αποφευκτός

αποφευκτός • (apofefktós) m (feminine αποφευκτή, neuter αποφευκτό)

apofefktós (romanization)
αποφευκτή (feminine)
αποφευκτό (neuter)
αποφευκτος (masculine nominative singular)
αποφευκτη (feminine nominative singular)
αποφευκτο (neuter nominative singular)
αποφευκτοι (masculine nominative plural)
αποφευκτες (feminine nominative plural)
αποφευκτα (neuter nominative plural)
αποφευκτου (genitive masculine singular)
αποφευκτης (feminine genitive singular)
αποφευκτου (genitive neuter singular)
αποφευκτων (genitive masculine plural)
αποφευκτων (feminine genitive plural)
αποφευκτων (genitive neuter plural)
αποφευκτο (accusative masculine singular)
αποφευκτη (accusative feminine singular)
αποφευκτο (accusative neuter singular)
αποφευκτους (accusative masculine plural)
αποφευκτες (accusative feminine plural)
αποφευκτα (accusative neuter plural)
αποφευκτε (masculine singular vocative)
αποφευκτη (feminine singular vocative)
αποφευκτο (neuter singular vocative)
αποφευκτοι (masculine plural vocative)
αποφευκτες (feminine plural vocative)
αποφευκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αποφευκτος •

αποφευκτοι •

αποφευκτες •

αποφευκτου •

αποφευκτης •

αποφευκτου •

αποφευκτων •

αποφευκτων •

αποφευκτων •

αποφευκτους •

αποφευκτες •

αποφευκτοι •

αποφευκτες •


ανεπτυγμένος

head

ανεπτυγμένος • (aneptygménos) m (feminine ανεπτυγμένη, neuter ανεπτυγμένο)

aneptygménos (romanization)
ανεπτυγμένη (feminine)
ανεπτυγμένο (neuter)
ανεπτυγμένος (masculine nominative singular)
ανεπτυγμένη (feminine nominative singular)
ανεπτυγμένο (neuter nominative singular)
ανεπτυγμένοι (masculine nominative plural)
ανεπτυγμένες (feminine nominative plural)
ανεπτυγμένα (neuter nominative plural)
ανεπτυγμένου (genitive masculine singular)
ανεπτυγμένης (feminine genitive singular)
ανεπτυγμένου (genitive neuter singular)
ανεπτυγμένων (genitive masculine plural)
ανεπτυγμένων (feminine genitive plural)
ανεπτυγμένων (genitive neuter plural)
ανεπτυγμένο (accusative masculine singular)
ανεπτυγμένη (accusative feminine singular)
ανεπτυγμένο (accusative neuter singular)
ανεπτυγμένους (accusative masculine plural)
ανεπτυγμένες (accusative feminine plural)
ανεπτυγμένα (accusative neuter plural)
ανεπτυγμένε (masculine singular vocative)
ανεπτυγμένη (feminine singular vocative)
ανεπτυγμένο (neuter singular vocative)
ανεπτυγμένοι (masculine plural vocative)
ανεπτυγμένες (feminine plural vocative)
ανεπτυγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεπτυγμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεπτυγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεπτυγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεπτυγμένος •

ανεπτυγμένη •

ανεπτυγμένο •

ανεπτυγμένοι •

ανεπτυγμένες •

ανεπτυγμένα •

ανεπτυγμένου •

ανεπτυγμένης •

ανεπτυγμένου •

ανεπτυγμένων •

ανεπτυγμένων •

ανεπτυγμένων •

ανεπτυγμένο •

ανεπτυγμένη •

ανεπτυγμένο •

ανεπτυγμένους •

ανεπτυγμένες •

ανεπτυγμένα •

ανεπτυγμένε •

ανεπτυγμένη •

ανεπτυγμένο •

ανεπτυγμένοι •

ανεπτυγμένες •

ανεπτυγμένα •

αναπτυγμένος αναπτυγμένος#Greek

Alternative form of αναπτυγμένος (anaptygménos)


ανάρπαστος

head

ανάρπαστος • (anárpastos) m (feminine ανάρπαστη, neuter ανάρπαστο)

anárpastos (romanization)
ανάρπαστη (feminine)
ανάρπαστο (neuter)
ανάρπαστος (masculine nominative singular)
ανάρπαστη (feminine nominative singular)
ανάρπαστο (neuter nominative singular)
ανάρπαστοι (masculine nominative plural)
ανάρπαστες (feminine nominative plural)
ανάρπαστα (neuter nominative plural)
ανάρπαστου (genitive masculine singular)
ανάρπαστης (feminine genitive singular)
ανάρπαστου (genitive neuter singular)
ανάρπαστων (genitive masculine plural)
ανάρπαστων (feminine genitive plural)
ανάρπαστων (genitive neuter plural)
ανάρπαστο (accusative masculine singular)
ανάρπαστη (accusative feminine singular)
ανάρπαστο (accusative neuter singular)
ανάρπαστους (accusative masculine plural)
ανάρπαστες (accusative feminine plural)
ανάρπαστα (accusative neuter plural)
ανάρπαστε (masculine singular vocative)
ανάρπαστη (feminine singular vocative)
ανάρπαστο (neuter singular vocative)
ανάρπαστοι (masculine plural vocative)
ανάρπαστες (feminine plural vocative)
ανάρπαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάρπαστος •

ανάρπαστοι •

ανάρπαστες •

ανάρπαστου •

ανάρπαστης •

ανάρπαστου •

ανάρπαστων •

ανάρπαστων •

ανάρπαστων •

ανάρπαστους •

ανάρπαστες •

ανάρπαστοι •

ανάρπαστες •


αναπτυξιακός

head

αναπτυξιακός • (anaptyxiakós) m (feminine αναπτυξιακή, neuter αναπτυξιακό)

anaptyxiakós (romanization)
αναπτυξιακή (feminine)
αναπτυξιακό (neuter)
αναπτυξιακός (masculine nominative singular)
αναπτυξιακή (feminine nominative singular)
αναπτυξιακό (neuter nominative singular)
αναπτυξιακοί (masculine nominative plural)
αναπτυξιακές (feminine nominative plural)
αναπτυξιακά (neuter nominative plural)
αναπτυξιακού (genitive masculine singular)
αναπτυξιακής (feminine genitive singular)
αναπτυξιακού (genitive neuter singular)
αναπτυξιακών (genitive masculine plural)
αναπτυξιακών (feminine genitive plural)
αναπτυξιακών (genitive neuter plural)
αναπτυξιακό (accusative masculine singular)
αναπτυξιακή (accusative feminine singular)
αναπτυξιακό (accusative neuter singular)
αναπτυξιακούς (accusative masculine plural)
αναπτυξιακές (accusative feminine plural)
αναπτυξιακά (accusative neuter plural)
αναπτυξιακέ (masculine singular vocative)
αναπτυξιακή (feminine singular vocative)
αναπτυξιακό (neuter singular vocative)
αναπτυξιακοί (masculine plural vocative)
αναπτυξιακές (feminine plural vocative)
αναπτυξιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπτυξιακός

el-decl-adj-table

αναπτυξιακός •

αναπτυξιακή •

αναπτυξιακό •

αναπτυξιακοί •

αναπτυξιακές •

αναπτυξιακά •

αναπτυξιακού •

αναπτυξιακής •

αναπτυξιακού •

αναπτυξιακών •

αναπτυξιακών •

αναπτυξιακών •

αναπτυξιακό •

αναπτυξιακή •

αναπτυξιακό •

αναπτυξιακούς •

αναπτυξιακές •

αναπτυξιακά •

αναπτυξιακέ •

αναπτυξιακή •

αναπτυξιακό •

αναπτυξιακοί •

αναπτυξιακές •

αναπτυξιακά •

developmental, development (to do with development)


αναπτυγμένος

head

αναπτυγμένος • (anaptygménos) m (feminine αναπτυγμένη, neuter αναπτυγμένο)

anaptygménos (romanization)
αναπτυγμένη (feminine)
αναπτυγμένο (neuter)
αναπτυγμένος (masculine nominative singular)
αναπτυγμένη (feminine nominative singular)
αναπτυγμένο (neuter nominative singular)
αναπτυγμένοι (masculine nominative plural)
αναπτυγμένες (feminine nominative plural)
αναπτυγμένα (neuter nominative plural)
αναπτυγμένου (genitive masculine singular)
αναπτυγμένης (feminine genitive singular)
αναπτυγμένου (genitive neuter singular)
αναπτυγμένων (genitive masculine plural)
αναπτυγμένων (feminine genitive plural)
αναπτυγμένων (genitive neuter plural)
αναπτυγμένο (accusative masculine singular)
αναπτυγμένη (accusative feminine singular)
αναπτυγμένο (accusative neuter singular)
αναπτυγμένους (accusative masculine plural)
αναπτυγμένες (accusative feminine plural)
αναπτυγμένα (accusative neuter plural)
αναπτυγμένε (masculine singular vocative)
αναπτυγμένη (feminine singular vocative)
αναπτυγμένο (neuter singular vocative)
αναπτυγμένοι (masculine plural vocative)
αναπτυγμένες (feminine plural vocative)
αναπτυγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπτυγμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναπτυγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναπτυγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αναπτυγμένος •

αναπτυγμένη •

αναπτυγμένο •

αναπτυγμένοι •

αναπτυγμένες •

αναπτυγμένα •

αναπτυγμένου •

αναπτυγμένης •

αναπτυγμένου •

αναπτυγμένων •

αναπτυγμένων •

αναπτυγμένων •

αναπτυγμένο •

αναπτυγμένη •

αναπτυγμένο •

αναπτυγμένους •

αναπτυγμένες •

αναπτυγμένα •

αναπτυγμένε •

αναπτυγμένη •

αναπτυγμένο •

αναπτυγμένοι •

αναπτυγμένες •

αναπτυγμένα •


ιριδιζούσης

head

ιριδιζούσης • (iridizoúsis)

ιριδίζων ιριδίζων#Greek

Genitive feminine singular form of ιριδίζων (iridízon).


ιριδιζόντων

ιριδιζόντων • (iridizónton)

ιριδίζων ιριδίζων#Greek

Genitive masculine and neuter plural form of ιριδίζων (iridízon).


ιριδιζουσών

ιριδιζουσών • (iridizousón)

ιριδίζων ιριδίζων#Greek

Genitive feminine plural form of ιριδίζων (iridízon).


ανάριχτος

ανάριχτος • (anárichtos) m (feminine ανάριχτη, neuter ανάριχτο)

anárichtos (romanization)
ανάριχτη (feminine)
ανάριχτο (neuter)
ανάριχτος (masculine nominative singular)
ανάριχτη (feminine nominative singular)
ανάριχτο (neuter nominative singular)
ανάριχτοι (masculine nominative plural)
ανάριχτες (feminine nominative plural)
ανάριχτα (neuter nominative plural)
ανάριχτου (genitive masculine singular)
ανάριχτης (feminine genitive singular)
ανάριχτου (genitive neuter singular)
ανάριχτων (genitive masculine plural)
ανάριχτων (feminine genitive plural)
ανάριχτων (genitive neuter plural)
ανάριχτο (accusative masculine singular)
ανάριχτη (accusative feminine singular)
ανάριχτο (accusative neuter singular)
ανάριχτους (accusative masculine plural)
ανάριχτες (accusative feminine plural)
ανάριχτα (accusative neuter plural)
ανάριχτε (masculine singular vocative)
ανάριχτη (feminine singular vocative)
ανάριχτο (neuter singular vocative)
ανάριχτοι (masculine plural vocative)
ανάριχτες (feminine plural vocative)
ανάριχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάριχτους •

ανάρριχτος ανάρριχτος#Greek

Alternative form of ανάρριχτος (anárrichtos)


ανάρριχτος

head

ανάρριχτος • (anárrichtos) m (feminine ανάρριχτη, neuter ανάρριχτο)

anárrichtos (romanization)
ανάρριχτη (feminine)
ανάρριχτο (neuter)
ανάρριχτος (masculine nominative singular)
ανάρριχτη (feminine nominative singular)
ανάρριχτο (neuter nominative singular)
ανάρριχτοι (masculine nominative plural)
ανάρριχτες (feminine nominative plural)
ανάρριχτα (neuter nominative plural)
ανάρριχτου (genitive masculine singular)
ανάρριχτης (feminine genitive singular)
ανάρριχτου (genitive neuter singular)
ανάρριχτων (genitive masculine plural)
ανάρριχτων (feminine genitive plural)
ανάρριχτων (genitive neuter plural)
ανάρριχτο (accusative masculine singular)
ανάρριχτη (accusative feminine singular)
ανάρριχτο (accusative neuter singular)
ανάρριχτους (accusative masculine plural)
ανάρριχτες (accusative feminine plural)
ανάρριχτα (accusative neuter plural)
ανάρριχτε (masculine singular vocative)
ανάρριχτη (feminine singular vocative)
ανάρριχτο (neuter singular vocative)
ανάρριχτοι (masculine plural vocative)
ανάρριχτες (feminine plural vocative)
ανάρριχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάρριχτος •

