αποκλείστηκα

head

αποκλείστηκα • (apokleístika)

el-verb-form

αποκλείστηκα • (apokleístika)

α‧πο‧κλεί‧στη‧κα

αποκλείομαι αποκλείομαι#Greek

αποκλείω αποκλείω#Greek

1st person singular simple past form of αποκλείομαι (apokleíomai) passive of αποκλείω. "I was blocked, excluded"


αφήνομαι

head

αφήνομαι • (afínomai)

el-verb

αφήνομαι • (afínomai) passive (past αφέθηκα, active αφήνω)

afínomai (romanization)
αφέθηκα (past)
αφήνω (active)

αφήνω αφήνω#Greek


αυξάνομαι

head

αυξάνομαι • (afxánomai)

el-verb

αυξάνομαι • (afxánomai) passive (past αυξήθηκα, ppp αυξημένος, active αυξάνω)

afxánomai (romanization)
αυξήθηκα (past)
αυξημένος (participle passive perfect)
αυξάνω (active)

αυξάνομε (afxánome)

αυ‧ξά‧νο‧μαι

αυξάνω αυξάνω#Greek


βγάλθηκα

head

βγάλθηκα • (vgálthika)

el-verb-form

βγάλθηκα • (vgálthika)

βγάζομαι βγάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of βγάζομαι (vgázomai).


γδάρθηκα

head

γδάρθηκα • (gdárthika)

el-verb-form

γδάρθηκα • (gdárthika)

γδέρνομαι γδέρνομαι#Greek

1st person singular simple past form of γδέρνομαι (gdérnomai).


βάλθηκα

head

βάλθηκα • (válthika)

el-verb-form

βάλθηκα • (válthika)

βάζω βάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of βάζω (vázo).


γράφτηκα

head

γράφτηκα • (gráftika)

el-verb-form

γράφτηκα • (gráftika)

γράφομαι γράφομαι#Greek

1st person singular simple past form of γράφομαι (gráfomai).


γράφηκα

head

γράφηκα • (gráfika)

el-verb-form

γράφηκα • (gráfika)

γράφομαι γράφομαι#Greek


διαβάστηκα

head

διαβάστηκα • (diavástika)

el-verb-form

διαβάστηκα • (diavástika)

διαβάζομαι διαβάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαβάζομαι (diavázomai).


εκδόθηκα

head

εκδόθηκα • (ekdóthika)

el-verb-form

εκδόθηκα • (ekdóthika)

εκδίδομαι εκδίδομαι#Greek

1st person singular simple past form of εκδίδομαι (ekdídomai).


εκτέθηκα

head

εκτέθηκα • (ektéthika)

el-verb-form

εκτέθηκα • (ektéthika)

εκτίθεμαι εκτίθεμαι#Greek

1st person singular simple past form of εκτίθεμαι (ektíthemai).


ζαχαρώθηκα

ζαχαρώνομαι ζαχαρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ζαχαρώνομαι (zacharónomai).


εκλέχθηκα

ε‧κλέ‧χθη‧κα

εκλέγομαι εκλέγομαι#Greek

1st person singular simple past form of εκλέγομαι (eklégomai).


εφαρμόστηκα

head

εφαρμόστηκα • (efarmóstika)

el-verb-form

εφαρμόστηκα • (efarmóstika)

εφαρμόζομαι εφαρμόζομαι#Greek

1st person singular simple past form of εφαρμόζομαι (efarmózomai).


γδέρνομαι

head

γδέρνομαι • (gdérnomai)

el-verb

γδέρνομαι • (gdérnomai) passive (past γδάρθηκα, active γδέρνω)

gdérnomai (romanization)
γδάρθηκα (past)
γδέρνω (active)

γδέρνω γδέρνω#Greek


εκλέχτηκα

head

εκλέχτηκα • (ekléchtika)

el-verb-form

εκλέχτηκα • (ekléchtika)

ε‧κλέ‧χτη‧κα

εκλέγομαι εκλέγομαι#Greek


διώχτηκα

head

διώχτηκα • (dióchtika)

el-verb-form

διώχτηκα • (dióchtika)

διώχνομαι διώχνομαι#Greek

διώχνω διώχνω#Greek

1st person singular simple past form of διώχνομαι (dióchnomai) passive of διώχνω.


βοσκήθηκα

head

βοσκήθηκα • (voskíthika)

el-verb-form

βοσκήθηκα • (voskíthika)

βο‧σκή‧θη‧κα

βοσκιέμαι βοσκιέμαι#Greek

βοσκάω βοσκάω#Greek

βοσκώ βοσκώ#Greek

1st person singular simple past form of βοσκιέμαι (voskiémai) passive of βοσκάω/βοσκώ.

βόσκομαι βόσκομαι#Greek

βόσκω βόσκω#Greek

1st person singular simple past form of βόσκομαι (vóskomai) passive of βόσκω.


εμπνεύστηκα

head

εμπνεύστηκα • (empnéfstika)

el-verb-form

εμπνεύστηκα • (empnéfstika)

ε‧μπνεύ‧στη‧κα

εμπνέομαι εμπνέομαι#Greek

1st person singular simple past form of εμπνέομαι (empnéomai).


εκτίθεμαι

head

εκτίθεμαι • (ektíthemai)

el-verb

εκτίθεμαι • (ektíthemai) passive (past εκτέθηκα, active εκθέτω)

ektíthemai (romanization)
εκτέθηκα (past)
εκθέτω (active)

εκθέτω εκθέτω#Greek


εφαρμόζομαι

head

εφαρμόζομαι • (efarmózomai)

el-verb

εφαρμόζομαι • (efarmózomai) passive (past εφαρμόστηκα, active εφαρμόζω)

efarmózomai (romanization)
εφαρμόστηκα (past)
εφαρμόζω (active)

εφαρμόζω εφαρμόζω#Greek


βοσκιέμαι

head

βοσκιέμαι • (voskiémai)

el-verb

βοσκιέμαι • (voskiémai) passive (past βοσκήθηκα, active βοσκάω/βοσκώ)

voskiémai (romanization)
βοσκήθηκα (past)
βοσκάω (active)
βοσκώ (active)

βοσκώ βοσκώ#Greek


διώχνομαι

head

διώχνομαι • (dióchnomai)

el-verb

διώχνομαι • (dióchnomai) passive (past διώχτηκα, active διώχνω)

dióchnomai (romanization)
διώχτηκα (past)
διώχνω (active)

διώχνω διώχνω#Greek


εκλέγομαι

head

εκλέγομαι • (eklégomai)

el-verb

εκλέγομαι • (eklégomai) passive (past εκλέχτηκα/εκλέχθηκα, active εκλέγω)

eklégomai (romanization)
εκλέχτηκα (past)
εκλέχθηκα (past)
εκλέγω (active)

ε‧κλέ‧γο‧μαι

εκλέγω εκλέγω#Greek


εμπνέομαι

head

εμπνέομαι • (empnéomai)

el-verb

εμπνέομαι • (empnéomai) passive (past εμπνεύστηκα/εμπνεύσθηκα, active εμπνέω)

empnéomai (romanization)
εμπνεύστηκα (past)
εμπνεύσθηκα (past)
εμπνέω (active)

εμπνέομε (empnéome)

ε‧μπνέ‧ο‧μαι


διαβάζομαι

head

διαβάζομαι • (diavázomai)

el-verb

διαβάζομαι • (diavázomai) passive (past διαβάστηκα, active διαβάζω)

diavázomai (romanization)
διαβάστηκα (past)
διαβάζω (active)

δια‧βά‧ζο‧μαι

διαβάζω διαβάζω#Greek


εισάγομαι

head

εισάγομαι • (eiságomai)

el-verb

εισάγομαι • (eiságomai) passive (past εισάχθηκα, ppp εισηγμένος, active εισάγω)

eiságomai (romanization)
εισάχθηκα (past)
εισηγμένος (participle passive perfect)
εισάγω (active)

ει‧σά‧γο‧μαι εισ‧ά‧γο‧μαι

εισάγω εισάγω#Greek


εκδίδομαι

head

εκδίδομαι • (ekdídomai)

el-verb

εκδίδομαι • (ekdídomai) passive (past εκδόθηκα, active εκδίδω)

ekdídomai (romanization)
εκδόθηκα (past)
εκδίδω (active)

εκ‧δί‧δο‧μαι

εκδίδω εκδίδω#Greek


ζαχαρώνομαι

head

ζαχαρώνομαι • (zacharónomai)

el-verb

ζαχαρώνομαι • (zacharónomai) passive (past ζαχαρώθηκα, active ζαχαρώνω)

zacharónomai (romanization)
ζαχαρώθηκα (past)
ζαχαρώνω (active)

ζαχαρώνω ζαχαρώνω#Greek


γράφομαι

head

γράφομαι • (gráfomai)

el-verb

γράφομαι • (gráfomai) passive (past γράφηκα/γράφτηκα, ppp γραμμένος, active γράφω)

gráfomai (romanization)
γράφηκα (past)
γράφτηκα (past)
γραμμένος (participle passive perfect)
γράφω (active)

γράφομε (gráfome)

γράφω γράφω#Greek


βόσκομαι

head

βόσκομαι • (vóskomai)

el-verb

βόσκομαι • (vóskomai) passive (past βοσκήθηκα, active βόσκω)

vóskomai (romanization)
βοσκήθηκα (past)
βόσκω (active)

βόσκω βόσκω#Greek

1st person singular present indicative passive form of βόσκω (vósko).


