περικλείω

head

περικλείω • (perikleío)

el-verb

περικλείομαι

περικλείω • (perikleío) (past περιέκλεισα, passive περικλείομαι)

perikleío (romanization)
περιέκλεισα (past)
περικλείομαι (passive)
περικλείω (περικλείνω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
περικλείσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
περικλείομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
περικλειστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
περικλεισθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
περικλείεις (active imperfective indicative present second-person singular)
περικλείσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
περικλείεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
περικλειστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
περικλεισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
περικλείει (active imperfective indicative present singular third-person)
περικλείσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
περικλείεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
περικλειστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
περικλεισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
περικλείουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
περικλείσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
περικλειόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
περικλειστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
περικλεισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
περικλείετε (active imperfective indicative plural present second-person)
περικλείσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
περικλείεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικλειόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικλειστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
περικλεισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
περικλείουν (active imperfective indicative plural present third-person)
περικλείουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
περικλείσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικλείσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικλείονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
περικλειστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικλειστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικλεισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικλεισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περιέκλεια (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
περιέκλεισα (active first-person indicative past perfective singular)
περικλειόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικλειόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικλείστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
περικλείσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
περιέκλειες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
περιέκλεισες (active indicative past perfective second-person singular)
περικλειόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικλειόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικλείστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
περικλείσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
περιέκλειε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
περιέκλεισε (active indicative past perfective singular third-person)
περικλειόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικλειότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικλείστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
περικλείσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
περικλείαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
περικλείσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
περικλειόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
περικλειστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
περικλεισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
περικλείατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
περικλείσατε (active indicative past perfective plural second-person)
περικλειόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
περικλειστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
περικλεισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
περιέκλειαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικλείαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικλείανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περιέκλεισαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικλείσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικλείσανε (active indicative past perfective plural third-person)
περικλείονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
περικλειόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
περικλείστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικλειστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικλειστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
περικλείσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικλεισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικλεισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα περικλείω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα περικλείσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα περικλείομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα περικλειστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
περικλεισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
περίκλειε (active imperative imperfective rare second-person singular)
περίκλεισε (active imperative perfective rare second-person singular)
περικλείσου (imperative passive perfective second-person singular)
περικλείετε (active imperative imperfective plural second-person)
περικλείστε (active imperative perfective plural second-person)
περικλείεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
περικλειστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
περικλεισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
περικλείοντας (active participle present)
έχοντας περικλείσει (active participle past)
περικλεισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
περικλείσει (active infinitive-aorist)
περικλειστεί (infinitive-aorist passive)
περικλεισθεί (infinitive-aorist passive)

πε‧ρι‧κλεί‧ω

From Ancient Greek περικλείω (perikleíō). Morphologically, from περι- + κλείω.

af

περι- + κλείω

to enclose, to encircle, to encompass, to surround, to fence


κέντρισα

head

κέντρισα • (kéntrisa)

el-verb-form

κέντρισα • (kéntrisa)

κεντρίζω κεντρίζω#Greek

1st person singular simple past form of κεντρίζω (kentrízo).


κεντρίστηκα

head

κεντρίστηκα • (kentrístika)

el-verb-form

κεντρίστηκα • (kentrístika)

κεντρίζομαι κεντρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of κεντρίζομαι (kentrízomai).


κεντρίζομαι

head

κεντρίζομαι • (kentrízomai)

el-verb

κεντρίζομαι • (kentrízomai) passive (past κεντρίστηκα, active κεντρίζω)

kentrízomai (romanization)
κεντρίστηκα (past)
κεντρίζω (active)

κεντρίζω κεντρίζω#Greek


κεντρίζω

head

κεντρίζω • (kentrízo)

el-verb

κεντρίζω • (kentrízo) (past κέντρισα, passive κεντρίζομαι)

kentrízo (romanization)
κέντρισα (past)
κεντρίζομαι (passive)
κεντρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
κεντρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κεντρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κεντριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κεντρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κεντρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κεντρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κεντριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κεντρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
κεντρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κεντρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κεντριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κεντρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κεντρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κεντριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κεντριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κεντρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κεντρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κεντρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κεντριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κεντριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κεντρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κεντρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κεντρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κεντρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κεντρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κεντριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κεντριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κέντριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κέντρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κεντριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κεντριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κεντρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κέντριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κέντρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κεντριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κεντριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κεντρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κέντριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κέντρισε (active indicative past perfective singular third-person)
κεντριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κεντριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κεντρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κεντρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κεντρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κεντριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κεντριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κεντρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κεντρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κεντριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κεντριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κέντριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κεντρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κεντρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κέντρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
κεντρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κεντρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κεντρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κεντριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κεντρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κεντριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κεντριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κεντρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κεντρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κεντρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κεντριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κέντριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κέντρισε (active imperative perfective second-person singular)
κεντρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
κεντρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
κεντρίστε (active imperative perfective plural second-person)
κεντρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κεντριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κεντρίζοντας (active participle present)
έχοντας κεντρίσει (active participle past)
κεντρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κεντρίσει (active infinitive-aorist)
κεντριστεί (infinitive-aorist passive)


κυνηγιέμαι

head

κυνηγιέμαι • (kynigiémai)

el-verb

κυνηγιέμαι • (kynigiémai) passive (past κυνηγήθηκα, active κυνηγάω)

kynigiémai (romanization)
κυνηγήθηκα (past)
κυνηγάω (active)


κομμένος

head

κομμένος • (komménos) m (feminine κομμένη, neuter κομμένο)

komménos (romanization)
κομμένη (feminine)
κομμένο (neuter)
κομμένος (masculine nominative singular)
κομμένη (feminine nominative singular)
κομμένο (neuter nominative singular)
κομμένοι (masculine nominative plural)
κομμένες (feminine nominative plural)
κομμένα (neuter nominative plural)
κομμένου (genitive masculine singular)
κομμένης (feminine genitive singular)
κομμένου (genitive neuter singular)
κομμένων (genitive masculine plural)
κομμένων (feminine genitive plural)
κομμένων (genitive neuter plural)
κομμένο (accusative masculine singular)
κομμένη (accusative feminine singular)
κομμένο (accusative neuter singular)
κομμένους (accusative masculine plural)
κομμένες (accusative feminine plural)
κομμένα (accusative neuter plural)
κομμένε (masculine singular vocative)
κομμένη (feminine singular vocative)
κομμένο (neuter singular vocative)
κομμένοι (masculine plural vocative)
κομμένες (feminine plural vocative)
κομμένα (neuter plural vocative)

Perfect participle of κόβομαι (kóvomai), passive voice of κόβω (“to cut”).

cut and sewn to the measurements, tailored, tailor-made

είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα Αυτή είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους.Aftí eínai komméni kai ramméni sta métra tous.This is tailor-made for them.

Σε βλέπω κομμένο από το χθεσινό ξενύχτι.

I see that you look exhausted from yesterday's all-nighter.

Se vlépo komméno apó to chthesinó xenýchti.

