ψημένου

head

ψημένου • (psiménou)

ψημένος ψημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ψημένος (psiménos).


ψημένε

ψημένε • (psiméne)

ψημένος ψημένος#Greek

Vocative masculine singular form of ψημένος (psiménos).


ψημένους

ψημένους • (psiménous)

ψημένος ψημένος#Greek

Accusative masculine plural form of ψημένος (psiménos).


ψημένης

ψημένης • (psiménis)

ψημένος ψημένος#Greek

Genitive feminine singular form of ψημένος (psiménos).


ψημένο

ψημένο • (psiméno)

ψημένος ψημένος#Greek

Accusative masculine singular form of ψημένος (psiménos).

ψημένος ψημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ψημένος (psiménos).


ψημένοι

ψημένοι • (psiménoi)

ψημένος ψημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ψημένος (psiménos).


ψημένα

ψημένα • (psiména)

ψημένος ψημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ψημένος (psiménos).


ψημένες

ψημένες • (psiménes)

ψημένος ψημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ψημένος (psiménos).


ψημένη

ψημένη • (psiméni)

ψημένος ψημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ψημένος (psiménos).


μυρωμένε

μυρωμένε • (myroméne)

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of μυρωμένος (myroménos).


ψημένων

ψημένων • (psiménon)

ψημένος ψημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ψημένος (psiménos).


μυρωμένου

μυρωμένου • (myroménou)

μυ‧ρω‧μέ‧νου

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of μυρωμένος (myroménos).


μυρωμένης

μυρωμένης • (myroménis)

μυ‧ρω‧μέ‧νης

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of μυρωμένος (myroménos).


μυρωμένες

μυρωμένες • (myroménes)

μυ‧ρω‧μέ‧νες

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of μυρωμένος (myroménos).


μυρωμένα

μυρωμένα • (myroména)

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of μυρωμένος (myroménos).


μυρωμένους

μυρωμένους • (myroménous)

μυ‧ρω‧μέ‧νους

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of μυρωμένος (myroménos).


μυρωμένων

μυρωμένων • (myroménon)

μυ‧ρω‧μέ‧νων

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of μυρωμένος (myroménos).


μυρωμένο

μυρωμένο • (myroméno)

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of μυρωμένος (myroménos).

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of μυρωμένος (myroménos).


μουσκεμένους

μουσκεμένους • (mouskeménous)

μου‧σκε‧μέ‧νους

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Accusative masculine plural form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένε

μουσκεμένε • (mouskeméne)

μου‧σκε‧μέ‧νε

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Vocative masculine singular form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένου

μουσκεμένου • (mouskeménou)

μου‧σκε‧μέ‧νου

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μυρωμένοι

μυρωμένοι • (myroménoi)

μυρωμένη (myroméni)

μυ‧ρω‧μέ‧νοι

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of μυρωμένος (myroménos).


μουσκεμένες

μουσκεμένες • (mouskeménes)

μου‧σκε‧μέ‧νες

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένα

μουσκεμένα • (mouskeména)

μου‧σκε‧μέ‧να

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένη

μουσκεμένη • (mouskeméni)

μουσκεμένοι (mouskeménoi)

μου‧σκε‧μέ‧νη

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένοι

μουσκεμένοι • (mouskeménoi)

μουσκεμένη (mouskeméni)

μου‧σκε‧μέ‧νοι

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένο

μουσκεμένο • (mouskeméno)

μου‧σκε‧μέ‧νο

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Accusative masculine singular form of μουσκεμένος (mouskeménos).

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of μουσκεμένος (mouskeménos).


μουσκεμένης

μουσκεμένης • (mouskeménis)

μου‧σκε‧μέ‧νης

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Genitive feminine singular form of μουσκεμένος (mouskeménos).


τρως

τρώω τρώω#Greek

2nd person singular present form of τρώω (tróo).: "you eat"

τρώω τρώω#Greek

2nd person singular subjunctive form of τρώω (tróo).


μουσκεμένων

μουσκεμένων • (mouskeménon)

μου‧σκε‧μέ‧νων

μουσκεμένος μουσκεμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of μουσκεμένος (mouskeménos).


ντρόπιασα

ντρόπιασα • (ntrópiasa)

el-verb-form

ντρόπιασα • (ntrópiasa)

ντροπιάζω ντροπιάζω#Greek

1st person singular simple past form of ντροπιάζω (ntropiázo).


μυρωμένη

head

μυρωμένη • (myroméni)

μυρωμένοι (myroménoi)

μυρωμένος μυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of μυρωμένος (myroménos).


ντροπιάζομαι

ντροπιάζομαι • (ntropiázomai)

el-verb

ντροπιάστηκα

ντροπιάζομαι • (ntropiázomai) passive (past ντροπιάστηκα, active ντροπιάζω)

ntropiázomai (romanization)
ντροπιάστηκα (past)
ντροπιάζω (active)

ντρο‧πιά‧ζο‧μαι

Ντροπιάστηκα όταν δεν μπορούσα να θυμηθώ τ’ όνομά του.

I was embarrassed when I couldn't remember his name.

Ntropiástika ótan den boroúsa na thymithó t’ ónomá tou.


ντροπιάστηκα

head

ντροπιάστηκα • (ntropiástika)

el-verb-form

ντροπιάστηκα • (ntropiástika)

ντροπιάζομαι ντροπιάζομαι#Greek

1st person singular simple past form of ντροπιάζομαι (ntropiázomai).


ζεσταμένου

head

ζεσταμένου • (zestaménou)

ζε‧στα‧μέ‧νου

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ζεσταμένος (zestaménos).


μαυρισμένου

μαυρισμένου • (mavrisménou)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νου

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένης

μαυρισμένης • (mavrisménis)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νης

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένων

μαυρισμένων • (mavrisménon)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νων

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένους

μαυρισμένους • (mavrisménous)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νους

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένα

μαυρισμένα • (mavrisména)

μαυ‧ρι‧σμέ‧να

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένο

μαυρισμένο • (mavrisméno)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νο

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of μαυρισμένος (mavrisménos).

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένες

μαυρισμένες • (mavrisménes)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νες

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of μαυρισμένος (mavrisménos).


ζεσταμένης

ζεσταμένης • (zestaménis)

ζε‧στα‧μέ‧νης

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Genitive feminine singular form of ζεσταμένος (zestaménos).


ζεσταμένε

ζεσταμένε • (zestaméne)

ζε‧στα‧μέ‧νε

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Vocative masculine singular form of ζεσταμένος (zestaménos).


ζεσταμένοι

ζεσταμένοι • (zestaménoi)

ζεσταμένη (zestaméni)

ζε‧στα‧μέ‧νοι

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ζεσταμένος (zestaménos).


ζεσταμένων

ζεσταμένων • (zestaménon)

ζε‧στα‧μέ‧νων

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ζεσταμένος (zestaménos).


ζεσταμένη

ζεσταμένη • (zestaméni)

ζε‧στα‧μέ‧νη

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ζεσταμένος (zestaménos).


μαυρισμένοι

μαυρισμένοι • (mavrisménoi)

μαυρισμένη (mavrisméni)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νοι

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of μαυρισμένος (mavrisménos).


ζεσταμένο

ζεσταμένο • (zestaméno)

ζε‧στα‧μέ‧νο

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Accusative masculine singular form of ζεσταμένος (zestaménos).

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ζεσταμένος (zestaménos).


ζεσταμένα

ζεσταμένα • (zestaména)

ζε‧στα‧μέ‧να

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ζεσταμένος (zestaménos).


ζεσταμένες

ζεσταμένες • (zestaménes)

ζε‧στα‧μέ‧νες

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ζεσταμένος (zestaménos).


ντροπιάζω

ντροπιάζω • (ntropiázo)

el-verb

ντροπιάζομαι

ντροπιάζω • (ntropiázo) (past ντρόπιασα, passive ντροπιάζομαι)

ntropiázo (romanization)
ντρόπιασα (past)
ντροπιάζομαι (passive)
ντροπιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ντροπιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ντροπιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ντροπιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ντροπιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ντροπιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ντροπιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ντροπιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ντροπιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ντροπιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ντροπιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ντροπιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ντροπιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ντροπιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ντροπιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ντροπιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ντροπιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ντροπιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ντροπιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ντροπιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ντροπιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ντροπιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ντροπιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ντροπιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ντροπιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ντροπιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ντροπιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ντροπιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ντρόπιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ντρόπιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ντροπιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ντροπιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ντροπιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ντρόπιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ντρόπιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ντροπιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ντροπιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ντροπιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ντρόπιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ντρόπιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ντροπιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ντροπιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ντροπιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ντροπιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ντροπιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ντροπιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ντροπιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ντροπιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ντροπιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ντροπιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ντροπιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ντρόπιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντροπιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντροπιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ντρόπιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ντροπιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ντροπιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ντροπιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ντροπιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ντροπιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ντροπιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ντροπιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ντροπιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ντροπιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ντροπιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ντροπιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ντρόπιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ντρόπιασε (active imperative perfective second-person singular)
ντροπιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ντροπιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ντροπιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ντροπιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ντροπιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ντροπιάζοντας (active participle present)
έχοντας ντροπιάσει (active participle past)
ντροπιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ντροπιάσει (active infinitive-aorist)
ντροπιαστεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek ἐντροπιάζω (entropiázō), equivalent to ντροπή (ntropí, “shame, disgrace”) + -ιάζω (-iázo).

suffix

Ντρόπιασες την οικογένειά μας μ’ αυτό που έκανες.

