άνανδρος

head

άνανδρος • (ánandros) m (feminine άνανδρη, neuter άνανδρο)

ánandros (romanization)
άνανδρη (feminine)
άνανδρο (neuter)
άνανδρος (masculine nominative singular)
άνανδρη (feminine nominative singular)
άνανδρο (neuter nominative singular)
άνανδροι (masculine nominative plural)
άνανδρες (feminine nominative plural)
άνανδρα (neuter nominative plural)
άνανδρου (genitive masculine singular)
άνανδρης (feminine genitive singular)
άνανδρου (genitive neuter singular)
άνανδρων (genitive masculine plural)
άνανδρων (feminine genitive plural)
άνανδρων (genitive neuter plural)
άνανδρο (accusative masculine singular)
άνανδρη (accusative feminine singular)
άνανδρο (accusative neuter singular)
άνανδρους (accusative masculine plural)
άνανδρες (accusative feminine plural)
άνανδρα (accusative neuter plural)
άνανδρε (masculine singular vocative)
άνανδρη (feminine singular vocative)
άνανδρο (neuter singular vocative)
άνανδροι (masculine plural vocative)
άνανδρες (feminine plural vocative)
άνανδρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άνανδρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άνανδρος, etc.)


αναμφισβήτητος

head

αναμφισβήτητη

αναμφισβήτητο

αναμφισβήτητος • (anamfisvítitos) m (feminine αναμφισβήτητη, neuter αναμφισβήτητο)

el-adj

αναμφισβήτητη

αναμφισβήτητο

anamfisvítitos (romanization)
αναμφισβήτητη (feminine)
αναμφισβήτητο (neuter)
αναμφισβήτητος (masculine nominative singular)
αναμφισβήτητη (feminine nominative singular)
αναμφισβήτητο (neuter nominative singular)
αναμφισβήτητοι (masculine nominative plural)
αναμφισβήτητες (feminine nominative plural)
αναμφισβήτητα (neuter nominative plural)
αναμφισβήτητου (genitive masculine singular)
αναμφισβήτητης (feminine genitive singular)
αναμφισβήτητου (genitive neuter singular)
αναμφισβήτητων (genitive masculine plural)
αναμφισβήτητων (feminine genitive plural)
αναμφισβήτητων (genitive neuter plural)
αναμφισβήτητο (accusative masculine singular)
αναμφισβήτητη (accusative feminine singular)
αναμφισβήτητο (accusative neuter singular)
αναμφισβήτητους (accusative masculine plural)
αναμφισβήτητες (accusative feminine plural)
αναμφισβήτητα (accusative neuter plural)
αναμφισβήτητε (masculine singular vocative)
αναμφισβήτητη (feminine singular vocative)
αναμφισβήτητο (neuter singular vocative)
αναμφισβήτητοι (masculine plural vocative)
αναμφισβήτητες (feminine plural vocative)
αναμφισβήτητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναμφισβήτητ

el-decl-adj-a

αναμφισβήτητ

el-decl-adj-positive

Declension of αναμφισβήτητος

αναμφισβήτητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναμφισβήτητ

el-decl-adj-table

αναμφισβήτητος •

αναμφισβήτητη •

αναμφισβήτητο •

αναμφισβήτητοι •

αναμφισβήτητες •

αναμφισβήτητα •

αναμφισβήτητου •

αναμφισβήτητης •

αναμφισβήτητου •

αναμφισβήτητων •

αναμφισβήτητων •

αναμφισβήτητων •

αναμφισβήτητο •

αναμφισβήτητη •

αναμφισβήτητο •

αναμφισβήτητους •

αναμφισβήτητες •

αναμφισβήτητα •

αναμφισβήτητε •

αναμφισβήτητη •

αναμφισβήτητο •

αναμφισβήτητοι •

αναμφισβήτητες •

αναμφισβήτητα •


αναβολική

head

αναβολική • (anavolikí)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικέ

αναβολικέ • (anavoliké)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Vocative masculine singular form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικού

αναβολικού • (anavolikoú)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικό

αναβολικό • (anavolikó)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Accusative masculine singular form of αναβολικός (anavolikós).

αναβολικός αναβολικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικής

αναβολικής • (anavolikís)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Genitive feminine singular form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικούς

αναβολικούς • (anavolikoús)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Accusative masculine plural form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικοί

αναβολικοί • (anavolikoí)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικές

αναβολικές • (anavolikés)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικά

αναβολικά • (anavoliká)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικών

αναβολικών • (anavolikón)

αναβολικός αναβολικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναβολικός (anavolikós).


αναβολικός

αναβολικός • (anavolikós) m (feminine αναβολική, neuter αναβολικό)

anavolikós (romanization)
αναβολική (feminine)
αναβολικό (neuter)
αναβολικός (masculine nominative singular)
αναβολική (feminine nominative singular)
αναβολικό (neuter nominative singular)
αναβολικοί (masculine nominative plural)
αναβολικές (feminine nominative plural)
αναβολικά (neuter nominative plural)
αναβολικού (genitive masculine singular)
αναβολικής (feminine genitive singular)
αναβολικού (genitive neuter singular)
αναβολικών (genitive masculine plural)
αναβολικών (feminine genitive plural)
αναβολικών (genitive neuter plural)
αναβολικό (accusative masculine singular)
αναβολική (accusative feminine singular)
αναβολικό (accusative neuter singular)
αναβολικούς (accusative masculine plural)
αναβολικές (accusative feminine plural)
αναβολικά (accusative neuter plural)
αναβολικέ (masculine singular vocative)
αναβολική (feminine singular vocative)
αναβολικό (neuter singular vocative)
αναβολικοί (masculine plural vocative)
αναβολικές (feminine plural vocative)
αναβολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναβολικός •

αναβολικοί •

αναβολικές •

αναβολικού •

αναβολικής •

αναβολικού •

αναβολικών •

αναβολικών •

αναβολικών •

αναβολικούς •

αναβολικές •

αναβολικοί •

αναβολικές •


οξειδωτικός

head

οξειδωτικός • (oxeidotikós) m (feminine οξειδωτική, neuter οξειδωτικό)

oxeidotikós (romanization)
οξειδωτική (feminine)
οξειδωτικό (neuter)
οξειδωτικός (masculine nominative singular)
οξειδωτική (feminine nominative singular)
οξειδωτικό (neuter nominative singular)
οξειδωτικοί (masculine nominative plural)
οξειδωτικές (feminine nominative plural)
οξειδωτικά (neuter nominative plural)
οξειδωτικού (genitive masculine singular)
οξειδωτικής (feminine genitive singular)
οξειδωτικού (genitive neuter singular)
οξειδωτικών (genitive masculine plural)
οξειδωτικών (feminine genitive plural)
οξειδωτικών (genitive neuter plural)
οξειδωτικό (accusative masculine singular)
οξειδωτική (accusative feminine singular)
οξειδωτικό (accusative neuter singular)
οξειδωτικούς (accusative masculine plural)
οξειδωτικές (accusative feminine plural)
οξειδωτικά (accusative neuter plural)
οξειδωτικέ (masculine singular vocative)
οξειδωτική (feminine singular vocative)
οξειδωτικό (neuter singular vocative)
οξειδωτικοί (masculine plural vocative)
οξειδωτικές (feminine plural vocative)
οξειδωτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οξειδωτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οξειδωτικός, etc.)

el-decl-adj-table

οξειδωτικός •

οξειδωτική •

οξειδωτικό •

οξειδωτικοί •

οξειδωτικές •

οξειδωτικά •

οξειδωτικού •

οξειδωτικής •

οξειδωτικού •

οξειδωτικών •

οξειδωτικών •

οξειδωτικών •

οξειδωτικό •

οξειδωτική •

οξειδωτικό •

οξειδωτικούς •

οξειδωτικές •

οξειδωτικά •

οξειδωτικέ •

οξειδωτική •

οξειδωτικό •

οξειδωτικοί •

οξειδωτικές •

οξειδωτικά •

(chemistry) oxidising (UK), oxidizing (US)


αναδρομικού

head

αναδρομικού • (anadromikoú)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικούς

αναδρομικούς • (anadromikoús)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Accusative masculine plural form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικής

αναδρομικής • (anadromikís)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Genitive feminine singular form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικό

αναδρομικό • (anadromikó)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Accusative masculine singular form of αναδρομικός (anadromikós).

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικές

αναδρομικές • (anadromikés)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικοί

αναδρομικοί • (anadromikoí)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομική

αναδρομική • (anadromikí)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικών

αναδρομικών • (anadromikón)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναδρομικός (anadromikós).


αναδρομικέ

αναδρομικέ • (anadromiké)

αναδρομικός αναδρομικός#Greek

Vocative masculine singular form of αναδρομικός (anadromikós).


ανακλαστικέ

ανακλαστικέ • (anaklastiké)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Vocative masculine singular form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακριτικέ

ανακριτικέ • (anakritiké)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Vocative masculine singular form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακριτικοί

ανακριτικοί • (anakritikoí)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακριτικούς

ανακριτικούς • (anakritikoús)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Accusative masculine plural form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακλαστικής

ανακλαστικής • (anaklastikís)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Genitive feminine singular form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακλαστικούς

ανακλαστικούς • (anaklastikoús)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Accusative masculine plural form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακριτικών

ανακριτικών • (anakritikón)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακριτικού

ανακριτικού • (anakritikoú)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακλαστικού

ανακλαστικού • (anaklastikoú)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακριτικές

ανακριτικές • (anakritikés)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακριτικά

ανακριτικά • (anakritiká)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακλαστικές

ανακλαστικές • (anaklastikés)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακλαστικοί

ανακλαστικοί • (anaklastikoí)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακλαστικών

ανακλαστικών • (anaklastikón)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακριτικό

ανακριτικό • (anakritikó)

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Accusative masculine singular form of ανακριτικός (anakritikós).

ανακριτικός ανακριτικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ανακριτικός (anakritikós).


ανακλαστικό

ανακλαστικό • (anaklastikó)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Accusative masculine singular form of ανακλαστικός (anaklastikós).

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of ανακλαστικός (anaklastikós).


εκτυφλωτικός

εκτυφλωτικός • (ektyflotikós)


ανακλαστικά

ανακλαστικά • (anaklastiká)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of ανακλαστικός (anaklastikós).


ανακλαστική

ανακλαστική • (anaklastikí)

ανακλαστικός ανακλαστικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of ανακλαστικός (anaklastikós).


αναζωογονητικός

αναζωογονητική

αναζωογονητικό

αναζωογονητικός • (anazoogonitikós) m (feminine αναζωογονητική, neuter αναζωογονητικό)

el-adj

αναζωογονητική

αναζωογονητικό

anazoogonitikós (romanization)
αναζωογονητική (feminine)
αναζωογονητικό (neuter)
αναζωογονητικός (masculine nominative singular)
αναζωογονητική (feminine nominative singular)
αναζωογονητικό (neuter nominative singular)
αναζωογονητικοί (masculine nominative plural)
αναζωογονητικές (feminine nominative plural)
αναζωογονητικά (neuter nominative plural)
αναζωογονητικού (genitive masculine singular)
αναζωογονητικής (feminine genitive singular)
αναζωογονητικού (genitive neuter singular)
αναζωογονητικών (genitive masculine plural)
αναζωογονητικών (feminine genitive plural)
αναζωογονητικών (genitive neuter plural)
αναζωογονητικό (accusative masculine singular)
αναζωογονητική (accusative feminine singular)
αναζωογονητικό (accusative neuter singular)
αναζωογονητικούς (accusative masculine plural)
αναζωογονητικές (accusative feminine plural)
αναζωογονητικά (accusative neuter plural)
αναζωογονητικέ (masculine singular vocative)
αναζωογονητική (feminine singular vocative)
αναζωογονητικό (neuter singular vocative)
αναζωογονητικοί (masculine plural vocative)
αναζωογονητικές (feminine plural vocative)
αναζωογονητικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

αναζωογονητικ

el-decl-adj-a

αναζωογονητικ

el-decl-adj-positive

Declension of αναζωογονητικός

αναζωογονητικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναζωογονητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναζωογονητικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αναζωογονητικ

el-decl-adj-table

αναζωογονητικός •

αναζωογονητική •

αναζωογονητικό •

αναζωογονητικοί •

αναζωογονητικές •

αναζωογονητικά •

αναζωογονητικού •

αναζωογονητικής •

αναζωογονητικού •

αναζωογονητικών •

αναζωογονητικών •

αναζωογονητικών •

αναζωογονητικό •

αναζωογονητική •

αναζωογονητικό •

αναζωογονητικούς •

αναζωογονητικές •

αναζωογονητικά •

αναζωογονητικέ •

αναζωογονητική •

αναζωογονητικό •

αναζωογονητικοί •

αναζωογονητικές •

αναζωογονητικά •

revitalising (UK), revitalizing (US), invigorating


αρχάριος

head

αρχάριος • (archários) m (feminine αρχάρια, neuter αρχάριο)

archários (romanization)
αρχάρια (feminine)
αρχάριο (neuter)
αρχάριος (masculine nominative singular)
αρχάρια (feminine nominative singular)
αρχάριο (neuter nominative singular)
αρχάριοι (masculine nominative plural)
αρχάριες (feminine nominative plural)
αρχάρια (neuter nominative plural)
αρχάριου (genitive masculine singular)
αρχάριας (feminine genitive singular)
αρχάριου (genitive neuter singular)
αρχάριων (genitive masculine plural)
αρχάριων (feminine genitive plural)
αρχάριων (genitive neuter plural)
αρχάριο (accusative masculine singular)
αρχάρια (accusative feminine singular)
αρχάριο (accusative neuter singular)
αρχάριους (accusative masculine plural)
αρχάριες (accusative feminine plural)
αρχάρια (accusative neuter plural)
αρχάριε (masculine singular vocative)
αρχάρια (feminine singular vocative)
αρχάριο (neuter singular vocative)
αρχάριοι (masculine plural vocative)
αρχάριες (feminine plural vocative)
αρχάρια (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχάριος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχάριος, etc.)