ανάρριχτοι •

ανάρριχτες •

ανάρριχτου •

ανάρριχτης •

ανάρριχτου •

ανάρριχτων •

ανάρριχτων •

ανάρριχτων •

ανάρριχτους •

ανάρριχτες •

ανάρριχτοι •

ανάρριχτες •


αναρριχτός

head

αναρριχτός • (anarrichtós) m (feminine αναρριχτή, neuter αναρριχτό)

anarrichtós (romanization)
αναρριχτή (feminine)
αναρριχτό (neuter)
αναρριχτός (masculine nominative singular)
αναρριχτή (feminine nominative singular)
αναρριχτό (neuter nominative singular)
αναρριχτοί (masculine nominative plural)
αναρριχτές (feminine nominative plural)
αναρριχτά (neuter nominative plural)
αναρριχτού (genitive masculine singular)
αναρριχτής (feminine genitive singular)
αναρριχτού (genitive neuter singular)
αναρριχτών (genitive masculine plural)
αναρριχτών (feminine genitive plural)
αναρριχτών (genitive neuter plural)
αναρριχτό (accusative masculine singular)
αναρριχτή (accusative feminine singular)
αναρριχτό (accusative neuter singular)
αναρριχτούς (accusative masculine plural)
αναρριχτές (accusative feminine plural)
αναρριχτά (accusative neuter plural)
αναρριχτέ (masculine singular vocative)
αναρριχτή (feminine singular vocative)
αναρριχτό (neuter singular vocative)
αναρριχτοί (masculine plural vocative)
αναρριχτές (feminine plural vocative)
αναρριχτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναρριχτός •

αναρριχτοί •

αναρριχτές •

αναρριχτού •

αναρριχτής •

αναρριχτού •

αναρριχτών •

αναρριχτών •

αναρριχτών •

αναρριχτούς •

αναρριχτές •

αναρριχτοί •

αναρριχτές •

ανάρριχτος ανάρριχτος#Greek


αναρροφητικός

head

αναρροφητική

αναρροφητικό

αναρροφητικός • (anarrofitikós) m (feminine αναρροφητική, neuter αναρροφητικό)

el-adj

αναρροφητική

αναρροφητικό

anarrofitikós (romanization)
αναρροφητική (feminine)
αναρροφητικό (neuter)
αναρροφητικός (masculine nominative singular)
αναρροφητική (feminine nominative singular)
αναρροφητικό (neuter nominative singular)
αναρροφητικοί (masculine nominative plural)
αναρροφητικές (feminine nominative plural)
αναρροφητικά (neuter nominative plural)
αναρροφητικού (genitive masculine singular)
αναρροφητικής (feminine genitive singular)
αναρροφητικού (genitive neuter singular)
αναρροφητικών (genitive masculine plural)
αναρροφητικών (feminine genitive plural)
αναρροφητικών (genitive neuter plural)
αναρροφητικό (accusative masculine singular)
αναρροφητική (accusative feminine singular)
αναρροφητικό (accusative neuter singular)
αναρροφητικούς (accusative masculine plural)
αναρροφητικές (accusative feminine plural)
αναρροφητικά (accusative neuter plural)
αναρροφητικέ (masculine singular vocative)
αναρροφητική (feminine singular vocative)
αναρροφητικό (neuter singular vocative)
αναρροφητικοί (masculine plural vocative)
αναρροφητικές (feminine plural vocative)
αναρροφητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναρροφητικός

el-decl-adj-table

αναρροφητικός •

αναρροφητική •

αναρροφητικό •

αναρροφητικοί •

αναρροφητικές •

αναρροφητικά •

αναρροφητικού •

αναρροφητικής •

αναρροφητικού •

αναρροφητικών •

αναρροφητικών •

αναρροφητικών •

αναρροφητικό •

αναρροφητική •

αναρροφητικό •

αναρροφητικούς •

αναρροφητικές •

αναρροφητικά •

αναρροφητικέ •

αναρροφητική •

αναρροφητικό •

αναρροφητικοί •

αναρροφητικές •

αναρροφητικά •


κάθιδρος

head

κάθιδρος • (káthidros) m (feminine κάθιδρη, neuter κάθιδρο)

káthidros (romanization)
κάθιδρη (feminine)
κάθιδρο (neuter)
κάθιδρος (masculine nominative singular)
κάθιδρη (feminine nominative singular)
κάθιδρο (neuter nominative singular)
κάθιδροι (masculine nominative plural)
κάθιδρες (feminine nominative plural)
κάθιδρα (neuter nominative plural)
κάθιδρου (genitive masculine singular)
κάθιδρης (feminine genitive singular)
κάθιδρου (genitive neuter singular)
κάθιδρων (genitive masculine plural)
κάθιδρων (feminine genitive plural)
κάθιδρων (genitive neuter plural)
κάθιδρο (accusative masculine singular)
κάθιδρη (accusative feminine singular)
κάθιδρο (accusative neuter singular)
κάθιδρους (accusative masculine plural)
κάθιδρες (accusative feminine plural)
κάθιδρα (accusative neuter plural)
κάθιδρε (masculine singular vocative)
κάθιδρη (feminine singular vocative)
κάθιδρο (neuter singular vocative)
κάθιδροι (masculine plural vocative)
κάθιδρες (feminine plural vocative)
κάθιδρα (neuter plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek κάθιδρος (káthidros). Morphologically, from καθ- (κατα-) (kath- (kata-), “completely”) + ἱδρώς (hidrṓs), ιδρώτας (idrótas, “sweat”).

af

καθ- (κατα-)


πρόθυμος

head

πρόθυμος • (próthymos) m (feminine πρόθυμη, neuter πρόθυμο)

próthymos (romanization)
πρόθυμη (feminine)
πρόθυμο (neuter)
πρόθυμος (masculine nominative singular)
πρόθυμη (feminine nominative singular)
πρόθυμο (neuter nominative singular)
πρόθυμοι (masculine nominative plural)
πρόθυμες (feminine nominative plural)
πρόθυμα (neuter nominative plural)
πρόθυμου (genitive masculine singular)
πρόθυμης (feminine genitive singular)
πρόθυμου (genitive neuter singular)
πρόθυμων (genitive masculine plural)
πρόθυμων (feminine genitive plural)
πρόθυμων (genitive neuter plural)
πρόθυμο (accusative masculine singular)
πρόθυμη (accusative feminine singular)
πρόθυμο (accusative neuter singular)
πρόθυμους (accusative masculine plural)
πρόθυμες (accusative feminine plural)
πρόθυμα (accusative neuter plural)
πρόθυμε (masculine singular vocative)
πρόθυμη (feminine singular vocative)
πρόθυμο (neuter singular vocative)
πρόθυμοι (masculine plural vocative)
πρόθυμες (feminine plural vocative)
πρόθυμα (neuter plural vocative)


τρομαγμένε

τρομαγμένε • (tromagméne)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Vocative masculine singular form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένα

τρομαγμένα • (tromagména)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένου

τρομαγμένου • (tromagménou)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Genitive masculine singular form of τρομαγμένος (tromagménos).

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Genitive neuter singular form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένους

τρομαγμένους • (tromagménous)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Accusative masculine plural form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένο

τρομαγμένο • (tromagméno)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Accusative masculine singular form of τρομαγμένος (tromagménos).

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένη

τρομαγμένη • (tromagméni)

τρομαγμένοι (tromagménoi)

τρο‧μαγ‧μέ‧νη

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένοι

τρομαγμένοι • (tromagménoi)

τρομαγμένη (tromagméni)

τρο‧μαγ‧μέ‧νοι

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένων

τρομαγμένων • (tromagménon)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Genitive masculine plural form of τρομαγμένος (tromagménos).

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Genitive feminine plural form of τρομαγμένος (tromagménos).

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Genitive neuter plural form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένης

τρομαγμένης • (tromagménis)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Genitive feminine singular form of τρομαγμένος (tromagménos).


τρομαγμένες

τρομαγμένες • (tromagménes)

τρομαγμένος τρομαγμένος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of τρομαγμένος (tromagménos).


εμφύλιου

εμφύλιου • (emfýliou)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιας

εμφύλιας • (emfýlias)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Genitive feminine singular form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιων

εμφύλιων • (emfýlion)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιοι

εμφύλιοι • (emfýlioi)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιους

εμφύλιους • (emfýlious)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Accusative masculine plural form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιε

εμφύλιε • (emfýlie)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Vocative masculine singular form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιες

εμφύλιες • (emfýlies)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιο

εμφύλιο • (emfýlio)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Accusative masculine singular form of εμφύλιος (emfýlios).

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλια

εμφύλια • (emfýlia)

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of εμφύλιος (emfýlios).

εμφύλιος εμφύλιος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of εμφύλιος (emfýlios).


εμφύλιος

εμφύλιος • (emfýlios) m (feminine εμφύλια, neuter εμφύλιο)

emfýlios (romanization)
εμφύλια (feminine)
εμφύλιο (neuter)
εμφύλιος (masculine nominative singular)
εμφύλια (feminine nominative singular)
εμφύλιο (neuter nominative singular)
εμφύλιοι (masculine nominative plural)
εμφύλιες (feminine nominative plural)
εμφύλια (neuter nominative plural)
εμφύλιου (genitive masculine singular)
εμφύλιας (feminine genitive singular)
εμφύλιου (genitive neuter singular)
εμφύλιων (genitive masculine plural)
εμφύλιων (feminine genitive plural)
εμφύλιων (genitive neuter plural)
εμφύλιο (accusative masculine singular)
εμφύλια (accusative feminine singular)
εμφύλιο (accusative neuter singular)
εμφύλιους (accusative masculine plural)
εμφύλιες (accusative feminine plural)
εμφύλια (accusative neuter plural)
εμφύλιε (masculine singular vocative)
εμφύλια (feminine singular vocative)
εμφύλιο (neuter singular vocative)
εμφύλιοι (masculine plural vocative)
εμφύλιες (feminine plural vocative)
εμφύλια (neuter plural vocative)

εμφύλιος πόλεμος

εμφύλια διαμάχη

civil (of disagreement: internal, within a larger whole)


αναρρωτικός

αναρρωτικός • (anarrotikós) m (feminine αναρρωτική, neuter αναρρωτικό)

anarrotikós (romanization)
αναρρωτική (feminine)
αναρρωτικό (neuter)
αναρρωτικός (masculine nominative singular)
αναρρωτική (feminine nominative singular)
αναρρωτικό (neuter nominative singular)
αναρρωτικοί (masculine nominative plural)
αναρρωτικές (feminine nominative plural)
αναρρωτικά (neuter nominative plural)
αναρρωτικού (genitive masculine singular)
αναρρωτικής (feminine genitive singular)
αναρρωτικού (genitive neuter singular)
αναρρωτικών (genitive masculine plural)
αναρρωτικών (feminine genitive plural)
αναρρωτικών (genitive neuter plural)
αναρρωτικό (accusative masculine singular)
αναρρωτική (accusative feminine singular)
αναρρωτικό (accusative neuter singular)
αναρρωτικούς (accusative masculine plural)
αναρρωτικές (accusative feminine plural)
αναρρωτικά (accusative neuter plural)
αναρρωτικέ (masculine singular vocative)
αναρρωτική (feminine singular vocative)
αναρρωτικό (neuter singular vocative)
αναρρωτικοί (masculine plural vocative)
αναρρωτικές (feminine plural vocative)
αναρρωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναρρωτικός •

αναρρωτική •

αναρρωτικό •

αναρρωτικοί •

αναρρωτικές •

αναρρωτικά •

αναρρωτικού •

αναρρωτικής •

αναρρωτικού •

αναρρωτικών •

αναρρωτικών •

αναρρωτικών •

αναρρωτικό •

αναρρωτική •

αναρρωτικό •

αναρρωτικούς •

αναρρωτικές •

αναρρωτικά •

αναρρωτικέ •

αναρρωτική •

αναρρωτικό •

αναρρωτικοί •

αναρρωτικές •

αναρρωτικά •


άναρχος

head

άναρχος • (ánarchos) m (feminine άναρχη, neuter άναρχο)

ánarchos (romanization)
άναρχη (feminine)
άναρχο (neuter)
άναρχος (masculine nominative singular)
άναρχη (feminine nominative singular)
άναρχο (neuter nominative singular)
άναρχοι (masculine nominative plural)
άναρχες (feminine nominative plural)
άναρχα (neuter nominative plural)
άναρχου (genitive masculine singular)
άναρχης (feminine genitive singular)
άναρχου (genitive neuter singular)
άναρχων (genitive masculine plural)
άναρχων (feminine genitive plural)
άναρχων (genitive neuter plural)
άναρχο (accusative masculine singular)
άναρχη (accusative feminine singular)
άναρχο (accusative neuter singular)
άναρχους (accusative masculine plural)
άναρχες (accusative feminine plural)
άναρχα (accusative neuter plural)
άναρχε (masculine singular vocative)
άναρχη (feminine singular vocative)
άναρχο (neuter singular vocative)
άναρχοι (masculine plural vocative)
άναρχες (feminine plural vocative)
άναρχα (neuter plural vocative)


αλαμπουρνέζικες

αλαμπουρνέζικες • (alampournézikes)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κες

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικοι

αλαμπουρνέζικοι • (alampournézikoi)

αλαμπουρνέζικη (alampournéziki)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κοι

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικη

αλαμπουρνέζικη • (alampournéziki)

αλαμπουρνέζικοι (alampournézikoi)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κη

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικης

αλαμπουρνέζικης • (alampournézikis)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κης

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Genitive feminine singular form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικους

αλαμπουρνέζικους • (alampournézikous)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κους

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Accusative masculine plural form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικο

αλαμπουρνέζικο • (alampournéziko)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κο

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Accusative masculine singular form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικου

αλαμπουρνέζικου • (alampournézikou)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κου

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


αλαμπουρνέζικε

αλαμπουρνέζικε • (alampournézike)

α‧λα‧μπουρ‧νέ‧ζι‧κε

αλαμπουρνέζικος αλαμπουρνέζικος#Greek

Vocative masculine singular form of αλαμπουρνέζικος (alampournézikos).


