προτιμάω

head

προτιμάω • (protimáo)

el-verb

προτιμάω • (protimáo) / προτιμώ (past προτίμησα, passive προτιμιέμαι/προτιμώμαι, p‑past προτιμήθηκα)

protimáo (romanization)
προτίμησα (past)
προτιμιέμαι (passive)
προτιμώμαι (passive)
προτιμήθηκα (passive past)
προτιμάω (active first-person imperfective indicative present singular)
προτιμώ (active first-person imperfective indicative present singular)
προτιμήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προτιμιέμαι - προτιμώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προτιμηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προτιμάς (active imperfective indicative present second-person singular)
προτιμήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προτιμιέσαι - προτιμάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προτιμηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προτιμάει (active imperfective indicative present singular third-person)
προτιμά (active imperfective indicative present singular third-person)
προτιμήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προτιμιέται - προτιμάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προτιμηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προτιμάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
προτιμούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
προτιμήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προτιμιόμαστε - προτιμόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
προτιμηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προτιμάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
προτιμήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προτιμιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
(‑ιόσαστε) - προτιμάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προτιμάσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
προτιμηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προτιμάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προτιμάν (active imperfective indicative plural present third-person)
προτιμούν (active imperfective indicative plural present third-person)
προτιμούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προτιμήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προτιμήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προτιμιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
(‑ιόνται) - προτιμώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προτιμηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προτιμηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προτιμούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προτίμαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προτίμησα (active first-person indicative past perfective singular)
προτιμιόμουν - — (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προτιμιόμουνα - — (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προτιμήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προτιμούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προτίμαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προτίμησες (active indicative past perfective second-person singular)
προτιμιόσουν - — (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προτιμιόσουνα - — (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προτιμήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προτιμούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προτίμαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προτίμησε (active indicative past perfective singular third-person)
προτιμιόταν - {προτιμάτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προτιμιότανε - {προτιμάτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προτιμήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προτιμούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προτιμάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προτιμήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προτιμιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
(‑ιόμαστε) - — (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
προτιμηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προτιμούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προτιμάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προτιμήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προτιμιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
(‑ιόσαστε) - — (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
προτιμηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προτιμούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προτιμούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προτίμαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προτιμάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
προτίμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
προτιμήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προτιμήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προτιμιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προτιμιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προτιμιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προτιμιούνταν - {προτιμώντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προτιμήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προτιμηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προτιμηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προτιμάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προτιμώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προτιμήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προτιμιέμαι - προτιμώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προτιμηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προτίμα (active imperative imperfective second-person singular)
προτίμαγε (active imperative imperfective second-person singular)
προτίμησε (active imperative perfective second-person singular)
προτίμα (active imperative perfective second-person singular)
προτιμήσου (imperative passive perfective second-person singular)
προτιμάτε (active imperative imperfective plural second-person)
προτιμήστε (active imperative perfective plural second-person)
προτιμιέστε - προτιμάστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προτιμάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
προτιμηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προτιμώντας (active participle present)
προτιμώμενος (participle passive present)
-η (participle passive present)
-ο (participle passive present)
έχοντας προτιμήσει (active participle past)
προτιμήσει (active infinitive-aorist)
προτιμηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek προ- (pro-) + τιμάω (timáō).

προτιμώ να περπατήσω


προχωράω

head

προχωράω • (prochoráo)

el-verb

προχωρημένος

προχωράω • (prochoráo) / προχωρώ (past προχώρησα, passive —, ppp προχωρημένος)

prochoráo (romanization)
προχώρησα (past)
προχωρημένος (participle passive perfect)
προχωράω - προχωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
προχωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προχωράς - προχωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
προχωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προχωράει (active imperfective indicative present singular third-person)
προχωρά - προχωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
προχωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προχωράμε - προχωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
προχωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προχωράτε - προχωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
προχωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προχωράνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προχωράν (active imperfective indicative plural present third-person)
προχωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
προχωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προχωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προχωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προχωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προχώραγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προχώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
προχωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προχώραγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προχώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
προχωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προχώραγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προχώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
προχωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προχωράγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προχωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προχωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προχωράγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προχωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προχωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προχωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προχώραγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προχωράγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προχώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
προχωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προχωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα προχωράω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προχωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προχωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
προχώρα (active imperative imperfective second-person singular)
προχώραγε (active imperative imperfective second-person singular)
προχώρησε (active imperative perfective second-person singular)
προχώρα (active imperative perfective second-person singular)
προχωράτε - προχωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
προχωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
προχωρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας προχωρήσει (active indeclinable participle perfect)
προχωρημένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
προχωρήσει (infinitive-aorist)

to move forward, advance, progress, proceed

Θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση του έργου.

We will move forward with the realisation of the project.

Tha prochorísoume stin ylopoíisi tou érgou.


ρώτησα

head

ρώτησα • (rótisa)

el-verb-form

ρώτησα • (rótisa)

ρωτάω ρωτάω#Greek

1st person singular simple past form of ρωτάω (rotáo).


ρωτήθηκα

head

ρωτήθηκα • (rotíthika)

el-verb-form

ρωτήθηκα • (rotíthika)

ρωτιέμαι ρωτιέμαι#Greek

ρωτάω ρωτάω#Greek

ρωτώ ρωτώ#Greek

1st person singular simple past form of ρωτιέμαι (rotiémai) passive of ρωτάω/ρωτώ.


ρωτώ

head

ρωτώ • (rotó)

el-verb

ρωτώ • (rotó)

ρωτάω ρωτάω#Greek

(somewhat formal) Alternative form of ρωτάω (rotáo)


ρωτιέμαι

head

ρωτιέμαι • (rotiémai)

el-verb

ρωτιέμαι • (rotiémai) passive (past ρωτήθηκα, ppp ρωτημένος, active ρωτάω/ρωτώ)

rotiémai (romanization)
ρωτήθηκα (past)
ρωτημένος (participle passive perfect)
ρωτάω (active)
ρωτώ (active)

ρωτάω ρωτάω#Greek


ρωτάω

head

ρωτάω • (rotáo)

el-verb

ρωτάω • (rotáo) / ρωτώ (imperfect ρωτούσα/ρώταγα, past ρώτησα, passive ρωτιέμαι, p‑past ρωτήθηκα, ppp ρωτημένος)

rotáo (romanization)
ρωτούσα (imperfect)
ρώταγα (imperfect)
ρώτησα (past)
ρωτιέμαι (passive)
ρωτήθηκα (passive past)
ρωτημένος (participle passive perfect)
ρωτάω (active first-person imperfective indicative present singular)
ρωτώ (ερωτώ →) (active first-person imperfective indicative present singular)
ρωτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ρωτιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ρωτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ρωτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
ρωτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ρωτιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ρωτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ρωτάει (active imperfective indicative present singular third-person)
ρωτά (active imperfective indicative present singular third-person)
ρωτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ρωτιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ρωτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ρωτάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ρωτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ρωτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ρωτιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ρωτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ρωτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ρωτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ρωτιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ρωτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ρωτάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ρωτάν (active imperfective indicative plural present third-person)
ρωτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ρωτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ρωτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ρωτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ρωτιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
ρωτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ρωτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ρωτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ρώταγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ρώτησα (active first-person indicative past perfective singular)
ρωτιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ρωτιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ρωτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ρωτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ρώταγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ρώτησες (active indicative past perfective second-person singular)
ρωτιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ρωτιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ρωτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ρωτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ρώταγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ρώτησε (active indicative past perfective singular third-person)
ρωτιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ρωτιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ρωτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ρωτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ρωτάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ρωτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ρωτιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ρωτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ρωτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ρωτάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ρωτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ρωτιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ρωτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ρωτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρωτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρώταγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρωτάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ρώτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ρωτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ρωτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ρωτιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρωτιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρωτιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρωτιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρωτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ρωτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ρωτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ρωτάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ρωτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ρωτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ρωτιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ρωτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ρώτα (active imperative imperfective second-person singular)
ρώταγε (active imperative imperfective second-person singular)
ρώτησε (active imperative perfective second-person singular)
ρώτα (active imperative perfective second-person singular)
ρωτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ρωτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
ρωτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ρωτιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ρωτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ρωτώντας (active participle present)
έχοντας ρωτήσει (active participle past)
ρωτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ρωτήσει (active infinitive-aorist)
ρωτηθεί (infinitive-aorist passive)

ρωτώ (rotó) + -άω (-áo). From Byzantine Greek (ἐ)ρωτῶ ((e)rōtô, “ask”) + -άω (-áo), from Ancient Greek ἐρωτῶ (erōtô, “ask”) contracted form of ἐρωτάω (erōtáō).

inh

Σε ρωτώ μία ερώτηση.