From Hellenistic Koine Greek ἀρχάριος (arkhários, “one who starts to go to school”), from Ancient Greek ἀρχή (arkhḗ, “beginning”) + the Koine suffix -άριος (-ários).


αναιτιολόγητος

head

αναιτιολόγητη

αναιτιολόγητο

αναιτιολόγητος • (anaitiológitos) m (feminine αναιτιολόγητη, neuter αναιτιολόγητο)

el-adj

αναιτιολόγητη

αναιτιολόγητο

anaitiológitos (romanization)
αναιτιολόγητη (feminine)
αναιτιολόγητο (neuter)
αναιτιολόγητος (masculine nominative singular)
αναιτιολόγητη (feminine nominative singular)
αναιτιολόγητο (neuter nominative singular)
αναιτιολόγητοι (masculine nominative plural)
αναιτιολόγητες (feminine nominative plural)
αναιτιολόγητα (neuter nominative plural)
αναιτιολόγητου (genitive masculine singular)
αναιτιολόγητης (feminine genitive singular)
αναιτιολόγητου (genitive neuter singular)
αναιτιολόγητων (genitive masculine plural)
αναιτιολόγητων (feminine genitive plural)
αναιτιολόγητων (genitive neuter plural)
αναιτιολόγητο (accusative masculine singular)
αναιτιολόγητη (accusative feminine singular)
αναιτιολόγητο (accusative neuter singular)
αναιτιολόγητους (accusative masculine plural)
αναιτιολόγητες (accusative feminine plural)
αναιτιολόγητα (accusative neuter plural)
αναιτιολόγητε (masculine singular vocative)
αναιτιολόγητη (feminine singular vocative)
αναιτιολόγητο (neuter singular vocative)
αναιτιολόγητοι (masculine plural vocative)
αναιτιολόγητες (feminine plural vocative)
αναιτιολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναιτιολόγητ

el-decl-adj-a

αναιτιολόγητ

el-decl-adj-positive

Declension of αναιτιολόγητος

αναιτιολόγητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναιτιολόγητ

el-decl-adj-table

αναιτιολόγητος •

αναιτιολόγητη •

αναιτιολόγητο •

αναιτιολόγητοι •

αναιτιολόγητες •

αναιτιολόγητα •

αναιτιολόγητου •

αναιτιολόγητης •

αναιτιολόγητου •

αναιτιολόγητων •

αναιτιολόγητων •

αναιτιολόγητων •

αναιτιολόγητο •

αναιτιολόγητη •

αναιτιολόγητο •

αναιτιολόγητους •

αναιτιολόγητες •

αναιτιολόγητα •

αναιτιολόγητε •

αναιτιολόγητη •

αναιτιολόγητο •

αναιτιολόγητοι •

αναιτιολόγητες •

αναιτιολόγητα •

α‧ναι‧τι‧ο‧λό‧γη‧τος

From Hellenistic Koine Greek ἀναιτιολόγητος (anaitiológētos). Morphologically from αν- (an-, a privative) + αιτιο-λογ(ώ) (aitio-log(ó)) + -(η)τος (-(i)tos, “justify”).

inh

ἀναιτιολόγητος

af

αιτιο-λογ(ώ)


απόβλητος

head

απόβλητος • (apóvlitos) m (feminine απόβλητη, neuter απόβλητο)

apóvlitos (romanization)
απόβλητη (feminine)
απόβλητο (neuter)
απόβλητος (masculine nominative singular)
απόβλητη (feminine nominative singular)
απόβλητο (neuter nominative singular)
απόβλητοι (masculine nominative plural)
απόβλητες (feminine nominative plural)
απόβλητα (neuter nominative plural)
απόβλητου (genitive masculine singular)
απόβλητης (feminine genitive singular)
απόβλητου (genitive neuter singular)
απόβλητων (genitive masculine plural)
απόβλητων (feminine genitive plural)
απόβλητων (genitive neuter plural)
απόβλητο (accusative masculine singular)
απόβλητη (accusative feminine singular)
απόβλητο (accusative neuter singular)
απόβλητους (accusative masculine plural)
απόβλητες (accusative feminine plural)
απόβλητα (accusative neuter plural)
απόβλητε (masculine singular vocative)
απόβλητη (feminine singular vocative)
απόβλητο (neuter singular vocative)
απόβλητοι (masculine plural vocative)
απόβλητες (feminine plural vocative)
απόβλητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο απόβλητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο απόβλητος, etc.)

el-decl-adj-table

απόβλητους •


αναλώσιμε

head

αναλώσιμε • (analósime)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Vocative masculine singular form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμου

αναλώσιμου • (analósimou)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμη

αναλώσιμη • (analósimi)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμης

αναλώσιμης • (analósimis)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Genitive feminine singular form of αναλώσιμος (analósimos).


ξεσκέπαστος

ξεσκέπαστος • (xesképastos) m (feminine ξεσκέπαστη, neuter ξεσκέπαστο)

xesképastos (romanization)
ξεσκέπαστη (feminine)
ξεσκέπαστο (neuter)
ξεσκέπαστος (masculine nominative singular)
ξεσκέπαστη (feminine nominative singular)
ξεσκέπαστο (neuter nominative singular)
ξεσκέπαστοι (masculine nominative plural)
ξεσκέπαστες (feminine nominative plural)
ξεσκέπαστα (neuter nominative plural)
ξεσκέπαστου (genitive masculine singular)
ξεσκέπαστης (feminine genitive singular)
ξεσκέπαστου (genitive neuter singular)
ξεσκέπαστων (genitive masculine plural)
ξεσκέπαστων (feminine genitive plural)
ξεσκέπαστων (genitive neuter plural)
ξεσκέπαστο (accusative masculine singular)
ξεσκέπαστη (accusative feminine singular)
ξεσκέπαστο (accusative neuter singular)
ξεσκέπαστους (accusative masculine plural)
ξεσκέπαστες (accusative feminine plural)
ξεσκέπαστα (accusative neuter plural)
ξεσκέπαστε (masculine singular vocative)
ξεσκέπαστη (feminine singular vocative)
ξεσκέπαστο (neuter singular vocative)
ξεσκέπαστοι (masculine plural vocative)
ξεσκέπαστες (feminine plural vocative)
ξεσκέπαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ξεσκέπαστος •

ξεσκέπαστη •

ξεσκέπαστο •

ξεσκέπαστοι •

ξεσκέπαστες •

ξεσκέπαστα •

ξεσκέπαστου •

ξεσκέπαστης •

ξεσκέπαστου •

ξεσκέπαστων •

ξεσκέπαστων •

ξεσκέπαστων •

ξεσκέπαστο •

ξεσκέπαστη •

ξεσκέπαστο •

ξεσκέπαστους •

ξεσκέπαστες •

ξεσκέπαστα •

ξεσκέπαστε •

ξεσκέπαστη •

ξεσκέπαστο •

ξεσκέπαστοι •

ξεσκέπαστες •

ξεσκέπαστα •


αναλώσιμων

head

αναλώσιμων • (analósimon)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμο

αναλώσιμο • (analósimo)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Accusative masculine singular form of αναλώσιμος (analósimos).

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμους

αναλώσιμους • (analósimous)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Accusative masculine plural form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμοι

αναλώσιμοι • (analósimoi)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμα

αναλώσιμα • (analósima)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναλώσιμος (analósimos).


αναλώσιμες

αναλώσιμες • (analósimes)

αναλώσιμος αναλώσιμος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναλώσιμος (analósimos).


ανάμικτος

ανάμικτος • (anámiktos) m (feminine ανάμικτη, neuter ανάμικτο)

anámiktos (romanization)
ανάμικτη (feminine)
ανάμικτο (neuter)
ανάμικτος (masculine nominative singular)
ανάμικτη (feminine nominative singular)
ανάμικτο (neuter nominative singular)
ανάμικτοι (masculine nominative plural)
ανάμικτες (feminine nominative plural)
ανάμικτα (neuter nominative plural)
ανάμικτου (genitive masculine singular)
ανάμικτης (feminine genitive singular)
ανάμικτου (genitive neuter singular)
ανάμικτων (genitive masculine plural)
ανάμικτων (feminine genitive plural)
ανάμικτων (genitive neuter plural)
ανάμικτο (accusative masculine singular)
ανάμικτη (accusative feminine singular)
ανάμικτο (accusative neuter singular)
ανάμικτους (accusative masculine plural)
ανάμικτες (accusative feminine plural)
ανάμικτα (accusative neuter plural)
ανάμικτε (masculine singular vocative)
ανάμικτη (feminine singular vocative)
ανάμικτο (neuter singular vocative)
ανάμικτοι (masculine plural vocative)
ανάμικτες (feminine plural vocative)
ανάμικτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάμικτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάμικτος, etc.)

el-decl-adj-table

ανάμικτους •

ανάμεικτος ανάμεικτος#Greek

Alternative form of ανάμεικτος (anámeiktos)


κατακριτέος

head

κατακριτέος • (katakritéos) m (feminine κατακριτέα, neuter κατακριτέο)

katakritéos (romanization)
κατακριτέα (feminine)
κατακριτέο (neuter)
κατακριτέος (masculine nominative singular)
κατακριτέα (feminine nominative singular)
κατακριτέο (neuter nominative singular)
κατακριτέοι (masculine nominative plural)
κατακριτέες (feminine nominative plural)
κατακριτέα (neuter nominative plural)
κατακριτέου (genitive masculine singular)
κατακριτέας (feminine genitive singular)
κατακριτέου (genitive neuter singular)
κατακριτέων (genitive masculine plural)
κατακριτέων (feminine genitive plural)
κατακριτέων (genitive neuter plural)
κατακριτέο (accusative masculine singular)
κατακριτέα (accusative feminine singular)
κατακριτέο (accusative neuter singular)
κατακριτέους (accusative masculine plural)
κατακριτέες (accusative feminine plural)
κατακριτέα (accusative neuter plural)
κατακριτέε (masculine singular vocative)
κατακριτέα (feminine singular vocative)
κατακριτέο (neuter singular vocative)
κατακριτέοι (masculine plural vocative)
κατακριτέες (feminine plural vocative)
κατακριτέα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κατακριτέος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κατακριτέος, etc.)

el-decl-adj-table

κατακριτέος •

κατακριτέα •

κατακριτέο •

κατακριτέοι •

κατακριτέες •

κατακριτέα •

κατακριτέου •

κατακριτέας •

κατακριτέου •

κατακριτέων •

κατακριτέων •

κατακριτέων •

κατακριτέο •

κατακριτέα •

κατακριτέο •

κατακριτέους •

κατακριτέες •

κατακριτέα •

κατακριτέε •

κατακριτέα •

κατακριτέο •

κατακριτέοι •

κατακριτέες •

κατακριτέα •


άπλυτου

head

άπλυτου • (áplytou)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτους

άπλυτους • (áplytous)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Accusative masculine plural form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτε

άπλυτε • (áplyte)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Vocative masculine singular form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτη

άπλυτη • (áplyti)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτης

άπλυτης • (áplytis)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Genitive feminine singular form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτες

άπλυτες • (áplytes)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτο

άπλυτο • (áplyto)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Accusative masculine singular form of άπλυτος (áplytos).

άπλυτος άπλυτος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτοι

άπλυτοι • (áplytoi)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Nominative and vocative neuter plural form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτων

άπλυτων • (áplyton)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of άπλυτος (áplytos).


άπλυτα

άπλυτα • (áplyta)

άπλυτος άπλυτος#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of άπλυτος (áplytos).


ανάβροχος

ανάβροχος • (anávrochos) m (feminine ανάβροχη, neuter ανάβροχο)

anávrochos (romanization)
ανάβροχη (feminine)
ανάβροχο (neuter)
ανάβροχος (masculine nominative singular)
ανάβροχη (feminine nominative singular)
ανάβροχο (neuter nominative singular)
ανάβροχοι (masculine nominative plural)
ανάβροχες (feminine nominative plural)
ανάβροχα (neuter nominative plural)
ανάβροχου (genitive masculine singular)
ανάβροχης (feminine genitive singular)
ανάβροχου (genitive neuter singular)
ανάβροχων (genitive masculine plural)
ανάβροχων (feminine genitive plural)
ανάβροχων (genitive neuter plural)
ανάβροχο (accusative masculine singular)
ανάβροχη (accusative feminine singular)
ανάβροχο (accusative neuter singular)
ανάβροχους (accusative masculine plural)
ανάβροχες (accusative feminine plural)
ανάβροχα (accusative neuter plural)
ανάβροχε (masculine singular vocative)
ανάβροχη (feminine singular vocative)
ανάβροχο (neuter singular vocative)
ανάβροχοι (masculine plural vocative)
ανάβροχες (feminine plural vocative)
ανάβροχα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάβροχους •


άπλυτος

head

άπλυτος • (áplytos) m (feminine άπλυτη, neuter άπλυτο)

áplytos (romanization)
άπλυτη (feminine)
άπλυτο (neuter)
άπλυτος (masculine nominative singular)
άπλυτη (feminine nominative singular)
άπλυτο (neuter nominative singular)
άπλυτοι (masculine nominative plural)
άπλυτες (feminine nominative plural)
άπλυτα (neuter nominative plural)
άπλυτου (genitive masculine singular)
άπλυτης (feminine genitive singular)
άπλυτου (genitive neuter singular)
άπλυτων (genitive masculine plural)
άπλυτων (feminine genitive plural)
άπλυτων (genitive neuter plural)
άπλυτο (accusative masculine singular)
άπλυτη (accusative feminine singular)
άπλυτο (accusative neuter singular)
άπλυτους (accusative masculine plural)
άπλυτες (accusative feminine plural)
άπλυτα (accusative neuter plural)
άπλυτε (masculine singular vocative)
άπλυτη (feminine singular vocative)
άπλυτο (neuter singular vocative)
άπλυτοι (masculine plural vocative)
άπλυτες (feminine plural vocative)
άπλυτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άπλυτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άπλυτος, etc.)


