αδυνατισμένος

head

αδυνατισμένη

αδυνατισμένο

αδυνατισμένος • (adynatisménos) m (feminine αδυνατισμένη, neuter αδυνατισμένο)

adynatisménos (romanization)
αδυνατισμένη (feminine)
αδυνατισμένο (neuter)
αδυνατισμένος (masculine nominative singular)
αδυνατισμένη (feminine nominative singular)
αδυνατισμένο (neuter nominative singular)
αδυνατισμένοι (masculine nominative plural)
αδυνατισμένες (feminine nominative plural)
αδυνατισμένα (neuter nominative plural)
αδυνατισμένου (genitive masculine singular)
αδυνατισμένης (feminine genitive singular)
αδυνατισμένου (genitive neuter singular)
αδυνατισμένων (genitive masculine plural)
αδυνατισμένων (feminine genitive plural)
αδυνατισμένων (genitive neuter plural)
αδυνατισμένο (accusative masculine singular)
αδυνατισμένη (accusative feminine singular)
αδυνατισμένο (accusative neuter singular)
αδυνατισμένους (accusative masculine plural)
αδυνατισμένες (accusative feminine plural)
αδυνατισμένα (accusative neuter plural)
αδυνατισμένε (masculine singular vocative)
αδυνατισμένη (feminine singular vocative)
αδυνατισμένο (neuter singular vocative)
αδυνατισμένοι (masculine plural vocative)
αδυνατισμένες (feminine plural vocative)
αδυνατισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αδυνατισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδυνατισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδυνατισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αδυνατισμένος •

αδυνατισμένη •

αδυνατισμένο •

αδυνατισμένοι •

αδυνατισμένες •

αδυνατισμένα •

αδυνατισμένου •

αδυνατισμένης •

αδυνατισμένου •

αδυνατισμένων •

αδυνατισμένων •

αδυνατισμένων •

αδυνατισμένο •

αδυνατισμένη •

αδυνατισμένο •

αδυνατισμένους •

αδυνατισμένες •

αδυνατισμένα •

αδυνατισμένε •

αδυνατισμένη •

αδυνατισμένο •

αδυνατισμένοι •

αδυνατισμένες •

αδυνατισμένα •

α‧δυ‧να‧τι‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of αδυνατίζω (adynatízo), a verb with no passive forms.

participle of

also see αποστεωμένος (aposteoménos), αποσκελετωμένος (aposkeletoménos), κάτισχνος (kátischnos)


σκοντάφτω

head

σκοντάφτω • (skontáfto)

el-verb

σκοντάφτω • (skontáfto) active (past σκόνταψα)

skontáfto (romanization)
σκόνταψα (past)
σκοντάφτω (σκοντάβω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
σκοντάψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σκοντάφτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σκοντάψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σκοντάφτει (active imperfective indicative present singular third-person)
σκοντάψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σκοντάφτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σκοντάψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σκοντάφτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σκοντάψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σκοντάφτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοντάφτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοντάψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοντάψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκόνταφτα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκόνταψα (active first-person indicative past perfective singular)
σκόνταφτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκόνταψες (active indicative past perfective second-person singular)
σκόνταφτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκόνταψε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοντάφταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σκοντάψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σκοντάφτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σκοντάψατε (active indicative past perfective plural second-person)
σκόνταφταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοντάφταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοντάφτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκόνταψαν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοντάψαν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοντάψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σκοντάφτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σκοντάψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
σκόνταφτε (active imperative imperfective second-person singular)
σκόνταψε (active imperative perfective second-person singular)
σκοντάφτετε (active imperative imperfective plural second-person)
σκοντάψτε (active imperative perfective plural second-person)
σκοντάφτε (active imperative perfective plural second-person)
σκοντάφτοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σκοντάψει (active indeclinable participle perfect)
σκοντάψει (infinitive-aorist)

(intransitive) to stumble, knock against


σκοντάβω

head

σκοντάβω • (skontávo)

el-verb

σκοντάβω • (skontávo) active (past σκόνταψα)

skontávo (romanization)
σκόνταψα (past)
σκοντάβω (σκοντάφτω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
σκοντάψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σκοντάβεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σκοντάψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σκοντάβει (active imperfective indicative present singular third-person)
σκοντάψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σκοντάβουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σκοντάψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σκοντάβετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σκοντάψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σκοντάβουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοντάβουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοντάψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοντάψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκόνταβα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκόνταψα (active first-person indicative past perfective singular)
σκόνταβες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκόνταψες (active indicative past perfective second-person singular)
σκόνταβε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκόνταψε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοντάβαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σκοντάψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σκοντάβατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σκοντάψατε (active indicative past perfective plural second-person)
σκόνταβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοντάβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοντάβανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκόνταψαν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοντάψαν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοντάψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σκοντάβω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σκοντάψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
σκόνταβε (active imperative imperfective second-person singular)
σκόνταψε (active imperative perfective second-person singular)
σκοντάβετε (active imperative imperfective plural second-person)
σκοντάψτε (active imperative perfective plural second-person)
σκοντάφτε (active imperative perfective plural second-person)
σκοντάβοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σκοντάψει (active indeclinable participle perfect)
σκοντάψει (infinitive-aorist)

σκοντάφτω σκοντάφτω#Greek

(intransitive, colloquial, uncommon) Alternative form of σκοντάφτω (skontáfto)


συγγραφτεί

head

συγγραφτεί • (syngrafteí)

el-verb-form

συγγραφτεί • (syngrafteí)

συγ‧γρα‧φτεί

συγγράφω συγγράφω#Greek

Passive nonfinite form of συγγράφω (syngráfo)

συγγράφομαι συγγράφομαι#Greek

συγγράφω συγγράφω#Greek

3rd person singular dependent form of συγγράφομαι (syngráfomai) passive of συγγράφω.


συγγραφεί

head

συγγραφεί • (syngrafeí)

el-verb-form

συγγραφεί • (syngrafeí)

συγγραφή (syngrafí)

συγγράφω συγγράφω#Greek

συγγράφομαι συγγράφομαι#Greek

συγγράφω συγγράφω#Greek


συγγράφεις

head

συγγράφεις • (syngráfeis)

el-verb-form

συγγράφεις • (syngráfeis)

συγ‧γρά‧φεις

συγγράφω συγγράφω#Greek

2nd person singular present form of συγγράφω (syngráfo).


μοιρολογώ

head

μοιρολογώ • (moirologó)

el-verb

μοιρολογιέμαι

μοιρολογώ • (moirologó) (past μοιρολόγησα, passive μοιρολογιέμαι)

moirologó (romanization)
μοιρολόγησα (past)
μοιρολογιέμαι (passive)


συγγράφει

head

συγγράφει • (syngráfei)

el-verb-form

συγγράφει • (syngráfei)

συγγράφω συγγράφω#Greek

3rd person singular present indicative active form of συγγράφω (syngráfo).


αλλαξοπίστισα

head

αλλαξοπίστισα • (allaxopístisa)

el-verb-form

αλλαξοπίστισα • (allaxopístisa)

αλλαξοπίστησα (allaxopístisa)

αλ‧λα‧ξο‧πί‧στι‧σα

αλλαξοπιστίζω αλλαξοπιστίζω#Greek

1st person singular simple past form of αλλαξοπιστίζω (allaxopistízo).

αλλαξοπίστησα

of verb αλλαξοπιστώ


άστραψα

head

άστραψα • (ástrapsa)

el-verb-form

άστραψα • (ástrapsa)

αστράφτω αστράφτω#Greek

1st person singular simple past form of αστράφτω (astráfto).


αστράφτει

head

αστράφτει • (astráftei)

el-verb-form

αστράφτει • (astráftei)

αστράφτω αστράφτω#Greek

3rd person singular present form of αστράφτω (astráfto). he/she/it glitters, shines; lightning strikes

αστράφτω

Άστραψε και βρόντησε.