Τον ρώτησα για την δουλειά του.


γλύτωσα

head

γλύτωσα • (glýtosa)

el-verb-form

γλύτωσα • (glýtosa)

γλιτώνω γλιτώνω#Greek

1st person singular simple past form of γλιτώνω (glitóno).


λανθάνω

head

λανθάνω • (lantháno)

el-verb

λανθάνω • (lantháno) (past —, ppp λανθασμένος) found only in the present tense

lantháno (romanization)
λανθασμένος (participle passive perfect)

Borrowed from Ancient Greek λανθάνω (lanthánō); doublet of λαθαίνω (lathaíno).


τσαμπουνώ

head

τσαμπουνώ • (tsampounó)

el-verb

τσαμπουνώ • (tsampounó)

τσαμπουνάω τσαμπουνάω#Greek

(rare) Alternative form of τσαμπουνάω (tsampounáo)


τσαμπούνησα

head

τσαμπούνησα • (tsampoúnisa)

el-verb-form

τσαμπούνησα • (tsampoúnisa)

τσαμπουνώ τσαμπουνώ#Greek

1st person singular simple past form of τσαμπουνώ (tsampounó).


τσαμπουνίζω

head

τσαμπουνίζω • (tsampounízo)

el-verb

τσαμπουνίζω • (tsampounízo) (past —) found only in the present tense

τσαμπουνώ τσαμπουνώ#Greek

Alternative form of τσαμπουνώ (tsampounó)


τσαμπουνάω

head

τσαμπουνάω • (tsampounáo)

el-verb

τσαμπουνάω • (tsampounáo) (passive —) found chiefly in the present and imperfect tenses

tsampounáo (romanization)
τσαμπουνάω (active first-person imperfective indicative present singular)
τσαμπουνήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τσαμπουνάς (active imperfective indicative present second-person singular)
τσαμπουνήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τσαμπουνάει (active imperfective indicative present singular third-person)
τσαμπουνήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τσαμπουνάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
τσαμπουνήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τσαμπουνάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
τσαμπουνήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τσαμπουνάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τσαμπουνάν (active imperfective indicative plural present third-person)
τσαμπουνήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσαμπουνήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσαμπουνούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τσαμπούναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τσαμπούνησα (active first-person indicative past perfective singular)
τσαμπουνούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τσαμπούναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τσαμπούνησες (active indicative past perfective second-person singular)
τσαμπουνούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τσαμπούναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τσαμπούνησε (active indicative past perfective singular third-person)
τσαμπουνούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τσαμπουνάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τσαμπουνήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τσαμπουνούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τσαμπουνάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τσαμπουνήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τσαμπουνούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσαμπουνούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσαμπούναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσαμπουνάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
τσαμπούνησαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσαμπουνήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσαμπουνήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα τσαμπουνάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τσαμπουνώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τσαμπουνήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
τσαμπούνα (active imperative imperfective second-person singular)
τσαμπούναγε (active imperative imperfective second-person singular)
τσαμπούνησε (active imperative perfective second-person singular)
τσαμπούνα (active imperative perfective second-person singular)
τσαμπουνάτε (active imperative imperfective plural second-person)
τσαμπουνήστε (active imperative perfective plural second-person)
τσαμπουνώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας τσαμπουνήσει (active indeclinable participle perfect)
τσαμπουνήσει (infinitive-aorist)

τσα‧μπου‧νά‧ω

(colloquial, folksy) to prattle, prate, be a windbag


στέρησα

head

στέρησα • (stérisa)

el-verb-form

στέρησα • (stérisa)

στερώ στερώ#Greek

1st person singular simple past form of στερώ (steró).


στερήθηκα

head

στερήθηκα • (steríthika)

el-verb-form

στερήθηκα • (steríthika)

στερούμαι στερούμαι#Greek

1st person singular simple past form of στερούμαι (steroúmai).


στερούμαι

head

στερούμαι • (steroúmai)

el-verb

στερούμαι • (steroúmai) passive (past στερήθηκα, active στερώ)

steroúmai (romanization)
στερήθηκα (past)
στερώ (active)

στερούμε (steroúme)


συμφωνήθηκα

head

συμφωνήθηκα • (symfoníthika)

el-verb-form

συμφωνήθηκα • (symfoníthika)

συμφωνούμαι συμφωνούμαι#Greek

1st person singular simple past form of συμφωνούμαι (symfonoúmai).


γκριζάρισα

head

γκριζάρισα • (gkrizárisa)

el-verb-form

γκριζάρισα • (gkrizárisa)

γκριζάρω γκριζάρω#Greek

1st person singular simple past form of γκριζάρω (gkrizáro).


συμφώνησα

head

συμφώνησα • (symfónisa)

el-verb-form

συμφώνησα • (symfónisa)

συμ‧φώ‧νη‧σα

συμφωνώ συμφωνώ#Greek

1st person singular simple past form of συμφωνώ (symfonó).


γεννήθηκα

head

γεννήθηκα • (genníthika)

el-verb-form

γεννήθηκα • (genníthika)

γεν‧νή‧θη‧κα

γεννιέμαι γεννιέμαι#Greek

γεννάω γεννάω#Greek

γεννώ γεννώ#Greek

1st person singular simple past form of γεννιέμαι (genniémai) passive of γεννάω/γεννώ.


γαλούχησα

head

γαλούχησα • (galoúchisa)

el-verb-form

γαλούχησα • (galoúchisa)

γαλουχώ γαλουχώ#Greek

1st person singular simple past form of γαλουχώ (galouchó).


γέννησα

head

γέννησα • (génnisa)

el-verb-form

γέννησα • (génnisa)

γεννάω γεννάω#Greek

γεννώ γεννώ#Greek

1st person singular simple past form of γεννάω (gennáo) / γεννώ.


βραχυκυκλώνομαι

head

βραχυκυκλώνομαι • (vrachykyklónomai)

el-verb

βραχυκυκλώθηκα

βραχυκυκλώνω

βραχυκυκλώνομαι • (vrachykyklónomai) passive (past βραχυκυκλώθηκα, active βραχυκυκλώνω)

vrachykyklónomai (romanization)
βραχυκυκλώθηκα (past)
βραχυκυκλώνω (active)

βρα‧χυ‧κυ‧κλώ‧νο‧μαι


συμφωνούμαι

head

συμφωνούμαι • (symfonoúmai)

el-verb

συμφωνημένος

συμφωνούμαι • (symfonoúmai) passive (past συμφωνήθηκα, ppp συμφωνημένος, active συμφωνώ)

symfonoúmai (romanization)
συμφωνήθηκα (past)
συμφωνημένος (participle passive perfect)
συμφωνώ (active)

συμφωνούμε (symfonoúme)

συμ‧φω‧νού‧μαι


γούσταρα

head

γούσταρα • (goústara)

el-verb-form

γούσταρα • (goústara)

γουστάρω γουστάρω#Greek

1st person singular imperfect form of γουστάρω (goustáro).

γουστάρω γουστάρω#Greek

1st person singular simple past form of γουστάρω (goustáro).


