απελευθερώνω

head

απελευθερώνω • (apeleftheróno)

el-verb

απελευθέρωσα

απελευθερωμένος

απελευθερώνομαι

απελευθερώνω • (apeleftheróno) (past απελευθέρωσα, passive απελευθερώνομαι, ppp απελευθερωμένος)

apeleftheróno (romanization)
απελευθέρωσα (past)
απελευθερώνομαι (passive)
απελευθερωμένος (participle passive perfect)
απελευθερώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
απελευθερώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απελευθερώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απελευθερωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απελευθερώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απελευθερώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απελευθερώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απελευθερωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απελευθερώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
απελευθερώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απελευθερώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απελευθερωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απελευθερώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απελευθερώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απελευθερωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απελευθερωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απελευθερώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απελευθερώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απελευθερώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απελευθερωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απελευθερωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απελευθερώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απελευθερώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απελευθερώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απελευθερώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απελευθερώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απελευθερωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απελευθερωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απελευθέρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απελευθέρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
απελευθερωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απελευθερωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απελευθερώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απελευθέρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απελευθέρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
απελευθερωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απελευθερωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απελευθερώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απελευθέρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απελευθέρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
απελευθερωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απελευθερωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απελευθερώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απελευθερώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απελευθερώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απελευθερωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απελευθερωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απελευθερώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απελευθερώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απελευθερωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απελευθερωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απελευθέρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απελευθερώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απελευθερώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απελευθέρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απελευθερώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απελευθερώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απελευθερώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απελευθερωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απελευθερώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απελευθερωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απελευθερωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απελευθερώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απελευθερώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απελευθερώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απελευθερωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απελευθέρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
απελευθέρωσε (active imperative perfective second-person singular)
απελευθερώσου (imperative passive perfective second-person singular)
απελευθερώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
απελευθερώστε (active imperative perfective plural second-person)
απελευθερώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απελευθερωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απελευθερώνοντας (active participle present)
έχοντας απελευθερώσει (active participle past)
απελευθερωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απελευθερώσει (active infinitive-aorist)
απελευθερωθεί (infinitive-aorist passive)


απελευθερωμένος

head

απελευθερωμένη

απελευθερωμένο

απελευθερωμένος • (apeleftheroménos) m (feminine απελευθερωμένη, neuter απελευθερωμένο)

el-part

απελευθερωμέν

apeleftheroménos (romanization)
απελευθερωμένη (feminine)
απελευθερωμένο (neuter)
απελευθερωμένος (masculine nominative singular)
απελευθερωμένη (feminine nominative singular)
απελευθερωμένο (neuter nominative singular)
απελευθερωμένοι (masculine nominative plural)
απελευθερωμένες (feminine nominative plural)
απελευθερωμένα (neuter nominative plural)
απελευθερωμένου (genitive masculine singular)
απελευθερωμένης (feminine genitive singular)
απελευθερωμένου (genitive neuter singular)
απελευθερωμένων (genitive masculine plural)
απελευθερωμένων (feminine genitive plural)
απελευθερωμένων (genitive neuter plural)
απελευθερωμένο (accusative masculine singular)
απελευθερωμένη (accusative feminine singular)
απελευθερωμένο (accusative neuter singular)
απελευθερωμένους (accusative masculine plural)
απελευθερωμένες (accusative feminine plural)
απελευθερωμένα (accusative neuter plural)
απελευθερωμένε (masculine singular vocative)
απελευθερωμένη (feminine singular vocative)
απελευθερωμένο (neuter singular vocative)
απελευθερωμένοι (masculine plural vocative)
απελευθερωμένες (feminine plural vocative)
απελευθερωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

απελευθερωμέν

el-decl-adj-a

απελευθερωμέν

el-decl-adj-positive

Declension of απελευθερωμένος

απελευθερωμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απελευθερωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απελευθερωμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

απελευθερωμέν

el-decl-adj-table

απελευθερωμένος •

απελευθερωμένη •

απελευθερωμένο •

απελευθερωμένοι •

απελευθερωμένες •

απελευθερωμένα •

απελευθερωμένου •

απελευθερωμένης •

απελευθερωμένου •

απελευθερωμένων •

απελευθερωμένων •

απελευθερωμένων •

απελευθερωμένο •

απελευθερωμένη •

απελευθερωμένο •

απελευθερωμένους •

απελευθερωμένες •

απελευθερωμένα •

απελευθερωμένε •

απελευθερωμένη •

απελευθερωμένο •

απελευθερωμένοι •

απελευθερωμένες •

απελευθερωμένα •

α‧πε‧λευ‧θε‧ρω‧μέ‧νος

Perfect participle of απελευθερώνομαι (apeleftherónomai), passive voice of απελευθερώνω (apeleftheróno).

participle of

απελευθερώνομαι


απεμπόλησα

head

απεμπόλησα • (apempólisa)

el-verb-form

απεμπόλησα • (apempólisa)

απεμπολώ απεμπολώ#Greek

1st person singular simple past form of απεμπολώ (apempoló).


απεμπολήθηκα

head

απεμπολήθηκα • (apempolíthika)

el-verb-form

απεμπολήθηκα • (apempolíthika)

απεμπολούμαι απεμπολούμαι#Greek

απεμπολώ απεμπολώ#Greek

1st person singular simple past passive form of απεμπολούμαι (apempoloúmai) passive of απεμπολώ.


απεμπολούμαι

head

απεμπολούμαι • (apempoloúmai)

el-verb

απεμπολήθηκα

απεμπολημένος

απεμπολούμαι • (apempoloúmai) passive (past απεμπολήθηκα, ppp απεμπολημένος, active απεμπολώ)

apempoloúmai (romanization)
απεμπολήθηκα (past)
απεμπολημένος (participle passive perfect)
απεμπολώ (active)

απεμπολώ απεμπολώ#Greek


απεμπολώ

head

απεμπολώ • (apempoló)

el-verb

απεμπολημένος

απεμπολούμαι

απεμπολώ • (apempoló) (past απεμπόλησα, passive απεμπολούμαι, ppp απεμπολημένος)

apempoló (romanization)
απεμπόλησα (past)
απεμπολούμαι (passive)
απεμπολημένος (participle passive perfect)

to betray, sell-out (a principle or ideal)


εθνικοποίησα

head

εθνικοποίησα • (ethnikopoíisa)

el-verb-form

εθνικοποίησα • (ethnikopoíisa)

εθνικοποιώ εθνικοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of εθνικοποιώ (ethnikopoió).


εθνικοποιήθηκα

εθνικοποιούμαι εθνικοποιούμαι#Greek

εθνικοποιώ εθνικοποιώ#Greek

1st person singular simple past passive form of εθνικοποιούμαι (ethnikopoioúmai) passive of εθνικοποιώ.


εθνικοποιώ

head

εθνικοποιώ • (ethnikopoió)

el-verb

εθνικοποίησα

εθνικοποιημένος

εθνικοποιούμαι

εθνικοποιώ • (ethnikopoió) (past εθνικοποίησα, passive εθνικοποιούμαι, ppp εθνικοποιημένος)

ethnikopoió (romanization)
εθνικοποίησα (past)
εθνικοποιούμαι (passive)
εθνικοποιημένος (participle passive perfect)


εθνικοποιούμαι

head

εθνικοποιούμαι • (ethnikopoioúmai)

el-verb

εθνικοποιήθηκα

εθνικοποιημένος

εθνικοποιούμαι • (ethnikopoioúmai) passive (past εθνικοποιήθηκα, ppp εθνικοποιημένος)

ethnikopoioúmai (romanization)
εθνικοποιήθηκα (past)
εθνικοποιημένος (participle passive perfect)

εθνικοποιώ εθνικοποιώ#Greek


απεραντολόγησα

head

απεραντολόγησα • (aperantológisa)

el-verb-form

απεραντολόγησα • (aperantológisa)

απεραντολογώ απεραντολογώ#Greek

1st person singular simple past form of απεραντολογώ (aperantologó).


απεραντολογώ

head

απεραντολογώ • (aperantologó)

el-verb

απεραντολόγησα

απεραντολογώ • (aperantologó) (past απεραντολόγησα, passive —)

aperantologó (romanization)
απεραντολόγησα (past)

to ramble, ramble on, talk incessantly, talk excessively


καλαμπουρίζω

head

καλαμπουρίζω • (kalampourízo)

el-verb

καλαμπούρισα

καλαμπουρίζω • (kalampourízo) (past καλαμπούρισα)

kalampourízo (romanization)
καλαμπούρισα (past)


καλαμπούρισα

head

καλαμπούρισα • (kalampoúrisa)

el-verb-form

καλαμπούρισα • (kalampoúrisa)

καλαμπουρίζω καλαμπουρίζω#Greek

1st person singular simple past form of καλαμπουρίζω (kalampourízo).


απηχώ

head

απηχώ • (apichó)

el-verb

απηχώ • (apichó) (past απήχησα)

to echo, repeat, speak for, be a mouthpiece


απήχησα

head

απήχησα • (apíchisa)

el-verb-form

απήχησα • (apíchisa)

απηχώ απηχώ#Greek

1st person singular simple past form of απηχώ (apichó).


πιστοποιήθηκα

head

πιστοποιήθηκα • (pistopoiíthika)

el-verb-form

πιστοποιήθηκα • (pistopoiíthika)

πιστοποιούμαι πιστοποιούμαι#Greek

πιστοποιώ πιστοποιώ#Greek

1st person singular simple past passive form of πιστοποιούμαι (pistopoioúmai) passive of πιστοποιώ.


απιστώ

head

απιστώ • (apistó)

el-verb

απιστώ • (apistó)


πιστοποιούμαι

head

πιστοποιούμαι • (pistopoioúmai)

el-verb

πιστοποιήθηκα

πιστοποιημένος

πιστοποιούμαι • (pistopoioúmai) passive (past πιστοποιήθηκα, ppp πιστοποιημένος, active πιστοποιώ)

pistopoioúmai (romanization)
πιστοποιήθηκα (past)
πιστοποιημένος (participle passive perfect)
πιστοποιώ (active)

πιστοποιώ πιστοποιώ#Greek


απλούστευσα

head

απλούστευσα • (aploústefsa)

el-verb-form

απλούστευσα • (aploústefsa)

απλουστεύω απλουστεύω#Greek

1st person singular simple past form of απλουστεύω (aploustévo).


απλούστεψα

head

απλούστεψα • (aploústepsa)

el-verb-form

απλούστεψα • (aploústepsa)

απλουστεύω απλουστεύω#Greek


απλουστεύτηκα

head

απλουστεύτηκα • (aploustéftika)

el-verb-form

απλουστεύτηκα • (aploustéftika)

απλουστεύομαι απλουστεύομαι#Greek

απλουστεύω απλουστεύω#Greek

1st person singular simple past passive form of απλουστεύομαι (aploustévomai) passive of απλουστεύω.


απλουστεύθηκα

head

απλουστεύθηκα • (aploustéfthika)

el-verb-form

απλουστεύθηκα • (aploustéfthika)

απλουστεύομαι απλουστεύομαι#Greek

απλουστεύω απλουστεύω#Greek


απλουστεύω

head

απλουστεύω • (aploustévo)

el-verb

απλουστευμένος

απλουστεύομαι

απλουστεύω • (aploustévo) (past απλούστευσα/απλούστεψα, passive απλουστεύομαι, ppp απλουστευμένος)

aploustévo (romanization)
απλούστευσα (past)
απλούστεψα (past)
απλουστεύομαι (passive)
απλουστευμένος (participle passive perfect)


απλουστεύομαι

head

απλουστεύομαι • (aploustévomai)

el-verb

απλουστεύθηκα

απλουστεύτηκα

απλουστευμένος

απλουστεύομαι • (aploustévomai) passive (past απλουστεύθηκα/απλουστεύτηκα, ppp απλουστευμένος, active απλουστεύω)

aploustévomai (romanization)
απλουστεύθηκα (past)
απλουστεύτηκα (past)
απλουστευμένος (participle passive perfect)
απλουστεύω (active)

απλουστεύω απλουστεύω#Greek


απλοποιήσεις

head

απλοποιήσεις • (aplopoiíseis)

el-verb-form

απλοποιήσεις • (aplopoiíseis)

α‧πλο‧ποι‧ή‧σεις

απλοποιώ απλοποιώ#Greek

2nd person singular dependent active form of απλοποιώ (aplopoió).


