διαβεβαιώνω

head

διαβεβαιώνω • (diavevaióno)

el-verb

διαβεβαιώνομαι

διαβεβαιώνω • (diavevaióno) (past διαβεβαίωσα, passive διαβεβαιώνομαι)

diavevaióno (romanization)
διαβεβαίωσα (past)
διαβεβαιώνομαι (passive)
διαβεβαιώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαβεβαιώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαβεβαιώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαβεβαιωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαβεβαιώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαβεβαιώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαβεβαιώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαβεβαιωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαβεβαιώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαβεβαιώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαβεβαιώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαβεβαιωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαβεβαιώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαβεβαιώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαβεβαιωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαβεβαιωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαβεβαιώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαβεβαιώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαβεβαιώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαβεβαιωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαβεβαιωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαβεβαιώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαβεβαιώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαβεβαιώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαβεβαιώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαβεβαιώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαβεβαιωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαβεβαιωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαβεβαίωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διαβεβαίωσα (active first-person indicative past perfective singular)
διαβεβαιωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαβεβαιωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαβεβαιώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαβεβαίωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διαβεβαίωσες (active indicative past perfective second-person singular)
διαβεβαιωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαβεβαιωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαβεβαιώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαβεβαίωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διαβεβαίωσε (active indicative past perfective singular third-person)
διαβεβαιωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαβεβαιωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαβεβαιώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαβεβαιώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαβεβαιώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαβεβαιωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαβεβαιωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαβεβαιώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαβεβαιώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαβεβαιωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαβεβαιωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαβεβαίωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαβεβαιώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαβεβαιώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαβεβαίωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαβεβαιώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαβεβαιώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διαβεβαιώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαβεβαιωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαβεβαιώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαβεβαιωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαβεβαιωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαβεβαιώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαβεβαιώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διαβεβαιώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διαβεβαιωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διαβεβαίωνε (active imperative imperfective second-person singular)
διαβεβαίωσε (active imperative perfective second-person singular)
διαβεβαιώσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαβεβαιώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαβεβαιώστε (active imperative perfective plural second-person)
διαβεβαιώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαβεβαιωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαβεβαιώνοντας (active participle present)
έχοντας διαβεβαιώσει (active participle past)
διαβεβαιωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διαβεβαιώσει (active infinitive-aorist)
διαβεβαιωθεί (infinitive-aorist passive)

δι‧α‧βε‧βαι‧ώ‧νω

From Hellenistic Koine Greek διαβεβαιῶ (diabebaiô), contracted form of διαβεβαιόω (diabebaióō). By surface analysis, δια- (dia-, “through”) + βεβαιώνω (vevaióno, “to make sure”).

surf

Σε διαβεβαιώνω ότι είμαι καλύτερα από ποτέ

I assure you that I feel better than ever.

Se diavevaióno óti eímai kalýtera apó poté


λιώνω

head

λιώνω • (lióno)

el-verb

λιώνω • (lióno) (past έλιωσα, passive —, ppp λιωμένος)

lióno (romanization)
έλιωσα (past)
λιωμένος (participle passive perfect)
λιώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
λιώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λιώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λιώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λιώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
λιώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λιώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λιώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λιώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λιώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λιώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λιώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λιώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λιώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
έλιωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έλιωσα (active first-person indicative past perfective singular)
έλιωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έλιωσες (active indicative past perfective second-person singular)
έλιωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έλιωσε (active indicative past perfective singular third-person)
λιώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λιώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λιώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λιώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
έλιωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λιώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λιώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έλιωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λιώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λιώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λιώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λιώσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λιώνε (active imperative imperfective second-person singular)
λιώσε (active imperative perfective second-person singular)
λιώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
λιώστε (active imperative perfective plural second-person)
λιώνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λιώσει (active indeclinable participle perfect)
λιωμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
λιώσει (infinitive-aorist)

* Common spelling λιώνω (lióno), according to Evangelos Petrounias: From Byzantine Greek λιώνω (liṓnō) from Ancient Greek λειῶ (leiô), from λεῖος (leîos, “smooth”), with simplification of spelling.
* Spelling λειώνω (leióno) As in Kriaras and according to Babiniotis. (without simplification).
λιώνω (lióno) is the most common spelling, although λειώνω (leióno) strictly speaking is more etymologically accurate.

Φάε το παγωτό σου πριν λιώσει.

Λιώστε το βούτυρο και προσθέστε το στην ζάχαρη.

Melt) the butter and add it to the sugar.

Lióste to voútyro kai prosthéste to stin záchari.

(transitive, intransitive) to melt (make something liquid by heat)

Το χάπι έλιωσε στο ποτήρι.

Πρέπει να λιώσεις την ασπιρίνη με νερό πρώτα.

You have to dissolve the aspirin in water first.

Prépei na lióseis tin aspiríni me neró próta.

(transitive, intransitive) to dissolve (make something blend into liquid)

Μηχανή για να λιώσεις σταφύλια.

(transitive) to crush, mash (reduce to a soft pulpy state by beating or pressure)

Αν δεν παραιτηθείς, θα σε λιώσω.

If you don't give up, I will destroy you.

(transitive, figuratively) to crush, destroy (completely eradicate someone/something)

Έχω λιώσει πολλά παπούτσια.

Το λάστιχο του αυτοκινήτου έλιωσε.

(transitive, intransitive, figuratively) to wear out (break down or destroy by overuse)

Η καημένη η γιαγιά έλιωσε από την αρρώστια.

Poor Granny has been wasting away from the illness.

I kaïméni i giagiá éliose apó tin arróstia.

(intransitive, figuratively) to waste away (become very thin and weak through illness etc)

Λιώνω από την δουλειά τις περασμένες εβδομάδες.

I'm drowning in work these past few weeks.

Lióno apó tin douleiá tis perasménes evdomádes.

(intransitive, figuratively) to be exhausted (through overwork, exertion etc)

Λιώνω γι’ αυτόν αλλά αυτός ούτε με ξέρει.

I'm burning up over him but he doesn't even known me.

Lióno gi’ aftón allá aftós oúte me xérei.

(intransitive, figuratively) to burn up (usually through love or infatuation)

Όταν λιώσει το σώμα, τότε θα κάνουμε την εκταφή των οστών.

When the body decomposes, then we'll exhume the bones.

Ótan liósei to sóma, tóte tha kánoume tin ektafí ton ostón.

(intransitive, figuratively, of a corpse) to decompose, rot


μουσκεύτηκα

head

μουσκεύτηκα • (mouskéftika)

el-verb-form

μουσκεύτηκα • (mouskéftika)

μου‧σκεύ‧τη‧κα

μουσκεύομαι μουσκεύομαι#Greek

μουσκεύω μουσκεύω#Greek

1st person singular simple past form of μουσκεύομαι (mouskévomai) passive of μουσκεύω.


