αποτεφρώνω

head

αποτεφρώνω • (apotefróno)

el-verb

αποτεφρωμένος

αποτεφρώνομαι

αποτεφρώνω • (apotefróno) (past αποτέφρωσα, passive αποτεφρώνομαι, ppp αποτεφρωμένος)

apotefróno (romanization)
αποτέφρωσα (past)
αποτεφρώνομαι (passive)
αποτεφρωμένος (participle passive perfect)


αποτεφρώνομαι

head

αποτεφρώνομαι • (apotefrónomai)

el-verb

αποτεφρώθηκα

αποτεφρωμένος

αποτεφρώνομαι • (apotefrónomai) passive (past αποτεφρώθηκα, ppp αποτεφρωμένος, active αποτεφρώνω)

apotefrónomai (romanization)
αποτεφρώθηκα (past)
αποτεφρωμένος (participle passive perfect)
αποτεφρώνω (active)

αποτεφρώνω αποτεφρώνω#Greek


αποτίναξα

head

αποτίναξα • (apotínaxa)

el-verb-form

αποτίναξα • (apotínaxa)

αποτινάζω αποτινάζω#Greek

1st person singular simple past form of αποτινάζω (apotinázo).


αποτινάχτηκα

head

αποτινάχτηκα • (apotináchtika)

el-verb-form

αποτινάχτηκα • (apotináchtika)

αποτινάζομαι αποτινάζομαι#Greek

αποτινάζω αποτινάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτινάζομαι (apotinázomai) passive of αποτινάζω.


αποτινάχθηκα

αποτινάζομαι αποτινάζομαι#Greek

αποτινάζω αποτινάζω#Greek


αποτινάζω

head

αποτινάζω • (apotinázo)

el-verb

αποτινάζομαι

αποτινάζω • (apotinázo) (past αποτίναξα, passive αποτινάζομαι)

apotinázo (romanization)
αποτίναξα (past)
αποτινάζομαι (passive)


αποτινάσσομαι

head

αποτινάσσομαι • (apotinássomai)

el-verb

αποτινάχτηκα

αποτινάχθηκα

αποτινάσσομαι • (apotinássomai) passive (past αποτινάχτηκα/αποτινάχθηκα, active αποτινάσσω)

apotinássomai (romanization)
αποτινάχτηκα (past)
αποτινάχθηκα (past)
αποτινάσσω (active)

αποτινάζομαι αποτινάζομαι#Greek

Alternative form of αποτινάζομαι (apotinázomai)


αποτινάσσω

head

αποτινάσσω • (apotinásso)

el-verb

αποτινάσσομαι

αποτινάσσω • (apotinásso) (past αποτίναξα, passive αποτινάσσομαι)

apotinásso (romanization)
αποτίναξα (past)
αποτινάσσομαι (passive)

αποτινάζω αποτινάζω#Greek

Alternative form of αποτινάζω (apotinázo)


αποτινάζομαι

head

αποτινάζομαι • (apotinázomai)

el-verb

αποτινάχτηκα

αποτινάχθηκα

αποτινάζομαι • (apotinázomai) passive (past αποτινάχτηκα/αποτινάχθηκα, active αποτινάζω)

apotinázomai (romanization)
αποτινάχτηκα (past)
αποτινάχθηκα (past)
αποτινάζω (active)

αποτινάζω αποτινάζω#Greek


αποτίνω

head

αποτίνω • (apotíno)

el-verb

αποτίνω • (apotíno) (past απέτισα)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποτίνω (apotínō)

lbor

αποτίω αποτίω#Greek


αποτίω

head

αποτίω • (apotío)

el-verb

αποτίω • (apotío) (past απέτισα, passive αποτίομαι)

apotío (romanization)
απέτισα (past)
αποτίομαι (passive)


αποτοξινώθηκα

head

αποτοξινώθηκα • (apotoxinóthika)

el-verb-form

αποτοξινώθηκα • (apotoxinóthika)

αποτοξινώνομαι αποτοξινώνομαι#Greek

αποτοξινώνω αποτοξινώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτοξινώνομαι (apotoxinónomai) passive of αποτοξινώνω.


αποτοξίνωσα

head

αποτοξίνωσα • (apotoxínosa)

el-verb-form

αποτοξίνωσα • (apotoxínosa)

αποτοξινώνω αποτοξινώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτοξινώνω (apotoxinóno).


αποτοξινώνομαι

head

αποτοξινώνομαι • (apotoxinónomai)

el-verb

αποτοξινώθηκα

αποτοξινωμένος

αποτοξινώνομαι • (apotoxinónomai) passive (past αποτοξινώθηκα, ppp αποτοξινωμένος, active αποτοξινώνω)

apotoxinónomai (romanization)
αποτοξινώθηκα (past)
αποτοξινωμένος (participle passive perfect)
αποτοξινώνω (active)

αποτοξινώνω αποτοξινώνω#Greek


αποτοξινώνω

head

αποτοξινώνω • (apotoxinóno)

el-verb

αποτοξινωμένος

αποτοξινώνομαι

αποτοξινώνω • (apotoxinóno) (past αποτοξίνωσα, passive αποτοξινώνομαι, ppp αποτοξινωμένος)

apotoxinóno (romanization)
αποτοξίνωσα (past)
αποτοξινώνομαι (passive)
αποτοξινωμένος (participle passive perfect)

(transitive) to detoxify, detoxicate, detoxificate


κρυολογώ

head

κρυολογώ • (kryologó)

el-verb

κρυολογημένος

κρυολογώ • (kryologó) (past κρυολόγησα, ppp κρυολογημένος)

kryologó (romanization)
κρυολόγησα (past)
κρυολογημένος (participle passive perfect)

to have a cold, catch a cold, feel unwell


κρυωμένος

head

κρυωμένος • (kryoménos) m (feminine κρυωμένη, neuter κρυωμένο)

kryoménos (romanization)
κρυωμένη (feminine)
κρυωμένο (neuter)
κρυωμένος (masculine nominative singular)
κρυωμένη (feminine nominative singular)
κρυωμένο (neuter nominative singular)
κρυωμένοι (masculine nominative plural)
κρυωμένες (feminine nominative plural)
κρυωμένα (neuter nominative plural)
κρυωμένου (genitive masculine singular)
κρυωμένης (feminine genitive singular)
κρυωμένου (genitive neuter singular)
κρυωμένων (genitive masculine plural)
κρυωμένων (feminine genitive plural)
κρυωμένων (genitive neuter plural)
κρυωμένο (accusative masculine singular)
κρυωμένη (accusative feminine singular)
κρυωμένο (accusative neuter singular)
κρυωμένους (accusative masculine plural)
κρυωμένες (accusative feminine plural)
κρυωμένα (accusative neuter plural)
κρυωμένε (masculine singular vocative)
κρυωμένη (feminine singular vocative)
κρυωμένο (neuter singular vocative)
κρυωμένοι (masculine plural vocative)
κρυωμένες (feminine plural vocative)
κρυωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κρυωμένους •

κρυ‧ω‧μέ‧νος

perfect passive participle of κρυώνω (kryóno, “I am cold”), a verb without passive forms.