απαθανατίζομαι

head

απαθανατίζομαι • (apathanatízomai)

el-verb

απαθανατίστηκα

απαθανατίσθηκα

απαθανατισμένος

απαθανατίζομαι • (apathanatízomai) passive (past απαθανατίστηκα/απαθανατίσθηκα, ppp απαθανατισμένος, active απαθανατίζω)

apathanatízomai (romanization)
απαθανατίστηκα (past)
απαθανατίσθηκα (past)
απαθανατισμένος (participle passive perfect)
απαθανατίζω (active)

απαθανατίζω απαθανατίζω#Greek


απαθανατίζω

head

απαθανατίζω • (apathanatízo)

el-verb

απαθανατισμένος

απαθανατίζομαι

απαθανατίζω • (apathanatízo) (past απαθανάτισα, passive απαθανατίζομαι, ppp απαθανατισμένος)

apathanatízo (romanization)
απαθανάτισα (past)
απαθανατίζομαι (passive)
απαθανατισμένος (participle passive perfect)

to immortalise (UK), to immortalize (US)


κεντημένος

head

κεντημένος • (kentiménos) m (feminine κεντημένη, neuter κεντημένο)

kentiménos (romanization)
κεντημένη (feminine)
κεντημένο (neuter)
κεντημένος (masculine nominative singular)
κεντημένη (feminine nominative singular)
κεντημένο (neuter nominative singular)
κεντημένοι (masculine nominative plural)
κεντημένες (feminine nominative plural)
κεντημένα (neuter nominative plural)
κεντημένου (genitive masculine singular)
κεντημένης (feminine genitive singular)
κεντημένου (genitive neuter singular)
κεντημένων (genitive masculine plural)
κεντημένων (feminine genitive plural)
κεντημένων (genitive neuter plural)
κεντημένο (accusative masculine singular)
κεντημένη (accusative feminine singular)
κεντημένο (accusative neuter singular)
κεντημένους (accusative masculine plural)
κεντημένες (accusative feminine plural)
κεντημένα (accusative neuter plural)
κεντημένε (masculine singular vocative)
κεντημένη (feminine singular vocative)
κεντημένο (neuter singular vocative)
κεντημένοι (masculine plural vocative)
κεντημένες (feminine plural vocative)
κεντημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κεντημένος •

κεντημένοι •

κεντημένες •

κεντημένου •

κεντημένης •

κεντημένου •

κεντημένων •

κεντημένων •

κεντημένων •

κεντημένους •

κεντημένες •

κεντημένοι •

κεντημένες •

κε‧ντη‧μέ‧νος

Perfect participle of κεντιέμαι (kentiémai), passive voice of κεντάω, κεντώ (“embroider”).


απαξιώθηκα

head

απαξιώθηκα • (apaxióthika)

el-verb-form

απαξιώθηκα • (apaxióthika)

απαξιώνομαι απαξιώνομαι#Greek

απαξιώνω απαξιώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απαξιώνομαι (apaxiónomai) passive of απαξιώνω.


απαξιώ

head

απαξιώ • (apaxió)

el-verb

απαξιώ • (apaxió) (past απαξίωσα)


απαξιώνομαι

head

απαξιώνομαι • (apaxiónomai)

el-verb

απαξιώνομαι • (apaxiónomai) passive (past απαξιώθηκα, ppp απαξιώμένος, active απαξιώνω)

apaxiónomai (romanization)
απαξιώθηκα (past)
απαξιώμένος (participle passive perfect)
απαξιώνω (active)

απαξιώνω απαξιώνω#Greek


απεγκλώβισα

head

απεγκλώβισα • (apegklóvisa)

el-verb-form

απεγκλώβισα • (apegklóvisa)

απεγκλωβίζω απεγκλωβίζω#Greek

1st person singular simple past form of απεγκλωβίζω (apegklovízo).


απεγκλωβίστηκα

head

απεγκλωβίστηκα • (apegklovístika)

el-verb-form

απεγκλωβίστηκα • (apegklovístika)

απεγκλωβίζομαι απεγκλωβίζομαι#Greek

απεγκλωβίζω απεγκλωβίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of απεγκλωβίζομαι (apegklovízomai) passive of απεγκλωβίζω.


απεγκλωβίζω

head

απεγκλωβίζω • (apegklovízo)

el-verb

απεγκλωβισμένος

απεγκλωβίζομαι

απεγκλωβίζω • (apegklovízo) (past απεγκλώβισα, passive απεγκλωβίζομαι, ppp απεγκλωβισμένος)

apegklovízo (romanization)
απεγκλώβισα (past)
απεγκλωβίζομαι (passive)
απεγκλωβισμένος (participle passive perfect)


απεγκλωβίζομαι

head

απεγκλωβίζομαι • (apegklovízomai)

el-verb

απεγκλωβίστηκα

απεγκλωβισμένος

απεγκλωβίζομαι • (apegklovízomai) passive (past απεγκλωβίστηκα, ppp απεγκλωβισμένος, active απεγκλωβίζω)

apegklovízomai (romanization)
απεγκλωβίστηκα (past)
απεγκλωβισμένος (participle passive perfect)
απεγκλωβίζω (active)

απεγκλωβίζω απεγκλωβίζω#Greek


απαλλαγμένε

head

απαλλαγμένε • (apallagméne)

α‧παλ‧λαγ‧μέ‧νε

απαλλαγμένος απαλλαγμένος#Greek

Vocative masculine singular form of απαλλαγμένος (apallagménos).


απηγορευμένος

passive perfect participles with augment

απηγορευμένη

απηγορευμένο

απηγορευμένος • (apigorevménos) m (feminine απηγορευμένη, neuter απηγορευμένο)

apigorevménos (romanization)
απηγορευμένη (feminine)
απηγορευμένο (neuter)
απηγορευμένος (masculine nominative singular)
απηγορευμένη (feminine nominative singular)
απηγορευμένο (neuter nominative singular)
απηγορευμένοι (masculine nominative plural)
απηγορευμένες (feminine nominative plural)
απηγορευμένα (neuter nominative plural)
απηγορευμένου (genitive masculine singular)
απηγορευμένης (feminine genitive singular)
απηγορευμένου (genitive neuter singular)
απηγορευμένων (genitive masculine plural)
απηγορευμένων (feminine genitive plural)
απηγορευμένων (genitive neuter plural)
απηγορευμένο (accusative masculine singular)
απηγορευμένη (accusative feminine singular)
απηγορευμένο (accusative neuter singular)
απηγορευμένους (accusative masculine plural)
απηγορευμένες (accusative feminine plural)
απηγορευμένα (accusative neuter plural)
απηγορευμένε (masculine singular vocative)
απηγορευμένη (feminine singular vocative)
απηγορευμένο (neuter singular vocative)
απηγορευμένοι (masculine plural vocative)
απηγορευμένες (feminine plural vocative)
απηγορευμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απηγορευμένος

el-decl-adj-table

απηγορευμένος •

απηγορευμένη •

απηγορευμένο •

απηγορευμένοι •

απηγορευμένες •

απηγορευμένα •

απηγορευμένου •

απηγορευμένης •

απηγορευμένου •

απηγορευμένων •

απηγορευμένων •

απηγορευμένων •

απηγορευμένο •

απηγορευμένη •

απηγορευμένο •

απηγορευμένους •

απηγορευμένες •

απηγορευμένα •

απηγορευμένε •

απηγορευμένη •

απηγορευμένο •

απηγορευμένοι •

απηγορευμένες •

απηγορευμένα •

α‧πη‧γο‧ρευ‧μέ‧νος

απαγορευμένος απαγορευμένος#Greek

ἀπηγορευμένος

(dated) older form of απαγορευμένος (apagorevménos), as in the ancient ἀπηγορευμένος (apēgoreuménos)


απηλλαγμένος

head

απηλλαγμένος • (apillagménos) m (feminine απηλλαγμένη, neuter απηλλαγμένο)

apillagménos (romanization)
απηλλαγμένη (feminine)
απηλλαγμένο (neuter)
απηλλαγμένος (masculine nominative singular)
απηλλαγμένη (feminine nominative singular)
απηλλαγμένο (neuter nominative singular)
απηλλαγμένοι (masculine nominative plural)
απηλλαγμένες (feminine nominative plural)
απηλλαγμένα (neuter nominative plural)
απηλλαγμένου (genitive masculine singular)
απηλλαγμένης (feminine genitive singular)
απηλλαγμένου (genitive neuter singular)
απηλλαγμένων (genitive masculine plural)
απηλλαγμένων (feminine genitive plural)
απηλλαγμένων (genitive neuter plural)
απηλλαγμένο (accusative masculine singular)
απηλλαγμένη (accusative feminine singular)
απηλλαγμένο (accusative neuter singular)
απηλλαγμένους (accusative masculine plural)
απηλλαγμένες (accusative feminine plural)
απηλλαγμένα (accusative neuter plural)
απηλλαγμένε (masculine singular vocative)
απηλλαγμένη (feminine singular vocative)
απηλλαγμένο (neuter singular vocative)
απηλλαγμένοι (masculine plural vocative)
απηλλαγμένες (feminine plural vocative)
απηλλαγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απηλλαγμένος

el-decl-adj-table

απηλλαγμένος •

απηλλαγμένη •

απηλλαγμένο •

απηλλαγμένοι •

απηλλαγμένες •

απηλλαγμένα •

απηλλαγμένου •

απηλλαγμένης •

απηλλαγμένου •

απηλλαγμένων •

απηλλαγμένων •

απηλλαγμένων •

απηλλαγμένο •

απηλλαγμένη •

απηλλαγμένο •

απηλλαγμένους •

απηλλαγμένες •

απηλλαγμένα •

απηλλαγμένε •

απηλλαγμένη •

απηλλαγμένο •

απηλλαγμένοι •

απηλλαγμένες •

απηλλαγμένα •

α‧πηλ‧λαγ‧μέ‧νος

Learnedly, from the Ancient Greek ἀπηλλαγμένος (apēllagménos), perfect passive participle of ἀπαλλάσσω (apallássō). Form of απαλλαγμένος (apallagménos), retaining the ancient combining forms (ἀπό) ἀπ- ((apó) ap-) and the participle ἠλλᾰγμένος (ēllagménos)

der

ἀπηλλαγμένος

απαλλαγμένος απαλλαγμένος#Greek

(dated) dated or formal form of απαλλαγμένος (apallagménos)


απάδω

head

απάδω • (apádo)

el-verb

απάδω • (apádo)


γράφουμε

head

γράφουμε • (gráfoume)

el-verb-form

γράφουμε • (gráfoume)

γράφω γράφω#Greek

1st person plural present form of γράφω (gráfo).


γράφομε

head

γράφομε • (gráfome)

el-verb-form

γράφομε • (gráfome)

γράφομαι (gráfomai)

Older form: γράφομεν (gráphomen)

γράφω γράφω#Greek

(formal) 1st person plural present form of γράφω (gráfo).


ισούται

head

ισούται • (isoútai)

el-verb-form

ισούται • (isoútai)

isoútai (romanization)
ισούνται (plural)
ισούτο (imperfective singular third-person)
ισούνταν (plural)

Learnedly, from 3rd person ἰσοῦται (isoûtai) of the Ancient Greek ἰσοῦμαι (isoûmai) (1st person, contraction of ἰσόομαι (isóomai)), mediopassive voice of ἰσῶ (isô) (contracted form of ἰσόω (isóō). From ἴσος (ísos, “equal”)

έξι συν οκτώ ισούται με δεκατέσσερα

six plus eight equals fourteen, six and eight are fourteen

ισούμαι ισούμαι#Greek

3rd person singular present form of ισούμαι (isoúmai). (it is equal)


προφυλάξεις

head

προφυλάξεις • (profyláxeis)

el-verb-form

προφυλάξεις • (profyláxeis)

προ‧φυ‧λά‧ξεις

προφυλάσσω προφυλάσσω#Greek

προφυλάω προφυλάω#Greek

προφυλάγω προφυλάγω#Greek

2nd person singular dependent active form of προφυλάσσω (profylásso), προφυλάω (profyláo), and προφυλάγω (profylágo).


απαρέσκω

Learnedly, and only for 3rd presons of present, from Ancient Greek ἀπαρέσκω (aparéskō).


απασβεστώνω

head

απασβεστώνω • (apasvestóno)

el-verb

απασβεστωμένος

απασβεστώνω • (apasvestóno) (past απασβέστωσα, ppp απασβεστωμένος)

apasvestóno (romanization)
απασβέστωσα (past)
απασβεστωμένος (participle passive perfect)


απαύγασα

head

απαύγασα • (apávgasa)

el-verb-form

απαύγασα • (apávgasa)

απαυγάζω απαυγάζω#Greek

1st person singular simple past form of απαυγάζω (apavgázo).


απαυγάζω

head

απαυγάζω • (apavgázo)

el-verb

απαυγάζω • (apavgázo) (past απαύγασα)


απεικάζω

head

απεικάζω • (apeikázo)

el-verb

απεικασμένος

απεικάζω • (apeikázo) (past απείκασα, ppp απεικασμένος)

apeikázo (romanization)
απείκασα (past)
απεικασμένος (participle passive perfect)


λήφθηκε

head

λήφθηκε • (lífthike)

el-verb-form

λήφθηκε • (lífthike)

λαμβάνομαι λαμβάνομαι#Greek

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

3rd person singular simple past form of λαμβάνομαι (lamvánomai) passive of λαμβάνω.


λήφθηκα

head

λήφθηκα • (lífthika)

el-verb-form

λήφθηκα • (lífthika)

λαμβάνομαι λαμβάνομαι#Greek

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

1st person singular simple past form of λαμβάνομαι (lamvánomai) passive of λαμβάνω.


ελήφθην

head

ελήφθην • (elífthin)

el-verb-form

ελήφθην • (elífthin)

λαμβάνομαι λαμβάνομαι#Greek

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of λαμβάνομαι (lamvánomai) passive of λαμβάνω.


ελήφθησαν

head

ελήφθησαν • (elífthisan)

el-verb-form

ελήφθησαν • (elífthisan)

ε‧λή‧φθη‧σαν

Older spelling: ἐλήφθησαν (elḗphthēsan)

λαμβάνομαι λαμβάνομαι#Greek

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

(formal) 3rd person plural simple past form of λαμβάνομαι (lamvánomai) passive of λαμβάνω.


