αναπαλλοτρίωτος

head

αναπαλλοτρίωτη

αναπαλλοτρίωτο

αναπαλλοτρίωτος • (anapallotríotos) m (feminine αναπαλλοτρίωτη, neuter αναπαλλοτρίωτο)

el-adj

αναπαλλοτρίωτη

αναπαλλοτρίωτο

anapallotríotos (romanization)
αναπαλλοτρίωτη (feminine)
αναπαλλοτρίωτο (neuter)
αναπαλλοτρίωτος (masculine nominative singular)
αναπαλλοτρίωτη (feminine nominative singular)
αναπαλλοτρίωτο (neuter nominative singular)
αναπαλλοτρίωτοι (masculine nominative plural)
αναπαλλοτρίωτες (feminine nominative plural)
αναπαλλοτρίωτα (neuter nominative plural)
αναπαλλοτρίωτου (genitive masculine singular)
αναπαλλοτρίωτης (feminine genitive singular)
αναπαλλοτρίωτου (genitive neuter singular)
αναπαλλοτρίωτων (genitive masculine plural)
αναπαλλοτρίωτων (feminine genitive plural)
αναπαλλοτρίωτων (genitive neuter plural)
αναπαλλοτρίωτο (accusative masculine singular)
αναπαλλοτρίωτη (accusative feminine singular)
αναπαλλοτρίωτο (accusative neuter singular)
αναπαλλοτρίωτους (accusative masculine plural)
αναπαλλοτρίωτες (accusative feminine plural)
αναπαλλοτρίωτα (accusative neuter plural)
αναπαλλοτρίωτε (masculine singular vocative)
αναπαλλοτρίωτη (feminine singular vocative)
αναπαλλοτρίωτο (neuter singular vocative)
αναπαλλοτρίωτοι (masculine plural vocative)
αναπαλλοτρίωτες (feminine plural vocative)
αναπαλλοτρίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-a

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαλλοτρίωτος

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-table

αναπαλλοτρίωτος •

αναπαλλοτρίωτη •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτοι •

αναπαλλοτρίωτες •

αναπαλλοτρίωτα •

αναπαλλοτρίωτου •

αναπαλλοτρίωτης •

αναπαλλοτρίωτου •

αναπαλλοτρίωτων •

αναπαλλοτρίωτων •

αναπαλλοτρίωτων •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτη •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτους •

αναπαλλοτρίωτες •

αναπαλλοτρίωτα •

αναπαλλοτρίωτε •

αναπαλλοτρίωτη •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτοι •

αναπαλλοτρίωτες •

αναπαλλοτρίωτα •


φυτικό

head

φυτικό • (fytikó)

φυτικός φυτικός#Greek

Accusative masculine singular form of φυτικός (fytikós).

φυτικός φυτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of φυτικός (fytikós).


φυτικής

φυτικής • (fytikís)

φυτικός φυτικός#Greek

Genitive feminine singular form of φυτικός (fytikós).


φυτικού

φυτικού • (fytikoú)

φυτικός φυτικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of φυτικός (fytikós).


φυτικών

φυτικών • (fytikón)

φυτικόν (fytikón)

φυτικός φυτικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of φυτικός (fytikós).


φυτικές

φυτικές • (fytikés)

φυτικός φυτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of φυτικός (fytikós).


φυτικέ

φυτικέ • (fytiké)

φυτικαί (fytikaí)

φυτικός φυτικός#Greek

Vocative masculine singular form of φυτικός (fytikós).


φυτικοῦ

φυτικοῦ • (phutikoû)

φυτικού (fytikoú)

φυτικός φυτικός#Greek


φυτική

φυτική • (fytikí)

φυτικοί (fytikoí)

φυτικός φυτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of φυτικός (fytikós).

Older form: accusative singular: τὴν φυτικήν


φυτικούς

φυτικούς • (fytikoús)

φυτικός φυτικός#Greek

Accusative masculine plural form of φυτικός (fytikós).


φυτικήν

φυτικήν • (fytikín)

φυτικός φυτικός#Greek

Accusative feminine singular form of φυτικός (fytikós).


φυτικαί

φυτικαί • (fytikaí)

φυτικέ (fytiké)

φυτικός φυτικός#Greek

Nominative and vocative feminine plural form of φυτικός (fytikós).


φυτικῶν

φυτικῶν • (phutikôn)

φυτικών (fytikón)

φυτικόν (fytikón)

φυτικός φυτικός#Greek


φυτικάς

φυτικάς • (fytikás)

φυτικός φυτικός#Greek

Accusative feminine plural form of φυτικός (fytikós).


φυτικόν

φυτικόν • (fytikón)

φυτικών (fytikón)

φυτικός φυτικός#Greek

φυτικός φυτικός#Greek


φυτικῆς

φυτικῆς • (phutikês)

φυτικής (fytikís)

φυτικός φυτικός#Greek


φυτικαῖς

φυτικαῖς • (phutikaîs)

φυτικές (fytikés)

φυτικός φυτικός#Greek

Dative feminine plural form of φυτικός (fytikós).

Standard Modern Greek does not have a dative case


φυτικά

φυτικά • (fytiká)

φυτικός φυτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of φυτικός (fytikós).


φυτικοί

φυτικοί • (fytikoí)

φυτική (fytikí)

φυτικός φυτικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of φυτικός (fytikós).


διπλανά

διπλανά • (diplaná)

διπλανός διπλανός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of διπλανός (diplanós).


διπλανής

διπλανής • (diplanís)

διπλανός διπλανός#Greek

Genitive feminine singular form of διπλανός (diplanós).


διπλανές

διπλανές • (diplanés)

διπλανός διπλανός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of διπλανός (diplanós).


διπλανέ

διπλανέ • (diplané)

διπλανός διπλανός#Greek

Vocative masculine singular form of διπλανός (diplanós).


διπλανούς

διπλανούς • (diplanoús)

διπλανός διπλανός#Greek

Accusative masculine plural form of διπλανός (diplanós).


διπλανού

διπλανού • (diplanoú)

διπλανός διπλανός#Greek

Genitive masculine singular form of διπλανός (diplanós).

διπλανός διπλανός#Greek

Genitive neuter singular form of διπλανός (diplanós).


διπλανό

διπλανό • (diplanó)

διπλανός διπλανός#Greek

Accusative masculine singular form of διπλανός (diplanós).

διπλανός διπλανός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of διπλανός (diplanós).


διπλανοί

διπλανοί • (diplanoí)

διπλανή (diplaní)

διπλανός διπλανός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of διπλανός (diplanós).


διπλανών

διπλανών • (diplanón)

διπλανός διπλανός#Greek

Genitive masculine plural form of διπλανός (diplanós).

διπλανός διπλανός#Greek

Genitive feminine plural form of διπλανός (diplanós).

διπλανός διπλανός#Greek

Genitive neuter plural form of διπλανός (diplanós).


διπλανή

διπλανή • (diplaní)

διπλανοί (diplanoí)

διπλανός διπλανός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of διπλανός (diplanós).


αναπασχόλητης

αναπασχόλητης • (anapaschólitis)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Genitive feminine singular form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητε

αναπασχόλητε • (anapaschólite)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Vocative masculine singular form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητου

αναπασχόλητου • (anapaschólitou)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητες

αναπασχόλητες • (anapaschólites)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητοι

αναπασχόλητοι • (anapaschólitoi)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητους

αναπασχόλητους • (anapaschólitous)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Accusative masculine plural form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητα

αναπασχόλητα • (anapaschólita)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητο

αναπασχόλητο • (anapaschólito)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Accusative masculine singular form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητη

αναπασχόλητη • (anapaschóliti)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


αναπασχόλητων

αναπασχόλητων • (anapaschóliton)

αναπασχόλητος αναπασχόλητος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναπασχόλητος (anapaschólitos).


προϊουσών

προϊουσών • (proïousón)

προϊών προϊών#Greek

Genitive feminine plural form of προϊών (proïón).


προϊούσα

προϊούσα • (proïoúsa)

προϊών προϊών#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of προϊών (proïón).


προϊόντες

προϊόντες • (proïóntes)

προϊών προϊών#Greek

Nominative, accusative and vocative masculine plural form of προϊών (proïón).


προϊούσης

προϊούσης • (proïoúsis)

προϊών προϊών#Greek

Genitive feminine singular form of προϊών (proïón).


προϊούσας

προϊούσας • (proïoúsas)

προϊών προϊών#Greek


προϊούσες

προϊούσες • (proïoúses)

προϊών προϊών#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of προϊών (proïón).


προϊών

προϊών • (proïón) m (feminine προϊούσα, neuter προϊόν)

proïón (romanization)
προϊούσα (feminine)
προϊόν (neuter)
προϊών (masculine nominative singular)
προϊούσα (feminine nominative singular)
προϊόν (neuter nominative singular)
προϊόντες (masculine nominative plural)
προϊούσες (feminine nominative plural)
προϊόντα (neuter nominative plural)
προϊόντος (genitive masculine singular)
προϊούσας (feminine genitive singular)
προϊούσης (feminine genitive singular)
προϊόντος (genitive neuter singular)
προϊόντων (genitive masculine plural)
προϊουσών (feminine genitive plural)
προϊόντων (genitive neuter plural)
προϊόντα (accusative masculine singular)
προϊούσα (accusative feminine singular)
προϊόν (accusative neuter singular)
προϊόντες (accusative masculine plural)
προϊούσες (accusative feminine plural)
προϊόντα (accusative neuter plural)
προϊών (masculine singular vocative)
προϊούσα (feminine singular vocative)
προϊόν (neuter singular vocative)
προϊόντες (masculine plural vocative)
προϊούσες (feminine plural vocative)
προϊόντα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο προϊών, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο προϊών, etc.)

προϊόν (proïón)

From Ancient Greek προϊών (proïṓn), present active participle of From Ancient Greek πρόειμι (próeimi, “to advance, continue”), from πρό (pró, “forward”) + εἶμι (eîmi, “I go”).

der

προϊούσα πνευμονία

προϊούσα γενική παράλυση

(medicine) progressive, gradual, advancing (increasing in severity)

προϊούσα εξέλιξη


στείρε

head

στείρε • (steíre)

στείρος στείρος#Greek

Vocative masculine singular form of στείρος (steíros).


στείρους

στείρους • (steírous)

στείρος στείρος#Greek

Accusative masculine plural form of στείρος (steíros).


στείρου

στείρου • (steírou)

στείρος στείρος#Greek

Genitive masculine singular form of στείρος (steíros).

στείρος στείρος#Greek

Genitive neuter singular form of στείρος (steíros).


στείρες

στείρες • (steíres)

στείρος στείρος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of στείρος (steíros).


στείρα

στείρα • (steíra)

στείρος στείρος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of στείρος (steíros).

στείρος στείρος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of στείρος (steíros).


στείρων

στείρων • (steíron)

στείρος στείρος#Greek

Genitive masculine plural form of στείρος (steíros).

στείρος στείρος#Greek

Genitive feminine plural form of στείρος (steíros).

στείρος στείρος#Greek

Genitive neuter plural form of στείρος (steíros).


στείρο

στείρο • (steíro)

στείρος στείρος#Greek

Accusative masculine singular form of στείρος (steíros).

στείρος στείρος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of στείρος (steíros).


σκοινένιος

σκοινένιος • (skoinénios) m (feminine σκοινένια, neuter σκοινένιο)

skoinénios (romanization)
σκοινένια (feminine)
σκοινένιο (neuter)
σκοινένιος (masculine nominative singular)
σκοινένια (feminine nominative singular)
σκοινένιο (neuter nominative singular)
σκοινένιοι (masculine nominative plural)
σκοινένιες (feminine nominative plural)
σκοινένια (neuter nominative plural)
σκοινένιου (genitive masculine singular)
σκοινένιας (feminine genitive singular)
σκοινένιου (genitive neuter singular)
σκοινένιων (genitive masculine plural)
σκοινένιων (feminine genitive plural)
σκοινένιων (genitive neuter plural)
σκοινένιο (accusative masculine singular)
σκοινένια (accusative feminine singular)
σκοινένιο (accusative neuter singular)
σκοινένιους (accusative masculine plural)
σκοινένιες (accusative feminine plural)
σκοινένια (accusative neuter plural)
σκοινένιε (masculine singular vocative)
σκοινένια (feminine singular vocative)
σκοινένιο (neuter singular vocative)
σκοινένιοι (masculine plural vocative)
σκοινένιες (feminine plural vocative)
σκοινένια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σκοινένιος •

σκοινένιοι •

σκοινένιες •

σκοινένιου •

σκοινένιας •

σκοινένιου •

σκοινένιων •

σκοινένιων •

σκοινένιων •

σκοινένιους •

σκοινένιες •

σκοινένιοι •

σκοινένιες •

σκοινένια σκάλα


σχοινένιος

head

σχοινένιος • (schoinénios) m (feminine σχοινένια, neuter σχοινένιο)

schoinénios (romanization)
σχοινένια (feminine)
σχοινένιο (neuter)
σχοινένιος (masculine nominative singular)
σχοινένια (feminine nominative singular)
σχοινένιο (neuter nominative singular)
σχοινένιοι (masculine nominative plural)
σχοινένιες (feminine nominative plural)
σχοινένια (neuter nominative plural)
σχοινένιου (genitive masculine singular)
σχοινένιας (feminine genitive singular)
σχοινένιου (genitive neuter singular)
σχοινένιων (genitive masculine plural)
σχοινένιων (feminine genitive plural)
σχοινένιων (genitive neuter plural)
σχοινένιο (accusative masculine singular)
σχοινένια (accusative feminine singular)
σχοινένιο (accusative neuter singular)
σχοινένιους (accusative masculine plural)
σχοινένιες (accusative feminine plural)
σχοινένια (accusative neuter plural)
σχοινένιε (masculine singular vocative)
σχοινένια (feminine singular vocative)
σχοινένιο (neuter singular vocative)
σχοινένιοι (masculine plural vocative)
σχοινένιες (feminine plural vocative)
σχοινένια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σχοινένιος •

σχοινένιοι •

σχοινένιες •

σχοινένιου •

σχοινένιας •

σχοινένιου •

σχοινένιων •

σχοινένιων •

σχοινένιων •

σχοινένιους •

σχοινένιες •

σχοινένιοι •

σχοινένιες •

σχοινένια σκάλα


στείροι

head

στείροι • (steíroi)

στείρος στείρος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of στείρος (steíros).


