συγκινούμαι

head

συγκινούμαι • (sygkinoúmai)

el-verb

συγκινημένος

συγκινούμαι • (sygkinoúmai) passive (past συγκινήθηκα, ppp συγκινημένος, active συγκινώ)

sygkinoúmai (romanization)
συγκινήθηκα (past)
συγκινημένος (participle passive perfect)
συγκινώ (active)

συγκινούμε (sygkinoúme)

συ‧γκι‧νού‧μαι συγ‧κι‧νού‧μαι

Συγκινήθηκα όταν είδα το φέρετρο.

I was moved (to tears) when I saw the coffin.

Οι ζητιάνοι βάζουν παιδάκια να ζητιανέψουν, για να συγκινηθεί ο κόσμος.

Beggars put little kids out to beg so that everyone will be touched.

Oi zitiánoi vázoun paidákia na zitianépsoun, gia na sygkinitheí o kósmos.

to be moved, be touched (be affected emotionally) (often implies tears or crying)

Ό,τι και να του πεις αυτουνού, δε συγκινείται!

No matter what you tell him, he doesn't care!

Ó,ti kai na tou peis aftounoú, de sygkineítai!

Γέρος άνθρωπος ενενήντα χρόνων, και κανένας στο λεωφορείο δε συγκινήθηκε να του δώσει θέση!

An old man of ninety and not one person on the bus cared enough to give him a seat!

Géros ánthropos enenínta chrónon, kai kanénas sto leoforeío de sygkiníthike na tou dósei thési!


συγκινημένος

head

συγκινημένος • (sygkiniménos) m (feminine συγκινημένη, neuter συγκινημένο)

sygkiniménos (romanization)
συγκινημένη (feminine)
συγκινημένο (neuter)
συγκινημένος (masculine nominative singular)
συγκινημένη (feminine nominative singular)
συγκινημένο (neuter nominative singular)
συγκινημένοι (masculine nominative plural)
συγκινημένες (feminine nominative plural)
συγκινημένα (neuter nominative plural)
συγκινημένου (genitive masculine singular)
συγκινημένης (feminine genitive singular)
συγκινημένου (genitive neuter singular)
συγκινημένων (genitive masculine plural)
συγκινημένων (feminine genitive plural)
συγκινημένων (genitive neuter plural)
συγκινημένο (accusative masculine singular)
συγκινημένη (accusative feminine singular)
συγκινημένο (accusative neuter singular)
συγκινημένους (accusative masculine plural)
συγκινημένες (accusative feminine plural)
συγκινημένα (accusative neuter plural)
συγκινημένε (masculine singular vocative)
συγκινημένη (feminine singular vocative)
συγκινημένο (neuter singular vocative)
συγκινημένοι (masculine plural vocative)
συγκινημένες (feminine plural vocative)
συγκινημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of συγκινημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συγκινημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συγκινημένος, etc.)

el-decl-adj-table

συγκινημένος •

συγκινημένη •

συγκινημένο •

συγκινημένοι •

συγκινημένες •

συγκινημένα •

συγκινημένου •

συγκινημένης •

συγκινημένου •

συγκινημένων •

συγκινημένων •

συγκινημένων •

συγκινημένο •

συγκινημένη •

συγκινημένο •

συγκινημένους •

συγκινημένες •

συγκινημένα •

συγκινημένε •

συγκινημένη •

συγκινημένο •

συγκινημένοι •

συγκινημένες •

συγκινημένα •

συ‧γκι‧νη‧μέ‧νος

Perfect participle of συγκινούμαι (sygkinoúmai), passive voice of συγκινώ (“I move emotionally”).

participle of

Φάνηκε πολύ συγκινημένη στην απονομή των βραβείων.

She looked very moved at the [ceremony of] prize awards.

Fánike polý sygkiniméni stin aponomí ton vraveíon.

moved, touched (affected emotionally) (often implies tears or crying)


γκάστρωσα

head

γκάστρωσα • (gkástrosa)

el-verb-form

γκάστρωσα • (gkástrosa)

γκαστρώνω γκαστρώνω#Greek

1st person singular simple past form of γκαστρώνω (gkastróno).


γκαστρώθηκα

head

γκαστρώθηκα • (gkastróthika)

el-verb-form

γκαστρώθηκα • (gkastróthika)

γκαστρώνομαι γκαστρώνομαι#Greek

1st person singular simple past form of γκαστρώνομαι (gkastrónomai).


γκαστρώνομαι

head

γκαστρώνομαι • (gkastrónomai)

el-verb

γκαστρώνομαι • (gkastrónomai) passive (past γκαστρώθηκα, active γκαστρώνω)

gkastrónomai (romanization)
γκαστρώθηκα (past)
γκαστρώνω (active)

γκα‧στρώ‧νο‧μαι

Γκαστρώθηκε στα 16 και έπρεπε να βάλει το μωρό της για υιοθεσία.

She got pregnant at 16 and had to put her baby up for adoption.

Gkastróthike sta 16 kai éprepe na válei to moró tis gia yiothesía.

(colloquial, informal) to be knocked up (be made pregnant)


γκαστρώνω

head

γκαστρώνω • (gkastróno)

el-verb

γκαστρώνομαι

γκαστρώνω • (gkastróno) (past γκάστρωσα, passive γκαστρώνομαι)

gkastróno (romanization)
γκάστρωσα (past)
γκαστρώνομαι (passive)
γκαστρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
γκαστρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γκαστρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γκαστρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γκαστρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γκαστρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γκαστρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γκαστρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γκαστρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
γκαστρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γκαστρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γκαστρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γκαστρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γκαστρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γκαστρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γκαστρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γκαστρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γκαστρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γκαστρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γκαστρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γκαστρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γκαστρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γκαστρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γκαστρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκαστρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκαστρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γκαστρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γκαστρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γκάστρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γκάστρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
γκαστρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γκαστρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γκαστρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γκάστρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γκάστρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
γκαστρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γκαστρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γκαστρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γκάστρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γκάστρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
γκαστρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γκαστρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γκαστρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γκαστρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γκαστρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γκαστρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γκαστρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γκαστρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γκαστρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γκαστρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γκαστρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γκάστρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκαστρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκαστρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκάστρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γκαστρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γκαστρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
γκαστρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γκαστρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γκαστρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γκαστρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γκαστρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γκαστρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γκαστρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γκαστρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γκαστρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γκάστρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
γκάστρωσε (active imperative perfective second-person singular)
γκαστρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
γκαστρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
γκαστρώστε (active imperative perfective plural second-person)
γκαστρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γκαστρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γκαστρώνοντας (active participle present)
έχοντας γκαστρώσει (active participle past)
γκαστρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γκαστρώσει (active infinitive-aorist)
γκαστρωθεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek ἐγγαστρώνω (engastrṓnō), from Koine Greek ἐγγάστριος (engástrios) from ἐν (en, “in, on, at”) + γᾰστήρ (gastḗr, “belly, womb”).

óla tou gámou dýskola ki i nýfi gkastroméni

όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη

Την γκάστρωσε και μετά την παράτησε.

(transitive, colloquial, informal) to knock up (impregnate a woman)

Μας γκάστρωσες με τις ερωτήσεις σου!

You've bugged the hell out of us with your questions!

(transitive, colloquial, figuratively) to pester, beleaguer, bug (annoy someone excessively)


σαραντίζω

head

σαραντίζω • (sarantízo)

el-verb

σαραντίζω • (sarantízo) (past σαράντισα)

sarantízo (romanization)
σαράντισα (past)

to reach the fortieth day after childbirth (mothers)


εκποιώ

head

εκποιώ • (ekpoió)

el-verb

εκποιώ • (ekpoió) (past εκποίησα)

From Ancient Greek ἐκποιῶ (ekpoiô) (ἐκποιέω (ekpoiéō)).


συμπάσχω

head

συμπάσχω • (sympáscho)

el-verb

συμπάσχω • (sympáscho) (imperfect συνέπασχα) found only in the present and imperfect tenses

sympáscho (romanization)
συνέπασχα (imperfect)

From Ancient Greek συμπάσχω (sumpáskhō).

to suffer together, feel the same pain as someone else


συνέπασχα

head

συνέπασχα • (synépascha)

el-verb-form

συνέπασχα • (synépascha)

συμπάσχω συμπάσχω#Greek

1st person singular imperfect form of συμπάσχω (sympáscho).


