ψιλοκομμένος

head

ψιλοκομμένος • (psilokomménos) m (feminine ψιλοκομμένη, neuter ψιλοκομμένο)

psilokomménos (romanization)
ψιλοκομμένη (feminine)
ψιλοκομμένο (neuter)
ψιλοκομμένος (masculine nominative singular)
ψιλοκομμένη (feminine nominative singular)
ψιλοκομμένο (neuter nominative singular)
ψιλοκομμένοι (masculine nominative plural)
ψιλοκομμένες (feminine nominative plural)
ψιλοκομμένα (neuter nominative plural)
ψιλοκομμένου (genitive masculine singular)
ψιλοκομμένης (feminine genitive singular)
ψιλοκομμένου (genitive neuter singular)
ψιλοκομμένων (genitive masculine plural)
ψιλοκομμένων (feminine genitive plural)
ψιλοκομμένων (genitive neuter plural)
ψιλοκομμένο (accusative masculine singular)
ψιλοκομμένη (accusative feminine singular)
ψιλοκομμένο (accusative neuter singular)
ψιλοκομμένους (accusative masculine plural)
ψιλοκομμένες (accusative feminine plural)
ψιλοκομμένα (accusative neuter plural)
ψιλοκομμένε (masculine singular vocative)
ψιλοκομμένη (feminine singular vocative)
ψιλοκομμένο (neuter singular vocative)
ψιλοκομμένοι (masculine plural vocative)
ψιλοκομμένες (feminine plural vocative)
ψιλοκομμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ψιλοκομμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ψιλοκομμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ψιλοκομμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ψιλοκομμένος •

ψιλοκομμένη •

ψιλοκομμένο •

ψιλοκομμένοι •

ψιλοκομμένες •

ψιλοκομμένα •

ψιλοκομμένου •

ψιλοκομμένης •

ψιλοκομμένου •

ψιλοκομμένων •

ψιλοκομμένων •

ψιλοκομμένων •

ψιλοκομμένο •

ψιλοκομμένη •

ψιλοκομμένο •

ψιλοκομμένους •

ψιλοκομμένες •

ψιλοκομμένα •

ψιλοκομμένε •

ψιλοκομμένη •

ψιλοκομμένο •

ψιλοκομμένοι •

ψιλοκομμένες •

ψιλοκομμένα •


αποστερούμε

head

αποστερούμε • (aposteroúme)

el-verb-form

αποστερούμε • (aposteroúme)

αποστερούμαι (aposteroúmai)

α‧πο‧στε‧ρού‧με

older form: ἀποστεροῦμεν (aposteroûmen)

αποστερώ αποστερώ#Greek

1st person plural present form of αποστερώ (aposteró).


απέγινα

head

απέγινα • (apégina)

el-verb-form

απέγινα • (apégina)

απογίνομαι απογίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of απογίνομαι (apogínomai).


απόγινα

head

απόγινα • (apógina)

el-verb-form

απόγινα • (apógina)

απογίνομαι απογίνομαι#Greek


κατέληξα

head

κατέληξα • (katélixa)

el-verb-form

κατέληξα • (katélixa)

καταλήγω καταλήγω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of καταλήγω (katalígo).


χαρίσεις

head

χαρίσεις • (charíseis)

el-verb-form

χαρίσεις • (charíseis)

χαρίζω χαρίζω#Greek

2nd person singular dependent form of χαρίζω (charízo).


παίζεις

head

παίζεις • (paízeis)

el-verb-form

παίζεις • (paízeis)

παίζω παίζω#Greek

2nd person singular present form of παίζω (paízo). "you play"

παίζω παίζω#Greek

2nd person singular subjunctive form of παίζω (paízo).


γυρνάμε

head

γυρνάμε • (gyrnáme)

el-verb-form

γυρνάμε • (gyrnáme)

γυρνάω γυρνάω#Greek

1st person plural present form of γυρνάω (gyrnáo). "we turn"

γυρνάω γυρνάω#Greek

1st person plural subjunctive form of γυρνάω (gyrnáo).


κόβεις

head

κόβεις • (kóveis)

el-verb-form

κόβεις • (kóveis)

κόβω κόβω#Greek

2nd person singular present form of κόβω (kóvo). "you cut"

κόβω κόβω#Greek

2nd person singular subjunctive form of κόβω (kóvo).


ρίχνεις

head

ρίχνεις • (ríchneis)

el-verb-form

ρίχνεις • (ríchneis)

ρίχνω ρίχνω#Greek

2nd person singular present form of ρίχνω (ríchno). "you throw, you drop"

ρίχνω ρίχνω#Greek

2nd person singular subjunctive form of ρίχνω (ríchno).


χάνεις

head

χάνεις • (cháneis)

el-verb-form

χάνεις • (cháneis)

χάνω χάνω#Greek

2nd person singular present form of χάνω (cháno). "you lose"

χάνω χάνω#Greek

2nd person singular subjunctive form of χάνω (cháno).


βαδίζουμε

head

βαδίζουμε • (vadízoume)

el-verb-form

βαδίζουμε • (vadízoume)

βαδίζω βαδίζω#Greek

1st person plural present form of βαδίζω (vadízo). "we walk"

βαδίζω βαδίζω#Greek

1st person plural subjunctive form of βαδίζω (vadízo).


αρχόντεψα

αρχοντεύω αρχοντεύω#Greek

1st person singular simple past form of αρχοντεύω (archontévo).


αρχοντοπιάνομαι

head

αρχοντοπιάνομαι • (archontopiánomai)

el-verb

αρχοντοπιάνομαι • (archontopiánomai) deponent

to put on airs, to have genteel pretensions


αρχοντεύω

head

αρχοντεύω • (archontévo)

el-verb

αρχοντεύω • (archontévo) (past αρχόντεψα)

archontévo (romanization)
αρχόντεψα (past)


αρωματίστηκα

head

αρωματίστηκα • (aromatístika)

el-verb-form

αρωματίστηκα • (aromatístika)

αρωματίζομαι αρωματίζομαι#Greek

αρωματίζω αρωματίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρωματίζομαι (aromatízomai) passive of αρωματίζω.


αρωματίζομαι

head

αρωματίζομαι • (aromatízomai)

el-verb

αρωματίστηκα

αρωματισμένος

αρωματίζομαι • (aromatízomai) passive (past αρωματίστηκα, ppp αρωματισμένος, active αρωματίζω)

aromatízomai (romanization)
αρωματίστηκα (past)
αρωματισμένος (participle passive perfect)
αρωματίζω (active)

αρωματίζω αρωματίζω#Greek

passive of αρωματίζω (aromatízo) to wear perfume.


αρωματίζω

head

αρωματίζω • (aromatízo)

el-verb

αρωματίζομαι

αρωματίστηκα

αρωματισμένος

αρωματίζω • (aromatízo) (past αρωμάτισα, passive αρωματίζομαι, p‑past αρωματίστηκα, ppp αρωματισμένος)

aromatízo (romanization)
αρωμάτισα (past)
αρωματίζομαι (passive)
αρωματίστηκα (passive past)
αρωματισμένος (participle passive perfect)


αρωμάτισα

head

αρωμάτισα • (aromátisa)

el-verb-form

αρωμάτισα • (aromátisa)

αρωματίζω αρωματίζω#Greek

1st person singular simple past form of αρωματίζω (aromatízo).


αρμόζει

head

αρμόζει • (armózei)

el-verb-form

αρμόζει • (armózei)

αρμόζω αρμόζω#Greek

(formal) 3rd person singular present form of αρμόζω (armózo).


αρματωμένος

head

αρματωμένος • (armatoménos) m (feminine αρματωμένη, neuter αρματωμένο)

armatoménos (romanization)
αρματωμένη (feminine)
αρματωμένο (neuter)
αρματωμένος (masculine nominative singular)
αρματωμένη (feminine nominative singular)
αρματωμένο (neuter nominative singular)
αρματωμένοι (masculine nominative plural)
αρματωμένες (feminine nominative plural)
αρματωμένα (neuter nominative plural)
αρματωμένου (genitive masculine singular)
αρματωμένης (feminine genitive singular)
αρματωμένου (genitive neuter singular)
αρματωμένων (genitive masculine plural)
αρματωμένων (feminine genitive plural)
αρματωμένων (genitive neuter plural)
αρματωμένο (accusative masculine singular)
αρματωμένη (accusative feminine singular)
αρματωμένο (accusative neuter singular)
αρματωμένους (accusative masculine plural)
αρματωμένες (accusative feminine plural)
αρματωμένα (accusative neuter plural)
αρματωμένε (masculine singular vocative)
αρματωμένη (feminine singular vocative)
αρματωμένο (neuter singular vocative)
αρματωμένοι (masculine plural vocative)
αρματωμένες (feminine plural vocative)
αρματωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρματωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρματωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αρματωμένος •

