επικεντρώνω

head

επικεντρώνω • (epikentróno)

el-verb

επικεντρώνομαι

επικεντρωμένος

επικεντρώνω • (epikentróno) (past επικέντρωσα, passive επικεντρώνομαι, ppp επικεντρωμένος)

epikentróno (romanization)
επικέντρωσα (past)
επικεντρώνομαι (passive)
επικεντρωμένος (participle passive perfect)
επικεντρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
επικεντρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επικεντρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επικεντρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επικεντρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επικεντρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επικεντρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επικεντρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επικεντρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
επικεντρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επικεντρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επικεντρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επικεντρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επικεντρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επικεντρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επικεντρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επικεντρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επικεντρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επικεντρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επικεντρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επικεντρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επικεντρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επικεντρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επικεντρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικεντρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικεντρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επικεντρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επικεντρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επικέντρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επικέντρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
επικεντρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επικεντρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επικεντρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επικέντρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επικέντρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
επικεντρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επικεντρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επικεντρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επικέντρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επικέντρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
επικεντρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επικεντρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επικεντρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επικεντρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επικεντρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επικεντρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επικεντρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επικεντρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επικεντρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επικεντρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επικεντρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επικέντρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικεντρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικεντρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικέντρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικεντρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικεντρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επικεντρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επικεντρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επικεντρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επικεντρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επικεντρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επικεντρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επικεντρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επικεντρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επικεντρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επικέντρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
επικέντρωσε (active imperative perfective second-person singular)
επικεντρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
επικεντρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
επικεντρώστε (active imperative perfective plural second-person)
επικεντρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επικεντρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επικεντρώνοντας (active participle present)
έχοντας επικεντρώσει (active participle past)
επικεντρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επικεντρώσει (active infinitive-aorist)
επικεντρωθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧πι‧κε‧ντρώ‧νω

Learnedly from επίκεντρ(ο) (epíkentr(o)) + -ώνω (-óno).

af

επίκεντρο<alt:επίκεντρ(ο)>

to centre (UK), to center (US) (to give (something) a central basis)

to focus (to direct attention, effort, or energy to a particular audience or task)


συμβάλλω

head

συμβάλλω • (symvállo)

el-verb

συμβεβλημένος

συμβλημένος⁽ʳᵃʳᵉ⁾

συμβάλλω • (symvállo) (imperfect συνέβαλλα, past συνέβαλα, passive συμβάλλομαι, p‑past συμβλήθηκα, ppp συμβεβλημένος / συμβλημένος⁽ʳᵃʳᵉ⁾)

symvállo (romanization)
συνέβαλλα (imperfect)
συνέβαλα (past)
συμβάλλομαι (passive)
συμβλήθηκα (passive past)
συμβεβλημένος (participle passive perfect)
συμβλημένος⁽ʳᵃʳᵉ⁾ (participle passive perfect)

Learned borrowing from Ancient Greek συμβάλλω (sumbállō).

lbor

(intransitive) to contribute [with σε (se, + accusative) ‘to’]

(intransitive) to join, to meet (to converge and finally touch or intersect)

(passive voice) to contract (to make an agreement or contract; to covenant)


επιβεβαιώσεις

head

επιβεβαιώσεις • (epivevaióseis)

el-verb-form

επιβεβαιώσεις • (epivevaióseis)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

ε‧πι‧βε‧βαι‧ώ‧σεις

επιβεβαιώνω επιβεβαιώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of επιβεβαιώνω (epivevaióno).


οργανώσεις

head

οργανώσεις • (organóseis)

el-verb-form

οργανώσεις • (organóseis)

ορ‧γα‧νώ‧σεις

οργανώνω οργανώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of οργανώνω (organóno).


επιβιώσεις

head

επιβιώσεις • (epivióseis)

el-verb-form

επιβιώσεις • (epivióseis)

ε‧πι‧βι‧ώ‧σεις

επιβιώνω επιβιώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of επιβιώνω (epivióno).


στέφθηκε

head

στέφθηκε • (stéfthike)

el-verb-form

στέφθηκε • (stéfthike)

στέφομαι στέφομαι#Greek

στέφω στέφω#Greek

3rd person singular simple past form of στέφομαι (stéfomai) passive of στέφω.


διακρίθηκα

head

διακρίθηκα • (diakríthika)

el-verb-form

διακρίθηκα • (diakríthika)

διακρίνομαι διακρίνομαι#Greek

διακρίνω διακρίνω#Greek

1st person singular simple past form of διακρίνομαι (diakrínomai) passive of διακρίνω.


διακρίθηκαν

head

διακρίθηκαν • (diakríthikan)

el-verb-form

διακρίθηκαν • (diakríthikan)

διακρίνομαι διακρίνομαι#Greek

διακρίνω διακρίνω#Greek

3rd person plural simple past form of διακρίνομαι (diakrínomai) passive of διακρίνω.


διακρίνομαι

head

διακρίνομαι • (diakrínomai)

el-verb

διακεκριμένος

διακρίνομαι • (diakrínomai) passive (past διακρίθηκα, ppp διακεκριμένος, active διακρίνω)

diakrínomai (romanization)
διακρίθηκα (past)
διακεκριμένος (participle passive perfect)
διακρίνω (active)

δι‧α‧κρί‧νο‧μαι

διακρίνω διακρίνω#Greek

to distinguish oneself (to make oneself noticeably different or better than others through accomplishments)


στεφανώσουν

head

στεφανώσουν • (stefanósoun)

el-verb-form

στεφανώσουν • (stefanósoun)

στε‧φα‧νώ‧σουν

στεφανώνω στεφανώνω#Greek

3rd person plural dependent active form of στεφανώνω (stefanóno).


στεφάνωσαν

head

στεφάνωσαν • (stefánosan)

el-verb-form

στεφάνωσαν • (stefánosan)

στε‧φά‧νω‧σαν

στεφανώνω στεφανώνω#Greek

3rd person plural simple past active form of στεφανώνω (stefanóno).


επευφημούσαν

head

επευφημούσαν • (epeffimoúsan)

el-verb-form

επευφημούσαν • (epeffimoúsan)

ε‧πευ‧φη‧μού‧σαν

Alternative form: επευφημούσανε (epeffimoúsane)

επευφημώ επευφημώ#Greek

3rd person plural imperfect active form of επευφημώ (epeffimó).


πρωταγωνιστεί

head

πρωταγωνιστεί • (protagonisteí)

el-verb-form

πρωταγωνιστεί • (protagonisteí)

πρωταγωνιστή (protagonistí)

πρω‧τα‧γω‧νι‧στεί

πρωταγωνιστώ πρωταγωνιστώ#Greek

3rd person singular present form of πρωταγωνιστώ (protagonistó).