You brought shame to our family with what you did.

Ntrópiases tin oikogéneiá mas m’ aftó pou ékanes.

(transitive) to shame, bring shame to, humiliate, disgrace, mortify, embarrass


μαυρισμένε

head

μαυρισμένε • (mavrisméne)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νε

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of μαυρισμένος (mavrisménos).


μαυρισμένη

μαυρισμένη • (mavrisméni)

μαυρισμένοι (mavrisménoi)

μαυ‧ρι‧σμέ‧νη

μαυρισμένος μαυρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of μαυρισμένος (mavrisménos).


ζεσταμένους

ζεσταμένους • (zestaménous)

ζε‧στα‧μέ‧νους

ζεσταμένος ζεσταμένος#Greek

Accusative masculine plural form of ζεσταμένος (zestaménos).


κουρασμένου

κουρασμένου • (kourasménou)

κου‧ρα‧σμέ‧νου

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένε

κουρασμένε • (kourasméne)

κου‧ρα‧σμέ‧νε

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένης

κουρασμένης • (kourasménis)

κου‧ρα‧σμέ‧νης

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένες

κουρασμένες • (kourasménes)

κου‧ρα‧σμέ‧νες

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένη

κουρασμένη • (kourasméni)

κουρασμένοι (kourasménoi)

κου‧ρα‧σμέ‧νη

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένων

κουρασμένων • (kourasménon)

κου‧ρα‧σμέ‧νων

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένους

κουρασμένους • (kourasménous)

κου‧ρα‧σμέ‧νους

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένο

κουρασμένο • (kourasméno)

κου‧ρα‧σμέ‧νο

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κουρασμένος (kourasménos).

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κουρασμένος (kourasménos).


κουρασμένοι

κουρασμένοι • (kourasménoi)

κουρασμένη (kourasméni)

κου‧ρα‧σμέ‧νοι

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κουρασμένος (kourasménos).


κρεμασμένε

κρεμασμένε • (kremasméne)

κρε‧μα‧σμέ‧νε

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένες

κρεμασμένες • (kremasménes)

κρε‧μα‧σμέ‧νες

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένων

κρεμασμένων • (kremasménon)

κρε‧μα‧σμέ‧νων

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένους

κρεμασμένους • (kremasménous)

κρε‧μα‧σμέ‧νους

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένα

κρεμασμένα • (kremasména)

κρε‧μα‧σμέ‧να

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένης

κρεμασμένης • (kremasménis)

κρε‧μα‧σμέ‧νης

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένο

κρεμασμένο • (kremasméno)

κρε‧μα‧σμέ‧νο

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κρεμασμένος (kremasménos).

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένου

κρεμασμένου • (kremasménou)

κρε‧μα‧σμέ‧νου

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένη

κρεμασμένη • (kremasméni)

κρεμασμένοι (kremasménoi)

κρε‧μα‧σμέ‧νη

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κρεμασμένος (kremasménos).


κρεμασμένοι

κρεμασμένοι • (kremasménoi)

κρεμασμένη (kremasméni)

κρε‧μα‧σμέ‧νοι

κρεμασμένος κρεμασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κρεμασμένος (kremasménos).


ντροπιασμένος

ντροπιασμένη

ντροπιασμένο

ντροπιασμένος • (ntropiasménos) m (feminine ντροπιασμένη, neuter ντροπιασμένο)

ntropiasménos (romanization)
ντροπιασμένη (feminine)
ντροπιασμένο (neuter)
ντροπιασμένος (masculine nominative singular)
ντροπιασμένη (feminine nominative singular)
ντροπιασμένο (neuter nominative singular)
ντροπιασμένοι (masculine nominative plural)
ντροπιασμένες (feminine nominative plural)
ντροπιασμένα (neuter nominative plural)
ντροπιασμένου (genitive masculine singular)
ντροπιασμένης (feminine genitive singular)
ντροπιασμένου (genitive neuter singular)
ντροπιασμένων (genitive masculine plural)
ντροπιασμένων (feminine genitive plural)
ντροπιασμένων (genitive neuter plural)
ντροπιασμένο (accusative masculine singular)
ντροπιασμένη (accusative feminine singular)
ντροπιασμένο (accusative neuter singular)
ντροπιασμένους (accusative masculine plural)
ντροπιασμένες (accusative feminine plural)
ντροπιασμένα (accusative neuter plural)
ντροπιασμένε (masculine singular vocative)
ντροπιασμένη (feminine singular vocative)
ντροπιασμένο (neuter singular vocative)
ντροπιασμένοι (masculine plural vocative)
ντροπιασμένες (feminine plural vocative)
ντροπιασμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ντροπιασμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ντροπιασμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ντροπιασμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ντροπιασμένος •

ντροπιασμένη •

ντροπιασμένο •

ντροπιασμένοι •

ντροπιασμένες •

ντροπιασμένα •

ντροπιασμένου •

ντροπιασμένης •

ντροπιασμένου •

ντροπιασμένων •

ντροπιασμένων •

ντροπιασμένων •

ντροπιασμένο •

ντροπιασμένη •

ντροπιασμένο •

ντροπιασμένους •

ντροπιασμένες •

ντροπιασμένα •

ντροπιασμένε •

ντροπιασμένη •

ντροπιασμένο •

ντροπιασμένοι •

ντροπιασμένες •

ντροπιασμένα •

ντρο‧πια‧σμέ‧νος

Perfect participle of ντροπιάζομαι (ntropiázomai), passive voice of ντροπιάζω (ntropiázo).

participle of

ντροπιάζομαι

Οι παίκτες ήταν βαθιά ντροπιασμένοι για την ήττα τους.

The players were deeply ashamed of their defeat.

Oi paíktes ítan vathiá ntropiasménoi gia tin ítta tous.

ashamed, embarrassed, shamefaced (feeling intense shame)


κουρασμένα

head

κουρασμένα • (kourasména)

κου‧ρα‧σμέ‧να

κουρασμένος κουρασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κουρασμένος (kourasménos).


διάλυσα

διάλυσα • (diálysa)

el-verb-form

διάλυσα • (diálysa)

διέλυσα διέλυσα#Greek


έκραξα

head

έκραξα • (ékraxa)

el-verb-form

έκραξα • (ékraxa)

κράζω κράζω#Greek

1st person singular simple past form of κράζω (krázo).


κράχτηκα

head

κράχτηκα • (kráchtika)

el-verb-form

κράχτηκα • (kráchtika)

κράζομαι κράζομαι#Greek

1st person singular simple past form of κράζομαι (krázomai).


κράζομαι

head

κράζομαι • (krázomai)

el-verb

κράζομαι • (krázomai) passive (past κράχτηκα, active κράζω)

krázomai (romanization)
κράχτηκα (past)
κράζω (active)

κράζω κράζω#Greek

passive of κράζω (krázo): to be ripped to shreds


κραγμένος

head

κραγμένος • (kragménos) m (feminine κραγμένη, neuter κραγμένο)

kragménos (romanization)
κραγμένη (feminine)
κραγμένο (neuter)
used adjectivally
κραγμένος (masculine nominative singular)
κραγμένη (feminine nominative singular)
κραγμένο (neuter nominative singular)
κραγμένοι (masculine nominative plural)
κραγμένες (feminine nominative plural)
κραγμένα (neuter nominative plural)
κραγμένου (genitive masculine singular)
κραγμένης (feminine genitive singular)
κραγμένου (genitive neuter singular)
κραγμένων (genitive masculine plural)
κραγμένων (feminine genitive plural)
κραγμένων (genitive neuter plural)
κραγμένο (accusative masculine singular)
κραγμένη (accusative feminine singular)
κραγμένο (accusative neuter singular)
κραγμένους (accusative masculine plural)
κραγμένες (accusative feminine plural)
κραγμένα (accusative neuter plural)
κραγμένε (masculine singular vocative)
κραγμένη (feminine singular vocative)
κραγμένο (neuter singular vocative)
κραγμένοι (masculine plural vocative)
κραγμένες (feminine plural vocative)
κραγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κραγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κραγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

κραγμένους •

Perfect participle of κράζομαι (krázomai), passive voice of κράζω (“to caw”).

participle of

Όλοι οι κραγμένοι γκέι της Αθήνας βγήκαν για το Πράιντ.