αρματωμένη •

αρματωμένο •

αρματωμένοι •

αρματωμένες •

αρματωμένα •

αρματωμένου •

αρματωμένης •

αρματωμένου •

αρματωμένων •

αρματωμένων •

αρματωμένων •

αρματωμένο •

αρματωμένη •

αρματωμένο •

αρματωμένους •

αρματωμένες •

αρματωμένα •

αρματωμένε •

αρματωμένη •

αρματωμένο •

αρματωμένοι •

αρματωμένες •

αρματωμένα •

Perfect participle of αρματώνομαι (armatónomai), passive voice of αρματώνω (armatóno)


αρπάχνω

head

αρπάχνω • (arpáchno)

el-verb

αρπάχνω • (arpáchno)

αρπάζω αρπάζω#Greek


αροτριώνω

head

αροτριώνω • (arotrióno)

el-verb

αροτριωμένος

αροτριώνω • (arotrióno) (past αροτρίωσα, passive αροτριούμαι, p‑past αροτριώθηκα, ppp αροτριωμένος)

arotrióno (romanization)
αροτρίωσα (past)
αροτριούμαι (passive)
αροτριώθηκα (passive past)
αροτριωμένος (participle passive perfect)

αροτριώ αροτριώ#Greek


αρρωστώ

head

αρρωστώ • (arrostó)

el-verb

αρρωστημένος

αρρωστώ • (arrostó)

αρρωσταίνω αρρωσταίνω#Greek

Alternative form of αρρωσταίνω (arrostaíno)


αρτίωσα

head

αρτίωσα • (artíosa)

el-verb-form

αρτίωσα • (artíosa)

αρτιώνω αρτιώνω#Greek

1st person singular simple past form of αρτιώνω (artióno).


αρτιώθηκα

head

αρτιώθηκα • (artióthika)

el-verb-form

αρτιώθηκα • (artióthika)

αρτιώνομαι αρτιώνομαι#Greek

αρτιώνω αρτιώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αρτιώνομαι (artiónomai) passive of αρτιώνω.


αρτιώνομαι

head

αρτιώνομαι • (artiónomai)

el-verb

αρτιώνομαι • (artiónomai) passive (past αρτιώθηκα, active αρτιώνω)

artiónomai (romanization)
αρτιώθηκα (past)
αρτιώνω (active)

αρτιώνω αρτιώνω#Greek


αρτιώνω

head

αρτιώνω • (artióno)

el-verb

αρτιώνω • (artióno) (past αρτίωσα, passive αρτιώνομαι, p‑past αρτιώθηκα)

artióno (romanization)
αρτίωσα (past)
αρτιώνομαι (passive)
αρτιώθηκα (passive past)


ήτο

From Byzantine Greek ἦτο (êto), from Ancient Greek ἦν (ên, “he/she/it was”).

Dated form of ήταν (ítan).

είμαι είμαι#Greek

(Katharevousa) 3rd person singular imperfect form of είμαι (eímai).: "he/she/it was"


προτεραιοποιώ

head

προτεραιοποιώ • (proteraiopoió)

el-verb

προτεραιοποιώ • (proteraiopoió)


ρύθμισα

head

ρύθμισα • (rýthmisa)

el-verb-form

ρύθμισα • (rýthmisa)

ρυθμίζω ρυθμίζω#Greek

1st person singular simple past form of ρυθμίζω (rythmízo).


ρυθμίστηκα

head

ρυθμίστηκα • (rythmístika)

el-verb-form

ρυθμίστηκα • (rythmístika)

ρυθμίζομαι ρυθμίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ρυθμίζομαι (rythmízomai).


ρυθμίζομαι

head

ρυθμίζομαι • (rythmízomai)

el-verb

ρυθμίζομαι • (rythmízomai) passive (past ρυθμίστηκα, active ρυθμίζω)

rythmízomai (romanization)
ρυθμίστηκα (past)
ρυθμίζω (active)

to be adjusted, be sorted, be fixed, be sorted out


ρυθμίζω

head

ρυθμίζω • (rythmízo)

el-verb

ρυθμίζω • (rythmízo) active (past ρύθμισα, passive ρυθμίζομαι)

rythmízo (romanization)
ρύθμισα (past)
ρυθμίζομαι (passive)
ρυθμίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ρυθμίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ρυθμίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ρυθμιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ρυθμίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ρυθμίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ρυθμίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ρυθμιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ρυθμίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ρυθμίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ρυθμίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ρυθμιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ρυθμίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ρυθμίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ρυθμιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ρυθμιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ρυθμίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ρυθμίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ρυθμίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ρυθμιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ρυθμιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ρυθμίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ρυθμίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ρυθμίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ρυθμίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ρυθμίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ρυθμιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ρυθμιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ρύθμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ρύθμισα (active first-person indicative past perfective singular)
ρυθμιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ρυθμιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ρυθμίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ρύθμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ρύθμισες (active indicative past perfective second-person singular)
ρυθμιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ρυθμιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ρυθμίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ρύθμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ρύθμισε (active indicative past perfective singular third-person)
ρυθμιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ρυθμιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ρυθμίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ρυθμίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ρυθμίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ρυθμιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ρυθμιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ρυθμίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ρυθμίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ρυθμιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ρυθμιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ρύθμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρυθμίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρυθμίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρύθμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ρυθμίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ρυθμίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ρυθμίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρυθμιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ρυθμίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ρυθμιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ρυθμιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ρυθμίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ρυθμίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ρυθμίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ρυθμιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ρύθμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ρύθμισε (active imperative perfective second-person singular)
ρυθμίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ρυθμίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ρυθμίστε (active imperative perfective plural second-person)
ρυθμίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ρυθμιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ρυθμίζοντας (active participle present)
έχοντας ρυθμίσει (active participle past)
ρυθμισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ρυθμίσει (active infinitive-aorist)
ρυθμιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ῥυθμίζω (rhuthmízō, “to bring into rhythm, to sort, to adjust”), from Ancient Greek ῥυθμός (rhuthmós, “rhythm, order, condition”).

der

Πρέπει να ρυθμίσω το ρολόι μου.

Ρύθμισα τον θερμοστάτη στους 18 βαθμούς.

Rýthmisa ton thermostáti stous 18 vathmoús.

Αυτό το κάθισμα ρυθμίζεται.

(transitive, intransitive) to adjust, set, modify, tune, regulate (to change something, usually so as to correct it)

ρυθμίζω τη ζωή μου

Θέλω να τον συναντήσω - μπορείς να το ρυθμίσεις;

I want to meet him - can you sort it out/arrange it?

Thélo na ton synantíso - boreís na to rythmíseis;

Μη στεναχωριέσαι, όλα θα ρυθμιστούν.

Don't worry, everything will work out (right).

(transitive, intransitive, figuratively) to organise, arrange, settle, sort out, fix (to correct something)


τακτοποιήθηκα

head

τακτοποιήθηκα • (taktopoiíthika)

el-verb-form

τακτοποιήθηκα • (taktopoiíthika)

τακτοποιούμαι τακτοποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of τακτοποιούμαι (taktopoioúmai).


τακτοποίησα

head

τακτοποίησα • (taktopoíisa)

el-verb-form

τακτοποίησα • (taktopoíisa)

τακτοποιώ τακτοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of τακτοποιώ (taktopoió).


τακτοποιούμαι

head

τακτοποιούμαι • (taktopoioúmai)

el-verb

τακτοποιήθηκα

τακτοποιούμαι • (taktopoioúmai) passive (past τακτοποιήθηκα, active τακτοποιώ)

taktopoioúmai (romanization)
τακτοποιήθηκα (past)
τακτοποιώ (active)


ταχτοποιώ

head

ταχτοποιώ • (tachtopoió)

el-verb

ταχτοποιούμαι

ταχτοποιώ • (tachtopoió) active (past ταχτοποίησα, passive ταχτοποιούμαι)

tachtopoió (romanization)
ταχτοποίησα (past)
ταχτοποιούμαι (passive)
ταχτοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ταχτοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ταχτοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ταχτοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ταχτοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ταχτοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ταχτοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ταχτοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ταχτοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ταχτοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ταχτοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ταχτοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ταχτοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ταχτοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ταχτοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ταχτοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ταχτοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ταχτοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ταχτοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ταχτοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ταχτοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ταχτοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ταχτοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ταχτοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ταχτοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ταχτοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ταχτοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ταχτοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ταχτοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ταχτοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ταχτοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
ταχτοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ταχτοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ταχτοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ταχτοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ταχτοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ταχτοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ταχτοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
ταχτοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ταχτοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ταχτοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ταχτοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ταχτοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ταχτοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ταχτοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
ταχτοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ταχτοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ταχτοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ταχτοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ταχτοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ταχτοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ταχτοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ταχτοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ταχτοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ταχτοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ταχτοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ταχτοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ταχτοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ταχτοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ταχτοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ταχτοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ταχτοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ταχτοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ταχτοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ταχτοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ταχτοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ταχτοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ταχτοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ταχτοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ταχτοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ταχτοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταχτοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταχτοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ταχτοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ταχτοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ταχτοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ταχτοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ταχτοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
ταχτοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ταχτοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ταχτοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
ταχτοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ταχτοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ταχτοποιώντας (active participle present)
ταχτοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ταχτοποιήσει (active participle past)
ταχτοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ταχτοποιήσει (active infinitive-aorist)
ταχτοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

