μαστιγώνω

head

μαστιγώνω • (mastigóno)

el-verb

μαστιγώνομαι

μαστιγωμένος

μαστιγώνω • (mastigóno) (past μαστίγωσα, passive μαστιγώνομαι, p‑past μαστιγώθηκα, ppp μαστιγωμένος)

mastigóno (romanization)
μαστίγωσα (past)
μαστιγώνομαι (passive)
μαστιγώθηκα (passive past)
μαστιγωμένος (participle passive perfect)
μαστιγώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
μαστιγώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μαστιγώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μαστιγωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μαστιγώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μαστιγώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μαστιγώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μαστιγωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μαστιγώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
μαστιγώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μαστιγώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μαστιγωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μαστιγώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μαστιγώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μαστιγωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μαστιγωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μαστιγώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μαστιγώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μαστιγώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μαστιγωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μαστιγωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μαστιγώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μαστιγώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μαστιγώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μαστιγώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μαστιγώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μαστιγωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μαστιγωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μαστίγωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μαστίγωσα (active first-person indicative past perfective singular)
μαστιγωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μαστιγωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μαστιγώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μαστίγωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μαστίγωσες (active indicative past perfective second-person singular)
μαστιγωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μαστιγωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μαστιγώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μαστίγωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μαστίγωσε (active indicative past perfective singular third-person)
μαστιγωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μαστιγωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μαστιγώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μαστιγώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μαστιγώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μαστιγωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μαστιγωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μαστιγώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μαστιγώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
μαστιγωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μαστιγωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μαστίγωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαστιγώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαστιγώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μαστίγωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μαστιγώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μαστιγώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
μαστιγώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μαστιγωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μαστιγώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μαστιγωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μαστιγωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μαστιγώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μαστιγώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μαστιγώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μαστιγωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μαστίγωνε (active imperative imperfective second-person singular)
μαστίγωσε (active imperative perfective second-person singular)
μαστιγώσου (imperative passive perfective second-person singular)
μαστιγώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
μαστιγώστε (active imperative perfective plural second-person)
μαστιγώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μαστιγωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μαστιγώνοντας (active participle present)
έχοντας μαστιγώσει (active participle past)
μαστιγωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μαστιγώσει (active infinitive-aorist)
μαστιγωθεί (infinitive-aorist passive)

μα‧στι‧γώ‧νω

(literally, figuratively) to flog, to whip


ξεμπλέκω

head

ξεμπλέκω • (xempléko)

el-verb

ξεμπλεγμένος

ξεμπλέκω • (xempléko) (past ξέμπλεξα, passive ξεμπλέκομαι, p‑past ξεμπλέχτηκα, ppp ξεμπλεγμένος)

xempléko (romanization)
ξέμπλεξα (past)
ξεμπλέκομαι (passive)
ξεμπλέχτηκα (passive past)
ξεμπλεγμένος (participle passive perfect)
ξεμπλέκω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεμπλέξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεμπλέκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ξεμπλεχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ξεμπλέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεμπλέξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεμπλέκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ξεμπλεχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ξεμπλέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεμπλέξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεμπλέκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ξεμπλεχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ξεμπλέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεμπλέξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεμπλεκόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ξεμπλεχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ξεμπλέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεμπλέξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεμπλέκεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεμπλεκόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ξεμπλεχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ξεμπλέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεμπλέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεμπλέξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεμπλέξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεμπλέκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ξεμπλεχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξεμπλεχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ξέμπλεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξέμπλεξα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεμπλεκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεμπλεκόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ξεμπλέχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ξέμπλεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξέμπλεξες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεμπλεκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεμπλεκόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ξεμπλέχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ξέμπλεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξέμπλεξε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεμπλεκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεμπλεκότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ξεμπλέχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ξεμπλέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεμπλέξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεμπλεκόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ξεμπλεχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ξεμπλέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεμπλέξατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεμπλεκόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ξεμπλεχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ξέμπλεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεμπλέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεμπλέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξέμπλεξαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεμπλέξαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεμπλέξανε (active indicative past perfective plural third-person)
ξεμπλέκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ξεμπλεκόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ξεμπλέχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεμπλεχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ξεμπλεχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ξεμπλέκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεμπλέξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ξεμπλέκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ξεμπλεχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ξεμπλέκε (active imperative imperfective second-person singular)
ξέμπλεξε (active imperative perfective second-person singular)
ξέμπλεχ' (active imperative perfective second-person singular)
ξεμπλέξου (imperative passive perfective second-person singular)
ξεμπλέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεμπλέξτε (active imperative perfective plural second-person)
ξεμπλέχτε (active imperative perfective plural second-person)
ξεμπλέκεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ξεμπλεχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ξεμπλέκοντας (active participle present)
έχοντας ξεμπλέξει (active participle past)
πλεγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ξεμπλέξει (active infinitive-aorist)
ξεμπλεχτεί (infinitive-aorist passive)

to tease (separate the fibers of clothing)

(figuratively) to get disinvolved, get rid of a chore or situation


διαγουμίζω

head

διαγουμίζω • (diagoumízo)

el-verb

διαγουμίζομαι

διαγουμίστηκα

διαγουμισμένος

διαγουμίζω • (diagoumízo) (past διαγούμισα, passive διαγουμίζομαι, p‑past διαγουμίστηκα, ppp διαγουμισμένος)

diagoumízo (romanization)
διαγούμισα (past)
διαγουμίζομαι (passive)
διαγουμίστηκα (passive past)
διαγουμισμένος (participle passive perfect)
διαγουμίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαγουμίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαγουμίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαγουμιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαγουμίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαγουμίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαγουμίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαγουμιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαγουμίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαγουμίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαγουμίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαγουμιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαγουμίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαγουμίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαγουμιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαγουμιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαγουμίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαγουμίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαγουμίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαγουμιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαγουμιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαγουμίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαγουμίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαγουμίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαγουμίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαγουμίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαγουμιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαγουμιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαγούμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διαγούμισα (active first-person indicative past perfective singular)
διαγουμιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαγουμιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαγουμίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαγούμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διαγούμισες (active indicative past perfective second-person singular)
διαγουμιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαγουμιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαγουμίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαγούμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διαγούμισε (active indicative past perfective singular third-person)
διαγουμιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαγουμιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαγουμίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαγουμίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαγουμίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαγουμιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαγουμιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαγουμίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαγουμίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαγουμιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαγουμιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαγούμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαγουμίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαγουμίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαγούμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαγουμίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαγουμίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διαγουμίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαγουμιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαγουμίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαγουμιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαγουμιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαγουμίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαγουμίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διαγουμίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διαγουμιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διαγούμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
διαγούμισε (active imperative perfective second-person singular)
διαγουμίσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαγουμίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαγουμίστε (active imperative perfective plural second-person)
διαγουμίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαγουμιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαγουμίζοντας (active participle present)
έχοντας διαγουμίσει (active participle past)
διαγουμισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διαγουμίσει (active infinitive-aorist)
διαγουμιστεί (infinitive-aorist passive)

δια‧γου‧μί‧ζω

λεηλατώ λεηλατώ#Greek

(demotic, literary) Synonym of λεηλατώ (leïlató, “to pillage, to plunder”)


ξεφτίζω

head

ξεφτίζω • (xeftízo)

el-verb

ξεφτίζω • (xeftízo) (past ξέφτισα, passive —, ppp ξεφτισμένος)

xeftízo (romanization)
ξέφτισα (past)
ξεφτισμένος (participle passive perfect)
ξεφτίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεφτίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεφτίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεφτίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεφτίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεφτίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεφτίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεφτίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεφτίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεφτίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεφτίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεφτίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεφτίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεφτίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξέφτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξέφτισα (active first-person indicative past perfective singular)
ξέφτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξέφτισες (active indicative past perfective second-person singular)
ξέφτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξέφτισε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεφτίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεφτίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεφτίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεφτίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξέφτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεφτίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεφτίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξέφτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεφτίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεφτίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξεφτίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεφτίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξέφτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξέφτισε (active imperative perfective second-person singular)
ξεφτίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεφτίστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεφτίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξεφτίσει (active indeclinable participle perfect)
ξεφτισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ξεφτίσει (infinitive-aorist)


οροθετώ

head

οροθετώ • (orothetó)

el-verb

οροθετώ • (orothetó)


μαγνητίζω

head

μαγνητίζω • (magnitízo)

el-verb

μαγνητίζω • (magnitízo)


ζητήσεις

head

ζητήσεις • (zitíseis)

el-verb-form

ζητήσεις • (zitíseis)

ζητάω ζητάω#Greek

ζητώ ζητώ#Greek

2nd person singular dependent active form of ζητάω (zitáo) and ζητώ (zitó).


αποσοβήθηκα

head

αποσοβήθηκα • (aposovíthika)

el-verb-form

αποσοβήθηκα • (aposovíthika)

αποσοβούμαι αποσοβούμαι#Greek

αποσοβώ αποσοβώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσοβούμαι (aposovoúmai) passive of αποσοβώ.


αποσόβησα

head

αποσόβησα • (aposóvisa)

el-verb-form

αποσόβησα • (aposóvisa)

αποσοβώ αποσοβώ#Greek

1st person singular simple past form of αποσοβώ (aposovó).


αποσοβούμαι

head

αποσοβούμαι • (aposovoúmai)

el-verb

αποσοβημένος

αποσοβούμαι • (aposovoúmai) passive (past αποσοβήθηκα, ppp αποσοβημένος, active αποσοβώ)

aposovoúmai (romanization)
αποσοβήθηκα (past)
αποσοβημένος (participle passive perfect)
αποσοβώ (active)

αποσοβώ αποσοβώ#Greek


αποσοβώ

head

αποσοβώ • (aposovó)

el-verb

αποσοβημένος

αποσοβώ • (aposovó) (past αποσόβησα, passive αποσοβούμαι, ppp αποσοβημένος)

aposovó (romanization)
αποσόβησα (past)
αποσοβούμαι (passive)
αποσοβημένος (participle passive perfect)

(transitive) to avert, forestall, ward off


ενώσω

head

ενώσω • (enóso)

el-verb-form

ενώσω • (enóso)

ενόσω (enóso)

ενώνω ενώνω#Greek

1st person singular dependent active form of ενώνω (enóno).