γεννιέμαι

head

γεννιέμαι • (genniémai)

el-verb

γεννιέμαι • (genniémai) passive (past γεννήθηκα, ppp γεννημένος, active γεννάω/γεννώ)

genniémai (romanization)
γεννήθηκα (past)
γεννημένος (participle passive perfect)
γεννάω (active)
γεννώ (active)


στερώ

head

στερώ • (steró)

el-verb

στερώ • (steró) (past στέρησα, passive στερούμαι)

steró (romanization)
στέρησα (past)
στερούμαι (passive)
στερώ (active first-person imperfective indicative present singular)
στερήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στερούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στερηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στερείς (active imperfective indicative present second-person singular)
στερήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στερείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στερηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στερεί (active imperfective indicative present singular third-person)
στερήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στερείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στερηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στερούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
στερήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στερούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στερούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
στερηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στερείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
στερήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στερείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στερείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
στερηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στερούν (active imperfective indicative plural present third-person)
στερούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στερήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στερήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στερούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στερηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στερηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στερούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στέρησα (active first-person indicative past perfective singular)
στερούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
στερήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στερούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στέρησες (active indicative past perfective second-person singular)
στερούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
στερήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στερούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στέρησε (active indicative past perfective singular third-person)
στερούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)στερείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στερήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στερούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στερήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στερούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στερηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στερούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στερήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[στερούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
στερηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στερούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στερούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
στερήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στερήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στερούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)στερούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στερήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στερηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στερηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στερώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στερήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στερούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στερηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στέρησε (active imperative perfective second-person singular)
στερήσου (imperative passive perfective second-person singular)
στερείτε (active imperative imperfective plural second-person)
στερήστε (active imperative perfective plural second-person)
στερείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στερείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
στερηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στερώντας (active participle present)
στερούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας στερήσει (active participle past)
στερημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στερήσει (active infinitive-aorist)
στερηθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek στερῶ (sterô), contracted form of στερέω (steréō).


βραχυκυκλώθηκα

βρα‧χυ‧κυ‧κλώ‧θη‧κα

βραχυκυκλώνομαι βραχυκυκλώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of βραχυκυκλώνομαι (vrachykyklónomai).


γουστάρισα

head

γουστάρισα • (goustárisa)

el-verb-form

γουστάρισα • (goustárisa)

γου‧στά‧ρι‧σα

γουστάρω γουστάρω#Greek


γλιστράω

head

γλιστράω • (glistráo)

el-verb

γλιστράω • (glistráo) / γλιστρώ (past γλίστρησα, passive —)

glistráo (romanization)
γλίστρησα (past)
γλιστράω (active first-person imperfective indicative present singular)
γλιστρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
γλιστρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γλιστράς (active imperfective indicative present second-person singular)
γλιστρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γλιστράει (active imperfective indicative present singular third-person)
γλιστρά (active imperfective indicative present singular third-person)
γλιστρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γλιστράμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γλιστρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γλιστρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γλιστράτε (active imperfective indicative plural present second-person)
γλιστρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γλιστράνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γλιστράν (active imperfective indicative plural present third-person)
γλιστρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
γλιστρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γλιστρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γλιστρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γλιστρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γλίστραγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γλίστρησα (active first-person indicative past perfective singular)
γλιστρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γλίστραγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γλίστρησες (active indicative past perfective second-person singular)
γλιστρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γλίστραγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γλίστρησε (active indicative past perfective singular third-person)
γλιστρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γλιστράγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γλιστρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γλιστρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γλιστράγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γλιστρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γλιστρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γλιστρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γλίστραγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γλιστράγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
γλίστρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
γλιστρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γλιστρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα γλιστράω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γλιστρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γλιστρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γλίστρα (active imperative imperfective second-person singular)
γλίστραγε (active imperative imperfective second-person singular)
γλίστρησε (active imperative perfective second-person singular)
γλίστρα (active imperative perfective second-person singular)
γλιστράτε (active imperative imperfective plural second-person)
γλιστρήστε (active imperative perfective plural second-person)
γλιστρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γλιστρήσει (active indeclinable participle perfect)
γλιστρήσει (infinitive-aorist)

From γλιστρ(ώ) (glistr(ó)) + -άω (-áo). Inherited from Byzantine Greek γλιστρῶ (glistrô) from ἐγλιστρῶ (eglistrô), itself from Koine Greek ἐκλιστρῶ (eklistrô), contracted form of ἐκλιστράω (eklistráō) with muted arctic vowel ἐ – same process as in γλιτώνω (glitóno) –, ultimately from ἐκ- (ek-) + λίστρον (lístron, “tool for smoothing”).

inh+

γλιστράει γλιστράει#Greek

to be slippery: as impersonal 3rd person γλιστράει (glistráei)


δέθηκα

head

δέθηκα • (déthika)

el-verb-form

δέθηκα • (déthika)

δένομαι δένομαι#Greek

1st person singular simple past form of δένομαι (dénomai).


διαμορφώθηκα

head

διαμορφώθηκα • (diamorfóthika)

el-verb-form

διαμορφώθηκα • (diamorfóthika)

διαμορφώνομαι διαμορφώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of διαμορφώνομαι (diamorfónomai).


διαμόρφωσα

head

διαμόρφωσα • (diamórfosa)

el-verb-form

διαμόρφωσα • (diamórfosa)

διαμορφώνω διαμορφώνω#Greek

1st person singular simple past form of διαμορφώνω (diamorfóno).


διακόσμησα

head

διακόσμησα • (diakósmisa)

el-verb-form

διακόσμησα • (diakósmisa)

διακοσμώ διακοσμώ#Greek

1st person singular simple past form of διακοσμώ (diakosmó).


διαμορφώνομαι

head

διαμορφώνομαι • (diamorfónomai)

el-verb

διαμορφώθηκα

διαμορφωμένος

διαμορφώνομαι • (diamorfónomai) passive (past διαμορφώθηκα, ppp διαμορφωμένος, active διαμορφώνω)

diamorfónomai (romanization)
διαμορφώθηκα (past)
διαμορφωμένος (participle passive perfect)
διαμορφώνω (active)

διαμορφώνομε (diamorfónome)

δια‧μορ‧φώ‧νο‧μαι δι‧α‧μορ‧φώ‧νο‧μαι


δίστασα

head

δίστασα • (dístasa)

el-verb-form

δίστασα • (dístasa)

διστάζω διστάζω#Greek

1st person singular simple past form of διστάζω (distázo).


δραπέτευσα

head

δραπέτευσα • (drapétefsa)

el-verb-form

δραπέτευσα • (drapétefsa)

δραπετεύω δραπετεύω#Greek

1st person singular simple past form of δραπετεύω (drapetévo).


εκθείασα

head

εκθείασα • (ektheíasa)

el-verb-form

εκθείασα • (ektheíasa)

εκθειάζω εκθειάζω#Greek

1st person singular simple past form of εκθειάζω (ektheiázo).


ελέγχτηκα

head

ελέγχτηκα • (elénchtika)

el-verb-form

ελέγχτηκα • (elénchtika)

ελέγχομαι ελέγχομαι#Greek

1st person singular simple past form of ελέγχομαι (elénchomai).


συναντήθηκα

head

συναντήθηκα • (synantíthika)

el-verb-form

συναντήθηκα • (synantíthika)

συ‧να‧ντή‧θη‧κα

συναντιέμαι συναντιέμαι#Greek

συναντάω συναντάω#Greek

συναντώ συναντώ#Greek

1st person singular simple past form of συναντιέμαι (synantiémai) passive of συναντάω/συναντώ.

συναντώμαι συναντώμαι#Greek

συναντώ συναντώ#Greek

1st person singular simple past form of συναντώμαι (synantómai) passive of συναντώ.


