καταφθάνω

head

καταφθάνω • (kataftháno)

el-verb

καταφθάνω • (kataftháno) (past κατέφθασα, passive —)

kataftháno (romanization)
κατέφθασα (past)
καταφθάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
καταφθάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καταφθάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καταφθάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καταφθάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καταφθάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καταφθάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καταφθάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καταφθάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καταφθάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καταφθάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καταφθάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καταφθάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταφθάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατέφθανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατέφθασα (active first-person indicative past perfective singular)
κατέφθανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατέφθασες (active indicative past perfective second-person singular)
κατέφθανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατέφθασε (active indicative past perfective singular third-person)
καταφθάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καταφθάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καταφθάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καταφθάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κατέφθαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταφθάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταφθάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατέφθασαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταφθάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταφθάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα καταφθάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καταφθάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κατάφθανε (active imperative imperfective informal second-person singular)
κατάφθασε (active imperative informal perfective second-person singular)
καταφθάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καταφθάστε (active imperative perfective plural second-person)
καταφθάνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καταφθάσει (active indeclinable participle perfect)
καταφθάσει (infinitive-aorist)

κα‧τα‧φθά‧νω

Learned borrowing from Koine Greek καταφθάνω (“fall upon unawares; pay in advance”). The form καταφτάνω (kataftáno), since Mediaeval times. By surface analysis, κατα- (“completely”) + φθάνω (“arrive”). Doublet of καταφτάνω (kataftáno).

surf

to arrive unexpectedly (also ironic, or for unpleasant arrivals)


καταπραΰνω

head

καταπραΰνω • (katapraÿ́no)

el-verb

καταπραΰνομαι

καταπραΰνω • (katapraÿ́no) (past καταπράυνα, passive καταπραΰνομαι)

katapraÿ́no (romanization)
καταπράυνα (past)
καταπραΰνομαι (passive)


προφθάνω

head

προφθάνω • (proftháno)

el-verb

προφθάνω • (proftháno) (past πρόφθασα, passive —)

proftháno (romanization)
πρόφθασα (past)
προφθάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
προφθάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προφθάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προφθάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προφθάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
προφθάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προφθάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προφθάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προφθάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προφθάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προφθάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προφθάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προφθάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προφθάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρόφθανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρόφθασα (active first-person indicative past perfective singular)
πρόφθανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρόφθασες (active indicative past perfective second-person singular)
πρόφθανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρόφθασε (active indicative past perfective singular third-person)
προφθάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προφθάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προφθάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προφθάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρόφθαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προφθάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προφθάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρόφθασαν (active indicative past perfective plural third-person)
προφθάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προφθάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα προφθάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προφθάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρόφθανε (active imperative imperfective second-person singular)
πρόφθασε (active imperative perfective second-person singular)
προφθάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
προφθάστε (active imperative perfective plural second-person)
προφθάνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας προφθάσει (active indeclinable participle perfect)
προφθάσει (infinitive-aorist)

προφταίνω προφταίνω#Greek

Alternative form of προφταίνω (proftaíno)


καταφτάνω

head

καταφτάνω • (kataftáno)

el-verb

καταφτάνω • (kataftáno) (past κατέφτασα, passive —)

kataftáno (romanization)
κατέφτασα (past)
καταφτάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
καταφτάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καταφτάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καταφτάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καταφτάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καταφτάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καταφτάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καταφτάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καταφτάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καταφτάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καταφτάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καταφτάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καταφτάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταφτάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατέφτανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατέφτασα (active first-person indicative past perfective singular)
κατέφτανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατέφτασες (active indicative past perfective second-person singular)
κατέφτανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατέφτασε (active indicative past perfective singular third-person)
καταφτάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καταφτάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καταφτάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καταφτάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κατέφταναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταφτάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταφτάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατέφτασαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταφτάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταφτάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα καταφτάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καταφτάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κατάφτανε (active imperative imperfective informal second-person singular)
κατάφτασε (active imperative informal perfective second-person singular)
καταφτάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καταφτάστε (active imperative perfective plural second-person)
καταφτάνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καταφτάσει (active indeclinable participle perfect)
καταφτάσει (infinitive-aorist)

κα‧τα‧φτά‧νω

Inherited from Byzantine Greek καταφτάνω (kataphtánō), from Hellenistic Koine Greek καταφθάνω (kataphthánō). By surface analysis, κατα- (“completely”) + φτάνω (“arrive”). Doublet of καταφθάνω (kataftháno).

surf

καταφθάνω καταφθάνω#Greek

(informal) Alternative form of καταφθάνω (kataftháno) to arrive in time; arrive unexpectedly


κατέφθασα

head

κατέφθασα • (katéfthasa)

el-verb-form

κατέφθασα • (katéfthasa)

κα‧τέ‧φθα‧σα

καταφθάνω καταφθάνω#Greek

1st person singular simple past form of καταφθάνω (kataftháno).


ξαποσταίνω

head

ξαποσταίνω • (xapostaíno)

el-verb

ξαποστασμένος

ξαποσταίνω • (xapostaíno) (past ξαπόστασα, passive —, ppp ξαποστασμένος)

xapostaíno (romanization)
ξαπόστασα (past)
ξαποστασμένος (participle passive perfect)
ξαποσταίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαποστάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαποσταίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαποστάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαποσταίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαποστάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαποσταίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαποστάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαποσταίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαποστάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαποσταίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαποσταίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαποστάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαποστάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαπόσταινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαπόστασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαπόσταινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαπόστασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαπόσταινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαπόστασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαποσταίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαποστάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαποσταίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαποστάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαπόσταιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαποσταίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαποσταίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαπόστασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαποστάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαποστάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαποσταίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαποστάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαπόσταινε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαπόστασε (active imperative perfective second-person singular)
ξαποσταίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαποστάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξαποσταίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαποστάσει (active indeclinable participle perfect)
ξαποστασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑o (indeclinable participle passive perfect)
ξαποσταμένος, ‑η, ‑o (indeclinable informal participle passive perfect)
ξαποστάσει (infinitive-aorist)

ξα‧πο‧σταί‧νω

Inherited from Byzantine Greek ἐξαποσταίνω (exapostaínō) from ἐξ- (ex-) > ξ- + αποσταίνω (apostaíno) < ancient ἀποσταίνω (apostaínō). For the rare spelling with epsilon ξαποστένω (xaposténo) see αποσταίνω (apostaíno).


ζωντάνεψα

head

ζωντάνεψα • (zontánepsa)

el-verb-form

ζωντάνεψα • (zontánepsa)

ζω‧ντά‧νε‧ψα

ζωντανεύω ζωντανεύω#Greek

1st person singular simple past form of ζωντανεύω (zontanévo).


μάζευα

head

μάζευα • (mázeva)

el-verb-form

μάζευα • (mázeva)

μαζεύω μαζεύω#Greek

1st person singular imperfect form of μαζεύω (mazévo).


γυρεύτηκα

head

γυρεύτηκα • (gyréftika)

el-verb-form

γυρεύτηκα • (gyréftika)

γυ‧ρεύ‧τη‧κα

γυρεύομαι γυρεύομαι#Greek

γυρεύω γυρεύω#Greek

(rare passive forms) 1st person singular simple past form of γυρεύομαι (gyrévomai) passive of γυρεύω.


μαζέψτε

head

μαζέψτε • (mazépste)

el-verb-form

μαζέψτε • (mazépste)

μαζεύω μαζεύω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of μαζεύω (mazévo).


μάζευ'

μάζεψε μάζεψε#Greek

μαζεύω μαζεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of μάζεψε (mázepse), 2nd person singular perfective imperative form of μαζεύω (mazévo).


μαζεύτε

head

μαζεύτε • (mazéfte)

el-verb-form

μαζεύτε • (mazéfte)

μαζεύω μαζεύω#Greek

(colloquial) 2nd person plural perfective imperative form of μαζεύω (mazévo).


μάζευε

head

μάζευε • (mázeve)

el-verb-form

μάζευε • (mázeve)

μαζεύω μαζεύω#Greek

3rd person singular imperfect form of μαζεύω (mazévo).

μαζεύω μαζεύω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of μαζεύω (mazévo).


γυρεύομαι

head

γυρεύομαι • (gyrévomai)

el-verb

γυρεύομαι • (gyrévomai) passive (past γυρεύτηκα, active γυρεύω)

gyrévomai (romanization)
γυρεύτηκα (past)
γυρεύω (active)

γυ‧ρεύ‧ο‧μαι

γυρεύω γυρεύω#Greek


πασπατεύτηκα

head

πασπατεύτηκα • (paspatéftika)

el-verb-form

πασπατεύτηκα • (paspatéftika)

πα‧σπα‧τεύ‧τη‧κα

πασπατεύομαι πασπατεύομαι#Greek

πασπατεύω πασπατεύω#Greek

1st person singular simple past form of πασπατεύομαι (paspatévomai) passive of πασπατεύω.


παζαρεύτηκα

head

παζαρεύτηκα • (pazaréftika)

el-verb-form

παζαρεύτηκα • (pazaréftika)

πα‧ζα‧ρεύ‧τη‧κα

παζαρεύομαι παζαρεύομαι#Greek

παζαρεύω παζαρεύω#Greek

1st person singular simple past form of παζαρεύομαι (pazarévomai) passive of παζαρεύω.


πασπατεύομαι

head

πασπατεύομαι • (paspatévomai)

el-verb

πασπατεύτηκα

πασπατεύομαι • (paspatévomai) passive (past πασπατεύτηκα, active πασπατεύω)

paspatévomai (romanization)
πασπατεύτηκα (past)
πασπατεύω (active)

πα‧σπα‧τεύ‧ο‧μαι

πασπατεύω πασπατεύω#Greek


χορεύτηκα

head

χορεύτηκα • (choréftika)

el-verb-form

χορεύτηκα • (choréftika)

χο‧ρεύ‧τη‧κα

χορεύομαι χορεύομαι#Greek

χορεύω χορεύω#Greek

1st person singular simple past form of χορεύομαι (chorévomai) passive of χορεύω.