αποστέλνω

head

αποστέλνω • (apostélno)

el-verb

αποστέλνω • (apostélno) (past απέστειλα)

apostélno (romanization)
απέστειλα (past)

αποστέλλω αποστέλλω#Greek

Alternative form of αποστέλλω (apostéllo)


αποστέργω

head

αποστέργω • (apostérgo)

el-verb

αποστέργω • (apostérgo) (past απέστερξα)

apostérgo (romanization)
απέστερξα (past)


απέστερξα

head

απέστερξα • (apésterxa)

el-verb-form

απέστερξα • (apésterxa)

αποστέργω αποστέργω#Greek

1st person singular simple past form of αποστέργω (apostérgo).


αποστεώθηκα

head

αποστεώθηκα • (aposteóthika)

el-verb-form

αποστεώθηκα • (aposteóthika)

αποστεώνομαι αποστεώνομαι#Greek

αποστεώνω αποστεώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστεώνομαι (aposteónomai) passive of αποστεώνω.


αποστερήθηκα

head

αποστερήθηκα • (aposteríthika)

el-verb-form

αποστερήθηκα • (aposteríthika)

α‧πο‧στε‧ρή‧θη‧κα

αποστερούμαι αποστερούμαι#Greek

αποστερώ αποστερώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστερούμαι (aposteroúmai) passive of αποστερώ.


αποστεώνομαι

head

αποστεώνομαι • (aposteónomai)

el-verb

αποστεωμένος

αποστεώνομαι • (aposteónomai) passive (past αποστεώθηκα, ppp αποστεωμένος, active αποστεώνω)

aposteónomai (romanization)
αποστεώθηκα (past)
αποστεωμένος (participle passive perfect)
αποστεώνω (active)

αποστεώνω αποστεώνω#Greek


αποστερούμαι

head

αποστερούμαι • (aposteroúmai)

el-verb

αποστερήθηκα

αποστερημένος

αποστερούμαι • (aposteroúmai) passive (past αποστερήθηκα, ppp αποστερημένος, active αποστερώ)

aposteroúmai (romanization)
αποστερήθηκα (past)
αποστερημένος (participle passive perfect)
αποστερώ (active)

αποστερούμε (aposteroúme)

α‧πο‧στε‧ρού‧μαι

αποστερώ αποστερώ#Greek

passive of αποστερώ (aposteró) to be dispossessed


αποστεώνω

head

αποστεώνω • (aposteóno)

el-verb

αποστεωμένος

αποστεώνομαι

αποστεώνω • (aposteóno) (past αποστέωσα, passive αποστεώνομαι, ppp αποστεωμένος)

aposteóno (romanization)
αποστέωσα (past)
αποστεώνομαι (passive)
αποστεωμένος (participle passive perfect)


αποστέωσα

head

αποστέωσα • (apostéosa)

el-verb-form

αποστέωσα • (apostéosa)

αποστεώνω αποστεώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποστεώνω (aposteóno).


αποστερώ

head

αποστερώ • (aposteró)

el-verb

αποστερούμαι

αποστερήθηκα

αποστερημένος

αποστερώ • (aposteró) (past αποστέρησα, passive αποστερούμαι, p‑past αποστερήθηκα, ppp αποστερημένος)

aposteró (romanization)
αποστέρησα (past)
αποστερούμαι (passive)
αποστερήθηκα (passive past)
αποστερημένος (participle passive perfect)
αποστερώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστερήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστερούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποστερηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστερείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστερήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστερείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποστερηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστερεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστερήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστερείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποστερηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστερούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποστερήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποστερούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποστερηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστερείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστερήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστερείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστερηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστερούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστερούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστερήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστερήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστερούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποστερηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστερηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστερούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποστέρησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποστερούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
αποστερούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
αποστερήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποστερούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποστέρησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποστερούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αποστερούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αποστερήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποστερούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποστέρησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποστερούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστερείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστερήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστερούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστερήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποστερούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποστερηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστερούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστερήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[αποστερούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
αποστερηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποστερούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστερούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστέρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστερήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστερήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποστερούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποστερούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποστερήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστερηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστερηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστερώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστερήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστερούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποστερηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποστέρησε (active imperative perfective second-person singular)
αποστερήσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστερείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστερήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποστερείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποστερηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστερώντας (active participle present)
αποστερούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αποστερήσει (active participle past)
αποστερημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποστερήσει (active infinitive-aorist)
αποστερηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek ἀποστερῶ (aposterô), contracted form of ἀποστερέω (aposteréō). By surface analysis, απο- (apo-) + στερώ (steró).


αποστόμωσα

head

αποστόμωσα • (apostómosa)

el-verb-form

αποστόμωσα • (apostómosa)

αποστομώνω αποστομώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποστομώνω (apostomóno).


αποστραγγίστηκα

head

αποστραγγίστηκα • (apostrangístika)

el-verb-form

αποστραγγίστηκα • (apostrangístika)

αποστραγγίζομαι αποστραγγίζομαι#Greek

αποστραγγίζω αποστραγγίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστραγγίζομαι (apostrangízomai) passive of αποστραγγίζω.


αποστομώθηκα

head

αποστομώθηκα • (apostomóthika)

el-verb-form

αποστομώθηκα • (apostomóthika)

αποστομώνομαι αποστομώνομαι#Greek

αποστομώνω αποστομώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστομώνομαι (apostomónomai) passive of αποστομώνω.


αποστράγγισα

head

αποστράγγισα • (apostrángisa)

el-verb-form

αποστράγγισα • (apostrángisa)

αποστραγγίζω αποστραγγίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποστραγγίζω (apostrangízo).


αποστράβωσα

head

αποστράβωσα • (apostrávosa)

el-verb-form

αποστράβωσα • (apostrávosa)

αποστραβώνω αποστραβώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποστραβώνω (apostravóno).


αποστραγγίζομαι

head

αποστραγγίζομαι • (apostrangízomai)

el-verb

αποστραγγίστηκα

αποστραγγισμένος

αποστραγγίζω

αποστραγγίζομαι • (apostrangízomai) passive (past αποστραγγίστηκα, ppp αποστραγγισμένος, active αποστραγγίζω)

apostrangízomai (romanization)
αποστραγγίστηκα (past)
αποστραγγισμένος (participle passive perfect)
αποστραγγίζω (active)

αποστραγγίζω αποστραγγίζω#Greek


αποστραβώνω

head

αποστραβώνω • (apostravóno)

el-verb

αποστραβωμένος

αποστραβώνομαι

αποστραβώνω • (apostravóno) (past αποστράβωσα, passive αποστραβώνομαι, ppp αποστραβωμένος)

apostravóno (romanization)
αποστράβωσα (past)
αποστραβώνομαι (passive)
αποστραβωμένος (participle passive perfect)


αποστομώνομαι

head

αποστομώνομαι • (apostomónomai)

el-verb

αποστομώθηκα

αποστομωμένος

αποστομώνομαι • (apostomónomai) passive (past αποστομώθηκα, ppp αποστομωμένος, active αποστομώνω)

apostomónomai (romanization)
αποστομώθηκα (past)
αποστομωμένος (participle passive perfect)
αποστομώνω (active)

αποστομώνω αποστομώνω#Greek


αποστομώνω

head

αποστομώνω • (apostomóno)

el-verb

αποστομωμένος

αποστομώνομαι

αποστομώνω • (apostomóno) (past αποστόμωσα, passive αποστομώνομαι, ppp αποστομωμένος)

apostomóno (romanization)
αποστόμωσα (past)
αποστομώνομαι (passive)
αποστομωμένος (participle passive perfect)

(transitive) to silence, make silent, overawe


αποστραγγίζω

head

αποστραγγίζω • (apostrangízo)

el-verb

αποστράγγισα

αποστραγγισμένος

αποστραγγίζομαι

αποστραγγίζω • (apostrangízo) (past αποστράγγισα, passive αποστραγγίζομαι, ppp αποστραγγισμένος)

apostrangízo (romanization)
αποστράγγισα (past)
αποστραγγίζομαι (passive)
αποστραγγισμένος (participle passive perfect)


αποστραβώθηκα

head

αποστραβώθηκα • (apostravóthika)

el-verb-form

αποστραβώθηκα • (apostravóthika)

αποστραβώνομαι αποστραβώνομαι#Greek

αποστραβώνω αποστραβώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστραβώνομαι (apostravónomai) passive of αποστραβώνω.


αποστραβώνομαι

head

αποστραβώνομαι • (apostravónomai)

el-verb

αποστραβώθηκα

αποστραβωμένος

αποστραβώνομαι • (apostravónomai) passive (past αποστραβώθηκα, ppp αποστραβωμένος, active αποστραβώνω)

apostravónomai (romanization)
αποστραβώθηκα (past)
αποστραβωμένος (participle passive perfect)
αποστραβώνω (active)

αποστραβώνω αποστραβώνω#Greek


αποστρακίστηκα

head

αποστρακίστηκα • (apostrakístika)

el-verb-form

αποστρακίστηκα • (apostrakístika)

αποστρακίζομαι αποστρακίζομαι#Greek

αποστρακίζω αποστρακίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστρακίζομαι (apostrakízomai) passive of αποστρακίζω.


αποστράκισα

head

αποστράκισα • (apostrákisa)

el-verb-form

αποστράκισα • (apostrákisa)

αποστρακίζω αποστρακίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποστρακίζω (apostrakízo).