All the flamers of Athens came out for Pride.

Óloi oi kragménoi gkéi tis Athínas vgíkan gia to Práint.

(colloquial, derogatory, of a gay man) flaming, extremely camp (exhibiting typical assumed homosexual behaviour)


εξοπλισμένε

head

εξοπλισμένε • (exoplisméne)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νε

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένου

εξοπλισμένου • (exoplisménou)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νου

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένη

εξοπλισμένη • (exoplisméni)

εξοπλισμένοι (exoplisménoi)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νη

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένα

εξοπλισμένα • (exoplisména)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧να

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένες

εξοπλισμένες • (exoplisménes)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νες

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένης

εξοπλισμένης • (exoplisménis)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νης

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένους

εξοπλισμένους • (exoplisménous)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νους

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένων

εξοπλισμένων • (exoplisménon)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νων

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένοι

εξοπλισμένοι • (exoplisménoi)

εξοπλισμένη (exoplisméni)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νοι

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


εξοπλισμένο

εξοπλισμένο • (exoplisméno)

ε‧ξο‧πλι‧σμέ‧νο

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of εξοπλισμένος (exoplisménos).

εξοπλισμένος εξοπλισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of εξοπλισμένος (exoplisménos).


βουτυρωμένε

βουτυρωμένε • (voutyroméne)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νε

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένης

βουτυρωμένης • (voutyroménis)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νης

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένους

βουτυρωμένους • (voutyroménous)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νους

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένες

βουτυρωμένες • (voutyroménes)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νες

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένου

βουτυρωμένου • (voutyroménou)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νου

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένη

βουτυρωμένη • (voutyroméni)

βουτυρωμένοι (voutyroménoi)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νη

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένο

βουτυρωμένο • (voutyroméno)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νο

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of βουτυρωμένος (voutyroménos).

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένοι

βουτυρωμένοι • (voutyroménoi)

βουτυρωμένη (voutyroméni)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νοι

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένα

βουτυρωμένα • (voutyroména)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧να

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βουτυρωμένων

βουτυρωμένων • (voutyroménon)

βου‧τυ‧ρω‧μέ‧νων

βουτυρωμένος βουτυρωμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of βουτυρωμένος (voutyroménos).


βαθμολογημένε

βαθμολογημένε • (vathmologiméne)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νε

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Vocative masculine singular form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


βαθμολογημένης

βαθμολογημένης • (vathmologiménis)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νης

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Genitive feminine singular form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


βαθμολογημένες

βαθμολογημένες • (vathmologiménes)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νες

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


βαθμολογημένων

βαθμολογημένων • (vathmologiménon)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νων

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


βαθμολογημένους

βαθμολογημένους • (vathmologiménous)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νους

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Accusative masculine plural form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


αναμαλλιασμένης

αναμαλλιασμένης • (anamalliasménis)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νης

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


βαθμολογημένη

βαθμολογημένη • (vathmologiméni)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νη

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


αναμαλλιασμένοι

αναμαλλιασμένοι • (anamalliasménoi)

αναμαλλιασμένη (anamalliasméni)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νοι

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


βαθμολογημένο

βαθμολογημένο • (vathmologiméno)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νο

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Accusative masculine singular form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


αναμαλλιασμένων

αναμαλλιασμένων • (anamalliasménon)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νων

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναμαλλιασμένες

αναμαλλιασμένες • (anamalliasménes)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νες

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναμαλλιασμένη

αναμαλλιασμένη • (anamalliasméni)

αναμαλλιασμένοι (anamalliasménoi)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νη

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναμαλλιασμένα

αναμαλλιασμένα • (anamalliasména)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧να

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναμαλλιασμένους

αναμαλλιασμένους • (anamalliasménous)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νους

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναθεματισμένου

αναθεματισμένου • (anathematisménou)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νου

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


βαθμολογημένοι

βαθμολογημένοι • (vathmologiménoi)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νοι

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


βαθμολογημένου

βαθμολογημένου • (vathmologiménou)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧νου

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


αναθεματισμένε

αναθεματισμένε • (anathematisméne)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νε

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένης

αναθεματισμένης • (anathematisménis)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νης

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναμαλλιασμένο

αναμαλλιασμένο • (anamalliasméno)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νο

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναθεματισμένη

αναθεματισμένη • (anathematisméni)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νη

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένο

αναθεματισμένο • (anathematisméno)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νο

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αναθεματισμένος (anathematisménos).

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένα

αναθεματισμένα • (anathematisména)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧να

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένες

αναθεματισμένες • (anathematisménes)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νες

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένοι

αναθεματισμένοι • (anathematisménoi)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νοι

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένων

αναθεματισμένων • (anathematisménon)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νων

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναθεματισμένους

αναθεματισμένους • (anathematisménous)

α‧να‧θε‧μα‧τι‧σμέ‧νους

αναθεματισμένος αναθεματισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αναθεματισμένος (anathematisménos).


αναδημιουργημένου

αναδημιουργημένου • (anadimiourgiménou)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νου

αναδημιουργημένος αναδημιουργημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναδημιουργημένε

αναδημιουργημένε • (anadimiourgiméne)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νε

Vocative masculine singular form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναμαλλιασμένε

αναμαλλιασμένε • (anamalliasméne)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νε

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναδημιουργημένης

αναδημιουργημένης • (anadimiourgiménis)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νης

Genitive feminine singular form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αλευρωμένου

αλευρωμένου • (alevroménou)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νου

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αλευρωμένος (alevroménos).


αναγνωρισμένης

αναγνωρισμένης • (anagnorisménis)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νης

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αναδημιουργημένα

αναδημιουργημένα • (anadimiourgiména)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧να

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναδημιουργημένοι

αναδημιουργημένοι • (anadimiourgiménoi)

αναδημιουργημένη (anadimiourgiméni)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νοι

Nominative and vocative masculine plural form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναδημιουργημένες

αναδημιουργημένες • (anadimiourgiménes)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νες

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναγνωρισμένους

αναγνωρισμένους • (anagnorisménous)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νους

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αναγνωρισμένου

αναγνωρισμένου • (anagnorisménou)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νου

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αναγνωρισμένες

αναγνωρισμένες • (anagnorisménes)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νες

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αναγνωρισμένα

αναγνωρισμένα • (anagnorisména)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧να

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αλευρωμένε

αλευρωμένε • (alevroméne)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νε

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αλευρωμένος (alevroménos).


αναγνωρισμένων

αναγνωρισμένων • (anagnorisménon)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νων

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αλευρωμένων

αλευρωμένων • (alevroménon)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νων

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αλευρωμένος (alevroménos).


αλευρωμένους

αλευρωμένους • (alevroménous)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νους

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αλευρωμένος (alevroménos).


αλευρωμένες

αλευρωμένες • (alevroménes)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νες

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αλευρωμένος (alevroménos).


αναδημιουργημένη

αναδημιουργημένη • (anadimiourgiméni)

αναδημιουργημένοι (anadimiourgiménoi)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νη

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναγνωρισμένοι

αναγνωρισμένοι • (anagnorisménoi)

αναγνωρισμένη (anagnorisméni)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νοι

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αλευρωμένη

αλευρωμένη • (alevroméni)

αλευρωμένοι (alevroménoi)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νη

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αλευρωμένος (alevroménos).


αλευρωμένα

αλευρωμένα • (alevroména)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧να

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αλευρωμένος (alevroménos).


αναγνωρισμένε

αναγνωρισμένε • (anagnorisméne)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νε

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αλευρωμένης

αλευρωμένης • (alevroménis)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νης

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αλευρωμένος (alevroménos).


αλαφιασμένους

αλαφιασμένους • (alafiasménous)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νους

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αναδημιουργημένο

αναδημιουργημένο • (anadimiourgiméno)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νο

Accusative masculine singular form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αλαφιασμένου

αλαφιασμένου • (alafiasménou)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νου

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αλευρωμένοι

αλευρωμένοι • (alevroménoi)

αλευρωμένη (alevroméni)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νοι

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αλευρωμένος (alevroménos).


αλαφιασμένες

αλαφιασμένες • (alafiasménes)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νες

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αναδημιουργημένων

αναδημιουργημένων • (anadimiourgiménon)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νων

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αλαφιασμένοι

αλαφιασμένοι • (alafiasménoi)

αλαφιασμένη (alafiasméni)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νοι

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αναδημιουργημένους

αναδημιουργημένους • (anadimiourgiménous)

α‧να‧δη‧μι‧ουρ‧γη‧μέ‧νους

Accusative masculine plural form of αναδημιουργημένος (anadimiourgiménos).