σαράντισα

head

σαράντισα • (sarántisa)

el-verb-form

σαράντισα • (sarántisa)

σαραντίζω σαραντίζω#Greek

1st person singular simple past form of σαραντίζω (sarantízo).


φαλιρίζω

head

φαλιρίζω • (falirízo)

el-verb

φαλιρίζω • (falirízo) (past φαλίρισα)

From φαλίρω (falíro), from Italian fallire.


μαλακισμένων

head

μαλακισμένων • (malakisménon)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νων

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένε

μαλακισμένε • (malakisméne)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νε

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένες

μαλακισμένες • (malakisménes)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νες

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένοι

μαλακισμένοι • (malakisménoi)

μαλακισμένη (malakisméni)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νοι

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένη

μαλακισμένη • (malakisméni)

μαλακισμένοι (malakisménoi)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νη

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένο

μαλακισμένο • (malakisméno)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νο

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of μαλακισμένος (malakisménos).

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένης

μαλακισμένης • (malakisménis)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νης

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένα

μαλακισμένα • (malakisména)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧να

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένους

μαλακισμένους • (malakisménous)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νους

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένου

μαλακισμένου • (malakisménou)

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νου

μαλακισμένος μαλακισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of μαλακισμένος (malakisménos).


μαλακισμένος

μαλακισμένος • (malakisménos) m (feminine μαλακισμένη, neuter μαλακισμένο)

malakisménos (romanization)
μαλακισμένη (feminine)
μαλακισμένο (neuter)
μαλακισμένος (masculine nominative singular)
μαλακισμένη (feminine nominative singular)
μαλακισμένο (neuter nominative singular)
μαλακισμένοι (masculine nominative plural)
μαλακισμένες (feminine nominative plural)
μαλακισμένα (neuter nominative plural)
μαλακισμένου (genitive masculine singular)
μαλακισμένης (feminine genitive singular)
μαλακισμένου (genitive neuter singular)
μαλακισμένων (genitive masculine plural)
μαλακισμένων (feminine genitive plural)
μαλακισμένων (genitive neuter plural)
μαλακισμένο (accusative masculine singular)
μαλακισμένη (accusative feminine singular)
μαλακισμένο (accusative neuter singular)
μαλακισμένους (accusative masculine plural)
μαλακισμένες (accusative feminine plural)
μαλακισμένα (accusative neuter plural)
μαλακισμένε (masculine singular vocative)
μαλακισμένη (feminine singular vocative)
μαλακισμένο (neuter singular vocative)
μαλακισμένοι (masculine plural vocative)
μαλακισμένες (feminine plural vocative)
μαλακισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of μαλακισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαλακισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαλακισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

μαλακισμένος •

μαλακισμένη •

μαλακισμένο •

μαλακισμένοι •

μαλακισμένες •

μαλακισμένα •

μαλακισμένου •

μαλακισμένης •

μαλακισμένου •

μαλακισμένων •

μαλακισμένων •

μαλακισμένων •

μαλακισμένο •

μαλακισμένη •

μαλακισμένο •

μαλακισμένους •

μαλακισμένες •

μαλακισμένα •

μαλακισμένε •

μαλακισμένη •

μαλακισμένο •

μαλακισμένοι •

μαλακισμένες •

μαλακισμένα •

μα‧λα‧κι‧σμέ‧νος

Perfect participle of μαλακίζομαι (malakízomai), a passive deponent verb. From Ancient Greek μαλακίζομαι (malakízomai, “I show weakness, cowrdice”).

inh

(colloquial, vulgar, literally) drowsy/lethargic from excessive masturbation

Τι θέλει αυτός ο μαλακισμένος και μας ενοχλεί συνεχώς;

What does that fucking idiot want, always bothering us?

Ti thélei aftós o malakisménos kai mas enochleí synechós?

(colloquial, vulgar, figuratively, mostly used like a noun) fucking, cunting, bloody; imbecilic, moronic, braindead


προπληρώνω

head

προπληρώνω • (propliróno)

el-verb

προπληρώνομαι

προπληρώνω • (propliróno) (past προπλήρωσα, passive προπληρώνομαι)

propliróno (romanization)
προπλήρωσα (past)
προπληρώνομαι (passive)


μπογιατίστηκα

head

μπογιατίστηκα • (bogiatístika)

el-verb-form

μπογιατίστηκα • (bogiatístika)

μπογιατίζομαι μπογιατίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of μπογιατίζομαι (bogiatízomai).


μπογιάτισα

head

μπογιάτισα • (bogiátisa)

el-verb-form

μπογιάτισα • (bogiátisa)

μπογιατίζω μπογιατίζω#Greek

1st person singular simple past form of μπογιατίζω (bogiatízo).


μπογιατίζομαι

head

μπογιατίζομαι • (bogiatízomai)

el-verb

μπογιατίστηκα

μπογιατίζομαι • (bogiatízomai) passive (past μπογιατίστηκα, active μπογιατίζω)

bogiatízomai (romanization)
μπογιατίστηκα (past)
μπογιατίζω (active)

μπογιατίζω μπογιατίζω#Greek


μπογιατίζω

head

μπογιατίζω • (bogiatízo)

el-verb

μπογιατίζομαι

μπογιατίζω • (bogiatízo) (past μπογιάτισα, passive μπογιατίζομαι)

bogiatízo (romanization)
μπογιάτισα (past)
μπογιατίζομαι (passive)


αμπραγιάρισα

head

αμπραγιάρισα • (ampragiárisa)

el-verb-form

αμπραγιάρισα • (ampragiárisa)

αμπραγιάρω αμπραγιάρω#Greek

1st person singular simple past form of αμπραγιάρω (ampragiáro).


αμπραγιάρω

head

αμπραγιάρω • (ampragiáro)

el-verb

αμπραγιάρισα

αμπραγιάρω • (ampragiáro) (past αμπραγιάρισα)

ampragiáro (romanization)
αμπραγιάρισα (past)


πίνουνε

head

πίνουνε • (pínoune)

el-verb-form

πίνουνε • (pínoune)

πίνω πίνω#Greek

3rd person plural present form of πίνω (píno).


πίνουμε

head

πίνουμε • (pínoume)

el-verb-form

πίνουμε • (pínoume)

πίνω πίνω#Greek

1st person plural present form of πίνω (píno).


καρατσέκαρα

head

καρατσέκαρα • (karatsékara)

el-verb-form

καρατσέκαρα • (karatsékara)

καρατσεκάρω καρατσεκάρω#Greek

1st person singular simple past form of καρατσεκάρω (karatsekáro).


τσεκαρίστηκα

head

τσεκαρίστηκα • (tsekarístika)

el-verb-form

τσεκαρίστηκα • (tsekarístika)

τσε‧κα‧ρί‧στη‧κα

τσεκάρομαι τσεκάρομαι#Greek

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

1st person singular simple past form of τσεκάρομαι (tsekáromai) passive of τσεκάρω.


τσέκαρα

head

τσέκαρα • (tsékara)

el-verb-form

τσέκαρα • (tsékara)

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

1st person singular imperfect form of τσεκάρω (tsekáro).

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

1st person singular simple past form of τσεκάρω (tsekáro).


τσεκάρομαι

head

τσεκάρομαι • (tsekáromai)

el-verb

τσεκαρίστηκα

τσεκάρομαι • (tsekáromai) passive (past τσεκαρίστηκα, active τσεκάρω)

tsekáromai (romanization)
τσεκαρίστηκα (past)
τσεκάρω (active)

τσε‧κά‧ρο‧μαι


καρατσεκάρω

head

καρατσεκάρω • (karatsekáro)

el-verb

καρατσεκάρω • (karatsekáro) (past καρατσέκαρα)

karatsekáro (romanization)
καρατσέκαρα (past)

af

καρα- (kara-, “negative emphatic suffix”) + τσεκάρω (tsekáro, “to check”)

τσεκάρω τσεκάρω#Greek

(colloquial) Alternative form of τσεκάρω (tsekáro) (reinforced)


πίνουν

head

πίνουν • (pínoun)

el-verb-form

πίνουν • (pínoun)

πίνω πίνω#Greek


ξαφρίζω

head

ξαφρίζω • (xafrízo)

el-verb

ξαφρίζω • (xafrízo) (past ξάφρισα, passive ξαφρίζομαι)

xafrízo (romanization)
ξάφρισα (past)
ξαφρίζομαι (passive)

From Byzantine Greek ξαφρίζω (xaphrízō), inherited from Ancient Greek ἐξαφρίζω (exaphrízō).

to skim (clear a liquid from scum or substance floating)


πίναν

head

πίναν • (pínan)

el-verb-form

πίναν • (pínan)

πίνω πίνω#Greek

3rd person plural imperfect form of πίνω (píno).


