φημίζομαι

head

φημίζομαι • (fimízomai)

el-verb

φημίζομαι • (fimízomai) deponent (imperfect φημιζόμουν)

fimízomai (romanization)
φημιζόμουν (imperfect)
Passive voice ➤ — Imperfective aspect
φημίζομαι (first-person indicative present singular)
φημιζόμουν (first-person imperfect indicative singular)
φημιζόμουνα (first-person imperfect indicative singular)
θα φημίζομαι (first-person future indicative singular)
φημίζεσαι (indicative present second-person singular)
φημιζόσουν (imperfect indicative second-person singular)
φημιζόσουνα (imperfect indicative second-person singular)
θα φημίζεσαι (future indicative second-person singular)
φημίζεται (indicative present singular third-person)
φημιζόταν (imperfect indicative singular third-person)
φημιζότανε (imperfect indicative singular third-person)
θα φημίζεται (future indicative singular third-person)
φημιζόμαστε (first-person indicative plural present)
φημιζόμασταν (first-person imperfect indicative plural)
‑όμαστε (first-person imperfect indicative informal plural)
θα φημιζόμαστε (first-person future indicative plural)
φημίζεστε (indicative plural present second-person)
φημιζόσαστε (indicative plural present second-person)
φημιζόσασταν (imperfect indicative plural second-person)
‑όσαστε (imperfect indicative informal plural second-person)
θα φημίζεστε (future indicative plural second-person)
θα φημιζόσαστε (future indicative plural second-person)
φημίζονται (indicative plural present third-person)
φημίζονταν (imperfect indicative plural third-person)
φημιζόντουσαν (imperfect indicative informal plural third-person)
θα φημίζονται (future indicative plural third-person)
φημίζεστε (imperative imperfective plural second-person)
φημισμένος (indeclinable participle perfect)
‑η (indeclinable participle perfect)
‑ο (indeclinable participle perfect)

φη‧μί‧ζο‧μαι

From Koine Greek φημίζομαι (“I am uttered; promised”), with the active φημίζω (phēmízō, “utter; spread a report”).

inh

to distinguish oneself in, become famous for, win fame for


αγάνταρε

head

αγάνταρε • (agántare)

el-verb-form

αγάνταρε • (agántare)

αγαντάρω αγαντάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of αγαντάρω (agantáro).

αγαντάρω αγαντάρω#Greek

3rd person singular simple past form of αγαντάρω (agantáro).

αγαντάρω αγαντάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of αγαντάρω (agantáro).

αγαντάρω αγαντάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of αγαντάρω (agantáro).


πουδραρίζομαι

head

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai) passive (past πουδραρίστηκα)

poudrarízomai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)

που‧δρα‧ρί‧ζομαι

πουδράρομαι πουδράρομαι#Greek

πουδράρω πουδράρω

(cosmetics) Alternative form of πουδράρομαι (poudráromai), passive of πουδράρω


παρφουμάρω

head

παρφουμάρω • (parfoumáro)

el-verb

παρφουμάρισα

παρφουμάρομαι

παρφουμάρω • (parfoumáro) (past παρφουμάρισα, passive παρφουμάρομαι)

parfoumáro (romanization)
παρφουμάρισα (past)
παρφουμάρομαι (passive)
παρφουμάρω (παρφουμαρίζω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
παρφουμάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παρφουμάρομαι (→ παρφουμαρίζομαι) (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρφουμαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παρφουμάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παρφουμάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παρφουμάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρφουμαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παρφουμάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
παρφουμάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παρφουμάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρφουμαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παρφουμάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παρφουμάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παρφουμαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρφουμαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παρφουμάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παρφουμάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παρφουμάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρφουμαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρφουμαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παρφουμάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παρφουμάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παρφουμάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρφουμάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρφουμάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρφουμαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρφουμαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρφουμάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρφουμάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
παρφουμαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρφουμαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρφουμαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παρφουμάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρφουμάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
παρφουμαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρφουμαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρφουμαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παρφουμάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρφουμάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
παρφουμαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρφουμαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρφουμαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρφουμάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παρφουμάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
παρφουμαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρφουμαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παρφουμάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παρφουμάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
παρφουμαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παρφουμαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παρφουμάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρφουμάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρφουμάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρφουμάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρφουμάραν (active indicative past perfective plural third-person)
παρφουμάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
παρφουμάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παρφουμαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παρφουμαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρφουμαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρφουμαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παρφουμάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παρφουμάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παρφουμάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρφουμαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παρφουμάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
παρφουμάρισε (active imperative perfective second-person singular)
παρφουμαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
παρφουμάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
παρφουμάρετε (active imperative perfective plural second-person)
παρφουμάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρφουμαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παρφουμάροντας (active participle present)
έχοντας παρφουμάρει (active participle past)
παρφουμαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παρφουμάρει (active infinitive-aorist)
παρφουμαριστεί (infinitive-aorist passive)

παρ‧φου‧μά‧ρω

From French parfumer or Italian perfumare + endings -άρω (-áro) or the less common -ίζω (-ízo).

(colloquial, usually in the passive) to perfume oneself in excess


παρφουμαρίζω

head

παρφουμαρίζω • (parfoumarízo)

el-verb

παρφουμάρισα

παρφουμαρίζομαι

παρφουμαρίζω • (parfoumarízo) (past παρφουμάρισα, passive παρφουμαρίζομαι)

parfoumarízo (romanization)
παρφουμάρισα (past)
παρφουμαρίζομαι (passive)
παρφουμαρίζω (παρφουμάρω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
παρφουμαρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παρφουμαρίζομαι (→ παρφουμάρομαι) (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρφουμαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παρφουμαρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παρφουμαρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παρφουμαρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρφουμαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παρφουμαρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
παρφουμαρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παρφουμαρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρφουμαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παρφουμαρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παρφουμαρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παρφουμαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρφουμαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παρφουμαρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παρφουμαρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παρφουμαρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρφουμαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρφουμαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παρφουμαρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παρφουμαρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παρφουμαρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρφουμαρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρφουμαρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρφουμαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρφουμαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρφουμάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρφουμάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
παρφουμαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρφουμαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρφουμαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παρφουμάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρφουμάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
παρφουμαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρφουμαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρφουμαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παρφουμάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρφουμάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
παρφουμαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρφουμαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρφουμαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρφουμαρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παρφουμαρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παρφουμαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρφουμαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παρφουμαρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παρφουμαρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
παρφουμαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παρφουμαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παρφουμάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρφουμαρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρφουμαρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρφουμάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρφουμαρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρφουμαρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
παρφουμαρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παρφουμαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παρφουμαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρφουμαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρφουμαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παρφουμαρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παρφουμαρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παρφουμαρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρφουμαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παρφουμάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
παρφουμάρισε (active imperative perfective second-person singular)
παρφουμαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
παρφουμαρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
παρφουμαρίστε (active imperative perfective plural second-person)
παρφουμαρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρφουμαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παρφουμαρίζοντας (active participle present)
έχοντας παρφουμαρίσει (active participle past)
παρφουμαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παρφουμαρίσει (active infinitive-aorist)
παρφουμαριστεί (infinitive-aorist passive)

παρ‧φου‧μα‧ρί‧ζω

παρφουμάρω παρφουμάρω#Greek

(uncommon) Alternative form of παρφουμάρω (parfoumáro)


περισπώμενες

head

περισπώμενες • (perispómenes)

πε‧ρι‧σπώ‧με‧νες

περισπώμενος περισπώμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of περισπώμενος (perispómenos).