παζαρεύομαι

head

παζαρεύομαι • (pazarévomai)

el-verb

παζαρεύομαι • (pazarévomai) passive (past παζαρεύτηκα, active παζαρεύω)

pazarévomai (romanization)
παζαρεύτηκα (past)
παζαρεύω (active)

πα‧ζα‧ρεύ‧ο‧μαι

παζαρεύω παζαρεύω#Greek


μάζεψε

head

μάζεψε • (mázepse)

el-verb-form

μάζεψε • (mázepse)

μαζεύω μαζεύω#Greek

3rd person singular simple past form of μαζεύω (mazévo).

Alternative apocopic form: μάζευ' (mázef') + accusative of article & noun or weak pronouns

μαζεύω μαζεύω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μαζεύω (mazévo).


χόρευ'

χόρεψε χόρεψε#Greek

χορεύω χορεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of χόρεψε (chórepse), 2nd person singular perfective imperative form of χορεύω (chorévo).


χορεύομε

head

χορεύομε • (chorévome)

el-verb-form

χορεύομε • (chorévome)

Older form: χορεύομεν

χορεύω χορεύω#Greek

(formal) 1st person plural present form of χορεύω (chorévo).


χορέψαν

χορεύω χορεύω#Greek

(less common) 3rd person plural simple past form of χορεύω (chorévo).


ψαρεύτηκα

head

ψαρεύτηκα • (psaréftika)

el-verb-form

ψαρεύτηκα • (psaréftika)

ψα‧ρεύ‧τη‧κα

ψαρεύομαι ψαρεύομαι#Greek

ψαρεύω ψαρεύω#Greek

1st person singular simple past form of ψαρεύομαι (psarévomai) passive of ψαρεύω.


χορέψτε

χορεύω χορεύω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of χορεύω (chorévo).


χορέψανε

χορέψαν χορέψαν#Greek

χορεύω χορεύω#Greek

(colloquial) form of χορέψαν (chorépsan), 3rd person plural simple past form of χορεύω (chorévo).


χορεύουμε

head

χορεύουμε • (chorévoume)

el-verb-form

χορεύουμε • (chorévoume)

χο‧ρεύ‧ου‧με

Χορεύουμε;

χορεύω χορεύω#Greek


χορεύτε

head

χορεύτε • (choréfte)

el-verb-form

χορεύτε • (choréfte)

χορεύω χορεύω#Greek

(colloquial) 2nd person plural perfective imperative form of χορεύω (chorévo).


ψαρεύομαι

head

ψαρεύομαι • (psarévomai)

el-verb

ψαρεύομαι • (psarévomai) passive (past ψαρεύτηκα, ppp ψαρεμένος, active ψαρεύω)

psarévomai (romanization)
ψαρεύτηκα (past)
ψαρεμένος (participle passive perfect)
ψαρεύω (active)

ψα‧ρεύ‧ο‧μαι

ψαρεύω ψαρεύω#Greek


ζωντανεύω

head

ζωντανεύω • (zontanévo)

el-verb

ζωντανεύω • (zontanévo) (past ζωντάνεψα, passive —)

zontanévo (romanization)
ζωντάνεψα (past)
ζωντανεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ζωντανέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ζωντανεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ζωντανέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ζωντανεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ζωντανέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ζωντανεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ζωντανέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ζωντανεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ζωντανέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ζωντανεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ζωντανεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ζωντανέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζωντανέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζωντάνευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ζωντάνεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ζωντάνευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ζωντάνεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ζωντάνευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ζωντάνεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ζωντανεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ζωντανέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ζωντανεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ζωντανέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ζωντάνευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζωντανεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζωντανεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζωντάνεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζωντανέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζωντανέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ζωντανεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ζωντανέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ζωντάνευε (active imperative imperfective second-person singular)
ζωντάνεψε (active imperative perfective second-person singular)
ζωντάνευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ζωντανεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ζωντανέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ζωντανεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ζωντανεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ζωντανέψει (active indeclinable participle perfect)
ζωντανμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ζωντανέψει (infinitive-aorist)

ζω‧ντα‧νεύ‧ω

ζωνταν- of ζωντανός (zontanós, “alive”) + -εύω (“suffix for verbs”).


μένε

head

μένε • (méne)

el-verb-form

μένε • (méne)

μένω μένω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of μένω (méno).


ημερέψτε

head

ημερέψτε • (imerépste)

el-verb-form

ημερέψτε • (imerépste)

ημερεύω ημερεύω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of ημερεύω (imerévo).


ημερεύτε

head

ημερεύτε • (imeréfte)

el-verb-form

ημερεύτε • (imeréfte)

ημερεύω ημερεύω#Greek

(colloquial) 2nd person plural perfective imperative form of ημερεύω (imerévo).


ημέρευε

head

ημέρευε • (iméreve)

el-verb-form

ημέρευε • (iméreve)

ημερεύω ημερεύω#Greek

3rd person singular imperfect form of ημερεύω (imerévo).

ημερεύω ημερεύω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of ημερεύω (imerévo).


μέρεψα

head

μέρεψα • (mérepsa)

el-verb-form

μέρεψα • (mérepsa)

μερεύω μερεύω#Greek

1st person singular simple past active form of μερεύω (merévo).


ημέρευ'

ημέρεψε ημέρεψε#Greek

ημερεύω ημερεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of ημέρεψε (imérepse), 2nd person singular perfective imperative form of ημερεύω (imerévo).


ημερεύετε

head

ημερεύετε • (imerévete)

el-verb-form

ημερεύετε • (imerévete)

η‧με‧ρεύ‧ε‧τε

ημερεύω ημερεύω#Greek

2nd person plural present indicative active form of ημερεύω (imerévo).

ημερεύω ημερεύω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of ημερεύω (imerévo).


κανακέψτε

head

κανακέψτε • (kanaképste)

el-verb-form

κανακέψτε • (kanaképste)

κα‧να‧κέψ‧τε

κανακεύω κανακεύω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative active form of κανακεύω (kanakévo).


κανακεύτηκα

head

κανακεύτηκα • (kanakéftika)

el-verb-form

κανακεύτηκα • (kanakéftika)

κα‧να‧κεύ‧τη‧κα

κανακεύομαι κανακεύομαι#Greek

κανακεύω κανακεύω#Greek

1st person singular simple past form of κανακεύομαι (kanakévomai) passive of κανακεύω.


κανάκευα

head

κανάκευα • (kanákeva)

el-verb-form

κανάκευα • (kanákeva)

κανακεύω κανακεύω#Greek

1st person singular imperfect active form of κανακεύω (kanakévo).


κανάκευε

head

κανάκευε • (kanákeve)

el-verb-form

κανάκευε • (kanákeve)

κανακεύω κανακεύω#Greek

3rd person singular imperfect indicative active form of κανακεύω (kanakévo).

κανακεύω κανακεύω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of κανακεύω (kanakévo).


κανακεύετε

head

κανακεύετε • (kanakévete)

el-verb-form

κανακεύετε • (kanakévete)

κα‧να‧κεύ‧ε‧τε

κανακεύω κανακεύω#Greek

2nd person plural present indicative active form of κανακεύω (kanakévo).

κανακεύω κανακεύω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of κανακεύω (kanakévo).


κανακεύτε

head

κανακεύτε • (kanakéfte)

el-verb-form

κανακεύτε • (kanakéfte)

κα‧να‧κεύ‧τε

κανακεύω κανακεύω#Greek

(colloquial) 2nd person plural simple past perfective imperative active form of κανακεύω (kanakévo).


κανακέψει

head

κανακέψει • (kanaképsei)

el-verb-form

κανακέψει • (kanaképsei)

κα‧να‧κέ‧ψει

κανακεύω κανακεύω#Greek

Active nonfinite form of κανακεύω (kanakévo)

κανακεύω κανακεύω#Greek

3rd person singular dependent active form of κανακεύω (kanakévo).


κανάκευ'

κανάκεψε κανάκεψε#Greek

κανακεύω κανακεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of κανάκεψε (kanákepse), 2nd person singular simple past perfective imperative active form of κανακεύω (kanakévo).


κινδύνευα

head

κινδύνευα • (kindýneva)

el-verb-form

κινδύνευα • (kindýneva)

κιν‧δύ‧νευ‧α

Older form: ἐκινδύνευον (ekindúneuon)

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

1st person singular imperfect active form of κινδυνεύω (kindynévo).


κινδύνευσα

head

κινδύνευσα • (kindýnefsa)

el-verb-form

κινδύνευσα • (kindýnefsa)

κιν‧δύ‧νευ‧σα

Older form: ἐκινδύνευσα (ekindúneusa)

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past active form of κινδυνεύω (kindynévo).


κινδύνεψα

head

κινδύνεψα • (kindýnepsa)

el-verb-form

κινδύνεψα • (kindýnepsa)

κιν‧δύ‧νε‧ψα

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek


κινδυνέψει

head

κινδυνέψει • (kindynépsei)

el-verb-form

κινδυνέψει • (kindynépsei)

κιν‧δυ‧νέ‧ψει

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

Active nonfinite form of κινδυνεύω (kindynévo)

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

3rd person singular dependent active form of κινδυνεύω (kindynévo).


κινδύνεψε

head

κινδύνεψε • (kindýnepse)

el-verb-form

κινδύνεψε • (kindýnepse)

κιν‧δύ‧νε‧ψε

Older forms: ἐκινδύνευσε (ekindúneuse), ἐκινδύνευσεν (ekindúneusen)

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of κινδυνεύω (kindynévo).