πίνεις

head

πίνεις • (píneis)

el-verb-form

πίνεις • (píneis)

πίνω πίνω#Greek

2nd person singular present form of πίνω (píno).


πίνετε

head

πίνετε • (pínete)

el-verb-form

πίνετε • (pínete)

πίνω πίνω#Greek

2nd person plural present form of πίνω (píno).


πίνει

head

πίνει • (pínei)

el-verb-form

πίνει • (pínei)

πίνω πίνω#Greek

3rd person singular present form of πίνω (píno).


πίνομε

head

πίνομε • (pínome)

el-verb-form

πίνομε • (pínome)

πίνομαι (pínomai)

πίνω πίνω#Greek

(formal) 1st person plural present form of πίνω (píno).


διυλίστηκα

head

διυλίστηκα • (diylístika)

el-verb-form

διυλίστηκα • (diylístika)

διυλίζομαι διυλίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of διυλίζομαι (diylízomai).


διύλισα

head

διύλισα • (diýlisa)

el-verb-form

διύλισα • (diýlisa)

διυλίζω διυλίζω#Greek

1st person singular simple past form of διυλίζω (diylízo).


διυλίζομαι

head

διυλίζομαι • (diylízomai)

el-verb

διυλίζομαι • (diylízomai) passive (past διυλίστηκα, active διυλίζω)

diylízomai (romanization)
διυλίστηκα (past)
διυλίζω (active)

διυλίζω διυλίζω#Greek


διυλίζω

head

διυλίζω • (diylízo)

el-verb

διυλίζω • (diylízo) (past διύλισα, passive διυλίζομαι)

diylízo (romanization)
διύλισα (past)
διυλίζομαι (passive)

to refine, distill, crack (crude oil/petroleum)

to filter, strain, refine (olive oil, vegetable oil)


ξασπρίζω

head

ξασπρίζω • (xasprízo)

el-verb

ξασπρίζω • (xasprízo) (past ξάσπρισα)

xasprízo (romanization)
ξάσπρισα (past)
ξασπρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξασπρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξασπρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξασπρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξασπρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξασπρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξασπρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ξασπρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ξασπρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξασπρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξασπρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξασπρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξασπρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξασπρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξάσπριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξάσπρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ξάσπριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξάσπρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ξάσπριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξάσπρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ξασπρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξασπρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξασπρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξασπρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξάσπριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξασπρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξασπρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξάσπρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξασπρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξασπρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξασπρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξασπρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξάσπριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξάσπρισε (active imperative perfective second-person singular)
ξασπρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξασπρίστε (active imperative perfective plural second-person)
ξασπρίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξασπρίσει (active indeclinable participle perfect)
ξασπρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
ξασπρίσει (infinitive-aorist)

From ξ(ε)- (x(e)-, “prefix for opposite result”) + ασπρίζω (asprízo, “whiten”), with both combining forms medieval: Byzantine Greek ἀσπρίζω as well as the prefix ἐξ-.

af

(transitive) to whiten, clean white clothes

(intransitive) to fade (lose color or brightness)


ξάφρισα

head

ξάφρισα • (xáfrisa)

el-verb-form

ξάφρισα • (xáfrisa)

ξαφρίζω ξαφρίζω#Greek

1st person singular simple past form of ξαφρίζω (xafrízo).


ξαφρίστηκα

head

ξαφρίστηκα • (xafrístika)

el-verb-form

ξαφρίστηκα • (xafrístika)

ξαφρίζομαι ξαφρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξαφρίζομαι (xafrízomai).


τσεκάρω

head

τσεκάρω • (tsekáro)

el-verb

τσεκάρω • (tsekáro) (past τσέκαρα/τσεκάρισα, passive τσεκάρομαι)

tsekáro (romanization)
τσέκαρα (past)
τσεκάρισα (past)
τσεκάρομαι (passive)
τσεκάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
τσεκάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τσεκάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τσεκαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τσεκάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τσεκάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τσεκάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τσεκαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τσεκάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
τσεκάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τσεκάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τσεκαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τσεκάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
τσεκάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
τσεκαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τσεκαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τσεκάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τσεκάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τσεκάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τσεκαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τσεκαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τσεκάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τσεκάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τσεκάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσεκάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσεκάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τσεκαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τσεκαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τσέκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τσεκάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τσέκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
τσεκάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
τσεκαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τσεκαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τσεκαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τσέκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τσεκάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τσέκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
τσεκάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
τσεκαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τσεκαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τσεκαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τσέκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τσεκάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τσέκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
τσεκάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
τσεκαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τσεκαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τσεκαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τσεκάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τσεκάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
τσεκαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τσεκαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τσεκάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τσεκάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
τσεκαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τσεκαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τσέκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσεκάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσεκάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσεκάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσέκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
τσεκάραν (active indicative past perfective plural third-person)
τσεκάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
τσεκάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσεκάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τσεκαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τσεκαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τσεκαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τσεκαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τσεκάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τσεκάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τσεκάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τσεκαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τσέκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
τσεκάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
τσέκαρε (active imperative perfective second-person singular)
τσεκάρισε (active imperative perfective second-person singular)
τσεκαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
τσεκάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
τσεκάρετε (active imperative perfective plural second-person)
τσεκάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τσεκαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τσεκάροντας (active participle present)
έχοντας τσεκάρει (active participle past)
τσεκαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τσεκάρει (active infinitive-aorist)
τσεκαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from English check + -άρω (-áro, “-”).


ξαφρίζομαι

head

ξαφρίζομαι • (xafrízomai)

el-verb

ξαφρίζομαι • (xafrízomai) passive (past ξαφρίστηκα, active ξαφρίζω)

xafrízomai (romanization)
ξαφρίστηκα (past)
ξαφρίζω (active)

ξαφρίζω ξαφρίζω#Greek


μιλάνε

head

μιλάνε • (miláne)

el-verb-form

μιλάνε • (miláne)

μιλώ μιλώ#Greek

3rd person plural present form of μιλώ (miló).: "they talk"


μιλάν

head

μιλάν • (milán)

el-verb-form

μιλάν • (milán)

μιλώ μιλώ#Greek

(colloquial) 3rd person plural present form of μιλώ (miló).: "they talk"


βρίσκεις

head

βρίσκεις • (vrískeis)

el-verb-form

βρίσκεις • (vrískeis)

βρίσκω βρίσκω#Greek

2nd person singular present form of βρίσκω (vrísko).: "you find"


σηκώσεις

head

σηκώσεις • (sikóseis)

el-verb-form

σηκώσεις • (sikóseis)

σηκώνω σηκώνω#Greek

2nd person singular dependent form of σηκώνω (sikóno).


πονάει

head

πονάει • (ponáei)

el-verb-form

πονάει • (ponáei)

alternative forms. contracted: πονά (poná), πονεί (poneí)

πονάω πονάω#Greek

3rd person singular present form of πονάω (ponáo).: "He/She/It hurts"


πονεί

head

πονεί • (poneí)

el-verb-form

πονεί • (poneí)

alternative forms: πονάει (ponáei) (uncontracted), πονά (poná) (contracted)

πονάω πονάω#Greek

(colloquial) 3rd person singular present form of πονάω (ponáo).: "He/She/It hurts"


μυρωμένος

head

μυρωμένος • (myroménos) m (feminine μυρωμένη, neuter μυρωμένο)

myroménos (romanization)
μυρωμένη (feminine)
μυρωμένο (neuter)
μυρωμένος (masculine nominative singular)
μυρωμένη (feminine nominative singular)
μυρωμένο (neuter nominative singular)
μυρωμένοι (masculine nominative plural)
μυρωμένες (feminine nominative plural)
μυρωμένα (neuter nominative plural)
μυρωμένου (genitive masculine singular)
μυρωμένης (feminine genitive singular)
μυρωμένου (genitive neuter singular)
μυρωμένων (genitive masculine plural)
μυρωμένων (feminine genitive plural)
μυρωμένων (genitive neuter plural)
μυρωμένο (accusative masculine singular)
μυρωμένη (accusative feminine singular)
μυρωμένο (accusative neuter singular)
μυρωμένους (accusative masculine plural)
μυρωμένες (accusative feminine plural)
μυρωμένα (accusative neuter plural)
μυρωμένε (masculine singular vocative)
μυρωμένη (feminine singular vocative)
μυρωμένο (neuter singular vocative)
μυρωμένοι (masculine plural vocative)
μυρωμένες (feminine plural vocative)
μυρωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μυρωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μυρωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

μυρωμένους •

μυ‧ρω‧μέ‧νος

Perfect participle of μυρώνομαι (myrónomai), passive voice of μυρώνω (myróno).


