περιλαμβάνω

head

περιλαμβάνω • (perilamváno)

el-verb

περιλαμβάνομαι

περιλαμβάνω • (perilamváno) (past περιέλαβα, passive περιλαμβάνομαι, p‑past περιλήφθηκα)

perilamváno (romanization)
περιέλαβα (past)
περιλαμβάνομαι (passive)
περιλήφθηκα (passive past)
περιλαμβάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
περιλάβω (active dependent first-person indicative perfective singular)
περιλαμβάνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
περιληφθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
περιλαμβάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
περιλάβεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
περιλαμβάνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
περιληφθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
περιλαμβάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
περιλάβει (active dependent indicative perfective singular third-person)
περιλαμβάνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
περιληφθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
περιλαμβάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
περιλάβουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
περιλαμβανόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
περιληφθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
περιλαμβάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
περιλάβετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
περιλαμβάνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περιλαμβάνεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περιλαμβανόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
περιληφθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
περιλαμβάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
περιλαμβάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
περιλάβουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
περιλάβουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
περιλαμβάνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
περιληφθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περιληφθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περιλάμβανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
περιέλαβα (active first-person indicative past perfective singular)
περιλαμβανόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περιλαμβανόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περιλήφθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
περιλάμβανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
περιέλαβες (active indicative past perfective second-person singular)
περιλαμβανόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περιλαμβανόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περιλήφθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
περιλάμβανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
περιέλαβε (active indicative past perfective singular third-person)
περιλαμβανόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περιλαμβανότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περιλήφθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
περιελήφθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
περιλαμβάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
περιλάβαμε (active first-person indicative past perfective plural)
περιλαμβανόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
περιληφθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
περιλαμβάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
περιλάβατε (active indicative past perfective plural second-person)
περιλαμβανόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
περιληφθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
περιλάμβαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περιλαμβάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περιλαμβάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περιέλαβαν (active indicative past perfective plural third-person)
περιλάβαν (active indicative past perfective plural third-person)
περιλάβανε (active indicative past perfective plural third-person)
περιλαμβάνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
περιλαμβανόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
περιλήφθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περιληφθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
περιελήφθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα περιλαμβάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα περιλάβω (active first-person future indicative perfective singular)
θα περιλαμβάνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα περιληφθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
περιλάμβανε (active imperative imperfective second-person singular)
περίλαβε (active imperative perfective second-person singular)
περιλαμβάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
περιλάβετε (active imperative perfective plural second-person)
περιλαμβάνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
περιλαμβάνεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
περιληφθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
περιλαμβάνοντας (active participle present)
περιλαμβανόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας περιλάβει (active participle past)
περιλάβει (active infinitive-aorist)
περιληφθεί (infinitive-aorist passive)

πε‧ρι‧λαμ‧βά‧νω

περιλαμβανόμενος& expression περιλαμβανομένου

The parallel demotic form περιλαβαίνω has a different meaning


αφιερωμένος

head

αφιερωμένος • (afieroménos) m (feminine αφιερωμένη, neuter αφιερωμένο)

afieroménos (romanization)
αφιερωμένη (feminine)
αφιερωμένο (neuter)
αφιερωμένος (masculine nominative singular)
αφιερωμένη (feminine nominative singular)
αφιερωμένο (neuter nominative singular)
αφιερωμένοι (masculine nominative plural)
αφιερωμένες (feminine nominative plural)
αφιερωμένα (neuter nominative plural)
αφιερωμένου (genitive masculine singular)
αφιερωμένης (feminine genitive singular)
αφιερωμένου (genitive neuter singular)
αφιερωμένων (genitive masculine plural)
αφιερωμένων (feminine genitive plural)
αφιερωμένων (genitive neuter plural)
αφιερωμένο (accusative masculine singular)
αφιερωμένη (accusative feminine singular)
αφιερωμένο (accusative neuter singular)
αφιερωμένους (accusative masculine plural)
αφιερωμένες (accusative feminine plural)
αφιερωμένα (accusative neuter plural)
αφιερωμένε (masculine singular vocative)
αφιερωμένη (feminine singular vocative)
αφιερωμένο (neuter singular vocative)
αφιερωμένοι (masculine plural vocative)
αφιερωμένες (feminine plural vocative)
αφιερωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αφιερωμένος •

αφιερωμένη •

αφιερωμένο •

αφιερωμένοι •

αφιερωμένες •

αφιερωμένα •

αφιερωμένου •

αφιερωμένης •

αφιερωμένου •

αφιερωμένων •

αφιερωμένων •

αφιερωμένων •

αφιερωμένο •

αφιερωμένη •

αφιερωμένο •

αφιερωμένους •

αφιερωμένες •

αφιερωμένα •

αφιερωμένε •

αφιερωμένη •

αφιερωμένο •

αφιερωμένοι •

αφιερωμένες •

αφιερωμένα •

α‧φι‧ε‧ρω‧μέ‧νος

Perfect participle of αφιερώνομαι (afierónomai), passive voice of αφιερώνω (afieróno, “dedicate”).


ενοποιημένου

head

ενοποιημένου • (enopoiiménou)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νου

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένε

ενοποιημένε • (enopoiiméne)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νε

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Vocative masculine singular form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένη

ενοποιημένη • (enopoiiméni)

ενοποιημένοι (enopoiiménoi)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νη

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένους

ενοποιημένους • (enopoiiménous)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νους

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Accusative masculine plural form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένες

ενοποιημένες • (enopoiiménes)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νες

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένο

ενοποιημένο • (enopoiiméno)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νο

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Accusative masculine singular form of ενοποιημένος (enopoiiménos).

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένης

ενοποιημένης • (enopoiiménis)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νης

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Genitive feminine singular form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένων

ενοποιημένων • (enopoiiménon)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νων

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένοι

ενοποιημένοι • (enopoiiménoi)

ενοποιημένη (enopoiiméni)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νοι

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένα

ενοποιημένα • (enopoiiména)

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧να

ενοποιημένος ενοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ενοποιημένος (enopoiiménos).


ενοποιημένος

ενοποιημένος • (enopoiiménos) m (feminine ενοποιημένη, neuter ενοποιημένο)

enopoiiménos (romanization)
ενοποιημένη (feminine)
ενοποιημένο (neuter)
ενοποιημένος (masculine nominative singular)
ενοποιημένη (feminine nominative singular)
ενοποιημένο (neuter nominative singular)
ενοποιημένοι (masculine nominative plural)
ενοποιημένες (feminine nominative plural)
ενοποιημένα (neuter nominative plural)
ενοποιημένου (genitive masculine singular)
ενοποιημένης (feminine genitive singular)
ενοποιημένου (genitive neuter singular)
ενοποιημένων (genitive masculine plural)
ενοποιημένων (feminine genitive plural)
ενοποιημένων (genitive neuter plural)
ενοποιημένο (accusative masculine singular)
ενοποιημένη (accusative feminine singular)
ενοποιημένο (accusative neuter singular)
ενοποιημένους (accusative masculine plural)
ενοποιημένες (accusative feminine plural)
ενοποιημένα (accusative neuter plural)
ενοποιημένε (masculine singular vocative)
ενοποιημένη (feminine singular vocative)
ενοποιημένο (neuter singular vocative)
ενοποιημένοι (masculine plural vocative)
ενοποιημένες (feminine plural vocative)
ενοποιημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ενοποιημένος

el-decl-adj-table

ενοποιημένος •

ενοποιημένη •

ενοποιημένο •

ενοποιημένοι •

ενοποιημένες •

ενοποιημένα •

ενοποιημένου •

ενοποιημένης •

ενοποιημένου •

ενοποιημένων •

ενοποιημένων •

ενοποιημένων •

ενοποιημένο •

ενοποιημένη •

ενοποιημένο •

ενοποιημένους •

ενοποιημένες •

ενοποιημένα •

ενοποιημένε •

ενοποιημένη •

ενοποιημένο •

ενοποιημένοι •

ενοποιημένες •

ενοποιημένα •

ε‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of ενοποιούμαι (enopoioúmai), passive voice of ενοποιώ (“integrate, join”).


φτερνίζομαι

head

φτερνίζομαι • (fternízomai)

el-verb

φταρνισμένος

φτερνίζομαι • (fternízomai) passive (past φταρνίστηκα, ppp φταρνισμένος)

fternízomai (romanization)
φταρνίστηκα (past)
φταρνισμένος (participle passive perfect)


κόψεις

head

κόψεις • (kópseis)

el-verb-form

κόψεις • (kópseis)

κόβω κόβω#Greek

2nd person singular dependent active form of κόβω (kóvo).


αποτύπωσα

head

αποτύπωσα • (apotýposa)

el-verb-form

αποτύπωσα • (apotýposa)

αποτυπώνω αποτυπώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτυπώνω (apotypóno).