ελήφθη

head

ελήφθη • (elífthi)

el-verb-form

ελήφθη • (elífthi)

Older spelling: ἐλήφθη (elḗphthē)

λαμβάνομαι λαμβάνομαι#Greek

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

(formal) 3rd person singular simple past form of λαμβάνομαι (lamvánomai) passive of λαμβάνω.


απεξέκρινα

head

απεξέκρινα • (apexékrina)

el-verb-form

απεξέκρινα • (apexékrina)

απεκκρίνω απεκκρίνω#Greek

1st person singular simple past form of απεκκρίνω (apekkríno).


απεκκρίθηκα

head

απεκκρίθηκα • (apekkríthika)

el-verb-form

απεκκρίθηκα • (apekkríthika)

απεκκρίνομαι απεκκρίνομαι#Greek

απεκκρίνω απεκκρίνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απεκκρίνομαι (apekkrínomai) passive of απεκκρίνω.


απεκκρίνομαι

head

απεκκρίνομαι • (apekkrínomai)

el-verb

απεκκρίνομαι • (apekkrínomai) passive (past απεκκρίθηκα, active απεκκρίνω)

apekkrínomai (romanization)
απεκκρίθηκα (past)
απεκκρίνω (active)

απεκκρίνω απεκκρίνω#Greek


απεκκρίνω

head

απεκκρίνω • (apekkríno)

el-verb

απεκκρίνομαι

απεκκρίνω • (apekkríno) (past απεξέκρινα, passive απεκκρίνομαι)

apekkríno (romanization)
απεξέκρινα (past)
απεκκρίνομαι (passive)


απευαισθητοποιώ

head

απευαισθητοποιώ • (apevaisthitopoió)

el-verb

απευαισθητοποίησα

απευαισθητοποιημένος

απευαισθητοποιούμαι

απευαισθητοποιώ • (apevaisthitopoió) (past απευαισθητοποίησα, passive απευαισθητοποιούμαι, ppp απευαισθητοποιημένος)

apevaisthitopoió (romanization)
απευαισθητοποίησα (past)
απευαισθητοποιούμαι (passive)
απευαισθητοποιημένος (participle passive perfect)

to desensitise (UK), to desensitize (US)


ευαισθητοποιώ

head

ευαισθητοποιώ • (evaisthitopoió)

el-verb

ευαισθητοποίησα

ευαισθητοποιημένος

ευαισθητοποιούμαι

ευαισθητοποιώ • (evaisthitopoió) (past ευαισθητοποίησα, passive ευαισθητοποιούμαι, ppp ευαισθητοποιημένος)

evaisthitopoió (romanization)
ευαισθητοποίησα (past)
ευαισθητοποιούμαι (passive)
ευαισθητοποιημένος (participle passive perfect)


απιθώνω

head

απιθώνω • (apithóno)

el-verb

απιθώνω • (apithóno) (past απίθωσα, passive απιθώνομαι, ppp απιθωμένος)

apithóno (romanization)
απίθωσα (past)
απιθώνομαι (passive)
απιθωμένος (participle passive perfect)


σημάνθηκα

head

σημάνθηκα • (simánthika)

el-verb-form

σημάνθηκα • (simánthika)

ση‧μάν‧θη‧κα

σημαίνομαι σημαίνομαι#Greek

σημαίνω σημαίνω#Greek

1st person singular simple past form of σημαίνομαι (simaínomai) passive of σημαίνω.


απισχναίνω

head

απισχναίνω • (apischnaíno)

el-verb

απισχνασμένος

απισχναίνομαι

απισχνάνθηκα

απισχναίνω • (apischnaíno) (past απίσχνανα, passive απισχναίνομαι, p‑past απισχνάνθηκα, ppp απισχνασμένος)

apischnaíno (romanization)
απίσχνανα (past)
απισχναίνομαι (passive)
απισχνάνθηκα (passive past)
απισχνασμένος (participle passive perfect)
απισχναίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
απισχνάνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απισχναίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απισχνανθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απισχναίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απισχνάνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απισχναίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απισχνανθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απισχναίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
απισχνάνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απισχναίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απισχνανθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απισχναίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απισχνάνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απισχναινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απισχνανθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απισχναίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απισχνάνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απισχναίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απισχναινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απισχνανθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απισχναίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απισχναίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απισχνάνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απισχνάνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απισχναίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απισχνανθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απισχνανθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απίσχναινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απίσχνανα (active first-person indicative past perfective singular)
απισχναινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απισχναινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απισχνάνθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απίσχναινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απίσχνανες (active indicative past perfective second-person singular)
απισχναινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απισχναινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απισχνάνθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απίσχναινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απίσχνανε (active indicative past perfective singular third-person)
απισχναινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απισχναινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απισχνάνθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απισχναίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απισχνάναμε (active first-person indicative past perfective plural)
απισχναινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απισχνανθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απισχναίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απισχνάνατε (active indicative past perfective plural second-person)
απισχναινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απισχνανθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απίσχναιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απισχναίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απισχναίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απίσχναναν (active indicative past perfective plural third-person)
απισχνάναν (active indicative past perfective plural third-person)
απισχνάνανε (active indicative past perfective plural third-person)
απισχναίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απισχναινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απισχνάνθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απισχνανθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απισχνανθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απισχναίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απισχνάνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απισχναίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απισχνανθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απίσχναινε (active imperative imperfective second-person singular)
απίσχνανε (active imperative perfective second-person singular)
απισχνάνσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
απισχναίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
απισχνάνετε (active imperative perfective plural second-person)
απισχναίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απισχνανθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απισχναίνοντας (active participle present)
έχοντας απισχνάνει (active participle past)
απισχνασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απισχνάνει (active infinitive-aorist)
απισχνανθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πι‧σχναί‧νω


σημαίνομαι

head

σημαίνομαι • (simaínomai)

el-verb

σεσημασμένος

σημαίνομαι • (simaínomai) passive (past σημάνθηκα, ppp σεσημασμένος, active σημαίνω)

simaínomai (romanization)
σημάνθηκα (past)
σεσημασμένος (participle passive perfect)
σημαίνω (active)

ση‧μαί‧νο‧μαι

σημαίνω σημαίνω#Greek

passive of σημαίνω (simaíno): to be marked (meaning in passive only)


σεσημασμένος

head

passive perfect participles with reduplication

σεσημασμένος • (sesimasménos) m (feminine σεσημασμένη, neuter σεσημασμένο)

sesimasménos (romanization)
σεσημασμένη (feminine)
σεσημασμένο (neuter)
σεσημασμένος (masculine nominative singular)
σεσημασμένη (feminine nominative singular)
σεσημασμένο (neuter nominative singular)
σεσημασμένοι (masculine nominative plural)
σεσημασμένες (feminine nominative plural)
σεσημασμένα (neuter nominative plural)
σεσημασμένου (genitive masculine singular)
σεσημασμένης (feminine genitive singular)
σεσημασμένου (genitive neuter singular)
σεσημασμένων (genitive masculine plural)
σεσημασμένων (feminine genitive plural)
σεσημασμένων (genitive neuter plural)
σεσημασμένο (accusative masculine singular)
σεσημασμένη (accusative feminine singular)
σεσημασμένο (accusative neuter singular)
σεσημασμένους (accusative masculine plural)
σεσημασμένες (accusative feminine plural)
σεσημασμένα (accusative neuter plural)
σεσημασμένε (masculine singular vocative)
σεσημασμένη (feminine singular vocative)
σεσημασμένο (neuter singular vocative)
σεσημασμένοι (masculine plural vocative)
σεσημασμένες (feminine plural vocative)
σεσημασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of σεσημασμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σεσημασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σεσημασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

σεσημασμένος •

σεσημασμένη •

σεσημασμένο •

σεσημασμένοι •

σεσημασμένες •

σεσημασμένα •

σεσημασμένου •

σεσημασμένης •

σεσημασμένου •

σεσημασμένων •

σεσημασμένων •

σεσημασμένων •

σεσημασμένο •

σεσημασμένη •

σεσημασμένο •

σεσημασμένους •

σεσημασμένες •

σεσημασμένα •

σεσημασμένε •

σεσημασμένη •

σεσημασμένο •

σεσημασμένοι •

σεσημασμένες •

σεσημασμένα •

σε‧ση‧μα‧σμέ‧νος

Learnedly, from Ancient Greek σεσημᾰσμένος (sesēmasménos). Formal perfect participle of σημαίνομαι (simaínomai), passive voice of σημαίνω (simaíno, “signify”). It retains the ancient reduplication σε-σ...-. Semantic loan from French marqué.

der

σεσημᾰσμένος

participle of

Είναι σεσημασμένος κακοποιός, γνωστός στην αστυνομία.

He is a branded criminal, known by the police.

Eínai sesimasménos kakopoiós, gnostós stin astynomía.


ταΐζω

head

ταΐζω • (taḯzo)

el-verb

ταΐζω • (taḯzo) (past τάισα, passive ταΐζομαι)

taḯzo (romanization)
τάισα (past)
ταΐζομαι (passive)
ταΐζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ταΐσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ταΐζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ταϊστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ταΐζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ταΐσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ταΐζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ταϊστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ταΐζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ταΐσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ταΐζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ταϊστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ταΐζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ταΐσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ταϊζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ταϊστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ταΐζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ταΐσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ταΐζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ταϊζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ταϊστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ταΐζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ταΐζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ταΐσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ταΐσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ταΐζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ταϊστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ταϊστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τάιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τάισα (active first-person indicative past perfective singular)
ταϊζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ταϊζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ταΐστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τάιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τάισες (active indicative past perfective second-person singular)
ταϊζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ταϊζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ταΐστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τάιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τάισε (active indicative past perfective singular third-person)
ταϊζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ταϊζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ταΐστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ταΐζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ταΐσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ταϊζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ταϊστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ταΐζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ταΐσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ταϊζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ταϊστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τάιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ταΐζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ταΐζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τάισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ταΐσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ταΐσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ταΐζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ταϊζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ταΐστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταϊστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταϊστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ταΐζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ταΐσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ταΐζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ταϊστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τάιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τάισε (active imperative perfective second-person singular)
ταΐσου (imperative passive perfective second-person singular)
ταΐζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ταΐστε (active imperative perfective plural second-person)
ταΐζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ταϊστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ταΐζοντας (active participle present)
ταϊζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ταΐσει (active participle past)
ταϊσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ταΐσει (active infinitive-aorist)
ταϊστεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek ταγίζω (tagízō) from Koine Greek ταγή (tagḗ, “command, order”) from Ancient Greek τάσσω (tássō, “to arrange, to command”), from Proto-Indo-European *teh₂g-.

der

to provide someone with the necessities of life, support


στάξει

head

στάξει • (stáxei)

el-verb-form

στάξει • (stáxei)

στάζω στάζω#Greek

στάζω στάζω#Greek

3rd person singular dependent active form of στάζω (stázo).


αποβαίνω

head

αποβαίνω • (apovaíno)

el-verb

αποβαίνω • (apovaíno) (imperfect απέβαινα, past απέβην, passive —) usually in 3rd person

apovaíno (romanization)
απέβαινα (imperfect)
απέβην (past)

From Ancient Greek ἀποβαίνω (apobaínō). Morphologically, from απο- (apo-) + βαίνω (vaíno).


αποβλάκωσα

head

αποβλάκωσα • (apovlákosa)

el-verb-form

αποβλάκωσα • (apovlákosa)

αποβλακώνω αποβλακώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποβλακώνω (apovlakóno).


αποβλακώθηκα

head

αποβλακώθηκα • (apovlakóthika)

el-verb-form

αποβλακώθηκα • (apovlakóthika)

αποβλακώνομαι αποβλακώνομαι#Greek

αποβλακώνω αποβλακώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποβλακώνομαι (apovlakónomai) passive of αποβλακώνω.


αποβλακώνομαι

head

αποβλακώνομαι • (apovlakónomai)

el-verb

αποβλακώθηκα

αποβλακωμένος

αποβλακώνομαι • (apovlakónomai) passive (past αποβλακώθηκα, ppp αποβλακωμένος, active αποβλακώνω)

apovlakónomai (romanization)
αποβλακώθηκα (past)
αποβλακωμένος (participle passive perfect)
αποβλακώνω (active)


αποβλακώνω

head

αποβλακώνω • (apovlakóno)

el-verb

αποβλακωμένος

αποβλακώνομαι

αποβλακώνω • (apovlakóno) (past αποβλάκωσα, passive αποβλακώνομαι, ppp αποβλακωμένος)

apovlakóno (romanization)
αποβλάκωσα (past)
αποβλακώνομαι (passive)
αποβλακωμένος (participle passive perfect)


αποβουτύρωσα

head

αποβουτύρωσα • (apovoutýrosa)

el-verb-form

αποβουτύρωσα • (apovoutýrosa)

αποβουτυρώνω αποβουτυρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποβουτυρώνω (apovoutyróno).