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of κινδυνεύω (kindynévo).


κινδύνευσε

head

κινδύνευσε • (kindýnefse)

el-verb-form

κινδύνευσε • (kindýnefse)

κιν‧δύ‧νευ‧σε

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek


κινδυνεύσει

head

κινδυνεύσει • (kindynéfsei)

el-verb-form

κινδυνεύσει • (kindynéfsei)

κιν‧δυ‧νεύ‧σει

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

(formal) Active nonfinite form of κινδυνεύω (kindynévo)

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

(formal) 3rd person singular dependent active form of κινδυνεύω (kindynévo).


ημέρεψε

head

ημέρεψε • (imérepse)

el-verb-form

ημέρεψε • (imérepse)

ημερεύω ημερεύω#Greek

3rd person singular simple past form of ημερεύω (imerévo).

Alternative apocopic form: ημέρευ' (iméref') + accusative of article & noun or weak pronouns

ημερεύω ημερεύω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ημερεύω (imerévo).


μέρεψε

head

μέρεψε • (mérepse)

el-verb-form

μέρεψε • (mérepse)

μερεύω μερεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of μερεύω (merévo).

Alternative apocopic form: μέρευ' + accusative of article & noun or weak pronouns

μερεύω μερεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of μερεύω (merévo).


κανάκεψε

head

κανάκεψε • (kanákepse)

el-verb-form

κανάκεψε • (kanákepse)

κανακεύω κανακεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of κανακεύω (kanakévo).

Alternative apocopic form: κανάκευ' (kanákef') + accusative of article & noun or weak pronouns

κανακεύω κανακεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of κανακεύω (kanakévo).


κορόιδευα

head

κορόιδευα • (koróideva)

el-verb-form

κορόιδευα • (koróideva)

κο‧ρόι‧δευ‧α

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

1st person singular imperfect active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).


κοροϊδέψτε

head

κοροϊδέψτε • (koroïdépste)

el-verb-form

κοροϊδέψτε • (koroïdépste)

κο‧ροϊ‧δέψ‧τε

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).


κοροϊδεύτε

head

κοροϊδεύτε • (koroïdéfte)

el-verb-form

κοροϊδεύτε • (koroïdéfte)

κο‧ροϊ‧δεύ‧τε

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

(colloquial) 2nd person plural simple past perfective imperative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).


κορόιδευ'

κορόιδεψε κορόιδεψε#Greek

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of κορόιδεψε (koróidepse), 2nd person singular simple past perfective imperative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).


κορόιδευε

head

κορόιδευε • (koróideve)

el-verb-form

κορόιδευε • (koróideve)

κο‧ρόι‧δευ‧ε

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

3rd person singular imperfect indicative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).


κανακεύομαι

head

κανακεύομαι • (kanakévomai)

el-verb

κανακεύομαι • (kanakévomai) passive (past κανακεύτηκα, active κανακεύω)

kanakévomai (romanization)
κανακεύτηκα (past)
κανακεύω (active)

κα‧να‧κεύ‧ο‧μαι

κανακεύω κανακεύω#Greek


κορόιδεψε

head

κορόιδεψε • (koróidepse)

el-verb-form

κορόιδεψε • (koróidepse)

κο‧ρόι‧δε‧ψε

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).

Alternative apocopic form: κορόιδευ' (koróidef') + accusative of article & noun or weak pronouns

κοροϊδεύω κοροϊδεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of κοροϊδεύω (koroïdévo).


κινδυνεύετε

head

κινδυνεύετε • (kindynévete)

el-verb-form

κινδυνεύετε • (kindynévete)

κιν‧δυ‧νεύ‧ε‧τε

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

2nd person plural present indicative active form of κινδυνεύω (kindynévo).

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of κινδυνεύω (kindynévo).


κινδύνευε

head

κινδύνευε • (kindýneve)

el-verb-form

κινδύνευε • (kindýneve)

κιν‧δύ‧νευ‧ε

Older forms: ἐκινδύνευε (ekindúneue), ἐκινδύνευεν (ekindúneuen)

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

3rd person singular imperfect indicative active form of κινδυνεύω (kindynévo).

κινδυνεύω κινδυνεύω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of κινδυνεύω (kindynévo).


μέρευ'

μέρεψε μέρεψε#Greek

μερεύω μερεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of μέρεψε (mérepse), 2nd person singular simple past perfective imperative active form of μερεύω (merévo).


κουτσομπολεύτηκα

head

κουτσομπολεύτηκα • (koutsompoléftika)

el-verb-form

κουτσομπολεύτηκα • (koutsompoléftika)

κου‧τσο‧μπο‧λεύ‧τη‧κα

κουτσομπολεύομαι κουτσομπολεύομαι#Greek

κουτσομπολεύω κουτσομπολεύω#Greek

1st person singular simple past form of κουτσομπολεύομαι (koutsompolévomai) passive of κουτσομπολεύω.


κουτσομπόλευ'

κου‧τσο‧μπό‧λευ'

κουτσομπόλεψε κουτσομπόλεψε#Greek

κουτσομπολεύω κουτσομπολεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of κουτσομπόλεψε (koutsompólepse), 2nd person singular simple past perfective imperative active form of κουτσομπολεύω (koutsompolévo).


κουτσομπολεύομαι

head

κουτσομπολεύομαι • (koutsompolévomai)

el-verb

κουτσομπολεύτηκα

κουτσομπολεύω

κουτσομπολεύομαι • (koutsompolévomai) passive (past κουτσομπολεύτηκα, active κουτσομπολεύω)

koutsompolévomai (romanization)
κουτσομπολεύτηκα (past)
κουτσομπολεύω (active)

κου‧τσο‧μπο‧λεύ‧ο‧μαι

κουτσομπολεύω κουτσομπολεύω#Greek

passive of κουτσομπολεύω (koutsompolévo)


κουτσομπόλεψε

head

κουτσομπόλεψε • (koutsompólepse)

el-verb-form

κουτσομπόλεψε • (koutsompólepse)

κου‧τσο‧μπό‧λε‧ψε

κουτσομπολεύω κουτσομπολεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of κουτσομπολεύω (koutsompolévo).

Alternative apocopic form: κουτσομπόλευ' (koutsompólef') + accusative of article & noun or weak pronouns

κουτσομπολεύω κουτσομπολεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of κουτσομπολεύω (koutsompolévo).


ασκούμε

head

ασκούμε • (askoúme)

el-verb-form

ασκούμε • (askoúme)

ασκούμαι (askoúmai)

older form: ἀσκοῦμεν (askoûmen)

ασκώ ασκώ#Greek

1st person plural present form of ασκώ (askó).


υιοθετούμε

head

υιοθετούμε • (yiothetoúme)

el-verb-form

υιοθετούμε • (yiothetoúme)

υι‧ο‧θε‧τού‧με

Polytonic spelling: υἱοθετοῦμε

υιοθετώ υιοθετώ#Greek

1st person plural present form of υιοθετώ (yiothetó).


υιοθετήθηκα

υι‧ο‧θε‧τή‧θη‧κα

υιοθετούμαι υιοθετούμαι#Greek

υιοθετώ υιοθετώ#Greek

1st person singular simple past form of υιοθετούμαι (yiothetoúmai) passive of υιοθετώ.


υιοθετούμαι

head

υιοθετούμαι • (yiothetoúmai)

el-verb

υιοθετούμαι • (yiothetoúmai) (past υιοθετήθηκα, active υιοθετώ)

yiothetoúmai (romanization)
υιοθετήθηκα (past)
υιοθετώ (active)

υι‧ο‧θε‧τού‧μαι

Polytonic spelling: υἱοθετοῦμαι


μάντευ'

μάντεψε μάντεψε#Greek

μαντεύω μαντεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of μάντεψε (mántepse), 2nd person singular simple past perfective imperative active form of μαντεύω (mantévo).


μαντεύτηκα

head

μαντεύτηκα • (mantéftika)

el-verb-form

μαντεύτηκα • (mantéftika)

μα‧ντεύ‧τη‧κα

Older form: ἐμαντεύθην (emanteúthēn)

μαντεύομαι μαντεύομαι#Greek

μαντεύω μαντεύω#Greek

1st person singular simple past form of μαντεύομαι (mantévomai) passive of μαντεύω.


μάντεψε

head

μάντεψε • (mántepse)

el-verb-form

μάντεψε • (mántepse)

μαντεύω μαντεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of μαντεύω (mantévo).

Alternative apocopic form: μάντευ' (mántef') + accusative of article & noun or weak pronouns

μαντεύω μαντεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of μαντεύω (mantévo).


απήλθα

head

απήλθα • (apíltha)

el-verb-form

απήλθα • (apíltha)

Older form: ἀπῆλθον (apêlthon)

απέρχομαι απέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of απέρχομαι (apérchomai).


απέρχομαι

head

απέρχομαι • (apérchomai)

el-verb

απέρχομαι • (apérchomai) deponent (past απήλθα)

apérchomai (romanization)
απήλθα (past)
απέρχομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απέλθω (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απέρχεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απέλθεις (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απέρχεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απέλθει (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απερχόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απέλθουμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απέρχεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απέρχεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
απερχόσαστε (imperfective indicative passive plural present rare second-person)
απέλθετε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απέρχονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απέλθουν[ε] (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απερχόμουν[α] (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απήλθα (first-person indicative passive past perfective singular)
απερχόσουν[α] (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απήλθες (indicative passive past perfective second-person singular)
απερχόταν[ε] (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απήλθε (indicative passive past perfective singular third-person)
απερχόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
-όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απήλθαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απερχόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
-όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απήλθατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέρχονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απερχόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural rare third-person)
απήλθαν[ε)] (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απέρχομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα απέλθω (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
άπελθε (imperative passive perfective rare second-person singular)
απέρχεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απέρχεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
απέλθετε (imperative passive perfective plural second-person)
απερχόμενος (participle passive present)
η (participle passive present)
ο (participle passive present)
απέλθει (infinitive-aorist passive)

α‧πέρ‧χο‧μαι

Learned borrowing from Ancient Greek ἀπέρχομαι (apérkhomai). By surface analysis, απ- from απο- (“from”) + έρχομαι (“come”).

lbor

παρελθάτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο

απελθέτω απ΄ εμού το ποτήριον τούτο (“Let this cup pass from me”). Polytonic spelling: ἀπελθέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο; Matthew 26..


