαι#Greek

φυλακίζω φυλακίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of φυλακίζομαι (fylakízomai) passive of φυλακίζω.


φωσφόριζα

head

φωσφόριζα • (fosfóriza)

el-verb-form

φωσφόριζα • (fosfóriza)

φωσφορίζω φωσφορίζω#Greek

1st person singular imperfect active form of φωσφορίζω (fosforízo).


υπογραμμίζομαι

head

υπογραμμίζομαι • (ypogrammízomai)

el-verb

υπογραμμίστηκα

υπογραμμίζομαι • (ypogrammízomai) passive (past υπογραμμίστηκα, active υπογραμμίζω)

ypogrammízomai (romanization)
υπογραμμίστηκα (past)
υπογραμμίζω (active)

υπογραμμίζω υπογραμμίζω#Greek


φωτογραφίστηκα

head

φωτογραφίστηκα • (fotografístika)

el-verb-form

φωτογραφίστηκα • (fotografístika)

φω‧το‧γρα‧φί‧στη‧κα

φωτογραφίζομαι φωτογραφίζομαι#Greek

φωτογραφίζω φωτογραφίζω#Greek

rarely used 1st person singular simple past passive form of φωτογραφίζομαι (fotografízomai) passive of φωτογραφίζω.


φωτογραφίζομαι

head

φωτογραφίζομαι • (fotografízomai)

el-verb

φωτογραφήθηκα

φωτογραφίστηκα

φωτογραφίζομαι • (fotografízomai) passive (past φωτογραφήθηκα/φωτογραφίστηκα, active φωτογραφίζω)

fotografízomai (romanization)
φωτογραφήθηκα (past)
φωτογραφίστηκα (past)
φωτογραφίζω (active)

φωτογραφίζομε (fotografízome)

φω‧το‧γρα‧φί‧ζο‧μαι


φυλακίζομαι

head

φυλακίζομαι • (fylakízomai)

el-verb

φυλακίζομαι • (fylakízomai) passive (past φυλακίστηκα, active φυλακίζω)

fylakízomai (romanization)
φυλακίστηκα (past)
φυλακίζω (active)

φυλακίζω φυλακίζω#Greek


επιχαίρω

head

επιχαίρω • (epichaíro)

el-verb

επιχαίρω • (epichaíro) (past —, passive —)

epichaíro (romanization)
επιχαίρω (active first-person imperfective indicative present singular)
επέχαιρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα επιχαίρω (active first-person future imperfective indicative singular)
επιχαίρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επέχαιρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα επιχαίρεις (active future imperfective indicative second-person singular)
επιχαίρει (active imperfective indicative present singular third-person)
επέχαιρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα επιχαίρει (active future imperfective indicative singular third-person)
επιχαίρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επιχαίραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα επιχαίρουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
επιχαίρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επιχαίρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα επιχαίρετε (active future imperfective indicative plural second-person)
επιχαίρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επιχαίρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επέχαιραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιχαίραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιχαίρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα επιχαίρουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα επιχαίρουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
επίχαιρε (active imperative imperfective rare second-person singular)
επιχαίρετε (active imperative imperfective plural second-person)
επιχαίροντας (participle present)

From Ancient Greek ἐπιχαίρω. Morphologically, from επι- + χαίρω.

af

επι- + χαίρω


αποκλείομε

head

αποκλείομε • (apokleíome)

el-verb-form

αποκλείομε • (apokleíome)

αποκλείομαι (apokleíomai)

α‧πο‧κλεί‧ο‧με

αποκλείω αποκλείω#Greek

1st person plural present form of αποκλείω (apokleío).


αποκλείουμε

head

αποκλείουμε • (apokleíoume)

el-verb-form

αποκλείουμε • (apokleíoume)

α‧πο‧κλεί‧ου‧με

αποκλείω αποκλείω#Greek


περικλείουμε

head

περικλείουμε • (perikleíoume)

el-verb-form

περικλείουμε • (perikleíoume)

πε‧ρι‧κλεί‧ο‧με

περικλείω περικλείω#Greek

1st person plural present form of περικλείω (perikleío).


ενέκλεισα

head

ενέκλεισα • (enékleisa)

el-verb-form

ενέκλεισα • (enékleisa)

ε‧νέ‧κλει‧σα

Polytonic spelling: ἐνέκλεισα

εγκλείω εγκλείω#Greek

1st person singular simple past form of εγκλείω (egkleío).


εγκλείουμε

head

εγκλείουμε • (egkleíoume)

el-verb-form

εγκλείουμε • (egkleíoume)

ε‧γκλεί‧ου‧με εγ‧κλεί‧ου‧με

εγκλείω εγκλείω#Greek

1st person plural present form of εγκλείω (egkleío).