αστράφτω

head

αστράφτω • (astráfto)

el-verb

αστράφτω • (astráfto) (past άστραψα, passive —)

astráfto (romanization)
άστραψα (past)
αστράφτω (active first-person imperfective indicative present singular)
αστράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αστράφτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αστράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αστράφτει (active imperfective indicative present singular third-person)
αστράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αστράφτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αστράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
αστράφτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αστράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αστράφτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αστράφτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αστράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αστράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
άστραφτα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άστραψα (active first-person indicative past perfective singular)
άστραφτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άστραψες (active indicative past perfective second-person singular)
άστραφτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άστραψε (active indicative past perfective singular third-person)
αστράφταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αστράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αστράφτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αστράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
άστραφταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αστράφταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αστράφτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άστραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αστράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αστράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αστράφτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αστράψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
άστραφτε (active imperative imperfective second-person singular)
άστραψε (active imperative perfective second-person singular)
άστραφ' (active imperative perfective second-person singular)
αστράφτετε (active imperative imperfective plural second-person)
αστράψτε (active imperative perfective plural second-person)
αστράφτε (active imperative perfective plural second-person)
αστράφτοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αστράψει (active indeclinable participle perfect)
αστράψει (infinitive-aorist)

From Byzantine Greek ἀστράφτω (astráphtō), from Ancient Greek ἀστράπτω (astráptō) with [pt] > [ft]

Αστράφτει και βροντάει. (impersonal form)

(intransitive) to strike lightning, also figuratively: be very angry

(intransitive, figuratively) to be very clean

Του άστραψα ένα χαστούκι πολύ δυνατό.

(transitive, figuratively) to give a slap on the face


βουλιάχτε

head

βουλιάχτε • (vouliáchte)

el-verb-form

βουλιάχτε • (vouliáchte)

βουλιάζω βουλιάζω#Greek

(colloquial) 2nd person plural perfective imperative form of βουλιάζω (vouliázo).


εγγράφτηκα

head

εγγράφτηκα • (engráftika)

el-verb-form

εγγράφτηκα • (engráftika)

εγ‧γρά‧φτη‧κα

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


ξανάγραψα

head

ξανάγραψα • (xanágrapsa)

el-verb-form

ξανάγραψα • (xanágrapsa)

ξα‧νά‧γρα‧ψα

ξαναγράφω ξαναγράφω#Greek

1st person singular simple past form of ξαναγράφω (xanagráfo).


ξαναγράφτηκα

head

ξαναγράφτηκα • (xanagráftika)

el-verb-form

ξαναγράφτηκα • (xanagráftika)

ξα‧να‧γρά‧φτη‧κα

ξαναγράφομαι ξαναγράφομαι#Greek

ξαναγράφω ξαναγράφω#Greek

1st person singular simple past form of ξαναγράφομαι (xanagráfomai) passive of ξαναγράφω.


ξαναέγραψα

head

ξαναέγραψα • (xanaégrapsa)

el-verb-form

ξαναέγραψα • (xanaégrapsa)

ξα‧να‧έ‧γρα‧ψα

ξαναγράφω ξαναγράφω#Greek


παράγραψα

head

παράγραψα • (parágrapsa)

el-verb-form

παράγραψα • (parágrapsa)

πα‧ρά‧γρα‧ψα

παραγράφω παραγράφω#Greek

1st person singular simple past form of παραγράφω (paragráfo). (at Etymology 2)


παραέγραψα

head

παραέγραψα • (paraégrapsa)

el-verb-form

παραέγραψα • (paraégrapsa)

πα‧ρα‧έ‧γρα‧ψα

παραγράφω παραγράφω#Greek


ξαναγράφηκα

head

ξαναγράφηκα • (xanagráfika)

el-verb-form

ξαναγράφηκα • (xanagráfika)

ξα‧να‧γρά‧φη‧κα

ξαναγράφομαι ξαναγράφομαι#Greek

ξαναγράφω ξαναγράφω#Greek

(rare formal) 1st person singular simple past form of ξαναγράφομαι (xanagráfomai) passive of ξαναγράφω.


ξαναγράφομαι

head

ξαναγράφομαι • (xanagráfomai)

el-verb

ξαναγράφτηκα

ξαναγράφομαι • (xanagráfomai) passive (past ξαναγράφτηκα, active ξαναγράφω)

xanagráfomai (romanization)
ξαναγράφτηκα (past)
ξαναγράφω (active)

ξα‧να‧γρά‧φο‧μαι


παραγράφηκα

head

παραγράφηκα • (paragráfika)

el-verb-form

παραγράφηκα • (paragráfika)

πα‧ρα‧γρά‧φη‧κα

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(law) 1st person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)


παραγράφτηκα

head

παραγράφτηκα • (paragráftika)

el-verb-form

παραγράφτηκα • (paragráftika)

πα‧ρα‧γρά‧φτη‧κα

Alternative forms: παραγράφηκα (paragráfika), formal: παρεγράφην (paregráfin)

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(informal, law) 1st person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

1st person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 2)


παρεγράφην

head

παρεγράφην • (paregráfin)

el-verb-form

παρεγράφην • (paregráfin)

πα‧ρε‧γρά‧φην

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek


ξαναγράφω

head

ξαναγράφω • (xanagráfo)

el-verb

ξαναγράφομαι

ξαναγράφω • (xanagráfo) (past ξανάγραψα/ξαναέγραψα, passive ξαναγράφομαι)

xanagráfo (romanization)
ξανάγραψα (past)
ξαναέγραψα (past)
ξαναγράφομαι (passive)
ξαναγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαναγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαναγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξαναγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξαναγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective rare singular)
ξαναγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαναγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαναγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξαναγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξαναγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξαναγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαναγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαναγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξαναγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξαναγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξαναγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαναγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαναγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξαναγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξαναγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξαναγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαναγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαναγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξαναγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξαναγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξαναγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξαναγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαναγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαναγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαναγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαναγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξαναγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξαναγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξαναγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξαναγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξανάγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαναέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξανάγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαναέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαναγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξαναγραφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξαναγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξαναγράφηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
ξανάγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαναέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξανάγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαναέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαναγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξαναγραφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξαναγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξαναγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξανάγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαναέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξανάγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαναέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαναγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξαναγραφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξαναγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξαναγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξαναγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαναγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαναγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξαναγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξαναγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξαναγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαναγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαναγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξαναγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξαναγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξανάγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαναγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαναγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαναέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξανάγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαναγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαναγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξαναέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαναγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξαναγραφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξαναγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξαναγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξαναγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ξαναγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξαναγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξαναγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξαναγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαναγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξαναγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξαναγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ξαναγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξαναγράφε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαναγράψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαναγράφ' (active imperative perfective second-person singular)
ξαναγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
ξαναγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαναγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαναγράφτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαναγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξαναγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξαναγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξαναγράφοντας (active participle present)
έχοντας ξαναγράψει (active participle past)
ξαναγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξαναγράψει (active infinitive-aorist)
ξαναγραφτεί (infinitive-aorist passive)
ξαναγραφεί (infinitive-aorist passive)

ξα‧να‧γρά‧φω

From Byzantine Greek ἐξαναγράφω (exanagráphō). Morphologically, from ξανα- (xana-, “again”) + γράφω (gráfo, “write”).


επήλθα

head

επήλθα • (epíltha)

el-verb-form

επήλθα • (epíltha)

Older form: ἐπῆλθον

επέρχομαι επέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of επέρχομαι (epérchomai).


προσήλθα

head

προσήλθα • (prosíltha)

el-verb-form

προσήλθα • (prosíltha)

προ‧σήλ‧θα προσ‧ήλ‧θα

Older form: προσῆλθον

προσέρχομαι προσέρχομαι#Greek

1st person singular simple past form of προσέρχομαι (prosérchomai).