τα‧χτο‧ποι‧ώ

From τακτ(ός) (takt(ós), “arranged, fixed, set”) + -ο- + -ποιώ (-poió, “to make”). First part from the ancient τάξη (táxē, “order”)/τάσσω (tássō, “to arrange, to put in order”) and suffix from the ancient ποιέω (poiéō) / ποιῶ. First attested in 1855, a calque of French mettre en ordre.

af

τακτοποιώ τακτοποιώ#Greek

Alternative form of τακτοποιώ (taktopoió)


τακτοποιώ

head

τακτοποιώ • (taktopoió)

el-verb

τακτοποιούμαι

τακτοποιώ • (taktopoió) active (past τακτοποίησα, passive τακτοποιούμαι)

taktopoió (romanization)
τακτοποίησα (past)
τακτοποιούμαι (passive)
τακτοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
τακτοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τακτοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τακτοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τακτοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
τακτοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τακτοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τακτοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τακτοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
τακτοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τακτοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τακτοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τακτοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
τακτοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τακτοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τακτοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τακτοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τακτοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
τακτοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τακτοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τακτοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
τακτοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τακτοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
τακτοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τακτοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τακτοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τακτοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τακτοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τακτοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τακτοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τακτοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
τακτοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τακτοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τακτοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τακτοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τακτοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τακτοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τακτοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
τακτοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
τακτοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
τακτοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τακτοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τακτοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τακτοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τακτοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
τακτοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τακτοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τακτοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τακτοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τακτοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τακτοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τακτοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τακτοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τακτοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τακτοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τακτοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τακτοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[τακτοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
τακτοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τακτοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τακτοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τακτοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τακτοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
τακτοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τακτοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τακτοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τακτοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τακτοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τακτοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τακτοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τακτοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τακτοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τακτοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τακτοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τακτοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τακτοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τακτοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τακτοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
τακτοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
τακτοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
τακτοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
τακτοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τακτοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τακτοποιώντας (active participle present)
τακτοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας τακτοποιήσει (active participle past)
τακτοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τακτοποιήσει (active infinitive-aorist)
τακτοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

τα‧κτο‧ποι‧ώ

τακτοποιώ τη ζωή μου

Θέλω να τον συναντήσω - μπορείς να το τακτοποιήσεις;

Thélo na ton synantíso - boreís na to taktopoiíseis;

(transitive, intransitive) to organise, arrange, settle, sort out, fix (to put into an orderly sequence or arrangement or to plan)

Μη φοβάσαι, θα τον τακτοποιήσω εγώ.

(transitive, intransitive, figurative) to sort out, fix (to punish someone)


διαχωρίζω την ήρα από το στάρι

head

διαχωρίζω την ήρα από το στάρι • (diachorízo tin íra apó to stári)

diachorízo tin íra apó to stári (romanization)

separate the wheat from the chaff
separate the wheat from the chaff

(figuratively) to separate the wheat from the chaff

en-διαχωρίζω_την_ήρα_από_το_στάρι-el-verb-i2w7Q2Ao


κατευθύνω

κατευθύνω • (katefthýno)

el-verb

κατευθύνομαι

κατευθύνθηκα

κατευθύνω • (katefthýno) (past κατεύθυνα/κατηύθυνα, passive κατευθύνομαι, p‑past κατευθύνθηκα)

katefthýno (romanization)
κατεύθυνα (past)
κατηύθυνα (past)
κατευθύνομαι (passive)
κατευθύνθηκα (passive past)

κα‧τε‧υθύ‧νω

From Ancient Greek κατευθύνω (kateuthúnō), from κατ- (kat-) + εὐθύνω (euthúnō), the latter component from εὐθύς (euthús).

(figuratively) to influence someone by determining their actions; to guide


στεγνώνω

head

στεγνώνω • (stegnóno)

el-verb

στεγνώνω • (stegnóno) (past στέγνωσα)

From Koine Greek στεγνῶ (stegnô), στεγνώνω (stegnṓnō); by surface analysis, στεγνός (stegnós) + -ώνω (-óno).


μορφώνω

head

μορφώνω • (morfóno)

el-verb

μορφώνω • (morfóno) (past μόρφωσα)


ασημοκαπνισμένος

head

ασημοκαπνισμένη

ασημοκαπνισμένο

ασημοκαπνισμένος • (asimokapnisménos) m (feminine ασημοκαπνισμένη, neuter ασημοκαπνισμένο)

el-part

ασημοκαπνισμέν

asimokapnisménos (romanization)
ασημοκαπνισμένη (feminine)
ασημοκαπνισμένο (neuter)
ασημοκαπνισμένος (masculine nominative singular)
ασημοκαπνισμένη (feminine nominative singular)
ασημοκαπνισμένο (neuter nominative singular)
ασημοκαπνισμένοι (masculine nominative plural)
ασημοκαπνισμένες (feminine nominative plural)
ασημοκαπνισμένα (neuter nominative plural)
ασημοκαπνισμένου (genitive masculine singular)
ασημοκαπνισμένης (feminine genitive singular)
ασημοκαπνισμένου (genitive neuter singular)
ασημοκαπνισμένων (genitive masculine plural)
ασημοκαπνισμένων (feminine genitive plural)
ασημοκαπνισμένων (genitive neuter plural)
ασημοκαπνισμένο (accusative masculine singular)
ασημοκαπνισμένη (accusative feminine singular)
ασημοκαπνισμένο (accusative neuter singular)
ασημοκαπνισμένους (accusative masculine plural)
ασημοκαπνισμένες (accusative feminine plural)
ασημοκαπνισμένα (accusative neuter plural)
ασημοκαπνισμένε (masculine singular vocative)
ασημοκαπνισμένη (feminine singular vocative)
ασημοκαπνισμένο (neuter singular vocative)
ασημοκαπνισμένοι (masculine plural vocative)
ασημοκαπνισμένες (feminine plural vocative)
ασημοκαπνισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ασημοκαπνισμέν

el-decl-adj-a

ασημοκαπνισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of ασημοκαπνισμένος

ασημοκαπνισμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ασημοκαπνισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ασημοκαπνισμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

ασημοκαπνισμέν

el-decl-adj-table

ασημοκαπνισμένος •

ασημοκαπνισμένη •

ασημοκαπνισμένο •

ασημοκαπνισμένοι •

ασημοκαπνισμένες •

ασημοκαπνισμένα •

ασημοκαπνισμένου •

ασημοκαπνισμένης •

ασημοκαπνισμένου •

ασημοκαπνισμένων •

ασημοκαπνισμένων •

ασημοκαπνισμένων •

ασημοκαπνισμένο •

ασημοκαπνισμένη •

ασημοκαπνισμένο •

ασημοκαπνισμένους •

ασημοκαπνισμένες •

ασημοκαπνισμένα •

ασημοκαπνισμένε •

ασημοκαπνισμένη •

ασημοκαπνισμένο •

ασημοκαπνισμένοι •

ασημοκαπνισμένες •

ασημοκαπνισμένα •


ασθένησα

head

ασθένησα • (asthénisa)

el-verb-form

ασθένησα • (asthénisa)

ασθενώ ασθενώ#Greek

1st person singular simple past form of ασθενώ (asthenó).


ασθενώ

head

ασθενώ • (asthenó)

el-verb

ασθενώ • (asthenó) (past ασθένησα, passive —)


ασημώνω

head

ασημώνω • (asimóno)

el-verb

ασημώνω • (asimóno) (past ασήμωσα, passive ασημώνομαι, p‑past ασημώθηκα)

asimóno (romanization)
ασήμωσα (past)
ασημώνομαι (passive)
ασημώθηκα (passive past)