εγκλείομε

head

εγκλείομε • (egkleíome)

el-verb-form

εγκλείομε • (egkleíome)

εγκλείομαι (egkleíomai)

ε‧γκλεί‧ο‧με εγ‧κλεί‧ο‧με

εγκλείω εγκλείω#Greek


αποκλείετε

head

αποκλείετε • (apokleíete)

el-verb-form

αποκλείετε • (apokleíete)

αποκλείεται (apokleíetai)

α‧πο‧κλεί‧ε‧τε

αποκλείω αποκλείω#Greek

2nd person plural present indicative form of αποκλείω (apokleío). "Youᵖˡᵘʳᵃˡ block, exclude"

αποκλείω αποκλείω#Greek

2nd person plural present imperative form of αποκλείω (apokleío). "block!, exclude!"


περικλείομε

head

περικλείομε • (perikleíome)

el-verb-form

περικλείομε • (perikleíome)

περικλείομαι (perikleíomai)

πε‧ρι‧κλεί‧ο‧με

περικλείω περικλείω#Greek


περικλείστηκα

head

περικλείστηκα • (perikleístika)

el-verb-form

περικλείστηκα • (perikleístika)

πε‧ρι‧κλεί‧στη‧κα

περικλείομαι περικλείομαι#Greek

περικλείω περικλείω#Greek

1st person singular simple past form of περικλείομαι (perikleíomai) passive of περικλείω. "I was surrounded"


εγκλείστηκα

head

εγκλείστηκα • (egkleístika)

el-verb-form

εγκλείστηκα • (egkleístika)

ε‧γκλεί‧στη‧κα εγ‧κλεί‧στη‧κα

εγκλείομαι εγκλείομαι#Greek

εγκλείω εγκλείω#Greek

1st person singular simple past form of εγκλείομαι (egkleíomai) passive of εγκλείω. "I was confined"


εσωκλείουμε

head

εσωκλείουμε • (esokleíoume)

el-verb-form

εσωκλείουμε • (esokleíoume)

ε‧σω‧κλεί‧ου‧με

εσωκλείω εσωκλείω#Greek

1st person plural present form of εσωκλείω (esokleío).


εμπεριέκλεισα

head

εμπεριέκλεισα • (emperiékleisa)

el-verb-form

εμπεριέκλεισα • (emperiékleisa)

ε‧μπε‧ρ‧ιέ‧κλει‧σα εμ‧περι‧έ‧κλει‧σα

Polytonic spelling: ἐμπεριέκλεισα

εμπερικλείω εμπερικλείω#Greek

1st person singular simple past form of εμπερικλείω (emperikleío, “I contained”).


εσωκλείστηκα

head

εσωκλείστηκα • (esokleístika)

el-verb-form

εσωκλείστηκα • (esokleístika)

ε‧σω‧κλεί‧στη‧κα

εσωκλείομαι εσωκλείομαι#Greek

εσωκλείω εσωκλείω#Greek

1st person singular simple past form of εσωκλείομαι (esokleíomai) passive of εσωκλείω. "I was enclosed"


εμπερικλείστηκα

head

εμπερικλείστηκα • (emperikleístika)

el-verb-form

εμπερικλείστηκα • (emperikleístika)

ε‧μπε‧ρι‧κλεί‧στη‧κα εμ‧πε‧ρ‧ι‧κλεί‧στη‧κα

εμπερικλείομαι εμπερικλείομαι#Greek

εμπερικλείω εμπερικλείω#Greek

1st person singular simple past form of εμπερικλείομαι (emperikleíomai) passive of εμπερικλείω. "I was contained"


εγκλείομαι

head

εγκλείομαι • (egkleíomai)

el-verb

εγκλείομαι • (egkleíomai) passive (past εγκλείστηκα, active εγκλείω)

egkleíomai (romanization)
εγκλείστηκα (past)
εγκλείω (active)

εγκλείομε (egkleíome)

ε‧γκλεί‧ο‧μαι εγ‧κλεί‧ο‧μαι


συνεχάρην

head

συνεχάρην • (synechárin)

el-verb-form

συνεχάρην • (synechárin)

συ‧νε‧χά‧ρην συν‧ε‧χά‧ρην

συγχαίρω συγχαίρω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of συγχαίρω (synchaíro).


εσωκλείομαι

head

εσωκλείομαι • (esokleíomai)

el-verb

εσωκλείστηκα

εσωκλείομαι • (esokleíomai) passive (past εσωκλείστηκα, active εσωκλείω)

esokleíomai (romanization)
εσωκλείστηκα (past)
εσωκλείω (active)

εσωκλείομε (esokleíome)

ε‧σω‧κλεί‧ο‧μαι


σείουμε

head

σείουμε • (seíoume)

el-verb-form

σείουμε • (seíoume)

σείω σείω#Greek

1st person plural present form of σείω (seío).