αποτυπώθηκα

head

αποτυπώθηκα • (apotypóthika)

el-verb-form

αποτυπώθηκα • (apotypóthika)

αποτυπώνομαι αποτυπώνομαι#Greek

αποτυπώνω αποτυπώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτυπώνομαι (apotypónomai) passive of αποτυπώνω.


αποτυπώνομαι

head

αποτυπώνομαι • (apotypónomai)

el-verb

αποτυπωμένος

αποτυπώνομαι • (apotypónomai) passive (past αποτυπώθηκα, ppp αποτυπωμένος, active αποτυπώνω)

apotypónomai (romanization)
αποτυπώθηκα (past)
αποτυπωμένος (participle passive perfect)
αποτυπώνω (active)

αποτυπώνω αποτυπώνω#Greek


εφημερεύω

head

εφημερεύω • (efimerévo)

el-verb

εφημερεύω • (efimerévo)


αποτυπώνω

head

αποτυπώνω • (apotypóno)

el-verb

αποτυπωμένος

αποτυπώνομαι

αποτυπώνω • (apotypóno) (past αποτύπωσα, passive αποτυπώνομαι, ppp αποτυπωμένος)

apotypóno (romanization)
αποτύπωσα (past)
αποτυπώνομαι (passive)
αποτυπωμένος (participle passive perfect)
αποτυπώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποτυπώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποτυπώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποτυπωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποτυπώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποτυπώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποτυπώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποτυπωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποτυπώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποτυπώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποτυπώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποτυπωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποτυπώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποτυπώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποτυπωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποτυπωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποτυπώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποτυπώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποτυπώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποτυπωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποτυπωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποτυπώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποτυπώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποτυπώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποτυπώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποτυπώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποτυπωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποτυπωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποτύπωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποτύπωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποτυπωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποτυπωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποτυπώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποτύπωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποτύπωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποτυπωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποτυπωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποτυπώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποτύπωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποτύπωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποτυπωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποτυπωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποτυπώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποτυπώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποτυπώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποτυπωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποτυπωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποτυπώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποτυπώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποτυπωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποτυπωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποτύπωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποτυπώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποτυπώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποτύπωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποτυπώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποτυπώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποτυπώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποτυπωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποτυπώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποτυπωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποτυπωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποτυπώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποτυπώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποτυπώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποτυπωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποτύπωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αποτύπωσε (active imperative perfective second-person singular)
αποτυπώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποτυπώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποτυπώστε (active imperative perfective plural second-person)
αποτυπώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποτυπωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποτυπώνοντας (active participle present)
έχοντας αποτυπώσει (active participle past)
αποτυπωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποτυπώσει (active infinitive-aorist)
αποτυπωθεί (infinitive-aorist passive)

(transitive) to stamp, impress imprint
to design on cloth, words on paper etc

(transitive) to stamp, impress imprint
to footprint, spoor, wheel track

(transitive) to stamp, impress imprint
to express on face

(transitive) to stamp, impress imprint
to experience into memory


αποτυφλώνομαι

head

αποτυφλώνομαι • (apotyflónomai)

αποτυφλώνω αποτυφλώνω#Greek


αποτύφλωσα

αποτύφλωσα • (apotýflosa)

el-verb-form

αποτύφλωσα • (apotýflosa)

αποτυφλώνω αποτυφλώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποτυφλώνω (apotyflóno).


αποτυφλώνω

head

αποτυφλώνω • (apotyflóno)

el-verb

αποτυφλώνομαι

αποτυφλώνω • (apotyflóno) (past αποτύφλωσα, passive αποτυφλώνομαι)

apotyflóno (romanization)
αποτύφλωσα (past)
αποτυφλώνομαι (passive)

(transitive) to blind (go or make completely blind)


λαχάνιασα

head

λαχάνιασα • (lachániasa)

el-verb-form

λαχάνιασα • (lachániasa)

λα‧χά‧νια‧σα

λαχανιάζω λαχανιάζω#Greek

1st person singular simple past form of λαχανιάζω (lachaniázo).


εφημερεύων

head

εφημερεύουσα

εφημερεύων • (efimerévon) m (feminine εφημερεύουσα, neuter εφημερεύον)

el-part

εφημερεύουσα

efimerévon (romanization)
εφημερεύουσα (feminine)
εφημερεύον (neuter)
εφημερεύων (masculine nominative singular)
εφημερεύουσα (feminine nominative singular)
εφημερεύον (neuter nominative singular)
εφημερεύοντες (masculine nominative plural)
εφημερεύουσες (feminine nominative plural)
εφημερεύοντα (neuter nominative plural)
εφημερεύοντος (genitive masculine singular)
εφημερεύουσας (feminine genitive singular)
εφημερευούσης (feminine genitive singular)
εφημερεύοντος (genitive neuter singular)
εφημερευόντων (genitive masculine plural)
εφημερευουσών (feminine genitive plural)
εφημερευόντων (genitive neuter plural)
εφημερεύοντα (accusative masculine singular)
εφημερεύουσα (accusative feminine singular)
εφημερεύον (accusative neuter singular)
εφημερεύοντες (accusative masculine plural)
εφημερεύουσες (accusative feminine plural)
εφημερεύοντα (accusative neuter plural)
εφημερεύων (masculine singular vocative)
εφημερεύουσα (feminine singular vocative)
εφημερεύον (neuter singular vocative)
εφημερεύοντες (masculine plural vocative)
εφημερεύουσες (feminine plural vocative)
εφημερεύοντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

εφημερεύων •

εφημερεύουσα •

εφημερεύον •

εφημερεύοντες •

εφημερεύουσες •

εφημερεύοντα •

εφημερεύοντος •

εφημερεύουσας •

εφημερευούσης •

εφημερεύοντος •

εφημερευόντων •

εφημερευουσών •

εφημερευόντων •

εφημερεύοντα •

εφημερεύουσα •

εφημερεύον •

εφημερεύοντες •

εφημερεύουσες •

εφημερεύοντα •

εφημερεύων •

εφημερεύουσα •

εφημερεύον •

εφημερεύοντες •

εφημερεύουσες •

εφημερεύοντα •

ε‧φη‧με‧ρεύ‧ων

Formal present participle of εφημερεύω (efimerévo). Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἐφημερεύων (ephēmereúōn), active present participle of ἐφημερεύω (ephēmereúō).

participle of

less formal form for the masculine: εφημερεύοντας (efimerévontas)

on call, on duty for the whole day (24 hours)


λαχανιασμένος

head

λαχανιασμένη

λαχανιασμένο

λαχανιασμένος • (lachaniasménos) m (feminine λαχανιασμένη, neuter λαχανιασμένο)

lachaniasménos (romanization)
λαχανιασμένη (feminine)
λαχανιασμένο (neuter)
λαχανιασμένος (masculine nominative singular)
λαχανιασμένη (feminine nominative singular)
λαχανιασμένο (neuter nominative singular)
λαχανιασμένοι (masculine nominative plural)
λαχανιασμένες (feminine nominative plural)
λαχανιασμένα (neuter nominative plural)
λαχανιασμένου (genitive masculine singular)
λαχανιασμένης (feminine genitive singular)
λαχανιασμένου (genitive neuter singular)
λαχανιασμένων (genitive masculine plural)
λαχανιασμένων (feminine genitive plural)
λαχανιασμένων (genitive neuter plural)
λαχανιασμένο (accusative masculine singular)
λαχανιασμένη (accusative feminine singular)
λαχανιασμένο (accusative neuter singular)
λαχανιασμένους (accusative masculine plural)
λαχανιασμένες (accusative feminine plural)
λαχανιασμένα (accusative neuter plural)
λαχανιασμένε (masculine singular vocative)
λαχανιασμένη (feminine singular vocative)
λαχανιασμένο (neuter singular vocative)
λαχανιασμένοι (masculine plural vocative)
λαχανιασμένες (feminine plural vocative)
λαχανιασμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λαχανιασμένος

el-decl-adj-table

λαχανιασμένος •

λαχανιασμένη •

λαχανιασμένο •

λαχανιασμένοι •

λαχανιασμένες •

λαχανιασμένα •

λαχανιασμένου •

λαχανιασμένης •

λαχανιασμένου •

λαχανιασμένων •

λαχανιασμένων •

λαχανιασμένων •

λαχανιασμένο •

λαχανιασμένη •

λαχανιασμένο •

λαχανιασμένους •

λαχανιασμένες •

λαχανιασμένα •

λαχανιασμένε •

λαχανιασμένη •

λαχανιασμένο •

λαχανιασμένοι •

λαχανιασμένες •

λαχανιασμένα •

λα‧χα‧νια‧σμέ‧νος

Perfect passive participle of λαχανιάζω (lachaniázo), a verb without passive voice forms.


