Ισραήλ

(biblical) Israel (A Biblical region of Western Asia roughly coextensive with the modern State of Israel, known in the Bible as the Land of Israel and considered the ancestral homeland of the Jewish people)

(historical) Israel (an ancient kingdom in Western Asia, roughly coextensive with the modern State of Israel and the Land of Israel)

(historical) Israel (an ancient kingdom that occupied the northern part of the Land of Israel and modern State of Israel, as distinct from Judah)

(biblical) Israel (a name given to the Jewish patriarch Jacob)


Μαρία

head

Μαρία • (María) f

María (romanization)
Μαρία (nominative singular)
Μαρίας (genitive singular)
Μαρία (accusative singular)
Μαρία (singular vocative)

Inherited from Koine Greek Μαρία (María)

inh+

a female given name, equivalent to English Mary or Maria


ποιητής

head

ποιητής • (poiitís) m (plural ποιητές, feminine ποιήτρια)

poiitís (romanization)
ποιητές (plural)
ποιήτρια (feminine)
ποιητής (nominative singular)
ποιητές (nominative plural)
ποιητή (genitive singular)
ποιητών (genitive plural)
ποιητή (accusative singular)
ποιητές (accusative plural)
ποιητή (singular vocative)
ποιητές (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ποιητής (poiētḗs, “maker”).

der

καταραμένος for the term καταραμένοι ποιητές (poètes maudits


Πέτρος

head

Πέτρος • (Pétros) m

Pétros (romanization)
Πέτρος (nominative singular)
Πέτρου (genitive singular)
Πέτρο (accusative singular)
Πέτρο (singular vocative)

(Christianity) Any of the religious figures named Peter in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


παραβολή

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


Βάαλ

Baal, a Canaanite deity (referred to biblically as a symbol of idolatry)


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

(mythology, folklore) dwarf (member of a race of beings, usually depicted as having some sort of supernatural powers and being skilled in crafting and metalworking)


κεφαλάρι

κεφαλάρι • (kefalári) n (plural κεφαλάρια)

kefalári (romanization)
κεφαλάρια (plural)
κεφαλάρι (nominative singular)
κεφαλάρια (nominative plural)
κεφαλαριού (genitive singular)
κεφαλαριών (genitive plural)
κεφαλάρι (accusative singular)
κεφαλάρια (accusative plural)
κεφαλάρι (singular vocative)
κεφαλάρια (plural vocative)

κεφαλ (kefal, “head”) + -άρι (-ári, “associated with”)

suffix

(bookbinding) headband (the woven patch at the top and bottom of the spine of a hardback book)


Ανδρέας

head

Ανδρέας • (Andréas) m

Andréas (romanization)
Ανδρέας (nominative singular)
Ανδρέα (genitive singular)
Ανδρέα (accusative singular)
Ανδρέα (singular vocative)


Άννα

Ánna (romanization)
Άννες (plural)
Άννα (nominative singular)
Άννες (nominative plural)
Άννας (genitive singular)
Άννα (accusative singular)
Άννες (accusative plural)
Άννα (singular vocative)
Άννες (plural vocative)

a female given name, equivalent to English Ann, Anne, or Anna


Παύλος

Παύλος • (Pávlos) m

Pávlos (romanization)
Παύλος (nominative singular)
Παύλου (genitive singular)
Παύλο (accusative singular)
Παύλο (singular vocative)

From Byzantine Greek, from Ancient Greek Παῦλος (Paûlos), itself from Latin Paulus.

(Christianity) Any of the religious figures named Paul in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


κένταυρος

κένταυρος • (kéntavros) m (plural κένταυροι)

kéntavros (romanization)
κένταυροι (plural)
κένταυρος (nominative singular)
κένταυροι (nominative plural)
κένταυρου (genitive singular)
κενταύρου (genitive singular)
κένταυρων (genitive plural)
κενταύρων (genitive plural)
κένταυρο (accusative singular)
κένταυρους (accusative plural)
κενταύρους (accusative plural)
κένταυρε (singular vocative)
κένταυροι (plural vocative)
Second forms are formal.

From Ancient Greek κένταυρος (kéntauros).

Ο Φιρένζε ήταν κένταυρος στη σειρά «Χάρι Πότερ».
O Firénze ítan kéntavros sti seirá «Chári Póter».
Firenze was a centaur in the Harry Potter series.

(Greek mythology, folklore) centaur (mythical beast that is half man, half horse)


νεράιδα

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

el-noun

νεράιδα • (neráida) f (plural νεράιδες)

neráida (romanization)
νεράιδες (plural)
νεράιδα (nominative singular)
νεράιδες (nominative plural)
νεράιδας (genitive singular)
νεράιδων (genitive plural)
νεράιδα (accusative singular)
νεράιδες (accusative plural)
νεράιδα (singular vocative)
νεράιδες (plural vocative)

From Byzantine Greek νεράιδα (neráida), from Ancient Greek Νηρηΐς (Nērēḯs, “Nereid”).

Οι νεράιδες ζουν στο δάσος.

(mythology, folklore) fairy, sprite (mythical being with magical powers, often depicted in modern illustrations only as small and spritely with gauze-like wings)


Εύα

head

Εύα • (Éva) f

a female given name, Eva, equivalent to English Eve.


δημοτικός

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικούς •

From Ancient Greek δημοτικός from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


σκηνή

skiní (romanization)
σκηνές (plural)
σκηνή (nominative singular)
σκηνές (nominative plural)
σκηνής (genitive singular)
σκηνών (genitive plural)
σκηνή (accusative singular)
σκηνές (accusative plural)
σκηνή (singular vocative)
σκηνές (plural vocative)

σκοινί (skoiní)

From Ancient Greek σκηνή (skēnḗ, “theatre stage”).


Παραλειπομένων

head

Παραλειπομένων • (Paraleipoménon)

Chronicles, (Chronicles 1 & 2 in the Bible)


Α' Παραλειπομένων

Α' Παραλειπομένων • (A' Paraleipoménon) n


Β' Παραλειπομένων

Β' Παραλειπομένων • (V' Paraleipoménon) n (plural B’ Paraleipoménon)

V' Paraleipoménon (romanization)
B’ Paraleipoménon (plural)


Δευτερονόμιον

Δευτερονόμιον • (Defteronómion) n

Δευτερονόμιο Δευτερονόμιο#Greek

Katharevousa form of Δευτερονόμιο (Defteronómio)


φοίνικας

φοίνικας • (foínikas) m (plural φοίνικες)

foínikas (romanization)
φοίνικες (plural)
φοίνικας (nominative singular)
φοίνικες (nominative plural)
φοίνικα (genitive singular)
φοινίκων (genitive plural)
φοίνικα (accusative singular)
φοίνικες (accusative plural)
φοίνικα (singular vocative)
φοίνικες (plural vocative)

(mythology) phoenix (bird which rose from the ashes)


σκηνικό

skinikó (romanization)
σκηνικά (plural)
σκηνικό (nominative singular)
σκηνικά (nominative plural)
σκηνικού (genitive singular)
σκηνικών (genitive plural)
σκηνικό (accusative singular)
σκηνικά (accusative plural)
σκηνικό (singular vocative)
σκηνικά (plural vocative)


αστέρι

astéri (romanization)
αστέρια (plural)
αστέρι (nominative singular)
αστέρια (nominative plural)
αστεριού (genitive singular)
αστεριών (genitive plural)
αστέρι (accusative singular)
αστέρια (accusative plural)
αστέρι (singular vocative)
αστέρια (plural vocative)

→ Romanian: astru

Inherited from Byzantine Greek ἀστέριν (astérin), from Hellenistic Koine Greek ἀστέριον (astérion), diminutive of the Ancient Greek ἀστήρ (astḗr), from Proto-Indo-European *h₂stḗr.

inh+

τ’ αστέρια του Χόλιγουντ


υπόθεση

head

υπόθεση • (ypóthesi) f (plural υποθέσεις)

ypóthesi (romanization)
υποθέσεις (plural)
υπόθεση (nominative singular)
υποθέσεις (nominative plural)
υπόθεσης (genitive singular)
υποθέσεων (genitive plural)
υπόθεση (accusative singular)
υποθέσεις (accusative plural)
υπόθεση (singular vocative)
υποθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: υποθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποθέσεως •

From Ancient Greek ὑπόθεσις (hupóthesis, “supposition”, noun).


βρικόλακας

head

βρικόλακας • (vrikólakas) m (plural βρικόλακες)

vrikólakas (romanization)
βρικόλακες (plural)
βρικόλακας (nominative singular)
βρικόλακες (nominative plural)
βρικόλακα (genitive singular)
βρικολάκων (genitive plural)
βρικόλακα (accusative singular)
βρικόλακες (accusative plural)
βρικόλακα (singular vocative)
βρικόλακες (plural vocative)

βρι‧κό‧λα‧κας

From Byzantine Greek βουρκόλακας (bourkólakas), from Bulgarian върколак (vǎrkolak), from Proto-Slavic *vьlkolakъ (“werewolf”).

βρικολακιάζω

to turn into a vampire; to bring up bad memories

Πήγαινε να κοιμηθείς, πριν έρθει ο βρικόλακας να σε φάει!

Go to sleep before the vampire comes to eat you!

Pígaine na koimitheís, prin érthei o vrikólakas na se fáei!