σείομε

head

σείομε • (seíome)

el-verb-form

σείομε • (seíome)

σείομαι (seíomai)

σείω σείω#Greek


αποσείουμε

head

αποσείουμε • (aposeíoume)

el-verb-form

αποσείουμε • (aposeíoume)

α‧πο‧σεί‧ου‧με

αποσείω αποσείω#Greek

1st person plural present form of αποσείω (aposeío).


εμπερικλείουμε

head

εμπερικλείουμε • (emperikleíoume)

el-verb-form

εμπερικλείουμε • (emperikleíoume)

ε‧μπε‧ρι‧κλεί‧ου‧με εμ‧πε‧ρι‧κλεί‧ου‧μαι

εμπερικλείω εμπερικλείω#Greek

1st person plural present form of εμπερικλείω (emperikleío).


αποσείομε

head

αποσείομε • (aposeíome)

el-verb-form

αποσείομε • (aposeíome)

αποσείομαι (aposeíomai)

α‧πο‧σεί‧ο‧με

αποσείω αποσείω#Greek


αποσείστηκα

head

αποσείστηκα • (aposeístika)

el-verb-form

αποσείστηκα • (aposeístika)

α‧πο‧σεί‧στη‧κα

αποσείομαι αποσείομαι#Greek

αποσείω αποσείω#Greek

1st person singular simple past form of αποσείομαι (aposeíomai) passive of αποσείω. "I was shaken off, I was got rid of"


απόσεισα

head

απόσεισα • (apóseisa)

el-verb-form

απόσεισα • (apóseisa)

αποσείω αποσείω#Greek

(demotic) 1st person singular simple past form of αποσείω (aposeío).


απέσεισα

head

απέσεισα • (apéseisa)

el-verb-form

απέσεισα • (apéseisa)

Polytonic spelling: ἀπέσεισα

αποσείω αποσείω#Greek


εμπερικλείομαι

head

εμπερικλείομαι • (emperikleíomai)

el-verb

εμπερικλείστηκα

εμπερικλείομαι • (emperikleíomai) passive (past εμπερικλείστηκα, active εμπερικλείω) found chiefly in the present and imperfect tenses

emperikleíomai (romanization)
εμπερικλείστηκα (past)
εμπερικλείω (active)

εμπερικλείομε (emperikleíome)

ε‧μπε‧ρι‧κλεί‧ο‧μαι εμ‧πε‧ρι‧κλεί‧ο‧μαι

Polytonic spelling: ἐμπερικλείομαι


αποσείομαι

head

αποσείομαι • (aposeíomai)

el-verb

αποσείομαι • (aposeíomai) passive (past αποσείστηκα, active αποσείω)

aposeíomai (romanization)
αποσείστηκα (past)
αποσείω (active)

αποσείομε (aposeíome)

α‧πο‧σεί‧ο‧μαι

Polytonic spelling: ἀποσείομαι


επισείουμε

head

επισείουμε • (episeíoume)

el-verb-form

επισείουμε • (episeíoume)

ε‧πι‧σεί‧ου‧με

επισείω επισείω#Greek

1st person plural present form of επισείω (episeío).


εσώκλεισα

head

εσώκλεισα • (esókleisa)

el-verb-form

εσώκλεισα • (esókleisa)

ε‧σώ‧κλει‧σα

εσωκλείω εσωκλείω#Greek

1st person singular simple past form of εσωκλείω (esokleío).


επέσεισα

head

επέσεισα • (epéseisa)

el-verb-form

επέσεισα • (epéseisa)

Polytonic spelling: ἐπέσεισα

επισείω επισείω#Greek

1st person singular simple past form of επισείω (episeío).


επισείομε

head

επισείομε • (episeíome)

el-verb-form

επισείομε • (episeíome)

επισείομαι (episeíomai)

ε‧πι‧σεί‧ο‧με

επισείω επισείω#Greek


επισείστηκα

head

επισείστηκα • (episeístika)

el-verb-form

επισείστηκα • (episeístika)

ε‧πι‧σεί‧στη‧κα

επισείομαι επισείομαι#Greek

επισείω επισείω#Greek

1st person singular simple past form of επισείομαι (episeíomai) passive of επισείω. "I was brandished as a threat"


επισείομαι

head

επισείομαι • (episeíomai)

el-verb

επισείομαι • (episeíomai) passive (past επισείστηκα, active επισείω)

episeíomai (romanization)
επισείστηκα (past)
επισείω (active)

επισείομε (episeíome)