αποστρακίζω

head

αποστρακίζω • (apostrakízo)

el-verb

αποστρακισμένος

αποστρακίζομαι

αποστρακίζω • (apostrakízo) (past αποστράκισα, passive αποστρακίζομαι, ppp αποστρακισμένος)

apostrakízo (romanization)
αποστράκισα (past)
αποστρακίζομαι (passive)
αποστρακισμένος (participle passive perfect)


αποστρακίζομαι

head

αποστρακίζομαι • (apostrakízomai)

el-verb

αποστρακίστηκα

αποστρακισμένος

αποστρακίζομαι • (apostrakízomai) passive (past αποστρακίστηκα, ppp αποστρακισμένος, active αποστρακίζω)

apostrakízomai (romanization)
αποστρακίστηκα (past)
αποστρακισμένος (participle passive perfect)
αποστρακίζω (active)

αποστρακίζω αποστρακίζω#Greek


αποστράτευσα

head

αποστράτευσα • (apostrátefsa)

el-verb-form

αποστράτευσα • (apostrátefsa)

αποστρατεύω αποστρατεύω#Greek

1st person singular simple past form of αποστρατεύω (apostratévo).


αποστρατεύθηκα

head

αποστρατεύθηκα • (apostratéfthika)

el-verb-form

αποστρατεύθηκα • (apostratéfthika)

αποστρατεύομαι αποστρατεύομαι#Greek

αποστρατεύω αποστρατεύω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστρατεύομαι (apostratévomai) passive of αποστρατεύω.


αποστρατεύτηκα

head

αποστρατεύτηκα • (apostratéftika)

el-verb-form

αποστρατεύτηκα • (apostratéftika)

αποστρατεύομαι αποστρατεύομαι#Greek

αποστρατεύω αποστρατεύω#Greek


αποστρατεύομαι

head

αποστρατεύομαι • (apostratévomai)

el-verb

αποστρατεύτηκα

αποστρατεύθηκα

αποστρατευμένος

αποστρατεύομαι • (apostratévomai) passive (past αποστρατεύτηκα/αποστρατεύθηκα, ppp αποστρατευμένος, active αποστρατεύω)

apostratévomai (romanization)
αποστρατεύτηκα (past)
αποστρατεύθηκα (past)
αποστρατευμένος (participle passive perfect)
αποστρατεύω (active)

αποστρατεύω αποστρατεύω#Greek


αποστρατεύω

head

αποστρατεύω • (apostratévo)

el-verb

αποστράτευσα

αποστρατευμένος

αποστρατεύομαι

αποστρατεύω • (apostratévo) (past αποστράτευσα, passive αποστρατεύομαι, ppp αποστρατευμένος)

apostratévo (romanization)
αποστράτευσα (past)
αποστρατεύομαι (passive)
αποστρατευμένος (participle passive perfect)

(military) to demobilise (UK), demobilize (US)


αποσυμφόρησα

head

αποσυμφόρησα • (aposymfórisa)

el-verb-form

αποσυμφόρησα • (aposymfórisa)

αποσυμφορώ αποσυμφορώ#Greek

1st person singular simple past form of αποσυμφορώ (aposymforó).


αποσυμφόρισα

head

αποσυμφόρισα • (aposymfórisa)

el-verb-form

αποσυμφόρισα • (aposymfórisa)

αποσυμφορίζω αποσυμφορίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποσυμφορίζω (aposymforízo).


αποσυναρμολόγησα

head

αποσυναρμολόγησα • (aposynarmológisa)

el-verb-form

αποσυναρμολόγησα • (aposynarmológisa)

αποσυναρμολογώ αποσυναρμολογώ#Greek

1st person singular simple past form of αποσυναρμολογώ (aposynarmologó).


αποσυμφορήθηκα

head

αποσυμφορήθηκα • (aposymforíthika)

el-verb-form

αποσυμφορήθηκα • (aposymforíthika)

αποσυμφορούμαι αποσυμφορούμαι#Greek

αποσυμφορώ αποσυμφορώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσυμφορούμαι (aposymforoúmai) passive of αποσυμφορώ.


αποσυναρμολογήθηκα

head

αποσυναρμολογήθηκα • (aposynarmologíthika)

αποσυναρμολογούμαι αποσυναρμολογούμαι#Greek

αποσυναρμολογώ αποσυναρμολογώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσυναρμολογούμαι (aposynarmologoúmai) passive of αποσυναρμολογώ.


αποσυμφορίζω

αποσυμφορίζω • (aposymforízo)

el-verb

αποσυμφόρισα

αποσυμφορίζω • (aposymforízo) (past αποσυμφόρισα)

aposymforízo (romanization)
αποσυμφόρισα (past)

αποσυμφορώ αποσυμφορώ#Greek

Alternative form of αποσυμφορώ (aposymforó)


αποσυμφορώ

head

αποσυμφορώ • (aposymforó)

el-verb

αποσυμφόρησα

αποσυμφορημένος

αποσυμφορούμαι

αποσυμφορώ • (aposymforó) (past αποσυμφόρησα, passive αποσυμφορούμαι, ppp αποσυμφορημένος)

aposymforó (romanization)
αποσυμφόρησα (past)
αποσυμφορούμαι (passive)
αποσυμφορημένος (participle passive perfect)

(medicine) to decongest, relieve congestion


αποσυναρμολογώ

head

αποσυναρμολογώ • (aposynarmologó)

el-verb

αποσυναρμολόγησα

αποσυναρμολογημένος

αποσυναρμολογούμαι

αποσυναρμολογώ • (aposynarmologó) (past αποσυναρμολόγησα, passive αποσυναρμολογούμαι, ppp αποσυναρμολογημένος)

aposynarmologó (romanization)
αποσυναρμολόγησα (past)
αποσυναρμολογούμαι (passive)
αποσυναρμολογημένος (participle passive perfect)


αποσυμφορούμαι

head

αποσυμφορούμαι • (aposymforoúmai)

el-verb

αποσυμφορήθηκα

αποσυμφορημένος

αποσυμφορούμαι • (aposymforoúmai) passive (past αποσυμφορήθηκα, ppp αποσυμφορημένος, active αποσυμφορώ)

aposymforoúmai (romanization)
αποσυμφορήθηκα (past)
αποσυμφορημένος (participle passive perfect)
αποσυμφορώ (active)

αποσυμφορώ αποσυμφορώ#Greek


αποσυναρμολογούμαι

el-verb

αποσυναρμολογήθηκα

αποσυναρμολογημένος

αποσυναρμολογώ

αποσυναρμολογούμαι • (aposynarmologoúmai) passive (past αποσυναρμολογήθηκα, ppp αποσυναρμολογημένος, active αποσυναρμολογώ)

aposynarmologoúmai (romanization)
αποσυναρμολογήθηκα (past)
αποσυναρμολογημένος (participle passive perfect)
αποσυναρμολογώ (active)

αποσυναρμολογώ αποσυναρμολογώ#Greek

passive of αποσυναρμολογώ (aposynarmologó)


αποσυντέθηκα

head

αποσυντέθηκα • (aposyntéthika)

el-verb-form

αποσυντέθηκα • (aposyntéthika)

αποσυντίθεμαι αποσυντίθεμαι#Greek

αποσυνθέτω αποσυνθέτω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσυντίθεμαι (aposyntíthemai) passive of αποσυνθέτω.


αποσφράγισα

head

αποσφράγισα • (aposfrágisa)

el-verb-form

αποσφράγισα • (aposfrágisa)

αποσφραγίζω αποσφραγίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποσφραγίζω (aposfragízo).


αποσφραγίστηκα

head

αποσφραγίστηκα • (aposfragístika)

el-verb-form

αποσφραγίστηκα • (aposfragístika)

αποσφραγίζομαι αποσφραγίζομαι#Greek

αποσφραγίζω αποσφραγίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσφραγίζομαι (aposfragízomai) passive of αποσφραγίζω.


αποσυνθέτομαι

head

αποσυνθέτομαι • (aposynthétomai)

el-verb

αποσυντέθηκα

αποσυνθέτομαι • (aposynthétomai) passive (past αποσυντέθηκα)

aposynthétomai (romanization)
αποσυντέθηκα (past)

αποσυντίθεμαι αποσυντίθεμαι#Greek

Alternative form of αποσυντίθεμαι (aposyntíthemai)


αποσφραγίζομαι

head

αποσφραγίζομαι • (aposfragízomai)

el-verb

αποσφραγίστηκα

αποσφραγισμένος

αποσφραγίζομαι • (aposfragízomai) passive (past αποσφραγίστηκα, ppp αποσφραγισμένος, active αποσφραγίζω)

aposfragízomai (romanization)
αποσφραγίστηκα (past)
αποσφραγισμένος (participle passive perfect)
αποσφραγίζω (active)

αποσφραγίζω αποσφραγίζω#Greek


αποσυνθέτω

head

αποσυνθέτω • (aposynthéto)

el-verb

αποσυντίθεμαι

αποσυνθέτομαι

αποσυνθέτω • (aposynthéto) (past αποσυνέθεσα, passive αποσυντίθεμαι/αποσυνθέτομαι)

aposynthéto (romanization)
αποσυνέθεσα (past)
αποσυντίθεμαι (passive)
αποσυνθέτομαι (passive)

to decompose, dismantle, disaggregate, to disorganise (UK), disorganize (US)


αποσυνέθεσα

head

αποσυνέθεσα • (aposynéthesa)

el-verb-form

αποσυνέθεσα • (aposynéthesa)

αποσυνθέτω αποσυνθέτω#Greek

1st person singular simple past form of αποσυνθέτω (aposynthéto).


αποσφραγίζω

head

αποσφραγίζω • (aposfragízo)

el-verb

αποσφραγισμένος

αποσφραγίζομαι

αποσφραγίζω • (aposfragízo) (past αποσφράγισα, passive αποσφραγίζομαι, ppp αποσφραγισμένος)

aposfragízo (romanization)
αποσφράγισα (past)
αποσφραγίζομαι (passive)
αποσφραγισμένος (participle passive perfect)


αποσυντίθεμαι

head

αποσυντίθεμαι • (aposyntíthemai)

el-verb

αποσυντέθηκα

αποσυντεθειμένος

αποσυντίθεμαι • (aposyntíthemai) passive (past αποσυντέθηκα, ppp αποσυντεθειμένος, active αποσυνθέτω)

aposyntíthemai (romanization)
αποσυντέθηκα (past)
αποσυντεθειμένος (participle passive perfect)
αποσυνθέτω (active)

αποσυνθέτω αποσυνθέτω#Greek


αποσχημάτισα

head

αποσχημάτισα • (aposchimátisa)

el-verb-form

αποσχημάτισα • (aposchimátisa)

αποσχηματίζω αποσχηματίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποσχηματίζω (aposchimatízo).