(mythology, folklore) vampire (the Greek folklore depiction, a dead person who rises from the grave at night and drinks the blood of the living)


ηθοποιός

head

ηθοποιός • (ithopoiós) m or f (plural ηθοποιοί)

ithopoiós (romanization)
ηθοποιοί (plural)
ηθοποιός (nominative singular)
ηθοποιοί (nominative plural)
ηθοποιού (genitive singular)
ηθοποιών (genitive plural)
ηθοποιό (accusative singular)
ηθοποιούς (accusative plural)
ηθοποιέ (singular vocative)
ηθοποιοί (plural vocative)

Formed from ήθος (íthos) and ποιώ (poió).


εξωγήινος

εξωγήινος • (exogíinos) m (plural εξωγήινοι, feminine εξωγήινη)

exogíinos (romanization)
εξωγήινοι (plural)
εξωγήινη (feminine)
εξωγήινος (nominative singular)
εξωγήινοι (nominative plural)
εξωγήινου (genitive singular)
εξωγήινων (genitive plural)
εξωγήινο (accusative singular)
εξωγήινους (accusative plural)
εξωγήινε (singular vocative)
εξωγήινοι (plural vocative)

From έξω (éxo, “outside, extra-”) + γήινος (gíinos, “earthly, terrestrial”), calque of English extraterrestrial.


τραγωδία

head

τραγωδία • (tragodía) f (plural τραγωδίες)

tragodía (romanization)
τραγωδίες (plural)
τραγωδία (nominative singular)
τραγωδίες (nominative plural)
τραγωδίας (genitive singular)
τραγωδιών (genitive plural)
τραγωδία (accusative singular)
τραγωδίες (accusative plural)
τραγωδία (singular vocative)
τραγωδίες (plural vocative)


πλατεία

πλατεία • (plateía) f (plural πλατείες)

el-noun

πλατεία • (plateía) f (plural πλατείες)

plateía (romanization)
πλατείες (plural)
πλατεία (nominative singular)
πλατείες (nominative plural)
πλατείας (genitive singular)
πλατειών (genitive plural)
πλατεία (accusative singular)
πλατείες (accusative plural)
πλατεία (singular vocative)
πλατείες (plural vocative)

EL-πλατεία.ogg

From feminine adjective of Ancient Greek πλατεῖα (plateîa, “wide”) (by ellipsis of the noun ὁδός (hodós): "wide street") of πλατύς (platús, “wide”).
# (town square) Twice-borrowed from French place from Latin platea from Ancient Greek πλατεῖα (plateîa) of πλατύς (platús).
# (theater stalls) Twice-borrowed from Italian platea from Latin platea from Ancient Greek plural neuter πλατέα (platéa) of πλατύς (platús).

(theater) the place with seats in front and about the same level as the stage


σινεμά

Learned borrowing from French cinéma, clipping of cinématographe, a compound from Ancient Greek κίνημα (kínēma), stem κινηματο- (kinēmato-) + -γράφος (-gráphos) from γράφω (gráphō, “write”). Doublet of κίνημα (kínima) and the vernacular masculine σινεμάς (sinemás).


δυνάμεις

head

δυνάμεις • (dynámeis) f

el-noun-form

δυνάμεις • (dynámeis) f

(biblical, in the plural) powers (level of angels)


μεταγλώττιση

head

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση • (metaglóttisi) f (plural μεταγλωττίσεις)

el-noun

μεταγλωττίσεις

metaglóttisi (romanization)
μεταγλωττίσεις (plural)
μεταγλώττιση (nominative singular)
μεταγλωττίσεις (nominative plural)
μεταγλώττισης (genitive singular)
μεταγλωττίσεων (genitive plural)
μεταγλώττιση (accusative singular)
μεταγλωττίσεις (accusative plural)
μεταγλώττιση (singular vocative)
μεταγλωττίσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττισης

μεταγλωττίσεων

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

Older or formal genitive singular: μεταγλωττίσεως •

με‧τα‧γλώτ‧τι‧ση

From verb μεταγλωττί(ζω) (metaglottí(zo)) + -ση (-si). Compare to the medieval μεταγλώττισμα n (metaglṓttisma, “translation; interpretation, explanation”). See μετα- (meta-) and the ancient γλῶττα (glôtta), Attic form of γλῶσσα (glôssa).

μεταγλωττίζω

transfer to different or simpler language; dub an audio to text; compile in programming

See μεταγλώττιση on the Greek Wikipedia.Wikipedia ᵉˡ

(film, television, any audio of speech) dubbing


υποκριτής

head

υποκριτής • (ypokritís) m (plural υποκριτές, feminine υποκρίτρια)

ypokritís (romanization)
υποκριτές (plural)
υποκρίτρια (feminine)
υποκριτής (nominative singular)
υποκριτές (nominative plural)
υποκριτή (genitive singular)
υποκριτών (genitive plural)
υποκριτή (accusative singular)
υποκριτές (accusative plural)
υποκριτή (singular vocative)
υποκριτές (plural vocative)

→ Aromanian: ipucrit.

From the Ancient Greek ὑποκριτής (hupokritḗs).


δράκος

δράκος • (drákos) m (plural δράκοι, feminine δράκαινα or δράκισσα)

drákos (romanization)
δράκοι (plural)
δράκαινα (feminine)
δράκισσα (feminine)
δράκος (nominative singular)
δράκοι (nominative plural)
δράκου (genitive singular)
δράκων (genitive plural)
δράκο (accusative singular)
δράκους (accusative plural)
δράκε (singular vocative)
δράκοι (plural vocative)

From Byzantine Greek δράκος (drákos), from Ancient Greek δράκων (drákōn) with metaplasm -ων to -ος.
Compare Mariupol Greek дъра́кус (ðrákus).

Ο Άγιος Γεώργιος σκότωσε τον δράκο.

dragon (legendary serpentine or reptilian creature)

ο δράκος των βορείων προαστίων

(figuratively) beast, monster (a serial rapist and/or murderer)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(dated, vernacular) A male baby born with a lot of hair (especially on the back), who in older times was thought to grow up to be brave and courageous.


ποίηση

poíisi (romanization)
ποίηση (nominative singular)
ποίησης (genitive singular)
ποίηση (accusative singular)
ποίηση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: ποιήσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ποιήσεως •

From Ancient Greek ποίησις (poíēsis, “poetry”), from ποιέω (poiéō, “I make, do, create”).


σονέτο

sonéto (romanization)
σονέτα (plural)
σονέτο (nominative singular)
σονέτα (nominative plural)
σονέτου (genitive singular)
σονέτων (genitive plural)
σονέτο (accusative singular)
σονέτα (accusative plural)
σονέτο (singular vocative)
σονέτα (plural vocative)


περιοδικό

head

περιοδικό • (periodikó) n (plural περιοδικά)

periodikó (romanization)
περιοδικά (plural)
περιοδικό (nominative singular)
περιοδικά (nominative plural)
περιοδικού (genitive singular)
περιοδικών (genitive plural)
περιοδικό (accusative singular)
περιοδικά (accusative plural)
περιοδικό (singular vocative)
περιοδικά (plural vocative)

πε‧ρι‧ο‧δι‧κό

* (Adjective): inflectional form of περιοδικός.
* (Noun): Substantivized adjective from the phrase περιοδικός τύπος (“periodic press”). From French périodique (“periodical”) < Latin periodicus < Ancient Greek περιοδικός (periodikós).


λυκάνθρωπος

λυκάνθρωπος • (lykánthropos) m (plural λυκάνθρωποι)

lykánthropos (romanization)
λυκάνθρωποι (plural)
λυκάνθρωπος (nominative singular)
λυκάνθρωποι (nominative plural)
λυκάνθρωπου (genitive singular)
λυκανθρώπου (genitive singular)
λυκάνθρωπων (genitive plural)
λυκανθρώπων (genitive plural)
λυκάνθρωπο (accusative singular)
λυκάνθρωπους (accusative plural)
λυκανθρώπους (accusative plural)
λυκάνθρωπε (singular vocative)
λυκάνθρωποι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

λυκάνθρωπους

λυκανθρώπους

λυ‧κάν‧θρω‧πος

From λύκος (lýkos, “wolf”) + άνθρωπος (ánthropos, “man, human”).

compound

(psychology, rare) person suffering from lycanthropy (delusion in which they believe they are a wolf)


πράξη

práxi (romanization)
πράξεις (plural)
πράξη (nominative singular)
πράξεις (nominative plural)
πράξης (genitive singular)
πράξεων (genitive plural)
πράξη (accusative singular)
πράξεις (accusative plural)
πράξη (singular vocative)
πράξεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: πράξεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: πράξεως •

From the Ancient Greek πρᾶξις (prâxis).
Cognate with Mariupol Greek пра́кси (práksi).


Ιωάννης

head

Ιωάννης • (Ioánnis) m

Ioánnis (romanization)
Ιωάννης (nominative singular)
Ιωάννη (genitive singular)
Ιωάννη (accusative singular)
Ιωάννη (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἰωάννης (Iōánnēs), from Biblical Hebrew יוֹחָנָן (Yōḥānān). Doublet of Γιάννης (Giánnis).

lbor

(Christianity) Any of the religious figures named John in the Bible, such as the John the Apostle or John the Baptist.


φάρσα

fársa (romanization)
φάρσες (plural)
φάρσα (nominative singular)
φάρσες (nominative plural)
φάρσας (genitive singular)
φάρσα (accusative singular)
φάρσες (accusative plural)
φάρσα (singular vocative)
φάρσες (plural vocative)

From Italian farsa (“farce”), from French farce (“farce”).