σκάρτος

σκάρτος • (skártos) m (feminine σκάρτη, neuter σκάρτο)

skártos (romanization)
σκάρτη (feminine)
σκάρτο (neuter)
σκάρτος (masculine nominative singular)
σκάρτη (feminine nominative singular)
σκάρτο (neuter nominative singular)
σκάρτοι (masculine nominative plural)
σκάρτες (feminine nominative plural)
σκάρτα (neuter nominative plural)
σκάρτου (genitive masculine singular)
σκάρτης (feminine genitive singular)
σκάρτου (genitive neuter singular)
σκάρτων (genitive masculine plural)
σκάρτων (feminine genitive plural)
σκάρτων (genitive neuter plural)
σκάρτο (accusative masculine singular)
σκάρτη (accusative feminine singular)
σκάρτο (accusative neuter singular)
σκάρτους (accusative masculine plural)
σκάρτες (accusative feminine plural)
σκάρτα (accusative neuter plural)
σκάρτε (masculine singular vocative)
σκάρτη (feminine singular vocative)
σκάρτο (neuter singular vocative)
σκάρτοι (masculine plural vocative)
σκάρτες (feminine plural vocative)
σκάρτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σκάρτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σκάρτος, etc.)

Inherited from Byzantine Greek σκάρτος (skártos), from Italian scarto + ending -ς (-s).
Also see the Italian scartare and carta from Ancient Greek χάρτης (khártēs), indicating a reborrowing. A possible influence of the Italian scartare in its sense "discard" and its relation to the French écarter; see the verb ξεσκαρτάρω (xeskartáro).

inh+

Λόρδος άνθρωπος και να 'χει σκάρτο ρολόι!

1938-1941, Μ. Καραγάτσης [M.Karagatsis], Γιούγκερμαν [Junkermann]:

A man [like] a lord! and he has a shoddy watch!

Lórdos ánthropos kai na 'chei skárto rolói!


ανάσκητος

head

ανάσκητος • (anáskitos) m (feminine ανάσκητη, neuter ανάσκητο)

anáskitos (romanization)
ανάσκητη (feminine)
ανάσκητο (neuter)
ανάσκητος (masculine nominative singular)
ανάσκητη (feminine nominative singular)
ανάσκητο (neuter nominative singular)
ανάσκητοι (masculine nominative plural)
ανάσκητες (feminine nominative plural)
ανάσκητα (neuter nominative plural)
ανάσκητου (genitive masculine singular)
ανάσκητης (feminine genitive singular)
ανάσκητου (genitive neuter singular)
ανάσκητων (genitive masculine plural)
ανάσκητων (feminine genitive plural)
ανάσκητων (genitive neuter plural)
ανάσκητο (accusative masculine singular)
ανάσκητη (accusative feminine singular)
ανάσκητο (accusative neuter singular)
ανάσκητους (accusative masculine plural)
ανάσκητες (accusative feminine plural)
ανάσκητα (accusative neuter plural)
ανάσκητε (masculine singular vocative)
ανάσκητη (feminine singular vocative)
ανάσκητο (neuter singular vocative)
ανάσκητοι (masculine plural vocative)
ανάσκητες (feminine plural vocative)
ανάσκητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάσκητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάσκητος, etc.)

el-decl-adj-table

ανάσκητους •


ένοχης

head

ένοχης • (énochis)

ένοχος ένοχος#Greek

Genitive feminine singular form of ένοχος (énochos).


ένοχους

ένοχους • (énochous)

ένοχος ένοχος#Greek

Accusative masculine plural form of ένοχος (énochos).


ένοχη

ένοχη • (énochi)

ένοχος ένοχος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ένοχος (énochos).


ένοχου

ένοχου • (énochou)

ένοχος ένοχος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ένοχος (énochos).


ένοχων

ένοχων • (énochon)

ένοχος ένοχος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ένοχος (énochos).


ένοχα

ένοχα • (énocha)

ένοχος ένοχος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ένοχος (énochos).


ένοχες

ένοχες • (énoches)

ένοχος ένοχος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ένοχος (énochos).


ένοχοι

ένοχοι • (énochoi)

ένοχος ένοχος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ένοχος (énochos).


ένοχο

ένοχο • (énocho)

ένοχος ένοχος#Greek

Accusative masculine singular form of ένοχος (énochos).

ένοχος ένοχος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ένοχος (énochos).


ένοχε

ένοχε • (énoche)

ένοχος ένοχος#Greek

Vocative masculine singular form of ένοχος (énochos).


ενωτικού

ενωτικού • (enotikoú)

ενωτικός ενωτικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ενωτικός (enotikós).


ανασταλτικές

ανασταλτικές • (anastaltikés)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ενωτικών

ενωτικών • (enotikón)

ενωτικός ενωτικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ενωτικός (enotikós).


ανασταλτικής

ανασταλτικής • (anastaltikís)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Genitive feminine singular form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ανασταλτικοί

ανασταλτικοί • (anastaltikoí)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ενωτικά

ενωτικά • (enotiká)

ενωτικός ενωτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ενωτικός (enotikós).


ανασταλτική

ανασταλτική • (anastaltikí)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ανασταλτικούς

ανασταλτικούς • (anastaltikoús)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Accusative masculine plural form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ανασταλτικά

ανασταλτικά • (anastaltiká)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ανασταλτικών

ανασταλτικών • (anastaltikón)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ανασταλτικέ

ανασταλτικέ • (anastaltiké)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Vocative masculine singular form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ιλλυρικός

ιλλυρικός • (illyrikós) m (feminine ιλλυρική, neuter ιλλυρικό)

illyrikós (romanization)
ιλλυρική (feminine)
ιλλυρικό (neuter)
ιλλυρικός (masculine nominative singular)
ιλλυρική (feminine nominative singular)
ιλλυρικό (neuter nominative singular)
ιλλυρικοί (masculine nominative plural)
ιλλυρικές (feminine nominative plural)
ιλλυρικά (neuter nominative plural)
ιλλυρικού (genitive masculine singular)
ιλλυρικής (feminine genitive singular)
ιλλυρικού (genitive neuter singular)
ιλλυρικών (genitive masculine plural)
ιλλυρικών (feminine genitive plural)
ιλλυρικών (genitive neuter plural)
ιλλυρικό (accusative masculine singular)
ιλλυρική (accusative feminine singular)
ιλλυρικό (accusative neuter singular)
ιλλυρικούς (accusative masculine plural)
ιλλυρικές (accusative feminine plural)
ιλλυρικά (accusative neuter plural)
ιλλυρικέ (masculine singular vocative)
ιλλυρική (feminine singular vocative)
ιλλυρικό (neuter singular vocative)
ιλλυρικοί (masculine plural vocative)
ιλλυρικές (feminine plural vocative)
ιλλυρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ιλλυρικούς •

ιλ‧λυ‧ρι‧κός

Ιλλυρικό

Roman and Byzantine administrative region equivalent of the Balkans


ανασταλτικού

head

ανασταλτικού • (anastaltikoú)

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ανασταλτικό

ανασταλτικό • (anastaltikó)

From ανασταλτικός (anastaltikós, “inhibiting, suspensive”, adjective).

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Accusative masculine singular form of ανασταλτικός (anastaltikós).

ανασταλτικός ανασταλτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ανασταλτικός (anastaltikós).


ιβηρικός

ιβηρικός • (ivirikós) m (feminine ιβηρική, neuter ιβηρικό)

ivirikós (romanization)
ιβηρική (feminine)
ιβηρικό (neuter)
ιβηρικός (masculine nominative singular)
ιβηρική (feminine nominative singular)
ιβηρικό (neuter nominative singular)
ιβηρικοί (masculine nominative plural)
ιβηρικές (feminine nominative plural)
ιβηρικά (neuter nominative plural)
ιβηρικού (genitive masculine singular)
ιβηρικής (feminine genitive singular)
ιβηρικού (genitive neuter singular)
ιβηρικών (genitive masculine plural)
ιβηρικών (feminine genitive plural)
ιβηρικών (genitive neuter plural)
ιβηρικό (accusative masculine singular)
ιβηρική (accusative feminine singular)
ιβηρικό (accusative neuter singular)
ιβηρικούς (accusative masculine plural)
ιβηρικές (accusative feminine plural)
ιβηρικά (accusative neuter plural)
ιβηρικέ (masculine singular vocative)
ιβηρική (feminine singular vocative)
ιβηρικό (neuter singular vocative)
ιβηρικοί (masculine plural vocative)
ιβηρικές (feminine plural vocative)
ιβηρικά (neuter plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek ἰβηρικός from Ἰβηρία (Ibēría).


ανασταλτικός

ανασταλτικός • (anastaltikós) m (feminine ανασταλτική, neuter ανασταλτικό)

anastaltikós (romanization)
ανασταλτική (feminine)
ανασταλτικό (neuter)
ανασταλτικός (masculine nominative singular)
ανασταλτική (feminine nominative singular)
ανασταλτικό (neuter nominative singular)
ανασταλτικοί (masculine nominative plural)
ανασταλτικές (feminine nominative plural)
ανασταλτικά (neuter nominative plural)
ανασταλτικού (genitive masculine singular)
ανασταλτικής (feminine genitive singular)
ανασταλτικού (genitive neuter singular)
ανασταλτικών (genitive masculine plural)
ανασταλτικών (feminine genitive plural)
ανασταλτικών (genitive neuter plural)
ανασταλτικό (accusative masculine singular)
ανασταλτική (accusative feminine singular)
ανασταλτικό (accusative neuter singular)
ανασταλτικούς (accusative masculine plural)
ανασταλτικές (accusative feminine plural)
ανασταλτικά (accusative neuter plural)
ανασταλτικέ (masculine singular vocative)
ανασταλτική (feminine singular vocative)
ανασταλτικό (neuter singular vocative)
ανασταλτικοί (masculine plural vocative)
ανασταλτικές (feminine plural vocative)
ανασταλτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανασταλτικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανασταλτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανασταλτικός, etc.)

el-decl-adj-table

ανασταλτικός •

ανασταλτική •

ανασταλτικό •

ανασταλτικοί •

ανασταλτικές •

ανασταλτικά •

ανασταλτικού •

ανασταλτικής •

ανασταλτικού •

ανασταλτικών •

ανασταλτικών •

ανασταλτικών •

ανασταλτικό •

ανασταλτική •

ανασταλτικό •

ανασταλτικούς •

ανασταλτικές •

ανασταλτικά •

ανασταλτικέ •

ανασταλτική •

ανασταλτικό •

ανασταλτικοί •

ανασταλτικές •

ανασταλτικά •

ανασταλτικός παράγοντας

ανασταλτικό βέτο


θερινού

head

θερινού • (therinoú)

θερινός θερινός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of θερινός (therinós).


θερινής

θερινής • (therinís)

θερινός θερινός#Greek

Genitive feminine singular form of θερινός (therinós).


θερινή

θερινή • (theriní)

θερινός θερινός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of θερινός (therinós).


θερινά

θερινά • (theriná)

θερινός θερινός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of θερινός (therinós).


θερινοί

θερινοί • (therinoí)

θερινός θερινός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of θερινός (therinós).


θερινό

θερινό • (therinó)

θερινός θερινός#Greek

Accusative masculine singular form of θερινός (therinós).

θερινός θερινός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of θερινός (therinós).


θερινούς

θερινούς • (therinoús)

θερινός θερινός#Greek

Accusative masculine plural form of θερινός (therinós).


θερινών

θερινών • (therinón)

θερινός θερινός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of θερινός (therinós).


θερινέ

θερινέ • (theriné)

θερινός θερινός#Greek

Vocative masculine singular form of θερινός (therinós).


θερινές

θερινές • (therinés)

θερινός θερινός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of θερινός (therinós).


συντονισμένος

συντονισμένη

συντονισμένο

συντονισμένος • (syntonisménos) m (feminine συντονισμένη, neuter συντονισμένο)

el-adj

συντονισμένη

συντονισμένο

syntonisménos (romanization)
συντονισμένη (feminine)
συντονισμένο (neuter)
συντονισμένος (masculine nominative singular)
συντονισμένη (feminine nominative singular)
συντονισμένο (neuter nominative singular)
συντονισμένοι (masculine nominative plural)
συντονισμένες (feminine nominative plural)
συντονισμένα (neuter nominative plural)
συντονισμένου (genitive masculine singular)
συντονισμένης (feminine genitive singular)
συντονισμένου (genitive neuter singular)
συντονισμένων (genitive masculine plural)
συντονισμένων (feminine genitive plural)
συντονισμένων (genitive neuter plural)
συντονισμένο (accusative masculine singular)
συντονισμένη (accusative feminine singular)
συντονισμένο (accusative neuter singular)
συντονισμένους (accusative masculine plural)
συντονισμένες (accusative feminine plural)
συντονισμένα (accusative neuter plural)
συντονισμένε (masculine singular vocative)
συντονισμένη (feminine singular vocative)
συντονισμένο (neuter singular vocative)
συντονισμένοι (masculine plural vocative)
συντονισμένες (feminine plural vocative)
συντονισμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of συντονισμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συντονισμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντονισμένος, etc.)

el-decl-adj-table

συντονισμένος •

συντονισμένη •

συντονισμένο •

συντονισμένοι •

συντονισμένες •

συντονισμένα •

συντονισμένου •

συντονισμένης •

συντονισμένου •

συντονισμένων •

συντονισμένων •

συντονισμένων •

συντονισμένο •

συντονισμένη •

συντονισμένο •

συντονισμένους •

συντονισμένες •

συντονισμένα •

συντονισμένε •

συντονισμένη •

συντονισμένο •

συντονισμένοι •

συντονισμένες •

συντονισμένα •


αναστάσιμος

head

αναστάσιμος • (anastásimos) m (feminine αναστάσιμη, neuter αναστάσιμο)

anastásimos (romanization)
αναστάσιμη (feminine)
αναστάσιμο (neuter)
αναστάσιμος (masculine nominative singular)
αναστάσιμη (feminine nominative singular)
αναστάσιμο (neuter nominative singular)
αναστάσιμοι (masculine nominative plural)
αναστάσιμες (feminine nominative plural)
αναστάσιμα (neuter nominative plural)
αναστάσιμου (genitive masculine singular)
αναστάσιμης (feminine genitive singular)
αναστάσιμου (genitive neuter singular)
αναστάσιμων (genitive masculine plural)
αναστάσιμων (feminine genitive plural)
αναστάσιμων (genitive neuter plural)
αναστάσιμο (accusative masculine singular)
αναστάσιμη (accusative feminine singular)
αναστάσιμο (accusative neuter singular)
αναστάσιμους (accusative masculine plural)
αναστάσιμες (accusative feminine plural)
αναστάσιμα (accusative neuter plural)
αναστάσιμε (masculine singular vocative)
αναστάσιμη (feminine singular vocative)
αναστάσιμο (neuter singular vocative)
αναστάσιμοι (masculine plural vocative)
αναστάσιμες (feminine plural vocative)
αναστάσιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναστάσιμος •

αναστάσιμη •

αναστάσιμο •

αναστάσιμοι •

αναστάσιμες •

αναστάσιμα •

αναστάσιμου •

αναστάσιμης •

αναστάσιμου •

αναστάσιμων •

αναστάσιμων •

αναστάσιμων •

αναστάσιμο •

αναστάσιμη •

αναστάσιμο •

αναστάσιμους •

αναστάσιμες •

αναστάσιμα •

αναστάσιμε •

αναστάσιμη •

αναστάσιμο •

αναστάσιμοι •

αναστάσιμες •

αναστάσιμα •

αναστάσιμα τροπάρια


ανάστατος

head

ανάστατος • (anástatos) m (feminine ανάστατη, neuter ανάστατο)

anástatos (romanization)
ανάστατη (feminine)
ανάστατο (neuter)
ανάστατος (masculine nominative singular)
ανάστατη (feminine nominative singular)
ανάστατο (neuter nominative singular)
ανάστατοι (masculine nominative plural)
ανάστατες (feminine nominative plural)
ανάστατα (neuter nominative plural)
ανάστατου (genitive masculine singular)
ανάστατης (feminine genitive singular)
ανάστατου (genitive neuter singular)
ανάστατων (genitive masculine plural)
ανάστατων (feminine genitive plural)
ανάστατων (genitive neuter plural)
ανάστατο (accusative masculine singular)
ανάστατη (accusative feminine singular)
ανάστατο (accusative neuter singular)
ανάστατους (accusative masculine plural)
ανάστατες (accusative feminine plural)
ανάστατα (accusative neuter plural)
ανάστατε (masculine singular vocative)
ανάστατη (feminine singular vocative)
ανάστατο (neuter singular vocative)
ανάστατοι (masculine plural vocative)
ανάστατες (feminine plural vocative)
ανάστατα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάστατος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάστατος, etc.)

el-decl-adj-table

ανάστατους •


κρεμαστός

head

κρεμαστός • (kremastós) m (feminine κρεμαστή, neuter κρεμαστό)

kremastós (romanization)
κρεμαστή (feminine)
κρεμαστό (neuter)
κρεμαστός (masculine nominative singular)
κρεμαστή (feminine nominative singular)
κρεμαστό (neuter nominative singular)
κρεμαστοί (masculine nominative plural)
κρεμαστές (feminine nominative plural)
κρεμαστά (neuter nominative plural)
κρεμαστού (genitive masculine singular)
κρεμαστής (feminine genitive singular)
κρεμαστού (genitive neuter singular)
κρεμαστών (genitive masculine plural)
κρεμαστών (feminine genitive plural)
κρεμαστών (genitive neuter plural)
κρεμαστό (accusative masculine singular)
κρεμαστή (accusative feminine singular)
κρεμαστό (accusative neuter singular)
κρεμαστούς (accusative masculine plural)
κρεμαστές (accusative feminine plural)
κρεμαστά (accusative neuter plural)
κρεμαστέ (masculine singular vocative)
κρεμαστή (feminine singular vocative)
κρεμαστό (neuter singular vocative)
κρεμαστοί (masculine plural vocative)
κρεμαστές (feminine plural vocative)
κρεμαστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κρεμαστούς •

κρεμαστή γέφυρα


καουμπόικο

head

καουμπόικο • (kaoumpóiko)

καουμπόικος καουμπόικος#Greek

Accusative masculine singular form of καουμπόικος (kaoumpóikos).

καουμπόικος καουμπόικος#Greek

Nominative neuter singular form of καουμπόικος (kaoumpóikos).

καουμπόικος καουμπόικος#Greek

Accusative neuter singular form of καουμπόικος (kaoumpóikos).

καουμπόικος καουμπόικος#Greek

Vocative neuter singular form of καουμπόικος (kaoumpóikos).


σέξι

Αυτή είναι πολύ σέξι.


ανούσιο

ανούσιο • (anoúsio)

ανούσιος ανούσιος#Greek

Accusative masculine singular form of ανούσιος (anoúsios).

ανούσιος ανούσιος#Greek

Nominative neuter singular form of ανούσιος (anoúsios).

ανούσιος ανούσιος#Greek

Accusative neuter singular form of ανούσιος (anoúsios).

ανούσιος ανούσιος#Greek

Vocative neuter singular form of ανούσιος (anoúsios).


πλατιά

πλατιά • (platiá)

Older form of nominative: πλατεῖα

πλατύς πλατύς#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of πλατύς (platýs).

Older form of nominative: πλατέα

πλατύς πλατύς#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of πλατύς (platýs).


ανάστροφε

ανάστροφε • (anástrofe)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Vocative masculine singular form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφου

ανάστροφου • (anástrofou)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφο

ανάστροφο • (anástrofo)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Accusative masculine singular form of ανάστροφος (anástrofos).

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφα

ανάστροφα • (anástrofa)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφους

ανάστροφους • (anástrofous)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Accusative masculine plural form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφοι

ανάστροφοι • (anástrofoi)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφης

ανάστροφης • (anástrofis)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Genitive feminine singular form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφες

ανάστροφες • (anástrofes)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφων

ανάστροφων • (anástrofon)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφη

ανάστροφη • (anástrofi)

ανάστροφος ανάστροφος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ανάστροφος (anástrofos).


ανάστροφος

ανάστροφος • (anástrofos) m (feminine ανάστροφη, neuter ανάστροφο)

anástrofos (romanization)
ανάστροφη (feminine)
ανάστροφο (neuter)
ανάστροφος (masculine nominative singular)
ανάστροφη (feminine nominative singular)
ανάστροφο (neuter nominative singular)
ανάστροφοι (masculine nominative plural)
ανάστροφες (feminine nominative plural)
ανάστροφα (neuter nominative plural)
ανάστροφου (genitive masculine singular)
ανάστροφης (feminine genitive singular)
ανάστροφου (genitive neuter singular)
ανάστροφων (genitive masculine plural)
ανάστροφων (feminine genitive plural)
ανάστροφων (genitive neuter plural)
ανάστροφο (accusative masculine singular)
ανάστροφη (accusative feminine singular)
ανάστροφο (accusative neuter singular)
ανάστροφους (accusative masculine plural)
ανάστροφες (accusative feminine plural)
ανάστροφα (accusative neuter plural)
ανάστροφε (masculine singular vocative)
ανάστροφη (feminine singular vocative)
ανάστροφο (neuter singular vocative)
ανάστροφοι (masculine plural vocative)
ανάστροφες (feminine plural vocative)
ανάστροφα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάστροφος •

ανάστροφοι •

ανάστροφες •

ανάστροφου •

ανάστροφης •

ανάστροφου •

ανάστροφων •

ανάστροφων •

ανάστροφων •

ανάστροφους •

ανάστροφες •

ανάστροφοι •

ανάστροφες •


ανασφαλής

head

ανασφαλής • (anasfalís) m (feminine ανασφαλής, neuter ανασφαλές)

anasfalís (romanization)
ανασφαλής (feminine)
ανασφαλές (neuter)
ανασφαλής (masculine nominative singular)
ανασφαλής (feminine nominative singular)
ανασφαλές (neuter nominative singular)
ανασφαλείς (masculine nominative plural)
ανασφαλείς (feminine nominative plural)
ανασφαλή (neuter nominative plural)
ανασφαλούς (genitive masculine singular)
ανασφαλή (genitive masculine singular)
ανασφαλούς (feminine genitive singular)
ανασφαλούς (genitive neuter singular)
ανασφαλών (genitive masculine plural)
ανασφαλών (feminine genitive plural)
ανασφαλών (genitive neuter plural)
ανασφαλή (accusative masculine singular)
ανασφαλή (accusative feminine singular)
ανασφαλές (accusative neuter singular)
ανασφαλείς (accusative masculine plural)
ανασφαλείς (accusative feminine plural)
ανασφαλή (accusative neuter plural)
ανασφαλή (masculine singular vocative)
ανασφαλής (masculine singular vocative)
ανασφαλής (feminine singular vocative)
ανασφαλές (neuter singular vocative)
ανασφαλείς (masculine plural vocative)
ανασφαλείς (feminine plural vocative)
ανασφαλή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανασφαλής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανασφαλής, etc.)

el-decl-adj-table

ανασφαλείς •

ανασφαλείς •

ανασφαλούς •

ανασφαλούς •

ανασφαλούς •

ανασφαλείς •

ανασφαλείς •

ανασφαλείς •

ανασφαλείς •


ανασχετικός

head

ανασχετικός • (anaschetikós) m (feminine ανασχετική, neuter ανασχετικό)

anaschetikós (romanization)
ανασχετική (feminine)
ανασχετικό (neuter)
ανασχετικός (masculine nominative singular)
ανασχετική (feminine nominative singular)
ανασχετικό (neuter nominative singular)
ανασχετικοί (masculine nominative plural)
ανασχετικές (feminine nominative plural)
ανασχετικά (neuter nominative plural)
ανασχετικού (genitive masculine singular)
ανασχετικής (feminine genitive singular)
ανασχετικού (genitive neuter singular)
ανασχετικών (genitive masculine plural)
ανασχετικών (feminine genitive plural)
ανασχετικών (genitive neuter plural)
ανασχετικό (accusative masculine singular)
ανασχετική (accusative feminine singular)
ανασχετικό (accusative neuter singular)
ανασχετικούς (accusative masculine plural)
ανασχετικές (accusative feminine plural)
ανασχετικά (accusative neuter plural)
ανασχετικέ (masculine singular vocative)
ανασχετική (feminine singular vocative)
ανασχετικό (neuter singular vocative)
ανασχετικοί (masculine plural vocative)
ανασχετικές (feminine plural vocative)
ανασχετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανασχετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανασχετικός, etc.)

el-decl-adj-table

ανασχετικός •

ανασχετική •

ανασχετικό •

ανασχετικοί •

ανασχετικές •

ανασχετικά •

ανασχετικού •

ανασχετικής •

ανασχετικού •

ανασχετικών •

ανασχετικών •

ανασχετικών •

ανασχετικό •

ανασχετική •

ανασχετικό •

ανασχετικούς •

ανασχετικές •

ανασχετικά •

ανασχετικέ •

ανασχετική •

ανασχετικό •

ανασχετικοί •

ανασχετικές •

ανασχετικά •


ανασφάλιστος

head

ανασφάλιστος • (anasfálistos) m (feminine ανασφάλιστη, neuter ανασφάλιστο)

anasfálistos (romanization)
ανασφάλιστη (feminine)
ανασφάλιστο (neuter)
ανασφάλιστος (masculine nominative singular)
ανασφάλιστη (feminine nominative singular)
ανασφάλιστο (neuter nominative singular)
ανασφάλιστοι (masculine nominative plural)
ανασφάλιστες (feminine nominative plural)
ανασφάλιστα (neuter nominative plural)
ανασφάλιστου (genitive masculine singular)
ανασφάλιστης (feminine genitive singular)
ανασφάλιστου (genitive neuter singular)
ανασφάλιστων (genitive masculine plural)
ανασφάλιστων (feminine genitive plural)
ανασφάλιστων (genitive neuter plural)
ανασφάλιστο (accusative masculine singular)
ανασφάλιστη (accusative feminine singular)
ανασφάλιστο (accusative neuter singular)
ανασφάλιστους (accusative masculine plural)
ανασφάλιστες (accusative feminine plural)
ανασφάλιστα (accusative neuter plural)
ανασφάλιστε (masculine singular vocative)
ανασφάλιστη (feminine singular vocative)
ανασφάλιστο (neuter singular vocative)
ανασφάλιστοι (masculine plural vocative)
ανασφάλιστες (feminine plural vocative)
ανασφάλιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανασφάλιστος

el-decl-adj-table

ανασφάλιστος •

ανασφάλιστη •

ανασφάλιστο •

ανασφάλιστοι •

ανασφάλιστες •

ανασφάλιστα •

ανασφάλιστου •

ανασφάλιστης •

ανασφάλιστου •

ανασφάλιστων •

ανασφάλιστων •

ανασφάλιστων •

ανασφάλιστο •

ανασφάλιστη •

ανασφάλιστο •

ανασφάλιστους •

ανασφάλιστες •

ανασφάλιστα •

ανασφάλιστε •

ανασφάλιστη •

ανασφάλιστο •

ανασφάλιστοι •

ανασφάλιστες •

ανασφάλιστα •


μαμίσιος

head

μαμίσιος • (mamísios) m (feminine μαμίσια, neuter μαμίσιο)

mamísios (romanization)
μαμίσια (feminine)
μαμίσιο (neuter)
μαμίσιος (masculine nominative singular)
μαμίσια (feminine nominative singular)
μαμίσιο (neuter nominative singular)
μαμίσιοι (masculine nominative plural)
μαμίσιες (feminine nominative plural)
μαμίσια (neuter nominative plural)
μαμίσιου (genitive masculine singular)
μαμίσιας (feminine genitive singular)
μαμίσιου (genitive neuter singular)
μαμίσιων (genitive masculine plural)
μαμίσιων (feminine genitive plural)
μαμίσιων (genitive neuter plural)
μαμίσιο (accusative masculine singular)
μαμίσια (accusative feminine singular)
μαμίσιο (accusative neuter singular)
μαμίσιους (accusative masculine plural)
μαμίσιες (accusative feminine plural)
μαμίσια (accusative neuter plural)
μαμίσιε (masculine singular vocative)
μαμίσια (feminine singular vocative)
μαμίσιο (neuter singular vocative)
μαμίσιοι (masculine plural vocative)
μαμίσιες (feminine plural vocative)
μαμίσια (neuter plural vocative)