στείρος

στείρος • (steíros) m (feminine στείρα, neuter στείρο)

steíros (romanization)
στείρα (feminine)
στείρο (neuter)
στείρος (masculine nominative singular)
στείρα (feminine nominative singular)
στείρο (neuter nominative singular)
στείροι (masculine nominative plural)
στείρες (feminine nominative plural)
στείρα (neuter nominative plural)
στείρου (genitive masculine singular)
στείρας (feminine genitive singular)
στείρου (genitive neuter singular)
στείρων (genitive masculine plural)
στείρων (feminine genitive plural)
στείρων (genitive neuter plural)
στείρο (accusative masculine singular)
στείρα (accusative feminine singular)
στείρο (accusative neuter singular)
στείρους (accusative masculine plural)
στείρες (accusative feminine plural)
στείρα (accusative neuter plural)
στείρε (masculine singular vocative)
στείρα (feminine singular vocative)
στείρο (neuter singular vocative)
στείροι (masculine plural vocative)
στείρες (feminine plural vocative)
στείρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στείρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στείρος, etc.)

Δεν έκαναν παιδιά, διότι η γυναίκα του ήταν στείρα.

They didn't have any children as his wife was infertile.

Den ékanan paidiá, dióti i gynaíka tou ítan steíra.

(medicine, of people and animals) infertile, sterile, barren (unable to procreate)

Βάλε το σ’ ένα στείρο φιαλίδιο.

(medicine, chemistry) sterile, germless (free from all living or viable microorganisms)

Μην φυτέψεις εκεί, είναι στείρα γη.

Don't plant over there, it's barren land.

(of land, soil etc) barren, infertile, fruitless (not producing vegetation)

Δυστυχώς, οι συζητήσεις ήταν στείρες.

Unfortunately, the discussions were fruitless.

(figuratively) unproductive, fruitless (not producing anything of value)


πυρπολικό

head

πυρπολικό • (pyrpolikó)

πυρπολικός πυρπολικός#Greek

Accusative masculine singular form of πυρπολικός (pyrpolikós).

πυρπολικός πυρπολικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πυρπολικός (pyrpolikós).


πυρπολικός

πυρπολικός • (pyrpolikós) m (feminine πυρπολική, neuter πυρπολικό)

pyrpolikós (romanization)
πυρπολική (feminine)
πυρπολικό (neuter)
πυρπολικός (masculine nominative singular)
πυρπολική (feminine nominative singular)
πυρπολικό (neuter nominative singular)
πυρπολικοί (masculine nominative plural)
πυρπολικές (feminine nominative plural)
πυρπολικά (neuter nominative plural)
πυρπολικού (genitive masculine singular)
πυρπολικής (feminine genitive singular)
πυρπολικού (genitive neuter singular)
πυρπολικών (genitive masculine plural)
πυρπολικών (feminine genitive plural)
πυρπολικών (genitive neuter plural)
πυρπολικό (accusative masculine singular)
πυρπολική (accusative feminine singular)
πυρπολικό (accusative neuter singular)
πυρπολικούς (accusative masculine plural)
πυρπολικές (accusative feminine plural)
πυρπολικά (accusative neuter plural)
πυρπολικέ (masculine singular vocative)
πυρπολική (feminine singular vocative)
πυρπολικό (neuter singular vocative)
πυρπολικοί (masculine plural vocative)
πυρπολικές (feminine plural vocative)
πυρπολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πυρπολικός •

πυρπολικοί •

πυρπολικές •

πυρπολικού •

πυρπολικής •

πυρπολικού •

πυρπολικών •

πυρπολικών •

πυρπολικών •

πυρπολικούς •

πυρπολικές •

πυρπολικοί •

πυρπολικές •


ύπτιος

head

ύπτιος • (ýptios) m (feminine ύπτια, neuter ύπτιο)

ýptios (romanization)
ύπτια (feminine)
ύπτιο (neuter)
ύπτιος (masculine nominative singular)
ύπτια (feminine nominative singular)
ύπτιο (neuter nominative singular)
ύπτιοι (masculine nominative plural)
ύπτιες (feminine nominative plural)
ύπτια (neuter nominative plural)
ύπτιου (genitive masculine singular)
ύπτιας (feminine genitive singular)
ύπτιου (genitive neuter singular)
ύπτιων (genitive masculine plural)
ύπτιων (feminine genitive plural)
ύπτιων (genitive neuter plural)
ύπτιο (accusative masculine singular)
ύπτια (accusative feminine singular)
ύπτιο (accusative neuter singular)
ύπτιους (accusative masculine plural)
ύπτιες (accusative feminine plural)
ύπτια (accusative neuter plural)
ύπτιε (masculine singular vocative)
ύπτια (feminine singular vocative)
ύπτιο (neuter singular vocative)
ύπτιοι (masculine plural vocative)
ύπτιες (feminine plural vocative)
ύπτια (neuter plural vocative)


αναπαυτικός

αναπαυτικός • (anapaftikós) m (feminine αναπαυτική, neuter αναπαυτικό)

anapaftikós (romanization)
αναπαυτική (feminine)
αναπαυτικό (neuter)
αναπαυτικός (masculine nominative singular)
αναπαυτική (feminine nominative singular)
αναπαυτικό (neuter nominative singular)
αναπαυτικοί (masculine nominative plural)
αναπαυτικές (feminine nominative plural)
αναπαυτικά (neuter nominative plural)
αναπαυτικού (genitive masculine singular)
αναπαυτικής (feminine genitive singular)
αναπαυτικού (genitive neuter singular)
αναπαυτικών (genitive masculine plural)
αναπαυτικών (feminine genitive plural)
αναπαυτικών (genitive neuter plural)
αναπαυτικό (accusative masculine singular)
αναπαυτική (accusative feminine singular)
αναπαυτικό (accusative neuter singular)
αναπαυτικούς (accusative masculine plural)
αναπαυτικές (accusative feminine plural)
αναπαυτικά (accusative neuter plural)
αναπαυτικέ (masculine singular vocative)
αναπαυτική (feminine singular vocative)
αναπαυτικό (neuter singular vocative)
αναπαυτικοί (masculine plural vocative)
αναπαυτικές (feminine plural vocative)
αναπαυτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναπαυτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναπαυτικός, etc.)

el-decl-adj-table

αναπαυτικός •

αναπαυτική •

αναπαυτικό •

αναπαυτικοί •

αναπαυτικές •

αναπαυτικά •

αναπαυτικού •

αναπαυτικής •

αναπαυτικού •

αναπαυτικών •

αναπαυτικών •

αναπαυτικών •

αναπαυτικό •

αναπαυτική •

αναπαυτικό •

αναπαυτικούς •

αναπαυτικές •

αναπαυτικά •

αναπαυτικέ •

αναπαυτική •

αναπαυτικό •

αναπαυτικοί •

αναπαυτικές •

αναπαυτικά •

α‧να‧παυ‧τι‧κός

Learned borrowing from Koine Greek ἀναπαυστικός (anapaustikós), with semantic loan from English comfortable and French confortable.

lbor

ἀναπαυστικός


αναπεσμένος

head

αναπεσμένος • (anapesménos) m (feminine αναπεσμένη, neuter αναπεσμένο)

anapesménos (romanization)
αναπεσμένη (feminine)
αναπεσμένο (neuter)
αναπεσμένος (masculine nominative singular)
αναπεσμένη (feminine nominative singular)
αναπεσμένο (neuter nominative singular)
αναπεσμένοι (masculine nominative plural)
αναπεσμένες (feminine nominative plural)
αναπεσμένα (neuter nominative plural)
αναπεσμένου (genitive masculine singular)
αναπεσμένης (feminine genitive singular)
αναπεσμένου (genitive neuter singular)
αναπεσμένων (genitive masculine plural)
αναπεσμένων (feminine genitive plural)
αναπεσμένων (genitive neuter plural)
αναπεσμένο (accusative masculine singular)
αναπεσμένη (accusative feminine singular)
αναπεσμένο (accusative neuter singular)
αναπεσμένους (accusative masculine plural)
αναπεσμένες (accusative feminine plural)
αναπεσμένα (accusative neuter plural)
αναπεσμένε (masculine singular vocative)
αναπεσμένη (feminine singular vocative)
αναπεσμένο (neuter singular vocative)
αναπεσμένοι (masculine plural vocative)
αναπεσμένες (feminine plural vocative)
αναπεσμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναπεσμένος •

αναπεσμένη •

αναπεσμένο •

αναπεσμένοι •

αναπεσμένες •

αναπεσμένα •

αναπεσμένου •

αναπεσμένης •

αναπεσμένου •

αναπεσμένων •

αναπεσμένων •

αναπεσμένων •

αναπεσμένο •

αναπεσμένη •

αναπεσμένο •

αναπεσμένους •

αναπεσμένες •

αναπεσμένα •

αναπεσμένε •

αναπεσμένη •

αναπεσμένο •

αναπεσμένοι •

αναπεσμένες •

αναπεσμένα •


εκτελεστικός

head

εκτελεστικός • (ektelestikós) m (feminine εκτελεστική, neuter εκτελεστικό)

ektelestikós (romanization)
εκτελεστική (feminine)
εκτελεστικό (neuter)
εκτελεστικός (masculine nominative singular)
εκτελεστική (feminine nominative singular)
εκτελεστικό (neuter nominative singular)
εκτελεστικοί (masculine nominative plural)
εκτελεστικές (feminine nominative plural)
εκτελεστικά (neuter nominative plural)
εκτελεστικού (genitive masculine singular)
εκτελεστικής (feminine genitive singular)
εκτελεστικού (genitive neuter singular)
εκτελεστικών (genitive masculine plural)
εκτελεστικών (feminine genitive plural)
εκτελεστικών (genitive neuter plural)
εκτελεστικό (accusative masculine singular)
εκτελεστική (accusative feminine singular)
εκτελεστικό (accusative neuter singular)
εκτελεστικούς (accusative masculine plural)
εκτελεστικές (accusative feminine plural)
εκτελεστικά (accusative neuter plural)
εκτελεστικέ (masculine singular vocative)
εκτελεστική (feminine singular vocative)
εκτελεστικό (neuter singular vocative)
εκτελεστικοί (masculine plural vocative)
εκτελεστικές (feminine plural vocative)
εκτελεστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of εκτελεστικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εκτελεστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εκτελεστικός, etc.)

el-decl-adj-table

εκτελεστικός •

εκτελεστική •

εκτελεστικό •

εκτελεστικοί •

εκτελεστικές •

εκτελεστικά •

εκτελεστικού •

εκτελεστικής •

εκτελεστικού •

εκτελεστικών •

εκτελεστικών •

εκτελεστικών •

εκτελεστικό •

εκτελεστική •

εκτελεστικό •

εκτελεστικούς •

εκτελεστικές •

εκτελεστικά •

εκτελεστικέ •

εκτελεστική •

εκτελεστικό •

εκτελεστικοί •

εκτελεστικές •

εκτελεστικά •

εκ‧τε‧λε‧στι‧κός

From εκτελώ (ekteló, “to execute”), calque of French exécutif. First attested 1796.

executive (concerned with the carrying out of an order or an action)

(law) executive (concerned with the legal killing of a person)


ανάπηροι

head

ανάπηροι • (anápiroi)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρε

ανάπηρε • (anápire)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Vocative masculine singular form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρου

ανάπηρου • (anápirou)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρους

ανάπηρους • (anápirous)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Accusative masculine plural form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρων

ανάπηρων • (anápiron)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρο

ανάπηρο • (anápiro)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Accusative masculine singular form of ανάπηρος (anápiros).

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ανάπηρος (anápiros).


αναπηρικός

αναπηρικός • (anapirikós) m (feminine αναπηρική, neuter αναπηρικό)

anapirikós (romanization)
αναπηρική (feminine)
αναπηρικό (neuter)
αναπηρικός (masculine nominative singular)
αναπηρική (feminine nominative singular)
αναπηρικό (neuter nominative singular)
αναπηρικοί (masculine nominative plural)
αναπηρικές (feminine nominative plural)
αναπηρικά (neuter nominative plural)
αναπηρικού (genitive masculine singular)
αναπηρικής (feminine genitive singular)
αναπηρικού (genitive neuter singular)
αναπηρικών (genitive masculine plural)
αναπηρικών (feminine genitive plural)
αναπηρικών (genitive neuter plural)
αναπηρικό (accusative masculine singular)
αναπηρική (accusative feminine singular)
αναπηρικό (accusative neuter singular)
αναπηρικούς (accusative masculine plural)
αναπηρικές (accusative feminine plural)
αναπηρικά (accusative neuter plural)
αναπηρικέ (masculine singular vocative)
αναπηρική (feminine singular vocative)
αναπηρικό (neuter singular vocative)
αναπηρικοί (masculine plural vocative)
αναπηρικές (feminine plural vocative)
αναπηρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναπηρικός •

αναπηρικοί •

αναπηρικές •

αναπηρικού •

αναπηρικής •

αναπηρικού •

αναπηρικών •

αναπηρικών •

αναπηρικών •

αναπηρικούς •

αναπηρικές •

αναπηρικοί •

αναπηρικές •

αναπηρικό καροτσακι ― anapirikó karotsaki ― wheelchair


σκολιός

head

σκολιός • (skoliós) m (feminine σκολιά, neuter σκολιό)

skoliós (romanization)
σκολιά (feminine)
σκολιό (neuter)
σκολιός (masculine nominative singular)
σκολιά (feminine nominative singular)
σκολιό (neuter nominative singular)
σκολιοί (masculine nominative plural)
σκολιές (feminine nominative plural)
σκολιά (neuter nominative plural)
σκολιού (genitive masculine singular)
σκολιάς (feminine genitive singular)
σκολιού (genitive neuter singular)
σκολιών (genitive masculine plural)
σκολιών (feminine genitive plural)
σκολιών (genitive neuter plural)
σκολιό (accusative masculine singular)
σκολιά (accusative feminine singular)
σκολιό (accusative neuter singular)
σκολιούς (accusative masculine plural)
σκολιές (accusative feminine plural)
σκολιά (accusative neuter plural)
σκολιέ (masculine singular vocative)
σκολιά (feminine singular vocative)
σκολιό (neuter singular vocative)
σκολιοί (masculine plural vocative)
σκολιές (feminine plural vocative)
σκολιά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σκολιός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σκολιός, etc.)