παραγράφομαι

head

παραγράφομαι • (paragráfomai)

el-verb

παραγράφτηκα

παραγράφομαι • (paragráfomai) passive (past παραγράφηκα/παραγράφτηκα/παρεγράφην, active παραγράφω)

paragráfomai (romanization)
παραγράφηκα (past)
παραγράφτηκα (past)
παρεγράφην (past)
παραγράφω (active)

πα‧ρα‧γρά‧φο‧μαι


παραγράφομαι

head

παραγράφομαι • (paragráfomai)

el-verb

παραγράφτηκα

παραγράφομαι • (paragráfomai) passive (past παραγράφτηκα, active παραγράφω)

paragráfomai (romanization)
παραγράφτηκα (past)
παραγράφω (active)

πα‧ρα‧γρά‧φο‧μαι


παρέγραψα

head

παρέγραψα • (parégrapsa)

el-verb-form

παρέγραψα • (parégrapsa)

πα‧ρέ‧γρα‧ψα

παραγράφω παραγράφω#Greek

1st person singular simple past form of παραγράφω (paragráfo). (at Etymology 1)


προσήρθα

head

προσήρθα • (prosírtha)

el-verb-form

προσήρθα • (prosírtha)

προσέρχομαι προσέρχομαι#Greek

(informal) 1st person singular simple past form of προσέρχομαι (prosérchomai).


επέρχομαι

head

επέρχομαι • (epérchomai)

el-verb

επέρχομαι • (epérchomai) deponent (past επήλθα)

epérchomai (romanization)
επήλθα (past)
επέρχομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επέλθω (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επέρχεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επέλθεις (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επέρχεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επέλθει (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επερχόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
[{επερχόμεθα}] (first-person imperfective indicative passive plural present)
επέλθουμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επέρχεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επέρχεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
επέλθετε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επέρχονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επέλθουν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επερχόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επήλθα (first-person indicative passive past perfective singular)
επερχόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επήλθες (indicative passive past perfective second-person singular)
επερχόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επήλθε (indicative passive past perfective singular third-person)
επερχόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
-όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επήλθαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επερχόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
-όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επήλθατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επέρχονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επήλθαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επήλθανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επέρχομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα επέλθω (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
επέρχεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επέρχεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
επέλθετε (imperative passive perfective plural second-person)
{επελθών (participle passive past)
‑ούσα (participle passive past)
‑όν} (participle passive past)
present participle: επερχόμενος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
επέλθει (infinitive-aorist passive)

ε‧πέρ‧χο‧μαι

From Ancient Greek ἐπέρχομαι (epérkhomai). Morphologically, from επ- (επι-) (“upon, above”) + έρχομαι (“come”).


επερχόμενος

head

επερχόμενος • (eperchómenos) m (feminine επερχόμενη, neuter επερχόμενο)

eperchómenos (romanization)
επερχόμενη (feminine)
επερχόμενο (neuter)
επερχόμενος (masculine nominative singular)
επερχόμενη (feminine nominative singular)
επερχόμενο (neuter nominative singular)
επερχόμενοι (masculine nominative plural)
επερχόμενες (feminine nominative plural)
επερχόμενα (neuter nominative plural)
επερχόμενου (genitive masculine singular)
επερχόμενης (feminine genitive singular)
επερχόμενου (genitive neuter singular)
επερχόμενων (genitive masculine plural)
επερχόμενων (feminine genitive plural)
επερχόμενων (genitive neuter plural)
επερχόμενο (accusative masculine singular)
επερχόμενη (accusative feminine singular)
επερχόμενο (accusative neuter singular)
επερχόμενους (accusative masculine plural)
επερχόμενες (accusative feminine plural)
επερχόμενα (accusative neuter plural)
επερχόμενε (masculine singular vocative)
επερχόμενη (feminine singular vocative)
επερχόμενο (neuter singular vocative)
επερχόμενοι (masculine plural vocative)
επερχόμενες (feminine plural vocative)
επερχόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επερχόμενος •

επερχόμενη •

επερχόμενο •

επερχόμενοι •

επερχόμενες •

επερχόμενα •

επερχόμενου •

επερχόμενης •

επερχόμενου •

επερχόμενων •

επερχόμενων •

επερχόμενων •

επερχόμενο •

επερχόμενη •

επερχόμενο •

επερχόμενους •

επερχόμενες •

επερχόμενα •

επερχόμενε •

επερχόμενη •

επερχόμενο •

επερχόμενοι •

επερχόμενες •

επερχόμενα •

ε‧περ‧χό‧με‧νος

Formal present participle of επέρχομαι (epérchomai, “to be approaching”), a deponent verb only in the passive voice. Morphologically, from (επι-) επ- (“on”) + ερχόμενος (“coming”).


παραγράφω

head

παραγράφω • (paragráfo)

el-verb

παραγράφομαι

παραγράφω • (paragráfo) (past παρέγραψα, passive παραγράφομαι)

paragráfo (romanization)
παρέγραψα (past)
παραγράφομαι (passive)
παραγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
παραγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παραγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παραγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παραγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παραγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παραγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παραγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παραγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παραγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παραγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
παραγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παραγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{παρεγράφην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
παρέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
παραγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παραγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{παρεγράφης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
παρέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
παραγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρεγράφη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παραγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παραγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{παρεγράφημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
παραγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παραγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παραγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{παρεγράφητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
παρέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παραγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
παρεγράφησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα παραγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παραγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παραγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
παραγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παράγραφε (active imperative imperfective second-person singular)
παράγραψε (active imperative perfective second-person singular)
παραγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
παραγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παραγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγράφοντας (active participle present)
έχοντας παραγράψει (active participle past)
{παραγεγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
παραγραμμένος, ‑η, ‑o (informal participle passive past)
also: past participle {παραγραφείς (participle passive past)
‑είσα (participle passive past)
‑έν} (participle passive past)
παραγράψει (active infinitive-aorist)
παραγραφεί (infinitive-aorist passive)
παραγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned, from Hellenistic Koine Greek παραγράφω (“change an entry”). Morphologically, from παρα- (“beside”) + γράφω (“write”).

inh

πα‧ρα‧γρά‧φω

feminine: παραγραφείσα

παραγραφείς (paragrafeís, “which was struck out”, of passive past) (very formal)


παραγράφω

head

παραγράφω • (paragráfo)

el-verb

παραγράφομαι

παραγράφω • (paragráfo) (past παράγραψα/παραέγραψα, passive παραγράφομαι)

paragráfo (romanization)
παράγραψα (past)
παραέγραψα (past)
παραγράφομαι (passive)
παραγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
παραγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παραγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παραγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παραγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παραγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παραγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παραγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παραγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παραγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παραγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παράγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παραέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παράγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
παραέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
παραγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραγραφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παράγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παραέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παράγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
παραέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
παραγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραγραφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παράγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παραέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παράγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
παραέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
παραγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραγραφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παραγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παραγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
παραγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παραγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παράγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παράγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
παραέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παραγραφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παραγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παραγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παραγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παραγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παραγράφε (active imperative imperfective second-person singular)
παραγράψε (active imperative perfective second-person singular)
παραγράφτε (active imperative perfective second-person singular)
παραγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
παραγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παραγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγράφοντας (active participle present)
έχοντας παραγράψει (active participle past)
παραγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παραγράψει (active infinitive-aorist)
παραγραφτεί (infinitive-aorist passive)

From παρα- (“in excess”) + γράφω (“write”).

πα‧ρα‧γρά‧φω

to write for too long (expresses fatigue)


κλέφτηκα

head

κλέφτηκα • (kléftika)

el-verb-form

κλέφτηκα • (kléftika)

κλέφτικα (kléftika)

κλέβομαι κλέβομαι#Greek

κλέβω κλέβω#Greek

1st person singular simple past form of κλέβομαι (klévomai) passive of κλέβω.


εκλάπην

head

εκλάπην • (eklápin)

el-verb-form

εκλάπην • (eklápin)

Polytonic spelling: ἐκλάπην

κλέπτομαι κλέπτομαι#Greek

κλέπτω κλέπτω#Greek

κλέβομαι κλέβομαι#Greek

κλέβω κλέβω#Greek

(formal, ancient) 1st person singular simple past form of κλέπτομαι (kléptomai) passive of κλέπτω., ancient forms of κλέβομαι of κλέβω


θάφτηκα

head

θάφτηκα • (tháftika)

el-verb-form

θάφτηκα • (tháftika)

θάβομαι θάβομαι#Greek

θάβω θάβω#Greek

1st person singular simple past form of θάβομαι (thávomai) passive of θάβω.


