Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

Ruth (eighth book in the Old Testament of the Bible)

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Πράξεις των Αποστόλων

head

Πράξεις των Αποστόλων

Πράξεις των Αποστόλων • (Práxeis ton Apostólon) f pl

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

Acts of the Apostles
Acts of the Apostles

Acts of the Apostles (fifth book in the New Testament of the Bible)

en-Πράξεις_των_Αποστόλων-el-name-u2dtIKuP


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)

Book of Joshua (sixth book in the Old Testament of the Bible)


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


ανέβασμα

head

ανέβασμα • (anévasma) n (plural ανεβάσματα)

anévasma (romanization)
ανεβάσματα (plural)
ανέβασμα (nominative singular)
ανεβάσματα (nominative plural)
ανεβάσματος (genitive singular)
ανεβασμάτων (genitive plural)
ανέβασμα (accusative singular)
ανεβάσματα (accusative plural)
ανέβασμα (singular vocative)
ανεβάσματα (plural vocative)


αναβίβαση

αναβίβαση • (anavívasi) n (plural αναβιβάσεις)

anavívasi (romanization)
αναβιβάσεις (plural)
αναβίβαση (nominative singular)
αναβιβάσεις (nominative plural)
αναβίβασης (genitive singular)
αναβιβάσεων (genitive plural)
αναβίβαση (accusative singular)
αναβιβάσεις (accusative plural)
αναβίβαση (singular vocative)
αναβιβάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναβιβάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβιβάσεως •


Ιησούς Χριστός

head

Ιησούς Χριστός • (Iisoús Christós) m

From Ancient Greek Ἰησοῦς Χριστός (Iēsoûs Khristós), from Hebrew יֵשׁוּעַ.

der

Ἰησοῦς Χριστός

Hebrew יֵשׁוּעַ


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτοι •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

ανανταπόδοτου •

ανανταπόδοτης •

ανανταπόδοτου •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτους •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

ανανταπόδοτε •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτοι •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


ειδύλλιο

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


εξώστης

exóstis (romanization)
εξώστες (plural)
εξώστης (nominative singular)
εξώστες (nominative plural)
εξώστη (genitive singular)
εξωστών (genitive plural)
εξώστη (accusative singular)
εξώστες (accusative plural)
εξώστη (singular vocative)
εξώστες (plural vocative)

EL-εξώστης.ogg

Learned borrowing from Byzantine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “balcony”), from Koine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “platform of ship or for docking ships”), from Ancient Greek sense "one who drives out". From stem ἐξωσ- of the ancient verb ἐξωθέω, ἐξωθῶ (exōthéō, exōthô, “force out”).


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικοί •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

αναπαιστικού •

αναπαιστικής •

αναπαιστικού •

αναπαιστικών •

αναπαιστικών •

αναπαιστικών •

αναπαιστικό •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικούς •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

αναπαιστικέ •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικοί •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


ανθολογώ

head

ανθολογώ • (anthologó)

el-verb

ανθολογούμαι

ανθολογώ • (anthologó) (past ανθολόγησα, passive ανθολογούμαι)

anthologó (romanization)
ανθολόγησα (past)
ανθολογούμαι (passive)

(figurative) to anthologise (UK), anthologize (US) (collect poems, create an anthology)


άπαξ λεγόμενον

head

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον • (ápax legómenon) n (plural άπαξ λεγόμενα)

el-noun

άπαξ λεγόμενα

ápax legómenon (romanization)
άπαξ λεγόμενα (plural)
άπαξ λεγόμενον (nominative singular)
άπαξ λεγόμενα (nominative plural)
άπαξ λεγομένου (genitive singular)
άπαξ λεγομένων (genitive plural)
άπαξ λεγόμενον (accusative singular)
άπαξ λεγόμενα (accusative plural)
άπαξ λεγόμενον (singular vocative)
άπαξ λεγόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγομένου

άπαξ λεγομένων

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

From Katharevousa ἅπαξ λεγόμενον, as with the ancient adverb ἅπαξ (hápax, “once”) and the neuter of the participle λεγόμενος (legómenos, “being said”) of λέγω (légō, “I say”), from the Latin term; see hapax legomenon.


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


ανθολόγιο

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


Χόγκουαρτς

Χόγκουαρτς • (Chógkouarts) n (indeclinable)

Hogwarts, the fictional school of magic in the Harry Potter series.


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: παραθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως •


αοιδός

head

αοιδός • (aoidós) m or f (plural αοιδοί)

aoidós (romanization)
αοιδοί (plural)
αοιδός (nominative singular)
αοιδοί (nominative plural)
αοιδού (genitive singular)
αοιδών (genitive plural)
αοιδό (accusative singular)
αοιδούς (accusative plural)
αοιδέ (singular vocative)
αοιδοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀοιδός (aoidós, “minstrel”).