ελέγχθηκα

ελέγχομαι ελέγχομαι#Greek


συναντιέμαι

head

συναντιέμαι • (synantiémai)

el-verb

συναντιέμαι • (synantiémai) passive (past συναντήθηκα, active συναντάω/συναντώ)

synantiémai (romanization)
συναντήθηκα (past)
συναντάω (active)
συναντώ (active)

συ‧να‧ντιέ‧μαι

συναντώ συναντάω#Greek


εκπαιδεύομαι

head

εκπαιδεύομαι • (ekpaidévomai)

el-verb

εκπαιδεύτηκα

εκπαιδεύθηκα

εκπαιδευμένος

εκπαιδεύομαι • (ekpaidévomai) passive (past εκπαιδεύτηκα, ppp εκπαιδευμένος, active εκπαιδεύω)

ekpaidévomai (romanization)
εκπαιδεύτηκα (past)
εκπαιδευμένος (participle passive perfect)
εκπαιδεύω (active)

εκπαιδεύομε (ekpaidévome)

εκ‧παι‧δεύ‧ο‧μαι


συναντώμαι

head

συναντώμαι • (synantómai)

el-verb

συναντώμαι • (synantómai) passive (past συναντήθηκα, active συναντώ)

synantómai (romanization)
συναντήθηκα (past)
συναντώ (active)

συ‧να‧ντώ‧μαι

συναντώ συναντώ#Greek


εκπαίδευσα

head

εκπαίδευσα • (ekpaídefsa)

el-verb-form

εκπαίδευσα • (ekpaídefsa)

εκπαιδεύω εκπαιδεύω#Greek

1st person singular simple past form of εκπαιδεύω (ekpaidévo).


εκπαιδεύτηκα

head

εκπαιδεύτηκα • (ekpaidéftika)

el-verb-form

εκπαιδεύτηκα • (ekpaidéftika)

εκ‧παι‧δεύ‧τη‧κα

εκπαιδεύομαι εκπαιδεύομαι#Greek

εκπαιδεύω εκπαιδεύω#Greek

1st person singular simple past form of εκπαιδεύομαι (ekpaidévomai) passive of εκπαιδεύω.


ενθαρρύνθηκα

ενθαρρύνομαι ενθαρρύνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ενθαρρύνομαι (entharrýnomai).


ενίσχυσα

head

ενίσχυσα • (eníschysa)

el-verb-form

ενίσχυσα • (eníschysa)

ενισχύω ενισχύω#Greek

1st person singular simple past form of ενισχύω (enischýo).


λυπήθηκα

head

λυπήθηκα • (lypíthika)

el-verb-form

λυπήθηκα • (lypíthika)

λυπάμαι λυπάμαι#Greek

1st person singular simple past form of λυπάμαι (lypámai).


ενθαρρύνομαι

head

ενθαρρύνομαι • (entharrýnomai)

el-verb

ενθαρρύνθηκα

ενθαρρύνομαι • (entharrýnomai) passive (past ενθαρρύνθηκα, active ενθαρρύνω)

entharrýnomai (romanization)
ενθαρρύνθηκα (past)
ενθαρρύνω (active)

ενθαρρύνω ενθαρρύνω#Greek


λύπησα

head

λύπησα • (lýpisa)

el-verb-form

λύπησα • (lýpisa)

λυπώ λυπώ#Greek

1st person singular simple past form of λυπώ (lypó).


ενισχύομαι

head

ενισχύομαι • (enischýomai)

el-verb

ενισχύομαι • (enischýomai) passive (past ενισχύθηκα, active ενισχύω)

enischýomai (romanization)
ενισχύθηκα (past)
ενισχύω (active)


λυπούμαι

head

λυπούμαι • (lypoúmai)

el-verb

λυπούμαι • (lypoúmai)

λυπάμαι λυπάμαι#Greek

λυπώ λυπώ#Greek

alternative form of λυπάμαι (lypámai), passive of λυπώ (lypó)


ενισχύθηκα

ενισχύομαι ενισχύομαι#Greek

1st person singular simple past form of ενισχύομαι (enischýomai).


εξύψωσα

head

εξύψωσα • (exýpsosa)

el-verb-form

εξύψωσα • (exýpsosa)

εξυψώνω εξυψώνω#Greek

1st person singular simple past form of εξυψώνω (exypsóno).


λυπώ

head

λυπώ • (lypó)

el-verb

λυπώ • (lypó) (past λύπησα, passive λυπάμαι/λυπούμαι, p‑past λυπήθηκα, ppp λυπημένος)

lypó (romanization)
λύπησα (past)
λυπάμαι (passive)
λυπούμαι (passive)
λυπήθηκα (passive past)
λυπημένος (participle passive perfect)
λυπώ (active first-person imperfective indicative present singular)
λυπήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λυπάμαι - λυπούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
λυπηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
λυπείς (active imperfective indicative present second-person singular)
λυπήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λυπάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
λυπηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
λυπεί (active imperfective indicative present singular third-person)
λυπήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λυπάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
λυπηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
λυπούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
λυπήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λυπόμαστε - λυπούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
λυπηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
λυπείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
λυπήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λυπάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
λυπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
λυπηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
λυπούν (active imperfective indicative plural present third-person)
λυπούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λυπήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λυπήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
λυπούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
λυπόνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
λυπηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λυπηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λυπούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λύπησα (active first-person indicative past perfective singular)
λυπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λυπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λυπήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
λυπούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λύπησες (active indicative past perfective second-person singular)
λυπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λυπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λυπήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
λυπούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λύπησε (active indicative past perfective singular third-person)
λυπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λυπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λυπήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
λυπούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λυπήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λυπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
(‑όμαστε) - λυπούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
λυπηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
λυπούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λυπήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
λυπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
λυπηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
λυπούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λυπούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λύπησαν (active indicative past perfective plural third-person)
λυπήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λυπήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
λυπόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λυπόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λυπόντουσαν - λυπούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λυπήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λυπηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λυπηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα λυπώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λυπηθώ (active first-person future indicative perfective singular)
θα λυπάμαι - θα λυπούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα λυπηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
λύπησε (active imperative perfective second-person singular)
λυπήσου (imperative passive perfective second-person singular)
λυπείτε (active imperative imperfective plural second-person)
λυπήστε (active imperative perfective plural second-person)
λυπάστε (imperative imperfective passive plural second-person)
λυπηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
λυπώντας (active participle present)
λυπούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας λυπήσει (active participle past)
λυπημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
λυπήσει (active infinitive-aorist)
λυπηθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek λυπῶ (lupô), contracted form of λυπέω (lupéō).


επισκεύασα

head

επισκεύασα • (episkévasa)

el-verb-form

επισκεύασα • (episkévasa)

επισκευάζω επισκευάζω#Greek

1st person singular simple past form of επισκευάζω (episkevázo).


επαπειλούμαι

head

επαπειλούμαι • (epapeiloúmai)

el-verb

επαπειλούμαι • (epapeiloúmai) passive (past —, active επαπειλώ) found only in the present tense

epapeiloúmai (romanization)
επαπειλώ (active)


επιδοκιμάστηκα

head

επιδοκιμάστηκα • (epidokimástika)

el-verb-form

επιδοκιμάστηκα • (epidokimástika)

ε‧πι‧δο‧κι‧μά‧στη‧κα

επιδοκιμάζομαι επιδοκιμάζομαι#Greek

επιδοκιμάζω επιδοκιμάζω#Greek

1st person singular simple past form of επιδοκιμάζομαι (epidokimázomai) passive of επιδοκιμάζω.


ζεστάθηκα

head

ζεστάθηκα • (zestáthika)

el-verb-form

ζεστάθηκα • (zestáthika)

ζεσταίνομαι ζεσταίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of ζεσταίνομαι (zestaínomai).


εργάστηκα

head

εργάστηκα • (ergástika)

el-verb-form

εργάστηκα • (ergástika)

ερ‧γά‧στη.κα

εργάζομαι εργάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of εργάζομαι (ergázomai).


επισκέφθηκα

head

επισκέφθηκα • (episkéfthika)

el-verb-form

επισκέφθηκα • (episkéfthika)

ε‧πι‧σκέ‧φθη‧κα

Older form: ἐπεσκέφθην

επισκέπτομαι επισκέπτομαι#Greek

1st person singular simple past form of επισκέπτομαι (episképtomai).