ε‧πι‧σεί‧ο‧μαι

Polytonic spelling: ἐπισείομαι


εσωκλείομε

head

εσωκλείομε • (esokleíome)

el-verb-form

εσωκλείομε • (esokleíome)

εσωκλείομαι (esokleíomai)

ε‧σω‧κλεί‧ο‧με

εσωκλείω εσωκλείω#Greek


εμπερικλείομε

head

εμπερικλείομε • (emperikleíome)

el-verb-form

εμπερικλείομε • (emperikleíome)

εμπερικλείομαι (emperikleíomai)

ε‧μπε‧ρι‧κλεί‧ο‧με εμ‧πε‧ρι‧κλεί‧ο‧με

εμπερικλείω εμπερικλείω#Greek


εγκλείω

head

εγκλείω • (egkleío)

el-verb

εγκλείω • (egkleío) (past ενέκλεισα, passive εγκλείομαι)

egkleío (romanization)
ενέκλεισα (past)
εγκλείομαι (passive)
εγκλείω (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκλείσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκλείομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκλειστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκλεισθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκλείεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκλείσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκλείεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκλειστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκλεισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκλείει (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκλείσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκλείεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκλειστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκλεισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκλείουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εγκλείσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκλειόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκλειστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκλεισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκλείετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκλείσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκλείεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκλειόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκλειστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκλεισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκλείουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκλείουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκλείσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκλείσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκλείονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκλειστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκλειστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκλεισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκλεισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενέκλεια (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενέκλεισα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκλειόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εγκλειόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εγκλείστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκλείσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ενέκλειες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενέκλεισες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκλειόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εγκλειόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εγκλείστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκλείσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενέκλειε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενέκλεισε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκλειόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκλειότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκλείστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκλείσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκλείαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκλείσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκλειόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εγκλειστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκλεισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκλείατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκλείσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εγκλειόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εγκλειστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκλεισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενέκλειαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκλείαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκλείανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενέκλεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκλείσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκλείσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εγκλείονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκλειόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εγκλείστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκλειστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκλειστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκλείσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκλεισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκλεισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκλείω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκλείσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκλείομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκλειστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εγκλεισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έγκλειε (active imperative imperfective rare second-person singular)
έγκλεισε (active imperative perfective rare second-person singular)
εγκλείσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκλείετε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκλείστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκλείεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκλειστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκλεισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκλείοντας (active participle present)
εγκλειόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εγκλείσει (active participle past)
εγκλεισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκλείσει (active infinitive-aorist)
εγκλειστεί (infinitive-aorist passive)
εγκλεισθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧γκλεί‧ω εγ‧κλεί‧ω

From Ancient Greek ἐγκλείω (enkleíō). Morphologically, from εν- (εγ-) (“en-, in”) + κλείω (“close”).


εσωκλείω

head

εσωκλείω • (esokleío)

el-verb

εσωκλείω • (esokleío) (past εσώκλεισα, passive εσωκλείομαι)

esokleío (romanization)
εσώκλεισα (past)
εσωκλείομαι (passive)
εσωκλείω (active first-person imperfective indicative present singular)
εσωκλείσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εσωκλείομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εσωκλειστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εσωκλείεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εσωκλείσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εσωκλείεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εσωκλειστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εσωκλείει (active imperfective indicative present singular third-person)
εσωκλείσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εσωκλείεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εσωκλειστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εσωκλείουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εσωκλείσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εσωκλειόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εσωκλειστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εσωκλείετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εσωκλείσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εσωκλείεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εσωκλειόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εσωκλειστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εσωκλείουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εσωκλείουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εσωκλείσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εσωκλείσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εσωκλείονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εσωκλειστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εσωκλειστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εσώκλεια (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εσώκλεισα (active first-person indicative past perfective singular)
εσωκλειόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εσωκλειόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εσωκλείστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εσώκλειες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εσώκλεισες (active indicative past perfective second-person singular)
εσωκλειόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εσωκλειόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εσωκλείστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εσώκλειε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εσώκλεισε (active indicative past perfective singular third-person)
εσωκλειόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εσωκλειότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εσωκλείστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εσωκλείαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εσωκλείσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εσωκλειόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εσωκλειστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εσωκλείατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εσωκλείσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εσωκλειόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εσωκλειστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εσώκλειαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εσωκλείαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εσωκλείανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εσώκλεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εσωκλείσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εσωκλείσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εσωκλείονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εσωκλειόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εσωκλείστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εσωκλειστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εσωκλειστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εσωκλείω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εσωκλείσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εσωκλείομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εσωκλειστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εσώκλειε (active imperative imperfective second-person singular)
εσώκλεισε (active imperative perfective second-person singular)
εσωκλείσου (imperative passive perfective second-person singular)
εσωκλείετε (active imperative imperfective plural second-person)
εσωκλείστε (active imperative perfective plural second-person)
εσωκλείεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εσωκλειστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εσωκλείοντας (active participle present)
έχοντας εσωκλείσει (active participle past)
εσωκλεισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εσωκλείσει (active infinitive-aorist)
εσωκλειστεί (infinitive-aorist passive)