(figuratively, colloquial) tired, exhausted (of appearance, especially of the face)


κυνηγημένος

κυνηγημένος • (kynigiménos) m (feminine κυνηγημένη, neuter κυνηγημένο)

kynigiménos (romanization)
κυνηγημένη (feminine)
κυνηγημένο (neuter)
κυνηγημένος (masculine nominative singular)
κυνηγημένη (feminine nominative singular)
κυνηγημένο (neuter nominative singular)
κυνηγημένοι (masculine nominative plural)
κυνηγημένες (feminine nominative plural)
κυνηγημένα (neuter nominative plural)
κυνηγημένου (genitive masculine singular)
κυνηγημένης (feminine genitive singular)
κυνηγημένου (genitive neuter singular)
κυνηγημένων (genitive masculine plural)
κυνηγημένων (feminine genitive plural)
κυνηγημένων (genitive neuter plural)
κυνηγημένο (accusative masculine singular)
κυνηγημένη (accusative feminine singular)
κυνηγημένο (accusative neuter singular)
κυνηγημένους (accusative masculine plural)
κυνηγημένες (accusative feminine plural)
κυνηγημένα (accusative neuter plural)
κυνηγημένε (masculine singular vocative)
κυνηγημένη (feminine singular vocative)
κυνηγημένο (neuter singular vocative)
κυνηγημένοι (masculine plural vocative)
κυνηγημένες (feminine plural vocative)
κυνηγημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κυνηγημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κυνηγημένος, etc.)

el-decl-adj-table

κυνηγημένος •

κυνηγημένη •

κυνηγημένο •

κυνηγημένοι •

κυνηγημένες •

κυνηγημένα •

κυνηγημένου •

κυνηγημένης •

κυνηγημένου •

κυνηγημένων •

κυνηγημένων •

κυνηγημένων •

κυνηγημένο •

κυνηγημένη •

κυνηγημένο •

κυνηγημένους •

κυνηγημένες •

κυνηγημένα •

κυνηγημένε •

κυνηγημένη •

κυνηγημένο •

κυνηγημένοι •

κυνηγημένες •

κυνηγημένα •

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νος

Perfect participle of κυνηγιέμαι (kynigiémai), passive voice of κυνηγάω / κυνηγώ (“to hunt”).


σέρνω το χορό

head

σέρνω το χορό • (sérno to choró)

(colloquial, idiomatic) to lead a dance line (especially in traditional Greek circle dances)


αποκαλύψεις

αποκαλύψεις • (apokalýpseis)

el-verb-form

αποκαλύψεις • (apokalýpseis)

α‧πο‧κα‧λύ‧ψεις

αποκαλύπτω αποκαλύπτω#Greek

2nd person singular dependent active form of αποκαλύπτω (apokalýpto).


προστατευόμενος

head

προστατευόμενη

προστατευόμενο

προστατευόμενος • (prostatevómenos) m (feminine προστατευόμενη, neuter προστατευόμενο)

el-part

προστατευόμεν

prostatevómenos (romanization)
προστατευόμενη (feminine)
προστατευόμενο (neuter)
προστατευόμενος (masculine nominative singular)
προστατευόμενη (feminine nominative singular)
προστατευόμενο (neuter nominative singular)
προστατευόμενοι (masculine nominative plural)
προστατευόμενες (feminine nominative plural)
προστατευόμενα (neuter nominative plural)
προστατευόμενου (genitive masculine singular)
προστατευόμενης (feminine genitive singular)
προστατευόμενου (genitive neuter singular)
προστατευόμενων (genitive masculine plural)
προστατευόμενων (feminine genitive plural)
προστατευόμενων (genitive neuter plural)
προστατευόμενο (accusative masculine singular)
προστατευόμενη (accusative feminine singular)
προστατευόμενο (accusative neuter singular)
προστατευόμενους (accusative masculine plural)
προστατευόμενες (accusative feminine plural)
προστατευόμενα (accusative neuter plural)
προστατευόμενε (masculine singular vocative)
προστατευόμενη (feminine singular vocative)
προστατευόμενο (neuter singular vocative)
προστατευόμενοι (masculine plural vocative)
προστατευόμενες (feminine plural vocative)
προστατευόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προστατευόμεν

el-decl-adj-a

προστατευόμεν

el-decl-adj-positive

Declension of προστατευόμενος

προστατευόμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

προστατευόμεν

el-decl-adj-table

προστατευόμενος •

προστατευόμενη •

προστατευόμενο •

προστατευόμενοι •

προστατευόμενες •

προστατευόμενα •

προστατευόμενου •

προστατευόμενης •

προστατευόμενου •

προστατευόμενων •

προστατευόμενων •

προστατευόμενων •

προστατευόμενο •

προστατευόμενη •

προστατευόμενο •

προστατευόμενους •

προστατευόμενες •

προστατευόμενα •

προστατευόμενε •

προστατευόμενη •

προστατευόμενο •

προστατευόμενοι •

προστατευόμενες •

προστατευόμενα •

προ‧στα‧τευ‧ό‧με‧νος

Present participle of προστατεύομαι (prostatévomai), passive of προστατεύω (prostatévo, “protect”). Also substantivized as Calque of French protégé.

participle of

προστατεύομαι

Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης


μεταφράστηκα

head

μεταφράστηκα • (metafrástika)

el-verb-form

μεταφράστηκα • (metafrástika)

με‧τα‧φρά‧στη‧κα

μεταφράζομαι μεταφράζομαι#Greek

μεταφράζω μεταφράζω#Greek

1st person singular simple past form of μεταφράζομαι (metafrázomai) passive of μεταφράζω.


μεταφράζομαι

head

μεταφράζομαι • (metafrázomai)

el-verb

μεταφράστηκα

μεταφράζομαι • (metafrázomai) passive (past μεταφράστηκα, active μεταφράζω)

metafrázomai (romanization)
μεταφράστηκα (past)
μεταφράζω (active)

με‧τα‧φρά‧ζο‧μαι


νοικιάστηκα

head

νοικιάστηκα • (noikiástika)

el-verb-form

νοικιάστηκα • (noikiástika)

νοι‧κιά‧στη‧κε

νοικιάζομαι νοικιάζομαι#Greek

νοικιάζω νοικιάζω#Greek

1st person singular simple past form of νοικιάζομαι (noikiázomai) passive of νοικιάζω.


νοικιάζομαι

head

νοικιάζομαι • (noikiázomai)

el-verb

νοικιάζομαι • (noikiázomai) passive (past νοικιάστηκα, active νοικιάζω)

noikiázomai (romanization)
νοικιάστηκα (past)
νοικιάζω (active)

νοι‧κιά‧ζο‧μαι

νοικιάζω νοικιάζω#Greek


νοίκιασα

head

νοίκιασα • (noíkiasa)

el-verb-form

νοίκιασα • (noíkiasa)

νοικιάζω νοικιάζω#Greek

1st person singular simple past form of νοικιάζω (noikiázo).


απομονώσεις

head

απομονώσεις • (apomonóseis)

el-verb-form

απομονώσεις • (apomonóseis)

α‧πο‧μο‧νώ‧σεις

απομονώνω απομονώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of απομονώνω (apomonóno).


νοικιάζω

head

νοικιάζω • (noikiázo)

el-verb

νοικιασμένος

νοικιάζω • (noikiázo) (past νοίκιασα, passive νοικιάζομαι, p‑past νοικιάστηκα, ppp νοικιασμένος)

noikiázo (romanization)
νοίκιασα (past)
νοικιάζομαι (passive)
νοικιάστηκα (passive past)
νοικιασμένος (participle passive perfect)
νοικιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
νοικιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
νοικιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
νοικιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νοικιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
νοικιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
νοικιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
νοικιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νοικιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
νοικιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
νοικιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
νοικιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νοικιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
νοικιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
νοικιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
νοικιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νοικιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
νοικιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
νοικιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοικιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοικιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νοικιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
νοικιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
νοικιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοικιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοικιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
νοικιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοικιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοίκιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
νοίκιασα (active first-person indicative past perfective singular)
νοικιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοικιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοικιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νοίκιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
νοίκιασες (active indicative past perfective second-person singular)
νοικιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοικιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοικιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νοίκιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
νοίκιασε (active indicative past perfective singular third-person)
νοικιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοικιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοικιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νοικιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
νοικιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
νοικιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
νοικιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νοικιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
νοικιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
νοικιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
νοικιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νοίκιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοικιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοικιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοίκιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοικιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοικιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
νοικιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
νοικιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
νοικιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοικιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοικιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα νοικιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα νοικιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα νοικιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα νοικιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
νοίκιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
νοίκιασε (active imperative perfective second-person singular)
νοικιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
νοικιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
νοικιάστε (active imperative perfective plural second-person)
νοικιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
νοικιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νοικιάζοντας (active participle present)
έχοντας νοικιάσει (active participle past)
νοικιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
νοικιάσει (active infinitive-aorist)
νοικιαστεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek νοικιάζω (noikiázō), from the Hellenistic Ancient Greek ἐνοικιάζω (enoikiázō). Doublet of ενοικιάζω (enoikiázo).

inh+

ενοικιάζω ενοικιάζω#Greek

(informal) Alternative form of ενοικιάζω (enoikiázo, “to hire, hire out”)


ξαναείδα

head

ξαναείδα • (xanaeída)

el-verb-form

ξαναείδα • (xanaeída)

ξαναβλέπω ξαναβλέπω#Greek

1st person singular simple past form of ξαναβλέπω (xanavlépo).