προετοιμάστηκε

head

προετοιμάστηκε • (proetoimástike)

el-verb-form

προετοιμάστηκε • (proetoimástike)

προ‧ε‧τοι‧μά‧στη‧κε

προετοιμάζομαι προετοιμάζομαι#Greek

προετοιμάζω προετοιμάζω#Greek

3rd person singular simple past form of προετοιμάζομαι (proetoimázomai) passive of προετοιμάζω.


τιμήσει

head

τιμήσει • (timísei)

el-verb-form

τιμήσει • (timísei)

τιμάω τιμάω#Greek

3rd person singular dependent active form of τιμάω (timáo).

τιμάω τιμάω#Greek


τιμωρηθεί

head

τιμωρηθεί • (timoritheí)

el-verb-form

τιμωρηθεί • (timoritheí)

τι‧μω‧ρη‧θεί

τιμωρούμαι τιμωρούμαι#Greek

τιμωρώ τιμωρώ#Greek

3rd person singular dependent form of τιμωρούμαι (timoroúmai) passive of τιμωρώ.

τιμωρούμαι τιμωρούμαι#Greek

Nonfinite form of τιμωρούμαι (timoroúmai)


ατσάλωσα

head

ατσάλωσα • (atsálosa)

el-verb-form

ατσάλωσα • (atsálosa)

ατσαλώνω ατσαλώνω#Greek

1st person singular simple past form of ατσαλώνω (atsalóno).


ατσαλώθηκα

head

ατσαλώθηκα • (atsalóthika)

el-verb-form

ατσαλώθηκα • (atsalóthika)

ατσαλώνω ατσαλώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of ατσαλώνω (atsalóno).


τσιγαρίστηκα

head

τσιγαρίστηκα • (tsigarístika)

el-verb-form

τσιγαρίστηκα • (tsigarístika)

τσιγαρίζω τσιγαρίζω#Greek

1st person singular simple past passive form of τσιγαρίζω (tsigarízo).


ατσαλώνομαι

head

ατσαλώνομαι • (atsalónomai)

el-verb

ατσαλώνομαι • (atsalónomai) passive (past ατσαλώθηκα, ppp ατσαλωμένος, active ατσαλώνω)

atsalónomai (romanization)
ατσαλώθηκα (past)
ατσαλωμένος (participle passive perfect)
ατσαλώνω (active)

ατσαλώνω ατσαλώνω#Greek

1st person singular present passive form of ατσαλώνω (atsalóno).


ατσαλώνω

head

ατσαλώνω • (atsalóno)

el-verb

ατσαλώνω • (atsalóno) (past ατσάλωσα, passive ατσαλώνομαι, p‑past ατσαλώθηκα, ppp ατσαλωμένος)

atsalóno (romanization)
ατσάλωσα (past)
ατσαλώνομαι (passive)
ατσαλώθηκα (passive past)
ατσαλωμένος (participle passive perfect)


τσιγάρισα

head

τσιγάρισα • (tsigárisa)

el-verb-form

τσιγάρισα • (tsigárisa)

τσιγαρίζω τσιγαρίζω#Greek

1st person singular simple past form of τσιγαρίζω (tsigarízo).


τσιγαρίζω

head

τσιγαρίζω • (tsigarízo)

el-verb

τσιγαρίζομαι

τσιγαρίστηκα

τσιγαρισμένος

τσιγαρίζω • (tsigarízo) (past τσιγάρισα, passive τσιγαρίζομαι, p‑past τσιγαρίστηκα, ppp τσιγαρισμένος)

tsigarízo (romanization)
τσιγάρισα (past)
τσιγαρίζομαι (passive)
τσιγαρίστηκα (passive past)
τσιγαρισμένος (participle passive perfect)

Coordinate term: τηγανίζω (tiganízo, “to fry”)

(figurative) to strongly reprimand, to tell off strongly, a roasting to


χαμηλώνω

head

χαμηλώνω • (chamilóno)

el-verb

χαμηλώνω • (chamilóno) (past χαμήλωσα, passive —, ppp χαμηλωμένος)

chamilóno (romanization)
χαμήλωσα (past)
χαμηλωμένος (participle passive perfect)
χαμηλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
χαμηλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χαμηλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χαμηλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χαμηλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
χαμηλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χαμηλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
χαμηλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
χαμηλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χαμηλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χαμηλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χαμηλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χαμηλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαμηλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χαμήλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
χαμήλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
χαμήλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
χαμήλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
χαμήλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
χαμήλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
χαμηλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χαμηλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαμηλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χαμηλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαμήλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαμηλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαμηλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χαμήλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαμηλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
χαμηλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα χαμηλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χαμηλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
χαμήλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
χαμήλωσε (active imperative perfective second-person singular)
χαμηλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
χαμηλώστε (active imperative perfective plural second-person)
χαμηλώνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας χαμηλώσει (active indeclinable participle perfect)
χαμηλωμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
χαμηλώσει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek χαμηλώνω (khamēlṓnō). By surface analysis, χαμηλ(ός) (chamil(ós)) + -ώνω (-óno).

surf

χαμηλός<alt:χαμηλ(ός)>

(transitive) to lower (to cause to descend)

(intransitive) to lower (to fall; to sink)

(transitive) to lower (to depress as to direction)

(transitive) to lower (to reduce the height of)

(transitive) to lower (to reduce the degree, intensity, strength, etc., of)

(transitive) to lower (to reduce (something) in value, amount, etc.)


τσιγαρίζομαι

head

τσιγαρίζομαι • (tsigarízomai)

τσιγαρίζω τσιγαρίζω#Greek

1st person singular present passive form of τσιγαρίζω (tsigarízo).


στεφανώνω

στεφανώνω • (stefanóno)

el-verb

στεφανώνομαι

στεφανωμένος

στεφανώνω • (stefanóno) (past στεφάνωσα, passive στεφανώνομαι, p‑past στεφανώθηκα, ppp στεφανωμένος)

stefanóno (romanization)
στεφάνωσα (past)
στεφανώνομαι (passive)
στεφανώθηκα (passive past)
στεφανωμένος (participle passive perfect)
στεφανώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
στεφανώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στεφανώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στεφανωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στεφανώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στεφανώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στεφανώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στεφανωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στεφανώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
στεφανώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στεφανώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στεφανωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στεφανώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στεφανώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στεφανωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στεφανωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στεφανώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στεφανώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στεφανώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στεφανωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφανωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφάνωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στεφάνωσα (active first-person indicative past perfective singular)
στεφανωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στεφάνωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στεφάνωσες (active indicative past perfective second-person singular)
στεφανωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στεφάνωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στεφάνωσε (active indicative past perfective singular third-person)
στεφανωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στεφανώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στεφανώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στεφανωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στεφανωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στεφανώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στεφανώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στεφανωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στεφανωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στεφάνωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφάνωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στεφανωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στεφανώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στεφανώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στεφανώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στεφανώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στεφανωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στεφάνωνε (active imperative imperfective second-person singular)
στεφάνωσε (active imperative perfective second-person singular)
στεφανώσου (imperative passive perfective second-person singular)
στεφανώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
στεφανώστε (active imperative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στεφανωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στεφανώνοντας (active participle present)
έχοντας στεφανώσει (active participle past)
στεφανωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στεφανώσει (active infinitive-aorist)
στεφανωθεί (infinitive-aorist passive)