Learned borrowing from Ancient Greek σκολιός (skoliós).


ασυγχώρητος

head

ασυγχώρητος • (asynchóritos) m (feminine ασυγχώρητη, neuter ασυγχώρητο)

asynchóritos (romanization)
ασυγχώρητη (feminine)
ασυγχώρητο (neuter)
ασυγχώρητος (masculine nominative singular)
ασυγχώρητη (feminine nominative singular)
ασυγχώρητο (neuter nominative singular)
ασυγχώρητοι (masculine nominative plural)
ασυγχώρητες (feminine nominative plural)
ασυγχώρητα (neuter nominative plural)
ασυγχώρητου (genitive masculine singular)
ασυγχώρητης (feminine genitive singular)
ασυγχώρητου (genitive neuter singular)
ασυγχώρητων (genitive masculine plural)
ασυγχώρητων (feminine genitive plural)
ασυγχώρητων (genitive neuter plural)
ασυγχώρητο (accusative masculine singular)
ασυγχώρητη (accusative feminine singular)
ασυγχώρητο (accusative neuter singular)
ασυγχώρητους (accusative masculine plural)
ασυγχώρητες (accusative feminine plural)
ασυγχώρητα (accusative neuter plural)
ασυγχώρητε (masculine singular vocative)
ασυγχώρητη (feminine singular vocative)
ασυγχώρητο (neuter singular vocative)
ασυγχώρητοι (masculine plural vocative)
ασυγχώρητες (feminine plural vocative)
ασυγχώρητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ασυγχώρητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ασυγχώρητος, etc.)

el-decl-adj-table

ασυγχώρητος •

ασυγχώρητη •

ασυγχώρητο •

ασυγχώρητοι •

ασυγχώρητες •

ασυγχώρητα •

ασυγχώρητου •

ασυγχώρητης •

ασυγχώρητου •

ασυγχώρητων •

ασυγχώρητων •

ασυγχώρητων •

ασυγχώρητο •

ασυγχώρητη •

ασυγχώρητο •

ασυγχώρητους •

ασυγχώρητες •

ασυγχώρητα •

ασυγχώρητε •

ασυγχώρητη •

ασυγχώρητο •

ασυγχώρητοι •

ασυγχώρητες •

ασυγχώρητα •

α‧συγ‧χώ‧ρη‧τος

From Koine Greek ἀσυγχώρητος (“forbidden; one who does not forgive”). By surface analysis, α- (a-) + συγχωρώ (synchoró) + -τος (-tos).


αξέχαστος

axéchastos (romanization)
αξέχαστος (masculine nominative singular)
αξέχαστη (feminine nominative singular)
αξέχαστο (neuter nominative singular)
αξέχαστοι (masculine nominative plural)
αξέχαστες (feminine nominative plural)
αξέχαστα (neuter nominative plural)
αξέχαστου (genitive masculine singular)
αξέχαστης (feminine genitive singular)
αξέχαστου (genitive neuter singular)
αξέχαστων (genitive masculine plural)
αξέχαστων (feminine genitive plural)
αξέχαστων (genitive neuter plural)
αξέχαστο (accusative masculine singular)
αξέχαστη (accusative feminine singular)
αξέχαστο (accusative neuter singular)
αξέχαστους (accusative masculine plural)
αξέχαστες (accusative feminine plural)
αξέχαστα (accusative neuter plural)
αξέχαστε (masculine singular vocative)
αξέχαστη (feminine singular vocative)
αξέχαστο (neuter singular vocative)
αξέχαστοι (masculine plural vocative)
αξέχαστες (feminine plural vocative)
αξέχαστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αξέχαστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αξέχαστος, etc.)

el-decl-adj-table

αξέχαστους •

α‧ξέ‧χα‧στος

α- (a-) + ξεχνάω (xechnáo) + -τος (-tos)


ευεπηρέαστος

head

ευεπηρέαστος • (evepiréastos) m

el-adj

ευεπηρέαστος • (evepiréastos) m

evepiréastos (romanization)
ευεπηρέαστος (masculine nominative singular)
ευεπηρέαστη (feminine nominative singular)
ευεπηρέαστο (neuter nominative singular)
ευεπηρέαστοι (masculine nominative plural)
ευεπηρέαστες (feminine nominative plural)
ευεπηρέαστα (neuter nominative plural)
ευεπηρέαστου (genitive masculine singular)
ευεπηρέαστης (feminine genitive singular)
ευεπηρέαστου (genitive neuter singular)
ευεπηρέαστων (genitive masculine plural)
ευεπηρέαστων (feminine genitive plural)
ευεπηρέαστων (genitive neuter plural)
ευεπηρέαστο (accusative masculine singular)
ευεπηρέαστη (accusative feminine singular)
ευεπηρέαστο (accusative neuter singular)
ευεπηρέαστους (accusative masculine plural)
ευεπηρέαστες (accusative feminine plural)
ευεπηρέαστα (accusative neuter plural)
ευεπηρέαστε (masculine singular vocative)
ευεπηρέαστη (feminine singular vocative)
ευεπηρέαστο (neuter singular vocative)
ευεπηρέαστοι (masculine plural vocative)
ευεπηρέαστες (feminine plural vocative)
ευεπηρέαστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ευεπηρέαστος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευεπηρέαστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευεπηρέαστος, etc.)

el-decl-adj-table

ευεπηρέαστος •

ευεπηρέαστη •

ευεπηρέαστο •

ευεπηρέαστοι •

ευεπηρέαστες •

ευεπηρέαστα •

ευεπηρέαστου •

ευεπηρέαστης •

ευεπηρέαστου •

ευεπηρέαστων •

ευεπηρέαστων •

ευεπηρέαστων •

ευεπηρέαστο •

ευεπηρέαστη •

ευεπηρέαστο •

ευεπηρέαστους •

ευεπηρέαστες •

ευεπηρέαστα •

ευεπηρέαστε •

ευεπηρέαστη •

ευεπηρέαστο •

ευεπηρέαστοι •

ευεπηρέαστες •

ευεπηρέαστα •

ευ‧ε‧πη‧ρέ‧α‧στος

From Koine Greek εὐεπηρέαστος. Morphologically, from ευ- (ef-) + επηρεάζω (epireázo) + -τος (-tos).

inh

εὐεπηρέαστος

Koine Greek εὐεπηρέαστος


δυσανάγνωστος

head

δυσανάγνωστος • (dysanágnostos) m

el-adj

δυσανάγνωστος • (dysanágnostos) m

dysanágnostos (romanization)
δυσανάγνωστος (masculine nominative singular)
δυσανάγνωστη (feminine nominative singular)
δυσανάγνωστο (neuter nominative singular)
δυσανάγνωστοι (masculine nominative plural)
δυσανάγνωστες (feminine nominative plural)
δυσανάγνωστα (neuter nominative plural)
δυσανάγνωστου (genitive masculine singular)
δυσανάγνωστης (feminine genitive singular)
δυσανάγνωστου (genitive neuter singular)
δυσανάγνωστων (genitive masculine plural)
δυσανάγνωστων (feminine genitive plural)
δυσανάγνωστων (genitive neuter plural)
δυσανάγνωστο (accusative masculine singular)
δυσανάγνωστη (accusative feminine singular)
δυσανάγνωστο (accusative neuter singular)
δυσανάγνωστους (accusative masculine plural)
δυσανάγνωστες (accusative feminine plural)
δυσανάγνωστα (accusative neuter plural)
δυσανάγνωστε (masculine singular vocative)
δυσανάγνωστη (feminine singular vocative)
δυσανάγνωστο (neuter singular vocative)
δυσανάγνωστοι (masculine plural vocative)
δυσανάγνωστες (feminine plural vocative)
δυσανάγνωστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of δυσανάγνωστος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δυσανάγνωστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δυσανάγνωστος, etc.)

el-decl-adj-table

δυσανάγνωστος •

δυσανάγνωστη •

δυσανάγνωστο •

δυσανάγνωστοι •

δυσανάγνωστες •

δυσανάγνωστα •

δυσανάγνωστου •

δυσανάγνωστης •

δυσανάγνωστου •

δυσανάγνωστων •

δυσανάγνωστων •

δυσανάγνωστων •

δυσανάγνωστο •

δυσανάγνωστη •

δυσανάγνωστο •

δυσανάγνωστους •

δυσανάγνωστες •

δυσανάγνωστα •

δυσανάγνωστε •

δυσανάγνωστη •

δυσανάγνωστο •

δυσανάγνωστοι •

δυσανάγνωστες •

δυσανάγνωστα •

δυ‧σα‧νά‧γνω‧στος δυσ‧α‧νά‧γνω‧στος

From Koine Greek δυσανάγνωστος (dusanágnōstos).

inh

δυσανάγνωστος

unreadable, illegible (impossible to decipher)

(figuratively) unreadable (poorly written)


αναπόφευκτος

head

αναπόφευκτος • (anapófefktos) m (feminine αναπόφευκτη, neuter αναπόφευκτο)

anapófefktos (romanization)
αναπόφευκτη (feminine)
αναπόφευκτο (neuter)
αναπόφευκτος (masculine nominative singular)
αναπόφευκτη (feminine nominative singular)
αναπόφευκτο (neuter nominative singular)
αναπόφευκτοι (masculine nominative plural)
αναπόφευκτες (feminine nominative plural)
αναπόφευκτα (neuter nominative plural)
αναπόφευκτου (genitive masculine singular)
αναπόφευκτης (feminine genitive singular)
αναπόφευκτου (genitive neuter singular)
αναπόφευκτων (genitive masculine plural)
αναπόφευκτων (feminine genitive plural)
αναπόφευκτων (genitive neuter plural)
αναπόφευκτο (accusative masculine singular)
αναπόφευκτη (accusative feminine singular)
αναπόφευκτο (accusative neuter singular)
αναπόφευκτους (accusative masculine plural)
αναπόφευκτες (accusative feminine plural)
αναπόφευκτα (accusative neuter plural)
αναπόφευκτε (masculine singular vocative)
αναπόφευκτη (feminine singular vocative)
αναπόφευκτο (neuter singular vocative)
αναπόφευκτοι (masculine plural vocative)
αναπόφευκτες (feminine plural vocative)
αναπόφευκτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπόφευκτος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναπόφευκτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναπόφευκτος, etc.)

el-decl-adj-table

αναπόφευκτος •

αναπόφευκτη •

αναπόφευκτο •

αναπόφευκτοι •

αναπόφευκτες •

αναπόφευκτα •

αναπόφευκτου •

αναπόφευκτης •

αναπόφευκτου •

αναπόφευκτων •

αναπόφευκτων •

αναπόφευκτων •

αναπόφευκτο •

αναπόφευκτη •

αναπόφευκτο •

αναπόφευκτους •

αναπόφευκτες •

αναπόφευκτα •

αναπόφευκτε •

αναπόφευκτη •

αναπόφευκτο •

αναπόφευκτοι •

αναπόφευκτες •

αναπόφευκτα •

α‧να‧πό‧φευ‧κτος

αν- (an-) privative + αποφεύγω (apofévgo) + -τος (-tos). See άφευκτος (áfefktos)


ανάπηρος

head

ανάπηρος • (anápiros) m (feminine ανάπηρη, neuter ανάπηρο)

anápiros (romanization)
ανάπηρη (feminine)
ανάπηρο (neuter)
ανάπηρος (masculine nominative singular)
ανάπηρη (feminine nominative singular)
ανάπηρο (neuter nominative singular)
ανάπηροι (masculine nominative plural)
ανάπηρες (feminine nominative plural)
ανάπηρα (neuter nominative plural)
ανάπηρου (genitive masculine singular)
ανάπηρης (feminine genitive singular)
ανάπηρου (genitive neuter singular)
ανάπηρων (genitive masculine plural)
ανάπηρων (feminine genitive plural)
ανάπηρων (genitive neuter plural)
ανάπηρο (accusative masculine singular)
ανάπηρη (accusative feminine singular)
ανάπηρο (accusative neuter singular)
ανάπηρους (accusative masculine plural)
ανάπηρες (accusative feminine plural)
ανάπηρα (accusative neuter plural)
ανάπηρε (masculine singular vocative)
ανάπηρη (feminine singular vocative)
ανάπηρο (neuter singular vocative)
ανάπηροι (masculine plural vocative)
ανάπηρες (feminine plural vocative)
ανάπηρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάπηρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάπηρος, etc.)