κατατέθηκα

head

κατατέθηκα • (katatéthika)

el-verb-form

κατατέθηκα • (katatéthika)

κατατίθεμαι κατατίθεμαι#Greek

1st person singular simple past form of κατατίθεμαι (katatíthemai).


κοιτάχτηκα

head

κοιτάχτηκα • (koitáchtika)

el-verb-form

κοιτάχτηκα • (koitáchtika)

κοι‧τά‧χτη‧κα

κοιτιέμαι κοιτιέμαι#Greek

κοιτάω κοιτάω#Greek

κοιτώ κοιτώ#Greek

1st person singular simple past form of κοιτιέμαι (koitiémai) passive of κοιτάω/κοιτώ.

κοιτάζομαι κοιτάζομαι#Greek

κοιτάζω κοιτάζω#Greek

1st person singular simple past form of κοιτάζομαι (koitázomai) passive of κοιτάζω.


καταλήφθηκα

head

καταλήφθηκα • (katalífthika)

el-verb-form

καταλήφθηκα • (katalífthika)

καταλαμβάνομαι καταλαμβάνομαι#Greek

1st person singular simple past form of καταλαμβάνομαι (katalamvánomai).


κερδήθηκα

head

κερδήθηκα • (kerdíthika)

el-verb-form

κερδήθηκα • (kerdíthika)

κερδίζομαι κερδίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of κερδίζομαι (kerdízomai).


καταβλήθηκα

head

καταβλήθηκα • (katavlíthika)

el-verb-form

καταβλήθηκα • (katavlíthika)

κα‧τα‧βλή‧θη‧κα

καταβάλλομαι καταβάλλομαι#Greek

1st person singular simple past form of καταβάλλομαι (katavállomai).


κηρύχτηκα

head

κηρύχτηκα • (kirýchtika)

el-verb-form

κηρύχτηκα • (kirýchtika)

κη‧ρύ‧χτη‧κα

also κηρύχθηκα (kirýchthika)

κηρύσσομαι κηρύσσομαι#Greek

κηρύσσω κηρύσσω#Greek

1st person singular simple past form of κηρύσσομαι (kirýssomai) passive of κηρύσσω.


καταπίνομαι

head

καταπίνομαι • (katapínomai)

καταπίνω καταπίνω#Greek


κηρύχθηκα

κη‧ρύ‧χθη‧κα

also: κηρύχτηκα (kirýchtika)

κηρύσσομαι κηρύσσομαι#Greek

κηρύσσω κηρύσσω#Greek

κηρύσσομαι κηρύσσομαι#Greek

κηρύττω κηρύττω#Greek

1st person singular simple past form of κηρύσσομαι (kirýssomai) passive of κηρύττω.


κερδίζομαι

κερδίζομαι • (kerdízomai)

el-verb

κερδίζομαι • (kerdízomai) passive (past κερδήθηκα, active κερδίζω)

kerdízomai (romanization)
κερδήθηκα (past)
κερδίζω (active)

κερ‧δί‧ζο‧μαι

κερδίζω κερδίζω#Greek


καταβάλλομαι

head

καταβάλλομαι • (katavállomai)

el-verb

καταβάλλομαι • (katavállomai) passive (past καταβλήθηκα, active καταβάλλω)

katavállomai (romanization)
καταβλήθηκα (past)
καταβάλλω (active)

καταβάλλομε (katavállome)

καταβάλομε (kataválome)

κα‧τα‧βάλ‧λο‧μαι

καταβάλλω καταβάλλω#Greek


κηρύττομαι

head

κηρύττομαι • (kirýttomai)

el-verb

κηρύττομαι • (kirýttomai) passive (past κηρύχθηκα, ppp κηρυγμένος, active κηρύττω)

kirýttomai (romanization)
κηρύχθηκα (past)
κηρυγμένος (participle passive perfect)
κηρύττω (active)

κηρύττομε (kirýttome)

κη‧ρύτ‧το‧μαι

κηρύσσομαι κηρύσσομαι#Greek

(formal) Alternative form of κηρύσσομαι (kirýssomai)


κατατίθεμαι

head

κατατίθεμαι • (katatíthemai)

el-verb

κατατίθεμαι • (katatíthemai) passive (past κατατέθηκα, active καταθέτω)

katatíthemai (romanization)
κατατέθηκα (past)
καταθέτω (active)

καταθέτω καταθέτω#Greek


καταλαμβάνομαι

head

καταλαμβάνομαι • (katalamvánomai)

el-verb

καταλαμβάνομαι • (katalamvánomai) passive (past καταλήφθηκα, active καταλαμβάνω)

katalamvánomai (romanization)
καταλήφθηκα (past)
καταλαμβάνω (active)

καταλαμβάνω καταλαμβάνω#Greek


φθάνω

head

φθάνω • (ftháno)

el-verb

φθάνω • (ftháno) (past έφθασα, passive —)

ftháno (romanization)
έφθασα (past)
φθάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
φθάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φθάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φθάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φθάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
φθάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φθάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φθάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φθάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φθάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φθάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φθάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φθάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φθάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
έφθανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έφθασα (active first-person indicative past perfective singular)
έφθανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έφθασες (active indicative past perfective second-person singular)
έφθανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έφθασε (active indicative past perfective singular third-person)
φθάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φθάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φθάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φθάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
έφθαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φθάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φθάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έφθασαν (active indicative past perfective plural third-person)
φθάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φθάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα φθάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φθάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
φθάνε (active imperative imperfective second-person singular)
φθάσε (active imperative perfective second-person singular)
φθάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
φθάστε (active imperative perfective plural second-person)
φθάνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας φθάσει (active indeclinable participle perfect)
φθασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
φθάσει (infinitive-aorist)

φτάνω φτάνω#Greek

(more formal) Alternative form of φτάνω (ftáno)


κλειδώθηκα

head

κλειδώθηκα • (kleidóthika)

el-verb-form

κλειδώθηκα • (kleidóthika)

κλειδώνομαι κλειδώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of κλειδώνομαι (kleidónomai).


κλαύτηκα

head

κλαύτηκα • (kláftika)

el-verb-form

κλαύτηκα • (kláftika)

κλαίγομαι κλαίγομαι#Greek

1st person singular simple past form of κλαίγομαι (klaígomai).


κλαίγομαι

head

κλαίγομαι • (klaígomai)

el-verb

κλαίγομαι • (klaígomai) passive (past κλαύτηκα, active κλαίω)

klaígomai (romanization)
κλαύτηκα (past)
κλαίω (active)

κλαίω κλαίω#Greek

Από τότε που έγινε το ατύχημα, όλο κάθεται και κλαίγεται.

Ever since the accident, all he does is sit and bemoan himself.

Apó tóte pou égine to atýchima, ólo káthetai kai klaígetai.

(figuratively) to bemoan oneself, complain, grumble, whine


κλειδώνομαι

head

κλειδώνομαι • (kleidónomai)

el-verb

κλειδώνομαι • (kleidónomai) passive (past κλειδώθηκα, active κλειδώνω)

kleidónomai (romanization)
κλειδώθηκα (past)
κλειδώνω (active)

κλειδώνω κλειδώνω#Greek


κηρύσσομαι

head

κηρύσσομαι • (kirýssomai)

el-verb

κηρύσσομαι • (kirýssomai) passive (past κηρύχτηκα/κηρύχθηκα, ppp κηρυγμένος, active κηρύσσω)

kirýssomai (romanization)
κηρύχτηκα (past)
κηρύχθηκα (past)
κηρυγμένος (participle passive perfect)
κηρύσσω (active)

κηρύσσομε (kirýssome)

κη‧ρύσ‧σο‧μαι

κηρύσσω κηρύσσω#Greek


κρύφτηκα

head

κρύφτηκα • (krýftika)

el-verb-form

κρύφτηκα • (krýftika)

κρύβομαι κρύβομαι#Greek

1st person singular simple past form of κρύβομαι (krývomai).


κόπηκα

head

κόπηκα • (kópika)

el-verb-form

κόπηκα • (kópika)

κόβομαι κόβομαι#Greek

κόβω κόβω#Greek

1st person singular simple past indicative form of κόβομαι (kóvomai) passive of κόβω.


κρίθηκα

head

κρίθηκα • (kríthika)

el-verb-form

κρίθηκα • (kríthika)

κρίνομαι κρίνομαι#Greek

κρίνω κρίνω#Greek

1st person singular simple past form of κρίνομαι (krínomai) passive of κρίνω.


κόβομαι

head

κόβομαι • (kóvomai)

el-verb

κόβομαι • (kóvomai) passive (past κόπηκα, active κόβω)

kóvomai (romanization)
κόπηκα (past)
κόβω (active)

κόβω κόβω#Greek


κρύβομαι

head

κρύβομαι • (krývomai)

el-verb

κρύβομαι • (krývomai) passive (past κρύφτηκα, active κρύβω)

krývomai (romanization)
κρύφτηκα (past)
κρύβω (active)

κρύβω κρύβω#Greek


κρίνομαι

head

κρίνομαι • (krínomai)

el-verb

κρίνομαι • (krínomai) passive (past κρίθηκα, active κρίνω)

krínomai (romanization)
κρίθηκα (past)
κρίνω (active)

κρίνομε (krínome)

κρίνω κρίνω#Greek


απόσβεσα

head

απόσβεσα • (apósvesa)

el-verb-form

απόσβεσα • (apósvesa)

αποσβένω αποσβένω#Greek

1st person singular simple past form of αποσβένω (aposvéno).