κρυολογημένος

head

κρυολογημένη

κρυολογημένο

κρυολογημένος • (kryologiménos) m (feminine κρυολογημένη, neuter κρυολογημένο)

kryologiménos (romanization)
κρυολογημένη (feminine)
κρυολογημένο (neuter)
κρυολογημένος (masculine nominative singular)
κρυολογημένη (feminine nominative singular)
κρυολογημένο (neuter nominative singular)
κρυολογημένοι (masculine nominative plural)
κρυολογημένες (feminine nominative plural)
κρυολογημένα (neuter nominative plural)
κρυολογημένου (genitive masculine singular)
κρυολογημένης (feminine genitive singular)
κρυολογημένου (genitive neuter singular)
κρυολογημένων (genitive masculine plural)
κρυολογημένων (feminine genitive plural)
κρυολογημένων (genitive neuter plural)
κρυολογημένο (accusative masculine singular)
κρυολογημένη (accusative feminine singular)
κρυολογημένο (accusative neuter singular)
κρυολογημένους (accusative masculine plural)
κρυολογημένες (accusative feminine plural)
κρυολογημένα (accusative neuter plural)
κρυολογημένε (masculine singular vocative)
κρυολογημένη (feminine singular vocative)
κρυολογημένο (neuter singular vocative)
κρυολογημένοι (masculine plural vocative)
κρυολογημένες (feminine plural vocative)
κρυολογημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κρυολογημένος

el-decl-adj-table

κρυολογημένος •

κρυολογημένη •

κρυολογημένο •

κρυολογημένοι •

κρυολογημένες •

κρυολογημένα •

κρυολογημένου •

κρυολογημένης •

κρυολογημένου •

κρυολογημένων •

κρυολογημένων •

κρυολογημένων •

κρυολογημένο •

κρυολογημένη •

κρυολογημένο •

κρυολογημένους •

κρυολογημένες •

κρυολογημένα •

κρυολογημένε •

κρυολογημένη •

κρυολογημένο •

κρυολογημένοι •

κρυολογημένες •

κρυολογημένα •

κρυ‧ο‧λο‧γη‧μέ‧νος

Perfect passive participle of κρυολογώ (kryologó), a verb without passive forms.


αντιστοιχούμε

head

αντιστοιχούμε • (antistoichoúme)

el-verb-form

αντιστοιχούμε • (antistoichoúme)

α‧ντι‧στοι‧χού‧με

αντιστοιχώ αντιστοιχώ#Greek

1st person plural present indicative active form of αντιστοιχώ (antistoichó).


αντιστοιχίστηκα

head

αντιστοιχίστηκα • (antistoichístika)

el-verb-form

αντιστοιχίστηκα • (antistoichístika)

α‧ντι‧στοι‧χί‧στη‧κα

αντιστοιχίζομαι αντιστοιχίζομαι#Greek

αντιστοιχίζω αντιστοιχίζω#Greek

1st person singular simple past form of αντιστοιχίζομαι (antistoichízomai) passive of αντιστοιχίζω.


αντιστοιχίζομαι

head

αντιστοιχίζομαι • (antistoichízomai)

el-verb

αντιστοιχίστηκα

αντιστοιχισμένος

αντιστοιχίζω

αντιστοιχίζομαι • (antistoichízomai) passive (past αντιστοιχίστηκα, ppp αντιστοιχισμένος, active αντιστοιχίζω)

antistoichízomai (romanization)
αντιστοιχίστηκα (past)
αντιστοιχισμένος (participle passive perfect)
αντιστοιχίζω (active)

α‧ντι‧στοι‧χί‧ζο‧μαι

αντιστοιχίζω αντιστοιχίζω#Greek


αντιστοιχούμαι

head

αντιστοιχούμαι • (antistoichoúmai)

el-verb

αντιστοιχήθηκα

αντιστοιχημένος

αντιστοιχούμαι • (antistoichoúmai) passive (past αντιστοιχήθηκα, ppp αντιστοιχημένος, active αντιστοιχώ)

antistoichoúmai (romanization)
αντιστοιχήθηκα (past)
αντιστοιχημένος (participle passive perfect)
αντιστοιχώ (active)

α‧ντι‧στοι‧χού‧μαι

αντιστοιχώ αντιστοιχώ#Greek


αποτρελάθηκα

head

αποτρελάθηκα • (apotreláthika)

el-verb-form

αποτρελάθηκα • (apotreláthika)

αποτρελαίνομαι αποτρελαίνομαι#Greek

αποτρελαίνω αποτρελαίνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτρελαίνομαι (apotrelaínomai) passive of αποτρελαίνω.


αποτρίχωσα

head

αποτρίχωσα • (apotríchosa)

el-verb-form

αποτρίχωσα • (apotríchosa)

αποτριχώνω αποτριχώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτριχώνω (apotrichóno).


αποτριχώθηκα

αποτριχώνομαι αποτριχώνομαι#Greek

αποτριχώνω αποτριχώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτριχώνομαι (apotrichónomai) passive of αποτριχώνω.


αποτρελαίνω

head

αποτρελαίνω • (apotrelaíno)

el-verb

αποτρελαμένος

αποτρελαίνομαι

αποτρελαίνω • (apotrelaíno) (past αποτρέλανα, passive αποτρελαίνομαι, ppp αποτρελαμένος)

apotrelaíno (romanization)
αποτρέλανα (past)
αποτρελαίνομαι (passive)
αποτρελαμένος (participle passive perfect)


αποτρελαίνομαι

head

αποτρελαίνομαι • (apotrelaínomai)

el-verb

αποτρελάθηκα

αποτρελαμένος

αποτρελαίνομαι • (apotrelaínomai) passive (past αποτρελάθηκα, ppp αποτρελαμένος, active αποτρελαίνω)

apotrelaínomai (romanization)
αποτρελάθηκα (past)
αποτρελαμένος (participle passive perfect)
αποτρελαίνω (active)

αποτρελαίνω αποτρελαίνω#Greek


αποτριχώνω

head

αποτριχώνω • (apotrichóno)

el-verb

αποτριχωμένος

αποτριχώνομαι

αποτριχώνω • (apotrichóno) (past αποτρίχωσα, passive αποτριχώνομαι, ppp αποτριχωμένος)

apotrichóno (romanization)
αποτρίχωσα (past)
αποτριχώνομαι (passive)
αποτριχωμένος (participle passive perfect)

(transitive) to depilate, to remove hair


αποτριχώνομαι

head

αποτριχώνομαι • (apotrichónomai)

el-verb

αποτριχώθηκα

αποτριχωμένος

αποτριχώνομαι • (apotrichónomai) passive (past αποτριχώθηκα, ppp αποτριχωμένος, active αποτριχώνω)

apotrichónomai (romanization)
αποτριχώθηκα (past)
αποτριχωμένος (participle passive perfect)
αποτριχώνω (active)

αποτριχώνω αποτριχώνω#Greek


αντιστοιχήθηκα

α‧ντι‧στοι‧χή‧θη‧κα

αντιστοιχούμαι αντιστοιχούμαι#Greek

αντιστοιχώ αντιστοιχώ#Greek

1st person singular simple past form of αντιστοιχούμαι (antistoichoúmai) passive of αντιστοιχώ.


αντιστοιχίζω

head

αντιστοιχίζω • (antistoichízo)

el-verb

αντιστοίχισα

αντιστοιχίζομαι

αντιστοιχίστηκα

αντιστοιχισμένος

αντιστοιχίζω • (antistoichízo) (past αντιστοίχισα, passive αντιστοιχίζομαι, p‑past αντιστοιχίστηκα, ppp αντιστοιχισμένος)