From εσω- + κλείω. Calque of French inclure.

af

εσω- + κλείω


εμπερικλείω

head

εμπερικλείω • (emperikleío)

el-verb

εμπεριέκλεισα

εμπερικλείομαι

εμπερικλείω • (emperikleío) (past εμπεριέκλεισα, passive εμπερικλείομαι)

emperikleío (romanization)
εμπεριέκλεισα (past)
εμπερικλείομαι (passive)
εμπερικλείω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμπερικλείσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμπερικλείομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμπερικλείεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμπερικλείσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμπερικλείεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμπερικλείει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμπερικλείσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμπερικλείεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμπερικλείουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμπερικλείσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμπερικλειόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμπερικλείετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμπερικλείσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμπερικλείεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμπερικλειόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμπερικλείουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμπερικλείουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμπερικλείσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμπερικλείσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμπερικλείονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμπεριέκλεια (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμπεριέκλεισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμπερικλειόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμπερικλειόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμπεριέκλειες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμπεριέκλεισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμπερικλειόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμπερικλειόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμπεριέκλειε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμπεριέκλεισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμπερικλειόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμπερικλειότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμπερικλείαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμπερικλείσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμπερικλειόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμπερικλείατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμπερικλείσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμπερικλειόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμπεριέκλειαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμπερικλείαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμπερικλείανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμπεριέκλεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμπερικλείσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμπερικλείσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμπερικλείονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμπερικλειόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
θα εμπερικλείω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμπερικλείσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμπερικλείομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμπερίκλειε (active imperative imperfective rare second-person singular)
εμπερίκλεισε (active imperative perfective rare second-person singular)
εμπερικλείετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμπερικλείστε (active imperative perfective plural second-person)
περικλείεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμπερικλείοντας (active participle present)
έχοντας εμπερικλείσει (active participle past)
εμπερικλείσει (active infinitive-aorist)

ε‧μπε‧ρι‧κλεί‧ω εμ‧πε‧ρι‧κλεί‧ω

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμπερικλείω (emperikleíō). Morphologically, from (εν-) εμ- + περικλείω, εμ- + περι- + κλείω.

af

(εν-) εμ- + περικλείω

εμ- + περι- + κλείω


αποσείω

head

αποσείω • (aposeío)

el-verb

αποσείω • (aposeío) (past απέσεισα/απόσεισα, passive αποσείομαι)

aposeío (romanization)
απέσεισα (past)
απόσεισα (past)
αποσείομαι (passive)
αποσείω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποσείσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποσείομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποσειστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποσείεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποσείσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποσείεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποσειστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποσείει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποσείσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποσείεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποσειστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποσείουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποσείσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποσειόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποσειστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποσείετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποσείσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποσείεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποσειόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποσειστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποσείουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποσείουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποσείσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποσείσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποσείονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποσειστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποσειστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέσεια (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέσεισα (active first-person indicative past perfective singular)
απόσεισα (active first-person indicative past perfective singular)
αποσειόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποσειόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποσείστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέσειες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέσεισες (active indicative past perfective second-person singular)
απόσεισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποσειόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποσειόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποσείστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέσειε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέσεισε (active indicative past perfective singular third-person)
απόσεισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποσειόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποσειότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποσείστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποσείαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποσείσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποσειόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποσειστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποσείατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποσείσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποσειόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποσειστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέσειαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποσείαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποσείανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέσεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποσείσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποσείσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόσεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποσείονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποσειόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποσείστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποσειστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποσειστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποσείω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποσείσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποσείομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποσειστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόσειε (active imperative imperfective second-person singular)
απόσεισε (active imperative perfective second-person singular)
αποσείσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποσείετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποσείστε (active imperative perfective plural second-person)
αποσείεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποσειστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποσείοντας (active participle present)
έχοντας αποσείσει (active participle past)
αποσείσει (active infinitive-aorist)
αποσειστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀποσείω (“shake off”).