στε‧φα‧νώ‧νω

Inherited from Koine Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to marry' and learned borrowing from Ancient Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to crown/wreathe'. By surface analysis, στέφανος (stéfanos) or στεφάνι (stefáni) + -ώνω (-óno).

lbor

(transitive) to crown with a wreath, to wreathe

(transitive, figuratively) to crown (to form the topmost or finishing part of; to complete; to consummate; to perfect)

(transitive) to marry, to marry off (to arrange for the marriage of)

(transitive) to marry, to wed (to perform the marriage ceremony for; to unite in wedlock)

(passive voice) to marry (to enter into the conjugal or connubial state; to take a husband or a wife)


επευφημώ

head

επευφημώ • (epeffimó)

el-verb

επευφημούμαι

επευφημήθηκα

επευφημημένος

επευφημώ • (epeffimó) (past επευφήμησα, passive επευφημούμαι, p‑past επευφημήθηκα, ppp επευφημημένος)

epeffimó (romanization)
επευφήμησα (past)
επευφημούμαι (passive)
επευφημήθηκα (passive past)
επευφημημένος (participle passive perfect)
επευφημώ (active first-person imperfective indicative present singular)
επευφημήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επευφημούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επευφημηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επευφημείς (active imperfective indicative present second-person singular)
επευφημήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επευφημείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επευφημηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επευφημεί (active imperfective indicative present singular third-person)
επευφημήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επευφημείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επευφημηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επευφημούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
επευφημήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επευφημούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επευφημηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επευφημείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
επευφημήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επευφημείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επευφημηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επευφημούν (active imperfective indicative plural present third-person)
επευφημούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επευφημήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επευφημήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επευφημούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επευφημηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επευφημηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επευφημούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επευφήμησα (active first-person indicative past perfective singular)
επευφημούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
επευφημούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
επευφημήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επευφημούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επευφήμησες (active indicative past perfective second-person singular)
επευφημούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
επευφημούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
επευφημήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επευφημούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επευφήμησε (active indicative past perfective singular third-person)
επευφημούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επευφημείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επευφημήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επευφημούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επευφημήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επευφημούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επευφημηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επευφημούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επευφημήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[επευφημούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
επευφημηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επευφημούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επευφημούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επευφήμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
επευφημήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επευφημήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επευφημούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επευφημούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επευφημήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επευφημηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επευφημηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επευφημώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επευφημήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επευφημούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επευφημηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επευφήμησε (active imperative perfective second-person singular)
επευφημήσου (imperative passive perfective second-person singular)
επευφημείτε (active imperative imperfective plural second-person)
επευφημήστε (active imperative perfective plural second-person)
επευφημείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επευφημηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επευφημώντας (active participle present)
επευφημούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας επευφημήσει (active participle past)
επευφημημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επευφημήσει (active infinitive-aorist)
επευφημηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπευφημῶ (epeuphēmô), contracted form of ἐπευφημέω (epeuphēméō).

lbor

(transitive) to cheer (to applaud or encourage with cheers or shouts)


πρωταγωνιστώ

head

πρωταγωνιστώ • (protagonistó)

el-verb

πρωταγωνίστησα

πρωταγωνιστώ • (protagonistó) (past πρωταγωνίστησα, passive —)

protagonistó (romanization)
πρωταγωνίστησα (past)
πρωταγωνιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πρωταγωνιστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πρωταγωνιστείς (active imperfective indicative present second-person singular)
πρωταγωνιστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστεί (active imperfective indicative present singular third-person)
πρωταγωνιστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πρωταγωνιστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πρωταγωνιστείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πρωταγωνιστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρωταγωνίστησα (active first-person indicative past perfective singular)
πρωταγωνιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρωταγωνίστησες (active indicative past perfective second-person singular)
πρωταγωνιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρωταγωνίστησε (active indicative past perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πρωταγωνιστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πρωταγωνιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πρωταγωνιστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνιστούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνίστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πρωταγωνιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πρωταγωνιστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρωταγωνίστησε (active imperative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστείτε (active imperative imperfective plural second-person)
πρωταγωνιστήστε (active imperative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πρωταγωνιστήσει (active indeclinable participle perfect)
πρωταγωνιστήσει (infinitive-aorist)

πρω‧τα‧γω‧νι‧στώ

Learned borrowing from Ancient Greek πρωταγωνιστῶ (prōtagōnistô).

lbor

πρωταγωνιστῶ

(theater, film) to play the leading role, to star

(figuratively) to play the leading role, to be the main figure


αττικίζω

head

αττικίζω • (attikízo)

el-verb

αττικίζω • (attikízo)

(linguistics, archaeology) to Atticise (UK), Atticize (US)


ατύχησα

head

ατύχησα • (atýchisa)

el-verb-form

ατύχησα • (atýchisa)

ατυχώ ατυχώ#Greek

1st person singular simple past form of ατυχώ (atychó).


ατυχώ

head

ατυχώ • (atychó)

el-verb

ατυχώ • (atychó) (past ατύχησα)


αυθαδίασα

head

αυθαδίασα • (afthadíasa)

el-verb-form

αυθαδίασα • (afthadíasa)

αυθαδιάζω αυθαδιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αυθαδιάζω (afthadiázo).


αυθαδιάζω

head

αυθαδιάζω • (afthadiázo)

el-verb

αυθαδιάζω • (afthadiázo) (past αυθαδίασα)

afthadiázo (romanization)
αυθαδίασα (past)


αγανοΰφανα

head

αγανοΰφανα • (aganoÿ́fana)

el-verb-form

αγανοΰφανα • (aganoÿ́fana)

αγανοϋφαίνω αγανοϋφαίνω#Greek

1st person singular simple past form of αγανοϋφαίνω (aganoÿfaíno).


αγανοϋφαίνω

head

αγανοϋφαίνω • (aganoÿfaíno)

el-verb

αγανοϋφασμένος

αγανοϋφαίνω • (aganoÿfaíno) (past αγανοΰφανα, passive —, ppp αγανοϋφασμένος)

aganoÿfaíno (romanization)
αγανοΰφανα (past)
αγανοϋφασμένος (participle passive perfect)


αγγελόσκιαξα

head

αγγελόσκιαξα • (angelóskiaxa)

el-verb-form

αγγελόσκιαξα • (angelóskiaxa)

αγγελοσκιάζω αγγελοσκιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αγγελοσκιάζω (angeloskiázo).


αγγελοσκιάχτηκα

head

αγγελοσκιάχτηκα • (angeloskiáchtika)

el-verb-form

αγγελοσκιάχτηκα • (angeloskiáchtika)

αγγελοσκιάζομαι αγγελοσκιάζομαι#Greek

αγγελοσκιάζω αγγελοσκιάζω#Greek

1st person singular simple past passive form of αγγελοσκιάζομαι (angeloskiázomai) passive of αγγελοσκιάζω.