ετάφην

head

ετάφην • (etáfin)

el-verb-form

ετάφην • (etáfin)

Polytonic spelling: ἐτάφην

θάπτομαι θάπτομαι#Greek

θάπτω θάπτω#Greek

θάβομαι θάβομαι#Greek

θάβω θάβω#Greek

(formal, ancient) 1st person singular simple past form of θάπτομαι (tháptomai) passive of θάπτω. ancient forms of θάβομαι of θάβω


θάβομαι

head

θάβομαι • (thávomai)

el-verb

θάβομαι • (thávomai) passive (past θάφτηκα/τάφηκα/ετάφην, active θάβω)

thávomai (romanization)
θάφτηκα (past)
τάφηκα (past)
ετάφην (past)
θάβω (active)


κλέβομαι

head

κλέβομαι • (klévomai)

el-verb

κλέβομαι • (klévomai) passive (past κλέφτηκα/κλάπηκα/εκλάπην, ppp κλεμμένος, active κλέβω)

klévomai (romanization)
κλέφτηκα (past)
κλάπηκα (past)
εκλάπην (past)
κλεμμένος (participle passive perfect)
κλέβω (active)

κλέβω κλέβω#Greek

first-person singular present mediopassive indicative of κλέβω (klévo)

κλέβω κλέβω#Greek


κλάπηκα

head

κλάπηκα • (klápika)

el-verb-form

κλάπηκα • (klápika)

Stem κλαπ- from the ancient aorist ἐκλάπην (eklápēn), with modern endings.

κλέβομαι κλέβομαι#Greek

κλέβω κλέβω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of κλέβομαι (klévomai) passive of κλέβω.


τάφηκα

head

τάφηκα • (táfika)

el-verb-form

τάφηκα • (táfika)

Stem ταφ- from the ancient aorist ἐτάφην (etáphēn), with modern endings.

θάβομαι θάβομαι#Greek

θάβω θάβω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of θάβομαι (thávomai) passive of θάβω.


ἐκλάπην

head

ἐκλάπην • (eklápēn)

el-verb-form

ἐκλάπην • (eklápēn)

Monotonic spelling: εκλάπην

κλέπτομαι κλέπτομαι#Greek

κλέπτω κλέπτω#Greek

κλέβομαι κλέβομαι#Greek

κλέβω κλέβω#Greek

(formal, Katharevousa) 1st person singular simple past form of κλέπτομαι (kléptomai) passive of κλέπτω. ancient forms of κλέβομαι of κλέβω


ἐτάφην

head

ἐτάφην • (etáphēn)

el-verb-form

ἐτάφην • (etáphēn)

Monotonic spelling: ετάφην

θάπτομαι θάπτομαι#Greek

θάπτω θάπτω#Greek

θάβομαι θάβομαι#Greek

θάβω θάβω#Greek

(formal, Katharevousa) 1st person singular simple past form of θάπτομαι (tháptomai) passive of θάπτω., ancient forms of θάβομαι of θάβω


γελάμε

head

γελάμε • (geláme)

el-verb-form

γελάμε • (geláme)

γελάω γελάω#Greek

1st person plural present form of γελάω (geláo) and γελώ


έραψα

head

έραψα • (érapsa)

el-verb-form

έραψα • (érapsa)

Older form: ἔρραψα

ράβω ράβω#Greek

1st person singular simple past form of ράβω (rávo).


ράφτηκα

head

ράφτηκα • (ráftika)

el-verb-form

ράφτηκα • (ráftika)

ράβομαι ράβομαι#Greek

ράβω ράβω#Greek

1st person singular simple past form of ράβομαι (rávomai) passive of ράβω.


ράβομαι

head

ράβομαι • (rávomai)

el-verb

ράβομαι • (rávomai) passive (past ράφτηκα, active ράβω)

rávomai (romanization)
ράφτηκα (past)
ράβω (active)

Πού ράβεσαι;
Poú rávesai;
Where do you have your clothes made?


αεροβατούσα

head

αεροβατούσα • (aerovatoúsa)

el-verb-form

αεροβατούσα • (aerovatoúsa)

αεροβατώ αεροβατώ#Greek

1st person singular imperfect form of αεροβατώ (aerovató).


ενδιέτριψα

head

ενδιέτριψα • (endiétripsa)

el-verb-form

ενδιέτριψα • (endiétripsa)

εν‧δι‧έ‧τρι‧ψα

Polytonic spelling: ἐνδιέτριψα

ενδιατρίβω ενδιατρίβω#Greek

1st person singular simple past form of ενδιατρίβω (endiatrívo).


ενδιατρίβω

head

ενδιατρίβω • (endiatrívo)

el-verb

ενδιατρίβω • (endiatrívo) (past ενδιέτριψα, passive —)

endiatrívo (romanization)
ενδιέτριψα (past)
ενδιατρίβω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενδιατρίψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενδιατρίβεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενδιατρίψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενδιατρίβει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενδιατρίψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενδιατρίβουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενδιατρίψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενδιατρίβετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενδιατρίψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενδιατρίβουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενδιατρίβουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενδιατρίψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενδιατρίψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενδιέτριβα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενδιέτριψα (active first-person indicative past perfective singular)
ενδιέτριβες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενδιέτριψες (active indicative past perfective second-person singular)
ενδιέτριβε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενδιέτριψε (active indicative past perfective singular third-person)
ενδιατρίβαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενδιατρίψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενδιατρίβατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενδιατρίψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενδιέτριβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενδιατρίβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενδιατρίβανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενδιέτριψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενδιατρίψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενδιατρίψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ενδιατρίβω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενδιατρίψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ενδιάτριβε (active imperative imperfective rare second-person singular)
ενδιάτριψε (active imperative perfective rare second-person singular)
ενδιατρίβετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενδιατρίψτε (active imperative perfective plural second-person)
ενδιατρίβοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ενδιατρίψει (active indeclinable participle perfect)
ενδιατρίψει (infinitive-aorist)

εν‧δι‧α‧τρί‧βω

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνδιατρίβω (endiatríbō). Morphgologically, εν- (“in”) + δια- (“through”) + τρίβω (“grate, grind”).

af

(formal) to spend time at a certain place

(formal) to spend time studying a certain subject


συντρίφτηκε

head

συντρίφτηκε • (syntríftike)

el-verb-form

συντρίφτηκε • (syntríftike)

συν‧τρί‧φτη‧κε

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(informal) 3rd person singular simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


συντρίφθηκα

head

συντρίφθηκα • (syntrífthika)

el-verb-form

συντρίφθηκα • (syntrífthika)

συν‧τρί‧φθη‧κα

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(slightly formal) 1st person singular simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


συντρίφτηκα

head

συντρίφτηκα • (syntríftika)

el-verb-form

συντρίφτηκα • (syntríftika)

συν‧τρί‧φτη‧κα

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek


συντρίφθηκαν

head

συντρίφθηκαν • (syntrífthikan)

el-verb-form

συντρίφθηκαν • (syntrífthikan)

συν‧τρί‧φθη‧καν

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(slightly formal) 3rd person plural simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


σύντριψε

head

σύντριψε • (sýntripse)

el-verb-form

σύντριψε • (sýntripse)

Alternative forms: συνέτριψε (synétripse) (formal but more common)

συντρίβω συντρίβω#Greek

(colloquial) 3rd person singular simple past indicative active form of συντρίβω (syntrívo).

συντρίβω συντρίβω#Greek

2nd person singular perfective imperative active form of συντρίβω (syntrívo).


συντρίφτηκαν

head

συντρίφτηκαν • (syntríftikan)

el-verb-form

συντρίφτηκαν • (syntríftikan)

συν‧τρί‧φτη‧καν

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(informal) 3rd person plural simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


συντρίφθηκε

head

συντρίφθηκε • (syntrífthike)

el-verb-form

συντρίφθηκε • (syntrífthike)

συν‧τρί‧φθη‧κε

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(slightly formal) 3rd person singular simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


συντριφτήκανε

head

συντριφτήκανε • (syntriftíkane)

el-verb-form

συντριφτήκανε • (syntriftíkane)

συν‧τρι‧φτή‧κα‧νε

συντριφτήκαν συντριφτήκαν#Greek

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

colloquial variation of συντριφτήκαν (syntriftíkan), 3rd person plural simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


συνετρίβην

head

συνετρίβην • (synetrívin)

el-verb-form

συνετρίβην • (synetrívin)

συ‧νε‧τρί‧βην συν‧ε‧τρί‧βην

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


σύντριψα

head

σύντριψα • (sýntripsa)

el-verb-form

σύντριψα • (sýntripsa)

σύ‧ντρι‧ψα σύν‧τρι‧ψα

συντρίβω συντρίβω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of συντρίβω (syntrívo).