For the plural of the modern noun see Notes for περισπωμένες


περισπωμένων

περισπωμένων • (perispoménon)

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νων

περισπώμενος περισπώμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of περισπώμενος (perispómenos).


περισπωμένης

περισπωμένης • (perispoménis)

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νης

περισπώμενος περισπώμενος#Greek

Genitive feminine singular form of περισπώμενος (perispómenos).


μαρκάριζα

μαρκάριζα • (markáriza)

el-verb-form

μαρκάριζα • (markáriza)

μαρ‧κά‧ρι‧ζα

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

1st person singular imperfect form of μαρκάρω (markáro).


παρκάριζα

head

παρκάριζα • (parkáriza)

el-verb-form

παρκάριζα • (parkáriza)

παρ‧κά‧ρι‧ζα

παρκάρω παρκάρω#Greek

1st person singular imperfect form of παρκάρω (parkáro).


μαρκαρίστηκα

head

μαρκαρίστηκα • (markarístika)

el-verb-form

μαρκαρίστηκα • (markarístika)

μαρ‧κα‧ρί‧στη‧κα

μαρκάρομαι μαρκάρομαι#Greek

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

1st person singular simple past form of μαρκάρομαι (markáromai) passive of μαρκάρω.


ντουμπλαρίστηκα

head

ντουμπλαρίστηκα • (ntoumplarístika)

el-verb-form

ντουμπλαρίστηκα • (ntoumplarístika)

ντου‧μπλα‧ρί‧στη‧κα

ντουμπλάρομαι ντουμπλάρομαι#Greek

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

1st person singular simple past form of ντουμπλάρομαι (ntoumpláromai) passive of ντουμπλάρω.


ντουμπλάρισα

head

ντουμπλάρισα • (ntoumplárisa)

el-verb-form

ντουμπλάρισα • (ntoumplárisa)

ντου‧μπλά‧ρι‧σα

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

1st person singular simple past form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).


ντουμπλάριζα

head

ντουμπλάριζα • (ntoumpláriza)

el-verb-form

ντουμπλάριζα • (ntoumpláriza)

ντου‧μπλά‧ρι‧ζα

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

1st person singular imperfect form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).


μαρκάριζε

head

μαρκάριζε • (markárize)

el-verb-form

μαρκάριζε • (markárize)

μαρ‧κά‧ρι‧ζε

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of μαρκάρω (markáro).

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of μαρκάρω (markáro).


μπαρκάριζα

head

μπαρκάριζα • (barkáriza)

el-verb-form

μπαρκάριζα • (barkáriza)

μπαρ‧κά‧ρι‧ζα

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

1st person singular imperfect form of μπαρκάρω (barkáro).


μαρκάρισε

head

μαρκάρισε • (markárise)

el-verb-form

μαρκάρισε • (markárise)

μαρ‧κά‧ρι‧σε

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of μαρκάρω (markáro).

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μαρκάρω (markáro).


παρκάριζε

head

παρκάριζε • (parkárize)

el-verb-form

παρκάριζε • (parkárize)

παρ‧κά‧ρι‧ζε

παρκάρω παρκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of παρκάρω (parkáro).

παρκάρω παρκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of παρκάρω (parkáro).


κοτσάριζα

head

κοτσάριζα • (kotsáriza)

el-verb-form

κοτσάριζα • (kotsáriza)

κο‧τσά‧ρι‧ζα

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

1st person singular imperfect form of κοτσάρω (kotsáro).


μπαρκάρισα

head

μπαρκάρισα • (barkárisa)

el-verb-form

μπαρκάρισα • (barkárisa)

μπαρ‧κά‧ρι‧σα

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

1st person singular simple past form of μπαρκάρω (barkáro).


ντουμπλάρισε

head

ντουμπλάρισε • (ntoumplárise)

el-verb-form

ντουμπλάρισε • (ntoumplárise)

ντου‧μπλά‧ρι‧σε

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

3rd person singular simple past form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).


σαλτάριζα

head

σαλτάριζα • (saltáriza)

el-verb-form

σαλτάριζα • (saltáriza)

σαλ‧τά‧ρι‧ζα

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

1st person singular imperfect form of σαλτάρω (saltáro).


ντουμπλάριζε

head

ντουμπλάριζε • (ntoumplárize)

el-verb-form

ντουμπλάριζε • (ntoumplárize)

ντου‧μπλά‧ρι‧ζε

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).


μπαρκάρισε

head

μπαρκάρισε • (barkárise)

el-verb-form

μπαρκάρισε • (barkárise)

μπαρ‧κά‧ρι‧σε

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of μπαρκάρω (barkáro).

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μπαρκάρω (barkáro).


παρκάρισε

head

παρκάρισε • (parkárise)

el-verb-form

παρκάρισε • (parkárise)

παρ‧κά‧ρι‧σε

παρκάρω παρκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of παρκάρω (parkáro).

παρκάρω παρκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of παρκάρω (parkáro).


ντούμπλαρα

head

ντούμπλαρα • (ntoúmplara)

el-verb-form

ντούμπλαρα • (ntoúmplara)

ντού‧μπλα‧ρα

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

1st person singular imperfect form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

1st person singular simple past form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).


μάρκαρε

head

μάρκαρε • (márkare)

el-verb-form

μάρκαρε • (márkare)

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of μαρκάρω (markáro).

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of μαρκάρω (markáro).

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of μαρκάρω (markáro).

μαρκάρω μαρκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μαρκάρω (markáro).


κοτσάρισε

head

κοτσάρισε • (kotsárise)

el-verb-form

κοτσάρισε • (kotsárise)

κο‧τσά‧ρι‧σε

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

3rd person singular simple past form of κοτσάρω (kotsáro).

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of κοτσάρω (kotsáro).


μπαρκάριζε

head

μπαρκάριζε • (barkárize)

el-verb-form

μπαρκάριζε • (barkárize)

μπαρ‧κά‧ρι‧ζε

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of μπαρκάρω (barkáro).

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of μπαρκάρω (barkáro).


ντουμπλάρομαι

head

ντουμπλάρομαι • (ntoumpláromai)

el-verb

ντουμπλαρίστηκα

ντουμπλάρομαι • (ntoumpláromai) passive (past ντουμπλαρίστηκα, active ντουμπλάρω)

ntoumpláromai (romanization)
ντουμπλαρίστηκα (past)
ντουμπλάρω (active)

ντου‧μπλά‧ρο‧μαι


σαλτάριζε

head

σαλτάριζε • (saltárize)

el-verb-form

σαλτάριζε • (saltárize)

σαλ‧τά‧ρι‧ζε

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of σαλτάρω (saltáro).

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of σαλτάρω (saltáro).


πάρκαρε

head

πάρκαρε • (párkare)

el-verb-form

πάρκαρε • (párkare)

παρκάρω παρκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of παρκάρω (parkáro).

παρκάρω παρκάρω#Greek

παρκάρω παρκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of παρκάρω (parkáro).

παρκάρω παρκάρω#Greek


κοτσάριζε

head

κοτσάριζε • (kotsárize)

el-verb-form

κοτσάριζε • (kotsárize)

κο‧τσά‧ρι‧ζε

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of κοτσάρω (kotsáro).

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of κοτσάρω (kotsáro).


ντούμπλαρε

head

ντούμπλαρε • (ntoúmplare)

el-verb-form

ντούμπλαρε • (ntoúmplare)

ντού‧μπλα‧ρε

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

3rd person singular simple past form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).

ντουμπλάρω ντουμπλάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ντουμπλάρω (ntoumpláro).