αποσβέστηκα

head

αποσβέστηκα • (aposvéstika)

el-verb-form

αποσβέστηκα • (aposvéstika)

αποσβένομαι αποσβένομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποσβένομαι (aposvénomai).


απόστασα

head

απόστασα • (apóstasa)

el-verb-form

απόστασα • (apóstasa)

αποσταίνω αποσταίνω#Greek

1st person singular simple past form of αποσταίνω (apostaíno).


αγγέλθηκα

head

αγγέλθηκα • (angélthika)

el-verb-form

αγγέλθηκα • (angélthika)

αγγέλλομαι αγγέλλομαι#Greek

1st person singular simple past form of αγγέλλομαι (angéllomai).


αποσβένω

head

αποσβένω • (aposvéno)

el-verb

αποσβένω • (aposvéno) (past απόσβεσα, passive αποσβένομαι)

aposvéno (romanization)
απόσβεσα (past)
αποσβένομαι (passive)

αποσβήνω αποσβήνω#Greek


αποσβένομαι

head

αποσβένομαι • (aposvénomai)

el-verb

αποσβένομαι • (aposvénomai) passive (past αποσβέστηκα, active αποσβένω)

aposvénomai (romanization)
αποσβέστηκα (past)
αποσβένω (active)

αποσβένω αποσβένω#Greek


αποσταίνω

head

αποσταίνω • (apostaíno)

el-verb

αποσταίνω • (apostaíno) (past απόστασα, passive —)

apostaíno (romanization)
απόστασα (past)
αποσταίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποσταίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποσταίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποσταίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποσταίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποσταίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποσταίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απόσταινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απόστασα (active first-person indicative past perfective singular)
απόσταινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απόστασες (active indicative past perfective second-person singular)
απόσταινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απόστασε (active indicative past perfective singular third-person)
αποσταίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποσταίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απόσταιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποσταίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποσταίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απόστασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποσταίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
απόσταινε (active imperative imperfective second-person singular)
απόστασε (active imperative perfective second-person singular)
αποσταίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστάστε (active imperative perfective plural second-person)
αποσταίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποστάσει (active indeclinable participle perfect)
αποστασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑o (indeclinable participle passive perfect)
αποσταμένος, ‑η, ‑o (indeclinable informal participle passive perfect)
αποστάσει (infinitive-aorist)

α‧πο‧σταί‧νω

Inherited from Byzantine Greek ἀποσταίνω (apostaínō), through its passive aorist ἀποστάθηκα (apostáthēka) from stem αποστ- (apost-) of the ancient verb ἀφίσταμαι (aphístamai, “withdraw, stop”) and metaplasm to the verb suffix -αίνω (-aíno) in the pattern of verbs like ζεστάθηκα (zestáthika) ~ ζεσταίνω (zestaíno). Also see the Hellenistic form ἀφιστάνω (aphistánō).
A rare spelling αποστένω (aposténo), according to Andriotis, from the passive past ἀποστάθηκα (apostáthēka) of the Mediaeval form ἀποστέκω (apostékō).

inh+

(literary, colloquial) to tire, get tired

el:Νικόλαος Ανδριώτης


αδικιέμαι

head

αδικιέμαι • (adikiémai)

el-verb

αδικιέμαι • (adikiémai) passive (past αδικήθηκα, active αδικώ)

adikiémai (romanization)
αδικήθηκα (past)
αδικώ (active)

α‧δι‧κιέ‧μαι

αδικούμαι αδικούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of αδικούμαι (adikoúmai)


ακολουθιέμαι

head

ακολουθιέμαι • (akolouthiémai)

el-verb

ακολουθήθηκα

ακολουθιέμαι • (akolouthiémai) passive (past ακολουθήθηκα, active ακολουθάω)

akolouthiémai (romanization)
ακολουθήθηκα (past)
ακολουθάω (active)

α‧κο‧λου‧θιέ‧μαι

passive of ακολουθάω (akoloutháo)

ακολουθούμαι ακολουθούμαι#Greek

(colloquial) Alternative form of ακολουθούμαι (akolouthoúmai)


ανακαλύφτηκα

head

ανακαλύφτηκα • (anakalýftika)

el-verb-form

ανακαλύφτηκα • (anakalýftika)

α‧να‧κα‧λύ‧φτη‧κα

ανακαλύπτομαι ανακαλύπτομαι#Greek

ανακαλύπτω ανακαλύπτω#Greek

1st person singular simple past form of ανακαλύπτομαι (anakalýptomai) passive of ανακαλύπτω.


αναζητιέμαι

head

αναζητιέμαι • (anazitiémai)

el-verb

αναζητημένος

αναζητιέμαι • (anazitiémai) passive (past αναζητήθηκα, ppp αναζητημένος, active αναζητάω/αναζητώ)

anazitiémai (romanization)
αναζητήθηκα (past)
αναζητημένος (participle passive perfect)
αναζητάω (active)
αναζητώ (active)

α‧να‧ζη‧τιέ‧μαι

αναζητούμαι αναζητούμαι#Greek

(informal, uncommon) Alternative form of αναζητούμαι (anazitoúmai)


παραμερίζω

head

παραμερίζω • (paramerízo)

el-verb

παραμερίζομαι

παραμερίζω • (paramerízo) (past παραμέρισα, passive παραμερίζομαι)

paramerízo (romanization)
παραμέρισα (past)
παραμερίζομαι (passive)
παραμερίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
παραμερίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παραμερίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παραμεριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραμερίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραμερίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παραμερίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παραμεριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραμερίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραμερίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παραμερίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παραμεριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραμερίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραμερίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παραμεριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παραμεριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραμερίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραμερίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παραμερίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραμεριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραμεριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραμερίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παραμερίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραμερίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραμερίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραμερίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παραμεριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραμεριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραμέριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παραμέρισα (active first-person indicative past perfective singular)
παραμεριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραμεριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραμερίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παραμέριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παραμέρισες (active indicative past perfective second-person singular)
παραμεριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραμεριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραμερίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παραμέριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παραμέρισε (active indicative past perfective singular third-person)
παραμεριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραμεριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραμερίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παραμερίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραμερίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παραμεριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παραμεριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παραμερίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραμερίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
παραμεριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παραμεριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παραμέριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραμερίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραμερίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραμέρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραμερίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραμερίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
παραμερίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παραμεριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παραμερίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραμεριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραμεριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παραμερίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραμερίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παραμερίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παραμεριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παραμέριζε (active imperative imperfective second-person singular)
παραμέρισε (active imperative perfective second-person singular)
παραμερίσου (imperative passive perfective second-person singular)
παραμερίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραμερίστε (active imperative perfective plural second-person)
παραμερίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παραμεριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραμερίζοντας (active participle present)
έχοντας παραμερίσει (active participle past)
παραμερισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παραμερίσει (active infinitive-aorist)
παραμεριστεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek παραμερίζω (paramerízō).

(transitive), (figuratively) brush aside, set aside


ρούφηξα

head

ρούφηξα • (roúfixa)

el-verb-form

ρούφηξα • (roúfixa)

ρουφάω ρουφάω#Greek

ρουφώ ρουφώ#Greek

1st person singular simple past form of ρουφάω (roufáo) / ρουφώ.


ρουφήχτηκα

head

ρουφήχτηκα • (roufíchtika)

el-verb-form

ρουφήχτηκα • (roufíchtika)

ρου‧φή‧χτη‧κα

ρουφιέμαι ρουφιέμαι#Greek

ρουφάω ρουφάω#Greek

ρουφώ ρουφώ#Greek

1st person singular simple past form of ρουφιέμαι (roufiémai) passive of ρουφάω/ρουφώ.


βάστηξα

head

βάστηξα • (vástixa)

el-verb-form

βάστηξα • (vástixa)

βαστάω βαστάω#Greek

βαστώ βαστώ#Greek

1st person singular simple past form of βαστάω (vastáo) / βαστώ.

βαστάζω βαστάζω#Greek

(less frequently) 1st person singular simple past form of βαστάζω (vastázo).


βαστάχτηκα

head

βαστάχτηκα • (vastáchtika)

el-verb-form

βαστάχτηκα • (vastáchtika)

βα‧στά‧χτη‧κα

Alternative form: βαστήχτηκα (vastíchtika)

βαστιέμαι βαστιέμαι#Greek

βαστάω βαστάω#Greek

βαστώ βαστώ#Greek

1st person singular simple past form of βαστιέμαι (vastiémai) passive of βαστάω/βαστώ.

βαστάζομαι βαστάζομαι#Greek

βαστάζω βαστάζω#Greek

1st person singular simple past form of βαστάζομαι (vastázomai) passive of βαστάζω.