συνετρίβη

head

συνετρίβη • (synetrívi)

el-verb-form

συνετρίβη • (synetrívi)

συ‧νε‧τρί‧βη συν‧ε‧τρί‧βη

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


συνέτριψε

head

συνέτριψε • (synétripse)

el-verb-form

συνέτριψε • (synétripse)

συ‧νέ‧τρι‧ψε συν‧έ‧τρι‧ψε

συντρίβω συντρίβω#Greek

3rd person singular simple past form of συντρίβω (syntrívo).


συνέτριψα

head

συνέτριψα • (synétripsa)

el-verb-form

συνέτριψα • (synétripsa)

συ‧νέ‧τρι‧ψα συν‧έ‧τρι‧ψα

συντρίβω συντρίβω#Greek


συνετρίβησαν

head

συνετρίβησαν • (synetrívisan)

el-verb-form

συνετρίβησαν • (synetrívisan)

συ‧νε‧τρί‧βη‧σαν συν‧ε‧τρί‧βη‧σαν

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


σύνθλιψε

Alternative forms: συνέθλιψε (synéthlipse) (formal but more common)

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

(colloquial) 3rd person singular simple past indicative active form of συνθλίβω (synthlívo).

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

2nd person singular perfective imperative active form of συνθλίβω (synthlívo).


συνθλίφτηκε

head

συνθλίφτηκε • (synthlíftike)

el-verb-form

συνθλίφτηκε • (synthlíftike)

συν‧θλί‧φτη‧κε

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

(informal) 3rd person singular simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


αναστάλθηκα

head

αναστάλθηκα • (anastálthika)

el-verb-form

αναστάλθηκα • (anastálthika)

α‧να‧στάλ‧θη‧κα

Older form: ἀνεστάλην

αναστέλλομαι αναστέλλομαι#Greek

αναστέλλω αναστέλλω#Greek

1st person singular simple past form of αναστέλλομαι (anastéllomai) passive of αναστέλλω.


συνθλιφτήκανε

head

συνθλιφτήκανε • (synthliftíkane)

el-verb-form

συνθλιφτήκανε • (synthliftíkane)

συν‧θλι‧φτή‧κα‧νε

συνθλιφτήκαν συνθλιφτήκαν#Greek

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

colloquial variation of συνθλιφτήκαν (synthliftíkan), 3rd person plural simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


σύνθλιψα

σύ‧νθλι‧ψα σύν‧θλι‧ψα

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

(colloquial) 1st person singular simple past form of συνθλίβω (synthlívo).


αποστάλθηκα

head

αποστάλθηκα • (apostálthika)

el-verb-form

αποστάλθηκα • (apostálthika)

α‧πο‧στάλ‧θη‧κα

Older form: ἀπεστάλην

αποστέλλομαι αποστέλλομαι#Greek

αποστέλλω αποστέλλω#Greek

1st person singular simple past form of αποστέλλομαι (apostéllomai) passive of αποστέλλω.


συνθλίφτηκαν

head

συνθλίφτηκαν • (synthlíftikan)

el-verb-form

συνθλίφτηκαν • (synthlíftikan)

συν‧θλί‧φτη‧καν

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

3rd person plural simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


συνθλιφτήκαν

head

συνθλιφτήκαν • (synthliftíkan)

el-verb-form

συνθλιφτήκαν • (synthliftíkan)

συν‧θλι‧φτή‧καν

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek


συγχάρηκε

head

συγχάρηκε • (synchárike)

el-verb-form

συγχάρηκε • (synchárike)

συγ‧χά‧ρη‧κε

συγχαίρω συγχαίρω#Greek

3rd person singular simple past form of συγχαίρω (synchaíro).


ανετράπη

head

ανετράπη • (anetrápi)

el-verb-form

ανετράπη • (anetrápi)

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of ανατρέπω (anatrépo).


συγχάρηκαν

head

συγχάρηκαν • (synchárikan)

el-verb-form

συγχάρηκαν • (synchárikan)

συγ‧χά‧ρη‧καν

συγχαίρω συγχαίρω#Greek

(demotic) 3rd person plural simple past form of συγχαίρω (synchaíro).


ανατράπηκε

head

ανατράπηκε • (anatrápike)

el-verb-form

ανατράπηκε • (anatrápike)

α‧να‧τρά‧πη‧κε

ανατρέπομαι ανατρέπομαι#Greek

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

3rd person singular simple past form of ανατρέπομαι (anatrépomai) passive of ανατρέπω.


συγχαρήκανε

head

συγχαρήκανε • (syncharíkane)

el-verb-form

συγχαρήκανε • (syncharíkane)

συγ‧χα‧ρή‧κα‧νε

συγχαρήκαν συγχαρήκαν#Greek

συγχαίρω συγχαίρω#Greek

colloquial variation of συγχαρήκαν (syncharíkan), 3rd person plural simple past form of συγχαίρω (synchaíro).


αποτράπηκε

head

αποτράπηκε • (apotrápike)

el-verb-form

αποτράπηκε • (apotrápike)

α‧πο‧τρά‧πη‧κε

αποτρέπομαι αποτρέπομαι#Greek

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

3rd person singular simple past form of αποτρέπομαι (apotrépomai) passive of αποτρέπω.


απετράπη

head

απετράπη • (apetrápi)

el-verb-form

απετράπη • (apetrápi)

αποτρέπομαι αποτρέπομαι#Greek

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of αποτρέπομαι (apotrépomai) passive of αποτρέπω.


ανατραπήκανε

head

ανατραπήκανε • (anatrapíkane)

el-verb-form

ανατραπήκανε • (anatrapíkane)

α‧να‧τρα‧πή‧κα‧νε

ανατραπήκαν ανατραπήκαν#Greek

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

colloquial variation of ανατραπήκαν (anatrapíkan), 3rd person plural simple past form of ανατρέπω (anatrépo).


ανατράπηκαν

head

ανατράπηκαν • (anatrápikan)

el-verb-form

ανατράπηκαν • (anatrápikan)

α‧να‧τρά‧πη‧καν

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

(informal) 3rd person plural simple past form of ανατρέπω (anatrépo).


αποτραπήκαν

head

αποτραπήκαν • (apotrapíkan)

el-verb-form

αποτραπήκαν • (apotrapíkan)

α‧πο‧τρα‧πή‧καν

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

(informal) 3rd person plural simple past form of αποτρέπω (apotrépo).


ανετράπησαν

head

ανετράπησαν • (anetrápisan)

el-verb-form

ανετράπησαν • (anetrápisan)

α‧νε‧τρά‧πη‧σαν

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of ανατρέπω (anatrépo).


αποτράπηκαν

head

αποτράπηκαν • (apotrápikan)

el-verb-form

αποτράπηκαν • (apotrápikan)

α‧πο‧τρά‧πη‧καν

αποτρέπω αποτρέπω#Greek


απετράπησαν

head

απετράπησαν • (apetrápisan)

el-verb-form

απετράπησαν • (apetrápisan)

α‧πε‧τρά‧πη‧σαν

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of αποτρέπω (apotrépo).


αποτραπήκανε

head

αποτραπήκανε • (apotrapíkane)

el-verb-form

αποτραπήκανε • (apotrapíkane)

α‧πο‧τρα‧πή‧κα‧νε

αποτραπήκαν αποτραπήκαν#Greek

αποτρέπω αποτρέπω#Greek

colloquial variation of αποτραπήκαν (apotrapíkan), 3rd person plural simple past form of αποτρέπω (apotrépo).


παρεκτράπηκαν

head

παρεκτράπηκαν • (parektrápikan)

el-verb-form

παρεκτράπηκαν • (parektrápikan)

πα‧ρεκ‧τρά‧πη‧καν

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

(informal) 3rd person plural simple past form of παρεκτρέπω (parektrépo).