ξανάδα

head

ξανάδα • (xanáda)

el-verb-form

ξανάδα • (xanáda)

ξαναβλέπω ξαναβλέπω#Greek


ξαναειδώθηκα

head

ξαναειδώθηκα • (xanaeidóthika)

el-verb-form

ξαναειδώθηκα • (xanaeidóthika)

ξαναβλέπομαι ξαναβλέπομαι#Greek

1st person singular simple past form of ξαναβλέπομαι (xanavlépomai).


ξανασυνάντησα

head

ξανασυνάντησα • (xanasynántisa)

el-verb-form

ξανασυνάντησα • (xanasynántisa)

ξανασυναντώ ξανασυναντώ#Greek

1st person singular simple past form of ξανασυναντώ (xanasynantó).


ξαναπέρασα

head

ξαναπέρασα • (xanapérasa)

el-verb-form

ξαναπέρασα • (xanapérasa)

ξαναπερνώ ξαναπερνώ#Greek

1st person singular simple past form of ξαναπερνώ (xanapernó).


ξαναβλέπομαι

head

ξαναβλέπομαι • (xanavlépomai)

el-verb

ξαναειδώθηκα

ξαναβλέπομαι • (xanavlépomai) passive (past ξαναειδώθηκα, active ξαναβλέπω)

xanavlépomai (romanization)
ξαναειδώθηκα (past)
ξαναβλέπω (active)


ξαναπερνιέμαι

head

ξαναπερνιέμαι • (xanaperniémai)

el-verb

ξαναπεράστηκα

ξαναπερνιέμαι • (xanaperniémai) passive (past ξαναπεράστηκα, active ξαναπερνώ)

xanaperniémai (romanization)
ξαναπεράστηκα (past)
ξαναπερνώ (active)

ξαναπερνώ ξαναπερνώ#Greek


ξανασυναντιέμαι

head

ξανασυναντιέμαι • (xanasynantiémai)

el-verb

ξανασυναντήθηκα

ξανασυναντιέμαι • (xanasynantiémai) passive (past ξανασυναντήθηκα, active ξανασυναντώ)

xanasynantiémai (romanization)
ξανασυναντήθηκα (past)
ξανασυναντώ (active)

ξανασυναντώ ξανασυναντώ#Greek


ξαναπερνάω

head

ξαναπερνάω • (xanapernáo)

el-verb

ξαναπερνιέμαι

ξαναπερνάω • (xanapernáo) (past ξαναπέρασα, passive ξαναπερνιέμαι)

xanapernáo (romanization)
ξαναπέρασα (past)
ξαναπερνιέμαι (passive)

ξαναπερνώ ξαναπερνώ#Greek

Alternative form of ξαναπερνώ (xanapernó)


ξανασυναντώ

head

ξανασυναντώ • (xanasynantó)

el-verb

ξανασυνάντησα

ξανασυναντιέμαι

ξανασυναντώ • (xanasynantó) (past ξανασυνάντησα, passive ξανασυναντιέμαι)

xanasynantó (romanization)
ξανασυνάντησα (past)
ξανασυναντιέμαι (passive)

ξανα- (xana-, “again”) + συναντώ (synantó, “to meet”)


ξαναπερνώ

head

ξαναπερνώ • (xanapernó)

el-verb

ξαναπερνιέμαι

ξαναπερνώ • (xanapernó) (past ξαναπέρασα, passive ξαναπερνιέμαι)

xanapernó (romanization)
ξαναπέρασα (past)
ξαναπερνιέμαι (passive)

ξανα- (xana-, “again”) + περνώ (pernó, “to pass”)


ξαναβλέπω

head

ξαναβλέπω • (xanavlépo)

el-verb

ξαναβλέπομαι

ξαναβλέπω • (xanavlépo) (past ξαναείδα/ξανάδα, passive ξαναβλέπομαι)

xanavlépo (romanization)
ξαναείδα (past)
ξανάδα (past)
ξαναβλέπομαι (passive)

ξανα- (xana-, “again”) + βλέπω (vlépo, “to see”)

prefix

(intransitive) to see again, regain sight


ξανασυναντήθηκα

head

ξανασυναντήθηκα • (xanasynantíthika)

el-verb-form

ξανασυναντήθηκα • (xanasynantíthika)

ξανασυναντιέμαι ξανασυναντιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of ξανασυναντιέμαι (xanasynantiémai).


ξαναπεράστηκα

head

ξαναπεράστηκα • (xanaperástika)

el-verb-form

ξαναπεράστηκα • (xanaperástika)

ξαναπερνιέμαι ξαναπερνιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of ξαναπερνιέμαι (xanaperniémai).


χρηματίζω

head

χρηματίζω • (chrimatízo)

el-verb

χρηματίζομαι

χρηματίζω • (chrimatízo) (past χρημάτισα, passive χρηματίζομαι)

chrimatízo (romanization)
χρημάτισα (past)
χρηματίζομαι (passive)
χρηματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
χρηματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χρηματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
χρηματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
χρηματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χρηματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χρηματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
χρηματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
χρηματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
χρηματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χρηματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
χρηματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
χρηματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χρηματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χρηματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
χρηματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
χρηματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χρηματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χρηματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χρηματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χρηματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
χρηματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χρηματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χρηματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χρηματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χρηματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
χρηματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χρηματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χρημάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χρημάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
χρηματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χρηματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χρηματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
χρημάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χρημάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
χρηματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χρηματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χρηματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
χρημάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χρημάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
χρηματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χρηματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χρηματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
χρηματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χρηματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χρηματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
χρηματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
χρηματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χρηματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χρηματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
χρηματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
χρημάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χρηματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χρηματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χρημάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
χρηματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χρηματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
χρηματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χρηματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
χρηματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χρηματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χρηματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα χρηματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χρηματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα χρηματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα χρηματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
χρημάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
χρημάτισε (active imperative perfective second-person singular)
χρηματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
χρηματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
χρηματίστε (active imperative perfective plural second-person)
χρηματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
χρηματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
χρηματίζοντας (active participle present)
έχοντας χρηματίσει (active participle past)
χρηματίσει (active infinitive-aorist)
χρηματιστεί (infinitive-aorist passive)

(intransitive) to be, occupy a place as public official (usually not used in present tense)


χρημάτισα

head

χρημάτισα • (chrimátisa)

el-verb-form

χρημάτισα • (chrimátisa)

χρηματίζω χρηματίζω#Greek

1st person singular simple past form of χρηματίζω (chrimatízo).


χρηματίστηκα

head

χρηματίστηκα • (chrimatístika)

el-verb-form

χρηματίστηκα • (chrimatístika)

χρηματίζομαι χρηματίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of χρηματίζομαι (chrimatízomai).


χρηματίζομαι

head

χρηματίζομαι • (chrimatízomai)

el-verb

χρηματίστηκα

χρηματίζομαι • (chrimatízomai) passive (past χρηματίστηκα, active χρηματίζω)

chrimatízomai (romanization)
χρηματίστηκα (past)
χρηματίζω (active)


αποστάσεις

head

αποστάσεις • (apostáseis)

el-verb-form

αποστάσεις • (apostáseis)

α‧πο‧στά‧σεις

αποσταίνω αποσταίνω#Greek

2nd person singular dependent form of αποσταίνω (apostaíno).


πάγωσα

head

πάγωσα • (págosa)

el-verb-form

πάγωσα • (págosa)

παγώνω παγώνω#Greek

1st person singular simple past form of παγώνω (pagóno).


παράκουσα

head

παράκουσα • (parákousa)

el-verb-form

παράκουσα • (parákousa)

παρακούω παρακούω#Greek

1st person singular simple past form of παρακούω (parakoúo).


παρακούω

head

παρακούω • (parakoúo)

el-verb

παρακούω • (parakoúo) (past παράκουσα)

parakoúo (romanization)
παράκουσα (past)


πάνε

head

πάνε • (páne)

el-verb-form

πάνε • (páne)

πάω πάω#Greek

3rd person plural dependent form of πάω (páo).

πάω πάω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of πάω (páo).: "go!"