Ματθαίος

Matthaíos (romanization)
Ματθαίος (nominative singular)
Ματθαίου (genitive singular)
Ματθαίο (accusative singular)
Ματθαίε (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek Ματθαῖος (Matthaîos).


μέτρο

métro (romanization)
μέτρα (plural)
μέτρο (nominative singular)
μέτρα (nominative plural)
μέτρου (genitive singular)
μέτρων (genitive plural)
μέτρο (accusative singular)
μέτρα (accusative plural)
μέτρο (singular vocative)
μέτρα (plural vocative)

From Ancient Greek μέτρον (métron). The modern sense is reinforced by French mètre.


ρόλος

rólos (romanization)
ρόλοι (plural)
ρόλος (nominative singular)
ρόλοι (nominative plural)
ρόλου (genitive singular)
ρόλων (genitive plural)
ρόλο (accusative singular)
ρόλους (accusative plural)
ρόλε (singular vocative)
ρόλοι (plural vocative)


αυτοβιογραφία

head

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία • (aftoviografía) f (plural αυτοβιογραφίες)

el-noun

αυτοβιογραφίες

aftoviografía (romanization)
αυτοβιογραφίες (plural)
αυτοβιογραφία (nominative singular)
αυτοβιογραφίες (nominative plural)
αυτοβιογραφίας (genitive singular)
αυτοβιογραφιών (genitive plural)
αυτοβιογραφία (accusative singular)
αυτοβιογραφίες (accusative plural)
αυτοβιογραφία (singular vocative)
αυτοβιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφίας

αυτοβιογραφιών

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

From French autobiographie. By surface analysis, αυτο- (afto-) + βιογραφία (viografía).


σκηνοθέτης

head

σκηνοθέτης • (skinothétis) m (plural σκηνοθέτες, feminine σκηνοθέτρια)

skinothétis (romanization)
σκηνοθέτες (plural)
σκηνοθέτρια (feminine)
σκηνοθέτης (nominative singular)
σκηνοθέτες (nominative plural)
σκηνοθέτη (genitive singular)
σκηνοθετών (genitive plural)
σκηνοθέτη (accusative singular)
σκηνοθέτες (accusative plural)
σκηνοθέτη (singular vocative)
σκηνοθέτες (plural vocative)


σενάριο

senário (romanization)
σενάρια (plural)
σενάριο (nominative singular)
σενάρια (nominative plural)
σεναρίου (genitive singular)
σενάριου (genitive singular)
σεναρίων (genitive plural)
σενάριο (accusative singular)
σενάρια (accusative plural)
σενάριο (singular vocative)
σενάρια (plural vocative)


δράμα

dráma (romanization)
δράματα (plural)
δράμα (nominative singular)
δράματα (nominative plural)
δράματος (genitive singular)
δραμάτων (genitive plural)
δράμα (accusative singular)
δράματα (accusative plural)
δράμα (singular vocative)
δράματα (plural vocative)

From Ancient Greek δρᾶμα (drâma, “an act, a theatrical act, a play”), from δράω (dráō, “to act, to take action, to achieve”).
(For figurative sense): Semantic loan from French drame in its new sense.

inh

το αρχαίο drama


βιβλιογραφία

head

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφία • (vivliografía) f (plural βιβλιογραφίες)

el-noun

βιβλιογραφίες

vivliografía (romanization)
βιβλιογραφίες (plural)
βιβλιογραφία (nominative singular)
βιβλιογραφίες (nominative plural)
βιβλιογραφίας (genitive singular)
βιβλιογραφιών (genitive plural)
βιβλιογραφία (accusative singular)
βιβλιογραφίες (accusative plural)
βιβλιογραφία (singular vocative)
βιβλιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφίας

βιβλιογραφιών

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες


μεταγλωττιστής

head

μεταγλωττιστές

μεταγλωττιστής • (metaglottistís) m (plural μεταγλωττιστές)

el-noun

μεταγλωττιστές

metaglottistís (romanization)
μεταγλωττιστές (plural)
μεταγλωττιστής (nominative singular)
μεταγλωττιστές (nominative plural)
μεταγλωττιστή (genitive singular)
μεταγλωττιστών (genitive plural)
μεταγλωττιστή (accusative singular)
μεταγλωττιστές (accusative plural)
μεταγλωττιστή (singular vocative)
μεταγλωττιστές (plural vocative)

el-decl-noun

μεταγλωττιστής

μεταγλωττιστές

μεταγλωττιστή

μεταγλωττιστών

μεταγλωττιστή

μεταγλωττιστές

μεταγλωττιστή

μεταγλωττιστές

μεταγλωττ- (metaglott-, “to translate”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”). Computing term is a semantic loan from English compiler.

suffix

μεταγλωττίζω

(film) translator (person who translates speech, whether in film or otherwise)


ταινιογραφία

head

ταινιογραφίες

ταινιογραφία • (tainiografía) f (plural ταινιογραφίες)

el-noun

ταινιογραφίες

tainiografía (romanization)
ταινιογραφίες (plural)
ταινιογραφία (nominative singular)
ταινιογραφίες (nominative plural)
ταινιογραφίας (genitive singular)
ταινιογραφιών (genitive plural)
ταινιογραφία (accusative singular)
ταινιογραφίες (accusative plural)
ταινιογραφία (singular vocative)
ταινιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

ταινιογραφία

ταινιογραφίες

ταινιογραφίας

ταινιογραφιών

ταινιογραφία

ταινιογραφίες

ταινιογραφία

ταινιογραφίες

ταινία (tainía, “film”) + -γραφία (-grafía, “writing”)


τσίρκο

tsírko (romanization)
τσίρκα (plural)
τσίρκο (nominative singular)
τσίρκα (nominative plural)
τσίρκου (genitive singular)
τσίρκων (genitive plural)
τσίρκο (accusative singular)
τσίρκα (accusative plural)
τσίρκο (singular vocative)
τσίρκα (plural vocative)


πρωταγωνιστής

head

πρωταγωνιστές

πρωταγωνίστρια

πρωταγωνιστής • (protagonistís) m (plural πρωταγωνιστές, feminine πρωταγωνίστρια)

el-noun

πρωταγωνιστές

πρωταγωνίστρια

protagonistís (romanization)
πρωταγωνιστές (plural)
πρωταγωνίστρια (feminine)
πρωταγωνιστής (nominative singular)
πρωταγωνιστές (nominative plural)
πρωταγωνιστή (genitive singular)
πρωταγωνιστών (genitive plural)
πρωταγωνιστή (accusative singular)
πρωταγωνιστές (accusative plural)
πρωταγωνιστή (singular vocative)
πρωταγωνιστές (plural vocative)

el-decl-noun

πρωταγωνιστής

πρωταγωνιστές

πρωταγωνιστή

πρωταγωνιστών

πρωταγωνιστή

πρωταγωνιστές

πρωταγωνιστή

πρωταγωνιστές

πρω‧τα‧γω‧νι‧στής

From Ancient Greek πρωταγωνιστής (prōtagōnistḗs), equivalent to πρωτ- (prot-, “first”) + αγωνιστής (agonistís, “fighter, athlete”).

inh

πρωταγωνιστής


ποιήτρια

head

ποιήτρια • (poiítria) f (plural ποιήτριες, masculine ποιητής)

poiítria (romanization)
ποιήτριες (plural)
ποιητής (masculine)
ποιήτρια (nominative singular)
ποιήτριες (nominative plural)
ποιήτριας (genitive singular)
ποιητριών (genitive plural)
ποιήτρια (accusative singular)
ποιήτριες (accusative plural)
ποιήτρια (singular vocative)
ποιήτριες (plural vocative)


Μωυσής

Moysís (romanization)
Mωυσήδες (plural)
Μωυσής (nominative singular)
Μωυσήδες (nominative plural)
Μωυσή (genitive singular)
Μωυσήδων (genitive plural)
Μωυσή (accusative singular)
Μωυσήδες (accusative plural)
Μωυσή (singular vocative)
Μωυσήδες (plural vocative)
Formal genitive singular: Μωυσέως


Ιουδαίος

Ιουδαίος • (Ioudaíos) m (plural Ιουδαίοι, feminine Ιουδαία)

Ioudaíos (romanization)
Ιουδαίοι (plural)
Ιουδαία (feminine)
Ιουδαίος (nominative singular)
Ιουδαίοι (nominative plural)
Ιουδαίου (genitive singular)
Ιουδαίων (genitive plural)
Ιουδαίο (accusative singular)
Ιουδαίους (accusative plural)
Ιουδαίε (singular vocative)
Ιουδαίοι (plural vocative)

Jew (a male who follows the religion of Judaism)


Κόλαση

Κόλαση • (Kólasi) f (plural Κολάσεις)

Kólasi (romanization)
Κολάσεις (plural)
Κόλαση (nominative singular)
Κόλασης (genitive singular)
Κόλαση (accusative singular)
Κόλαση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: Κολάσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: Κολάσεως •

(religion, biblical) Hell, Hades, the place where the souls of the dead are said to reside.