αγγελοσκιάζομαι

head

αγγελοσκιάζομαι • (angeloskiázomai)

el-verb

αγγελοσκιάχτηκα

αγγελοσκιάζω

αγγελοσκιάζομαι • (angeloskiázomai) passive (past αγγελοσκιάχτηκα, active αγγελοσκιάζω)

angeloskiázomai (romanization)
αγγελοσκιάχτηκα (past)
αγγελοσκιάζω (active)

αγγελοσκιάζω αγγελοσκιάζω#Greek

1st person singular present passive form of αγγελοσκιάζω (angeloskiázo).


αγγελοβλέπω

head

αγγελοβλέπω • (angelovlépo)

el-verb

αγγελοβλέπω • (angelovlépo)

from άγγελο- m (ángelo-, “angel”) + βλέπω (vlépo, “to see”)


αγγρίφισα

head

αγγρίφισα • (angrífisa)

el-verb-form

αγγρίφισα • (angrífisa)

αγγριφίζω αγγριφίζω#Greek

1st person singular simple past form of αγγριφίζω (angrifízo).


αγιοκατέταξα

head

αγιοκατέταξα • (agiokatétaxa)

el-verb-form

αγιοκατέταξα • (agiokatétaxa)

αγιοκατατάσσω αγιοκατατάσσω#Greek

1st person singular simple past form of αγιοκατατάσσω (agiokatatásso).


αγγλοκρατήθηκα

head

αγγλοκρατήθηκα • (anglokratíthika)

el-verb-form

αγγλοκρατήθηκα • (anglokratíthika)

αγγλοκρατούμαι αγγλοκρατούμαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αγγλοκρατούμαι (anglokratoúmai).


αγγλίζω

head

αγγλίζω • (anglízo)

to seem/appear like/sound like the English


αγγριφίζω

αγγριφίζω • (angrifízo)

el-verb

αγγριφίζω • (angrifízo) (past αγγρίφισα, passive —)

angrifízo (romanization)
αγγρίφισα (past)


αγιοκατατάσσομαι

head

αγιοκατατάσσομαι • (agiokatatássomai)

el-verb

αγιοκατατάσσω

αγιοκατατάσσομαι • (agiokatatássomai) passive

to be: canonised (UK), canonized (US), sanctified, beatified


αγγλοκρατούμαι

head

αγγλοκρατούμαι • (anglokratoúmai)

el-verb

αγγλοκρατήθηκα

αγγλοκρατημένος

αγγλοκρατούμαι • (anglokratoúmai) deponent (past αγγλοκρατήθηκα, ppp αγγλοκρατημένος)

anglokratoúmai (romanization)
αγγλοκρατήθηκα (past)
αγγλοκρατημένος (participle passive perfect)


αγγελοσκιάζω

head

αγγελοσκιάζω • (angeloskiázo)

el-verb

αγγελόσκιαξα

αγγελοσκιάζομαι

αγγελοσκιάχτηκα

αγγελοσκιάζω • (angeloskiázo) (past αγγελόσκιαξα, passive αγγελοσκιάζομαι, p‑past αγγελοσκιάχτηκα)

angeloskiázo (romanization)
αγγελόσκιαξα (past)
αγγελοσκιάζομαι (passive)
αγγελοσκιάχτηκα (passive past)


αγιοκατατάσσω

head

αγιοκατατάσσω • (agiokatatásso)

el-verb

αγιοκατέταξα

αγιοκατατάσσομαι

αγιοκατατάσσω • (agiokatatásso) (past αγιοκατέταξα, passive αγιοκατατάσσομαι)

agiokatatásso (romanization)
αγιοκατέταξα (past)
αγιοκατατάσσομαι (passive)

(Christianity) canonise (UK), canonize (US), sanctify, beatify


τετραγωνίζω

head

τετραγωνίζω • (tetragonízo)

el-verb

τετραγωνίζομαι

τετραγωνίστηκα

τετραγωνισμένος

τετραγωνίζω • (tetragonízo) (past τετραγώνισα, passive τετραγωνίζομαι, p‑past τετραγωνίστηκα, ppp τετραγωνισμένος)

tetragonízo (romanization)
τετραγώνισα (past)
τετραγωνίζομαι (passive)
τετραγωνίστηκα (passive past)
τετραγωνισμένος (participle passive perfect)
τετραγωνίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τετραγωνίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τετραγωνίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τετραγωνιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τετραγωνίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τετραγωνίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τετραγωνίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τετραγωνιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τετραγωνίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τετραγωνίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τετραγωνίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τετραγωνιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τετραγωνίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τετραγωνίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τετραγωνιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τετραγωνιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τετραγωνίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τετραγωνίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τετραγωνίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τετραγωνιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τετραγωνιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τετραγωνίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τετραγωνίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τετραγωνίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τετραγωνίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τετραγωνίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τετραγωνιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τετραγωνιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τετραγώνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τετραγώνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τετραγωνιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τετραγωνιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τετραγωνίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τετραγώνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τετραγώνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τετραγωνιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τετραγωνιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τετραγωνίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τετραγώνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τετραγώνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τετραγωνιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τετραγωνιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τετραγωνίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τετραγωνίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τετραγωνίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τετραγωνιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τετραγωνιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τετραγωνίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τετραγωνίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τετραγωνιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τετραγωνιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τετραγώνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τετραγωνίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τετραγωνίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τετραγώνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τετραγωνίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τετραγωνίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τετραγωνίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τετραγωνιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τετραγωνίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τετραγωνιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τετραγωνιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τετραγωνίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τετραγωνίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τετραγωνίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τετραγωνιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τετραγώνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τετραγώνισε (active imperative perfective second-person singular)
τετραγωνίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τετραγωνίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τετραγωνίστε (active imperative perfective plural second-person)
τετραγωνίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τετραγωνιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τετραγωνίζοντας (active participle present)
έχοντας τετραγωνίσει (active participle past)
τετραγωνισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τετραγωνίσει (active infinitive-aorist)
τετραγωνιστεί (infinitive-aorist passive)

τε‧τρα‧γω‧νί‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek τετραγωνίζω (tetragōnízō). By surface analysis, τετράγων(ος) (tetrágon(os)) + -ίζω (-ízo).

surf

τετράγωνος<alt:τετράγων(ος)>

τετραγωνίζω τον κύκλο

(geometry) to square (to draw a square with the same area as)

(mathematics) to square (to multiply by itself; to raise to the second power)