ρουφιέμαι

head

ρουφιέμαι • (roufiémai)

el-verb

ρουφιέμαι • (roufiémai) passive (past ρουφήχτηκα, ppp ρουφηγμενος, active ρουφάω/ρουφώ)

roufiémai (romanization)
ρουφήχτηκα (past)
ρουφηγμενος (participle passive perfect)
ρουφάω (active)
ρουφώ (active)


βάσταξα

head

βάσταξα • (vástaxa)

el-verb-form

βάσταξα • (vástaxa)

βαστάω βαστάω#Greek

βαστώ βαστώ#Greek

βαστάζω βαστάζω#Greek


βαστιέμαι

head

βαστιέμαι • (vastiémai)

el-verb

βαστιέμαι • (vastiémai) passive (past βαστάχτηκα/βαστήχτηκα, ppp βασταγμένος / βαστηγμένος, active βαστάω/βαστώ)

vastiémai (romanization)
βαστάχτηκα (past)
βαστήχτηκα (past)
βασταγμένος (participle passive perfect)
βαστηγμένος (participle passive perfect)
βαστάω (active)
βαστώ (active)

βαστώ βαστάω#Greek


βαστήχτηκα

head

βαστήχτηκα • (vastíchtika)

el-verb-form

βαστήχτηκα • (vastíchtika)

βα‧στή‧χτη‧κα

βαστιέμαι βαστιέμαι#Greek

βαστάω βαστάω#Greek

βαστώ βαστώ#Greek


συζητήθηκα

head

συζητήθηκα • (syzitíthika)

el-verb-form

συζητήθηκα • (syzitíthika)

συ‧ζη‧τή‧θη‧κα

συζητιέμαι συζητιέμαι#Greek

συζητάω συζητάω#Greek

συζητώ συζητώ#Greek

1st person singular simple past form of συζητιέμαι (syzitiémai) passive of συζητάω/συζητώ. (the first forms ending in -άς, -άει, ...)

συζητιέμαι

Older form: συνεζητήθην (sunezētḗthēn)

συζητούμαι συζητούμαι#Greek

συζητώ συζητώ#Greek

1st person singular simple past form of συζητούμαι (syzitoúmai) passive of συζητώ. (the second forms ending in -είς, -εί, ...)


συζητιέμαι

head

συζητιέμαι • (syzitiémai)

el-verb

συζητιέμαι • (syzitiémai) passive (past συζητήθηκα, ppp συζητημένος, active συζητάω/συζητώ)

syzitiémai (romanization)
συζητήθηκα (past)
συζητημένος (participle passive perfect)
συζητάω (active)
συζητώ (active)

συ‧ζη‧τιέ‧μαι


συζητούμαι

head

συζητούμαι • (syzitoúmai)

el-verb

συζητούμαι • (syzitoúmai) passive (past συζητήθηκα, ppp συζητημένος, active συζητώ)

syzitoúmai (romanization)
συζητήθηκα (past)
συζητημένος (participle passive perfect)
συζητώ (active)

συζητούμε (syzitoúme)

συ‧ζη‧τού‧μαι


βοηθιέμαι

head

βοηθιέμαι • (voïthiémai)

el-verb

βοηθιέμαι • (voïthiémai) passive (past βοηθήθηκα, ppp βοηθημένος, active βοηθάω/βοηθώ)

voïthiémai (romanization)
βοηθήθηκα (past)
βοηθημένος (participle passive perfect)
βοηθάω (active)
βοηθώ (active)

βοηθώ βοηθώ#Greek


βοηθήθηκα

head

βοηθήθηκα • (voïthíthika)

el-verb-form

βοηθήθηκα • (voïthíthika)

βο‧η‧θή‧θη‧κα βοη‧θή‧θη‧κα

βοηθούμαι βοηθούμαι#Greek

βοηθώ βοηθώ#Greek

1st person singular simple past form of βοηθούμαι (voïthoúmai) passive of βοηθώ.


βοηθήθηκα

head

βοηθήθηκα • (voïthíthika)

el-verb-form

βοηθήθηκα • (voïthíthika)

βο‧η‧θή‧θη‧κα βοη‧θή‧θη‧κα

βοηθιέμαι βοηθιέμαι#Greek

βοηθάω βοηθάω#Greek

βοηθώ βοηθώ#Greek

1st person singular simple past form of βοηθιέμαι (voïthiémai) passive of βοηθάω/βοηθώ.


ξεριζώθηκα

head

ξεριζώθηκα • (xerizóthika)

el-verb-form

ξεριζώθηκα • (xerizóthika)

ξε‧ρι‧ζώ‧θη‧κα

ξεριζώνομαι ξεριζώνομαι#Greek

ξεριζώνω ξεριζώνω#Greek

1st person singular simple past form of ξεριζώνομαι (xerizónomai) passive of ξεριζώνω.


ξεριζώνομαι

head

ξεριζώνομαι • (xerizónomai)

el-verb

ξεριζώνομαι • (xerizónomai) passive (past ξεριζώθηκα, active ξεριζώνω)

xerizónomai (romanization)
ξεριζώθηκα (past)
ξεριζώνω (active)

ξε‧ρι‧ζώ‧νο‧μαι

ξεριζώνω ξεριζώνω#Greek


αποκτήθηκα

head

αποκτήθηκα • (apoktíthika)

el-verb-form

αποκτήθηκα • (apoktíthika)

α‧πο‧κτή‧θη‧κα

αποκτώμαι αποκτώμαι#Greek

αποκτιέμαι αποκτιέμαι#Greek

αποκτώ αποκτώ#Greek

αποκτάω αποκτάω#Greek

1st person singular simple past form of αποκτώμαι (apoktómai) / αποκτιέμαι passive of αποκτώ/αποκτάω.


αποκτάω

head

αποκτάω • (apoktáo)

el-verb

αποκτάω • (apoktáo)

αποκτώ αποκτώ#Greek

(informal) Alternative form of αποκτώ (apoktó)


αποκτώμαι

head

αποκτώμαι • (apoktómai)

el-verb

αποκτώμαι • (apoktómai) / αποκτιέμαι passive (past αποκτήθηκα, ppp αποκτημένος, active αποκτώ)

apoktómai (romanization)
αποκτήθηκα (past)
αποκτημένος (participle passive perfect)
αποκτώ (active)

α‧πο‧κτώ‧μαι

αποκτώ αποκτώ#Greek


αποκτιέμαι

head

αποκτιέμαι • (apoktiémai)

el-verb

αποκτιέμαι • (apoktiémai) / αποκτώμαι passive (past αποκτήθηκα, ppp αποκτημένος, active αποκτώ)

apoktiémai (romanization)
αποκτήθηκα (past)
αποκτημένος (participle passive perfect)
αποκτώ (active)

α‧πο‧κτιέ‧μαι

αποκτώ αποκτάω#Greek


χαζεύω

head

χαζεύω • (chazévo)

el-verb

χαζεύω • (chazévo) (past χάζεψα, passive —)

chazévo (romanization)
χάζεψα (past)
χαζεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαζέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαζεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χαζέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαζεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαζέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαζεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χαζέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαζεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαζέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαζεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαζεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαζέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαζέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χάζευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χάζεψα (active first-person indicative past perfective singular)
χάζευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χάζεψες (active indicative past perfective second-person singular)
χάζευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χάζεψε (active indicative past perfective singular third-person)
χαζεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαζέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαζεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαζέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
χάζευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαζεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαζεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χάζεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαζέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαζέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα χαζεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαζέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
χάζευε (active imperative imperfective second-person singular)
χάζεψε (active imperative perfective second-person singular)
χάζευ' (active imperative perfective second-person singular)
χαζεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
χαζέψτε (active imperative perfective plural second-person)
χαζεύτε (active imperative perfective plural second-person)
χαζεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας χαζέψει (active indeclinable participle perfect)
χαζέψει (infinitive-aorist)

Πάμε να χαζέψουμε τις βιτρίνες;

Shall we go take a look at shop windows?

(transitive) to loiter, hang around, looking around


ανυπομονώ

head

ανυπομονώ • (anypomonó)

el-verb

ανυπομονούσα

ανυπομονώ • (anypomonó) (imperfect ανυπομονούσα, passive —) found only in the imperfective tenses

anypomonó (romanization)
ανυπομονούσα (imperfect)
ανυπομονώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανυπομονούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα ανυπομονώ (active first-person future imperfective indicative singular)
ανυπομονείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανυπομονούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα ανυπομονείς (active future imperfective indicative second-person singular)
ανυπομονεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανυπομονούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα ανυπομονεί (active future imperfective indicative singular third-person)
ανυπομονούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανυπομονούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα ανυπομονούμε (active first-person future imperfective indicative plural)
ανυπομονείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανυπομονούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα ανυπομονείτε (active future imperfective indicative plural second-person)
ανυπομονούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανυπομονούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανυπομονούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανυπομονούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα ανυπομονούν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα ανυπομονούνε (active future imperfective indicative plural third-person)
ανυπομονείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανυπομονώντας (participle present)

α‧νυ‧πο‧μο‧νώ

Ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι.

to be impatient, look forward with impatience


απαιτούμαι

head

απαιτούμαι • (apaitoúmai)

el-verb

απαιτούμαι • (apaitoúmai) passive (past απαιτήθηκα, active απαιτώ)

apaitoúmai (romanization)
απαιτήθηκα (past)
απαιτώ (active)

απαιτούμε (apaitoúme)

α‧παι‧τού‧μαι


προσγείωσα

head

προσγείωσα • (prosgeíosa)

el-verb-form

προσγείωσα • (prosgeíosa)

προσγειώνω προσγειώνω#Greek

1st person singular simple past form of προσγειώνω (prosgeióno).