φαρμακώνω

head

φαρμακώνω • (farmakóno)

el-verb

φαρμακώνομαι

φαρμακώνω • (farmakóno) (past φαρμάκωσα, passive φαρμακώνομαι)

farmakóno (romanization)
φαρμάκωσα (past)
φαρμακώνομαι (passive)
φαρμακώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
φαρμακώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φαρμακώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φαρμακωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φαρμακώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φαρμακώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φαρμακώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φαρμακωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φαρμακώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
φαρμακώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φαρμακώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φαρμακωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φαρμακώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φαρμακώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φαρμακωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φαρμακωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φαρμακώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φαρμακώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φαρμακώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φαρμακωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φαρμακωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φαρμακώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φαρμακώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φαρμακώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φαρμακώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φαρμακώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φαρμακωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φαρμακωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φαρμάκωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φαρμάκωσα (active first-person indicative past perfective singular)
φαρμακωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φαρμακωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φαρμακώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φαρμάκωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φαρμάκωσες (active indicative past perfective second-person singular)
φαρμακωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φαρμακωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φαρμακώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φαρμάκωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φαρμάκωσε (active indicative past perfective singular third-person)
φαρμακωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φαρμακωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φαρμακώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φαρμακώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φαρμακώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φαρμακωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φαρμακωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φαρμακώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φαρμακώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
φαρμακωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φαρμακωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φαρμάκωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φαρμακώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φαρμακώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φαρμάκωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φαρμακώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φαρμακώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
φαρμακώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φαρμακωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φαρμακώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φαρμακωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φαρμακωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φαρμακώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φαρμακώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φαρμακώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φαρμακωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φαρμάκωνε (active imperative imperfective second-person singular)
φαρμάκωσε (active imperative perfective second-person singular)
φαρμακώσου (imperative passive perfective second-person singular)
φαρμακώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
φαρμακώστε (active imperative perfective plural second-person)
φαρμακώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φαρμακωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φαρμακώνοντας (active participle present)
έχοντας φαρμακώσει (active participle past)
φαρμακωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φαρμακώσει (active infinitive-aorist)
φαρμακωθεί (infinitive-aorist passive)

φαρ‧μα‧κώ‧νω


περασμένος

head

περασμένος • (perasménos) m (feminine περασμένη, neuter περασμένο)

perasménos (romanization)
περασμένη (feminine)
περασμένο (neuter)
περασμένος (masculine nominative singular)
περασμένη (feminine nominative singular)
περασμένο (neuter nominative singular)
περασμένοι (masculine nominative plural)
περασμένες (feminine nominative plural)
περασμένα (neuter nominative plural)
περασμένου (genitive masculine singular)
περασμένης (feminine genitive singular)
περασμένου (genitive neuter singular)
περασμένων (genitive masculine plural)
περασμένων (feminine genitive plural)
περασμένων (genitive neuter plural)
περασμένο (accusative masculine singular)
περασμένη (accusative feminine singular)
περασμένο (accusative neuter singular)
περασμένους (accusative masculine plural)
περασμένες (accusative feminine plural)
περασμένα (accusative neuter plural)
περασμένε (masculine singular vocative)
περασμένη (feminine singular vocative)
περασμένο (neuter singular vocative)
περασμένοι (masculine plural vocative)
περασμένες (feminine plural vocative)
περασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

περασμένος •

περασμένοι •

περασμένες •

περασμένου •

περασμένης •

περασμένου •

περασμένων •

περασμένων •

περασμένων •

περασμένους •

περασμένες •

περασμένοι •

περασμένες •

πε‧ρα‧σμέ‧νος

Perfect participle of περνιέμαι (perniémai), passive voice of περνάω, περνώ (“I pass”).

περασμένα ξεχασμένα

let bygones be bygones (literally: passed, forgotten)

δαχτυλίδι περασμένο στο δάχτυλο

τοίχος περασμένος με χρώμα

άνθρωπος περασμένης ηλικίας

το περασμένο Σάββατο

οι περασμένες γενιές

ρούχο περασμένης μόδας ― roúcho perasménis módas ― a démodé piece of clothing (literally: of past fashion)

όνομα περασμένο στον κατάλογο

δεδομένα περασμένα στον υπολογιστή

είναι περασμένες τρεις

it is three past [not specified how long]

περασμένα περασμένα#Greek

(neutral plural) see περασμένα (perasména)


πότισα

head

πότισα • (pótisa)

el-verb-form

πότισα • (pótisa)

ποτίζω ποτίζω#Greek

1st person singular simple past form of ποτίζω (potízo).


ποτίστηκα

head

ποτίστηκα • (potístika)

el-verb-form

ποτίστηκα • (potístika)

ποτίζομαι ποτίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ποτίζομαι (potízomai).


ποτίζομαι

head

ποτίζομαι • (potízomai)

el-verb

ποτίζομαι • (potízomai) passive (past ποτίστηκα, ppp ποτισμένος, active ποτίζω)

potízomai (romanization)
ποτίστηκα (past)
ποτισμένος (participle passive perfect)
ποτίζω (active)

ποτίζω ποτίζω#Greek


ποτίζω

head

ποτίζω • (potízo)

el-verb

ποτίζω • (potízo) (past πότισα, passive ποτίζομαι, ppp ποτισμένος)

potízo (romanization)
πότισα (past)
ποτίζομαι (passive)
ποτισμένος (participle passive perfect)
ποτίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ποτίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ποτίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ποτιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ποτίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ποτίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ποτίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ποτιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ποτίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ποτίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ποτίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ποτιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ποτίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ποτίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ποτιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ποτιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ποτίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ποτίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ποτίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ποτιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ποτιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ποτίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ποτίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ποτίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ποτίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ποτίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ποτιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ποτιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πότιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πότισα (active first-person indicative past perfective singular)
ποτιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ποτιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ποτίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πότιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πότισες (active indicative past perfective second-person singular)
ποτιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ποτιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ποτίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πότιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πότισε (active indicative past perfective singular third-person)
ποτιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ποτιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ποτίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ποτίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ποτίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ποτιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ποτιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ποτίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ποτίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ποτιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ποτιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πότιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ποτίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ποτίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πότισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ποτίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ποτίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ποτίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ποτιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ποτίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ποτιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ποτιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ποτίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ποτίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ποτίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ποτιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πότιζε (active imperative imperfective second-person singular)
πότισε (active imperative perfective second-person singular)
ποτίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ποτίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ποτίστε (active imperative perfective plural second-person)
ποτίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ποτιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ποτίζοντας (active participle present)
έχοντας ποτίσει (active participle past)
ποτισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ποτίσει (active infinitive-aorist)
ποτιστεί (infinitive-aorist passive)

Ο ιπποκόμος πότισε τα άλογα

Πότισε ντοματιές του.


έλειωσα

head

έλειωσα • (éleiosa)

el-verb-form

έλειωσα • (éleiosa)

λειώνω λειώνω#Greek

1st person singular simple past form of λειώνω (leióno).


προσχωρώ

head

προσχωρώ • (proschoró)

el-verb

προσχωρώ • (proschoró) (past προσχώρησα, passive —)

proschoró (romanization)
προσχώρησα (past)

Προσχώρησαν στη συμμαχία.

Προσχωρεί στο σοσιαλισμό.


λειώνω

head

λειώνω • (leióno)

el-verb

λειώνω • (leióno) (past έλειωσα, passive —)

leióno (romanization)
έλειωσα (past)
λειώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
λειώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λειώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λειώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λειώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
λειώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λειώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λειώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λειώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λειώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λειώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λειώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λειώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λειώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
έλειωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έλειωσα (active first-person indicative past perfective singular)
έλειωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έλειωσες (active indicative past perfective second-person singular)
έλειωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έλειωσε (active indicative past perfective singular third-person)
λειώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λειώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λειώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λειώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
έλειωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λειώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λειώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έλειωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λειώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λειώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λειώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λειώσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λειώνε (active imperative imperfective second-person singular)
λειώσε (active imperative perfective second-person singular)
λειώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
λειώστε (active imperative perfective plural second-person)
λειώνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λειώσει (active indeclinable participle perfect)
λειωμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
λειώσει (infinitive-aorist)

λιώνω λιώνω#Greek


κατεψυγμένης

head

κατεψυγμένης • (katepsygménis)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νης κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νης

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένου

κατεψυγμένου • (katepsygménou)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νου κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νου

λυμένος λυμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of λυμένος (lyménos).