μούσκεψα

head

μούσκεψα • (moúskepsa)

el-verb-form

μούσκεψα • (moúskepsa)

μουσκεύω μουσκεύω#Greek

1st person singular simple past form of μουσκεύω (mouskévo).


μουσκεύομαι

head

μουσκεύομαι • (mouskévomai)

el-verb

μουσκεύομαι • (mouskévomai) passive (past μουσκεύτηκα, active μουσκεύω)

mouskévomai (romanization)
μουσκεύτηκα (past)
μουσκεύω (active)

μου‧σκεύ‧ο‧μαι

μουσκεύω μουσκεύω#Greek


μουρμουρώ

head

μουρμουρώ • (mourmouró)

el-verb

μουρμουρώ • (mourmouró) (past μουρμούρισα)

mourmouró (romanization)
μουρμούρισα (past)

μουρμουρίζω μουρμουρίζω#Greek

Alternative form of μουρμουρίζω (mourmourízo)


μουσκεμένος

head

μουσκεμένος • (mouskeménos) m (feminine μουσκεμένη, neuter μουσκεμένο)

mouskeménos (romanization)
μουσκεμένη (feminine)
μουσκεμένο (neuter)
μουσκεμένος (masculine nominative singular)
μουσκεμένη (feminine nominative singular)
μουσκεμένο (neuter nominative singular)
μουσκεμένοι (masculine nominative plural)
μουσκεμένες (feminine nominative plural)
μουσκεμένα (neuter nominative plural)
μουσκεμένου (genitive masculine singular)
μουσκεμένης (feminine genitive singular)
μουσκεμένου (genitive neuter singular)
μουσκεμένων (genitive masculine plural)
μουσκεμένων (feminine genitive plural)
μουσκεμένων (genitive neuter plural)
μουσκεμένο (accusative masculine singular)
μουσκεμένη (accusative feminine singular)
μουσκεμένο (accusative neuter singular)
μουσκεμένους (accusative masculine plural)
μουσκεμένες (accusative feminine plural)
μουσκεμένα (accusative neuter plural)
μουσκεμένε (masculine singular vocative)
μουσκεμένη (feminine singular vocative)
μουσκεμένο (neuter singular vocative)
μουσκεμένοι (masculine plural vocative)
μουσκεμένες (feminine plural vocative)
μουσκεμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μουσκεμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουσκεμένος, etc.)

el-decl-adj-table

μουσκεμένος •

μουσκεμένη •

μουσκεμένο •

μουσκεμένοι •

μουσκεμένες •

μουσκεμένα •

μουσκεμένου •

μουσκεμένης •

μουσκεμένου •

μουσκεμένων •

μουσκεμένων •

μουσκεμένων •

μουσκεμένο •

μουσκεμένη •

μουσκεμένο •

μουσκεμένους •

μουσκεμένες •

μουσκεμένα •

μουσκεμένε •

μουσκεμένη •

μουσκεμένο •

μουσκεμένοι •

μουσκεμένες •

μουσκεμένα •

μου‧σκε‧μέ‧νος

Perfect participle of μουσκεύομαι (mouskévomai), passive voice of μουσκεύω (mouskévo).

participle of

Έβρεχε και είμαι μουσκεμένος μέχρι το κόκαλο.

It was raining and I am soaked to the bone.

Évreche kai eímai mouskeménos méchri to kókalo.

Τι ζέστη! Είμαι μουσκεμένη στον ιδρώτα.

Στύψε τα μουσκεμένα ρούχα, σε παρακαλώ.

Stýpse ta mouskeména roúcha, se parakaló.


μουσκεύω

head

μουσκεύω • (mouskévo)

el-verb

μουσκεύω • (mouskévo) (past μούσκεψα, passive μουσκεύομαι, p‑past μουσκεύτηκα, ppp μουσκεμένος)

mouskévo (romanization)
μούσκεψα (past)
μουσκεύομαι (passive)
μουσκεύτηκα (passive past)
μουσκεμένος (participle passive perfect)
μουσκεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
μουσκέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μουσκεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μουσκευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μουσκεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μουσκέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μουσκεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μουσκευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μουσκεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
μουσκέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μουσκεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μουσκευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μουσκεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μουσκέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μουσκευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μουσκευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μουσκεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μουσκέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μουσκεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μουσκευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μουσκευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μουσκεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μουσκεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μουσκέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μουσκέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μουσκεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μουσκευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μουσκευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μούσκευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μούσκεψα (active first-person indicative past perfective singular)
μουσκευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μουσκευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μουσκεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μούσκευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μούσκεψες (active indicative past perfective second-person singular)
μουσκευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μουσκευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μουσκεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μούσκευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μούσκεψε (active indicative past perfective singular third-person)
μουσκευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μουσκευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μουσκεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μουσκεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μουσκέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μουσκευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μουσκευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μουσκεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μουσκέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
μουσκευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μουσκευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μούσκευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μουσκεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μουσκεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μούσκεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μουσκέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μουσκέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
μουσκεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μουσκευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μουσκεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μουσκευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μουσκευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μουσκεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μουσκέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μουσκεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μουσκευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μούσκευε (active imperative imperfective second-person singular)
μούσκεψε (active imperative perfective second-person singular)
μούσκευ' (active imperative perfective second-person singular)
μουσκέψου (imperative passive perfective second-person singular)
μουσκεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
μουσκέψτε (active imperative perfective plural second-person)
μουσκεύτε (active imperative perfective plural second-person)
μουσκεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μουσκευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μουσκεύοντας (active participle present)
έχοντας μουσκέψει (active participle past)
μουσκεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μουσκέψει (active infinitive-aorist)
μουσκευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek μοσκεύω (moskeúō, “become wet”), from Ancient Greek μοσχεύω (moskheúō, “to transplant an offshoot (after soaking it)”).

inh

Τα μούσκεψα, ναι, τα έκανα μούσκεμα!
Ta moúskepsa, nai, ta ékana moúskema!
I made a mess of it
(literally, “I botched it, yes, I made a soaking of it! (= I botched).”)

(figurative) (expression) to botch, to fail after clumsy efforts


ακινήτησα

head

ακινήτησα • (akinítisa)

el-verb-form

ακινήτησα • (akinítisa)

ακινητώ ακινητώ#Greek

1st person singular simple past form of ακινητώ (akinitó).


ακινητοποιήθηκα

head

ακινητοποιήθηκα • (akinitopoiíthika)

el-verb-form

ακινητοποιήθηκα • (akinitopoiíthika)

ακινητοποιούμαι ακινητοποιούμαι#Greek

1st person singular simple past form of ακινητοποιούμαι (akinitopoioúmai).