μπάρκαρα

head

μπάρκαρα • (bárkara)

el-verb-form

μπάρκαρα • (bárkara)

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

1st person singular imperfect form of μπαρκάρω (barkáro).

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

1st person singular simple past form of μπαρκάρω (barkáro).


σαλτάρισε

head

σαλτάρισε • (saltárise)

el-verb-form

σαλτάρισε • (saltárise)

σαλ‧τά‧ρι‧σε

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

3rd person singular simple past form of σαλτάρω (saltáro).

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of σαλτάρω (saltáro).


κότσαρε

head

κότσαρε • (kótsare)

el-verb-form

κότσαρε • (kótsare)

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

3rd person singular simple past form of κοτσάρω (kotsáro).

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

κοτσάρω κοτσάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of κοτσάρω (kotsáro).


μπάρκαρε

head

μπάρκαρε • (bárkare)

el-verb-form

μπάρκαρε • (bárkare)

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of μπαρκάρω (barkáro).

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of μπαρκάρω (barkáro).

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of μπαρκάρω (barkáro).

μπαρκάρω μπαρκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μπαρκάρω (barkáro).


σάλταρε

head

σάλταρε • (sáltare)

el-verb-form

σάλταρε • (sáltare)

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of σαλτάρω (saltáro).

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

σαλτάρω σαλτάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of σαλτάρω (saltáro).

σαλτάρω σαλτάρω#Greek


καλμάρισα

head

καλμάρισα • (kalmárisa)

el-verb-form

καλμάρισα • (kalmárisa)

καλ‧μά‧ρι‧σα

καλμάρω καλμάρω#Greek

1st person singular simple past form of καλμάρω (kalmáro).


καλμάριζα

head

καλμάριζα • (kalmáriza)

el-verb-form

καλμάριζα • (kalmáriza)

καλ‧μά‧ρι‧ζα

καλμάρω καλμάρω#Greek

1st person singular imperfect form of καλμάρω (kalmáro).


κάλμαρα

head

κάλμαρα • (kálmara)

el-verb-form

κάλμαρα • (kálmara)

καλμάρω καλμάρω#Greek

καλμάρω καλμάρω#Greek


καλμάριζε

head

καλμάριζε • (kalmárize)

el-verb-form

καλμάριζε • (kalmárize)

καλ‧μά‧ρι‧ζε

καλμάρω καλμάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of καλμάρω (kalmáro).

καλμάρω καλμάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of καλμάρω (kalmáro).


καλμάρισε

head

καλμάρισε • (kalmárise)

el-verb-form

καλμάρισε • (kalmárise)

καλ‧μά‧ρι‧σε

καλμάρω καλμάρω#Greek

3rd person singular simple past form of καλμάρω (kalmáro).

καλμάρω καλμάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of καλμάρω (kalmáro).


κάλμαρε

head

κάλμαρε • (kálmare)

el-verb-form

κάλμαρε • (kálmare)

καλμάρω καλμάρω#Greek

καλμάρω καλμάρω#Greek

καλμάρω καλμάρω#Greek

καλμάρω καλμάρω#Greek


αβαράριζα

head

αβαράριζα • (avaráriza)

el-verb-form

αβαράριζα • (avaráriza)

α‧βα‧ρά‧ρι‧ζα

αβαράρω αβαράρω#Greek

1st person singular imperfect form of αβαράρω (avaráro).


αβαράρισα

head

αβαράρισα • (avarárisa)

el-verb-form

αβαράρισα • (avarárisa)

α‧βα‧ρά‧ρι‧σα

αβαράρω αβαράρω#Greek

1st person singular simple past form of αβαράρω (avaráro).


αβάραρα

head

αβάραρα • (avárara)

el-verb-form

αβάραρα • (avárara)

αβαράρω αβαράρω#Greek

αβαράρω αβαράρω#Greek


αβαράριζε

head

αβαράριζε • (avarárize)

el-verb-form

αβαράριζε • (avarárize)

α‧βα‧ρά‧ρι‧ζε

αβαράρω αβαράρω#Greek

3rd person singular imperfect form of αβαράρω (avaráro).

αβαράρω αβαράρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of αβαράρω (avaráro).


αβαράρισε

head

αβαράρισε • (avarárise)

el-verb-form

αβαράρισε • (avarárise)

α‧βα‧ρά‧ρι‧σε

αβαράρω αβαράρω#Greek

3rd person singular simple past form of αβαράρω (avaráro).

αβαράρω αβαράρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of αβαράρω (avaráro).


γουστάριζα

head

γουστάριζα • (goustáriza)

el-verb-form

γουστάριζα • (goustáriza)

γου‧στά‧ρι‧ζα

γουστάρω γουστάρω#Greek

1st person singular imperfect form of γουστάρω (goustáro).


γουστάριζε

head

γουστάριζε • (goustárize)

el-verb-form

γουστάριζε • (goustárize)

γου‧στά‧ρι‧ζε

γουστάρω γουστάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of γουστάρω (goustáro).

γουστάρω γουστάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of γουστάρω (goustáro).


γουστάρισε

head

γουστάρισε • (goustárise)

el-verb-form

γουστάρισε • (goustárise)

γου‧στά‧ρι‧σε

γουστάρω γουστάρω#Greek

3rd person singular simple past form of γουστάρω (goustáro).

γουστάρω γουστάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of γουστάρω (goustáro).


γούσταρε

head

γούσταρε • (goústare)

el-verb-form

γούσταρε • (goústare)

γουστάρω γουστάρω#Greek

γουστάρω γουστάρω#Greek

γουστάρω γουστάρω#Greek

γουστάρω γουστάρω#Greek


αβάραρε

head

αβάραρε • (avárare)

el-verb-form

αβάραρε • (avárare)

αβαράρω αβαράρω#Greek

αβαράρω αβαράρω#Greek

αβαράρω αβαράρω#Greek

αβαράρω αβαράρω#Greek


καλμάρω

head

καλμάρω • (kalmáro)

el-verb

καλμάρω • (kalmáro) (past κάλμαρα/καλμάρισα, passive —)

kalmáro (romanization)
κάλμαρα (past)
καλμάρισα (past)
καλμάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
καλμάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καλμάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καλμάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καλμάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
καλμάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καλμάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καλμάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καλμάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καλμάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καλμάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καλμάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καλμάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλμάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κάλμαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καλμάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάλμαρα (active first-person indicative past perfective singular)
καλμάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κάλμαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καλμάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάλμαρες (active indicative past perfective second-person singular)
καλμάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κάλμαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καλμάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάλμαρε (active indicative past perfective singular third-person)
καλμάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
καλμάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καλμάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
καλμάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καλμάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κάλμαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλμάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλμάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλμάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάλμαραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλμάραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλμάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
καλμάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα καλμάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καλμάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κάλμαρε (active imperative imperfective second-person singular)
κάλμα (active imperative imperfective informal second-person singular)
καλμάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κάλμαρε (active imperative perfective second-person singular)
κάλμα (active imperative informal perfective second-person singular)
καλμάρισε (active imperative perfective second-person singular)
καλμάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
καλμάρετε (active imperative perfective plural second-person)
καλμάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καλμάρει (active indeclinable participle perfect)
καλμαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
καλμάρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Italian calmare. (See κάλμα (kálma)).