αναγνωρισμένη

αναγνωρισμένη • (anagnorisméni)

αναγνωρισμένοι (anagnorisménoi)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νη

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


αλαφιασμένων

αλαφιασμένων • (alafiasménon)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νων

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αλαφιασμένης

αλαφιασμένης • (alafiasménis)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νης

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αλαφιασμένο

αλαφιασμένο • (alafiasméno)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νο

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αλαφιασμένος (alafiasménos).

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αλαφιασμένε

αλαφιασμένε • (alafiasméne)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νε

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αλαφιασμένη

αλαφιασμένη • (alafiasméni)

αλαφιασμένοι (alafiasménoi)

α‧λα‧φια‧σμέ‧νη

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


βαθμολογημένα

βαθμολογημένα • (vathmologiména)

βαθ‧μο‧λο‧γη‧μέ‧να

βαθμολογημένος βαθμολογημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of βαθμολογημένος (vathmologiménos).


αλαφιασμένα

αλαφιασμένα • (alafiasména)

α‧λα‧φια‧σμέ‧να

αλαφιασμένος αλαφιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αλαφιασμένος (alafiasménos).


αλευρωμένο

αλευρωμένο • (alevroméno)

α‧λευ‧ρω‧μέ‧νο

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αλευρωμένος (alevroménos).

αλευρωμένος αλευρωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αλευρωμένος (alevroménos).


αναμαλλιασμένου

αναμαλλιασμένου • (anamalliasménou)

α‧να‧μαλ‧λια‧σμέ‧νου

αναμαλλιασμένος αναμαλλιασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναμαλλιασμένος (anamalliasménos).


αναγνωρισμένο

αναγνωρισμένο • (anagnorisméno)

α‧να‧γνω‧ρι‧σμέ‧νο

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).

αναγνωρισμένος αναγνωρισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναγνωρισμένος (anagnorisménos).


θωρώ

θωρώ • (thoró)

el-verb

θωρώ • (thoró) (imperfect θωρούσα, passive —) found only in the imperfective tenses

thoró (romanization)
θωρούσα (imperfect)
θωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
θωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα θωρώ (active first-person future imperfective indicative singular)
θωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
θωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα θωρείς (active future imperfective indicative second-person singular)
θωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
θωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα θωρεί (active future imperfective indicative singular third-person)
θωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
θωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα θωρούμε (active first-person future imperfective indicative plural)
θωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
θωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα θωρείτε (active future imperfective indicative plural second-person)
θωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
θωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα θωρούν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα θωρούνε (active future imperfective indicative plural third-person)
θωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
θωρώντας (participle present)

Inherited from Byzantine Greek θωρῶ (thōrô), from earlier θιωρῶ (thiōrô), from Ancient Greek θεωρῶ (theōrô), common variant of θεωρέω (theōréō) / . Doublet of θεωρώ (theoró).

inh+

Πῶς μᾶς θωρεῖς ἀκίνητος;... Ποῦ τρέχει ὁ λογισμός σου

Poem by Aristotelis Valaoritis (1824-1879)

How do you gaze upon us, still?... And where your thoughts are drifting
(literally, “How do you gaze upon us, immobile?... Where is your thinking running to?”)

Pos mas thoreís akínitos?... Pou tréchei o logismós sou

(vernacular, poetic) to gaze, examine, look over


αιματοβαμμένα

head

αιματοβαμμένα • (aimatovamména)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧να

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένων

αιματοβαμμένων • (aimatovamménon)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νων

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένε

αιματοβαμμένε • (aimatovamméne)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νε

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένες

αιματοβαμμένες • (aimatovamménes)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νες

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένης

αιματοβαμμένης • (aimatovamménis)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νης

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένους

αιματοβαμμένους • (aimatovamménous)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νους

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένου

αιματοβαμμένου • (aimatovamménou)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νου

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Genitive masculine singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Genitive neuter singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένοι

αιματοβαμμένοι • (aimatovamménoi)

αιματοβαμμένη (aimatovamméni)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νοι

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένη

αιματοβαμμένη • (aimatovamméni)

αιματοβαμμένοι (aimatovamménoi)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νη

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


αιματοβαμμένο

αιματοβαμμένο • (aimatovamméno)

αι‧μα‧το‧βαμ‧μέ‧νο

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).

αιματοβαμμένος αιματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αιματοβαμμένος (aimatovamménos).


ματοβαμμένε

ματοβαμμένε • (matovamméne)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νε

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Vocative masculine singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένη

ματοβαμμένη • (matovamméni)

ματοβαμμένοι (matovamménoi)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νη

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένης

ματοβαμμένης • (matovamménis)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νης

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Genitive feminine singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένο

ματοβαμμένο • (matovamméno)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νο

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Accusative masculine singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένου

ματοβαμμένου • (matovamménou)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νου

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Genitive masculine singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Genitive neuter singular form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένες

ματοβαμμένες • (matovamménes)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νες

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένα

ματοβαμμένα • (matovamména)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧να

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένους

ματοβαμμένους • (matovamménous)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νους

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Accusative masculine plural form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένων

ματοβαμμένων • (matovamménon)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νων

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ματοβαμμένοι

ματοβαμμένοι • (matovamménoi)

ματοβαμμένη (matovamméni)

μα‧το‧βαμ‧μέ‧νοι

ματοβαμμένος ματοβαμμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ματοβαμμένος (matovamménos).


ανοίχθηκα

ανοίγομαι ανοίγομαι#Greek

1st person singular simple past form of ανοίγομαι (anoígomai).


δίνω σημασία

δίνω σημασία • (díno simasía)

díno simasía (romanization)
to give significance (literally)

δίνω δίνω#Greek

σημασία σημασία#Greek

Used other than figuratively or idiomatically: see δίνω (díno), σημασία (simasía).

Αν δεν του δώσεις σημασία, θα βαρεθεί και θα σταματήσει.

If you don't pay attention to him, he'll grow tired and stop.

An den tou dóseis simasía, tha varetheí kai tha stamatísei.

(transitive, idiomatic, usually in negative sentences) to pay attention, give heed (to focus one's attention)


ερχομένου

ερχομένου • (erchoménou)

ερ‧χο‧μέ‧νου

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχόμενου

ερχόμενου • (erchómenou)

ερ‧χό‧με‧νου

ερχόμενος ερχόμενος#Greek


ερχόμενε

ερχόμενε • (erchómene)

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Vocative masculine singular form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχόμενο

ερχόμενο • (erchómeno)

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Accusative masculine singular form of ερχόμενος (erchómenos).

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχομένη

ερχομένη • (erchoméni)

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχόμενης

ερχόμενης • (erchómenis)

ερ‧χό‧με‧νης

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Genitive feminine singular form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχομένης

ερχομένης • (erchoménis)

ερ‧χο‧μέ‧νης

ερχόμενος ερχόμενος#Greek


ερχόμενη

ερχόμενη • (erchómeni)

ερχόμενος ερχόμενος#Greek


ερχόμενοι

ερχόμενοι • (erchómenoi)

ερ‧χό‧με‧νοι

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχομένων

ερχομένων • (erchoménon)

ερ‧χο‧μέ‧νων

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχόμενους

ερχόμενους • (erchómenous)

ερ‧χό‧με‧νους

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Accusative masculine plural form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχόμενα

ερχόμενα • (erchómena)

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ερχόμενος (erchómenos).


ερχομένους

ερχομένους • (erchoménous)

ερ‧χο‧μέ‧νους

Used mostly in compounds.

ερχόμενος ερχόμενος#Greek


ερχόμενες

ερχόμενες • (erchómenes)

ερ‧χό‧με‧νες

ερχόμενος ερχόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ερχόμενος (erchómenos).


προηγούμενου

προηγούμενου • (proïgoúmenou)

προ‧η‧γού‧με‧νου

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


προηγούμενους

προηγούμενους • (proïgoúmenous)

προ‧η‧γού‧με‧νους

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Accusative masculine plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


προηγούμενης

προηγούμενης • (proïgoúmenis)

προ‧η‧γού‧με‧νης

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Genitive feminine singular form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


προηγούμενη

προηγούμενη • (proïgoúmeni)

προηγούμενοι (proïgoúmenoi)

προ‧η‧γού‧με‧νη

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of προηγούμενος (proïgoúmenos).

προηγουμένη similar to προηγουμένη

proēgouménē, ancient feminine participle


ερχόμενων

ερχόμενων • (erchómenon)

ερ‧χό‧με‧νων

ερχόμενος ερχόμενος#Greek


προηγούμενων

προηγούμενων • (proïgoúmenon)

προ‧η‧γού‧με‧νων

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


προηγούμενες

προηγούμενες • (proïgoúmenes)

προ‧η‧γού‧με‧νες

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αβγατισμένου

αβγατισμένου • (avgatisménou)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νου

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αβγατισμένος (avgatisménos).