ακινητοποίησα

head

ακινητοποίησα • (akinitopoíisa)

el-verb-form

ακινητοποίησα • (akinitopoíisa)

ακινητοποιώ ακινητοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of ακινητοποιώ (akinitopoió).


εμπιστεύτηκα

head

εμπιστεύτηκα • (empistéftika)

el-verb-form

εμπιστεύτηκα • (empistéftika)

εμπιστεύομαι εμπιστεύομαι#Greek

1st person singular simple past form of εμπιστεύομαι (empistévomai).


ακινητώ

head

ακινητώ • (akinitó)

el-verb

ακινητώ • (akinitó) (past ακινήτησα)


εμπιστεύθηκα

head

εμπιστεύθηκα • (empistéfthika)

el-verb-form

εμπιστεύθηκα • (empistéfthika)

εμπιστεύομαι εμπιστεύομαι#Greek


ακινητοποιούμαι

head

ακινητοποιούμαι • (akinitopoioúmai)

el-verb

ακινητοποιήθηκα

ακινητοποιημένος

ακινητοποιούμαι • (akinitopoioúmai) passive (past ακινητοποιήθηκα, ppp ακινητοποιημένος, active ακινητοποιώ)

akinitopoioúmai (romanization)
ακινητοποιήθηκα (past)
ακινητοποιημένος (participle passive perfect)
ακινητοποιώ (active)

ακινητοποιώ ακινητοποιώ#Greek


εμπιστεύομαι

head

εμπιστεύομαι • (empistévomai)

el-verb

εμπιστεύτηκα

εμπιστεύθηκα

εμπιστεύομαι • (empistévomai) deponent (past εμπιστεύτηκα/εμπιστεύθηκα)

empistévomai (romanization)
εμπιστεύτηκα (past)
εμπιστεύθηκα (past)
εμπιστεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμπιστευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμπιστευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμπιστεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμπιστευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμπιστευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμπιστεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμπιστευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμπιστευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμπιστευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμπιστευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμπιστευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμπιστεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμπιστευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμπιστευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμπιστευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμπιστεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμπιστευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμπιστευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμπιστευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμπιστευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμπιστευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμπιστευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμπιστεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμπιστεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμπιστευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμπιστευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμπιστεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμπιστεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμπιστευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμπιστευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμπιστεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμπιστεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμπιστευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμπιστευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμπιστευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμπιστευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμπιστευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμπιστευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμπιστεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμπιστευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμπιστεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπιστευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπιστευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπιστεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπιστευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμπιστευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμπιστεύομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα εμπιστευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εμπιστευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
εμπιστεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμπιστευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμπιστευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμπιστευτεί (infinitive-aorist passive)
εμπιστευθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧μπι‧στεύ‧ο‧μαι

Leanedly, from Ancient Greek ἐμπιστεύομαι (empisteúomai), from ἐν (en, “in”) (ἐμ- (em-)) + passive voice of πιστεύω (pisteúō, “believe”).

der

ἐμπιστεύομαι


ακινητοποιώ

head

ακινητοποιώ • (akinitopoió)

el-verb

ακινητοποίησα

ακινητοποιούμαι

ακινητοποιήθηκα

ακινητοποιημένος

ακινητοποιώ • (akinitopoió) (past ακινητοποίησα, passive ακινητοποιούμαι, p‑past ακινητοποιήθηκα, ppp ακινητοποιημένος)

akinitopoió (romanization)
ακινητοποίησα (past)
ακινητοποιούμαι (passive)
ακινητοποιήθηκα (passive past)
ακινητοποιημένος (participle passive perfect)
ακινητοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ακινητοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακινητοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακινητοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακινητοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ακινητοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακινητοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακινητοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακινητοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ακινητοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακινητοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακινητοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακινητοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ακινητοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακινητοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακινητοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακινητοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακινητοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακινητοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακινητοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακινητοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ακινητοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακινητοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακινητοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακινητοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακινητοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακινητοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακινητοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακινητοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακινητοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακινητοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
ακινητοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακινητοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακινητοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακινητοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακινητοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακινητοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακινητοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
ακινητοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ακινητοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ακινητοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακινητοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακινητοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακινητοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακινητοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
ακινητοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακινητοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακινητοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακινητοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακινητοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακινητοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακινητοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακινητοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακινητοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακινητοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακινητοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακινητοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ακινητοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ακινητοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακινητοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακινητοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακινητοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακινητοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακινητοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακινητοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακινητοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακινητοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακινητοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακινητοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακινητοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακινητοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακινητοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακινητοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακινητοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακινητοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακινητοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακινητοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακινητοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
ακινητοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ακινητοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ακινητοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
ακινητοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακινητοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακινητοποιώντας (active participle present)
έχοντας ακινητοποιήσει (active participle past)
ακινητοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακινητοποιήσει (active infinitive-aorist)
ακινητοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧κι‧νη‧το‧ποι‧ώ


κρατικοποίησα

head

κρατικοποίησα • (kratikopoíisa)

el-verb-form

κρατικοποίησα • (kratikopoíisa)

κρατικοποιώ κρατικοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of κρατικοποιώ (kratikopoió).


ιδιωτικοποίησα

head

ιδιωτικοποίησα • (idiotikopoíisa)

el-verb-form

ιδιωτικοποίησα • (idiotikopoíisa)

ιδιωτικοποιώ ιδιωτικοποιώ#Greek

1st person singular simple past form of ιδιωτικοποιώ (idiotikopoió).


ακομπανιάρισα

head

ακομπανιάρισα • (akompaniárisa)

el-verb-form

ακομπανιάρισα • (akompaniárisa)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρι‧σα

ακομπανιάρω ακομπανιάρω#Greek

1st person singular simple past form of ακομπανιάρω (akompaniáro).