αμφιλεγόμενες

head

αμφιλεγόμενες • (amfilegómenes)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νες

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενη

αμφιλεγόμενη • (amfilegómeni)

αμφιλεγόμενοι (amfilegómenoi)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νη

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενης

αμφιλεγόμενης • (amfilegómenis)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νης

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Genitive feminine singular form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενοι

αμφιλεγόμενοι • (amfilegómenoi)

αμφιλεγόμενη (amfilegómeni)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νοι

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενε

αμφιλεγόμενε • (amfilegómene)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νε

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Vocative masculine singular form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενων

αμφιλεγόμενων • (amfilegómenon)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νων

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενους

αμφιλεγόμενους • (amfilegómenous)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νους

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Accusative masculine plural form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενου

αμφιλεγόμενου • (amfilegómenou)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νου

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενα

αμφιλεγόμενα • (amfilegómena)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧να

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιλεγόμενο

αμφιλεγόμενο • (amfilegómeno)

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νο

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Accusative masculine singular form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).

αμφιλεγόμενος αμφιλεγόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αμφιλεγόμενος (amfilegómenos).


αμφιρρέπω

αμφιρρέπω • (amfirrépo)

el-verb

αμφιρρέπω • (amfirrépo) found only in the present tense


χαρχάλεψα

χαρ‧χά‧λε‧ψα

χαρχαλεύω χαρχαλεύω#Greek

1st person singular simple past form of χαρχαλεύω (charchalévo).


αμφιταλαντεύθηκα

head

αμφιταλαντεύθηκα • (amfitalantéfthika)

el-verb-form

αμφιταλαντεύθηκα • (amfitalantéfthika)

αμφιταλαντεύομαι αμφιταλαντεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αμφιταλαντεύομαι (amfitalantévomai).


αμφιταλαντεύτηκα

head

αμφιταλαντεύτηκα • (amfitalantéftika)

el-verb-form

αμφιταλαντεύτηκα • (amfitalantéftika)

αμφιταλαντεύομαι αμφιταλαντεύομαι#Greek


αμφιταλαντεύομαι

head

αμφιταλαντεύομαι • (amfitalantévomai)

el-verb

αμφιταλαντεύομαι • (amfitalantévomai)

head

αμφιταλαντεύομαι • (amfitalantévomai)

el-verb

αμφιταλαντεύτηκα

αμφιταλαντεύθηκα

αμφιταλαντεύομαι • (amfitalantévomai) deponent (past αμφιταλαντεύτηκα/αμφιταλαντεύθηκα)

αμφιταλαντεύομαι • αμφιταλαντεύομαι (canonical)
amfitalantévomai (romanization)
αμφιταλαντεύτηκα (past)
αμφιταλαντεύθηκα (past)


αμφιλεγόμενος

head

αμφιλεγόμενη

αμφιλεγόμενο

αμφιλεγόμενος • (amfilegómenos) m (feminine αμφιλεγόμενη, neuter αμφιλεγόμενο)

amfilegómenos (romanization)
αμφιλεγόμενη (feminine)
αμφιλεγόμενο (neuter)
αμφιλεγόμενος (masculine nominative singular)
αμφιλεγόμενη (feminine nominative singular)
αμφιλεγόμενο (neuter nominative singular)
αμφιλεγόμενοι (masculine nominative plural)
αμφιλεγόμενες (feminine nominative plural)
αμφιλεγόμενα (neuter nominative plural)
αμφιλεγόμενου (genitive masculine singular)
αμφιλεγόμενης (feminine genitive singular)
αμφιλεγόμενου (genitive neuter singular)
αμφιλεγόμενων (genitive masculine plural)
αμφιλεγόμενων (feminine genitive plural)
αμφιλεγόμενων (genitive neuter plural)
αμφιλεγόμενο (accusative masculine singular)
αμφιλεγόμενη (accusative feminine singular)
αμφιλεγόμενο (accusative neuter singular)
αμφιλεγόμενους (accusative masculine plural)
αμφιλεγόμενες (accusative feminine plural)
αμφιλεγόμενα (accusative neuter plural)
αμφιλεγόμενε (masculine singular vocative)
αμφιλεγόμενη (feminine singular vocative)
αμφιλεγόμενο (neuter singular vocative)
αμφιλεγόμενοι (masculine plural vocative)
αμφιλεγόμενες (feminine plural vocative)
αμφιλεγόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αμφιλεγόμενος

el-decl-adj-table

αμφιλεγόμενος •

αμφιλεγόμενη •

αμφιλεγόμενο •

αμφιλεγόμενοι •

αμφιλεγόμενες •

αμφιλεγόμενα •

αμφιλεγόμενου •

αμφιλεγόμενης •

αμφιλεγόμενου •

αμφιλεγόμενων •

αμφιλεγόμενων •

αμφιλεγόμενων •

αμφιλεγόμενο •

αμφιλεγόμενη •

αμφιλεγόμενο •

αμφιλεγόμενους •

αμφιλεγόμενες •

αμφιλεγόμενα •

αμφιλεγόμενε •

αμφιλεγόμενη •

αμφιλεγόμενο •

αμφιλεγόμενοι •

αμφιλεγόμενες •

αμφιλεγόμενα •

αμ‧φι‧λε‧γό‧με‧νος

Learnedly, from Hellenistic Koine “τά ἀμφιλεγόμενα (tá amphilegómena)”, neuter plural of passive present participle ἀμφιλεγόμενος (amphilegómenos) of Ancient Greek verb Ancient Greek ἀμφιλέγω (amphilégō, “to dispute, to doubt”).

der

αμφιλεγόμενο θέμα


χαρχαλεύω

el-verb

χαρχαλεύω • (charchalévo) (past χαρχάλεψα, passive —)

charchalévo (romanization)
χαρχάλεψα (past)
χαρχαλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαρχαλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαρχαλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χαρχαλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαρχαλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαρχαλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαρχαλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χαρχαλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαρχαλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαρχαλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαρχαλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαρχαλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαρχαλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαρχαλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαρχάλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χαρχάλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
χαρχάλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χαρχάλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
χαρχάλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χαρχάλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
χαρχαλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαρχαλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαρχαλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαρχαλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαρχάλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρχαλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρχαλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαρχάλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαρχαλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαρχαλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα χαρχαλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαρχαλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
χαρχάλευε (active imperative imperfective second-person singular)
χαρχάλεψε (active imperative perfective second-person singular)
χαρχάλευ' (active imperative perfective second-person singular)
χαρχαλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
χαρχαλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
χαρχαλεύτε (active imperative perfective plural second-person)
χαρχαλεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας χαρχαλέψει (active indeclinable participle perfect)
χαρχαλέψει (infinitive-aorist)

χαρ‧χα‧λεύ‧ω

Probably onomatopoeic. If not, reduplication of Ancient Greek χηλή (khēlḗ, “hoof”).

Χαρχαλεύει στα κουτιά από το πρωί ψάχνοντας κάτι.

He's been fumbling in the boxes since the morning looking for something.

Charchalévei sta koutiá apó to proḯ psáchnontas káti.

(intransitive, colloquial, dialect) to rummage, fumble (search awkwardly and usually loudly in trying to find something)


αμελήθηκα

head

αμελήθηκα • (amelíthika)

el-verb-form

αμελήθηκα • (amelíthika)

αμελούμαι αμελούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αμελούμαι (ameloúmai).


αμελούμαι

head

αμελούμαι • (ameloúmai)

el-verb

αμελούμαι • (ameloúmai) passive (past αμελήθηκα, active αμελώ)

ameloúmai (romanization)
αμελήθηκα (past)
αμελώ (active)

αμελώ αμελώ#Greek


αμεροληπτώ

head

αμεροληπτώ • (ameroliptó)

el-verb

αμερολήπτησα

αμεροληπτώ • (ameroliptó) (past αμερολήπτησα)

ameroliptó (romanization)
αμερολήπτησα (past)


χλευασμένος

head

χλευασμένος • (chlevasménos)

el-verb-form

χλευασμένος • (chlevasménos)

χλευάζομαι χλευάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of χλευάζομαι (chlevázomai).