πιστεύτηκα

head

πιστεύτηκα • (pistéftika)

el-verb-form

πιστεύτηκα • (pistéftika)

πι‧στεύ‧τη‧κα

πιστεύομαι πιστεύομαι#Greek

πιστεύω πιστεύω#Greek

1st person singular simple past form of πιστεύομαι (pistévomai) passive of πιστεύω.


πιστεύουμε

head

πιστεύουμε • (pistévoume)

el-verb-form

πιστεύουμε • (pistévoume)

πι‧στεύ‧ου‧με

πιστεύω πιστεύω#Greek

1st person plural present indicative active form of πιστεύω (pistévo).


πιστεύομε

head

πιστεύομε • (pistévome)

el-verb-form

πιστεύομε • (pistévome)

πιστεύομαι (pistévomai)

πι‧στεύ‧ο‧με

Older form: πιστεύομεν

πιστεύω πιστεύω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of πιστεύω (pistévo).


πιστεύτε

head

πιστεύτε • (pistéfte)

el-verb-form

πιστεύτε • (pistéfte)

πιστεύω πιστεύω#Greek

(colloquial) 2nd person plural simple past perfective imperative active form of πιστεύω (pistévo).


πίστεψε

head

πίστεψε • (pístepse)

el-verb-form

πίστεψε • (pístepse)

πιστεύω πιστεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of πιστεύω (pistévo).

πιστεύω πιστεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of πιστεύω (pistévo).


αληθεύει

head

αληθεύει • (alithévei)

el-verb

αληθεύει • (alithévei)

αληθεύω αληθεύω#Greek

third-person singular present indicative of αληθεύω (alithévo, “he/she/it is true, comes true”)

αληθεύω

Αληθεύει ότι θα παντρευτεί τη γραμματέα του;

Is it true that he is going to marry his secretary?

Alithévei óti tha pantrefteí ti grammatéa tou?

(impersonal) to be true [with ότι (óti) ‘that’]


πιστεύομαι

head

πιστεύομαι • (pistévomai)

el-verb

πιστεύομαι • (pistévomai) passive (past πιστεύτηκα, active πιστεύω)

pistévomai (romanization)
πιστεύτηκα (past)
πιστεύω (active)

πιστεύομε (pistévome)

πι‧στεύ‧ο‧μαι


πιστεύετε

head

πιστεύετε • (pistévete)

el-verb-form

πιστεύετε • (pistévete)

πιστεύεται (pistévetai)

πι‧στεύ‧ε‧τε

πιστεύω πιστεύω#Greek

(formal) 2nd person plural present indicative active form of πιστεύω (pistévo).

πιστεύω πιστεύω#Greek

(formal) 2nd person plural present imperative active form of πιστεύω (pistévo).


επιδιώξεις

head

επιδιώξεις • (epidióxeis)

el-verb-form

επιδιώξεις • (epidióxeis)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

ε‧πι‧δι‧ώ‧ξεις

επιδιώκω επιδιώκω#Greek

2nd person singular dependent indicative active form of επιδιώκω (epidióko).


επιδιορθώσεις

head

επιδιορθώσεις • (epidiorthóseis)

el-verb-form

επιδιορθώσεις • (epidiorthóseis)

επιδιορθώνω επιδιορθώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of επιδιορθώνω (epidiorthóno).


δημοσιεύουμε

head

δημοσιεύουμε • (dimosiévoume)

el-verb-form

δημοσιεύουμε • (dimosiévoume)

δη‧μο‧σι‧εύ‧ου‧ε

δημοσιεύω δημοσιεύω#Greek

1st person plural present form of δημοσιεύω (dimosiévo).


ερωτεύθηκα

head

ερωτεύθηκα • (erotéfthika)

el-verb-form

ερωτεύθηκα • (erotéfthika)

ε‧ρω‧τεύ‧θη‧κα

ερωτεύομαι ερωτεύομαι#Greek

(more formal) 1st person singular simple past form of ερωτεύομαι (erotévomai).


δημοσιεύομε

head

δημοσιεύομε • (dimosiévome)

el-verb-form

δημοσιεύομε • (dimosiévome)

δημοσιεύομαι (dimosiévomai)

δη‧μο‧σι‧εύ‧ο‧ε

δημοσιεύω δημοσιεύω#Greek

(formal) 1st person plural present form of δημοσιεύω (dimosiévo).


νοστιμεύτηκα

head

νοστιμεύτηκα • (nostiméftika)

el-verb-form

νοστιμεύτηκα • (nostiméftika)

νο‧στι‧μεύ‧τη‧κα

νοστιμεύομαι νοστιμεύομαι#Greek

νοστιμεύω νοστιμεύω#Greek

1st person singular simple past form of νοστιμεύομαι (nostimévomai) passive of νοστιμεύω. "I fancied"


νοστίμισα

head

νοστίμισα • (nostímisa)

el-verb-form

νοστίμισα • (nostímisa)

νο‧στί‧μι‧σα

νοστιμίζω νοστιμίζω#Greek

1st person singular simple past form of νοστιμίζω (nostimízo).


νοστιμεύομαι

head

νοστιμεύομαι • (nostimévomai)

el-verb

νοστιμεύτηκα

νοστιμεύομαι • (nostimévomai) passive (past νοστιμεύτηκα, active νοστιμεύω)

nostimévomai (romanization)
νοστιμεύτηκα (past)
νοστιμεύω (active)

νο‧στι‧μεύ‧ο‧μαι


νοστίμευ'

νοστίμεψε νοστίμεψε#Greek

νοστιμεύω νοστιμεύω#Greek

(colloquial) apocopic form of νοστίμεψε (nostímepse), 2nd person singular simple past perfective imperative active form of νοστιμεύω (nostimévo).


νοστίμεψα

head

νοστίμεψα • (nostímepsa)

el-verb-form

νοστίμεψα • (nostímepsa)

νο‧στί‧με‧ψα

νοστιμεύω νοστιμεύω#Greek

1st person singular simple past active form of νοστιμεύω (nostimévo).


κλείστηκα

head

κλείστηκα • (kleístika)

el-verb-form

κλείστηκα • (kleístika)

κλείνομαι κλείνομαι#Greek

κλείνω κλείνω#Greek

1st person singular simple past form of κλείνομαι (kleínomai) passive of κλείνω.


πλέκουμε

head

πλέκουμε • (plékoume)

el-verb-form

πλέκουμε • (plékoume)

πλέκω πλέκω#Greek

1st person plural present form of πλέκω (pléko).


πλέκομε

head

πλέκομε • (plékome)

el-verb-form

πλέκομε • (plékome)

πλέκομαι (plékomai)

Older form: πλέκομεν (plékomen)

πλέκω πλέκω#Greek

(formal, rare) 1st person plural present form of πλέκω (pléko).


νοστίμεψε

head

νοστίμεψε • (nostímepse)

el-verb-form

νοστίμεψε • (nostímepse)

νο‧στί‧με‧ψε

νοστιμεύω νοστιμεύω#Greek

3rd person singular simple past indicative active form of νοστιμεύω (nostimévo).

Alternative apocopic form: νοστίμευ' (nostímef') + accusative of article & noun or weak pronouns

νοστιμεύω νοστιμεύω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of νοστιμεύω (nostimévo).


νοστιμίζω

head

νοστιμίζω • (nostimízo)

el-verb

νοστιμισμένος

νοστιμίζω • (nostimízo) (past νοστίμισα, passive —, ppp νοστιμισμένος)

nostimízo (romanization)
νοστίμισα (past)
νοστιμισμένος (participle passive perfect)
νοστιμίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
νοστιμίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
νοστιμίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
νοστιμίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
νοστιμίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
νοστιμίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
νοστιμίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
νοστιμίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
νοστιμίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
νοστιμίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
νοστιμίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
νοστιμίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
νοστιμίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοστιμίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοστίμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
νοστίμισα (active first-person indicative past perfective singular)
νοστίμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
νοστίμισες (active indicative past perfective second-person singular)
νοστίμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
νοστίμισε (active indicative past perfective singular third-person)
νοστιμίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
νοστιμίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
νοστιμίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
νοστιμίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
νοστίμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοστιμίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοστιμίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοστίμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοστιμίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοστιμίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα νοστιμίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα νοστιμίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
νοστίμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
νοστίμισε (active imperative perfective second-person singular)
νοστιμίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
νοστιμίστε (active imperative perfective plural second-person)
νοστιμίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας νοστιμίσει (active indeclinable participle perfect)
νοστιμισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
νοστιμίσει (infinitive-aorist)

νο‧στι‧μί‧ζω

Inherited from Byzantine Greek νοστιμίζω from νόστιμ(ος) (nóstim(os)) + -ίζω (-ízō, suffix for verbs).