ακομπανιάρω

head

ακομπανιάρω • (akompaniáro)

el-verb

ακομπανιάρισα

ακομπανιάρομαι

ακομπανιάρω • (akompaniáro) (past ακομπανιάρισα, passive ακομπανιάρομαι)

akompaniáro (romanization)
ακομπανιάρισα (past)
ακομπανιάρομαι (passive)
ακομπανιάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακομπανιάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακομπανιάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακομπανιαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακομπανιάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακομπανιάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακομπανιάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακομπανιαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακομπανιάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακομπανιάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακομπανιάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακομπανιαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακομπανιάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακομπανιάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακομπανιαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακομπανιαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακομπανιάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακομπανιάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακομπανιάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακομπανιαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακομπανιαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακομπανιάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακομπανιάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακομπανιάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακομπανιάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακομπανιάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακομπανιαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακομπανιαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακομπανιάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακομπανιάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ακομπανιαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακομπανιαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακομπανιαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακομπανιάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακομπανιάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ακομπανιαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακομπανιαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακομπανιαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακομπανιάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακομπανιάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ακομπανιαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακομπανιαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακομπανιαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακομπανιάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακομπανιάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακομπανιαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακομπανιαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακομπανιάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακομπανιάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακομπανιαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακομπανιαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακομπανιάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάραν (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακομπανιαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακομπανιαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακομπανιαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακομπανιαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακομπανιάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακομπανιάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακομπανιάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακομπανιαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακομπανιάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ακομπανιάρισε (active imperative perfective second-person singular)
ακομπανιαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
ακομπανιάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακομπανιάρετε (active imperative perfective plural second-person)
ακομπανιάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακομπανιαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακομπανιάροντας (active participle present)
έχοντας ακομπανιάρει (active participle past)
ακομπανιαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακομπανιάρει (active infinitive-aorist)
ακομπανιαριστεί (infinitive-aorist passive)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρω α‧κομ‧πα‧νιά‧ρω

Borrowed from Italian accompagnare (“to accompany”).


κερδίζω έδαφος

head

κερδίζω έδαφος • (kerdízo édafos)

el-verb

κερδίζω έδαφος • (kerdízo édafos)


βγάζω άκρη

head

βγάζω άκρη • (vgázo ákri)

el-verb

βγάζω άκρη • (vgázo ákri) (past έβγαλα άκρη)

vgázo ákri (romanization)
έβγαλα άκρη (past)

(figuratively) to make sense out of something


αντικατασταίνω

head

αντικατασταίνω • (antikatastaíno)

el-verb

αντικατέστησα

αντικατάστησα

αντικατασταίνω • (antikatastaíno) (past αντικατέστησα/αντικατάστησα)

antikatastaíno (romanization)
αντικατέστησα (past)
αντικατάστησα (past)

αντικαθιστώ αντικαθιστώ#Greek

(colloquial) Alternative form of αντικαθιστώ (antikathistó)


αντικατάστησα

head

αντικατάστησα • (antikatástisa)

el-verb-form

αντικατάστησα • (antikatástisa)

αντικαθιστώ αντικαθιστώ#Greek

1st person singular simple past form of αντικαθιστώ (antikathistó).


γεννήθηκε

head

γεννήθηκε • (genníthike)

el-verb-form

γεννήθηκε • (genníthike)

γεννιέμαι γεννιέμαι#Greek

3rd person singular simple past form of γεννιέμαι (genniémai).


στερεύω

head

στερεύω • (sterévo)

el-verb

στερεύω • (sterévo) (past στέρεψα, passive —)

sterévo (romanization)
στέρεψα (past)
στερεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
στερέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στερεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στερέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στερεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
στερέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στερεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στερέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στερεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στερέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στερεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στερεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στερέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στερέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στέρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στέρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
στέρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στέρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
στέρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στέρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
στερεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στερέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στερεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στερέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
στέρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στερεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στερεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
στερέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
στερέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στερεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στερέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στέρευε (active imperative imperfective second-person singular)
στέρεψε (active imperative perfective second-person singular)
στέρευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
στερεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
στερέψτε (active imperative perfective plural second-person)
στερεύτε (active imperative perfective plural second-person)
στερεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στερέψει (active indeclinable participle perfect)
στερέψει (infinitive-aorist)

From Byzantine Greek στερεύω (stereúō), from Ancient Greek στειρεύω (steireúō, “I am barren”).


αποχαιρέτησα

head

αποχαιρέτησα • (apochairétisa)

el-verb-form

αποχαιρέτησα • (apochairétisa)

αποχαιρετώ αποχαιρετώ#Greek

1st person singular simple past form of αποχαιρετώ (apochairetó).


χαιρετήθηκα

χαι‧ρε‧τή‧θη‧κα

χαιρετιέμαι χαιρετιέμαι#Greek

χαιρετάω χαιρετάω#Greek

χαιρετώ χαιρετώ#Greek

1st person singular simple past form of χαιρετιέμαι (chairetiémai) passive of χαιρετάω/χαιρετώ.


αποχαιρετάω

head

αποχαιρετάω • (apochairetáo)

el-verb

αποχαιρέτησα

αποχαιρετάω • (apochairetáo) (past αποχαιρέτησα)

apochairetáo (romanization)
αποχαιρέτησα (past)

αποχαιρετώ αποχαιρετώ#Greek

Alternative form of αποχαιρετώ (apochairetó)


αποχαιρετήθηκα

αποχαιρετιέμαι αποχαιρετιέμαι#Greek

1st person singular simple past form of αποχαιρετιέμαι (apochairetiémai).


αποχαιρετιέμαι

head

αποχαιρετιέμαι • (apochairetiémai)

el-verb

αποχαιρετήθηκα

αποχαιρετημένος

αποχαιρετιέμαι • (apochairetiémai) passive (past αποχαιρετήθηκα, ppp αποχαιρετημένος, active αποχαιρετώ)

apochairetiémai (romanization)
αποχαιρετήθηκα (past)
αποχαιρετημένος (participle passive perfect)
αποχαιρετώ (active)

αποχαιρετώ αποχαιρετώ#Greek


αποχαιρετώ

head

αποχαιρετώ • (apochairetó)

el-verb

αποχαιρέτησα

αποχαιρετιέμαι

αποχαιρετημένος

αποχαιρετώ • (apochairetó) (past αποχαιρέτησα, passive αποχαιρετιέμαι, ppp αποχαιρετημένος)

apochairetó (romanization)
αποχαιρέτησα (past)
αποχαιρετιέμαι (passive)
αποχαιρετημένος (participle passive perfect)

By surface analysis, απο- (apo-) + χαιρετώ (chairetó).

surf

to say goodbye, bid farewell, say farewell


χαιρετιέμαι

head

χαιρετιέμαι • (chairetiémai)

el-verb

χαιρετιέμαι • (chairetiémai) passive (past χαιρετήθηκα, active χαιρετάω/χαιρετώ)

chairetiémai (romanization)
χαιρετήθηκα (past)
χαιρετάω (active)
χαιρετώ (active)