χλεύασα

head

χλεύασα • (chlévasa)

el-verb-form

χλεύασα • (chlévasa)

χλευάζω χλευάζω#Greek

1st person singular simple past form of χλευάζω (chlevázo).


χλευάζομαι

head

χλευάζομαι • (chlevázomai)

el-verb

χλευάζομαι • (chlevázomai) passive (past χλευάστηκα, ppp χλευασμένος, active χλευάζω)

chlevázomai (romanization)
χλευάστηκα (past)
χλευασμένος (participle passive perfect)
χλευάζω (active)

χλευάζω χλευάζω#Greek


χλευάζω

head

χλευάζω • (chlevázo)

el-verb

χλευάζω • (chlevázo) (past χλεύασα, passive χλευάζομαι)

chlevázo (romanization)
χλεύασα (past)
χλευάζομαι (passive)


αμερικανοκρατήθηκα

head

αμερικανοκρατήθηκα • (amerikanokratíthika)

αμερικανοκρατούμαι αμερικανοκρατούμαι#Greek

1st person singular simple past form of αμερικανοκρατούμαι (amerikanokratoúmai).


αμερικανοκρατούμαι

el-verb

αμερικανοκρατήθηκα

αμερικανοκρατούμαι • (amerikanokratoúmai) deponent (past αμερικανοκρατήθηκα)

amerikanokratoúmai (romanization)
αμερικανοκρατήθηκα (past)

to be dominated by America or American ways


καταναλώνω

head

καταναλώνω • (katanalóno)

el-verb

καταναλώνομαι

καταναλώθηκα

καταναλωμένος

καταναλώνω • (katanalóno) (past κατανάλωσα, passive καταναλώνομαι, p‑past καταναλώθηκα, ppp καταναλωμένος)

katanalóno (romanization)
κατανάλωσα (past)
καταναλώνομαι (passive)
καταναλώθηκα (passive past)
καταναλωμένος (participle passive perfect)
καταναλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
καταναλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καταναλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καταναλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καταναλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καταναλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καταναλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καταναλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καταναλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καταναλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καταναλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καταναλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καταναλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καταναλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καταναλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καταναλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καταναλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καταναλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καταναλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καταναλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καταναλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καταναλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καταναλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καταναλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταναλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταναλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καταναλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καταναλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατανάλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατανάλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
καταναλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καταναλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καταναλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κατανάλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατανάλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
καταναλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καταναλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καταναλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κατανάλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατανάλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
καταναλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καταναλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καταναλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καταναλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καταναλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καταναλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καταναλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καταναλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καταναλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καταναλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καταναλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κατανάλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταναλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταναλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατανάλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταναλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταναλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καταναλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καταναλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καταναλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καταναλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καταναλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καταναλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καταναλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καταναλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καταναλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κατανάλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
κατανάλωσε (active imperative perfective second-person singular)
καταναλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
καταναλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καταναλώστε (active imperative perfective plural second-person)
καταναλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καταναλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καταναλώνοντας (active participle present)
έχοντας καταναλώσει (active participle past)
καταναλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καταναλώσει (active infinitive-aorist)
καταναλωθεί (infinitive-aorist passive)

κα‧τα‧να‧λώ‧νω

Learned borrowing from Byzantine Greek καταναλώνω (katanalṓnō), a metaplasm of Ancient Greek καταναλίσκω (katanalískō) < κατ- (kat-) + ἀναλίσκω (analískō). Also see the form ἀναλόω (analóō).

lbor

(more formal), αναλώνω (analóno). Also see δαπανώ (dapanó), ξοδεύω (xodévo, “spend”).


ξαμόλησα

head

ξαμόλησα • (xamólisa)

el-verb-form

ξαμόλησα • (xamólisa)

ξαμολάω ξαμολάω#Greek

1st person singular simple past form of ξαμολάω (xamoláo).


ξαμολήθηκα

head

ξαμολήθηκα • (xamolíthika)

el-verb-form

ξαμολήθηκα • (xamolíthika)

ξαμολιέμαι ξαμολιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of ξαμολιέμαι (xamoliémai).


ξαμολιέμαι

head

ξαμολιέμαι • (xamoliémai)

el-verb

ξαμολιέμαι • (xamoliémai) passive (past ξαμολήθηκα, active ξαμολάω)

xamoliémai (romanization)
ξαμολήθηκα (past)
ξαμολάω (active)

ξαμολάω ξαμολάω#Greek


ξαμολάω

head

ξαμολάω • (xamoláo)

el-verb

ξαμολάω • (xamoláo) (past ξαμόλησα, passive ξαμολιέμαι)

xamoláo (romanization)
ξαμόλησα (past)
ξαμολιέμαι (passive)

αμολάω αμολάω#Greek


βάλλε

head

βάλλε • (válle)

el-verb-form

βάλλε • (válle)

βάλλω βάλλω#Greek

2nd person plural present imperfective imperative active form of βάλλω (vállo).


φέρε

head

φέρε • (fére)

el-verb-form

φέρε • (fére)

φέρνω φέρνω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of φέρνω (férno).

φέρω φέρω#Greek

2nd person singular present imperfective imperative active form of φέρω (féro).

φέρω φέρω#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative active form of φέρω (féro).


αμπόδεσα

head

αμπόδεσα • (ampódesa)

el-verb-form

αμπόδεσα • (ampódesa)

αμποδένω αμποδένω#Greek

1st person singular simple past form of αμποδένω (ampodéno).


άμπωξα

head

άμπωξα • (ámpoxa)

el-verb-form

άμπωξα • (ámpoxa)

αμπώχνω αμπώχνω#Greek

1st person singular simple past form of αμπώχνω (ampóchno).


αμπώχνω

head

αμπώχνω • (ampóchno)

el-verb

αμπώχνω • (ampóchno) (past άμπωξα)


αμποδένω

head

αμποδένω • (ampodéno)

el-verb

αμποδένω • (ampodéno) (past αμπόδεσα)

to apply charm or cast spell compromising sex act


φουμάρω

head

φουμάρω • (foumáro)

el-verb

φουμάρω • (foumáro) (past φούμαρα/φουμάρισα, passive —)

foumáro (romanization)
φούμαρα (past)
φουμάρισα (past)
φουμάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
φουμάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φουμάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φουμάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φουμάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
φουμάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φουμάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φουμάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φουμάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φουμάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φουμάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φουμάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φουμάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φουμάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φούμαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φουμάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φούμαρα (active first-person indicative past perfective singular)
φουμάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
φούμαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φουμάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φούμαρες (active indicative past perfective second-person singular)
φουμάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
φούμαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φουμάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φούμαρε (active indicative past perfective singular third-person)
φουμάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
φουμάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φουμάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
φουμάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φουμάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
φούμαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φουμάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φουμάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φουμάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φούμαραν (active indicative past perfective plural third-person)
φουμάραν (active indicative past perfective plural third-person)
φουμάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
φουμάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα φουμάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φουμάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
φούμαρε (active imperative imperfective second-person singular)
φουμάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
φούμαρε (active imperative perfective second-person singular)
φουμάρισε (active imperative perfective second-person singular)
φουμάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
φουμάρετε (active imperative perfective plural second-person)
φουμάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας φουμάρει (active indeclinable participle perfect)
φουμάρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Italian fumare, from Latin fumare.

Alternative (vernacular): φουμέρνω (foumérno)

(colloquial, informal) to smoke (cigarette, etc)


αναβαθμίστηκα

head

αναβαθμίστηκα • (anavathmístika)

el-verb-form

αναβαθμίστηκα • (anavathmístika)

αναβαθμίζομαι αναβαθμίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναβαθμίζομαι (anavathmízomai).


αναβάθμισα

head

αναβάθμισα • (anaváthmisa)

el-verb-form

αναβάθμισα • (anaváthmisa)

αναβαθμίζω αναβαθμίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναβαθμίζω (anavathmízo).