ανάπηρος πολέμου

handicapped, disabled (by injury, illness, etc)


ανεπαίσθητος

head

ανεπαίσθητος • (anepaísthitos) m (feminine ανεπαίσθητη, neuter ανεπαίσθητο)

anepaísthitos (romanization)
ανεπαίσθητη (feminine)
ανεπαίσθητο (neuter)
ανεπαίσθητος (masculine nominative singular)
ανεπαίσθητη (feminine nominative singular)
ανεπαίσθητο (neuter nominative singular)
ανεπαίσθητοι (masculine nominative plural)
ανεπαίσθητες (feminine nominative plural)
ανεπαίσθητα (neuter nominative plural)
ανεπαίσθητου (genitive masculine singular)
ανεπαίσθητης (feminine genitive singular)
ανεπαίσθητου (genitive neuter singular)
ανεπαίσθητων (genitive masculine plural)
ανεπαίσθητων (feminine genitive plural)
ανεπαίσθητων (genitive neuter plural)
ανεπαίσθητο (accusative masculine singular)
ανεπαίσθητη (accusative feminine singular)
ανεπαίσθητο (accusative neuter singular)
ανεπαίσθητους (accusative masculine plural)
ανεπαίσθητες (accusative feminine plural)
ανεπαίσθητα (accusative neuter plural)
ανεπαίσθητε (masculine singular vocative)
ανεπαίσθητη (feminine singular vocative)
ανεπαίσθητο (neuter singular vocative)
ανεπαίσθητοι (masculine plural vocative)
ανεπαίσθητες (feminine plural vocative)
ανεπαίσθητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεπαίσθητος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεπαίσθητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεπαίσθητος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεπαίσθητος •

ανεπαίσθητη •

ανεπαίσθητο •

ανεπαίσθητοι •

ανεπαίσθητες •

ανεπαίσθητα •

ανεπαίσθητου •

ανεπαίσθητης •

ανεπαίσθητου •

ανεπαίσθητων •

ανεπαίσθητων •

ανεπαίσθητων •

ανεπαίσθητο •

ανεπαίσθητη •

ανεπαίσθητο •

ανεπαίσθητους •

ανεπαίσθητες •

ανεπαίσθητα •

ανεπαίσθητε •

ανεπαίσθητη •

ανεπαίσθητο •

ανεπαίσθητοι •

ανεπαίσθητες •

ανεπαίσθητα •

α‧νε‧παί‧σθη‧τος

From Koine Greek ἀνεπαίσθητος (anepaísthētos).

inh

ἀνεπαίσθητος


ανεπανόρθωτος

head

ανεπανόρθωτη

ανεπανόρθωτο

ανεπανόρθωτος • (anepanórthotos) m (feminine ανεπανόρθωτη, neuter ανεπανόρθωτο)

el-adj

ανεπανόρθωτη

ανεπανόρθωτο

anepanórthotos (romanization)
ανεπανόρθωτη (feminine)
ανεπανόρθωτο (neuter)
ανεπανόρθωτος (masculine nominative singular)
ανεπανόρθωτη (feminine nominative singular)
ανεπανόρθωτο (neuter nominative singular)
ανεπανόρθωτοι (masculine nominative plural)
ανεπανόρθωτες (feminine nominative plural)
ανεπανόρθωτα (neuter nominative plural)
ανεπανόρθωτου (genitive masculine singular)
ανεπανόρθωτης (feminine genitive singular)
ανεπανόρθωτου (genitive neuter singular)
ανεπανόρθωτων (genitive masculine plural)
ανεπανόρθωτων (feminine genitive plural)
ανεπανόρθωτων (genitive neuter plural)
ανεπανόρθωτο (accusative masculine singular)
ανεπανόρθωτη (accusative feminine singular)
ανεπανόρθωτο (accusative neuter singular)
ανεπανόρθωτους (accusative masculine plural)
ανεπανόρθωτες (accusative feminine plural)
ανεπανόρθωτα (accusative neuter plural)
ανεπανόρθωτε (masculine singular vocative)
ανεπανόρθωτη (feminine singular vocative)
ανεπανόρθωτο (neuter singular vocative)
ανεπανόρθωτοι (masculine plural vocative)
ανεπανόρθωτες (feminine plural vocative)
ανεπανόρθωτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεπανόρθωτος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεπανόρθωτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεπανόρθωτος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεπανόρθωτος •

ανεπανόρθωτη •

ανεπανόρθωτο •

ανεπανόρθωτοι •

ανεπανόρθωτες •

ανεπανόρθωτα •

ανεπανόρθωτου •

ανεπανόρθωτης •

ανεπανόρθωτου •

ανεπανόρθωτων •

ανεπανόρθωτων •

ανεπανόρθωτων •

ανεπανόρθωτο •

ανεπανόρθωτη •

ανεπανόρθωτο •

ανεπανόρθωτους •

ανεπανόρθωτες •

ανεπανόρθωτα •

ανεπανόρθωτε •

ανεπανόρθωτη •

ανεπανόρθωτο •

ανεπανόρθωτοι •

ανεπανόρθωτες •

ανεπανόρθωτα •

α‧νε‧πα‧νόρ‧θω‧τος

From Koine Greek ἀνεπανόρθωτος (anepanórthōtos).

inh

ἀνεπανόρθωτος


αναφαίρετος

head

αναφαίρετος • (anafaíretos) m

el-adj

αναφαίρετος • (anafaíretos) m

anafaíretos (romanization)
αναφαίρετος (masculine nominative singular)
αναφαίρετη (feminine nominative singular)
αναφαίρετο (neuter nominative singular)
αναφαίρετοι (masculine nominative plural)
αναφαίρετες (feminine nominative plural)
αναφαίρετα (neuter nominative plural)
αναφαίρετου (genitive masculine singular)
αναφαίρετης (feminine genitive singular)
αναφαίρετου (genitive neuter singular)
αναφαίρετων (genitive masculine plural)
αναφαίρετων (feminine genitive plural)
αναφαίρετων (genitive neuter plural)
αναφαίρετο (accusative masculine singular)
αναφαίρετη (accusative feminine singular)
αναφαίρετο (accusative neuter singular)
αναφαίρετους (accusative masculine plural)
αναφαίρετες (accusative feminine plural)
αναφαίρετα (accusative neuter plural)
αναφαίρετε (masculine singular vocative)
αναφαίρετη (feminine singular vocative)
αναφαίρετο (neuter singular vocative)
αναφαίρετοι (masculine plural vocative)
αναφαίρετες (feminine plural vocative)
αναφαίρετα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναφαίρετος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναφαίρετος, etc.)

el-decl-adj-table

αναφαίρετος •

αναφαίρετη •

αναφαίρετο •

αναφαίρετοι •

αναφαίρετες •

αναφαίρετα •

αναφαίρετου •

αναφαίρετης •

αναφαίρετου •

αναφαίρετων •

αναφαίρετων •

αναφαίρετων •

αναφαίρετο •

αναφαίρετη •

αναφαίρετο •

αναφαίρετους •

αναφαίρετες •

αναφαίρετα •

αναφαίρετε •

αναφαίρετη •

αναφαίρετο •

αναφαίρετοι •

αναφαίρετες •

αναφαίρετα •

α‧να‧φαί‧ρε‧τος

From Koine Greek ἀναφαίρετος (anaphaíretos). Morphologically, from αν- (an-) privative + αφαιρώ (“subtract”) + -τος.

αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα


φωτογραφικέ

head

φωτογραφικέ • (fotografiké)

φω‧το‧γρα‧φι‧κέ

φωτογραφικός φωτογραφικός#Greek

Vocative masculine singular form of φωτογραφικός (fotografikós).


ανεπαίσθητα

ανεπαίσθητα • (anepaísthita)

α‧νε‧παί‧σθη‧τα

ανεπαίσθητος ανεπαίσθητος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ανεπαίσθητος (anepaísthitos).


επείγουσα

επείγουσα • (epeígousa)

επείγων επείγων#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of επείγων (epeígon).


επείγουσες

επείγουσες • (epeígouses)

επείγων επείγων#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of επείγων (epeígon).


επείγοντες

επείγοντες • (epeígontes)

επείγων επείγων#Greek

Nominative, accusative and vocative masculine plural form of επείγων (epeígon).


επειγούσης

επειγούσης • (epeigoúsis)

επείγων επείγων#Greek

Genitive feminine singular form of επείγων (epeígon).


επείγοντος

επείγοντος • (epeígontos)

επείγων επείγων#Greek

Genitive masculine singular form of επείγων (epeígon).

επείγων επείγων#Greek

Genitive neuter singular form of επείγων (epeígon).


επείγουσας

επείγουσας • (epeígousas)

επείγων επείγων#Greek


επειγουσών

επειγουσών • (epeigousón)

επείγων επείγων#Greek

Genitive feminine plural form of επείγων (epeígon).


επειγόντων

επειγόντων • (epeigónton)

επείγων επείγων#Greek

Genitive masculine plural form of επείγων (epeígon).

επείγων επείγων#Greek

Genitive neuter plural form of επείγων (epeígon).


παρούσα

παρούσα • (paroúsa)

παρών παρών#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of παρών (parón).


παρουσών

παρουσών • (parousón)

παρών παρών#Greek

Genitive feminine plural form of παρών (parón).


επείγοντα

επείγοντα • (epeígonta)

επείγων επείγων#Greek

Accusative masculine singular form of επείγων (epeígon).

επείγων επείγων#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of επείγων (epeígon).


παρούσης

παρούσης • (paroúsis)

παρών παρών#Greek

Genitive feminine singular form of παρών (parón).


παρούσες

παρούσες • (paroúses)

παρών παρών#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of παρών (parón).


παρούσας

παρούσας • (paroúsas)

παρών παρών#Greek


πανταχού παρών

πανταχού παρών • (pantachoú parón) m (feminine παρούσα, neuter παρόν)

pantachoú parón (romanization)
παρούσα (feminine)
παρόν (neuter)

Ο Θεός είναι πανταχού παρών.
O Theós eínai pantachoú parón.
God is omnipresent.

(religion, formal, set phrase) omnipresent, ubiquitous (being everywhere at once)


παρόντες

παρόντες • (paróntes)

παρών παρών#Greek

Nominative, accusative and vocative masculine plural form of παρών (parón).


πεντάγωνο

πεντάγωνο • (pentágono)

EL-πεντάγωνο.ogg

Substantivized neuter adjective πεντάγωνος by ellipsis of the noun σχήμα (schíma, “shape”). Morphologically from πεντα- (“penta-”) + -γωνο (“-gon”).

πεντάγωνος πεντάγωνος#Greek

Accusative masculine singular form of πεντάγωνος (pentágonos).

πεντάγωνος πεντάγωνος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of πεντάγωνος (pentágonos).


αναποδιάρα

αναποδιάρα • (anapodiára)

αναποδιάρης αναποδιάρης#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναποδιάρης (anapodiáris).


φλύαρος

φλύαρος • (flýaros) m (feminine φλύαρη, neuter φλύαρο)

flýaros (romanization)
φλύαρη (feminine)
φλύαρο (neuter)
φλύαρος (masculine nominative singular)
φλύαρη (feminine nominative singular)
φλύαρο (neuter nominative singular)
φλύαροι (masculine nominative plural)
φλύαρες (feminine nominative plural)
φλύαρα (neuter nominative plural)
φλύαρου (genitive masculine singular)
φλύαρης (feminine genitive singular)
φλύαρου (genitive neuter singular)
φλύαρων (genitive masculine plural)
φλύαρων (feminine genitive plural)
φλύαρων (genitive neuter plural)
φλύαρο (accusative masculine singular)
φλύαρη (accusative feminine singular)
φλύαρο (accusative neuter singular)
φλύαρους (accusative masculine plural)
φλύαρες (accusative feminine plural)
φλύαρα (accusative neuter plural)
φλύαρε (masculine singular vocative)
φλύαρη (feminine singular vocative)
φλύαρο (neuter singular vocative)
φλύαροι (masculine plural vocative)
φλύαρες (feminine plural vocative)
φλύαρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φλύαρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φλύαρος, etc.)

Learned borrowing from Ancient Greek φλύαρος (phlúaros).


αναπληρωτικός

head

αναπληρωτική

αναπληρωτικό

αναπληρωτικός • (anaplirotikós) m (feminine αναπληρωτική, neuter αναπληρωτικό)

el-adj

αναπληρωτική

αναπληρωτικό

anaplirotikós (romanization)
αναπληρωτική (feminine)
αναπληρωτικό (neuter)
αναπληρωτικός (masculine nominative singular)
αναπληρωτική (feminine nominative singular)
αναπληρωτικό (neuter nominative singular)
αναπληρωτικοί (masculine nominative plural)
αναπληρωτικές (feminine nominative plural)
αναπληρωτικά (neuter nominative plural)
αναπληρωτικού (genitive masculine singular)
αναπληρωτικής (feminine genitive singular)
αναπληρωτικού (genitive neuter singular)
αναπληρωτικών (genitive masculine plural)
αναπληρωτικών (feminine genitive plural)
αναπληρωτικών (genitive neuter plural)
αναπληρωτικό (accusative masculine singular)
αναπληρωτική (accusative feminine singular)
αναπληρωτικό (accusative neuter singular)
αναπληρωτικούς (accusative masculine plural)
αναπληρωτικές (accusative feminine plural)
αναπληρωτικά (accusative neuter plural)
αναπληρωτικέ (masculine singular vocative)
αναπληρωτική (feminine singular vocative)
αναπληρωτικό (neuter singular vocative)
αναπληρωτικοί (masculine plural vocative)
αναπληρωτικές (feminine plural vocative)
αναπληρωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπληρωτικός

el-decl-adj-table

αναπληρωτικός •

αναπληρωτική •

αναπληρωτικό •

αναπληρωτικοί •

αναπληρωτικές •

αναπληρωτικά •

αναπληρωτικού •

αναπληρωτικής •

αναπληρωτικού •

αναπληρωτικών •

αναπληρωτικών •

αναπληρωτικών •

αναπληρωτικό •

αναπληρωτική •

αναπληρωτικό •

αναπληρωτικούς •

αναπληρωτικές •

αναπληρωτικά •

αναπληρωτικέ •

αναπληρωτική •

αναπληρωτικό •

αναπληρωτικοί •

αναπληρωτικές •

αναπληρωτικά •

replacement, supplementary, alternate, surrogate


αναπληρωματικός

head

αναπληρωματική

αναπληρωματικό

αναπληρωματικός • (anapliromatikós) m (feminine αναπληρωματική, neuter αναπληρωματικό)

el-adj

αναπληρωματική

αναπληρωματικό

anapliromatikós (romanization)
αναπληρωματική (feminine)
αναπληρωματικό (neuter)
αναπληρωματικός (masculine nominative singular)
αναπληρωματική (feminine nominative singular)
αναπληρωματικό (neuter nominative singular)
αναπληρωματικοί (masculine nominative plural)
αναπληρωματικές (feminine nominative plural)
αναπληρωματικά (neuter nominative plural)
αναπληρωματικού (genitive masculine singular)
αναπληρωματικής (feminine genitive singular)
αναπληρωματικού (genitive neuter singular)
αναπληρωματικών (genitive masculine plural)
αναπληρωματικών (feminine genitive plural)
αναπληρωματικών (genitive neuter plural)
αναπληρωματικό (accusative masculine singular)
αναπληρωματική (accusative feminine singular)
αναπληρωματικό (accusative neuter singular)
αναπληρωματικούς (accusative masculine plural)
αναπληρωματικές (accusative feminine plural)
αναπληρωματικά (accusative neuter plural)
αναπληρωματικέ (masculine singular vocative)
αναπληρωματική (feminine singular vocative)
αναπληρωματικό (neuter singular vocative)
αναπληρωματικοί (masculine plural vocative)
αναπληρωματικές (feminine plural vocative)
αναπληρωματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναπληρωματικ

el-decl-adj-a

αναπληρωματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αναπληρωματικός

αναπληρωματικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αναπληρωματικ

el-decl-adj-table

αναπληρωματικός •

αναπληρωματική •

αναπληρωματικό •

αναπληρωματικοί •

αναπληρωματικές •

αναπληρωματικά •

αναπληρωματικού •

αναπληρωματικής •

αναπληρωματικού •

αναπληρωματικών •

αναπληρωματικών •

αναπληρωματικών •

αναπληρωματικό •

αναπληρωματική •

αναπληρωματικό •

αναπληρωματικούς •

αναπληρωματικές •

αναπληρωματικά •

αναπληρωματικέ •

αναπληρωματική •

αναπληρωματικό •

αναπληρωματικοί •

αναπληρωματικές •

αναπληρωματικά •


αναπνευστικός

head

αναπνευστική

αναπνευστικό

αναπνευστικός • (anapnefstikós) m (feminine αναπνευστική, neuter αναπνευστικό)

el-adj

αναπνευστική

αναπνευστικό

anapnefstikós (romanization)
αναπνευστική (feminine)
αναπνευστικό (neuter)
αναπνευστικός (masculine nominative singular)
αναπνευστική (feminine nominative singular)
αναπνευστικό (neuter nominative singular)
αναπνευστικοί (masculine nominative plural)
αναπνευστικές (feminine nominative plural)
αναπνευστικά (neuter nominative plural)
αναπνευστικού (genitive masculine singular)
αναπνευστικής (feminine genitive singular)
αναπνευστικού (genitive neuter singular)
αναπνευστικών (genitive masculine plural)
αναπνευστικών (feminine genitive plural)
αναπνευστικών (genitive neuter plural)
αναπνευστικό (accusative masculine singular)
αναπνευστική (accusative feminine singular)
αναπνευστικό (accusative neuter singular)
αναπνευστικούς (accusative masculine plural)
αναπνευστικές (accusative feminine plural)
αναπνευστικά (accusative neuter plural)
αναπνευστικέ (masculine singular vocative)
αναπνευστική (feminine singular vocative)
αναπνευστικό (neuter singular vocative)
αναπνευστικοί (masculine plural vocative)
αναπνευστικές (feminine plural vocative)
αναπνευστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπνευστικός

el-decl-adj-table

αναπνευστικός •

αναπνευστική •

αναπνευστικό •

αναπνευστικοί •

αναπνευστικές •

αναπνευστικά •

αναπνευστικού •

αναπνευστικής •

αναπνευστικού •

αναπνευστικών •

αναπνευστικών •

αναπνευστικών •

αναπνευστικό •

αναπνευστική •

αναπνευστικό •

αναπνευστικούς •

αναπνευστικές •

αναπνευστικά •

αναπνευστικέ •

αναπνευστική •

αναπνευστικό •

αναπνευστικοί •

αναπνευστικές •

αναπνευστικά •


αναποδιάρης

head

αναποδιάρικο

αναποδιάρης • (anapodiáris) m (feminine αναποδιάρα, neuter αναποδιάρικο)

el-adj

αναποδιάρικο

anapodiáris (romanization)
αναποδιάρα (feminine)
αναποδιάρικο (neuter)
αναποδιάρης (masculine nominative singular)
αναποδιάρα (feminine nominative singular)
αναποδιάρικο (neuter nominative singular)
αναποδιάρηδες (masculine nominative plural)
αναποδιάρες (feminine nominative plural)
αναποδιάρικα (neuter nominative plural)
αναποδιάρη (genitive masculine singular)
αναποδιάρας (feminine genitive singular)
αναποδιάρικου (genitive neuter singular)
αναποδιάρηδων (genitive masculine plural)
αναποδιάρικων (genitive neuter plural)
αναποδιάρη (accusative masculine singular)
αναποδιάρα (accusative feminine singular)
αναποδιάρικο (accusative neuter singular)
αναποδιάρηδες (accusative masculine plural)
αναποδιάρες (accusative feminine plural)
αναποδιάρικα (accusative neuter plural)
αναποδιάρη (masculine singular vocative)
αναποδιάρα (feminine singular vocative)
αναποδιάρικο (neuter singular vocative)
αναποδιάρηδες (masculine plural vocative)
αναποδιάρες (feminine plural vocative)
αναποδιάρικα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναποδιάρης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναποδιάρης, etc.)

el-decl-adj-table

αναποδιάρης •

αναποδιάρα •

αναποδιάρικο •

αναποδιάρηδες •

αναποδιάρες •

αναποδιάρικα •

αναποδιάρη •

αναποδιάρας •

αναποδιάρικου •

αναποδιάρηδων •

αναποδιάρικων •

αναποδιάρη •

αναποδιάρα •

αναποδιάρικο •

αναποδιάρηδες •

αναποδιάρες •

αναποδιάρικα •

αναποδιάρη •

αναποδιάρα •

αναποδιάρικο •

αναποδιάρηδες •

αναποδιάρες •

αναποδιάρικα •


μαλωμένε

head

μαλωμένε • (maloméne)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Vocative masculine singular form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένης

μαλωμένης • (maloménis)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Genitive feminine singular form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένα

μαλωμένα • (maloména)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένες

μαλωμένες • (maloménes)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένους

μαλωμένους • (maloménous)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Accusative masculine plural form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένου

μαλωμένου • (maloménou)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Genitive masculine singular form of μαλωμένος (maloménos).

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Genitive neuter singular form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένη

μαλωμένη • (maloméni)

μαλωμένοι (maloménoi)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένων

μαλωμένων • (maloménon)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Genitive masculine plural form of μαλωμένος (maloménos).

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Genitive feminine plural form of μαλωμένος (maloménos).

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Genitive neuter plural form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένο

μαλωμένο • (maloméno)

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Accusative masculine singular form of μαλωμένος (maloménos).

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of μαλωμένος (maloménos).


μαλωμένοι

μαλωμένοι • (maloménoi)

μαλωμένη (maloméni)

μα‧λω‧μέ‧νοι

μαλωμένος μαλωμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of μαλωμένος (maloménos).


αναπόδοτος

αναπόδοτος • (anapódotos) m (feminine αναπόδοτη, neuter αναπόδοτο)

anapódotos (romanization)
αναπόδοτη (feminine)
αναπόδοτο (neuter)
αναπόδοτος (masculine nominative singular)
αναπόδοτη (feminine nominative singular)
αναπόδοτο (neuter nominative singular)
αναπόδοτοι (masculine nominative plural)
αναπόδοτες (feminine nominative plural)
αναπόδοτα (neuter nominative plural)
αναπόδοτου (genitive masculine singular)
αναπόδοτης (feminine genitive singular)
αναπόδοτου (genitive neuter singular)
αναπόδοτων (genitive masculine plural)
αναπόδοτων (feminine genitive plural)
αναπόδοτων (genitive neuter plural)
αναπόδοτο (accusative masculine singular)
αναπόδοτη (accusative feminine singular)
αναπόδοτο (accusative neuter singular)
αναπόδοτους (accusative masculine plural)
αναπόδοτες (accusative feminine plural)
αναπόδοτα (accusative neuter plural)
αναπόδοτε (masculine singular vocative)
αναπόδοτη (feminine singular vocative)
αναπόδοτο (neuter singular vocative)
αναπόδοτοι (masculine plural vocative)
αναπόδοτες (feminine plural vocative)
αναπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναπόδοτος •

αναπόδοτοι •

αναπόδοτες •

αναπόδοτου •

αναπόδοτης •

αναπόδοτου •

αναπόδοτων •

αναπόδοτων •

αναπόδοτων •

αναπόδοτους •

αναπόδοτες •

αναπόδοτοι •

αναπόδοτες •


αναποζημίωτος

head

αναποζημίωτη

αναποζημίωτο

αναποζημίωτος • (anapozimíotos) m (feminine αναποζημίωτη, neuter αναποζημίωτο)

el-adj

αναποζημίωτη

αναποζημίωτο

anapozimíotos (romanization)
αναποζημίωτη (feminine)
αναποζημίωτο (neuter)
αναποζημίωτος (masculine nominative singular)
αναποζημίωτη (feminine nominative singular)
αναποζημίωτο (neuter nominative singular)
αναποζημίωτοι (masculine nominative plural)
αναποζημίωτες (feminine nominative plural)
αναποζημίωτα (neuter nominative plural)
αναποζημίωτου (genitive masculine singular)
αναποζημίωτης (feminine genitive singular)
αναποζημίωτου (genitive neuter singular)
αναποζημίωτων (genitive masculine plural)
αναποζημίωτων (feminine genitive plural)
αναποζημίωτων (genitive neuter plural)
αναποζημίωτο (accusative masculine singular)
αναποζημίωτη (accusative feminine singular)
αναποζημίωτο (accusative neuter singular)
αναποζημίωτους (accusative masculine plural)
αναποζημίωτες (accusative feminine plural)
αναποζημίωτα (accusative neuter plural)
αναποζημίωτε (masculine singular vocative)
αναποζημίωτη (feminine singular vocative)
αναποζημίωτο (neuter singular vocative)
αναποζημίωτοι (masculine plural vocative)
αναποζημίωτες (feminine plural vocative)
αναποζημίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναποζημίωτος

el-decl-adj-table

αναποζημίωτος •

αναποζημίωτη •

αναποζημίωτο •

αναποζημίωτοι •

αναποζημίωτες •

αναποζημίωτα •

αναποζημίωτου •

αναποζημίωτης •

αναποζημίωτου •

αναποζημίωτων •

αναποζημίωτων •

αναποζημίωτων •

αναποζημίωτο •

αναποζημίωτη •

αναποζημίωτο •

αναποζημίωτους •

αναποζημίωτες •

αναποζημίωτα •

αναποζημίωτε •

αναποζημίωτη •

αναποζημίωτο •

αναποζημίωτοι •

αναποζημίωτες •

αναποζημίωτα •


αναπόδεικτος

head

αναπόδεικτος • (anapódeiktos) m (feminine αναπόδεικτη, neuter αναπόδεικτο)

anapódeiktos (romanization)
αναπόδεικτη (feminine)
αναπόδεικτο (neuter)
αναπόδεικτος (masculine nominative singular)
αναπόδεικτη (feminine nominative singular)
αναπόδεικτο (neuter nominative singular)
αναπόδεικτοι (masculine nominative plural)
αναπόδεικτες (feminine nominative plural)
αναπόδεικτα (neuter nominative plural)
αναπόδεικτου (genitive masculine singular)
αναπόδεικτης (feminine genitive singular)
αναπόδεικτου (genitive neuter singular)
αναπόδεικτων (genitive masculine plural)
αναπόδεικτων (feminine genitive plural)
αναπόδεικτων (genitive neuter plural)
αναπόδεικτο (accusative masculine singular)
αναπόδεικτη (accusative feminine singular)
αναπόδεικτο (accusative neuter singular)
αναπόδεικτους (accusative masculine plural)
αναπόδεικτες (accusative feminine plural)
αναπόδεικτα (accusative neuter plural)
αναπόδεικτε (masculine singular vocative)
αναπόδεικτη (feminine singular vocative)
αναπόδεικτο (neuter singular vocative)
αναπόδεικτοι (masculine plural vocative)
αναπόδεικτες (feminine plural vocative)
αναπόδεικτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπόδεικτος

el-decl-adj-table

αναπόδεικτος •

αναπόδεικτη •

αναπόδεικτο •

αναπόδεικτοι •

αναπόδεικτες •

αναπόδεικτα •

αναπόδεικτου •

αναπόδεικτης •

αναπόδεικτου •

αναπόδεικτων •

αναπόδεικτων •

αναπόδεικτων •

αναπόδεικτο •

αναπόδεικτη •

αναπόδεικτο •

αναπόδεικτους •

αναπόδεικτες •

αναπόδεικτα •

αναπόδεικτε •

αναπόδεικτη •

αναπόδεικτο •

αναπόδεικτοι •

αναπόδεικτες •

αναπόδεικτα •

α‧να‧πό‧δει‧κτος

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰπόδεικτος. See ἀποδείκνῡμι (apodeíknūmi, “demonstrate”) and ἀποδεικνύω. Morphologically, from αν- (an-) privative + απόδειξη αποδεικ- (“proof”) + -τος.

inh

ᾰ̓νᾰπόδεικτος

Ancient Greek ᾰ̓νᾰπόδεικτος

af

απόδειξη αποδεικ-

απόδειξη αποδεικ- (“proof”) + -τος


αναπόδειχτος

head

αναπόδειχτος • (anapódeichtos) m (feminine αναπόδειχτη, neuter αναπόδειχτο)

anapódeichtos (romanization)
αναπόδειχτη (feminine)
αναπόδειχτο (neuter)
αναπόδειχτος (masculine nominative singular)
αναπόδειχτη (feminine nominative singular)
αναπόδειχτο (neuter nominative singular)
αναπόδειχτοι (masculine nominative plural)
αναπόδειχτες (feminine nominative plural)
αναπόδειχτα (neuter nominative plural)
αναπόδειχτου (genitive masculine singular)
αναπόδειχτης (feminine genitive singular)
αναπόδειχτου (genitive neuter singular)
αναπόδειχτων (genitive masculine plural)
αναπόδειχτων (feminine genitive plural)
αναπόδειχτων (genitive neuter plural)
αναπόδειχτο (accusative masculine singular)
αναπόδειχτη (accusative feminine singular)
αναπόδειχτο (accusative neuter singular)
αναπόδειχτους (accusative masculine plural)
αναπόδειχτες (accusative feminine plural)
αναπόδειχτα (accusative neuter plural)
αναπόδειχτε (masculine singular vocative)
αναπόδειχτη (feminine singular vocative)
αναπόδειχτο (neuter singular vocative)
αναπόδειχτοι (masculine plural vocative)
αναπόδειχτες (feminine plural vocative)
αναπόδειχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπόδειχτος

el-decl-adj-table

αναπόδειχτος •

αναπόδειχτη •

αναπόδειχτο •

αναπόδειχτοι •

αναπόδειχτες •

αναπόδειχτα •

αναπόδειχτου •

αναπόδειχτης •

αναπόδειχτου •

αναπόδειχτων •

αναπόδειχτων •

αναπόδειχτων •

αναπόδειχτο •

αναπόδειχτη •

αναπόδειχτο •

αναπόδειχτους •

αναπόδειχτες •

αναπόδειχτα •

αναπόδειχτε •

αναπόδειχτη •

αναπόδειχτο •

αναπόδειχτοι •

αναπόδειχτες •

αναπόδειχτα •

αναπόδεικτος αναπόδεικτος#Greek

Alternative form of αναπόδεικτος (anapódeiktos)