(intransitive) to be calm (mostly of the climate, the sea)


μπαρκάρω

head

μπαρκάρω • (barkáro)

el-verb

μπαρκαρισμένος

μπαρκάρω • (barkáro) (past μπάρκαρα/μπαρκάρισα, passive —, ppp μπαρκαρισμένος)

barkáro (romanization)
μπάρκαρα (past)
μπαρκάρισα (past)
μπαρκαρισμένος (participle passive perfect)
μπαρκάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
μπαρκάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μπαρκάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μπαρκάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μπαρκάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
μπαρκάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μπαρκάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μπαρκάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μπαρκάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μπαρκάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μπαρκάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μπαρκάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μπαρκάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπαρκάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπάρκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μπαρκάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μπάρκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
μπαρκάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
μπάρκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μπαρκάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μπάρκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
μπαρκάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
μπάρκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μπαρκάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μπάρκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
μπαρκάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
μπαρκάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μπαρκάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
μπαρκάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μπαρκάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
μπάρκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπαρκάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπαρκάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπαρκάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπάρκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
μπαρκάραν (active indicative past perfective plural third-person)
μπαρκάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
μπαρκάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα μπαρκάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μπαρκάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
μπάρκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
μπαρκάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
μπάρκαρε (active imperative perfective second-person singular)
μπαρκάρισε (active imperative perfective second-person singular)
μπαρκάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
μπαρκάρετε (active imperative perfective plural second-person)
μπαρκάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας μπαρκάρει (active indeclinable participle perfect)
μπαρκαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
μπαρκάρει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek ἰμπαρκάρω (imparkárō), from Italian imbarcare


κάλμα

head

κάλμα • (kálma)

el-verb-form

κάλμα • (kálma)

Twice-borrowed word from Italian calma from Late Latin cauma from Ancient Greek καῦμα (kaûma, “heat”) (the heat being felt in calm, hot weather)

καλμάρω καλμάρω#Greek

καλμάρω καλμάρω#Greek


αποδεικνύομε

head

αποδεικνύομε • (apodeiknýome)

el-verb-form

αποδεικνύομε • (apodeiknýome)

αποδεικνύομαι (apodeiknýomai)

α‧πο‧δει‧κνύ‧ο‧με

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

1st person plural present form of αποδεικνύω (apodeiknýo).


αποδεικνύουμε

head

αποδεικνύουμε • (apodeiknýoume)

el-verb-form

αποδεικνύουμε • (apodeiknýoume)

α‧πο‧δει‧κνύ‧ου‧με

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

αποδείχνουμε

of alternative verb αποδείχνω (apodeíchno)


απεδείχθη

α‧πε‧δεί‧χθη

Polytonic spelling: ἀπεδείχθη (apedeíkhthē)

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of αποδεικνύομαι (apodeiknýomai) passive of αποδεικνύω.


αποδείχθηκε

α‧πο‧δεί‧χθη‧κε

Older form: ἀπεδείχθη

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

(slightly formal) 3rd person singular simple past form of αποδεικνύομαι (apodeiknýomai) passive of αποδεικνύω.


αποδείχτηκε

head

αποδείχτηκε • (apodeíchtike)

el-verb-form

αποδείχτηκε • (apodeíchtike)

α‧πο‧δεί‧χτη‧κε

αποδείχνομαι αποδείχνομαι#Greek

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

3rd person singular simple past form of αποδείχνομαι (apodeíchnomai) passive of αποδείχνω.

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

(more formal) 3rd person singular simple past form of αποδεικνύομαι (apodeiknýomai) passive of αποδεικνύω.


απέδειξε

head

απέδειξε • (apédeixe)

el-verb-form

απέδειξε • (apédeixe)

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

(more formal) 3rd person singular simple past form of αποδεικνύω (apodeiknýo).

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

3rd person singular simple past form of αποδείχνω (apodeíchno).


απεδείχθησαν

α‧πε‧δεί‧χθη‧σαν

Polytonic spelling: ἀπεδείχθησαν

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of αποδεικνύομαι (apodeiknýomai) passive of αποδεικνύω.


αποδειχθήκανε

the slightly formal αποδείχθηκαν with the informal -ε ending

α‧πο‧δει‧χθή‧κα‧νε

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek


αποδειχθήκαν

α‧πο‧δει‧χθή‧κα‧ν

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek


αποδείχτηκαν

head

αποδείχτηκαν • (apodeíchtikan)

el-verb-form

αποδείχτηκαν • (apodeíchtikan)

α‧πο‧δεί‧χτη‧καν

αποδείχνομαι αποδείχνομαι#Greek

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

3rd person plural simple past form of αποδείχνομαι (apodeíchnomai) passive of αποδείχνω.

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

(more formal) 3rd person plural simple past form of αποδεικνύομαι (apodeiknýomai) passive of αποδεικνύω.


αποδειχτήκανε

head

αποδειχτήκανε • (apodeichtíkane)

el-verb-form

αποδειχτήκανε • (apodeichtíkane)

apodeichtíkane (romanization)
with the colloquial -ε ending (romanization)

α‧πο‧δει‧χτή‧κα‧νε

αποδείχνομαι αποδείχνομαι#Greek

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek


απόδειξε

head

απόδειξε • (apódeixe)

el-verb-form

απόδειξε • (apódeixe)

3rd person singular simple past form of αποδείχνω (apodeíchno).

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek

Απόδειξε το θεώρημα της γεωμετρίας σ’ ένα λεπτό!

She proved the geometry theorem in one minute!

Apódeixe to theórima tis geometrías s’ éna leptó!

(more formal, but common)

2nd person singular perfective imperative form of αποδείχνω (apodeíchno).

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of αποδεικνύω (apodeiknýo).

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek


αποδειχτήκαν

head

αποδειχτήκαν • (apodeichtíkan)

el-verb-form

αποδειχτήκαν • (apodeichtíkan)

α‧πο‧δει‧χτή‧καν

αποδείχνομαι αποδείχνομαι#Greek

αποδείχνω αποδείχνω#Greek

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek


αποδείχθηκαν

α‧πο‧δεί‧χθη‧καν

Older form: ἀπεδείχθησαν

αποδεικνύομαι αποδεικνύομαι#Greek

αποδεικνύω αποδεικνύω#Greek


φέρει

head

φέρει • (férei)

el-verb-form

φέρει • (férei)

φέρω φέρω#Greek

3rd person singular present form of φέρω (féro).

φέρω φέρω#Greek

3rd person singular dependent form of φέρω (féro).

φέρνω φέρνω#Greek

3rd person singular dependent form of φέρνω (férno).


ανασυνδέθηκα

head

ανασυνδέθηκα • (anasyndéthika)

el-verb-form

ανασυνδέθηκα • (anasyndéthika)

ανασυνδέομαι ανασυνδέομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανασυνδέομαι (anasyndéomai).


ανασυνέδεσα

head

ανασυνέδεσα • (anasynédesa)

el-verb-form

ανασυνέδεσα • (anasynédesa)

ανασυνδέω ανασυνδέω#Greek

1st person singular simple past form of ανασυνδέω (anasyndéo).