antistoichízo (romanization)
αντιστοίχισα (past)
αντιστοιχίζομαι (passive)
αντιστοιχίστηκα (passive past)
αντιστοιχισμένος (participle passive perfect)
αντιστοιχίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιστοιχίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιστοιχίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντιστοιχιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντιστοιχίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιστοιχίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιστοιχίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντιστοιχιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντιστοιχίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιστοιχίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιστοιχίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντιστοιχιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντιστοιχίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντιστοιχίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιστοιχιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντιστοιχιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντιστοιχίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιστοιχίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιστοιχίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιστοιχιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιστοιχιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντιστοιχίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιστοιχίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιστοιχίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιστοιχίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιστοιχίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντιστοιχιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιστοιχιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιστοίχιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντιστοίχισα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιστοιχιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιστοιχιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιστοιχίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντιστοίχιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντιστοίχισες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιστοιχιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιστοιχιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιστοιχίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντιστοίχιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντιστοίχισε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιστοιχιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιστοιχιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιστοιχίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντιστοιχίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιστοιχίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιστοιχιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντιστοιχιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντιστοιχίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιστοιχίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιστοιχιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντιστοιχιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντιστοίχιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστοιχίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστοιχίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστοίχισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστοιχίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστοιχίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστοιχίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντιστοιχιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντιστοιχίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιστοιχιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιστοιχιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντιστοιχίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιστοιχίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντιστοιχίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντιστοιχιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντιστοίχιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αντιστοίχισε (active imperative perfective second-person singular)
αντιστοιχίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αντιστοιχίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιστοιχίστε (active imperative perfective plural second-person)
αντιστοιχίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντιστοιχιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντιστοιχίζοντας (active participle present)
έχοντας αντιστοιχίσει (active participle past)
αντιστοιχισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αντιστοιχίσει (active infinitive-aorist)
αντιστοιχιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧ντι‧στοι‧χί‧ζω

From αντιστοιχ(ία) f (antistoich(ía), “equivalence, correspondence”) + -ίζω (-ízo). Compare to αντιστοιχώ (antistoichó, “correspond”) and see αντι- (anti-, “counter”) and στοῖχος m (stoîkhos, “line”).


αποτρέλανα

head

αποτρέλανα • (apotrélana)

el-verb-form

αποτρέλανα • (apotrélana)

αποτρελαίνω αποτρελαίνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτρελαίνω (apotrelaíno).


αποτροπίασα

head

αποτροπίασα • (apotropíasa)

el-verb-form

αποτροπίασα • (apotropíasa)

αποτροπιάζω αποτροπιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αποτροπιάζω (apotropiázo).


αποτροπιάστηκα

head

αποτροπιάστηκα • (apotropiástika)

el-verb-form

αποτροπιάστηκα • (apotropiástika)

αποτροπιάζομαι αποτροπιάζομαι#Greek

αποτροπιάζω αποτροπιάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτροπιάζομαι (apotropiázomai) passive of αποτροπιάζω.


αποτροπιάζω

head

αποτροπιάζω • (apotropiázo)

el-verb

αποτροπιασμένος

αποτροπιάζομαι

αποτροπιάζω • (apotropiázo) (past αποτροπίασα, passive αποτροπιάζομαι, ppp αποτροπιασμένος)

apotropiázo (romanization)
αποτροπίασα (past)
αποτροπιάζομαι (passive)
αποτροπιασμένος (participle passive perfect)


αποτροπιάζομαι

head

αποτροπιάζομαι • (apotropiázomai)

el-verb

αποτροπιάστηκα

αποτροπιασμένος

αποτροπιάζομαι • (apotropiázomai) passive (past αποτροπιάστηκα, ppp αποτροπιασμένος, active αποτροπιάζω)

apotropiázomai (romanization)
αποτροπιάστηκα (past)
αποτροπιασμένος (participle passive perfect)
αποτροπιάζω (active)


ψαρώνει

head

ψαρώνει • (psarónei)

el-verb-form

ψαρώνει • (psarónei)

ψαρώνω ψαρώνω#Greek

3rd person singular present indicative active form of ψαρώνω (psaróno).


ψέχτηκα

ψέγομαι ψέγομαι#Greek

ψέγω ψέγω#Greek

1st person singular simple past form of ψέγομαι (pségomai) passive of ψέγω.


έψεξα

head

έψεξα • (épsexa)

el-verb-form

έψεξα • (épsexa)

ψέγω ψέγω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ψέγω (pségo).


ψέγομαι

head

ψέγομαι • (pségomai)

el-verb

ψέγομαι • (pségomai) passive (past ψέχτηκα, active ψέγω)

pségomai (romanization)
ψέχτηκα (past)
ψέγω (active)

ψέγω ψέγω#Greek


διεφθαρμένος

head

passive perfect participles with augment

διεφθαρμένος • (dieftharménos) m (feminine διεφθαρμένη, neuter διεφθαρμένο)

dieftharménos (romanization)
διεφθαρμένη (feminine)
διεφθαρμένο (neuter)
διεφθαρμένος (masculine nominative singular)
διεφθαρμένη (feminine nominative singular)
διεφθαρμένο (neuter nominative singular)
διεφθαρμένοι (masculine nominative plural)
διεφθαρμένες (feminine nominative plural)
διεφθαρμένα (neuter nominative plural)
διεφθαρμένου (genitive masculine singular)
διεφθαρμένης (feminine genitive singular)
διεφθαρμένου (genitive neuter singular)
διεφθαρμένων (genitive masculine plural)
διεφθαρμένων (feminine genitive plural)
διεφθαρμένων (genitive neuter plural)
διεφθαρμένο (accusative masculine singular)
διεφθαρμένη (accusative feminine singular)
διεφθαρμένο (accusative neuter singular)
διεφθαρμένους (accusative masculine plural)
διεφθαρμένες (accusative feminine plural)
διεφθαρμένα (accusative neuter plural)
διεφθαρμένε (masculine singular vocative)
διεφθαρμένη (feminine singular vocative)
διεφθαρμένο (neuter singular vocative)
διεφθαρμένοι (masculine plural vocative)
διεφθαρμένες (feminine plural vocative)
διεφθαρμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of διεφθαρμένος

el-decl-adj-table

διεφθαρμένος •

διεφθαρμένη •

διεφθαρμένο •

διεφθαρμένοι •

διεφθαρμένες •

διεφθαρμένα •

διεφθαρμένου •

διεφθαρμένης •

διεφθαρμένου •

διεφθαρμένων •

διεφθαρμένων •

διεφθαρμένων •

διεφθαρμένο •

διεφθαρμένη •

διεφθαρμένο •

διεφθαρμένους •

διεφθαρμένες •

διεφθαρμένα •

διεφθαρμένε •

διεφθαρμένη •

διεφθαρμένο •

διεφθαρμένοι •

διεφθαρμένες •

διεφθαρμένα •

δι‧ε‧φθαρ‧μέ‧νος

Perfect participle of διαφθείρομαι (diaftheíromai), passive voice of διαφθείρω (diaftheíro). Learnedly, from Ancient Greek διεφθαρμένος (diephtharménos, “destroyed”) & semantic loan from French corrompu. Morphologically, from δι- (δια-) (di- (dia-)) + the ancient participle ἐφθαρμένος (ephtharménos), modern φθαρμένος (ftharménos, “worn out”) and formal εφθαρμένος (eftharménos).

participle of

διαφθείρομαι

der

διεφθαρμένος


λαμβάνει

head

λαμβάνει • (lamvánei)

el-verb-form

λαμβάνει • (lamvánei)

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

3rd person singular present indicative active form of λαμβάνω (lamváno).


λαμβάνεις

head

λαμβάνεις • (lamváneis)

el-verb-form

λαμβάνεις • (lamváneis)

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

2nd person singular present indicative active form of λαμβάνω (lamváno).


λαμβάνετε

head

λαμβάνετε • (lamvánete)

el-verb-form

λαμβάνετε • (lamvánete)

λαμ‧βά‧νε‧τε

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

2nd person plural present indicative active form of λαμβάνω (lamváno).


καταναλώνομαι

head

καταναλώνομαι • (katanalónomai)

el-verb

καταναλώθηκα

καταναλωμένος

καταναλώνομαι • (katanalónomai)

κα‧τα‧να‧λώ‧νο‧μαι

καταναλώνω καταναλώνω#Greek


φασώθηκα

head

φασώθηκα • (fasóthika)

el-verb-form

φασώθηκα • (fasóthika)

φασώνομαι φασώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of φασώνομαι (fasónomai).