επιδοκιμάζομαι

head

επιδοκιμάζομαι • (epidokimázomai)

el-verb

επιδοκιμάστηκα

επιδοκιμάζομαι • (epidokimázomai) passive (past επιδοκιμάστηκα, active επιδοκιμάζω)

epidokimázomai (romanization)
επιδοκιμάστηκα (past)
επιδοκιμάζω (active)

επιδοκιμάζομε (epidokimázome)

ε‧πι‧δο‧κι‧μά‧ζο‧μαι

επιδοκιμάζω επιδοκιμάζω#Greek


αντιστάθμισα

head

αντιστάθμισα • (antistáthmisa)

el-verb-form

αντιστάθμισα • (antistáthmisa)

αντισταθμίζω αντισταθμίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντισταθμίζω (antistathmízo).


αντισταθμίστηκα

head

αντισταθμίστηκα • (antistathmístika)

el-verb-form

αντισταθμίστηκα • (antistathmístika)

αντισταθμίζομαι αντισταθμίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αντισταθμίζομαι (antistathmízomai).


αντισταθμίζομαι

head

αντισταθμίζομαι • (antistathmízomai)

el-verb

αντισταθμίστηκα

αντισταθμίζω

αντισταθμίζομαι • (antistathmízomai) (past αντισταθμίστηκα, active αντισταθμίζω)

antistathmízomai (romanization)
αντισταθμίστηκα (past)
αντισταθμίζω (active)

αντισταθμίζω αντισταθμίζω#Greek


καλωσόρισα

head

καλωσόρισα • (kalosórisa)

el-verb-form

καλωσόρισα • (kalosórisa)

καλωσορίζω καλωσορίζω#Greek

1st person singular simple past form of καλωσορίζω (kalosorízo).


θυμούμαι

head

θυμούμαι • (thymoúmai)

Inherited from Byzantine Greek θυμοῦμαι (thumoûmai), from Ancient Greek ἐνθυμοῦμαι (enthumoûmai), contracted form of ἐνθυμέομαι (enthuméomai, “to put to one's hear, ponder”).

inh+

θυμάμαι θυμάμαι#Greek

a less common variant of of θυμάμαι (thymámai)


αντισταθμίζω

head

αντισταθμίζω • (antistathmízo)

el-verb

αντιστάθμισα

αντισταθμίζομαι

αντισταθμίζω • (antistathmízo) (past αντιστάθμισα, passive αντισταθμίζομαι)

antistathmízo (romanization)
αντιστάθμισα (past)
αντισταθμίζομαι (passive)
αντισταθμίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντισταθμίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντισταθμίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντισταθμιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντισταθμίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντισταθμίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντισταθμίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντισταθμιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντισταθμίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντισταθμίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντισταθμίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντισταθμιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντισταθμίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντισταθμίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντισταθμιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντισταθμιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντισταθμίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντισταθμίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντισταθμίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντισταθμιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντισταθμιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντισταθμίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντισταθμίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντισταθμίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντισταθμίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντισταθμίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντισταθμιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντισταθμιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιστάθμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντιστάθμισα (active first-person indicative past perfective singular)
αντισταθμιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντισταθμιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντισταθμίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντιστάθμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντιστάθμισες (active indicative past perfective second-person singular)
αντισταθμιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντισταθμιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντισταθμίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντιστάθμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντιστάθμισε (active indicative past perfective singular third-person)
αντισταθμιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντισταθμιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντισταθμίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντισταθμίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντισταθμίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντισταθμιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντισταθμιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντισταθμίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντισταθμίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντισταθμιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντισταθμιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντιστάθμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντισταθμίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντισταθμίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστάθμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντισταθμίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντισταθμίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντισταθμίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντισταθμιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντισταθμίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντισταθμιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντισταθμιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντισταθμίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντισταθμίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντισταθμίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντισταθμιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντιστάθμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αντιστάθμισε (active imperative perfective second-person singular)
αντισταθμίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αντισταθμίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντισταθμίστε (active imperative perfective plural second-person)
αντισταθμίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντισταθμιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντισταθμίζοντας (active participle present)
έχοντας αντισταθμίσει (active participle past)
αντισταθμισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αντισταθμίσει (active infinitive-aorist)
αντισταθμιστεί (infinitive-aorist passive)

(finance) to make to balance (a budget or balance sheet)


περισπωμένη

head

περισπωμένη • (perispoméni)

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

περισπώμενος περισπώμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of περισπώμενος (perispómenos).


καρατομήθηκα

καρατομήθηκα • (karatomíthika)

el-verb-form

καρατομήθηκα • (karatomíthika)

καρατομούμαι καρατομούμαι#Greek

1st person singular simple past form of καρατομούμαι (karatomoúmai).


κάρφωσα

head

κάρφωσα • (kárfosa)

el-verb-form

κάρφωσα • (kárfosa)

καρφώνω καρφώνω#Greek

1st person singular simple past form of καρφώνω (karfóno).


καρφώθηκα

head

καρφώθηκα • (karfóthika)

el-verb-form

καρφώθηκα • (karfóthika)

καρφώνομαι καρφώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of καρφώνομαι (karfónomai).


καρφώνομαι

head

καρφώνομαι • (karfónomai)

el-verb

καρφώνομαι • (karfónomai) passive (past καρφώθηκα, active καρφώνω)

karfónomai (romanization)
καρφώθηκα (past)
καρφώνω (active)

καρ‧φώ‧νο‧μαι


καρατομούμαι

head

καρατομούμαι • (karatomoúmai)

el-verb

καρατομήθηκα

καρατομημένος

καρατομούμαι • (karatomoúmai) passive (past καρατομήθηκα, ppp καρατομημένος, active καρατομώ)

karatomoúmai (romanization)
καρατομήθηκα (past)
καρατομημένος (participle passive perfect)
καρατομώ (active)

καρατομώ καρατομώ#Greek


καταπολεμήθηκα

head

καταπολεμήθηκα • (katapolemíthika)

el-verb-form

καταπολεμήθηκα • (katapolemíthika)

καταπολεμούμαι καταπολεμούμαι#Greek

1st person singular simple past form of καταπολεμούμαι (katapolemoúmai).


καταπολεμιέμαι

head

καταπολεμιέμαι • (katapolemiémai)

el-verb

καταπολεμήθηκα

καταπολεμιέμαι • (katapolemiémai) passive (past καταπολεμήθηκα, active καταπολεμώ)

katapolemiémai (romanization)
καταπολεμήθηκα (past)
καταπολεμώ (active)

καταπολεμώ καταπολεμώ#Greek

Alternative form of καταπολεμώ (katapolemó)


κατεύνασα

head

κατεύνασα • (katévnasa)

el-verb-form

κατεύνασα • (katévnasa)

κατευνάζω κατευνάζω#Greek

1st person singular simple past form of κατευνάζω (katevnázo).


κατούρησα

head

κατούρησα • (katoúrisa)

el-verb-form

κατούρησα • (katoúrisa)

κα‧τού‧ρη‧σα

κατουράω κατουράω#Greek

κατουρώ κατουρώ#Greek

1st person singular simple past form of κατουράω (katouráo) / κατουρώ.


κατευνάστηκα

head

κατευνάστηκα • (katevnástika)

el-verb-form

κατευνάστηκα • (katevnástika)

κατευνάζομαι κατευνάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of κατευνάζομαι (katevnázomai).


καταπολεμούμαι

head

καταπολεμούμαι • (katapolemoúmai)

el-verb

καταπολεμήθηκα

καταπολεμούμαι • (katapolemoúmai) passive (past καταπολεμήθηκα, active καταπολεμώ)

katapolemoúmai (romanization)
καταπολεμήθηκα (past)
καταπολεμώ (active)

καταπολεμούμε (katapolemoúme)

κα‧τα‧πο‧λε‧μού‧μαι

καταπολεμώ καταπολεμώ#Greek


κατήργησα

head

κατήργησα • (katírgisa)

el-verb-form

κατήργησα • (katírgisa)

κα‧τήρ‧γη‧σα

καταργώ καταργώ#Greek

1st person singular simple past indicative active form of καταργώ (katargó).