αναβαλλόμενες

head

αναβαλλόμενες • (anavallómenes)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νες

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβαλλόμενη

αναβαλλόμενη • (anavallómeni)

αναβαλλόμενοι (anavallómenoi)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νη

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβαλλόμενα

αναβαλλόμενα • (anavallómena)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧να

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβαλλόμενης

αναβαλλόμενης • (anavallómenis)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νης

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Genitive feminine singular form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβαθμίζομαι

αναβαθμίζομαι • (anavathmízomai)

el-verb

αναβαθμίστηκα

αναβαθμίζομαι • (anavathmízomai) passive (past αναβαθμίστηκα, active αναβαθμίζω)

anavathmízomai (romanization)
αναβαθμίστηκα (past)
αναβαθμίζω (active)

αναβαθμίζω αναβαθμίζω#Greek


αναβάσταξα

head

αναβάσταξα • (anavástaxa)

el-verb-form

αναβάσταξα • (anavástaxa)

αναβαστάζω αναβαστάζω#Greek

1st person singular simple past form of αναβαστάζω (anavastázo).


αναβαστάχτηκα

head

αναβαστάχτηκα • (anavastáchtika)

el-verb-form

αναβαστάχτηκα • (anavastáchtika)

αναβαστάζομαι αναβαστάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναβαστάζομαι (anavastázomai).


βάπτισα

head

βάπτισα • (váptisa)

el-verb-form

βάπτισα • (váptisa)

βαπτίζω βαπτίζω#Greek

1st person singular simple past form of βαπτίζω (vaptízo).


αναβαλλόμενε

head

αναβαλλόμενε • (anavallómene)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νε

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Vocative masculine singular form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβαλλόμενο

αναβαλλόμενο • (anavallómeno)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νο

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Accusative masculine singular form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβάπτισα

αναβάπτισα • (anaváptisa)

el-verb-form

αναβάπτισα • (anaváptisa)

αναβαπτίζω αναβαπτίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναβαπτίζω (anavaptízo).


αναβάφτισα

head

αναβάφτισα • (anaváftisa)

el-verb-form

αναβάφτισα • (anaváftisa)

αναβαφτίζω αναβαφτίζω#Greek

1st person singular simple past form of αναβαφτίζω (anavaftízo).


αναβαλλόμενου

head

αναβαλλόμενου • (anavallómenou)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νου

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


βάφτισα

βάφτισα • (váftisa)

el-verb-form

βάφτισα • (váftisa)

βαφτίζω βαφτίζω#Greek

1st person singular simple past form of βαφτίζω (vaftízo).


αναβίωσα

head

αναβίωσα • (anavíosa)

el-verb-form

αναβίωσα • (anavíosa)

αναβιώνω αναβιώνω#Greek

1st person singular simple past form of αναβιώνω (anavióno).


αναβαλλόμενους

head

αναβαλλόμενους • (anavallómenous)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νους

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Accusative masculine plural form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


βαφτίζω

βαφτίζω • (vaftízo)

el-verb

βαφτίζω • (vaftízo) (past βάφτισα)

βαπτίζω βαπτίζω#Greek


αναβαλλόμενοι

head

αναβαλλόμενοι • (anavallómenoi)

αναβαλλόμενη (anavallómeni)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νοι

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναβαφτίζω

αναβαφτίζω • (anavaftízo)

el-verb

αναβαφτίζω • (anavaftízo) (past αναβάφτισα)

anavaftízo (romanization)
αναβάφτισα (past)

αναβαπτίζω αναβαπτίζω#Greek

Alternative form of αναβαπτίζω (anavaptízo)


αναβιώνω

head

αναβιώνω • (anavióno)

el-verb

αναβιώνω • (anavióno) (past αναβίωσα)


αναβαστάζομαι

head

αναβαστάζομαι • (anavastázomai)

el-verb

αναβαστάχτηκα

αναβαστάζομαι • (anavastázomai) passive (past αναβαστάχτηκα, active αναβαστάζω)

anavastázomai (romanization)
αναβαστάχτηκα (past)
αναβαστάζω (active)

αναβαστάζω αναβαστάζω#Greek


αναβιώ

head

αναβιώ • (anavió)

el-verb

αναβιώ • (anavió) (past αναβίωσα)

αναβιώνω αναβιώνω#Greek


αναβαθμίζω

head

αναβαθμίζω • (anavathmízo)

el-verb

αναβαθμίζομαι

αναβαθμίζω • (anavathmízo) (past αναβάθμισα, passive αναβαθμίζομαι)

anavathmízo (romanization)
αναβάθμισα (past)
αναβαθμίζομαι (passive)

From ανα- (ana-) + Ancient Greek βαθμίς (bathmís, “grade, step, base”) + -ίζω (-ízo). Apparently a calque of English upgrade.


αναβαστάζω

head

αναβαστάζω • (anavastázo)

el-verb

αναβαστάζομαι

αναβαστάζω • (anavastázo) (past αναβάσταξα, passive αναβαστάζομαι)

anavastázo (romanization)
αναβάσταξα (past)
αναβαστάζομαι (passive)

ανα- (ana-, “upward”) + βαστάζω (vastázo, “support”)


αναβαπτίζω

head

αναβαπτίζω • (anavaptízo)

el-verb

αναβαπτίζομαι

αναβαπτίζω • (anavaptízo) (past αναβάπτισα, passive αναβαπτίζομαι)

anavaptízo (romanization)
αναβάπτισα (past)
αναβαπτίζομαι (passive)

(Christianity) to rebaptise, baptise again


αναγέλασα

head

αναγέλασα • (anagélasa)

el-verb-form

αναγέλασα • (anagélasa)

αναγελώ αναγελώ#Greek

1st person singular simple past form of αναγελώ (anageló).


αναβαλλόμενων

head

αναβαλλόμενων • (anavallómenon)

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νων

αναβαλλόμενος αναβαλλόμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναβαλλόμενος (anavallómenos).


αναγελώ

αναγελώ • (anageló)

el-verb

αναγελώ • (anageló) (past αναγέλασα)


αναβράζω

head

αναβράζω • (anavrázo)

el-verb

αναβράζω • (anavrázo) found only in the present tense

anavrázo (romanization)
αναβράζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβράσω (active dependent first-person indicative perfective rare singular)
αναβράζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβράζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβράζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβράζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβράζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβράζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανάβραζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέβραζα (active archaic first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάβρασα (active first-person indicative past perfective rare singular)
ανέβρασα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
ανάβραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέβραζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάβρασες (active indicative past perfective second-person singular)
ανέβρασες (active indicative past perfective second-person singular)
ανάβραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέβραζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάβρασε (active indicative past perfective singular third-person)
ανέβρασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβράζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβράζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανάβραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβράζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβράζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέβραζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάβρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανέβρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναβράζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβράσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ανάβραζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάβρασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβράζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβράστε (active imperative perfective plural second-person)
{αναβράζων (active indeclinable participle present)
αναβράζουσα (active indeclinable participle present)
αναβράζον} (active indeclinable participle present)
αναβράζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναβράσει (active indeclinable participle perfect)
αναβρασμένος, ‑η, ‑o (indeclinable participle passive perfect rare)
αναβράσει (infinitive-aorist)

From Byzantine Greek ἀναβράζω (anabrázō) from the ancient ἀναβράσσω (anabrássō).


αναγιγνώσκω

head

αναγιγνώσκω • (anagignósko)

el-verb

αναγιγνώσκω • (anagignósko)

Inherited from Byzantine Greek ἀναγιγνώσκω (anagignṓskō, “to know, to read”).


αναγέρνω

head

αναγέρνω • (anagérno)

el-verb

αναγέρνω • (anagérno) (past ανάγειρα)

Inherited from Byzantine Greek αναγέρνω (anagérnō), from Koine Greek ἀναγείρω (anageírō), from Ancient Greek ἀνεγείρω (anegeírō).


ανάγειρα

head

ανάγειρα • (anágeira)

el-verb-form

ανάγειρα • (anágeira)

αναγέρνω αναγέρνω#Greek

1st person singular simple past form of αναγέρνω (anagérno).