αναγερτός

head

αναγερτός • (anagertós) m (feminine αναγερτή, neuter αναγερτό)

anagertós (romanization)
αναγερτή (feminine)
αναγερτό (neuter)
αναγερτός (masculine nominative singular)
αναγερτή (feminine nominative singular)
αναγερτό (neuter nominative singular)
αναγερτοί (masculine nominative plural)
αναγερτές (feminine nominative plural)
αναγερτά (neuter nominative plural)
αναγερτού (genitive masculine singular)
αναγερτής (feminine genitive singular)
αναγερτού (genitive neuter singular)
αναγερτών (genitive masculine plural)
αναγερτών (feminine genitive plural)
αναγερτών (genitive neuter plural)
αναγερτό (accusative masculine singular)
αναγερτή (accusative feminine singular)
αναγερτό (accusative neuter singular)
αναγερτούς (accusative masculine plural)
αναγερτές (accusative feminine plural)
αναγερτά (accusative neuter plural)
αναγερτέ (masculine singular vocative)
αναγερτή (feminine singular vocative)
αναγερτό (neuter singular vocative)
αναγερτοί (masculine plural vocative)
αναγερτές (feminine plural vocative)
αναγερτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναγερτούς •


αναδασωτέος

head

αναδασωτέος • (anadasotéos) m (feminine αναδασωτέα, neuter αναδασωτέο)

anadasotéos (romanization)
αναδασωτέα (feminine)
αναδασωτέο (neuter)
αναδασωτέος (masculine nominative singular)
αναδασωτέα (feminine nominative singular)
αναδασωτέο (neuter nominative singular)
αναδασωτέοι (masculine nominative plural)
αναδασωτέες (feminine nominative plural)
αναδασωτέα (neuter nominative plural)
αναδασωτέου (genitive masculine singular)
αναδασωτέας (feminine genitive singular)
αναδασωτέου (genitive neuter singular)
αναδασωτέων (genitive masculine plural)
αναδασωτέων (feminine genitive plural)
αναδασωτέων (genitive neuter plural)
αναδασωτέο (accusative masculine singular)
αναδασωτέα (accusative feminine singular)
αναδασωτέο (accusative neuter singular)
αναδασωτέους (accusative masculine plural)
αναδασωτέες (accusative feminine plural)
αναδασωτέα (accusative neuter plural)
αναδασωτέε (masculine singular vocative)
αναδασωτέα (feminine singular vocative)
αναδασωτέο (neuter singular vocative)
αναδασωτέοι (masculine plural vocative)
αναδασωτέες (feminine plural vocative)
αναδασωτέα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναδασωτέος •

αναδασωτέα •

αναδασωτέο •

αναδασωτέοι •

αναδασωτέες •

αναδασωτέα •

αναδασωτέου •

αναδασωτέας •

αναδασωτέου •

αναδασωτέων •

αναδασωτέων •

αναδασωτέων •

αναδασωτέο •

αναδασωτέα •

αναδασωτέο •

αναδασωτέους •

αναδασωτέες •

αναδασωτέα •

αναδασωτέε •

αναδασωτέα •

αναδασωτέο •

αναδασωτέοι •

αναδασωτέες •

αναδασωτέα •


αφθονών

head

αφθονών • (afthonón) m (feminine αφθονούσα, neuter αφθονόν)

afthonón (romanization)
αφθονούσα (feminine)
αφθονόν (neuter)
αφθονών (masculine nominative singular)
αφθονούσα (feminine nominative singular)
αφθονόν (neuter nominative singular)
αφθονόντες (masculine nominative plural)
αφθονούσες (feminine nominative plural)
αφθονόντα (neuter nominative plural)
αφθονόντος (genitive masculine singular)
αφθονούσας (feminine genitive singular)
αφθονούσης (feminine genitive singular)
αφθονόντος (genitive neuter singular)
αφθονόντων (genitive masculine plural)
αφθονουσών (feminine genitive plural)
αφθονόντων (genitive neuter plural)
αφθονόντα (accusative masculine singular)
αφθονούσα (accusative feminine singular)
αφθονόν (accusative neuter singular)
αφθονόντες (accusative masculine plural)
αφθονούσες (accusative feminine plural)
αφθονόντα (accusative neuter plural)
αφθονών (masculine singular vocative)
αφθονούσα (feminine singular vocative)
αφθονόν (neuter singular vocative)
αφθονόντες (masculine plural vocative)
αφθονούσες (feminine plural vocative)
αφθονόντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αφθονόντες •

αφθονούσες •

αφθονόντος •

αφθονούσας •

αφθονούσης •

αφθονόντος •

αφθονόντων •

αφθονουσών •

αφθονόντων •

αφθονόντες •

αφθονούσες •

αφθονόντες •

αφθονούσες •


αναθεωρήσιμος

head

αναθεωρήσιμη

αναθεωρήσιμο

αναθεωρήσιμος • (anatheorísimos) m (feminine αναθεωρήσιμη, neuter αναθεωρήσιμο)

el-adj

αναθεωρήσιμη

αναθεωρήσιμο

anatheorísimos (romanization)
αναθεωρήσιμη (feminine)
αναθεωρήσιμο (neuter)
αναθεωρήσιμος (masculine nominative singular)
αναθεωρήσιμη (feminine nominative singular)
αναθεωρήσιμο (neuter nominative singular)
αναθεωρήσιμοι (masculine nominative plural)
αναθεωρήσιμες (feminine nominative plural)
αναθεωρήσιμα (neuter nominative plural)
αναθεωρήσιμου (genitive masculine singular)
αναθεωρήσιμης (feminine genitive singular)
αναθεωρήσιμου (genitive neuter singular)
αναθεωρήσιμων (genitive masculine plural)
αναθεωρήσιμων (feminine genitive plural)
αναθεωρήσιμων (genitive neuter plural)
αναθεωρήσιμο (accusative masculine singular)
αναθεωρήσιμη (accusative feminine singular)
αναθεωρήσιμο (accusative neuter singular)
αναθεωρήσιμους (accusative masculine plural)
αναθεωρήσιμες (accusative feminine plural)
αναθεωρήσιμα (accusative neuter plural)
αναθεωρήσιμε (masculine singular vocative)
αναθεωρήσιμη (feminine singular vocative)
αναθεωρήσιμο (neuter singular vocative)
αναθεωρήσιμοι (masculine plural vocative)
αναθεωρήσιμες (feminine plural vocative)
αναθεωρήσιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναθεωρήσιμος

el-decl-adj-table

αναθεωρήσιμος •

αναθεωρήσιμη •

αναθεωρήσιμο •

αναθεωρήσιμοι •

αναθεωρήσιμες •

αναθεωρήσιμα •

αναθεωρήσιμου •

αναθεωρήσιμης •

αναθεωρήσιμου •

αναθεωρήσιμων •

αναθεωρήσιμων •

αναθεωρήσιμων •

αναθεωρήσιμο •

αναθεωρήσιμη •

αναθεωρήσιμο •

αναθεωρήσιμους •

αναθεωρήσιμες •

αναθεωρήσιμα •

αναθεωρήσιμε •

αναθεωρήσιμη •

αναθεωρήσιμο •

αναθεωρήσιμοι •

αναθεωρήσιμες •

αναθεωρήσιμα •


ανήκουστος

head

ανήκουστος • (aníkoustos) m (feminine ανήκουστη, neuter ανήκουστο)

aníkoustos (romanization)
ανήκουστη (feminine)
ανήκουστο (neuter)
ανήκουστος (masculine nominative singular)
ανήκουστη (feminine nominative singular)
ανήκουστο (neuter nominative singular)
ανήκουστοι (masculine nominative plural)
ανήκουστες (feminine nominative plural)
ανήκουστα (neuter nominative plural)
ανήκουστου (genitive masculine singular)
ανήκουστης (feminine genitive singular)
ανήκουστου (genitive neuter singular)
ανήκουστων (genitive masculine plural)
ανήκουστων (feminine genitive plural)
ανήκουστων (genitive neuter plural)
ανήκουστο (accusative masculine singular)
ανήκουστη (accusative feminine singular)
ανήκουστο (accusative neuter singular)
ανήκουστους (accusative masculine plural)
ανήκουστες (accusative feminine plural)
ανήκουστα (accusative neuter plural)
ανήκουστε (masculine singular vocative)
ανήκουστη (feminine singular vocative)
ανήκουστο (neuter singular vocative)
ανήκουστοι (masculine plural vocative)
ανήκουστες (feminine plural vocative)
ανήκουστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανήκουστος •

ανήκουστοι •

ανήκουστες •

ανήκουστου •

ανήκουστης •

ανήκουστου •

ανήκουστων •

ανήκουστων •

ανήκουστων •

ανήκουστους •

ανήκουστες •

ανήκουστοι •

ανήκουστες •


ανακαινιστικός

head

ανακαινιστική

ανακαινιστικό

ανακαινιστικός • (anakainistikós) m (feminine ανακαινιστική, neuter ανακαινιστικό)

el-adj

ανακαινιστική

ανακαινιστικό

anakainistikós (romanization)
ανακαινιστική (feminine)
ανακαινιστικό (neuter)
ανακαινιστικός (masculine nominative singular)
ανακαινιστική (feminine nominative singular)
ανακαινιστικό (neuter nominative singular)
ανακαινιστικοί (masculine nominative plural)
ανακαινιστικές (feminine nominative plural)
ανακαινιστικά (neuter nominative plural)
ανακαινιστικού (genitive masculine singular)
ανακαινιστικής (feminine genitive singular)
ανακαινιστικού (genitive neuter singular)
ανακαινιστικών (genitive masculine plural)
ανακαινιστικών (feminine genitive plural)
ανακαινιστικών (genitive neuter plural)
ανακαινιστικό (accusative masculine singular)
ανακαινιστική (accusative feminine singular)
ανακαινιστικό (accusative neuter singular)
ανακαινιστικούς (accusative masculine plural)
ανακαινιστικές (accusative feminine plural)
ανακαινιστικά (accusative neuter plural)
ανακαινιστικέ (masculine singular vocative)
ανακαινιστική (feminine singular vocative)
ανακαινιστικό (neuter singular vocative)
ανακαινιστικοί (masculine plural vocative)
ανακαινιστικές (feminine plural vocative)
ανακαινιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανακαινιστικ

el-decl-adj-a

ανακαινιστικ

el-decl-adj-positive

Declension of ανακαινιστικός

ανακαινιστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανακαινιστικ

el-decl-adj-table

ανακαινιστικός •

ανακαινιστική •

ανακαινιστικό •

ανακαινιστικοί •

ανακαινιστικές •

ανακαινιστικά •

ανακαινιστικού •

ανακαινιστικής •

ανακαινιστικού •

ανακαινιστικών •

ανακαινιστικών •

ανακαινιστικών •

ανακαινιστικό •

ανακαινιστική •

ανακαινιστικό •

ανακαινιστικούς •

ανακαινιστικές •

ανακαινιστικά •

ανακαινιστικέ •

ανακαινιστική •

ανακαινιστικό •

ανακαινιστικοί •

ανακαινιστικές •

ανακαινιστικά •

restorative, relating to restoration or renewal


ανακρεόντειος

head

ανακρεόντεια

ανακρεόντειο

ανακρεόντειος • (anakreónteios) m (feminine ανακρεόντεια, neuter ανακρεόντειο)

el-adj

ανακρεόντεια

ανακρεόντειο

anakreónteios (romanization)
ανακρεόντεια (feminine)
ανακρεόντειο (neuter)
ανακρεόντειος (masculine nominative singular)
ανακρεόντεια (feminine nominative singular)
ανακρεόντειο (neuter nominative singular)
ανακρεόντειοι (masculine nominative plural)
ανακρεόντειες (feminine nominative plural)
ανακρεόντεια (neuter nominative plural)
ανακρεόντειου (genitive masculine singular)
ανακρεόντειας (feminine genitive singular)
ανακρεόντειου (genitive neuter singular)
ανακρεόντειων (genitive masculine plural)
ανακρεόντειων (feminine genitive plural)
ανακρεόντειων (genitive neuter plural)
ανακρεόντειο (accusative masculine singular)
ανακρεόντεια (accusative feminine singular)
ανακρεόντειο (accusative neuter singular)
ανακρεόντειους (accusative masculine plural)
ανακρεόντειες (accusative feminine plural)
ανακρεόντεια (accusative neuter plural)
ανακρεόντειε (masculine singular vocative)
ανακρεόντεια (feminine singular vocative)
ανακρεόντειο (neuter singular vocative)
ανακρεόντειοι (masculine plural vocative)
ανακρεόντειες (feminine plural vocative)
ανακρεόντεια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανακρεόντειος

el-decl-adj-table

ανακρεόντειος •

ανακρεόντεια •

ανακρεόντειο •

ανακρεόντειοι •

ανακρεόντειες •

ανακρεόντεια •

ανακρεόντειου •

ανακρεόντειας •

ανακρεόντειου •

ανακρεόντειων •

ανακρεόντειων •

ανακρεόντειων •

ανακρεόντειο •

ανακρεόντεια •

ανακρεόντειο •

ανακρεόντειους •

ανακρεόντειες •

ανακρεόντεια •

ανακρεόντειε •

ανακρεόντεια •

ανακρεόντειο •

ανακρεόντειοι •

ανακρεόντειες •

ανακρεόντεια •

relating to the poet Anacreon (notable for Bacchanalian poetry)

(el, by extension) Bacchanalian (of poetry)