ζητωκραυγάζω

head

ζητωκραυγάζω • (zitokravgázo)

el-verb

ζητωκραύγασα

ζητωκραυγάζω • (zitokravgázo) (past ζητωκραύγασα, passive —)

zitokravgázo (romanization)
ζητωκραύγασα (past)
ζητωκραυγάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ζητωκραυγάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ζητωκραυγάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ζητωκραυγάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ζητωκραυγάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ζητωκραυγάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ζητωκραυγάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ζητωκραυγάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ζητωκραυγάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ζητωκραυγάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ζητωκραυγάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ζητωκραυγάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ζητωκραυγάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζητωκραυγάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζητωκραύγαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ζητωκραύγασα (active first-person indicative past perfective singular)
ζητωκραύγαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ζητωκραύγασες (active indicative past perfective second-person singular)
ζητωκραύγαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ζητωκραύγασε (active indicative past perfective singular third-person)
ζητωκραυγάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ζητωκραυγάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ζητωκραυγάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ζητωκραυγάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ζητωκραύγαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζητωκραυγάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζητωκραυγάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζητωκραύγασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζητωκραυγάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζητωκραυγάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ζητωκραυγάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ζητωκραυγάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ζητωκραύγαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ζητωκραύγασε (active imperative perfective second-person singular)
ζητωκραυγάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ζητωκραυγάστε (active imperative perfective plural second-person)
ζητωκραυγάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ζητωκραυγάσει (active indeclinable participle perfect)
ζητωκραυγάσει (infinitive-aorist)

ζη‧τω‧κραυ‧γά‧ζω

Learnedly from ζητωκραυγ(ή) (zitokravg(í)) + -άζω (-ázo).

af

ζητωκραυγή<alt:ζητωκραυγ(ή)>

(transitive or intransitive) to cheer (to applaud or encourage with cheers or shouts)


αγκούσεψα

head

αγκούσεψα • (agkoúsepsa)

el-verb-form

αγκούσεψα • (agkoúsepsa)

αγκουσεύω αγκουσεύω#Greek

1st person singular simple past form of αγκουσεύω (agkousévo).


αγκαθώνω

head

αγκαθώνω • (agkathóno)

el-verb

αγκαθώνω • (agkathóno) (past αγκάθωσα)

agkathóno (romanization)
αγκάθωσα (past)


αγκουσεύω

head

αγκουσεύω • (agkousévo)

el-verb

αγκουσεύομαι

αγκουσεμένος

αγκουσεύω • (agkousévo) (past αγκούσεψα, passive αγκουσεύομαι, ppp αγκουσεμένος)

agkousévo (romanization)
αγκούσεψα (past)
αγκουσεύομαι (passive)
αγκουσεμένος (participle passive perfect)


δαιμονοποιώ

head

δαιμονοποιώ • (daimonopoió)

el-verb

δαιμονοποίησα

δαιμονοποιούμαι

δαιμονοποιημένος

δαιμονοποιώ • (daimonopoió) (past δαιμονοποίησα, passive δαιμονοποιούμαι, ppp δαιμονοποιημένος)

daimonopoió (romanization)
δαιμονοποίησα (past)
δαιμονοποιούμαι (passive)
δαιμονοποιημένος (participle passive perfect)
δαιμονοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
δαιμονοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δαιμονοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
δαιμονοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
δαιμονοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
δαιμονοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δαιμονοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
δαιμονοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
δαιμονοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
δαιμονοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δαιμονοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
δαιμονοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
δαιμονοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
δαιμονοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δαιμονοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δαιμονοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δαιμονοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
δαιμονοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
δαιμονοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δαιμονοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δαιμονοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
δαιμονοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
δαιμονοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
δαιμονοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δαιμονοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δαιμονοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δαιμονοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
δαιμονοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δαιμονοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δαιμονοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δαιμονοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
δαιμονοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δαιμονοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δαιμονοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δαιμονοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δαιμονοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
δαιμονοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δαιμονοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
δαιμονοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
δαιμονοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
δαιμονοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δαιμονοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δαιμονοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
δαιμονοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δαιμονοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
δαιμονοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δαιμονοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δαιμονοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δαιμονοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δαιμονοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
δαιμονοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δαιμονοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
δαιμονοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δαιμονοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δαιμονοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
δαιμονοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δαιμονοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[δαιμονοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
δαιμονοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
δαιμονοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
δαιμονοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δαιμονοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δαιμονοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
δαιμονοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δαιμονοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
δαιμονοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δαιμονοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δαιμονοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δαιμονοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
δαιμονοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δαιμονοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δαιμονοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δαιμονοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα δαιμονοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δαιμονοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα δαιμονοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα δαιμονοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δαιμονοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
δαιμονοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
δαιμονοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
δαιμονοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
δαιμονοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
δαιμονοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
δαιμονοποιώντας (active participle present)
δαιμονοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας δαιμονοποιήσει (active participle past)
δαιμονοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δαιμονοποιήσει (active infinitive-aorist)
δαιμονοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

δαι‧μο‧νο‧ποι‧ώ

From δαίμον(ας) (daímon(as)) + -ο- (-o-) + -ποιώ (-poió).

af

δαίμονας<alt:δαίμον(ας)>


θεοποιώ

head

θεοποιώ • (theopoió)

el-verb

θεοποιημένος

θεοποιώ • (theopoió) (past θεοποίησα, passive θεοποιούμαι, ppp θεοποιημένος)

theopoió (romanization)
θεοποίησα (past)
θεοποιούμαι (passive)
θεοποιημένος (participle passive perfect)
θεοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
θεοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
θεοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
θεοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
θεοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
θεοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
θεοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
θεοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
θεοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
θεοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
θεοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
θεοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
θεοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
θεοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
θεοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
θεοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θεοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
θεοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θεοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
θεοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θεοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
θεοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
θεοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
θεοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θεοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
θεοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θεοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
θεοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θεοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[θεοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
θεοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
θεοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θεοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
θεοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα θεοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα θεοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα θεοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα θεοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
θεοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
θεοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
θεοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
θεοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
θεοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
θεοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεοποιώντας (active participle present)
θεοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας θεοποιήσει (active participle past)
θεοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
θεοποιήσει (active infinitive-aorist)
θεοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek θεοποιῶ (theopoiô). By surface analysis, θε(ός) (the(ós)) + -ο- (-o-) + ποιώ (poió).

surf

θεός<alt:θε(ός)>


δικαιολογημένος

head

δικαιολογημένη

δικαιολογημένο

δικαιολογημένος • (dikaiologiménos) m (feminine δικαιολογημένη, neuter δικαιολογημένο)

el-part

δικαιολογημέν

dikaiologiménos (romanization)
δικαιολογημένη (feminine)
δικαιολογημένο (neuter)
δικαιολογημένος (masculine nominative singular)
δικαιολογημένη (feminine nominative singular)
δικαιολογημένο (neuter nominative singular)
δικαιολογημένοι (masculine nominative plural)
δικαιολογημένες (feminine nominative plural)
δικαιολογημένα (neuter nominative plural)
δικαιολογημένου (genitive masculine singular)
δικαιολογημένης (feminine genitive singular)
δικαιολογημένου (genitive neuter singular)
δικαιολογημένων (genitive masculine plural)
δικαιολογημένων (feminine genitive plural)
δικαιολογημένων (genitive neuter plural)
δικαιολογημένο (accusative masculine singular)
δικαιολογημένη (accusative feminine singular)
δικαιολογημένο (accusative neuter singular)
δικαιολογημένους (accusative masculine plural)
δικαιολογημένες (accusative feminine plural)
δικαιολογημένα (accusative neuter plural)
δικαιολογημένε (masculine singular vocative)
δικαιολογημένη (feminine singular vocative)
δικαιολογημένο (neuter singular vocative)
δικαιολογημένοι (masculine plural vocative)
δικαιολογημένες (feminine plural vocative)
δικαιολογημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