λαχανιάζω

head

λαχανιάζω • (lachaniázo)

el-verb

λαχανιασμένος

λαχανιάζω • (lachaniázo) (past λαχάνιασα, passive —, ppp λαχανιασμένος)

lachaniázo (romanization)
λαχάνιασα (past)
λαχανιασμένος (participle passive perfect)
λαχανιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
λαχανιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λαχανιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λαχανιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λαχανιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
λαχανιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λαχανιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λαχανιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λαχανιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λαχανιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λαχανιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λαχανιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λαχανιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λαχανιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
λαχάνιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λαχάνιασα (active first-person indicative past perfective singular)
λαχάνιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λαχάνιασες (active indicative past perfective second-person singular)
λαχάνιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λαχάνιασε (active indicative past perfective singular third-person)
λαχανιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λαχανιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λαχανιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λαχανιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
λαχάνιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λαχανιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λαχανιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λαχάνιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
λαχανιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λαχανιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λαχανιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λαχανιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λαχάνιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
λαχάνιασε (active imperative perfective second-person singular)
λαχανιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
λαχανιάστε (active imperative perfective plural second-person)
λαχανιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λαχανιάσει (active indeclinable participle perfect)
λαχανιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
λαχανιάσει (infinitive-aorist)

λα‧χα‧νιά‧ζω

Inherited from Byzantine Greek ἀναχανιάζω (anakhaniázō) -also form ἀχανιάζω (akhaniázō), with deletion of initial unstressed vowel and dissimilation of /n-n/ > /l-n/. from the Hellenistic use of Ancient Greek ἀναχαίνω (anakhaínō), form of ἀναχάσκω (anakháskō, “open the mouth”) < ἀνα- (ana-) + χάσκω (kháskō, “gape, yawn”) + -ιάζω (-iázo). Italiot Greek αναχαννίζω.


αποφαίνομαι

head

αποφαίνομαι • (apofaínomai)

el-verb

αποφαίνομαι • (apofaínomai) deponent (past αποφάνθηκα)

apofaínomai (romanization)
αποφάνθηκα (past)
αποφαίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφανθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφαίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφανθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφαίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφανθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφαινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφανθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφαίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφαινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφανθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφαίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφανθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφανθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφαινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφαινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφθάνθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφαινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφαινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφθάνθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφαινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφαινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφθάνθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφαινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφανθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφαινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφανθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφαίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφαινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφθάνθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφανθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφανθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφαίνομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αποφανθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αποφαίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφανθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφαινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
αποφανθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφαίνω (apophaínō, “display; declare”) as in the phrase (with mediopassive form) ἀποφαίνομαι (apophaínomai) γνώμην f (gnṓmēn, accusative singular) "declare [one's] opinion" and Semantic loan from French se déclarer. Morphologically, απο- (apo-) + φαίνομαι (faínomai, “appear”).

af

α‧πο‧φαί‧νο‧μαι

το δικαστήριο αποφαίνεται ότι...


αποφαίνομαι

head

αποφαίνομαι • (apofaínomai)

el-verb

αποφαίνομαι • (apofaínomai) deponent (past αποφάνηκα)

apofaínomai (romanization)
αποφάνηκα (past)
αποφαίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφανώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφαίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφανείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφαίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφανεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφαινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφανούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφαίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφαινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφανείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφαίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφανούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφανούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφαινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφαινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφάνηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφαινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφαινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφάνηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφαινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφαινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφάνηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφαινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφανήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφαινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφανήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφαίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφαινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφάνηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφανήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφανήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφαίνομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αποφανώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αποφαίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφανείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφανεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from the passive form ἀποφαίνομαι (apophaínomai) of the Byzantine Greek ἀποφαίνω (apophaínō, “sense: become apparent”), from Ancient Greek ἀποφαίνω (apophaínō).

der

α‧πο‧φαί‧νο‧μαι

δεν της αποφαίνεται πως είναι έγκυος

she does not show/give the impression that she is pregnant

Ήταν ένα μήνα άρρωστος αλλά δεν του αποφαίνεται καθόλου.

He was ill for a month but he doesn't look it at all.

Ítan éna mína árrostos allá den tou apofaínetai kathólou.

Τα 'χε με τον διευθυντή αλλά φρόντιζε να μην αποφαίνεται.

She had an affair with the manager but she took care not to make it evident/apparent/not to show it.

Ta 'che me ton diefthyntí allá fróntize na min apofaínetai.

(rare, learned, impersonal) to seem, to appear (without attracting attention, keeping in the background); to become apparent

Έχασε ένα εκατομμύριο στο καζίνο αλλά δεν του αποφάνηκε.

He lost a million in the casino but he didn't feel it/he didn't mind it/it didn't make much difference to him.

Échase éna ekatommýrio sto kazíno allá den tou apofánike.

(rare, learned) to be felt, be perceived, make an impression; to not feel/look it


απόστρεψα

head

απόστρεψα • (apóstrepsa)

el-verb-form

απόστρεψα • (apóstrepsa)

α‧πό‧στρε‧ψα

αποστρέφω αποστρέφω#Greek

1st person singular simple past form of αποστρέφω (apostréfo).


βλασφημώ

head

βλασφημώ • (vlasfimó)

el-verb

βλασφημώ • (vlasfimó)


επιχορήγησα

head

επιχορήγησα • (epichorígisa)

el-verb-form

επιχορήγησα • (epichorígisa)

ε‧πι‧χο‧ρή‧γη‧σα

επιχορηγώ επιχορηγώ#Greek

1st person singular simple past indicative active form of επιχορηγώ (epichorigó).


επιχορηγήθηκα

ε‧πι‧χο‧ρη‧γή‧θη‧κα

επιχορηγούμαι επιχορηγούμαι#Greek

επιχορηγώ επιχορηγώ#Greek

1st person singular simple past form of επιχορηγούμαι (epichorigoúmai) passive of επιχορηγώ.


επιχορηγούμε

head

επιχορηγούμε • (epichorigoúme)

el-verb-form

επιχορηγούμε • (epichorigoúme)

ε‧πι‧χο‧ρη‧γού‧με

older form: ἐπιχορηγοῦμεν (epikhorēgoûmen)

επιχορηγώ επιχορηγώ#Greek

1st person plural present form of επιχορηγώ (epichorigó).


επιχορηγούμαι

head

επιχορηγούμαι • (epichorigoúmai)

el-verb

επιχορηγήθηκα

επιχορηγημένος

επιχορηγούμαι • (epichorigoúmai) (past επιχορηγήθηκα, ppp επιχορηγημένος, active επιχορηγώ)

epichorigoúmai (romanization)
επιχορηγήθηκα (past)
επιχορηγημένος (participle passive perfect)
επιχορηγώ (active)

ε‧πι‧χο‧ρη‧γού‧μαι

odler spelling: ἐπιχορηγοῦμαι (epikhorēgoûmai)

επιχορηγώ επιχορηγώ#Greek


εξαργυρώνω

head

εξαργυρώνω • (exargyróno)

el-verb

εξαργυρώνομαι

εξαργυρώθηκα

εξαργυρωμένος

εξαργυρώνω • (exargyróno) (past εξαργύρωσα, passive εξαργυρώνομαι, p‑past εξαργυρώθηκα, ppp εξαργυρωμένος)

exargyróno (romanization)
εξαργύρωσα (past)
εξαργυρώνομαι (passive)
εξαργυρώθηκα (passive past)
εξαργυρωμένος (participle passive perfect)
εξαργυρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
εξαργυρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξαργυρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξαργυρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξαργυρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εξαργυρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξαργυρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξαργυρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξαργυρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
εξαργυρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξαργυρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξαργυρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξαργυρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εξαργυρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξαργυρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εξαργυρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξαργυρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξαργυρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξαργυρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξαργυρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξαργυρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξαργυρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξαργυρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξαργυρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξαργυρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξαργυρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξαργυρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξαργυρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξαργύρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξαργύρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξαργυρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξαργυρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξαργυρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξαργύρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξαργύρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξαργυρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξαργυρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξαργυρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξαργύρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξαργύρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξαργυρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξαργυρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξαργυρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εξαργυρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξαργυρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξαργυρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εξαργυρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εξαργυρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξαργυρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξαργυρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εξαργυρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξαργύρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξαργυρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξαργυρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξαργύρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξαργυρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξαργυρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξαργυρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξαργυρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εξαργυρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξαργυρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξαργυρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εξαργυρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξαργυρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξαργυρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξαργυρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξαργύρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
εξαργύρωσε (active imperative perfective second-person singular)
εξαργυρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
εξαργυρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
εξαργυρώστε (active imperative perfective plural second-person)
εξαργυρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εξαργυρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξαργυρώνοντας (active participle present)
έχοντας εξαργυρώσει (active participle past)
εξαργυρμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξαργυρώσει (active infinitive-aorist)
εξαργυρωθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧ξαρ‧γυ‧ρώ‧νω εξ‧αρ‧γυ‧ρώ‧νω

From Ancient Greek ἐξαργυρόω (exarguróō), ἐξαργυρῶ (exargurô).

surf

By surface analysis, εξ- (ex-, “de-, ex-”) + άργυρος (árgyros, “silver”) + -ώνω (-óno, “resultative verb suffix”)

to cash, redeem (a cheque, a coupon, etc.)