απόσωσα

head

απόσωσα • (apósosa)

el-verb-form

απόσωσα • (apósosa)

αποσώνω αποσώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποσώνω (aposóno).


αποσχηματίστηκα

head

αποσχηματίστηκα • (aposchimatístika)

el-verb-form

αποσχηματίστηκα • (aposchimatístika)

αποσχηματίζομαι αποσχηματίζομαι#Greek

αποσχηματίζω αποσχηματίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσχηματίζομαι (aposchimatízomai) passive of αποσχηματίζω.


αποσώθηκα

head

αποσώθηκα • (aposóthika)

el-verb-form

αποσώθηκα • (aposóthika)

αποσώνομαι αποσώνομαι#Greek

αποσώνω αποσώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσώνομαι (aposónomai) passive of αποσώνω.


αποσχηματίζομαι

head

αποσχηματίζομαι • (aposchimatízomai)

el-verb

αποσχηματίστηκα

αποσχηματισμένος

αποσχηματίζω

αποσχηματίζομαι • (aposchimatízomai) passive (past αποσχηματίστηκα, ppp αποσχηματισμένος, active αποσχηματίζω)

aposchimatízomai (romanization)
αποσχηματίστηκα (past)
αποσχηματισμένος (participle passive perfect)
αποσχηματίζω (active)

αποσχηματίζω αποσχηματίζω#Greek


αποσχηματίζω

head

αποσχηματίζω • (aposchimatízo)

el-verb

αποσχημάτισα

αποσχηματισμένος

αποσχηματίζομαι

αποσχηματίζω • (aposchimatízo) (past αποσχημάτισα, passive αποσχηματίζομαι, ppp αποσχηματισμένος)

aposchimatízo (romanization)
αποσχημάτισα (past)
αποσχηματίζομαι (passive)
αποσχηματισμένος (participle passive perfect)

(transitive, Christianity) to defrock, unfrock


αποσώνομαι

head

αποσώνομαι • (aposónomai)

el-verb

αποσώνομαι • (aposónomai) passive (past αποσώθηκα, ppp αποσωμένος / αποσωσμένος, active αποσώνω)

aposónomai (romanization)
αποσώθηκα (past)
αποσωμένος (participle passive perfect)
αποσωσμένος (participle passive perfect)
αποσώνω (active)

αποσώνω αποσώνω#Greek


αποσώνω

head

αποσώνω • (aposóno)

el-verb

αποσώνω • (aposóno) (past απόσωσα, passive αποσώνομαι, ppp αποσωμένος / αποσωσμένος)

aposóno (romanization)
απόσωσα (past)
αποσώνομαι (passive)
αποσωμένος (participle passive perfect)
αποσωσμένος (participle passive perfect)


αποξηραμένο

head

αποξηραμένο • (apoxiraméno)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αποξηραμένος (apoxiraménos).

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποξηραμένη

αποξηραμένη • (apoxiraméni)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποξηραμένοι

αποξηραμένοι • (apoxiraménoi)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποξηραμένε

αποξηραμένε • (apoxiraméne)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποξηραμένους

αποξηραμένους • (apoxiraménous)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποξηραμένης

αποξηραμένης • (apoxiraménis)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποξηραμένου

αποξηραμένου • (apoxiraménou)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


απονεύρωσα

απονεύρωσα • (aponévrosa)

el-verb-form

απονεύρωσα • (aponévrosa)

απονευρώνω απονευρώνω#Greek

1st person singular simple past form of απονευρώνω (aponevróno).


αποξηραμένες

head

αποξηραμένες • (apoxiraménes)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


απονευρώθηκα

απονευρώθηκα • (aponevróthika)

el-verb-form

απονευρώθηκα • (aponevróthika)

απονευρώνομαι απονευρώνομαι#Greek

απονευρώνω απονευρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απονευρώνομαι (aponevrónomai) passive of απονευρώνω.


ανθυπομειδιώ

head

ανθυπομειδιώ • (anthypomeidió)

el-verb

ανθυπομειδίασα

ανθυπομειδιώ • (anthypomeidió) (past ανθυπομειδίασα)

anthypomeidió (romanization)
ανθυπομειδίασα (past)


απονευρώνομαι

head

απονευρώνομαι • (aponevrónomai)

el-verb

απονευρώθηκα

απονευρωμένος

απονευρώνομαι • (aponevrónomai) passive (past απονευρώθηκα, ppp απονευρωμένος, active απονευρώνω)

aponevrónomai (romanization)
απονευρώθηκα (past)
απονευρωμένος (participle passive perfect)
απονευρώνω (active)

απονευρώνω απονευρώνω#Greek


απονευρώνω

head

απονευρώνω • (aponevróno)

el-verb

απονευρωμένος

απονευρώνομαι

απονευρώνω • (aponevróno) (past απονεύρωσα, passive απονευρώνομαι, ppp απονευρωμένος)

aponevróno (romanization)
απονεύρωσα (past)
απονευρώνομαι (passive)
απονευρωμένος (participle passive perfect)

(medicine) to deaden, deactivate or kill a nerve


αποξηραμένων

head

αποξηραμένων • (apoxiraménon)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


υπομειδιώ

υπομειδιώ • (ypomeidió)

el-verb

υπομειδιώ • (ypomeidió) (past υπομειδίασα)

ypomeidió (romanization)
υπομειδίασα (past)


αποξηραμένα

head

αποξηραμένα • (apoxiraména)

αποξηραμένος αποξηραμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αποξηραμένος (apoxiraménos).


αποσκοπούσα

αποσκοπούσα • (aposkopoúsa)

el-verb-form

αποσκοπούσα • (aposkopoúsa)

αποσκοπώ αποσκοπώ#Greek

1st person singular imperfect form of αποσκοπώ (aposkopó).


αποσβεννύω

head

αποσβεννύω • (aposvennýo)

el-verb

αποσβεννύω • (aposvennýo)


αποξηραμένος

head

αποξηραμένος • (apoxiraménos) m (feminine αποξηραμένη, neuter αποξηραμένο)

apoxiraménos (romanization)
αποξηραμένη (feminine)
αποξηραμένο (neuter)
αποξηραμένος (masculine nominative singular)
αποξηραμένη (feminine nominative singular)
αποξηραμένο (neuter nominative singular)
αποξηραμένοι (masculine nominative plural)
αποξηραμένες (feminine nominative plural)
αποξηραμένα (neuter nominative plural)
αποξηραμένου (genitive masculine singular)
αποξηραμένης (feminine genitive singular)
αποξηραμένου (genitive neuter singular)
αποξηραμένων (genitive masculine plural)
αποξηραμένων (feminine genitive plural)
αποξηραμένων (genitive neuter plural)
αποξηραμένο (accusative masculine singular)
αποξηραμένη (accusative feminine singular)
αποξηραμένο (accusative neuter singular)
αποξηραμένους (accusative masculine plural)
αποξηραμένες (accusative feminine plural)
αποξηραμένα (accusative neuter plural)
αποξηραμένε (masculine singular vocative)
αποξηραμένη (feminine singular vocative)
αποξηραμένο (neuter singular vocative)
αποξηραμένοι (masculine plural vocative)
αποξηραμένες (feminine plural vocative)
αποξηραμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αποξηραμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αποξηραμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αποξηραμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αποξηραμένος •

αποξηραμένη •

αποξηραμένο •

αποξηραμένοι •

αποξηραμένες •

αποξηραμένα •

αποξηραμένου •

αποξηραμένης •

αποξηραμένου •

αποξηραμένων •

αποξηραμένων •

αποξηραμένων •

αποξηραμένο •

αποξηραμένη •

αποξηραμένο •

αποξηραμένους •

αποξηραμένες •

αποξηραμένα •

αποξηραμένε •

αποξηραμένη •

αποξηραμένο •

αποξηραμένοι •

αποξηραμένες •

αποξηραμένα •

α‧πο‧ξη‧ρα‧μέ‧νος

Perfect participle of αποξηραίνομαι (apoxiraínomai), passive voice of αποξηραίνω (apoxiraíno)

participle of

αποξηραίνομαι

less formal, demotic: αποξεραμένος (apoxeraménos) of αποξεραίνω (apoxeraíno)


απορημένος

head

απορημένος • (aporiménos) m (feminine απορημένη, neuter απορημένο)

aporiménos (romanization)
απορημένη (feminine)
απορημένο (neuter)
απορημένος (masculine nominative singular)
απορημένη (feminine nominative singular)
απορημένο (neuter nominative singular)
απορημένοι (masculine nominative plural)
απορημένες (feminine nominative plural)
απορημένα (neuter nominative plural)
απορημένου (genitive masculine singular)
απορημένης (feminine genitive singular)
απορημένου (genitive neuter singular)
απορημένων (genitive masculine plural)
απορημένων (feminine genitive plural)
απορημένων (genitive neuter plural)
απορημένο (accusative masculine singular)
απορημένη (accusative feminine singular)
απορημένο (accusative neuter singular)
απορημένους (accusative masculine plural)
απορημένες (accusative feminine plural)
απορημένα (accusative neuter plural)
απορημένε (masculine singular vocative)
απορημένη (feminine singular vocative)
απορημένο (neuter singular vocative)
απορημένοι (masculine plural vocative)
απορημένες (feminine plural vocative)
απορημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απορημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απορημένος, etc.)

el-decl-adj-table

απορημένος •

απορημένοι •

απορημένες •

απορημένου •

απορημένης •

απορημένου •

απορημένων •

απορημένων •

απορημένων •

απορημένους •

απορημένες •

απορημένοι •

απορημένες •

α‧πο‧ρη‧μέ‧νος

Perfect passive participle of απορώ (aporó), a verb with no passive forms.

participle of

near-synonym: παραξενεμένος (paraxeneménos)