άπαιχτος

head

άπαιχτος • (ápaichtos) m (feminine άπαιχτη, neuter άπαιχτο)

ápaichtos (romanization)
άπαιχτη (feminine)
άπαιχτο (neuter)
άπαιχτος (masculine nominative singular)
άπαιχτη (feminine nominative singular)
άπαιχτο (neuter nominative singular)
άπαιχτοι (masculine nominative plural)
άπαιχτες (feminine nominative plural)
άπαιχτα (neuter nominative plural)
άπαιχτου (genitive masculine singular)
άπαιχτης (feminine genitive singular)
άπαιχτου (genitive neuter singular)
άπαιχτων (genitive masculine plural)
άπαιχτων (feminine genitive plural)
άπαιχτων (genitive neuter plural)
άπαιχτο (accusative masculine singular)
άπαιχτη (accusative feminine singular)
άπαιχτο (accusative neuter singular)
άπαιχτους (accusative masculine plural)
άπαιχτες (accusative feminine plural)
άπαιχτα (accusative neuter plural)
άπαιχτε (masculine singular vocative)
άπαιχτη (feminine singular vocative)
άπαιχτο (neuter singular vocative)
άπαιχτοι (masculine plural vocative)
άπαιχτες (feminine plural vocative)
άπαιχτα (neuter plural vocative)


απάνθισμα

απάνθισμα • (apánthisma) n (plural απανθίσματα)

apánthisma (romanization)
απανθίσματα (plural)
απάνθισμα (nominative singular)
απανθίσματα (nominative plural)
απανθίσματος (genitive singular)
απανθισμάτων (genitive plural)
απάνθισμα (accusative singular)
απανθίσματα (accusative plural)
απάνθισμα (singular vocative)
απανθίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

απανθίσματος

απανθισμάτων

(literature) anthology, selection, collection, compendium (especially the best)


απλογραφία

head

απλογραφία • (aplografía) f (plural απλογραφίες)

aplografía (romanization)
απλογραφίες (plural)
απλογραφία (nominative singular)
απλογραφίες (nominative plural)
απλογραφίας (genitive singular)
απλογραφιών (genitive plural)
απλογραφία (accusative singular)
απλογραφίες (accusative plural)
απλογραφία (singular vocative)
απλογραφίες (plural vocative)


γοργόνα

γοργόνα • (gorgóna) f (plural γοργόνες)

el-noun

γοργόνα • (gorgóna) f (plural γοργόνες)

gorgóna (romanization)
γοργόνες (plural)
γοργόνα (nominative singular)
γοργόνες (nominative plural)
γοργόνας (genitive singular)
γοργόνα (accusative singular)
γοργόνες (accusative plural)
γοργόνα (singular vocative)
γοργόνες (plural vocative)


απογευματινή

head

απογευματινή • (apogevmatiní)


απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


βοήθημα

head

βοήθημα • (voḯthima) n (plural βοηθήματα)

voḯthima (romanization)
βοηθήματα (plural)
βοήθημα (nominative singular)
βοηθήματα (nominative plural)
βοηθήματος (genitive singular)
βοηυημάτων (genitive plural)
βοήθημα (accusative singular)
βοηθήματα (accusative plural)
βοήθημα (singular vocative)
βοηθήματα (plural vocative)


σάτιρα

sátira (romanization)
σάτιρες (plural)
σάτιρα (nominative singular)
σάτιρες (nominative plural)
σάτιρας (genitive singular)
σατιρών (genitive plural)
σάτιρα (accusative singular)
σάτιρες (accusative plural)
σάτιρα (singular vocative)
σάτιρες (plural vocative)


αυλαία

αυλαία • (avlaía) f

Learned borrowing from Ancient Greek αὐλαία (aulaía, “curtain”), from αὐλή (aulḗ)

lbor

(theater) a heavy curtain that separates the stage of a theatre from the auditorium


Μαρία Μαγδαληνή

head

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


Γαμαλιήλ

From Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

bor

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel


αρλεκίνος

head

αρλεκίνος • (arlekínos) m (plural αρλεκίνοι)

arlekínos (romanization)
αρλεκίνοι (plural)
αρλεκίνος (nominative singular)
αρλεκίνοι (nominative plural)
αρλεκίνου (genitive singular)
αρλεκίνων (genitive plural)
αρλεκίνο (accusative singular)
αρλεκίνους (accusative plural)
αρλεκίνε (singular vocative)
αρλεκίνοι (plural vocative)