προσγειώθηκα

head

προσγειώθηκα • (prosgeióthika)

el-verb-form

προσγειώθηκα • (prosgeióthika)

προσ‧γει‧ώ‧θη‧κα

προσγειώνομαι προσγειώνομαι#Greek

προσγειώνω προσγειώνω#Greek

1st person singular simple past form of προσγειώνομαι (prosgeiónomai) passive of προσγειώνω.


προσγειώνομαι

head

προσγειώνομαι • (prosgeiónomai)

el-verb

προσγειώθηκα

προσγειώνομαι • (prosgeiónomai) passive (past προσγειώθηκα, active προσγειώνω)

prosgeiónomai (romanization)
προσγειώθηκα (past)
προσγειώνω (active)

προσγειώνομε (prosgeiónome)

προσ‧γει‧ώ‧νο‧μαι

προσγειώνω προσγειώνω#Greek

to land (to descend to a surface, especially from the air)


προσγειώνω

head

προσγειώνω • (prosgeióno)

el-verb

προσγειώνομαι

προσγειώνω • (prosgeióno) (past προσγείωσα, passive προσγειώνομαι)

prosgeióno (romanization)
προσγείωσα (past)
προσγειώνομαι (passive)
προσγειώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσγειώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσγειώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσγειωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγειώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσγειώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσγειώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσγειωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγειώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσγειώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσγειώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσγειωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγειώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσγειώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσγειωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσγειωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγειώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσγειώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσγειώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγειωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγειωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγειώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγειώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγειώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγειώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγειώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσγειωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγειωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγείωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσγείωσα (active first-person indicative past perfective singular)
προσγειωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγειωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγειώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσγείωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσγείωσες (active indicative past perfective second-person singular)
προσγειωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγειωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγειώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσγείωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσγείωσε (active indicative past perfective singular third-person)
προσγειωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγειωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγειώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγειώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσγειώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσγειωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσγειωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγειώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσγειώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσγειωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσγειωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσγείωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγειώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγειώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγείωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγειώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγειώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσγειώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσγειωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσγειώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγειωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγειωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσγειώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσγειώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσγειώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσγειωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προσγείωνε (active imperative imperfective second-person singular)
προσγείωσε (active imperative perfective second-person singular)
προσγειώσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσγειώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσγειώστε (active imperative perfective plural second-person)
προσγειώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσγειωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγειώνοντας (active participle present)
έχοντας προσγειώσει (active participle past)
προσγειωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσγειώσει (active infinitive-aorist)
προσγειωθεί (infinitive-aorist passive)

προσ‧γει‧ώ‧νω

Learnedly from Koine Greek πρόσγειος (prósgeios, “near the earth”) + -ώνω (-óno), a calque of French atterrir, with semantic loan from English bring down to earth. By surface analysis, προσ- (pros-, “towards”) + γη (gi, “earth”) + -ώνω (-óno).

πέφτω απ' τα σύννεφα

coming down to earth; lit: fall from the clouds

(figuratively) to disillusion, bring down to earth


ακολουθάω

head

ακολουθάω • (akoloutháo)

el-verb

ακολουθιέμαι

ακολουθάω • (akoloutháo) (past ακολούθησα, passive ακολουθιέμαι)

akoloutháo (romanization)
ακολούθησα (past)
ακολουθιέμαι (passive)

α‧κο‧λου‧θά‧ω

ακολουθώ ακολουθώ#Greek

(colloquial) Alternative form of ακολουθώ (akolouthó)


αντανακλάστηκα

head

αντανακλάστηκα • (antanaklástika)

el-verb-form

αντανακλάστηκα • (antanaklástika)

αντανακλώμαι αντανακλώμαι#Greek

1st person singular simple past form of αντανακλώμαι (antanaklómai).


αντανακλώμαι

head

αντανακλώμαι • (antanaklómai)

el-verb

αντανακλάστηκα

αντανακλώμαι • (antanaklómai) passive (past αντανακλάστηκα, active αντανακλώ)

antanaklómai (romanization)
αντανακλάστηκα (past)
αντανακλώ (active)

αντανακλώ αντανακλώ#Greek


βογγάω

head

βογγάω • (vongáo)

el-verb

βογγάω • (vongáo)

βογκάω βογκάω#Greek

(older, etymological spelling) Alternative spelling of βογκάω (vogkáo)


γαμήθηκα

head

γαμήθηκα • (gamíthika)

el-verb-form

γαμήθηκα • (gamíthika)

γαμιέμαι γαμιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of γαμιέμαι (gamiémai).


βουτήχτηκα

head

βουτήχτηκα • (voutíchtika)

el-verb-form

βουτήχτηκα • (voutíchtika)

βουτιέμαι βουτιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of βουτιέμαι (voutiémai).


βόγγηξα

head

βόγγηξα • (vóngixa)

el-verb-form

βόγγηξα • (vóngixa)

βογγάω βογγάω#Greek

βογγώ βογγώ#Greek

βόγκηξα βόγκηξα#Greek

1st person singular simple past form of βογγάω (vongáo) / βογγώ. older etymological spelling of βόγκηξα (vógkixa)


βόγκηξα

head

βόγκηξα • (vógkixa)

el-verb-form

βόγκηξα • (vógkixa)

βογκάω βογκάω#Greek

βογκώ βογκώ#Greek

1st person singular simple past form of βογκάω (vogkáo) / βογκώ.


βουτιέμαι

head

βουτιέμαι • (voutiémai)

el-verb

βουτιέμαι • (voutiémai) passive (past βουτήχτηκα, active βουτάω)

voutiémai (romanization)
βουτήχτηκα (past)
βουτάω (active)

βουτάω βουτάω#Greek


βογκώ

head

βογκώ • (vogkó)

el-verb

βογκώ • (vogkó)

βογκάω βογκάω#Greek

(uncommon) Alternative form of βογκάω (vogkáo)


γαμιέμαι

head

γαμιέμαι • (gamiémai)

el-verb

γαμιέμαι • (gamiémai) passive (past γαμήθηκα, ppp γαμημένος, active γαμάω/γαμώ)

gamiémai (romanization)
γαμήθηκα (past)
γαμημένος (participle passive perfect)
γαμάω (active)
γαμώ (active)

Η γυναίκα γαμιόταν από τον άντρα της.

The woman was being fucked by her husband.

(colloquial, vulgar) to be fucked / screwed / shagged, get fucked / screwed / shagged

Γαμιέται τρεις φορές την εβδομάδα.

(colloquial, vulgar) to fuck, screw, shag

Γαμιέμαι στη δουλειά.

(colloquial, vulgar, figuratively) to be overworked, be suffering


γλεντοκόπησα

head

γλεντοκόπησα • (glentokópisa)

el-verb-form

γλεντοκόπησα • (glentokópisa)

γλεντάω γλεντάω#Greek

1st person singular simple past form of γλεντάω (glentáo).


γλεντοκοπώ

head

γλεντοκοπώ • (glentokopó)

el-verb

γλεντοκόπησα

γλεντοκοπώ • (glentokopó) (past γλεντοκόπησα, passive —)

glentokopó (romanization)
γλεντοκόπησα (past)

γλεντάω γλεντάω#Greek


γλεντοκοπάω

head

γλεντοκοπάω • (glentokopáo)

el-verb

γλεντοκόπησα

γλεντοκοπάω • (glentokopáo) (past γλεντοκόπησα, passive —)

glentokopáo (romanization)
γλεντοκόπησα (past)


γλεντώ

head

γλεντώ • (glentó)

el-verb

γλεντώ • (glentó)

γλεντάω γλεντάω#Greek

(uncommon) Alternative form of γλεντάω (glentáo)


βογγώ

head

βογγώ • (vongó)

el-verb

βογγώ • (vongó)

βογκώ βογκώ#Greek

(older, etymological spelling) Alternative spelling of βογκώ (vogkó)


προσαρτήθηκα

head

προσαρτήθηκα • (prosartíthika)

el-verb-form

προσαρτήθηκα • (prosartíthika)

προσαρτώμαι προσαρτώμαι#Greek

1st person singular simple past form of προσαρτώμαι (prosartómai).


προσάρτησα

head

προσάρτησα • (prosártisa)

el-verb-form

προσάρτησα • (prosártisa)

προ‧σάρ‧τη‧σα

προσαρτώ προσαρτώ#Greek

1st person singular simple past form of προσαρτώ (prosartó).


