σημειώσεις

head

σημειώσεις • (simeióseis)

el-verb-form

σημειώσεις • (simeióseis)

σημειώνω σημειώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of σημειώνω (simeióno).


διαπλάθω

head

διαπλάθω • (diaplátho)

el-verb

διαπλάθω • (diaplátho) (past διέπλασα, passive διαπλάθομαι, p‑past διαπλάστηκα)

diaplátho (romanization)
διέπλασα (past)
διαπλάθομαι (passive)
διαπλάστηκα (passive past)

Learned borrowing from Ancient Greek διαπλάσσω (diaplássō) adapted to Modern Greek consistently with πλάθω (plátho) from Ancient Greek πλάσσω (plássō).

lbor

to mould (UK), to mold (US), to shape, to form


εξελίσσεται

head

εξελίσσεται • (exelíssetai)

el-verb-form

εξελίσσεται • (exelíssetai)

ε‧ξε‧λίσ‧σε‧ται

εξελίσσομαι εξελίσσομαι#Greek

εξελίσσω εξελίσσω#Greek

3rd person singular present indicative form of εξελίσσομαι (exelíssomai) passive of εξελίσσω.


εξελίσσομαι

head

εξελίσσομαι • (exelíssomai)

el-verb

εξελίσσομαι • (exelíssomai) passive (past εξελίχτηκα, ppp εξελιγμένος, active εξελίσσω)

exelíssomai (romanization)
εξελίχτηκα (past)
εξελιγμένος (participle passive perfect)
εξελίσσω (active)

ε‧ξε‧λίσ‧σο‧μαι

εξελίσσω εξελίσσω#Greek

passive of εξελίσσω (exelísso):
to develop

εξελίσσω εξελίσσω#Greek

passive of εξελίσσω (exelísso):
to evolve

εξελίσσω εξελίσσω#Greek

passive of εξελίσσω (exelísso):
to progress


αλληλεπιδρούν

head

αλληλεπιδρούν • (allilepidroún)

el-verb-form

αλληλεπιδρούν • (allilepidroún)

αλ‧λη‧λε‧πι‧δρούν

Alternative form: αλληλεπιδρούνε (allilepidroúne)

αλληλεπιδρώ αλληλεπιδρώ#Greek

3rd person plural present form of αλληλεπιδρώ (allilepidró).


αλληλεπιδρά

head

αλληλεπιδρά • (allilepidrá)

el-verb-form

αλληλεπιδρά • (allilepidrá)

αλ‧λη‧λε‧πι‧δρά

αλληλεπιδρώ αλληλεπιδρώ#Greek

3rd person singular present form of αλληλεπιδρώ (allilepidró).


κουνήσου

head

κουνήσου • (kounísou)

el-verb-form

κουνήσου • (kounísou)

κουνιέμαι κουνιέμαι#Greek

κουνάω κουνάω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of κουνιέμαι (kouniémai) passive of κουνάω.


άκουσε

head

άκουσε • (ákouse)

el-verb-form

άκουσε • (ákouse)

ακούω ακούω#Greek

3rd person singular simple past form of ακούω (akoúo).

ακούω ακούω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ακούω (akoúo).


ταιριάζει

head

ταιριάζει • (tairiázei)

el-verb-form

ταιριάζει • (tairiázei)

ταιριάζω ταιριάζω#Greek

3rd person singular present indicative form of ταιριάζω (tairiázo).


προσαρμόζει

head

προσαρμόζει • (prosarmózei)

el-verb-form

προσαρμόζει • (prosarmózei)

προ‧σαρ‧μό‧ζει

προσαρμόζω προσαρμόζω#Greek

3rd person singular present indicative active form of προσαρμόζω (prosarmózo).


κατάγομαι

head

κατάγομαι • (katágomai)

el-verb

κατάγομαι • (katágomai) deponent (imperfect καταγόμουν, ppp καταγόμενος)

katágomai (romanization)
καταγόμουν (imperfect)
καταγόμενος (participle passive perfect)

κα‧τά‧γο‧μαι

Learned borrowing from Ancient Greek κᾰτᾰ́γομαι (katágomai), middle/passive of κᾰτάγω (katágō).

lbor

to descend, to be descended (from a lineage)


διαμορφωμένος

head

διαμορφωμένη

διαμορφωμένο

διαμορφωμένος • (diamorfoménos) m (feminine διαμορφωμένη, neuter διαμορφωμένο)

diamorfoménos (romanization)
διαμορφωμένη (feminine)
διαμορφωμένο (neuter)
διαμορφωμένος (masculine nominative singular)
διαμορφωμένη (feminine nominative singular)
διαμορφωμένο (neuter nominative singular)
διαμορφωμένοι (masculine nominative plural)
διαμορφωμένες (feminine nominative plural)
διαμορφωμένα (neuter nominative plural)
διαμορφωμένου (genitive masculine singular)
διαμορφωμένης (feminine genitive singular)
διαμορφωμένου (genitive neuter singular)
διαμορφωμένων (genitive masculine plural)
διαμορφωμένων (feminine genitive plural)
διαμορφωμένων (genitive neuter plural)
διαμορφωμένο (accusative masculine singular)
διαμορφωμένη (accusative feminine singular)
διαμορφωμένο (accusative neuter singular)
διαμορφωμένους (accusative masculine plural)
διαμορφωμένες (accusative feminine plural)
διαμορφωμένα (accusative neuter plural)
διαμορφωμένε (masculine singular vocative)
διαμορφωμένη (feminine singular vocative)
διαμορφωμένο (neuter singular vocative)
διαμορφωμένοι (masculine plural vocative)
διαμορφωμένες (feminine plural vocative)
διαμορφωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of διαμορφωμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διαμορφωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διαμορφωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

διαμορφωμένος •

διαμορφωμένη •

διαμορφωμένο •

διαμορφωμένοι •

διαμορφωμένες •

διαμορφωμένα •

διαμορφωμένου •

διαμορφωμένης •

διαμορφωμένου •

διαμορφωμένων •

διαμορφωμένων •

διαμορφωμένων •

διαμορφωμένο •

διαμορφωμένη •

διαμορφωμένο •

διαμορφωμένους •

διαμορφωμένες •

διαμορφωμένα •

διαμορφωμένε •

διαμορφωμένη •

διαμορφωμένο •

διαμορφωμένοι •

διαμορφωμένες •

διαμορφωμένα •

δια‧μορ‧φω‧μέ‧νος δι‧α‧μορ‧φω‧μέ‧νος

διαμορφώνω διαμορφώνω#Greek

passive participle of διαμορφώνω (diamorfóno).


εννοούσα

head

εννοούσα • (ennooúsa)

el-verb-form

εννοούσα • (ennooúsa)

εννοώ εννοώ#Greek

1st person singular imperfect form of εννοώ (ennoó).


διορθώσεις

head

διορθώσεις • (diorthóseis)

el-verb-form

διορθώσεις • (diorthóseis)

διορθώνω διορθώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of διορθώνω (diorthóno).


αναρωτιόμουν

head

αναρωτιόμουν • (anarotiómoun)

el-verb-form

αναρωτιόμουν • (anarotiómoun)

α‧να‧ρω‧τιό‧μουν

Alternative form: αναρωτιόμουνα (anarotiómouna)

αναρωτιέμαι αναρωτιέμαι#Greek

1st person singular imperfect form of αναρωτιέμαι (anarotiémai).


πληρώσεις

head

πληρώσεις • (pliróseis)

el-verb-form

πληρώσεις • (pliróseis)

πληρώνω πληρώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of πληρώνω (pliróno).


επαναχρησιμοποιώ

head

επαναχρησιμοποιώ • (epanachrisimopoió)

el-verb

επαναχρησιμοποίησα

επαναχρησιμοποιούμαι

επαναχρησιμοποιώ • (epanachrisimopoió) (past επαναχρησιμοποίησα, passive επαναχρησιμοποιούμαι)

epanachrisimopoió (romanization)
επαναχρησιμοποίησα (past)
επαναχρησιμοποιούμαι (passive)

ε‧πα‧να‧χρη‧σι‧μο‧ποι‧ώ

From επανα- (epana-) + χρησιμοποιώ (chrisimopoió).