αποβουτυρώνω

head

αποβουτυρώνω • (apovoutyróno)

el-verb

αποβουτύρωσα

αποβουτυρώνομαι

αποβουτυρώνω • (apovoutyróno) (past αποβουτύρωσα, passive αποβουτυρώνομαι)

apovoutyróno (romanization)
αποβουτύρωσα (past)
αποβουτυρώνομαι (passive)


απογεμίζω

head

απογεμίζω • (apogemízo)

el-verb

απογεμίζω • (apogemízo) (past απογέμισα)

apogemízo (romanization)
απογέμισα (past)


απόγειρα

head

απόγειρα • (apógeira)

el-verb-form

απόγειρα • (apógeira)

απογέρνω απογέρνω#Greek

1st person singular simple past form of απογέρνω (apogérno).


απογέρασα

head

απογέρασα • (apogérasa)

el-verb-form

απογέρασα • (apogérasa)

απογερνώ απογερνώ#Greek

1st person singular simple past form of απογερνώ (apogernó).


απογερνώ

head

απογερνώ • (apogernó)

el-verb

απογερνώ • (apogernó) (past απογέρασα)

apogernó (romanization)
απογέρασα (past)


απογέρνω

head

απογέρνω • (apogérno)

el-verb

απογέρνω • (apogérno) (past απόγειρα)


απογίνηκα

head

απογίνηκα • (apogínika)

el-verb-form

απογίνηκα • (apogínika)

α‧πο‧γί‧νη‧κα

απόγινα απόγινα#Greek

απέγινα απέγινα#Greek

απογίνομαι απογίνομαι#Greek

colloquial or idiomatic form of απόγινα (apógina), & απέγινα (apégina): 1st person singular simple past form of απογίνομαι (apogínomai).


απογκρεμίζω

head

απογκρεμίζω • (apogkremízo)

el-verb

απογκρεμίζομαι

απογκρεμίζω • (apogkremízo) (past απογκρέμισα, passive απογκρεμίζομαι)

apogkremízo (romanization)
απογκρέμισα (past)
απογκρεμίζομαι (passive)

to raze, demolish, level (building, etc)


απογίνομαι

head

απογίνομαι • (apogínomai)

el-verb

απογίνομαι • (apogínomai) deponent (past απέγινα/απόγινα/απογίνηκα)

apogínomai (romanization)
απέγινα (past)
απόγινα (past)
απογίνηκα (past)
απογίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απογίνω (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απογίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απογίνεις (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απογίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απογίνει (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απογινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απογίνουμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απογίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απογινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απογίνετε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απογίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απογίνουν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απογίνουνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απογινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απογινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απέγινα (first-person indicative passive past perfective singular)
απόγινα (first-person indicative passive past perfective singular)
απογίνηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απογινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απογινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απέγινες (indicative passive past perfective second-person singular)
απόγινες (indicative passive past perfective second-person singular)
απογίνηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απογινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απογινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απέγινε (indicative passive past perfective singular third-person)
απόγινε (indicative passive past perfective singular third-person)
απογίνηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απογινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απογίναμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απογινήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απογινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απογίνατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απογινήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απογίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απογινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απέγιναν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογίναν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογίνανε (indicative passive past perfective plural third-person)
απόγιναν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογίνηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογινήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογινήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απογίνομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα απογίνω (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
απόγινε (imperative passive perfective second-person singular)
απογίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απογίνετε (imperative passive perfective plural second-person)
απογίνει (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧γί‧νο‧μαι

Inherited from Ancient Greek ἀπογίνομαι (apogínomai), later Attic form of ἀπογίγνομαι (apogígnomai). By surface analysis, απο- (apo-) + γίνομαι (gínomai, “I become”).


απέγραψα

head

απέγραψα • (apégrapsa)

el-verb-form

απέγραψα • (apégrapsa)

απογράφω απογράφω#Greek

1st person singular simple past form of απογράφω (apográfo).


απογράφτηκα

head

απογράφτηκα • (apográftika)

el-verb-form

απογράφτηκα • (apográftika)

απογράφομαι απογράφομαι#Greek

απογράφω απογράφω#Greek

1st person singular simple past passive form of απογράφομαι (apográfomai) passive of απογράφω.


απογράφηκα

head

απογράφηκα • (apográfika)

el-verb-form

απογράφηκα • (apográfika)

απογράφομαι απογράφομαι#Greek

απογράφω απογράφω#Greek


απογράφομαι

head

απογράφομαι • (apográfomai)

el-verb

απογραμμενος

απογράφομαι • (apográfomai) passive (past απογράφηκα/απογράφτηκα, ppp απογραμμενος, active απογράφω)

apográfomai (romanization)
απογράφηκα (past)
απογράφτηκα (past)
απογραμμενος (participle passive perfect)
απογράφω (active)

απογράφω απογράφω#Greek


απογράφω

head

απογράφω • (apográfo)

el-verb

απογραμμενος

απογράφω • (apográfo) (past απέγραψα, passive απογράφομαι, ppp απογραμμενος)

apográfo (romanization)
απέγραψα (past)
απογράφομαι (passive)
απογραμμενος (participle passive perfect)

to enumerate, catalogue, inventorise, take stock


γύμνωσα

head

γύμνωσα • (gýmnosa)

el-verb-form

γύμνωσα • (gýmnosa)

γυμνώνω γυμνώνω#Greek

1st person singular simple past form of γυμνώνω (gymnóno).


απογυμνώθηκα

head

απογυμνώθηκα • (apogymnóthika)

el-verb-form

απογυμνώθηκα • (apogymnóthika)

απογυμνώνομαι απογυμνώνομαι#Greek

απογυμνώνω απογυμνώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of απογυμνώνομαι (apogymnónomai) passive of απογυμνώνω.


γυμνώθηκα

head

γυμνώθηκα • (gymnóthika)

el-verb-form

γυμνώθηκα • (gymnóthika)

γυμνώνομαι γυμνώνομαι#Greek

γυμνώνω γυμνώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of γυμνώνομαι (gymnónomai) passive of γυμνώνω.


απογύμνωσα

head

απογύμνωσα • (apogýmnosa)

el-verb-form

απογύμνωσα • (apogýmnosa)

απογυμνώνω απογυμνώνω#Greek

1st person singular simple past form of απογυμνώνω (apogymnóno).


γυμνώνομαι

head

γυμνώνομαι • (gymnónomai)

el-verb

γυμνώνομαι • (gymnónomai) passive (past γυμνώθηκα, ppp γυμνωμένος, active γυμνώνω)

gymnónomai (romanization)
γυμνώθηκα (past)
γυμνωμένος (participle passive perfect)
γυμνώνω (active)

γυμνώνω γυμνώνω#Greek


απογυμνώνομαι

head

απογυμνώνομαι • (apogymnónomai)

el-verb

απογυμνώθηκα

απογυμνωμένος

απογυμνώνομαι • (apogymnónomai) passive (past απογυμνώθηκα, ppp απογυμνωμένος, active απογυμνώνω)

apogymnónomai (romanization)
απογυμνώθηκα (past)
απογυμνωμένος (participle passive perfect)
απογυμνώνω (active)

απογυμνώνομαι απογυμνώνομαι#Greek

passive of απογυμνώνομαι (apogymnónomai)


απογυρεύω

head

απογυρεύω • (apogyrévo)

el-verb

απογυρεύω • (apogyrévo) (imperfect απογύρευα)

apogyrévo (romanization)
απογύρευα (imperfect)


γυμνώνω

head

γυμνώνω • (gymnóno)

el-verb

γυμνώνω • (gymnóno) (past γύμνωσα, passive γυμνώνομαι, ppp γυμνωμένος)

gymnóno (romanization)
γύμνωσα (past)
γυμνώνομαι (passive)
γυμνωμένος (participle passive perfect)

(transitive) to undress, strip off (clothing)

Αφού γυμνώσεις στην άκρη τα καλώδια, ένωσε το κόκκινο και το μπλε.

After stripping wires, join red and blue

Afoú gymnóseis stin ákri ta kalódia, énose to kókkino kai to ble.

(transitive) to remove, strip (covering)


απογυμνώνω

head

απογυμνώνω • (apogymnóno)

el-verb

απογυμνωμένος

απογυμνώνομαι

απογυμνώνω • (apogymnóno) (past απογύμνωσα, passive απογυμνώνομαι, ppp απογυμνωμένος)

apogymnóno (romanization)
απογύμνωσα (past)
απογυμνώνομαι (passive)
απογυμνωμένος (participle passive perfect)


αποδελτίωσα

head

αποδελτίωσα • (apodeltíosa)

el-verb-form

αποδελτίωσα • (apodeltíosa)

αποδελτιώνω αποδελτιώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποδελτιώνω (apodeltióno).


αποδέσμευσα

head

αποδέσμευσα • (apodésmefsa)

el-verb-form

αποδέσμευσα • (apodésmefsa)

αποδεσμεύω αποδεσμεύω#Greek

1st person singular simple past form of αποδεσμεύω (apodesmévo).


αποδεσμεύθηκα

head

αποδεσμεύθηκα • (apodesméfthika)

el-verb-form

αποδεσμεύθηκα • (apodesméfthika)

αποδεσμεύομαι αποδεσμεύομαι#Greek

αποδεσμεύω αποδεσμεύω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδεσμεύομαι (apodesmévomai) passive of αποδεσμεύω.


αποδελτιώθηκα

head

αποδελτιώθηκα • (apodeltióthika)

el-verb-form

αποδελτιώθηκα • (apodeltióthika)

αποδελτιώνομαι αποδελτιώνομαι#Greek

αποδελτιώνω αποδελτιώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδελτιώνομαι (apodeltiónomai) passive of αποδελτιώνω.


αποδεσμεύτηκα

head

αποδεσμεύτηκα • (apodesméftika)

el-verb-form

αποδεσμεύτηκα • (apodesméftika)

αποδεσμεύομαι αποδεσμεύομαι#Greek

αποδεσμεύω αποδεσμεύω#Greek


αποδεσμεύομαι

head

αποδεσμεύομαι • (apodesmévomai)

el-verb

αποδεσμεύτηκα

αποδεσμεύθηκα

αποδεσμευμένος

αποδεσμεύομαι • (apodesmévomai) passive (past αποδεσμεύτηκα/αποδεσμεύθηκα, ppp αποδεσμευμένος, active αποδεσμεύω)

apodesmévomai (romanization)
αποδεσμεύτηκα (past)
αποδεσμεύθηκα (past)
αποδεσμευμένος (participle passive perfect)
αποδεσμεύω (active)

αποδεσμεύω αποδεσμεύω#Greek


αποδελτιώνω

head

αποδελτιώνω • (apodeltióno)

el-verb

αποδελτιωμένος

αποδελτιώνομαι

αποδελτιώνω • (apodeltióno) (past αποδελτίωσα, passive αποδελτιώνομαι, ppp αποδελτιωμένος)

apodeltióno (romanization)
αποδελτίωσα (past)
αποδελτιώνομαι (passive)
αποδελτιωμένος (participle passive perfect)


αποδήμησα

head

αποδήμησα • (apodímisa)

el-verb-form

αποδήμησα • (apodímisa)

αποδημώ αποδημώ#Greek

1st person singular simple past form of αποδημώ (apodimó).


αποδημώ

head

αποδημώ • (apodimó)

el-verb

αποδημώ • (apodimó) (past αποδήμησα)


αποδεσμεύω

head

αποδεσμεύω • (apodesmévo)

el-verb

αποδεσμευμένος

αποδεσμεύομαι

αποδεσμεύω • (apodesmévo) (past αποδέσμευσα, passive αποδεσμεύομαι, ppp αποδεσμευμένος)

apodesmévo (romanization)
αποδέσμευσα (past)
αποδεσμεύομαι (passive)
αποδεσμευμένος (participle passive perfect)


αποδιάβασα

head

αποδιάβασα • (apodiávasa)

el-verb-form

αποδιάβασα • (apodiávasa)

αποδιαβάζω αποδιαβάζω#Greek

1st person singular simple past form of αποδιαβάζω (apodiavázo).


αποδελτιώνομαι

head

αποδελτιώνομαι • (apodeltiónomai)

el-verb

αποδελτιώθηκα

αποδελτιωμένος

αποδελτιώνομαι • (apodeltiónomai) passive (past αποδελτιώθηκα, ppp αποδελτιωμένος, active αποδελτιώνω)

apodeltiónomai (romanization)
αποδελτιώθηκα (past)
αποδελτιωμένος (participle passive perfect)
αποδελτιώνω (active)

αποδελτιώνω αποδελτιώνω#Greek


αποδιάλεξα

head

αποδιάλεξα • (apodiálexa)

el-verb-form

αποδιάλεξα • (apodiálexa)

αποδιαλέγω αποδιαλέγω#Greek

1st person singular simple past form of αποδιαλέγω (apodialégo).


αποδιαλέχτηκα

head

αποδιαλέχτηκα • (apodialéchtika)

el-verb-form

αποδιαλέχτηκα • (apodialéchtika)

αποδιαλέγομαι αποδιαλέγομαι#Greek

αποδιαλέγω αποδιαλέγω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδιαλέγομαι (apodialégomai) passive of αποδιαλέγω.