χαι‧ρε‧τιέ‧μαι

χαιρετώ χαιρετάω#Greek


παρακείμενος

head

παρακείμενος • (parakeímenos) m (feminine παρακείμενη, neuter παρακείμενο)

parakeímenos (romanization)
παρακείμενη (feminine)
παρακείμενο (neuter)
παρακείμενος (masculine nominative singular)
παρακείμενη (feminine nominative singular)
παρακείμενο (neuter nominative singular)
παρακείμενοι (masculine nominative plural)
παρακείμενες (feminine nominative plural)
παρακείμενα (neuter nominative plural)
παρακείμενου (genitive masculine singular)
παρακείμενης (feminine genitive singular)
παρακείμενου (genitive neuter singular)
παρακείμενων (genitive masculine plural)
παρακείμενων (feminine genitive plural)
παρακείμενων (genitive neuter plural)
παρακείμενο (accusative masculine singular)
παρακείμενη (accusative feminine singular)
παρακείμενο (accusative neuter singular)
παρακείμενους (accusative masculine plural)
παρακείμενες (accusative feminine plural)
παρακείμενα (accusative neuter plural)
παρακείμενε (masculine singular vocative)
παρακείμενη (feminine singular vocative)
παρακείμενο (neuter singular vocative)
παρακείμενοι (masculine plural vocative)
παρακείμενες (feminine plural vocative)
παρακείμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παρακείμενος

el-decl-adj-table

παρακείμενος •

παρακείμενη •

παρακείμενο •

παρακείμενοι •

παρακείμενες •

παρακείμενα •

παρακείμενου •

παρακείμενης •

παρακείμενου •

παρακείμενων •

παρακείμενων •

παρακείμενων •

παρακείμενο •

παρακείμενη •

παρακείμενο •

παρακείμενους •

παρακείμενες •

παρακείμενα •

παρακείμενε •

παρακείμενη •

παρακείμενο •

παρακείμενοι •

παρακείμενες •

παρακείμενα •

πα‧ρα‧κεί‧με‧νος

Learnedly, from Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος. Present participle of παράκειμαι (parákeimai), an ancient middle voice verb. The noun is a substantivization in Hellenistic Koine with ellipsis of χρόνος (khrónos, “tense”).

der

πᾰρᾰκείμενος

Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος

participle of

Χορήγηση οικοδομικής άδειας για την αποθήκη και τον παρακείμενο χώρο.

Planning permission for the storeroom and the neighbouring area.

Chorígisi oikodomikís ádeias gia tin apothíki kai ton parakeímeno chóro.

(formal) lie beside or before, left or right


ήξερε

head

ήξερε • (íxere)

el-verb-form

ήξερε • (íxere)

ξέρω ξέρω#Greek

3rd person singular imperfect form of ξέρω (xéro).


ξέρει

head

ξέρει • (xérei)

el-verb-form

ξέρει • (xérei)

ξέρω ξέρω#Greek

3rd person singular present form of ξέρω (xéro).

ξέρω ξέρω#Greek

3rd person singular imperfective future form of ξέρω (xéro).

ξέρω ξέρω#Greek

3rd person singular subjunctive form of ξέρω (xéro).


μπορούμε

head

μπορούμε • (boroúme)

el-verb-form

μπορούμε • (boroúme)

μπορώ μπορώ#Greek

1st person plural present form of μπορώ (boró).

μπορώ μπορώ#Greek

1st person plural imperfective future form of μπορώ (boró).


πάει

head

πάει • (páei)

el-verb-form

πάει • (páei)

πάω πάω#Greek

3rd person singular present form of πάω (páo).

πάω πάω#Greek

3rd person singular imperfective future form of πάω (páo).

πάω πάω#Greek

3rd person singular dependent form of πάω (páo).

πάω πάω#Greek

3rd person singular perfective future form of πάω (páo).

πάω πάω#Greek

3rd person singular subjunctive form of πάω (páo).


έκανε

head

έκανε • (ékane)

el-verb-form

έκανε • (ékane)

κάνω κάνω#Greek

3rd person singular imperfect form of κάνω (káno).

κάνω κάνω#Greek

3rd person singular simple past form of κάνω (káno).


αρέσει

head

αρέσει • (arései)

el-verb-form

αρέσει • (arései)

αρέσω αρέσω#Greek

3rd person singular present form of αρέσω (aréso).

αρέσω αρέσω#Greek

3rd person singular imperfective future form of αρέσω (aréso).

αρέσω αρέσω#Greek

3rd person singular dependent form of αρέσω (aréso).

αρέσω αρέσω#Greek

3rd person singular perfective future form of αρέσω (aréso).

αρέσω αρέσω#Greek

3rd person singular subjunctive form of αρέσω (aréso).


πας

πάω πάω#Greek

2nd person singular present form of πάω (páo).

πάω πάω#Greek

2nd person singular dependent form of πάω (páo).

πηγαίνω πηγαίνω#Greek

2nd person singular dependent form of πηγαίνω (pigaíno).


γενν.

γεννήθηκε γεννήθηκε#Greek

Abbreviation of γεννήθηκε (genníthike): born


έλαβα

head

έλαβα • (élava)

el-verb-form

έλαβα • (élava)

Older form: ἔλαβον (élabon)

λαμβάνω λαμβάνω#Greek

1st person singular simple past form of λαμβάνω (lamváno).

λαβαίνω λαβαίνω#Greek

1st person singular simple past form of λαβαίνω (lavaíno).


πετάγομαι σαν την πορδή

head

πετάγομαι σαν την πορδή • (petágomai san tin pordí)

petágomai san tin pordí (romanization)
jump in like a fart (literally)

Ξαφνικά, πετάχτηκε η Μαριώ σαν την πορδή και άρχισε να λέει τα δικά της.

Suddenly, Mario stuck her oar in and started talking about her own stuff.

Xafniká, petáchtike i Marió san tin pordí kai árchise na léei ta diká tis.

stick one's nose into
stick one's nose into

(colloquial, informal, simile) to stick one's oar in, stick one's nose into (to join a conversation or get involved without having been asked)

en-πετάγομαι_σαν_την_πορδή-el-verb-UYRrrsje


ελάτε

ελάτε • (eláte)

el-verb-form

ελάτε • (eláte)

Ελάτε εδώ!

έρχομαι έρχομαι#Greek

2nd person plural perfective imperative form of έρχομαι (érchomai).: "Come!" (plural and polite plural)


έκανες

head

έκανες • (ékanes)

el-verb-form

έκανες • (ékanes)

κάνω κάνω#Greek

2nd person singular imperfect form of κάνω (káno).

κάνω κάνω#Greek

2nd person singular simple past form of κάνω (káno).


γίνεται

head

γίνεται • (gínetai)

el-verb-form

γίνεται • (gínetai)

γίνετε (gínete)

γίνομαι γίνομαι#Greek

3rd person singular present form of γίνομαι (gínomai).

γίνομαι γίνομαι#Greek

3rd person singular imperfective future form of γίνομαι (gínomai).


υπογράφει

head

υπογράφει • (ypográfei)

el-verb-form

υπογράφει • (ypográfei)

υ‧πο‧γρά‧φει

Polytonic spelling: ὑπογράφει

υπογράφω υπογράφω#Greek

3rd person singular present form of υπογράφω (ypográfo).


υπογράφουμε

head

υπογράφουμε • (ypográfoume)

el-verb-form

υπογράφουμε • (ypográfoume)

υ‧πο‧γρά‧φου‧με

υπογράφω υπογράφω#Greek

1st person plural present form of υπογράφω (ypográfo).