αναποκατάστατος

head

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

αναποκατάστατος • (anapokatástatos) m (feminine αναποκατάστατη, neuter αναποκατάστατο)

el-adj

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

anapokatástatos (romanization)
αναποκατάστατη (feminine)
αναποκατάστατο (neuter)
αναποκατάστατος (masculine nominative singular)
αναποκατάστατη (feminine nominative singular)
αναποκατάστατο (neuter nominative singular)
αναποκατάστατοι (masculine nominative plural)
αναποκατάστατες (feminine nominative plural)
αναποκατάστατα (neuter nominative plural)
αναποκατάστατου (genitive masculine singular)
αναποκατάστατης (feminine genitive singular)
αναποκατάστατου (genitive neuter singular)
αναποκατάστατων (genitive masculine plural)
αναποκατάστατων (feminine genitive plural)
αναποκατάστατων (genitive neuter plural)
αναποκατάστατο (accusative masculine singular)
αναποκατάστατη (accusative feminine singular)
αναποκατάστατο (accusative neuter singular)
αναποκατάστατους (accusative masculine plural)
αναποκατάστατες (accusative feminine plural)
αναποκατάστατα (accusative neuter plural)
αναποκατάστατε (masculine singular vocative)
αναποκατάστατη (feminine singular vocative)
αναποκατάστατο (neuter singular vocative)
αναποκατάστατοι (masculine plural vocative)
αναποκατάστατες (feminine plural vocative)
αναποκατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποκατάστατ

el-decl-adj-a

αναποκατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποκατάστατος

αναποκατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποκατάστατ

el-decl-adj-table

αναποκατάστατος •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατοι •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •

αναποκατάστατου •

αναποκατάστατης •

αναποκατάστατου •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατους •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •

αναποκατάστατε •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατοι •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •


αναπολόγητος

head

αναπολόγητος • (anapológitos) m (feminine αναπολόγητη, neuter αναπολόγητο)

anapológitos (romanization)
αναπολόγητη (feminine)
αναπολόγητο (neuter)
αναπολόγητος (masculine nominative singular)
αναπολόγητη (feminine nominative singular)
αναπολόγητο (neuter nominative singular)
αναπολόγητοι (masculine nominative plural)
αναπολόγητες (feminine nominative plural)
αναπολόγητα (neuter nominative plural)
αναπολόγητου (genitive masculine singular)
αναπολόγητης (feminine genitive singular)
αναπολόγητου (genitive neuter singular)
αναπολόγητων (genitive masculine plural)
αναπολόγητων (feminine genitive plural)
αναπολόγητων (genitive neuter plural)
αναπολόγητο (accusative masculine singular)
αναπολόγητη (accusative feminine singular)
αναπολόγητο (accusative neuter singular)
αναπολόγητους (accusative masculine plural)
αναπολόγητες (accusative feminine plural)
αναπολόγητα (accusative neuter plural)
αναπολόγητε (masculine singular vocative)
αναπολόγητη (feminine singular vocative)
αναπολόγητο (neuter singular vocative)
αναπολόγητοι (masculine plural vocative)
αναπολόγητες (feminine plural vocative)
αναπολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπολόγητος

el-decl-adj-table

αναπολόγητος •

αναπολόγητη •

αναπολόγητο •

αναπολόγητοι •

αναπολόγητες •

αναπολόγητα •

αναπολόγητου •

αναπολόγητης •

αναπολόγητου •

αναπολόγητων •

αναπολόγητων •

αναπολόγητων •

αναπολόγητο •

αναπολόγητη •

αναπολόγητο •

αναπολόγητους •

αναπολόγητες •

αναπολόγητα •

αναπολόγητε •

αναπολόγητη •

αναπολόγητο •

αναπολόγητοι •

αναπολόγητες •

αναπολόγητα •

From Ancient Greek ἀναπολόγητος (anapológētos, “without excuse or defence”).

der

ἀναπολόγητος


αναπόσβεστος

head

αναπόσβεστος • (anapósvestos) m (feminine αναπόσβεστη, neuter αναπόσβεστο)

anapósvestos (romanization)
αναπόσβεστη (feminine)
αναπόσβεστο (neuter)
αναπόσβεστος (masculine nominative singular)
αναπόσβεστη (feminine nominative singular)
αναπόσβεστο (neuter nominative singular)
αναπόσβεστοι (masculine nominative plural)
αναπόσβεστες (feminine nominative plural)
αναπόσβεστα (neuter nominative plural)
αναπόσβεστου (genitive masculine singular)
αναπόσβεστης (feminine genitive singular)
αναπόσβεστου (genitive neuter singular)
αναπόσβεστων (genitive masculine plural)
αναπόσβεστων (feminine genitive plural)
αναπόσβεστων (genitive neuter plural)
αναπόσβεστο (accusative masculine singular)
αναπόσβεστη (accusative feminine singular)
αναπόσβεστο (accusative neuter singular)
αναπόσβεστους (accusative masculine plural)
αναπόσβεστες (accusative feminine plural)
αναπόσβεστα (accusative neuter plural)
αναπόσβεστε (masculine singular vocative)
αναπόσβεστη (feminine singular vocative)
αναπόσβεστο (neuter singular vocative)
αναπόσβεστοι (masculine plural vocative)
αναπόσβεστες (feminine plural vocative)
αναπόσβεστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπόσβεστος

el-decl-adj-table

αναπόσβεστος •

αναπόσβεστη •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστοι •

αναπόσβεστες •

αναπόσβεστα •

αναπόσβεστου •

αναπόσβεστης •

αναπόσβεστου •

αναπόσβεστων •

αναπόσβεστων •

αναπόσβεστων •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστη •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστους •

αναπόσβεστες •

αναπόσβεστα •

αναπόσβεστε •

αναπόσβεστη •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστοι •

αναπόσβεστες •

αναπόσβεστα •

α‧να‧πό‧σβε‧στος

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀναπόσβεστος (anapósbestos, “inextinguishable”). By surface analysis, αν- (an-, privative) + αποσβεσ- (aposves-, “to erase, amortize”) + -τος (-tos), from ἀποσβέννῡμι (aposbénnūmi, “to extinguish”).

inh

ἀναπόσβεστος


αναποτελεσματικός

head

αναποτελεσματική

αναποτελεσματικό

αναποτελεσματικός • (anapotelesmatikós) m (feminine αναποτελεσματική, neuter αναποτελεσματικό)

el-adj

αναποτελεσματική

αναποτελεσματικό

anapotelesmatikós (romanization)
αναποτελεσματική (feminine)
αναποτελεσματικό (neuter)
αναποτελεσματικός (masculine nominative singular)
αναποτελεσματική (feminine nominative singular)
αναποτελεσματικό (neuter nominative singular)
αναποτελεσματικοί (masculine nominative plural)
αναποτελεσματικές (feminine nominative plural)
αναποτελεσματικά (neuter nominative plural)
αναποτελεσματικού (genitive masculine singular)
αναποτελεσματικής (feminine genitive singular)
αναποτελεσματικού (genitive neuter singular)
αναποτελεσματικών (genitive masculine plural)
αναποτελεσματικών (feminine genitive plural)
αναποτελεσματικών (genitive neuter plural)
αναποτελεσματικό (accusative masculine singular)
αναποτελεσματική (accusative feminine singular)
αναποτελεσματικό (accusative neuter singular)
αναποτελεσματικούς (accusative masculine plural)
αναποτελεσματικές (accusative feminine plural)
αναποτελεσματικά (accusative neuter plural)
αναποτελεσματικέ (masculine singular vocative)
αναποτελεσματική (feminine singular vocative)
αναποτελεσματικό (neuter singular vocative)
αναποτελεσματικοί (masculine plural vocative)
αναποτελεσματικές (feminine plural vocative)
αναποτελεσματικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αναποτελεσματικ

el-decl-adj-a

αναποτελεσματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποτελεσματικός

αναποτελεσματικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναποτελεσματικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναποτελεσματικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αναποτελεσματικ

el-decl-adj-table

αναποτελεσματικός •

αναποτελεσματική •

αναποτελεσματικό •

αναποτελεσματικοί •

αναποτελεσματικές •

αναποτελεσματικά •

αναποτελεσματικού •

αναποτελεσματικής •

αναποτελεσματικού •

αναποτελεσματικών •

αναποτελεσματικών •

αναποτελεσματικών •

αναποτελεσματικό •

αναποτελεσματική •

αναποτελεσματικό •

αναποτελεσματικούς •

αναποτελεσματικές •

αναποτελεσματικά •

αναποτελεσματικέ •

αναποτελεσματική •

αναποτελεσματικό •

αναποτελεσματικοί •

αναποτελεσματικές •

αναποτελεσματικά •


αναπόσπαστος

head

αναπόσπαστος • (anapóspastos) m (feminine αναπόσπαστη, neuter αναπόσπαστο)

anapóspastos (romanization)
αναπόσπαστη (feminine)
αναπόσπαστο (neuter)
αναπόσπαστος (masculine nominative singular)
αναπόσπαστη (feminine nominative singular)
αναπόσπαστο (neuter nominative singular)
αναπόσπαστοι (masculine nominative plural)
αναπόσπαστες (feminine nominative plural)
αναπόσπαστα (neuter nominative plural)
αναπόσπαστου (genitive masculine singular)
αναπόσπαστης (feminine genitive singular)
αναπόσπαστου (genitive neuter singular)
αναπόσπαστων (genitive masculine plural)
αναπόσπαστων (feminine genitive plural)
αναπόσπαστων (genitive neuter plural)
αναπόσπαστο (accusative masculine singular)
αναπόσπαστη (accusative feminine singular)
αναπόσπαστο (accusative neuter singular)
αναπόσπαστους (accusative masculine plural)
αναπόσπαστες (accusative feminine plural)
αναπόσπαστα (accusative neuter plural)
αναπόσπαστε (masculine singular vocative)
αναπόσπαστη (feminine singular vocative)
αναπόσπαστο (neuter singular vocative)
αναπόσπαστοι (masculine plural vocative)
αναπόσπαστες (feminine plural vocative)
αναπόσπαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπόσπαστος

el-decl-adj-table

αναπόσπαστος •

αναπόσπαστη •

αναπόσπαστο •

αναπόσπαστοι •

αναπόσπαστες •

αναπόσπαστα •

αναπόσπαστου •

αναπόσπαστης •

αναπόσπαστου •

αναπόσπαστων •

αναπόσπαστων •

αναπόσπαστων •

αναπόσπαστο •

αναπόσπαστη •

αναπόσπαστο •

αναπόσπαστους •

αναπόσπαστες •

αναπόσπαστα •

αναπόσπαστε •

αναπόσπαστη •

αναπόσπαστο •

αναπόσπαστοι •

αναπόσπαστες •

αναπόσπαστα •


αναποσφράγιστος

head

αναποσφράγιστη

αναποσφράγιστο

αναποσφράγιστος • (anaposfrágistos) m (feminine αναποσφράγιστη, neuter αναποσφράγιστο)

el-adj

αναποσφράγιστη

αναποσφράγιστο

anaposfrágistos (romanization)
αναποσφράγιστη (feminine)
αναποσφράγιστο (neuter)
αναποσφράγιστος (masculine nominative singular)
αναποσφράγιστη (feminine nominative singular)
αναποσφράγιστο (neuter nominative singular)
αναποσφράγιστοι (masculine nominative plural)
αναποσφράγιστες (feminine nominative plural)
αναποσφράγιστα (neuter nominative plural)
αναποσφράγιστου (genitive masculine singular)
αναποσφράγιστης (feminine genitive singular)
αναποσφράγιστου (genitive neuter singular)
αναποσφράγιστων (genitive masculine plural)
αναποσφράγιστων (feminine genitive plural)
αναποσφράγιστων (genitive neuter plural)
αναποσφράγιστο (accusative masculine singular)
αναποσφράγιστη (accusative feminine singular)
αναποσφράγιστο (accusative neuter singular)
αναποσφράγιστους (accusative masculine plural)
αναποσφράγιστες (accusative feminine plural)
αναποσφράγιστα (accusative neuter plural)
αναποσφράγιστε (masculine singular vocative)
αναποσφράγιστη (feminine singular vocative)
αναποσφράγιστο (neuter singular vocative)
αναποσφράγιστοι (masculine plural vocative)
αναποσφράγιστες (feminine plural vocative)
αναποσφράγιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποσφράγιστ

el-decl-adj-a

αναποσφράγιστ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποσφράγιστος

αναποσφράγιστ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποσφράγιστ

el-decl-adj-table

αναποσφράγιστος •

αναποσφράγιστη •

αναποσφράγιστο •

αναποσφράγιστοι •

αναποσφράγιστες •

αναποσφράγιστα •

αναποσφράγιστου •

αναποσφράγιστης •

αναποσφράγιστου •

αναποσφράγιστων •

αναποσφράγιστων •

αναποσφράγιστων •

αναποσφράγιστο •

αναποσφράγιστη •

αναποσφράγιστο •

αναποσφράγιστους •

αναποσφράγιστες •

αναποσφράγιστα •

αναποσφράγιστε •

αναποσφράγιστη •

αναποσφράγιστο •

αναποσφράγιστοι •

αναποσφράγιστες •

αναποσφράγιστα •


αναποχώριστος

head

αναποχώριστη

αναποχώριστο

αναποχώριστος • (anapochóristos) m (feminine αναποχώριστη, neuter αναποχώριστο)