→ Aromanian: asimusescu


πλιατσικολογώ

head

πλιατσικολογώ • (pliatsikologó)

el-verb

πλιατσικολογώ • (pliatsikologó)

pliatsikologó (romanization)
πλιατσικολογώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πλιατσικολογήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλιατσικολογούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πλιατσικολογηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πλιατσικολογείς (active imperfective indicative present second-person singular)
πλιατσικολογήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλιατσικολογείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πλιατσικολογηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πλιατσικολογεί (active imperfective indicative present singular third-person)
πλιατσικολογήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλιατσικολογείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πλιατσικολογηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πλιατσικολογούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πλιατσικολογήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλιατσικολογούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πλιατσικολογηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πλιατσικολογείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλιατσικολογήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλιατσικολογείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πλιατσικολογηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πλιατσικολογούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλιατσικολογούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλιατσικολογήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλιατσικολογήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλιατσικολογούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πλιατσικολογηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πλιατσικολογηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πλιατσικολογούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλιατσικολόγησα (active first-person indicative past perfective singular)
πλιατσικολογούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
πλιατσικολογούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
πλιατσικολογήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πλιατσικολογούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλιατσικολόγησες (active indicative past perfective second-person singular)
πλιατσικολογούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
πλιατσικολογούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
πλιατσικολογήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πλιατσικολογούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλιατσικολόγησε (active indicative past perfective singular third-person)
πλιατσικολογούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πλιατσικολογείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πλιατσικολογήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πλιατσικολογούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλιατσικολογήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλιατσικολογούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πλιατσικολογηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πλιατσικολογούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλιατσικολογήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[πλιατσικολογούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
πλιατσικολογηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πλιατσικολογούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλιατσικολογούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλιατσικολόγησαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλιατσικολογήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλιατσικολογήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
πλιατσικολογούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πλιατσικολογούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πλιατσικολογήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πλιατσικολογηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πλιατσικολογηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πλιατσικολογώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλιατσικολογήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πλιατσικολογούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πλιατσικολογηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πλιατσικολόγησε (active imperative perfective second-person singular)
πλιατσικολογήσου (imperative passive perfective second-person singular)
πλιατσικολογείτε (active imperative imperfective plural second-person)
πλιατσικολογήστε (active imperative perfective plural second-person)
πλιατσικολογείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πλιατσικολογηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πλιατσικολογώντας (active participle present)
πλιατσικολογούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας πλιατσικολογήσει (active participle past)
πλιατσικολογημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πλιατσικολογήσει (active infinitive-aorist)
πλιατσικολογηθεί (infinitive-aorist passive)

From πλιάτσικο (pliátsiko) + -λογώ (-logó).


ασβέστωσα

head

ασβέστωσα • (asvéstosa)

el-verb-form

ασβέστωσα • (asvéstosa)

ασβεστώνω ασβεστώνω#Greek

1st person singular simple past form of ασβεστώνω (asvestóno).


ασβεστώθηκα

head

ασβεστώθηκα • (asvestóthika)

el-verb-form

ασβεστώθηκα • (asvestóthika)

ασβεστώνομαι ασβεστώνομαι#Greek

ασβεστώνω ασβεστώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of ασβεστώνομαι (asvestónomai) passive of ασβεστώνω.


ασβεστώνω

head

ασβεστώνω • (asvestóno)

el-verb

ασβεστώνομαι

ασβεστωμένος

ασβεστώνω • (asvestóno) (past ασβέστωσα, passive ασβεστώνομαι, p‑past ασβεστώθηκα, ppp ασβεστωμένος)

asvestóno (romanization)
ασβέστωσα (past)
ασβεστώνομαι (passive)
ασβεστώθηκα (passive past)
ασβεστωμένος (participle passive perfect)


ασβεστώνομαι

head

ασβεστώνομαι • (asvestónomai)

el-verb

ασβεστωμένος

ασβεστώνομαι • (asvestónomai) passive (past ασβεστώθηκα, ppp ασβεστωμένος, active ασβεστώνω)

asvestónomai (romanization)
ασβεστώθηκα (past)
ασβεστωμένος (participle passive perfect)
ασβεστώνω (active)

ασβεστώνω ασβεστώνω#Greek


ασκήμυνα

head

ασκήμυνα • (askímyna)

el-verb-form

ασκήμυνα • (askímyna)

ασκημαίνω ασκημαίνω#Greek

1st person singular simple past form of ασκημαίνω (askimaíno).


ασχήμυνα

head

ασχήμυνα • (aschímyna)

el-verb-form

ασχήμυνα • (aschímyna)

ασχημαίνω ασχημαίνω#Greek

1st person singular simple past form of ασχημαίνω (aschimaíno).


ασκημαίνω

head

ασκημαίνω • (askimaíno)

el-verb

ασκημαίνω • (askimaíno) (past ασκήμυνα, passive —)

askimaíno (romanization)
ασκήμυνα (past)

ασχημαίνω ασχημαίνω#Greek

Alternative form of ασχημαίνω (aschimaíno)


ασχημαίνω

head

ασχημαίνω • (aschimaíno)

el-verb

ασχημαίνω • (aschimaíno) (past ασχήμυνα, passive —)

aschimaíno (romanization)
ασχήμυνα (past)


ασκήτεψα

head

ασκήτεψα • (askítepsa)

el-verb-form

ασκήτεψα • (askítepsa)

ασκητεύω ασκητεύω#Greek

1st person singular simple past form of ασκητεύω (askitévo).


ασκητεύω

head

ασκητεύω • (askitévo)

el-verb

ασκητεύω • (askitévo) (past ασκήτεψα)


σκοτείνιασα

head

σκοτείνιασα • (skoteíniasa)

el-verb-form

σκοτείνιασα • (skoteíniasa)

σκοτεινιάζω σκοτεινιάζω#Greek

1st person singular simple past form of σκοτεινιάζω (skoteiniázo).


σούρωσα

head

σούρωσα • (soúrosa)

el-verb-form

σούρωσα • (soúrosa)

σουρώνω σουρώνω#Greek

1st person singular simple past form of σουρώνω (souróno).


σουρώθηκα

head

σουρώθηκα • (souróthika)

el-verb-form

σουρώθηκα • (souróthika)

σουρώνομαι σουρώνομαι#Greek

σουρώνω σουρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of σουρώνομαι (sourónomai) passive of σουρώνω.


σουρώνομαι

head

σουρώνομαι • (sourónomai)

el-verb

σουρώνομαι • (sourónomai) passive (past σουρώθηκα, ppp σουρωμένος, active σουρώνω)

sourónomai (romanization)
σουρώθηκα (past)
σουρωμένος (participle passive perfect)
σουρώνω (active)

σουρώνω σουρώνω#Greek


ασπρολογώ

head

ασπρολογώ • (asprologó)

el-verb

ασπρολογώ • (asprologó)


ασελγαίνω

head

ασελγαίνω • (aselgaíno)

el-verb

ασελγαίνω • (aselgaíno)


λείψω

head

λείψω • (leípso)

el-verb-form

λείψω • (leípso)

λείπω λείπω#Greek

1st person singular dependent form of λείπω (leípo).


λείψεις

head

λείψεις • (leípseis)

el-verb-form

λείψεις • (leípseis)

λείπω λείπω#Greek

2nd person singular dependent form of λείπω (leípo).


λείψει

head

λείψει • (leípsei)

el-verb-form

λείψει • (leípsei)

λείπω λείπω#Greek

3rd person singular dependent form of λείπω (leípo).

λείπω λείπω#Greek


λείπετε

head

λείπετε • (leípete)

el-verb-form

λείπετε • (leípete)

λείπω λείπω#Greek

2nd person plural present indicative form of λείπω (leípo).

λείπω λείπω#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of λείπω (leípo).


λείπεις

head

λείπεις • (leípeis)

el-verb-form

λείπεις • (leípeis)

λείπω λείπω#Greek

2nd person singular present indicative form of λείπω (leípo).


αστάρωσα

head

αστάρωσα • (astárosa)

el-verb-form

αστάρωσα • (astárosa)

ασταρώνω ασταρώνω#Greek

1st person singular simple past form of ασταρώνω (astaróno).


αστεΐζομαι

head

αστεΐζομαι • (asteḯzomai)

el-verb

αστεϊζόμενος

αστεΐζομαι • (asteḯzomai)

αστειεύομαι αστειεύομαι#Greek

Alternative form of αστειεύομαι (asteiévomai)


ασταρώνω

head

ασταρώνω • (astaróno)

el-verb

ασταρώνω • (astaróno) (past αστάρωσα, passive ασταρώνομαι)

astaróno (romanization)
αστάρωσα (past)
ασταρώνομαι (passive)


στηλίτευσα

head

στηλίτευσα • (stilítefsa)

el-verb-form

στηλίτευσα • (stilítefsa)

στηλιτεύω στηλιτεύω#Greek

1st person singular simple past form of στηλιτεύω (stilitévo).


στηλιτεύθηκα

head

στηλιτεύθηκα • (stilitéfthika)

el-verb-form

στηλιτεύθηκα • (stilitéfthika)

στηλιτεύομαι στηλιτεύομαι#Greek

στηλιτεύω στηλιτεύω#Greek

1st person singular simple past passive form of στηλιτεύομαι (stilitévomai) passive of στηλιτεύω.


στηλιτεύομαι

head

στηλιτεύομαι • (stilitévomai)

el-verb

στηλιτεύθηκα

στηλιτεύομαι • (stilitévomai) passive (past στηλιτεύθηκα, active στηλιτεύω)

stilitévomai (romanization)
στηλιτεύθηκα (past)
στηλιτεύω (active)

στηλιτεύω στηλιτεύω#Greek

1st person singular present passive form of στηλιτεύω (stilitévo).


στηλιτεύω

head

στηλιτεύω • (stilitévo)

el-verb

στηλιτεύομαι

στηλιτεύθηκα

στηλιτεύω • (stilitévo) (past στηλίτευσα, passive στηλιτεύομαι, p‑past στηλιτεύθηκα)

stilitévo (romanization)
στηλίτευσα (past)
στηλιτεύομαι (passive)
στηλιτεύθηκα (passive past)

(transitive) to stigmatise (UK), stigmatize (US), to pillory, to denounce


αστικοποίησα

head

αστικοποίησα • (astikopoíisa)

el-verb-form

αστικοποίησα • (astikopoíisa)

αστικοποιώ αστικοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of αστικοποιώ (astikopoió).