επιχορηγώ

head

επιχορηγώ • (epichorigó)

el-verb

επιχορηγούμαι

επιχορηγήθηκα

επιχορηγημένος

επιχορηγώ • (epichorigó) (past επιχορήγησα, passive επιχορηγούμαι, p‑past επιχορηγήθηκα, ppp επιχορηγημένος)

epichorigó (romanization)
επιχορήγησα (past)
επιχορηγούμαι (passive)
επιχορηγήθηκα (passive past)
επιχορηγημένος (participle passive perfect)
επιχορηγώ (active first-person imperfective indicative present singular)
επιχορηγήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επιχορηγούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επιχορηγηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επιχορηγείς (active imperfective indicative present second-person singular)
επιχορηγήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επιχορηγείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επιχορηγηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επιχορηγεί (active imperfective indicative present singular third-person)
επιχορηγήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επιχορηγείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επιχορηγηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επιχορηγούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
επιχορηγήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επιχορηγούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επιχορηγηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επιχορηγείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
επιχορηγήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επιχορηγείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επιχορηγηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επιχορηγούν (active imperfective indicative plural present third-person)
επιχορηγούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επιχορηγήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επιχορηγήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επιχορηγούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επιχορηγηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επιχορηγηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επιχορηγούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επιχορήγησα (active first-person indicative past perfective singular)
επιχορηγούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
επιχορηγούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
επιχορηγήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επιχορηγούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επιχορήγησες (active indicative past perfective second-person singular)
επιχορηγούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
επιχορηγούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
επιχορηγήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επιχορηγούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επιχορήγησε (active indicative past perfective singular third-person)
επιχορηγούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επιχορηγείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επιχορηγήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επιχορηγούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επιχορηγήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επιχορηγούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επιχορηγηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επιχορηγούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επιχορηγήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[επιχορηγούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
επιχορηγηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επιχορηγούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιχορηγούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιχορήγησαν (active indicative past perfective plural third-person)
επιχορηγήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επιχορηγήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επιχορηγούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επιχορηγούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επιχορηγήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επιχορηγηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επιχορηγηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επιχορηγώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επιχορηγήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επιχορηγούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επιχορηγηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επιχορήγησε (active imperative perfective second-person singular)
επιχορηγήσου (imperative passive perfective second-person singular)
επιχορηγείτε (active imperative imperfective plural second-person)
επιχορηγήστε (active imperative perfective plural second-person)
επιχορηγείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επιχορηγηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επιχορηγώντας (active participle present)
επιχορηγούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας επιχορηγήσει (active participle past)
επιχορηγημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επιχορηγήσει (active infinitive-aorist)
επιχορηγηθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧πι‧χο‧ρη‧γώ


απαγγελμένος

head

απαγγελμένος • (apangelménos) m (feminine απαγγελμένη, neuter απαγγελμένο)

apangelménos (romanization)
απαγγελμένη (feminine)
απαγγελμένο (neuter)
απαγγελμένος (masculine nominative singular)
απαγγελμένη (feminine nominative singular)
απαγγελμένο (neuter nominative singular)
απαγγελμένοι (masculine nominative plural)
απαγγελμένες (feminine nominative plural)
απαγγελμένα (neuter nominative plural)
απαγγελμένου (genitive masculine singular)
απαγγελμένης (feminine genitive singular)
απαγγελμένου (genitive neuter singular)
απαγγελμένων (genitive masculine plural)
απαγγελμένων (feminine genitive plural)
απαγγελμένων (genitive neuter plural)
απαγγελμένο (accusative masculine singular)
απαγγελμένη (accusative feminine singular)
απαγγελμένο (accusative neuter singular)
απαγγελμένους (accusative masculine plural)
απαγγελμένες (accusative feminine plural)
απαγγελμένα (accusative neuter plural)
απαγγελμένε (masculine singular vocative)
απαγγελμένη (feminine singular vocative)
απαγγελμένο (neuter singular vocative)
απαγγελμένοι (masculine plural vocative)
απαγγελμένες (feminine plural vocative)
απαγγελμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απαγγελμένος

el-decl-adj-table

απαγγελμένος •

απαγγελμένη •

απαγγελμένο •

απαγγελμένοι •

απαγγελμένες •

απαγγελμένα •

απαγγελμένου •

απαγγελμένης •

απαγγελμένου •

απαγγελμένων •

απαγγελμένων •

απαγγελμένων •

απαγγελμένο •

απαγγελμένη •

απαγγελμένο •

απαγγελμένους •

απαγγελμένες •

απαγγελμένα •

απαγγελμένε •

απαγγελμένη •

απαγγελμένο •

απαγγελμένοι •

απαγγελμένες •

απαγγελμένα •

α‧παγ‧γελ‧μέ‧νος

Perfect participle of απαγγέλλομαι (apangéllomai), passive voice of απαγγέλλω (apangéllo). Also see απηγγελμένος (apingelménos), ἀπηγγελμένος (apēngelménos).

participle of

απαγγέλλομαι

απαγγελμένα ποιήματα

απαγγελμένες κατηγορίες ― apangelménes katigoríes ― indicted charges
also dated, formal: απηγγελμένος (apingelménos)


αποφλοίωσα

head

αποφλοίωσα • (apofloíosa)

el-verb-form

αποφλοίωσα • (apofloíosa)

αποφλοιώνω αποφλοιώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποφλοιώνω (apofloióno).


αποφλοιώθηκα

head

αποφλοιώθηκα • (apofloióthika)

el-verb-form

αποφλοιώθηκα • (apofloióthika)

αποφλοιώνομαι αποφλοιώνομαι#Greek

αποφλοιώνω αποφλοιώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποφλοιώνομαι (apofloiónomai) passive of αποφλοιώνω.


αποφλοιώνομαι

head

αποφλοιώνομαι • (apofloiónomai)

el-verb

αποφλοιώθηκα

αποφλοιωμένος

αποφλοιώνομαι • (apofloiónomai) passive (past αποφλοιώθηκα, ppp αποφλοιωμένος, active αποφλοιώνω)

apofloiónomai (romanization)
αποφλοιώθηκα (past)
αποφλοιωμένος (participle passive perfect)
αποφλοιώνω (active)

αποφλοιώνω αποφλοιώνω#Greek


αποφλοιώνω

head

αποφλοιώνω • (apofloióno)

el-verb

αποφλοιωμένος

αποφλοιώνομαι

αποφλοιώνω • (apofloióno) (past αποφλοίωσα, passive αποφλοιώνομαι, ppp αποφλοιωμένος)

apofloióno (romanization)
αποφλοίωσα (past)
αποφλοιώνομαι (passive)
αποφλοιωμένος (participle passive perfect)

(transitive) to debark (tree), peel (fruit)


απέφραξα

head

απέφραξα • (apéfraxa)

el-verb-form

απέφραξα • (apéfraxa)

αποφράζω αποφράζω#Greek

1st person singular simple past form of αποφράζω (apofrázo).


αποφράχθηκα

αποφράζομαι αποφράζομαι#Greek

αποφράζω αποφράζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποφράζομαι (apofrázomai) passive of αποφράζω.


απόφραξα

head

απόφραξα • (apófraxa)

el-verb-form

απόφραξα • (apófraxa)

αποφράζω αποφράζω#Greek


αποφράζομαι

head

αποφράζομαι • (apofrázomai)

el-verb

αποφραγμένος

αποφράζομαι • (apofrázomai) passive (past αποφράχτηκα/αποφράχθηκα, ppp αποφραγμένος, active αποφράζω)

apofrázomai (romanization)
αποφράχτηκα (past)
αποφράχθηκα (past)
αποφραγμένος (participle passive perfect)
αποφράζω (active)

αποφράζω αποφράζω#Greek


αποφράχτηκα

head

αποφράχτηκα • (apofráchtika)

el-verb-form

αποφράχτηκα • (apofráchtika)

αποφράζομαι αποφράζομαι#Greek

αποφράζω αποφράζω#Greek


αποφυλάκισα

head

αποφυλάκισα • (apofylákisa)

el-verb-form

αποφυλάκισα • (apofylákisa)

αποφυλακίζω αποφυλακίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποφυλακίζω (apofylakízo).