δικαιολογημέν

el-decl-adj-a

δικαιολογημέν

el-decl-adj-positive

Declension of δικαιολογημένος

δικαιολογημέν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δικαιολογημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δικαιολογημένος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

δικαιολογημέν

el-decl-adj-table

δικαιολογημένος •

δικαιολογημένη •

δικαιολογημένο •

δικαιολογημένοι •

δικαιολογημένες •

δικαιολογημένα •

δικαιολογημένου •

δικαιολογημένης •

δικαιολογημένου •

δικαιολογημένων •

δικαιολογημένων •

δικαιολογημένων •

δικαιολογημένο •

δικαιολογημένη •

δικαιολογημένο •

δικαιολογημένους •

δικαιολογημένες •

δικαιολογημένα •

δικαιολογημένε •

δικαιολογημένη •

δικαιολογημένο •

δικαιολογημένοι •

δικαιολογημένες •

δικαιολογημένα •

δι‧και‧ο‧λο‧γη‧μέ‧νος

δικαιολογώ δικαιολογώ#Greek

passive perfect participle of δικαιολογώ (dikaiologó):

δικαιολογώ δικαιολογώ#Greek


γίνονται

head

γίνονται • (gínontai)

el-verb-form

γίνονται • (gínontai)

γίνομαι γίνομαι#Greek

3rd person plural present form of γίνομαι (gínomai).


βρίσκονται

head

βρίσκονται • (vrískontai)

el-verb-form

βρίσκονται • (vrískontai)

βρίσκομαι βρίσκομαι#Greek

3rd person plural present form of βρίσκομαι (vrískomai, “to be, to be found”).


αναφέρει

head

αναφέρει • (anaférei)

el-verb-form

αναφέρει • (anaférei)

αναφέρω αναφέρω#Greek

3rd person singular present form of αναφέρω (anaféro).


αυθυποβλήθηκα

αυθυποβάλλομαι αυθυποβάλλομαι#Greek

1st person singular simple past passive form of αυθυποβάλλομαι (afthypovállomai).


αυλάκιασα

head

αυλάκιασα • (avlákiasa)

el-verb-form

αυλάκιασα • (avlákiasa)

αυλακιάζω αυλακιάζω#Greek

1st person singular simple past form of αυλακιάζω (avlakiázo).


αυλάκισα

head

αυλάκισα • (avlákisa)

el-verb-form

αυλάκισα • (avlákisa)

αυλακίζω αυλακίζω#Greek

1st person singular simple past form of αυλακίζω (avlakízo).


αυλάκωσα

head

αυλάκωσα • (avlákosa)

el-verb-form

αυλάκωσα • (avlákosa)

αυλακώνω αυλακώνω#Greek

1st person singular simple past form of αυλακώνω (avlakóno).


αυθυποβάλλομαι

head

αυθυποβάλλομαι • (afthypovállomai)

el-verb

αυθυποβλήθηκα

αυθυποβάλλομαι • (afthypovállomai) deponent (past αυθυποβλήθηκα)

afthypovállomai (romanization)
αυθυποβλήθηκα (past)


αυλακώθηκα

head

αυλακώθηκα • (avlakóthika)

el-verb-form

αυλακώθηκα • (avlakóthika)

αυλακώνομαι αυλακώνομαι#Greek

αυλακώνω αυλακώνω#Greek

1st person singular simple past passive form of αυλακώνομαι (avlakónomai) passive of αυλακώνω.


αυλακιάζω

head

αυλακιάζω • (avlakiázo)

el-verb

αυλακιάζω • (avlakiázo) (past αυλάκιασα)

avlakiázo (romanization)
αυλάκιασα (past)

αυλακώνω αυλακώνω#Greek


αυλακώνω

head

αυλακώνω • (avlakóno)

el-verb

αυλακώνω • (avlakóno) (past αυλάκωσα, passive αυλακώνομαι, p‑past αυλακώθηκα, ppp αυλακωμένος)

avlakóno (romanization)
αυλάκωσα (past)
αυλακώνομαι (passive)
αυλακώθηκα (passive past)
αυλακωμένος (participle passive perfect)


αυλακίζω

head

αυλακίζω • (avlakízo)

el-verb

αυλακίζω • (avlakízo) (past αυλάκισα)

αυλακώνω αυλακώνω#Greek


αυλακώνομαι

head

αυλακώνομαι • (avlakónomai)

el-verb

αυλακώνομαι • (avlakónomai) passive (past αυλακώθηκα, ppp αυλακωμένος)

avlakónomai (romanization)
αυλακώθηκα (past)
αυλακωμένος (participle passive perfect)

αυλακώνω αυλακώνω#Greek

1st person singular present passive form of αυλακώνω (avlakóno).


παρέσυρα

head

παρέσυρα • (parésyra)

el-verb-form

παρέσυρα • (parésyra)

παρασέρνω παρασέρνω#Greek

1st person singular simple past active form of παρασέρνω (parasérno).


παρέσυρα

head

παρέσυρα • (parésyra)

el-verb-form

παρέσυρα • (parésyra)

παρασύρω παρασύρω#Greek

1st person singular imperfect active form of παρασύρω (parasýro).

παρασύρω παρασύρω#Greek

1st person singular simple past active form of παρασύρω (parasýro).


παρασύρει

head

παρασύρει • (parasýrei)

el-verb-form

παρασύρει • (parasýrei)

πα‧ρα‧σύ‧ρει

παρασέρνω παρασέρνω#Greek

3rd person singular dependent active form of παρασέρνω (parasérno).

παρασέρνω παρασέρνω#Greek

Active nonfinite form of παρασέρνω (parasérno)


παρασύρει

head

παρασύρει • (parasýrei)

el-verb-form

παρασύρει • (parasýrei)

πα‧ρα‧σύ‧ρει

παρασύρω παρασύρω#Greek

3rd person singular present indicative active form of παρασύρω (parasýro).

παρασύρω παρασύρω#Greek

3rd person singular dependent active form of παρασύρω (parasýro).