απορφανισμένος

head

απορφανισμένη

απορφανισμένο

απορφανισμένος • (aporfanisménos) m (feminine απορφανισμένη, neuter απορφανισμένο)

el-part

απορφανισμέν

aporfanisménos (romanization)
απορφανισμένη (feminine)
απορφανισμένο (neuter)
απορφανισμένος (masculine nominative singular)
απορφανισμένη (feminine nominative singular)
απορφανισμένο (neuter nominative singular)
απορφανισμένοι (masculine nominative plural)
απορφανισμένες (feminine nominative plural)
απορφανισμένα (neuter nominative plural)
απορφανισμένου (genitive masculine singular)
απορφανισμένης (feminine genitive singular)
απορφανισμένου (genitive neuter singular)
απορφανισμένων (genitive masculine plural)
απορφανισμένων (feminine genitive plural)
απορφανισμένων (genitive neuter plural)
απορφανισμένο (accusative masculine singular)
απορφανισμένη (accusative feminine singular)
απορφανισμένο (accusative neuter singular)
απορφανισμένους (accusative masculine plural)
απορφανισμένες (accusative feminine plural)
απορφανισμένα (accusative neuter plural)
απορφανισμένε (masculine singular vocative)
απορφανισμένη (feminine singular vocative)
απορφανισμένο (neuter singular vocative)
απορφανισμένοι (masculine plural vocative)
απορφανισμένες (feminine plural vocative)
απορφανισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

απορφανισμέν

el-decl-adj-a

απορφανισμέν

el-decl-adj-positive

Declension of απορφανισμένος

απορφανισμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απορφανισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απορφανισμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

απορφανισμέν

el-decl-adj-table

απορφανισμένος •

απορφανισμένη •

απορφανισμένο •

απορφανισμένοι •

απορφανισμένες •

απορφανισμένα •

απορφανισμένου •

απορφανισμένης •

απορφανισμένου •

απορφανισμένων •

απορφανισμένων •

απορφανισμένων •

απορφανισμένο •

απορφανισμένη •

απορφανισμένο •

απορφανισμένους •

απορφανισμένες •

απορφανισμένα •

απορφανισμένε •

απορφανισμένη •

απορφανισμένο •

απορφανισμένοι •

απορφανισμένες •

απορφανισμένα •

α‧πορ‧φα‧νι‧σμέ‧νος

Perfect participle of απορφανίζομαι (aporfanízomai), passive voice of απορφανίζω (aporfanízo).

participle of

απορφανίζομαι


αποσταθεροποίησα

head

αποσταθεροποίησα • (apostatheropoíisa)

el-verb-form

αποσταθεροποίησα • (apostatheropoíisa)

αποσταθεροποιώ αποσταθεροποιώ#Greek

1st person singular simple past form of αποσταθεροποιώ (apostatheropoió).


αποσταθεροποιήθηκα

head

αποσταθεροποιήθηκα • (apostatheropoiíthika)

αποσταθεροποιούμαι αποσταθεροποιούμαι#Greek

αποσταθεροποιώ αποσταθεροποιώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσταθεροποιούμαι (apostatheropoioúmai) passive of αποσταθεροποιώ.


αποστάτησα

αποστάτησα • (apostátisa)

el-verb-form

αποστάτησα • (apostátisa)

αποστατώ αποστατώ#Greek

1st person singular simple past form of αποστατώ (apostató).


αποσταθεροποιούμαι

el-verb

αποσταθεροποιήθηκα

αποσταθεροποιημένος

αποσταθεροποιώ

αποσταθεροποιούμαι • (apostatheropoioúmai) passive (past αποσταθεροποιήθηκα, ppp αποσταθεροποιημένος, active αποσταθεροποιώ)

apostatheropoioúmai (romanization)
αποσταθεροποιήθηκα (past)
αποσταθεροποιημένος (participle passive perfect)
αποσταθεροποιώ (active)

αποσταθεροποιώ αποσταθεροποιώ#Greek

passive of αποσταθεροποιώ (apostatheropoió)


αποσταθεροποιώ

head

αποσταθεροποιώ • (apostatheropoió)

el-verb

αποσταθεροποίησα

αποσταθεροποιημένος

αποσταθεροποιούμαι

αποσταθεροποιώ • (apostatheropoió) (past αποσταθεροποίησα, passive αποσταθεροποιούμαι, ppp αποσταθεροποιημένος)

apostatheropoió (romanization)
αποσταθεροποίησα (past)
αποσταθεροποιούμαι (passive)
αποσταθεροποιημένος (participle passive perfect)


αποστέρησα

head

αποστέρησα • (apostérisa)

el-verb-form

αποστέρησα • (apostérisa)

α‧πο‧στέ‧ρη‧σα

αποστερώ αποστερώ#Greek

1st person singular simple past form of αποστερώ (aposteró).


απονάρκωσα

head

απονάρκωσα • (aponárkosa)

el-verb-form

απονάρκωσα • (aponárkosa)

αποναρκώνω αποναρκώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποναρκώνω (aponarkóno).


αποναρκώθηκα

head

αποναρκώθηκα • (aponarkóthika)

el-verb-form

αποναρκώθηκα • (aponarkóthika)

αποναρκώνομαι αποναρκώνομαι#Greek

αποναρκώνω αποναρκώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποναρκώνομαι (aponarkónomai) passive of αποναρκώνω.


αποναρκώνομαι

head

αποναρκώνομαι • (aponarkónomai)

el-verb

αποναρκώθηκα

αποναρκωμένος

αποναρκώνομαι • (aponarkónomai) passive (past αποναρκώθηκα, ppp αποναρκωμένος, active αποναρκώνω)

aponarkónomai (romanization)
αποναρκώθηκα (past)
αποναρκωμένος (participle passive perfect)
αποναρκώνω (active)

αποναρκώνω αποναρκώνω#Greek


αποναρκώνω

head

αποναρκώνω • (aponarkóno)

el-verb

αποναρκωμένος

αποναρκώνομαι

αποναρκώνω • (aponarkóno) (past απονάρκωσα, passive αποναρκώνομαι, ppp αποναρκωμένος)

aponarkóno (romanization)
απονάρκωσα (past)
αποναρκώνομαι (passive)
αποναρκωμένος (participle passive perfect)

(figuratively) to beguile, reassure, put someone's mind at rest (dishonestly)


εγκαινίασα

head

εγκαινίασα • (egkainíasa)

el-verb-form

εγκαινίασα • (egkainíasa)

ε‧γκαι‧νί‧α‧σα

εγκαινιάζω εγκαινιάζω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of εγκαινιάζω (egkainiázo).


εγκαινιάστηκα

head

εγκαινιάστηκα • (egkainiástika)

el-verb-form

εγκαινιάστηκα • (egkainiástika)

ε‧γκαι‧νι‧ά‧στη‧κα

εγκαινιάζομαι εγκαινιάζομαι#Greek

εγκαινιάζω εγκαινιάζω#Greek

1st person singular simple past form of εγκαινιάζομαι (egkainiázomai) passive of εγκαινιάζω.


εγκαινιάζομαι

head

εγκαινιάζομαι • (egkainiázomai)

el-verb

εγκαινιάστηκα

εγκαινιασμένος

εγκαινιάζομαι • (egkainiázomai)

ε‧γκαι‧νι‧ά‧ζο‧μαι

εγκαινιάζω εγκαινιάζω#Greek


εγκαινιάζω

head

εγκαινιάζω • (egkainiázo)

el-verb

εγκαινιάζομαι

εγκαινιάστηκα

εγκαινιασμένος

εγκαινιάζω • (egkainiázo) (past εγκαινίασα, passive εγκαινιάζομαι, p‑past εγκαινιάστηκα, ppp εγκαινιασμένος)

egkainiázo (romanization)
εγκαινίασα (past)
εγκαινιάζομαι (passive)
εγκαινιάστηκα (passive past)
εγκαινιασμένος (participle passive perfect)
εγκαινιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκαινιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκαινιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκαινιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκαινιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκαινιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκαινιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκαινιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκαινιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκαινιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκαινιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκαινιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκαινιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εγκαινιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκαινιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκαινιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκαινιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκαινιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκαινιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκαινιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκαινιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκαινιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκαινιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκαινιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκαινιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκαινιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκαινιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκαινιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκαινίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εγκαινίασα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκαινιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εγκαινιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εγκαινιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκαινίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εγκαινίασες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκαινιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εγκαινιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εγκαινιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκαινίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εγκαινίασε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκαινιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκαινιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκαινιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκαινιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκαινιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκαινιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εγκαινιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκαινιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκαινιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εγκαινιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εγκαινιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκαινίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκαινιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκαινιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκαινίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαινιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαινιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαινιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκαινιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εγκαινιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκαινιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκαινιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκαινιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκαινιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκαινιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκαινιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εγκαινίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
εγκαινίασε (active imperative perfective second-person singular)
εγκαινιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκαινιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκαινιάστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκαινιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκαινιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκαινιάζοντας (active participle present)
έχοντας εγκαινιάσει (active participle past)
εγκαινιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκαινιάσει (active infinitive-aorist)
εγκαινιαστεί (infinitive-aorist passive)

ε‧γκαι‧νι‧ά‧ζω εγ‧και‧νι‧ά‧ζω


απόξυσα

head

απόξυσα • (apóxysa)

el-verb-form

απόξυσα • (apóxysa)

αποξέω αποξέω#Greek

1st person singular simple past form of αποξέω (apoxéo).


απέξεσα

head

απέξεσα • (apéxesa)

el-verb-form

απέξεσα • (apéxesa)

αποξέω αποξέω#Greek


αποξέσθηκα

head

αποξέσθηκα • (apoxésthika)

el-verb-form

αποξέσθηκα • (apoxésthika)

αποξέομαι αποξέομαι#Greek

αποξέω αποξέω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποξέομαι (apoxéomai) passive of αποξέω.