υπογράφεις

head

υπογράφεις • (ypográfeis)

el-verb-form

υπογράφεις • (ypográfeis)

υ‧πο‧γρά‧φεις

Polytonic spelling: ὑπογράφεις

υπογράφω υπογράφω#Greek

2nd person singular present form of υπογράφω (ypográfo).


προσγειώσεις

head

προσγειώσεις • (prosgeióseis)

el-verb-form

προσγειώσεις • (prosgeióseis)

προσ‧γει‧ώ‧σεις

προσγειώνω προσγειώνω#Greek

2nd person singular dependent active form of προσγειώνω (prosgeióno).


απογειώνω

head

απογειώνω • (apogeióno)

el-verb

απογειώνομαι

απογειωμένος

απογειώνω • (apogeióno) (past απογείωσα, passive απογειώνομαι, p‑past απογειώθηκα, ppp απογειωμένος)

apogeióno (romanization)
απογείωσα (past)
απογειώνομαι (passive)
απογειώθηκα (passive past)
απογειωμένος (participle passive perfect)
απογειώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
απογειώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απογειώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απογειωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απογειώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απογειώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απογειώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απογειωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απογειώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
απογειώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απογειώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απογειωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απογειώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απογειώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απογειωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απογειωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απογειώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απογειώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απογειώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απογειωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απογειωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απογειώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απογειώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απογειώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απογειώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απογειώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απογειωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απογειωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απογείωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απογείωσα (active first-person indicative past perfective singular)
απογειωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απογειωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απογειώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απογείωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απογείωσες (active indicative past perfective second-person singular)
απογειωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απογειωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απογειώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απογείωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απογείωσε (active indicative past perfective singular third-person)
απογειωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απογειωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απογειώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απογειώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απογειώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απογειωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απογειωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απογειώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απογειώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απογειωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απογειωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απογείωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απογειώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απογειώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απογείωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απογειώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απογειώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απογειώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απογειωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απογειώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογειωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απογειωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απογειώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απογειώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απογειώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απογειωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απογείωνε (active imperative imperfective second-person singular)
απογείωσε (active imperative perfective second-person singular)
απογειώσου (imperative passive perfective second-person singular)
απογειώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
απογειώστε (active imperative perfective plural second-person)
απογειώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απογειωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απογειώνοντας (active participle present)
έχοντας απογειώσει (active participle past)
απογειωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απογειώσει (active infinitive-aorist)
απογειωθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧γει‧ώ‧νω

απογει- + -ώνω (-óno), the stem from Hellenistic ἀπόγειος (apógeios, “coming off land”). Analysed as από- (apó-, “from”) + γη (gi, “earth”)

Ο πιλότος απογείωσε το αεροπλάνο αμέσως.

The pilot got the airplane into the air immediately.

O pilótos apogeíose to aeropláno amésos.

(aviation, transitive) to get into the air, take off

(figuratively) to enhance, make successful and spectacular


υποχρεώνω

head

υποχρεώνω • (ypochreóno)

el-verb

υποχρεώνομαι

υποχρεώνω • (ypochreóno) (past υποχρέωσα, passive υποχρεώνομαι)

ypochreóno (romanization)
υποχρέωσα (past)
υποχρεώνομαι (passive)
ypochreoúmai (romanization)
υποχρεώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
υποχρεώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
υποχρεώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
υποχρεωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
υποχρεώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
υποχρεώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
υποχρεώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
υποχρεωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
υποχρεώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
υποχρεώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
υποχρεώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
υποχρεωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
υποχρεώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
υποχρεώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
υποχρεωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
υποχρεωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
υποχρεώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
υποχρεώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
υποχρεώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υποχρεωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υποχρεωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
υποχρεώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
υποχρεώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
υποχρεώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποχρεώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποχρεώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
υποχρεωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υποχρεωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υποχρέωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
υποχρέωσα (active first-person indicative past perfective singular)
υποχρεωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
υποχρεωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
υποχρεώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
υποχρέωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
υποχρέωσες (active indicative past perfective second-person singular)
υποχρεωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
υποχρεωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
υποχρεώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
υποχρέωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
υποχρέωσε (active indicative past perfective singular third-person)
υποχρεωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
υποχρεωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
υποχρεώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
υποχρεώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
υποχρεώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
υποχρεωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
υποχρεωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
υποχρεώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
υποχρεώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
υποχρεωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
υποχρεωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
υποχρέωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποχρεώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποχρεώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποχρέωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποχρεώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποχρεώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
υποχρεώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
υποχρεωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
υποχρεώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υποχρεωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υποχρεωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα υποχρεώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα υποχρεώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα υποχρεώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα υποχρεωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
υποχρέωνε (active imperative imperfective second-person singular)
υποχρέωσε (active imperative perfective second-person singular)
υποχρεώσου (imperative passive perfective second-person singular)
υποχρεώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
υποχρεώστε (active imperative perfective plural second-person)
υποχρεώσετε (active imperative perfective plural second-person)
υποχρεώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
υποχρεωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
υποχρεώνοντας (active participle present)
έχοντας υποχρεώσει (active participle past)
υποχρεωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
υποχρεώσει (active infinitive-aorist)
υποχρεωθεί (infinitive-aorist passive)

υ‧πο‧χρε‧ώ‧νω

Verb formed from the adjective υπόχρεος (ypóchreos) (from Ancient Greek ὑπόχρεος (hupókhreos, “indebted”), from υπο- (upo-) + χρέος (khréos)), + -ώνω (suffix for verbs). For sense "oblige", calque of French obliger.

υποχρεωτικός and see: υπόχρεος

obligatory; of person who obliges; indebted

Ο νόμος μας υποχρεώνει να τον φυλακίσουμε.

O nómos mas ypochreónei na ton fylakísoume.

Με βοήθησε τόσο πολύ! Έχω υποχρεωθεί σ’ αυτόν τον καλό άνθρωπο!

He helped me so much! I am indebted to this good fellow!

Me voḯthise tóso polý! Écho ypochreotheí s’ aftón ton kaló ánthropo!

to oblige, indebt, cause someone to owe a favour


απογειώνομαι

head

απογειώνομαι • (apogeiónomai)

el-verb

απογειώνομαι • (apogeiónomai) passive (past απογειώθηκα, active απογειώνω)

apogeiónomai (romanization)
απογειώθηκα (past)
απογειώνω (active)

(figuratively, prices) to take, go through the roof


πεινασμένε

head

πεινασμένε • (peinasméne)

πει‧να‧σμέ‧νε

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένα

πεινασμένα • (peinasména)

πει‧να‧σμέ‧να

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένους

πεινασμένους • (peinasménous)

πει‧να‧σμέ‧νους

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένης

πεινασμένης • (peinasménis)

πει‧να‧σμέ‧νης

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένη

πεινασμένη • (peinasméni)

πεινασμένοι (peinasménoi)

πει‧να‧σμέ‧νη

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένοι

πεινασμένοι • (peinasménoi)

πεινασμένη (peinasméni)

πει‧να‧σμέ‧νοι

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένο

πεινασμένο • (peinasméno)

πει‧να‧σμέ‧νο

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of πεινασμένος (peinasménos).