παρεκτραπήκαν

head

παρεκτραπήκαν • (parektrapíkan)

el-verb-form

παρεκτραπήκαν • (parektrapíkan)

πα‧ρεκ‧τρα‧πή‧καν

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek


παρεκτραπήκανε

head

παρεκτραπήκανε • (parektrapíkane)

el-verb-form

παρεκτραπήκανε • (parektrapíkane)

πα‧ρεκ‧τρα‧πή‧κα‧νε

παρεκτραπήκαν παρεκτραπήκαν#Greek

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

colloquial variation of παρεκτραπήκαν (parektrapíkan), 3rd person plural simple past form of παρεκτρέπω (parektrépo).


συνθλίφτηκα

head

συνθλίφτηκα • (synthlíftika)

el-verb-form

συνθλίφτηκα • (synthlíftika)

συν‧θλί‧φτη‧κα

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

1st person singular simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


συνέθλιψα

συ‧νέ‧θλι‧ψα συν‧έ‧θλι‧ψα

συνθλίβω συνθλίβω#Greek


συνεθλίβη

head

συνεθλίβη • (synethlívi)

el-verb-form

συνεθλίβη • (synethlívi)

συ‧νε‧θλί‧βη συν‧ε‧θλί‧βη

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


συνεχάρη

head

συνεχάρη • (synechári)

el-verb-form

συνεχάρη • (synechári)

συ‧νε‧χά‧ρη συν‧ε‧χά‧ρη

συγχαίρω συγχαίρω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of συγχαίρω (synchaíro).


συνέθλιψε

συ‧νέ‧θλι‧ψε συν‧έ‧θλι‧ψε

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

3rd person singular simple past form of συνθλίβω (synthlívo).


συνεθλίβησαν

head

συνεθλίβησαν • (synethlívisan)

el-verb-form

συνεθλίβησαν • (synethlívisan)

συ‧νε‧θλί‧βη‧σαν συν‧ε‧θλί‧βη‧σαν

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


συνεχάρησαν

head

συνεχάρησαν • (synechárisan)

el-verb-form

συνεχάρησαν • (synechárisan)

συ‧νε‧χά‧ρη‧σαν συν‧ε‧χά‧ρη‧σαν

συγχαίρω συγχαίρω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of συγχαίρω (synchaíro).


συγχαρήκαν

head

συγχαρήκαν • (syncharíkan)

el-verb-form

συγχαρήκαν • (syncharíkan)

συγ‧χα‧ρή‧καν

συγχαίρω συγχαίρω#Greek


παρεξετράπη

head

παρεξετράπη • (parexetrápi)

el-verb-form

παρεξετράπη • (parexetrápi)

πα‧ρε‧ξε‧τρά‧πη

παρεκτρέπομαι παρεκτρέπομαι#Greek

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of παρεκτρέπομαι (parektrépomai) passive of παρεκτρέπω.


συνεθλίβην

head

συνεθλίβην • (synethlívin)

el-verb-form

συνεθλίβην • (synethlívin)

συ‧νε‧θλί‧βην συν‧ε‧θλί‧βην

συνθλίβομαι συνθλίβομαι#Greek

συνθλίβω συνθλίβω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of συνθλίβομαι (synthlívomai) passive of συνθλίβω.


συνθλίβομαι

head

συνθλίβομαι • (synthlívomai)

el-verb

συνθλίβομαι • (synthlívomai) passive (past συνθλίφτηκα/συνεθλίβην, active συνθλίβω)

synthlívomai (romanization)
συνθλίφτηκα (past)
συνεθλίβην (past)
συνθλίβω (active)

συν‧θλί‧βο‧μαι


παρεξετράπησαν

head

παρεξετράπησαν • (parexetrápisan)

el-verb-form

παρεξετράπησαν • (parexetrápisan)

πα‧ρε‧ξε‧τρά‧πη‧σαν

παρεκτρέπομαι παρεκτρέπομαι#Greek

παρεκτρέπω παρεκτρέπω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of παρεκτρέπομαι (parektrépomai) passive of παρεκτρέπω.


επετράπη

head

επετράπη • (epetrápi)

el-verb-form

επετράπη • (epetrápi)

επιτρέπομαι επιτρέπομαι#Greek

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of επιτρέπομαι (epitrépomai) passive of επιτρέπω.


επετράπησαν

head

επετράπησαν • (epetrápisan)

el-verb-form

επετράπησαν • (epetrápisan)

ε‧πε‧τρά‧πη‧σαν

επιτρέπομαι επιτρέπομαι#Greek

επιτρέπω επιτρέπω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of επιτρέπομαι (epitrépomai) passive of επιτρέπω.


επιτράπηκαν

head

επιτράπηκαν • (epitrápikan)

el-verb-form

επιτράπηκαν • (epitrápikan)

ε‧πι‧τρά‧πη‧καν

επιτρέπομαι επιτρέπομαι#Greek

επιτρέπω επιτρέπω#Greek


ενεγράφη

head

ενεγράφη • (enegráfi)

el-verb-form

ενεγράφη • (enegráfi)

Polytonic spelling: ἐνεγράφη

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


εγγράφηκε

head

εγγράφηκε • (engráfike)

el-verb-form

εγγράφηκε • (engráfike)

εγ‧γρά‧φη‧κε

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek


εγγράφτηκε

head

εγγράφτηκε • (engráftike)

el-verb-form

εγγράφτηκε • (engráftike)

εγ‧γρά‧φτη‧κε

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

(colloquial) 3rd person singular simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


εγγράφηκαν

head

εγγράφηκαν • (engráfikan)

el-verb-form

εγγράφηκαν • (engráfikan)

εγ‧γρά‧φη‧καν

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

3rd person plural simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


ενεγράφησαν

head

ενεγράφησαν • (enegráfisan)

el-verb-form

ενεγράφησαν • (enegráfisan)

ε‧νε‧γρά‧φη‧σαν

Polytonic spelling: ἐνεγράφησαν

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


αποστέλλομαι

head

αποστέλλομαι • (apostéllomai)

el-verb

αποσταλμένος

απεσταλμένος

αποστέλλομαι • (apostéllomai) passive (past αποστάλθηκα, ppp απεσταλμένος / αποσταλμένος, active αποστέλλω)

apostéllomai (romanization)
αποστάλθηκα (past)
απεσταλμένος (participle passive perfect)
αποσταλμένος (participle passive perfect)
αποστέλλω (active)

α‧πο‧στέλ‧λο‧μαι


παραγράφηκε

head

παραγράφηκε • (paragráfike)

el-verb-form

παραγράφηκε • (paragráfike)

πα‧ρα‧γρά‧φη‧κε

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(law) 3rd person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)


εγγράφτηκαν

head

εγγράφτηκαν • (engráftikan)

el-verb-form

εγγράφτηκαν • (engráftikan)

εγ‧γρά‧φτη‧καν

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

(colloquial) 3rd person plural simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


επιτράπηκε

head

επιτράπηκε • (epitrápike)

el-verb-form

επιτράπηκε • (epitrápike)

ε‧πι‧τρά‧πη‧κε

επιτρέπομαι επιτρέπομαι#Greek

επιτρέπω επιτρέπω#Greek


παραγράφτηκε

head

παραγράφτηκε • (paragráftike)

el-verb-form

παραγράφτηκε • (paragráftike)

πα‧ρα‧γρά‧φτη‧κε

Alternative forms: παραγράφηκε (paragráfike), formal: παρεγράφη (paregráfi)

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(informal, law) 3rd person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

3rd person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 2)


εγγραφτήκανε

head

εγγραφτήκανε • (engraftíkane)

el-verb-form

εγγραφτήκανε • (engraftíkane)

εγ‧γρα‧φτή‧κα‧νε

εγγράφτηκαν εγγράφτηκαν#Greek

εγγράφομαι εγγράφομαι#Greek

εγγράφω εγγράφω#Greek

colloquial variation of εγγράφτηκαν (engráftikan), 3rd person plural simple past form of εγγράφομαι (engráfomai) passive of εγγράφω.