inh+

(transitive)
(of food) I make tasty, season

(transitive)
(figuratively) to make pretty

(intransitive)
(of food) to become tasty

(intransitive)
(figuratively) to become pretty


νοστιμεύω

head

νοστιμεύω • (nostimévo)

el-verb

νοστιμεύομαι

νοστιμεύω • (nostimévo) (past νοστίμεψα, passive νοστιμεύομαι)

nostimévo (romanization)
νοστίμεψα (past)
νοστιμεύομαι (passive)
νοστιμεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
νοστιμέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
νοστιμεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
νοστιμευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νοστιμεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
νοστιμέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
νοστιμεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
νοστιμευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νοστιμεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
νοστιμέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
νοστιμεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
νοστιμευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νοστιμεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
νοστιμέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
νοστιμευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
νοστιμευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νοστιμεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
νοστιμέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
νοστιμεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοστιμευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοστιμευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νοστιμεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
νοστιμεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
νοστιμέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοστιμέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοστιμεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
νοστιμευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοστιμευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοστίμευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
νοστίμεψα (active first-person indicative past perfective singular)
νοστιμευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοστιμευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοστιμεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νοστίμευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
νοστίμεψες (active indicative past perfective second-person singular)
νοστιμευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοστιμευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοστιμεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νοστίμευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
νοστίμεψε (active indicative past perfective singular third-person)
νοστιμευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοστιμευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοστιμεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νοστιμεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
νοστιμέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
νοστιμευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
νοστιμευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νοστιμεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
νοστιμέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
νοστιμευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
νοστιμευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νοστίμευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοστιμεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοστιμεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοστίμεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοστιμέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοστιμέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
νοστιμεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
νοστιμευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
νοστιμεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοστιμευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοστιμευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα νοστιμεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα νοστιμέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα νοστιμεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα νοστιμευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
νοστίμευε (active imperative imperfective second-person singular)
νοστίμεψε (active imperative perfective second-person singular)
νοστίμευ' (active imperative perfective second-person singular)
νοστιμέψου (imperative passive perfective second-person singular)
νοστιμεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
νοστιμέψτε (active imperative perfective plural second-person)
νοστιμεύτε (active imperative perfective plural second-person)
νοστιμεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
νοστιμευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νοστιμεύοντας (active participle present)
έχοντας νοστιμέψει (active participle past)
νοστιμευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
νοστιμέψει (active infinitive-aorist)
νοστιμευτεί (infinitive-aorist passive)

νο‧στι‧μεύ‧ω

Inherited from Byzantine Greek νοστιμεύω (nostimeúō), verbal formation from νόστιμος (nóstimos), also + -ομαι (-omai, suffix for passive voice), forming passive voice νοστιμεύομαι (nostimévomai) with different meaning.

inh+

(transitive)
(of food) to make tasty, season

(transitive)
(figuratively) to make pretty, elegant


αληθεύτηκα

head

αληθεύτηκα • (alithéftika)

el-verb-form

αληθεύτηκα • (alithéftika)

α‧λη‧θεύ‧τη‧κα

αληθεύομαι αληθεύομαι#Greek

αληθεύω αληθεύω#Greek

(rare passive forms, literature) 1st person singular simple past form of αληθεύομαι (alithévomai) passive of αληθεύω.


προφητεύθηκα

head

προφητεύθηκα • (profitéfthika)

el-verb-form

προφητεύθηκα • (profitéfthika)

προ‧φη‧τεύ‧θη‧κα

προφητεύομαι προφητεύομαι#Greek

προφητεύω προφητεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of προφητεύομαι (profitévomai) passive of προφητεύω.


προφητεύτηκα

head

προφητεύτηκα • (profitéftika)

el-verb-form

προφητεύτηκα • (profitéftika)

προ‧φη‧τεύ‧τη‧κα

προφητεύομαι προφητεύομαι#Greek

προφητεύω προφητεύω#Greek


προφήτεψα

head

προφήτεψα • (profítepsa)

el-verb-form

προφήτεψα • (profítepsa)

προ‧φή‧τε‧ψα

προφητεύω προφητεύω#Greek

1st person singular simple past form of προφητεύω (profitévo).


προμήθευσα

head

προμήθευσα • (promíthefsa)

el-verb-form

προμήθευσα • (promíthefsa)

προ‧μή‧θευ‧σα

προμηθεύω προμηθεύω#Greek

1st person singular simple past form of προμηθεύω (promithévo).


προμήθεψα

προ‧μή‧θε‧ψα

προφητεύω προφητεύω#Greek


προμηθεύτηκα

head

προμηθεύτηκα • (promithéftika)

el-verb-form

προμηθεύτηκα • (promithéftika)

προ‧μη‧θεύ‧τη‧κα

προμηθεύομαι προμηθεύομαι#Greek

προμηθεύω προμηθεύω#Greek

1st person singular simple past form of προμηθεύομαι (promithévomai) passive of προμηθεύω.


προμηθεύθηκα

προ‧μη‧θεύ‧θη‧κα

προμηθεύομαι προμηθεύομαι#Greek

προμηθεύω προμηθεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of προμηθεύομαι (promithévomai) passive of προμηθεύω.


αληθεύομαι

head

αληθεύομαι • (alithévomai)

el-verb

αληθεύομαι • (alithévomai) passive (past αληθεύτηκα, active αληθεύω)

alithévomai (romanization)
αληθεύτηκα (past)
αληθεύω (active)

α‧λη‧θεύ‧ο‧μαι

αληθεύω αληθεύω#Greek

(rare passive forms, literature) passive of αληθεύω (alithévo)


προφητεύομαι

head

προφητεύομαι • (profitévomai)

el-verb

προφητεύθηκα

προφητεύτηκα

προφητεύομαι • (profitévomai) passive (past προφητεύθηκα/προφητεύτηκα, active προφητεύω)

profitévomai (romanization)
προφητεύθηκα (past)
προφητεύτηκα (past)
προφητεύω (active)

προ‧φη‧τεύ‧ο‧μαι


προμηθεύομαι

head

προμηθεύομαι • (promithévomai)

el-verb

προμηθεύθηκα

προμηθεύτηκα

προμηθεύομαι • (promithévomai) passive (past προμηθεύθηκα/προμηθεύτηκα, active προμηθεύω)

promithévomai (romanization)
προμηθεύθηκα (past)
προμηθεύτηκα (past)
προμηθεύω (active)

προ‧μη‧θεύ‧ο‧μαι


μετέχω

head

μετέχω • (metécho)

el-verb

μετέχω • (metécho) (imperfect μετείχα, past μετείχα, passive —)

metécho (romanization)
μετείχα (imperfect)
μετείχα (past)
μετέχω (active first-person imperfective indicative present singular)
μετάσχω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μετέχεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μετάσχεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μετέχει (active imperfective indicative present singular third-person)
μετάσχει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μετέχουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μετάσχουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μετέχετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μετάσχετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μετέχουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μετέχουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μετάσχουν[ε] (active dependent indicative perfective plural third-person)
μετείχα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μετείχα (active first-person indicative past perfective singular)
μετείχες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μετείχες (active indicative past perfective second-person singular)
[{μετέσχες}] (active indicative past perfective second-person singular)
μετείχε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μετείχε (active indicative past perfective singular third-person)
μετέσχε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
μετέχαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μετείχαμε (active first-person indicative past perfective plural)
[{μετέσχομεν}] (active first-person indicative past perfective plural)
μετέχατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μετείχατε (active indicative past perfective plural second-person)
[{μετέσχεμεν}] (active indicative past perfective plural second-person)
μετείχαν[ε] (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μετείχαν (active indicative past perfective plural third-person)
μετείχανε (active indicative past perfective plural third-person)
μετέσχον (active archaic indicative past perfective plural third-person)
θα μετέχω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μετάσχω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
μετέχετε (active imperative imperfective plural second-person)
μετάσχτε (active imperative perfective plural second-person)
μετέχοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας μετάσχει (active indeclinable participle perfect)
μετάσχει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek μετέχω (metékhō, “to participate, to take part in”). By surface analysis, μετ- (“after”) + έχω (“I have”)

surf

Στην ανθρωπιστική αποστολή μετείχαν πολλοί εθελοντές.

Many volunteers participated in the humanitarian mission.

Stin anthropistikí apostolí meteíchan polloí ethelontés.


ανθοβόλησα

head

ανθοβόλησα • (anthovólisa)

el-verb-form

ανθοβόλησα • (anthovólisa)

ανθοβολώ ανθοβολώ#Greek

1st person singular simple past form of ανθοβολώ (anthovoló).


ανθοβολώ

head

ανθοβολώ • (anthovoló)

el-verb

ανθοβολώ • (anthovoló) (past ανθοβόλησα, passive —)

anthovoló (romanization)
ανθοβόλησα (past)


ανθίζομαι

head

ανθίζομαι • (anthízomai)

el-verb

ανθίζομαι • (anthízomai) (past ανθίστηκα, active —)

anthízomai (romanization)
ανθίστηκα (past)

(colloquial) to tumble, suddenly realise, get wind of


ανθοστολίζω

head

ανθοστολίζω • (anthostolízo)

el-verb

ανθοστολίζομαι

ανθοστολίζω • (anthostolízo) (past ανθοστόλισα, passive ανθοστολίζομαι)

anthostolízo (romanization)
ανθοστόλισα (past)
ανθοστολίζομαι (passive)


ανθοβολάω

head

ανθοβολάω • (anthovoláo)

el-verb

ανθοβολάω • (anthovoláo) (past ανθοβόλησα, passive —)

anthovoláo (romanization)
ανθοβόλησα (past)

ανθοβολώ ανθοβολώ#Greek

Alternative form of ανθοβολώ (anthovoló)


στερούμε

head

στερούμε • (steroúme)

el-verb-form

στερούμε • (steroúme)

στερούμαι (steroúmai)

Older form: στεροῦμεν (steroûmen)

στερώ στερώ#Greek

1st person plural present form of στερώ (steró).


υστέρησα

head

υστέρησα • (ystérisa)

el-verb-form

υστέρησα • (ystérisa)

Polytonic spelling: ὑστέρησα (hustérēsa)

υστερώ υστερώ#Greek

1st person singular simple past form of υστερώ (ysteró).