φασώνομαι

head

φασώνομαι • (fasónomai)

el-verb

φασώνομαι • (fasónomai) deponent (past φασώθηκα)

fasónomai (romanization)
φασώθηκα (past)
φασώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φασωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φασώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φασωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φασώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φασωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φασωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φασωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φασώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φασωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φασωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φασώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φασωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φασωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φασωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φασωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φασώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φασωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φασωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φασώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φασωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φασωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φασώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φασωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φασωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φασωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φασωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φασώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φασωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φασώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φασωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φασωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φασώνομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα φασωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
φασώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φασωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φασωμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
φασωθεί (infinitive-aorist passive)

φα‧σώ‧νο‧μαι

φάση (fási, “slang sense, making out”) + -ώνομαι (-ónomai).

Οι δύο τους φασωθήκανε στο πάρτι.

(informal, slang) to make out, snog (embrace and kiss passionately)


αποτρύγησα

head

αποτρύγησα • (apotrýgisa)

el-verb-form

αποτρύγησα • (apotrýgisa)

αποτρυγώ αποτρυγώ#Greek

1st person singular simple past form of αποτρυγώ (apotrygó).


αποτρυγώ

head

αποτρυγώ • (apotrygó)

el-verb

αποτρυγώ • (apotrygó) (past αποτρύγησα)

apotrygó (romanization)
αποτρύγησα (past)


τρυγώ

head

τρυγώ • (trygó)

el-verb

τρυγώ • (trygó) (past τρύγησα, passive τρυγιέμαι, ppp τρυγημένος)

trygó (romanization)
τρύγησα (past)
τρυγιέμαι (passive)
τρυγημένος (participle passive perfect)

to harvest (especially grapes, but also honey, fruit, etc)


απόφαγα

head

απόφαγα • (apófaga)

el-verb-form

απόφαγα • (apófaga)

αποτρώγω αποτρώγω#Greek

1st person singular simple past form of αποτρώγω (apotrógo, “I have finished eating”).


αποτρώγω

head

αποτρώγω • (apotrógo)

el-verb

αποτρώγω • (apotrógo) (past απόφαγα)


επιπλωμένος

head

επιπλωμένος • (epiploménos) m (feminine επιπλωμένη, neuter επιπλωμένο)

epiploménos (romanization)
επιπλωμένη (feminine)
επιπλωμένο (neuter)
επιπλωμένος (masculine nominative singular)
επιπλωμένη (feminine nominative singular)
επιπλωμένο (neuter nominative singular)
επιπλωμένοι (masculine nominative plural)
επιπλωμένες (feminine nominative plural)
επιπλωμένα (neuter nominative plural)
επιπλωμένου (genitive masculine singular)
επιπλωμένης (feminine genitive singular)
επιπλωμένου (genitive neuter singular)
επιπλωμένων (genitive masculine plural)
επιπλωμένων (feminine genitive plural)
επιπλωμένων (genitive neuter plural)
επιπλωμένο (accusative masculine singular)
επιπλωμένη (accusative feminine singular)
επιπλωμένο (accusative neuter singular)
επιπλωμένους (accusative masculine plural)
επιπλωμένες (accusative feminine plural)
επιπλωμένα (accusative neuter plural)
επιπλωμένε (masculine singular vocative)
επιπλωμένη (feminine singular vocative)
επιπλωμένο (neuter singular vocative)
επιπλωμένοι (masculine plural vocative)
επιπλωμένες (feminine plural vocative)
επιπλωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επιπλωμένος •

επιπλωμένη •

επιπλωμένο •

επιπλωμένοι •

επιπλωμένες •

επιπλωμένα •

επιπλωμένου •

επιπλωμένης •

επιπλωμένου •

επιπλωμένων •

επιπλωμένων •

επιπλωμένων •

επιπλωμένο •

επιπλωμένη •

επιπλωμένο •

επιπλωμένους •

επιπλωμένες •

επιπλωμένα •

επιπλωμένε •

επιπλωμένη •

επιπλωμένο •

επιπλωμένοι •

επιπλωμένες •

επιπλωμένα •

ε‧πι‧πλω‧μέ‧νος

Perfect participle of επιπλώνομαι (epiplónomai), passive voice of επιπλώνω (epiplóno, “furnish”). See έπιπλο (épiplo, “piece of furniture”) for more.

participle of

ενοικιάζεται επιπλωμένο διαμέρισμα


εγγυώμαι

head

εγγυώμαι • (engyómai)

el-verb

εγγυώμαι • (engyómai) deponent (past εγγυήθηκα, ppp εγγυημένος)

engyómai (romanization)
εγγυήθηκα (past)
εγγυημένος (participle passive perfect)
εγγυώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγγυηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγγυάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγγυηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγγυάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγγυηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγγυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εγγυηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγγυάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εγγυηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγγυώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγγυηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγγυηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγγυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εγγυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εγγυήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγγυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εγγυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εγγυήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγγυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγγυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγγυάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγγυήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγγυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εγγυηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγγυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εγγυηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγγυονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγγυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εγγυώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγγυήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγγυηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγγυηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγγυώμαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα εγγυηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
εγγυήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγγυάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
εγγυάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εγγυηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγγυημένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
εγγυηθεί (infinitive-aorist passive)


τριγυρνώ

head

τριγυρνώ • (trigyrnó)

el-verb

τριγυρνώ • (trigyrnó)


κυλάω

head

κυλάω • (kyláo)

el-verb

κυλάω • (kyláo) / κυλώ (imperfect κυλούσα/κύλαγα, past κύλησα, passive κυλιέμαι, p‑past κυλίστηκα, ppp κυλισμένος)

kyláo (romanization)
κυλούσα (imperfect)
κύλαγα (imperfect)
κύλησα (past)
κυλιέμαι (passive)
κυλίστηκα (passive past)
κυλισμένος (participle passive perfect)


ψηφισμένου

head

ψηφισμένου • (psifisménou)

ψη‧φι‧σμέ‧νου

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένε

ψηφισμένε • (psifisméne)

ψη‧φι‧σμέ‧νο

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένης

ψηφισμένης • (psifisménis)

ψη‧φι‧σμέ‧νης

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένοι

ψηφισμένοι • (psifisménoi)

ψη‧φι‧σμέ‧νοι

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένη

ψηφισμένη • (psifisméni)

ψη‧φι‧σμέ‧νη

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένων

ψηφισμένων • (psifisménon)

ψη‧φι‧σμέ‧νων

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένο

ψηφισμένο • (psifisméno)

ψη‧φι‧σμέ‧νο

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of ψηφισμένος (psifisménos).

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένα

ψηφισμένα • (psifisména)

ψη‧φι‧σμέ‧να

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ψηφισμένος (psifisménos).


ψηφισμένους

ψηφισμένους • (psifisménous)

ψη‧φι‧σμέ‧νους

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of ψηφισμένος (psifisménos).


δαιμονοποιήσεις

δαιμονοποιήσεις • (daimonopoiíseis)

el-verb-form

δαιμονοποιήσεις • (daimonopoiíseis)

δαι‧μο‧νο‧ποι‧ή‧σεις

δαιμονοποιώ δαιμονοποιώ#Greek

2nd person singular dependent active form of δαιμονοποιώ (daimonopoió).


ψηφισμένες

head

ψηφισμένες • (psifisménes)

ψη‧φι‧σμέ‧νες

ψηφισμένος ψηφισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ψηφισμένος (psifisménos).