κατεψυγμένε

κατεψυγμένε • (katepsygméne)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νε κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νε

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένων

κατεψυγμένων • (katepsygménon)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νων κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νων

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένες

κατεψυγμένες • (katepsygménes)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νες κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νες

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένο

κατεψυγμένο • (katepsygméno)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νο κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νο

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κατεψυγμένος (katepsygménos).

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένους

κατεψυγμένους • (katepsygménous)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νους κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νους

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένοι

κατεψυγμένοι • (katepsygménoi)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νοι κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νοι

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένα

κατεψυγμένα • (katepsygména)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧να κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧να

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένη

κατεψυγμένη • (katepsygméni)

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νη κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νη

κατεψυγμένος κατεψυγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κατεψυγμένος (katepsygménos).


κατεψυγμένος

passive perfect participles with augment

κατεψυγμένος • (katepsygménos) m (feminine κατεψυγμένη, neuter κατεψυγμένο)

katepsygménos (romanization)
κατεψυγμένη (feminine)
κατεψυγμένο (neuter)
κατεψυγμένος (masculine nominative singular)
κατεψυγμένη (feminine nominative singular)
κατεψυγμένο (neuter nominative singular)
κατεψυγμένοι (masculine nominative plural)
κατεψυγμένες (feminine nominative plural)
κατεψυγμένα (neuter nominative plural)
κατεψυγμένου (genitive masculine singular)
κατεψυγμένης (feminine genitive singular)
κατεψυγμένου (genitive neuter singular)
κατεψυγμένων (genitive masculine plural)
κατεψυγμένων (feminine genitive plural)
κατεψυγμένων (genitive neuter plural)
κατεψυγμένο (accusative masculine singular)
κατεψυγμένη (accusative feminine singular)
κατεψυγμένο (accusative neuter singular)
κατεψυγμένους (accusative masculine plural)
κατεψυγμένες (accusative feminine plural)
κατεψυγμένα (accusative neuter plural)
κατεψυγμένε (masculine singular vocative)
κατεψυγμένη (feminine singular vocative)
κατεψυγμένο (neuter singular vocative)
κατεψυγμένοι (masculine plural vocative)
κατεψυγμένες (feminine plural vocative)
κατεψυγμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κατεψυγμένος

el-decl-adj-table

κατεψυγμένος •

κατεψυγμένη •

κατεψυγμένο •

κατεψυγμένοι •

κατεψυγμένες •

κατεψυγμένα •

κατεψυγμένου •

κατεψυγμένης •

κατεψυγμένου •

κατεψυγμένων •

κατεψυγμένων •

κατεψυγμένων •

κατεψυγμένο •

κατεψυγμένη •

κατεψυγμένο •

κατεψυγμένους •

κατεψυγμένες •

κατεψυγμένα •

κατεψυγμένε •

κατεψυγμένη •

κατεψυγμένο •

κατεψυγμένοι •

κατεψυγμένες •

κατεψυγμένα •

κα‧τε‧ψυγ‧μέ‧νος κα‧τε‧ψυ‧γμέ‧νος

Perfect participle of καταψύχομαι (katapsýchomai), passive voice of καταψύχω (katapsýcho). Semantic loan from French surgelé or from English refrigerated. The medieval κατεψυγμένος (katepsugménos), with different sense: "destroyed from cold".


κουτσομπόλεψα

head

κουτσομπόλεψα • (koutsompólepsa)

el-verb-form

κουτσομπόλεψα • (koutsompólepsa)

κου‧τσο‧μπό‧λε‧ψα

κουτσομπολεύω κουτσομπολεύω#Greek

1st person singular simple past form of κουτσομπολεύω (koutsompolévo).


κουτσομπολεύω

head

κουτσομπολεύω • (koutsompolévo)

el-verb

κουτσομπόλεψα

κουτσομπολεύω • (koutsompolévo) (past κουτσομπόλεψα)

koutsompolévo (romanization)
κουτσομπόλεψα (past)
koutsompolévomai (romanization)
κουτσομπολεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
κουτσομπολέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κουτσομπολεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κουτσομπολευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κουτσομπολεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κουτσομπολέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κουτσομπολεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κουτσομπολευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κουτσομπολεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
κουτσομπολέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κουτσομπολεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κουτσομπολευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κουτσομπολεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κουτσομπολέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κουτσομπολευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κουτσομπολευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κουτσομπολεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κουτσομπολέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κουτσομπολεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κουτσομπολευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κουτσομπολευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κουτσομπολεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κουτσομπολεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κουτσομπολέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κουτσομπολέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κουτσομπολεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κουτσομπολευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κουτσομπολευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κουτσομπόλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κουτσομπόλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
κουτσομπολευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κουτσομπολευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κουτσομπολεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κουτσομπόλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κουτσομπόλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
κουτσομπολευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κουτσομπολευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κουτσομπολεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κουτσομπόλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κουτσομπόλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
κουτσομπολευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κουτσομπολευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κουτσομπολεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κουτσομπολεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κουτσομπολέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κουτσομπολευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κουτσομπολευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κουτσομπολεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κουτσομπολέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
κουτσομπολευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κουτσομπολευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κουτσομπόλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κουτσομπολεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κουτσομπολεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κουτσομπόλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
κουτσομπολέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
κουτσομπολέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
κουτσομπολεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κουτσομπολευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κουτσομπολεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κουτσομπολευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κουτσομπολευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κουτσομπολεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κουτσομπολέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κουτσομπολεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κουτσομπολευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κουτσομπόλευε (active imperative imperfective second-person singular)
κουτσομπόλεψε (active imperative perfective second-person singular)
κουτσομπόλευ' (active imperative perfective second-person singular)
κουτσομπολέψου (imperative passive perfective second-person singular)
κουτσομπολεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
κουτσομπολέψτε (active imperative perfective plural second-person)
κουτσομπολεύτε (active imperative perfective plural second-person)
κουτσομπολεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κουτσομπολευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κουτσομπολεύοντας (active participle present)
έχοντας κουτσομπολέψει (active participle past)
κουτσομπολέψει (active infinitive-aorist)
κουτσομπολευτεί (infinitive-aorist passive)

κου‧τσο‧μπο‧λεύ‧ω

From κουτσο- (koutso-) (κουτσός (koutsós, “lame, limping”)) + μπολ- (bol-) (μπολιάζω (boliázo, “to graft onto, inoculate”)) + -εύω (-évo, “suffix for verbs”).
Or, from κουτσο- (koutso-) + μπολεύω (bolévo, “I wonder around”) from the Hellenistic ἐμπολεύω (empoleúō) from πολέω (poléō) / πολῶ (polô, “go about”), ἐμπολάω (empoláō).

Όλο το χωριό κουτσομπολεύει τη Μαρία που κλέφτηκε με το Γιάννη.

Now the whole village is gossipping Maria who eloped with John.

Ólo to chorió koutsompolévei ti María pou kléftike me to Giánni.

to gossip, tittle-tattle, (to talk about third parties, often negatively)


κατουρήθηκα

head

κατουρήθηκα • (katouríthika)

el-verb-form

κατουρήθηκα • (katouríthika)

κα‧του‧ρή‧θη‧κα

κατουριέμαι κατουριέμαι#Greek

κατουράω κατουράω#Greek

κατουρώ κατουρώ#Greek

1st person singular simple past form of κατουριέμαι (katouriémai) passive of κατουράω/κατουρώ.


κατουριέμαι

head

κατουριέμαι • (katouriémai)

el-verb

κατουρημένος

κατουριέμαι • (katouriémai) passive (past κατουρήθηκα, ppp κατουρημένος, active κατουράω/κατουρώ)

katouriémai (romanization)
κατουρήθηκα (past)
κατουρημένος (participle passive perfect)
κατουράω (active)
κατουρώ (active)

κα‧του‧ριέ‧μαι

Το αγοράκι κατουρήθηκε και άρχισε να κλαίει.

The little boy wet himself and started to cry.

To agoráki katouríthike kai árchise na klaíei.

Όλοι κατουρηθήκαμε όταν εμφανίστηκε το φάντασμα.

We all wet ourselves when the ghost appeared.

Óloi katourithíkame ótan emfanístike to fántasma.

(colloquial, familiar, both literally and figuratively) to wet oneself, piss oneself.