πιστοποιήσεις

head

πιστοποιήσεις • (pistopoiíseis)

el-verb-form

πιστοποιήσεις • (pistopoiíseis)

πι‧στο‧ποι‧ή‧σεις

πιστοποιώ πιστοποιώ#Greek

2nd person singular dependent active form of πιστοποιώ (pistopoió).


χαρακτηρίζω

head

χαρακτηρίζω • (charaktirízo)

el-verb

χαρακτηρίζομαι

χαρακτηρίστηκα

χαρακτηρίζω • (charaktirízo) (past χαρακτήρισα, passive χαρακτηρίζομαι, p‑past χαρακτηρίστηκα)

charaktirízo (romanization)
χαρακτήρισα (past)
χαρακτηρίζομαι (passive)
χαρακτηρίστηκα (passive past)
χαρακτηρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαρακτηρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαρακτηρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
χαρακτηριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
χαρακτηρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χαρακτηρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαρακτηρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
χαρακτηριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
χαρακτηρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαρακτηρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαρακτηρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
χαρακτηριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
χαρακτηρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χαρακτηρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαρακτηριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
χαρακτηριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
χαρακτηρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαρακτηρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαρακτηρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χαρακτηριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χαρακτηριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
χαρακτηρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαρακτηρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαρακτηρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαρακτηρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαρακτηρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
χαρακτηριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χαρακτηριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χαρακτήριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χαρακτήρισα (active first-person indicative past perfective singular)
χαρακτηριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαρακτηριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαρακτηρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
χαρακτήριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χαρακτήρισες (active indicative past perfective second-person singular)
χαρακτηριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαρακτηριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαρακτηρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
χαρακτήριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χαρακτήρισε (active indicative past perfective singular third-person)
χαρακτηριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαρακτηριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαρακτηρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
χαρακτηρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαρακτηρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαρακτηριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
χαρακτηριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
χαρακτηρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαρακτηρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαρακτηριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
χαρακτηριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
χαρακτήριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρακτηρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρακτηρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρακτήρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαρακτηρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαρακτηρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
χαρακτηρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαρακτηριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
χαρακτηρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαρακτηριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαρακτηριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα χαρακτηρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαρακτηρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα χαρακτηρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα χαρακτηριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
χαρακτήριζε (active imperative imperfective second-person singular)
χαρακτήρισε (active imperative perfective second-person singular)
χαρακτηρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
χαρακτηρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
χαρακτηρίστε (active imperative perfective plural second-person)
χαρακτηρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
χαρακτηριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
χαρακτηρίζοντας (active participle present)
έχοντας χαρακτηρίσει (active participle past)
χαρακτηρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
χαρακτηρίσει (active infinitive-aorist)
χαρακτηριστεί (infinitive-aorist passive)

χα‧ρα‧κτη‧ρί‧ζω

Learned borrowing from Koine Greek χαρακτηρίζω (kharaktērízō). By surface analysis, χαρακτήρ (charaktír) + -ίζω (-ízo)

surf

to characterize (to depict someone or something a particular way)


ζουν

Alternative form: ζούνε (zoúne)

3rd person plural present indicative form of ζω (zo).


ισχύει

head

ισχύει • (ischýei)

el-verb-form

ισχύει • (ischýei)

ισχύω ισχύω#Greek

3rd person singular present indicative form of ισχύω (ischýo).


ξαναδώ

head

ξαναδώ • (xanadó)

el-verb-form

ξαναδώ • (xanadó)

ξαναβλέπω ξαναβλέπω#Greek

1st person singular dependent indicative active form of ξαναβλέπω (xanavlépo).


πυροβόλησε

head

πυροβόλησε • (pyrovólise)

el-verb-form

πυροβόλησε • (pyrovólise)

πυ‧ρο‧βό‧λη‧σε

πυροβολώ πυροβολώ#Greek

3rd person singular simple past form of πυροβολώ (pyrovoló).

πυροβολώ πυροβολώ#Greek

2nd person singular perfective imperative form of πυροβολώ (pyrovoló).


λειτουργούν

head

λειτουργούν • (leitourgoún)

el-verb-form

λειτουργούν • (leitourgoún)

λει‧τουρ‧γούν

Alternative form: λειτουργούνε (leitourgoúne)

λειτουργώ λειτουργώ#Greek

3rd person plural present indicative active form of λειτουργώ (leitourgó).


εμφανίσεις

head

εμφανίσεις • (emfaníseis)

el-verb-form

εμφανίσεις • (emfaníseis)

εμφανίζω εμφανίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of εμφανίζω (emfanízo).


επανέλθω

head

επανέλθω • (epanéltho)

el-verb-form

επανέλθω • (epanéltho)

επανέρχομαι επανέρχομαι#Greek

1st person singular dependent form of επανέρχομαι (epanérchomai).


επανήλθα

head

επανήλθα • (epaníltha)

el-verb-form

επανήλθα • (epaníltha)

επανέρχομαι επανέρχομαι#Greek

1st person singular simple past indicative form of επανέρχομαι (epanérchomai).


επανέλθουν

head

επανέλθουν • (epanélthoun)

el-verb-form

επανέλθουν • (epanélthoun)

ε‧πα‧νέλ‧θουν

επανέρχομαι επανέρχομαι#Greek

3rd person plural dependent form of επανέρχομαι (epanérchomai).


επανέρχομαι

head

επανέρχομαι • (epanérchomai)

el-verb

επανέρχομαι • (epanérchomai) deponent (past επανήλθα)

epanérchomai (romanization)
επανήλθα (past)

ε‧πα‧νέρ‧χο‧μαι

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπανέρχομαι (epanérkhomai). By surface analysis, επαν- (epan-) + έρχομαι (érchomai).

surf

to resume (to start again after an interruption or pause)

to revert (to return to the possession of)


βηματίζω

head

βηματίζω • (vimatízo)

el-verb

βηματίζω • (vimatízo) (past βημάτισα)

vimatízo (romanization)
βημάτισα (past)
βηματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
βηματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βηματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βηματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βηματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
βηματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βηματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βηματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βηματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βηματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βηματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βηματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βηματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βηματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βημάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βημάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
βημάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βημάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
βημάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βημάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
βηματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βηματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βηματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βηματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βημάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βηματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βηματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βημάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
βηματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βηματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα βηματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βηματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
βημάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
βημάτισε (active imperative perfective second-person singular)
βηματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
βηματίστε (active imperative perfective plural second-person)
βηματίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας βηματίσει (active indeclinable participle perfect)
βηματίσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Koine Greek βηματίζω (bēmatízō, “to pace (measure by walking)”). By surface analysis, βήμα, βήματος (víma, vímatos, “step”) + -ίζω (-ízo).

surf

βήμα<alt:βήμα, βήματος><t:step>

(intransitive) to pace, to step (to walk back and forth in a small distance)


συσχετίζω

head

συσχετίζω • (syschetízo)

el-verb

συσχετίζομαι

συσχετίστηκα

συσχετίζω • (syschetízo) (past συσχέτισα, passive συσχετίζομαι, p‑past συσχετίστηκα)

syschetízo (romanization)
συσχέτισα (past)
συσχετίζομαι (passive)
συσχετίστηκα (passive past)
συσχετίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
συσχετίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συσχετίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συσχετιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συσχετίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συσχετίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συσχετίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συσχετιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συσχετίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
συσχετίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συσχετίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συσχετιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συσχετίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συσχετίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συσχετιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συσχετιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συσχετίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συσχετίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συσχετίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συσχετιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συσχετιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συσχετίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συσχετίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συσχετίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συσχετίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συσχετίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συσχετιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συσχετιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συσχέτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συσχέτισα (active first-person indicative past perfective singular)
συσχετιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συσχετιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συσχετίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συσχέτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συσχέτισες (active indicative past perfective second-person singular)
συσχετιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συσχετιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συσχετίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συσχέτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συσχέτισε (active indicative past perfective singular third-person)
συσχετιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συσχετιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συσχετίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συσχετίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συσχετίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συσχετιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συσχετιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συσχετίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συσχετίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
συσχετιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συσχετιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συσχέτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συσχετίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συσχετίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συσχέτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
συσχετίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συσχετίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
συσχετίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συσχετιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συσχετίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συσχετιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συσχετιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συσχετίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συσχετίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συσχετίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συσχετιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
συσχέτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
συσχέτισε (active imperative perfective second-person singular)
συσχετίσου (imperative passive perfective second-person singular)
συσχετίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
συσχετίστε (active imperative perfective plural second-person)
συσχετίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συσχετιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συσχετίζοντας (active participle present)
έχοντας συσχετίσει (active participle past)
συσχετισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συσχετίσει (active infinitive-aorist)
συσχετιστεί (infinitive-aorist passive)