αρτίστας

αρτίστας • (artístas) m (plural αρτίστες, feminine αρτίστα)

artístas (romanization)
αρτίστες (plural)
αρτίστα (feminine)
αρτίστας (nominative singular)
αρτίστες (nominative plural)
αρτίστα (genitive singular)
αρτίστα (accusative singular)
αρτίστες (accusative plural)
αρτίστα (singular vocative)
αρτίστες (plural vocative)


αρτίστα

αρτίστα • (artísta) f (plural αρτίστες, masculine αρτίστας)

artísta (romanization)
αρτίστες (plural)
αρτίστας (masculine)
αρτίστα (nominative singular)
αρτίστες (nominative plural)
αρτίστας (genitive singular)
αρτίστα (accusative singular)
αρτίστες (accusative plural)
αρτίστα (singular vocative)
αρτίστες (plural vocative)


αρλεκινισμός

αρλεκινισμοί

αρλεκινισμός • (arlekinismós) m (usually uncountable, plural αρλεκινισμοί)

el-noun

αρλεκινισμοί

arlekinismós (romanization)
αρλεκινισμοί (plural)
αρλεκινισμός (nominative singular)
αρλεκινισμοί (nominative plural)
αρλεκινισμού (genitive singular)
αρλεκινισμών (genitive plural)
αρλεκινισμό (accusative singular)
αρλεκινισμούς (accusative plural)
αρλεκινισμέ (singular vocative)
αρλεκινισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρλεκινισμός

αρλεκινισμοί

αρλεκινισμού

αρλεκινισμών

αρλεκινισμούς

αρλεκινισμοί


Αυνάν

head

Αυνάν • (Avnán) m

From Ancient Greek Αὐνάν (Aunán), from Hebrew אוֹנָן (onán).

(biblical) Onan (son of Judah who is known for having ejaculated on the floor instead of during intercourse with Tamar, to prevent her bearing a child which would legally have been his deceased brother's)


υπότιτλος

υπότιτλος • (ypótitlos) m (plural υπότιτλοι)

ypótitlos (romanization)
υπότιτλοι (plural)
υπότιτλος (nominative singular)
υπότιτλοι (nominative plural)
υπότιτλου (genitive singular)
υποτίτλου (genitive singular)
υπότιτλων (genitive plural)
υποτίτλων (genitive plural)
υπότιτλο (accusative singular)
υπότιτλους (accusative plural)
υποτίτλους (accusative plural)
υπότιτλε (singular vocative)
υπότιτλοι (plural vocative)
Second forms are formal.

υ‧πό‧τιτ‧λος

Learnedly from υπο- (ypo-) + τίτλος (títlos), a calque of French sous-titre.

subtitle (a heading below or after a title)

subtitle (textual versions of the dialogue in films (and similar media such as television or video games), usually displayed at the bottom of the screen)


σόου

show (a performed entertainment spectacle)


κορυφαίος

κορυφαίος • (koryfaíos) m (feminine κορυφαία)

koryfaíos (romanization)
κορυφαία (feminine)
κορυφαίος (nominative singular)
κορυφαίοι (nominative plural)
κορυφαίου (genitive singular)
κορυφαίων (genitive plural)
κορυφαίο (accusative singular)
κορυφαίους (accusative plural)
κορυφαίε (singular vocative)
κορυφαίοι (plural vocative)

κο‧ρυ‧φαί‧ος

Learned borrowing from Ancient Greek κορυφαῖος (koruphaîos). By surface analysis, κορυφή (koryfí) + -αίος (-aíos).

surf

(drama, historical) corypheus (the conductor or leader of the dramatic chorus in Ancient Greece)


πάροδος

párodos (romanization)
πάροδοι (plural)
πάροδος (nominative singular)
πάροδοι (nominative plural)
παρόδου (genitive singular)
παρόδων (genitive plural)
πάροδο (accusative singular)
παρόδους (accusative plural)
πάροδε (singular vocative)
πάροδο (singular vocative)
πάροδοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πάροδος (párodos), with semantic loan from French passage and Greek πέρασμα (pérasma) in the sense 'passage/passing (of time)'.

lbor

parodos (a side entrance to an Ancient Greek theater, affording access to the stage or orchestra)


έπος

épos (romanization)
έπη (plural)
έπος (nominative singular)
έπη (nominative plural)
έπους (genitive singular)
επών (genitive plural)
έπος (accusative singular)
έπη (accusative plural)
έπος (singular vocative)
έπη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔπος (épos) with the sense 'epic' from its plural, ἔπη (épē).