αστικοποιούμαι

head

αστικοποιούμαι • (astikopoioúmai)

el-verb

αστικοποιήθηκα

αστικοποιημένος

αστικοποιούμαι • (astikopoioúmai) passive (past αστικοποιήθηκα, ppp αστικοποιημένος, active αστικοποιώ)

astikopoioúmai (romanization)
αστικοποιήθηκα (past)
αστικοποιημένος (participle passive perfect)
αστικοποιώ (active)

αστικοποιώ αστικοποιώ#Greek

1st person singular present passive form of αστικοποιώ (astikopoió).


αστικοποιώ

head

αστικοποιώ • (astikopoió)

el-verb

αστικοποίησα

αστικοποιούμαι

αστικοποιήθηκα

αστικοποιημένος

αστικοποιώ • (astikopoió) (past αστικοποίησα, passive αστικοποιούμαι, p‑past αστικοποιήθηκα, ppp αστικοποιημένος)

astikopoió (romanization)
αστικοποίησα (past)
αστικοποιούμαι (passive)
αστικοποιήθηκα (passive past)
αστικοποιημένος (participle passive perfect)

to urbanise (UK), urbanize (US), to bourgeoisify


αστικοποιήθηκα

head

αστικοποιήθηκα • (astikopoiíthika)

el-verb-form

αστικοποιήθηκα • (astikopoiíthika)

αστικοποιούμαι αστικοποιούμαι#Greek

αστικοποιώ αστικοποιώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αστικοποιούμαι (astikopoioúmai) passive of αστικοποιώ.


σώσω

head

σώσω • (sóso)

el-verb-form

σώσω • (sóso)

σώζω σώζω#Greek

1st person singular dependent active form of σώζω (sózo).


σώσεις

head

σώσεις • (sóseis)

el-verb-form

σώσεις • (sóseis)

σώζω σώζω#Greek

2nd person singular dependent active form of σώζω (sózo).


σώσει

head

σώσει • (sósei)

el-verb-form

σώσει • (sósei)

σώζω σώζω#Greek

3rd person singular dependent active form of σώζω (sózo).

σώζω σώζω#Greek


αστόχεψα

αστοχώ αστοχώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αστοχώ (astochó).


αστόχησα

head

αστόχησα • (astóchisa)

el-verb-form

αστόχησα • (astóchisa)

αστοχώ αστοχώ#Greek

1st person singular simple past form of αστοχώ (astochó).


αστοχεύω

head

αστοχεύω • (astochévo)

el-verb

αστοχεύω • (astochévo)

αστοχώ αστοχώ#Greek


αστοχώ

head

αστοχώ • (astochó)

el-verb

αστοχισμένος

αστοχώ • (astochó) (past αστόχησα, p‑past αστόχεψα, ppp αστοχημένος / αστοχισμένος)

astochó (romanization)
αστόχησα (past)
αστόχεψα (passive past)
αστοχημένος (participle passive perfect)
αστοχισμένος (participle passive perfect)

From Koine Greek ἀστοχέω (astokhéō), ἀστοχῶ (astokhô)


αστραποβολάω

head

αστραποβολάω • (astrapovoláo)

el-verb

αστραποβόλησα

αστραποβολάω • (astrapovoláo) (past αστραποβόλησα)

astrapovoláo (romanization)
αστραποβόλησα (past)

αστραποβολώ αστραποβολώ#Greek

Alternative form of αστραποβολώ (astrapovoló)


αστραποβολώ

head

αστραποβολώ • (astrapovoló)

el-verb

αστραποβόλησα

αστραποβολώ • (astrapovoló) (past αστραποβόλησα)

astrapovoló (romanization)
αστραποβόλησα (past)


αστραποβόλησα

head

αστραποβόλησα • (astrapovólisa)

el-verb-form

αστραποβόλησα • (astrapovólisa)

αστραποβολώ αστραποβολώ#Greek

1st person singular simple past form of αστραποβολώ (astrapovoló).


το σκάω

head

το σκάω • (to skáo)

el-verb

το σκάω • (to skáo) (imperfect το 'σκαγα/το έσκαγα, past το 'σκασα/το έσκασα)

to skáo (romanization)
το 'σκαγα (imperfect)
το έσκαγα (imperfect)
το 'σκασα (past)
το έσκασα (past)

Tο 'σκασαν από τη φυλακή.


αστυνόμευσα

head

αστυνόμευσα • (astynómefsa)

el-verb-form

αστυνόμευσα • (astynómefsa)

αστυνομεύω αστυνομεύω#Greek

1st person singular simple past form of αστυνομεύω (astynomévo).


αστυνομεύω

head

αστυνομεύω • (astynomévo)

el-verb

αστυνομεύομαι

αστυνομεύτηκα

αστυνομευμένος

αστυνομεύω • (astynomévo) (past αστυνόμευσα, passive αστυνομεύομαι, p‑past αστυνομεύτηκα, ppp αστυνομευμένος)

astynomévo (romanization)
αστυνόμευσα (past)
αστυνομεύομαι (passive)
αστυνομεύτηκα (passive past)
αστυνομευμένος (participle passive perfect)


συγκρατώ

head

συγκρατώ • (sygkrató)

el-verb

συγκρατούμαι

συγκρατιέμαι

συγκρατήθηκα

συγκρατημένος

συγκρατώ • (sygkrató) (past συγκράτησα, passive συγκρατούμαι/συγκρατιέμαι, p‑past συγκρατήθηκα, ppp συγκρατημένος)

sygkrató (romanization)
συγκράτησα (past)
συγκρατούμαι (passive)
συγκρατιέμαι (passive)
συγκρατήθηκα (passive past)
συγκρατημένος (participle passive perfect)


συνδικαλίζομαι

head

συνδικαλίζομαι • (syndikalízomai)

el-verb

συνδικαλίστηκα

συνδικαλισμένος

συνδικαλίζομαι • (syndikalízomai) passive (past συνδικαλίστηκα, ppp συνδικαλισμένος, active συνδικαλίζω)

syndikalízomai (romanization)
συνδικαλίστηκα (past)
συνδικαλισμένος (participle passive perfect)
συνδικαλίζω (active)
form (common)

(politics, trade unionism) to form or to join a trade union


φέρεις

head

φέρεις • (féreis)

el-verb-form

φέρεις • (féreis)

φέρνω φέρνω#Greek

2nd person singular dependent active form of φέρνω (férno).


φέρεις

head

φέρεις • (féreis)

el-verb-form

φέρεις • (féreis)

φέρω φέρω#Greek

2nd person singular present active form of φέρω (féro).

φέρω φέρω#Greek

2nd person singular dependent active form of φέρω (féro).


χαμογελώ

head

χαμογελώ • (chamogeló)

el-verb

χαμογελώ • (chamogeló)

Inherited from Byzantine Greek χαμογελῶ and see more at χαμογελάω (chamogeláo).

χαμογελάω χαμογελάω#Greek


χαμογελάω

head

χαμογελάω • (chamogeláo)

el-verb

χαμογελάω • (chamogeláo) / χαμογελώ (past χαμογέλασα, passive —)

chamogeláo (romanization)
χαμογέλασα (past)
χαμογελάω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαμογελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
χαμογελάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαμογελάς (active imperfective indicative present second-person singular)
χαμογελάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαμογελάει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαμογελά (active imperfective indicative present singular third-person)
χαμογελάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαμογελάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαμογελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χαμογελάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαμογελάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαμογελάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαμογελάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαμογελάν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαμογελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαμογελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαμογελάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαμογελάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαμογελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χαμογέλαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χαμογέλασα (active first-person indicative past perfective singular)
χαμογελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χαμογέλαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χαμογέλασες (active indicative past perfective second-person singular)
χαμογελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χαμογέλαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χαμογέλασε (active indicative past perfective singular third-person)
χαμογελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαμογελάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαμογελάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαμογελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαμογελάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαμογελάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαμογελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαμογελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαμογέλαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαμογελάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
χαμογέλασαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαμογελάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαμογελάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα χαμογελάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαμογελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαμογελάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
χαμογέλα (active imperative imperfective second-person singular)
χαμογέλαγε (active imperative imperfective second-person singular)
χαμογέλασε (active imperative perfective second-person singular)
χαμογέλα (active imperative perfective second-person singular)
χαμογελάτε (active imperative imperfective plural second-person)
χαμογελάστε (active imperative perfective plural second-person)
χαμογελώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας χαμογελάσει (active indeclinable participle perfect)
χαμογελάσει (infinitive-aorist)

χα‧μo‧γε‧λά‧ω

From χαμογελ(ώ) (chamogel(ó)) + -άω (-áo). Inherited from Byzantine Greek χαμογελῶ. Morphologically, χαμο- (chamo-), here in sense "a little" + γελώ (geló, “laugh”).