συ‧σχε‧τί‧ζω

Learnedly from συ- (sy-) + σχετίζω (schetízo), with semantic loan from English correlate.

to correlate (to compare things and bring them into a relation having corresponding characteristics)

to associate (to connect evidentially, or in the mind or imagination)


αστυνομοκρατούμαι

head

αστυνομοκρατούμαι • (astynomokratoúmai)

el-verb

αστυνομοκρατούμαι • (astynomokratoúmai) deponent


τσάκισε

head

τσάκισε • (tsákise)

el-verb-form

τσάκισε • (tsákise)

τσακίζω τσακίζω#Greek

3rd person singular simple past active form of τσακίζω (tsakízo).

τσακίζω τσακίζω#Greek

3rd person singular perfective imperative active form of τσακίζω (tsakízo).


τσάκισα

head

τσάκισα • (tsákisa)

el-verb-form

τσάκισα • (tsákisa)

τσακίζω τσακίζω#Greek

1st person singular simple past active form of τσακίζω (tsakízo).


βουρτσίζω

head

βουρτσίζω • (vourtsízo)

el-verb

βουρτσίζομαι

βουρτσίστηκα

βουρτσίζω • (vourtsízo) (past βούρτσισα, passive βουρτσίζομαι, p‑past βουρτσίστηκα)

vourtsízo (romanization)
βούρτσισα (past)
βουρτσίζομαι (passive)
βουρτσίστηκα (passive past)
βουρτσίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
βουρτσίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βουρτσίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βουρτσιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βουρτσίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βουρτσίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βουρτσίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βουρτσιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βουρτσίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
βουρτσίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βουρτσίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βουρτσιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βουρτσίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βουρτσίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βουρτσιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βουρτσιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βουρτσίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βουρτσίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βουρτσίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βουρτσιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βουρτσιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βουρτσίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βουρτσίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βουρτσίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βουρτσίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βουρτσίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βουρτσιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βουρτσιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βούρτσιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βούρτσισα (active first-person indicative past perfective singular)
βουρτσιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βουρτσιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βουρτσίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βούρτσιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βούρτσισες (active indicative past perfective second-person singular)
βουρτσιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βουρτσιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βουρτσίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βούρτσιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βούρτσισε (active indicative past perfective singular third-person)
βουρτσιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βουρτσιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βουρτσίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βουρτσίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βουρτσίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βουρτσιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βουρτσιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βουρτσίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βουρτσίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βουρτσιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βουρτσιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βούρτσιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βουρτσίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βουρτσίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βούρτσισαν (active indicative past perfective plural third-person)
βουρτσίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βουρτσίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βουρτσίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βουρτσιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βουρτσίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βουρτσιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βουρτσιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βουρτσίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βουρτσίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βουρτσίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βουρτσιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βούρτσιζε (active imperative imperfective second-person singular)
βούρτσισε (active imperative perfective second-person singular)
βουρτσίσου (imperative passive perfective second-person singular)
βουρτσίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
βουρτσίστε (active imperative perfective plural second-person)
βουρτσίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βουρτσιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βουρτσίζοντας (active participle present)
έχοντας βουρτσίσει (active participle past)
βουρτσισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βουρτσίσει (active infinitive-aorist)
βουρτσιστεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek βουρτσίζω (bourtsízō). By surface analysis, βούρτσα (voúrtsa) + -ίζω (-ízo).

surf

Βουρτσίζω τα δόντια μου.


τυφλώνω

head

τυφλώνω • (tyflóno)

el-verb

τυφλώνω • (tyflóno) (past τύφλωσα, passive τυφλώνομαι, p‑past τυφλώθηκα)

tyflóno (romanization)
τύφλωσα (past)
τυφλώνομαι (passive)
τυφλώθηκα (passive past)
τυφλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
τυφλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τυφλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τυφλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τυφλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τυφλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τυφλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τυφλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τυφλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
τυφλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τυφλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τυφλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τυφλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τυφλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τυφλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τυφλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τυφλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τυφλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τυφλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τυφλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τυφλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τυφλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τυφλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τυφλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τυφλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τυφλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τυφλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τυφλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τύφλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τύφλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
τυφλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τυφλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τυφλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τύφλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τύφλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
τυφλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τυφλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τυφλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τύφλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τύφλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
τυφλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τυφλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τυφλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τυφλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τυφλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τυφλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τυφλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τυφλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τυφλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τυφλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τυφλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τύφλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τυφλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τυφλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τύφλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τυφλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τυφλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τυφλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τυφλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τυφλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τυφλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τυφλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τυφλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τυφλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τυφλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τυφλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τύφλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
τύφλωσε (active imperative perfective second-person singular)
τυφλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
τυφλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
τυφλώστε (active imperative perfective plural second-person)
τυφλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τυφλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τυφλώνοντας (active participle present)
έχοντας τυφλώσει (active participle past)
τυφλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τυφλώσει (active infinitive-aorist)
τυφλωθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek τυφλώνω (tuphlṓnō), from Ancient Greek τυφλῶ (tuphlô). By surface analysis, τυφλός (tyflós) + -ώνω (-óno).


καρυκεύω

head

καρυκεύω • (karykévo)

el-verb

καρυκεύω • (karykévo) (past καρύκεψα, passive καρυκεύομαι)

karykévo (romanization)
καρύκεψα (past)
καρυκεύομαι (passive)
καρυκεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καρυκέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καρυκεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καρυκευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καρυκεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καρυκέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καρυκεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καρυκευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καρυκεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καρυκέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καρυκεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καρυκευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καρυκεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καρυκέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καρυκευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καρυκευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καρυκεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καρυκέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καρυκεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καρυκευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καρυκευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καρυκεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καρυκεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καρυκέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καρυκέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καρυκεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καρυκευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καρυκευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καρύκευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καρύκεψα (active first-person indicative past perfective singular)
καρυκευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καρυκευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καρυκεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καρύκευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καρύκεψες (active indicative past perfective second-person singular)
καρυκευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καρυκευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καρυκεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καρύκευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καρύκεψε (active indicative past perfective singular third-person)
καρυκευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καρυκευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καρυκεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καρυκεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καρυκέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καρυκευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καρυκευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καρυκεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καρυκέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
καρυκευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καρυκευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καρύκευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρυκεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρυκεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρύκεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
καρυκέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
καρυκέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
καρυκεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καρυκευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καρυκεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καρυκευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καρυκευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καρυκεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καρυκέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καρυκεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καρυκευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καρύκευε (active imperative imperfective second-person singular)
καρύκεψε (active imperative perfective second-person singular)
καρυκέψου (imperative passive perfective second-person singular)
καρυκεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καρυκέψτε (active imperative perfective plural second-person)
καρυκεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καρυκευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καρυκεύοντας (active participle present)
έχοντας καρυκέψει (active participle past)
καρυκευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καρυκέψει (active infinitive-aorist)
καρυκευτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek κᾰρῡκεύω (karūkeúō), from κᾰρῡ́κη (karū́kē).