κούλαρα

head

κούλαρα • (koúlara)

el-verb-form

κούλαρα • (koúlara)

κουλάρω κουλάρω#Greek

1st person singular simple past form of κουλάρω (kouláro).


κουλουριάστηκα

head

κουλουριάστηκα • (koulouriástika)

el-verb-form

κουλουριάστηκα • (koulouriástika)

κου‧λου‧ριά‧στη‧κα

κουλουριάζομαι κουλουριάζομαι#Greek

κουλουριάζω κουλουριάζω#Greek

1st person singular simple past form of κουλουριάζομαι (koulouriázomai) passive of κουλουριάζω.


κλιμακώθηκα

head

κλιμακώθηκα • (klimakóthika)

el-verb-form

κλιμακώθηκα • (klimakóthika)

κλι‧μα‧κώ‧θη‧κα

κλιμακώνομαι κλιμακώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of κλιμακώνομαι (klimakónomai).


κουλάρισα

head

κουλάρισα • (koulárisa)

el-verb-form

κουλάρισα • (koulárisa)

κουλάρω κουλάρω#Greek


κλιμάκωσα

head

κλιμάκωσα • (klimákosa)

el-verb-form

κλιμάκωσα • (klimákosa)

κλι‧μά‧κω‧σα

κλιμακώνω κλιμακώνω#Greek

1st person singular simple past form of κλιμακώνω (klimakóno).


κρατικοποιήθηκα

head

κρατικοποιήθηκα • (kratikopoiíthika)

el-verb-form

κρατικοποιήθηκα • (kratikopoiíthika)

κρατικοποιούμαι κρατικοποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of κρατικοποιούμαι (kratikopoioúmai).


κλιμακώνομαι

head

κλιμακώνομαι • (klimakónomai)

el-verb

κλιμακώνομαι • (klimakónomai) passive (past κλιμακώθηκα, active κλιμακώνω)

klimakónomai (romanization)
κλιμακώθηκα (past)
κλιμακώνω (active)

κλιμακώνομε (klimakónome)

κλι‧μα‧κώ‧νο‧μαι

κλιμακώνω κλιμακώνω#Greek


κρατικοποιούμαι

head

κρατικοποιούμαι • (kratikopoioúmai)

el-verb

κρατικοποιήθηκα

κρατικοποιημένος

κρατικοποιούμαι • (kratikopoioúmai) passive (past κρατικοποιήθηκα, ppp κρατικοποιημένος, active κρατικοποιώ)

kratikopoioúmai (romanization)
κρατικοποιήθηκα (past)
κρατικοποιημένος (participle passive perfect)
κρατικοποιώ (active)

to be nationalised (UK), be nationalized (US)


κουμπώνομαι

head

κουμπώνομαι • (koumpónomai)

el-verb

κουμπώνομαι • (koumpónomai) passive (past κουμπώθηκα, active κουμπώνω)

koumpónomai (romanization)
κουμπώθηκα (past)
κουμπώνω (active)

κουμπώνομε (koumpónome)

κου‧μπώ‧νο‧μαι

κουμπώνω κουμπώνω#Greek


κουμπώθηκα

head

κουμπώθηκα • (koumpóthika)

el-verb-form

κουμπώθηκα • (koumpóthika)

κου‧μπώ‧θη‧κα

κουμπώνομαι κουμπώνομαι#Greek

κουμπώνω κουμπώνω#Greek

1st person singular simple past form of κουμπώνομαι (koumpónomai) passive of κουμπώνω.


μαχαιρώθηκα

μαχαιρώνωμαι μαχαιρώνωμαι#Greek

1st person singular simple past form of μαχαιρώνωμαι (machairónomai).


μαχαιρώνωμαι

head

μαχαιρώνωμαι • (machairónomai)

el-verb

μαχαιρώνωμαι • (machairónomai) passive (past μαχαιρώθηκα, active μαχαιρώνω)

machairónomai (romanization)
μαχαιρώθηκα (past)
μαχαιρώνω (active)


κατέρρευσα

head

κατέρρευσα • (katérrefsa)

el-verb-form

κατέρρευσα • (katérrefsa)

κα‧τέρ‧ρευ‧σα

καταρρέω καταρρέω#Greek

1st person singular simple past form of καταρρέω (katarréo).


μεταρρυθμίστηκα

head

μεταρρυθμίστηκα • (metarrythmístika)

el-verb-form

μεταρρυθμίστηκα • (metarrythmístika)

μεταρρυθμίζομαι μεταρρυθμίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μεταρρυθμίζομαι (metarrythmízomai).


μεταρρύθμισα

head

μεταρρύθμισα • (metarrýthmisa)

el-verb-form

μεταρρύθμισα • (metarrýthmisa)

μεταρρυθμίζω μεταρρυθμίζω#Greek

1st person singular simple past form of μεταρρυθμίζω (metarrythmízo).


μεταρρυθμίζομαι

head

μεταρρυθμίζομαι • (metarrythmízomai)

el-verb

μεταρρυθμίστηκα

μεταρρυθμίζω

μεταρρυθμίζομαι • (metarrythmízomai) passive (past μεταρρυθμίστηκα, active μεταρρυθμίζω)

metarrythmízomai (romanization)
μεταρρυθμίστηκα (past)
μεταρρυθμίζω (active)


μύρισα

head

μύρισα • (mýrisa)

el-verb-form

μύρισα • (mýrisa)

μυρίζω μυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of μυρίζω (myrízo).


μυρίστηκα

head

μυρίστηκα • (myrístika)

el-verb-form

μυρίστηκα • (myrístika)

μυρίζομαι μυρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μυρίζομαι (myrízomai).


μυρίζομαι

head

μυρίζομαι • (myrízomai)

el-verb

μυρίζομαι • (myrízomai) passive (past μυρίστηκα, active μυρίζω)

myrízomai (romanization)
μυρίστηκα (past)
μυρίζω (active)

to be smelt, be smelled (by yourself or by others)


ξεκάρφωσα

head

ξεκάρφωσα • (xekárfosa)

el-verb-form

ξεκάρφωσα • (xekárfosa)

ξεκαρφώνω ξεκαρφώνω#Greek

1st person singular simple past form of ξεκαρφώνω (xekarfóno).


ξεκουράστηκα

head

ξεκουράστηκα • (xekourástika)

el-verb-form

ξεκουράστηκα • (xekourástika)

ξε‧κου‧ρά‧στη‧κα

ξεκουράζομαι ξεκουράζομαι#Greek

ξεκουράζω ξεκουράζω#Greek

1st person singular simple past form of ξεκουράζομαι (xekourázomai) passive of ξεκουράζω.


τοποθετήθηκα

το‧πο‧θε‧τη‧θη‧κα

τοποθετούμαι τοποθετούμαι#Greek

τοποθετώ τοποθετώ#Greek

1st person singular simple past form of τοποθετούμαι (topothetoúmai) passive of τοποθετώ.


ξεκουράζομαι

head

ξεκουράζομαι • (xekourázomai)

el-verb

ξεκουράστηκα

ξεκουράζομαι • (xekourázomai) passive (past ξεκουράστηκα, active ξεκουράζω)

xekourázomai (romanization)
ξεκουράστηκα (past)
ξεκουράζω (active)

ξε‧κου‧ρά‧ζο‧μαι

ξεκουράζω ξεκουράζω#Greek


τοποθετούμαι

head

τοποθετούμαι • (topothetoúmai)

el-verb

τοποθετήθηκα

τοποθετημένος

τοποθετούμαι • (topothetoúmai) passive (past τοποθετήθηκα, ppp τοποθετημένος, active τοποθετώ)

topothetoúmai (romanization)
τοποθετήθηκα (past)
τοποθετημένος (participle passive perfect)
τοποθετώ (active)

το‧πο‧θε‧τού‧μαι

τοποθετώ τοποθετώ#Greek


ξύρισα

head

ξύρισα • (xýrisa)

el-verb-form

ξύρισα • (xýrisa)

ξυρίζω ξυρίζω#Greek

1st person singular simple past form of ξυρίζω (xyrízo).