Derivative of μαμά (mamá, “mom”) + -ίσιος

(figuratively, slang) unmodified, factory-built (for vehicles or vehicle equipment)


άτοκος

άτοκος • (átokos) m (feminine άτοκη, neuter άτοκο)

átokos (romanization)
άτοκη (feminine)
άτοκο (neuter)
άτοκος (masculine nominative singular)
άτοκη (feminine nominative singular)
άτοκο (neuter nominative singular)
άτοκοι (masculine nominative plural)
άτοκες (feminine nominative plural)
άτοκα (neuter nominative plural)
άτοκου (genitive masculine singular)
άτοκης (feminine genitive singular)
άτοκου (genitive neuter singular)
άτοκων (genitive masculine plural)
άτοκων (feminine genitive plural)
άτοκων (genitive neuter plural)
άτοκο (accusative masculine singular)
άτοκη (accusative feminine singular)
άτοκο (accusative neuter singular)
άτοκους (accusative masculine plural)
άτοκες (accusative feminine plural)
άτοκα (accusative neuter plural)
άτοκε (masculine singular vocative)
άτοκη (feminine singular vocative)
άτοκο (neuter singular vocative)
άτοκοι (masculine plural vocative)
άτοκες (feminine plural vocative)
άτοκα (neuter plural vocative)

(finance) interest-free, not bearing interest


ανατομικός

ανατομικός • (anatomikós) m (feminine ανατομική, neuter ανατομικό)

anatomikós (romanization)
ανατομική (feminine)
ανατομικό (neuter)
ανατομικός (masculine nominative singular)
ανατομική (feminine nominative singular)
ανατομικό (neuter nominative singular)
ανατομικοί (masculine nominative plural)
ανατομικές (feminine nominative plural)
ανατομικά (neuter nominative plural)
ανατομικού (genitive masculine singular)
ανατομικής (feminine genitive singular)
ανατομικού (genitive neuter singular)
ανατομικών (genitive masculine plural)
ανατομικών (feminine genitive plural)
ανατομικών (genitive neuter plural)
ανατομικό (accusative masculine singular)
ανατομική (accusative feminine singular)
ανατομικό (accusative neuter singular)
ανατομικούς (accusative masculine plural)
ανατομικές (accusative feminine plural)
ανατομικά (accusative neuter plural)
ανατομικέ (masculine singular vocative)
ανατομική (feminine singular vocative)
ανατομικό (neuter singular vocative)
ανατομικοί (masculine plural vocative)
ανατομικές (feminine plural vocative)
ανατομικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανατομικός •

ανατομικοί •

ανατομικές •

ανατομικού •

ανατομικής •

ανατομικού •

ανατομικών •

ανατομικών •

ανατομικών •

ανατομικούς •

ανατομικές •

ανατομικοί •

ανατομικές •


ανατρεπτικός

head

ανατρεπτικός • (anatreptikós) m (feminine ανατρεπτική, neuter ανατρεπτικό)

anatreptikós (romanization)
ανατρεπτική (feminine)
ανατρεπτικό (neuter)
ανατρεπτικός (masculine nominative singular)
ανατρεπτική (feminine nominative singular)
ανατρεπτικό (neuter nominative singular)
ανατρεπτικοί (masculine nominative plural)
ανατρεπτικές (feminine nominative plural)
ανατρεπτικά (neuter nominative plural)
ανατρεπτικού (genitive masculine singular)
ανατρεπτικής (feminine genitive singular)
ανατρεπτικού (genitive neuter singular)
ανατρεπτικών (genitive masculine plural)
ανατρεπτικών (feminine genitive plural)
ανατρεπτικών (genitive neuter plural)
ανατρεπτικό (accusative masculine singular)
ανατρεπτική (accusative feminine singular)
ανατρεπτικό (accusative neuter singular)
ανατρεπτικούς (accusative masculine plural)
ανατρεπτικές (accusative feminine plural)
ανατρεπτικά (accusative neuter plural)
ανατρεπτικέ (masculine singular vocative)
ανατρεπτική (feminine singular vocative)
ανατρεπτικό (neuter singular vocative)
ανατρεπτικοί (masculine plural vocative)
ανατρεπτικές (feminine plural vocative)
ανατρεπτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανατρεπτικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανατρεπτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανατρεπτικός, etc.)

el-decl-adj-table

ανατρεπτικός •

ανατρεπτική •

ανατρεπτικό •

ανατρεπτικοί •

ανατρεπτικές •

ανατρεπτικά •

ανατρεπτικού •

ανατρεπτικής •

ανατρεπτικού •

ανατρεπτικών •

ανατρεπτικών •

ανατρεπτικών •

ανατρεπτικό •

ανατρεπτική •

ανατρεπτικό •

ανατρεπτικούς •

ανατρεπτικές •

ανατρεπτικά •

ανατρεπτικέ •

ανατρεπτική •

ανατρεπτικό •

ανατρεπτικοί •

ανατρεπτικές •

ανατρεπτικά •


ανατρεπόμενος

head

ανατρεπόμενη

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενος • (anatrepómenos) m (feminine ανατρεπόμενη, neuter ανατρεπόμενο)

el-adj

ανατρεπόμενη

ανατρεπόμενο

anatrepómenos (romanization)
ανατρεπόμενη (feminine)
ανατρεπόμενο (neuter)
ανατρεπόμενος (masculine nominative singular)
ανατρεπόμενη (feminine nominative singular)
ανατρεπόμενο (neuter nominative singular)
ανατρεπόμενοι (masculine nominative plural)
ανατρεπόμενες (feminine nominative plural)
ανατρεπόμενα (neuter nominative plural)
ανατρεπόμενου (genitive masculine singular)
ανατρεπόμενης (feminine genitive singular)
ανατρεπόμενου (genitive neuter singular)
ανατρεπόμενων (genitive masculine plural)
ανατρεπόμενων (feminine genitive plural)
ανατρεπόμενων (genitive neuter plural)
ανατρεπόμενο (accusative masculine singular)
ανατρεπόμενη (accusative feminine singular)
ανατρεπόμενο (accusative neuter singular)
ανατρεπόμενους (accusative masculine plural)
ανατρεπόμενες (accusative feminine plural)
ανατρεπόμενα (accusative neuter plural)
ανατρεπόμενε (masculine singular vocative)
ανατρεπόμενη (feminine singular vocative)
ανατρεπόμενο (neuter singular vocative)
ανατρεπόμενοι (masculine plural vocative)
ανατρεπόμενες (feminine plural vocative)
ανατρεπόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανατρεπόμενος

el-decl-adj-table

ανατρεπόμενος •

ανατρεπόμενη •

ανατρεπόμενο •

ανατρεπόμενοι •

ανατρεπόμενες •

ανατρεπόμενα •

ανατρεπόμενου •

ανατρεπόμενης •

ανατρεπόμενου •

ανατρεπόμενων •

ανατρεπόμενων •

ανατρεπόμενων •

ανατρεπόμενο •

ανατρεπόμενη •

ανατρεπόμενο •

ανατρεπόμενους •

ανατρεπόμενες •

ανατρεπόμενα •

ανατρεπόμενε •

ανατρεπόμενη •

ανατρεπόμενο •

ανατρεπόμενοι •

ανατρεπόμενες •

ανατρεπόμενα •


ανατριχιαστικός

head

ανατριχιαστική

ανατριχιαστικό

ανατριχιαστικός • (anatrichiastikós) m (feminine ανατριχιαστική, neuter ανατριχιαστικό)

el-adj

ανατριχιαστική

ανατριχιαστικό

anatrichiastikós (romanization)
ανατριχιαστική (feminine)
ανατριχιαστικό (neuter)
ανατριχιαστικός (masculine nominative singular)
ανατριχιαστική (feminine nominative singular)
ανατριχιαστικό (neuter nominative singular)
ανατριχιαστικοί (masculine nominative plural)
ανατριχιαστικές (feminine nominative plural)
ανατριχιαστικά (neuter nominative plural)
ανατριχιαστικού (genitive masculine singular)
ανατριχιαστικής (feminine genitive singular)
ανατριχιαστικού (genitive neuter singular)
ανατριχιαστικών (genitive masculine plural)
ανατριχιαστικών (feminine genitive plural)
ανατριχιαστικών (genitive neuter plural)
ανατριχιαστικό (accusative masculine singular)
ανατριχιαστική (accusative feminine singular)
ανατριχιαστικό (accusative neuter singular)
ανατριχιαστικούς (accusative masculine plural)
ανατριχιαστικές (accusative feminine plural)
ανατριχιαστικά (accusative neuter plural)
ανατριχιαστικέ (masculine singular vocative)
ανατριχιαστική (feminine singular vocative)
ανατριχιαστικό (neuter singular vocative)
ανατριχιαστικοί (masculine plural vocative)
ανατριχιαστικές (feminine plural vocative)
ανατριχιαστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ανατριχιαστικ

el-decl-adj-a

ανατριχιαστικ

el-decl-adj-positive

Declension of ανατριχιαστικός

ανατριχιαστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανατριχιαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανατριχιαστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανατριχιαστικ

el-decl-adj-table

ανατριχιαστικός •

ανατριχιαστική •

ανατριχιαστικό •

ανατριχιαστικοί •

ανατριχιαστικές •

ανατριχιαστικά •

ανατριχιαστικού •

ανατριχιαστικής •

ανατριχιαστικού •

ανατριχιαστικών •

ανατριχιαστικών •

ανατριχιαστικών •

ανατριχιαστικό •

ανατριχιαστική •

ανατριχιαστικό •

ανατριχιαστικούς •

ανατριχιαστικές •

ανατριχιαστικά •

ανατριχιαστικέ •

ανατριχιαστική •

ανατριχιαστικό •

ανατριχιαστικοί •

ανατριχιαστικές •

ανατριχιαστικά •


γεωγραφικό

head

γεωγραφικό • (geografikó)

γε‧ω‧γρα‧φι‧κό

γεωγραφικός γεωγραφικός#Greek

Accusative masculine singular form of γεωγραφικός (geografikós).

γεωγραφικός γεωγραφικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of γεωγραφικός (geografikós).


ανατιμητικός

ανατιμητικός • (anatimitikós) m (feminine ανατιμητική, neuter ανατιμητικό)

anatimitikós (romanization)
ανατιμητική (feminine)
ανατιμητικό (neuter)
ανατιμητικός (masculine nominative singular)
ανατιμητική (feminine nominative singular)
ανατιμητικό (neuter nominative singular)
ανατιμητικοί (masculine nominative plural)
ανατιμητικές (feminine nominative plural)
ανατιμητικά (neuter nominative plural)
ανατιμητικού (genitive masculine singular)
ανατιμητικής (feminine genitive singular)
ανατιμητικού (genitive neuter singular)
ανατιμητικών (genitive masculine plural)
ανατιμητικών (feminine genitive plural)
ανατιμητικών (genitive neuter plural)
ανατιμητικό (accusative masculine singular)
ανατιμητική (accusative feminine singular)
ανατιμητικό (accusative neuter singular)
ανατιμητικούς (accusative masculine plural)
ανατιμητικές (accusative feminine plural)
ανατιμητικά (accusative neuter plural)
ανατιμητικέ (masculine singular vocative)
ανατιμητική (feminine singular vocative)
ανατιμητικό (neuter singular vocative)
ανατιμητικοί (masculine plural vocative)
ανατιμητικές (feminine plural vocative)
ανατιμητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανατιμητικός

el-decl-adj-table

ανατιμητικός •

ανατιμητική •

ανατιμητικό •

ανατιμητικοί •

ανατιμητικές •

ανατιμητικά •

ανατιμητικού •

ανατιμητικής •

ανατιμητικού •

ανατιμητικών •

ανατιμητικών •

ανατιμητικών •

ανατιμητικό •

ανατιμητική •

ανατιμητικό •

ανατιμητικούς •

ανατιμητικές •

ανατιμητικά •

ανατιμητικέ •

ανατιμητική •

ανατιμητικό •

ανατιμητικοί •

ανατιμητικές •

ανατιμητικά •


γεωγραφικόν

head

γεωγραφικόν • (geografikón)

γεωγραφικῶν (geōgraphikôn)

γεωγραφικών (geografikón)