προσαρτώμαι

head

προσαρτώμαι • (prosartómai)

el-verb

προσαρτήθηκα

προσαρτημένος

προσαρτώμαι • (prosartómai) passive (past προσαρτήθηκα, ppp προσαρτημένος, active προσαρτώ)

prosartómai (romanization)
προσαρτήθηκα (past)
προσαρτημένος (participle passive perfect)
προσαρτώ (active)

προ‧σαρ‧τώ‧μαι

προσαρτώ προσαρτώ#Greek


βογκάω

head

βογκάω • (vogkáo)

el-verb

βογκάω • (vogkáo) / βογκώ (past βόγκηξα/βόγκησα, passive —)

vogkáo (romanization)
βόγκηξα (past)
βόγκησα (past)
βογκάω (active first-person imperfective indicative present singular)
βογκώ (active first-person imperfective indicative present singular)
βογκήξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βογκήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βογκάς (active imperfective indicative present second-person singular)
βογκήξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βογκήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βογκάει (active imperfective indicative present singular third-person)
βογκά (active imperfective indicative present singular third-person)
βογκήξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βογκήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βογκάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
βογκούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
βογκήξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βογκήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
βογκάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
βογκήξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βογκήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βογκάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βογκάν (active imperfective indicative plural present third-person)
βογκούν (active imperfective indicative plural present third-person)
βογκούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βογκήξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βογκήξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βογκήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βογκήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βογκούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βόγγαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βόγγηξα (active first-person indicative past perfective singular)
βόγγησα (active first-person indicative past perfective singular)
βογκούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βόγγαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βόγγηξες (active indicative past perfective second-person singular)
βόγγησες (active indicative past perfective second-person singular)
βογκούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βόγγαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βόγγηξε (active indicative past perfective singular third-person)
βόγγησε (active indicative past perfective singular third-person)
βογκούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βογκάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βογκήξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βογκήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βογκούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βογκάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βογκήξατε (active indicative past perfective plural second-person)
βογκήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βογκούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βογκούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βόγγαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βογκάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
βόγγηξαν (active indicative past perfective plural third-person)
βογκήξαν (active indicative past perfective plural third-person)
βογκήξανε (active indicative past perfective plural third-person)
βόγγησαν (active indicative past perfective plural third-person)
βογκήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βογκήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα βογκάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βογκώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βογκήξω (active first-person future indicative perfective singular)
βογκήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
βόγγα (active imperative imperfective second-person singular)
βόγγαγε (active imperative imperfective second-person singular)
βόγγηξε (active imperative perfective second-person singular)
βόγγησε (active imperative perfective second-person singular)
βόγγα (active imperative perfective second-person singular)
βογκάτε (active imperative imperfective plural second-person)
βογκήξτε (active imperative perfective plural second-person)
βογκήστε (active imperative perfective plural second-person)
βογκώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας βογκήξει (active indeclinable participle perfect)
βογκήξει (infinitive-aorist)
βογκήσει (infinitive-aorist)

βογκ(ώ) (vogk(ó)) + -άω (-áo). Simplification of spelling of the mediaeval Byzantine Greek γογγῶ (gongô) falsely associated to βοΐζω (boḯzō, “make noise, buzz”). From Hellenistic Koine Greek γογγύζω (gongúzō).

Η μηχανή του παλιού φορτηγό βογκάει στον ανήφορο.

I michaní tou palioú fortigó vogkáei ston aníforo.


γλεντάω

head

γλεντάω • (glentáo)

el-verb

γλεντάω • (glentáo) / γλεντώ (past γλέντησα, passive —)

glentáo (romanization)
γλέντησα (past)
γλεντάω (active first-person imperfective indicative present singular)
γλεντώ (active first-person imperfective indicative present singular)
γλεντήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γλεντάς (active imperfective indicative present second-person singular)
γλεντήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γλεντάει (active imperfective indicative present singular third-person)
γλεντά (active imperfective indicative present singular third-person)
γλεντήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γλεντάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γλεντούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γλεντήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γλεντάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
γλεντήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γλεντάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γλεντάν (active imperfective indicative plural present third-person)
γλεντούν (active imperfective indicative plural present third-person)
γλεντούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γλεντήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γλεντήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γλεντούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γλένταγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γλέντησα (active first-person indicative past perfective singular)
γλεντούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γλένταγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γλέντησες (active indicative past perfective second-person singular)
γλεντούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γλένταγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γλέντησε (active indicative past perfective singular third-person)
γλεντούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γλεντάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γλεντήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γλεντούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γλεντάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γλεντήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γλεντούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γλεντούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γλένταγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γλεντάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
γλέντησαν (active indicative past perfective plural third-person)
γλεντήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γλεντήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα γλεντάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γλεντώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γλεντήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γλέντα (active imperative imperfective second-person singular)
γλένταγε (active imperative imperfective second-person singular)
γλέντησε (active imperative perfective second-person singular)
γλέντα (active imperative perfective second-person singular)
γλεντάτε (active imperative imperfective plural second-person)
γλεντήστε (active imperative perfective plural second-person)
γλεντώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γλεντήσει (active indeclinable participle perfect)
γλεντήσει (infinitive-aorist)

From Ottoman Turkish اگلنمك (eğlenmek, “to have fun, to enjoy”).


θεωρήθηκα

θε‧ω‧ρή‧θη‧κα

θεωρούμαι θεωρούμαι#Greek

θεωρώ θεωρώ#Greek

1st person singular simple past form of θεωρούμαι (theoroúmai) passive of θεωρώ.


ξέχασα

head

ξέχασα • (xéchasa)

el-verb-form

ξέχασα • (xéchasa)

ξεχνάω ξεχνάω#Greek

ξεχνώ ξεχνώ#Greek

1st person singular simple past form of ξεχνάω (xechnáo) / ξεχνώ.


ξεχάστηκα

head

ξεχάστηκα • (xechástika)

el-verb-form

ξεχάστηκα • (xechástika)

ξε‧χά‧στη‧κα

ξεχνιέμαι ξεχνιέμαι#Greek

ξεχνάω ξεχνάω#Greek

ξεχνώ ξεχνώ#Greek

1st person singular simple past form of ξεχνιέμαι (xechniémai) passive of ξεχνάω/ξεχνώ.


καλέστηκα

head

καλέστηκα • (kaléstika)

el-verb-form

καλέστηκα • (kaléstika)

κα‧λέ‧στη‧κα

καλούμαι καλούμαι#Greek

1st person singular simple past form of καλούμαι (kaloúmai).


καλούμαι

head

καλούμαι • (kaloúmai)

el-verb

καλούμαι • (kaloúmai) passive (past κλήθηκα/καλέστηκα, active καλώ)

kaloúmai (romanization)
κλήθηκα (past)
καλέστηκα (past)
καλώ (active)

καλούμε (kaloúme)

Polytonic spelling: καλοῦμαι (kaloûmai)

καλώ καλώ#Greek


γαμάω

head

γαμάω • (gamáo)

el-verb

γαμάω • (gamáo) / γαμώ (past γάμησα, passive γαμιέμαι, p‑past γαμήθηκα, ppp γαμημένος)

gamáo (romanization)
γάμησα (past)
γαμιέμαι (passive)
γαμήθηκα (passive past)
γαμημένος (participle passive perfect)
γαμάω (active first-person imperfective indicative present singular)
γαμώ (active first-person imperfective indicative present singular)
γαμήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γαμιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γαμηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γαμάς (active imperfective indicative present second-person singular)
γαμήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γαμιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γαμηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γαμάει (active imperfective indicative present singular third-person)
γαμά (active imperfective indicative present singular third-person)
γαμήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γαμιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γαμηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γαμάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γαμούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γαμήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γαμιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γαμηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γαμάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
γαμήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γαμιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
γαμηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γαμάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμάν (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμούν (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γαμήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γαμιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
γαμηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γαμηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γαμούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γάμαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γάμησα (active first-person indicative past perfective singular)
γαμιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γαμιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γαμήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γαμούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γάμαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γάμησες (active indicative past perfective second-person singular)
γαμιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γαμιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γαμήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γαμούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γάμαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γάμησε (active indicative past perfective singular third-person)
γαμιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γαμιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γαμήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γαμούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γαμάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γαμήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γαμιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γαμηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γαμούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γαμάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γαμήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γαμιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γαμηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γαμούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γαμούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γάμαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γαμάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
γάμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
γαμήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γαμήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
γαμιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γαμηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γαμηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γαμάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γαμώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γαμήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γαμιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γαμηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γάμα (active imperative imperfective second-person singular)
γάμαγε (active imperative imperfective second-person singular)
γάμησε (active imperative perfective second-person singular)
γάμα (active imperative perfective second-person singular)
γαμήσου (imperative passive perfective second-person singular)
γαμάτε (active imperative imperfective plural second-person)
γαμήστε (active imperative perfective plural second-person)
γαμιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γαμηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γαμώντας (active participle present)
έχοντας γαμήσει (active participle past)
γαμημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γαμήσει (active infinitive-aorist)
γαμηθεί (infinitive-aorist passive)

From the modern γαμώ (gamó) + -άω. Inherited from Ancient Greek γαμῶ (gamô), contracted form of γαμέω (gaméō, “I marry; copulate”), from γάμος (gámos, “marriage, matrimony”).

γαμώ και δέρνω

to be unbeatable, to be invincible; to fuck and beat

Έπιασε τον αδερφό του να γαμάει την γυναίκα του.

Épiase ton aderfó tou na gamáei tin gynaíka tou.

Ο δήθεν φίλος μου, που με γάμησε εντελώς.