επισείω

head

επισείω • (episeío)

el-verb

επισείω • (episeío) (past επέσεισα, passive επισείομαι)

episeío (romanization)
επέσεισα (past)
επισείομαι (passive)
επισείω (active first-person imperfective indicative present singular)
επισείσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επισείομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επισειστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επισείεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επισείσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επισείεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επισειστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επισείει (active imperfective indicative present singular third-person)
επισείσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επισείεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επισειστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επισείουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επισείσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επισειόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επισειστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επισείετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επισείσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επισείεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επισειόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επισειστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επισείουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επισείουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επισείσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επισείσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επισείονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επισειστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επισειστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επέσεια (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επέσεισα (active first-person indicative past perfective singular)
επισειόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επισειόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επισείστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επέσειες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επέσεισες (active indicative past perfective second-person singular)
επισειόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επισειόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επισείστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επέσειε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επέσεισε (active indicative past perfective singular third-person)
επισειόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επισειότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επισείστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επισείαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επισείσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επισειόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επισειστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επισείατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επισείσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επισειόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επισειστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επέσειαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επισείαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επισείανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επέσεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
επισείσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επισείσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επισείονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επισειόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επισείστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επισειστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επισειστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επισείω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επισείσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επισείομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επισειστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επίσειε (active imperative imperfective second-person singular)
επίσεισε (active imperative perfective second-person singular)
επισείσου (imperative passive perfective second-person singular)
επισείετε (active imperative imperfective plural second-person)
επισείστε (active imperative perfective plural second-person)
επισείεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επισειστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επισείοντας (active participle present)
έχοντας επισείσει (active participle past)
επισείσει (active infinitive-aorist)
επισειστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐπῐσείω (“shake against”).


συγκρούστηκα

head

συγκρούστηκα • (sygkroústika)

el-verb-form

συγκρούστηκα • (sygkroústika)

συ‧γκρού‧στη‧κα συγ‧κρού‧στη‧κα

συγκρούομαι συγκρούομαι#Greek

1st person singular simple past form of συγκρούομαι (sygkroúomai). "I collided"


κρούουμε

head

κρούουμε • (kroúoume)

el-verb-form

κρούουμε • (kroúoume)

κρούω κρούω#Greek

1st person plural present form of κρούω (kroúo).


έκρουσα

head

έκρουσα • (ékrousa)

el-verb-form

έκρουσα • (ékrousa)

Polytonic spelling: ἔκρουσα

κρούω κρούω#Greek

1st person singular simple past form of κρούω (kroúo).


κρούομε

head

κρούομε • (kroúome)

el-verb-form

κρούομε • (kroúome)

κρούομαι (kroúomai)

κρούω κρούω#Greek


κρούστηκα

head

κρούστηκα • (kroústika)

el-verb-form

κρούστηκα • (kroústika)

κρούομαι κρούομαι#Greek

κρούω κρούω#Greek

1st person singular simple past form of κρούομαι (kroúomai) passive of κρούω. "I was struck"


αγγελοκρούουμε

head

αγγελοκρούουμε • (angelokroúoume)

el-verb-form

αγγελοκρούουμε • (angelokroúoume)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧ου‧με

αγγελοκρούω αγγελοκρούω#Greek

1st person plural present form of αγγελοκρούω (angelokroúo).


αγγελοκρούστηκα

head

αγγελοκρούστηκα • (angelokroústika)

el-verb-form

αγγελοκρούστηκα • (angelokroústika)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧στη‧κα

αγγελοκρούομαι αγγελοκρούομαι#Greek

αγγελοκρούω αγγελοκρούω#Greek

1st person singular simple past form of αγγελοκρούομαι (angelokroúomai) passive of αγγελοκρούω.


αγγελόκρουσα

head

αγγελόκρουσα • (angelókrousa)

el-verb-form

αγγελόκρουσα • (angelókrousa)

αγ‧γε‧λό‧κρου‧σα

αγγελοκρούω αγγελοκρούω#Greek

1st person singular simple past form of αγγελοκρούω (angelokroúo).


ανακρούομε

head

ανακρούομε • (anakroúome)

el-verb-form

ανακρούομε • (anakroúome)

ανακρούομαι (anakroúomai)

α‧να‧κρού‧ο‧με

ανακρούω ανακρούω#Greek

1st person plural present form of ανακρούω (anakroúo).