δικαιώνω

head

δικαιώνω • (dikaióno)

el-verb

δικαιώνω • (dikaióno) (past δικαίωσα, passive δικαιώνομαι)

dikaióno (romanization)
δικαίωσα (past)
δικαιώνομαι (passive)
δικαιώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
δικαιώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δικαιώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
δικαιωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
δικαιώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δικαιώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δικαιώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
δικαιωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
δικαιώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
δικαιώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δικαιώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
δικαιωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
δικαιώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δικαιώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δικαιωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δικαιωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
δικαιώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δικαιώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δικαιώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δικαιωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δικαιωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
δικαιώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
δικαιώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δικαιώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δικαιώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δικαιώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
δικαιωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δικαιωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δικαίωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δικαίωσα (active first-person indicative past perfective singular)
δικαιωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δικαιωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δικαιώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δικαίωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δικαίωσες (active indicative past perfective second-person singular)
δικαιωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δικαιωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δικαιώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δικαίωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δικαίωσε (active indicative past perfective singular third-person)
δικαιωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δικαιωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δικαιώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
δικαιώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δικαιώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
δικαιωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δικαιωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
δικαιώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δικαιώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
δικαιωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
δικαιωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δικαίωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δικαιώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δικαιώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δικαίωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δικαιώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δικαιώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
δικαιώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δικαιωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
δικαιώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δικαιωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δικαιωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα δικαιώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δικαιώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα δικαιώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα δικαιωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δικαίωνε (active imperative imperfective second-person singular)
δικαίωσε (active imperative perfective second-person singular)
δικαιώσου (imperative passive perfective second-person singular)
δικαιώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
δικαιώστε (active imperative perfective plural second-person)
δικαιώσετε (active imperative perfective plural second-person)
δικαιώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
δικαιωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
δικαιώνοντας (active participle present)
έχοντας δικαιώσει (active participle past)
δικαιωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δικαιώσει (active infinitive-aorist)
δικαιωθεί (infinitive-aorist passive)


αναγλείφομαι

head

αναγλείφομαι • (anagleífomai)


χοροστατώ

χοροστατώ • (chorostató)

el-verb

χοροστατώ • (chorostató) (past χοροστάτησα)

chorostató (romanization)
χοροστάτησα (past)

From Ancient Greek χοροστατέω (khorostatéō).

to officiate a ceremony, lead a ceremony


αναγομώνω

head

αναγομώνω • (anagomóno)

el-verb

αναγομώνομαι

αναγομώνω • (anagomóno) (past αναγόμωσα, passive αναγομώνομαι)

anagomóno (romanization)
αναγόμωσα (past)
αναγομώνομαι (passive)

(firearms) to reload, recharge (gun or cartridge)

(automotive) to retread a tyre (UK), recap a tire (US)

to refill, recharge (eg fire exinguisher)


αναβαλλόμενος

head

αναβαλλόμενη

αναβαλλόμενο

αναβαλλόμενος • (anavallómenos) m (feminine αναβαλλόμενη, neuter αναβαλλόμενο)

anavallómenos (romanization)
αναβαλλόμενη (feminine)
αναβαλλόμενο (neuter)
αναβαλλόμενος (masculine nominative singular)
αναβαλλόμενη (feminine nominative singular)
αναβαλλόμενο (neuter nominative singular)
αναβαλλόμενοι (masculine nominative plural)
αναβαλλόμενες (feminine nominative plural)
αναβαλλόμενα (neuter nominative plural)
αναβαλλόμενου (genitive masculine singular)
αναβαλλόμενης (feminine genitive singular)
αναβαλλόμενου (genitive neuter singular)
αναβαλλόμενων (genitive masculine plural)
αναβαλλόμενων (feminine genitive plural)
αναβαλλόμενων (genitive neuter plural)
αναβαλλόμενο (accusative masculine singular)
αναβαλλόμενη (accusative feminine singular)
αναβαλλόμενο (accusative neuter singular)
αναβαλλόμενους (accusative masculine plural)
αναβαλλόμενες (accusative feminine plural)
αναβαλλόμενα (accusative neuter plural)
αναβαλλόμενε (masculine singular vocative)
αναβαλλόμενη (feminine singular vocative)
αναβαλλόμενο (neuter singular vocative)
αναβαλλόμενοι (masculine plural vocative)
αναβαλλόμενες (feminine plural vocative)
αναβαλλόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναβαλλόμενος

el-decl-adj-table

αναβαλλόμενος •

αναβαλλόμενη •

αναβαλλόμενο •

αναβαλλόμενοι •

αναβαλλόμενες •

αναβαλλόμενα •

αναβαλλόμενου •

αναβαλλόμενης •

αναβαλλόμενου •

αναβαλλόμενων •

αναβαλλόμενων •

αναβαλλόμενων •

αναβαλλόμενο •

αναβαλλόμενη •

αναβαλλόμενο •

αναβαλλόμενους •

αναβαλλόμενες •

αναβαλλόμενα •

αναβαλλόμενε •

αναβαλλόμενη •

αναβαλλόμενο •

αναβαλλόμενοι •

αναβαλλόμενες •

αναβαλλόμενα •

α‧να‧βαλ‧λό‧με‧νος

Present participle of αναβάλλομαι (anavállomai), passive voice of αναβάλλω (“to postpone”).
For the noun: word quoted from an ecclesiastical psalm, in jesting manner.


αναγορεύθηκα

head

αναγορεύθηκα • (anagoréfthika)

el-verb-form

αναγορεύθηκα • (anagoréfthika)

αναγορεύομαι αναγορεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναγορεύομαι (anagorévomai).


αναγορεύτηκα

head

αναγορεύτηκα • (anagoréftika)

el-verb-form

αναγορεύτηκα • (anagoréftika)

αναγορεύομαι αναγορεύομαι#Greek


αναγόρευσα

head

αναγόρευσα • (anagórefsa)

el-verb-form

αναγόρευσα • (anagórefsa)

αναγορεύω αναγορεύω#Greek

1st person singular simple past form of αναγορεύω (anagorévo).


αναγορεύομαι

head

αναγορεύομαι • (anagorévomai)

el-verb

αναγορεύτηκα

αναγορεύθηκα

αναγορεύομαι • (anagorévomai) passive (past αναγορεύτηκα/αναγορεύθηκα, active αναγορεύω)

anagorévomai (romanization)
αναγορεύτηκα (past)
αναγορεύθηκα (past)
αναγορεύω (active)


αναγορεύω

head

αναγορεύω • (anagorévo)

el-verb

αναγορεύομαι

αναγορεύω • (anagorévo) (past αναγόρευσα, passive αναγορεύομαι)

anagorévo (romanization)
αναγόρευσα (past)
αναγορεύομαι (passive)
αvαγορεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αvαγορεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αvαγορεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αvαγορευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αvαγορευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αvαγορεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αvαγορεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αvαγορεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αvαγορευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αvαγορευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αvαγορεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αvαγορεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αvαγορεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αvαγορευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αvαγορευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αvαγορεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αvαγορεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αvαγορευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αvαγορευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αvαγορευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αvαγορεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αvαγορεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αvαγορεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αvαγορευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αvαγορευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αvαγορευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αvαγορεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αvαγορεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αvαγορεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αvαγορεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αvαγορεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αvαγορευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αvαγορευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αvαγορευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αvαγορευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αvαγόρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αvαγόρευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αvαγορευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αvαγορευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αvαγορεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αvαγορεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αvαγόρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αvαγόρευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αvαγορευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αvαγορευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αvαγορεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αvαγορεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αvαγόρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αvαγόρευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αvαγορευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αvαγορευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αvαγορεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αvαγορεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αvαγορεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αvαγορεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αvαγορευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αvαγορευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αvαγορευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αvαγορεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αvαγορεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αvαγορευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αvαγορευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αvαγορευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αvαγόρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αvαγορεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αvαγορεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αvαγόρευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αvαγορεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αvαγορεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αvαγορεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αvαγορευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αvαγορεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αvαγορευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αvαγορευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αvαγορεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αvαγορευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αvαγορευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αvαγορεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αvαγορεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αvαγορεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αvαγορευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αvαγορευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αvαγόρευε (active imperative imperfective second-person singular)
αvαγόρευσε (active imperative perfective second-person singular)
αvαγορεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αvαγορεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αvαγορεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αvαγορεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αvαγορευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αvαγορευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αvαγορεύοντας (active participle present)
έχοντας αvαγορεύσει (active participle past)
αvαγορευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αvαγορεύσει (active infinitive-aorist)
αvαγορευτεί (infinitive-aorist passive)
αvαγορευθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧γο‧ρεύ‧ω

From Ancient Greek ἀναγορεύω. Morphologically, from (ανα-) αν- (“re-”) + αγορεύω (agorévo, “make speech”).