lbor

(transitive, figuratively, of speech) to embellish with details and nice words


τσακίζω

head

τσακίζω • (tsakízo)

el-verb

τσακίζω • (tsakízo) (past τσάκισα, passive τσακίζομαι, p‑past τσακίστηκα, ppp τσακισμένος)

tsakízo (romanization)
τσάκισα (past)
τσακίζομαι (passive)
τσακίστηκα (passive past)
τσακισμένος (participle passive perfect)
τσακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τσακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τσακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τσακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τσακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τσακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τσακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τσακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τσακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τσακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τσακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τσακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τσακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τσακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τσακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τσακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τσακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τσακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τσακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τσακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τσακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τσακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τσακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τσακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τσακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τσακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τσάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τσάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
τσακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τσακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τσακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τσάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τσάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
τσακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τσακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τσακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τσάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τσάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
τσακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τσακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τσακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τσακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τσακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τσακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τσακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τσακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τσακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τσακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τσακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τσάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τσακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τσακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τσακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τσακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τσακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τσακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τσακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τσακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τσακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τσάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τσάκισε (active imperative perfective second-person singular)
τσακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τσακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τσακίστε (active imperative perfective plural second-person)
τσακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τσακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τσακίζοντας (active participle present)
έχοντας τσακίσει (active participle past)
τσακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τσακίσει (active infinitive-aorist)
τσακιστεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek τσακίζω (tsakízō), either from onomatopoeic τσακ (tsak, “crack, snap”) or from τσακί (tsakí, “flick knife”) from Turkish çakι, with -ίζω (-ízo) ending.

inh+

(transitive) to break, to smash (to separate into pieces violently)

(transitive) to crush, to smash (to defeat overwhelmingly; to overcome completely)

(transitive, figuratively) to break, to crush (to cause to lose spirit or will; to oppress or grievously burden)

(figuratively) to start to age (to show marks of age)

(passive voice) to bend over backwards (to make a great effort)

(passive voice, of paper) to fold (to become folded)


υπηρετώ

head

υπηρετώ • (ypiretó)

el-verb

υπηρετώ • (ypiretó) (past υπηρέτησα, passive υπηρετούμαι, p‑past υπηρετήθηκα)

ypiretó (romanization)
υπηρέτησα (past)
υπηρετούμαι (passive)
υπηρετήθηκα (passive past)

Learned borrowing from Ancient Greek ὑπηρετῶ (hupēretô), from ὑπηρέτης (hupērétēs, “servant”) + -ω (-ō, verbal suffix), with semantic loan from French servir. By surface analysis, υπηρέτης (ypirétis) + -ω (-o).


υποστηρίξεις

head

υποστηρίξεις • (ypostiríxeis)

el-verb-form

υποστηρίξεις • (ypostiríxeis)

υποστηρίζω υποστηρίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of υποστηρίζω (ypostirízo).


διευκολύνω

head

διευκολύνω • (diefkolýno)

el-verb

διευκολύνομαι

διευκολύνθηκα

διευκολύνω • (diefkolýno) (past διευκόλυνα, passive διευκολύνομαι, p‑past διευκολύνθηκα)

diefkolýno (romanization)
διευκόλυνα (past)
διευκολύνομαι (passive)
διευκολύνθηκα (passive past)
διευκολύνω (active first-person imperfective indicative present singular)
διευκολύνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διευκολύνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διευκολυνθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διευκολύνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διευκολύνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διευκολύνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διευκολυνθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διευκολύνει (active imperfective indicative present singular third-person)
διευκολύνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διευκολύνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διευκολυνθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διευκολύνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διευκολύνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διευκολυνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διευκολυνθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διευκολύνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διευκολύνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διευκολύνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διευκολυνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διευκολυνθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διευκολύνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διευκολύνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διευκολύνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διευκολύνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διευκολύνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διευκολυνθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διευκολυνθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διευκόλυνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διευκόλυνα (active first-person indicative past perfective singular)
διευκολυνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διευκολυνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διευκολύνθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διευκόλυνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διευκόλυνες (active indicative past perfective second-person singular)
διευκολυνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διευκολυνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διευκολύνθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διευκόλυνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διευκόλυνε (active indicative past perfective singular third-person)
διευκολυνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διευκολυνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διευκολύνθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διευκολύναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διευκολύναμε (active first-person indicative past perfective plural)
διευκολυνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διευκολυνθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διευκολύνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διευκολύνατε (active indicative past perfective plural second-person)
διευκολυνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διευκολυνθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διευκόλυναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διευκολύναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διευκολύνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διευκόλυναν (active indicative past perfective plural third-person)
διευκολύναν (active indicative past perfective plural third-person)
διευκολύνανε (active indicative past perfective plural third-person)
διευκολύνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διευκολυνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διευκολύνθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διευκολυνθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διευκολυνθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διευκολύνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διευκολύνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διευκολύνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διευκολυνθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διευκόλυνε (active imperative imperfective second-person singular)
διευκόλυνε (active imperative perfective second-person singular)
διευκολύνσου (imperative passive perfective second-person singular)
διευκολύνετε (active imperative imperfective plural second-person)
διευκολύνετε (active imperative perfective plural second-person)
διευκολύνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διευκολυνθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διευκολύνοντας (active participle present)
έχοντας διευκολύνει (active participle past)
διευκολυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διευκολύνει (active infinitive-aorist)
διευκολυνθεί (infinitive-aorist passive)

δι‧ευ‧κο‧λύ‧νω

Learnedly from δι(α)- (di(a)-) + ευκολύνω (efkolýno) with semantic loan from French faciliter.


σηκώνεται

head

σηκώνεται • (sikónetai)

el-verb-form

σηκώνεται • (sikónetai)

σηκώνετε (sikónete)

ση‧κώ‧νε‧ται

σηκώνομαι σηκώνομαι#Greek

σηκώνω σηκώνω#Greek

3rd person singular present indicative form of σηκώνομαι (sikónomai) passive of σηκώνω.


σηκώνετε

head

σηκώνετε • (sikónete)

el-verb-form

σηκώνετε • (sikónete)

σηκώνεται (sikónetai)

σηκώνω σηκώνω#Greek

2nd person plural present indicative active form of σηκώνω (sikóno).


θυμήσου

head

θυμήσου • (thymísou)

el-verb-form

θυμήσου • (thymísou)

θυμάμαι θυμάμαι#Greek

2nd person singular perfective imperative form of θυμάμαι (thymámai).


κράτησε

head

κράτησε • (krátise)

el-verb-form

κράτησε • (krátise)

κρατάω κρατάω#Greek

κρατώ κρατώ#Greek

3rd person singular simple past form of κρατάω (kratáo) and κρατώ (krató).

κρατάω κρατάω#Greek

κρατώ κρατώ#Greek

2nd person singular perfective imperative form of κρατάω (kratáo) and κρατώ (krató).


αγόρασε

head

αγόρασε • (agórase)

el-verb-form

αγόρασε • (agórase)

αγοράζω αγοράζω#Greek

3rd person singular simple past form of αγοράζω (agorázo).

αγοράζω αγοράζω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of αγοράζω (agorázo).


άξιζε

head

άξιζε • (áxize)

el-verb-form

άξιζε • (áxize)

αξίζω αξίζω#Greek

3rd person singular imperfect form of αξίζω (axízo).

αξίζω αξίζω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of αξίζω (axízo).


πυορροώ

head

πυορροώ • (pyorroó)

el-verb

πυορροώ • (pyorroó)


εμφανίστηκε

head

εμφανίστηκε • (emfanístike)

el-verb-form

εμφανίστηκε • (emfanístike)

εμ‧φα‧νί‧στη‧κε

εμφανίζομαι εμφανίζομαι#Greek

εμφανίζω εμφανίζω#Greek

3rd person singular simple past form of εμφανίζομαι (emfanízomai) passive of εμφανίζω.