el-adj

αναποχώριστη

αναποχώριστο

anapochóristos (romanization)
αναποχώριστη (feminine)
αναποχώριστο (neuter)
αναποχώριστος (masculine nominative singular)
αναποχώριστη (feminine nominative singular)
αναποχώριστο (neuter nominative singular)
αναποχώριστοι (masculine nominative plural)
αναποχώριστες (feminine nominative plural)
αναποχώριστα (neuter nominative plural)
αναποχώριστου (genitive masculine singular)
αναποχώριστης (feminine genitive singular)
αναποχώριστου (genitive neuter singular)
αναποχώριστων (genitive masculine plural)
αναποχώριστων (feminine genitive plural)
αναποχώριστων (genitive neuter plural)
αναποχώριστο (accusative masculine singular)
αναποχώριστη (accusative feminine singular)
αναποχώριστο (accusative neuter singular)
αναποχώριστους (accusative masculine plural)
αναποχώριστες (accusative feminine plural)
αναποχώριστα (accusative neuter plural)
αναποχώριστε (masculine singular vocative)
αναποχώριστη (feminine singular vocative)
αναποχώριστο (neuter singular vocative)
αναποχώριστοι (masculine plural vocative)
αναποχώριστες (feminine plural vocative)
αναποχώριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναποχώριστος

el-decl-adj-table

αναποχώριστος •

αναποχώριστη •

αναποχώριστο •

αναποχώριστοι •

αναποχώριστες •

αναποχώριστα •

αναποχώριστου •

αναποχώριστης •

αναποχώριστου •

αναποχώριστων •

αναποχώριστων •

αναποχώριστων •

αναποχώριστο •

αναποχώριστη •

αναποχώριστο •

αναποχώριστους •

αναποχώριστες •

αναποχώριστα •

αναποχώριστε •

αναποχώριστη •

αναποχώριστο •

αναποχώριστοι •

αναποχώριστες •

αναποχώριστα •


αναπότρεπτος

head

αναπότρεπτος • (anapótreptos) m

el-adj

αναπότρεπτος • (anapótreptos) m

anapótreptos (romanization)
αναπότρεπτος (masculine nominative singular)
αναπότρεπτη (feminine nominative singular)
αναπότρεπτο (neuter nominative singular)
αναπότρεπτοι (masculine nominative plural)
αναπότρεπτες (feminine nominative plural)
αναπότρεπτα (neuter nominative plural)
αναπότρεπτου (genitive masculine singular)
αναπότρεπτης (feminine genitive singular)
αναπότρεπτου (genitive neuter singular)
αναπότρεπτων (genitive masculine plural)
αναπότρεπτων (feminine genitive plural)
αναπότρεπτων (genitive neuter plural)
αναπότρεπτο (accusative masculine singular)
αναπότρεπτη (accusative feminine singular)
αναπότρεπτο (accusative neuter singular)
αναπότρεπτους (accusative masculine plural)
αναπότρεπτες (accusative feminine plural)
αναπότρεπτα (accusative neuter plural)
αναπότρεπτε (masculine singular vocative)
αναπότρεπτη (feminine singular vocative)
αναπότρεπτο (neuter singular vocative)
αναπότρεπτοι (masculine plural vocative)
αναπότρεπτες (feminine plural vocative)
αναπότρεπτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπότρεπτος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναπότρεπτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναπότρεπτος, etc.)

el-decl-adj-table

αναπότρεπτος •

αναπότρεπτη •

αναπότρεπτο •

αναπότρεπτοι •

αναπότρεπτες •

αναπότρεπτα •

αναπότρεπτου •

αναπότρεπτης •

αναπότρεπτου •

αναπότρεπτων •

αναπότρεπτων •

αναπότρεπτων •

αναπότρεπτο •

αναπότρεπτη •

αναπότρεπτο •

αναπότρεπτους •

αναπότρεπτες •

αναπότρεπτα •

αναπότρεπτε •

αναπότρεπτη •

αναπότρεπτο •

αναπότρεπτοι •

αναπότρεπτες •

αναπότρεπτα •

α‧να‧πό‧τρε‧πτος

Learned borrowing from Koine Greek ἀναπότρεπτος (anapótreptos) -Late Koine in a papyrus Scholion-. Synchronically analysed as αν- (an-), form of α- (a-) privative + αποτρέπ(ω) (apotrép(o)) + -τος (-tos).

lbor

ἀναπότρεπτος


παραβύστῳ

head

παραβύστῳ • (parabústōi)

πα‧ρα‧βύ‧στω

Monotonic spelling: παραβύστω (paravýsto)


παράβυστος

παράβυστος • (parávystos) m

el-adj

παράβυστος • (parávystos) m

πα‧ρά‧βυ‧στος


παραβύστω

head

παραβύστω • (paravýsto)

πα‧ρα‧βύ‧στω

παραβύστῳ παραβύστῳ#Greek

(obsolete dative case) in secret; monotonic script of παραβύστῳ (parabústōi)


ισόπλευρος

ισόπλευρος • (isóplevros) m (feminine ισόπλευρη, neuter ισόπλευρο)

isóplevros (romanization)
ισόπλευρη (feminine)
ισόπλευρο (neuter)
ισόπλευρος (masculine nominative singular)
ισόπλευρη (feminine nominative singular)
ισόπλευρο (neuter nominative singular)
ισόπλευροι (masculine nominative plural)
ισόπλευρες (feminine nominative plural)
ισόπλευρα (neuter nominative plural)
ισόπλευρου (genitive masculine singular)
ισόπλευρης (feminine genitive singular)
ισόπλευρου (genitive neuter singular)
ισόπλευρων (genitive masculine plural)
ισόπλευρων (feminine genitive plural)
ισόπλευρων (genitive neuter plural)
ισόπλευρο (accusative masculine singular)
ισόπλευρη (accusative feminine singular)
ισόπλευρο (accusative neuter singular)
ισόπλευρους (accusative masculine plural)
ισόπλευρες (accusative feminine plural)
ισόπλευρα (accusative neuter plural)
ισόπλευρε (masculine singular vocative)
ισόπλευρη (feminine singular vocative)
ισόπλευρο (neuter singular vocative)
ισόπλευροι (masculine plural vocative)
ισόπλευρες (feminine plural vocative)
ισόπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισόπλευρος •

ισόπλευροι •

ισόπλευρες •

ισόπλευρου •

ισόπλευρης •

ισόπλευρου •

ισόπλευρων •

ισόπλευρων •

ισόπλευρων •

ισόπλευρους •

ισόπλευρες •

ισόπλευροι •

ισόπλευρες •

ι‧σό‧πλευ‧ρος

From Ancient Greek ἰσόπλευρος (isópleuros). By surface analysis, ίσος (ísos) + πλευρά (plevrá) + -ος (-os).

surf

Ο ισόπλευρος σταυρός, ο ελληνικός σταυρός

O isóplevros stavrós, o ellinikós stavrós

Coordinate term: (isosceles) ισοσκελής (isoskelís)

ισόπλευρο τρίγωνο


ανεκτίμητος

head

ανεκτίμητος • (anektímitos) m (feminine ανεκτίμητη, neuter ανεκτίμητο)

anektímitos (romanization)
ανεκτίμητη (feminine)
ανεκτίμητο (neuter)
ανεκτίμητος (masculine nominative singular)
ανεκτίμητη (feminine nominative singular)
ανεκτίμητο (neuter nominative singular)
ανεκτίμητοι (masculine nominative plural)
ανεκτίμητες (feminine nominative plural)
ανεκτίμητα (neuter nominative plural)
ανεκτίμητου (genitive masculine singular)
ανεκτίμητης (feminine genitive singular)
ανεκτίμητου (genitive neuter singular)
ανεκτίμητων (genitive masculine plural)
ανεκτίμητων (feminine genitive plural)
ανεκτίμητων (genitive neuter plural)
ανεκτίμητο (accusative masculine singular)
ανεκτίμητη (accusative feminine singular)
ανεκτίμητο (accusative neuter singular)
ανεκτίμητους (accusative masculine plural)
ανεκτίμητες (accusative feminine plural)
ανεκτίμητα (accusative neuter plural)
ανεκτίμητε (masculine singular vocative)
ανεκτίμητη (feminine singular vocative)
ανεκτίμητο (neuter singular vocative)
ανεκτίμητοι (masculine plural vocative)
ανεκτίμητες (feminine plural vocative)
ανεκτίμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεκτίμητος •

ανεκτίμητη •

ανεκτίμητο •

ανεκτίμητοι •

ανεκτίμητες •

ανεκτίμητα •

ανεκτίμητου •

ανεκτίμητης •

ανεκτίμητου •

ανεκτίμητων •

ανεκτίμητων •

ανεκτίμητων •

ανεκτίμητο •

ανεκτίμητη •

ανεκτίμητο •

ανεκτίμητους •

ανεκτίμητες •

ανεκτίμητα •

ανεκτίμητε •

ανεκτίμητη •

ανεκτίμητο •

ανεκτίμητοι •

ανεκτίμητες •

ανεκτίμητα •

α‧νε‧κτί‧μη‧τος

From αν- (an-) privative + εκτιμώ (ektimó) + -τος (-tos). Calque of French inestimable, inappréciable.


δροσερός

head

δροσερός • (droserós) m (feminine δροσερή, neuter δροσερό)

droserós (romanization)
δροσερή (feminine)
δροσερό (neuter)
δροσερός (masculine nominative singular)
δροσερή (feminine nominative singular)
δροσερό (neuter nominative singular)
δροσεροί (masculine nominative plural)
δροσερές (feminine nominative plural)
δροσερά (neuter nominative plural)
δροσερού (genitive masculine singular)
δροσερής (feminine genitive singular)
δροσερού (genitive neuter singular)
δροσερών (genitive masculine plural)
δροσερών (feminine genitive plural)
δροσερών (genitive neuter plural)
δροσερό (accusative masculine singular)
δροσερή (accusative feminine singular)
δροσερό (accusative neuter singular)
δροσερούς (accusative masculine plural)
δροσερές (accusative feminine plural)
δροσερά (accusative neuter plural)
δροσερέ (masculine singular vocative)
δροσερή (feminine singular vocative)
δροσερό (neuter singular vocative)
δροσεροί (masculine plural vocative)
δροσερές (feminine plural vocative)
δροσερά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
δροσερότερος (masculine nominative singular)
δροσερότερη (feminine nominative singular)
δροσερότερο (neuter nominative singular)
δροσερότεροι (masculine nominative plural)
δροσερότερες (feminine nominative plural)
δροσερότερα (neuter nominative plural)
δροσερότερου (genitive masculine singular)
δροσερότερης (feminine genitive singular)
δροσερότερου (genitive neuter singular)
δροσερότερων (genitive masculine plural)
δροσερότερων (feminine genitive plural)
δροσερότερων (genitive neuter plural)
δροσερότερο (accusative masculine singular)
δροσερότερη (accusative feminine singular)
δροσερότερο (accusative neuter singular)
δροσερότερους (accusative masculine plural)
δροσερότερες (accusative feminine plural)
δροσερότερα (accusative neuter plural)
δροσερότερε (masculine singular vocative)
δροσερότερη (feminine singular vocative)
δροσερότερο (neuter singular vocative)
δροσερότεροι (masculine plural vocative)
δροσερότερες (feminine plural vocative)
δροσερότερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δροσερός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δροσερός, etc.)

el-decl-adj-table

δροσερότερος •

δροσερότερη •

δροσερότερο •

δροσερότεροι •

δροσερότερες •

δροσερότερα •

δροσερότερου •

δροσερότερης •

δροσερότερου •

δροσερότερων •

δροσερότερων •

δροσερότερων •

δροσερότερο •

δροσερότερη •

δροσερότερο •

δροσερότερους •

δροσερότερες •

δροσερότερα •

δροσερότερε •

δροσερότερη •

δροσερότερο •

δροσερότεροι •

δροσερότερες •

δροσερότερα •

Inherited from Ancient Greek δροσερός (droserós).

inh+

fresh (invigoratingly cool and refreshing)

(of plant material) fresh (still green and not dried)


άναρθρος

head

άναρθρος • (ánarthros) m (feminine άναρθρη, neuter άναρθρο)

ánarthros (romanization)
άναρθρη (feminine)
άναρθρο (neuter)
άναρθρος (masculine nominative singular)
άναρθρη (feminine nominative singular)
άναρθρο (neuter nominative singular)
άναρθροι (masculine nominative plural)
άναρθρες (feminine nominative plural)
άναρθρα (neuter nominative plural)
άναρθρου (genitive masculine singular)
άναρθρης (feminine genitive singular)
άναρθρου (genitive neuter singular)
άναρθρων (genitive masculine plural)
άναρθρων (feminine genitive plural)
άναρθρων (genitive neuter plural)
άναρθρο (accusative masculine singular)
άναρθρη (accusative feminine singular)
άναρθρο (accusative neuter singular)
άναρθρους (accusative masculine plural)
άναρθρες (accusative feminine plural)
άναρθρα (accusative neuter plural)
άναρθρε (masculine singular vocative)
άναρθρη (feminine singular vocative)
άναρθρο (neuter singular vocative)
άναρθροι (masculine plural vocative)
άναρθρες (feminine plural vocative)
άναρθρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άναρθρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άναρθρος, etc.)

From Ancient Greek ἄναρθρος (ánarthros, “inarticulate, spineless”).