αποδιαβάζω

head

αποδιαβάζω • (apodiavázo)

el-verb

αποδιαβάζω • (apodiavázo) (past αποδιάβασα)

apodiavázo (romanization)
αποδιάβασα (past)


αποδιαλέγω

head

αποδιαλέγω • (apodialégo)

el-verb

αποδιαλεμένος

αποδιαλέγομαι

αποδιαλέγω • (apodialégo) (past αποδιάλεξα, passive αποδιαλέγομαι, ppp αποδιαλεμένος)

apodialégo (romanization)
αποδιάλεξα (past)
αποδιαλέγομαι (passive)
αποδιαλεμένος (participle passive perfect)


αποδιαλέγομαι

head

αποδιαλέγομαι • (apodialégomai)

el-verb

αποδιαλέχτηκα

αποδιαλεμένος

αποδιαλέγομαι • (apodialégomai) passive (past αποδιαλέχτηκα, ppp αποδιαλεμένος, active αποδιαλέγω)

apodialégomai (romanization)
αποδιαλέχτηκα (past)
αποδιαλεμένος (participle passive perfect)
αποδιαλέγω (active)

αποδιαλέγομαι αποδιαλέγομαι#Greek

passive of αποδιαλέγομαι (apodialégomai)


στρώνομαι

head

στρώνομαι • (strónomai)

el-verb

στρώνομαι • (strónomai) passive (past στρώθηκα, ppp στρωμένος, active στρώνω)

strónomai (romanization)
στρώθηκα (past)
στρωμένος (participle passive perfect)
στρώνω (active)

get down to business, put one's back into, put one's nose to the grindstone

στρώνομαι στη δουλειά passive of στρώνω στη δουλειά

στρώνομαι στο χαρτί and see το στρώνω στο χαρτί

στρώνω στρώνω#Greek

1st person singular present indicative passive form of στρώνω (stróno).

Τι μου στρώθηκες εδώ; Να πας στο σπίτι σου.

literally: What?/Why did you [upon me] make yourself comfortable over here? Go home! (to your house)

Ti mou stróthikes edó? Na pas sto spíti sou.

στρώνω στρώνω#Greek

(figurative, familiar) I settle down, relaxed, for a long time, usually where I am not welcomed

Πρέπει να στρωθώ να μάθω όλα τα χημικά στοιχεία γιατί αύριο έχουμε διαγώνισμα.

I must set about learning all the chemical elements, because tomorrow we have a test.

Prépei na strothó na mátho óla ta chimiká stoicheía giatí ávrio échoume diagónisma.

στρώνω στρώνω#Greek

(figurative, famliar) set about doing something, with great devotion


απόδωκα

head

απόδωκα • (apódoka)

el-verb-form

απόδωκα • (apódoka)

αποδίδω αποδίδω#Greek

1st person singular simple past form of αποδίδω (apodído).


αποδόθηκα

head

αποδόθηκα • (apodóthika)

el-verb-form

αποδόθηκα • (apodóthika)

αποδίδομαι αποδίδομαι#Greek

αποδίδω αποδίδω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδίδομαι (apodídomai) passive of αποδίδω.


αποδιοργάνωσα

head

αποδιοργάνωσα • (apodiorgánosa)

el-verb-form

αποδιοργάνωσα • (apodiorgánosa)

αποδιοργανώνω αποδιοργανώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποδιοργανώνω (apodiorganóno).


απόδωσα

head

απόδωσα • (apódosa)

el-verb-form

απόδωσα • (apódosa)

αποδίδω αποδίδω#Greek


αποδίνω

head

αποδίνω • (apodíno)

el-verb

αποδίνω • (apodíno)

αποδίδω αποδίδω#Greek


αποδιοργανώθηκα

head

αποδιοργανώθηκα • (apodiorganóthika)

el-verb-form

αποδιοργανώθηκα • (apodiorganóthika)

αποδιοργανώνομαι αποδιοργανώνομαι#Greek

αποδιοργανώνω αποδιοργανώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδιοργανώνομαι (apodiorganónomai) passive of αποδιοργανώνω.


αποδιοργανώνομαι

head

αποδιοργανώνομαι • (apodiorganónomai)

el-verb

αποδιοργανώθηκα

αποδιοργανωμένος

αποδιοργανώνω

αποδιοργανώνομαι • (apodiorganónomai) passive (past αποδιοργανώθηκα, ppp αποδιοργανωμένος, active αποδιοργανώνω)

apodiorganónomai (romanization)
αποδιοργανώθηκα (past)
αποδιοργανωμένος (participle passive perfect)
αποδιοργανώνω (active)

αποδιοργανώνω αποδιοργανώνω#Greek

passive of αποδιοργανώνω (apodiorganóno)


αποδίδομαι

head

αποδίδομαι • (apodídomai)

el-verb

αποδεδομένος

αποδίδομαι • (apodídomai) passive (past αποδόθηκα, ppp αποδοσμένος / αποδομένος/αποδεδομένος, active αποδίδω)

apodídomai (romanization)
αποδόθηκα (past)
αποδοσμένος (participle passive perfect)
αποδομένος (participle passive perfect)
αποδεδομένος (participle passive perfect)
αποδίδω (active)

αποδίδομαι αποδίδομαι#Greek


αποδιοργανώνω

head

αποδιοργανώνω • (apodiorganóno)

el-verb

αποδιοργάνωσα

αποδιοργανωμένος

αποδιοργανώνομαι

αποδιοργανώνω • (apodiorganóno) (past αποδιοργάνωσα, passive αποδιοργανώνομαι, ppp αποδιοργανωμένος)

apodiorganóno (romanization)
αποδιοργάνωσα (past)
αποδιοργανώνομαι (passive)
αποδιοργανωμένος (participle passive perfect)


αποδίδω

head

αποδίδω • (apodído)

el-verb

αποδεδομένος

αποδίδω • (apodído) (past απέδωσα/απόδωσα/απόδωκα, passive αποδίδομαι, ppp αποδοσμένος / αποδομένος/αποδεδομένος)

apodído (romanization)
απέδωσα (past)
απόδωσα (past)
απόδωκα (past)
αποδίδομαι (passive)
αποδοσμένος (participle passive perfect)
αποδομένος (participle passive perfect)
αποδεδομένος (participle passive perfect)


απέδωσα

head

απέδωσα • (apédosa)

el-verb-form

απέδωσα • (apédosa)

αποδίδω αποδίδω#Greek


μετρούμαι

head

μετρούμαι • (metroúmai)

el-verb

μετρούμαι • (metroúmai) passive (past μετρήθηκα, ppp μετρημένος, active μετρώ)

metroúmai (romanization)
μετρήθηκα (past)
μετρημένος (participle passive perfect)
μετρώ (active)

μετρούμε (metroúme)

μετριέμαι μετριέμαι#Greek

μετράω μετράω#Greek

μετρώ μετρώ#Greek

(formal) Alternative form of μετριέμαι (metriémai), passive of μετράω (metráo)/μετρώ (metró)


απόδιωξα

head

απόδιωξα • (apódioxa)

el-verb-form

απόδιωξα • (apódioxa)

αποδιώχνω αποδιώχνω#Greek

1st person singular simple past form of αποδιώχνω (apodióchno).


αποδιώχτηκα

head

αποδιώχτηκα • (apodióchtika)

el-verb-form

αποδιώχτηκα • (apodióchtika)

αποδιώχνομαι αποδιώχνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποδιώχνομαι (apodióchnomai).


αποδυνάμωσα

head

αποδυνάμωσα • (apodynámosa)

el-verb-form

αποδυνάμωσα • (apodynámosa)

αποδυναμώνω αποδυναμώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποδυναμώνω (apodynamóno).


αποδυναμώθηκα

head

αποδυναμώθηκα • (apodynamóthika)

el-verb-form

αποδυναμώθηκα • (apodynamóthika)

αποδυναμώνομαι αποδυναμώνομαι#Greek

αποδυναμώνω αποδυναμώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδυναμώνομαι (apodynamónomai) passive of αποδυναμώνω.


αποδιώχνομαι

head

αποδιώχνομαι • (apodióchnomai)

el-verb

αποδιωγμένος

αποδιώχνομαι • (apodióchnomai) passive (past αποδιώχτηκα, ppp αποδιωγμένος, active αποδιώχνω)

apodióchnomai (romanization)
αποδιώχτηκα (past)
αποδιωγμένος (participle passive perfect)
αποδιώχνω (active)

αποδιώχνω αποδιώχνω#Greek


αποδιώχνω

head

αποδιώχνω • (apodióchno)

el-verb

αποδιωγμένος

αποδιώχνομαι

αποδιώχνω • (apodióchno) (past απόδιωξα, passive αποδιώχνομαι, p‑past αποδιώχτηκα, ppp αποδιωγμένος)

apodióchno (romanization)
απόδιωξα (past)
αποδιώχνομαι (passive)
αποδιώχτηκα (passive past)
αποδιωγμένος (participle passive perfect)


αποδυναμώνομαι

head

αποδυναμώνομαι • (apodynamónomai)

el-verb

αποδυναμώθηκα

αποδυναμωμένος

αποδυναμώνομαι • (apodynamónomai) passive (past αποδυναμώθηκα, ppp αποδυναμωμένος, active αποδυναμώνω)

apodynamónomai (romanization)
αποδυναμώθηκα (past)
αποδυναμωμένος (participle passive perfect)
αποδυναμώνω (active)

αποδυναμώνω αποδυναμώνω#Greek


αποδυναμώνω

head

αποδυναμώνω • (apodynamóno)

el-verb

αποδυναμωμένος

αποδυναμώνομαι

αποδυναμώνω • (apodynamóno) (past αποδυνάμωσα, passive αποδυναμώνομαι, ppp αποδυναμωμένος)

apodynamóno (romanization)
αποδυνάμωσα (past)
αποδυναμώνομαι (passive)
αποδυναμωμένος (participle passive perfect)


αποδύθηκα

head

αποδύθηκα • (apodýthika)

el-verb-form

αποδύθηκα • (apodýthika)

αποδύομαι αποδύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποδύομαι (apodýomai).


απόειδα

head

απόειδα • (apóeida)

el-verb-form

απόειδα • (apóeida)

αποβλέπω αποβλέπω#Greek

είδα κι απόειδα
είδα κι απόειδα#Greek

1st person singular simple past form of αποβλέπω (apovlépo), found only in the phrase είδα κι απόειδα (eída ki apóeida)


αποδύομαι

head

αποδύομαι • (apodýomai)

el-verb

αποδύομαι • (apodýomai) deponent (past αποδύθηκα)

apodýomai (romanization)
αποδύθηκα (past)

From Ancient Greek ἀποδῠ́ομαι (apodúomai) the passive of ἀποδύω (apodúō, “I strip off”).

to strip (remove clothing)
to for action

to strip (remove clothing)
to prepare for a difficult task

(figuratively) to throw oneself into, launch oneself, set off


αποζήτησα

head

αποζήτησα • (apozítisa)

el-verb-form

αποζήτησα • (apozítisa)

αποζητώ αποζητώ#Greek

1st person singular simple past form of αποζητώ (apozitó).


αποζητώ

head

αποζητώ • (apozitó)

el-verb

αποζητώ • (apozitó) (past αποζήτησα)


αποζητάω

head

αποζητάω • (apozitáo)

el-verb

αποζητάω • (apozitáo) (past αποζήτησα)

apozitáo (romanization)
αποζήτησα (past)

αποζητώ αποζητώ#Greek


απόθανα

head

απόθανα • (apóthana)

el-verb-form

απόθανα • (apóthana)

αποθαίνω αποθαίνω#Greek

1st person singular simple past form of αποθαίνω (apothaíno).


απόζω

head

απόζω • (apózo)

el-verb

απόζω • (apózo)


αποθαίνω

head

αποθαίνω • (apothaíno)

el-verb

αποθαίνω • (apothaíno) (past απόθανα, ppp αποθαμένος)

apothaíno (romanization)
απόθανα (past)
αποθαμένος (participle passive perfect)


αποζώ

head

αποζώ • (apozó)

el-verb

αποζώ • (apozó) (past απόζησα)

From Ancient Greek ἀποζάω (apozáō, “I make a living”).


αποθαλασσώνομαι

head

αποθαλασσώνομαι • (apothalassónomai)

el-verb

αποθαλασσώνομαι • (apothalassónomai) deponent


αποθανατίζω

head

αποθανατίζω • (apothanatízo)

el-verb

αποθανατίζω • (apothanatízo)

to immortalise (UK), to immortalize (US)


αποθαύμασα

head

αποθαύμασα • (apothávmasa)

el-verb-form

αποθαύμασα • (apothávmasa)

αποθαυμάζω αποθαυμάζω#Greek

1st person singular simple past form of αποθαυμάζω (apothavmázo).


αποθαυμάζω

head

αποθαυμάζω • (apothavmázo)

el-verb

αποθαυμάζω • (apothavmázo) (past αποθαύμασα)

apothavmázo (romanization)
αποθαύμασα (past)


αποθεράπευσα

head

αποθεράπευσα • (apotherápefsa)

el-verb-form

αποθεράπευσα • (apotherápefsa)

αποθεραπεύω αποθεραπεύω#Greek

1st person singular simple past form of αποθεραπεύω (apotherapévo).


αποθεραπεύτηκα

head

αποθεραπεύτηκα • (apotherapéftika)

el-verb-form

αποθεραπεύτηκα • (apotherapéftika)

αποθεραπεύομαι αποθεραπεύομαι#Greek

αποθεραπεύω αποθεραπεύω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποθεραπεύομαι (apotherapévomai) passive of αποθεραπεύω.