γε‧ω‧γρα‧φι‧κόν

γεωγραφικός γεωγραφικός#Greek

γεωγραφικός γεωγραφικός#Greek


ανασηκωμένος

ανασηκωμένος • (anasikoménos) m (feminine ανασηκωμένη, neuter ανασηκωμένο)

anasikoménos (romanization)
ανασηκωμένη (feminine)
ανασηκωμένο (neuter)
ανασηκωμένος (masculine nominative singular)
ανασηκωμένη (feminine nominative singular)
ανασηκωμένο (neuter nominative singular)
ανασηκωμένοι (masculine nominative plural)
ανασηκωμένες (feminine nominative plural)
ανασηκωμένα (neuter nominative plural)
ανασηκωμένου (genitive masculine singular)
ανασηκωμένης (feminine genitive singular)
ανασηκωμένου (genitive neuter singular)
ανασηκωμένων (genitive masculine plural)
ανασηκωμένων (feminine genitive plural)
ανασηκωμένων (genitive neuter plural)
ανασηκωμένο (accusative masculine singular)
ανασηκωμένη (accusative feminine singular)
ανασηκωμένο (accusative neuter singular)
ανασηκωμένους (accusative masculine plural)
ανασηκωμένες (accusative feminine plural)
ανασηκωμένα (accusative neuter plural)
ανασηκωμένε (masculine singular vocative)
ανασηκωμένη (feminine singular vocative)
ανασηκωμένο (neuter singular vocative)
ανασηκωμένοι (masculine plural vocative)
ανασηκωμένες (feminine plural vocative)
ανασηκωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανασηκωμένος

el-decl-adj-table

ανασηκωμένος •

ανασηκωμένη •

ανασηκωμένο •

ανασηκωμένοι •

ανασηκωμένες •

ανασηκωμένα •

ανασηκωμένου •

ανασηκωμένης •

ανασηκωμένου •

ανασηκωμένων •

ανασηκωμένων •

ανασηκωμένων •

ανασηκωμένο •

ανασηκωμένη •

ανασηκωμένο •

ανασηκωμένους •

ανασηκωμένες •

ανασηκωμένα •

ανασηκωμένε •

ανασηκωμένη •

ανασηκωμένο •

ανασηκωμένοι •

ανασηκωμένες •

ανασηκωμένα •


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικοί •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

αναπαιστικού •

αναπαιστικής •

αναπαιστικού •

αναπαιστικών •

αναπαιστικών •

αναπαιστικών •

αναπαιστικό •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικούς •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

αναπαιστικέ •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικοί •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


ανεπάντεχος

head

ανεπάντεχος • (anepántechos) m (feminine ανεπάντεχη, neuter ανεπάντεχο)

anepántechos (romanization)
ανεπάντεχη (feminine)
ανεπάντεχο (neuter)
ανεπάντεχος (masculine nominative singular)
ανεπάντεχη (feminine nominative singular)
ανεπάντεχο (neuter nominative singular)
ανεπάντεχοι (masculine nominative plural)
ανεπάντεχες (feminine nominative plural)
ανεπάντεχα (neuter nominative plural)
ανεπάντεχου (genitive masculine singular)
ανεπάντεχης (feminine genitive singular)
ανεπάντεχου (genitive neuter singular)
ανεπάντεχων (genitive masculine plural)
ανεπάντεχων (feminine genitive plural)
ανεπάντεχων (genitive neuter plural)
ανεπάντεχο (accusative masculine singular)
ανεπάντεχη (accusative feminine singular)
ανεπάντεχο (accusative neuter singular)
ανεπάντεχους (accusative masculine plural)
ανεπάντεχες (accusative feminine plural)
ανεπάντεχα (accusative neuter plural)
ανεπάντεχε (masculine singular vocative)
ανεπάντεχη (feminine singular vocative)
ανεπάντεχο (neuter singular vocative)
ανεπάντεχοι (masculine plural vocative)
ανεπάντεχες (feminine plural vocative)
ανεπάντεχα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεπάντεχος •

ανεπάντεχη •

ανεπάντεχο •

ανεπάντεχοι •

ανεπάντεχες •

ανεπάντεχα •

ανεπάντεχου •

ανεπάντεχης •

ανεπάντεχου •

ανεπάντεχων •

ανεπάντεχων •

ανεπάντεχων •

ανεπάντεχο •

ανεπάντεχη •

ανεπάντεχο •

ανεπάντεχους •

ανεπάντεχες •

ανεπάντεχα •

ανεπάντεχε •

ανεπάντεχη •

ανεπάντεχο •

ανεπάντεχοι •

ανεπάντεχες •

ανεπάντεχα •

αναπάντεχος αναπάντεχος#Greek

Alternative form of αναπάντεχος (anapántechos)


αναπλαστικός

head

αναπλαστικός • (anaplastikós) m (feminine αναπλαστική, neuter αναπλαστικό)

anaplastikós (romanization)
αναπλαστική (feminine)
αναπλαστικό (neuter)
αναπλαστικός (masculine nominative singular)
αναπλαστική (feminine nominative singular)
αναπλαστικό (neuter nominative singular)
αναπλαστικοί (masculine nominative plural)
αναπλαστικές (feminine nominative plural)
αναπλαστικά (neuter nominative plural)
αναπλαστικού (genitive masculine singular)
αναπλαστικής (feminine genitive singular)
αναπλαστικού (genitive neuter singular)
αναπλαστικών (genitive masculine plural)
αναπλαστικών (feminine genitive plural)
αναπλαστικών (genitive neuter plural)
αναπλαστικό (accusative masculine singular)
αναπλαστική (accusative feminine singular)
αναπλαστικό (accusative neuter singular)
αναπλαστικούς (accusative masculine plural)
αναπλαστικές (accusative feminine plural)
αναπλαστικά (accusative neuter plural)
αναπλαστικέ (masculine singular vocative)
αναπλαστική (feminine singular vocative)
αναπλαστικό (neuter singular vocative)
αναπλαστικοί (masculine plural vocative)
αναπλαστικές (feminine plural vocative)
αναπλαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπλαστικός

el-decl-adj-table

αναπλαστικός •

αναπλαστική •

αναπλαστικό •

αναπλαστικοί •

αναπλαστικές •

αναπλαστικά •

αναπλαστικού •

αναπλαστικής •

αναπλαστικού •

αναπλαστικών •

αναπλαστικών •

αναπλαστικών •

αναπλαστικό •

αναπλαστική •

αναπλαστικό •

αναπλαστικούς •

αναπλαστικές •

αναπλαστικά •

αναπλαστικέ •

αναπλαστική •

αναπλαστικό •

αναπλαστικοί •

αναπλαστικές •

αναπλαστικά •

αναπλαστική χειρουργική


αναπεπταμένος

head

αναπεπταμένη

αναπεπταμένο

αναπεπταμένος • (anapeptaménos) m (feminine αναπεπταμένη, neuter αναπεπταμένο)

el-adj

αναπεπταμένη

αναπεπταμένο

anapeptaménos (romanization)
αναπεπταμένη (feminine)
αναπεπταμένο (neuter)
αναπεπταμένος (masculine nominative singular)
αναπεπταμένη (feminine nominative singular)
αναπεπταμένο (neuter nominative singular)
αναπεπταμένοι (masculine nominative plural)
αναπεπταμένες (feminine nominative plural)
αναπεπταμένα (neuter nominative plural)
αναπεπταμένου (genitive masculine singular)
αναπεπταμένης (feminine genitive singular)
αναπεπταμένου (genitive neuter singular)
αναπεπταμένων (genitive masculine plural)
αναπεπταμένων (feminine genitive plural)
αναπεπταμένων (genitive neuter plural)
αναπεπταμένο (accusative masculine singular)
αναπεπταμένη (accusative feminine singular)
αναπεπταμένο (accusative neuter singular)
αναπεπταμένους (accusative masculine plural)
αναπεπταμένες (accusative feminine plural)
αναπεπταμένα (accusative neuter plural)
αναπεπταμένε (masculine singular vocative)
αναπεπταμένη (feminine singular vocative)
αναπεπταμένο (neuter singular vocative)
αναπεπταμένοι (masculine plural vocative)
αναπεπταμένες (feminine plural vocative)
αναπεπταμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπεπταμένος

el-decl-adj-table

αναπεπταμένος •

αναπεπταμένη •

αναπεπταμένο •

αναπεπταμένοι •

αναπεπταμένες •

αναπεπταμένα •

αναπεπταμένου •

αναπεπταμένης •

αναπεπταμένου •

αναπεπταμένων •

αναπεπταμένων •

αναπεπταμένων •

αναπεπταμένο •

αναπεπταμένη •

αναπεπταμένο •

αναπεπταμένους •

αναπεπταμένες •

αναπεπταμένα •

αναπεπταμένε •

αναπεπταμένη •

αναπεπταμένο •

αναπεπταμένοι •

αναπεπταμένες •

αναπεπταμένα •

open, wide, extended (stretch of countryside)


ανάπλωρος

head

ανάπλωρος • (anáploros) m (feminine ανάπλωρη, neuter ανάπλωρο)

anáploros (romanization)
ανάπλωρη (feminine)
ανάπλωρο (neuter)
ανάπλωρος (masculine nominative singular)
ανάπλωρη (feminine nominative singular)
ανάπλωρο (neuter nominative singular)
ανάπλωροι (masculine nominative plural)
ανάπλωρες (feminine nominative plural)
ανάπλωρα (neuter nominative plural)
ανάπλωρου (genitive masculine singular)
ανάπλωρης (feminine genitive singular)
ανάπλωρου (genitive neuter singular)
ανάπλωρων (genitive masculine plural)
ανάπλωρων (feminine genitive plural)
ανάπλωρων (genitive neuter plural)
ανάπλωρο (accusative masculine singular)
ανάπλωρη (accusative feminine singular)
ανάπλωρο (accusative neuter singular)
ανάπλωρους (accusative masculine plural)
ανάπλωρες (accusative feminine plural)
ανάπλωρα (accusative neuter plural)
ανάπλωρε (masculine singular vocative)
ανάπλωρη (feminine singular vocative)
ανάπλωρο (neuter singular vocative)
ανάπλωροι (masculine plural vocative)
ανάπλωρες (feminine plural vocative)
ανάπλωρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάπλωρους •


ανάπρωρος

head

ανάπρωρος • (anáproros) m (feminine ανάπρωρη, neuter ανάπρωρο)

anáproros (romanization)
ανάπρωρη (feminine)
ανάπρωρο (neuter)
ανάπρωρος (masculine nominative singular)
ανάπρωρη (feminine nominative singular)
ανάπρωρο (neuter nominative singular)
ανάπρωροι (masculine nominative plural)
ανάπρωρες (feminine nominative plural)
ανάπρωρα (neuter nominative plural)
ανάπρωρου (genitive masculine singular)
ανάπρωρης (feminine genitive singular)
ανάπρωρου (genitive neuter singular)
ανάπρωρων (genitive masculine plural)
ανάπρωρων (feminine genitive plural)
ανάπρωρων (genitive neuter plural)
ανάπρωρο (accusative masculine singular)
ανάπρωρη (accusative feminine singular)
ανάπρωρο (accusative neuter singular)
ανάπρωρους (accusative masculine plural)
ανάπρωρες (accusative feminine plural)
ανάπρωρα (accusative neuter plural)
ανάπρωρε (masculine singular vocative)
ανάπρωρη (feminine singular vocative)
ανάπρωρο (neuter singular vocative)
ανάπρωροι (masculine plural vocative)
ανάπρωρες (feminine plural vocative)
ανάπρωρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάπρωρους •

ανάπλωρος ανάπλωρος#Greek

Alternative form of ανάπλωρος (anáploros)


ανάπρυμος

head

ανάπρυμος • (anáprymos) m (feminine ανάπρυμη, neuter ανάπρυμο)

anáprymos (romanization)
ανάπρυμη (feminine)
ανάπρυμο (neuter)
ανάπρυμος (masculine nominative singular)
ανάπρυμη (feminine nominative singular)
ανάπρυμο (neuter nominative singular)
ανάπρυμοι (masculine nominative plural)
ανάπρυμες (feminine nominative plural)
ανάπρυμα (neuter nominative plural)
ανάπρυμου (genitive masculine singular)
ανάπρυμης (feminine genitive singular)
ανάπρυμου (genitive neuter singular)
ανάπρυμων (genitive masculine plural)
ανάπρυμων (feminine genitive plural)
ανάπρυμων (genitive neuter plural)
ανάπρυμο (accusative masculine singular)
ανάπρυμη (accusative feminine singular)
ανάπρυμο (accusative neuter singular)
ανάπρυμους (accusative masculine plural)
ανάπρυμες (accusative feminine plural)
ανάπρυμα (accusative neuter plural)
ανάπρυμε (masculine singular vocative)
ανάπρυμη (feminine singular vocative)
ανάπρυμο (neuter singular vocative)
ανάπρυμοι (masculine plural vocative)
ανάπρυμες (feminine plural vocative)
ανάπρυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάπρυμους •

(nautical) having turned to obtain a tailwind or following current


χαλαρωτικός

head

χαλαρωτικός • (chalarotikós) m (feminine χαλαρωτική, neuter χαλαρωτικό)

chalarotikós (romanization)
χαλαρωτική (feminine)
χαλαρωτικό (neuter)
χαλαρωτικός (masculine nominative singular)
χαλαρωτική (feminine nominative singular)
χαλαρωτικό (neuter nominative singular)
χαλαρωτικοί (masculine nominative plural)
χαλαρωτικές (feminine nominative plural)
χαλαρωτικά (neuter nominative plural)
χαλαρωτικού (genitive masculine singular)
χαλαρωτικής (feminine genitive singular)
χαλαρωτικού (genitive neuter singular)
χαλαρωτικών (genitive masculine plural)
χαλαρωτικών (feminine genitive plural)
χαλαρωτικών (genitive neuter plural)
χαλαρωτικό (accusative masculine singular)
χαλαρωτική (accusative feminine singular)
χαλαρωτικό (accusative neuter singular)
χαλαρωτικούς (accusative masculine plural)
χαλαρωτικές (accusative feminine plural)
χαλαρωτικά (accusative neuter plural)
χαλαρωτικέ (masculine singular vocative)
χαλαρωτική (feminine singular vocative)
χαλαρωτικό (neuter singular vocative)
χαλαρωτικοί (masculine plural vocative)
χαλαρωτικές (feminine plural vocative)
χαλαρωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