Σας παρακαλώ, βγήτε απ’ την τουαλέτα, κατουριέμαι.

Please come out of the bathroom, I'm about to wet myself.

Sas parakaló, vgíte ap’ tin toualéta, katouriémai.

(colloquial, familiar, figuratively) to be on the verge of wetting oneself, badly need the toilet.


κατουράω

head

κατουράω • (katouráo)

el-verb

κατουρημένος

κατουράω • (katouráo) / κατουρώ (past κατούρησα, passive κατουριέμαι, p‑past κατουρήθηκα, ppp κατουρημένος)

katouráo (romanization)
κατούρησα (past)
κατουριέμαι (passive)
κατουρήθηκα (passive past)
κατουρημένος (participle passive perfect)
κατουράω (active first-person imperfective indicative present singular)
κατουρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κατουρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κατουριέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κατουρηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κατουράς (active imperfective indicative present second-person singular)
κατουρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κατουριέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κατουρηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κατουράει (active imperfective indicative present singular third-person)
κατουρά (active imperfective indicative present singular third-person)
κατουρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κατουριέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κατουρηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κατουράμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κατουρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κατουρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κατουριόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κατουρηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κατουράτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κατουρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κατουριέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
κατουρηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κατουράνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατουράν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατουρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατουρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατουρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατουρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατουριούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
κατουρηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατουρηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατουρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατούραγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατούρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κατουριόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κατουριόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κατουρήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κατουρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατούραγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατούρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κατουριόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κατουριόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κατουρήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κατουρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατούραγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατούρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κατουριόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κατουριότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κατουρήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κατουρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κατουράγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κατουρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κατουριόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κατουρηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κατουρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κατουράγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κατουρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κατουριόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κατουρηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κατουρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατουρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατούραγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατουράγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
κατούρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατουρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατουρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κατουριόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατουριόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατουριόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατουριούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατουρήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κατουρηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κατουρηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κατουράω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κατουρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κατουρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κατουριέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κατουρηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κατούρα (active imperative imperfective second-person singular)
κατούραγε (active imperative imperfective second-person singular)
κατούρησε (active imperative perfective second-person singular)
κατούρα (active imperative perfective second-person singular)
κατουρήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κατουράτε (active imperative imperfective plural second-person)
κατουρήστε (active imperative perfective plural second-person)
κατουριέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κατουρηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κατουρώντας (active participle present)
έχοντας κατουρήσει (active participle past)
κατουρημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κατουρήσει (active infinitive-aorist)
κατουρηθεί (infinitive-aorist passive)

From κατουρ(ώ) (katour(ó)) + -άω (-áo), from Ancient Greek κατουρῶ (katourô), contracted form of κατουρέω (katouréō). Equivalent to κατ- (kat-, “down, downwards”) + ουρώ (ouró, “to urinate”).

af

Έχετε τουαλέτα; Πρέπει να κατουρήσω.

Το σκυλί κατούρησε πάλι στα λουλούδια.

(intransitive, colloquial, familiar) to pee, wee, piddle, piss (expel urine)

Το μωρό με κατούρησε καθώς του άλλαζα την πάνα.

The baby peed on me as I was changing his nappy.

To moró me katoúrise kathós tou állaza tin pána.

(transitive, colloquial, familiar) to pee on, wee on, piss on (soil something or someone with urine)

Τι ασχολείσαι μαζί του; Κατούρα τον.

Why are you bothering with him? Forget him.

(transitive, figuratively) to disregard, scorn, forget (show complete and utter contempt for)

Σε παρακαλώ φίλε μου, κατούρα μας.

(transitive, figuratively, imperative only) to leave alone, leave in peace (stop bothering)


γκρινιάζω

head

γκρινιάζω • (gkriniázo)

el-verb

γκρινιάζω • (gkriniázo) (past γκρίνιαξα, passive —)

gkriniázo (romanization)
γκρίνιαξα (past)
γκρινιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
γκρινιάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γκρινιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γκρινιάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γκρινιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
γκρινιάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γκρινιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γκρινιάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γκρινιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γκρινιάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γκρινιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γκρινιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γκρινιάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκρινιάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γκρίνιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γκρίνιαξα (active first-person indicative past perfective singular)
γκρίνιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γκρίνιαξες (active indicative past perfective second-person singular)
γκρίνιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γκρίνιαξε (active indicative past perfective singular third-person)
γκρινιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γκρινιάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γκρινιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γκρινιάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
γκρίνιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκρινιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκρινιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γκρίνιαξαν (active indicative past perfective plural third-person)
γκρινιάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
γκρινιάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα γκρινιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γκρινιάξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γκρίνιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
γκρίνιαξε (active imperative perfective second-person singular)
γκρινιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
γκρινιάξτε (active imperative perfective plural second-person)
γκρινιάχτε (active imperative perfective plural second-person)
γκρινιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γκρινιάξει (active indeclinable participle perfect)
γκρινιάξει (infinitive-aorist)

From Byzantine Greek γκρινιάζω (nkriniázō), γρινιάζω (griniázō). Either from γκρίνια (gkrínia, “moaning, complaining”) + -άζω (-ázo) (but possibly vice versa, a back-formation of γκρίνια from the verb). Or from dialectal Italian grignare (“grind teeth”) (contemporary Italian digrignare), from the Frankish *grīnan (“to grin”). Also, possible influence from the mediaeval synonym γρυνίζω (grunízō), associated to the ancient γρυλίζω (grulízō, “grunt”).

af

Αυτός ο άντρας όλο γκρινιάζει και δε λέει ποτέ κάτι θετικό.

That man is always complaining and never says anything positive.

Aftós o ántras ólo gkriniázei kai de léei poté káti thetikó.

to grumble, complain, moan, whine (express feelings of pain, dissatisfaction, or resentment)

Το μωρό τους πάντα γκρινιάζει αργά το βράδυ όταν θέλουμε να κοιμηθούμε.

Their baby is always wailing late at night when we're trying to sleep.

To moró tous pánta gkriniázei argá to vrády ótan théloume na koimithoúme.

(chiefly of babies and infants) to cry, moan, wail


δάρθηκα

head

δάρθηκα • (dárthika)

el-verb-form

δάρθηκα • (dárthika)

δέρνομαι δέρνομαι#Greek

1st person singular simple past form of δέρνομαι (dérnomai).


έδειρα

head

έδειρα • (édeira)

el-verb-form

έδειρα • (édeira)

δέρνω δέρνω#Greek

1st person singular simple past form of δέρνω (dérno).: "I beat, I hit, I bashed"


δέρνομαι

head

δέρνομαι • (dérnomai)

el-verb

δέρνομαι • (dérnomai) passive (past δάρθηκα, active δέρνω)

dérnomai (romanization)
δάρθηκα (past)
δέρνω (active)


φαρμάκωσα

head

φαρμάκωσα • (farmákosa)

el-verb-form

φαρμάκωσα • (farmákosa)

φαρ‧μά‧κω‧σα

φαρμακώνω φαρμακώνω#Greek

1st person singular simple past form of φαρμακώνω (farmakóno).


φαρμακώθηκα

head

φαρμακώθηκα • (farmakóthika)

el-verb-form

φαρμακώθηκα • (farmakóthika)

φαρ‧μα‧κώ‧θη‧κα

φαρμακώνομαι φαρμακώνομαι#Greek

φαρμακώνω φαρμακώνω#Greek

1st person singular simple past form of φαρμακώνομαι (farmakónomai) passive of φαρμακώνω.


φαρμακώνομαι

head

φαρμακώνομαι • (farmakónomai)

el-verb

φαρμακώνομαι • (farmakónomai) passive (past φαρμακώθηκα, active φαρμακώνω)

farmakónomai (romanization)
φαρμακώθηκα (past)
φαρμακώνω (active)

φαρ‧μα‧κώ‧νο‧μαι

φαρμακώνω φαρμακώνω#Greek


κλάνε

head

κλάνε • (kláne)

el-verb-form

κλάνε • (kláne)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person singular imperfective imperative form of κλάνω (kláno).


κλάσομε

head

κλάσομε • (klásome)

el-verb-form

κλάσομε • (klásome)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person plural dependent form of κλάνω (kláno).