στερήσεις

head

στερήσεις • (steríseis)

el-verb-form

στερήσεις • (steríseis)

στερώ στερώ#Greek

2nd person singular dependent active form of στερώ (steró).


υστερώ

head

υστερώ • (ysteró)

el-verb

υστερώ • (ysteró) (past υστέρησα, passive —)

ysteró (romanization)
υστέρησα (past)
υστερώ (active first-person imperfective indicative present singular)
υστερήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
υστερείς (active imperfective indicative present second-person singular)
υστερήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
υστερεί (active imperfective indicative present singular third-person)
υστερήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
υστερούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
υστερήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
υστερείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
υστερήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
υστερούν (active imperfective indicative plural present third-person)
υστερούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
υστερήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
υστερήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
υστερούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
υστέρησα (active first-person indicative past perfective singular)
υστερούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
υστέρησες (active indicative past perfective second-person singular)
υστερούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
υστέρησε (active indicative past perfective singular third-person)
υστερούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
υστερήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
υστερούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
υστερήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
υστερούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υστερούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υστέρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
υστερήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υστερήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα υστερώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα υστερήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
υστέρησε (active imperative perfective second-person singular)
υστερείτε (active imperative imperfective plural second-person)
υστερήστε (active imperative perfective plural second-person)
υστερώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας υστερήσει (active indeclinable participle perfect)
υστερημένος, ‑η, ‑o (indeclinable participle passive perfect rare)
υστερήσει (infinitive-aorist)

Learnedly, from Ancient Greek ὑστερῶ (husterô), contracted form of ὑστερέω (husteréō).

Ο μαθητής υστερεί στα μαθηματικά.

The student is lagging behind in mathematics.


ανθρακεύω

head

ανθρακεύω • (anthrakévo)

el-verb

ανθρακεύομαι

ανθρακεύω • (anthrakévo) (imperfect ανθράκευα, passive ανθρακεύομαι)

anthrakévo (romanization)
ανθράκευα (imperfect)
ανθρακεύομαι (passive)


συμβουλεύθηκα

head

συμβουλεύθηκα • (symvouléfthika)

el-verb-form

συμβουλεύθηκα • (symvouléfthika)

συμ‧βου‧λεύ‧θη‧κα

συμβουλεύομαι συμβουλεύομαι#Greek

συμβουλεύω συμβουλεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of συμβουλεύομαι (symvoulévomai) passive of συμβουλεύω.


συμβούλευσα

head

συμβούλευσα • (symvoúlefsa)

el-verb-form

συμβούλευσα • (symvoúlefsa)

συμ‧βού‧λευ‧σα

συμβουλεύω συμβουλεύω#Greek

(slightly formal) 1st person singular simple past indicative active form of συμβουλεύω (symvoulévo).


μεταφυτεύτηκα

head

μεταφυτεύτηκα • (metafytéftika)

el-verb-form

μεταφυτεύτηκα • (metafytéftika)

με‧τα‧φυ‧τεύ‧τη‧κα

μεταφυτεύομαι μεταφυτεύομαι#Greek

μεταφυτεύω μεταφυτεύω#Greek

1st person singular simple past form of μεταφυτεύομαι (metafytévomai) passive of μεταφυτεύω.


μεταφύτευσα

head

μεταφύτευσα • (metafýtefsa)

el-verb-form

μεταφύτευσα • (metafýtefsa)

με‧τα‧φύ‧τευ‧σα

μεταφυτεύω μεταφυτεύω#Greek

(more formal) 1st person singular simple past form of μεταφυτεύω (metafytévo).


αναφύτευσα

head

αναφύτευσα • (anafýtefsa)

el-verb-form

αναφύτευσα • (anafýtefsa)

α‧να‧φύ‧τευ‧σα

αναφυτεύω αναφυτεύω#Greek

1st person singular simple past form of αναφυτεύω (anafytévo).


αναφυτεύθηκα

head

αναφυτεύθηκα • (anafytéfthika)

el-verb-form

αναφυτεύθηκα • (anafytéfthika)

α‧να‧φυ‧τεύ‧θη‧κα

αναφυτεύομαι αναφυτεύομαι#Greek

αναφυτεύω αναφυτεύω#Greek

1st person singular simple past form of αναφυτεύομαι (anafytévomai) passive of αναφυτεύω.


συνεβούλευσα

head

συνεβούλευσα • (synevoúlefsa)

el-verb-form

συνεβούλευσα • (synevoúlefsa)

συ‧νε‧βού‧λευ‧σα συν‧ε‧βού‧λευ‧σα

συμβουλεύω συμβουλεύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past indicative active form of συμβουλεύω (symvoulévo).


μεταφυτεύομαι

head

μεταφυτεύομαι • (metafytévomai)

el-verb

μεταφυτεύτηκα

μεταφυτεύθηκα

μεταφυτεύομαι • (metafytévomai) passive (past μεταφυτεύτηκα/μεταφυτεύθηκα, active μεταφυτεύω)

metafytévomai (romanization)
μεταφυτεύτηκα (past)
μεταφυτεύθηκα (past)
μεταφυτεύω (active)

με‧τα‧φυ‧τεύ‧ο‧μαι


καθόρισα

head

καθόρισα • (kathórisa)

el-verb-form

καθόρισα • (kathórisa)

καθορίζω καθορίζω#Greek

1st person singular simple past form of καθορίζω (kathorízo).


καθορίστηκα

head

καθορίστηκα • (kathorístika)

el-verb-form

καθορίστηκα • (kathorístika)

κα‧θο‧ρί‧στη‧κα

καθορίζομαι καθορίζομαι#Greek

καθορίζω καθορίζω#Greek

1st person singular simple past form of καθορίζομαι (kathorízomai) passive of καθορίζω.


συνδυάζουμε

head

συνδυάζουμε • (syndyázoume)

el-verb-form

συνδυάζουμε • (syndyázoume)

συν‧δυ‧ά‧ζου‧με

συνδυάζω συνδυάζω#Greek

1st person plural present form of συνδυάζω (syndyázo).


μετάφρασα

head

μετάφρασα • (metáfrasa)

el-verb-form

μετάφρασα • (metáfrasa)

με‧τά‧φρα‧σα

μεταφράζω μεταφράζω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of μεταφράζω (metafrázo).


μεταφράσθηκα

head

μεταφράσθηκα • (metafrásthika)

el-verb-form

μεταφράσθηκα • (metafrásthika)

με‧τα‧φρά‧σθη‧κα

μεταφράζομαι μεταφράζομαι#Greek

μεταφράζω μεταφράζω#Greek

1st person singular simple past form of μεταφράζομαι (metafrázomai) passive of μεταφράζω.


συνδυάσθηκα

head

συνδυάσθηκα • (syndyásthika)

el-verb-form

συνδυάσθηκα • (syndyásthika)

συν‧δυ‧ά‧σθη‧κα

συνδυάζομαι συνδυάζομαι#Greek

συνδυάζω συνδυάζω#Greek

1st person singular simple past form of συνδυάζομαι (syndyázomai) passive of συνδυάζω.


εξετάσθηκα

head

εξετάσθηκα • (exetásthika)

el-verb-form

εξετάσθηκα • (exetásthika)

ε‧ξε‧τά‧σθη‧κα

εξετάζομαι εξετάζομαι#Greek

εξετάζω εξετάζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of εξετάζομαι (exetázomai) passive of εξετάζω.


εξετάστηκα

head

εξετάστηκα • (exetástika)

el-verb-form

εξετάστηκα • (exetástika)

ε‧ξε‧τά‧στη‧κα

εξετάζομαι εξετάζομαι#Greek

εξετάζω εξετάζω#Greek


ονομάζουμε

head

ονομάζουμε • (onomázoume)

el-verb-form

ονομάζουμε • (onomázoume)

ο‧νο‧μά‧ζου‧με

ονομάζω ονομάζω#Greek

1st person plural present form of ονομάζω (onomázo).


ονομάζομε

head

ονομάζομε • (onomázome)

el-verb-form

ονομάζομε • (onomázome)

ονομάζομαι (onomázomai)

ο‧νο‧μά‧ζο‧με

Older form: ὀνομάζομεν (onomázomen)

ονομάζω ονομάζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of ονομάζω (onomázo).


συνδυάζομε

head

συνδυάζομε • (syndyázome)

el-verb-form

συνδυάζομε • (syndyázome)

συνδυάζομαι (syndyázomai)

συν‧δυ‧ά‧ζο‧με

Older form: συνδυάζομεν

συνδυάζω συνδυάζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of συνδυάζω (syndyázo).


καθορίζω

head

καθορίζω • (kathorízo)

el-verb

καθορίζω • (kathorízo) (past καθόρισα, passive καθορίζομαι)

kathorízo (romanization)
καθόρισα (past)
καθορίζομαι (passive)
καθορίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθορίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθορίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθοριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθορισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθορίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθορίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθορίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθοριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθορισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθορίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθορίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθορίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθοριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθορισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθορίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθορίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθοριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθοριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθορισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθορίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθορίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθορίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθοριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθοριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθορισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθορίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθορίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθορίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθορίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθορίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθοριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθοριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθορισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθορισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθόριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθόρισα (active first-person indicative past perfective singular)
καθοριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθοριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθορίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθορίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθόριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθόρισες (active indicative past perfective second-person singular)
καθοριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθοριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθορίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθορίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθόριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθόρισε (active indicative past perfective singular third-person)
καθοριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθοριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθορίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθορίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθορίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθορίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθοριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθοριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθορισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθορίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθορίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθοριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθοριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθορισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθόριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθορίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθορίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθόρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθορίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθορίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθορίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθοριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθορίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθοριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθοριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
καθορίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθορισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθορισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθορίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθορίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθορίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθοριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
καθορισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθόριζε (active imperative imperfective second-person singular)
καθόρισε (active imperative perfective second-person singular)
καθορίσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθορίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθορίστε (active imperative perfective plural second-person)
καθορίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθοριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθορισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθορίζοντας (active participle present)
έχοντας καθορίσει (active participle past)
καθορισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθορίσει (active infinitive-aorist)
καθοριστεί (infinitive-aorist passive)
καθορισθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek καθορίζω (kathorízō). By surface analysis, καθ- (of κατα- (kata-, “thoroughly”) + ορίζω (orízo, “define”), the καθ- being harmonized with the old rough breathing of ὁρίζω (horízō).