χαλαρωτικός •

χαλαρωτική •

χαλαρωτικό •

χαλαρωτικοί •

χαλαρωτικές •

χαλαρωτικά •

χαλαρωτικού •

χαλαρωτικής •

χαλαρωτικού •

χαλαρωτικών •

χαλαρωτικών •

χαλαρωτικών •

χαλαρωτικό •

χαλαρωτική •

χαλαρωτικό •

χαλαρωτικούς •

χαλαρωτικές •

χαλαρωτικά •

χαλαρωτικέ •

χαλαρωτική •

χαλαρωτικό •

χαλαρωτικοί •

χαλαρωτικές •

χαλαρωτικά •

χα‧λα‧ρω‧τι‧κός


ξεχωριστός

head

ξεχωριστός • (xechoristós) m (feminine ξεχωριστή, neuter ξεχωριστό)

xechoristós (romanization)
ξεχωριστή (feminine)
ξεχωριστό (neuter)
ξεχωριστός (masculine nominative singular)
ξεχωριστή (feminine nominative singular)
ξεχωριστό (neuter nominative singular)
ξεχωριστοί (masculine nominative plural)
ξεχωριστές (feminine nominative plural)
ξεχωριστά (neuter nominative plural)
ξεχωριστού (genitive masculine singular)
ξεχωριστής (feminine genitive singular)
ξεχωριστού (genitive neuter singular)
ξεχωριστών (genitive masculine plural)
ξεχωριστών (feminine genitive plural)
ξεχωριστών (genitive neuter plural)
ξεχωριστό (accusative masculine singular)
ξεχωριστή (accusative feminine singular)
ξεχωριστό (accusative neuter singular)
ξεχωριστούς (accusative masculine plural)
ξεχωριστές (accusative feminine plural)
ξεχωριστά (accusative neuter plural)
ξεχωριστέ (masculine singular vocative)
ξεχωριστή (feminine singular vocative)
ξεχωριστό (neuter singular vocative)
ξεχωριστοί (masculine plural vocative)
ξεχωριστές (feminine plural vocative)
ξεχωριστά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ξεχωριστός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ξεχωριστός, etc.)

el-decl-adj-table

ξεχωριστός •

ξεχωριστοί •

ξεχωριστές •

ξεχωριστού •

ξεχωριστής •

ξεχωριστού •

ξεχωριστών •

ξεχωριστών •

ξεχωριστών •

ξεχωριστούς •

ξεχωριστές •

ξεχωριστοί •

ξεχωριστές •

From ξεχωρίζω (xechorízo) + -τος (-tos).


αραιέ

head

αραιέ • (araié)

αραιός αραιός#Greek

Vocative masculine singular form of αραιός (araiós).


ανασκαφικός

ανασκαφικός • (anaskafikós) m (feminine ανασκαφική, neuter ανασκαφικό)

anaskafikós (romanization)
ανασκαφική (feminine)
ανασκαφικό (neuter)
ανασκαφικός (masculine nominative singular)
ανασκαφική (feminine nominative singular)
ανασκαφικό (neuter nominative singular)
ανασκαφικοί (masculine nominative plural)
ανασκαφικές (feminine nominative plural)
ανασκαφικά (neuter nominative plural)
ανασκαφικού (genitive masculine singular)
ανασκαφικής (feminine genitive singular)
ανασκαφικού (genitive neuter singular)
ανασκαφικών (genitive masculine plural)
ανασκαφικών (feminine genitive plural)
ανασκαφικών (genitive neuter plural)
ανασκαφικό (accusative masculine singular)
ανασκαφική (accusative feminine singular)
ανασκαφικό (accusative neuter singular)
ανασκαφικούς (accusative masculine plural)
ανασκαφικές (accusative feminine plural)
ανασκαφικά (accusative neuter plural)
ανασκαφικέ (masculine singular vocative)
ανασκαφική (feminine singular vocative)
ανασκαφικό (neuter singular vocative)
ανασκαφικοί (masculine plural vocative)
ανασκαφικές (feminine plural vocative)
ανασκαφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανασκαφικός •

ανασκαφική •

ανασκαφικό •

ανασκαφικοί •

ανασκαφικές •

ανασκαφικά •

ανασκαφικού •

ανασκαφικής •

ανασκαφικού •

ανασκαφικών •

ανασκαφικών •

ανασκαφικών •

ανασκαφικό •

ανασκαφική •

ανασκαφικό •

ανασκαφικούς •

ανασκαφικές •

ανασκαφικά •

ανασκαφικέ •

ανασκαφική •

ανασκαφικό •

ανασκαφικοί •

ανασκαφικές •

ανασκαφικά •

excavation (relating to an excavation or an excavation site)


ανασταλτός

head

ανασταλτός • (anastaltós) m (feminine ανασταλτή, neuter ανασταλτό)

anastaltós (romanization)
ανασταλτή (feminine)
ανασταλτό (neuter)
ανασταλτός (masculine nominative singular)
ανασταλτή (feminine nominative singular)
ανασταλτό (neuter nominative singular)
ανασταλτοί (masculine nominative plural)
ανασταλτές (feminine nominative plural)
ανασταλτά (neuter nominative plural)
ανασταλτού (genitive masculine singular)
ανασταλτής (feminine genitive singular)
ανασταλτού (genitive neuter singular)
ανασταλτών (genitive masculine plural)
ανασταλτών (feminine genitive plural)
ανασταλτών (genitive neuter plural)
ανασταλτό (accusative masculine singular)
ανασταλτή (accusative feminine singular)
ανασταλτό (accusative neuter singular)
ανασταλτούς (accusative masculine plural)
ανασταλτές (accusative feminine plural)
ανασταλτά (accusative neuter plural)
ανασταλτέ (masculine singular vocative)
ανασταλτή (feminine singular vocative)
ανασταλτό (neuter singular vocative)
ανασταλτοί (masculine plural vocative)
ανασταλτές (feminine plural vocative)
ανασταλτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανασταλτός •

ανασταλτοί •

ανασταλτές •

ανασταλτού •

ανασταλτής •

ανασταλτού •

ανασταλτών •

ανασταλτών •

ανασταλτών •

ανασταλτούς •

ανασταλτές •

ανασταλτοί •

ανασταλτές •

Η ποινή του είναι ανασταλτή.

(formal, law) suspendable (able or eligible to be suspended)


ανασκευαστικός

head

ανασκευαστική

ανασκευαστικό

ανασκευαστικός • (anaskevastikós) m (feminine ανασκευαστική, neuter ανασκευαστικό)

el-adj

ανασκευαστική

ανασκευαστικό

anaskevastikós (romanization)
ανασκευαστική (feminine)
ανασκευαστικό (neuter)
ανασκευαστικός (masculine nominative singular)
ανασκευαστική (feminine nominative singular)
ανασκευαστικό (neuter nominative singular)
ανασκευαστικοί (masculine nominative plural)
ανασκευαστικές (feminine nominative plural)
ανασκευαστικά (neuter nominative plural)
ανασκευαστικού (genitive masculine singular)
ανασκευαστικής (feminine genitive singular)
ανασκευαστικού (genitive neuter singular)
ανασκευαστικών (genitive masculine plural)
ανασκευαστικών (feminine genitive plural)
ανασκευαστικών (genitive neuter plural)
ανασκευαστικό (accusative masculine singular)
ανασκευαστική (accusative feminine singular)
ανασκευαστικό (accusative neuter singular)
ανασκευαστικούς (accusative masculine plural)
ανασκευαστικές (accusative feminine plural)
ανασκευαστικά (accusative neuter plural)
ανασκευαστικέ (masculine singular vocative)
ανασκευαστική (feminine singular vocative)
ανασκευαστικό (neuter singular vocative)
ανασκευαστικοί (masculine plural vocative)
ανασκευαστικές (feminine plural vocative)
ανασκευαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανασκευαστικ

el-decl-adj-a

ανασκευαστικ

el-decl-adj-positive

Declension of ανασκευαστικός

ανασκευαστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανασκευαστικ

el-decl-adj-table

ανασκευαστικός •

ανασκευαστική •

ανασκευαστικό •

ανασκευαστικοί •

ανασκευαστικές •

ανασκευαστικά •

ανασκευαστικού •

ανασκευαστικής •

ανασκευαστικού •

ανασκευαστικών •

ανασκευαστικών •

ανασκευαστικών •

ανασκευαστικό •

ανασκευαστική •

ανασκευαστικό •

ανασκευαστικούς •

ανασκευαστικές •

ανασκευαστικά •

ανασκευαστικέ •

ανασκευαστική •

ανασκευαστικό •

ανασκευαστικοί •

ανασκευαστικές •

ανασκευαστικά •


ανάσκελος

head

ανάσκελος • (anáskelos) m (feminine ανάσκελη, neuter ανάσκελο)

anáskelos (romanization)
ανάσκελη (feminine)
ανάσκελο (neuter)
ανάσκελος (masculine nominative singular)
ανάσκελη (feminine nominative singular)
ανάσκελο (neuter nominative singular)
ανάσκελοι (masculine nominative plural)
ανάσκελες (feminine nominative plural)
ανάσκελα (neuter nominative plural)
ανάσκελου (genitive masculine singular)
ανάσκελης (feminine genitive singular)
ανάσκελου (genitive neuter singular)
ανάσκελων (genitive masculine plural)
ανάσκελων (feminine genitive plural)
ανάσκελων (genitive neuter plural)
ανάσκελο (accusative masculine singular)
ανάσκελη (accusative feminine singular)
ανάσκελο (accusative neuter singular)
ανάσκελους (accusative masculine plural)
ανάσκελες (accusative feminine plural)
ανάσκελα (accusative neuter plural)
ανάσκελε (masculine singular vocative)
ανάσκελη (feminine singular vocative)
ανάσκελο (neuter singular vocative)
ανάσκελοι (masculine plural vocative)
ανάσκελες (feminine plural vocative)
ανάσκελα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάσκελους •


λεξιλογικός

head

λεξιλογικός • (lexilogikós) m (feminine λεξιλογική, neuter λεξιλογικό)

lexilogikós (romanization)
λεξιλογική (feminine)
λεξιλογικό (neuter)
λεξιλογικός (masculine nominative singular)
λεξιλογική (feminine nominative singular)
λεξιλογικό (neuter nominative singular)
λεξιλογικοί (masculine nominative plural)
λεξιλογικές (feminine nominative plural)
λεξιλογικά (neuter nominative plural)
λεξιλογικού (genitive masculine singular)
λεξιλογικής (feminine genitive singular)
λεξιλογικού (genitive neuter singular)
λεξιλογικών (genitive masculine plural)
λεξιλογικών (feminine genitive plural)
λεξιλογικών (genitive neuter plural)
λεξιλογικό (accusative masculine singular)
λεξιλογική (accusative feminine singular)
λεξιλογικό (accusative neuter singular)
λεξιλογικούς (accusative masculine plural)
λεξιλογικές (accusative feminine plural)
λεξιλογικά (accusative neuter plural)
λεξιλογικέ (masculine singular vocative)
λεξιλογική (feminine singular vocative)
λεξιλογικό (neuter singular vocative)
λεξιλογικοί (masculine plural vocative)
λεξιλογικές (feminine plural vocative)
λεξιλογικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

λεξιλογικός •

λεξιλογική •

λεξιλογικό •

λεξιλογικοί •

λεξιλογικές •

λεξιλογικά •

λεξιλογικού •

λεξιλογικής •

λεξιλογικού •

λεξιλογικών •

λεξιλογικών •

λεξιλογικών •

λεξιλογικό •

λεξιλογική •

λεξιλογικό •

λεξιλογικούς •

λεξιλογικές •

λεξιλογικά •

λεξιλογικέ •

λεξιλογική •

λεξιλογικό •

λεξιλογικοί •

λεξιλογικές •

λεξιλογικά •


εξωγήϊνης

head

εξωγήϊνης • (exogíïnis)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Genitive feminine singular form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήϊνες

εξωγήϊνες • (exogíïnes)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήϊνη

εξωγήϊνη • (exogíïni)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήϊνα

εξωγήϊνα • (exogíïna)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήινα

εξωγήινα • (exogíina)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Nominative, accusative and vocative plural form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήινης

εξωγήινης • (exogíinis)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Genitive feminine singular form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήϊνους

εξωγήϊνους • (exogíïnous)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Accusative masculine plural form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήινοι

εξωγήινοι • (exogíinoi)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήϊνοι

εξωγήϊνοι • (exogíïnoi)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήινε

εξωγήινε • (exogíine)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Vocative masculine singular form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήϊνων

εξωγήϊνων • (exogíïnon)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήϊνε

εξωγήϊνε • (exogíïne)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Vocative masculine singular form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήϊνου

εξωγήϊνου • (exogíïnou)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήϊνο

εξωγήϊνο • (exogíïno)

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Accusative masculine singular form of εξωγήϊνος (exogíïnos).

εξωγήϊνος εξωγήϊνος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of εξωγήϊνος (exogíïnos).


εξωγήινων

εξωγήινων • (exogíinon)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήινο

εξωγήινο • (exogíino)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Accusative masculine singular form of εξωγήινος (exogíinos).

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήινου

εξωγήινου • (exogíinou)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήινους

εξωγήινους • (exogíinous)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Accusative masculine plural form of εξωγήινος (exogíinos).


εξωγήινες

εξωγήινες • (exogíines)

εξωγήινος εξωγήινος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of εξωγήινος (exogíinos).