προηγούμενε

προηγούμενε • (proïgoúmene)

προ‧η‧γού‧με‧νε

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Vocative masculine singular form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αβγατισμένε

αβγατισμένε • (avgatisméne)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νε

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αβγατισμένης

αβγατισμένης • (avgatisménis)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νης

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αβγατισμένη

αβγατισμένη • (avgatisméni)

αβγατισμένοι (avgatisménoi)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νη

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αβγατισμένους

αβγατισμένους • (avgatisménous)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νους

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αβγατισμένων

αβγατισμένων • (avgatisménon)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νων

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αβγατισμένοι

αβγατισμένοι • (avgatisménoi)

αβγατισμένη (avgatisméni)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νοι

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αγιοποιημένου

αγιοποιημένου • (agiopoiiménou)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νου

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


προηγουμένης

προηγουμένης • (proïgouménis)

proïgouménis (romanization)
proïgoúmenis (romanization)

προ‧η‧γου‧μέ‧νης

προηγούμενος προηγούμενος#Greek


αβγατισμένες

αβγατισμένες • (avgatisménes)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νες

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αγιοποιημένε

αγιοποιημένε • (agiopoiiméne)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νε

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Vocative masculine singular form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


αγιοποιημένων

αγιοποιημένων • (agiopoiiménon)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νων

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


αγιοποιημένη

αγιοποιημένη • (agiopoiiméni)

αγιοποιημένοι (agiopoiiménoi)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νη

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


προηγούμενοι

προηγούμενοι • (proïgoúmenoi)

προηγούμενη (proïgoúmeni)

προ‧η‧γού‧με‧νοι

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αγιοποιημένης

αγιοποιημένης • (agiopoiiménis)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νης

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Genitive feminine singular form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


αγιοποιημένο

αγιοποιημένο • (agiopoiiméno)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νο

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Accusative masculine singular form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


αγιοποιημένα

αγιοποιημένα • (agiopoiiména)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧να

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


αηδιασμένου

αηδιασμένου • (aïdiasménou)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νου

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


ἁγιοποιημένος

ἁγιοποιημένη

ἁγιοποιημένο

ἁγιοποιημένος • (hagiopoiēménos) m (feminine ἁγιοποιημένη, neuter ἁγιοποιημένο)

hagiopoiēménos (romanization)
ἁγιοποιημένη (feminine)
ἁγιοποιημένο (neuter)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νος

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Polytonic spelling of αγιοποιημένος (agiopoiiménos)


αγιοποιημένοι

αγιοποιημένοι • (agiopoiiménoi)

αγιοποιημένη (agiopoiiméni)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νοι

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


αηδιασμένε

αηδιασμένε • (aïdiasméne)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νε

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αηδιασμένης

αηδιασμένης • (aïdiasménis)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νης

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αηδιασμένων

αηδιασμένων • (aïdiasménon)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νων

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αηδιασμένοι

αηδιασμένοι • (aïdiasménoi)

αηδιασμένη (aïdiasméni)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νοι

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


προηγουμένους

προηγουμένους • (proïgouménous)

proïgouménous (romanization)
proïgoúmenous (romanization)

προ‧η‧γου‧μέ‧νους

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Accusative masculine plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αηδιασμένη

αηδιασμένη • (aïdiasméni)

αηδιασμένοι (aïdiasménoi)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νη

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αβγατισμένα

αβγατισμένα • (avgatisména)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧να

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αβγατισμένος (avgatisménos).


αλυσοδεμένου

αλυσοδεμένου • (alysodeménou)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νου

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


αλυσοδεμένε

αλυσοδεμένε • (alysodeméne)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νε

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Vocative masculine singular form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


αηδιασμένους

αηδιασμένους • (aïdiasménous)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νους

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


προηγουμένου

προηγουμένου • (proïgouménou)

proïgouménou (romanization)
proïgoúmenou (romanization)

προ‧η‧γου‧μέ‧νου

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αηδιασμένο

αηδιασμένο • (aïdiasméno)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νο

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αηδιασμένος (aïdiasménos).

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αλυσοδεμένων

αλυσοδεμένων • (alysodeménon)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νων

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


αλυσοδεμένης

αλυσοδεμένης • (alysodeménis)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νης

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Genitive feminine singular form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


αηδιασμένες

αηδιασμένες • (aïdiasménes)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧νες

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αλυσοδεμένο

αλυσοδεμένο • (alysodeméno)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νο

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


απελπισμένων

απελπισμένων • (apelpisménon)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νων

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of απελπισμένος (apelpisménos).


αλυσοδεμένα

αλυσοδεμένα • (alysodeména)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧να

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


προηγούμενα

προηγούμενα • (proïgoúmena)

προ‧η‧γού‧με‧να

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αλυσοδεμένες

αλυσοδεμένες • (alysodeménes)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νες

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


αλυσοδεμένη

αλυσοδεμένη • (alysodeméni)

αλυσοδεμένοι (alysodeménoi)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νη

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


απελπισμένου

απελπισμένου • (apelpisménou)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νου

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of απελπισμένος (apelpisménos).


απελπισμένους

απελπισμένους • (apelpisménous)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νους

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of απελπισμένος (apelpisménos).


απελπισμένης

απελπισμένης • (apelpisménis)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νης

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of απελπισμένος (apelpisménos).


απελπισμένε

απελπισμένε • (apelpisméne)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νε

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of απελπισμένος (apelpisménos).


απελπισμένες

απελπισμένες • (apelpisménes)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νες

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of απελπισμένος (apelpisménos).


απελπισμένη

απελπισμένη • (apelpisméni)

απελπισμένοι (apelpisménoi)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νη

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of απελπισμένος (apelpisménos).


αλυσοδεμένοι

αλυσοδεμένοι • (alysodeménoi)

αλυσοδεμένη (alysodeméni)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νοι

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


βυθισμένου

βυθισμένου • (vythisménou)

βυ‧θι‧σμέ‧νου

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of βυθισμένος (vythisménos).


βυθισμένα

βυθισμένα • (vythisména)

βυ‧θι‧σμέ‧να

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of βυθισμένος (vythisménos).


βυθισμένης

βυθισμένης • (vythisménis)

βυ‧θι‧σμέ‧νης

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Genitive feminine singular form of βυθισμένος (vythisménos).


απελπισμένο

απελπισμένο • (apelpisméno)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νο

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of απελπισμένος (apelpisménos).

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of απελπισμένος (apelpisménos).


βυθισμένε

βυθισμένε • (vythisméne)

βυ‧θι‧σμέ‧νε

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Vocative masculine singular form of βυθισμένος (vythisménos).


απελπισμένοι

απελπισμένοι • (apelpisménoi)

απελπισμένη (apelpisméni)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧νοι

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of απελπισμένος (apelpisménos).


βυθισμένοι

βυθισμένοι • (vythisménoi)

βυ‧θι‧σμέ‧νοι

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of βυθισμένος (vythisménos).


βυθισμένες

βυθισμένες • (vythisménes)

βυ‧θι‧σμέ‧νες

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of βυθισμένος (vythisménos).


βυθισμένη

βυθισμένη • (vythisméni)

βυ‧θι‧σμέ‧νη

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of βυθισμένος (vythisménos).


βυθισμένους

βυθισμένους • (vythisménous)

βυ‧θι‧σμέ‧νους

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Accusative masculine plural form of βυθισμένος (vythisménos).


βυθισμένων

βυθισμένων • (vythisménon)

βυ‧θι‧σμέ‧νων

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of βυθισμένος (vythisménos).


αηδιασμένα

αηδιασμένα • (aïdiasména)

α‧η‧δι‧α‧σμέ‧να

αηδιασμένος αηδιασμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αηδιασμένος (aïdiasménos).


αγιοποιημένους

αγιοποιημένους • (agiopoiiménous)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νους

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Accusative masculine plural form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


βυθισμένο

βυθισμένο • (vythisméno)

βυ‧θι‧σμέ‧νο

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of βυθισμένος (vythisménos).

βυθισμένος βυθισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of βυθισμένος (vythisménos).


προηγουμένων

προηγουμένων • (proïgouménon)

proïgouménon (romanization)
proïgoúmenon (romanization)

προ‧η‧γου‧μέ‧νων

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


αγιοποιημένες

αγιοποιημένες • (agiopoiiménes)

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νες

αγιοποιημένος αγιοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αγιοποιημένος (agiopoiiménos).


ηλικιωμένα

ηλικιωμένα • (ilikioména)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧να

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


αλυσοδεμένους

αλυσοδεμένους • (alysodeménous)

α‧λυ‧σο‧δε‧μέ‧νους

αλυσοδεμένος αλυσοδεμένος#Greek

Accusative masculine plural form of αλυσοδεμένος (alysodeménos).


προηγουμένη

προηγουμένη • (proïgouméni)

proïgouméni (romanization)
antique (literary)
proïgoúmeni (romanization)

Learned inflectional form of the present participle προηγούμενος (proïgoúmenos).