My so-called friend, who fucked me over completely.

O díthen fílos mou, pou me gámise entelós.

(figuratively, transitive) to fuck someone over


δημαγώγησα

head

δημαγώγησα • (dimagógisa)

el-verb-form

δημαγώγησα • (dimagógisa)

δημαγωγώ δημαγωγώ#Greek

1st person singular simple past form of δημαγωγώ (dimagogó).


διέσπασα

head

διέσπασα • (diéspasa)

el-verb-form

διέσπασα • (diéspasa)

διασπώ διασπώ#Greek

1st person singular simple past form of διασπώ (diaspó).


διέθλασα

head

διέθλασα • (diéthlasa)

el-verb-form

διέθλασα • (diéthlasa)

διαθλώ διαθλώ#Greek

1st person singular simple past form of διαθλώ (diathló).


διαθλάστηκα

head

διαθλάστηκα • (diathlástika)

el-verb-form

διαθλάστηκα • (diathlástika)

δι‧α‧θλά‧στη‧κα

διαθλώμαι διαθλώμαι#Greek

διαθλώ διαθλώ#Greek

1st person singular simple past form of διαθλώμαι (diathlómai) passive of διαθλώ.


διασπάστηκα

head

διασπάστηκα • (diaspástika)

el-verb-form

διασπάστηκα • (diaspástika)

διασπώμαι διασπώμαι#Greek

1st person singular simple past form of διασπώμαι (diaspómai).


δαμάστηκα

head

δαμάστηκα • (damástika)

el-verb-form

δαμάστηκα • (damástika)

δαμάζομαι δαμάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of δαμάζομαι (damázomai).


διατηρήθηκα

head

διατηρήθηκα • (diatiríthika)

el-verb-form

διατηρήθηκα • (diatiríthika)

δι‧α‧τη‧ρή‧θη‧λα

διατηρούμαι διατηρούμαι#Greek

διατηρώ διατηρώ#Greek

1st person singular simple past form of διατηρούμαι (diatiroúmai) passive of διατηρώ.


δάμασα

head

δάμασα • (dámasa)

el-verb-form

δάμασα • (dámasa)

δαμάζω δαμάζω#Greek

1st person singular simple past form of δαμάζω (damázo).


διάρκεσα

head

διάρκεσα • (diárkesa)

el-verb-form

διάρκεσα • (diárkesa)

διαρκώ διαρκώ#Greek

(less frequent) 1st person singular simple past form of διαρκώ (diarkó).


δημαγωγώ

head

δημαγωγώ • (dimagogó)

el-verb

δημαγωγώ • (dimagogó) (past δημαγώγησα, passive —)

dimagogó (romanization)
δημαγώγησα (past)


διασπώμαι

head

διασπώμαι • (diaspómai)

el-verb

διασπώμαι • (diaspómai) passive (past διασπάστηκα, active διασπώ)

diaspómai (romanization)
διασπάστηκα (past)
διασπώ (active)

διασπώ διασπώ#Greek


διαθλώμαι

head

διαθλώμαι • (diathlómai)

el-verb

διαθλασμένος

διαθλώμαι • (diathlómai) passive (past διαθλάστηκα, ppp διαθλασμένος, active διαθλώ)

diathlómai (romanization)
διαθλάστηκα (past)
διαθλασμένος (participle passive perfect)
διαθλώ (active)

δι‧α‧θλώ‧μαι

διαθλώ διαθλώ#Greek


διατηρούμαι

head

διατηρούμαι • (diatiroúmai)

el-verb

διατηρημένος

διατηρούμαι • (diatiroúmai) passive (past διατηρήθηκα, ppp διατηρημένος, active διατηρώ)

diatiroúmai (romanization)
διατηρήθηκα (past)
διατηρημένος (participle passive perfect)
διατηρώ (active)

διατηρούμε (diatiroúme)

δι‧α‧τη‧ρου‧μαι

Διατηρείται καλά, παρά την ηλικία της.


διήρκεσα

head

διήρκεσα • (diírkesa)

el-verb-form

διήρκεσα • (diírkesa)

διαρκώ διαρκώ#Greek

1st person singular simple past indicative active form of διαρκώ (diarkó).


δαμάζομαι

head

δαμάζομαι • (damázomai)

el-verb

δαμάζομαι • (damázomai) passive (past δαμάστηκα, active δαμάζω)

damázomai (romanization)
δαμάστηκα (past)
δαμάζω (active)

δα‧μά‧ζο‧μαι


θεωρούμαι

head

θεωρούμαι • (theoroúmai)

el-verb

θεωρούμαι • (theoroúmai) passive (past θεωρήθηκα, ppp θεωρημένος, active θεωρώ)

theoroúmai (romanization)
θεωρήθηκα (past)
θεωρημένος (participle passive perfect)
θεωρώ (active)
θεωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
θεωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
θεωρούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
θεωρηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
θεωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
θεωρείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
θεωρηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
θεωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
θεωρείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
θεωρηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
θεωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
θεωρούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεωρούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
θεωρηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
θεωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
θεωρείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεωρείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
θεωρηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
θεωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θεωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεωρούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
θεωρηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεωρηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θεώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
θεωρούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
θεωρήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θεώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
θεωρούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
θεωρήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θεώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
θεωρούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)θεωρείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεωρήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θεωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
θεωρούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεωρηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θεωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[θεωρούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
θεωρηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θεωρούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)θεωρούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεωρήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεωρηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεωρηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα θεωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα θεωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα θεωρούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα θεωρηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
θεώρησε (active imperative perfective second-person singular)
θεωρήσου (imperative passive perfective second-person singular)
θεωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
θεωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
θεωρείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
θεωρείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
θεωρηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεωρώντας (active participle present)
θεωρούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας θεωρήσει (active participle past)
θεωρημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
θεωρήσει (active infinitive-aorist)
θεωρηθεί (infinitive-aorist passive)

θε‧ω‧ρού‧μαι

Polytonic spelling: θεωροῦμαι (theōroûmai)


διαθλώ

head

διαθλώ • (diathló)

el-verb

διαθλασμένος

διαθλώ • (diathló) (past διέθλασα, passive διαθλώμαι, p‑past διαθλάστηκα, ppp διαθλασμένος)

diathló (romanization)
διέθλασα (past)
διαθλώμαι (passive)
διαθλάστηκα (passive past)
διαθλασμένος (participle passive perfect)
διαθλώ (active first-person imperfective indicative present singular)
διαθλάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαθλώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαθλαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαθλάς (active imperfective indicative present second-person singular)
διαθλάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαθλάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαθλαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαθλά (active imperfective indicative present singular third-person)
διαθλάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαθλάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαθλαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαθλούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
διαθλάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαθλόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
διαθλαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαθλάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαθλάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαθλάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
διαθλαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαθλούν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαθλούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαθλάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαθλάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαθλώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαθλαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαθλαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαθλούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διέθλασα (active first-person indicative past perfective singular)
διαθλάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαθλούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διέθλασες (active indicative past perfective second-person singular)
διαθλάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαθλούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διέθλασε (active indicative past perfective singular third-person)
διαθλάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεθλάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαθλάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαθλούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαθλάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαθλαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαθλούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαθλάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαθλαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαθλούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαθλούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διέθλασαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαθλάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαθλάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διαθλώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διεθλώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαθλάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαθλαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαθλαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαθλώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαθλάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διαθλώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διαθλαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διάθλασε (active imperative perfective second-person singular)
διαθλάσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαθλάτε (active imperative imperfective plural second-person)
διαθλάστε (active imperative perfective plural second-person)
διαθλάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
διαθλάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
διαθλαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαθλώντας (active participle present)
διαθλώμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας διαθλάσει (active participle past)
διαθλασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διαθλάσει (active infinitive-aorist)
διαθλαστεί (infinitive-aorist passive)

Ancient Greek διαθλάω (diathláō), from θλάω (thláō, “bruise”), of uncertain ultimate origin, but possibly related to Scottish Gaelic dlùth (“close, near, adjacent”).


διαρκώ

head

διαρκώ • (diarkó)

el-verb

διαρκώ • (diarkó) (past διήρκεσα/διάρκεσα, passive —)

diarkó (romanization)
διήρκεσα (past)
διάρκεσα (past)
διαρκώ (active first-person imperfective indicative present singular)
διαρκέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαρκείς (active imperfective indicative present second-person singular)
διαρκέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαρκεί (active imperfective indicative present singular third-person)
διαρκέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαρκούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
διαρκέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαρκείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαρκέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαρκούν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαρκούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαρκέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαρκέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαρκούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διήρκεσα (active first-person indicative past perfective singular)
διάρκεσα (active first-person indicative past perfective singular)
διαρκούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διήρκεσες (active indicative past perfective second-person singular)
διάρκεσες (active indicative past perfective second-person singular)
διαρκούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διήρκεσε (active indicative past perfective singular third-person)
διάρκεσε (active indicative past perfective singular third-person)
διαρκούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαρκέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαρκούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαρκέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαρκούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαρκούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διήρκεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαρκέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαρκέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διάρκεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα διαρκώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαρκέσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
διήρκεσε (active imperative perfective second-person singular)
διαρκείτε (active imperative imperfective plural second-person)
διαρκέστε (active imperative perfective plural second-person)
διαρκώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας διαρκέσει (active indeclinable participle perfect)
διαρκέσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek διαρκῶ (diarkô), contracted form of διαρκέω (diarkéō), from δι- (di-) + ἀρκέω (arkéō).