ξέρανα

head

ξέρανα • (xérana)

el-verb-form

ξέρανα • (xérana)

ξεραίνω ξεραίνω#Greek

1st person singular simple past form of ξεραίνω (xeraíno).


ξυρίστηκα

head

ξυρίστηκα • (xyrístika)

el-verb-form

ξυρίστηκα • (xyrístika)

ξυρίζομαι ξυρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξυρίζομαι (xyrízomai).


ορκίστηκα

head

ορκίστηκα • (orkístika)

el-verb-form

ορκίστηκα • (orkístika)

ορκίζομαι ορκίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ορκίζομαι (orkízomai).


παραιτήθηκα

head

παραιτήθηκα • (paraitíthika)

el-verb-form

παραιτήθηκα • (paraitíthika)

παραιτούμαι παραιτούμαι#Greek

1st person singular simple past form of παραιτούμαι (paraitoúmai).


όρκισα

head

όρκισα • (órkisa)

el-verb-form

όρκισα • (órkisa)

ορκίζω ορκίζω#Greek

1st person singular simple past form of ορκίζω (orkízo).


ορίστηκα

head

ορίστηκα • (orístika)

el-verb-form

ορίστηκα • (orístika)

ορίζομαι ορίζομαι#Greek

ορίζω ορίζω#Greek

1st person singular simple past form of ορίζομαι (orízomai) passive of ορίζω.


συγκόλλησα

head

συγκόλλησα • (sygkóllisa)

el-verb-form

συγκόλλησα • (sygkóllisa)

συγκολλώ συγκολλώ#Greek

1st person singular simple past form of συγκολλώ (sygkolló).


οξυγονοκόλλησα

head

οξυγονοκόλλησα • (oxygonokóllisa)

el-verb-form

οξυγονοκόλλησα • (oxygonokóllisa)

οξυγονοκολλώ οξυγονοκολλώ#Greek

1st person singular simple past form of οξυγονοκολλώ (oxygonokolló).


όργισα

head

όργισα • (órgisa)

el-verb-form

όργισα • (órgisa)

οργίζω οργίζω#Greek

1st person singular simple past form of οργίζω (orgízo).


κολλιέμαι

head

κολλιέμαι • (kolliémai)

el-verb

κολλιέμαι • (kolliémai) passive (past κολλήθηκα, ppp κολλημένος, active κολλάω/κολλώ)

kolliémai (romanization)
κολλήθηκα (past)
κολλημένος (participle passive perfect)
κολλάω (active)
κολλώ (active)

κολλώ κολλάω#Greek

passive of κολλώ (kolló, “to glue, to stick”)


χαλκοκολλώ

head

χαλκοκολλώ • (chalkokolló)

el-verb

χαλκοκόλλησα

χαλκοκολλώ • (chalkokolló) (past χαλκοκόλλησα)

chalkokolló (romanization)
χαλκοκόλλησα (past)

χαλκός (chalkós, “copper”) + κολλώ (kolló, “attach”)


κολλήθηκα

head

κολλήθηκα • (kollíthika)

el-verb-form

κολλήθηκα • (kollíthika)

κολλιέμαι κολλιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of κολλιέμαι (kolliémai).


ξεραίνω

head

ξεραίνω • (xeraíno)

el-verb

ξεραίνω • (xeraíno) (past ξέρανα, passive ξεραίνομαι)

xeraíno (romanization)
ξέρανα (past)
ξεραίνομαι (passive)
ξεραίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεράνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεραίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεραθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεραίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεράνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεραίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεραθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεραίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεράνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεραίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεραθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεραίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεράνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεραινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεραθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεραίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεράνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεραίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεραινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεραθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεραίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεραίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεράνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεράνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεραίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεραθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεραθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξέραινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξέρανα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεραινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεραινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεράθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξέραινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξέρανες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεραινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεραινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεράθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξέραινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξέρανε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεραινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεραινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεράθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεραίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεράναμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεραινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεραθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεραίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεράνατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεραινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεραθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξέραιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεραίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεραίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξέραναν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεράναν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεράνανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεραίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεραινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεράθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεραθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεραθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεραίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεράνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεραίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεραθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξέραινε (active imperative imperfective second-person singular)
ξέρανε (active imperative perfective second-person singular)
ξεραίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεράνετε (active imperative perfective plural second-person)
ξεραίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεραθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεραίνοντας (active participle present)
έχοντας ξεράνει (active participle past)
ξεραμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεράνει (active infinitive-aorist)
ξεραθεί (infinitive-aorist passive)

Με πάτησε στο πόδι και με ξέρανε.

S/he stepped on my toe and s/he really hurt me.

(idiomatic, colloquial) to hurt very much


ορκίζω

head

ορκίζω • (orkízo)

el-verb

ορκίζω • (orkízo) (past όρκισα, passive ορκίζομαι)

orkízo (romanization)
όρκισα (past)
ορκίζομαι (passive)
ορκίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ορκίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ορκίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ορκιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ορκίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ορκίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ορκίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ορκιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ορκίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ορκίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ορκίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ορκιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ορκίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ορκίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ορκιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ορκιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ορκίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ορκίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ορκίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ορκιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ορκιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ορκίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ορκίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ορκίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ορκίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ορκίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ορκιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ορκιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
όρκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
όρκισα (active first-person indicative past perfective singular)
ορκιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ορκιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ορκίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
όρκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
όρκισες (active indicative past perfective second-person singular)
ορκιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ορκιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ορκίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
όρκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
όρκισε (active indicative past perfective singular third-person)
ορκιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ορκιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ορκίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ορκίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ορκίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ορκιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ορκιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ορκίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ορκίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ορκιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ορκιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
όρκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ορκίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ορκίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
όρκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ορκίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ορκίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ορκίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ορκιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ορκίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ορκιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ορκιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ορκίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ορκίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ορκίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ορκιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
όρκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
όρκισε (active imperative perfective second-person singular)
ορκίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ορκίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ορκίστε (active imperative perfective plural second-person)
ορκίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ορκιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ορκίζοντας (active participle present)
έχοντας ορκίσει (active participle past)
ορκισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ορκίσει (active infinitive-aorist)
ορκιστεί (infinitive-aorist passive)

to swear, to affirm something with an oath (literally or metaphorically)


παραβίασα

head

παραβίασα • (paravíasa)

el-verb-form

παραβίασα • (paravíasa)

παραβιάζω παραβιάζω#Greek

1st person singular simple past form of παραβιάζω (paraviázo).


πανικόβαλα

head

πανικόβαλα • (panikóvala)

el-verb-form

πανικόβαλα • (panikóvala)

πανικοβάλλω πανικοβάλλω#Greek

1st person singular simple past form of πανικοβάλλω (panikovállo).


πανικοβλήθηκα

head

πανικοβλήθηκα • (panikovlíthika)

el-verb-form

πανικοβλήθηκα • (panikovlíthika)

πανικοβάλλομαι πανικοβάλλομαι#Greek

1st person singular simple past form of πανικοβάλλομαι (panikovállomai).


παραγγέλθηκα

head

παραγγέλθηκα • (parangélthika)

el-verb-form

παραγγέλθηκα • (parangélthika)

πα‧ραγ‧γέλ‧θη‧κα

παραγγέλλομαι παραγγέλλομαι#Greek

παραγγέλλω παραγγέλλω#Greek

1st person singular simple past form of παραγγέλλομαι (parangéllomai) passive of παραγγέλλω.

παραγγέλνομαι παραγγέλνομαι#Greek

παραγγέλνω παραγγέλνω#Greek

1st person singular simple past form of παραγγέλνομαι (parangélnomai) passive of παραγγέλνω.