ανασυνδέομαι

head

ανασυνδέομαι • (anasyndéomai)

el-verb

ανασυνδέθηκα

ανασυνδεδεμένος

ανασυνδέομαι • (anasyndéomai) passive (past ανασυνδέθηκα, ppp ανασυνδεδεμένος, active ανασυνδέω)

anasyndéomai (romanization)
ανασυνδέθηκα (past)
ανασυνδεδεμένος (participle passive perfect)
ανασυνδέω (active)

ανασυνδέω ανασυνδέω#Greek


ανασυνδέω

head

ανασυνδέω • (anasyndéo)

el-verb

ανασυνδέομαι

ανασυνδέω • (anasyndéo) (past ανασυνέδεσα, passive ανασυνδέομαι)

anasyndéo (romanization)
ανασυνέδεσα (past)
ανασυνδέομαι (passive)
ανασυνδέω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυνδέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυνδέομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυνδεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυνδέεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυνδέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυνδέεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυνδεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυνδέει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυνδέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυνδέεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυνδεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυνδέουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανασυνδέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυνδεόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυνδεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυνδέετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυνδέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυνδέεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυνδεόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυνδεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυνδέουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυνδέουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυνδέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυνδέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυνδέονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυνδεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυνδεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυνέδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυνέδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασύνδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυνδεόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυνδεόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυνδέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυνέδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυνέδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανασύνδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανασυνδεόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυνδεόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυνδέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυνέδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυνέδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασύνδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυνδεόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυνδεότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυνδέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυνδέαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυνδέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυνδεόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανασυνδεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυνδέατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυνδέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυνδεόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανασυνδεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυνέδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυνδέαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυνδέανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυνέδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυνδέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυνδέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασύνδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυνδέονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυνδεόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανασυνδέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυνδεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυνδεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυνδέω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυνδέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυνδέομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυνδεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασύνδεε (active imperative imperfective second-person singular)
ανασύνδεσε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυνδέσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυνδέετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυνδέστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυνδέεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυνδεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυνδέοντας (active participle present)
έχοντας ανασυνδέσει (active participle past)
ανασυνδεδεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυνδέσει (active infinitive-aorist)
ανασυνδεθεί (infinitive-aorist passive)

ανα- (ana-, “re”) + συνδέω (syndéo, “to connect”)


συγκροτώ

head

συγκροτώ • (sygkrotó)

el-verb

συγκροτούμαι

συγκροτώ • (sygkrotó) (past συγκρότησα, passive συγκροτούμαι)

sygkrotó (romanization)
συγκρότησα (past)
συγκροτούμαι (passive)
συγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
συγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
συγκροτούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκροτούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
συγκροτούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκροτούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
συγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνεκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[συγκροτούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
συγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
συγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συνεκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
συγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
συγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
συγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκροτώντας (active participle present)
συγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συγκροτήσει (active participle past)
συγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συγκροτήσει (active infinitive-aorist)
συγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek συγκροτέω, συγκροτῶ (sunkrotéō, sunkrotô). Morphologically, συγ- (“together”) + κροτώ (“make rattling strong sound”). The association of sound, from the ancient ironmaker (striking two things together). Also ancient is the figurative meaning of "creation, formation".

inh

συγκροτέω, συγκροτῶ

af

to form, compose, organise (UK), organize (USA)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo


κροτώ

head

κροτώ • (krotó)

el-verb

κροτώ • (krotó) (past κρότησα, passive —)

krotó (romanization)
κρότησα (past)
κροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
κροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
κροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
κροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα κροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κρότησε (active imperative perfective second-person singular)
κροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
κροτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κροτήσει (active indeclinable participle perfect)
κροτήσει (infinitive-aorist)

From Ancient Greek κροτέω, κροτῶ (krotéō, krotô).

inh

κροτέω, κροτῶ

to make sudden and strong rattling sound, crack

κρότος

κρούω (kroúo


ανασυσταίνω

head

ανασυσταίνω • (anasystaíno)

el-verb

ανασυσταίνω • (anasystaíno)

ανασυστήνω ανασυστήνω#Greek

Alternative form of ανασυστήνω (anasystíno)


ανασυστήνω

head

ανασυστήνω • (anasystíno)

el-verb

ανασυστήνομαι

ανασυστήνω • (anasystíno) (past ανασύστησα, passive ανασυστήνομαι)

anasystíno (romanization)
ανασύστησα (past)
ανασυστήνομαι (passive)


ανασυνιστώ

head

ανασυνιστώ • (anasynistó)

el-verb

ανασυνέστησα

ανασυνιστώμαι

ανασυνιστώ • (anasynistó) (past ανασυνέστησα, passive ανασυνιστώμαι)

anasynistó (romanization)
ανασυνέστησα (past)
ανασυνιστώμαι (passive)

α‧να‧συ‧νι‧στώ

ανα- (“re-”) + συνιστώ (“establish”) from the ancient verb συνιστῶ (sunistô), συνίστημι (sunístēmi). Calque of French reconstituer. First attested in 1833.


ανέταξα

head

ανέταξα • (anétaxa)

el-verb-form

ανέταξα • (anétaxa)

ανατάσσω ανατάσσω#Greek

1st person singular simple past form of ανατάσσω (anatásso).


ανατάσσω

head

ανατάσσω • (anatásso)

el-verb

ανατάσσω • (anatásso) (past ανέταξα)


εκπέμφθηκα

head

εκπέμφθηκα • (ekpémfthika)

el-verb-form

εκπέμφθηκα • (ekpémfthika)

εκ‧πέμ‧φθη‧κα

εκπέμπομαι εκπέμπομαι#Greek

εκπέμπω εκπέμπω#Greek

1st person singular simple past form of εκπέμπομαι (ekpémpomai) passive of εκπέμπω.


εκπέμπομαι

head

εκπέμπομαι • (ekpémpomai)

el-verb

εκπέμπομαι • (ekpémpomai) passive (past εκπέμφθηκα, active εκπέμπω)

ekpémpomai (romanization)
εκπέμφθηκα (past)
εκπέμπω (active)

εκ‧πέ‧μπο‧μαι

Polytonic spelling: ἐκπέμπομαι


εξέπεμψα

head

εξέπεμψα • (exépempsa)

el-verb-form

εξέπεμψα • (exépempsa)

EL-εξέπεμψα.ogg

Polytonic spelling: ἐξέπεμψα

εκπέμπω εκπέμπω#Greek

1st person singular simple past form of εκπέμπω (ekpémpo).


ποντάριζα

head

ποντάριζα • (pontáriza)

el-verb-form

ποντάριζα • (pontáriza)

πο‧ντά‧ρι‧ζα

ποντάρω ποντάρω#Greek

1st person singular imperfect form of ποντάρω (pontáro).


σουτάριζα

head

σουτάριζα • (soutáriza)

el-verb-form

σουτάριζα • (soutáriza)

σου‧τά‧ρι‧ζα

σουτάρω σουτάρω#Greek

1st person singular imperfect form of σουτάρω (soutáro).


ποντάρισε

head

ποντάρισε • (pontárise)

el-verb-form

ποντάρισε • (pontárise)

πο‧ντά‧ρι‧σε

ποντάρω ποντάρω#Greek

3rd person singular simple past form of ποντάρω (pontáro).

ποντάρω ποντάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ποντάρω (pontáro).


σουτάρισα

head

σουτάρισα • (soutárisa)

el-verb-form

σουτάρισα • (soutárisa)

σου‧τά‧ρι‧σα

σουτάρω σουτάρω#Greek

1st person singular simple past form of σουτάρω (soutáro).


τσεκάρισα

head

τσεκάρισα • (tsekárisa)

el-verb-form

τσεκάρισα • (tsekárisa)

τσε‧κά‧ρι‧σα

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

1st person singular simple past form of τσεκάρω (tsekáro).


σουτάριζε

head

σουτάριζε • (soutárize)

el-verb-form

σουτάριζε • (soutárize)

σου‧τά‧ρι‧ζε

σουτάρω σουτάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of σουτάρω (soutáro).

σουτάρω σουτάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of σουτάρω (soutáro).


ποντάριζε

head

ποντάριζε • (pontárize)

el-verb-form

ποντάριζε • (pontárize)

πο‧ντά‧ρι‧ζε

ποντάρω ποντάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of ποντάρω (pontáro).