αποξύνω

head

αποξύνω • (apoxýno)

el-verb

αποξύνω • (apoxýno)

αποξέω αποξέω#Greek


αποξέομαι

head

αποξέομαι • (apoxéomai)

el-verb

αποξέομαι • (apoxéomai) passive (past αποξέσθηκα, ppp αποξεσμένος, active αποξέω)

apoxéomai (romanization)
αποξέσθηκα (past)
αποξεσμένος (participle passive perfect)
αποξέω (active)

αποξέω αποξέω#Greek


αποσκελετωμένος

head

αποσκελετωμένη

αποσκελετωμένο

αποσκελετωμένος • (aposkeletoménos) m (feminine αποσκελετωμένη, neuter αποσκελετωμένο)

el-part

αποσκελετωμέν

aposkeletoménos (romanization)
αποσκελετωμένη (feminine)
αποσκελετωμένο (neuter)
αποσκελετωμένος (masculine nominative singular)
αποσκελετωμένη (feminine nominative singular)
αποσκελετωμένο (neuter nominative singular)
αποσκελετωμένοι (masculine nominative plural)
αποσκελετωμένες (feminine nominative plural)
αποσκελετωμένα (neuter nominative plural)
αποσκελετωμένου (genitive masculine singular)
αποσκελετωμένης (feminine genitive singular)
αποσκελετωμένου (genitive neuter singular)
αποσκελετωμένων (genitive masculine plural)
αποσκελετωμένων (feminine genitive plural)
αποσκελετωμένων (genitive neuter plural)
αποσκελετωμένο (accusative masculine singular)
αποσκελετωμένη (accusative feminine singular)
αποσκελετωμένο (accusative neuter singular)
αποσκελετωμένους (accusative masculine plural)
αποσκελετωμένες (accusative feminine plural)
αποσκελετωμένα (accusative neuter plural)
αποσκελετωμένε (masculine singular vocative)
αποσκελετωμένη (feminine singular vocative)
αποσκελετωμένο (neuter singular vocative)
αποσκελετωμένοι (masculine plural vocative)
αποσκελετωμένες (feminine plural vocative)
αποσκελετωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αποσκελετωμέν

el-decl-adj-a

αποσκελετωμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αποσκελετωμένος

αποσκελετωμέν

el-decl-adj-ος-η-ο

αποσκελετωμέν

el-decl-adj-table

αποσκελετωμένος •

αποσκελετωμένη •

αποσκελετωμένο •

αποσκελετωμένοι •

αποσκελετωμένες •

αποσκελετωμένα •

αποσκελετωμένου •

αποσκελετωμένης •

αποσκελετωμένου •

αποσκελετωμένων •

αποσκελετωμένων •

αποσκελετωμένων •

αποσκελετωμένο •

αποσκελετωμένη •

αποσκελετωμένο •

αποσκελετωμένους •

αποσκελετωμένες •

αποσκελετωμένα •

αποσκελετωμένε •

αποσκελετωμένη •

αποσκελετωμένο •

αποσκελετωμένοι •

αποσκελετωμένες •

αποσκελετωμένα •

α‧πο‧σκε‧λε‧τω‧μέ‧νος

Perfect participle of αποσκελετώνομαι (aposkeletónomai), passive voice of αποσκελετώνω (aposkeletóno, “make gaunt, emaciated, extremely thin”). Morphologically, απο- (apo-, intensifying) + σκελετωμένος (skeletoménos, participle, a synonym).

participle of

αποσκελετώνομαι

af

σκελετωμένος


αποσταλμένος

head

αποσταλμένος • (apostalménos) m (feminine αποσταλμένη, neuter αποσταλμένο)

apostalménos (romanization)
αποσταλμένη (feminine)
αποσταλμένο (neuter)
αποσταλμένος (masculine nominative singular)
αποσταλμένη (feminine nominative singular)
αποσταλμένο (neuter nominative singular)
αποσταλμένοι (masculine nominative plural)
αποσταλμένες (feminine nominative plural)
αποσταλμένα (neuter nominative plural)
αποσταλμένου (genitive masculine singular)
αποσταλμένης (feminine genitive singular)
αποσταλμένου (genitive neuter singular)
αποσταλμένων (genitive masculine plural)
αποσταλμένων (feminine genitive plural)
αποσταλμένων (genitive neuter plural)
αποσταλμένο (accusative masculine singular)
αποσταλμένη (accusative feminine singular)
αποσταλμένο (accusative neuter singular)
αποσταλμένους (accusative masculine plural)
αποσταλμένες (accusative feminine plural)
αποσταλμένα (accusative neuter plural)
αποσταλμένε (masculine singular vocative)
αποσταλμένη (feminine singular vocative)
αποσταλμένο (neuter singular vocative)
αποσταλμένοι (masculine plural vocative)
αποσταλμένες (feminine plural vocative)
αποσταλμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποσταλμένος

el-decl-adj-table

αποσταλμένος •

αποσταλμένη •

αποσταλμένο •

αποσταλμένοι •

αποσταλμένες •

αποσταλμένα •

αποσταλμένου •

αποσταλμένης •

αποσταλμένου •

αποσταλμένων •

αποσταλμένων •

αποσταλμένων •

αποσταλμένο •

αποσταλμένη •

αποσταλμένο •

αποσταλμένους •

αποσταλμένες •

αποσταλμένα •

αποσταλμένε •

αποσταλμένη •

αποσταλμένο •

αποσταλμένοι •

αποσταλμένες •

αποσταλμένα •

α‧πο‧σταλ‧μέ‧νος

απεσταλμένος απεσταλμένος#Greek

less frequent, demotic form of απεσταλμένος (apestalménos) without the internal augment


εξυπηρετώ

head

εξυπηρετώ • (exypiretó)

el-verb

εξυπηρετούμαι

εξυπηρετήθηκα

εξυπηρετώ • (exypiretó) (past εξυπηρέτησα, passive εξυπηρετούμαι, p‑past εξυπηρετήθηκα)

exypiretó (romanization)
εξυπηρέτησα (past)
εξυπηρετούμαι (passive)
εξυπηρετήθηκα (passive past)
εξυπηρετώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εξυπηρετήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξυπηρετούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξυπηρετηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξυπηρετείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εξυπηρετήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξυπηρετείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξυπηρετηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξυπηρετεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εξυπηρετήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξυπηρετείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξυπηρετηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξυπηρετούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εξυπηρετήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξυπηρετούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εξυπηρετηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξυπηρετείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξυπηρετήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξυπηρετείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξυπηρετηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξυπηρετούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξυπηρετούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξυπηρετήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξυπηρετήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξυπηρετούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξυπηρετηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξυπηρετηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξυπηρετούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξυπηρέτησα (active first-person indicative past perfective singular)
εξυπηρετούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εξυπηρετούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εξυπηρετήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξυπηρετούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξυπηρέτησες (active indicative past perfective second-person singular)
εξυπηρετούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εξυπηρετούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εξυπηρετήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξυπηρετούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξυπηρέτησε (active indicative past perfective singular third-person)
εξυπηρετούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξυπηρετείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξυπηρετήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εξυπηρετούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξυπηρετήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξυπηρετούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εξυπηρετηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εξυπηρετούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξυπηρετήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εξυπηρετούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εξυπηρετηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξυπηρετούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξυπηρετούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξυπηρέτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξυπηρετήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξυπηρετήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξυπηρετούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξυπηρετούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξυπηρετήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξυπηρετηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξυπηρετηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εξυπηρετώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξυπηρετήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξυπηρετούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξυπηρετηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξυπηρέτησε (active imperative perfective second-person singular)
εξυπηρετήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εξυπηρετείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εξυπηρετήστε (active imperative perfective plural second-person)
εξυπηρετείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εξυπηρετηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξυπηρετώντας (active participle present)
εξυπηρετούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εξυπηρετήσει (active participle past)
εξυπηρετημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξυπηρετήσει (active infinitive-aorist)
εξυπηρετηθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧ξυ‧πη‧ρε‧τώ εξ‧υ‧πη‧ρε‧τώ

Learned borrowing from Ancient Greek ἐξυπηρετῶ (exupēretô). By surface analysis, εξ- (ex-) + υπηρετώ (ypiretó).


αποξύω

head

αποξύω • (apoxýo)

el-verb

αποξύω • (apoxýo)

αποξέω αποξέω#Greek


αποξέω

head

αποξέω • (apoxéo)

el-verb

αποξέω • (apoxéo) (past απέξεσα/απόξυσα, passive αποξέομαι, ppp αποξεσμένος)

apoxéo (romanization)
απέξεσα (past)
απόξυσα (past)
αποξέομαι (passive)
αποξεσμένος (participle passive perfect)


αποπνευμάτωσα

head

αποπνευμάτωσα • (apopnevmátosa)

el-verb-form

αποπνευμάτωσα • (apopnevmátosa)

αποπνευματώνω αποπνευματώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποπνευματώνω (apopnevmatóno).


αποπνευματώνομαι

head

αποπνευματώνομαι • (apopnevmatónomai)

el-verb

αποπνευματώθηκα

αποπνευματώνω

αποπνευματώνομαι • (apopnevmatónomai) passive (past αποπνευματώθηκα, active αποπνευματώνω)

apopnevmatónomai (romanization)
αποπνευματώθηκα (past)
αποπνευματώνω (active)

αποπνευματώνω αποπνευματώνω#Greek

passive of αποπνευματώνω (apopnevmatóno)


αποπνευματώνω

head

αποπνευματώνω • (apopnevmatóno)

el-verb

αποπνευμάτωσα

αποπνευματώνομαι

αποπνευματώνω • (apopnevmatóno) (past αποπνευμάτωσα, ppp αποπνευματώνομαι)

apopnevmatóno (romanization)
αποπνευμάτωσα (past)
αποπνευματώνομαι (participle passive perfect)


αποπνευματώθηκα

head

αποπνευματώθηκα • (apopnevmatóthika)

el-verb-form

αποπνευματώθηκα • (apopnevmatóthika)

αποπνευματώνομαι αποπνευματώνομαι#Greek

αποπνευματώνω αποπνευματώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποπνευματώνομαι (apopnevmatónomai) passive of αποπνευματώνω.


αποπτύω

head

αποπτύω • (apoptýo)

el-verb

αποπτύω • (apoptýo)


αποπροσωποποιώ

head

αποπροσωποποιώ • (apoprosopopoió)

el-verb

αποπροσωποποίησα

αποπροσωποποιούμαι

αποπροσωποποιώ • (apoprosopopoió) (past αποπροσωποποίησα, passive αποπροσωποποιούμαι)

apoprosopopoió (romanization)
αποπροσωποποίησα (past)
αποπροσωποποιούμαι (passive)

to depersonalise (UK), depersonalize (US)


απορρυθμίστηκα

head

απορρυθμίστηκα • (aporrythmístika)

el-verb-form

απορρυθμίστηκα • (aporrythmístika)

απορρυθμίζομαι απορρυθμίζομαι#Greek

απορρυθμίζω απορρυθμίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of απορρυθμίζομαι (aporrythmízomai) passive of απορρυθμίζω.