κλάσει

head

κλάσει • (klásei)

el-verb-form

κλάσει • (klásei)

κλάνω κλάνω#Greek

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person singular dependent active form of κλάνω (kláno).


κλάνετε

head

κλάνετε • (klánete)

el-verb-form

κλάνετε • (klánete)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person plural present form of κλάνω (kláno).

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person plural imperfective imperative form of κλάνω (kláno).


κλάσεις

head

κλάσεις • (kláseis)

el-verb-form

κλάσεις • (kláseis)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person singular dependent form of κλάνω (kláno).


κλάσουνε

head

κλάσουνε • (klásoune)

el-verb-form

κλάσουνε • (klásoune)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person plural dependent form of κλάνω (kláno).


κλάσουν

head

κλάσουν • (klásoun)

el-verb-form

κλάσουν • (klásoun)

κλάνω κλάνω#Greek


κλάσε

head

κλάσε • (kláse)

el-verb-form

κλάσε • (kláse)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of κλάνω (kláno).


κλάνεις

head

κλάνεις • (kláneis)

el-verb-form

κλάνεις • (kláneis)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person singular present form of κλάνω (kláno).


κλάστε

head

κλάστε • (kláste)

el-verb-form

κλάστε • (kláste)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person plural perfective imperative form of κλάνω (kláno).


κλάνομε

head

κλάνομε • (klánome)

el-verb-form

κλάνομε • (klánome)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person plural present form of κλάνω (kláno).


κλάνουν

head

κλάνουν • (klánoun)

el-verb-form

κλάνουν • (klánoun)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person plural present form of κλάνω (kláno).


κλάνουμε

head

κλάνουμε • (klánoume)

el-verb-form

κλάνουμε • (klánoume)

κλάνω κλάνω#Greek


κλάνει

head

κλάνει • (klánei)

el-verb-form

κλάνει • (klánei)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person singular present form of κλάνω (kláno).


έκλανε

head

έκλανε • (éklane)

el-verb-form

έκλανε • (éklane)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person singular imperfect form of κλάνω (kláno).


κλάνουνε

head

κλάνουνε • (klánoune)

el-verb-form

κλάνουνε • (klánoune)

κλάνω κλάνω#Greek


κλάναμε

head

κλάναμε • (kláname)

el-verb-form

κλάναμε • (kláname)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person plural imperfect form of κλάνω (kláno).


κλάνατε

head

κλάνατε • (klánate)

el-verb-form

κλάνατε • (klánate)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person plural imperfect form of κλάνω (kláno).


έκλανα

head

έκλανα • (éklana)

el-verb-form

έκλανα • (éklana)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person singular imperfect form of κλάνω (kláno).


κλάσαμε

head

κλάσαμε • (klásame)

el-verb-form

κλάσαμε • (klásame)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person plural simple past form of κλάνω (kláno).


έκλανες

head

έκλανες • (éklanes)

el-verb-form

έκλανες • (éklanes)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person singular imperfect form of κλάνω (kláno).


κλάσατε

head

κλάσατε • (klásate)

el-verb-form

κλάσατε • (klásate)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person plural simple past form of κλάνω (kláno).


κλάνανε

head

κλάνανε • (klánane)

el-verb-form

κλάνανε • (klánane)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person plural imperfect form of κλάνω (kláno).


κλάναν

head

κλάναν • (klánan)

el-verb-form

κλάναν • (klánan)

κλάνω κλάνω#Greek


έκλαναν

head

έκλαναν • (éklanan)

el-verb-form

έκλαναν • (éklanan)

κλάνω κλάνω#Greek


έκλασες

head

έκλασες • (éklases)

el-verb-form

έκλασες • (éklases)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person singular simple past form of κλάνω (kláno).


κλάσαν

head

κλάσαν • (klásan)

el-verb-form

κλάσαν • (klásan)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person plural simple past form of κλάνω (kláno).


κλάσανε

head

κλάσανε • (klásane)

el-verb-form

κλάσανε • (klásane)

κλάνω κλάνω#Greek


έκλασαν

head

έκλασαν • (éklasan)

el-verb-form

έκλασαν • (éklasan)

κλάνω κλάνω#Greek


κλάσετε

head

κλάσετε • (klásete)

el-verb-form

κλάσετε • (klásete)

κλάνω κλάνω#Greek

2nd person plural dependent form of κλάνω (kláno).


κλάσω

head

κλάσω • (kláso)

el-verb-form

κλάσω • (kláso)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person singular dependent form of κλάνω (kláno).


έκλασε

head

έκλασε • (éklase)

el-verb-form

έκλασε • (éklase)

κλάνω κλάνω#Greek

3rd person singular simple past form of κλάνω (kláno).


κλάσουμε

head

κλάσουμε • (klásoume)

el-verb-form

κλάσουμε • (klásoume)

κλάνω κλάνω#Greek

1st person plural dependent form of κλάνω (kláno).


δεχθούν

δέχομαι δέχομαι#Greek

3rd person plural dependent form of δέχομαι (déchomai).


απαιτεί

head

απαιτεί • (apaiteí)

el-verb-form

απαιτεί • (apaiteí)

απαιτώ απαιτώ#Greek

3rd person singular present form of απαιτώ (apaitó).


βασίστηκα

head

βασίστηκα • (vasístika)

el-verb-form

βασίστηκα • (vasístika)

βασίζομαι βασίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of βασίζομαι (vasízomai).


δεχθεί

δέχομαι δέχομαι#Greek

Passive nonfinite form of δέχομαι (déchomai)

δέχομαι δέχομαι#Greek

3rd person singular dependent passive form of δέχομαι (déchomai).


βασιστεί

head

βασιστεί • (vasisteí)

el-verb-form

βασιστεί • (vasisteí)

βασίζομαι βασίζομαι#Greek

2nd person singular perfective future form of βασίζομαι (vasízomai).


βασίζομαι

head

βασίζομαι • (vasízomai)

el-verb

βασίζομαι • (vasízomai) passive (past βασίστηκα, active βασίζω)

vasízomai (romanization)
βασίστηκα (past)
βασίζω (active)

βασίζω βασίζω#Greek


φέρνει

head

φέρνει • (férnei)

el-verb-form

φέρνει • (férnei)

φέρνω φέρνω#Greek

3rd person singular present form of φέρνω (férno).


γκαστρωμένη

head

γκαστρωμένη • (gkastroméni)

γκαστρωμένοι (gkastroménoi)

γκα‧στρω‧μέ‧νη

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένης

γκαστρωμένης • (gkastroménis)

γκα‧στρω‧μέ‧νης

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένου

γκαστρωμένου • (gkastroménou)

γκα‧στρω‧μέ‧νου

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένων

γκαστρωμένων • (gkastroménon)

γκα‧στρω‧μέ‧νων

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένε

γκαστρωμένε • (gkastroméne)

γκα‧στρω‧μέ‧νε

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένες

γκαστρωμένες • (gkastroménes)

γκα‧στρω‧μέ‧νες

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένα

γκαστρωμένα • (gkastroména)

γκα‧στρω‧μέ‧να

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένους

γκαστρωμένους • (gkastroménous)

γκα‧στρω‧μέ‧νους

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


γκαστρωμένο

γκαστρωμένο • (gkastroméno)

γκα‧στρω‧μέ‧νο

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of γκαστρωμένος (gkastroménos).

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


άλλαξε

άλλαξε • (állaxe)

el-verb-form

άλλαξε • (állaxe)

αλλάζω αλλάζω#Greek

3rd person singular simple past form of αλλάζω (allázo).

αλλάζω αλλάζω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of αλλάζω (allázo).


άσπρισε

head

άσπρισε • (ásprise)

el-verb-form

άσπρισε • (ásprise)

ασπρίζω ασπρίζω#Greek

3rd person singular simple past form of ασπρίζω (asprízo).

ασπρίζω ασπρίζω#Greek

2nd person singular perfective imperative form of ασπρίζω (asprízo).


βλέπονται

head

βλέπονται • (vlépontai)

el-verb-form

βλέπονται • (vlépontai)

βλέπομαι βλέπομαι#Greek

3rd person plural present form of βλέπομαι (vlépomai).

βλέπομαι βλέπομαι#Greek

3rd person plural subjunctive form of βλέπομαι (vlépomai).


λησμονιούνται

head

λησμονιούνται • (lismonioúntai)

el-verb-form

λησμονιούνται • (lismonioúntai)

λησμονιέμαι λησμονιέμαι#Greek

3rd person plural present form of λησμονιέμαι (lismoniémai).