ποντάρω ποντάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of ποντάρω (pontáro).


σουταρίστηκα

head

σουταρίστηκα • (soutarístika)

el-verb-form

σουταρίστηκα • (soutarístika)

σου‧τα‧ρί‧στη‧κα

σουτάρομαι σουτάρομαι#Greek

σουτάρω σουτάρω#Greek

1st person singular simple past form of σουτάρομαι (soutáromai) passive of σουτάρω.


τσεκάριζε

head

τσεκάριζε • (tsekárize)

el-verb-form

τσεκάριζε • (tsekárize)

τσε‧κά‧ρι‧ζε

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of τσεκάρω (tsekáro).

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of τσεκάρω (tsekáro).


ποντάρομαι

head

ποντάρομαι • (pontáromai)

el-verb

πονταρίστηκα

ποντάρομαι • (pontáromai) passive (past πονταρίστηκα, active ποντάρω)

pontáromai (romanization)
πονταρίστηκα (past)
ποντάρω (active)

πο‧ντά‧ρο‧μαι


τσεκάριζα

head

τσεκάριζα • (tsekáriza)

el-verb-form

τσεκάριζα • (tsekáriza)

τσε‧κά‧ρι‧ζα

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

1st person singular imperfect form of τσεκάρω (tsekáro).


σούταρα

head

σούταρα • (soútara)

el-verb-form

σούταρα • (soútara)

σουτάρω σουτάρω#Greek

σουτάρω σουτάρω#Greek


τσεκάρισε

head

τσεκάρισε • (tsekárise)

el-verb-form

τσεκάρισε • (tsekárise)

τσε‧κά‧ρι‧σε

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of τσεκάρω (tsekáro).

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of τσεκάρω (tsekáro).


σουτάρομαι

head

σουτάρομαι • (soutáromai)

el-verb

σουταρίστηκα

σουτάρομαι • (soutáromai) passive (past σουταρίστηκα, active σουτάρω)

soutáromai (romanization)
σουταρίστηκα (past)
σουτάρω (active)

σου‧τά‧ρο‧μαι


πουδράριζα

head

πουδράριζα • (poudráriza)

el-verb-form

πουδράριζα • (poudráriza)

που‧δρά‧ρι‧ζα

πουδράρω πουδράρω#Greek

1st person singular imperfect form of πουδράρω (poudráro).


πόνταρε

head

πόνταρε • (póntare)

el-verb-form

πόνταρε • (póntare)

ποντάρω ποντάρω#Greek

ποντάρω ποντάρω#Greek

ποντάρω ποντάρω#Greek

ποντάρω ποντάρω#Greek


πουδράρισα

head

πουδράρισα • (poudrárisa)

el-verb-form

πουδράρισα • (poudrárisa)

που‧δρά‧ρι‧σα

πουδράρω πουδράρω#Greek

1st person singular simple past form of πουδράρω (poudráro).


φρεσκάριζε

head

φρεσκάριζε • (freskárize)

el-verb-form

φρεσκάριζε • (freskárize)

φρε‧σκά‧ρι‧ζε

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

3rd person singular imperfect form of φρεσκάρω (freskáro).

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of φρεσκάρω (freskáro).


σούταρε

head

σούταρε • (soútare)

el-verb-form

σούταρε • (soútare)

σουτάρω σουτάρω#Greek

σουτάρω σουτάρω#Greek

3rd person singular simple past form of σουτάρω (soutáro).

σουτάρω σουτάρω#Greek

σουτάρω σουτάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of σουτάρω (soutáro).


φρεσκάρισε

head

φρεσκάρισε • (freskárise)

el-verb-form

φρεσκάρισε • (freskárise)

φρε‧σκά‧ρι‧σε

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

3rd person singular simple past form of φρεσκάρω (freskáro).

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of φρεσκάρω (freskáro).


πούδραρα

head

πούδραρα • (poúdrara)

el-verb-form

πούδραρα • (poúdrara)

πουδράρω πουδράρω#Greek

πουδράρω πουδράρω#Greek


τσέκαρε

head

τσέκαρε • (tsékare)

el-verb-form

τσέκαρε • (tsékare)

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

τσεκάρω τσεκάρω#Greek


σερβίριζα

head

σερβίριζα • (servíriza)

el-verb-form

σερβίριζα • (servíriza)

σερ‧βί‧ρι‧ζα

Alternative form: σέρβιρα (sérvira)

σερβίρω σερβίρω#Greek

1st person singular imperfect form of σερβίρω (servíro).

σερβιρίζω σερβιρίζω#Greek

1st person singular imperfect form of σερβιρίζω (servirízo).


σερβίριζε

head

σερβίριζε • (servírize)

el-verb-form

σερβίριζε • (servírize)

σερ‧βί‧ρι‧ζε

σερβίρω σερβίρω#Greek

σερβιρίζω σερβιρίζω

3rd person singular imperfect form of σερβίρω (servíro). and σερβιρίζω

σερβίρω σερβίρω#Greek

σερβιρίζω σερβιρίζω

2nd person singular imperfective imperative form of σερβίρω (servíro). and σερβιρίζω


πουδράρισε

head

πουδράρισε • (poudrárise)

el-verb-form

πουδράρισε • (poudrárise)

που‧δρά‧ρι‧σε

πουδράρω πουδράρω#Greek

3rd person singular simple past form of πουδράρω (poudráro).

πουδράρω πουδράρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of πουδράρω (poudráro).


φρέσκαρε

head

φρέσκαρε • (fréskare)

el-verb-form

φρέσκαρε • (fréskare)

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek

φρεσκάρω φρεσκάρω#Greek


πούδραρε

head

πούδραρε • (poúdrare)

el-verb-form

πούδραρε • (poúdrare)

πουδράρω πουδράρω#Greek

3rd person singular imperfect form of πουδράρω (poudráro).

πουδράρω πουδράρω#Greek

πουδράρω πουδράρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of πουδράρω (poudráro).

πουδράρω πουδράρω#Greek


σερβίρισε

head

σερβίρισε • (servírise)

el-verb-form

σερβίρισε • (servírise)

σερ‧βί‧ρι‧σε

σερβίρω σερβίρω#Greek

σερβιρίζω σερβιρίζω

3rd person singular simple past form of σερβίρω (servíro). and σερβιρίζω

σερβίρω σερβίρω#Greek

σερβιρίζω σερβιρίζω

2nd person singular perfective imperative form of σερβίρω (servíro). and σερβιρίζω


πουδράριζε

head

πουδράριζε • (poudrárize)

el-verb-form

πουδράριζε • (poudrárize)

που‧δρά‧ρι‧ζε

πουδράρω πουδράρω#Greek

πουδράρω πουδράρω#Greek


σέρβιρε

head

σέρβιρε • (sérvire)

el-verb-form

σέρβιρε • (sérvire)

σερβίρω σερβίρω#Greek

3rd person singular imperfect form of σερβίρω (servíro).

σερβίρω σερβίρω#Greek

3rd person singular simple past form of σερβίρω (servíro).

σερβίρω σερβίρω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of σερβίρω (servíro).

σερβίρω σερβίρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of σερβίρω (servíro).


πονταρίστηκα

head

πονταρίστηκα • (pontarístika)

el-verb-form

πονταρίστηκα • (pontarístika)

πο‧ντα‧ρί‧στη‧κα

ποντάρομαι ποντάρομαι#Greek

ποντάρω ποντάρω#Greek

1st person singular simple past form of ποντάρομαι (pontáromai) passive of ποντάρω.


σουτάρισε

head

σουτάρισε • (soutárise)

el-verb-form

σουτάρισε • (soutárise)

σου‧τά‧ρι‧σε

σουτάρω σουτάρω#Greek

3rd person singular simple past form of σουτάρω (soutáro).