ξεναγώ

ξεναγώ • (xenagó)

el-verb

ξεναγώ • (xenagó) (past ξενάγησα, passive ξεναγούμαι, p‑past ξεναγήθηκα)

xenagó (romanization)
ξενάγησα (past)
ξεναγούμαι (passive)
ξεναγήθηκα (passive past)
ξεναγώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεναγήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεναγούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεναγηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεναγείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεναγήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεναγείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεναγηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεναγεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεναγήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεναγείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεναγηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεναγούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ξεναγήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεναγούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεναγόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεναγηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεναγείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεναγήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεναγείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεναγόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ξεναγηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεναγούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεναγούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεναγήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεναγήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεναγούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεναγηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεναγηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεναγούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξενάγησα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεναγούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεναγούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεναγόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεναγόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεναγήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξεναγούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξενάγησες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεναγούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ξεναγούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ξεναγόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεναγόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεναγήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξεναγούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξενάγησε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεναγούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεναγόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεναγότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεναγείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεναγήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεναγούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεναγήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεναγούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεναγόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεναγηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεναγούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεναγήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ξεναγούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ξεναγόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεναγηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξεναγούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεναγούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξενάγησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεναγήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεναγήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεναγούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεναγόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεναγόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεναγόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεναγούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεναγήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεναγηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεναγηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεναγώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεναγήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεναγούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεναγηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξενάγησε (active imperative perfective second-person singular)
ξεναγήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεναγείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεναγήστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεναγείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεναγηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεναγώντας (active participle present)
ξεναγούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ξεναγήσει (active participle past)
ξεναγημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεναγήσει (active infinitive-aorist)
ξεναγηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ξεναγῶ (xenagô).


ψηφισμένος

head

ψηφισμένος • (psifisménos) m (feminine ψηφισμένη, neuter ψηφισμένο)

psifisménos (romanization)
ψηφισμένη (feminine)
ψηφισμένο (neuter)
ψηφισμένος (masculine nominative singular)
ψηφισμένη (feminine nominative singular)
ψηφισμένο (neuter nominative singular)
ψηφισμένοι (masculine nominative plural)
ψηφισμένες (feminine nominative plural)
ψηφισμένα (neuter nominative plural)
ψηφισμένου (genitive masculine singular)
ψηφισμένης (feminine genitive singular)
ψηφισμένου (genitive neuter singular)
ψηφισμένων (genitive masculine plural)
ψηφισμένων (feminine genitive plural)
ψηφισμένων (genitive neuter plural)
ψηφισμένο (accusative masculine singular)
ψηφισμένη (accusative feminine singular)
ψηφισμένο (accusative neuter singular)
ψηφισμένους (accusative masculine plural)
ψηφισμένες (accusative feminine plural)
ψηφισμένα (accusative neuter plural)
ψηφισμένε (masculine singular vocative)
ψηφισμένη (feminine singular vocative)
ψηφισμένο (neuter singular vocative)
ψηφισμένοι (masculine plural vocative)
ψηφισμένες (feminine plural vocative)
ψηφισμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ψηφισμένος •

ψηφισμένοι •

ψηφισμένες •

ψηφισμένου •

ψηφισμένης •

ψηφισμένου •

ψηφισμένων •

ψηφισμένων •

ψηφισμένων •

ψηφισμένους •

ψηφισμένες •

ψηφισμένοι •

ψηφισμένες •

ψη‧φι‧σμέ‧νος

Perfect participle of ψηφίζομαι (psifízomai), passive voice of ψηφίζω (psifízo, “vote”).


ψιθυρίζετε

ψι‧θυ‧ρί‧ζε‧τε

ψιθυρίζω ψιθυρίζω#Greek

2nd person plural present form of ψιθυρίζω (psithyrízo).


ψιθυρίζεται

ψι‧θυ‧ρί‧ζε‧ται

ψιθυρίζομαι ψιθυρίζομαι#Greek

ψιθυρίζω ψιθυρίζω#Greek

3rd person singular present passive form of ψιθυρίζομαι (psithyrízomai) passive of ψιθυρίζω. "it is whispered"


ψιλόκοψα

ψιλοκόβω ψιλοκόβω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ψιλοκόβω (psilokóvo).


ψιλοκόπηκα

head

ψιλοκόπηκα • (psilokópika)

el-verb-form

ψιλοκόπηκα • (psilokópika)

ψι‧λο‧κό‧πη‧κα

ψιλοκόβομαι ψιλοκόβομαι#Greek

ψιλοκόβω ψιλοκόβω#Greek

1st person singular simple past indicative form of ψιλοκόβομαι (psilokóvomai) passive of ψιλοκόβω.


ψιθυρίζομαι

el-verb

ψιθυρισμένος

ψιθυρίζομαι • (psithyrízomai) passive (past ψιθυρίστηκα, ppp ψιθυρισμένος, active ψιθυρίζω)

psithyrízomai (romanization)
ψιθυρίστηκα (past)
ψιθυρισμένος (participle passive perfect)
ψιθυρίζω (active)

ψι‧θυ‧ρί‧ζο‧μαι

ψιθυρίζω ψιθυρίζω#Greek


ψιλοκόβω

head

ψιλοκόβω • (psilokóvo)

el-verb

ψιλοκομμένος

ψιλοκόβω • (psilokóvo) (past ψιλόκοψα, passive ψιλοκόβομαι, p‑past ψιλοκόπηκα, ppp ψιλοκομμένος)

psilokóvo (romanization)
ψιλόκοψα (past)
ψιλοκόβομαι (passive)
ψιλοκόπηκα (passive past)
ψιλοκομμένος (participle passive perfect)
ψιλοκόβω (active first-person imperfective indicative present singular)
ψιλοκόψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ψιλοκόβομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ψιλοκοπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ψιλοκόβεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ψιλοκόψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ψιλοκόβεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ψιλοκοπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ψιλοκόβει (active imperfective indicative present singular third-person)
ψιλοκόψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ψιλοκόβεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ψιλοκοπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ψιλοκόβουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ψιλοκόψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ψιλοκοβόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ψιλοκοπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ψιλοκόβετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ψιλοκόψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ψιλοκόβεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ψιλοκοβόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ψιλοκοπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ψιλοκόβουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ψιλοκόβουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ψιλοκόψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ψιλοκόψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ψιλοκόβονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ψιλοκοπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ψιλοκοπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ψιλόκοβα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ψιλόκοψα (active first-person indicative past perfective singular)
ψιλοκοβόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ψιλοκοβόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ψιλοκόπηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ψιλόκοβες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ψιλόκοψες (active indicative past perfective second-person singular)
ψιλοκοβόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ψιλοκοβόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ψιλοκόπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ψιλόκοβε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ψιλόκοψε (active indicative past perfective singular third-person)
ψιλοκοβόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ψιλοκοβότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ψιλοκόπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ψιλοκόβαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ψιλοκόψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ψιλοκοβόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ψιλοκοπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ψιλοκόβατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ψιλοκόψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ψιλοκοβόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ψιλοκοπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ψιλόκοβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψιλοκόβαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψιλοκόβανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ψιλόκοψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ψιλοκόψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ψιλοκόψανε (active indicative past perfective plural third-person)
ψιλοκόβονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ψιλοκοβόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ψιλοκόπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ψιλοκοπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ψιλοκοπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ψιλοκόβω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ψιλοκόψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ψιλοκόβομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ψιλοκοπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ψιλόκοβε (active imperative imperfective second-person singular)
ψιλόκοψε (active imperative perfective second-person singular)
ψιλόκοφ' (active imperative perfective second-person singular)
ψιλοκόψου (imperative passive perfective second-person singular)
ψιλοκόβετε (active imperative imperfective plural second-person)
ψιλοκόψτε (active imperative perfective plural second-person)
ψιλοκόφτε (active imperative perfective plural second-person)
ψιλοκόβεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ψιλοκοπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ψιλοκόβοντας (active participle present)
έχοντας ψιλοκόψει (active participle past)
ψιλοκομμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ψιλοκόψει (active infinitive-aorist)
ψιλοκοπεί (infinitive-aorist passive)

ψιλο- (psilo-, prefix for "thin") + κόβω (kóvo, “I cut”).