αποθεραπεύθηκα

αποθεραπεύομαι αποθεραπεύομαι#Greek

αποθεραπεύω αποθεραπεύω#Greek


αποθεραπεύω

head

αποθεραπεύω • (apotherapévo)

el-verb

αποθεράπευσα

αποθεραπευμένος

αποθεραπεύομαι

αποθεραπεύω • (apotherapévo) (past αποθεράπευσα, passive αποθεραπεύομαι, ppp αποθεραπευμένος)

apotherapévo (romanization)
αποθεράπευσα (past)
αποθεραπεύομαι (passive)
αποθεραπευμένος (participle passive perfect)


αποθεραπεύομαι

head

αποθεραπεύομαι • (apotherapévomai)

el-verb

αποθεραπεύτηκα

αποθεραπεύθηκα

αποθεραπευμένος

αποθεραπεύομαι • (apotherapévomai) passive (past αποθεραπεύτηκα/αποθεραπεύθηκα, ppp αποθεραπευμένος, active αποθεραπεύω)

apotherapévomai (romanization)
αποθεραπεύτηκα (past)
αποθεραπεύθηκα (past)
αποθεραπευμένος (participle passive perfect)
αποθεραπεύω (active)

αποθεραπεύομαι αποθεραπεύομαι#Greek

passive of αποθεραπεύομαι (apotherapévomai)


αποθέρισα

head

αποθέρισα • (apothérisa)

el-verb-form

αποθέρισα • (apothérisa)

αποθερίζω αποθερίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποθερίζω (apotherízo).


απέθεσα

head

απέθεσα • (apéthesa)

el-verb-form

απέθεσα • (apéthesa)

αποθέτω αποθέτω#Greek

1st person singular simple past form of αποθέτω (apothéto).


αποτέθηκα

head

αποτέθηκα • (apotéthika)

el-verb-form

αποτέθηκα • (apotéthika)

αποτίθεμαι αποτίθεμαι#Greek

αποθέτω αποθέτω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτίθεμαι (apotíthemai) passive of αποθέτω.


αποθερίζω

head

αποθερίζω • (apotherízo)

el-verb

αποθερίζω • (apotherízo) (past αποθέρισα)

apotherízo (romanization)
αποθέρισα (past)

απο- (apo-, “indicating completion”) + θερίζω (therízo, “I reap”)


αποτίθεμαι

head

αποτίθεμαι • (apotíthemai)

el-verb

αποτεθειμένος

αποτίθεμαι • (apotíthemai) passive (past αποτέθηκα, ppp αποτεθειμένος, active αποθέτω)

apotíthemai (romanization)
αποτέθηκα (past)
αποτεθειμένος (participle passive perfect)
αποθέτω (active)

αποτίθεμαι αποτίθεμαι#Greek


αποθέτω

head

αποθέτω • (apothéto)

el-verb

αποτεθειμένος

αποθέτω • (apothéto) (past απέθεσα/απόθεσα, passive αποτίθεμαι, ppp αποτεθειμένος)

apothéto (romanization)
απέθεσα (past)
απόθεσα (past)
αποτίθεμαι (passive)
αποτεθειμένος (participle passive perfect)


απόθεσα

head

απόθεσα • (apóthesa)

el-verb-form

απόθεσα • (apóthesa)

αποθέτω αποθέτω#Greek


αποθεώθηκα

αποθεώνομαι αποθεώνομαι#Greek

αποθεώνω αποθεώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποθεώνομαι (apotheónomai) passive of αποθεώνω.


αποθέωσα

head

αποθέωσα • (apothéosa)

el-verb-form

αποθέωσα • (apothéosa)

αποθεώνω αποθεώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποθεώνω (apotheóno).


αποθεώνομαι

head

αποθεώνομαι • (apotheónomai)

el-verb

αποθεώνομαι • (apotheónomai) passive (past αποθεώθηκα, ppp αποθεωμένος, active αποθεώνω)

apotheónomai (romanization)
αποθεώθηκα (past)
αποθεωμένος (participle passive perfect)
αποθεώνω (active)

αποθεώνω αποθεώνω#Greek


αποθεώνω

head

αποθεώνω • (apotheóno)

el-verb

αποθεώνω • (apotheóno) (past αποθέωσα, passive αποθεώνομαι, ppp αποθεωμένος)

apotheóno (romanization)
αποθέωσα (past)
αποθεώνομαι (passive)
αποθεωμένος (participle passive perfect)


αποθηλάζω

head

αποθηλάζω • (apothilázo)

el-verb

αποθηλάζω • (apothilázo)


αποθράσυνα

head

αποθράσυνα • (apothrásyna)

el-verb-form

αποθράσυνα • (apothrásyna)

αποθρασύνω αποθρασύνω#Greek

1st person singular simple past form of αποθρασύνω (apothrasýno).


αποθρασύνθηκα

αποθρασύνομαι αποθρασύνομαι#Greek

αποθρασύνω αποθρασύνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποθρασύνομαι (apothrasýnomai) passive of αποθρασύνω.


αποθηριώθηκα

αποθηριώνομαι αποθηριώνομαι#Greek

αποθηριώνω αποθηριώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποθηριώνομαι (apothiriónomai) passive of αποθηριώνω.


αποθρασύνω

head

αποθρασύνω • (apothrasýno)

el-verb

αποθρασύνομαι

αποθρασύνω • (apothrasýno) (past αποθράσυνα, passive αποθρασύνομαι)

apothrasýno (romanization)
αποθράσυνα (past)
αποθρασύνομαι (passive)


αποθρασύνομαι

head

αποθρασύνομαι • (apothrasýnomai)

el-verb

αποθρασύνθηκα

αποθρασύνομαι • (apothrasýnomai) passive (past αποθρασύνθηκα, active αποθρασύνω)

apothrasýnomai (romanization)
αποθρασύνθηκα (past)
αποθρασύνω (active)

αποθρασύνομαι αποθρασύνομαι#Greek

passive of αποθρασύνομαι (apothrasýnomai)


αποθηριώνομαι

head

αποθηριώνομαι • (apothiriónomai)

el-verb

αποθηριώθηκα

αποθηριωμένος

αποθηριώνομαι • (apothiriónomai) passive (past αποθηριώθηκα, ppp αποθηριωμένος, active αποθηριώνω)

apothiriónomai (romanization)
αποθηριώθηκα (past)
αποθηριωμένος (participle passive perfect)
αποθηριώνω (active)

αποθηριώνω αποθηριώνω#Greek


αποθηριώνω

head

αποθηριώνω • (apothirióno)

el-verb

αποθηριωμένος

αποθηριώνομαι

αποθηριώνω • (apothirióno) (past αποθηρίωσα, passive αποθηριώνομαι, ppp αποθηριωμένος)

apothirióno (romanization)
αποθηρίωσα (past)
αποθηριώνομαι (passive)
αποθηριωμένος (participle passive perfect)


αποθηρίωσα

head

αποθηρίωσα • (apothiríosa)

el-verb-form

αποθηρίωσα • (apothiríosa)

αποθηριώνω αποθηριώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποθηριώνω (apothirióno).


αποθύμησα

head

αποθύμησα • (apothýmisa)

el-verb-form

αποθύμησα • (apothýmisa)

αποθυμώ αποθυμώ#Greek

1st person singular simple past form of αποθυμώ (apothymó).


αποθυμώ

head

αποθυμώ • (apothymó)

el-verb

αποθυμώ • (apothymó) (past αποθύμησα)

apothymó (romanization)
αποθύμησα (past)

επιθυμώ επιθυμώ#Greek


αποικήθηκα

head

αποικήθηκα • (apoikíthika)

el-verb-form

αποικήθηκα • (apoikíthika)

αποικούμαι αποικούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αποικούμαι (apoikoúmai).


αποίκησα

head

αποίκησα • (apoíkisa)

el-verb-form

αποίκησα • (apoíkisa)

αποικώ αποικώ#Greek

1st person singular simple past form of αποικώ (apoikó).


αποικούμαι

head

αποικούμαι • (apoikoúmai)

el-verb

αποικούμαι • (apoikoúmai) passive (past αποικήθηκα, active αποικώ)

apoikoúmai (romanization)
αποικήθηκα (past)
αποικώ (active)

αποικώ αποικώ#Greek


αποικώ

head

αποικώ • (apoikó)

el-verb

αποικώ • (apoikó) (past αποίκησα, passive αποικούμαι)

apoikó (romanization)
αποίκησα (past)
αποικούμαι (passive)


απεκάθαρα

head

απεκάθαρα • (apekáthara)

el-verb-form

απεκάθαρα • (apekáthara)

αποκαθαίρω αποκαθαίρω#Greek

1st person singular simple past form of αποκαθαίρω (apokathaíro).


αποκαθηλώθηκα

αποκαθηλώνομαι αποκαθηλώνομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκαθηλώνομαι (apokathilónomai).


αποκαθήλωσα

head

αποκαθήλωσα • (apokathílosa)

el-verb-form

αποκαθήλωσα • (apokathílosa)

αποκαθηλώνω αποκαθηλώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκαθηλώνω (apokathilóno).


απέκαψα

head

απέκαψα • (apékapsa)

el-verb-form

απέκαψα • (apékapsa)

αποκαίω αποκαίω#Greek

1st person singular simple past form of αποκαίω (apokaío).


αποκαθαίρομαι

head

αποκαθαίρομαι • (apokathaíromai)

el-verb

αποκαθαρμένος

αποκαθαίρομαι • (apokathaíromai) passive

αποκαθαίρω αποκαθαίρω#Greek


αποκαίγομαι

head

αποκαίγομαι • (apokaígomai)

αποκαίομαι αποκαίομαι#Greek

Alternative form of αποκαίομαι (apokaíomai)


αποκαθαίρω

αποκαθαίρω • (apokathaíro)

el-verb

αποκαθαρμένος

αποκαθαίρομαι

αποκαθαίρω • (apokathaíro) (past απεκάθαρα, passive αποκαθαίρομαι, ppp αποκαθαρμένος)

apokathaíro (romanization)
απεκάθαρα (past)
αποκαθαίρομαι (passive)
αποκαθαρμένος (participle passive perfect)


αποκαίομαι

head

αποκαίομαι • (apokaíomai)

αποκαίω αποκαίω#Greek


αποκαθηλώνομαι

αποκαθηλώνομαι • (apokathilónomai)

el-verb

αποκαθηλώθηκα

αποκαθηλωμένος

αποκαθηλώνομαι • (apokathilónomai) passive (past αποκαθηλώθηκα, ppp αποκαθηλωμένος, active αποκαθηλώνω)

apokathilónomai (romanization)
αποκαθηλώθηκα (past)
αποκαθηλωμένος (participle passive perfect)
αποκαθηλώνω (active)

αποκαθηλώνω αποκαθηλώνω#Greek


αποκαίγω

head

αποκαίγω • (apokaígo)

el-verb

αποκαίγω • (apokaígo)

αποκαίω αποκαίω#Greek


αποκαθηλώνω

head

αποκαθηλώνω • (apokathilóno)

el-verb

αποκαθηλωμένος

αποκαθηλώνομαι

αποκαθηλώνω • (apokathilóno) (past αποκαθήλωσα, passive αποκαθηλώνομαι, ppp αποκαθηλωμένος)

apokathilóno (romanization)
αποκαθήλωσα (past)
αποκαθηλώνομαι (passive)
αποκαθηλωμένος (participle passive perfect)

(Orthodox Christianity) to take down from the Cross


αποκαίω

head

αποκαίω • (apokaío)

el-verb

αποκαίω • (apokaío) (past απέκαψα, passive αποκαίομαι/αποκαίγομαι)

apokaío (romanization)
απέκαψα (past)
αποκαίομαι (passive)
αποκαίγομαι (passive)


απόκαμα

head

απόκαμα • (apókama)

el-verb-form

απόκαμα • (apókama)

αποκάμνω αποκάμνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκάμνω (apokámno).


απόκανα

head

απόκανα • (apókana)

el-verb-form

απόκανα • (apókana)

αποκάνω αποκάνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκάνω (apokáno).