σουτάρω σουτάρω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of σουτάρω (soutáro).


ανατέμνομαι

head

ανατέμνομαι • (anatémnomai)

el-verb

ανατέμνομαι • (anatémnomai) passive (past ανατμήθηκα, active ανατέμνω)

anatémnomai (romanization)
ανατμήθηκα (past)
ανατέμνω (active)

ανατέμνω ανατέμνω#Greek


ανατέμνω

head

ανατέμνω • (anatémno)

el-verb

ανατέμνω • (anatémno) (passive ανατέμνομαι) found only in the present tense

anatémno (romanization)
ανατέμνομαι (passive)

From Ancient Greek ἀνατέμνω (anatémnō, “to cut up”).

der

(figurative) to dissect, pull apart (an opinion, theory, etc)


τίναξα

head

τίναξα • (tínaxa)

el-verb-form

τίναξα • (tínaxa)

τινάζω τινάζω#Greek

1st person singular simple past form of τινάζω (tinázo).


τινάχτηκα

head

τινάχτηκα • (tináchtika)

el-verb-form

τινάχτηκα • (tináchtika)

τινάζομαι τινάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of τινάζομαι (tinázomai).


τινάζομαι

head

τινάζομαι • (tinázomai)

el-verb

τινάζομαι • (tinázomai) passive (past τινάχτηκα, active τινάζω)

tinázomai (romanization)
τινάχτηκα (past)
τινάζω (active)

τινάζω τινάζω#Greek


τινάζω

head

τινάζω • (tinázo)

el-verb

τινάζω • (tinázo) (past τίναξα, passive τινάζομαι)

tinázo (romanization)
τίναξα (past)
τινάζομαι (passive)


ανατόκισα

head

ανατόκισα • (anatókisa)

el-verb-form

ανατόκισα • (anatókisa)

ανατοκίζω ανατοκίζω#Greek

1st person singular simple past form of ανατοκίζω (anatokízo).


ανατοκίστηκα

head

ανατοκίστηκα • (anatokístika)

el-verb-form

ανατοκίστηκα • (anatokístika)

ανατοκίζομαι ανατοκίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανατοκίζομαι (anatokízomai).


ανατοκίζομαι

head

ανατοκίζομαι • (anatokízomai)

el-verb

ανατοκίστηκα

ανατοκίζομαι • (anatokízomai) passive (past ανατοκίστηκα, active ανατοκίζω)

anatokízomai (romanization)
ανατοκίστηκα (past)
ανατοκίζω (active)

ανατοκίζω ανατοκίζω#Greek


ανατοκίζω

head

ανατοκίζω • (anatokízo)

el-verb

ανατοκίζομαι

ανατοκίζω • (anatokízo) (past ανατόκισα, passive ανατοκίζομαι)

anatokízo (romanization)
ανατόκισα (past)
ανατοκίζομαι (passive)

(finance) to add interest compoundly, capitalise interest (UK), capitalize interest (US)


ξαλεγράρισα

head

ξαλεγράρισα • (xalegrárisa)

el-verb-form

ξαλεγράρισα • (xalegrárisa)

ξα‧λε‧γρά‧ρι‧σα

ξαλεγράρω ξαλεγράρω#Greek

1st person singular simple past form of ξαλεγράρω (xalegráro).


μπιζάρισα

head

μπιζάρισα • (bizárisa)

el-verb-form

μπιζάρισα • (bizárisa)

μπι‧ζά‧ρι‧σα

μπιζάρω μπιζάρω#Greek

1st person singular simple past form of μπιζάρω (bizáro).


αριβάρισα

head

αριβάρισα • (arivárisa)

el-verb-form

αριβάρισα • (arivárisa)

α‧ρι‧βά‧ρι‧σα

αριβάρω αριβάρω#Greek

1st person singular simple past form of αριβάρω (ariváro).


πακετάρισα

head

πακετάρισα • (paketárisa)

el-verb-form

πακετάρισα • (paketárisa)

πα‧κε‧τά‧ρι‧σα

πακετάρω πακετάρω#Greek

1st person singular simple past form of πακετάρω (paketáro).


πακετάρομαι

head

πακετάρομαι • (paketáromai)

el-verb

πακεταρίστηκα

πακετάρομαι • (paketáromai) passive (past πακεταρίστηκα, active πακετάρω)

paketáromai (romanization)
πακεταρίστηκα (past)
πακετάρω (active)

πα‧κε‧τά‧ρο‧μαι


ανάτρεξα

head

ανάτρεξα • (anátrexa)

el-verb-form

ανάτρεξα • (anátrexa)

ανατρέχω ανατρέχω#Greek

1st person singular simple past form of ανατρέχω (anatrécho).


ανέτρεξα

head

ανέτρεξα • (anétrexa)

el-verb-form

ανέτρεξα • (anétrexa)

ανατρέχω ανατρέχω#Greek


πακεταρίστηκα

head

πακεταρίστηκα • (paketarístika)

el-verb-form

πακεταρίστηκα • (paketarístika)

πα‧κε‧τα‧ρί‧στη‧κα

πακετάρομαι πακετάρομαι#Greek

πακετάρω πακετάρω#Greek

1st person singular simple past form of πακετάρομαι (paketáromai) passive of πακετάρω.


ανατράπηκα

head

ανατράπηκα • (anatrápika)

el-verb-form

ανατράπηκα • (anatrápika)

α‧να‧τρά‧πη‧κα

ανατρέπομαι ανατρέπομαι#Greek

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

1st person singular simple past form of ανατρέπομαι (anatrépomai) passive of ανατρέπω.


ανατρέχω

head

ανατρέχω • (anatrécho)

el-verb

ανατρέχω • (anatrécho) (past ανέτρεξα/ανάτρεξα, passive —)

anatrécho (romanization)
ανέτρεξα (past)
ανάτρεξα (past)


ανατρέπομαι

head

ανατρέπομαι • (anatrépomai)

el-verb

ανατρέπομαι • (anatrépomai) passive (past ανατράπηκα, active ανατρέπω)

anatrépomai (romanization)
ανατράπηκα (past)
ανατρέπω (active)

ανατρέπομε (anatrépome)

α‧να‧τρέ‧πο‧μαι

ανατρέπω ανατρέπω#Greek


μπονατσάρισε

head

μπονατσάρισε • (bonatsárise)

el-verb-form

μπονατσάρισε • (bonatsárise)

μπο‧να‧τσά‧ρι‧σε

μπονατσάρει μπονατσάρει#Greek

3rd person singular simple past form of μπονατσάρει (bonatsárei) an impersonal verb


μπουνατσάρισε

head

μπουνατσάρισε • (bounatsárise)

el-verb-form

μπουνατσάρισε • (bounatsárise)

μπου‧να‧τσά‧ρι‧σε

μπουνατσάρει μπουνατσάρει#Greek

3rd person singular simple past form of μπουνατσάρει (bounatsárei) an impersonal verb


εξαιρέσεις

head

εξαιρέσεις • (exairéseis)

el-verb-form

εξαιρέσεις • (exairéseis)

* IPA⁽ᵏᵉʸ⁾: /e.skeˈɾe.sis/
* Hyphenation: ε‧ξαι‧ρέ‧σεις

hyph

Hyphenation: ε‧ξαι‧ρέ‧σεις

εξαιρώ εξαιρώ#Greek

2nd person singular dependent active form of εξαιρώ (exairó).