ψιλοκόβομαι

head

ψιλοκόβομαι • (psilokóvomai)

el-verb

ψιλοκομμένος

ψιλοκόβομαι • (psilokóvomai) passive (past ψιλοκόπηκα, ppp ψιλοκομμένος, active ψιλοκόβω)

psilokóvomai (romanization)
ψιλοκόπηκα (past)
ψιλοκομμένος (participle passive perfect)
ψιλοκόβω (active)

ψι‧λο‧κό‧βο‧μαι

ψιλοκόβω ψιλοκόβω#Greek

passive of ψιλοκόβω (psilokóvo):
to be cut thinly

ψιλοκόβω ψιλοκόβω#Greek

(reflexive) to be wounded, cut (usually with a knife), but not seriously


παίζοντας

παίζω παίζω#Greek


καλάρω

head

καλάρω • (kaláro)

el-verb

καλάρω • (kaláro) (past κάλαρα/καλάρισα, passive —)

kaláro (romanization)
κάλαρα (past)
καλάρισα (past)
καλάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
καλάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καλάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καλάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καλάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
καλάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καλάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καλάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καλάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καλάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καλάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κάλαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καλάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάλαρα (active first-person indicative past perfective singular)
καλάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κάλαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καλάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάλαρες (active indicative past perfective second-person singular)
καλάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κάλαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καλάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάλαρε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καλάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
καλάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καλάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κάλαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάλαραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα καλάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καλάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κάλαρε (active imperative imperfective second-person singular)
καλάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κάλαρε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρισε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
καλάρετε (active imperative perfective plural second-person)
καλάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καλάρει (active indeclinable participle perfect)
καλαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
καλάρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Venetian calar (“to sink, submerge”), from Vulgar Latin *calāre (“to loosen and let drop, submerge”), from Latin chalāre, from Ancient Greek χαλάω (khaláō, “to slacken, loosen”).

der

(transitive, nautical) to submerge fishing nets

(intransitive, nautical) to set sail in the open sea


θαρρώ

head

θαρρώ • (tharró)

el-verb

θαρρώ • (tharró)


στηρίζομαι

head

στηρίζομαι • (stirízomai)

el-verb

στηρίζομαι • (stirízomai) passive (past στηρίχτηκα/στηρίχθηκα, ppp στηριγμένος, active στηρίζω)

stirízomai (romanization)
στηρίχτηκα (past)
στηρίχθηκα (past)
στηριγμένος (participle passive perfect)
στηρίζω (active)

στη‧ρί‧ζο‧μαι

στηρίζω στηρίζω#Greek

στηρίζω στηρίζω#Greek

passive of στηρίζω (stirízo)
to count, rely


κερνάω

head

κερνάω • (kernáo)

el-verb

κερνάω • (kernáo) / κερνώ (imperfect κερνούσα/κέρναγα, past κέρασα, passive κερνιέμαι, p‑past κεράστηκα, ppp κερασμένος)

kernáo (romanization)
κερνούσα (imperfect)
κέρναγα (imperfect)
κέρασα (past)
κερνιέμαι (passive)
κεράστηκα (passive past)
κερασμένος (participle passive perfect)
κερνάω (active first-person imperfective indicative present singular)
κερνώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κεράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κερνιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κεραστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κερνάς (active imperfective indicative present second-person singular)
κεράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κερνιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κεραστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κερνάει (active imperfective indicative present singular third-person)
κερνά (active imperfective indicative present singular third-person)
κεράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κερνιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κεραστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κερνάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κερνούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κεράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κερνιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κεραστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κερνάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κεράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κερνιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
κεραστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κερνάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κερνάν (active imperfective indicative plural present third-person)
κερνούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κερνούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κεράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κεράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κερνιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
κεραστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κεραστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κερνούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κέρναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κέρασα (active first-person indicative past perfective singular)
κερνιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κερνιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κεράστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κερνούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κέρναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κέρασες (active indicative past perfective second-person singular)
κερνιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κερνιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κεράστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κερνούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κέρναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κέρασε (active indicative past perfective singular third-person)
κερνιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κερνιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κεράστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κερνούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κερνάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κεράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κερνιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κεραστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κερνούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κερνάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κεράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κερνιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κεραστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κερνούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κερνούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κέρναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κερνάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
κέρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
κεράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κεράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κερνιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κερνιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κερνιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κερνιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κεράστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κεραστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κεραστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κερνάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κερνώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κεράσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κερνιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κεραστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κέρνα (active imperative imperfective second-person singular)
κέρναγε (active imperative imperfective second-person singular)
κέρασε (active imperative perfective second-person singular)
κέρνα (active imperative perfective second-person singular)
κεράσου (imperative passive perfective second-person singular)
κερνάτε (active imperative imperfective plural second-person)
κεράστε (active imperative perfective plural second-person)
κερνιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κεραστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κερνώντας (active participle present)
έχοντας κεράσει (active participle past)
κερασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κεράσει (active infinitive-aorist)
κεραστεί (infinitive-aorist passive)


στηρίζω

head

στηρίζω • (stirízo)

el-verb

στηρίζω • (stirízo) (past στήριξα, passive στηρίζομαι, p‑past στηρίχτηκα/στηρίχθηκα, ppp στηριγμένος)

stirízo (romanization)
στήριξα (past)
στηρίζομαι (passive)
στηρίχτηκα (passive past)
στηρίχθηκα (passive past)
στηριγμένος (participle passive perfect)
στηρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
στηρίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στηρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στηριχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στηριχθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στηρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στηρίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στηρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στηριχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στηριχθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στηρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
στηρίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στηρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στηριχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στηριχθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στηρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στηρίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στηριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στηριχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στηριχθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στηρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στηρίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στηρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στηριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στηριχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στηριχθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στηρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στηρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στηρίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στηρίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στηρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στηριχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στηριχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στηριχθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στηριχθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στήριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στήριξα (active first-person indicative past perfective singular)
στηριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στηριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στηρίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στηρίχθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στήριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στήριξες (active indicative past perfective second-person singular)
στηριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στηριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στηρίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στηρίχθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στήριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στήριξε (active indicative past perfective singular third-person)
στηριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στηριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στηρίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στηρίχθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στηρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στηρίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στηριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στηριχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στηριχθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στηρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στηρίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
στηριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στηριχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στηριχθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στήριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στηρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στηρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στήριξαν (active indicative past perfective plural third-person)
στηρίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
στηρίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
στηρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στηριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στηρίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στηριχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στηριχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
στηρίχθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στηριχθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στηριχθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στηρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στηρίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στηρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στηριχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
στηριχθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στήριζε (active imperative imperfective second-person singular)
στήριξε (active imperative perfective second-person singular)
στήριχ' (active imperative perfective second-person singular)
στηρίξου (imperative passive perfective second-person singular)
στηρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
στηρίξτε (active imperative perfective plural second-person)
στηρίχτε (active imperative perfective plural second-person)
στηρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στηριχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στηριχθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στηρίζοντας (active participle present)
στηριζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας στηρίξει (active participle past)
στηριγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στηρίξει (active infinitive-aorist)
στηριχτεί (infinitive-aorist passive)
στηριχθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek στηρίζω (stērízō). See also Proto-Slavic *starati (“to try, attempt”), Proto-Germanic *stertaz (“tail”).