λησμονιέμαι λησμονιέμαι#Greek

3rd person plural subjunctive form of λησμονιέμαι (lismoniémai).


καεί

head

καεί • (kaeí)

el-verb-form

καεί • (kaeí)

καίγομαι καίγομαι#Greek

3rd person singular dependent form of καίγομαι (kaígomai).


εγέρασε

head

εγέρασε • (egérase)

el-verb-form

εγέρασε • (egérase)

γερνάω γερνάω#Greek

(dated, poetic, literary) 3rd person singular simple past form of γερνάω (gernáo).


φυσάει

head

φυσάει • (fysáei)

el-verb-form

φυσάει • (fysáei)

φυσώ φυσώ#Greek

3rd person singular present form of φυσώ (fysó).


γκαστρωμένοι

head

γκαστρωμένοι • (gkastroménoi)

γκαστρωμένη (gkastroméni)

γκα‧στρω‧μέ‧νοι

γκαστρωμένος γκαστρωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of γκαστρωμένος (gkastroménos).


ανακατεύεται

ανακατεύεται • (anakatévetai)

el-verb-form

ανακατεύεται • (anakatévetai)

ανακατεύομαι ανακατεύομαι#Greek

3rd person singular present form of ανακατεύομαι (anakatévomai).

ανακατεύομαι ανακατεύομαι#Greek

3rd person singular subjunctive form of ανακατεύομαι (anakatévomai).


γέρασε

head

γέρασε • (gérase)

el-verb-form

γέρασε • (gérase)

Older form: εγέρασε (egérase)

γερνάω γερνάω#Greek

γερνώ γερνώ#Greek

3rd person singular simple past indicative form of γερνάω (gernáo) / γερνώ.

Alternative form: γέρνα (gérna)

γερνάω γερνάω#Greek

γερνώ γερνώ#Greek

2nd person singular simple past perfective imperative form of γερνάω (gernáo) / γερνώ.


τρώνε

head

τρώνε • (tróne)

el-verb-form

τρώνε • (tróne)

τρώω τρώω#Greek

3rd person plural present form of τρώω (tróo).


καίγεται

head

καίγεται • (kaígetai)

el-verb-form

καίγεται • (kaígetai)

καίγομαι καίγομαι#Greek

3rd person singular present form of καίγομαι (kaígomai).

καίγομαι καίγομαι#Greek

3rd person singular subjunctive form of καίγομαι (kaígomai).


χτενίζεται

head

χτενίζεται • (chtenízetai)

el-verb-form

χτενίζεται • (chtenízetai)

χτενίζομαι χτενίζομαι#Greek

3rd person singular present form of χτενίζομαι (chtenízomai).

χτενίζομαι χτενίζομαι#Greek

3rd person singular subjunctive form of χτενίζομαι (chtenízomai).


ασκήσεις

head

ασκήσεις • (askíseis)

el-verb-form

ασκήσεις • (askíseis)

ασκώ ασκώ#Greek

2nd person singular dependent active form of ασκώ (askó).


γκαστρωμένος

head

γκαστρωμένος • (gkastroménos) m (feminine γκαστρωμένη, neuter γκαστρωμένο)

gkastroménos (romanization)
γκαστρωμένη (feminine)
γκαστρωμένο (neuter)
γκαστρωμένος (masculine nominative singular)
γκαστρωμένη (feminine nominative singular)
γκαστρωμένο (neuter nominative singular)
γκαστρωμένοι (masculine nominative plural)
γκαστρωμένες (feminine nominative plural)
γκαστρωμένα (neuter nominative plural)
γκαστρωμένου (genitive masculine singular)
γκαστρωμένης (feminine genitive singular)
γκαστρωμένου (genitive neuter singular)
γκαστρωμένων (genitive masculine plural)
γκαστρωμένων (feminine genitive plural)
γκαστρωμένων (genitive neuter plural)
γκαστρωμένο (accusative masculine singular)
γκαστρωμένη (accusative feminine singular)
γκαστρωμένο (accusative neuter singular)
γκαστρωμένους (accusative masculine plural)
γκαστρωμένες (accusative feminine plural)
γκαστρωμένα (accusative neuter plural)
γκαστρωμένε (masculine singular vocative)
γκαστρωμένη (feminine singular vocative)
γκαστρωμένο (neuter singular vocative)
γκαστρωμένοι (masculine plural vocative)
γκαστρωμένες (feminine plural vocative)
γκαστρωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of γκαστρωμένος

el-decl-adj-table

γκαστρωμένος •

γκαστρωμένη •

γκαστρωμένο •

γκαστρωμένοι •

γκαστρωμένες •

γκαστρωμένα •

γκαστρωμένου •

γκαστρωμένης •

γκαστρωμένου •

γκαστρωμένων •

γκαστρωμένων •

γκαστρωμένων •

γκαστρωμένο •

γκαστρωμένη •

γκαστρωμένο •

γκαστρωμένους •

γκαστρωμένες •

γκαστρωμένα •

γκαστρωμένε •

γκαστρωμένη •

γκαστρωμένο •

γκαστρωμένοι •

γκαστρωμένες •

γκαστρωμένα •

γκα‧στρω‧μέ‧νος

Perfect participle of γκαστρώνομαι (gkastrónomai), passive voice of γκαστρώνω (“Ι impregnate”).

participle of

γκαστρώνομαι

óla tou gámou dýskola ki i nýfi gkastroméni

όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη

Η γίδα είναι γκαστρωμένη.

(informal) (mainly for animals, also for women): impregnated

Είδες την κόρη τους; Μόνο τρεις μήνες παντρεμένοι και ήδη γκαστρωμένη!

Did you see their daughter? Only three months married and already up the duff!

Eídes tin kóri tous? Móno treis mínes pantreménoi kai ídi gkastroméni!

1948, pub:1954, Nikos Kazantzakis, Christ Recrucified
...το αναθεματισμένο το μπάσταρδο να φωνάζει θέλω τούτο, θέλω κείνο, και να μην ξέρει τι θέλει, σαν γκαστρωμένη γυναίκα.
...to anathematisméno to bástardo na fonázei thélo toúto, thélo keíno, kai na min xérei ti thélei, san gkastroméni gynaíka.

...the bloody bastard, shouting I want this, I want that, and not knowing what it wants, like a knocked up woman.

(colloquial, informal, usually only heard in feminine) preggers, knocked up, up the duff, in a family way (pregnant)

(colloquial, figurative) extremely annoyed

«Η κάλπη είναι γκαστρωμένη».

(figurative) impregnating events, developments.


χέστηκε

head

χέστηκε • (chéstike)

el-verb-form

χέστηκε • (chéstike)

χέζομαι χέζομαι#Greek

3rd person singular simple past form of χέζομαι (chézomai).


τρέχει

head

τρέχει • (tréchei)

el-verb-form

τρέχει • (tréchei)

τρέχω τρέχω#Greek

3rd person singular present form of τρέχω (trécho).


σερβίρισα

head

σερβίρισα • (servírisa)

el-verb-form

σερβίρισα • (servírisa)

σερ‧βί‧ρι‧σα

Alternative form: σέρβιρα (sérvira)

σερβίρω σερβίρω#Greek

1st person singular simple past form of σερβίρω (servíro).

σερβιρίζω σερβιρίζω#Greek

1st person singular simple past form of σερβιρίζω (servirízo).


σερβιρίστηκα

head

σερβιρίστηκα • (servirístika)

el-verb-form

σερβιρίστηκα • (servirístika)

σερ‧βι‧ρί‧στη‧κα

σερβίρομαι σερβίρομαι#Greek

1st person singular simple past form of σερβίρομαι (servíromai).

σερβιρίζομαι σερβιρίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of σερβιρίζομαι (servirízomai).


σέρβιρα

head

σέρβιρα • (sérvira)

el-verb-form

σέρβιρα • (sérvira)

σερβίρω σερβίρω#Greek

1st person singular imperfect form of σερβίρω (servíro).

σερβίρω σερβίρω#Greek


σερβίρομαι

head

σερβίρομαι • (servíromai)

el-verb

σερβιρίστηκα

σερβίρομαι • (servíromai) passive (past σερβιρίστηκα, active σερβίρω)

servíromai (romanization)
σερβιρίστηκα (past)
σερβίρω (active)

σερ‧βί‧ρο‧μαι