απορρύθμισα

head

απορρύθμισα • (aporrýthmisa)

el-verb-form

απορρύθμισα • (aporrýthmisa)

απορρυθμίζω απορρυθμίζω#Greek

1st person singular simple past form of απορρυθμίζω (aporrythmízo).


απορρυθμίζομαι

head

απορρυθμίζομαι • (aporrythmízomai)

el-verb

απορρυθμίστηκα

απορρυθμισμένος

απορρυθμίζομαι • (aporrythmízomai) passive (past απορρυθμίστηκα, ppp απορρυθμισμένος, active απορρυθμίζω)

aporrythmízomai (romanization)
απορρυθμίστηκα (past)
απορρυθμισμένος (participle passive perfect)
απορρυθμίζω (active)

απορρυθμίζω απορρυθμίζω#Greek


απορυθμίζω

head

απορυθμίζω • (aporythmízo)

el-verb

απορυθμισμένος

απορυθμίζομαι

απορυθμίζω • (aporythmízo) (past απορύθμισα, passive απορυθμίζομαι, ppp απορυθμισμένος)

aporythmízo (romanization)
απορύθμισα (past)
απορυθμίζομαι (passive)
απορυθμισμένος (participle passive perfect)

απορρυθμίζω απορρυθμίζω#Greek

Alternative form of απορρυθμίζω (aporrythmízo)


αποσκοράκισα

head

αποσκοράκισα • (aposkorákisa)

el-verb-form

αποσκοράκισα • (aposkorákisa)

αποσκορακίζω αποσκορακίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποσκορακίζω (aposkorakízo).


αποσκορακίστηκα

head

αποσκορακίστηκα • (aposkorakístika)

el-verb-form

αποσκορακίστηκα • (aposkorakístika)

αποσκορακίζομαι αποσκορακίζομαι#Greek

αποσκορακίζω αποσκορακίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποσκορακίζομαι (aposkorakízomai) passive of αποσκορακίζω.


απορρυθμίζω

head

απορρυθμίζω • (aporrythmízo)

el-verb

απορρυθμισμένος

απορρυθμίζομαι

απορρυθμίζω • (aporrythmízo) (past απορρύθμισα, passive απορρυθμίζομαι, ppp απορρυθμισμένος)

aporrythmízo (romanization)
απορρύθμισα (past)
απορρυθμίζομαι (passive)
απορρυθμισμένος (participle passive perfect)


αποσκορακίζω

head

αποσκορακίζω • (aposkorakízo)

el-verb

αποσκοράκισα

αποσκορακισμένος

αποσκορακίζομαι

αποσκορακίζω • (aposkorakízo) (past αποσκοράκισα, passive αποσκορακίζομαι, ppp αποσκορακισμένος)

aposkorakízo (romanization)
αποσκοράκισα (past)
αποσκορακίζομαι (passive)
αποσκορακισμένος (participle passive perfect)


αποσκορακίζομαι

head

αποσκορακίζομαι • (aposkorakízomai)

el-verb

αποσκορακίστηκα

αποσκορακισμένος

αποσκορακίζω

αποσκορακίζομαι • (aposkorakízomai) passive (past αποσκορακίστηκα, ppp αποσκορακισμένος, active αποσκορακίζω)

aposkorakízomai (romanization)
αποσκορακίστηκα (past)
αποσκορακισμένος (participle passive perfect)
αποσκορακίζω (active)

αποσκορακίζω αποσκορακίζω#Greek


αποσπερμάτισα

head

αποσπερμάτισα • (apospermátisa)

el-verb-form

αποσπερμάτισα • (apospermátisa)

αποσπερματίζω αποσπερματίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποσπερματίζω (apospermatízo).


αποσπερματίζω

head

αποσπερματίζω • (apospermatízo)

el-verb

αποσπερμάτισα

αποσπερματίζω • (apospermatízo) (past αποσπερμάτισα)

apospermatízo (romanization)
αποσπερμάτισα (past)


εξέπληξα

head

εξέπληξα • (exéplixa)

el-verb-form

εξέπληξα • (exéplixa)

εκπλήσσω εκπλήσσω#Greek

1st person singular simple past form of εκπλήσσω (ekplísso).

εκπλήττω εκπλήττω#Greek

1st person singular simple past form of εκπλήττω (ekplítto).


εκπλήγηκα

head

εκπλήγηκα • (ekplígika)

el-verb-form

εκπλήγηκα • (ekplígika)

εκπλήσσομαι εκπλήσσομαι#Greek

εκπλήσσω εκπλήσσω#Greek

1st person singular simple past passive form of εκπλήσσομαι (ekplíssomai) passive of εκπλήσσω.

εκπλήττομαι εκπλήττομαι#Greek

εκπλήττω εκπλήττω#Greek

1st person singular simple past passive form of εκπλήττομαι (ekplíttomai) passive of εκπλήττω.


εκπλήττομαι

head

εκπλήττομαι • (ekplíttomai)

el-verb

εκπλήττομαι • (ekplíttomai) passive (past εκπλήγηκα, active εκπλήττω)

ekplíttomai (romanization)
εκπλήγηκα (past)
εκπλήττω (active)

εκπλήσσομαι εκπλήσσομαι#Greek

Alternative form of εκπλήσσομαι (ekplíssomai)


εκπλήττω

head

εκπλήττω • (ekplítto)

el-verb

εκπλήττω • (ekplítto) (past εξέπληξα, passive εκπλήττομαι)

ekplítto (romanization)
εξέπληξα (past)
εκπλήττομαι (passive)

εκπλήσσω εκπλήσσω#Greek


αποστασιοποιούμαι

head

αποστασιοποιούμαι • (apostasiopoioúmai)

el-verb

αποστασιοποιήθηκα

αποστασιοποιημένος

αποστασιοποιούμαι • (apostasiopoioúmai) deponent (past αποστασιοποιήθηκα, ppp αποστασιοποιημένος)

apostasiopoioúmai (romanization)
αποστασιοποιήθηκα (past)
αποστασιοποιημένος (participle passive perfect)


αποστέγνωσα

head

αποστέγνωσα • (apostégnosa)

el-verb-form

αποστέγνωσα • (apostégnosa)

αποστεγνώνω αποστεγνώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποστεγνώνω (apostegnóno).


αποστεγνώθηκα

head

αποστεγνώθηκα • (apostegnóthika)

el-verb-form

αποστεγνώθηκα • (apostegnóthika)

αποστεγνώνομαι αποστεγνώνομαι#Greek

αποστεγνώνω αποστεγνώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποστεγνώνομαι (apostegnónomai) passive of αποστεγνώνω.


αποστεγνώνω

head

αποστεγνώνω • (apostegnóno)

el-verb

αποστεγνωμένος

αποστεγνώνομαι

αποστεγνώνω • (apostegnóno) (past αποστέγνωσα, passive αποστεγνώνομαι, ppp αποστεγνωμένος)

apostegnóno (romanization)
αποστέγνωσα (past)
αποστεγνώνομαι (passive)
αποστεγνωμένος (participle passive perfect)


αποστεγνώνομαι

head

αποστεγνώνομαι • (apostegnónomai)

el-verb

αποστεγνώθηκα

αποστεγνωμένος

αποστεγνώνομαι • (apostegnónomai) passive (past αποστεγνώθηκα, ppp αποστεγνωμένος, active αποστεγνώνω)

apostegnónomai (romanization)
αποστεγνώθηκα (past)
αποστεγνωμένος (participle passive perfect)
αποστεγνώνω (active)

αποστεγνώνω αποστεγνώνω#Greek


εκπληρώνω

head

εκπληρώνω • (ekpliróno)

el-verb

εκπληρώνομαι

εκπληρωμένος

εκπληρώνω • (ekpliróno) (past εκπλήρωσα, passive εκπληρώνομαι, p‑past εκπληρώθηκα, ppp εκπληρωμένος)

ekpliróno (romanization)
εκπλήρωσα (past)
εκπληρώνομαι (passive)
εκπληρώθηκα (passive past)
εκπληρωμένος (participle passive perfect)
εκπληρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκπληρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκπληρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκπληρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκπληρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκπληρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκπληρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκπληρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκπληρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκπληρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκπληρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκπληρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκπληρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκπληρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκπληρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκπληρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκπληρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκπληρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκπληρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκπληρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκπληρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκπληρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκπληρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκπληρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκπληρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκπληρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκπληρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκπληρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκπλήρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκπλήρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
εκπληρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκπληρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκπληρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκπλήρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκπλήρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
εκπληρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκπληρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκπληρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκπλήρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκπλήρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
εκπληρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκπληρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκπληρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκπληρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκπληρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκπληρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκπληρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκπληρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκπληρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκπληρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκπληρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκπλήρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπληρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπληρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκπλήρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκπληρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκπληρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκπληρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκπληρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκπληρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκπληρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκπληρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκπληρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκπληρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκπληρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκπληρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκπλήρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
εκπλήρωσε (active imperative perfective second-person singular)
εκπληρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκπληρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκπληρώστε (active imperative perfective plural second-person)
εκπληρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκπληρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκπληρώνοντας (active participle present)
έχοντας εκπληρώσει (active participle past)
εκπληρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκπληρώσει (active infinitive-aorist)
εκπληρωθεί (infinitive-aorist passive)

εκ‧πλη‧ρώ‧νω

Learnedly, from Ancient Greek ἐκπληρ(ῶ) (ekplēr(ô)) + modern suffix -ώνω (-óno), uncontracted ancient form: ἐκπληρόω (ekplēróō). Morphologically, εκ (ek) + πληρώνω (pliróno)


εκπλήρωσα

head

εκπλήρωσα • (ekplírosa)

el-verb-form

εκπλήρωσα • (ekplírosa)

εκ‧πλή‧ρω‧σα

εκπληρώνω εκπληρώνω#Greek

1st person singular simple past indicative active form of εκπληρώνω (ekpliróno).