ανακλαδιστός

head

ανακλαδιστός • (anakladistós) m (feminine ανακλαδιστή, neuter ανακλαδιστό)

anakladistós (romanization)
ανακλαδιστή (feminine)
ανακλαδιστό (neuter)
ανακλαδιστός (masculine nominative singular)
ανακλαδιστή (feminine nominative singular)
ανακλαδιστό (neuter nominative singular)
ανακλαδιστοί (masculine nominative plural)
ανακλαδιστές (feminine nominative plural)
ανακλαδιστά (neuter nominative plural)
ανακλαδιστού (genitive masculine singular)
ανακλαδιστής (feminine genitive singular)
ανακλαδιστού (genitive neuter singular)
ανακλαδιστών (genitive masculine plural)
ανακλαδιστών (feminine genitive plural)
ανακλαδιστών (genitive neuter plural)
ανακλαδιστό (accusative masculine singular)
ανακλαδιστή (accusative feminine singular)
ανακλαδιστό (accusative neuter singular)
ανακλαδιστούς (accusative masculine plural)
ανακλαδιστές (accusative feminine plural)
ανακλαδιστά (accusative neuter plural)
ανακλαδιστέ (masculine singular vocative)
ανακλαδιστή (feminine singular vocative)
ανακλαδιστό (neuter singular vocative)
ανακλαδιστοί (masculine plural vocative)
ανακλαδιστές (feminine plural vocative)
ανακλαδιστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανακλαδιστός

el-decl-adj-table

ανακλαδιστός •

ανακλαδιστή •

ανακλαδιστό •

ανακλαδιστοί •

ανακλαδιστές •

ανακλαδιστά •

ανακλαδιστού •

ανακλαδιστής •

ανακλαδιστού •

ανακλαδιστών •

ανακλαδιστών •

ανακλαδιστών •

ανακλαδιστό •

ανακλαδιστή •

ανακλαδιστό •

ανακλαδιστούς •

ανακλαδιστές •

ανακλαδιστά •

ανακλαδιστέ •

ανακλαδιστή •

ανακλαδιστό •

ανακλαδιστοί •

ανακλαδιστές •

ανακλαδιστά •


αναίμαχτος

head

αναίμαχτος • (anaímachtos) m (feminine αναίμαχτη, neuter αναίμαχτο)

anaímachtos (romanization)
αναίμαχτη (feminine)
αναίμαχτο (neuter)
αναίμαχτος (masculine nominative singular)
αναίμαχτη (feminine nominative singular)
αναίμαχτο (neuter nominative singular)
αναίμαχτοι (masculine nominative plural)
αναίμαχτες (feminine nominative plural)
αναίμαχτα (neuter nominative plural)
αναίμαχτου (genitive masculine singular)
αναίμαχτης (feminine genitive singular)
αναίμαχτου (genitive neuter singular)
αναίμαχτων (genitive masculine plural)
αναίμαχτων (feminine genitive plural)
αναίμαχτων (genitive neuter plural)
αναίμαχτο (accusative masculine singular)
αναίμαχτη (accusative feminine singular)
αναίμαχτο (accusative neuter singular)
αναίμαχτους (accusative masculine plural)
αναίμαχτες (accusative feminine plural)
αναίμαχτα (accusative neuter plural)
αναίμαχτε (masculine singular vocative)
αναίμαχτη (feminine singular vocative)
αναίμαχτο (neuter singular vocative)
αναίμαχτοι (masculine plural vocative)
αναίμαχτες (feminine plural vocative)
αναίμαχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναίμαχτος •

αναίμαχτοι •

αναίμαχτες •

αναίμαχτου •

αναίμαχτης •

αναίμαχτου •

αναίμαχτων •

αναίμαχτων •

αναίμαχτων •

αναίμαχτους •

αναίμαχτες •

αναίμαχτοι •

αναίμαχτες •

αναίμακτος αναίμακτος#Greek

Alternative form of αναίμακτος (anaímaktos)


ανάμειχτος

head

ανάμειχτος • (anámeichtos) m (feminine ανάμειχτη, neuter ανάμειχτο)

anámeichtos (romanization)
ανάμειχτη (feminine)
ανάμειχτο (neuter)
ανάμειχτος (masculine nominative singular)
ανάμειχτη (feminine nominative singular)
ανάμειχτο (neuter nominative singular)
ανάμειχτοι (masculine nominative plural)
ανάμειχτες (feminine nominative plural)
ανάμειχτα (neuter nominative plural)
ανάμειχτου (genitive masculine singular)
ανάμειχτης (feminine genitive singular)
ανάμειχτου (genitive neuter singular)
ανάμειχτων (genitive masculine plural)
ανάμειχτων (feminine genitive plural)
ανάμειχτων (genitive neuter plural)
ανάμειχτο (accusative masculine singular)
ανάμειχτη (accusative feminine singular)
ανάμειχτο (accusative neuter singular)
ανάμειχτους (accusative masculine plural)
ανάμειχτες (accusative feminine plural)
ανάμειχτα (accusative neuter plural)
ανάμειχτε (masculine singular vocative)
ανάμειχτη (feminine singular vocative)
ανάμειχτο (neuter singular vocative)
ανάμειχτοι (masculine plural vocative)
ανάμειχτες (feminine plural vocative)
ανάμειχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάμειχτος •

ανάμειχτοι •

ανάμειχτες •

ανάμειχτου •

ανάμειχτης •

ανάμειχτου •

ανάμειχτων •

ανάμειχτων •

ανάμειχτων •

ανάμειχτους •

ανάμειχτες •

ανάμειχτοι •

ανάμειχτες •

ανάμεικτος ανάμεικτος#Greek


αναλογιστικός

head

αναλογιστική

αναλογιστικό

αναλογιστικός • (analogistikós) m (feminine αναλογιστική, neuter αναλογιστικό)

el-adj

αναλογιστική

αναλογιστικό

analogistikós (romanization)
αναλογιστική (feminine)
αναλογιστικό (neuter)
αναλογιστικός (masculine nominative singular)
αναλογιστική (feminine nominative singular)
αναλογιστικό (neuter nominative singular)
αναλογιστικοί (masculine nominative plural)
αναλογιστικές (feminine nominative plural)
αναλογιστικά (neuter nominative plural)
αναλογιστικού (genitive masculine singular)
αναλογιστικής (feminine genitive singular)
αναλογιστικού (genitive neuter singular)
αναλογιστικών (genitive masculine plural)
αναλογιστικών (feminine genitive plural)
αναλογιστικών (genitive neuter plural)
αναλογιστικό (accusative masculine singular)
αναλογιστική (accusative feminine singular)
αναλογιστικό (accusative neuter singular)
αναλογιστικούς (accusative masculine plural)
αναλογιστικές (accusative feminine plural)
αναλογιστικά (accusative neuter plural)
αναλογιστικέ (masculine singular vocative)
αναλογιστική (feminine singular vocative)
αναλογιστικό (neuter singular vocative)
αναλογιστικοί (masculine plural vocative)
αναλογιστικές (feminine plural vocative)
αναλογιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναλογιστικός

el-decl-adj-table

αναλογιστικός •

αναλογιστική •

αναλογιστικό •

αναλογιστικοί •

αναλογιστικές •

αναλογιστικά •

αναλογιστικού •

αναλογιστικής •

αναλογιστικού •

αναλογιστικών •

αναλογιστικών •

αναλογιστικών •

αναλογιστικό •

αναλογιστική •

αναλογιστικό •

αναλογιστικούς •

αναλογιστικές •

αναλογιστικά •

αναλογιστικέ •

αναλογιστική •

αναλογιστικό •

αναλογιστικοί •

αναλογιστικές •

αναλογιστικά •


αναληπτικός

head

αναληπτικός • (analiptikós) m (feminine αναληπτική, neuter αναληπτικό)

analiptikós (romanization)
αναληπτική (feminine)
αναληπτικό (neuter)
αναληπτικός (masculine nominative singular)
αναληπτική (feminine nominative singular)
αναληπτικό (neuter nominative singular)
αναληπτικοί (masculine nominative plural)
αναληπτικές (feminine nominative plural)
αναληπτικά (neuter nominative plural)
αναληπτικού (genitive masculine singular)
αναληπτικής (feminine genitive singular)
αναληπτικού (genitive neuter singular)
αναληπτικών (genitive masculine plural)
αναληπτικών (feminine genitive plural)
αναληπτικών (genitive neuter plural)
αναληπτικό (accusative masculine singular)
αναληπτική (accusative feminine singular)
αναληπτικό (accusative neuter singular)
αναληπτικούς (accusative masculine plural)
αναληπτικές (accusative feminine plural)
αναληπτικά (accusative neuter plural)
αναληπτικέ (masculine singular vocative)
αναληπτική (feminine singular vocative)
αναληπτικό (neuter singular vocative)
αναληπτικοί (masculine plural vocative)
αναληπτικές (feminine plural vocative)
αναληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναληπτικός •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικοί •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

αναληπτικού •

αναληπτικής •

αναληπτικού •

αναληπτικών •

αναληπτικών •

αναληπτικών •

αναληπτικό •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικούς •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

αναληπτικέ •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικοί •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

(medicine) restorative, tonic, analeptic


ανάμιχτος

head

ανάμιχτος • (anámichtos) m (feminine ανάμιχτη, neuter ανάμιχτο)

anámichtos (romanization)
ανάμιχτη (feminine)
ανάμιχτο (neuter)
ανάμιχτος (masculine nominative singular)
ανάμιχτη (feminine nominative singular)
ανάμιχτο (neuter nominative singular)
ανάμιχτοι (masculine nominative plural)
ανάμιχτες (feminine nominative plural)
ανάμιχτα (neuter nominative plural)
ανάμιχτου (genitive masculine singular)
ανάμιχτης (feminine genitive singular)
ανάμιχτου (genitive neuter singular)
ανάμιχτων (genitive masculine plural)
ανάμιχτων (feminine genitive plural)
ανάμιχτων (genitive neuter plural)
ανάμιχτο (accusative masculine singular)
ανάμιχτη (accusative feminine singular)
ανάμιχτο (accusative neuter singular)
ανάμιχτους (accusative masculine plural)
ανάμιχτες (accusative feminine plural)
ανάμιχτα (accusative neuter plural)
ανάμιχτε (masculine singular vocative)
ανάμιχτη (feminine singular vocative)
ανάμιχτο (neuter singular vocative)
ανάμιχτοι (masculine plural vocative)
ανάμιχτες (feminine plural vocative)
ανάμιχτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάμιχτους •

ανάμεικτος ανάμεικτος#Greek


ανακοινώσιμος

head

ανακοινώσιμη

ανακοινώσιμο

ανακοινώσιμος • (anakoinósimos) m (feminine ανακοινώσιμη, neuter ανακοινώσιμο)

el-adj

ανακοινώσιμη

ανακοινώσιμο

anakoinósimos (romanization)
ανακοινώσιμη (feminine)
ανακοινώσιμο (neuter)
ανακοινώσιμος (masculine nominative singular)
ανακοινώσιμη (feminine nominative singular)
ανακοινώσιμο (neuter nominative singular)
ανακοινώσιμοι (masculine nominative plural)
ανακοινώσιμες (feminine nominative plural)
ανακοινώσιμα (neuter nominative plural)
ανακοινώσιμου (genitive masculine singular)
ανακοινώσιμης (feminine genitive singular)
ανακοινώσιμου (genitive neuter singular)
ανακοινώσιμων (genitive masculine plural)
ανακοινώσιμων (feminine genitive plural)
ανακοινώσιμων (genitive neuter plural)
ανακοινώσιμο (accusative masculine singular)
ανακοινώσιμη (accusative feminine singular)
ανακοινώσιμο (accusative neuter singular)
ανακοινώσιμους (accusative masculine plural)
ανακοινώσιμες (accusative feminine plural)
ανακοινώσιμα (accusative neuter plural)
ανακοινώσιμε (masculine singular vocative)
ανακοινώσιμη (feminine singular vocative)
ανακοινώσιμο (neuter singular vocative)
ανακοινώσιμοι (masculine plural vocative)
ανακοινώσιμες (feminine plural vocative)
ανακοινώσιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανακοινώσιμος

el-decl-adj-table

ανακοινώσιμος •

ανακοινώσιμη •

ανακοινώσιμο •

ανακοινώσιμοι •

ανακοινώσιμες •

ανακοινώσιμα •

ανακοινώσιμου •

ανακοινώσιμης •

ανακοινώσιμου •

ανακοινώσιμων •

ανακοινώσιμων •

ανακοινώσιμων •

ανακοινώσιμο •

ανακοινώσιμη •

ανακοινώσιμο •

ανακοινώσιμους •

ανακοινώσιμες •

ανακοινώσιμα •

ανακοινώσιμε •

ανακοινώσιμη •

ανακοινώσιμο •

ανακοινώσιμοι •

ανακοινώσιμες •

ανακοινώσιμα •


αναιρετικός

head

αναιρετικός • (anairetikós) m (feminine αναιρετική, neuter αναιρετικό)

anairetikós (romanization)
αναιρετική (feminine)
αναιρετικό (neuter)
αναιρετικός (masculine nominative singular)
αναιρετική (feminine nominative singular)
αναιρετικό (neuter nominative singular)
αναιρετικοί (masculine nominative plural)
αναιρετικές (feminine nominative plural)
αναιρετικά (neuter nominative plural)
αναιρετικού (genitive masculine singular)
αναιρετικής (feminine genitive singular)
αναιρετικού (genitive neuter singular)
αναιρετικών (genitive masculine plural)
αναιρετικών (feminine genitive plural)
αναιρετικών (genitive neuter plural)
αναιρετικό (accusative masculine singular)
αναιρετική (accusative feminine singular)
αναιρετικό (accusative neuter singular)
αναιρετικούς (accusative masculine plural)
αναιρετικές (accusative feminine plural)
αναιρετικά (accusative neuter plural)
αναιρετικέ (masculine singular vocative)
αναιρετική (feminine singular vocative)
αναιρετικό (neuter singular vocative)
αναιρετικοί (masculine plural vocative)
αναιρετικές (feminine plural vocative)
αναιρετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναιρετικός •

αναιρετική •

αναιρετικό •

αναιρετικοί •

αναιρετικές •

αναιρετικά •

αναιρετικού •

αναιρετικής •

αναιρετικού •

αναιρετικών •

αναιρετικών •

αναιρετικών •

αναιρετικό •

αναιρετική •

αναιρετικό •

αναιρετικούς •

αναιρετικές •

αναιρετικά •

αναιρετικέ •

αναιρετική •

αναιρετικό •

αναιρετικοί •

αναιρετικές •

αναιρετικά •


ανάλαδος

head

ανάλαδος • (análados) m (feminine ανάλαδη, neuter ανάλαδο)

análados (romanization)
ανάλαδη (feminine)
ανάλαδο (neuter)
ανάλαδος (masculine nominative singular)
ανάλαδη (feminine nominative singular)
ανάλαδο (neuter nominative singular)
ανάλαδοι (masculine nominative plural)
ανάλαδες (feminine nominative plural)
ανάλαδα (neuter nominative plural)
ανάλαδου (genitive masculine singular)
ανάλαδης (feminine genitive singular)
ανάλαδου (genitive neuter singular)
ανάλαδων (genitive masculine plural)
ανάλαδων (feminine genitive plural)
ανάλαδων (genitive neuter plural)
ανάλαδο (accusative masculine singular)
ανάλαδη (accusative feminine singular)
ανάλαδο (accusative neuter singular)
ανάλαδους (accusative masculine plural)
ανάλαδες (accusative feminine plural)
ανάλαδα (accusative neuter plural)
ανάλαδε (masculine singular vocative)
ανάλαδη (feminine singular vocative)
ανάλαδο (neuter singular vocative)
ανάλαδοι (masculine plural vocative)
ανάλαδες (feminine plural vocative)
ανάλαδα (neuter plural vocative)


ανέμελος

ανέμελος • (anémelos) m (feminine ανέμελη, neuter ανέμελο)

anémelos (romanization)
ανέμελη (feminine)
ανέμελο (neuter)
ανέμελος (masculine nominative singular)
ανέμελη (feminine nominative singular)
ανέμελο (neuter nominative singular)
ανέμελοι (masculine nominative plural)
ανέμελες (feminine nominative plural)
ανέμελα (neuter nominative plural)
ανέμελου (genitive masculine singular)
ανέμελης (feminine genitive singular)
ανέμελου (genitive neuter singular)
ανέμελων (genitive masculine plural)
ανέμελων (feminine genitive plural)
ανέμελων (genitive neuter plural)
ανέμελο (accusative masculine singular)
ανέμελη (accusative feminine singular)
ανέμελο (accusative neuter singular)
ανέμελους (accusative masculine plural)
ανέμελες (accusative feminine plural)
ανέμελα (accusative neuter plural)
ανέμελε (masculine singular vocative)
ανέμελη (feminine singular vocative)
ανέμελο (neuter singular vocative)
ανέμελοι (masculine plural vocative)
ανέμελες (feminine plural vocative)
ανέμελα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανέμελος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανέμελος, etc.)


ανάκουστος

head

ανάκουστος • (anákoustos) m (feminine ανάκουστη, neuter ανάκουστο)

anákoustos (romanization)
ανάκουστη (feminine)
ανάκουστο (neuter)
ανάκουστος (masculine nominative singular)
ανάκουστη (feminine nominative singular)
ανάκουστο (neuter nominative singular)
ανάκουστοι (masculine nominative plural)
ανάκουστες (feminine nominative plural)
ανάκουστα (neuter nominative plural)
ανάκουστου (genitive masculine singular)
ανάκουστης (feminine genitive singular)
ανάκουστου (genitive neuter singular)
ανάκουστων (genitive masculine plural)
ανάκουστων (feminine genitive plural)
ανάκουστων (genitive neuter plural)
ανάκουστο (accusative masculine singular)
ανάκουστη (accusative feminine singular)
ανάκουστο (accusative neuter singular)
ανάκουστους (accusative masculine plural)
ανάκουστες (accusative feminine plural)
ανάκουστα (accusative neuter plural)
ανάκουστε (masculine singular vocative)
ανάκουστη (feminine singular vocative)
ανάκουστο (neuter singular vocative)
ανάκουστοι (masculine plural vocative)
ανάκουστες (feminine plural vocative)
ανάκουστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάκουστος •

ανάκουστοι •

ανάκουστες •

ανάκουστου •

ανάκουστης •

ανάκουστου •

ανάκουστων •

ανάκουστων •

ανάκουστων •

ανάκουστους •

ανάκουστες •

ανάκουστοι •

ανάκουστες •

ανήκουστος ανήκουστος#Greek

Alternative form of ανήκουστος (aníkoustos)


κολοβός

head

κολοβός • (kolovós) m (feminine κολοβή, neuter κολοβό)

kolovós (romanization)
κολοβή (feminine)
κολοβό (neuter)
αναληπτικός (masculine nominative singular)
αναληπτική (feminine nominative singular)
αναληπτικό (neuter nominative singular)
αναληπτικοί (masculine nominative plural)
αναληπτικές (feminine nominative plural)
αναληπτικά (neuter nominative plural)
αναληπτικού (genitive masculine singular)
αναληπτικής (feminine genitive singular)
αναληπτικού (genitive neuter singular)
αναληπτικών (genitive masculine plural)
αναληπτικών (feminine genitive plural)
αναληπτικών (genitive neuter plural)
αναληπτικό (accusative masculine singular)
αναληπτική (accusative feminine singular)
αναληπτικό (accusative neuter singular)
αναληπτικούς (accusative masculine plural)
αναληπτικές (accusative feminine plural)
αναληπτικά (accusative neuter plural)
αναληπτικέ (masculine singular vocative)
αναληπτική (feminine singular vocative)
αναληπτικό (neuter singular vocative)
αναληπτικοί (masculine plural vocative)
αναληπτικές (feminine plural vocative)
αναληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναληπτικός •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικοί •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

αναληπτικού •

αναληπτικής •

αναληπτικού •

αναληπτικών •

αναληπτικών •

αναληπτικών •

αναληπτικό •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικούς •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

αναληπτικέ •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικοί •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

φίδι κολοβό

(literally: docked snake) a cunning, insidious person

Ο μύθος του Αισώπου για την κολοβή αλεπού.

Aesop's fable of the fox without a tail.

O mýthos tou Aisópou gia tin koloví alepoú.

κολοβός στίχος

(figuratively) of which a part is missing (usually the last)


αναντίρρητος

head

αναντίρρητος • (anantírritos) m (feminine αναντίρρητη, neuter αναντίρρητο)

anantírritos (romanization)
αναντίρρητη (feminine)
αναντίρρητο (neuter)
αναντίρρητος (masculine nominative singular)
αναντίρρητη (feminine nominative singular)
αναντίρρητο (neuter nominative singular)
αναντίρρητοι (masculine nominative plural)
αναντίρρητες (feminine nominative plural)
αναντίρρητα (neuter nominative plural)
αναντίρρητου (genitive masculine singular)
αναντίρρητης (feminine genitive singular)
αναντίρρητου (genitive neuter singular)
αναντίρρητων (genitive masculine plural)
αναντίρρητων (feminine genitive plural)
αναντίρρητων (genitive neuter plural)
αναντίρρητο (accusative masculine singular)
αναντίρρητη (accusative feminine singular)
αναντίρρητο (accusative neuter singular)
αναντίρρητους (accusative masculine plural)
αναντίρρητες (accusative feminine plural)
αναντίρρητα (accusative neuter plural)
αναντίρρητε (masculine singular vocative)
αναντίρρητη (feminine singular vocative)
αναντίρρητο (neuter singular vocative)
αναντίρρητοι (masculine plural vocative)
αναντίρρητες (feminine plural vocative)
αναντίρρητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναντίρρητος

el-decl-adj-table

αναντίρρητος •

αναντίρρητη •

αναντίρρητο •

αναντίρρητοι •

αναντίρρητες •

αναντίρρητα •

αναντίρρητου •

αναντίρρητης •

αναντίρρητου •

αναντίρρητων •

αναντίρρητων •

αναντίρρητων •

αναντίρρητο •

αναντίρρητη •

αναντίρρητο •

αναντίρρητους •

αναντίρρητες •

αναντίρρητα •

αναντίρρητε •

αναντίρρητη •

αναντίρρητο •

αναντίρρητοι •

αναντίρρητες •

αναντίρρητα •

undeniable, unmistakable, incontestable (universally accepted)


αναμφίλεκτος

head

αναμφίλεκτος • (anamfílektos) m (feminine αναμφίλεκτη, neuter αναμφίλεκτο)

anamfílektos (romanization)
αναμφίλεκτη (feminine)
αναμφίλεκτο (neuter)
αναμφίλεκτος (masculine nominative singular)
αναμφίλεκτη (feminine nominative singular)
αναμφίλεκτο (neuter nominative singular)
αναμφίλεκτοι (masculine nominative plural)
αναμφίλεκτες (feminine nominative plural)
αναμφίλεκτα (neuter nominative plural)
αναμφίλεκτου (genitive masculine singular)
αναμφίλεκτης (feminine genitive singular)
αναμφίλεκτου (genitive neuter singular)
αναμφίλεκτων (genitive masculine plural)
αναμφίλεκτων (feminine genitive plural)
αναμφίλεκτων (genitive neuter plural)
αναμφίλεκτο (accusative masculine singular)
αναμφίλεκτη (accusative feminine singular)
αναμφίλεκτο (accusative neuter singular)
αναμφίλεκτους (accusative masculine plural)
αναμφίλεκτες (accusative feminine plural)
αναμφίλεκτα (accusative neuter plural)
αναμφίλεκτε (masculine singular vocative)
αναμφίλεκτη (feminine singular vocative)
αναμφίλεκτο (neuter singular vocative)
αναμφίλεκτοι (masculine plural vocative)
αναμφίλεκτες (feminine plural vocative)
αναμφίλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναμφίλεκτος

el-decl-adj-table

αναμφίλεκτος •

αναμφίλεκτη •

αναμφίλεκτο •

αναμφίλεκτοι •

αναμφίλεκτες •

αναμφίλεκτα •

αναμφίλεκτου •

αναμφίλεκτης •

αναμφίλεκτου •

αναμφίλεκτων •

αναμφίλεκτων •

αναμφίλεκτων •

αναμφίλεκτο •

αναμφίλεκτη •

αναμφίλεκτο •

αναμφίλεκτους •

αναμφίλεκτες •

αναμφίλεκτα •

αναμφίλεκτε •

αναμφίλεκτη •

αναμφίλεκτο •

αναμφίλεκτοι •

αναμφίλεκτες •

αναμφίλεκτα •


άναντρος

head

άναντρος • (ánantros) m (feminine άναντρη, neuter άναντρο)

ánantros (romanization)
άναντρη (feminine)
άναντρο (neuter)
άναντρος (masculine nominative singular)
άναντρη (feminine nominative singular)
άναντρο (neuter nominative singular)
άναντροι (masculine nominative plural)
άναντρες (feminine nominative plural)
άναντρα (neuter nominative plural)
άναντρου (genitive masculine singular)
άναντρης (feminine genitive singular)
άναντρου (genitive neuter singular)
άναντρων (genitive masculine plural)
άναντρων (feminine genitive plural)
άναντρων (genitive neuter plural)
άναντρο (accusative masculine singular)
άναντρη (accusative feminine singular)
άναντρο (accusative neuter singular)
άναντρους (accusative masculine plural)
άναντρες (accusative feminine plural)
άναντρα (accusative neuter plural)
άναντρε (masculine singular vocative)
άναντρη (feminine singular vocative)
άναντρο (neuter singular vocative)
άναντροι (masculine plural vocative)
άναντρες (feminine plural vocative)
άναντρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άναντρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άναντρος, etc.)

άνανδρος άνανδρος#Greek


ανανούριστος

head

ανανούριστος • (ananoúristos) m (feminine ανανούριστη, neuter ανανούριστο)

ananoúristos (romanization)
ανανούριστη (feminine)
ανανούριστο (neuter)
ανανούριστος (masculine nominative singular)
ανανούριστη (feminine nominative singular)
ανανούριστο (neuter nominative singular)
ανανούριστοι (masculine nominative plural)
ανανούριστες (feminine nominative plural)
ανανούριστα (neuter nominative plural)
ανανούριστου (genitive masculine singular)
ανανούριστης (feminine genitive singular)
ανανούριστου (genitive neuter singular)
ανανούριστων (genitive masculine plural)
ανανούριστων (feminine genitive plural)
ανανούριστων (genitive neuter plural)
ανανούριστο (accusative masculine singular)
ανανούριστη (accusative feminine singular)
ανανούριστο (accusative neuter singular)
ανανούριστους (accusative masculine plural)
ανανούριστες (accusative feminine plural)
ανανούριστα (accusative neuter plural)
ανανούριστε (masculine singular vocative)
ανανούριστη (feminine singular vocative)
ανανούριστο (neuter singular vocative)
ανανούριστοι (masculine plural vocative)
ανανούριστες (feminine plural vocative)
ανανούριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανούριστος

el-decl-adj-table

ανανούριστος •

ανανούριστη •

ανανούριστο •

ανανούριστοι •

ανανούριστες •

ανανούριστα •

ανανούριστου •

ανανούριστης •

ανανούριστου •

ανανούριστων •

ανανούριστων •

ανανούριστων •

ανανούριστο •

ανανούριστη •

ανανούριστο •

ανανούριστους •

ανανούριστες •

ανανούριστα •

ανανούριστε •

ανανούριστη •

ανανούριστο •

ανανούριστοι •

ανανούριστες •

ανανούριστα •


άνανθος

head

άνανθος • (ánanthos) m (feminine άνανθη, neuter άνανθο)