αποκάνω

head

αποκάνω • (apokáno)

el-verb

αποκαμωμένος

αποκάνω • (apokáno) (past απόκανα, ppp αποκαμωμένος)

apokáno (romanization)
απόκανα (past)
αποκαμωμένος (participle passive perfect)

αποκάμνω αποκάμνω#Greek


αποκάμνω

head

αποκάμνω • (apokámno)

el-verb

αποκαμωμένος

αποκάμνω • (apokámno) (past απόκαμα, ppp αποκαμωμένος)

apokámno (romanization)
απόκαμα (past)
αποκαμωμένος (participle passive perfect)


διαπραγματεύομαι

head

διαπραγματεύομαι • (diapragmatévomai)

el-verb

διαπραγματεύτηκα

διαπραγματεύομαι • (diapragmatévomai) deponent (past διαπραγματεύτηκα)

diapragmatévomai (romanization)
διαπραγματεύτηκα (past)
διαπραγματεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαπραγματευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαπραγματεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαπραγματευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαπραγματεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαπραγματευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαπραγματευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαπραγματευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαπραγματεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαπραγματευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαπραγματευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαπραγματεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαπραγματευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαπραγματευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαπραγματευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαπραγματευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαπραγματεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαπραγματευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαπραγματευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαπραγματεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαπραγματευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαπραγματευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαπραγματεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαπραγματευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαπραγματευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαπραγματευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαπραγματευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαπραγματεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαπραγματευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαπραγματεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπραγματευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαπραγματευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαπραγματεύομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα διαπραγματευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
διαπραγματεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαπραγματευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαπραγματευτεί (infinitive-aorist passive)

δι‧α‧πραγ‧μα‧τεύ‧ο‧μαι


αποκαμωμένος

head

αποκαμωμένος • (apokamoménos) m (feminine αποκαμωμένη, neuter αποκαμωμένο)

apokamoménos (romanization)
αποκαμωμένη (feminine)
αποκαμωμένο (neuter)
αποκαμωμένος (masculine nominative singular)
αποκαμωμένη (feminine nominative singular)
αποκαμωμένο (neuter nominative singular)
αποκαμωμένοι (masculine nominative plural)
αποκαμωμένες (feminine nominative plural)
αποκαμωμένα (neuter nominative plural)
αποκαμωμένου (genitive masculine singular)
αποκαμωμένης (feminine genitive singular)
αποκαμωμένου (genitive neuter singular)
αποκαμωμένων (genitive masculine plural)
αποκαμωμένων (feminine genitive plural)
αποκαμωμένων (genitive neuter plural)
αποκαμωμένο (accusative masculine singular)
αποκαμωμένη (accusative feminine singular)
αποκαμωμένο (accusative neuter singular)
αποκαμωμένους (accusative masculine plural)
αποκαμωμένες (accusative feminine plural)
αποκαμωμένα (accusative neuter plural)
αποκαμωμένε (masculine singular vocative)
αποκαμωμένη (feminine singular vocative)
αποκαμωμένο (neuter singular vocative)
αποκαμωμένοι (masculine plural vocative)
αποκαμωμένες (feminine plural vocative)
αποκαμωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αποκαμωμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αποκαμωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αποκαμωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αποκαμωμένος •

αποκαμωμένη •

αποκαμωμένο •

αποκαμωμένοι •

αποκαμωμένες •

αποκαμωμένα •

αποκαμωμένου •

αποκαμωμένης •

αποκαμωμένου •

αποκαμωμένων •

αποκαμωμένων •

αποκαμωμένων •

αποκαμωμένο •

αποκαμωμένη •

αποκαμωμένο •

αποκαμωμένους •

αποκαμωμένες •

αποκαμωμένα •

αποκαμωμένε •

αποκαμωμένη •

αποκαμωμένο •

αποκαμωμένοι •

αποκαμωμένες •

αποκαμωμένα •

α‧πο‧κα‧μω‧μέ‧νος

Perfect passive participle of αποκάνω (apokáno) / αποκάμνω (apokámno), a verb without passive forms.


απόκειμαι

head

απόκειμαι • (apókeimai)

el-verb

απόκειμαι • (apókeimai)

απόκειται απόκειται#Greek

Only used in απόκειται (apókeitai, “it depends upon”)


απόκειται

head

απόκειται • (apókeitai)

el-verb

απόκειται • (apókeitai)


αποκαρώνω

head

αποκαρώνω • (apokaróno)

el-verb

αποκαρώνω • (apokaróno) (past αποκάρωσα)

apokaróno (romanization)
αποκάρωσα (past)

η ζέστη με αποκάρωσε


αποκάρωσα

head

αποκάρωσα • (apokárosa)

el-verb-form

αποκάρωσα • (apokárosa)

αποκαρώνω αποκαρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκαρώνω (apokaróno).


αποκλήρωσα

head

αποκλήρωσα • (apoklírosa)

el-verb-form

αποκλήρωσα • (apoklírosa)

αποκληρώνω αποκληρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκληρώνω (apokliróno).


αποκληρώθηκα

head

αποκληρώθηκα • (apokliróthika)

el-verb-form

αποκληρώθηκα • (apokliróthika)

αποκληρώνω αποκληρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκληρώνω (apokliróno).


αποκληρώνομαι

head

αποκληρώνομαι • (apoklirónomai)

el-verb

αποκληρώθηκα

αποκληρωμένος

αποκληρώνομαι • (apoklirónomai) passive (past αποκληρώθηκα, ppp αποκληρωμένος, active αποκληρώνω)

apoklirónomai (romanization)
αποκληρώθηκα (past)
αποκληρωμένος (participle passive perfect)
αποκληρώνω (active)

αποκληρώνω αποκληρώνω#Greek


αποκληρώνω

head

αποκληρώνω • (apokliróno)

el-verb

αποκληρωμένος

αποκληρώνομαι

αποκληρώνω • (apokliróno) (past αποκλήρωσα, passive αποκληρώνομαι, ppp αποκληρωμένος)

apokliróno (romanization)
αποκλήρωσα (past)
αποκληρώνομαι (passive)
αποκληρωμένος (participle passive perfect)


αποκόλλησα

head

αποκόλλησα • (apokóllisa)

el-verb-form

αποκόλλησα • (apokóllisa)

αποκολλώ αποκολλώ#Greek

1st person singular simple past form of αποκολλώ (apokolló).


αποκολλήθηκα

head

αποκολλήθηκα • (apokollíthika)

el-verb-form

αποκολλήθηκα • (apokollíthika)

αποκολλώ αποκολλώ#Greek

1st person singular present passive form of αποκολλώ (apokolló).


αποκολλώ

head

αποκολλώ • (apokolló)

el-verb

αποκολλημένος

αποκολλιέμαι

αποκολλώ • (apokolló) (past αποκόλλησα, passive αποκολλώμαι/αποκολλιέμαι, ppp αποκολλημένος)

apokolló (romanization)
αποκόλλησα (past)
αποκολλώμαι (passive)
αποκολλιέμαι (passive)
αποκολλημένος (participle passive perfect)


αποκολλώμαι

head

αποκολλώμαι • (apokollómai)

el-verb

αποκολλήθηκα

αποκολλημένος

αποκολλώμαι • (apokollómai) passive (past αποκολλήθηκα, ppp αποκολλημένος, active αποκολλώ)

apokollómai (romanization)
αποκολλήθηκα (past)
αποκολλημένος (participle passive perfect)
αποκολλώ (active)


αποκολλιέμαι

head

αποκολλιέμαι • (apokolliémai)

el-verb

αποκολλήθηκα

αποκολλημένος

αποκολλιέμαι • (apokolliémai) passive (past αποκολλήθηκα, ppp αποκολλημένος, active αποκολλώ)

apokolliémai (romanization)
αποκολλήθηκα (past)
αποκολλημένος (participle passive perfect)
αποκολλώ (active)

αποκολλώμαι αποκολλώμαι#Greek

Alternative form of αποκολλώμαι (apokollómai)


απεκόμισα

head

απεκόμισα • (apekómisa)

el-verb-form

απεκόμισα • (apekómisa)

αποκομίζω αποκομίζω#Greek

(formal) 1st person singular simple past form of αποκομίζω (apokomízo).


πείσει

head

πείσει • (peísei)

el-verb-form

πείσει • (peísei)

πείθω πείθω#Greek

3rd person singular dependent active form of πείθω (peítho).

πείθω πείθω#Greek


αποκορυφώθηκα

head

αποκορυφώθηκα • (apokoryfóthika)

el-verb-form

αποκορυφώθηκα • (apokoryfóthika)

αποκορυφώνομαι αποκορυφώνομαι#Greek

αποκορυφώνω αποκορυφώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκορυφώνομαι (apokoryfónomai) passive of αποκορυφώνω.


αποκορύφωσα

head

αποκορύφωσα • (apokorýfosa)

el-verb-form

αποκορύφωσα • (apokorýfosa)

αποκορυφώνω αποκορυφώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκορυφώνω (apokoryfóno).


αποκορυφώνομαι

head

αποκορυφώνομαι • (apokoryfónomai)

el-verb

αποκορυφώθηκα

αποκορυφωμένος

αποκορυφώνομαι • (apokoryfónomai) passive (past αποκορυφώθηκα, ppp αποκορυφωμένος, active αποκορυφώνω)

apokoryfónomai (romanization)
αποκορυφώθηκα (past)
αποκορυφωμένος (participle passive perfect)
αποκορυφώνω (active)


αποκορυφώνω

head

αποκορυφώνω • (apokoryfóno)

el-verb

αποκορυφωμένος

αποκορυφώνομαι

αποκορυφώνω • (apokoryfóno) (past αποκορύφωσα, passive αποκορυφώνομαι, ppp αποκορυφωμένος)

apokoryfóno (romanization)
αποκορύφωσα (past)
αποκορυφώνομαι (passive)
αποκορυφωμένος (participle passive perfect)


αποκότησα

head

αποκότησα • (apokótisa)

el-verb-form

αποκότησα • (apokótisa)

αποκοτώ αποκοτώ#Greek

1st person singular simple past form of αποκοτώ (apokotó).


αποκοτάω

head

αποκοτάω • (apokotáo)

el-verb

αποκοτάω • (apokotáo) (past αποκότησα)

apokotáo (romanization)
αποκότησα (past)

αποκοτώ αποκοτώ#Greek


αποκοτώ

head

αποκοτώ • (apokotó)

el-verb

αποκοτώ • (apokotó) (past αποκότησα)


αποκουτιάθηκα

head

αποκουτιάθηκα • (apokoutiáthika)

el-verb-form

αποκουτιάθηκα • (apokoutiáthika)

αποκουτιαίνομαι αποκουτιαίνομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκουτιαίνομαι (apokoutiaínomai).


αποκούτιανα

head

αποκούτιανα • (apokoútiana)

el-verb-form

αποκούτιανα • (apokoútiana)

αποκουταίνω αποκουταίνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκουταίνω (apokoutaíno).


αποκούμπησα

head

αποκούμπησα • (apokoúmpisa)

el-verb-form

αποκούμπησα • (apokoúmpisa)

αποκουμπώ αποκουμπώ#Greek

1st person singular simple past form of αποκουμπώ (apokoumpó).


αποκουτάθηκα

head

αποκουτάθηκα • (apokoutáthika)

el-verb-form

αποκουτάθηκα • (apokoutáthika)

αποκουταίνομαι αποκουταίνομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκουταίνομαι (apokoutaínomai).


αποκουφάθηκα

head

αποκουφάθηκα • (apokoufáthika)

el-verb-form

αποκουφάθηκα • (apokoufáthika)

αποκουφαίνομαι αποκουφαίνομαι#Greek

1st person singular simple past form of αποκουφαίνομαι (apokoufaínomai).


αποκούφανα

head

αποκούφανα • (apokoúfana)

el-verb-form

αποκούφανα • (apokoúfana)

αποκουφαίνω αποκουφαίνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκουφαίνω (apokoufaíno).


αποκουμπώ

head

αποκουμπώ • (apokoumpó)

el-verb

αποκουμπώ • (apokoumpó) (past αποκούμπησα)

apokoumpó (romanization)
αποκούμπησα (past)

(literal, figurative) to rest on, lean on


αποκουφαίνω

head

αποκουφαίνω • (apokoufaíno)

el-verb

αποκουφαίνομαι

αποκουφαίνω • (apokoufaíno) (past αποκούφανα, passive αποκουφαίνομαι)

apokoufaíno (romanization)
αποκούφανα (past)
αποκουφαίνομαι (passive)


αποκουτιαίνομαι

head

αποκουτιαίνομαι • (apokoutiaínomai)

el-verb

αποκουτιάθηκα

αποκουτιαίνω

αποκουτιαίνομαι • (apokoutiaínomai) passive (past αποκουτιάθηκα, active αποκουτιαίνω)

apokoutiaínomai (romanization)
αποκουτιάθηκα (past)
αποκουτιαίνω (active)

αποκουτιαίνω αποκουτιαίνω#Greek


αποκουταίνομαι

head

αποκουταίνομαι • (apokoutaínomai)

el-verb

αποκουτάθηκα

αποκουταίνομαι • (apokoutaínomai) passive (past αποκουτάθηκα, active αποκουταίνω)

apokoutaínomai (romanization)
αποκουτάθηκα (past)
αποκουταίνω (active)

αποκουτιαίνομαι αποκουτιαίνομαι#Greek

Alternative form of αποκουτιαίνομαι (apokoutiaínomai)


αποκουταίνω

head

αποκουταίνω • (apokoutaíno)

el-verb

αποκουταίνομαι

αποκουταίνω • (apokoutaíno) (past αποκούτιανα, passive αποκουταίνομαι)

apokoutaíno (romanization)
αποκούτιανα (past)
αποκουταίνομαι (passive)

αποκουτιαίνω αποκουτιαίνω#Greek

Alternative form of αποκουτιαίνω (apokoutiaíno)


αποκουφαίνομαι

head

αποκουφαίνομαι • (apokoufaínomai)

el-verb

αποκουφάθηκα

αποκουφαίνομαι • (apokoufaínomai) passive (past αποκουφάθηκα, active αποκουφαίνω)

apokoufaínomai (romanization)
αποκουφάθηκα (past)
αποκουφαίνω (active)

αποκουφαίνω αποκουφαίνω#Greek


απόκρεψα

head

απόκρεψα • (apókrepsa)

el-verb-form

απόκρεψα • (apókrepsa)

αποκρεύω αποκρεύω#Greek

1st person singular simple past form of αποκρεύω (apokrévo).


αποκουτιαίνω

head

αποκουτιαίνω • (apokoutiaíno)

el-verb

αποκουτιαίνομαι

αποκουταίνομαι

αποκουτιαίνω • (apokoutiaíno) (past αποκούτιανα, passive αποκουτιαίνομαι/αποκουταίνομαι)

apokoutiaíno (romanization)
αποκούτιανα (past)
αποκουτιαίνομαι (passive)
αποκουταίνομαι (passive)

Τον αποκούτιανε ο έρωτας.