παραγραφήκαν

head

παραγραφήκαν • (paragrafíkan)

el-verb-form

παραγραφήκαν • (paragrafíkan)

πα‧ρα‧γρα‧φή‧καν

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(law) 3rd person plural simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)


συντρίβομαι

head

συντρίβομαι • (syntrívomai)

el-verb

συντρίβομαι • (syntrívomai) passive (past συντρίφτηκα/συντρίφθηκα/συνετρίβην, active συντρίβω)

syntrívomai (romanization)
συντρίφτηκα (past)
συντρίφθηκα (past)
συνετρίβην (past)
συντρίβω (active)

συν‧τρί‧βο‧μαι


παραγράφτηκαν

head

παραγράφτηκαν • (paragráftikan)

el-verb-form

παραγράφτηκαν • (paragráftikan)

πα‧ρα‧γρά‧φτη‧καν

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(informal, law) 3rd person plural simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek


παραγράφηκαν

head

παραγράφηκαν • (paragráfikan)

el-verb-form

παραγράφηκαν • (paragráfikan)

πα‧ρα‧γρά‧φη‧καν

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek


παραγραφήκανε

head

παραγραφήκανε • (paragrafíkane)

el-verb-form

παραγραφήκανε • (paragrafíkane)

πα‧ρα‧γρα‧φή‧κα‧νε

παραγραφήκαν παραγραφήκαν#Greek

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(law) colloquial variation of παραγραφήκαν (paragrafíkan), 3rd person plural simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)


συντρίβω

head

συντρίβω • (syntrívo)

el-verb

συντρίβω • (syntrívo) (past συνέτριψα/σύντριψα, passive συντρίβομαι)

syntrívo (romanization)
συνέτριψα (past)
σύντριψα (past)
συντρίβομαι (passive)
συντρίβω (active first-person imperfective indicative present singular)
συντρίψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συντρίβομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συντριφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συντριφθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συντριβώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
συντρίβεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συντρίψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συντρίβεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συντριφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συντριφθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συντριβείς (archaic dependent indicative passive perfective second-person singular)
συντρίβει (active imperfective indicative present singular third-person)
συντρίψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συντρίβεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συντριφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συντριφθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συντριβεί (archaic dependent indicative passive perfective singular third-person)
συντρίβουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συντρίψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συντριβόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συντριφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συντριφθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συντριβούμε (archaic dependent first-person indicative passive perfective plural)
συντρίβετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συντρίψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συντρίβεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συντρίβεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συντριβόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
συντριφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συντριφθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συντριβείτε (archaic dependent indicative passive perfective plural second-person)
συντρίβουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συντρίβουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συντρίψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συντρίψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συντρίβονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συντριφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συντριφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συντριφθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συντριβούν (archaic dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέτριβα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συνέτριψα (active first-person indicative past perfective singular)
σύντριψα (active first-person indicative past perfective singular)
συντριβόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συντριβόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συντρίφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συντρίφθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{συνετρίβην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
συνέτριβες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέτριψες (active indicative past perfective second-person singular)
σύντριψες (active indicative past perfective second-person singular)
συντριβόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συντριβόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συντρίφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συντρίφθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{συνετρίβης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέτριβε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέτριψε (active indicative past perfective singular third-person)
σύντριψε (active indicative past perfective singular third-person)
συντριβόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συντριβότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συντρίφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συντρίφθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνετρίβη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
συντρίβαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συντρίψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συντριβόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συντριφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συντριφθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{συνετρίβημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
συντρίβατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συντρίψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συντριβόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συντριφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συντριφθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{συνετρίβητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέτριβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συντρίβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συντρίβανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέτριψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συντρίψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συντρίψανε (active indicative past perfective plural third-person)
σύντριψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συντρίβονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συντριβόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συντρίφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συντριφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
συντρίφθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνετρίβησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα συντρίβω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συντρίψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συντρίβομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συντριφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
συντριφθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
συντριβώ (archaic first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύντριβε (active imperative imperfective second-person singular)
σύντριψε (active imperative perfective second-person singular)
συντρίψου (imperative passive perfective second-person singular)
συντρίβετε (active imperative imperfective plural second-person)
συντρίψτε (active imperative perfective plural second-person)
συντρίβεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συντρίβεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
συντριφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συντριφθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συντρίβοντας (active participle present)
συντριβόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συντρίψει (active participle past)
συντριμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{συντετριμμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
συντρίψει (active infinitive-aorist)
συντριφτεί (infinitive-aorist passive)
συντριφθεί (infinitive-aorist informal passive)
συντριβεί (archaic infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek συντρίβω (suntríbō). Morphologically, from συν- (“together”) + τρίβω (“grate, grind”).

συντετριμμένος

syntetrimménos, participle with reduplication

(figuratively) to beat, win completely (of a battle, conflict)

(figuratively) to cause deep sorrow, to cause someone to be devastated


παραγραφτήκαν

head

παραγραφτήκαν • (paragraftíkan)

el-verb-form

παραγραφτήκαν • (paragraftíkan)

πα‧ρα‧γρα‧φτή‧καν

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek


παραγραφτήκανε

head

παραγραφτήκανε • (paragraftíkane)

el-verb-form

παραγραφτήκανε • (paragraftíkane)

πα‧ρα‧γρα‧φτή‧κα‧νε

παραγραφτήκαν παραγραφτήκαν#Greek

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

colloquial variation of παραγραφτήκαν (paragraftíkan)

παραγραφτήκαν παραγραφτήκαν#Greek

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek


παρεγράφη

head

παρεγράφη • (paregráfi)

el-verb-form

παρεγράφη • (paregráfi)

πα‧ρε‧γρά‧φη

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(law, formal) 3rd person singular simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)


παρεγράφησαν

head

παρεγράφησαν • (paregráfisan)

el-verb-form

παρεγράφησαν • (paregráfisan)

πα‧ρε‧γρά‧φη‧σαν

παραγράφομαι παραγράφομαι#Greek

παραγράφω παραγράφω#Greek

(law, formal) 3rd person plural simple past form of παραγράφομαι (paragráfomai) passive of παραγράφω. (at Etymology 1)


ανατραπήκαν

head

ανατραπήκαν • (anatrapíkan)

el-verb-form

ανατραπήκαν • (anatrapíkan)

α‧να‧τρα‧πή‧καν

ανατρέπω ανατρέπω#Greek

(informal) 3rd person plural simple past form of ανατρέπω (anatrépo).


διαμείφθηκε

head

διαμείφθηκε • (diameífthike)

el-verb-form

διαμείφθηκε • (diameífthike)

δι‧α‧μεί‧φθη‧κε

διαμείβομαι διαμείβομαι#Greek

3rd person singular simple past form of διαμείβομαι (diameívomai) a passive verb


διαμείφθηκα

head

διαμείφθηκα • (diameífthika)

el-verb-form

διαμείφθηκα • (diameífthika)

δι‧α‧μεί‧φθη‧κα

διαμείβομαι διαμείβομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαμείβομαι (diameívomai) a passive verb


διαμείφθηκαν

head

διαμείφθηκαν • (diameífthikan)

el-verb-form

διαμείφθηκαν • (diameífthikan)

δι‧α‧μεί‧φθη‧καν

διαμείβομαι διαμείβομαι#Greek

3rd person plural simple past form of διαμείβομαι (diameívomai) a passive verb


διημείφθη

head

διημείφθη • (diimeífthi)

el-verb-form

διημείφθη • (diimeífthi)

δι‧η‧μεί‧φθη

διαμείβομαι διαμείβομαι#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of διαμείβομαι (diameívomai) a passive verb


διημείφθην

head

διημείφθην • (diimeífthin)

el-verb-form

διημείφθην • (diimeífthin)

δι‧η‧μεί‧φθην

διαμείβομαι διαμείβομαι#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of διαμείβομαι (diameívomai).


διημείφθησαν

head

διημείφθησαν • (diimeífthisan)

el-verb-form

διημείφθησαν • (diimeífthisan)

δι‧η‧μεί‧φθη‧σαν

διαμείβομαι διαμείβομαι#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of διαμείβομαι (diameívomai) a passive verb


διαμείβομαι

head

διαμείβομαι • (diameívomai)

el-verb

διαμείβομαι • (diameívomai) deponent (past διαμείφθηκα/διημείφθην)

diameívomai (romanization)
διαμείφθηκα (past)
διημείφθην (past)
διαμείβομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαμειφθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαμείβεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαμειφθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαμείβεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαμειφθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαμειβόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαμειφθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαμείβεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαμειβόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαμειφθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαμείβονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαμειφθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαμειβόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαμειβόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαμείφθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{διημείφθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
διαμειβόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαμειβόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαμείφθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{διημείφθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
διαμειβόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαμειβότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαμείφθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διημείφθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
διαμειβόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαμειφθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{διημείφθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
διαμειβόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαμειφθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{διημείφθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
διαμείβονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαμειβόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαμείφθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διημείφθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαμείβομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα διαμειφθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
διαμείψου (imperative informal passive perfective second-person singular)
διαμείβεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαμειφθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαμειβόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
{διαμειφθείς (passive past)
‑είσα (passive past)
‑έν} (passive past)
perfect passive: — (passive past)
διαμειφθεί (infinitive-aorist passive)

δι‧α‧μεί‧βο‧μαι

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek διαμείβομαι (diameíbomai, “give back in return”), from Ancient Greek διαμείβω (diameíbō, “exchange”). By surface analysis, δι- (δια-) (“inter-”) + αμείβομαι (ameívomai, “I am paid, recompensed”).

surf

Δεν ξέρω τι διαμείφθηκε μεταξύ τους, αλλά φαίνεται ότι ήταν σοβαρό: δεν ξαναμίλησαν ποτέ ο ένας στον άλλον.