παραγγέλλομαι

head

παραγγέλλομαι • (parangéllomai)

el-verb

παραγγέλθηκα

παραγγελμένος

παραγγέλλομαι • (parangéllomai) passive (past παραγγέλθηκα, ppp παραγγελμένος, active παραγγέλλω)

parangéllomai (romanization)
παραγγέλθηκα (past)
παραγγελμένος (participle passive perfect)
παραγγέλλω (active)

παραγγέλλομε (parangéllome)

πα‧ραγ‧γέλ‧λο‧μαι

παραγγέλλω παραγγέλλω#Greek


παράβαλε

head

παράβαλε • (parávale)

el-verb-form

παράβαλε • (parávale)

παράβαλλε (parávalle)

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of παραβάλλω (paravállo).


παράβαλλε

head

παράβαλλε • (parávalle)

el-verb-form

παράβαλλε • (parávalle)

παράβαλε (parávale)

πα‧ρά‧βαλ‧λε

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of παραβάλλω (paravállo).


παραβάλλετε

head

παραβάλλετε • (paravállete)

el-verb-form

παραβάλλετε • (paravállete)

παραβάλετε (paraválete)

παραβάλλεται (paraválletai)

πα‧ρα‧βάλ‧λε‧τε

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

2nd person plural present indicative active form of παραβάλλω (paravállo).

παραβάλλω παραβάλλω#Greek


παραβάλετε

head

παραβάλετε • (paraválete)

el-verb-form

παραβάλετε • (paraválete)

παραβάλλετε (paravállete)

παραβάλλεται (paraválletai)

πα‧ρα‧βά‧λε‧τε

παραβάζω παραβάζω#Greek

2nd person plural dependent form of παραβάζω (paravázo).

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

2nd person plural dependent form of παραβάλλω (paravállo).

παραβάλλω παραβάλλω#Greek

2nd person plural simple past perfective imperative form of παραβάλλω (paravállo).


πανικοβάλλω

head

πανικοβάλλω • (panikovállo)

el-verb

πανικοβάλλομαι

πανικοβάλλω • (panikovállo) (past πανικόβαλα, passive πανικοβάλλομαι)

panikovállo (romanization)
πανικόβαλα (past)
πανικοβάλλομαι (passive)
πανικοβάλλω (active first-person imperfective indicative present singular)
πανικοβάλω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πανικοβάλλομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πανικοβληθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πανικοβάλλεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πανικοβάλεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πανικοβάλλεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πανικοβληθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πανικοβάλλει (active imperfective indicative present singular third-person)
πανικοβάλει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πανικοβάλλεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πανικοβληθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πανικοβάλλουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πανικοβάλουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πανικοβαλλόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πανικοβληθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πανικοβάλλετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πανικοβάλετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πανικοβάλλεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πανικοβαλλόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πανικοβληθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πανικοβάλλουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πανικοβάλλουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πανικοβάλουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πανικοβάλουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πανικοβάλλονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πανικοβληθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πανικοβληθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πανικόβαλλα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πανικόβαλα (active first-person indicative past perfective singular)
πανικοβαλλόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πανικοβαλλόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πανικοβλήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πανικόβαλλες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πανικόβαλες (active indicative past perfective second-person singular)
πανικοβαλλόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πανικοβαλλόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πανικοβλήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πανικόβαλλε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πανικόβαλε (active indicative past perfective singular third-person)
πανικοβαλλόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πανικοβαλλότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πανικοβλήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πανικοβάλλαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πανικοβάλαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πανικοβαλλόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πανικοβληθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πανικοβάλλατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πανικοβάλατε (active indicative past perfective plural second-person)
πανικοβαλλόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πανικοβληθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πανικόβαλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πανικοβάλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πανικοβάλλανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πανικόβαλαν (active indicative past perfective plural third-person)
πανικοβάλαν (active indicative past perfective plural third-person)
πανικοβάλανε (active indicative past perfective plural third-person)
πανικοβάλλονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πανικοβαλλόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πανικοβλήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πανικοβληθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πανικοβληθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πανικοβάλλω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πανικοβάλω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πανικοβάλλομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πανικοβληθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πανικόβαλλε (active imperative imperfective second-person singular)
πανικόβαλε (active imperative perfective second-person singular)
πανικοβλήσου (imperative passive perfective second-person singular)
πανικοβάλλετε (active imperative imperfective plural second-person)
πανικοβάλετε (active imperative perfective plural second-person)
πανικοβάλλεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πανικοβληθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πανικοβάλλοντας (active participle present)
έχοντας πανικοβάλει (active participle past)
πανικοβλημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πανικοβάλει (active infinitive-aorist)
πανικοβληθεί (infinitive-aorist passive)

πα‧νι‧κο‧βάλ‧λω

πανικ(ός) (“panic”) + -ο- (infix) + βάλλω (“attack, throw”), calque of English panic, throw into panic.


περιέφραξα

head

περιέφραξα • (periéfraxa)

el-verb-form

περιέφραξα • (periéfraxa)

περιφράσσω περιφράσσω#Greek

1st person singular simple past form of περιφράσσω (perifrásso).


πόνεσα

head

πόνεσα • (pónesa)

el-verb-form

πόνεσα • (pónesa)

πονάω πονάω#Greek

1st person singular simple past form of πονάω (ponáo).


πλεόνασα

head

πλεόνασα • (pleónasa)

el-verb-form

πλεόνασα • (pleónasa)

πλεονάζω πλεονάζω#Greek

1st person singular simple past form of πλεονάζω (pleonázo).


ποντάρισα

head

ποντάρισα • (pontárisa)

el-verb-form

ποντάρισα • (pontárisa)

πο‧ντά‧ρι‧σα

ποντάρω ποντάρω#Greek

1st person singular simple past form of ποντάρω (pontáro).


πόνταρα

head

πόνταρα • (póntara)

el-verb-form

πόνταρα • (póntara)

ποντάρω ποντάρω#Greek

1st person singular imperfect form of ποντάρω (pontáro).

ποντάρω ποντάρω#Greek


πρόκοψα

head

πρόκοψα • (prókopsa)

el-verb-form

πρόκοψα • (prókopsa)

προκόβω προκόβω#Greek

1st person singular simple past form of προκόβω (prokóvo).


προσαρμόστηκα

head

προσαρμόστηκα • (prosarmóstika)

el-verb-form

προσαρμόστηκα • (prosarmóstika)

προ‧σαρ‧μό‧στη‧κα

προσαρμόζομαι προσαρμόζομαι#Greek

προσαρμόζω προσαρμόζω#Greek

1st person singular simple past form of προσαρμόζομαι (prosarmózomai) passive of προσαρμόζω.


προσάρμοσα

head

προσάρμοσα • (prosármosa)

el-verb-form

προσάρμοσα • (prosármosa)

προ‧σάρ‧μο‧σα προσ‧άρ‧μο‧σα

προσαρμόζω προσαρμόζω#Greek

1st person singular simple past form of προσαρμόζω (prosarmózo).


προφασίστηκα

head

προφασίστηκα • (profasístika)

el-verb-form

προφασίστηκα • (profasístika)

προ‧φα‧σί‧στη‧κα

προφασίζομαι προφασίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of προφασίζομαι (profasízomai).


ριζοσπαστικοποιήθηκα

head

ριζοσπαστικοποιήθηκα • (rizospastikopoiíthika)

ριζοσπαστικοποιούμαι ριζοσπαστικοποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of ριζοσπαστικοποιούμαι (rizospastikopoioúmai).

en-ριζοσπαστικοποιήθηκα-el-verb-QSy558rp


ριζοσπαστικοποιούμαι

el-verb

ριζοσπαστικοποιήθηκα

ριζοσπαστικοποιώ

ριζοσπαστικοποιούμαι • (rizospastikopoioúmai) passive (past ριζοσπαστικοποιήθηκα, active ριζοσπαστικοποιώ)

rizospastikopoioúmai (romanization)
ριζοσπαστικοποιήθηκα (past)
ριζοσπαστικοποιώ (active)

to be radicalised (UK), be radicalized (US)

en-ριζοσπαστικοποιούμαι-el-verb-9K-a4vXo