ονομάζετε

head

ονομάζετε • (onomázete)

el-verb-form

ονομάζετε • (onomázete)

ονομάζεται (onomázetai)

ο‧νο‧μά‧ζε‧τε

ονομάζω ονομάζω#Greek

2nd person plural present indicative active form of ονομάζω (onomázo).


ονομάζεται

head

ονομάζεται • (onomázetai)

el-verb-form

ονομάζεται • (onomázetai)

ονομάζετε (onomázete)

ο‧νο‧μά‧ζε‧ται

ονομάζομαι ονομάζομαι#Greek

ονομάζω ονομάζω#Greek

3rd person singular present indicative form of ονομάζομαι (onomázomai) passive of ονομάζω.


πήγες

head

πήγες • (píges)

el-verb-form

πήγες • (píges)

πηγαίνω πηγαίνω#Greek

πάω πάω#Greek

2nd person singular simple past form of πηγαίνω (pigaíno) and πάω (páo).


παντρεύτηκε

head

παντρεύτηκε • (pantréftike)

el-verb-form

παντρεύτηκε • (pantréftike)

πα‧ντρεύ‧τη‧κε

παντρεύομαι παντρεύομαι#Greek

παντρεύω παντρεύω#Greek

3rd person singular simple past form of παντρεύομαι (pantrévomai) passive of παντρεύω.


μεγαλώσει

head

μεγαλώσει • (megalósei)

el-verb-form

μεγαλώσει • (megalósei)

μεγαλώνω μεγαλώνω#Greek

3rd person singular dependent active form of μεγαλώνω (megalóno).

μεγαλώνω μεγαλώνω#Greek

Active nonfinite form of μεγαλώνω (megalóno).


βιάσου

head

βιάσου • (viásou)

el-verb-form

βιάσου • (viásou)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

βιάζομαι βιάζομαι#Greek

βιάζω βιάζω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of βιάζομαι (viázomai) passive of βιάζω.


βιάσου

head

βιάσου • (viásou)

el-verb-form

βιάσου • (viásou)

βιάζομαι βιάζομαι#Greek

βιάζω βιάζω#Greek


προτιμάς

head

προτιμάς • (protimás)

el-verb-form

προτιμάς • (protimás)

προτιμάω προτιμάω#Greek

2nd person singular present indicative active form of προτιμάω (protimáo).


τηλεφώνησε

head

τηλεφώνησε • (tilefónise)

el-verb-form

τηλεφώνησε • (tilefónise)

τη‧λε‧φώ‧νη‧σε

τηλεφωνώ τηλεφωνώ#Greek

τηλεφωνάω τηλεφωνάω#Greek

3rd person singular simple past form of τηλεφωνώ (tilefonó) / τηλεφωνάω.

τηλεφωνώ

(tilefonó) / τηλεφωνάω

τηλεφωνώ τηλεφωνώ#Greek

τηλεφωνάω τηλεφωνάω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of τηλεφωνώ (tilefonó) / τηλεφωνάω.

τηλεφωνώ

(tilefonó) / τηλεφωνάω


καλέσει

head

καλέσει • (kalései)

el-verb-form

καλέσει • (kalései)

καλώ καλώ#Greek

3rd person singular dependent active form of καλώ (kaló).

καλώ καλώ#Greek


κοιμήσου

head

κοιμήσου • (koimísou)

el-verb-form

κοιμήσου • (koimísou)

κοιμάμαι κοιμάμαι#Greek

2nd person singular perfective imperative form of κοιμάμαι (koimámai).


προκαλέσει

head

προκαλέσει • (prokalései)

el-verb-form

προκαλέσει • (prokalései)

προκαλώ προκαλώ#Greek

3rd person singular dependent active form of προκαλώ (prokaló).

προκαλώ προκαλώ#Greek

Active nonfinite form of προκαλώ (prokaló).


πυροβόλησαν

head

πυροβόλησαν • (pyrovólisan)

el-verb-form

πυροβόλησαν • (pyrovólisan)

πυ‧ρο‧βό‧λη‧σαν

πυροβολώ πυροβολώ#Greek

3rd person plural simple past form of πυροβολώ (pyrovoló).


προσπαθήσει

head

προσπαθήσει • (prospathísei)

el-verb-form

προσπαθήσει • (prospathísei)

προ‧σπα‧θή‧σει

προσπαθώ προσπαθώ#Greek

3rd person singular dependent active form of προσπαθώ (prospathó).

προσπαθώ προσπαθώ#Greek

Active nonfinite form of προσπαθώ (prospathó).


μπόρεσε

head

μπόρεσε • (bórese)

el-verb-form

μπόρεσε • (bórese)

μπορώ μπορώ#Greek

3rd person singular simple past form of μπορώ (boró).

μπορώ μπορώ#Greek

2nd person singular perfective imperative form of μπορώ (boró).


συναντήσεις

head

συναντήσεις • (synantíseis)

el-verb-form

συναντήσεις • (synantíseis)

συναντάω συναντάω#Greek

2nd person singular dependent active form of συναντάω (synantáo).


λείπουν

head

λείπουν • (leípoun)

el-verb-form

λείπουν • (leípoun)

Alternative form: λείπουνε (leípoune)

λείπω λείπω#Greek

3rd person plural present indicative form of λείπω (leípo).


συνεχίσεις

head

συνεχίσεις • (synechíseis)

el-verb-form

συνεχίσεις • (synechíseis)

συ‧νε‧χί‧σεις

συνεχίζω συνεχίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of συνεχίζω (synechízo).


χρειαστείτε

head

χρειαστείτε • (chreiasteíte)

el-verb-form

χρειαστείτε • (chreiasteíte)

χρει‧α‧στεί‧τε

χρειάζομαι χρειάζομαι#Greek

2nd person plural dependent form of χρειάζομαι (chreiázomai).

χρειάζομαι χρειάζομαι#Greek

2nd person plural perfective imperative form of χρειάζομαι (chreiázomai).


συγκεντρώσου

head

συγκεντρώσου • (sygkentrósou)

el-verb-form

συγκεντρώσου • (sygkentrósou)

συγκεντρώνομαι συγκεντρώνομαι#Greek

συγκεντρώνω συγκεντρώνω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of συγκεντρώνομαι (sygkentrónomai) passive of συγκεντρώνω.


λανθασμένος

head

λανθασμένος • (lanthasménos) m (feminine λανθασμένη, neuter λανθασμένο)

lanthasménos (romanization)
λανθασμένη (feminine)
λανθασμένο (neuter)
λανθασμένος (masculine nominative singular)
λανθασμένη (feminine nominative singular)
λανθασμένο (neuter nominative singular)
λανθασμένοι (masculine nominative plural)
λανθασμένες (feminine nominative plural)
λανθασμένα (neuter nominative plural)
λανθασμένου (genitive masculine singular)
λανθασμένης (feminine genitive singular)
λανθασμένου (genitive neuter singular)
λανθασμένων (genitive masculine plural)
λανθασμένων (feminine genitive plural)
λανθασμένων (genitive neuter plural)
λανθασμένο (accusative masculine singular)
λανθασμένη (accusative feminine singular)
λανθασμένο (accusative neuter singular)
λανθασμένους (accusative masculine plural)
λανθασμένες (accusative feminine plural)
λανθασμένα (accusative neuter plural)
λανθασμένε (masculine singular vocative)
λανθασμένη (feminine singular vocative)
λανθασμένο (neuter singular vocative)
λανθασμένοι (masculine plural vocative)
λανθασμένες (feminine plural vocative)
λανθασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο λανθασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο λανθασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

λανθασμένος •

λανθασμένη •

λανθασμένο •

λανθασμένοι •

λανθασμένες •

λανθασμένα •

λανθασμένου •

λανθασμένης •

λανθασμένου •

λανθασμένων •

λανθασμένων •

λανθασμένων •

λανθασμένο •

λανθασμένη •

λανθασμένο •

λανθασμένους •

λανθασμένες •

λανθασμένα •

λανθασμένε •

λανθασμένη •

λανθασμένο •

λανθασμένοι •

λανθασμένες •

λανθασμένα •

λαν‧θα‧σμέ‧νος

Passive perfect participle of λανθάνω (lantháno), a morphologically incorrect participle formation based on the present tense.