Αναγορεύτηκε διδάκτορας στο πανεπιστήμιο.

He was proclaimed doctor/professor at the university.

Anagoréftike didáktoras sto panepistímio.


λεσβίασα

head

λεσβίασα • (lesvíasa)

el-verb-form

λεσβίασα • (lesvíasa)

λεσβιάζω λεσβιάζω#Greek

1st person singular simple past form of λεσβιάζω (lesviázo).


λεσβιάζω

head

λεσβιάζω • (lesviázo)

el-verb

λεσβιάζω • (lesviázo) (past λεσβίασα)

lesviázo (romanization)
λεσβίασα (past)
λεσβιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
λεσβιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λεσβιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λεσβιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λεσβιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
λεσβιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λεσβιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λεσβιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λεσβιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λεσβιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λεσβιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λεσβιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λεσβιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λεσβιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
λεσβίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λεσβίασα (active first-person indicative past perfective singular)
λεσβίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λεσβίασες (active indicative past perfective second-person singular)
λεσβίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λεσβίασε (active indicative past perfective singular third-person)
λεσβιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λεσβιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λεσβιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λεσβιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
λεσβίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λεσβιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λεσβιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λεσβίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
λεσβιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λεσβιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λεσβιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λεσβιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λεσβίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
λεσβίασε (active imperative perfective second-person singular)
λεσβιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
λεσβιάστε (active imperative perfective plural second-person)
λεσβιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λεσβιάσει (active indeclinable participle perfect)
λεσβιάσει (infinitive-aorist)

From Ancient Greek λεσβῐάζω (lesbiázō), from Λέσβος (Lésbos, “Lesbos”) + -άζω (-ázō).

Η Τάνια πράγματι λεσβίασε;

(intransitive, colloquial, derogatory, vulgar) to turn lesbian, become lesbian


χτενίστηκα

head

χτενίστηκα • (chtenístika)

el-verb-form

χτενίστηκα • (chtenístika)

χτενίζομαι χτενίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of χτενίζομαι (chtenízomai).


χτένισα

head

χτένισα • (chténisa)

el-verb-form

χτένισα • (chténisa)

χτενίζω χτενίζω#Greek

1st person singular simple past form of χτενίζω (chtenízo).


χτενίζομαι

head

χτενίζομαι • (chtenízomai)

el-verb

χτενίζομαι • (chtenízomai) passive (past χτενίστηκα, active χτενίζω)

chtenízomai (romanization)
χτενίστηκα (past)
χτενίζω (active)

χτενίζω χτενίζω#Greek


χτενίζω

head

χτενίζω • (chtenízo)

el-verb

χτενίζω • (chtenízo) (past χτένισα, passive χτενίζομαι)

chtenízo (romanization)
χτένισα (past)
χτενίζομαι (passive)
χτενίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
χτενίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χτενίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
χτενιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
χτενίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χτενίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χτενίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
χτενιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
χτενίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
χτενίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χτενίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
χτενιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
χτενίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χτενίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χτενίζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
χτενιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
χτενίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χτενίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χτενίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χτενίζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χτενιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
χτενίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χτενίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χτενίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χτενίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χτενίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
χτενιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χτενιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χτένιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χτένισα (active first-person indicative past perfective singular)
χτενίζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χτενίζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χτενίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
χτένιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χτένισες (active indicative past perfective second-person singular)
χτενίζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χτενίζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χτενίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
χτένιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χτένισε (active indicative past perfective singular third-person)
χτενίζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χτενίζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χτενίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
χτενίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χτενίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χτενίζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
χτενιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
χτενίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χτενίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χτενίζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
χτενιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
χτένιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χτενίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χτενίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χτένισαν (active indicative past perfective plural third-person)
χτενίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χτενίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
χτενίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χτενίζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
χτενίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χτενιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χτενιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα χτενίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χτενίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα χτενίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα χτενιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
χτενίζε (active imperative imperfective second-person singular)
χτενίσε (active imperative perfective second-person singular)
χτενίζου (imperative imperfective passive second-person singular)
χτενίσου (imperative passive perfective second-person singular)
χτενίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
χτενίστε (active imperative perfective plural second-person)
χτενίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
χτενιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
χτενίζοντας (active participle present)
έχοντας χτενίσει (active participle past)
χτενίστμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
χτενίσει (active infinitive-aorist)
χτενιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek κτενίζω (ktenízō, “to comb”). By surface analysis, χτένα (chténa, “a comb”) + -ίζω (-ízo). The third sense, to "comb, search", is a semantic loan from English comb.


ξαναδιαβάζω

head

ξαναδιαβάζω • (xanadiavázo)

el-verb

ξαναδιαβάζω • (xanadiavázo)


αναγράφτηκα

head

αναγράφτηκα • (anagráftika)

el-verb-form

αναγράφτηκα • (anagráftika)

αναγράφομαι αναγράφομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναγράφομαι (anagráfomai).


ανήγαγα

head

ανήγαγα • (anígaga)

el-verb-form

ανήγαγα • (anígaga)

ανάγω ανάγω#Greek

1st person singular simple past form of ανάγω (anágo).


ανέγραψα

head

ανέγραψα • (anégrapsa)

el-verb-form

ανέγραψα • (anégrapsa)

Polytonic spelling: ἀνέγραψα

αναγράφω αναγράφω#Greek

1st person singular simple past form of αναγράφω (anagráfo).


αναγράφηκα

head

αναγράφηκα • (anagráfika)

el-verb-form

αναγράφηκα • (anagráfika)

α‧να‧γρά‧φη‧κα

αναγράφομαι αναγράφομαι#Greek

αναγράφω αναγράφω#Greek

1st person singular simple past form of αναγράφομαι (anagráfomai) passive of αναγράφω.


αναγυρίζω

head

αναγυρίζω • (anagyrízo)

el-verb

αναγυρίζω • (anagyrízo) (past αναγύρισα, passive —)

anagyrízo (romanization)
αναγύρισα (past)


ανάγω

head

ανάγω • (anágo)

el-verb

ανάγω • (anágo) (past ανήγαγα, passive ανάγομαι)

anágo (romanization)
ανήγαγα (past)
ανάγομαι (passive)

Inherited from Ancient Greek ἀνάγω (anágō, “to lead up”).

inh

to source, reference (identify the origin)


αναγράφομαι

head

αναγράφομαι • (anagráfomai)

el-verb

αναγράφομαι • (anagráfomai) passive (past αναγράφηκα/αναγράφτηκα, active αναγράφω)

anagráfomai (romanization)
αναγράφηκα (past)
αναγράφτηκα (past)
αναγράφω (active)

αναγράφομε (anagráfome)

α‧να‧γρά‧φο‧μαι

αναγεγραμμένος

anagegramménos, passive perfect participle with reduplication


ζουλάω

head

ζουλάω • (zouláo)

el-verb

ζουλάω • (zouláo) (past ζούληξα, passive ζουλιέμαι)

zouláo (romanization)
ζούληξα (past)
ζουλιέμαι (passive)

From ζουλίζω (zoulízo) (itself inherited from Ancient Greek διυλίζω (diulízō)) with change of suffix.


ξαπλώνω

head

ξαπλώνω • (xaplóno)

el-verb

ξαπλώνω • (xaplóno) (past ξάπλωσα, passive ξαπλώνομαι)

xaplóno (romanization)
ξάπλωσα (past)
ξαπλώνομαι (passive)

From Byzantine Greek ξαπλώνω (xaplṓnō), from earlier εξαπλώνω (exaplṓnō) with aphesis, from Ancient Greek ἐξαπλόω (exaplóō, “to spread out, unfold”) + -ώνω (-óno), from ἐξ- (ex-) + απλόω (aplóō), for which see απλώνω (aplóno, “to spread out, diffuse”) for more.


ανάδεψα

head

ανάδεψα • (anádepsa)

el-verb-form

ανάδεψα • (anádepsa)

αναδεύω αναδεύω#Greek

1st person singular simple past form of αναδεύω (anadévo).


αναδεύτηκα

head

αναδεύτηκα • (anadéftika)

el-verb-form

αναδεύτηκα • (anadéftika)

αναδεύομαι αναδεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of αναδεύομαι (anadévomai).


αναδεύομαι

head

αναδεύομαι • (anadévomai)

el-verb

αναδεύομαι • (anadévomai) passive (past αναδεύτηκα, active αναδεύω)

anadévomai (romanization)
αναδεύτηκα (past)
αναδεύω (active)

αναδεύω αναδεύω#Greek