προ‧η‧γου‧μέ‧νη

προηγούμενος προηγούμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of προηγούμενος (proïgoúmenos).


απελπισμένα

απελπισμένα • (apelpisména)

α‧πελ‧πι‧σμέ‧να

απελπισμένος απελπισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of απελπισμένος (apelpisménos).


ηλικιωμένου

ηλικιωμένου • (ilikioménou)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νου

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


αβγατισμένο

αβγατισμένο • (avgatisméno)

α‧βγα‧τι‧σμέ‧νο

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Accusative masculine singular form of αβγατισμένος (avgatisménos).

αβγατισμένος αβγατισμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αβγατισμένος (avgatisménos).


ηλικιωμένοι

ηλικιωμένοι • (ilikioménoi)

ηλικιωμένη (ilikioméni)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νοι

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ηλικιωμένους

ηλικιωμένους • (ilikioménous)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νους

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ηλικιωμένες

ηλικιωμένες • (ilikioménes)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νες

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ηλικιωμένε

ηλικιωμένε • (ilikioméne)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νε

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ηλικιωμένο

ηλικιωμένο • (ilikioméno)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νο

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of ηλικιωμένος (ilikioménos).

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ἡλικιωμένος

ἡλικιωμένος • (hēlikiōménos) m (feminine ἡλικιωμένη, neuter ἡλικιωμένο)

hēlikiōménos (romanization)
ἡλικιωμένη (feminine)
ἡλικιωμένο (neuter)

ἡ‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νος

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Polytonic spelling of ηλικιωμένος (ilikioménos)


ηλικιωμένων

ηλικιωμένων • (ilikioménon)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νων

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ηλικιωμένης

ηλικιωμένης • (ilikioménis)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νης

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


ηλικιωμένη

ηλικιωμένη • (ilikioméni)

Inflectional form of the participle ηλικιωμένος.

ηλικιωμένοι (ilikioménoi)

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νη

ηλικιωμένος ηλικιωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ηλικιωμένος (ilikioménos).


κακογαμημένε

κακογαμημένε • (kakogamiméne)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νε

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Vocative masculine singular form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένο

κακογαμημένο • (kakogamiméno)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νο

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Accusative masculine singular form of κακογαμημένος (kakogamiménos).

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένων

κακογαμημένων • (kakogamiménon)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νων

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένες

κακογαμημένες • (kakogamiménes)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νες

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένα

κακογαμημένα • (kakogamiména)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧να

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένους

κακογαμημένους • (kakogamiménous)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νους

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Accusative masculine plural form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένου

κακογαμημένου • (kakogamiménou)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νου

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένη

κακογαμημένη • (kakogamiméni)

κακογαμημένοι (kakogamiménoi)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νη

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένης

κακογαμημένης • (kakogamiménis)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νης

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Genitive feminine singular form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένοι

κακογαμημένοι • (kakogamiménoi)

κακογαμημένη (kakogamiméni)

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νοι

κακογαμημένος κακογαμημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κακογαμημένος (kakogamiménos).


κακογαμημένος

κακογαμημένη

κακογαμημένο

κακογαμημένος • (kakogamiménos) m (feminine κακογαμημένη, neuter κακογαμημένο)

kakogamiménos (romanization)
κακογαμημένη (feminine)
κακογαμημένο (neuter)
κακογαμημένος (masculine nominative singular)
κακογαμημένη (feminine nominative singular)
κακογαμημένο (neuter nominative singular)
κακογαμημένοι (masculine nominative plural)
κακογαμημένες (feminine nominative plural)
κακογαμημένα (neuter nominative plural)
κακογαμημένου (genitive masculine singular)
κακογαμημένης (feminine genitive singular)
κακογαμημένου (genitive neuter singular)
κακογαμημένων (genitive masculine plural)
κακογαμημένων (feminine genitive plural)
κακογαμημένων (genitive neuter plural)
κακογαμημένο (accusative masculine singular)
κακογαμημένη (accusative feminine singular)
κακογαμημένο (accusative neuter singular)
κακογαμημένους (accusative masculine plural)
κακογαμημένες (accusative feminine plural)
κακογαμημένα (accusative neuter plural)
κακογαμημένε (masculine singular vocative)
κακογαμημένη (feminine singular vocative)
κακογαμημένο (neuter singular vocative)
κακογαμημένοι (masculine plural vocative)
κακογαμημένες (feminine plural vocative)
κακογαμημένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of κακογαμημένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κακογαμημένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κακογαμημένος, etc.)

el-decl-adj-table

κακογαμημένος •

κακογαμημένη •

κακογαμημένο •

κακογαμημένοι •

κακογαμημένες •

κακογαμημένα •

κακογαμημένου •

κακογαμημένης •

κακογαμημένου •

κακογαμημένων •

κακογαμημένων •

κακογαμημένων •

κακογαμημένο •

κακογαμημένη •

κακογαμημένο •

κακογαμημένους •

κακογαμημένες •

κακογαμημένα •

κακογαμημένε •

κακογαμημένη •

κακογαμημένο •

κακογαμημένοι •

κακογαμημένες •

κακογαμημένα •

κα‧κο‧γα‧μη‧μέ‧νος

κακο- (kako-, “bad”) + γαμημένος (gamiménos, “fucked”, perfect participle of γαμιέμαι).

prefix

Αυτή ποτέ δεν χαμογελάει. Πρέπει να είναι κακογαμημένη από τον άντρα της.

She never smiles. She must be being inadequately fucked by her husband.

Aftí poté den chamogeláei. Prépei na eínai kakogamiméni apó ton ántra tis.

(colloquial, vulgar) badly-fucked (fucked in an unsatisfying, inadequate way)


κλήθηκα

head

κλήθηκα • (klíthika)

el-verb-form

κλήθηκα • (klíthika)

Older form: ἐκλήθην (eklḗthēn)

καλούμαι καλούμαι#Greek

καλώ καλώ#Greek

1st person singular simple past form of καλούμαι (kaloúmai) passive of καλώ. "I was invited; I was named; I was summoned"


ικανοποιημένου

head

ικανοποιημένου • (ikanopoiiménou)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νου

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένης

ικανοποιημένης • (ikanopoiiménis)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νης

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Genitive feminine singular form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένοι

ικανοποιημένοι • (ikanopoiiménoi)

ικανοποιημένη (ikanopoiiméni)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νοι

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένη

ικανοποιημένη • (ikanopoiiméni)

ικανοποιημένοι (ikanopoiiménoi)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νη

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένε

ικανοποιημένε • (ikanopoiiméne)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νε

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Vocative masculine singular form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένων

ικανοποιημένων • (ikanopoiiménon)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νων

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένο

ικανοποιημένο • (ikanopoiiméno)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νο

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Accusative masculine singular form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένα

ικανοποιημένα • (ikanopoiiména)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧να

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


καλομαθημένου

καλομαθημένου • (kalomathiménou)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νου

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


ικανοποιημένους

ικανοποιημένους • (ikanopoiiménous)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νους

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Accusative masculine plural form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


ικανοποιημένες

ικανοποιημένες • (ikanopoiiménes)

ι‧κα‧νο‧ποι‧η‧μέ‧νες

ικανοποιημένος ικανοποιημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ικανοποιημένος (ikanopoiiménos).


καλομαθημένων

καλομαθημένων • (kalomathiménon)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νων

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένες

καλομαθημένες • (kalomathiménes)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νες

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένη

καλομαθημένη • (kalomathiméni)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νη

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένα

καλομαθημένα • (kalomathiména)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧να

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένης

καλομαθημένης • (kalomathiménis)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νης

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Genitive feminine singular form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένους

καλομαθημένους • (kalomathiménous)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νους

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Accusative masculine plural form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένε

καλομαθημένε • (kalomathiméne)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νε

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Vocative masculine singular form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


απηρχαιωμένου

απηρχαιωμένου • (apirchaioménou)

α‧πηρ‧χαι‧ω‧μέ‧νου

απηρχαιωμένος απηρχαιωμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of απηρχαιωμένος (apirchaioménos).


καλομαθημένο

καλομαθημένο • (kalomathiméno)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νο

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Accusative masculine singular form of καλομαθημένος (kalomathiménos).

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


καλομαθημένοι

καλομαθημένοι • (kalomathiménoi)

κα‧λο‧μα‧θη‧μέ‧νοι

καλομαθημένος καλομαθημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of καλομαθημένος (kalomathiménos).