μου χαμογέλασε

(he/she/it) smiled at me. (gave me a smile)

Η τύχη μού χαμογέλασε

Fortune [has] smiled at me. (I was lucky)


κλικάρω

head

κλικάρω • (klikáro)

el-verb

κλικαρίστηκα

κλικαρισμένος

κλικάρω • (klikáro) (past κλίκαρα/κλικάρισα, passive κλικάρομαι, p‑past κλικαρίστηκα, ppp κλικαρισμένος)

klikáro (romanization)
κλίκαρα (past)
κλικάρισα (past)
κλικάρομαι (passive)
κλικαρίστηκα (passive past)
κλικαρισμένος (participle passive perfect)
κλικάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλικάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλικάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλικαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλικάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλικάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλικάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλικαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλικάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλικάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλικάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλικαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλικάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κλικάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κλικαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλικαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλικάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλικάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλικάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλικαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλικαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλικάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλικάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλικάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλικάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλικάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλικαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλικαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλίκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κλικάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κλίκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
κλικάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κλικαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλικαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλικαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κλίκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κλικάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κλίκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
κλικάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κλικαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλικαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλικαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κλίκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κλικάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κλίκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
κλικάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
κλικαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλικαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλικαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κλικάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλικάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
κλικαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλικαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κλικάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλικάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κλικαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλικαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κλίκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλικάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλικάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλικάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
κλικάραν (active indicative past perfective plural third-person)
κλικάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
κλικάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
κλικάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλικαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κλικαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλικαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλικαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλικάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλικάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλικάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλικαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλίκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
κλικάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κλίκαρε (active imperative perfective second-person singular)
κλικάρισε (active imperative perfective second-person singular)
κλικαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
κλικάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
κλικάρετε (active imperative perfective plural second-person)
κλικάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλικαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κλικάροντας (active participle present)
έχοντας κλικάρει (active participle past)
κλικαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κλικάρει (active infinitive-aorist)
κλικαριστεί (infinitive-aorist passive)

κλικ (klik, “click”) + -άρω (-áro, “suffix for verbs”).

af

Το λινκ Α κλικαρίστηκε 6 φορές.

Κλίκαρε μια απάντηση στις παρακάτω ερωτήσεις.

Klíkare mia apántisi stis parakáto erotíseis.

(computing) to click (a computer mouse, switch, button, etc.)


λευτερώνω

head

λευτερώνω • (lefteróno)

el-verb

λευτερώνω • (lefteróno)

lefteróno (romanization)
λευτερώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
λευτερώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λευτερώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
λευτερωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
λευτερώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λευτερώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λευτερώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
λευτερωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
λευτερώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
λευτερώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λευτερώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
λευτερωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
λευτερώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λευτερώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λευτερωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
λευτερωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
λευτερώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λευτερώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λευτερώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
λευτερωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
λευτερωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
λευτερώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λευτερώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λευτερώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λευτερώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
λευτερώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
λευτερωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λευτερωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λευτερωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λευτερωσα (active first-person indicative past perfective singular)
λευτερωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λευτερωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λευτερώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
λευτερωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λευτερωσες (active indicative past perfective second-person singular)
λευτερωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λευτερωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λευτερώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
λευτερωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λευτερωσε (active indicative past perfective singular third-person)
λευτερωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λευτερωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λευτερώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
λευτερώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λευτερώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λευτερωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
λευτερωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
λευτερώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λευτερώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
λευτερωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
λευτερωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
λευτερωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λευτερώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λευτερώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λευτερωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λευτερώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λευτερώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
λευτερώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λευτερωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
λευτερώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λευτερωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λευτερωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα λευτερώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λευτερώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα λευτερώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα λευτερωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
λευτερωνε (active imperative imperfective second-person singular)
λευτερωσε (active imperative perfective second-person singular)
λευτερώσου (imperative passive perfective second-person singular)
λευτερώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
λευτερώστε (active imperative perfective plural second-person)
λευτερώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
λευτερωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
λευτερώνοντας (active participle present)
έχοντας λευτερώσει (active participle past)
λευτερωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
λευτερώσει (active infinitive-aorist)
λευτερωθεί (infinitive-aorist passive)

→ Albanian: lefteros

Inherited from Byzantine Greek λευτερώνω (leuterṓnō), ἐλευτερώνω (eleuterṓnō), λευθερώνω (leutherṓnō), from Ancient Greek ἐλευθερόω (eleutheróō), ἐλευθερῶ (eleutherô). By surface analysis, λεύτερος (léfteros) + -ώνω (-óno).

surf

ελευθερώνω ελευθερώνω#Greek

Alternative form of ελευθερώνω (eleftheróno, “to free”)

(passive voice) to give birth (of women)


συνερίζομαι

head

συνερίζομαι • (synerízomai)

el-verb

συνερίζομαι • (synerízomai) deponent (past συνερίστηκα)

synerízomai (romanization)
συνερίστηκα (past)
συνερίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συνεριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συνερίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συνεριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συνερίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συνεριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συνεριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συνεριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συνερίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνεριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνεριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συνερίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συνεριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνεριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνεριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνεριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνερίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συνεριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνεριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνερίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνεριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνεριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνερίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνεριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συνεριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συνεριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συνεριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνερίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συνεριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συνερίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνεριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνεριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συνερίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα συνεριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
συνερίσου (imperative passive perfective second-person singular)
συνερίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συνεριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συνεριστεί (infinitive-aorist passive)

συ‧νε‧ρί‧ζο‧μαι συν‧ε‧ρί‧ζο‧μαι

Inherited from Koine Greek συνερίζομαι (sunerízomai), middle voice of συνερίζω (sunerízō, “contend together”), from ancient συν- (syn-) + ἐρίζω (erízō, “quarrel; rival, challenge”) for which, see ἔρις f (éris, “quarrel”).

inh+

Μην τον συνερίζεσαι και μη θυμώνεις όταν σε μαλώνει.

Don't mind him and do not get angry when he scolds you.

Min ton synerízesai kai mi thymóneis ótan se malónei.

also see: προσβάλλομαι (prosvállomai) and θίγομαι (thígomai)

to be insulted, irritated, concerned, to take to heart


ηρέμησε

head

ηρέμησε • (irémise)

el-verb-form

ηρέμησε • (irémise)

ηρεμώ ηρεμώ#Greek

3rd person singular simple past form of ηρεμώ (iremó).

ηρεμώ ηρεμώ#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ηρεμώ (iremó).


μάθει

head

μάθει • (máthei)

el-verb-form

μάθει • (máthei)

μαθαίνω μαθαίνω#Greek

Active nonfinite form of μαθαίνω (mathaíno)

μαθαίνω μαθαίνω#Greek

3rd person singular dependent active form of μαθαίνω (mathaíno).


σκέφτεσαι

head

σκέφτεσαι • (skéftesai)

el-verb-form

σκέφτεσαι • (skéftesai)

σκέφτομαι σκέφτομαι#Greek

2nd person singular present form of σκέφτομαι (skéftomai).


προσπάθησε

head

προσπάθησε • (prospáthise)

el-verb-form

προσπάθησε • (prospáthise)

προσπαθώ προσπαθώ#Greek

3rd person singular simple past form of προσπαθώ (prospathó).

προσπαθώ προσπαθώ#Greek

2nd person singular perfective imperative form of προσπαθώ (prospathó).


χρησιμοποιείς

head

χρησιμοποιείς • (chrisimopoieís)

el-verb-form

χρησιμοποιείς • (chrisimopoieís)

χρη‧σι‧μο‧ποι‧είς

χρησιμοποιώ χρησιμοποιώ#Greek

2nd person singular present indicative active form of χρησιμοποιώ (chrisimopoió).


χρησιμοποιεί

head

χρησιμοποιεί • (chrisimopoieí)

el-verb-form

χρησιμοποιεί • (chrisimopoieí)

χρη‧σι‧μο‧ποι‧εί

χρησιμοποιώ χρησιμοποιώ#Greek

3rd person singular present indicative active form of χρησιμοποιώ (chrisimopoió).


ρωτήσω

head

ρωτήσω • (rotíso)

el-verb-form

ρωτήσω • (rotíso)

ρωτάω ρωτάω#Greek

1st person singular dependent active form of ρωτάω (rotáo).


χρησιμοποιήσω

head

χρησιμοποιήσω • (chrisimopoiíso)

el-verb-form

χρησιμοποιήσω • (chrisimopoiíso)

χρη‧σι‧μο‧ποι‧ή‧σω

χρησιμοποιώ χρησιμοποιώ#Greek

1st person singular dependent form of χρησιμοποιώ (chrisimopoió).


μιλήσει

head

μιλήσει • (milísei)

el-verb-form

μιλήσει • (milísei)

μιλάω μιλάω#Greek

μιλώ μιλώ#Greek

3rd person singular dependent active form of μιλάω (miláo) and μιλώ (miló).