παρασύρω παρασύρω#Greek

Active nonfinite form of παρασύρω (parasýro)


κατακρατώ

head

κατακρατώ • (katakrató)

el-verb

κατακρατούμαι

κατακρατήθηκα

κατακρατημένος

κατακρατώ • (katakrató) (past κατακράτησα, passive κατακρατούμαι, p‑past κατακρατήθηκα, ppp κατακρατημένος)

katakrató (romanization)
κατακράτησα (past)
κατακρατούμαι (passive)
κατακρατήθηκα (passive past)
κατακρατημένος (participle passive perfect)
κατακρατώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κατακρατήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κατακρατούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κατακρατηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κατακρατείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κατακρατήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κατακρατείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κατακρατηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κατακρατεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κατακρατήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κατακρατείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κατακρατηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κατακρατούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κατακρατήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κατακρατούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κατακρατηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κατακρατείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κατακρατήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κατακρατείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κατακρατηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κατακρατούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατακρατούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατακρατήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατακρατήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατακρατούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κατακρατηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατακρατηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατακρατούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατακράτησα (active first-person indicative past perfective singular)
κατακρατούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κατακρατούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κατακρατήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κατακρατούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατακράτησες (active indicative past perfective second-person singular)
κατακρατούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κατακρατούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κατακρατήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κατακρατούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατακράτησε (active indicative past perfective singular third-person)
κατακρατούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κατακρατείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κατακρατήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κατακρατούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κατακρατήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κατακρατούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κατακρατηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κατακρατούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κατακρατήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κατακρατούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κατακρατηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κατακρατούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατακρατούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατακράτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατακρατήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατακρατήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κατακρατούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατακρατούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατακρατήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κατακρατηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κατακρατηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κατακρατώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κατακρατήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κατακρατούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κατακρατηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κατακράτησε (active imperative perfective second-person singular)
κατακρατήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κατακρατείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κατακρατήστε (active imperative perfective plural second-person)
κατακρατείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κατακρατηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κατακρατώντας (active participle present)
κατακρατούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κατακρατήσει (active participle past)
κατακρατημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κατακρατήσει (active infinitive-aorist)
κατακρατηθεί (infinitive-aorist passive)

κα‧τα‧κρα‧τώ

Learned borrowing from Ancient Greek κατακρατῶ (katakratô, “to prevail”) with semantic loan from French détenir (“to detain”) and retenir (“to retain”). By surface analysis, κατα- (kata-) + κρατώ (krató).

surf

(of a thing) to retain (to hold or keep inside it; to contain)


σώνει

head

σώνει • (sónei)

el-verb-form

σώνει • (sónei)

σώνω σώνω#Greek

3rd person singular present indicative active form of σώνω (sóno).


παρέσυρε

head

παρέσυρε • (parésyre)

el-verb-form

παρέσυρε • (parésyre)

παρασέρνω παρασέρνω#Greek

3rd person singular simple past active form of παρασέρνω (parasérno).


παρέσυρε

head

παρέσυρε • (parésyre)

el-verb-form

παρέσυρε • (parésyre)

παρασύρω παρασύρω#Greek

3rd person singular imperfect active form of παρασύρω (parasýro).

παρασύρω παρασύρω#Greek

3rd person singular simple past active form of παρασύρω (parasýro).


αποφευχθεί

α‧πο‧φευ‧χθεί

αποφεύγομαι αποφεύγομαι#Greek

αποφεύγω αποφεύγω#Greek

3rd person singular dependent form of αποφεύγομαι (apofévgomai) passive of αποφεύγω.

αποφεύγομαι αποφεύγομαι#Greek

Nonfinite form of αποφεύγομαι (apofévgomai).


επιβραβεύω

head

επιβραβεύω • (epivravévo)

el-verb

επιβραβεύομαι

επιβραβεύτηκα

επιβραβεύθηκα

επιβραβευμένος

επιβραβεύω • (epivravévo) (past επιβράβευσα, passive επιβραβεύομαι, p‑past επιβραβεύτηκα/επιβραβεύθηκα, ppp επιβραβευμένος)

epivravévo (romanization)
επιβράβευσα (past)
επιβραβεύομαι (passive)
επιβραβεύτηκα (passive past)
επιβραβεύθηκα (passive past)
επιβραβευμένος (participle passive perfect)
επιβραβεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
επιβραβεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επιβραβεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επιβραβευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επιβραβευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επιβραβεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επιβραβεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επιβραβεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επιβραβευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επιβραβευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επιβραβεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
επιβραβεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επιβραβεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επιβραβευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επιβραβευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επιβραβεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επιβραβεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επιβραβευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επιβραβευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επιβραβευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επιβραβεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επιβραβεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επιβραβεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επιβραβευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επιβραβευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επιβραβευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επιβραβεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επιβραβεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επιβραβεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επιβραβεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επιβραβεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επιβραβευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επιβραβευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επιβραβευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επιβραβευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επιβράβευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επιβράβευσα (active first-person indicative past perfective singular)
επιβραβευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επιβραβευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επιβραβεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επιβραβεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επιβράβευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επιβράβευσες (active indicative past perfective second-person singular)
επιβραβευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επιβραβευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επιβραβεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επιβραβεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επιβράβευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επιβράβευσε (active indicative past perfective singular third-person)
επιβραβευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επιβραβευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επιβραβεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επιβραβεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επιβραβεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επιβραβεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επιβραβευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επιβραβευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επιβραβευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επιβραβεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επιβραβεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επιβραβευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επιβραβευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επιβραβευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επιβράβευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιβραβεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιβραβεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επιβράβευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επιβραβεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επιβραβεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επιβραβεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επιβραβευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επιβραβεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επιβραβευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επιβραβευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
επιβραβεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επιβραβευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επιβραβευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επιβραβεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επιβραβεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επιβραβεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επιβραβευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
επιβραβευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επιβράβευε (active imperative imperfective second-person singular)
επιβράβευσε (active imperative perfective second-person singular)
επιβραβεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
επιβραβεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
επιβραβεύστε (active imperative perfective plural second-person)
επιβραβεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επιβραβευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επιβραβευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επιβραβεύοντας (active participle present)
επιβραβευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας επιβραβεύσει (active participle past)
επιβραβευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επιβραβεύσει (active infinitive-aorist)
επιβραβευτεί (infinitive-aorist passive)
επιβραβευθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧πι‧βρα‧βεύ‧ω

Learned borrowing from Koine Greek ἐπιβραβεύω (epibrabeúō, “to grant”). By surface analysis, επι- (epi-) + βραβεύω (vravévo).


στραμμένος

head

στραμμένος • (stramménos) m (feminine στραμμένη, neuter στραμμένο)

stramménos (romanization)
στραμμένη (feminine)
στραμμένο (neuter)
στραμμένος (masculine nominative singular)
στραμμένη (feminine nominative singular)
στραμμένο (neuter nominative singular)
στραμμένοι (masculine nominative plural)
στραμμένες (feminine nominative plural)
στραμμένα (neuter nominative plural)
στραμμένου (genitive masculine singular)
στραμμένης (feminine genitive singular)
στραμμένου (genitive neuter singular)
στραμμένων (genitive masculine plural)
στραμμένων (feminine genitive plural)
στραμμένων (genitive neuter plural)
στραμμένο (accusative masculine singular)
στραμμένη (accusative feminine singular)
στραμμένο (accusative neuter singular)
στραμμένους (accusative masculine plural)
στραμμένες (accusative feminine plural)
στραμμένα (accusative neuter plural)
στραμμένε (masculine singular vocative)
στραμμένη (feminine singular vocative)
στραμμένο (neuter singular vocative)
στραμμένοι (masculine plural vocative)
στραμμένες (feminine plural vocative)
στραμμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στραμμένος •

στραμμένοι •

στραμμένες •

στραμμένου •

στραμμένης •

στραμμένου •

στραμμένων •

στραμμένων •

στραμμένων •

στραμμένους •

στραμμένες •

στραμμένοι •

στραμμένες •

στραμ‧μέ‧νος

στρέφω στρέφω#Greek

passive perfect participle of στρέφω (stréfo): turned, directed


αυταπατώμαι

head

αυταπατώμαι • (aftapatómai)


αναφέροντας

αναφέροντας • (anaférontas) (indeclinable)

α‧να‧φέ‧ρο‧ντας

αναφέρω αναφέρω#Greek

Active present participle of αναφέρω (anaféro).