απηρχαιωμένος

passive perfect participles with augment

απηρχαιωμένη

απηρχαιωμένο

απηρχαιωμένος • (apirchaioménos) m (feminine απηρχαιωμένη, neuter απηρχαιωμένο)

apirchaioménos (romanization)
απηρχαιωμένη (feminine)
απηρχαιωμένο (neuter)
απηρχαιωμένος (masculine nominative singular)
απηρχαιωμένη (feminine nominative singular)
απηρχαιωμένο (neuter nominative singular)
απηρχαιωμένοι (masculine nominative plural)
απηρχαιωμένες (feminine nominative plural)
απηρχαιωμένα (neuter nominative plural)
απηρχαιωμένου (genitive masculine singular)
απηρχαιωμένης (feminine genitive singular)
απηρχαιωμένου (genitive neuter singular)
απηρχαιωμένων (genitive masculine plural)
απηρχαιωμένων (feminine genitive plural)
απηρχαιωμένων (genitive neuter plural)
απηρχαιωμένο (accusative masculine singular)
απηρχαιωμένη (accusative feminine singular)
απηρχαιωμένο (accusative neuter singular)
απηρχαιωμένους (accusative masculine plural)
απηρχαιωμένες (accusative feminine plural)
απηρχαιωμένα (accusative neuter plural)
απηρχαιωμένε (masculine singular vocative)
απηρχαιωμένη (feminine singular vocative)
απηρχαιωμένο (neuter singular vocative)
απηρχαιωμένοι (masculine plural vocative)
απηρχαιωμένες (feminine plural vocative)
απηρχαιωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of απηρχαιωμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απηρχαιωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απηρχαιωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

απηρχαιωμένος •

απηρχαιωμένη •

απηρχαιωμένο •

απηρχαιωμένοι •

απηρχαιωμένες •

απηρχαιωμένα •

απηρχαιωμένου •

απηρχαιωμένης •

απηρχαιωμένου •

απηρχαιωμένων •

απηρχαιωμένων •

απηρχαιωμένων •

απηρχαιωμένο •

απηρχαιωμένη •

απηρχαιωμένο •

απηρχαιωμένους •

απηρχαιωμένες •

απηρχαιωμένα •

απηρχαιωμένε •

απηρχαιωμένη •

απηρχαιωμένο •

απηρχαιωμένοι •

απηρχαιωμένες •

απηρχαιωμένα •

α‧πηρ‧χαι‧ω‧μέ‧νος

Learnedly, from Ancient Greek ἀπηρχαιωμένος (apērkhaiōménos), perfect participle of the passive verb ἀπαρχαιόομαι / ἀπαρχαιοῦμαι. And see απαρχαιωμένος (aparchaioménos).

der

ἀπηρχαιωμένος

older spelling: ἀπηρχαιωμένος (apērkhaiōménos)

απαρχαιωμένος απαρχαιωμένος#Greek

(dated) old form of απαρχαιωμένος (aparchaioménos)


αγλαΐζομαι

head

αγλαΐζομαι • (aglaḯzomai)

el-verb

αγλαΐζομαι • (aglaḯzomai) passive (past αγλαΐστηκα, active αγλαΐζω)

aglaḯzomai (romanization)
αγλαΐστηκα (past)
αγλαΐζω (active)

αγλαΐζω αγλαΐζω#Greek


κομμένε

head

κομμένε • (komméne)

κομμένος κομμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κομμένος (komménos).


κομμένου

κομμένου • (komménou)

κομμένος κομμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κομμένος (komménos).


κομμένης

κομμένης • (komménis)

κομμένος κομμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κομμένος (komménos).


κομμένες

κομμένες • (komménes)

κομμένος κομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κομμένος (komménos).


κομμένο

κομμένο • (komméno)

κομμένος κομμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κομμένος (komménos).

κομμένος κομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κομμένος (komménos).


κομμένοι

κομμένοι • (komménoi)

κομμένη (komméni)

κομμένος κομμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κομμένος (komménos).


κομμένα

κομμένα • (komména)

κομμένος κομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κομμένος (komménos).


κομμένη

κομμένη • (komméni)

κομμένοι (komménoi)

κομμένος κομμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κομμένος (komménos).


κομμένους

κομμένους • (komménous)

κομμένος κομμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κομμένος (komménos).


κραγμένους

κραγμένους • (kragménous)

κραγ‧μέ‧νους

κραγμένος κραγμένος#Greek

Accusative masculine plural form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένο

κραγμένο • (kragméno)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Accusative masculine singular form of κραγμένος (kragménos).

κραγμένος κραγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένες

κραγμένες • (kragménes)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένου

κραγμένου • (kragménou)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένης

κραγμένης • (kragménis)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Genitive feminine singular form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένε

κραγμένε • (kragméne)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Vocative masculine singular form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένη

κραγμένη • (kragméni)

κραγμένοι (kragménoi)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένων

κραγμένων • (kragménon)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κραγμένος (kragménos).


κραγμένα

κραγμένα • (kragména)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κραγμένος (kragménos).


κυνηγημένε

κυνηγημένε • (kynigiméne)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νε

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Vocative masculine singular form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένων

κυνηγημένων • (kynigiménon)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νων

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένου

κυνηγημένου • (kynigiménou)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νου

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένης

κυνηγημένης • (kynigiménis)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νης

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Genitive feminine singular form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένες

κυνηγημένες • (kynigiménes)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νες

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένο

κυνηγημένο • (kynigiméno)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νο

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Accusative masculine singular form of κυνηγημένος (kynigiménos).

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένη

κυνηγημένη • (kynigiméni)

κυνηγημένοι (kynigiménoi)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νη

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένοι

κυνηγημένοι • (kynigiménoi)

κυνηγημένη (kynigiméni)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νοι

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένα

κυνηγημένα • (kynigiména)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧να

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κυνηγημένους

κυνηγημένους • (kynigiménous)

κυ‧νη‧γη‧μέ‧νους

κυνηγημένος κυνηγημένος#Greek

Accusative masculine plural form of κυνηγημένος (kynigiménos).


κομμένων

κομμένων • (komménon)

κομμένος κομμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of κομμένος (komménos).


κραγμένοι

κραγμένοι • (kragménoi)

κραγμένη (kragméni)

κραγμένος κραγμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of κραγμένος (kragménos).


αλληλοσυγκρουόμενη

αλληλοσυγκρουόμενη • (allilosygkrouómeni)

αλληλοσυγκρουόμενοι (allilosygkrouómenoi)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νη

αλληλοσυγκρουόμενος αλληλοσυγκρουόμενος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενων

αλληλοσυγκρουόμενων • (allilosygkrouómenon)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νων

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενε

αλληλοσυγκρουόμενε • (allilosygkrouómene)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νε

Vocative masculine singular form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενο

αλληλοσυγκρουόμενο • (allilosygkrouómeno)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νο

Accusative masculine singular form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενες

αλληλοσυγκρουόμενες • (allilosygkrouómenes)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νες

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενους

αλληλοσυγκρουόμενους • (allilosygkrouómenous)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νους

Accusative masculine plural form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).

en-αλληλοσυγκρουόμενους-el-verb-gKYHoySb


αλληλοσυγκρουόμενης

αλληλοσυγκρουόμενης • (allilosygkrouómenis)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νης

Genitive feminine singular form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενοι

αλληλοσυγκρουόμενοι • (allilosygkrouómenoi)

αλληλοσυγκρουόμενη (allilosygkrouómeni)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νοι

Nominative and vocative masculine plural form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


αλληλοσυγκρουόμενα

αλληλοσυγκρουόμενα • (allilosygkrouómena)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧να

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


πειράχτηκα

πειράχτηκα • (peiráchtika)

el-verb-form

πειράχτηκα • (peiráchtika)

πει‧ρά‧χτη‧κα

πειράζομαι πειράζομαι#Greek

1st person singular simple past form of πειράζομαι (peirázomai).


αγγίζει

head

αγγίζει • (angízei)

el-verb-form

αγγίζει • (angízei)

αγγίζω αγγίζω#Greek

3rd person singular present form of αγγίζω (angízo).


αλληλοσυγκρουόμενου

head

αλληλοσυγκρουόμενου • (allilosygkrouómenou)

αλ‧λη‧λο‧συ‧γκρου‧ό‧με‧νου

Genitive masculine and neuter singular form of αλληλοσυγκρουόμενος (allilosygkrouómenos).


στέκει

στέκει • (stékei)

el-verb-form

στέκει • (stékei)

στέκι (stéki)

* See etymology of στέκω (stéko, “I stand”).

Στέκει ακίνητος.

στέκω στέκω#Greek

3rd person singular present form of στέκω (stéko).:

Αυτή η θεωρία δεν στέκει.

This theory is not correct (does not make sense).

στέκω στέκω#Greek

Στην εποχή μας δε στέκει να παντρεύεσαι σε ηλικία 14 ετών.

In our age, it is not correct to get married, age 14.

Stin epochí mas de stékei na pantrévesai se ilikía 14 etón.