τακτοποιημένος

head

τακτοποιημένη

τακτοποιημένο

τακτοποιημένος • (taktopoiiménos) m (feminine τακτοποιημένη, neuter τακτοποιημένο)

el-part

τακτοποιημέν

taktopoiiménos (romanization)
τακτοποιημένη (feminine)
τακτοποιημένο (neuter)
τακτοποιημένος (masculine nominative singular)
τακτοποιημένη (feminine nominative singular)
τακτοποιημένο (neuter nominative singular)
τακτοποιημένοι (masculine nominative plural)
τακτοποιημένες (feminine nominative plural)
τακτοποιημένα (neuter nominative plural)
τακτοποιημένου (genitive masculine singular)
τακτοποιημένης (feminine genitive singular)
τακτοποιημένου (genitive neuter singular)
τακτοποιημένων (genitive masculine plural)
τακτοποιημένων (feminine genitive plural)
τακτοποιημένων (genitive neuter plural)
τακτοποιημένο (accusative masculine singular)
τακτοποιημένη (accusative feminine singular)
τακτοποιημένο (accusative neuter singular)
τακτοποιημένους (accusative masculine plural)
τακτοποιημένες (accusative feminine plural)
τακτοποιημένα (accusative neuter plural)
τακτοποιημένε (masculine singular vocative)
τακτοποιημένη (feminine singular vocative)
τακτοποιημένο (neuter singular vocative)
τακτοποιημένοι (masculine plural vocative)
τακτοποιημένες (feminine plural vocative)
τακτοποιημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

τακτοποιημέν

el-decl-adj-a

τακτοποιημέν

el-decl-adj-positive

Declension of τακτοποιημένος

τακτοποιημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τακτοποιημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τακτοποιημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

τακτοποιημέν

el-decl-adj-table

τακτοποιημένος •

τακτοποιημένη •

τακτοποιημένο •

τακτοποιημένοι •

τακτοποιημένες •

τακτοποιημένα •

τακτοποιημένου •

τακτοποιημένης •

τακτοποιημένου •

τακτοποιημένων •

τακτοποιημένων •

τακτοποιημένων •

τακτοποιημένο •

τακτοποιημένη •

τακτοποιημένο •

τακτοποιημένους •

τακτοποιημένες •

τακτοποιημένα •

τακτοποιημένε •

τακτοποιημένη •

τακτοποιημένο •

τακτοποιημένοι •

τακτοποιημένες •

τακτοποιημένα •

τα‧κτο‧ποι‧η‧μέ‧νος

τακτοποιώ τακτοποιώ#Greek

passive perfect participle of τακτοποιώ (taktopoió):

τακτοποιώ τακτοποιώ#Greek


μεγαλώνει

head

μεγαλώνει • (megalónei)

el-verb-form

μεγαλώνει • (megalónei)

με‧γα‧λώ‧νει

μεγαλώνω μεγαλώνω#Greek

3rd person singular present indicative form of μεγαλώνω (megalóno).


ελέγχει

head

ελέγχει • (elénchei)

el-verb-form

ελέγχει • (elénchei)

ελέγχω ελέγχω#Greek

3rd person singular present indicative active form of ελέγχω (eléncho).


ελέγχεις

head

ελέγχεις • (eléncheis)

el-verb-form

ελέγχεις • (eléncheis)

ελέγχω ελέγχω#Greek

2nd person singular present indicative active form of ελέγχω (eléncho).


επιτέθηκε

head

επιτέθηκε • (epitéthike)

el-verb-form

επιτέθηκε • (epitéthike)

επιτίθεμαι επιτίθεμαι#Greek

3rd person singular simple past form of επιτίθεμαι (epitíthemai).


φαντάζεσαι

head

φαντάζεσαι • (fantázesai)

el-verb-form

φαντάζεσαι • (fantázesai)

φα‧ντά‧ζε‧σαι

φαντάζομαι φαντάζομαι#Greek

φαντάζω φαντάζω#Greek

2nd person singular present indicative form of φαντάζομαι (fantázomai) passive of φαντάζω.


αισθάνεται

head

αισθάνεται • (aisthánetai)

el-verb-form

αισθάνεται • (aisthánetai)

αισθάνομαι αισθάνομαι#Greek

3rd person singular present indicative form of αισθάνομαι (aisthánomai).


σχετίζω

head

σχετίζω • (schetízo)

el-verb

σχετίζω • (schetízo) (past σχέτισα, passive σχετίζομαι, p‑past σχετίστηκα)

schetízo (romanization)
σχέτισα (past)
σχετίζομαι (passive)
σχετίστηκα (passive past)
σχετίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σχετίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σχετίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σχετιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σχετίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σχετίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σχετίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σχετιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σχετίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σχετίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σχετίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σχετιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σχετίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σχετίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σχετιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σχετιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σχετίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σχετίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σχετίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σχετιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σχετιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σχετίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σχετίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σχετίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σχετίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σχετίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σχετιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σχετιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σχέτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σχέτισα (active first-person indicative past perfective singular)
σχετιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σχετιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σχετίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σχέτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σχέτισες (active indicative past perfective second-person singular)
σχετιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σχετιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σχετίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σχέτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σχέτισε (active indicative past perfective singular third-person)
σχετιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σχετιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σχετίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σχετίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σχετίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σχετιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σχετιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σχετίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σχετίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σχετιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σχετιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σχέτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σχετίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σχετίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σχέτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σχετίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σχετίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σχετίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σχετιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σχετίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σχετιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σχετιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σχετίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σχετίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σχετίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σχετιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σχέτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
σχέτισε (active imperative perfective second-person singular)
σχετίσου (imperative passive perfective second-person singular)
σχετίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σχετίστε (active imperative perfective plural second-person)
σχετίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σχετιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σχετίζοντας (active participle present)
έχοντας σχετίσει (active participle past)
σχετισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σχετίσει (active infinitive-aorist)
σχετιστεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly from σχετικός (schetikós) + -ίζω (-ízo), with semantic loan from French mettre en relation (active) and être en relations (passive).

sl

(transitive) to relate, to associate (to bring into a relation, association, or connection)

+obj

(passive voice) to have relations [with με (me, + accusative) ‘with somebody’]


συνεχίστε

head

συνεχίστε • (synechíste)

el-verb-form

συνεχίστε • (synechíste)

συνεχίζω συνεχίζω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of συνεχίζω (synechízo).


συνέχισε

head

συνέχισε • (synéchise)

el-verb-form

συνέχισε • (synéchise)

συνεχίζω συνεχίζω#Greek

3rd person singular simple past form of συνεχίζω (synechízo).

συνεχίζω συνεχίζω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of συνεχίζω (synechízo).


πυροβολήσω

head

πυροβολήσω • (pyrovolíso)

el-verb-form

πυροβολήσω • (pyrovolíso)

πυ‧ρο‧βο‧λή‧σω

πυροβολώ πυροβολώ#Greek

1st person singular dependent active form of πυροβολώ (pyrovoló).


συνεχίσει

head

συνεχίσει • (synechísei)

el-verb-form

συνεχίσει • (synechísei)

συ‧νε‧χί‧σει

συνεχίζω συνεχίζω#Greek

3rd person singular dependent active form of συνεχίζω (synechízo).

συνεχίζω συνεχίζω#Greek

Active nonfinite form of συνεχίζω (synechízo)


βγαίνεις

head

βγαίνεις • (vgaíneis)

el-verb-form

βγαίνεις • (vgaíneis)

βγαίνω βγαίνω#Greek

2nd person singular present indicative form of βγαίνω (vgaíno).


βγαίνει

head

βγαίνει • (vgaínei)

el-verb-form

βγαίνει • (vgaínei)

βγαίνω βγαίνω#Greek

3rd person singular present indicative form of βγαίνω (vgaíno).


αποφάσισε

head

αποφάσισε • (apofásise)

el-verb-form

αποφάσισε • (apofásise)

α‧πο‧φά‧σι‧σε

αποφασίζω αποφασίζω#Greek

3rd person singular simple past form of αποφασίζω (apofasízo).