αποφυλακίστηκα

head

αποφυλακίστηκα • (apofylakístika)

el-verb-form

αποφυλακίστηκα • (apofylakístika)

αποφυλακίζομαι αποφυλακίζομαι#Greek

αποφυλακίζω αποφυλακίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποφυλακίζομαι (apofylakízomai) passive of αποφυλακίζω.


αποφράζω

head

αποφράζω • (apofrázo)

el-verb

αποφραγμένος

αποφράζω • (apofrázo) (past απέφραξα/απόφραξα, passive αποφράζομαι, ppp αποφραγμένος)

apofrázo (romanization)
απέφραξα (past)
απόφραξα (past)
αποφράζομαι (passive)
αποφραγμένος (participle passive perfect)


αποφυλακίζομαι

head

αποφυλακίζομαι • (apofylakízomai)

el-verb

αποφυλακίστηκα

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι • (apofylakízomai) passive (past αποφυλακίστηκα, ppp αποφυλακισμένος, active αποφυλακίζω)

apofylakízomai (romanization)
αποφυλακίστηκα (past)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)
αποφυλακίζω (active)

αποφυλακίζω αποφυλακίζω#Greek


αποφυλακίζω

head

αποφυλακίζω • (apofylakízo)

el-verb

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι

αποφυλακίζω • (apofylakízo) (past αποφυλάκισα, passive αποφυλακίζομαι, ppp αποφυλακισμένος)

apofylakízo (romanization)
αποφυλάκισα (past)
αποφυλακίζομαι (passive)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)

(transitive) to discharge, release (prisoner)


ψιθυρίστηκα

ψι‧θυ‧ρί‧στη‧κα

ψιθυρίζομαι ψιθυρίζομαι#Greek

ψιθυρίζω ψιθυρίζω#Greek

1st person singular simple past indicative form of ψιθυρίζομαι (psithyrízomai) passive of ψιθυρίζω.


ενημερώνω

head

ενημερώνω • (enimeróno)

el-verb

ενημερώνομαι

ενημερώνω • (enimeróno) (past ενημέρωσα, passive ενημερώνομαι)

enimeróno (romanization)
ενημέρωσα (past)
ενημερώνομαι (passive)
ενημερώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενημερώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενημερώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενημερωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενημερώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενημερώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενημερώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενημερωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενημερώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενημερώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενημερώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενημερωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενημερώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενημερώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενημερωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενημερωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενημερώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενημερώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενημερώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενημερωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενημερωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενημερώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενημερώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενημερώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενημερώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενημερώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενημερωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενημερωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενημέρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενημέρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενημερωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενημερωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενημερώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ενημέρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενημέρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενημερωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενημερωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενημερώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενημέρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενημέρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενημερωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενημερωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενημερώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενημερώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενημερώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενημερωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενημερωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενημερώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενημερώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενημερωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενημερωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενημέρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενημερώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενημερώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενημέρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενημερώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενημερώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενημερώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενημερωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενημερώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενημερωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενημερωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενημερώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενημερώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενημερώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενημερωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ενημέρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ενημέρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενημερώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενημερώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενημερώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενημερώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενημερωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενημερώνοντας (active participle present)
έχοντας ενημερώσει (active participle past)
ενημερωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενημερώσει (active infinitive-aorist)
ενημερωθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧νη‧με‧ρώ‧νω


επικυρώνω

head

επικυρώνω • (epikyróno)

el-verb

επικυρώνομαι

επικυρωμένος

επικυρώνω • (epikyróno) (past επικύρωσα, passive επικυρώνομαι, p‑past επικυρώθηκα, ppp επικυρωμένος)

epikyróno (romanization)
επικύρωσα (past)
επικυρώνομαι (passive)
επικυρώθηκα (passive past)
επικυρωμένος (participle passive perfect)
επικυρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
επικυρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επικυρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επικυρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επικυρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επικυρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επικυρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επικυρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επικυρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
επικυρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επικυρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επικυρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επικυρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επικυρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επικυρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επικυρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επικυρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επικυρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επικυρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επικυρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επικυρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επικυρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επικυρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επικυρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικυρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικυρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επικυρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επικυρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επικύρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επικύρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
επικυρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επικυρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επικυρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επικύρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επικύρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
επικυρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επικυρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επικυρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επικύρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επικύρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
επικυρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επικυρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επικυρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επικυρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επικυρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επικυρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επικυρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επικυρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επικυρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επικυρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επικυρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επικύρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικυρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικυρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικύρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικυρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικυρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επικυρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επικυρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επικυρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επικυρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επικυρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επικυρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επικυρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επικυρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επικυρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επικύρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
επικύρωσε (active imperative perfective second-person singular)
επικυρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
επικυρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
επικυρώστε (active imperative perfective plural second-person)
επικυρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επικυρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επικυρώνοντας (active participle present)
έχοντας επικυρώσει (active participle past)
επικυρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επικυρώσει (active infinitive-aorist)
επικυρωθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧πι‧κυ‧ρώ‧νω

Learnedly, from Ancient Greek ἐπικυρ(ῶ) (epikur(ô)), contracted form of ἐπικυρόω (epikuróō) + -ώνω (-óno).

to confirm, affirm, certify, validate (by an official, confirming legal validity)


επικυρώνομαι

head

επικυρώνομαι • (epikyrónomai)

el-verb

επικυρωμένος

επικυρώνομαι • (epikyrónomai) passive (past επικυρώθηκα, ppp επικυρωμένος, active επικυρώνω)

epikyrónomai (romanization)
επικυρώθηκα (past)
επικυρωμένος (participle passive perfect)
επικυρώνω (active)

ε‧πι‧κυ‧ρώ‧νο‧μαι

επικυρώνω επικυρώνω#Greek


κουρσεύω

head

κουρσεύω • (koursévo)

el-verb

κουρσεύω • (koursévo)


εξοργίζω

head

εξοργίζω • (exorgízo)

el-verb

εξοργισμένος

εξοργίζω • (exorgízo) (past εξόργισα, passive εξοργίζομαι, p‑past εξοργίστηκα, ppp εξοργισμένος)

exorgízo (romanization)
εξόργισα (past)
εξοργίζομαι (passive)
εξοργίστηκα (passive past)
εξοργισμένος (participle passive perfect)

Inherited from Ancient Greek ἐξοργίζω (exorgízō).

inh+

to enrage, to incense, to infuriate, to exasperate


πιουν

πίνω πίνω#Greek

3rd person plural dependent form of πίνω (píno).


πιεις

πίνω πίνω#Greek

2nd person singular dependent form of πίνω (píno).


πιούνε

head

πιούνε • (pioúne)

el-verb-form

πιούνε • (pioúne)

πίνω πίνω#Greek


πιούμε

head

πιούμε • (pioúme)

el-verb-form

πιούμε • (pioúme)

πίνω πίνω#Greek

1st person plural dependent form of πίνω (píno).


πιείτε

head

πιείτε • (pieíte)

el-verb-form

πιείτε • (pieíte)

πίνω πίνω#Greek

2nd person plural dependent form of πίνω (píno).


πιει

πίνω πίνω#Greek

3rd person singular dependent form of πίνω (píno).


επαληθεύω

head

επαληθεύω • (epalithévo)

el-verb

επαληθεύω • (epalithévo)

From Ancient Greek ἐπαληθεύω (epalētheúō).


αττικίζουσα

head

αττικίζουσα • (attikízousa)

ατ‧τι‧κί‧ζου‧σα

Learnedly, from Ancient Greek ἀττῐκῐ́ζουσα (attikízousa), feminine of the participle ἀττικίζων (attikízōn). For the language, substantivised, by ellipsis of γλώσσα f (glóssa, “language”).

der

ἀττῐκῐ́ζουσα

ellipsis

αττικίζων αττικίζων#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αττικίζων (attikízon).


αρχαΐζουσα

head

αρχαΐζουσα • (archaḯzousa)

αρ‧χα‧ΐ‧ζου‧σα

Learnedly, from Ancient Greek ἀρχαΐζουσα (arkhaḯzousa), feminine of participle ἀρχαΐζων (arkhaḯzōn). Also substantivised.

αρχαΐζων αρχαΐζων#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αρχαΐζων (archaḯzon).