στέκω στέκω#Greek


έπρηξα

head

έπρηξα • (éprixa)

el-verb-form

έπρηξα • (éprixa)

πρήζω πρήζω#Greek

1st person singular simple past form of πρήζω (prízo).


πρήστηκα

head

πρήστηκα • (prístika)

el-verb-form

πρήστηκα • (prístika)

πρήζομαι πρήζομαι#Greek

1st person singular simple past form of πρήζομαι (prízomai).


πρήζομαι

head

πρήζομαι • (prízomai)

el-verb

πρήζομαι • (prízomai) passive (past πρήστηκα, active πρήζω)

prízomai (romanization)
πρήστηκα (past)
πρήζω (active)

Το χέρι της πρήστηκε όταν την τσίμπησε η μέλισσα.

Her hand became swollen when the bee stung her.

To chéri tis prístike ótan tin tsímpise i mélissa.

to become swollen, become bloated, swell up


πρήζω το συκώτι

head

πρήζω το συκώτι • (prízo to sykóti)

prízo to sykóti (romanization)
to swell the liver (literally)

Μας έχει πρήξει το συκώτι με τις ερωτήσεις του.

Mas échei príxei to sykóti me tis erotíseis tou.

(transitive, idiomatic, colloquial) to pester, torment, be a pain (to annoy someone greatly)


πρησμένου

πρησμένου • (prisménou)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένων

πρησμένων • (prisménon)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of πρησμένος (prisménos).


πρήζω τ' αρχίδια

πρήζω τ' αρχίδια • (prízo t' archídia)

prízo t' archídia (romanization)
to swell the bollocks (literally)

Κάθε μέρα μου πρήζει τ’ αρχίδια να του δανείσω λεφτά.

Every day he’s up my ass trying to get me to lend him money.

Káthe méra mou prízei t’ archídia na tou daneíso leftá.

twist someone's balls
twist someone's balls

bust someone's balls
bust someone's balls

(transitive, idiomatic, colloquial, vulgar) to twist someone's balls, bust someone's balls, pester, torment, be a pain in the arse (to annoy someone greatly)


πρησμένοι

πρησμένοι • (prisménoi)

πρησμένη (prisméni)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένε

πρησμένε • (prisméne)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Vocative masculine singular form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένα

πρησμένα • (prisména)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένους

πρησμένους • (prisménous)

πρη‧σμέ‧νους

πρησμένος πρησμένος#Greek

Accusative masculine plural form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένες

πρησμένες • (prisménes)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένη

πρησμένη • (prisméni)

πρησμένοι (prisménoi)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of πρησμένος (prisménos).


πρησμένης

πρησμένης • (prisménis)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Genitive feminine singular form of πρησμένος (prisménos).


βασανίστηκα

βασανίστηκα • (vasanístika)

el-verb-form

βασανίστηκα • (vasanístika)

βασανίζομαι βασανίζομαι#Greek

1st person singular simple past form of βασανίζομαι (vasanízomai).


πρησμένο

head

πρησμένο • (prisméno)

πρησμένος πρησμένος#Greek

Accusative masculine singular form of πρησμένος (prisménos).

πρησμένος πρησμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πρησμένος (prisménos).


βασανίζομαι

βασανίζομαι • (vasanízomai)

el-verb

βασανίζομαι • (vasanízomai) passive (past βασανίστηκα, active βασανίζω)

vasanízomai (romanization)
βασανίστηκα (past)
βασανίζω (active)

βα‧σα‧νί‧ζο‧μαι

Ο φυλακισμένος βασανίστηκε από τους φρουρούς.

The prisoner was tortured by the guards.

O fylakisménos vasanístike apó tous frouroús.

to be tortured (to undergo infliction of severe pain)

Βασανίζομαι από τις ανησυχίες μου.

(figuratively) to be tortured, be tormented (to undergo physical or mental anguish)


πρησμένος

head

πρησμένος • (prisménos) m (feminine πρησμένη, neuter πρησμένο)

prisménos (romanization)
πρησμένη (feminine)
πρησμένο (neuter)
πρησμένος (masculine nominative singular)
πρησμένη (feminine nominative singular)
πρησμένο (neuter nominative singular)
πρησμένοι (masculine nominative plural)
πρησμένες (feminine nominative plural)
πρησμένα (neuter nominative plural)
πρησμένου (genitive masculine singular)
πρησμένης (feminine genitive singular)
πρησμένου (genitive neuter singular)
πρησμένων (genitive masculine plural)
πρησμένων (feminine genitive plural)
πρησμένων (genitive neuter plural)
πρησμένο (accusative masculine singular)
πρησμένη (accusative feminine singular)
πρησμένο (accusative neuter singular)
πρησμένους (accusative masculine plural)
πρησμένες (accusative feminine plural)
πρησμένα (accusative neuter plural)
πρησμένε (masculine singular vocative)
πρησμένη (feminine singular vocative)
πρησμένο (neuter singular vocative)
πρησμένοι (masculine plural vocative)
πρησμένες (feminine plural vocative)
πρησμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πρησμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πρησμένος, etc.)

el-decl-adj-table

πρησμένους •

Perfect participle of πρήζομαι (prízomai), passive voice of πρήζω (prízo, “I swell”).

participle of

Είδα το πρησμένο πρόσωπο και κατάλαβα ότι είχε αλλεργία.

I saw her swollen face and realized she had an allergy.

Eída to prisméno prósopo kai katálava óti eíche allergía.


πρήζω

head

πρήζω • (prízo)

el-verb

πρήζω • (prízo) (past έπρηξα, passive πρήζομαι)

prízo (romanization)
έπρηξα (past)
πρήζομαι (passive)
πρήζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πρήξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πρήζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πρηστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πρήζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πρήξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πρήζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πρηστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πρήζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πρήξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πρήζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πρηστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πρήζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πρήξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πρηζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πρηστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πρήζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πρήξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πρήζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πρηζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πρηστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πρήζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πρήζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πρήξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρήξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρήζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πρηστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πρηστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έπρηζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έπρηξα (active first-person indicative past perfective singular)
πρηζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πρηζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πρήστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έπρηζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έπρηξες (active indicative past perfective second-person singular)
πρηζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πρηζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πρήστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έπρηζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έπρηξε (active indicative past perfective singular third-person)
πρηζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πρηζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πρήστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πρήζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πρήξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πρηζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πρηστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πρήζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πρήξατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρηζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πρηστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έπρηζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρήζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρήζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έπρηξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρήξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρήξανε (active indicative past perfective plural third-person)
πρήζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πρηζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πρήστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πρηστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πρηστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πρήζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πρήξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πρήζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πρηστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρήζε (active imperative imperfective second-person singular)
πρήξε (active imperative perfective second-person singular)
πρήχ' (active imperative perfective second-person singular)
πρήξου (imperative passive perfective second-person singular)
πρήζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πρήξτε (active imperative perfective plural second-person)
πρήχτε (active imperative perfective plural second-person)
πρήζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πρηστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πρήζοντας (active participle present)
έχοντας πρήξει (active participle past)
πρησμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πρήξει (active infinitive-aorist)
πρηστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἔπρησα (éprēsa), aorist of πρήθω (prḗthō, “to burn, to inflame, to inflate”).

πρήζω το συκώτι

to pester, to badger; to swell the liver

πρήζω τ' αρχίδια

to pester, to badger; to swell the bollocks

Τα κουνούπια του έπρηξαν το πρόσωπο με τα τσιμπήματά τους.

The mosquitoes caused his face to swell with their bites.

Ta kounoúpia tou éprixan to prósopo me ta tsimpímatá tous.

(transitive, rare) to swell, bloat (cause to become bigger or engorged)

Ο γιος μου με πρήζει να του αγοράσω ποδήλατο.

My son is pestering me to get him a bicycle.

O gios mou me prízei na tou agoráso podílato.

(transitive, colloquial, figuratively) to pester, badger, vex (annoy persistently)


αφορώ

head

αφορώ • (aforó)

el-verb

αφορώ • (aforó) found only in the present and imperfect tenses

αφορά αφορά#Greek

Only used in αφορά (aforá) (occurs in 3rd person, also impersonal)


βρόντησα

head

βρόντησα • (vróntisa)

el-verb-form

βρόντησα • (vróntisa)

βρόντηξα βρόντηξα#Greek


βρόντηξα

head

βρόντηξα • (vróntixa)

el-verb-form

βρόντηξα • (vróntixa)

βροντώ βροντώ#Greek

1st person singular simple past form of βροντώ (vrontó).


βροντώ

head

βροντώ • (vrontó)

el-verb

βροντώ • (vrontó) (past βρόντηξα/βρόντησα)

vrontó (romanization)
βρόντηξα (past)
βρόντησα (past)