αργή κίνηση

head

αργή κίνηση • (argí kínisi) f (uncountable)


βαμπίρ

(mythology) vampire (creature who rises from the grave at night and drinks the blood of the living)


εισιτήριο

εισιτήριο • (eisitírio) n (plural εισιτήρια)

eisitírio (romanization)
εισιτήρια (plural)
εισιτήριο (nominative singular)
εισιτήρια (nominative plural)
εισιτηρίου (genitive singular)
εισιτήριου (genitive singular)
εισιτηρίων (genitive plural)
εισιτήριο (accusative singular)
εισιτήρια (accusative plural)
εισιτήριο (singular vocative)
εισιτήρια (plural vocative)

From Koine Greek εἰσιτήριον (eisitḗrion, “entrance-deposit”), nominalised neuter of adjective εἰσιτήριος (eisitḗrios, “belonging to entrance”). From εἰσ- (eis-, “in”) + ἰ- (i-) (from ἰτός (itós, “passable”) with iota < ι > from < ει > of the verb εἶμι (eîmi, “come, go”)) + -τήριον (-tḗrion).

inh

EL-εισιτήριο.ogg

ει‧σι‧τή‧ρι‧ο

(transport, theater) ticket for bus, train, etc, or theatre, etc


υποκρίτρια

head

υποκρίτρια • (ypokrítria) f (plural υποκρίτριες, masculine υποκριτής)

ypokrítria (romanization)
υποκρίτριες (plural)
υποκριτής (masculine)
υποκρίτρια (nominative singular)
υποκρίτριες (nominative plural)
υποκρίτριας (genitive singular)
υποκριτρίών (genitive plural)
υποκρίτρια (accusative singular)
υποκρίτριες (accusative plural)
υποκρίτρια (singular vocative)
υποκρίτριες (plural vocative)


στάση

stási (romanization)
στάσεις (plural)
στάση (nominative singular)
στάσεις (nominative plural)
στάσης (genitive singular)
στάσεων (genitive plural)
στάση (accusative singular)
στάσεις (accusative plural)
στάση (singular vocative)
στάσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: στάσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: στάσεως •


μια φορά κι έναν καιρό

head

μια φορά κι έναν καιρό • (mia forá ki énan kairó)

EL-μια-φορά-κι-έναν-καιρό.ogg

(used at the beginnings of fairytales) once upon a time

en-μια_φορά_κι_έναν_καιρό-el-phrase-cc~m2v9n

kókkini klostí deméni stin anémi tyligméni

κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη

dós' tis klótso na gyrísei, paramýthi n' archinísei

δώσ' της κλότσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινήσει


ξωτικό

xotikó (romanization)
ξωτικά (plural)
ξωτικό (nominative singular)
ξωτικά (nominative plural)
ξωτικού (genitive singular)
ξωτικών (genitive plural)
ξωτικό (accusative singular)
ξωτικά (accusative plural)
ξωτικό (singular vocative)
ξωτικά (plural vocative)

From Byzantine Greek ἐξωτικόν (exōtikón), with aphesis. Doublet of εξωτικός (exotikós).

Ο γιος μου ντύθηκε ξωτικό για τις Απόκριες.

O gios mou ntýthike xotikó gia tis Apókries.

(mythology, folklore) elf, sprite, imp, pixie, gnome (any from a race of mythical, supernatural beings resembling but seen as distinct from human beings)


Απόστολος

Απόστολος • (Apóstolos) m (plural Απόστολοι)

Apóstolos (romanization)
Απόστολοι (plural)
Απόστολος (nominative singular)
Απόστολοι (nominative plural)
Αποστόλου (genitive singular)
Αποστόλων (genitive plural)
Απόστολο (accusative singular)
Αποστόλους (accusative plural)
Απόστολε (singular vocative)
Απόστολοι (plural vocative)

Ο Απόστολος Ματθαίος


μελόδραμα

μελόδραμα • (melódrama) n (plural μελοδράματα)

melódrama (romanization)
μελοδράματα (plural)
μελόδραμα (nominative singular)
μελόδραματα (nominative plural)
μελόδραματος (genitive singular)
μελοδραμάτων (genitive plural)
μελόδραμα (accusative singular)
μελόδραματα (accusative plural)
μελόδραμα (singular vocative)
μελόδραματα (plural vocative)

el-decl-noun

μελόδραματος

μελοδραμάτων


δραματολογία

head

δραματολογίες

δραματολογία • (dramatología) f (plural δραματολογίες)

el-noun

δραματολογίες

dramatología (romanization)
δραματολογίες (plural)
δραματολογία (nominative singular)
δραματολογίες (nominative plural)
δραματολογίας (genitive singular)
δραματολογιών (genitive plural)
δραματολογία (accusative singular)
δραματολογίες (accusative plural)
δραματολογία (singular vocative)
δραματολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

δραματολογία

δραματολογίες

δραματολογίας

δραματολογιών

δραματολογία

δραματολογίες

δραματολογία

δραματολογίες

(drama) dramatics, theatricals (the art of acting)


μιμόδραμα

head

μιμόδραμα • (mimódrama) n (plural μιμοδράματα)

mimódrama (romanization)
μιμοδράματα (plural)
μελόδραμα (nominative singular)
μελόδραματα (nominative plural)
μελόδραματος (genitive singular)
μελοδραμάτων (genitive plural)
μελόδραμα (accusative singular)
μελόδραματα (accusative plural)
μελόδραμα (singular vocative)
μελόδραματα (plural vocative)

el-decl-noun

μελόδραματος

μελοδραμάτων


διαδραματίζω

head

διαδραματίζω • (diadramatízo)

el-verb

διαδραμάτισα

διαδραματίζομαι

διαδραματίζω • (diadramatízo) (past διαδραμάτισα, passive διαδραματίζομαι)

diadramatízo (romanization)
διαδραμάτισα (past)
διαδραματίζομαι (passive)
διαδραματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαδραματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαδραματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαδραματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαδραματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαδραματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαδραματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαδραματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαδραματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαδραματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαδραματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαδραματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαδραματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαδραματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαδραματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διαδραματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαδραματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαδραματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαδραματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαδραματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διαδραματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαδραματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαδραματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαδραματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαδραματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαδραματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαδραματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαδραματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαδραμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διαδραμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
διαδραματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαδραματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
διαδραματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαδραμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διαδραμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
διαδραματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαδραματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
διαδραματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαδραμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διαδραμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
διαδραματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαδραματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαδραματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαδραματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαδραματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαδραματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διαδραματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαδραματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαδραματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαδραματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
διαδραματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαδραμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαδραματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαδραματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαδραμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαδραματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαδραματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διαδραματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαδραματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
διαδραματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαδραματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαδραματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαδραματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαδραματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διαδραματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διαδραματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διαδραμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
διαδραμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
διαδραματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαδραματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαδραματίστε (active imperative perfective plural second-person)
διαδραματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διαδραματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαδραματίζοντας (active participle present)
έχοντας διαδραματίσει (active participle past)
διαδραματίσει (active infinitive-aorist)
διαδραματιστεί (infinitive-aorist passive)


δραματουργία

head

δραματουργίες

δραματουργία • (dramatourgía) f (plural δραματουργίες)

el-noun

δραματουργίες

dramatourgía (romanization)
δραματουργίες (plural)
δραματουργία (nominative singular)
δραματουργίες (nominative plural)
δραματουργίας (genitive singular)
δραματουργιών (genitive plural)
δραματουργία (accusative singular)
δραματουργίες (accusative plural)
δραματουργία (singular vocative)
δραματουργίες (plural vocative)

el-decl-noun

δραματουργία

δραματουργίες

δραματουργίας

δραματουργιών

δραματουργία

δραματουργίες

δραματουργία

δραματουργίες


είδηση

head

είδηση • (eídisi) f (plural ειδήσεις)

el-noun

είδηση • (eídisi) f (plural ειδήσεις)

eídisi (romanization)
ειδήσεις (plural)
είδηση (nominative singular)
ειδήσεις (nominative plural)
είδησης (genitive singular)
ειδήσεων (genitive plural)
είδηση (accusative singular)
ειδήσεις (accusative plural)
είδηση (singular vocative)
ειδήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ειδήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ειδήσεως •

(newspapers, television) news item, piece of news, news story


αγγελούδι

head

αγγελούδι • (angeloúdi) n (plural αγγελούδια)

angeloúdi (romanization)
αγγελούδια (plural)
αγγελούδι (nominative singular)
αγγελούδια (nominative plural)
αγγελουδιού (genitive singular)
αγγελουδιών (genitive plural)
αγγελούδι (accusative singular)
αγγελούδια (accusative plural)
αγγελούδι (singular vocative)
αγγελούδια (plural vocative)

αγ‧γε‧λού‧δι

άγγελος άγγελος#Greek

(biblical) cherub (diminutive of άγγελος (ángelos, “angel”))


παίζω

παίζω • (paízo)

el-verb

παίζω • (paízo) (past έπαιξα, passive παίζομαι)

paízo (romanization)
έπαιξα (past)
παίζομαι (passive)
παίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
παίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
παίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
παιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
παιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
παιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
παιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
παίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
παίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
παίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παίζε (active imperative imperfective second-person singular)
παίξε (active imperative perfective second-person singular)
παίχ' (active imperative perfective second-person singular)
παίξου (imperative passive perfective second-person singular)
παίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
παίξτε (active imperative perfective plural second-person)
παίχτε (active imperative perfective plural second-person)
παίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παίζοντας (active participle present)
παιζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας παίξει (active participle past)
παιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παίξει (active infinitive-aorist)
παιχτεί (infinitive-aorist passive)

Ο Ρίτσαρντ Μπάρτον έπαιξε το ρόλο του.