εκπληρώθηκα

head

εκπληρώθηκα • (ekpliróthika)

el-verb-form

εκπληρώθηκα • (ekpliróthika)

εκ‧πλη‧ρώ‧θη‧κα

εκπληρώνομαι εκπληρώνομαι#Greek

εκπληρώνω εκπληρώνω#Greek

1st person singular simple past form of εκπληρώνομαι (ekplirónomai) passive of εκπληρώνω.


εκπληρώνομαι

head

εκπληρώνομαι • (ekplirónomai)

el-verb

εκπληρωμένος

εκπληρώνομαι • (ekplirónomai) passive (past εκπληρώθηκα, ppp εκπληρωμένος, active εκπληρώνω)

ekplirónomai (romanization)
εκπληρώθηκα (past)
εκπληρωμένος (participle passive perfect)
εκπληρώνω (active)

εκ‧πλη‧ρώ‧νο‧μαι

εκπληρώνω εκπληρώνω#Greek

passive of εκπληρώνω (ekpliróno): "to be fulfilled"


προκλήθηκα

head

προκλήθηκα • (proklíthika)

el-verb-form

προκλήθηκα • (proklíthika)

προ‧κλή‧θη‧κα

προκαλούμαι προκαλούμαι#Greek

προκαλώ προκαλώ#Greek

1st person singular simple past form of προκαλούμαι (prokaloúmai) passive of προκαλώ.


προκαλούμε

head

προκαλούμε • (prokaloúme)

el-verb-form

προκαλούμε • (prokaloúme)

προκαλούμαι (prokaloúmai)

προ‧κα‧λού‧με

προκαλώ προκαλώ#Greek

1st person plural present indicative active form of προκαλώ (prokaló).


προκαλούμαι

head

προκαλούμαι • (prokaloúmai)

el-verb

προκαλούμαι • (prokaloúmai) passive (past προκλήθηκα, active προκαλώ)

prokaloúmai (romanization)
προκλήθηκα (past)
προκαλώ (active)

προκαλούμε (prokaloúme)

προ‧κα‧λού‧μαι

προκαλώ προκαλώ#Greek


αποτάχτηκα

head

αποτάχτηκα • (apotáchtika)

el-verb-form

αποτάχτηκα • (apotáchtika)

αποτάσσομαι αποτάσσομαι#Greek

αποτάσσω αποτάσσω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτάσσομαι (apotássomai) passive of αποτάσσω.


απέταξα

head

απέταξα • (apétaxa)

el-verb-form

απέταξα • (apétaxa)

αποτάσσω αποτάσσω#Greek

1st person singular simple past form of αποτάσσω (apotásso).


αποτάχθηκα

αποτάσσομαι αποτάσσομαι#Greek

αποτάσσω αποτάσσω#Greek


αποτάσσομαι

head

αποτάσσομαι • (apotássomai)

el-verb

αποτάσσομαι • (apotássomai) passive (past αποτάχθηκα/αποτάχτηκα, ppp αποταγμένος)

apotássomai (romanization)
αποτάχθηκα (past)
αποτάχτηκα (past)
αποταγμένος (participle passive perfect)

αποτάσσω αποτάσσω#Greek


αποτάσσω

head

αποτάσσω • (apotásso)

el-verb

αποτάσσω • (apotásso) (past απέταξα, passive αποτάσσομαι, ppp αποταγμένος)

apotásso (romanization)
απέταξα (past)
αποτάσσομαι (passive)
αποταγμένος (participle passive perfect)

(transitive) to dismiss, sack, discharge


αποκαλούμαι

head

αποκαλούμαι • (apokaloúmai)

el-verb

αποκαλούμαι • (apokaloúmai) (past αποκλήθηκα, active αποκαλώ)

apokaloúmai (romanization)
αποκλήθηκα (past)
αποκαλώ (active)

αποκαλούμε (apokaloúme)

α‧πο‧κα‧λού‧μαι

to be named, to be called

αποκαλώ αποκαλώ#Greek


κουκουλώνω

head

κουκουλώνω • (koukoulóno)

el-verb

κουκουλωμένος

κουκουλώνομαι

κουκουλώνω • (koukoulóno) (past κουκούλωσα, passive κουκουλώνομαι, ppp κουκουλωμένος)

koukoulóno (romanization)
κουκούλωσα (past)
κουκουλώνομαι (passive)
κουκουλωμένος (participle passive perfect)


αποκαλείς

head

αποκαλείς • (apokaleís)

el-verb-form

αποκαλείς • (apokaleís)

αποκαλώ αποκαλώ#Greek

2nd person singular imperfect form of αποκαλώ (apokaló).

αποκαλώ αποκαλώ#Greek

2nd person singular imperfective future form of αποκαλώ (apokaló).

αποκαλώ αποκαλώ#Greek

3rd person singular imperfective future form of αποκαλώ (apokaló).

αποκαλώ αποκαλώ#Greek

1st person plural imperfective future form of αποκαλώ (apokaló).

αποκαλώ αποκαλώ#Greek

2nd person plural imperfective future form of αποκαλώ (apokaló).

αποκαλώ αποκαλώ#Greek

3rd person plural imperfective future form of αποκαλώ (apokaló).


απέτεινα

head

απέτεινα • (apéteina)

el-verb-form

απέτεινα • (apéteina)

αποτείνω αποτείνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτείνω (apoteíno).


κουκούλωσα

head

κουκούλωσα • (koukoúlosa)

el-verb-form

κουκούλωσα • (koukoúlosa)

κουκουλώνω κουκουλώνω#Greek

1st person singular simple past form of κουκουλώνω (koukoulóno).


κουκουλώθηκα

head

κουκουλώθηκα • (koukoulóthika)

el-verb-form

κουκουλώθηκα • (koukoulóthika)

κουκουλώνομαι κουκουλώνομαι#Greek

κουκουλώνω κουκουλώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of κουκουλώνομαι (koukoulónomai) passive of κουκουλώνω.


απότεινα

head

απότεινα • (apóteina)

el-verb-form

απότεινα • (apóteina)

αποτείνω αποτείνω#Greek


αποτελειώθηκα

head

αποτελειώθηκα • (apoteleióthika)

el-verb-form

αποτελειώθηκα • (apoteleióthika)

αποτελειώνομαι αποτελειώνομαι#Greek

αποτελειώνω αποτελειώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτελειώνομαι (apoteleiónomai) passive of αποτελειώνω.


αποτάθηκα

head

αποτάθηκα • (apotáthika)

el-verb-form

αποτάθηκα • (apotáthika)

αποτείνομαι αποτείνομαι#Greek

αποτείνω αποτείνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτείνομαι (apoteínomai) passive of αποτείνω.


κουκουλώνομαι

head

κουκουλώνομαι • (koukoulónomai)

el-verb

κουκουλώθηκα

κουκουλωμένος

κουκουλώνομαι • (koukoulónomai) passive (past κουκουλώθηκα, ppp κουκουλωμένος, active κουκουλώνω)

koukoulónomai (romanization)
κουκουλώθηκα (past)
κουκουλωμένος (participle passive perfect)
κουκουλώνω (active)

κουκουλώνω κουκουλώνω#Greek


αποτείνω

head

αποτείνω • (apoteíno)

el-verb

αποτείνω • (apoteíno) (past απέτεινα/απότεινα, passive αποτείνομαι)

apoteíno (romanization)
απέτεινα (past)
απότεινα (past)
αποτείνομαι (passive)


αποτείνομαι

head

αποτείνομαι • (apoteínomai)

el-verb

αποτείνομαι • (apoteínomai) passive (past αποτάθηκα, active αποτείνω)

apoteínomai (romanization)
αποτάθηκα (past)
αποτείνω (active)

αποτείνω αποτείνω#Greek


αποτελειώνομαι

head

αποτελειώνομαι • (apoteleiónomai)

el-verb

αποτελειώθηκα

αποτελειωμένος

αποτελειώνομαι • (apoteleiónomai) passive (past αποτελειώθηκα, ppp αποτελειωμένος, active αποτελειώνω)

apoteleiónomai (romanization)
αποτελειώθηκα (past)
αποτελειωμένος (participle passive perfect)
αποτελειώνω (active)

αποτελειώνω αποτελειώνω#Greek


αποτελμάτωσα

head

αποτελμάτωσα • (apotelmátosa)

el-verb-form

αποτελμάτωσα • (apotelmátosa)

αποτελματώνω αποτελματώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτελματώνω (apotelmatóno).


αποτελματώθηκα

head

αποτελματώθηκα • (apotelmatóthika)

el-verb-form

αποτελματώθηκα • (apotelmatóthika)

αποτελματώνομαι αποτελματώνομαι#Greek

αποτελματώνω αποτελματώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτελματώνομαι (apotelmatónomai) passive of αποτελματώνω.


αποτελματώνομαι

head

αποτελματώνομαι • (apotelmatónomai)

el-verb

αποτελματώθηκα

αποτελματωμένος

αποτελματώνω

αποτελματώνομαι • (apotelmatónomai) passive (past αποτελματώθηκα, ppp αποτελματωμένος, active αποτελματώνω)

apotelmatónomai (romanization)
αποτελματώθηκα (past)
αποτελματωμένος (participle passive perfect)
αποτελματώνω (active)

αποτελματώνω αποτελματώνω#Greek


αποτελματώνω

head

αποτελματώνω • (apotelmatóno)

el-verb

αποτελμάτωσα

αποτελματωμένος

αποτελματώνομαι

αποτελματώνω • (apotelmatóno) (past αποτελμάτωσα, passive αποτελματώνομαι, ppp αποτελματωμένος)

apotelmatóno (romanization)
αποτελμάτωσα (past)
αποτελματώνομαι (passive)
αποτελματωμένος (participle passive perfect)


αποτέφρωσα

head

αποτέφρωσα • (apotéfrosa)

el-verb-form

αποτέφρωσα • (apotéfrosa)

αποτεφρώνω αποτεφρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτεφρώνω (apotefróno).


αποτεφρώθηκα

head

αποτεφρώθηκα • (apotefróthika)

el-verb-form

αποτεφρώθηκα • (apotefróthika)

αποτεφρώνομαι αποτεφρώνομαι#Greek

αποτεφρώνω αποτεφρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτεφρώνομαι (apotefrónomai) passive of αποτεφρώνω.