ánanthos (romanization)
άνανθη (feminine)
άνανθο (neuter)
άνανθος (masculine nominative singular)
άνανθη (feminine nominative singular)
άνανθο (neuter nominative singular)
άνανθοι (masculine nominative plural)
άνανθες (feminine nominative plural)
άνανθα (neuter nominative plural)
άνανθου (genitive masculine singular)
άνανθης (feminine genitive singular)
άνανθου (genitive neuter singular)
άνανθων (genitive masculine plural)
άνανθων (feminine genitive plural)
άνανθων (genitive neuter plural)
άνανθο (accusative masculine singular)
άνανθη (accusative feminine singular)
άνανθο (accusative neuter singular)
άνανθους (accusative masculine plural)
άνανθες (accusative feminine plural)
άνανθα (accusative neuter plural)
άνανθε (masculine singular vocative)
άνανθη (feminine singular vocative)
άνανθο (neuter singular vocative)
άνανθοι (masculine plural vocative)
άνανθες (feminine plural vocative)
άνανθα (neuter plural vocative)

(figuratively) unfulfilled, having not blossomed


ανανεωτικός

ανανεωτικός • (ananeotikós) m (feminine ανανεωτική, neuter ανανεωτικό)

ananeotikós (romanization)
ανανεωτική (feminine)
ανανεωτικό (neuter)
ανανεωτικός (masculine nominative singular)
ανανεωτική (feminine nominative singular)
ανανεωτικό (neuter nominative singular)
ανανεωτικοί (masculine nominative plural)
ανανεωτικές (feminine nominative plural)
ανανεωτικά (neuter nominative plural)
ανανεωτικού (genitive masculine singular)
ανανεωτικής (feminine genitive singular)
ανανεωτικού (genitive neuter singular)
ανανεωτικών (genitive masculine plural)
ανανεωτικών (feminine genitive plural)
ανανεωτικών (genitive neuter plural)
ανανεωτικό (accusative masculine singular)
ανανεωτική (accusative feminine singular)
ανανεωτικό (accusative neuter singular)
ανανεωτικούς (accusative masculine plural)
ανανεωτικές (accusative feminine plural)
ανανεωτικά (accusative neuter plural)
ανανεωτικέ (masculine singular vocative)
ανανεωτική (feminine singular vocative)
ανανεωτικό (neuter singular vocative)
ανανεωτικοί (masculine plural vocative)
ανανεωτικές (feminine plural vocative)
ανανεωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανανεωτικός •

ανανεωτική •

ανανεωτικό •

ανανεωτικοί •

ανανεωτικές •

ανανεωτικά •

ανανεωτικού •

ανανεωτικής •

ανανεωτικού •

ανανεωτικών •

ανανεωτικών •

ανανεωτικών •

ανανεωτικό •

ανανεωτική •

ανανεωτικό •

ανανεωτικούς •

ανανεωτικές •

ανανεωτικά •

ανανεωτικέ •

ανανεωτική •

ανανεωτικό •

ανανεωτικοί •

ανανεωτικές •

ανανεωτικά •


ανάντης

head

ανάντης • (anántis) m (feminine ανάντης, neuter άναντες)

anántis (romanization)
ανάντης (feminine)
άναντες (neuter)
ανάντης (masculine nominative singular)
ανάντης (feminine nominative singular)
άναντες (neuter nominative singular)
ανάντεις (masculine nominative plural)
ανάντεις (feminine nominative plural)
ανάντη (neuter nominative plural)
ανάντους (genitive masculine singular)
ανάντη (genitive masculine singular)
ανάντους (feminine genitive singular)
ανάντους (genitive neuter singular)
ανάντων (genitive masculine plural)
ανάντων (feminine genitive plural)
ανάντων (genitive neuter plural)
ανάντη (accusative masculine singular)
ανάντη (accusative feminine singular)
άναντες (accusative neuter singular)
ανάντεις (accusative masculine plural)
ανάντεις (accusative feminine plural)
ανάντη (accusative neuter plural)
ανάντη (masculine singular vocative)
ανάντη (feminine singular vocative)
άναντες (neuter singular vocative)
ανάντεις (masculine plural vocative)
ανάντεις (feminine plural vocative)
ανάντη (neuter plural vocative)


αναντίλεκτος

αναντίλεκτος • (anantílektos) m (feminine αναντίλεκτη, neuter αναντίλεκτο)

anantílektos (romanization)
αναντίλεκτη (feminine)
αναντίλεκτο (neuter)
αναντίλεκτος (masculine nominative singular)
αναντίλεκτη (feminine nominative singular)
αναντίλεκτο (neuter nominative singular)
αναντίλεκτοι (masculine nominative plural)
αναντίλεκτες (feminine nominative plural)
αναντίλεκτα (neuter nominative plural)
αναντίλεκτου (genitive masculine singular)
αναντίλεκτης (feminine genitive singular)
αναντίλεκτου (genitive neuter singular)
αναντίλεκτων (genitive masculine plural)
αναντίλεκτων (feminine genitive plural)
αναντίλεκτων (genitive neuter plural)
αναντίλεκτο (accusative masculine singular)
αναντίλεκτη (accusative feminine singular)
αναντίλεκτο (accusative neuter singular)
αναντίλεκτους (accusative masculine plural)
αναντίλεκτες (accusative feminine plural)
αναντίλεκτα (accusative neuter plural)
αναντίλεκτε (masculine singular vocative)
αναντίλεκτη (feminine singular vocative)
αναντίλεκτο (neuter singular vocative)
αναντίλεκτοι (masculine plural vocative)
αναντίλεκτες (feminine plural vocative)
αναντίλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναντίλεκτος

el-decl-adj-table

αναντίλεκτος •

αναντίλεκτη •

αναντίλεκτο •

αναντίλεκτοι •

αναντίλεκτες •

αναντίλεκτα •

αναντίλεκτου •

αναντίλεκτης •

αναντίλεκτου •

αναντίλεκτων •

αναντίλεκτων •

αναντίλεκτων •

αναντίλεκτο •

αναντίλεκτη •

αναντίλεκτο •

αναντίλεκτους •

αναντίλεκτες •

αναντίλεκτα •

αναντίλεκτε •

αναντίλεκτη •

αναντίλεκτο •

αναντίλεκτοι •

αναντίλεκτες •

αναντίλεκτα •


αναντικατάστατος

head

αναντικατάστατη

αναντικατάστατο

αναντικατάστατος • (anantikatástatos) m (feminine αναντικατάστατη, neuter αναντικατάστατο)

el-adj

αναντικατάστατη

αναντικατάστατο

anantikatástatos (romanization)
αναντικατάστατη (feminine)
αναντικατάστατο (neuter)
αναντικατάστατος (masculine nominative singular)
αναντικατάστατη (feminine nominative singular)
αναντικατάστατο (neuter nominative singular)
αναντικατάστατοι (masculine nominative plural)
αναντικατάστατες (feminine nominative plural)
αναντικατάστατα (neuter nominative plural)
αναντικατάστατου (genitive masculine singular)
αναντικατάστατης (feminine genitive singular)
αναντικατάστατου (genitive neuter singular)
αναντικατάστατων (genitive masculine plural)
αναντικατάστατων (feminine genitive plural)
αναντικατάστατων (genitive neuter plural)
αναντικατάστατο (accusative masculine singular)
αναντικατάστατη (accusative feminine singular)
αναντικατάστατο (accusative neuter singular)
αναντικατάστατους (accusative masculine plural)
αναντικατάστατες (accusative feminine plural)
αναντικατάστατα (accusative neuter plural)
αναντικατάστατε (masculine singular vocative)
αναντικατάστατη (feminine singular vocative)
αναντικατάστατο (neuter singular vocative)
αναντικατάστατοι (masculine plural vocative)
αναντικατάστατες (feminine plural vocative)
αναντικατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναντικατάστατ

el-decl-adj-a

αναντικατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναντικατάστατος

αναντικατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναντικατάστατ

el-decl-adj-table

αναντικατάστατος •

αναντικατάστατη •

αναντικατάστατο •

αναντικατάστατοι •

αναντικατάστατες •

αναντικατάστατα •

αναντικατάστατου •

αναντικατάστατης •

αναντικατάστατου •

αναντικατάστατων •

αναντικατάστατων •

αναντικατάστατων •

αναντικατάστατο •

αναντικατάστατη •

αναντικατάστατο •

αναντικατάστατους •

αναντικατάστατες •

αναντικατάστατα •

αναντικατάστατε •

αναντικατάστατη •

αναντικατάστατο •

αναντικατάστατοι •

αναντικατάστατες •

αναντικατάστατα •

Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος.


αναξιόλογος

head

αναξιόλογος • (anaxiólogos) m (feminine αναξιόλογη, neuter αναξιόλογο)

anaxiólogos (romanization)
αναξιόλογη (feminine)
αναξιόλογο (neuter)
αναξιόλογος (masculine nominative singular)
αναξιόλογη (feminine nominative singular)
αναξιόλογο (neuter nominative singular)
αναξιόλογοι (masculine nominative plural)
αναξιόλογες (feminine nominative plural)
αναξιόλογα (neuter nominative plural)
αναξιόλογου (genitive masculine singular)
αναξιόλογης (feminine genitive singular)
αναξιόλογου (genitive neuter singular)
αναξιόλογων (genitive masculine plural)
αναξιόλογων (feminine genitive plural)
αναξιόλογων (genitive neuter plural)
αναξιόλογο (accusative masculine singular)
αναξιόλογη (accusative feminine singular)
αναξιόλογο (accusative neuter singular)
αναξιόλογους (accusative masculine plural)
αναξιόλογες (accusative feminine plural)
αναξιόλογα (accusative neuter plural)
αναξιόλογε (masculine singular vocative)
αναξιόλογη (feminine singular vocative)
αναξιόλογο (neuter singular vocative)
αναξιόλογοι (masculine plural vocative)
αναξιόλογες (feminine plural vocative)
αναξιόλογα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναξιόλογος •

αναξιόλογη •

αναξιόλογο •

αναξιόλογοι •

αναξιόλογες •

αναξιόλογα •

αναξιόλογου •

αναξιόλογης •

αναξιόλογου •

αναξιόλογων •

αναξιόλογων •

αναξιόλογων •

αναξιόλογο •

αναξιόλογη •

αναξιόλογο •

αναξιόλογους •

αναξιόλογες •

αναξιόλογα •

αναξιόλογε •

αναξιόλογη •

αναξιόλογο •

αναξιόλογοι •

αναξιόλογες •

αναξιόλογα •


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτοι •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

ανανταπόδοτου •

ανανταπόδοτης •

ανανταπόδοτου •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτους •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

ανανταπόδοτε •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτοι •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

ανανταπόδοτος έρωτας

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανανεωμένος

head

ανανεωμένος • (ananeoménos) m (feminine ανανεωμένη, neuter ανανεωμένο)

ananeoménos (romanization)
ανανεωμένη (feminine)
ανανεωμένο (neuter)
ανανεωμένος (masculine nominative singular)
ανανεωμένη (feminine nominative singular)
ανανεωμένο (neuter nominative singular)
ανανεωμένοι (masculine nominative plural)
ανανεωμένες (feminine nominative plural)
ανανεωμένα (neuter nominative plural)
ανανεωμένου (genitive masculine singular)
ανανεωμένης (feminine genitive singular)
ανανεωμένου (genitive neuter singular)
ανανεωμένων (genitive masculine plural)
ανανεωμένων (feminine genitive plural)
ανανεωμένων (genitive neuter plural)
ανανεωμένο (accusative masculine singular)
ανανεωμένη (accusative feminine singular)
ανανεωμένο (accusative neuter singular)
ανανεωμένους (accusative masculine plural)
ανανεωμένες (accusative feminine plural)
ανανεωμένα (accusative neuter plural)
ανανεωμένε (masculine singular vocative)
ανανεωμένη (feminine singular vocative)
ανανεωμένο (neuter singular vocative)
ανανεωμένοι (masculine plural vocative)
ανανεωμένες (feminine plural vocative)
ανανεωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανανεωμένος •

ανανεωμένη •

ανανεωμένο •

ανανεωμένοι •

ανανεωμένες •

ανανεωμένα •

ανανεωμένου •

ανανεωμένης •

ανανεωμένου •

ανανεωμένων •

ανανεωμένων •

ανανεωμένων •

ανανεωμένο •

ανανεωμένη •

ανανεωμένο •

ανανεωμένους •

ανανεωμένες •

ανανεωμένα •

ανανεωμένε •

ανανεωμένη •

ανανεωμένο •

ανανεωμένοι •

ανανεωμένες •

ανανεωμένα •


αναντιπροσώπευτος

head

αναντιπροσώπευτη

αναντιπροσώπευτο

αναντιπροσώπευτος • (anantiprosópeftos) m (feminine αναντιπροσώπευτη, neuter αναντιπροσώπευτο)

el-adj

αναντιπροσώπευτη

αναντιπροσώπευτο

anantiprosópeftos (romanization)
αναντιπροσώπευτη (feminine)
αναντιπροσώπευτο (neuter)
αναντιπροσώπευτος (masculine nominative singular)
αναντιπροσώπευτη (feminine nominative singular)
αναντιπροσώπευτο (neuter nominative singular)
αναντιπροσώπευτοι (masculine nominative plural)
αναντιπροσώπευτες (feminine nominative plural)
αναντιπροσώπευτα (neuter nominative plural)
αναντιπροσώπευτου (genitive masculine singular)
αναντιπροσώπευτης (feminine genitive singular)
αναντιπροσώπευτου (genitive neuter singular)
αναντιπροσώπευτων (genitive masculine plural)
αναντιπροσώπευτων (feminine genitive plural)
αναντιπροσώπευτων (genitive neuter plural)
αναντιπροσώπευτο (accusative masculine singular)
αναντιπροσώπευτη (accusative feminine singular)
αναντιπροσώπευτο (accusative neuter singular)
αναντιπροσώπευτους (accusative masculine plural)
αναντιπροσώπευτες (accusative feminine plural)
αναντιπροσώπευτα (accusative neuter plural)
αναντιπροσώπευτε (masculine singular vocative)
αναντιπροσώπευτη (feminine singular vocative)
αναντιπροσώπευτο (neuter singular vocative)
αναντιπροσώπευτοι (masculine plural vocative)
αναντιπροσώπευτες (feminine plural vocative)
αναντιπροσώπευτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναντιπροσώπευτ

el-decl-adj-a

αναντιπροσώπευτ

el-decl-adj-positive

Declension of αναντιπροσώπευτος

αναντιπροσώπευτ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναντιπροσώπευτ

el-decl-adj-table

αναντιπροσώπευτος •

αναντιπροσώπευτη •

αναντιπροσώπευτο •

αναντιπροσώπευτοι •

αναντιπροσώπευτες •

αναντιπροσώπευτα •

αναντιπροσώπευτου •

αναντιπροσώπευτης •

αναντιπροσώπευτου •

αναντιπροσώπευτων •

αναντιπροσώπευτων •

αναντιπροσώπευτων •

αναντιπροσώπευτο •

αναντιπροσώπευτη •

αναντιπροσώπευτο •

αναντιπροσώπευτους •

αναντιπροσώπευτες •

αναντιπροσώπευτα •

αναντιπροσώπευτε •

αναντιπροσώπευτη •

αναντιπροσώπευτο •

αναντιπροσώπευτοι •

αναντιπροσώπευτες •

αναντιπροσώπευτα •


αναξιοπαθής

head

αναξιοπαθής • (anaxiopathís) m (feminine αναξιοπαθής, neuter αναξιοπαθές)

anaxiopathís (romanization)
αναξιοπαθής (feminine)
αναξιοπαθές (neuter)
αναξιοπαθής (masculine nominative singular)
αναξιοπαθής (feminine nominative singular)
αναξιοπαθές (neuter nominative singular)
αναξιοπαθείς (masculine nominative plural)
αναξιοπαθείς (feminine nominative plural)
αναξιοπαθή (neuter nominative plural)
αναξιοπαθούς (genitive masculine singular)
αναξιοπαθή (genitive masculine singular)
αναξιοπαθούς (feminine genitive singular)
αναξιοπαθούς (genitive neuter singular)
αναξιοπαθών (genitive masculine plural)
αναξιοπαθών (feminine genitive plural)
αναξιοπαθών (genitive neuter plural)
αναξιοπαθή (accusative masculine singular)
αναξιοπαθή (accusative feminine singular)
αναξιοπαθές (accusative neuter singular)
αναξιοπαθείς (accusative masculine plural)
αναξιοπαθείς (accusative feminine plural)
αναξιοπαθή (accusative neuter plural)
αναξιοπαθή (masculine singular vocative)
αναξιοπαθής (masculine singular vocative)
αναξιοπαθής (feminine singular vocative)
αναξιοπαθές (neuter singular vocative)
αναξιοπαθείς (masculine plural vocative)
αναξιοπαθείς (feminine plural vocative)
αναξιοπαθή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναξιοπαθής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναξιοπαθής, etc.)

el-decl-adj-table

αναξιοπαθής •

αναξιοπαθής •

αναξιοπαθές •

αναξιοπαθείς •

αναξιοπαθείς •

αναξιοπαθή •

αναξιοπαθούς •

αναξιοπαθή •

αναξιοπαθούς •

αναξιοπαθούς •

αναξιοπαθών •

αναξιοπαθών •

αναξιοπαθών •

αναξιοπαθή •

αναξιοπαθή •

αναξιοπαθές •

αναξιοπαθείς •

αναξιοπαθείς •

αναξιοπαθή •

αναξιοπαθή •

αναξιοπαθής •

αναξιοπαθής •

αναξιοπαθές •

αναξιοπαθείς •

αναξιοπαθείς •

αναξιοπαθή •

suffering due to misfortune, suffering undeserved misery


αναξιόπιστος

head

αναξιόπιστος • (anaxiópistos) m (feminine αναξιόπιστη, neuter αναξιόπιστο)

anaxiópistos (romanization)
αναξιόπιστη (feminine)
αναξιόπιστο (neuter)
αναξιόπιστος (masculine nominative singular)
αναξιόπιστη (feminine nominative singular)
αναξιόπιστο (neuter nominative singular)
αναξιόπιστοι (masculine nominative plural)
αναξιόπιστες (feminine nominative plural)
αναξιόπιστα (neuter nominative plural)
αναξιόπιστου (genitive masculine singular)
αναξιόπιστης (feminine genitive singular)
αναξιόπιστου (genitive neuter singular)
αναξιόπιστων (genitive masculine plural)
αναξιόπιστων (feminine genitive plural)
αναξιόπιστων (genitive neuter plural)
αναξιόπιστο (accusative masculine singular)
αναξιόπιστη (accusative feminine singular)
αναξιόπιστο (accusative neuter singular)
αναξιόπιστους (accusative masculine plural)
αναξιόπιστες (accusative feminine plural)
αναξιόπιστα (accusative neuter plural)
αναξιόπιστε (masculine singular vocative)
αναξιόπιστη (feminine singular vocative)
αναξιόπιστο (neuter singular vocative)
αναξιόπιστοι (masculine plural vocative)
αναξιόπιστες (feminine plural vocative)
αναξιόπιστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναξιόπιστος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναξιόπιστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναξιόπιστος, etc.)

el-decl-adj-table

αναξιόπιστος •

αναξιόπιστη •

αναξιόπιστο •

αναξιόπιστοι •

αναξιόπιστες •

αναξιόπιστα •

αναξιόπιστου •

αναξιόπιστης •

αναξιόπιστου •

αναξιόπιστων •

αναξιόπιστων •

αναξιόπιστων •

αναξιόπιστο •

αναξιόπιστη •

αναξιόπιστο •

αναξιόπιστους •

αναξιόπιστες •

αναξιόπιστα •

αναξιόπιστε •

αναξιόπιστη •

αναξιόπιστο •

αναξιόπιστοι •

αναξιόπιστες •

αναξιόπιστα •

αναξιόπιστος αφηγητής


αναξιοπρεπής

head

αναξιοπρεπής

αναξιοπρεπές

αναξιοπρεπής • (anaxioprepís) m (feminine αναξιοπρεπής, neuter αναξιοπρεπές)

el-adj

αναξιοπρεπής

αναξιοπρεπές

anaxioprepís (romanization)
αναξιοπρεπής (feminine)
αναξιοπρεπές (neuter)
αναξιοπρεπής (masculine nominative singular)
αναξιοπρεπής (feminine nominative singular)
αναξιοπρεπές (neuter nominative singular)
αναξιοπρεπείς (masculine nominative plural)
αναξιοπρεπείς (feminine nominative plural)
αναξιοπρεπή (neuter nominative plural)
αναξιοπρεπούς (genitive masculine singular)
αναξιοπρεπή (genitive masculine singular)
αναξιοπρεπούς (feminine genitive singular)
αναξιοπρεπούς (genitive neuter singular)
αναξιοπρεπών (genitive masculine plural)
αναξιοπρεπών (feminine genitive plural)
αναξιοπρεπών (genitive neuter plural)
αναξιοπρεπή (accusative masculine singular)
αναξιοπρεπή (accusative feminine singular)
αναξιοπρεπές (accusative neuter singular)
αναξιοπρεπείς (accusative masculine plural)
αναξιοπρεπείς (accusative feminine plural)
αναξιοπρεπή (accusative neuter plural)
αναξιοπρεπή (masculine singular vocative)
αναξιοπρεπής (masculine singular vocative)
αναξιοπρεπής (feminine singular vocative)
αναξιοπρεπές (neuter singular vocative)
αναξιοπρεπείς (masculine plural vocative)
αναξιοπρεπείς (feminine plural vocative)
αναξιοπρεπή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναξιοπρεπής

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναξιοπρεπής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναξιοπρεπής, etc.)

el-decl-adj-table

αναξιοπρεπής •

αναξιοπρεπής •

αναξιοπρεπές •

αναξιοπρεπείς •

αναξιοπρεπείς •

αναξιοπρεπή •

αναξιοπρεπούς •

αναξιοπρεπή •

αναξιοπρεπούς •

αναξιοπρεπούς •

αναξιοπρεπών •

αναξιοπρεπών •

αναξιοπρεπών •

αναξιοπρεπή •

αναξιοπρεπή •

αναξιοπρεπές •

αναξιοπρεπείς •

αναξιοπρεπείς •

αναξιοπρεπή •

αναξιοπρεπή •

αναξιοπρεπής •

αναξιοπρεπής •

αναξιοπρεπές •

αναξιοπρεπείς •

αναξιοπρεπείς •

αναξιοπρεπή •


αναξιοποίητος

head

αναξιοποίητη

αναξιοποίητο

αναξιοποίητος • (anaxiopoíitos) m (feminine αναξιοποίητη, neuter αναξιοποίητο)

el-adj

αναξιοποίητη

αναξιοποίητο

anaxiopoíitos (romanization)
αναξιοποίητη (feminine)
αναξιοποίητο (neuter)
αναξιοποίητος (masculine nominative singular)
αναξιοποίητη (feminine nominative singular)
αναξιοποίητο (neuter nominative singular)
αναξιοποίητοι (masculine nominative plural)
αναξιοποίητες (feminine nominative plural)
αναξιοποίητα (neuter nominative plural)
αναξιοποίητου (genitive masculine singular)
αναξιοποίητης (feminine genitive singular)
αναξιοποίητου (genitive neuter singular)
αναξιοποίητων (genitive masculine plural)
αναξιοποίητων (feminine genitive plural)
αναξιοποίητων (genitive neuter plural)
αναξιοποίητο (accusative masculine singular)
αναξιοποίητη (accusative feminine singular)
αναξιοποίητο (accusative neuter singular)
αναξιοποίητους (accusative masculine plural)
αναξιοποίητες (accusative feminine plural)
αναξιοποίητα (accusative neuter plural)
αναξιοποίητε (masculine singular vocative)
αναξιοποίητη (feminine singular vocative)
αναξιοποίητο (neuter singular vocative)
αναξιοποίητοι (masculine plural vocative)
αναξιοποίητες (feminine plural vocative)
αναξιοποίητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αναξιοποίητος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναξιοποίητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναξιοποίητος, etc.)

el-decl-adj-table

αναξιοποίητος •

αναξιοποίητη •

αναξιοποίητο •

αναξιοποίητοι •

αναξιοποίητες •

αναξιοποίητα •

αναξιοποίητου •

αναξιοποίητης •

αναξιοποίητου •

αναξιοποίητων •

αναξιοποίητων •

αναξιοποίητων •

αναξιοποίητο •

αναξιοποίητη •

αναξιοποίητο •

αναξιοποίητους •

αναξιοποίητες •

αναξιοποίητα •

αναξιοποίητε •

αναξιοποίητη •

αναξιοποίητο •

αναξιοποίητοι •

αναξιοποίητες •

αναξιοποίητα •

αν- (an-) privative + αξιοποι(ώ) (axiopoi(ó), “develop”) + -τος (-tos, suffix for adjectives)


αναπαραγωγικού

head

αναπαραγωγικού • (anaparagogikoú)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Genitive masculine and neuter singular form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικές

αναπαραγωγικές • (anaparagogikés)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine plural form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικέ

αναπαραγωγικέ • (anaparagogiké)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Vocative masculine singular form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικών

αναπαραγωγικών • (anaparagogikón)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Genitive masculine, feminine and neuter plural form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικούς

αναπαραγωγικούς • (anaparagogikoús)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Accusative masculine plural form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγική

αναπαραγωγική • (anaparagogikí)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Nominative, accusative and vocative feminine singular form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικά

αναπαραγωγικά • (anaparagogiká)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικοί

αναπαραγωγικοί • (anaparagogikoí)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Nominative and vocative masculine plural form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικής

αναπαραγωγικής • (anaparagogikís)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Genitive feminine singular form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


αναπαραγωγικό

αναπαραγωγικό • (anaparagogikó)

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Accusative masculine singular form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).

αναπαραγωγικός αναπαραγωγικός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter singular form of αναπαραγωγικός (anaparagogikós).


χρεωκοπημένος

χρεωκοπημένη

χρεωκοπημένο

χρεωκοπημένος • (chreokopiménos) m (feminine χρεωκοπημένη, neuter χρεωκοπημένο)

el-adj

χρεωκοπημένη

χρεωκοπημένο

chreokopiménos (romanization)
χρεωκοπημένη (feminine)
χρεωκοπημένο (neuter)
χρεωκοπημένος (masculine nominative singular)
χρεωκοπημένη (feminine nominative singular)
χρεωκοπημένο (neuter nominative singular)
χρεωκοπημένοι (masculine nominative plural)
χρεωκοπημένες (feminine nominative plural)
χρεωκοπημένα (neuter nominative plural)
χρεωκοπημένου (genitive masculine singular)
χρεωκοπημένης (feminine genitive singular)
χρεωκοπημένου (genitive neuter singular)
χρεωκοπημένων (genitive masculine plural)
χρεωκοπημένων (feminine genitive plural)
χρεωκοπημένων (genitive neuter plural)
χρεωκοπημένο (accusative masculine singular)
χρεωκοπημένη (accusative feminine singular)
χρεωκοπημένο (accusative neuter singular)
χρεωκοπημένους (accusative masculine plural)
χρεωκοπημένες (accusative feminine plural)
χρεωκοπημένα (accusative neuter plural)
χρεωκοπημένε (masculine singular vocative)
χρεωκοπημένη (feminine singular vocative)
χρεωκοπημένο (neuter singular vocative)
χρεωκοπημένοι (masculine plural vocative)
χρεωκοπημένες (feminine plural vocative)
χρεωκοπημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of χρεωκοπημένος

el-decl-adj-table

χρεωκοπημένος •

χρεωκοπημένη •

χρεωκοπημένο •

χρεωκοπημένοι •

χρεωκοπημένες •

χρεωκοπημένα •

χρεωκοπημένου •

χρεωκοπημένης •

χρεωκοπημένου •

χρεωκοπημένων •

χρεωκοπημένων •

χρεωκοπημένων •

χρεωκοπημένο •

χρεωκοπημένη •

χρεωκοπημένο •

χρεωκοπημένους •

χρεωκοπημένες •

χρεωκοπημένα •

χρεωκοπημένε •

χρεωκοπημένη •

χρεωκοπημένο •

χρεωκοπημένοι •

χρεωκοπημένες •

χρεωκοπημένα •

Passive participle of χρεωκοπώ (chreokopó, “to go bankrupt”).