αντιδημοκρατικός

head

αντιδημοκρατική

αντιδημοκρατικό

αντιδημοκρατικός • (antidimokratikós) m (feminine αντιδημοκρατική, neuter αντιδημοκρατικό)

el-adj

αντιδημοκρατική

αντιδημοκρατικό

antidimokratikós (romanization)
αντιδημοκρατική (feminine)
αντιδημοκρατικό (neuter)
αντιδημοκρατικός (masculine nominative singular)
αντιδημοκρατική (feminine nominative singular)
αντιδημοκρατικό (neuter nominative singular)
αντιδημοκρατικοί (masculine nominative plural)
αντιδημοκρατικές (feminine nominative plural)
αντιδημοκρατικά (neuter nominative plural)
αντιδημοκρατικού (genitive masculine singular)
αντιδημοκρατικής (feminine genitive singular)
αντιδημοκρατικού (genitive neuter singular)
αντιδημοκρατικών (genitive masculine plural)
αντιδημοκρατικών (feminine genitive plural)
αντιδημοκρατικών (genitive neuter plural)
αντιδημοκρατικό (accusative masculine singular)
αντιδημοκρατική (accusative feminine singular)
αντιδημοκρατικό (accusative neuter singular)
αντιδημοκρατικούς (accusative masculine plural)
αντιδημοκρατικές (accusative feminine plural)
αντιδημοκρατικά (accusative neuter plural)
αντιδημοκρατικέ (masculine singular vocative)
αντιδημοκρατική (feminine singular vocative)
αντιδημοκρατικό (neuter singular vocative)
αντιδημοκρατικοί (masculine plural vocative)
αντιδημοκρατικές (feminine plural vocative)
αντιδημοκρατικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αντιδημοκρατικ

el-decl-adj-a

αντιδημοκρατικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιδημοκρατικός

αντιδημοκρατικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιδημοκρατικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιδημοκρατικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιδημοκρατικ

el-decl-adj-table

αντιδημοκρατικός •

αντιδημοκρατική •

αντιδημοκρατικό •

αντιδημοκρατικοί •

αντιδημοκρατικές •

αντιδημοκρατικά •

αντιδημοκρατικού •

αντιδημοκρατικής •

αντιδημοκρατικού •

αντιδημοκρατικών •

αντιδημοκρατικών •

αντιδημοκρατικών •

αντιδημοκρατικό •

αντιδημοκρατική •

αντιδημοκρατικό •

αντιδημοκρατικούς •

αντιδημοκρατικές •

αντιδημοκρατικά •

αντιδημοκρατικέ •

αντιδημοκρατική •

αντιδημοκρατικό •

αντιδημοκρατικοί •

αντιδημοκρατικές •

αντιδημοκρατικά •

αντι- (anti-) + δημοκρατικός (dimokratikós)

af

δημοκρατικός

Coordinate term: (antiparliamentary) αντικοινοβουλευτικός (antikoinovouleftikós)


ανάρκωτος

head

ανάρκωτος • (anárkotos) m (feminine ανάρκωτη, neuter ανάρκωτο)

anárkotos (romanization)
ανάρκωτη (feminine)
ανάρκωτο (neuter)
ανάρκωτος (masculine nominative singular)
ανάρκωτη (feminine nominative singular)
ανάρκωτο (neuter nominative singular)
ανάρκωτοι (masculine nominative plural)
ανάρκωτες (feminine nominative plural)
ανάρκωτα (neuter nominative plural)
ανάρκωτου (genitive masculine singular)
ανάρκωτης (feminine genitive singular)
ανάρκωτου (genitive neuter singular)
ανάρκωτων (genitive masculine plural)
ανάρκωτων (feminine genitive plural)
ανάρκωτων (genitive neuter plural)
ανάρκωτο (accusative masculine singular)
ανάρκωτη (accusative feminine singular)
ανάρκωτο (accusative neuter singular)
ανάρκωτους (accusative masculine plural)
ανάρκωτες (accusative feminine plural)
ανάρκωτα (accusative neuter plural)
ανάρκωτε (masculine singular vocative)
ανάρκωτη (feminine singular vocative)
ανάρκωτο (neuter singular vocative)
ανάρκωτοι (masculine plural vocative)
ανάρκωτες (feminine plural vocative)
ανάρκωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάρκωτους •

not anaesthetised (UK), not anesthetized (US)


αναρίθμητος

head

αναρίθμητος • (anaríthmitos) m (feminine αναρίθμητη, neuter αναρίθμητο)

anaríthmitos (romanization)
αναρίθμητη (feminine)
αναρίθμητο (neuter)
αναρίθμητος (masculine nominative singular)
αναρίθμητη (feminine nominative singular)
αναρίθμητο (neuter nominative singular)
αναρίθμητοι (masculine nominative plural)
αναρίθμητες (feminine nominative plural)
αναρίθμητα (neuter nominative plural)
αναρίθμητου (genitive masculine singular)
αναρίθμητης (feminine genitive singular)
αναρίθμητου (genitive neuter singular)
αναρίθμητων (genitive masculine plural)
αναρίθμητων (feminine genitive plural)
αναρίθμητων (genitive neuter plural)
αναρίθμητο (accusative masculine singular)
αναρίθμητη (accusative feminine singular)
αναρίθμητο (accusative neuter singular)
αναρίθμητους (accusative masculine plural)
αναρίθμητες (accusative feminine plural)
αναρίθμητα (accusative neuter plural)
αναρίθμητε (masculine singular vocative)
αναρίθμητη (feminine singular vocative)
αναρίθμητο (neuter singular vocative)
αναρίθμητοι (masculine plural vocative)
αναρίθμητες (feminine plural vocative)
αναρίθμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναρίθμητος •

αναρίθμητη •

αναρίθμητο •

αναρίθμητοι •

αναρίθμητες •

αναρίθμητα •

αναρίθμητου •

αναρίθμητης •

αναρίθμητου •

αναρίθμητων •

αναρίθμητων •

αναρίθμητων •

αναρίθμητο •

αναρίθμητη •

αναρίθμητο •

αναρίθμητους •

αναρίθμητες •

αναρίθμητα •

αναρίθμητε •

αναρίθμητη •

αναρίθμητο •

αναρίθμητοι •

αναρίθμητες •

αναρίθμητα •


ανάριος

head

ανάριος • (anários) m (feminine ανάρια, neuter ανάριο)

anários (romanization)
ανάρια (feminine)
ανάριο (neuter)
ανάριος (masculine nominative singular)
ανάρια (feminine nominative singular)
ανάριο (neuter nominative singular)
ανάριοι (masculine nominative plural)
ανάριες (feminine nominative plural)
ανάρια (neuter nominative plural)
ανάριου (genitive masculine singular)
ανάριας (feminine genitive singular)
ανάριου (genitive neuter singular)
ανάριων (genitive masculine plural)
ανάριων (feminine genitive plural)
ανάριων (genitive neuter plural)
ανάριο (accusative masculine singular)
ανάρια (accusative feminine singular)
ανάριο (accusative neuter singular)
ανάριους (accusative masculine plural)
ανάριες (accusative feminine plural)
ανάρια (accusative neuter plural)
ανάριε (masculine singular vocative)
ανάρια (feminine singular vocative)
ανάριο (neuter singular vocative)
ανάριοι (masculine plural vocative)
ανάριες (feminine plural vocative)
ανάρια (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάριος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάριος, etc.)

thin
rare, spread thinly, sparse, scattered


ανάρμοστος

head

ανάρμοστος • (anármostos) m (feminine ανάρμοστη, neuter ανάρμοστο)

anármostos (romanization)
ανάρμοστη (feminine)
ανάρμοστο (neuter)
ανάρμοστος (masculine nominative singular)
ανάρμοστη (feminine nominative singular)
ανάρμοστο (neuter nominative singular)
ανάρμοστοι (masculine nominative plural)
ανάρμοστες (feminine nominative plural)
ανάρμοστα (neuter nominative plural)
ανάρμοστου (genitive masculine singular)
ανάρμοστης (feminine genitive singular)
ανάρμοστου (genitive neuter singular)
ανάρμοστων (genitive masculine plural)
ανάρμοστων (feminine genitive plural)
ανάρμοστων (genitive neuter plural)
ανάρμοστο (accusative masculine singular)
ανάρμοστη (accusative feminine singular)
ανάρμοστο (accusative neuter singular)
ανάρμοστους (accusative masculine plural)
ανάρμοστες (accusative feminine plural)
ανάρμοστα (accusative neuter plural)
ανάρμοστε (masculine singular vocative)
ανάρμοστη (feminine singular vocative)
ανάρμοστο (neuter singular vocative)
ανάρμοστοι (masculine plural vocative)
ανάρμοστες (feminine plural vocative)
ανάρμοστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάρμοστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάρμοστος, etc.)

el-decl-adj-table

ανάρμοστος •

ανάρμοστοι •

ανάρμοστες •

ανάρμοστου •

ανάρμοστης •

ανάρμοστου •

ανάρμοστων •

ανάρμοστων •

ανάρμοστων •

ανάρμοστους •

ανάρμοστες •

ανάρμοστοι •

ανάρμοστες •


ανάρμεχτος

head

ανάρμεχτος • (anármechtos) m (feminine ανάρμεχτη, neuter ανάρμεχτο)

anármechtos (romanization)
ανάρμεχτη (feminine)
ανάρμεχτο (neuter)
ανάρμεχτος (masculine nominative singular)
ανάρμεχτη (feminine nominative singular)
ανάρμεχτο (neuter nominative singular)
ανάρμεχτοι (masculine nominative plural)
ανάρμεχτες (feminine nominative plural)
ανάρμεχτα (neuter nominative plural)
ανάρμεχτου (genitive masculine singular)
ανάρμεχτης (feminine genitive singular)
ανάρμεχτου (genitive neuter singular)
ανάρμεχτων (genitive masculine plural)
ανάρμεχτων (feminine genitive plural)
ανάρμεχτων (genitive neuter plural)
ανάρμεχτο (accusative masculine singular)
ανάρμεχτη (accusative feminine singular)
ανάρμεχτο (accusative neuter singular)
ανάρμεχτους (accusative masculine plural)
ανάρμεχτες (accusative feminine plural)
ανάρμεχτα (accusative neuter plural)
ανάρμεχτε (masculine singular vocative)
ανάρμεχτη (feminine singular vocative)
ανάρμεχτο (neuter singular vocative)
ανάρμεχτοι (masculine plural vocative)
ανάρμεχτες (feminine plural vocative)
ανάρμεχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάρμεχτος •

ανάρμεχτοι •

ανάρμεχτες •

ανάρμεχτου •

ανάρμεχτης •

ανάρμεχτου •

ανάρμεχτων •

ανάρμεχτων •

ανάρμεχτων •

ανάρμεχτους •

ανάρμεχτες •

ανάρμεχτοι •

ανάρμεχτες •

ανάρμεγος ανάρμεγος#Greek

Alternative form of ανάρμεγος (anármegos)


ανάρμεγος

head

ανάρμεγος • (anármegos) m (feminine ανάρμεγη, neuter ανάρμεγο)

anármegos (romanization)
ανάρμεγη (feminine)
ανάρμεγο (neuter)
ανάρμεγος (masculine nominative singular)
ανάρμεγη (feminine nominative singular)
ανάρμεγο (neuter nominative singular)
ανάρμεγοι (masculine nominative plural)
ανάρμεγες (feminine nominative plural)
ανάρμεγα (neuter nominative plural)
ανάρμεγου (genitive masculine singular)
ανάρμεγης (feminine genitive singular)
ανάρμεγου (genitive neuter singular)
ανάρμεγων (genitive masculine plural)
ανάρμεγων (feminine genitive plural)
ανάρμεγων (genitive neuter plural)
ανάρμεγο (accusative masculine singular)
ανάρμεγη (accusative feminine singular)
ανάρμεγο (accusative neuter singular)
ανάρμεγους (accusative masculine plural)
ανάρμεγες (accusative feminine plural)
ανάρμεγα (accusative neuter plural)
ανάρμεγε (masculine singular vocative)
ανάρμεγη (feminine singular vocative)
ανάρμεγο (neuter singular vocative)
ανάρμεγοι (masculine plural vocative)
ανάρμεγες (feminine plural vocative)
ανάρμεγα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάρμεγους •


αναξιοκρατικός

head

αναξιοκρατική

αναξιοκρατικό

αναξιοκρατικός • (anaxiokratikós) m (feminine αναξιοκρατική, neuter αναξιοκρατικό)

el-adj

αναξιοκρατική

αναξιοκρατικό

anaxiokratikós (romanization)
αναξιοκρατική (feminine)
αναξιοκρατικό (neuter)
αναξιοκρατικός (masculine nominative singular)
αναξιοκρατική (feminine nominative singular)
αναξιοκρατικό (neuter nominative singular)
αναξιοκρατικοί (masculine nominative plural)
αναξιοκρατικές (feminine nominative plural)
αναξιοκρατικά (neuter nominative plural)
αναξιοκρατικού (genitive masculine singular)
αναξιοκρατικής (feminine genitive singular)
αναξιοκρατικού (genitive neuter singular)
αναξιοκρατικών (genitive masculine plural)
αναξιοκρατικών (feminine genitive plural)
αναξιοκρατικών (genitive neuter plural)
αναξιοκρατικό (accusative masculine singular)
αναξιοκρατική (accusative feminine singular)
αναξιοκρατικό (accusative neuter singular)
αναξιοκρατικούς (accusative masculine plural)
αναξιοκρατικές (accusative feminine plural)
αναξιοκρατικά (accusative neuter plural)
αναξιοκρατικέ (masculine singular vocative)
αναξιοκρατική (feminine singular vocative)
αναξιοκρατικό (neuter singular vocative)
αναξιοκρατικοί (masculine plural vocative)
αναξιοκρατικές (feminine plural vocative)
αναξιοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναξιοκρατικ

el-decl-adj-a

αναξιοκρατικ

el-decl-adj-positive

Declension of αναξιοκρατικός

αναξιοκρατικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αναξιοκρατικ

el-decl-adj-table

αναξιοκρατικός •

αναξιοκρατική •

αναξιοκρατικό •

αναξιοκρατικοί •

αναξιοκρατικές •

αναξιοκρατικά •

αναξιοκρατικού •

αναξιοκρατικής •

αναξιοκρατικού •

αναξιοκρατικών •

αναξιοκρατικών •

αναξιοκρατικών •

αναξιοκρατικό •

αναξιοκρατική •

αναξιοκρατικό •

αναξιοκρατικούς •

αναξιοκρατικές •

αναξιοκρατικά •

αναξιοκρατικέ •

αναξιοκρατική •

αναξιοκρατικό •

αναξιοκρατικοί •

αναξιοκρατικές •

αναξιοκρατικά •


ανάπηρες

head

ανάπηρες • (anápires)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρης

ανάπηρης • (anápiris)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Genitive feminine singular form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρα

ανάπηρα • (anápira)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ανάπηρος (anápiros).


ανάπηρη

ανάπηρη • (anápiri)

ανάπηρος ανάπηρος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ανάπηρος (anápiros).