συκοφαντώ

συκοφαντώ • (sykofantó)

el-verb

συκοφαντώ • (sykofantó)


ευνουχίζω

head

ευνουχίζω • (evnouchízo)

el-verb

ευνουχίζω • (evnouchízo)

Inherited from Koine Greek εὐνουχίζω (eunoukhízō).


εκφωνώ

head

εκφωνώ • (ekfonó)

el-verb

εκφωνώ • (ekfonó)

Learned borrowing from Koine Greek ἐκφωνῶ (ekphōnô).


αποτυχημένος

head

αποτυχημένος • (apotychiménos) m (feminine αποτυχημένη, neuter αποτυχημένο)

apotychiménos (romanization)
αποτυχημένη (feminine)
αποτυχημένο (neuter)
αποτυχημένος (masculine nominative singular)
αποτυχημένη (feminine nominative singular)
αποτυχημένο (neuter nominative singular)
αποτυχημένοι (masculine nominative plural)
αποτυχημένες (feminine nominative plural)
αποτυχημένα (neuter nominative plural)
αποτυχημένου (genitive masculine singular)
αποτυχημένης (feminine genitive singular)
αποτυχημένου (genitive neuter singular)
αποτυχημένων (genitive masculine plural)
αποτυχημένων (feminine genitive plural)
αποτυχημένων (genitive neuter plural)
αποτυχημένο (accusative masculine singular)
αποτυχημένη (accusative feminine singular)
αποτυχημένο (accusative neuter singular)
αποτυχημένους (accusative masculine plural)
αποτυχημένες (accusative feminine plural)
αποτυχημένα (accusative neuter plural)
αποτυχημένε (masculine singular vocative)
αποτυχημένη (feminine singular vocative)
αποτυχημένο (neuter singular vocative)
αποτυχημένοι (masculine plural vocative)
αποτυχημένες (feminine plural vocative)
αποτυχημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αποτυχημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αποτυχημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αποτυχημένος, etc.)

el-decl-adj-table

αποτυχημένος •

αποτυχημένη •

αποτυχημένο •

αποτυχημένοι •

αποτυχημένες •

αποτυχημένα •

αποτυχημένου •

αποτυχημένης •

αποτυχημένου •

αποτυχημένων •

αποτυχημένων •

αποτυχημένων •

αποτυχημένο •

αποτυχημένη •

αποτυχημένο •

αποτυχημένους •

αποτυχημένες •

αποτυχημένα •

αποτυχημένε •

αποτυχημένη •

αποτυχημένο •

αποτυχημένοι •

αποτυχημένες •

αποτυχημένα •


αποφασισμένος

head

αποφασισμένη

αποφασισμένο

αποφασισμένος • (apofasisménos) m (feminine αποφασισμένη, neuter αποφασισμένο)

apofasisménos (romanization)
αποφασισμένη (feminine)
αποφασισμένο (neuter)
αποφασισμένος (masculine nominative singular)
αποφασισμένη (feminine nominative singular)
αποφασισμένο (neuter nominative singular)
αποφασισμένοι (masculine nominative plural)
αποφασισμένες (feminine nominative plural)
αποφασισμένα (neuter nominative plural)
αποφασισμένου (genitive masculine singular)
αποφασισμένης (feminine genitive singular)
αποφασισμένου (genitive neuter singular)
αποφασισμένων (genitive masculine plural)
αποφασισμένων (feminine genitive plural)
αποφασισμένων (genitive neuter plural)
αποφασισμένο (accusative masculine singular)
αποφασισμένη (accusative feminine singular)
αποφασισμένο (accusative neuter singular)
αποφασισμένους (accusative masculine plural)
αποφασισμένες (accusative feminine plural)
αποφασισμένα (accusative neuter plural)
αποφασισμένε (masculine singular vocative)
αποφασισμένη (feminine singular vocative)
αποφασισμένο (neuter singular vocative)
αποφασισμένοι (masculine plural vocative)
αποφασισμένες (feminine plural vocative)
αποφασισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αποφασισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αποφασισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αποφασισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αποφασισμένος •

αποφασισμένη •

αποφασισμένο •

αποφασισμένοι •

αποφασισμένες •

αποφασισμένα •

αποφασισμένου •

αποφασισμένης •

αποφασισμένου •

αποφασισμένων •

αποφασισμένων •

αποφασισμένων •

αποφασισμένο •

αποφασισμένη •

αποφασισμένο •

αποφασισμένους •

αποφασισμένες •

αποφασισμένα •

αποφασισμένε •

αποφασισμένη •

αποφασισμένο •

αποφασισμένοι •

αποφασισμένες •

αποφασισμένα •

αποφασίζω αποφασίζω#Greek

passive perfect participle of αποφασίζω (apofasízo): resolved, determined, decided

αποφασίζω

(of a person) resolved, determined [with να (na, + verb) ‘to do’]


αποφράσσομαι

head

αποφράσσομαι • (apofrássomai)

el-verb

αποφράσσομαι • (apofrássomai)

αποφράσσω αποφράσσω#Greek


αποφράσσω

head

αποφράσσω • (apofrásso)

el-verb

αποφράσσομαι

αποφράσσω • (apofrásso) (passive αποφράσσομαι)

apofrásso (romanization)
αποφράσσομαι (passive)

αποφράζω αποφράζω#Greek


αποτοιχίστηκα

head

αποτοιχίστηκα • (apotoichístika)

el-verb-form

αποτοιχίστηκα • (apotoichístika)

αποτοιχίζομαι αποτοιχίζομαι#Greek

αποτοιχίζω αποτοιχίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποτοιχίζομαι (apotoichízomai) passive of αποτοιχίζω.


αποτοίχισα

head

αποτοίχισα • (apotoíchisa)

el-verb-form

αποτοίχισα • (apotoíchisa)

αποτοιχίζω αποτοιχίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποτοιχίζω (apotoichízo).


αποτοιχίζομαι

head

αποτοιχίζομαι • (apotoichízomai)

el-verb

αποτοιχίστηκα

αποτοιχισμένος

αποτοιχίζομαι • (apotoichízomai) passive (past αποτοιχίστηκα, ppp αποτοιχισμένος, active αποτοιχίζω)

apotoichízomai (romanization)
αποτοιχίστηκα (past)
αποτοιχισμένος (participle passive perfect)
αποτοιχίζω (active)

αποτοιχίζω αποτοιχίζω#Greek


αποτοιχίζω

head

αποτοιχίζω • (apotoichízo)

el-verb

αποτοιχισμένος

αποτοιχίζομαι

αποτοιχίζω • (apotoichízo) (past αποτοίχισα, passive αποτοιχίζομαι, ppp αποτοιχισμένος)

apotoichízo (romanization)
αποτοίχισα (past)
αποτοιχίζομαι (passive)
αποτοιχισμένος (participle passive perfect)


αποτιτανωμένος

head

αποτιτανωμένη

αποτιτανωμένο

αποτιτανωμένος • (apotitanoménos) m (feminine αποτιτανωμένη, neuter αποτιτανωμένο)

el-part

αποτιτανωμέν

apotitanoménos (romanization)
αποτιτανωμένη (feminine)
αποτιτανωμένο (neuter)
αποτιτανωμένος (masculine nominative singular)
αποτιτανωμένη (feminine nominative singular)
αποτιτανωμένο (neuter nominative singular)
αποτιτανωμένοι (masculine nominative plural)
αποτιτανωμένες (feminine nominative plural)
αποτιτανωμένα (neuter nominative plural)
αποτιτανωμένου (genitive masculine singular)
αποτιτανωμένης (feminine genitive singular)
αποτιτανωμένου (genitive neuter singular)
αποτιτανωμένων (genitive masculine plural)
αποτιτανωμένων (feminine genitive plural)
αποτιτανωμένων (genitive neuter plural)
αποτιτανωμένο (accusative masculine singular)
αποτιτανωμένη (accusative feminine singular)
αποτιτανωμένο (accusative neuter singular)
αποτιτανωμένους (accusative masculine plural)
αποτιτανωμένες (accusative feminine plural)
αποτιτανωμένα (accusative neuter plural)
αποτιτανωμένε (masculine singular vocative)
αποτιτανωμένη (feminine singular vocative)
αποτιτανωμένο (neuter singular vocative)
αποτιτανωμένοι (masculine plural vocative)
αποτιτανωμένες (feminine plural vocative)
αποτιτανωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αποτιτανωμέν

el-decl-adj-a

αποτιτανωμέν

el-decl-adj-positive

Declension of αποτιτανωμένος

αποτιτανωμέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αποτιτανωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αποτιτανωμένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

αποτιτανωμέν

el-decl-adj-table

αποτιτανωμένος •

αποτιτανωμένη •

αποτιτανωμένο •

αποτιτανωμένοι •

αποτιτανωμένες •

αποτιτανωμένα •

αποτιτανωμένου •

αποτιτανωμένης •

αποτιτανωμένου •

αποτιτανωμένων •

αποτιτανωμένων •

αποτιτανωμένων •

αποτιτανωμένο •

αποτιτανωμένη •

αποτιτανωμένο •

αποτιτανωμένους •

αποτιτανωμένες •

αποτιτανωμένα •

αποτιτανωμένε •

αποτιτανωμένη •

αποτιτανωμένο •

αποτιτανωμένοι •

αποτιτανωμένες •

αποτιτανωμένα •


αποφόρτισα

head

αποφόρτισα • (apofórtisa)

el-verb-form

αποφόρτισα • (apofórtisa)

αποφορτίζω αποφορτίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποφορτίζω (apofortízo).