καθορίζουμε

head

καθορίζουμε • (kathorízoume)

el-verb-form

καθορίζουμε • (kathorízoume)

κα‧θο‧ρί‧ζου‧με

καθορίζω καθορίζω#Greek

1st person plural present form of καθορίζω (kathorízo).


καθορίσθηκα

κα‧θο‧ρί‧σθη‧κα

καθορίζομαι καθορίζομαι#Greek

καθορίζω καθορίζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of καθορίζομαι (kathorízomai) passive of καθορίζω.


καθορίζομαι

head

καθορίζομαι • (kathorízomai)

el-verb

καθορίζομαι • (kathorízomai) passive (past καθορίστηκα, active καθορίζω)

kathorízomai (romanization)
καθορίστηκα (past)
καθορίζω (active)

κα‧θο‧ρί‧ζο‧μαι

καθορίζω καθορίζω#Greek


καθορίζομε

head

καθορίζομε • (kathorízome)

el-verb-form

καθορίζομε • (kathorízome)

κα‧θο‧ρί‧ζο‧με

Older form: καθορίζομεν (kathorízomen)

καθορίζω καθορίζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of καθορίζω (kathorízo).


επιδοκιμάσθηκα

head

επιδοκιμάσθηκα • (epidokimásthika)

el-verb-form

επιδοκιμάσθηκα • (epidokimásthika)

ε‧πι‧δο‧κι‧μά‧σθη‧κα

επιδοκιμάζομαι επιδοκιμάζομαι#Greek

επιδοκιμάζω επιδοκιμάζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of επιδοκιμάζομαι (epidokimázomai) passive of επιδοκιμάζω.


επιδοκιμάζουμε

head

επιδοκιμάζουμε • (epidokimázoume)

el-verb-form

επιδοκιμάζουμε • (epidokimázoume)

ε‧πι‧δο‧κι‧μά‧ζου‧με

επιδοκιμάζω επιδοκιμάζω#Greek

1st person plural present form of επιδοκιμάζω (epidokimázo).


αποδοκιμάζουμε

head

αποδοκιμάζουμε • (apodokimázoume)

el-verb-form

αποδοκιμάζουμε • (apodokimázoume)

α‧πο‧δο‧κι‧μά‧ζου‧με

αποδοκιμάζω αποδοκιμάζω#Greek

1st person plural present form of αποδοκιμάζω (apodokimázo).


επιδοκιμάζομε

head

επιδοκιμάζομε • (epidokimázome)

el-verb-form

επιδοκιμάζομε • (epidokimázome)

επιδοκιμάζομαι (epidokimázomai)

ε‧πι‧δο‧κι‧μά‧ζο‧με

επιδοκιμάζω επιδοκιμάζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of επιδοκιμάζω (epidokimázo).


αποδοκιμάσθηκα

head

αποδοκιμάσθηκα • (apodokimásthika)

el-verb-form

αποδοκιμάσθηκα • (apodokimásthika)

α‧πο‧δο‧κι‧μά‧σθη‧κα

αποδοκιμάζομαι αποδοκιμάζομαι#Greek

αποδοκιμάζω αποδοκιμάζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αποδοκιμάζομαι (apodokimázomai) passive of αποδοκιμάζω.


αποδοκιμάζομε

head

αποδοκιμάζομε • (apodokimázome)

el-verb-form

αποδοκιμάζομε • (apodokimázome)

αποδοκιμάζομαι (apodokimázomai)

α‧πο‧δο‧κι‧μά‧ζο‧με

Older form: ἀποδοκιμάζομεν (apodokimázomen)

αποδοκιμάζω αποδοκιμάζω#Greek

(formal) 1st person plural present form of αποδοκιμάζω (apodokimázo).


αναβιβάσθηκα

head

αναβιβάσθηκα • (anavivásthika)

el-verb-form

αναβιβάσθηκα • (anavivásthika)

α‧να‧βι‧βά‧σθη‧κα

αναβιβάζομαι αναβιβάζομαι#Greek

αναβιβάζω αναβιβάζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αναβιβάζομαι (anavivázomai) passive of αναβιβάζω.


επιβιβάσθηκα

head

επιβιβάσθηκα • (epivivásthika)

el-verb-form

επιβιβάσθηκα • (epivivásthika)

ε‧πι‧βι‧βά‧σθη‧κα

επιβιβάζομαι επιβιβάζομαι#Greek

επιβιβάζω επιβιβάζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of επιβιβάζομαι (epivivázomai) passive of επιβιβάζω.


έβιασα

head

έβιασα • (éviasa)

el-verb-form

έβιασα • (éviasa)

Alternative form: βίασα (víasa)

βιάζω βιάζω#Greek

1st person singular simple past form of βιάζω (viázo).: "I rushed" (see Etymology 2)


-βιβάζω

-vivázo (romanization)
-βίβασα (past)
-βιβάζομαι found in compounds (passive)

The Ancient Greek βιβάζω (bibázō, “cause to mount, exalt”) found in modern compounds. Also see βάζω (vázo, “I put”).


ανδρειώθηκα

head

ανδρειώθηκα • (andreióthika)

el-verb-form

ανδρειώθηκα • (andreióthika)

ανδρειώνομαι ανδρειώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανδρειώνομαι (andreiónomai).


αντρειώθηκα

head

αντρειώθηκα • (antreióthika)

el-verb-form

αντρειώθηκα • (antreióthika)

αντρειώνομαι αντρειώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντρειώνομαι (antreiónomai).


αντρειώνομαι

head

αντρειώνομαι • (antreiónomai)

el-verb

αντρειώνομαι • (antreiónomai) (past αντρειώθηκα, active αντρειώνω)

antreiónomai (romanization)
αντρειώθηκα (past)
αντρειώνω (active)

α‧ντρει‧ώ‧νο‧μαι

ανδρειώνομαι ανδρειώνομαι#Greek

Informal form of ανδρειώνομαι (andreiónomai).


ανδρειώνομαι

head

ανδρειώνομαι • (andreiónomai)

el-verb

ανδρειώνομαι • (andreiónomai) passive (past ανδρειώθηκα, active ανδρειώνω)

andreiónomai (romanization)
ανδρειώθηκα (past)
ανδρειώνω (active)

αν‧δρει‧ώ‧νο‧μαι

to be brave, to be courageous, to be a man


ανδρείωσα

head

ανδρείωσα • (andreíosa)

el-verb-form

ανδρείωσα • (andreíosa)

αν‧δρεί‧ω‧σα

ανδρειώνω ανδρειώνω#Greek

1st person singular simple past form of ανδρειώνω (andreióno).


άνδρωσα

head

άνδρωσα • (ándrosa)

el-verb-form

άνδρωσα • (ándrosa)

ανδρώνω ανδρώνω#Greek

1st person singular simple past form of ανδρώνω (andróno).


υποψιάζω

head

υποψιάζω • (ypopsiázo)

el-verb

υποψιάζω • (ypopsiázo) (past υποψίασα, passive υποψιάζομαι)

ypopsiázo (romanization)
υποψίασα (past)
υποψιάζομαι (passive)

υ‧πο‧ψι‧ά‧ζω

Neologism. Active form created from the deponent verb υποψιάζομαι (ypopsiázomai, “I suspect”).

Η συμπεριφορά του με υποψίασε πριν κλέψει το πορτοφόλι.

His behaviour made me suspicious before he stole the wallet.

I symperiforá tou me ypopsíase prin klépsei to portofóli.

Είναι πολύ αφελής. Πρέπει να του μιλήσουμε και να τον υποψιάσουμε.

He is too naive. We must talk to him and make him suspicious.

Eínai polý afelís. Prépei na tou milísoume kai na ton ypopsiásoume.


στοίβαξα

head

στοίβαξα • (stoívaxa)

el-verb-form

στοίβαξα • (stoívaxa)

στοιβάζω στοιβάζω#Greek

1st person singular simple past form of στοιβάζω (stoivázo).


έβαλλα

head

έβαλλα • (évalla)

el-verb-form

έβαλλα • (évalla)

έβαλα (évala)

Older form: ἔβαλλον (éballon)

βάλλω βάλλω#Greek

1st person singular imperfect form of βάλλω (vállo).


βάλλομε

head

βάλλομε • (vállome)

el-verb-form

βάλλομε • (vállome)

βάλλομαι (vállomai)

βάλομε (válome)

βάλλω βάλλω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of βάλλω (vállo).