μιλάω μιλάω#Greek

μιλώ μιλώ#Greek

Active nonfinite form of μιλάω (miláo) and μιλώ (miló).


μιλήσεις

head

μιλήσεις • (milíseis)

el-verb-form

μιλήσεις • (milíseis)

μιλάω μιλάω#Greek

μιλώ μιλώ#Greek

2nd person singular dependent active form of μιλάω (miláo) and μιλώ (miló).


ακούσει

head

ακούσει • (akoúsei)

el-verb-form

ακούσει • (akoúsei)

ακούω ακούω#Greek

ακούγω ακούγω#Greek

3rd person singular dependent active form of ακούω (akoúo) and ακούγω (akoúgo).

ακούω ακούω#Greek

ακούγω ακούγω#Greek

Active nonfinite form of ακούω (akoúo) and ακούγω (akoúgo).


σκοτώσεις

head

σκοτώσεις • (skotóseis)

el-verb-form

σκοτώσεις • (skotóseis)

σκοτώνω σκοτώνω#Greek

2nd person singular dependent form of σκοτώνω (skotóno).


υποτίθεται

head

υποτίθεται • (ypotíthetai)

el-verb-form

υποτίθεται • (ypotíthetai)

υ‧πο‧τί‧θε‧ται

υποτίθεμαι υποτίθεμαι#Greek

υποθέτω υποθέτω#Greek

3rd person singular present form of υποτίθεμαι (ypotíthemai) passive of υποθέτω.


διηγηθεί

head

διηγηθεί • (diigitheí)

el-verb-form

διηγηθεί • (diigitheí)

διηγούμαι διηγούμαι#Greek

3rd person singular dependent form of διηγούμαι (diigoúmai).

διηγούμαι διηγούμαι#Greek

Active nonfinite form of διηγούμαι (diigoúmai).


αλλάξει

head

αλλάξει • (alláxei)

el-verb-form

αλλάξει • (alláxei)

αλλάζω αλλάζω#Greek

3rd person singular dependent active form of αλλάζω (allázo).

αλλάζω αλλάζω#Greek

Active nonfinite form of αλλάζω (allázo).


καταλάβω

head

καταλάβω • (katalávo)

el-verb-form

καταλάβω • (katalávo)

καταλαβαίνω καταλαβαίνω#Greek

1st person singular dependent active form of καταλαβαίνω (katalavaíno).


καταλάβω

head

καταλάβω • (katalávo)

el-verb-form

καταλάβω • (katalávo)

καταλαμβάνω καταλαμβάνω#Greek

1st person singular dependent active form of καταλαμβάνω (katalamváno).


καταλάβεις

head

καταλάβεις • (kataláveis)

el-verb-form

καταλάβεις • (kataláveis)

κα‧τα‧λά‧βεις

καταλαβαίνω καταλαβαίνω#Greek

2nd person singular dependent active form of καταλαβαίνω (katalavaíno).


καταλάβεις

head

καταλάβεις • (kataláveis)

el-verb-form

καταλάβεις • (kataláveis)

κα‧τα‧λά‧βεις

καταλαμβάνω καταλαμβάνω#Greek

2nd person singular dependent active form of καταλαμβάνω (katalamváno).


καταλάβει

head

καταλάβει • (katalávei)

el-verb-form

καταλάβει • (katalávei)

κα‧τα‧λά‧βει

καταλαβαίνω καταλαβαίνω#Greek

3rd person singular dependent active form of καταλαβαίνω (katalavaíno).

καταλαβαίνω καταλαβαίνω#Greek

Active nonfinite form of καταλαβαίνω (katalavaíno)


καταλάβει

head

καταλάβει • (katalávei)

el-verb-form

καταλάβει • (katalávei)

κα‧τα‧λά‧βει

καταλαμβάνω καταλαμβάνω#Greek

3rd person singular dependent active form of καταλαμβάνω (katalamváno).

καταλαμβάνω καταλαμβάνω#Greek

Active nonfinite form of καταλαμβάνω (katalamváno)


ξαναδεί

head

ξαναδεί • (xanadeí)

el-verb-form

ξαναδεί • (xanadeí)

ξαναβλέπω ξαναβλέπω#Greek

3rd person singular dependent form of ξαναβλέπω (xanavlépo).

ξαναβλέπω ξαναβλέπω#Greek

Active nonfinite form of ξαναβλέπω (xanavlépo).


έρχεσαι

head

έρχεσαι • (érchesai)

el-verb-form

έρχεσαι • (érchesai)

έρχομαι έρχομαι#Greek

2nd person singular present form of έρχομαι (érchomai).


σκέφτεται

head

σκέφτεται • (skéftetai)

el-verb-form

σκέφτεται • (skéftetai)

σκέφτομαι σκέφτομαι#Greek

3rd person singular present form of σκέφτομαι (skéftomai).


αρχίζει

head

αρχίζει • (archízei)

el-verb-form

αρχίζει • (archízei)

αρχίζω αρχίζω#Greek

3rd person singular present form of αρχίζω (archízo).


αρχίσει

head

αρχίσει • (archísei)

el-verb-form

αρχίσει • (archísei)

αρχίζω αρχίζω#Greek

3rd person singular dependent form of αρχίζω (archízo).

αρχίζω αρχίζω#Greek

Active nonfinite form of αρχίζω (archízo).


αποπροσανατολισμένος

head

αποπροσανατολισμένη

αποπροσανατολισμένο

αποπροσανατολισμένος • (apoprosanatolisménos) m (feminine αποπροσανατολισμένη, neuter αποπροσανατολισμένο)

el-part

αποπροσανατολισμέν

apoprosanatolisménos (romanization)
αποπροσανατολισμένη (feminine)
αποπροσανατολισμένο (neuter)

α‧πο‧προ‧σα‧να‧το‧λι‧σμέ‧νος

Perfect participle of αποπροσανατολίζομαι (apoprosanatolízomai), passive voice of αποπροσανατολίζω (apoprosanatolízo, “to disorient”).

participle of

αποπροσανατολίζομαι

Είμαι αποπροσανατολισμένος από όλο αυτό το περπάτημα χωρίς νερό.

I am disoriented from all this walking without water.

Eímai apoprosanatolisménos apó ólo aftó to perpátima chorís neró.

en-αποπροσανατολισμένος-el-verb-rya84m6n


εξηγήσω

head

εξηγήσω • (exigíso)

el-verb-form

εξηγήσω • (exigíso)

εξηγώ εξηγώ#Greek

1st person singular dependent active form of εξηγώ (exigó).


αργοπορημένος

head

αργοπορημένη

αργοπορημένο

αργοπορημένος • (argoporiménos) m (feminine αργοπορημένη, neuter αργοπορημένο)

argoporiménos (romanization)
αργοπορημένη (feminine)
αργοπορημένο (neuter)
αργοπορημένος (masculine nominative singular)
αργοπορημένη (feminine nominative singular)
αργοπορημένο (neuter nominative singular)
αργοπορημένοι (masculine nominative plural)
αργοπορημένες (feminine nominative plural)
αργοπορημένα (neuter nominative plural)
αργοπορημένου (genitive masculine singular)
αργοπορημένης (feminine genitive singular)
αργοπορημένου (genitive neuter singular)
αργοπορημένων (genitive masculine plural)
αργοπορημένων (feminine genitive plural)
αργοπορημένων (genitive neuter plural)
αργοπορημένο (accusative masculine singular)
αργοπορημένη (accusative feminine singular)
αργοπορημένο (accusative neuter singular)
αργοπορημένους (accusative masculine plural)
αργοπορημένες (accusative feminine plural)
αργοπορημένα (accusative neuter plural)
αργοπορημένε (masculine singular vocative)
αργοπορημένη (feminine singular vocative)
αργοπορημένο (neuter singular vocative)
αργοπορημένοι (masculine plural vocative)
αργοπορημένες (feminine plural vocative)
αργοπορημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αργοπορημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αργοπορημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αργοπορημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αργοπορημένος •

αργοπορημένη •

αργοπορημένο •

αργοπορημένοι •

αργοπορημένες •

αργοπορημένα •

αργοπορημένου •

αργοπορημένης •

αργοπορημένου •

αργοπορημένων •

αργοπορημένων •

αργοπορημένων •

αργοπορημένο •

αργοπορημένη •

αργοπορημένο •

αργοπορημένους •

αργοπορημένες •

αργοπορημένα •

αργοπορημένε •

αργοπορημένη •

αργοπορημένο •

αργοπορημένοι •

αργοπορημένες •

αργοπορημένα •

αρ‧γο‧πο‧ρη‧μέ‧νος

αργοπορώ αργοπορώ#Greek

passive perfect participle of αργοπορώ (argoporó): delayed, late


ωριμάζω

head

ωριμάζω • (orimázo)

el-verb

ωριμάζω • (orimázo) (past ωρίμασα, passive —, ppp ωριμασμένος)

orimázo (romanization)
ωρίμασα (past)
ωριμασμένος (participle passive perfect)
ωριμάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ωριμάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ωριμάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ωριμάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ωριμάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ωριμάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ωριμάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ωριμάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ωριμάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ωριμάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ωριμάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ωριμάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ωριμάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ωριμάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ωρίμαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ωρίμασα (active first-person indicative past perfective singular)
ωρίμαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ωρίμασες (active indicative past perfective second-person singular)
ωρίμαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ωρίμασε (active indicative past perfective singular third-person)
ωριμάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ωριμάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ωριμάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ωριμάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ωρίμαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ωριμάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ωριμάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ωρίμασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ωριμάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ωριμάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ωριμάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ωριμάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ωρίμαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ωρίμασε (active imperative perfective second-person singular)
ωριμάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ωριμάστε (active imperative perfective plural second-person)
ωριμάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ωριμάσει (active indeclinable participle perfect)
ωριμασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ωριμάσει (infinitive-aorist)

Inherited from Koine Greek ὡριμάζω (hōrimázō). For the figurative sense, semantic loan from French mûrir.

inh+

ωριμάζουν οι καρποί

the fruits (sense: products of plants) ripen

(intransitive) ripen, literally: I become ripe

Ωρίμασα μετά από τόση πείρα.