αποφορτίστηκα

head

αποφορτίστηκα • (apofortístika)

el-verb-form

αποφορτίστηκα • (apofortístika)

αποφορτίζομαι αποφορτίζομαι#Greek

αποφορτίζω αποφορτίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποφορτίζομαι (apofortízomai) passive of αποφορτίζω.


αποφορτίζομαι

head

αποφορτίζομαι • (apofortízomai)

el-verb

αποφορτίστηκα

αποφορτισμένος

αποφορτίζομαι • (apofortízomai) passive (past αποφορτίστηκα, ppp αποφορτισμένος, active αποφορτίζω)

apofortízomai (romanization)
αποφορτίστηκα (past)
αποφορτισμένος (participle passive perfect)
αποφορτίζω (active)

αποφορτίζω αποφορτίζω#Greek


αποφορτίζω

head

αποφορτίζω • (apofortízo)

el-verb

αποφορτισμένος

αποφορτίζομαι

αποφορτίζω • (apofortízo) (past αποφόρτισα, passive αποφορτίζομαι, ppp αποφορτισμένος)

apofortízo (romanization)
αποφόρτισα (past)
αποφορτίζομαι (passive)
αποφορτισμένος (participle passive perfect)

(electricity) to discharge, remove charge


ασκεί

head

ασκεί • (askeí)

el-verb-form

ασκεί • (askeí)

older spelling: ἀσκεῖ (askeî)

ασκώ ασκώ#Greek

3rd person singular present indicative active form of ασκώ (askó).


σιδερώθηκα

head

σιδερώθηκα • (sideróthika)

el-verb-form

σιδερώθηκα • (sideróthika)

σιδερώνομαι σιδερώνομαι#Greek

σιδερώνω σιδερώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of σιδερώνομαι (siderónomai) passive of σιδερώνω.


σιδερώνομαι

head

σιδερώνομαι • (siderónomai)

el-verb

σιδερώνομαι • (siderónomai) passive (past σιδερώθηκα, ppp σιδερωμένος, active σιδερώνω)

siderónomai (romanization)
σιδερώθηκα (past)
σιδερωμένος (participle passive perfect)
σιδερώνω (active)

σιδερώνω σιδερώνω#Greek


εξερευνάω

head

εξερευνάω • (exerevnáo)

el-verb

εξερευνάω • (exerevnáo)

ε‧ξε‧ρευ‧νά‧ω

εξερευνώ εξερευνώ#Greek

(uncommon, colloquial) Alternative form of εξερευνώ (exerevnó)


ερευνιέμαι

head

ερευνιέμαι • (erevniémai)

el-verb

ερευνιέμαι • (erevniémai) passive (past ερευνήθηκα, ppp ερευνημένος, active ερευνάω)

erevniémai (romanization)
ερευνήθηκα (past)
ερευνημένος (participle passive perfect)
ερευνάω (active)

ε‧ρευ‧νιέ‧μαι

ερευνάω ερευνάω#Greek


εξερευνώμαι

head

εξερευνώμαι • (exerevnómai)

el-verb

εξερευνήθηκα

εξερευνημένος

εξερευνώμαι • (exerevnómai) passive (past εξερευνήθηκα, ppp εξερευνημένος, active εξερευνώ)

exerevnómai (romanization)
εξερευνήθηκα (past)
εξερευνημένος (participle passive perfect)
εξερευνώ (active)

ε‧ξε‧ρευ‧νώ‧μαι εξ‧ε‧ρευ‧νώ‧μαι

εξερευνώ εξερευνώ#Greek


εξερευνώ

head

εξερευνώ • (exerevnó)

el-verb

εξερευνήθηκα

εξερευνημένος

εξερευνώ • (exerevnó) / εξερευνάω (past εξερεύνησα, passive εξερευνώμαι, p‑past εξερευνήθηκα, ppp εξερευνημένος)

exerevnó (romanization)
εξερεύνησα (past)
εξερευνώμαι (passive)
εξερευνήθηκα (passive past)
εξερευνημένος (participle passive perfect)
εξερευνώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εξερευνάω (active first-person imperfective indicative present singular)
εξερευνήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξερευνώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξερευνηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξερευνάς (active imperfective indicative present second-person singular)
εξερευνήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξερευνάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξερευνηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξερευνά (active imperfective indicative present singular third-person)
εξερευνάει (active imperfective indicative present singular third-person)
εξερευνήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξερευνάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξερευνηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξερευνούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εξερευνάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εξερευνήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξερευνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εξερευνηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξερευνάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξερευνήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξερευνάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εξερευνηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξερευνούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξερευνούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξερευνάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξερευνάν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξερευνήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξερευνήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξερευνώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξερευνηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξερευνηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξερευνούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξερεύνησα (active first-person indicative past perfective singular)
εξερευνήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξερευνούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξερεύνησες (active indicative past perfective second-person singular)
εξερευνήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξερευνούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξερεύνησε (active indicative past perfective singular third-person)
εξερευνάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξερευνήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εξερευνούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξερευνήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξερευνηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εξερευνούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξερευνήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξερευνηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξερευνούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξερευνούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξερεύνησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξερευνήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξερευνήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξερευνώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξερευνήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξερευνηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξερευνηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εξερευνώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξερευνάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξερευνήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξερευνώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξερευνηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξερεύνα (active imperative imperfective second-person singular)
εξερεύνησε (active imperative perfective second-person singular)
εξερευνήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εξερευνάτε (active imperative imperfective plural second-person)
εξερευνήστε (active imperative perfective plural second-person)
εξερευνάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
εξερευνάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εξερευνηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξερευνώντας (active participle present)
έχοντας εξερευνήσει (active participle past)
εξερευνημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξερευνήσει (active infinitive-aorist)
εξερευνηθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧ξε‧ρευ‧νώ εξ‧ε‧ρευ‧νώ

Learnedly, from Ancient Greek ἐξερευνῶ (exereunô) < ἐξ (ex) + ἐρευνῶ (ereunô). A semantic loan from French explorer or from English explore. By surface analysis, εξ- (ex-, “from”) + ερευνώ (erevnó, “search, investigage”).

surf

Εξερευνώ όλες τις δυνατότητες.


αποχαύνωσα

head

αποχαύνωσα • (apochávnosa)

el-verb-form

αποχαύνωσα • (apochávnosa)

αποχαυνώνω αποχαυνώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποχαυνώνω (apochavnóno).


αποχαλινώθηκα

αποχαλινώνομαι αποχαλινώνομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχαλινώνομαι (apochalinónomai).


αποχαλάστηκα

head

αποχαλάστηκα • (apochalástika)

el-verb-form

αποχαλάστηκα • (apochalástika)

αποχαλώ αποχαλώ#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχαλώ (apochaló).


αποχαλινώνομαι

head

αποχαλινώνομαι • (apochalinónomai)

el-verb

αποχαλινώθηκα

αποχαλινωμένος

αποχαλινώνομαι • (apochalinónomai) passive (past αποχαλινώθηκα, ppp αποχαλινωμένος, active αποχαλινώνω)

apochalinónomai (romanization)
αποχαλινώθηκα (past)
αποχαλινωμένος (participle passive perfect)
αποχαλινώνω (active)


αποχαλάω

head

αποχαλάω • (apochaláo)

el-verb

αποχαλάω • (apochaláo)

αποχαλώ αποχαλώ#Greek


αποχαλινώνω

head

αποχαλινώνω • (apochalinóno)

el-verb

αποχαλινωμένος

αποχαλινώνομαι

αποχαλινώνω • (apochalinóno) (past αποχαλινώσα, passive αποχαλινώνομαι, ppp αποχαλινωμένος)

apochalinóno (romanization)
αποχαλινώσα (past)
αποχαλινώνομαι (passive)
αποχαλινωμένος (participle passive perfect)


αποχαλώ

head

αποχαλώ • (apochaló)

el-verb

αποχαλασμένος

αποχαλάστηκα

αποχαλώ • (apochaló) (past αποχάλασα, p‑past αποχαλάστηκα, ppp αποχαλασμένος)

apochaló (romanization)
αποχάλασα (past)
αποχαλάστηκα (passive past)
αποχαλασμένος (participle passive perfect)


αποχάλασα

head

αποχάλασα • (apochálasa)

el-verb-form

αποχάλασα • (apochálasa)

αποχαλώ αποχαλώ#Greek

1st person singular simple past form of αποχαλώ (apochaló).