δακτυλικός

head

δακτυλικός • (daktylikós) m (feminine δακτυλική, neuter δακτυλικό)

daktylikós (romanization)
δακτυλική (feminine)
δακτυλικό (neuter)
δακτυλικός (masculine nominative singular)
δακτυλική (feminine nominative singular)
δακτυλικό (neuter nominative singular)
δακτυλικοί (masculine nominative plural)
δακτυλικές (feminine nominative plural)
δακτυλικά (neuter nominative plural)
δακτυλικού (genitive masculine singular)
δακτυλικής (feminine genitive singular)
δακτυλικού (genitive neuter singular)
δακτυλικών (genitive masculine plural)
δακτυλικών (feminine genitive plural)
δακτυλικών (genitive neuter plural)
δακτυλικό (accusative masculine singular)
δακτυλική (accusative feminine singular)
δακτυλικό (accusative neuter singular)
δακτυλικούς (accusative masculine plural)
δακτυλικές (accusative feminine plural)
δακτυλικά (accusative neuter plural)
δακτυλικέ (masculine singular vocative)
δακτυλική (feminine singular vocative)
δακτυλικό (neuter singular vocative)
δακτυλικοί (masculine plural vocative)
δακτυλικές (feminine plural vocative)
δακτυλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δακτυλικός •

δακτυλικοί •

δακτυλικές •

δακτυλικού •

δακτυλικής •

δακτυλικού •

δακτυλικών •

δακτυλικών •

δακτυλικών •

δακτυλικούς •

δακτυλικές •

δακτυλικοί •

δακτυλικές •

From Koine Greek δακτυλικός (daktulikós). By surface analysis, δάχτυλο (dáchtylo) + -ικός (-ikós).

surf

δακτυλικό εξάμετρο (dactylic hexameter)


αστέρας

astéras (romanization)
αστέρες (plural)
αστέρας (nominative singular)
αστέρες (nominative plural)
αστέρα (genitive singular)
αστέρων (genitive plural)
αστέρα (accusative singular)
αστέρες (accusative plural)
αστέρα (singular vocative)
αστέρες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek ἀστέρας (astéras), from the ancient singular accusative τὸν ἀστέρα (tòn astéra) of Ancient Greek ἀστήρ (astḗr). The modern senses, semantic loan from English star.

inh+

διάσημος κινηματογραφικός αστέρας


σπονδείος

head

σπονδείος • (spondeíos) m (plural σπονδείοι)

spondeíos (romanization)
σπονδείοι (plural)
σπονδείος (nominative singular)
σπονδείοι (nominative plural)
σπονδείου (genitive singular)
σπονδείων (genitive plural)
σπονδείο (accusative singular)
σπονδείους (accusative plural)
σπονδείε (singular vocative)
σπονδείοι (plural vocative)

From Ancient Greek σπονδεῖος (spondeîos, “spondee”).


Δευτερονόμιο

head

Δευτερονόμιο • (Defteronómio) n

Defteronómio (romanization)
Δευτερονόμιο (nominative singular)
Δευτερονομίου (genitive singular)
Δευτερονόμιο (accusative singular)
Δευτερονόμιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Δευτερονόμιο

Δευτερονομίου

Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο

From Koine Greek Δευτερονόμιον (Deuteronómion), from Ancient Greek δεύτερος (deúteros, “second”) + νόμος (nómos, “law”).

uder

Δευτερονόμιον


προβολέας

head

προβολέας • (provoléas) m (plural προβολείς)

provoléas (romanization)
προβολείς (plural)
προβολέας (nominative singular)
προβολείς (nominative plural)
προβολέα (genitive singular)
προβολέων (genitive plural)
προβολέα (accusative singular)
προβολείς (accusative plural)
προβολέα (singular vocative)
προβολείς (plural vocative)

el-decl-noun

προβολέως is also accepted for a singular genitive form

προβάλλω (provállo, “to project”) + -έας (-éas)

suffix

προβολέα διαφανειών (slide projector)


προβολή

head

προβολή • (provolí) f (plural προβολές)

el-noun

προβολή • (provolí) f (plural προβολές)

provolí (romanization)
προβολές (plural)
προβολή (nominative singular)
προβολές (nominative plural)
προβολής (genitive singular)
προβολών (genitive plural)
προβολή (accusative singular)
προβολές (accusative plural)
προβολή (singular vocative)
προβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek προβολή (probolḗ) with semantic loan from French and English projection.


κιβωτός

kivotós (romanization)
κιβωτοί (plural)
κιβωτός (nominative singular)
κιβωτοί (nominative plural)
κιβωτού (genitive singular)
κιβωτών (genitive plural)
κιβωτό (accusative singular)
κιβωτούς (accusative plural)
κιβωτέ (singular vocative)
κιβωτό (singular vocative)
κιβωτοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κιβωτός (kibōtós, “wooden box, chest, coffer”) with biblical senses from Koine Greek.

lbor

(biblical) ark, Ark (Ark of the Covenant)


Έξοδος

Éxodos (romanization)
Έξοδος (nominative singular)
Εξόδου (genitive singular)
Έξοδο (accusative singular)
Έξοδε (singular vocative)
Έξοδο (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἔξοδος (Éxodos), from Ancient Greek ἔξοδος (éxodos, “departure”).


Ἀριθμοί

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).

Αριθμοί Αριθμοί#Greek

Polytonic spelling of Αριθμοί (Arithmoí)


στέκω

head

στέκω • (stéko)

el-verb

στέκω • (stéko) (imperfect έστεκα, past —, passive —)

stéko (romanization)
έστεκα (imperfect)
στέκω (στέκομαι →) (active first-person imperfective indicative present singular)
έστεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα στέκω (active first-person future imperfective indicative singular)
στέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
έστεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα στέκεις (active future imperfective indicative second-person singular)
στέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
έστεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα στέκει (active future imperfective indicative singular third-person)
στέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα στέκουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
στέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα στέκετε (active future imperfective indicative plural second-person)
στέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
έστεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
στέκε (active imperative imperfective second-person singular)
στέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
στέκοντας (participle present)

Inherited from Byzantine Greek στέκω (stékō), from Hellenistic Koine Greek στήκω (stḗkō) < Ancient Greek ἕστηκα (héstēka), perfect of verb ῐ̔́στημῐ (hístēmi, “I stand”).

στέκομαι

to stop, to stand still; a deponent verb

στέκω καλά

to be in a good physical or economical condition

Στέκω ακίνητος.

Ο στρατιώτης στέκει σε στάση προσοχής.

(intransitive, colloquial, literature) to stand up, stand still


μεταγλωττίστρια

head

μεταγλωττίστριες

μεταγλωττιστής

μεταγλωττίστρια • (metaglottístria) f (plural μεταγλωττίστριες, masculine μεταγλωττιστής)

el-noun

μεταγλωττίστριες

μεταγλωττιστής

metaglottístria (romanization)
μεταγλωττίστριες (plural)
μεταγλωττιστής (masculine)
μεταγλωττίστρια (nominative singular)
μεταγλωττίστριες (nominative plural)
μεταγλωττίστριας (genitive singular)
μεταγλωττιστριών (genitive plural)
μεταγλωττίστρια (accusative singular)
μεταγλωττίστριες (accusative plural)
μεταγλωττίστρια (singular vocative)
μεταγλωττίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

μεταγλωττίστρια

μεταγλωττίστριες

μεταγλωττίστριας

μεταγλωττιστριών

μεταγλωττίστρια

μεταγλωττίστριες

μεταγλωττίστρια

μεταγλωττίστριες


ποιητικός

head

ποιητικός • (poiitikós) m (feminine ποιητική, neuter ποιητικό)

poiitikós (romanization)
ποιητική (feminine)
ποιητικό (neuter)
ποιητικός (masculine nominative singular)
ποιητική (feminine nominative singular)
ποιητικό (neuter nominative singular)
ποιητικοί (masculine nominative plural)
ποιητικές (feminine nominative plural)
ποιητικά (neuter nominative plural)
ποιητικού (genitive masculine singular)
ποιητικής (feminine genitive singular)
ποιητικού (genitive neuter singular)
ποιητικών (genitive masculine plural)
ποιητικών (feminine genitive plural)
ποιητικών (genitive neuter plural)
ποιητικό (accusative masculine singular)
ποιητική (accusative feminine singular)
ποιητικό (accusative neuter singular)
ποιητικούς (accusative masculine plural)
ποιητικές (accusative feminine plural)
ποιητικά (accusative neuter plural)
ποιητικέ (masculine singular vocative)
ποιητική (feminine singular vocative)
ποιητικό (neuter singular vocative)
ποιητικοί (masculine plural vocative)
ποιητικές (feminine plural vocative)
ποιητικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
ποιητικότερος (masculine nominative singular)
ποιητικότερη (feminine nominative singular)
ποιητικότερο (neuter nominative singular)
ποιητικότεροι (masculine nominative plural)
ποιητικότερες (feminine nominative plural)
ποιητικότερα (neuter nominative plural)
ποιητικότερου (genitive masculine singular)
ποιητικότερης (feminine genitive singular)
ποιητικότερου (genitive neuter singular)
ποιητικότερων (genitive masculine plural)
ποιητικότερων (feminine genitive plural)
ποιητικότερων (genitive neuter plural)
ποιητικότερο (accusative masculine singular)
ποιητικότερη (accusative feminine singular)
ποιητικότερο (accusative neuter singular)
ποιητικότερους (accusative masculine plural)
ποιητικότερες (accusative feminine plural)
ποιητικότερα (accusative neuter plural)
ποιητικότερε (masculine singular vocative)
ποιητικότερη (feminine singular vocative)
ποιητικότερο (neuter singular vocative)
ποιητικότεροι (masculine plural vocative)
ποιητικότερες (feminine plural vocative)
ποιητικότερα (neuter plural vocative)
ποιητικότατος (masculine nominative singular)
ποιητικότατη (feminine nominative singular)
ποιητικότατο (neuter nominative singular)
ποιητικότατοι (masculine nominative plural)
ποιητικότατες (feminine nominative plural)
ποιητικότατα (neuter nominative plural)
ποιητικότατου (genitive masculine singular)
ποιητικότατης (feminine genitive singular)
ποιητικότατου (genitive neuter singular)
ποιητικότατων (genitive masculine plural)
ποιητικότατων (feminine genitive plural)
ποιητικότατων (genitive neuter plural)
ποιητικότατο (accusative masculine singular)
ποιητικότατη (accusative feminine singular)
ποιητικότατο (accusative neuter singular)
ποιητικότατους (accusative masculine plural)
ποιητικότατες (accusative feminine plural)
ποιητικότατα (accusative neuter plural)
ποιητικότατε (masculine singular vocative)
ποιητικότατη (feminine singular vocative)
ποιητικότατο (neuter singular vocative)
ποιητικότατοι (masculine plural vocative)
ποιητικότατες (feminine plural vocative)
ποιητικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ποιητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ποιητικός, etc.)