άναστρος

άναστρος • (ánastros) m (feminine άναστρη, neuter άναστρο)

ánastros (romanization)
άναστρη (feminine)
άναστρο (neuter)
άναστρος (masculine nominative singular)
άναστρη (feminine nominative singular)
άναστρο (neuter nominative singular)
άναστροι (masculine nominative plural)
άναστρες (feminine nominative plural)
άναστρα (neuter nominative plural)
άναστρου (genitive masculine singular)
άναστρης (feminine genitive singular)
άναστρου (genitive neuter singular)
άναστρων (genitive masculine plural)
άναστρων (feminine genitive plural)
άναστρων (genitive neuter plural)
άναστρο (accusative masculine singular)
άναστρη (accusative feminine singular)
άναστρο (accusative neuter singular)
άναστρους (accusative masculine plural)
άναστρες (accusative feminine plural)
άναστρα (accusative neuter plural)
άναστρε (masculine singular vocative)
άναστρη (feminine singular vocative)
άναστρο (neuter singular vocative)
άναστροι (masculine plural vocative)
άναστρες (feminine plural vocative)
άναστρα (neuter plural vocative)


ανάστερος

ανάστερος • (anásteros) m (feminine ανάστερη, neuter ανάστερο)

anásteros (romanization)
ανάστερη (feminine)
ανάστερο (neuter)
ανάστερος (masculine nominative singular)
ανάστερη (feminine nominative singular)
ανάστερο (neuter nominative singular)
ανάστεροι (masculine nominative plural)
ανάστερες (feminine nominative plural)
ανάστερα (neuter nominative plural)
ανάστερου (genitive masculine singular)
ανάστερης (feminine genitive singular)
ανάστερου (genitive neuter singular)
ανάστερων (genitive masculine plural)
ανάστερων (feminine genitive plural)
ανάστερων (genitive neuter plural)
ανάστερο (accusative masculine singular)
ανάστερη (accusative feminine singular)
ανάστερο (accusative neuter singular)
ανάστερους (accusative masculine plural)
ανάστερες (accusative feminine plural)
ανάστερα (accusative neuter plural)
ανάστερε (masculine singular vocative)
ανάστερη (feminine singular vocative)
ανάστερο (neuter singular vocative)
ανάστεροι (masculine plural vocative)
ανάστερες (feminine plural vocative)
ανάστερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάστερους •


ανασυρτός

head

ανασυρτός • (anasyrtós) m (feminine ανασυρτή, neuter ανασυρτό)

anasyrtós (romanization)
ανασυρτή (feminine)
ανασυρτό (neuter)
ανασυρτός (masculine nominative singular)
ανασυρτή (feminine nominative singular)
ανασυρτό (neuter nominative singular)
ανασυρτοί (masculine nominative plural)
ανασυρτές (feminine nominative plural)
ανασυρτά (neuter nominative plural)
ανασυρτού (genitive masculine singular)
ανασυρτής (feminine genitive singular)
ανασυρτού (genitive neuter singular)
ανασυρτών (genitive masculine plural)
ανασυρτών (feminine genitive plural)
ανασυρτών (genitive neuter plural)
ανασυρτό (accusative masculine singular)
ανασυρτή (accusative feminine singular)
ανασυρτό (accusative neuter singular)
ανασυρτούς (accusative masculine plural)
ανασυρτές (accusative feminine plural)
ανασυρτά (accusative neuter plural)
ανασυρτέ (masculine singular vocative)
ανασυρτή (feminine singular vocative)
ανασυρτό (neuter singular vocative)
ανασυρτοί (masculine plural vocative)
ανασυρτές (feminine plural vocative)
ανασυρτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανασυρτούς •


αναστρέψιμος

head

αναστρέψιμος • (anastrépsimos) m (feminine αναστρέψιμη, neuter αναστρέψιμο)

anastrépsimos (romanization)
αναστρέψιμη (feminine)
αναστρέψιμο (neuter)
αναστρέψιμος (masculine nominative singular)
αναστρέψιμη (feminine nominative singular)
αναστρέψιμο (neuter nominative singular)
αναστρέψιμοι (masculine nominative plural)
αναστρέψιμες (feminine nominative plural)
αναστρέψιμα (neuter nominative plural)
αναστρέψιμου (genitive masculine singular)
αναστρέψιμης (feminine genitive singular)
αναστρέψιμου (genitive neuter singular)
αναστρέψιμων (genitive masculine plural)
αναστρέψιμων (feminine genitive plural)
αναστρέψιμων (genitive neuter plural)
αναστρέψιμο (accusative masculine singular)
αναστρέψιμη (accusative feminine singular)
αναστρέψιμο (accusative neuter singular)
αναστρέψιμους (accusative masculine plural)
αναστρέψιμες (accusative feminine plural)
αναστρέψιμα (accusative neuter plural)
αναστρέψιμε (masculine singular vocative)
αναστρέψιμη (feminine singular vocative)
αναστρέψιμο (neuter singular vocative)
αναστρέψιμοι (masculine plural vocative)
αναστρέψιμες (feminine plural vocative)
αναστρέψιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναστρέψιμος

el-decl-adj-table

αναστρέψιμος •

αναστρέψιμη •

αναστρέψιμο •

αναστρέψιμοι •

αναστρέψιμες •

αναστρέψιμα •

αναστρέψιμου •

αναστρέψιμης •

αναστρέψιμου •

αναστρέψιμων •

αναστρέψιμων •

αναστρέψιμων •

αναστρέψιμο •

αναστρέψιμη •

αναστρέψιμο •

αναστρέψιμους •

αναστρέψιμες •

αναστρέψιμα •

αναστρέψιμε •

αναστρέψιμη •

αναστρέψιμο •

αναστρέψιμοι •

αναστρέψιμες •

αναστρέψιμα •

α‧να‧στρέ‧ψι‧μος


άναυδος

head

άναυδος • (ánavdos) m (feminine άναυδη, neuter άναυδο)

ánavdos (romanization)
άναυδη (feminine)
άναυδο (neuter)
άναυδος (masculine nominative singular)
άναυδη (feminine nominative singular)
άναυδο (neuter nominative singular)
άναυδοι (masculine nominative plural)
άναυδες (feminine nominative plural)
άναυδα (neuter nominative plural)
άναυδου (genitive masculine singular)
άναυδης (feminine genitive singular)
άναυδου (genitive neuter singular)
άναυδων (genitive masculine plural)
άναυδων (feminine genitive plural)
άναυδων (genitive neuter plural)
άναυδο (accusative masculine singular)
άναυδη (accusative feminine singular)
άναυδο (accusative neuter singular)
άναυδους (accusative masculine plural)
άναυδες (accusative feminine plural)
άναυδα (accusative neuter plural)
άναυδε (masculine singular vocative)
άναυδη (feminine singular vocative)
άναυδο (neuter singular vocative)
άναυδοι (masculine plural vocative)
άναυδες (feminine plural vocative)
άναυδα (neuter plural vocative)

mute, speechless, dumbfounded (with surprise)


αναύλωτος

αναύλωτος • (anávlotos) m (feminine αναύλωτη, neuter αναύλωτο)

anávlotos (romanization)
αναύλωτη (feminine)
αναύλωτο (neuter)
αναύλωτος (masculine nominative singular)
αναύλωτη (feminine nominative singular)
αναύλωτο (neuter nominative singular)
αναύλωτοι (masculine nominative plural)
αναύλωτες (feminine nominative plural)
αναύλωτα (neuter nominative plural)
αναύλωτου (genitive masculine singular)
αναύλωτης (feminine genitive singular)
αναύλωτου (genitive neuter singular)
αναύλωτων (genitive masculine plural)
αναύλωτων (feminine genitive plural)
αναύλωτων (genitive neuter plural)
αναύλωτο (accusative masculine singular)
αναύλωτη (accusative feminine singular)
αναύλωτο (accusative neuter singular)
αναύλωτους (accusative masculine plural)
αναύλωτες (accusative feminine plural)
αναύλωτα (accusative neuter plural)
αναύλωτε (masculine singular vocative)
αναύλωτη (feminine singular vocative)
αναύλωτο (neuter singular vocative)
αναύλωτοι (masculine plural vocative)
αναύλωτες (feminine plural vocative)
αναύλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύλωτους •


άναυλος

head

άναυλος • (ánavlos) m (feminine άναυλη, neuter άναυλο)

ánavlos (romanization)
άναυλη (feminine)
άναυλο (neuter)
άναυλος (masculine nominative singular)
άναυλη (feminine nominative singular)
άναυλο (neuter nominative singular)
άναυλοι (masculine nominative plural)
άναυλες (feminine nominative plural)
άναυλα (neuter nominative plural)
άναυλου (genitive masculine singular)
άναυλης (feminine genitive singular)
άναυλου (genitive neuter singular)
άναυλων (genitive masculine plural)
άναυλων (feminine genitive plural)
άναυλων (genitive neuter plural)
άναυλο (accusative masculine singular)
άναυλη (accusative feminine singular)
άναυλο (accusative neuter singular)
άναυλους (accusative masculine plural)
άναυλες (accusative feminine plural)
άναυλα (accusative neuter plural)
άναυλε (masculine singular vocative)
άναυλη (feminine singular vocative)
άναυλο (neuter singular vocative)
άναυλοι (masculine plural vocative)
άναυλες (feminine plural vocative)
άναυλα (neuter plural vocative)

fare dodging, unable to pay the fare (as a passenger)


αναύξητος

αναύξητος • (anáfxitos) m (feminine αναύξητη, neuter αναύξητο)

anáfxitos (romanization)
αναύξητη (feminine)
αναύξητο (neuter)
αναύξητος (masculine nominative singular)
αναύξητη (feminine nominative singular)
αναύξητο (neuter nominative singular)
αναύξητοι (masculine nominative plural)
αναύξητες (feminine nominative plural)
αναύξητα (neuter nominative plural)
αναύξητου (genitive masculine singular)
αναύξητης (feminine genitive singular)
αναύξητου (genitive neuter singular)
αναύξητων (genitive masculine plural)
αναύξητων (feminine genitive plural)
αναύξητων (genitive neuter plural)
αναύξητο (accusative masculine singular)
αναύξητη (accusative feminine singular)
αναύξητο (accusative neuter singular)
αναύξητους (accusative masculine plural)
αναύξητες (accusative feminine plural)
αναύξητα (accusative neuter plural)
αναύξητε (masculine singular vocative)
αναύξητη (feminine singular vocative)
αναύξητο (neuter singular vocative)
αναύξητοι (masculine plural vocative)
αναύξητες (feminine plural vocative)
αναύξητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύξητους •


ανατρέψιμος

head

ανατρέψιμος • (anatrépsimos) m (feminine ανατρέψιμη, neuter ανατρέψιμο)

anatrépsimos (romanization)
ανατρέψιμη (feminine)
ανατρέψιμο (neuter)
ανατρέψιμος (masculine nominative singular)
ανατρέψιμη (feminine nominative singular)
ανατρέψιμο (neuter nominative singular)
ανατρέψιμοι (masculine nominative plural)
ανατρέψιμες (feminine nominative plural)
ανατρέψιμα (neuter nominative plural)
ανατρέψιμου (genitive masculine singular)
ανατρέψιμης (feminine genitive singular)
ανατρέψιμου (genitive neuter singular)
ανατρέψιμων (genitive masculine plural)
ανατρέψιμων (feminine genitive plural)
ανατρέψιμων (genitive neuter plural)
ανατρέψιμο (accusative masculine singular)
ανατρέψιμη (accusative feminine singular)
ανατρέψιμο (accusative neuter singular)
ανατρέψιμους (accusative masculine plural)
ανατρέψιμες (accusative feminine plural)
ανατρέψιμα (accusative neuter plural)
ανατρέψιμε (masculine singular vocative)
ανατρέψιμη (feminine singular vocative)
ανατρέψιμο (neuter singular vocative)
ανατρέψιμοι (masculine plural vocative)
ανατρέψιμες (feminine plural vocative)
ανατρέψιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανατρέψιμος •

ανατρέψιμη •

ανατρέψιμο •

ανατρέψιμοι •

ανατρέψιμες •

ανατρέψιμα •

ανατρέψιμου •

ανατρέψιμης •

ανατρέψιμου •

ανατρέψιμων •

ανατρέψιμων •

ανατρέψιμων •

ανατρέψιμο •

ανατρέψιμη •

ανατρέψιμο •

ανατρέψιμους •

ανατρέψιμες •

ανατρέψιμα •

ανατρέψιμε •

ανατρέψιμη •

ανατρέψιμο •

ανατρέψιμοι •

ανατρέψιμες •

ανατρέψιμα •


αφροδίσιος

head

αφροδίσιος • (afrodísios) m (feminine αφροδίσια, neuter αφροδίσιο)

afrodísios (romanization)
αφροδίσια (feminine)
αφροδίσιο (neuter)
αφροδίσιος (masculine nominative singular)
αφροδίσια (feminine nominative singular)
αφροδίσιο (neuter nominative singular)
αφροδίσιοι (masculine nominative plural)
αφροδίσιες (feminine nominative plural)
αφροδίσια (neuter nominative plural)
αφροδίσιου (genitive masculine singular)
αφροδίσιας (feminine genitive singular)
αφροδίσιου (genitive neuter singular)
αφροδίσιων (genitive masculine plural)
αφροδίσιων (feminine genitive plural)
αφροδίσιων (genitive neuter plural)
αφροδίσιο (accusative masculine singular)
αφροδίσια (accusative feminine singular)
αφροδίσιο (accusative neuter singular)
αφροδίσιους (accusative masculine plural)
αφροδίσιες (accusative feminine plural)
αφροδίσια (accusative neuter plural)
αφροδίσιε (masculine singular vocative)
αφροδίσια (feminine singular vocative)
αφροδίσιο (neuter singular vocative)
αφροδίσιοι (masculine plural vocative)
αφροδίσιες (feminine plural vocative)
αφροδίσια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αφροδίσιος •

αφροδίσιοι •

αφροδίσιες •

αφροδίσιου •

αφροδίσιας •

αφροδίσιου •

αφροδίσιων •

αφροδίσιων •

αφροδίσιων •

αφροδίσιους •

αφροδίσιες •

αφροδίσιοι •

αφροδίσιες •