ανακρούουμε

head

ανακρούουμε • (anakroúoume)

el-verb-form

ανακρούουμε • (anakroúoume)

α‧να‧κρού‧ου‧με

ανακρούω ανακρούω#Greek


αγγελοκρούομε

head

αγγελοκρούομε • (angelokroúome)

el-verb-form

αγγελοκρούομε • (angelokroúome)

αγγελοκρούομαι (angelokroúomai)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧ο‧με

αγγελοκρούω αγγελοκρούω#Greek


ανακρούστηκα

head

ανακρούστηκα • (anakroústika)

el-verb-form

ανακρούστηκα • (anakroústika)

α‧να‧κρού‧στη‧κα

ανακρούομαι ανακρούομαι#Greek

ανακρούω ανακρούω#Greek

1st person singular simple past form of ανακρούομαι (anakroúomai) passive of ανακρούω. "I was performed" (of musical piece)


αντικρούομε

head

αντικρούομε • (antikroúome)

el-verb-form

αντικρούομε • (antikroúome)

αντικρούομαι (antikroúomai)

α‧ντι‧κρού‧ο‧με

αντικρούω αντικρούω#Greek

1st person plural present form of αντικρούω (antikroúo).


αντικρούουμε

head

αντικρούουμε • (antikroúoume)

el-verb-form

αντικρούουμε • (antikroúoume)

α‧ντι‧κρού‧ου‧με

αντικρούω αντικρούω#Greek


αντικρούστηκα

head

αντικρούστηκα • (antikroústika)

el-verb-form

αντικρούστηκα • (antikroústika)

α‧ντι‧κρού‧στη‧κα

αντικρούομαι αντικρούομαι#Greek

αντικρούω αντικρούω#Greek

1st person singular simple past form of αντικρούομαι (antikroúomai) passive of αντικρούω. "I was rebutted"


αντικρούομαι

head

αντικρούομαι • (antikroúomai)

el-verb

αντικρούστηκα

αντικρούομαι • (antikroúomai) passive (past αντικρούστηκα, active αντικρούω)

antikroúomai (romanization)
αντικρούστηκα (past)
αντικρούω (active)

αντικρούομε (antikroúome)

α‧ντι‧κρού‧ο‧μαι


αποκρούομε

head

αποκρούομε • (apokroúome)

el-verb-form

αποκρούομε • (apokroúome)

αποκρούομαι (apokroúomai)

α‧πο‧κρού‧ο‧με

αποκρούω αποκρούω#Greek

1st person plural present form of αποκρούω (apokroúo).


αποκρούουμε

head

αποκρούουμε • (apokroúoume)

el-verb-form

αποκρούουμε • (apokroúoume)

α‧πο‧κρού‧ου‧με

αποκρούω αποκρούω#Greek


ανακρούομαι

head

ανακρούομαι • (anakroúomai)

el-verb

ανακρούστηκα

ανακρούομαι • (anakroúomai) passive (past ανακρούστηκα, active ανακρούω)

anakroúomai (romanization)
ανακρούστηκα (past)
ανακρούω (active)

ανακρούομε (anakroúome)

α‧να‧κρού‧ο‧μαι

Ο εθνικός ύμνος ανακρούστηκε από την ορχήστρα.

The national anthem was played by the orchestra.

O ethnikós ýmnos anakroústike apó tin orchístra.


εκκρούουμε

head

εκκρούουμε • (ekkroúoume)

el-verb-form

εκκρούουμε • (ekkroúoume)

εκ‧κρού‧ου‧με

εκκρούω εκκρούω#Greek

1st person plural present form of εκκρούω (ekkroúo).


εξέκρουσα

head

εξέκρουσα • (exékrousa)

el-verb-form

εξέκρουσα • (exékrousa)

ε‧ξέ‧κρου‧σα

Polytonic spelling: ἐξέκρουσα

εκκρούω εκκρούω#Greek

1st person singular simple past form of εκκρούω (ekkroúo).


κρούομαι

head

κρούομαι • (kroúomai)

el-verb

κρούομαι • (kroúomai) passive (past κρούστηκα, active κρούω)

kroúomai (romanization)
κρούστηκα (past)
κρούω (active)

κρούομε (kroúome)


εκκρούσθηκα

head

εκκρούσθηκα • (ekkroústhika)

el-verb-form

εκκρούσθηκα • (ekkroústhika)

εκ‧κρού‧σθη‧κα

εκκρούομαι εκκρούομαι#Greek

εκκρούω εκκρούω#Greek

1st person singular simple past form of εκκρούομαι (ekkroúomai) passive of εκκρούω.