αναξιόχρεος

head

αναξιόχρεος • (anaxióchreos) m (feminine αναξιόχρεη, neuter αναξιόχρεο)

anaxióchreos (romanization)
αναξιόχρεη (feminine)
αναξιόχρεο (neuter)
αναξιόχρεος (masculine nominative singular)
αναξιόχρεη (feminine nominative singular)
αναξιόχρεο (neuter nominative singular)
αναξιόχρεοι (masculine nominative plural)
αναξιόχρεες (feminine nominative plural)
αναξιόχρεα (neuter nominative plural)
αναξιόχρεου (genitive masculine singular)
αναξιόχρεης (feminine genitive singular)
αναξιόχρεου (genitive neuter singular)
αναξιόχρεων (genitive masculine plural)
αναξιόχρεων (feminine genitive plural)
αναξιόχρεων (genitive neuter plural)
αναξιόχρεο (accusative masculine singular)
αναξιόχρεη (accusative feminine singular)
αναξιόχρεο (accusative neuter singular)
αναξιόχρεους (accusative masculine plural)
αναξιόχρεες (accusative feminine plural)
αναξιόχρεα (accusative neuter plural)
αναξιόχρεε (masculine singular vocative)
αναξιόχρεη (feminine singular vocative)
αναξιόχρεο (neuter singular vocative)
αναξιόχρεοι (masculine plural vocative)
αναξιόχρεες (feminine plural vocative)
αναξιόχρεα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναξιόχρεος •

αναξιόχρεη •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεοι •

αναξιόχρεες •

αναξιόχρεα •

αναξιόχρεου •

αναξιόχρεης •

αναξιόχρεου •

αναξιόχρεων •

αναξιόχρεων •

αναξιόχρεων •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεη •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεους •

αναξιόχρεες •

αναξιόχρεα •

αναξιόχρεε •

αναξιόχρεη •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεοι •

αναξιόχρεες •

αναξιόχρεα •


ανάξιος

head

ανάξιος • (anáxios) m (feminine ανάξια, neuter ανάξιο)

anáxios (romanization)
ανάξια (feminine)
ανάξιο (neuter)
ανάξιος (masculine nominative singular)
ανάξια (feminine nominative singular)
ανάξιο (neuter nominative singular)
ανάξιοι (masculine nominative plural)
ανάξιες (feminine nominative plural)
ανάξια (neuter nominative plural)
ανάξιου (genitive masculine singular)
ανάξιας (feminine genitive singular)
ανάξιου (genitive neuter singular)
ανάξιων (genitive masculine plural)
ανάξιων (feminine genitive plural)
ανάξιων (genitive neuter plural)
ανάξιο (accusative masculine singular)
ανάξια (accusative feminine singular)
ανάξιο (accusative neuter singular)
ανάξιους (accusative masculine plural)
ανάξιες (accusative feminine plural)
ανάξια (accusative neuter plural)
ανάξιε (masculine singular vocative)
ανάξια (feminine singular vocative)
ανάξιο (neuter singular vocative)
ανάξιοι (masculine plural vocative)
ανάξιες (feminine plural vocative)
ανάξια (neuter plural vocative)


αφερέγγυος

αφερέγγυος • (aferéngyos) m (feminine αφερέγγυα, neuter αφερέγγυο)

aferéngyos (romanization)
αφερέγγυα (feminine)
αφερέγγυο (neuter)
αφερέγγυος (masculine nominative singular)
αφερέγγυα (feminine nominative singular)
αφερέγγυο (neuter nominative singular)
αφερέγγυοι (masculine nominative plural)
αφερέγγυες (feminine nominative plural)
αφερέγγυα (neuter nominative plural)
αφερέγγυου (genitive masculine singular)
αφερέγγυας (feminine genitive singular)
αφερέγγυου (genitive neuter singular)
αφερέγγυων (genitive masculine plural)
αφερέγγυων (feminine genitive plural)
αφερέγγυων (genitive neuter plural)
αφερέγγυο (accusative masculine singular)
αφερέγγυα (accusative feminine singular)
αφερέγγυο (accusative neuter singular)
αφερέγγυους (accusative masculine plural)
αφερέγγυες (accusative feminine plural)
αφερέγγυα (accusative neuter plural)
αφερέγγυε (masculine singular vocative)
αφερέγγυα (feminine singular vocative)
αφερέγγυο (neuter singular vocative)
αφερέγγυοι (masculine plural vocative)
αφερέγγυες (feminine plural vocative)
αφερέγγυα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αφερέγγυος •

αφερέγγυοι •

αφερέγγυες •

αφερέγγυου •

αφερέγγυας •

αφερέγγυου •

αφερέγγυων •

αφερέγγυων •

αφερέγγυων •

αφερέγγυους •

αφερέγγυες •

αφερέγγυοι •

αφερέγγυες •

α‧φε‧ρέγ‧γυ‧ος

, also see χρεωκοπημένος (chreokopiménos, “bankrupt”, participle)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis


αναπάντητος

head

αναπάντητος • (anapántitos) m (feminine αναπάντητη, neuter αναπάντητο)

anapántitos (romanization)
αναπάντητη (feminine)
αναπάντητο (neuter)
αναπάντητος (masculine nominative singular)
αναπάντητη (feminine nominative singular)
αναπάντητο (neuter nominative singular)
αναπάντητοι (masculine nominative plural)
αναπάντητες (feminine nominative plural)
αναπάντητα (neuter nominative plural)
αναπάντητου (genitive masculine singular)
αναπάντητης (feminine genitive singular)
αναπάντητου (genitive neuter singular)
αναπάντητων (genitive masculine plural)
αναπάντητων (feminine genitive plural)
αναπάντητων (genitive neuter plural)
αναπάντητο (accusative masculine singular)
αναπάντητη (accusative feminine singular)
αναπάντητο (accusative neuter singular)
αναπάντητους (accusative masculine plural)
αναπάντητες (accusative feminine plural)
αναπάντητα (accusative neuter plural)
αναπάντητε (masculine singular vocative)
αναπάντητη (feminine singular vocative)
αναπάντητο (neuter singular vocative)
αναπάντητοι (masculine plural vocative)
αναπάντητες (feminine plural vocative)
αναπάντητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναπάντητος •

αναπάντητη •

αναπάντητο •

αναπάντητοι •

αναπάντητες •

αναπάντητα •

αναπάντητου •

αναπάντητης •

αναπάντητου •

αναπάντητων •

αναπάντητων •

αναπάντητων •

αναπάντητο •

αναπάντητη •

αναπάντητο •

αναπάντητους •

αναπάντητες •

αναπάντητα •

αναπάντητε •

αναπάντητη •

αναπάντητο •

αναπάντητοι •

αναπάντητες •

αναπάντητα •


αναπάντεχος

head

αναπάντεχος • (anapántechos) m (feminine αναπάντεχη, neuter αναπάντεχο)

anapántechos (romanization)
αναπάντεχη (feminine)
αναπάντεχο (neuter)
αναπάντεχος (masculine nominative singular)
αναπάντεχη (feminine nominative singular)
αναπάντεχο (neuter nominative singular)
αναπάντεχοι (masculine nominative plural)
αναπάντεχες (feminine nominative plural)
αναπάντεχα (neuter nominative plural)
αναπάντεχου (genitive masculine singular)
αναπάντεχης (feminine genitive singular)
αναπάντεχου (genitive neuter singular)
αναπάντεχων (genitive masculine plural)
αναπάντεχων (feminine genitive plural)
αναπάντεχων (genitive neuter plural)
αναπάντεχο (accusative masculine singular)
αναπάντεχη (accusative feminine singular)
αναπάντεχο (accusative neuter singular)
αναπάντεχους (accusative masculine plural)
αναπάντεχες (accusative feminine plural)
αναπάντεχα (accusative neuter plural)
αναπάντεχε (masculine singular vocative)
αναπάντεχη (feminine singular vocative)
αναπάντεχο (neuter singular vocative)
αναπάντεχοι (masculine plural vocative)
αναπάντεχες (feminine plural vocative)
αναπάντεχα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναπάντεχος •

αναπάντεχη •

αναπάντεχο •

αναπάντεχοι •

αναπάντεχες •

αναπάντεχα •

αναπάντεχου •

αναπάντεχης •

αναπάντεχου •

αναπάντεχων •

αναπάντεχων •

αναπάντεχων •

αναπάντεχο •

αναπάντεχη •

αναπάντεχο •

αναπάντεχους •

αναπάντεχες •

αναπάντεχα •

αναπάντεχε •

αναπάντεχη •

αναπάντεχο •

αναπάντεχοι •

αναπάντεχες •

αναπάντεχα •

unexpected, not anticipated, unanticipated


αναπαραγωγικός

head

αναπαραγωγική

αναπαραγωγικό

αναπαραγωγικός • (anaparagogikós) m (feminine αναπαραγωγική, neuter αναπαραγωγικό)

el-adj

αναπαραγωγική

αναπαραγωγικό

anaparagogikós (romanization)
αναπαραγωγική (feminine)
αναπαραγωγικό (neuter)
αναπαραγωγικός (masculine nominative singular)
αναπαραγωγική (feminine nominative singular)
αναπαραγωγικό (neuter nominative singular)
αναπαραγωγικοί (masculine nominative plural)
αναπαραγωγικές (feminine nominative plural)
αναπαραγωγικά (neuter nominative plural)
αναπαραγωγικού (genitive masculine singular)
αναπαραγωγικής (feminine genitive singular)
αναπαραγωγικού (genitive neuter singular)
αναπαραγωγικών (genitive masculine plural)
αναπαραγωγικών (feminine genitive plural)
αναπαραγωγικών (genitive neuter plural)
αναπαραγωγικό (accusative masculine singular)
αναπαραγωγική (accusative feminine singular)
αναπαραγωγικό (accusative neuter singular)
αναπαραγωγικούς (accusative masculine plural)
αναπαραγωγικές (accusative feminine plural)
αναπαραγωγικά (accusative neuter plural)
αναπαραγωγικέ (masculine singular vocative)
αναπαραγωγική (feminine singular vocative)
αναπαραγωγικό (neuter singular vocative)
αναπαραγωγικοί (masculine plural vocative)
αναπαραγωγικές (feminine plural vocative)
αναπαραγωγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναπαραγωγικ

el-decl-adj-a

αναπαραγωγικ

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαραγωγικός

αναπαραγωγικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αναπαραγωγικ

el-decl-adj-table

αναπαραγωγικός •

αναπαραγωγική •

αναπαραγωγικό •

αναπαραγωγικοί •

αναπαραγωγικές •

αναπαραγωγικά •

αναπαραγωγικού •

αναπαραγωγικής •

αναπαραγωγικού •

αναπαραγωγικών •

αναπαραγωγικών •

αναπαραγωγικών •

αναπαραγωγικό •

αναπαραγωγική •

αναπαραγωγικό •

αναπαραγωγικούς •

αναπαραγωγικές •

αναπαραγωγικά •

αναπαραγωγικέ •

αναπαραγωγική •

αναπαραγωγικό •

αναπαραγωγικοί •

αναπαραγωγικές •

αναπαραγωγικά •


αναπασχόλητος

head

αναπασχόλητη

αναπασχόλητο

αναπασχόλητος • (anapaschólitos) m (feminine αναπασχόλητη, neuter αναπασχόλητο)

el-adj

αναπασχόλητη

αναπασχόλητο

anapaschólitos (romanization)
αναπασχόλητη (feminine)
αναπασχόλητο (neuter)
αναπασχόλητος (masculine nominative singular)
αναπασχόλητη (feminine nominative singular)
αναπασχόλητο (neuter nominative singular)
αναπασχόλητοι (masculine nominative plural)
αναπασχόλητες (feminine nominative plural)
αναπασχόλητα (neuter nominative plural)
αναπασχόλητου (genitive masculine singular)
αναπασχόλητης (feminine genitive singular)
αναπασχόλητου (genitive neuter singular)
αναπασχόλητων (genitive masculine plural)
αναπασχόλητων (feminine genitive plural)
αναπασχόλητων (genitive neuter plural)
αναπασχόλητο (accusative masculine singular)
αναπασχόλητη (accusative feminine singular)
αναπασχόλητο (accusative neuter singular)
αναπασχόλητους (accusative masculine plural)
αναπασχόλητες (accusative feminine plural)
αναπασχόλητα (accusative neuter plural)
αναπασχόλητε (masculine singular vocative)
αναπασχόλητη (feminine singular vocative)
αναπασχόλητο (neuter singular vocative)
αναπασχόλητοι (masculine plural vocative)
αναπασχόλητες (feminine plural vocative)
αναπασχόλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπασχόλητος

el-decl-adj-table

αναπασχόλητος •

αναπασχόλητη •

αναπασχόλητο •

αναπασχόλητοι •

αναπασχόλητες •

αναπασχόλητα •

αναπασχόλητου •

αναπασχόλητης •

αναπασχόλητου •

αναπασχόλητων •

αναπασχόλητων •

αναπασχόλητων •

αναπασχόλητο •

αναπασχόλητη •

αναπασχόλητο •

αναπασχόλητους •

αναπασχόλητες •

αναπασχόλητα •

αναπασχόλητε •

αναπασχόλητη •

αναπασχόλητο •

αναπασχόλητοι •

αναπασχόλητες •

αναπασχόλητα •