χάζεψα

χαζεύω χαζεύω#Greek

1st person singular simple past form of χαζεύω (chazévo).


διαχωρίστηκα

head

διαχωρίστηκα • (diachorístika)

el-verb-form

διαχωρίστηκα • (diachorístika)

διαχωρίζομαι διαχωρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαχωρίζομαι (diachorízomai).


ξέχεσα

head

ξέχεσα • (xéchesa)

el-verb-form

ξέχεσα • (xéchesa)

ξεχέζω ξεχέζω#Greek

1st person singular simple past form of ξεχέζω (xechézo).


ίσχυσα

head

ίσχυσα • (íschysa)

el-verb-form

ίσχυσα • (íschysa)

ισχύω ισχύω#Greek

1st person singular simple past form of ισχύω (ischýo).


ξεθύμανα

head

ξεθύμανα • (xethýmana)

el-verb-form

ξεθύμανα • (xethýmana)

ξεθυμαίνω ξεθυμαίνω#Greek

1st person singular simple past form of ξεθυμαίνω (xethymaíno).


παραμέρισα

head

παραμέρισα • (paramérisa)

el-verb-form

παραμέρισα • (paramérisa)

παραμερίζω παραμερίζω#Greek

1st person singular simple past form of παραμερίζω (paramerízo).


παραμερίστηκα

head

παραμερίστηκα • (paramerístika)

el-verb-form

παραμερίστηκα • (paramerístika)

παραμερίζομαι παραμερίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of παραμερίζομαι (paramerízomai).


προσέχτηκα

head

προσέχτηκα • (proséchtika)

el-verb-form

προσέχτηκα • (proséchtika)

προσέχομαι προσέχομαι#Greek

1st person singular simple past form of προσέχομαι (proséchomai).


παρακάμφθηκα

head

παρακάμφθηκα • (parakámfthika)

el-verb-form

παρακάμφθηκα • (parakámfthika)

πα‧ρα‧κάμ‧φθη‧κα

παρακάμπτομαι παρακάμπτομαι#Greek

παρακάμπτω παρακάμπτω#Greek

1st person singular simple past form of παρακάμπτομαι (parakámptomai) passive of παρακάμπτω.


πατήθηκα

head

πατήθηκα • (patíthika)

el-verb-form

πατήθηκα • (patíthika)

Older form: ἐπατήθην (epatḗthēn)

πατιέμαι πατιέμαι#Greek

πατάω πατάω#Greek

πατώ πατώ#Greek

1st person singular simple past form of πατιέμαι (patiémai) passive of πατάω/πατώ.


πάτησα

head

πάτησα • (pátisa)

el-verb-form

πάτησα • (pátisa)

πατάω πατάω#Greek

πατώ πατώ#Greek

1st person singular simple past form of πατάω (patáo) / πατώ.


παραμερίζομαι

head

παραμερίζομαι • (paramerízomai)

el-verb

παραμερίστηκα

παραμερίζομαι • (paramerízomai) passive (past παραμερίστηκα, active παραμερίζω)

paramerízomai (romanization)
παραμερίστηκα (past)
παραμερίζω (active)

παραμερίζω παραμερίζω#Greek


πατιέμαι

head

πατιέμαι • (patiémai)

el-verb

πατιέμαι • (patiémai) passive (past πατήθηκα, ppp πατημένος, active πατάω/πατώ)

patiémai (romanization)
πατήθηκα (past)
πατημένος (participle passive perfect)
πατάω (active)
πατώ (active)

πατώ πατάω#Greek


παρέκαμψα

head

παρέκαμψα • (parékampsa)

el-verb-form

παρέκαμψα • (parékampsa)

πα‧ρέ‧καμ‧ψα

παρακάμπτω παρακάμπτω#Greek

1st person singular simple past form of παρακάμπτω (parakámpto).


διασπώ

head

διασπώ • (diaspó)

el-verb

διασπασμένος

διασπώ • (diaspó) (past διέσπασα, passive διασπώμαι, p‑past διασπάστηκα, ppp διασπασμένος)

diaspó (romanization)
διέσπασα (past)
διασπώμαι (passive)
διασπάστηκα (passive past)
διασπασμένος (participle passive perfect)
διασπώ (active first-person imperfective indicative present singular)
διασπάω (active first-person imperfective indicative present rare singular)
διασπάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διασπώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διασπαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διασπασθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διασπάς (active imperfective indicative present second-person singular)
διασπάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διασπάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διασπαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διασπασθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διασπά (active imperfective indicative present singular third-person)
διασπάει (active imperfective indicative present rare singular third-person)
διασπάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διασπάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διασπαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διασπασθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διασπούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
διασπάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διασπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
διασπαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διασπασθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διασπάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
διασπάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διασπάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
διασπαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διασπασθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διασπούν (active imperfective indicative plural present third-person)
διασπούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διασπάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διασπάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διασπώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διασπαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασπαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασπασθούν[ε] (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασπούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διέσπασα (active first-person indicative past perfective singular)
διασπάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διασπάσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διασπούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διέσπασες (active indicative past perfective second-person singular)
διασπάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διασπάσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διασπούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διέσπασε (active indicative past perfective singular third-person)
διασπάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεσπάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διασπάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διασπάσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διασπούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διασπάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διασπαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διασπασθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διασπούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διασπάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διασπαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διασπασθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διασπούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασπούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διέσπασαν (active indicative past perfective plural third-person)
διασπάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διασπάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διασπώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διεσπώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διασπάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διασπαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διασπαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
διασπάσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διασπώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διασπάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διασπώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διασπαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διάσπασε (active imperative perfective second-person singular)
διασπάσου (imperative passive perfective second-person singular)
διασπάτε (active imperative imperfective plural second-person)
διασπάστε (active imperative perfective plural second-person)
διασπάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
διασπάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
διασπαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διασπώντας (active participle present)
διασπώμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας διασπάσει (active participle past)
διασπασμένος (participle passive past)
-η (participle passive past)
-ο (participle passive past)
{διεσπασμένος (participle passive past)
-ο} (participle passive past)
διασπάσει (active infinitive-aorist)
διασπαστεί (infinitive-aorist passive)


παρακάμπτομαι

head

παρακάμπτομαι • (parakámptomai)

el-verb

παρακάμφθηκα

παρακάμπτομαι • (parakámptomai) passive (past παρακάμφθηκα, active παρακάμπτω)

parakámptomai (romanization)
παρακάμφθηκα (past)
παρακάμπτω (active)

παρακάμπτομε (parakámptome)

πα‧ρα‧κάμ‧πτο‧μαι


διαχωρίζομαι

head

διαχωρίζομαι • (diachorízomai)

el-verb

διαχωρίστηκα

διαχωρίζομαι • (diachorízomai) passive (past διαχωρίστηκα, active διαχωρίζω)

diachorízomai (romanization)
διαχωρίστηκα (past)
διαχωρίζω (active)

διαχωρίζω διαχωρίζω#Greek


ισχύων

head

ισχύων • (ischýon) m (feminine ισχύουσα, neuter ισχύον)

ischýon (romanization)
ισχύουσα (feminine)
ισχύον (neuter)
ισχύων (masculine nominative singular)
ισχύουσα (feminine nominative singular)
ισχύον (neuter nominative singular)
ισχύοντες (masculine nominative plural)
ισχύουσες (feminine nominative plural)
ισχύοντα (neuter nominative plural)
ισχύοντος (genitive masculine singular)
ισχύουσας (feminine genitive singular)
ισχυούσης (feminine genitive singular)
ισχύοντος (genitive neuter singular)
ισχυόντων (genitive masculine plural)
ισχυουσών (feminine genitive plural)
ισχυόντων (genitive neuter plural)
ισχύοντα (accusative masculine singular)
ισχύουσα (accusative feminine singular)
ισχύον (accusative neuter singular)
ισχύοντες (accusative masculine plural)
ισχύουσες (accusative feminine plural)
ισχύοντα (accusative neuter plural)
ισχύων (masculine singular vocative)
ισχύουσα (feminine singular vocative)
ισχύον (neuter singular vocative)
ισχύοντες (masculine plural vocative)
ισχύουσες (feminine plural vocative)
ισχύοντα (neuter plural vocative)

Present active participle of ισχύω (ischýo, “be in effect, have power”), a verb with no passive forms. Learnedly, from Ancient Greek ἰσχύων (iskhúōn), active present participle of verb ἰσχύω (iskhúō).

participle of

η ισχύουσα κατάσταση, νομοθεσία

the currently valid situation, legislation


διασπάω

head

διασπάω • (diaspáo)

el-verb

διασπάω • (diaspáo)

διασπώ διασπώ#Greek

(uncommon) Alternative form of διασπώ (diaspó)


διαχώρισα

head

διαχώρισα • (diachórisa)

el-verb-form

διαχώρισα • (diachórisa)

διαχωρίζω διαχωρίζω#Greek

1st person singular simple past form of διαχωρίζω (diachorízo).