αποχαλνώ

head

αποχαλνώ • (apochalnó)

el-verb

αποχαλνώ • (apochalnó)

αποχαλώ αποχαλώ#Greek


αποχαρακτήρισα

head

αποχαρακτήρισα • (apocharaktírisa)

el-verb-form

αποχαρακτήρισα • (apocharaktírisa)

αποχαρακτηρίζω αποχαρακτηρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποχαρακτηρίζω (apocharaktirízo).


αποχαρακτηρίστηκα

head

αποχαρακτηρίστηκα • (apocharaktirístika)

αποχαρακτηρίζομαι αποχαρακτηρίζομαι#Greek

αποχαρακτηρίζω αποχαρακτηρίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχαρακτηρίζομαι (apocharaktirízomai) passive of αποχαρακτηρίζω.


αποχαρακτηρίζομαι

el-verb

αποχαρακτηρίστηκα

αποχαρακτηρισμένος

αποχαρακτηρίζω

αποχαρακτηρίζομαι • (apocharaktirízomai) passive (past αποχαρακτηρίστηκα, ppp αποχαρακτηρισμένος, active αποχαρακτηρίζω)

apocharaktirízomai (romanization)
αποχαρακτηρίστηκα (past)
αποχαρακτηρισμένος (participle passive perfect)
αποχαρακτηρίζω (active)

αποχαρακτηρίζω αποχαρακτηρίζω#Greek

passive of αποχαρακτηρίζω (apocharaktirízo)


αποχαρακτηρίζω

head

αποχαρακτηρίζω • (apocharaktirízo)

el-verb

αποχαρακτήρισα

αποχαρακτηρισμένος

αποχαρακτηρίζομαι

αποχαρακτηρίζω • (apocharaktirízo) (past αποχαρακτήρισα, passive αποχαρακτηρίζομαι, ppp αποχαρακτηρισμένος)

apocharaktirízo (romanization)
αποχαρακτήρισα (past)
αποχαρακτηρίζομαι (passive)
αποχαρακτηρισμένος (participle passive perfect)


αποχαλινώσα

head

αποχαλινώσα • (apochalinósa)

el-verb-form

αποχαλινώσα • (apochalinósa)

αποχαλινώνω αποχαλινώνω#Greek

1st person singular simple past form of αποχαλινώνω (apochalinóno).


αποχαυνώθηκα

αποχαυνώνομαι αποχαυνώνομαι#Greek

αποχαυνώνω αποχαυνώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχαυνώνομαι (apochavnónomai) passive of αποχαυνώνω.


αποχαυνώνομαι

head

αποχαυνώνομαι • (apochavnónomai)

el-verb

αποχαυνώθηκα

αποχαυνωμένος

αποχαυνώνομαι • (apochavnónomai) passive (past αποχαυνώθηκα, ppp αποχαυνωμένος, active αποχαυνώνω)

apochavnónomai (romanization)
αποχαυνώθηκα (past)
αποχαυνωμένος (participle passive perfect)
αποχαυνώνω (active)

αποχαυνώνω αποχαυνώνω#Greek


αποχαυνώνω

head

αποχαυνώνω • (apochavnóno)

el-verb

αποχαυνωμένος

αποχαυνώνομαι

αποχαυνώνω • (apochavnóno) (past αποχαύνωσα, passive αποχαυνώνομαι, ppp αποχαυνωμένος)

apochavnóno (romanization)
αποχαύνωσα (past)
αποχαυνώνομαι (passive)
αποχαυνωμένος (participle passive perfect)


αποχέτευα

head

αποχέτευα • (apochéteva)

el-verb-form

αποχέτευα • (apochéteva)

αποχετεύω αποχετεύω#Greek

1st person singular imperfect form of αποχετεύω (apochetévo).


αποχετεύομαι

head

αποχετεύομαι • (apochetévomai)

αποχετεύω αποχετεύω#Greek


αποχετεύω

αποχετεύω • (apochetévo)

el-verb

αποχετεύομαι

αποχετεύω • (apochetévo) (imperfect αποχέτευα, passive αποχετεύομαι)

apochetévo (romanization)
αποχέτευα (imperfect)
αποχετεύομαι (passive)


αποχρωμάτισα

head

αποχρωμάτισα • (apochromátisa)

el-verb-form

αποχρωμάτισα • (apochromátisa)

αποχρωματίζω αποχρωματίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποχρωματίζω (apochromatízo).


αποχρωματίστηκα

head

αποχρωματίστηκα • (apochromatístika)

el-verb-form

αποχρωματίστηκα • (apochromatístika)

αποχρωματίζομαι αποχρωματίζομαι#Greek

αποχρωματίζω αποχρωματίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχρωματίζομαι (apochromatízomai) passive of αποχρωματίζω.


αποχρωματίζομαι

head

αποχρωματίζομαι • (apochromatízomai)

el-verb

αποχρωματίστηκα

αποχρωματισμένος

αποχρωματίζω

αποχρωματίζομαι • (apochromatízomai) passive (past αποχρωματίστηκα, ppp αποχρωματισμένος, active αποχρωματίζω)

apochromatízomai (romanization)
αποχρωματίστηκα (past)
αποχρωματισμένος (participle passive perfect)
αποχρωματίζω (active)

αποχρωματίζω αποχρωματίζω#Greek


αποχρέμπτομαι

head

αποχρέμπτομαι • (apochrémptomai)

el-verb

αποχρέμπτομαι • (apochrémptomai) deponent


αποχρωματίζω

head

αποχρωματίζω • (apochromatízo)

el-verb

αποχρωμάτισα

αποχρωματισμένος

αποχρωματίζομαι

αποχρωματίζω • (apochromatízo) (past αποχρωμάτισα, passive αποχρωματίζομαι, ppp αποχρωματισμένος)

apochromatízo (romanization)
αποχρωμάτισα (past)
αποχρωματίζομαι (passive)
αποχρωματισμένος (participle passive perfect)


αποχτηνώνω

head

αποχτηνώνω • (apochtinóno)

el-verb

αποχτηνώνω • (apochtinóno)

αποκτηνώνω αποκτηνώνω#Greek

(colloquial) Alternative form of αποκτηνώνω (apoktinóno)


αποχωρίστηκα

head

αποχωρίστηκα • (apochorístika)

el-verb-form

αποχωρίστηκα • (apochorístika)

αποχωρίζομαι αποχωρίζομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αποχωρίζομαι (apochorízomai).


αποχωρίζομαι

head

αποχωρίζομαι • (apochorízomai)

el-verb

αποχωρίστηκα

αποχωρισμένος

αποχωρίζομαι • (apochorízomai) passive (past αποχωρίστηκα, ppp αποχωρισμένος, active αποχωρίζω)

apochorízomai (romanization)
αποχωρίστηκα (past)
αποχωρισμένος (participle passive perfect)
αποχωρίζω (active)

αποχωρίζω αποχωρίζω#Greek


αποχωρίζω

head

αποχωρίζω • (apochorízo)

el-verb

αποχωρισμένος

αποχωρίζομαι

αποχωρίζω • (apochorízo) (past αποχώρισα, passive αποχωρίζομαι, ppp αποχωρισμένος)

apochorízo (romanization)
αποχώρισα (past)
αποχωρίζομαι (passive)
αποχωρισμένος (participle passive perfect)


αποχώρισα

head

αποχώρισα • (apochórisa)

el-verb-form

αποχώρισα • (apochórisa)

αποχωρίζω αποχωρίζω#Greek

1st person singular simple past form of αποχωρίζω (apochorízo).


ενωμένος

head

ενωμένος • (enoménos) m (feminine ενωμένη, neuter ενωμένο)

enoménos (romanization)
ενωμένη (feminine)
ενωμένο (neuter)
ενωμένος (masculine nominative singular)
ενωμένη (feminine nominative singular)
ενωμένο (neuter nominative singular)
ενωμένοι (masculine nominative plural)
ενωμένες (feminine nominative plural)
ενωμένα (neuter nominative plural)
ενωμένου (genitive masculine singular)
ενωμένης (feminine genitive singular)
ενωμένου (genitive neuter singular)
ενωμένων (genitive masculine plural)
ενωμένων (feminine genitive plural)
ενωμένων (genitive neuter plural)
ενωμένο (accusative masculine singular)
ενωμένη (accusative feminine singular)
ενωμένο (accusative neuter singular)
ενωμένους (accusative masculine plural)
ενωμένες (accusative feminine plural)
ενωμένα (accusative neuter plural)
ενωμένε (masculine singular vocative)
ενωμένη (feminine singular vocative)
ενωμένο (neuter singular vocative)
ενωμένοι (masculine plural vocative)
ενωμένες (feminine plural vocative)
ενωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ενωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ενωμένος, etc.)

Perfect passive participle of ενώνω (enóno).