el-decl-adj-table

ποιητικούς •

ποιητικότερος •

ποιητικότερη •

ποιητικότερο •

ποιητικότεροι •

ποιητικότερες •

ποιητικότερα •

ποιητικότερου •

ποιητικότερης •

ποιητικότερου •

ποιητικότερων •

ποιητικότερων •

ποιητικότερων •

ποιητικότερο •

ποιητικότερη •

ποιητικότερο •

ποιητικότερους •

ποιητικότερες •

ποιητικότερα •

ποιητικότερε •

ποιητικότερη •

ποιητικότερο •

ποιητικότεροι •

ποιητικότερες •

ποιητικότερα •

ποιητικότατος •

ποιητικότατη •

ποιητικότατο •

ποιητικότατοι •

ποιητικότατες •

ποιητικότατα •

ποιητικότατου •

ποιητικότατης •

ποιητικότατου •

ποιητικότατων •

ποιητικότατων •

ποιητικότατων •

ποιητικότατο •

ποιητικότατη •

ποιητικότατο •

ποιητικότατους •

ποιητικότατες •

ποιητικότατα •

ποιητικότατε •

ποιητικότατη •

ποιητικότατο •

ποιητικότατοι •

ποιητικότατες •

ποιητικότατα •

From Ancient Greek ποιητικός (poiētikós), from ποιέω (poiéō, “make”).


σκηνικός

head

σκηνικός • (skinikós) m (feminine σκηνική, neuter σκηνικό)

skinikós (romanization)
σκηνική (feminine)
σκηνικό (neuter)
σκηνικός (masculine nominative singular)
σκηνική (feminine nominative singular)
σκηνικό (neuter nominative singular)
σκηνικοί (masculine nominative plural)
σκηνικές (feminine nominative plural)
σκηνικά (neuter nominative plural)
σκηνικού (genitive masculine singular)
σκηνικής (feminine genitive singular)
σκηνικού (genitive neuter singular)
σκηνικών (genitive masculine plural)
σκηνικών (feminine genitive plural)
σκηνικών (genitive neuter plural)
σκηνικό (accusative masculine singular)
σκηνική (accusative feminine singular)
σκηνικό (accusative neuter singular)
σκηνικούς (accusative masculine plural)
σκηνικές (accusative feminine plural)
σκηνικά (accusative neuter plural)
σκηνικέ (masculine singular vocative)
σκηνική (feminine singular vocative)
σκηνικό (neuter singular vocative)
σκηνικοί (masculine plural vocative)
σκηνικές (feminine plural vocative)
σκηνικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σκηνικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σκηνικός, etc.)


σκηνοθέτρια

head

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτρια • (skinothétria) f (plural σκηνοθέτριες, masculine σκηνοθέτης)

el-noun

σκηνοθέτριες

skinothétria (romanization)
σκηνοθέτριες (plural)
σκηνοθέτης (masculine)
σκηνοθέτρια (nominative singular)
σκηνοθέτριες (nominative plural)
σκηνοθέτριας (genitive singular)
σκηνοθετριών (genitive plural)
σκηνοθέτρια (accusative singular)
σκηνοθέτριες (accusative plural)
σκηνοθέτρια (singular vocative)
σκηνοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτριας

σκηνοθετριών

σκηνοθέτριες

σκηνοθέτριες


φροντίστρια

head

φροντίστριες

φροντίστρια • (frontístria) f (plural φροντίστριες, masculine φροντιστής)

el-noun

φροντίστριες

frontístria (romanization)
φροντίστριες (plural)
φροντιστής (masculine)
φροντίστρια (nominative singular)
φροντίστριες (nominative plural)
φροντίστριας (genitive singular)
φροντιστριών (genitive plural)
φροντίστρια (accusative singular)
φροντίστριες (accusative plural)
φροντίστρια (singular vocative)
φροντίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φροντίστριες

φροντίστριας

φροντιστριών

φροντίστριες

φροντίστριες

assistant stage manager
assistant stage manager


φροντιστής

head

φροντιστής • (frontistís) m (plural φροντιστές, feminine φροντίστρια)

frontistís (romanization)
φροντιστές (plural)
φροντίστρια (feminine)
φροντιστής (nominative singular)
φροντιστές (nominative plural)
φροντιστή (genitive singular)
φροντιστών (genitive plural)
φροντιστή (accusative singular)
φροντιστές (accusative plural)
φροντιστή (singular vocative)
φροντιστές (plural vocative)

From Ancient Greek φροντιστής (phrontistḗs), equivalent to φροντ- (front-, “to look after, to take care of”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


κομπέρ

(theater, television, radio) presenter, compere


παρουσιάστρια

head

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

παρουσιάστρια • (parousiástria) f (plural παρουσιάστριες, masculine παρουσιαστής)

el-noun

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

parousiástria (romanization)
παρουσιάστριες (plural)
παρουσιαστής (masculine)
παρουσιάστρια (nominative singular)
παρουσιάστριες (nominative plural)
παρουσιάστριας (genitive singular)
παρουσιαστριών (genitive plural)
παρουσιάστρια (accusative singular)
παρουσιάστριες (accusative plural)
παρουσιάστρια (singular vocative)
παρουσιάστριες (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστριας

παρουσιαστριών

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

(theater, television, radio) presenter, compere, newsreader


παρουσιαστής

head

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

παρουσιαστής • (parousiastís) m (plural παρουσιαστές, feminine παρουσιάστρια)

el-noun

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

parousiastís (romanization)
παρουσιαστές (plural)
παρουσιάστρια (feminine)
παρουσιαστής (nominative singular)
παρουσιαστές (nominative plural)
παρουσιαστή (genitive singular)
παρουσιαστών (genitive plural)
παρουσιαστή (accusative singular)
παρουσιαστές (accusative plural)
παρουσιαστή (singular vocative)
παρουσιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιαστής

παρουσιαστές

παρουσιαστών

παρουσιαστές

παρουσιαστές

Learnedly, from the past stem παρουσιασ- (parousias-) of παρουσιάζω (parousiázo, “to present, introduce”) + -τής (-tís), formed as a calque of French présentateur.


Ιώβ

Ancient Greek Ἰώβ (Iṓb), from Biblical Hebrew אִיּוֹב (ʾiyyōḇ).

Job (Old Testament character and book in the Bible)


Ἰώβ

head

Ἰώβ • (Iṓb) m

Ιώβ Ιώβ#Greek


Γένεση

Γένεση • (Génesi) f

Génesi (romanization)
Γένεση (nominative singular)
Γένεσης (genitive singular)
Γένεση (accusative singular)
Γένεση (singular vocative)

From Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

inh

Genesis (title of the first book of the Bible and the Pentateuch)


Λευϊτικόν

head

Λευϊτικόν • (Levïtikón) n

From Koine Greek Λευϊτικόν (Leuïtikón), from Ancient Greek λεβυϊτικόν (lebuïtikón).