ψυχαγώγησα

ψυ‧χα‧γώ‧γη‧σα

ψυχαγωγώ ψυχαγωγώ#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ψυχαγωγώ (psychagogó).


ψυχαγωγήθηκα

ψυ‧χα‧γω‧γή‧θη‧κα

ψυχαγωγούμαι ψυχαγωγούμαι#Greek

ψυχαγωγώ ψυχαγωγώ#Greek

1st person singular simple past form of ψυχαγωγούμαι (psychagogoúmai) passive of ψυχαγωγώ.


ψυχαγωγημένου

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νου

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένης

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νης

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Genitive feminine singular form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένε

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νε

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Vocative masculine singular form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένους

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νους

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Accusative masculine plural form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένα

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧να

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένων

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νων

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγούμε

ψυ‧χα‧γω‧γού‧με

older form: ψυχαγωγοῦμεν (psukhagōgoûmen)

ψυχαγωγώ ψυχαγωγώ#Greek

1st person plural present form of ψυχαγωγώ (psychagogó).


ψυχαγωγημένο

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νο

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Accusative masculine singular form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένη

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νη

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένοι

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νοι

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχαγωγημένες

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νες

ψυχαγωγημένος ψυχαγωγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ψυχαγωγημένος (psychagogiménos).


ψυχανάλυσα

ψυ‧χα‧νά‧λυ‧σα

ψυχαναλύω ψυχαναλύω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of ψυχαναλύω (psychanalýo).


ψυχαναλύθηκα

ψυ‧χα‧να‧λύ‧θη‧κα

ψυχαναλύομαι ψυχαναλύομαι#Greek

ψυχαναλύω ψυχαναλύω#Greek

1st person singular simple past form of ψυχαναλύομαι (psychanalýomai) passive of ψυχαναλύω.


ψυχαγωγούμαι

el-verb

ψυχαγωγήθηκα

ψυχαγωγημένος

ψυχαγωγούμαι • (psychagogoúmai) (past ψυχαγωγήθηκα, ppp ψυχαγωγημένος, active ψυχαγωγώ)

psychagogoúmai (romanization)
ψυχαγωγήθηκα (past)
ψυχαγωγημένος (participle passive perfect)
ψυχαγωγώ (active)

ψυ‧χα‧γω‧γού‧μαι

older spelling: ψυχαγωγοῦμαι (psukhagōgoûmai)

ψυχαγωγώ ψυχαγωγώ#Greek


ψυχαναλύομαι

ψυχαναλύθηκα

ψυχαναλυμένος

ψυχαναλύομαι • (psychanalýomai) (past ψυχαναλύθηκα, ppp ψυχαναλυμένος, active ψυχαναλύω)

psychanalýomai (romanization)
ψυχαναλύθηκα (past)
ψυχαναλυμένος (participle passive perfect)
ψυχαναλύω (active)

ψυ‧χα‧να‧λύ‧ο‧μαι

ψυχαναλύω ψυχαναλύω#Greek


ψυχαναλύσεις

ψυ‧χα‧να‧λύ‧σεις

ψυχαναλύω ψυχαναλύω#Greek

2nd person singular dependent active form of ψυχαναλύω (psychanalýo).


ψυχαγωγημένος

head

ψυχαγωγημένη

ψυχαγωγημένο

ψυχαγωγημένος • (psychagogiménos) m (feminine ψυχαγωγημένη, neuter ψυχαγωγημένο)

psychagogiménos (romanization)
ψυχαγωγημένη (feminine)
ψυχαγωγημένο (neuter)
ψυχαγωγημένος (masculine nominative singular)
ψυχαγωγημένη (feminine nominative singular)
ψυχαγωγημένο (neuter nominative singular)
ψυχαγωγημένοι (masculine nominative plural)
ψυχαγωγημένες (feminine nominative plural)
ψυχαγωγημένα (neuter nominative plural)
ψυχαγωγημένου (genitive masculine singular)
ψυχαγωγημένης (feminine genitive singular)
ψυχαγωγημένου (genitive neuter singular)
ψυχαγωγημένων (genitive masculine plural)
ψυχαγωγημένων (feminine genitive plural)
ψυχαγωγημένων (genitive neuter plural)
ψυχαγωγημένο (accusative masculine singular)
ψυχαγωγημένη (accusative feminine singular)
ψυχαγωγημένο (accusative neuter singular)
ψυχαγωγημένους (accusative masculine plural)
ψυχαγωγημένες (accusative feminine plural)
ψυχαγωγημένα (accusative neuter plural)
ψυχαγωγημένε (masculine singular vocative)
ψυχαγωγημένη (feminine singular vocative)
ψυχαγωγημένο (neuter singular vocative)
ψυχαγωγημένοι (masculine plural vocative)
ψυχαγωγημένες (feminine plural vocative)
ψυχαγωγημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ψυχαγωγημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ψυχαγωγημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ψυχαγωγημένος, etc.)

el-decl-adj-table

ψυχαγωγημένος •

ψυχαγωγημένη •

ψυχαγωγημένο •

ψυχαγωγημένοι •

ψυχαγωγημένες •

ψυχαγωγημένα •

ψυχαγωγημένου •

ψυχαγωγημένης •

ψυχαγωγημένου •

ψυχαγωγημένων •

ψυχαγωγημένων •

ψυχαγωγημένων •

ψυχαγωγημένο •

ψυχαγωγημένη •

ψυχαγωγημένο •

ψυχαγωγημένους •

ψυχαγωγημένες •

ψυχαγωγημένα •

ψυχαγωγημένε •

ψυχαγωγημένη •

ψυχαγωγημένο •

ψυχαγωγημένοι •

ψυχαγωγημένες •

ψυχαγωγημένα •

ψυ‧χα‧γω‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of ψυχαγωγούμαι (psychagogoúmai), passive voice of ψυχαγωγώ (“entertain”).

participle of

ψυχαγωγούμαι


καθαρεύω

head

καθαρεύω • (katharévo)

el-verb

καθαρεύω • (katharévo) (past καθάρεψα, passive καθαρεύομαι)

katharévo (romanization)
καθάρεψα (past)
καθαρεύομαι (passive)
καθαρεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθαρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθαρεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθαρευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθαρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθαρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθαρεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθαρευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθαρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθαρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθαρεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθαρευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθαρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθαρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθαρευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθαρευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθαρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθαρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθαρεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθαρευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθαρευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθαρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθαρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθαρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθαρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθαρεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθαρευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθαρευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθάρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθάρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
καθαρευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθαρευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθαρεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθάρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθάρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
καθαρευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθαρευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθαρεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθάρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθάρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
καθαρευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθαρευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθαρεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθαρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθαρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθαρευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθαρευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθαρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθαρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθαρευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθαρευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθάρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθαρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθαρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθάρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθαρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθαρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθαρεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθαρευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθαρεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθαρευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθαρευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθαρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθαρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθαρεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθαρευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθάρευε (active imperative imperfective second-person singular)
καθάρεψε (active imperative perfective second-person singular)
καθαρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
καθαρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθαρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
καθαρεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθαρευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθαρεύοντας (active participle present)
έχοντας καθαρέψει (active participle past)
καθαρέψει (active infinitive-aorist)
καθαρευτεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek καθαρεύω (kathareúō, “to be clean; to be pure”).