επικρίνω

επικρίνω • (epikríno)

el-verb

επικρίνω • (epikríno) (imperfect επέκρινα, past επέκρινα, passive επικρίνομαι, p‑past επικρίθηκα)

epikríno (romanization)
επέκρινα (imperfect)
επέκρινα (past)
επικρίνομαι (passive)
επικρίθηκα (passive past)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπικρίνω (epikrínō, “to judge”) with semantic loan from French censurer. By surface analysis, επι- (epi-) + κρίνω (kríno).

surf

(transitive) to criticize (to find fault with)


επικολλώ

head

επικολλώ • (epikolló)

el-verb

επικολλήθηκα

επικολλημένος

επικολλώ • (epikolló) (past επικόλλησα, passive επικολλώμαι, p‑past επικολλήθηκα, ppp επικολλημένος)

epikolló (romanization)
επικόλλησα (past)
επικολλώμαι (passive)
επικολλήθηκα (passive past)
επικολλημένος (participle passive perfect)

Learnedly from επι- (epi-) + κολλώ (kolló).

to affix, to glue on, to paste, to stick on (to cause to adhere; to attach with or as if with adhesive)


εγκαταστάθηκαν

head

εγκαταστάθηκαν • (egkatastáthikan)

el-verb-form

εγκαταστάθηκαν • (egkatastáthikan)

ε‧γκα‧τα‧στά‧θη‧καν

εγκαθίσταμαι εγκαθίσταμαι#Greek

εγκαθιστώ εγκαθιστώ#Greek

3rd person plural simple past form of εγκαθίσταμαι (egkathístamai) passive of εγκαθιστώ.


ερημώνω

head

ερημώνω • (erimóno)

el-verb

ερημώνω • (erimóno) (past ερήμωσα, passive ερημώνομαι, p‑past ερημώθηκα, ppp ερημωμένος)

erimóno (romanization)
ερήμωσα (past)
ερημώνομαι (passive)
ερημώθηκα (passive past)
ερημωμένος (participle passive perfect)
ερημώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ερημώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ερημώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ερημωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ερημώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ερημώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ερημώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ερημωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ερημώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ερημώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ερημώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ερημωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ερημώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ερημώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ερημωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ερημωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ερημώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ερημώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ερημώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ερημωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ερημωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ερημώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ερημώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ερημώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ερημώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ερημώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ερημωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ερημωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ερήμωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ερήμωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ερημωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ερημωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ερημώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ερήμωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ερήμωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ερημωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ερημωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ερημώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ερήμωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ερήμωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ερημωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ερημωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ερημώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ερημώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ερημώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ερημωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ερημωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ερημώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ερημώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ερημωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ερημωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ερήμωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ερημώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ερημώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ερήμωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ερημώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ερημώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ερημώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ερημωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ερημώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ερημωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ερημωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ερημώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ερημώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ερημώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ερημωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ερήμωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ερήμωσε (active imperative perfective second-person singular)
ερημώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ερημώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ερημώστε (active imperative perfective plural second-person)
ερημώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ερημωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ερημώνοντας (active participle present)
έχοντας ερημώσει (active participle past)
ερημωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ερημώσει (active infinitive-aorist)
ερημωθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ερημώνω (erēmṓnō), from Ancient Greek ἐρημόω (erēmóō) with -ώνω (-óno) suffix.

inh+

(transitive) to desert, to leave deserted

(transitive) to desolate, to devastate, to lay waste


αυτενέργησα

head

αυτενέργησα • (aftenérgisa)

el-verb-form

αυτενέργησα • (aftenérgisa)

αυτενεργώ αυτενεργώ#Greek

1st person singular simple past form of αυτενεργώ (aftenergó).


αυτενεργώ

head

αυτενεργώ • (aftenergó)

el-verb

αυτενεργώ • (aftenergó) (past αυτενέργησα, passive —)

aftenergó (romanization)
αυτενέργησα (past)


αποκοιμήθηκαν

head

αποκοιμήθηκαν • (apokoimíthikan)

el-verb-form

αποκοιμήθηκαν • (apokoimíthikan)

α‧πο‧κοι‧μή‧θη‧καν

αποκοιμιέμαι αποκοιμιέμαι#Greek

3rd person plural simple past form of αποκοιμιέμαι (apokoimiémai).


καταρρίπτω

head

καταρρίπτω • (katarrípto)

el-verb

καταρρίπτομαι

καταρρίφθηκα

καταρριμμένος

καταρρίπτω • (katarrípto) (past κατέρριψα, passive καταρρίπτομαι, p‑past καταρρίφθηκα, ppp καταρριμμένος)

katarrípto (romanization)
κατέρριψα (past)
καταρρίπτομαι (passive)
καταρρίφθηκα (passive past)
καταρριμμένος (participle passive perfect)

κα‧ταρ‧ρί‧πτω

Learned borrowing from Ancient Greek καταρρίπτω (katarrhíptō) with semantic loan from French abattre and battre (“break (a record)”). By surface analysis, κατα- (kata-) + ρίπτω (rípto).

surf

to shoot down, to bring down, to down (to make something, especially something flying, fall to the ground)

(figuratively) to rebut (to deny the truth of something, especially by presenting arguments that disprove it)

(figuratively) to refute (to prove (something) to be false or incorrect)

(figuratively) to break (to do better than (a record), setting a new record)


εξερράγη

head

εξερράγη • (exerrági)

el-verb-form

εξερράγη • (exerrági)

εκρήγνυμαι εκρήγνυμαι#Greek

3rd person singular simple past form of εκρήγνυμαι (ekrígnymai).


αφτιάστηκα

head

αφτιάστηκα • (aftiástika)

el-verb-form

αφτιάστηκα • (aftiástika)

αφτιάζομαι αφτιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αφτιάζομαι (aftiázomai).


αυτιάστηκα

head

αυτιάστηκα • (aftiástika)

el-verb-form

αυτιάστηκα • (aftiástika)

αυτιάζομαι αυτιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of αυτιάζομαι (aftiázomai).


αφτιάζομαι

head

αφτιάζομαι • (aftiázomai)

el-verb

αφτιάζομαι • (aftiázomai) deponent (past αφτιάστηκα)

aftiázomai (romanization)
αφτιάστηκα (past)

αυτιάζομαι αυτιάζομαι#Greek

Alternative form of αυτιάζομαι (aftiázomai)


αυτιάζομαι

head

αυτιάζομαι • (aftiázomai)

el-verb

αυτιάζομαι • (aftiázomai) deponent (past αυτιάστηκα)

aftiázomai (romanization)
αυτιάστηκα (past)