αποφασίζω αποφασίζω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of αποφασίζω (apofasízo).


εννοείτε

head

εννοείτε • (ennoeíte)

el-verb-form

εννοείτε • (ennoeíte)

εννοείται (ennoeítai)

εννοώ εννοώ#Greek

2nd person plural present indicative form of εννοώ (ennoó).

εννοώ εννοώ#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of εννοώ (ennoó).


ερωτευμένος

head

ερωτευμένος • (erotevménos) m (feminine ερωτευμένη, neuter ερωτευμένο)

erotevménos (romanization)
ερωτευμένη (feminine)
ερωτευμένο (neuter)
ερωτευμένος (masculine nominative singular)
ερωτευμένη (feminine nominative singular)
ερωτευμένο (neuter nominative singular)
ερωτευμένοι (masculine nominative plural)
ερωτευμένες (feminine nominative plural)
ερωτευμένα (neuter nominative plural)
ερωτευμένου (genitive masculine singular)
ερωτευμένης (feminine genitive singular)
ερωτευμένου (genitive neuter singular)
ερωτευμένων (genitive masculine plural)
ερωτευμένων (feminine genitive plural)
ερωτευμένων (genitive neuter plural)
ερωτευμένο (accusative masculine singular)
ερωτευμένη (accusative feminine singular)
ερωτευμένο (accusative neuter singular)
ερωτευμένους (accusative masculine plural)
ερωτευμένες (accusative feminine plural)
ερωτευμένα (accusative neuter plural)
ερωτευμένε (masculine singular vocative)
ερωτευμένη (feminine singular vocative)
ερωτευμένο (neuter singular vocative)
ερωτευμένοι (masculine plural vocative)
ερωτευμένες (feminine plural vocative)
ερωτευμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ερωτευμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ερωτευμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ερωτευμένος •

ερωτευμένη •

ερωτευμένο •

ερωτευμένοι •

ερωτευμένες •

ερωτευμένα •

ερωτευμένου •

ερωτευμένης •

ερωτευμένου •

ερωτευμένων •

ερωτευμένων •

ερωτευμένων •

ερωτευμένο •

ερωτευμένη •

ερωτευμένο •

ερωτευμένους •

ερωτευμένες •

ερωτευμένα •

ερωτευμένε •

ερωτευμένη •

ερωτευμένο •

ερωτευμένοι •

ερωτευμένες •

ερωτευμένα •

ε‧ρω‧τευ‧μέ‧νος

ερωτεύομαι ερωτεύομαι#Greek

passive perfect participle of ερωτεύομαι (erotévomai): in love, enamoured, amorous


χαθεί

χάνομαι χάνομαι#Greek

χάνω χάνω#Greek

3rd person singular dependent form of χάνομαι (chánomai) passive of χάνω.

χάνομαι χάνομαι#Greek

Passive nonfinite form of χάνομαι (chánomai).


παντρευτεί

head

παντρευτεί • (pantrefteí)

el-verb-form

παντρευτεί • (pantrefteí)

παντρεύομαι παντρεύομαι#Greek

παντρεύω παντρεύω#Greek

3rd person singular dependent form of παντρεύομαι (pantrévomai) passive of παντρεύω.

παντρεύομαι παντρεύομαι#Greek

Passive nonfinite form of παντρεύομαι (pantrévomai).


ανακουφισμένος

head

ανακουφισμένη

ανακουφισμένο

ανακουφισμένος • (anakoufisménos) m (feminine ανακουφισμένη, neuter ανακουφισμένο)

el-part

ανακουφισμέν

anakoufisménos (romanization)
ανακουφισμένη (feminine)
ανακουφισμένο (neuter)
ανακουφισμένος (masculine nominative singular)
ανακουφισμένη (feminine nominative singular)
ανακουφισμένο (neuter nominative singular)
ανακουφισμένοι (masculine nominative plural)
ανακουφισμένες (feminine nominative plural)
ανακουφισμένα (neuter nominative plural)
ανακουφισμένου (genitive masculine singular)
ανακουφισμένης (feminine genitive singular)
ανακουφισμένου (genitive neuter singular)
ανακουφισμένων (genitive masculine plural)
ανακουφισμένων (feminine genitive plural)
ανακουφισμένων (genitive neuter plural)
ανακουφισμένο (accusative masculine singular)
ανακουφισμένη (accusative feminine singular)
ανακουφισμένο (accusative neuter singular)
ανακουφισμένους (accusative masculine plural)
ανακουφισμένες (accusative feminine plural)
ανακουφισμένα (accusative neuter plural)
ανακουφισμένε (masculine singular vocative)
ανακουφισμένη (feminine singular vocative)
ανακουφισμένο (neuter singular vocative)
ανακουφισμένοι (masculine plural vocative)
ανακουφισμένες (feminine plural vocative)
ανακουφισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ανακουφισμέν

el-decl-adj-a

ανακουφισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of ανακουφισμένος

ανακουφισμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανακουφισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανακουφισμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

ανακουφισμέν

el-decl-adj-table

ανακουφισμένος •

ανακουφισμένη •

ανακουφισμένο •

ανακουφισμένοι •

ανακουφισμένες •

ανακουφισμένα •

ανακουφισμένου •

ανακουφισμένης •

ανακουφισμένου •

ανακουφισμένων •

ανακουφισμένων •

ανακουφισμένων •

ανακουφισμένο •

ανακουφισμένη •

ανακουφισμένο •

ανακουφισμένους •

ανακουφισμένες •

ανακουφισμένα •

ανακουφισμένε •

ανακουφισμένη •

ανακουφισμένο •

ανακουφισμένοι •

ανακουφισμένες •

ανακουφισμένα •

α‧να‧κου‧φι‧σμέ‧νος

ανακουφίζω ανακουφίζω#Greek

passive perfect participle of ανακουφίζω (anakoufízo): relieved


φοβισμένος

head

φοβισμένος • (fovisménos) m (feminine φοβισμένη, neuter φοβισμένο)

fovisménos (romanization)
φοβισμένη (feminine)
φοβισμένο (neuter)
φοβισμένος (masculine nominative singular)
φοβισμένη (feminine nominative singular)
φοβισμένο (neuter nominative singular)
φοβισμένοι (masculine nominative plural)
φοβισμένες (feminine nominative plural)
φοβισμένα (neuter nominative plural)
φοβισμένου (genitive masculine singular)
φοβισμένης (feminine genitive singular)
φοβισμένου (genitive neuter singular)
φοβισμένων (genitive masculine plural)
φοβισμένων (feminine genitive plural)
φοβισμένων (genitive neuter plural)
φοβισμένο (accusative masculine singular)
φοβισμένη (accusative feminine singular)
φοβισμένο (accusative neuter singular)
φοβισμένους (accusative masculine plural)
φοβισμένες (accusative feminine plural)
φοβισμένα (accusative neuter plural)
φοβισμένε (masculine singular vocative)
φοβισμένη (feminine singular vocative)
φοβισμένο (neuter singular vocative)
φοβισμένοι (masculine plural vocative)
φοβισμένες (feminine plural vocative)
φοβισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φοβισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φοβισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

φοβισμένος •

φοβισμένοι •

φοβισμένες •

φοβισμένου •

φοβισμένης •

φοβισμένου •

φοβισμένων •

φοβισμένων •

φοβισμένων •

φοβισμένους •

φοβισμένες •

φοβισμένοι •

φοβισμένες •

φο‧βι‧σμέ‧νος

φοβάμαι φοβάμαι#Greek

φοβίζω φοβίζω#Greek

passive perfect participle of φοβάμαι (fovámai) and φοβίζω (fovízo): frightened, scared


εννοείται

head

εννοείται • (ennoeítai)

el-verb-form

εννοείται • (ennoeítai)

εννοείτε (ennoeíte)

εν‧νο‧εί‧ται

εννοούμαι εννοούμαι#Greek

εννοώ εννοώ#Greek

3rd person singular present indicative form of εννοούμαι (ennooúmai) passive of εννοώ.