εμφανίζομαι

head

εμφανίζομαι • (emfanízomai)

el-verb

εμφανισμένος

εμφανίζομαι • (emfanízomai) passive (past εμφανίστηκα, ppp εμφανισμένος, active εμφανίζω)

emfanízomai (romanization)
εμφανίστηκα (past)
εμφανισμένος (participle passive perfect)
εμφανίζω (active)

εμ‧φα‧νί‧ζο‧μαι


εμφάνισα

head

εμφάνισα • (emfánisa)

el-verb-form

εμφάνισα • (emfánisa)

εμφανίζω εμφανίζω#Greek

1st person singular simple past form of εμφανίζω (emfanízo).


εμφανίστηκα

head

εμφανίστηκα • (emfanístika)

el-verb-form

εμφανίστηκα • (emfanístika)

εμ‧φα‧νί‧στη‧κα

εμφανίζομαι εμφανίζομαι#Greek

εμφανίζω εμφανίζω#Greek

1st person singular simple past form of εμφανίζομαι (emfanízomai) passive of εμφανίζω.


χάρισα

head

χάρισα • (chárisa)

el-verb-form

χάρισα • (chárisa)

χαρίζω χαρίζω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of χαρίζω (charízo).


χαρίστηκα

head

χαρίστηκα • (charístika)

el-verb-form

χαρίστηκα • (charístika)

χα‧ρί‧στη‧κα

χαρίζομαι χαρίζομαι#Greek

χαρίζω χαρίζω#Greek

1st person singular simple past form of χαρίζομαι (charízomai) passive of χαρίζω.


ντυμένος

head

ντυμένος • (ntyménos) m (feminine ντυμένη, neuter ντυμένο)

ntyménos (romanization)
ντυμένη (feminine)
ντυμένο (neuter)
ντυμένος (masculine nominative singular)
ντυμένη (feminine nominative singular)
ντυμένο (neuter nominative singular)
ντυμένοι (masculine nominative plural)
ντυμένες (feminine nominative plural)
ντυμένα (neuter nominative plural)
ντυμένου (genitive masculine singular)
ντυμένης (feminine genitive singular)
ντυμένου (genitive neuter singular)
ντυμένων (genitive masculine plural)
ντυμένων (feminine genitive plural)
ντυμένων (genitive neuter plural)
ντυμένο (accusative masculine singular)
ντυμένη (accusative feminine singular)
ντυμένο (accusative neuter singular)
ντυμένους (accusative masculine plural)
ντυμένες (accusative feminine plural)
ντυμένα (accusative neuter plural)
ντυμένε (masculine singular vocative)
ντυμένη (feminine singular vocative)
ντυμένο (neuter singular vocative)
ντυμένοι (masculine plural vocative)
ντυμένες (feminine plural vocative)
ντυμένα (neuter plural vocative)

Perfect participle of ντύνομαι (ntýnomai), passive voice of ντύνω (“I dress”).


εμφανίζω

head

εμφανίζω • (emfanízo)

el-verb

εμφανισμένος

εμφανίζω • (emfanízo) (past εμφάνισα, passive εμφανίζομαι, p‑past εμφανίστηκα, ppp εμφανισμένος)

emfanízo (romanization)
εμφάνισα (past)
εμφανίζομαι (passive)
εμφανίστηκα (passive past)
εμφανισμένος (participle passive perfect)
εμφανίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμφανίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμφανίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμφανιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμφανίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμφανίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμφανίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμφανιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμφανίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμφανίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμφανίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμφανιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμφανίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμφανίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμφανιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμφανιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμφανίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμφανίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμφανίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμφανιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμφανιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμφανίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμφανίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμφανίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμφανίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμφανίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμφανιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμφανιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμφάνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμφάνισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμφανιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμφανιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμφανίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμφάνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμφάνισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμφανιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμφανιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμφανίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμφάνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμφάνισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμφανιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμφανιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμφανίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενεφανίσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εμφανίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμφανίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμφανιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμφανιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμφανίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμφανίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμφανιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμφανιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμφάνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφανίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφανίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφάνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμφανιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμφανίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμφανστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμφανστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ενεφανίσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμφανίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμφανίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμφανίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμφανιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμφάνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμφάνισε (active imperative perfective second-person singular)
εμφανίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμφανίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμφανίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμφανίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμφανιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμφανίζοντας (active participle present)
έχοντας εμφανίσει (active participle past)
εμφανισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμφανίσει (active infinitive-aorist)
εμφανιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐμφανίζω (emphanízō), from ἐμφανής (emphanḗs) + -ίζω (-ízō), the former component from ἐμφαίνω (emphaínō).

(photography) to print film of a photograph from the negative


στηρίχτηκα

head

στηρίχτηκα • (stiríchtika)

el-verb-form

στηρίχτηκα • (stiríchtika)

στη‧ρί‧χτη‧κα

στηρίζομαι στηρίζομαι#Greek

στηρίζω στηρίζω#Greek

1st person singular simple past form of στηρίζομαι (stirízomai) passive of στηρίζω.


στηρίχθηκα

στη‧ρί‧χθη‧κα

στηρίζομαι στηρίζομαι#Greek

στηρίζω στηρίζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of στηρίζομαι (stirízomai) passive of στηρίζω.


στηριγμένος

head

στηριγμένος • (stirigménos) m (feminine στηριγμένη, neuter στηριγμένο)

stirigménos (romanization)
στηριγμένη (feminine)
στηριγμένο (neuter)
στηριγμένος (masculine nominative singular)
στηριγμένη (feminine nominative singular)
στηριγμένο (neuter nominative singular)
στηριγμένοι (masculine nominative plural)
στηριγμένες (feminine nominative plural)
στηριγμένα (neuter nominative plural)
στηριγμένου (genitive masculine singular)
στηριγμένης (feminine genitive singular)
στηριγμένου (genitive neuter singular)
στηριγμένων (genitive masculine plural)
στηριγμένων (feminine genitive plural)
στηριγμένων (genitive neuter plural)
στηριγμένο (accusative masculine singular)
στηριγμένη (accusative feminine singular)
στηριγμένο (accusative neuter singular)
στηριγμένους (accusative masculine plural)
στηριγμένες (accusative feminine plural)
στηριγμένα (accusative neuter plural)
στηριγμένε (masculine singular vocative)
στηριγμένη (feminine singular vocative)
στηριγμένο (neuter singular vocative)
στηριγμένοι (masculine plural vocative)
στηριγμένες (feminine plural vocative)
στηριγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στηριγμένος •

στηριγμένη •

στηριγμένο •

στηριγμένοι •

στηριγμένες •

στηριγμένα •

στηριγμένου •

στηριγμένης •

στηριγμένου •

στηριγμένων •

στηριγμένων •

στηριγμένων •

στηριγμένο •

στηριγμένη •

στηριγμένο •

στηριγμένους •

στηριγμένες •

στηριγμένα •

στηριγμένε •

στηριγμένη •

στηριγμένο •

στηριγμένοι •

στηριγμένες •

στηριγμένα •

στη‧ριγ‧μέ‧νος στη‧ρι‧γμέ‧νος

Perfect participle of στηρίζομαι (stirízomai), passive voice of στηρίζω (stirízo, “support, uphold”).


στήριξα

head

στήριξα • (stírixa)

el-verb-form

στήριξα • (stírixa)

στηρίζω στηρίζω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of στηρίζω (stirízo).


περιλαμβάνομαι

head

περιλαμβάνομαι • (perilamvánomai)

el-verb

περιλαμβάνομαι • (perilamvánomai) passive (past περιλήφθηκα, active περιλαμβάνω)

perilamvánomai (romanization)
περιλήφθηκα (past)
περιλαμβάνω (active)

πε‧ρι‧λαμ‧βά‧νο‧μαι

περιλαμβάνω περιλαμβάνω#Greek