εκκρούομε

head

εκκρούομε • (ekkroúome)

el-verb-form

εκκρούομε • (ekkroúome)

εκκρούομαι (ekkroúomai)

εκ‧κρού‧ο‧με

εκκρούω εκκρούω#Greek


ἐκρούσθην

head

ἐκρούσθην • (ekroústhēn)

el-verb-form

ἐκρούσθην • (ekroústhēn)

Monotonic spelling: εκρούσθην

κρούομαι κρούομαι#Greek

κρούω κρούω#Greek


απόκρουσα

head

απόκρουσα • (apókrousa)

el-verb-form

απόκρουσα • (apókrousa)

α‧πό‧κρου‧σα

αποκρούω αποκρούω#Greek

(demotic) 1st person singular simple past form of αποκρούω (apokroúo). (without internal augment)


παράπαια

head

παράπαια • (parápaia)

el-verb-form

παράπαια • (parápaia)

παραπαίω παραπαίω#Greek

1st person singular imperfect form of παραπαίω (parapaío).


προσέκρουσα

head

προσέκρουσα • (prosékrousa)

el-verb-form

προσέκρουσα • (prosékrousa)

προ‧σέ‧κρου‧σα προσ‧έ‧κρου‧σα

προσκρούω προσκρούω#Greek

1st person singular simple past form of προσκρούω (proskroúo).


παρέπαιον

head

παρέπαιον • (parépaion)

el-verb-form

παρέπαιον • (parépaion)

πα‧ρέ‧παι‧ον

παραπαίω παραπαίω#Greek


παρέπαια

head

παρέπαια • (parépaia)

el-verb-form

παρέπαια • (parépaia)

παραπαίω παραπαίω#Greek


συγκρούομαι

head

συγκρούομαι • (sygkroúomai)

el-verb

συγκρούστηκα

συγκρούομαι • (sygkroúomai) deponent (past συγκρούστηκα)

sygkroúomai (romanization)
συγκρούστηκα (past)
συγκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συγκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συγκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συγκρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
συγκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συγκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συγκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συγκρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συγκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συγκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συγκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συγκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συγκρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συγκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συγκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκρούομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα συγκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
συγκρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
συγκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκρουόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
συγκρουστεί (infinitive-aorist passive)
συγκρουσθεί (infinitive-aorist passive)

συ‧γκρού‧ο‧μαι συγ‧κρού‧ο‧μαι

From Koine Greek συγκρούομαι, passive of συγκρούω (sunkroúō).

inh

Koine Greek συγκρούομαι


εκκρούομαι

head

εκκρούομαι • (ekkroúomai)

el-verb

εκκρούομαι • (ekkroúomai) passive (past εκκρούσθηκα, active εκκρούω)

ekkroúomai (romanization)
εκκρούσθηκα (past)
εκκρούω (active)

εκκρούομε (ekkroúome)

εκ‧κρού‧ο‧μαι

εκκρούω

to delete (an adjacent vowel of a different word) (linguistics)


αγγελοκρούω

head

αγγελοκρούω • (angelokroúo)

el-verb

αγγελόκρουσα

αγγελοκρούομαι

αγγελοκρούω • (angelokroúo) (past αγγελόκρουσα, passive αγγελοκρούομαι)

angelokroúo (romanization)
αγγελόκρουσα (past)
αγγελοκρούομαι (passive)
αγγελοκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγελοκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγελοκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγελοκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγελοκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγελοκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγελοκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγελοκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγελοκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγελοκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελοκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελόκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγελόκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγελόκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγελοκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγελοκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγελοκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγελοκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγελόκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγελοκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγελοκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγελοκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγελοκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγελοκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγελόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγελόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγελοκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούοντας (active participle present)
έχοντας αγγελοκρούσει (active participle past)
αγγελοκρουσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγελοκρούσει (active infinitive-aorist)
αγγελοκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧ω

From άγγελο(ς) (“angel”) + κρούω (“strike”).

Αρρώστησα βαριά, αγγελοκρούστηκα, αλλά επέζησα.

I became very ill, I was knocking on heaven's door, but I survived.

Arróstisa variá, angelokroústika, allá epézisa.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(folklore, colloquial, usually in passive voice) to be knocking on heaven's door (literally: struck by the angel of death, hearing the knock of death)

Με αγγελοκρούουν οι σεισμοί. Νομίζω ότι έρχεται η τελευταία μου ώρα.

Earthquakes scare me to death. I think my last hour is coming.

Me angelokroúoun oi seismoí. Nomízo óti érchetai i teleftaía mou óra.

(figuratively, in active voice) to frighten / scare / terrify to death


ανάπιασα

head

ανάπιασα • (anápiasa)

el-verb-form

ανάπιασα • (anápiasa)

αναπιάνω αναπιάνω#Greek

1st person singular simple past form of αναπιάνω (anapiáno).