μπουνατσάριζε

head

μπουνατσάριζε • (bounatsárize)

el-verb-form

μπουνατσάριζε • (bounatsárize)

μποy‧να‧τσά‧ρι‧ζε

μπουνατσάρει μπουνατσάρει#Greek

3rd person singular imperfect form of μπουνατσάρει (bounatsárei) an impersonal verb


μπονατσάριζε

head

μπονατσάριζε • (bonatsárize)

el-verb-form

μπονατσάριζε • (bonatsárize)

μπο‧να‧τσά‧ρι‧ζε

μπονατσάρει μπονατσάρει#Greek

3rd person singular imperfect form of μπονατσάρει (bonatsárei) an impersonal verb


μπονατσάρει

head

μπονατσάρει • (bonatsárei)

el-verb

μπονατσάρισε

μπονατσάρει • (bonatsárei) impersonal (past μπονατσάρισε, passive —)

bonatsárei (romanization)
μπονατσάρισε (past)
μπονατσάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
μπονατσάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μπονατσάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μπονατσάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
μπονατσάρει (infinitive-aorist)

μπο‧να‧τσά‧ρει

μπουνατσάρει μπουνατσάρει#Greek

(intransitive) Alternative form of μπουνατσάρει (bounatsárei)


μπιζάρω

head

μπιζάρω • (bizáro)

el-verb

μπιζάρω • (bizáro) (past μπιζάρισα, passive —)

bizáro (romanization)
μπιζάρισα (past)
μπιζάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
μπιζάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μπιζάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μπιζάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μπιζάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
μπιζάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μπιζάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μπιζάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μπιζάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μπιζάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μπιζάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μπιζάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μπιζάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπιζάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μπιζάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μπιζάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
μπιζάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μπιζάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
μπιζάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μπιζάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
μπιζάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μπιζάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
μπιζάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μπιζάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
μπιζάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπιζάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπιζάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μπιζάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
μπιζάραν (active indicative past perfective plural third-person)
μπιζάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα μπιζάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μπιζάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
μπιζάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
μπιζάρισε (active imperative perfective second-person singular)
μπιζάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
μπιζάρετε (active imperative perfective plural second-person)
μπιζάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας μπιζάρει (active indeclinable participle perfect)
μπιζαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
μπιζάρει (infinitive-aorist)

μπιζ (biz) + -άρω (-áro, “ending for verbs”). From the French bis! Also see the Italian verb bissare.

af

Τον μπιζάρισαν δέκα φορές!

to ask for an encore (in concerts, recitals, performances)


μπουνατσάρει

head

μπουνατσάρει • (bounatsárei)

el-verb

μπουνατσάρισε

μπουνατσάρει • (bounatsárei) impersonal (past μπουνατσάρισε, passive —)

bounatsárei (romanization)
μπουνατσάρισε (past)
in 3rd persons singular
μπουνατσάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
μπουνατσάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μπουνατσάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μπουνατσάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
μπουνατσάρει (infinitive-aorist)

μπου‧να‧τσά‧ρει

μπουνάτσα (“calm seas”) + -άρω (“ending for verbs”), here only in 3rd person singular. See the Italian bonaccia.

af

(intransitive) to be dead calm (chiefly of sea, generally of good weather)


αριβάρω

head

αριβάρω • (ariváro)

el-verb

αριβάρω • (ariváro) (past αριβάρισα, passive —)

ariváro (romanization)
αριβάρισα (past)
αριβάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αριβάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αριβάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αριβάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αριβάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αριβάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αριβάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αριβάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αριβάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αριβάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αριβάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αριβάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αριβάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αριβάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αριβάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αριβάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αριβάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αριβάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αριβάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αριβάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αριβάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αριβάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αριβάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αριβάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αριβάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αριβάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αριβάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αριβάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αριβάρει (active indeclinable participle perfect)
αριβάρει (infinitive-aorist)


πακετάρω

head

πακετάρω • (paketáro)

el-verb

πακετάρω • (paketáro) (past πακετάρισα, passive πακετάρομαι)

paketáro (romanization)
πακετάρισα (past)
πακετάρομαι (passive)
πακετάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
πακετάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πακετάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πακεταριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πακετάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πακετάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πακετάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πακεταριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πακετάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
πακετάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πακετάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πακεταριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πακετάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πακετάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πακεταριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πακεταριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πακετάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πακετάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πακετάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πακεταριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πακεταριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πακετάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πακετάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πακετάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πακετάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πακετάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πακεταριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πακεταριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πακετάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πακετάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
πακεταριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πακεταριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πακεταρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πακετάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πακετάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
πακεταριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πακεταριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πακεταρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πακετάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πακετάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
πακεταριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πακεταριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πακεταρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πακετάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πακετάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
πακεταριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πακεταριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πακετάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πακετάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
πακεταριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πακεταριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πακετάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πακετάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πακετάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πακετάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
πακετάραν (active indicative past perfective plural third-person)
πακετάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
πακετάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πακεταριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πακεταρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πακεταριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πακεταριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πακετάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πακετάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πακετάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πακεταριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πακετάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πακετάρισε (active imperative perfective second-person singular)
πακεταρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
πακετάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
πακετάρετε (active imperative perfective plural second-person)
πακετάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πακεταριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πακετάροντας (active participle present)
έχοντας πακετάρει (active participle past)
πακεταρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πακετάρει (active infinitive-aorist)
πακεταριστεί (infinitive-aorist passive)

πακέτο (“packet”) + -άρω (“ending for verbs”).


διασκελίζω

head

διασκελίζω • (diaskelízo)

el-verb

διασκελίζομαι

διασκελίζω • (diaskelízo) (past διασκέλισα, passive διασκελίζομαι)

diaskelízo (romanization)
διασκέλισα (past)
διασκελίζομαι (passive)
διασκελίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
διασκελίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διασκελίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διασκελιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διασκελίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διασκελίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διασκελίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διασκελιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διασκελίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
διασκελίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διασκελίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διασκελιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διασκελίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διασκελίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διασκελιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διασκελιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διασκελίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διασκελίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διασκελίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διασκελιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διασκελιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διασκελίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διασκελίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διασκελίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διασκελίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διασκελίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διασκελιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασκελιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διασκέλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διασκέλισα (active first-person indicative past perfective singular)
διασκελιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διασκελιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διασκελίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διασκέλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διασκέλισες (active indicative past perfective second-person singular)
διασκελιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διασκελιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διασκελίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διασκέλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διασκέλισε (active indicative past perfective singular third-person)
διασκελιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διασκελιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διασκελίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διασκελίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διασκελίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διασκελιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διασκελιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διασκελίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διασκελίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διασκελιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διασκελιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διασκέλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασκελίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασκελίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διασκέλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
διασκελίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διασκελίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διασκελίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διασκελιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διασκελίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διασκελιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διασκελιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διασκελίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διασκελίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διασκελίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διασκελιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διασκέλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
διασκέλισε (active imperative perfective second-person singular)
διασκελίσου (imperative passive perfective second-person singular)
διασκελίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
διασκελίστε (active imperative perfective plural second-person)
διασκελίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διασκελιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διασκελίζοντας (active participle present)
έχοντας διασκελίσει (active participle past)
διασκελισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διασκελίσει (active infinitive-aorist)
διασκελιστεί (infinitive-aorist passive)

δι‧α‧σκε‧λί‧ζω

Active form from the mediopassive Koine Greek διασκελίζομαι (“having the legs parted”).

inh

διασκελίζομαι

Διασκέλισα τον φράχτη για να δραπετεύσω.

Diaskélisa ton fráchti gia na drapetéfso.

Πέρασε τον βάλτο διασκελίζοντας.

(intransitive) to stride (walk with long steps)