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένες

πεινασμένες • (peinasménes)

πει‧να‧σμέ‧νες

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένων

πεινασμένων • (peinasménon)

πει‧να‧σμέ‧νων

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένου

πεινασμένου • (peinasménou)

πει‧να‧σμέ‧νου

πεινασμένος πεινασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of πεινασμένος (peinasménos).


πεινασμένος

πεινασμένος • (peinasménos) m (feminine πεινασμένη, neuter πεινασμένο)

peinasménos (romanization)
πεινασμένη (feminine)
πεινασμένο (neuter)
πεινασμένος (masculine nominative singular)
πεινασμένη (feminine nominative singular)
πεινασμένο (neuter nominative singular)
πεινασμένοι (masculine nominative plural)
πεινασμένες (feminine nominative plural)
πεινασμένα (neuter nominative plural)
πεινασμένου (genitive masculine singular)
πεινασμένης (feminine genitive singular)
πεινασμένου (genitive neuter singular)
πεινασμένων (genitive masculine plural)
πεινασμένων (feminine genitive plural)
πεινασμένων (genitive neuter plural)
πεινασμένο (accusative masculine singular)
πεινασμένη (accusative feminine singular)
πεινασμένο (accusative neuter singular)
πεινασμένους (accusative masculine plural)
πεινασμένες (accusative feminine plural)
πεινασμένα (accusative neuter plural)
πεινασμένε (masculine singular vocative)
πεινασμένη (feminine singular vocative)
πεινασμένο (neuter singular vocative)
πεινασμένοι (masculine plural vocative)
πεινασμένες (feminine plural vocative)
πεινασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πεινασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πεινασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

πεινασμένος •

πεινασμένη •

πεινασμένο •

πεινασμένοι •

πεινασμένες •

πεινασμένα •

πεινασμένου •

πεινασμένης •

πεινασμένου •

πεινασμένων •

πεινασμένων •

πεινασμένων •

πεινασμένο •

πεινασμένη •

πεινασμένο •

πεινασμένους •

πεινασμένες •

πεινασμένα •

πεινασμένε •

πεινασμένη •

πεινασμένο •

πεινασμένοι •

πεινασμένες •

πεινασμένα •

πει‧να‧σμέ‧νος

Passive perfect participle of πεινάω, πεινώ (peináo, peinó, “I am hungry”), a verb with no passive voice.

participle of

πεινάω, πεινώ


ξαναλέω

head

ξαναλέω • (xanaléo)

el-verb

ξαναλέω • (xanaléo) (past ξανάπα/ξαναείπα)

xanaléo (romanization)
ξανάπα (past)
ξαναείπα (past)


ξεμουδιάζω

head

ξεμουδιάζω • (xemoudiázo)

el-verb

ξεμουδιάζω • (xemoudiázo) (past ξεμούδιασα)

xemoudiázo (romanization)
ξεμούδιασα (past)


ξεμένω

head

ξεμένω • (xeméno)

el-verb

ξεμένω • (xeméno) (past ξέμεινα)


δέρνω

head

δέρνω • (dérno)

el-verb

δέρνω • (dérno) (past έδειρα, passive δέρνομαι)

dérno (romanization)
έδειρα (past)
δέρνομαι (passive)
δέρνω (active first-person imperfective indicative present singular)
δείρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δέρνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
δαρθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
δέρνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δείρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δέρνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
δαρθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
δέρνει (active imperfective indicative present singular third-person)
δείρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δέρνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
δαρθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
δέρνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δείρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δερνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
δαρθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
δέρνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δείρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δέρνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δερνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
δαρθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
δέρνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
δέρνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δείρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δείρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δέρνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
δαρθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
δαρθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έδερνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έδειρα (active first-person indicative past perfective singular)
δερνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δερνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
δάρθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έδερνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έδειρες (active indicative past perfective second-person singular)
δερνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δερνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
δάρθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έδερνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έδειρε (active indicative past perfective singular third-person)
δερνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δερνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
δάρθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
δέρναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δείραμε (active first-person indicative past perfective plural)
δερνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
δαρθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
δέρνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δείρατε (active indicative past perfective plural second-person)
δερνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
δαρθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έδερναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δέρναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δέρνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έδειραν (active indicative past perfective plural third-person)
δείραν (active indicative past perfective plural third-person)
δείρανε (active indicative past perfective plural third-person)
δέρνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
δερνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
δάρθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δαρθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
δαρθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα δέρνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δείρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα δέρνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα δαρθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
δέρνε (active imperative imperfective second-person singular)
δείρε (active imperative perfective second-person singular)
δάρσου (imperative passive perfective second-person singular)
δέρνετε (active imperative imperfective plural second-person)
δείρτε (active imperative perfective plural second-person)
δέρνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
δαρθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
δέρνοντας (active participle present)
έχοντας δείρει (active participle past)
δαρμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δείρει (active infinitive-aorist)
δαρθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek δέρω (dérō, “to tear, to flog”).

γαμώ και δέρνω

to be unbeatable, to be invincible; to fuck and beat

Θα σε δείρω αν δεν σταματήσεις τις αταξίες.

I'll smack you if you don't stop misbehaving.

Tha se deíro an den stamatíseis tis ataxíes.

Μην δέρνεις το σκυλί, τι σου έφταιξε το καημένο;

Stop beating the dog, what did the poor thing ever do to you?

Min dérneis to skylí, ti sou éftaixe to kaïméno?

(transitive) to beat, hit, smack, batter (to strike a person or animal with the hand or other implement)

Το σπίτι μας το δέρνει συνεχώς ο άνεμος.

Our house is constantly being battered by the wind.

To spíti mas to dérnei synechós o ánemos.

Τα κύματα έδερναν το καράβι όλο το βράδυ.

The waves battered the boat all night long.

Ta kýmata édernan to karávi ólo to vrády.

(transitive, figuratively) to batter, hit (to fall on something with might and power)

Με δέρνει η πείνα απόψε.

Την ψυχή μου την δέρνει η θλίψη.

(transitive, figuratively) to be suffering from, be being killed by.

Τι βλακεία τον δέρνει πρόσφατα;

What kind of stupidity is he suffering from recently?