Λευϊτικό Λευϊτικό#Greek

Katharevousa form of Λευϊτικό (Levïtikó)


Αριθμοί

Arithmoí (romanization)
Αριθμοί (nominative plural)
Αριθμών (genitive plural)
Αριθμούς (accusative plural)
Αριθμοί (plural vocative)


Λευϊτικό

Λευϊτικό • (Levïtikó) f

Levïtikó (romanization)
Λευϊτικό (nominative singular)
Λευϊτικού (genitive singular)
Λευϊτικό (accusative singular)
Λευϊτικό (singular vocative)

(biblical) Leviticus (third book in the Old Testament of the Bible)


Γένεσις

Γένεσις • (Génesis) f

Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

Γένεση Γένεση#Greek


πλατό

plató (romanization)
πλατά (plural)
πλατό (nominative singular)
πλατά (nominative plural)
πλατού (genitive singular)
πλατών (genitive plural)
πλατό (accusative singular)
πλατά (accusative plural)
πλατό (singular vocative)
πλατά (plural vocative)

A reborrowing from French plateau (“stage, set”), from Latin *plattus (“flattened”), from Ancient Greek πλατύς (platús, “wide, flat”)


Νώε

head

Νώε • (Nóe) m


συνίζηση

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συνιζήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως •


πετραρχικός

head

πετραρχικός • (petrarchikós) m (feminine πετραρχική, neuter πετραρχικό)

petrarchikós (romanization)
πετραρχική (feminine)
πετραρχικό (neuter)
πετραρχικός (masculine nominative singular)
πετραρχική (feminine nominative singular)
πετραρχικό (neuter nominative singular)
πετραρχικοί (masculine nominative plural)
πετραρχικές (feminine nominative plural)
πετραρχικά (neuter nominative plural)
πετραρχικού (genitive masculine singular)
πετραρχικής (feminine genitive singular)
πετραρχικού (genitive neuter singular)
πετραρχικών (genitive masculine plural)
πετραρχικών (feminine genitive plural)
πετραρχικών (genitive neuter plural)
πετραρχικό (accusative masculine singular)
πετραρχική (accusative feminine singular)
πετραρχικό (accusative neuter singular)
πετραρχικούς (accusative masculine plural)
πετραρχικές (accusative feminine plural)
πετραρχικά (accusative neuter plural)
πετραρχικέ (masculine singular vocative)
πετραρχική (feminine singular vocative)
πετραρχικό (neuter singular vocative)
πετραρχικοί (masculine plural vocative)
πετραρχικές (feminine plural vocative)
πετραρχικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πετραρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πετραρχικός, etc.)

el-decl-adj-table

πετραρχικός •

πετραρχική •

πετραρχικό •

πετραρχικοί •

πετραρχικές •

πετραρχικά •

πετραρχικού •

πετραρχικής •

πετραρχικού •

πετραρχικών •

πετραρχικών •

πετραρχικών •

πετραρχικό •

πετραρχική •

πετραρχικό •

πετραρχικούς •

πετραρχικές •

πετραρχικά •

πετραρχικέ •

πετραρχική •

πετραρχικό •

πετραρχικοί •

πετραρχικές •

πετραρχικά •

πε‧τραρ‧χι‧κός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ικός (-ikós, “-an, -ic”)


πετραρχικό σονέτο

head

πετραρχικά σονέτα

πετραρχικό σονέτο • (petrarchikó sonéto) n (plural πετραρχικά σονέτα)

el-noun

πετραρχικά σονέτα

petrarchikó sonéto (romanization)
πετραρχικά σονέτα (plural)

Named after Italian scholar, poet and humanist Francesco Petrarca (1304–1374), who did not invent but made large use of this form in his authorship.


πετραρχισμός

petrarchismós (romanization)
πετραρχισμός (nominative singular)
πετραρχισμού (genitive singular)
πετραρχισμό (accusative singular)
πετραρχισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πετραρχισμός

πετραρχισμού

πε‧τραρ‧χι‧σμός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ισμός (-ismós, “-ism”)


αναγνώστης

head

αναγνώστης • (anagnóstis) m (plural αναγνώστες, feminine αναγνώστρια)

anagnóstis (romanization)
αναγνώστες (plural)
αναγνώστρια (feminine)
αναγνώστης (nominative singular)
αναγνώστες (nominative plural)
αναγνώστη (genitive singular)
αναγνωστών (genitive plural)
αναγνώστη (accusative singular)
αναγνώστες (accusative plural)
αναγνώστη (singular vocative)
αναγνώστες (plural vocative)

α‧να‧γνώ‧στης

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀναγνώστης (anagnṓstēs, “reader, usually a slave trained to read”) (1st century BC), from ἀνάγνωσ(ις) (anágnōs(is), “recognition; reading, reading aloud”) + -της (-tēs).
The ecclesiastic term, since the mediaeval times.

inh

(Christianity) lay reader (person who is not ordained but is appointed to lead Church services)


Βήμα

head

το Βήμα • (to Víma) n

το Βήμα (canonical)
to Víma (romanization)
Βήμα (nominative singular)
Βήματος (genitive singular)
Βήμα (accusative singular)
Βήμα (singular vocative)

the Tribune (a Greek national newspaper published on Sundays)


αράπης

αράπης • (arápis) m (plural αράπηδες, feminine αραπίνα or αράπισσα)

arápis (romanization)
αράπηδες (plural)
αραπίνα (feminine)
αράπισσα (feminine)
αράπης (nominative singular)
αράπηδες (nominative plural)
αράπη (genitive singular)
αράπηδων (genitive plural)
αράπη (accusative singular)
αράπηδες (accusative plural)
αράπη (singular vocative)
αράπηδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish عرب (Arap), from Arabic عَرَب (ʕarab).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">Arap</i>

Φάε το φαΐ σου, γιατί θα φωνάξω τον αράπη!

Fáe to faḯ sou, giatí tha fonáxo ton arápi!

(folklore) A type of supernatural boogeyman-type being that appears in several forms: as a guardian of households who enriches the owner (but eats greedy persons); as a dark guardian of hidden treasures; or as a brawny opponent to the hero of the story, whom Arapis serves after he is defeated by him. Often used in previous times to scare small children:


κάμερα-μαν

head

κάμερα-μαν • (kámera-man) m (indeclinable)


εικονολήπτρια

εικονολήπτριες

εικονολήπτης

εικονολήπτρια • (eikonolíptria) f (plural εικονολήπτριες, masculine εικονολήπτης)

el-noun

εικονολήπτριες

εικονολήπτης

eikonolíptria (romanization)
εικονολήπτριες (plural)
εικονολήπτης (masculine)
εικονολήπτρια (nominative singular)
εικονολήπτριες (nominative plural)
εικονολήπτριας (genitive singular)
εικονοληπτριών (genitive plural)
εικονολήπτρια (accusative singular)
εικονολήπτριες (accusative plural)
εικονολήπτρια (singular vocative)
εικονολήπτριες (plural vocative)

el-decl-noun

εικονολήπτρια

εικονολήπτριες

εικονολήπτριας

εικονοληπτριών

εικονολήπτρια

εικονολήπτριες

εικονολήπτρια

εικονολήπτριες


εικονολήπτης

head

εικονολήπτες

εικονολήπτρια

εικονολήπτης • (eikonolíptis) m (plural εικονολήπτες, feminine εικονολήπτρια)

el-noun

εικονολήπτρια

εικονολήπτες

eikonolíptis (romanization)
εικονολήπτες (plural)
εικονολήπτρια (feminine)
εικονολήπτης (nominative singular)
εικονολήπτες (nominative plural)
εικονολήπτη (genitive singular)
εικονοληπτών (genitive plural)
εικονολήπτη (accusative singular)
εικονολήπτες (accusative plural)
εικονολήπτη (singular vocative)
εικονολήπτες (plural vocative)

el-decl-noun

εικονολήπτης

εικονολήπτες

εικονοληπτών

εικονολήπτες

εικονολήπτες


βιντεοκάμερα

head

βιντεοκάμερες

βιντεοκάμερα • (vinteokámera) f (plural βιντεοκάμερες)

el-noun

βιντεοκάμερες

vinteokámera (romanization)
βιντεοκάμερες (plural)
βιντεοκάμερα (nominative singular)
βιντεοκάμερες (nominative plural)
βιντεοκάμερας (genitive singular)
βιντεοκαμερών (genitive plural)
βιντεοκάμερα (accusative singular)
βιντεοκάμερες (accusative plural)
βιντεοκάμερα (singular vocative)
βιντεοκάμερες (plural vocative)

el-decl-noun

βιντεοκάμερα

βιντεοκάμερες

βιντεοκάμερας

βιντεοκαμερών

βιντεοκάμερα

βιντεοκάμερες

βιντεοκάμερα

βιντεοκάμερες


κινηματογραφία

head

κινηματογραφία • (kinimatografía) f (uncountable)

kinimatografía (romanization)
κινηματογραφία (nominative singular)
κινηματογραφίας (genitive singular)
κινηματογραφία (accusative singular)
κινηματογραφία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

κινηματογραφία

κινηματογραφίας

κινηματογραφία

κινηματογραφία


κάμερα

kámera (romanization)
κάμερες (plural)
κάμερα (nominative singular)
κάμερες (nominative plural)
κάμερας (genitive singular)
κάμερα (accusative singular)
κάμερες (accusative plural)
κάμερα (singular vocative)
κάμερες (plural vocative)

(film, photography) camera (usually for film and video)


κινηματογραφικός

head

κινηματογραφική

κινηματογραφικό

κινηματογραφικός • (kinimatografikós) m (feminine κινηματογραφική, neuter κινηματογραφικό)

el-adj

κινηματογραφική

κινηματογραφικό

kinimatografikós (romanization)
κινηματογραφική (feminine)
κινηματογραφικό (neuter)
κινηματογραφικός (masculine nominative singular)
κινηματογραφική (feminine nominative singular)
κινηματογραφικό (neuter nominative singular)
κινηματογραφικοί (masculine nominative plural)
κινηματογραφικές (feminine nominative plural)
κινηματογραφικά (neuter nominative plural)
κινηματογραφικού (genitive masculine singular)
κινηματογραφικής (feminine genitive singular)
κινηματογραφικού (genitive neuter singular)
κινηματογραφικών (genitive masculine plural)
κινηματογραφικών (feminine genitive plural)
κινηματογραφικών (genitive neuter plural)
κινηματογραφικό (accusative masculine singular)
κινηματογραφική (accusative feminine singular)
κινηματογραφικό (accusative neuter singular)
κινηματογραφικούς (accusative masculine plural)
κινηματογραφικές (accusative feminine plural)
κινηματογραφικά (accusative neuter plural)
κινηματογραφικέ (masculine singular vocative)
κινηματογραφική (feminine singular vocative)
κινηματογραφικό (neuter singular vocative)
κινηματογραφικοί (masculine plural vocative)
κινηματογραφικές (feminine plural vocative)
κινηματογραφικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