εξοργισμένος

head

εξοργισμένος • (exorgisménos) m (feminine εξοργισμένη, neuter εξοργισμένο)

exorgisménos (romanization)
εξοργισμένη (feminine)
εξοργισμένο (neuter)
εξοργισμένος (masculine nominative singular)
εξοργισμένη (feminine nominative singular)
εξοργισμένο (neuter nominative singular)
εξοργισμένοι (masculine nominative plural)
εξοργισμένες (feminine nominative plural)
εξοργισμένα (neuter nominative plural)
εξοργισμένου (genitive masculine singular)
εξοργισμένης (feminine genitive singular)
εξοργισμένου (genitive neuter singular)
εξοργισμένων (genitive masculine plural)
εξοργισμένων (feminine genitive plural)
εξοργισμένων (genitive neuter plural)
εξοργισμένο (accusative masculine singular)
εξοργισμένη (accusative feminine singular)
εξοργισμένο (accusative neuter singular)
εξοργισμένους (accusative masculine plural)
εξοργισμένες (accusative feminine plural)
εξοργισμένα (accusative neuter plural)
εξοργισμένε (masculine singular vocative)
εξοργισμένη (feminine singular vocative)
εξοργισμένο (neuter singular vocative)
εξοργισμένοι (masculine plural vocative)
εξοργισμένες (feminine plural vocative)
εξοργισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of εξοργισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εξοργισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εξοργισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

εξοργισμένος •

εξοργισμένη •

εξοργισμένο •

εξοργισμένοι •

εξοργισμένες •

εξοργισμένα •

εξοργισμένου •

εξοργισμένης •

εξοργισμένου •

εξοργισμένων •

εξοργισμένων •

εξοργισμένων •

εξοργισμένο •

εξοργισμένη •

εξοργισμένο •

εξοργισμένους •

εξοργισμένες •

εξοργισμένα •

εξοργισμένε •

εξοργισμένη •

εξοργισμένο •

εξοργισμένοι •

εξοργισμένες •

εξοργισμένα •

εξοργίζομαι εξοργίζομαι#Greek

εξοργίζω εξοργίζω#Greek

passive perfect participle of εξοργίζομαι (exorgízomai) and εξοργίζω (exorgízo): enraged, furious, incensed, infuriated, outraged


σουρώνετε

head

σουρώνετε • (sourónete)

el-verb-form

σουρώνετε • (sourónete)

σουρώνω σουρώνω#Greek

2nd person plural present indicative active form of σουρώνω (souróno).

σουρώνω σουρώνω#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of σουρώνω (souróno).


δίπλωσα

head

δίπλωσα • (díplosa)

el-verb-form

δίπλωσα • (díplosa)

διπλώνω διπλώνω#Greek

1st person singular simple past active form of διπλώνω (diplóno).


διπλώνεται

head

διπλώνεται • (diplónetai)

el-verb-form

διπλώνεται • (diplónetai)

διπλώνετε (diplónete)

δι‧πλώ‧νε‧ται

διπλώνομαι διπλώνομαι#Greek

διπλώνω διπλώνω#Greek

3rd person singular present indicative form of διπλώνομαι (diplónomai) passive of διπλώνω.


διπλώνετε

head

διπλώνετε • (diplónete)

el-verb-form

διπλώνετε • (diplónete)

διπλώνεται (diplónetai)

δι‧πλώ‧νε‧τε

διπλώνω διπλώνω#Greek

2nd person plural present indicative active form of διπλώνω (diplóno).

διπλώνω διπλώνω#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of διπλώνω (diplóno).


προσθέστε

head

προσθέστε • (prosthéste)

el-verb-form

προσθέστε • (prosthéste)

προσθέτω προσθέτω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of προσθέτω (prosthéto).


βγάζεις

head

βγάζεις • (vgázeis)

el-verb-form

βγάζεις • (vgázeis)

βγάζω βγάζω#Greek

2nd person singular present indicative form of βγάζω (vgázo).


ρίξεις

head

ρίξεις • (ríxeis)

el-verb-form

ρίξεις • (ríxeis)

ρίχνω ρίχνω#Greek

2nd person singular dependent active form of ρίχνω (ríchno).


πιες

πίνω πίνω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of πίνω (píno).


μπήκες

head

μπήκες • (bíkes)

el-verb-form

μπήκες • (bíkes)

μπαίνω μπαίνω#Greek

2nd person singular simple past form of μπαίνω (baíno).


κερδίσεις

head

κερδίσεις • (kerdíseis)

el-verb-form

κερδίσεις • (kerdíseis)

κερδίζω κερδίζω#Greek

2nd person singular dependent active form of κερδίζω (kerdízo).


κερδίσω

head

κερδίσω • (kerdíso)

el-verb-form

κερδίσω • (kerdíso)

κερδίζω κερδίζω#Greek

1st person singular dependent active form of κερδίζω (kerdízo).


έσωσες

head

έσωσες • (ésoses)

el-verb-form

έσωσες • (ésoses)

σώζω σώζω#Greek

2nd person singular simple past active form of σώζω (sózo).


τακτοποιήσω

head

τακτοποιήσω • (taktopoiíso)

el-verb-form

τακτοποιήσω • (taktopoiíso)

τα‧κτο‧ποι‧ή‧σω

τακτοποιώ τακτοποιώ#Greek

1st person singular dependent active form of τακτοποιώ (taktopoió).


αγαπά

head

αγαπά • (agapá)

el-verb-form

αγαπά • (agapá)

Alternative form: αγαπάει (agapáei)

αγαπάω αγαπάω#Greek

αγαπώ αγαπώ#Greek

3rd person singular present indicative active form of αγαπάω (agapáo) and αγαπώ (agapó).


μυρίζεις

head

μυρίζεις • (myrízeis)

el-verb-form

μυρίζεις • (myrízeis)

μυρίζω μυρίζω#Greek

2nd person singular present active form of μυρίζω (myrízo).


κερδίσει

head

κερδίσει • (kerdísei)

el-verb-form

κερδίσει • (kerdísei)

κερδίζω κερδίζω#Greek

3rd person singular dependent active form of κερδίζω (kerdízo).

κερδίζω κερδίζω#Greek

Active nonfinite form of κερδίζω (kerdízo).


χτύπησες

head

χτύπησες • (chtýpises)

el-verb-form

χτύπησες • (chtýpises)

χτυπάω χτυπάω#Greek

χτυπώ χτυπώ#Greek

2nd person singular simple past active form of χτυπάω (chtypáo) and χτυπώ (chtypó).


διπλώνω

head

διπλώνω • (diplóno)

el-verb

διπλώνω • (diplóno) (past δίπλωσα, passive διπλώνομαι, p‑past διπλώθηκα, ppp διπλωμένος)

diplóno (romanization)
δίπλωσα (past)
διπλώνομαι (passive)
διπλώθηκα (passive past)
διπλωμένος (participle passive perfect)
διπλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
διπλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διπλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διπλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διπλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διπλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διπλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διπλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διπλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
διπλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διπλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διπλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διπλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διπλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διπλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διπλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διπλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διπλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διπλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διπλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διπλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διπλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διπλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διπλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διπλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διπλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διπλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διπλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δίπλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δίπλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
διπλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διπλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διπλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δίπλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δίπλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
διπλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διπλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διπλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δίπλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δίπλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
διπλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διπλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διπλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διπλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διπλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διπλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διπλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διπλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διπλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διπλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διπλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δίπλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διπλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διπλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δίπλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διπλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διπλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διπλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διπλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διπλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διπλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διπλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διπλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διπλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διπλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διπλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δίπλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
δίπλωσε (active imperative perfective second-person singular)
διπλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
διπλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
διπλώστε (active imperative perfective plural second-person)
διπλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διπλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διπλώνοντας (active participle present)
έχοντας διπλώσει (active participle past)
διπλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διπλώσει (active infinitive-aorist)
διπλωθεί (infinitive-aorist passive)

to fold, to fold in two, to fold over (bend (any thin material) over so that it comes in contact with itself)