ηρωικό έπος

epic (an extended narrative poem in elevated or dignified language, celebrating the feats of a deity, demigod (heroic epic), other legend or traditional hero)

epic (a series of events considered appropriate to an epic)


μονόκερος

head

μονόκερος • (monókeros) m (plural μονόκεροι)

monókeros (romanization)
μονόκεροι (plural)
μονόκερος (nominative singular)
μονόκεροι (nominative plural)
μονόκερου (genitive singular)
μονόκερων (genitive plural)
μονόκερο (accusative singular)
μονόκερους (accusative plural)
μονόκερε (singular vocative)
μονόκεροι (plural vocative)

μο‧νό‧κε‧ρος

Learnedly from Ancient Greek μονόκερως (monókerōs).


λογοτεχνικός

λογοτεχνικός • (logotechnikós) m (feminine λογοτεχνική, neuter λογοτεχνικό)

logotechnikós (romanization)
λογοτεχνική (feminine)
λογοτεχνικό (neuter)
λογοτεχνικός (masculine nominative singular)
λογοτεχνική (feminine nominative singular)
λογοτεχνικό (neuter nominative singular)
λογοτεχνικοί (masculine nominative plural)
λογοτεχνικές (feminine nominative plural)
λογοτεχνικά (neuter nominative plural)
λογοτεχνικού (genitive masculine singular)
λογοτεχνικής (feminine genitive singular)
λογοτεχνικού (genitive neuter singular)
λογοτεχνικών (genitive masculine plural)
λογοτεχνικών (feminine genitive plural)
λογοτεχνικών (genitive neuter plural)
λογοτεχνικό (accusative masculine singular)
λογοτεχνική (accusative feminine singular)
λογοτεχνικό (accusative neuter singular)
λογοτεχνικούς (accusative masculine plural)
λογοτεχνικές (accusative feminine plural)
λογοτεχνικά (accusative neuter plural)
λογοτεχνικέ (masculine singular vocative)
λογοτεχνική (feminine singular vocative)
λογοτεχνικό (neuter singular vocative)
λογοτεχνικοί (masculine plural vocative)
λογοτεχνικές (feminine plural vocative)
λογοτεχνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λογοτεχνικός

el-decl-adj-table

λογοτεχνικός •

λογοτεχνική •

λογοτεχνικό •

λογοτεχνικοί •

λογοτεχνικές •

λογοτεχνικά •

λογοτεχνικού •

λογοτεχνικής •

λογοτεχνικού •

λογοτεχνικών •

λογοτεχνικών •

λογοτεχνικών •

λογοτεχνικό •

λογοτεχνική •

λογοτεχνικό •

λογοτεχνικούς •

λογοτεχνικές •

λογοτεχνικά •

λογοτεχνικέ •

λογοτεχνική •

λογοτεχνικό •

λογοτεχνικοί •

λογοτεχνικές •

λογοτεχνικά •

λο‧γο‧τε‧χνι‧κός

Learnedly from λογοτεχν(ία) (logotechn(ía)) + -ικός (-ikós).

af

λογοτεχνία<alt:λογοτεχν(ία)>

literary (relating to writers, or the profession of literature)

literary (appropriate to literature rather than everyday writing)


πρωταγωνιστώ

head

πρωταγωνιστώ • (protagonistó)

el-verb

πρωταγωνίστησα

πρωταγωνιστώ • (protagonistó) (past πρωταγωνίστησα, passive —)

protagonistó (romanization)
πρωταγωνίστησα (past)
πρωταγωνιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πρωταγωνιστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πρωταγωνιστείς (active imperfective indicative present second-person singular)
πρωταγωνιστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστεί (active imperfective indicative present singular third-person)
πρωταγωνιστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πρωταγωνιστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πρωταγωνιστείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πρωταγωνιστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πρωταγωνιστήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πρωταγωνιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρωταγωνίστησα (active first-person indicative past perfective singular)
πρωταγωνιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρωταγωνίστησες (active indicative past perfective second-person singular)
πρωταγωνιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρωταγωνίστησε (active indicative past perfective singular third-person)
πρωταγωνιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πρωταγωνιστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πρωταγωνιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πρωταγωνιστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πρωταγωνιστούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνιστούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρωταγωνίστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πρωταγωνιστήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πρωταγωνιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πρωταγωνιστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πρωταγωνίστησε (active imperative perfective second-person singular)
πρωταγωνιστείτε (active imperative imperfective plural second-person)
πρωταγωνιστήστε (active imperative perfective plural second-person)
πρωταγωνιστώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πρωταγωνιστήσει (active indeclinable participle perfect)
πρωταγωνιστήσει (infinitive-aorist)

πρω‧τα‧γω‧νι‧στώ

Learned borrowing from Ancient Greek πρωταγωνιστῶ (prōtagōnistô).

lbor

πρωταγωνιστῶ

(theater, film) to play the leading role, to star