I have matured after so much/(long) experience.

(intransitive and transitive) mature, literally:

Οι εμπειρίες της ζωής με ωρίμασαν.

Life's experience(s) matured me. (made me more mature).

mature, literally:
I make someone mature

(figurative)
(intransitive) I come of age

Η σκέψη του δεν έχει ωριμάσει ακόμη.

His thought/(mental activity) has not ripened yet.

(intransitive, of a procedure) I become completed


κατευθύνθηκα

κατευθύνω κατευθύνω#Greek

κατευθύνομαι κατευθύνομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of κατευθύνω (katefthýno) and κατευθύνομαι (katefthýnomai).


κατευθύνομαι

head

κατευθύνομαι • (katefthýnomai)

el-verb

κατευθύνθηκα

κατευθύνομαι • (katefthýnomai) passive (past κατευθύνθηκα, active κατευθύνω)

katefthýnomai (romanization)
κατευθύνθηκα (past)
κατευθύνω (active)

κατευθύνω κατευθύνω#Greek

to head (to move in a specified direction)


κουνηθείτε

head

κουνηθείτε • (kounitheíte)

el-verb-form

κουνηθείτε • (kounitheíte)

κου‧νη‧θεί‧τε

κουνιέμαι κουνιέμαι#Greek

2nd person plural dependent form of κουνιέμαι (kouniémai).

κουνιέμαι κουνιέμαι#Greek

2nd person plural perfective imperative form of κουνιέμαι (kouniémai).


κορυφωθεί

head

κορυφωθεί • (koryfotheí)

el-verb-form

κορυφωθεί • (koryfotheí)

κο‧ρυ‧φω‧θεί

κορυφώνομαι κορυφώνομαι#Greek

3rd person singular dependent form of κορυφώνομαι (koryfónomai).

κορυφώνομαι κορυφώνομαι#Greek

Passive nonfinite form of κορυφώνομαι (koryfónomai).


κορυφώνομαι

head

κορυφώνομαι • (koryfónomai)

el-verb

κορυφώνομαι • (koryfónomai) passive (past κορυφώθηκα, ppp κορυφωμένος, active κορφυώνω)

koryfónomai (romanization)
κορυφώθηκα (past)
κορυφωμένος (participle passive perfect)
κορφυώνω (active)

κο‧ρυ‧φώ‧νο‧μαι

κορυφώνω κορυφώνω#Greek


κορυφώνω

head

κορυφώνω • (koryfóno)

el-verb

κορυφώνω • (koryfóno) (past κορύφωσα, passive κορυφώνομαι, p‑past κορυφώθηκα, ppp κορυφωμένος)

koryfóno (romanization)
κορύφωσα (past)
κορυφώνομαι (passive)
κορυφώθηκα (passive past)
κορυφωμένος (participle passive perfect)
κορυφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
κορυφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κορυφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κορυφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κορυφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κορυφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κορυφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κορυφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κορυφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
κορυφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κορυφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κορυφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κορυφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κορυφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κορυφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κορυφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κορυφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κορυφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κορυφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κορυφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κορυφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κορυφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κορυφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κορυφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κορυφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κορυφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κορυφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κορυφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κορύφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κορύφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
κορυφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κορυφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κορύφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κορύφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κορύφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
κορυφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κορυφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κορύφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κορύφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κορύφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
κορυφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κορυφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κορύφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κορυφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κορυφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κορυφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κορυφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κορυφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κορυφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κορυφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κορυφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κορύφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορυφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορυφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορύφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κορυφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κορυφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κορυφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κορυφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κορύφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κορυφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κορυφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κορυφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κορυφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κορυφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κορυφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κορύφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
κορύφωσε (active imperative perfective second-person singular)
κορυφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
κορυφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
κορυφώστε (active imperative perfective plural second-person)
κορυφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κορυφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κορυφώνοντας (active participle present)
έχοντας κορυφώσει (active participle past)
κορυφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κορυφώσει (active infinitive-aorist)
κορυφωθεί (infinitive-aorist passive)

make or cause to peak, to reach a peak, to reach a high point


δέχεται

head

δέχεται • (déchetai)

el-verb-form

δέχεται • (déchetai)

δέχομαι δέχομαι#Greek

3rd person singular present indicative form of δέχομαι (déchomai).


σταυροκοπιούνται

head

σταυροκοπιούνται • (stavrokopioúntai)

to cross oneself (make the sign of the cross)


συννεφιασμένος

συννεφιασμένη

συννεφιασμένο

συννεφιασμένος • (synnefiasménos) m (feminine συννεφιασμένη, neuter συννεφιασμένο)

el-part

συννεφιασμέν

synnefiasménos (romanization)
συννεφιασμένη (feminine)
συννεφιασμένο (neuter)
συννεφιασμένος (masculine nominative singular)
συννεφιασμένη (feminine nominative singular)
συννεφιασμένο (neuter nominative singular)
συννεφιασμένοι (masculine nominative plural)
συννεφιασμένες (feminine nominative plural)
συννεφιασμένα (neuter nominative plural)
συννεφιασμένου (genitive masculine singular)
συννεφιασμένης (feminine genitive singular)
συννεφιασμένου (genitive neuter singular)
συννεφιασμένων (genitive masculine plural)
συννεφιασμένων (feminine genitive plural)
συννεφιασμένων (genitive neuter plural)
συννεφιασμένο (accusative masculine singular)
συννεφιασμένη (accusative feminine singular)
συννεφιασμένο (accusative neuter singular)
συννεφιασμένους (accusative masculine plural)
συννεφιασμένες (accusative feminine plural)
συννεφιασμένα (accusative neuter plural)
συννεφιασμένε (masculine singular vocative)
συννεφιασμένη (feminine singular vocative)
συννεφιασμένο (neuter singular vocative)
συννεφιασμένοι (masculine plural vocative)
συννεφιασμένες (feminine plural vocative)
συννεφιασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

συννεφιασμέν

el-decl-adj-a

συννεφιασμέν

el-decl-adj-positive

Declension of συννεφιασμένος

συννεφιασμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συννεφιασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συννεφιασμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

συννεφιασμέν

el-decl-adj-table

συννεφιασμένος •

συννεφιασμένη •

συννεφιασμένο •

συννεφιασμένοι •

συννεφιασμένες •

συννεφιασμένα •

συννεφιασμένου •

συννεφιασμένης •

συννεφιασμένου •

συννεφιασμένων •

συννεφιασμένων •

συννεφιασμένων •

συννεφιασμένο •

συννεφιασμένη •

συννεφιασμένο •

συννεφιασμένους •

συννεφιασμένες •

συννεφιασμένα •

συννεφιασμένε •

συννεφιασμένη •

συννεφιασμένο •

συννεφιασμένοι •

συννεφιασμένες •

συννεφιασμένα •

συν‧νε‧φια‧σμέ‧νος

συννεφιάζω συννεφιάζω#Greek

perfect participle of συννεφιάζω (synnefiázo): cloudy, clouded, clouded over, overclouded


φτάσαμε

head

φτάσαμε • (ftásame)

el-verb-form

φτάσαμε • (ftásame)

φτάνω φτάνω#Greek

1st person plural simple past form of φτάνω (ftáno).


ρωτήσεις

head

ρωτήσεις • (rotíseis)

el-verb-form

ρωτήσεις • (rotíseis)

ρωτάω ρωτάω#Greek

ρωτώ ρωτώ#Greek

2nd person singular dependent active form of ρωτάω (rotáo) and ρωτώ (rotó).


συνέβαινε

head

συνέβαινε • (synévaine)

el-verb-form

συνέβαινε • (synévaine)

συμβαίνει συμβαίνει#Greek

3rd person singular imperfect form of συμβαίνει (symvaínei).