(transitive, figuratively, derogatory) to be suffering from, be afflicted by, be characterised by (as a quality)


χάφτω

head

χάφτω • (cháfto)

cháfto (romanization)
έχαψα (past)
χάφτω (χάβω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
χάψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
χάφτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
χαφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
χάφτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
χάψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
χάφτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
χαφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
χάφτει (active imperfective indicative present singular third-person)
χάψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
χάφτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
χαφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
χάφτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
χάψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
χαφτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
χαφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
χάφτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
χάψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
χάφτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χαφτόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
χαφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
χάφτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
χάφτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
χάψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
χάψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
χάφτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
χαφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
χαφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έχαφτα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έχαψα (active first-person indicative past perfective singular)
χαφτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χαφτόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
χάφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έχαφτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έχαψες (active indicative past perfective second-person singular)
χαφτόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χαφτόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
χάφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έχαφτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έχαψε (active indicative past perfective singular third-person)
χαφτόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χαφτότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
χάφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
χάφταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
χάψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
χαφτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
χαφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
χάφτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
χάψατε (active indicative past perfective plural second-person)
χαφτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
χαφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έχαφταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χάφταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
χάφτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έχαψαν (active indicative past perfective plural third-person)
χάψαν (active indicative past perfective plural third-person)
χάψανε (active indicative past perfective plural third-person)
χάφτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
χαφτόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
χάφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
χαφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα χάφτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα χάψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα χάφτομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα χαφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
χάφτε (active imperative imperfective second-person singular)
χάψε (active imperative perfective second-person singular)
χάφ' (active imperative perfective second-person singular)
χάψου (imperative passive perfective second-person singular)
χάφτετε (active imperative imperfective plural second-person)
χάψτε (active imperative perfective plural second-person)
χάφτε (active imperative perfective plural second-person)
χάφτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
χαφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
χάφτοντας (active participle present)
έχοντας χάψει (active participle past)
χάψει (active infinitive-aorist)
χαφτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek χάπτω (kháptō), from Ancient Greek κάπτω (káptō). Also see χάβω (chávo).

inh+

(figuratively) to swallow, buy (a lie without questioning)


ορίζοντας

ο‧ρί‧ζο‧ντας

ορίζω ορίζω#Greek

Present participle of ορίζω (orízo): defining


κυοφορώ

head

κυοφορώ • (kyoforó)

el-verb

κυοφορώ • (kyoforó) (past κυοφόρησα, passive κυοφορούμαι, p‑past κυοφορήθηκα)

kyoforó (romanization)
κυοφόρησα (past)
κυοφορούμαι (passive)
κυοφορήθηκα (passive past)
κυοφορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κυοφορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυοφορούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυοφορηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυοφορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κυοφορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυοφορείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυοφορηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυοφορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κυοφορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυοφορείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυοφορηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυοφορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κυοφορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυοφορούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυοφορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυοφορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυοφορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυοφορηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυοφόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κυοφορούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κυοφορήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυοφορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυοφόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κυοφορούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κυοφορήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυοφορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυοφόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)κυοφορείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυοφορήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυοφορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυοφορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυοφορούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυοφορηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυοφορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυοφορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κυοφορούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κυοφορηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυοφορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)κυοφορούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυοφορήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυοφορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυοφορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυοφορούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυοφορηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυοφόρησε (active imperative perfective second-person singular)
κυοφορήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυοφορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κυοφορήστε (active imperative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυοφορώντας (active participle present)
κυοφορούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κυοφορήσει (active participle past)
κυοφορήσει (active infinitive-aorist)
κυοφορηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek κυοφορῶ (kuophorô), contracted form of κυοφορέω (kuophoréō) < κύω (kúō)


γαμημένα

head

γαμημένα • (gamiména)

γαμημένος γαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένου

γαμημένου • (gamiménou)

γα‧μη‧μέ‧νου

γαμημένος γαμημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένης

γαμημένης • (gamiménis)

γα‧μη‧μέ‧νης

γαμημένος γαμημένος#Greek

Genitive feminine singular form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένο

γαμημένο • (gamiméno)

γαμημένος γαμημένος#Greek

Accusative masculine singular form of γαμημένος (gamiménos).

γαμημένος γαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένε

γαμημένε • (gamiméne)

γαμημένος γαμημένος#Greek

Vocative masculine singular form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένη

γαμημένη • (gamiméni)

γαμημένοι (gamiménoi)

γαμημένος γαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένοι

γαμημένοι • (gamiménoi)

γαμημένη (gamiméni)

γα‧μη‧μέ‧νοι

γαμημένος γαμημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένους

γαμημένους • (gamiménous)

γα‧μη‧μέ‧νους

γαμημένος γαμημένος#Greek

Accusative masculine plural form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένων

γαμημένων • (gamiménon)

γα‧μη‧μέ‧νων

γαμημένος γαμημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένες

γαμημένες • (gamiménes)

γα‧μη‧μέ‧νες

γαμημένος γαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of γαμημένος (gamiménos).


γαμημένος

γαμημένος • (gamiménos) m (feminine γαμημένη, neuter γαμημένο)

gamiménos (romanization)
γαμημένη (feminine)
γαμημένο (neuter)
functioning adjectivally (mainly)
γαμημένος (masculine nominative singular)
γαμημένη (feminine nominative singular)
γαμημένο (neuter nominative singular)
γαμημένοι (masculine nominative plural)
γαμημένες (feminine nominative plural)
γαμημένα (neuter nominative plural)
γαμημένου (genitive masculine singular)
γαμημένης (feminine genitive singular)
γαμημένου (genitive neuter singular)
γαμημένων (genitive masculine plural)
γαμημένων (feminine genitive plural)
γαμημένων (genitive neuter plural)
γαμημένο (accusative masculine singular)
γαμημένη (accusative feminine singular)
γαμημένο (accusative neuter singular)
γαμημένους (accusative masculine plural)
γαμημένες (accusative feminine plural)
γαμημένα (accusative neuter plural)
γαμημένε (masculine singular vocative)
γαμημένη (feminine singular vocative)
γαμημένο (neuter singular vocative)
γαμημένοι (masculine plural vocative)
γαμημένες (feminine plural vocative)
γαμημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο γαμημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο γαμημένος, etc.)

el-decl-adj-table

γαμημένους •

γα‧μη‧μέ‧νος

Perfect participle of γαμιέμαι (gamiémai), passive voice of γαμάω- (gamáo-) / γαμώ (“to fuck”).

participle of

Αυτό το γαμημένο το σκυλί με δάγκωσε.

(colloquial, vulgar, intensifier) fucking, damned, bloody


ξεψυχώ

ξεψυχάω ξεψυχάω#Greek

(uncommon) Alternative form of ξεψυχάω (xepsycháo)