I do not know what was exchanged between them, but it must have been serious: they never spoke to each other ever since.

Den xéro ti diameífthike metaxý tous, allá faínetai óti ítan sovaró: den xanamílisan poté o énas ston állon.

(formal) to be exchanged (something said during discussions)


συνθλίβω

head

συνθλίβω • (synthlívo)

el-verb

συνθλιμμένος

συνθλίβω • (synthlívo) (past συνέθλιψα/σύνθλιψα, passive συνθλίβομαι, p‑past συνθλίφτηκα, ppp συνθλιμμένος)

synthlívo (romanization)
συνέθλιψα (past)
σύνθλιψα (past)
συνθλίβομαι (passive)
συνθλίφτηκα (passive past)
συνθλιμμένος (participle passive perfect)
συνθλίβω (active first-person imperfective indicative present singular)
συνθλίψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συνθλίβομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συνθλιφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συνθλιβώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
συνθλίβεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συνθλίψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συνθλίβεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συνθλιφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συνθλιβείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συνθλίβει (active imperfective indicative present singular third-person)
συνθλίψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συνθλίβεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συνθλιφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συνθλιβεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συνθλίβουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συνθλίψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συνθλιβόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συνθλιφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συνθλιβούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συνθλίβετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συνθλίψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συνθλίβεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνθλίβεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνθλιβόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
συνθλιφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συνθλιβείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συνθλίβουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συνθλίβουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συνθλίψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνθλίψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνθλίβονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συνθλιφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνθλιφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνθλιβούν (archaic dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέθλιβα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συνέθλιψα (active first-person indicative past perfective singular)
σύνθλιψα (active first-person indicative past perfective singular)
συνθλιβόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνθλιβόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνθλίφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{συνεθλίβην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
συνέθλιβες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέθλιψες (active indicative past perfective second-person singular)
σύνθλιψες (active indicative past perfective second-person singular)
συνθλιβόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνθλιβόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνθλίφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{συνεθλίβης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέθλιβε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέθλιψε (active indicative past perfective singular third-person)
σύνθλιψε (active indicative past perfective singular third-person)
συνθλιβόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνθλιβότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνθλίφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνεθλίβη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
συνθλίβαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συνθλίψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συνθλιβόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συνθλιφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{συνεθλίβημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
συνθλίβατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συνθλίψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συνθλιβόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συνθλιφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{συνεθλίβητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέθλιβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνθλίβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνθλίβανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέθλιψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνθλίψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνθλίψανε (active indicative past perfective plural third-person)
σύνθλιψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνθλίβονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συνθλιβόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συνθλίφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνθλιφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνθλιφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
συνεθλίβησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα συνθλίβω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συνθλίψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συνθλίβομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συνθλιφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
συνθλιβώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύνθλιβε (active imperative imperfective second-person singular)
σύνθλιψε (active imperative perfective second-person singular)
συνθλίψου (imperative passive perfective second-person singular)
συνθλίβετε (active imperative imperfective plural second-person)
συνθλίψτε (active imperative perfective plural second-person)
συνθλίβεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συνθλίβεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
συνθλιφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συνθλιβείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συνθλίβοντας (active participle present)
συνθλιβόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συνθλίψει (active participle past)
συνθλιμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
[{συντεθλιμμένος, ‑η, ‑o}] (participle passive past)
συνθλίψει (active infinitive-aorist)
συνθλιφτεί (infinitive-aorist passive)
συνθλιβεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek συνθλίβω (sunthlíbō, “compress”). By surface analysis, συν- (“together”) + θλίβω (“ancient: squeeze; modern: depress, make sad”).

συντεθλιμμένος

syntethlimménos, participle with reduplication

(figuratively) to shatter, press psychologically


καταλύουμε

head

καταλύουμε • (katalýoume)

el-verb-form

καταλύουμε • (katalýoume)

κα‧τα‧λύ‧ου‧με

καταλύω καταλύω#Greek

1st person plural present form of καταλύω (katalýo).


καταλύθηκα

head

καταλύθηκα • (katalýthika)

el-verb-form

καταλύθηκα • (katalýthika)

κα‧τα‧λύ‧θη‧κα

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek

1st person singular simple past form of καταλύομαι (katalýomai) passive of καταλύω.


καταλυθήκαν

head

καταλυθήκαν • (katalythíkan)

el-verb-form

καταλυθήκαν • (katalythíkan)

κα‧τα‧λυ‧θή‧καν

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek

3rd person plural simple past form of καταλύομαι (katalýomai) passive of καταλύω.


καταλύομε

head

καταλύομε • (katalýome)

el-verb-form

καταλύομε • (katalýome)

καταλύομαι (katalýomai)

κα‧τα‧λύ‧ο‧με

Older form: καταλύομεν

καταλύω καταλύω#Greek

(formal) 1st person plural present form of καταλύω (katalýo).


καταλύθηκαν

head

καταλύθηκαν • (katalýthikan)

el-verb-form

καταλύθηκαν • (katalýthikan)

κα‧τα‧λύ‧θη‧καν

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek


καταλυθήκανε

head

καταλυθήκανε • (katalythíkane)

el-verb-form

καταλυθήκανε • (katalythíkane)

κα‧τα‧λυ‧θή‧κα‧νε

καταλυθήκαν καταλυθήκαν#Greek

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek

colloquial variation of καταλυθήκαν (katalythíkan), 3rd person plural simple past form of καταλύομαι (katalýomai) passive of καταλύω.


κατελύθη

head

κατελύθη • (katelýthi)

el-verb-form

κατελύθη • (katelýthi)

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of καταλύομαι (katalýomai) passive of καταλύω.


καταλύομεν

head

καταλύομεν • (katalýomen)

el-verb-form

καταλύομεν • (katalýomen)

κα‧τα‧λύ‧ο‧μεν

καταλύω καταλύω#Greek

(Katharevousa) 1st person plural present form of καταλύω (katalýo).


συντριφτήκαν

head

συντριφτήκαν • (syntriftíkan)

el-verb-form

συντριφτήκαν • (syntriftíkan)

συν‧τρι‧φτή‧καν

συντρίβομαι συντρίβομαι#Greek

συντρίβω συντρίβω#Greek

3rd person plural simple past form of συντρίβομαι (syntrívomai) passive of συντρίβω.


κατελύθησαν

head

κατελύθησαν • (katelýthisan)

el-verb-form

κατελύθησαν • (katelýthisan)

κα‧τε‧λύ‧θη‧σαν

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of καταλύομαι (katalýomai) passive of καταλύω.


καταλύθηκε

head

καταλύθηκε • (katalýthike)

el-verb-form

καταλύθηκε • (katalýthike)

κα‧τα‧λύ‧θη‧κε

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek


κατελύθην

head

κατελύθην • (katelýthin)

el-verb-form

κατελύθην • (katelýthin)

κα‧τε‧λύ‧θην

καταλύομαι καταλύομαι#Greek

καταλύω καταλύω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of καταλύομαι (katalýomai) passive of καταλύω.


καταλύομαι

head

καταλύομαι • (katalýomai)

el-verb

καταλύομαι • (katalýomai) passive (past καταλύθηκα/κατελύθην, active καταλύω)

katalýomai (romanization)
καταλύθηκα (past)
κατελύθην (past)
καταλύω (active)

καταλύομε (katalýome)

κα‧τα‧λύ‧ο‧μαι