αποκρεύω

head

αποκρεύω • (apokrévo)

el-verb

αποκρεύω • (apokrévo) (past απόκρεψα)

(colloquial) to celebrate carnival or mardi gras

to eat/enjoy the last fruit of the season


αποκτηνώθηκα

head

αποκτηνώθηκα • (apoktinóthika)

el-verb-form

αποκτηνώθηκα • (apoktinóthika)

αποκτηνώνω αποκτηνώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκτηνώνω (apoktinóno).


αποκτήνωσα

head

αποκτήνωσα • (apoktínosa)

el-verb-form

αποκτήνωσα • (apoktínosa)

αποκτηνώνω αποκτηνώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποκτηνώνω (apoktinóno).


αποκτηνώνομαι

head

αποκτηνώνομαι • (apoktinónomai)

el-verb

αποκτηνώθηκα

αποκτηνωμένος

αποκτηνώνομαι • (apoktinónomai) passive (past αποκτηνώθηκα, ppp αποκτηνωμένος, active αποκτηνώνω)

apoktinónomai (romanization)
αποκτηνώθηκα (past)
αποκτηνωμένος (participle passive perfect)
αποκτηνώνω (active)

αποκτηνώνω αποκτηνώνω#Greek


αποκτηνώνω

head

αποκτηνώνω • (apoktinóno)

el-verb

αποκτηνωμένος

αποκτηνώνομαι

αποκτηνώνω • (apoktinóno) (past αποκτήνωσα, passive αποκτηνώνομαι, ppp αποκτηνωμένος)

apoktinóno (romanization)
αποκτήνωσα (past)
αποκτηνώνομαι (passive)
αποκτηνωμένος (participle passive perfect)

to brutalise, dehumanise (UK), brutalize, dehumanize (US)


απεβίωσα

head

απεβίωσα • (apevíosa)

el-verb-form

απεβίωσα • (apevíosa)

αποβιώνω αποβιώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποβιώνω (apovióno).


αποβιώνω

head

αποβιώνω • (apovióno)

el-verb

αποβιώνω • (apovióno) (past απεβίωσα)


αποβιώ

head

αποβιώ • (apovió)

el-verb

αποβιώ • (apovió) (past απεβίωσα)

αποβιώνω αποβιώνω#Greek

(literary) Alternative form of αποβιώνω (apovióno)


απέθνησκα

head

απέθνησκα • (apéthniska)

el-verb-form

απέθνησκα • (apéthniska)

αποθνήσκω αποθνήσκω#Greek

1st person singular simple past form of αποθνήσκω (apothnísko).


αποδιωγμένος

head

αποδιωγμένος • (apodiogménos) m (feminine αποδιωγμένη, neuter αποδιωγμένο)

apodiogménos (romanization)
αποδιωγμένη (feminine)
αποδιωγμένο (neuter)
αποδιωγμένος (masculine nominative singular)
αποδιωγμένη (feminine nominative singular)
αποδιωγμένο (neuter nominative singular)
αποδιωγμένοι (masculine nominative plural)
αποδιωγμένες (feminine nominative plural)
αποδιωγμένα (neuter nominative plural)
αποδιωγμένου (genitive masculine singular)
αποδιωγμένης (feminine genitive singular)
αποδιωγμένου (genitive neuter singular)
αποδιωγμένων (genitive masculine plural)
αποδιωγμένων (feminine genitive plural)
αποδιωγμένων (genitive neuter plural)
αποδιωγμένο (accusative masculine singular)
αποδιωγμένη (accusative feminine singular)
αποδιωγμένο (accusative neuter singular)
αποδιωγμένους (accusative masculine plural)
αποδιωγμένες (accusative feminine plural)
αποδιωγμένα (accusative neuter plural)
αποδιωγμένε (masculine singular vocative)
αποδιωγμένη (feminine singular vocative)
αποδιωγμένο (neuter singular vocative)
αποδιωγμένοι (masculine plural vocative)
αποδιωγμένες (feminine plural vocative)
αποδιωγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποδιωγμένος

el-decl-adj-table

αποδιωγμένος •

αποδιωγμένη •

αποδιωγμένο •

αποδιωγμένοι •

αποδιωγμένες •

αποδιωγμένα •

αποδιωγμένου •

αποδιωγμένης •

αποδιωγμένου •

αποδιωγμένων •

αποδιωγμένων •

αποδιωγμένων •

αποδιωγμένο •

αποδιωγμένη •

αποδιωγμένο •

αποδιωγμένους •

αποδιωγμένες •

αποδιωγμένα •

αποδιωγμένε •

αποδιωγμένη •

αποδιωγμένο •

αποδιωγμένοι •

αποδιωγμένες •

αποδιωγμένα •

α‧πο‧διω‧γμέ‧νος

Perfect participle of αποδιώχνομαι (apodióchnomai), passive voice of αποδιώχνω (apodióchno, “I dismiss oust”). Morphologically, απο- (apo-) + διωγμένος (diogménos).

participle of

αποδιώχνομαι


αποθνήσκω

head

αποθνήσκω • (apothnísko)

el-verb

αποθνήσκω • (apothnísko) (past απέθνησκα)

apothnísko (romanization)
απέθνησκα (past)

From Ancient Greek ἀποθνῄσκω (apothnḗiskō, “I die”).


αποκαρδιώθηκα

head

αποκαρδιώθηκα • (apokardióthika)

el-verb-form

αποκαρδιώθηκα • (apokardióthika)

αποκαρδιώνομαι αποκαρδιώνομαι#Greek

αποκαρδιώνω αποκαρδιώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποκαρδιώνομαι (apokardiónomai) passive of αποκαρδιώνω.


αποκοιμούμαι

head

αποκοιμούμαι • (apokoimoúmai)

el-verb

αποκοιμήθηκα

αποκοιμούμαι • (apokoimoúmai) deponent (past αποκοιμήθηκα)

apokoimoúmai (romanization)
αποκοιμήθηκα (past)

αποκοιμιέμαι αποκοιμιέμαι#Greek

Alternative form of αποκοιμιέμαι (apokoimiémai)


εκβιομηχάνισα

head

εκβιομηχάνισα • (ekviomichánisa)

el-verb-form

εκβιομηχάνισα • (ekviomichánisa)

εκβιομηχανίζω εκβιομηχανίζω#Greek

1st person singular simple past form of εκβιομηχανίζω (ekviomichanízo).


αποβιομηχάνισα

head

αποβιομηχάνισα • (apoviomichánisa)

el-verb-form

αποβιομηχάνισα • (apoviomichánisa)

αποβιομηχανίζω αποβιομηχανίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποβιομηχανίζω (apoviomichanízo).


αποβιομηχανίζω

head

αποβιομηχανίζω • (apoviomichanízo)

el-verb

αποβιομηχάνισα

αποβιομηχανισμένος

αποβιομηχανίζω • (apoviomichanízo) (past αποβιομηχάνισα, ppp αποβιομηχανισμένος)

apoviomichanízo (romanization)
αποβιομηχάνισα (past)
αποβιομηχανισμένος (participle passive perfect)

(neologism) to deindustrialise (UK), deindustrialize (US)


εκβιομηχανίζω

head

εκβιομηχανίζω • (ekviomichanízo)

el-verb

εκβιομηχάνισα

εκβιομηχανισμένος

εκβιομηχανίζω • (ekviomichanízo) (past εκβιομηχάνισα, ppp εκβιομηχανισμένος)

ekviomichanízo (romanization)
εκβιομηχάνισα (past)
εκβιομηχανισμένος (participle passive perfect)

to industrialise (UK), industrialize (US)


αποκαρδιώνομαι

head

αποκαρδιώνομαι • (apokardiónomai)

el-verb

αποκαρδιώθηκα

αποκαρδιωμένος

αποκαρδιώνομαι • (apokardiónomai) passive (past αποκαρδιώθηκα, ppp αποκαρδιωμένος, active αποκαρδιώνω)

apokardiónomai (romanization)
αποκαρδιώθηκα (past)
αποκαρδιωμένος (participle passive perfect)
αποκαρδιώνω (active)


αποδιαρθρώθηκα

αποδιαρθρώνομαι αποδιαρθρώνομαι#Greek

αποδιαρθρώνω αποδιαρθρώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδιαρθρώνομαι (apodiarthrónomai) passive of αποδιαρθρώνω.


αποδιάρθρωσα

head

αποδιάρθρωσα • (apodiárthrosa)

el-verb-form

αποδιάρθρωσα • (apodiárthrosa)

αποδιαρθρώνω αποδιαρθρώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποδιαρθρώνω (apodiarthróno).


αποδιαρθρώνω

head

αποδιαρθρώνω • (apodiarthróno)

el-verb

αποδιάρθρωσα

αποδιαρθρωμένος

αποδιαρθρώνομαι

αποδιαρθρώνω • (apodiarthróno) (past αποδιάρθρωσα, passive αποδιαρθρώνομαι, ppp αποδιαρθρωμένος)

apodiarthróno (romanization)
αποδιάρθρωσα (past)
αποδιαρθρώνομαι (passive)
αποδιαρθρωμένος (participle passive perfect)


αποδιαρθρώνομαι

head

αποδιαρθρώνομαι • (apodiarthrónomai)

el-verb

αποδιαρθρώθηκα

αποδιαρθρωμένος

αποδιαρθρώνω

αποδιαρθρώνομαι • (apodiarthrónomai) passive (past αποδιαρθρώθηκα, ppp αποδιαρθρωμένος, active αποδιαρθρώνω)

apodiarthrónomai (romanization)
αποδιαρθρώθηκα (past)
αποδιαρθρωμένος (participle passive perfect)
αποδιαρθρώνω (active)

αποδιαρθρώνω αποδιαρθρώνω#Greek


απέδρασα

head

απέδρασα • (apédrasa)

el-verb-form

απέδρασα • (apédrasa)

αποδιδράσκω αποδιδράσκω#Greek

1st person singular simple past form of αποδιδράσκω (apodidrásko).


αποδιδράσκω

head

αποδιδράσκω • (apodidrásko)

el-verb

αποδιδράσκω • (apodidrásko) (past απέδρασα, ppp αποδραμένος)

apodidrásko (romanization)
απέδρασα (past)
αποδραμένος (participle passive perfect)


αποδιεθνοποίησα

head

αποδιεθνοποίησα • (apodiethnopoíisa)

el-verb-form

αποδιεθνοποίησα • (apodiethnopoíisa)

αποδιεθνοποιώ αποδιεθνοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of αποδιεθνοποιώ (apodiethnopoió).


αποδιεθνοποιήθηκα

head

αποδιεθνοποιήθηκα • (apodiethnopoiíthika)

αποδιεθνοποιούμαι αποδιεθνοποιούμαι#Greek

αποδιεθνοποιώ αποδιεθνοποιώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποδιεθνοποιούμαι (apodiethnopoioúmai) passive of αποδιεθνοποιώ.


διεθνοποίησα

διεθνοποίησα • (diethnopoíisa)

el-verb-form

διεθνοποίησα • (diethnopoíisa)

διεθνοποιώ διεθνοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of διεθνοποιώ (diethnopoió).


αποδιώκω

head

αποδιώκω • (apodióko)

el-verb

αποδιώκω • (apodióko) (past απόδιωξα)

αποδιώχνω αποδιώχνω#Greek

Alternative form of αποδιώχνω (apodióchno)


αποδιεθνοποιώ

head

αποδιεθνοποιώ • (apodiethnopoió)

el-verb

αποδιεθνοποίησα

αποδιεθνοποιημένος

αποδιεθνοποιούμαι

αποδιεθνοποιώ • (apodiethnopoió) (past αποδιεθνοποίησα, passive αποδιεθνοποιούμαι, ppp αποδιεθνοποιημένος)

apodiethnopoió (romanization)
αποδιεθνοποίησα (past)
αποδιεθνοποιούμαι (passive)
αποδιεθνοποιημένος (participle passive perfect)

to de-internationalise (UK), de-internationalize (US)


διεθνοποιώ

head

διεθνοποιώ • (diethnopoió)

el-verb

διεθνοποίησα

διεθνοποιημένος

διεθνοποιούμαι

διεθνοποιώ • (diethnopoió) (past διεθνοποίησα, passive διεθνοποιούμαι, ppp διεθνοποιημένος)

diethnopoió (romanization)
διεθνοποίησα (past)
διεθνοποιούμαι (passive)
διεθνοποιημένος (participle passive perfect)

to internationalise (UK), internationalize (US)


αποδιεθνοποιούμαι

el-verb

αποδιεθνοποιήθηκα

αποδιεθνοποιημένος

αποδιεθνοποιώ

αποδιεθνοποιούμαι • (apodiethnopoioúmai) passive (past αποδιεθνοποιήθηκα, ppp αποδιεθνοποιημένος, active αποδιεθνοποιώ)

apodiethnopoioúmai (romanization)
αποδιεθνοποιήθηκα (past)
αποδιεθνοποιημένος (participle passive perfect)
αποδιεθνοποιώ (active)

αποδιεθνοποιώ αποδιεθνοποιώ#Greek

passive of αποδιεθνοποιώ (apodiethnopoió)