ανδρώνω

head

ανδρώνω • (andróno)

el-verb

ανδρώνω • (andróno) (past άνδρωσα, passive ανδρώνομαι)

andróno (romanization)
άνδρωσα (past)
ανδρώνομαι (passive)
ανδρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανδρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανδρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανδρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανδρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανδρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανδρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανδρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανδρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανδρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανδρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανδρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανδρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανδρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανδρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανδρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
άνδρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άνδρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανδρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
άνδρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άνδρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανδρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
άνδρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άνδρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανδρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανδρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανδρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανδρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανδρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανδρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανδρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανδρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
άνδρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άνδρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανδρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανδρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανδρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανδρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανδρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανδρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανδρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άνδρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
άνδρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ανδρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανδρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανδρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ανδρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανδρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδρώνοντας (active participle present)
έχοντας ανδρώσει (active participle past)
ανδρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανδρώσει (active infinitive-aorist)
ανδρωθεί (infinitive-aorist passive)

to make mature (literally, make a youth become a man)

(figuratively) to develop, make complete


βάλλουμε

head

βάλλουμε • (válloume)

el-verb-form

βάλλουμε • (válloume)

βάλουμε (váloume)

βάλλω βάλλω#Greek


βάλομε

head

βάλομε • (válome)

el-verb-form

βάλομε • (válome)

βάλλομε (vállome)

βάλλομαι (vállomai)

βάζω βάζω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of βάζω (vázo).

βάλλω βάλλω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of βάλλω (vállo).


βλήθηκα

head

βλήθηκα • (vlíthika)

el-verb-form

βλήθηκα • (vlíthika)

βάλλομαι βάλλομαι#Greek

βάλλω βάλλω#Greek

1st person singular simple past indicative form of βάλλομαι (vállomai) passive of βάλλω.


εβλήθην

head

εβλήθην • (evlíthin)

el-verb-form

εβλήθην • (evlíthin)

βάλλομαι βάλλομαι#Greek

βάλλω βάλλω#Greek

Monotonic spelling of ἐβλήθην (eblḗthēn), 1st person singular simple past indicative form of βάλλομαι (vállomai) passive of βάλλω.


βάλουνε

head

βάλουνε • (váloune)

el-verb-form

βάλουνε • (váloune)

βάλλουνε (válloune)

βάζω βάζω#Greek

(colloquial) 3rd person plural dependent form of βάζω (vázo).

βάλλω βάλλω#Greek

(colloquial) 3rd person plural dependent form of βάλλω (vállo).


αναβάλω

head

αναβάλω • (anaválo)

el-verb-form

αναβάλω • (anaválo)

αναβάλλω (anavállo)

αναβάλλω αναβάλλω#Greek

1st person singular dependent form of αναβάλλω (anavállo).


αντιπαραβάλω

head

αντιπαραβάλω • (antiparaválo)

el-verb-form

αντιπαραβάλω • (antiparaválo)

αντιπαραβάλλω (antiparavállo)

α‧ντι‧πα‧ρα‧βά‧λω

αντιπαραβάλλω αντιπαραβάλλω#Greek

1st person singular dependent form of αντιπαραβάλλω (antiparavállo).


παραβάλτε

head

παραβάλτε • (paraválte)

el-verb-form

παραβάλτε • (paraválte)

πα‧ρα‧βάλ‧τε

παραβάζω παραβάζω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative form of παραβάζω (paravázo).


παραβλήθηκα

head

παραβλήθηκα • (paravlíthika)

el-verb-form

παραβλήθηκα • (paravlíthika)

πα‧ρα‧βλή‧θη‧κα

παραβάλλομαι παραβάλλομαι#Greek

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

1st person singular simple past indicative form of παραβάλλομαι (paravállomai) passive of παραβάλλω.


παραέβαλα

head

παραέβαλα • (paraévala)

el-verb-form

παραέβαλα • (paraévala)

πα‧ρα‧έ‧βα‧λα

παραβάζω παραβάζω#Greek

1st person singular simple past form of παραβάζω (paravázo).


παραβάλλομε

head

παραβάλλομε • (paravállome)

el-verb-form

παραβάλλομε • (paravállome)

παραβάλλομαι (paravállomai)

παραβάλομε (paraválome)

πα‧ρα‧βάλ‧λο‧με

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of παραβάλλω (paravállo).


βάλλετε

head

βάλλετε • (vállete)

el-verb-form

βάλλετε • (vállete)

βάλετε (válete)

βάλλεται (válletai)

βάλλω βάλλω#Greek

2nd person plural present indicative active form of βάλλω (vállo).

βάλλω βάλλω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of βάλλω (vállo).


παραβάλλουμε

head

παραβάλλουμε • (paraválloume)

el-verb-form

παραβάλλουμε • (paraválloume)

παραβάλουμε (paraváloume)

πα‧ρα‧βάλ‧λου‧με

παραβάλλω παραβάλλω#Greek


παρέβαλλα

head

παρέβαλλα • (parévalla)

el-verb-form

παρέβαλλα • (parévalla)

παρέβαλα (parévala)

πα‧ρέ‧βαλ‧λα

Older form: παρέβαλλον (paréballon)

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

1st person singular imperfect form of παραβάλλω (paravállo).


παραβάλουμε

head

παραβάλουμε • (paraváloume)

el-verb-form

παραβάλουμε • (paraváloume)

παραβάλλουμε (paraválloume)

πα‧ρα‧βά‧λου‧με

παραβάζω παραβάζω#Greek

1st person plural dependent form of παραβάζω (paravázo). "to add too much, we will add too much"

παραβάζω

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

1st person plural dependent form of παραβάλλω (paravállo). "to compare, we will compare"


παραβάλομε

head

παραβάλομε • (paraválome)

el-verb-form

παραβάλομε • (paraválome)

παραβάλλομε (paravállome)

παραβάλλομαι (paravállomai)

πα‧ρα‧βά‧λο‧με

παραβάζω παραβάζω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of παραβάζω (paravázo).

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of παραβάλλω (paravállo).


βάλλομαι

head

βάλλομαι • (vállomai)

el-verb

βάλλομαι • (vállomai) passive (past βλήθηκα, active βάλλω)

vállomai (romanization)
βλήθηκα (past)
βάλλω (active)

βάλλομε (vállome)

βάλομε (válome)

βάλλω βάλλω#Greek

1st person singular present indicative passive form of βάλλω (vállo).


προκαταβάλλομε

head

προκαταβάλλομε • (prokatavállome)

el-verb-form

προκαταβάλλομε • (prokatavállome)

προκαταβάλλομαι (prokatavállomai)

προκαταβάλομε (prokataválome)

προ‧κα‧τα‧βάλ‧λο‧με

προκαταβάλλω προκαταβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural present indicative active form of προκαταβάλλω (prokatavállo).


προκαταβάλλουμε

head

προκαταβάλλουμε • (prokataválloume)

el-verb-form

προκαταβάλλουμε • (prokataválloume)

προκαταβάλουμε (prokataváloume)

προ‧κα‧τα‧βάλ‧λου‧με

προκαταβάλλω προκαταβάλλω#Greek


προκατέβαλλα

head

προκατέβαλλα • (prokatévalla)

el-verb-form

προκατέβαλλα • (prokatévalla)

προκατέβαλα (prokatévala)

προ‧κα‧τέ‧βαλ‧λα

Older form: προκατέβαλλον (prokatéballon)

προκαταβάλλω προκαταβάλλω#Greek

1st person singular imperfect form of προκαταβάλλω (prokatavállo). "I was prepaying"


προκαταβάλουμε

head

προκαταβάλουμε • (prokataváloume)

el-verb-form

προκαταβάλουμε • (prokataváloume)

προκαταβάλλουμε (prokataválloume)

προ‧κα‧τα‧βά‧λου‧με

προκαταβάλλω προκαταβάλλω#Greek

1st person plural dependent form of προκαταβάλλω (prokatavállo).


βάλλεται

head

βάλλεται • (válletai)

el-verb-form

βάλλεται • (válletai)

βάλλετε (vállete)

βάλετε (válete)

βάλλομαι βάλλομαι#Greek

βάλλω βάλλω#Greek

2nd person plural present indicative form of βάλλομαι (vállomai) passive of βάλλω.


παραβάλω

head

παραβάλω • (paraválo)

el-verb-form

παραβάλω • (paraválo)

παραβάλλω (paravállo)

παραβάζω παραβάζω#Greek

1st person singular dependent form of παραβάζω (paravázo).

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

1st person singular dependent form of παραβάλλω (paravállo).


παραβάλλομαι

head

παραβάλλομαι • (paravállomai)

el-verb

παραβάλλομαι • (paravállomai) passive (past παραβλήθηκα, active παραβάλλω)

paravállomai (romanization)
παραβλήθηκα (past)
παραβάλλω (active)

παραβάλλομε (paravállome)

παραβάλομε (paraválome)

πα‧ρα‧βάλ‧λο‧μαι


παραβάλλεται

head

παραβάλλεται • (paraválletai)

el-verb-form

παραβάλλεται • (paraválletai)

παραβάλλετε (paravállete)

παραβάλετε (paraválete)

πα‧ρα‧βάλ‧λε‧ται

παραβάλλομαι παραβάλλομαι#Greek

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

2nd person plural present indicative form of παραβάλλομαι (paravállomai) passive of παραβάλλω.


προκαταβάλομε

head

προκαταβάλομε • (prokataválome)

el-verb-form

προκαταβάλομε • (prokataválome)

προκαταβάλλομε (prokatavállome)

προκαταβάλλομαι (prokatavállomai)

προ‧κα‧τα‧βά‧λο‧με

προκαταβάλλω προκαταβάλλω#Greek

(formal) 1st person plural dependent form of προκαταβάλλω (prokatavállo).


ανέθετα

head

ανέθετα • (anétheta)

el-verb-form

ανέθετα • (anétheta)

αναθέτω αναθέτω#Greek

1st person singular imperfect form of αναθέτω (anathéto).


αγγαρευόμουν

head

αγγαρευόμουν • (angarevómoun)

el-verb-form

αγγαρευόμουν • (angarevómoun)

αγγαρεύομαι αγγαρεύομαι#Greek

1st person singular imperfect form of αγγαρεύομαι (angarévomai).