κινηματογραφικ

el-decl-adj-a

κινηματογραφικ

el-decl-adj-positive

Declension of κινηματογραφικός

κινηματογραφικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κινηματογραφικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κινηματογραφικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

κινηματογραφικ

el-decl-adj-table

κινηματογραφικός •

κινηματογραφική •

κινηματογραφικό •

κινηματογραφικοί •

κινηματογραφικές •

κινηματογραφικά •

κινηματογραφικού •

κινηματογραφικής •

κινηματογραφικού •

κινηματογραφικών •

κινηματογραφικών •

κινηματογραφικών •

κινηματογραφικό •

κινηματογραφική •

κινηματογραφικό •

κινηματογραφικούς •

κινηματογραφικές •

κινηματογραφικά •

κινηματογραφικέ •

κινηματογραφική •

κινηματογραφικό •

κινηματογραφικοί •

κινηματογραφικές •

κινηματογραφικά •

κι‧νη‧μα‧το‧γρα‧φι‧κός


Μάρκος

head

Μάρκος • (Márkos) m

Márkos (romanization)
Μάρκος (nominative singular)
Μάρκου (genitive singular)
Μάρκο (accusative singular)
Μάρκε (singular vocative)


Λουκάς

Λουκάς • (Loukás) m

Loukás (romanization)
Λουκάς (nominative singular)
Λουκά (genitive singular)
Λουκά (accusative singular)
Λουκά (singular vocative)


Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστής • (Evangelistís) m (plural Ευαγγελιστές)

el-noun

Ευαγγελιστές

Evangelistís (romanization)
Ευαγγελιστές (plural)
Ευαγγελιστής (nominative singular)
Ευαγγελιστές (nominative plural)
Ευαγγελιστή (genitive singular)
Ευαγγελιστών (genitive plural)
Ευαγγελιστή (accusative singular)
Ευαγγελιστές (accusative plural)
Ευαγγελιστή (singular vocative)
Ευαγγελιστές (plural vocative)

el-decl-noun

Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστών

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστές

Ancient Greek εὐαγγελιστής (euangelistḗs, “bringer of good news”), from εὐαγγελίζω (euangelízō, “to evangelize”), from εὐάγγελος (euángelos, “bringing good news”), from εὐ- (eu-, “well”) + ἀγγέλλω (angéllō, “to announce”). By surface analysis, ευαγγέλιο (evangélio) + -ιστής (-istís)

inh

εὐαγγελιστής

surf

Ιωάννης ο Ευαγγελιστής


πρεμιέρα

head

πρεμιέρα • (premiéra) f (plural πρεμιέρες)

premiéra (romanization)
πρεμιέρες (plural)
πρεμιέρα (nominative singular)
πρεμιέρες (nominative plural)
πρεμιέρας (genitive singular)
πρεμιέρα (accusative singular)
πρεμιέρες (accusative plural)
πρεμιέρα (singular vocative)
πρεμιέρες (plural vocative)


ρεπερτόριο

ρεπερτόριο • (repertório) n (plural ρεπερτόρια)

repertório (romanization)
ρεπερτόρια (plural)
ρεπερτόριο (nominative singular)
ρεπερτόρια (nominative plural)
ρεπερτορίου (genitive singular)
ρεπερτόριου (genitive singular)
ρεπερτορίων (genitive plural)
ρεπερτόριο (accusative singular)
ρεπερτόρια (accusative plural)
ρεπερτόριο (singular vocative)
ρεπερτόρια (plural vocative)


επεισόδιο

επεισόδιο • (epeisódio) n (plural επεισόδια)

epeisódio (romanization)
επεισόδια (plural)
επεισόδιο (nominative singular)
επεισόδια (nominative plural)
επεισοδίου (genitive singular)
επεισόδιου (genitive singular)
επεισοδίων (genitive plural)
επεισόδιο (accusative singular)
επεισόδια (accusative plural)
επεισόδιο (singular vocative)
επεισόδια (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπεισόδιον (epeisódion).


βουρβόλακας

βουρβόλακας • (vourvólakas) m (plural βουρβόλακες)

vourvólakas (romanization)
βουρβόλακες (plural)
βουρβόλακας (nominative singular)
βουρβόλακες (nominative plural)
βουρβόλακα (genitive singular)
βουρβολάκων (genitive plural)
βουρβόλακα (accusative singular)
βουρβόλακες (accusative plural)
βουρβόλακα (singular vocative)
βουρβόλακες (plural vocative)

βρικόλακας βρικόλακας#Greek

Alternative form of βρικόλακας (vrikólakas)


βουρκόλακας

βουρκόλακας • (vourkólakas) m (plural βουρκόλακες)

vourkólakas (romanization)
βουρκόλακες (plural)
βουρκόλακας (nominative singular)
βουρκόλακες (nominative plural)
βουρκόλακα (genitive singular)
βουρκολάκων (genitive plural)
βουρκόλακα (accusative singular)
βουρκόλακες (accusative plural)
βουρκόλακα (singular vocative)
βουρκόλακες (plural vocative)

βρικόλακας βρικόλακας#Greek


δράκουλας

δράκουλας • (drákoulas) m (plural δράκουλες)

drákoulas (romanization)
δράκουλες (plural)
δράκουλας (nominative singular)
δράκουλες (nominative plural)
δράκουλα (genitive singular)
δράκουλα (accusative singular)
δράκουλες (accusative plural)
δράκουλα (singular vocative)
δράκουλες (plural vocative)

(mythology) vampire (the Western 'Dracula'-based depiction common in films and literature i.e. wearing black cape and having sharp canine teeth)


βρυκόλακας

βρυκόλακας • (vrykólakas) m (plural βρυκόλακες)

vrykólakas (romanization)
βρυκόλακες (plural)
βρυκόλακας (nominative singular)
βρυκόλακες (nominative plural)
βρυκόλακα (genitive singular)
βρυκολάκων (genitive plural)
βρυκόλακα (accusative singular)
βρυκόλακες (accusative plural)
βρυκόλακα (singular vocative)
βρυκόλακες (plural vocative)

βρυ‧κό‧λα‧κας

βρικόλακας βρικόλακας#Greek


βορβόλακας

βορβόλακας • (vorvólakas) m (plural βορβόλακες)

vorvólakas (romanization)
βορβόλακες (plural)
βορβόλακας (nominative singular)
βορβόλακες (nominative plural)
βορβόλακα (genitive singular)
βορβολάκων (genitive plural)
βορβόλακα (accusative singular)
βορβόλακες (accusative plural)
βορβόλακα (singular vocative)
βορβόλακες (plural vocative)

βρικόλακας βρικόλακας#Greek


βουρβούλακας

βουρβούλακες

βουρβούλακας • (vourvoúlakas) m (plural βουρβούλακες)

el-noun

βουρβούλακες

vourvoúlakas (romanization)
βουρβούλακες (plural)
βουρβούλακας (nominative singular)
βουρβούλακες (nominative plural)
βουρβούλακα (genitive singular)
βουρβουλάκων (genitive plural)
βουρβούλακα (accusative singular)
βουρβούλακες (accusative plural)
βουρβούλακα (singular vocative)
βουρβούλακες (plural vocative)

el-decl-noun

βουρβούλακας

βουρβούλακες

βουρβουλάκων

βουρβούλακες

βουρβούλακες

βρικόλακας βρικόλακας#Greek


μπαμπούλας

head

μπαμπούλας • (bampoúlas) m (plural μπαμπούλες)

bampoúlas (romanization)
μπαμπούλες (plural)
μπαμπούλας (nominative singular)
μπαμπούλες (nominative plural)
μπαμπούλα (genitive singular)
μπαμπούλα (accusative singular)
μπαμπούλες (accusative plural)
μπαμπούλα (singular vocative)
μπαμπούλες (plural vocative)

μπα‧μπού‧λας

Byzantine Greek μπαμπούλας (mpampoúlas), of uncertain origin. Possibly onomatopoeic.

Πήγαινε να κοιμηθείς, πριν έρθει ο μπαμπούλας να σε φάει!

Go to sleep before the bogeyman comes to eat you!

Pígaine na koimitheís, prin érthei o bampoúlas na se fáei!

bogeyman, bugbear (menacing, ghost-like monster in children's stories)

ο μπαμπούλας του κομμουνισμού

(figuratively) bogeyman, bugbear (imaginary source of dread or fear)


φωτόσπαθο

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


ξαγναντεύω

head

ξαγναντεύω • (xagnantévo)

el-verb

ξαγναντεύω • (xagnantévo) (past ξαγνάντεψα, passive —)

xagnantévo (romanization)
ξαγνάντεψα (past)
ξαγναντεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαγναντέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαγναντεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαγναντέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαγναντεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαγναντέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαγναντεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαγναντέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαγναντεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαγναντέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαγναντεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγναντέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγνάντευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαγνάντεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαγνάντευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαγνάντεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαγνάντευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαγνάντεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαγναντεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαγναντέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαγναντεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαγναντέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαγνάντευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγνάντεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαγναντεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαγναντέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαγνάντευε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαγνάντεψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαγνάντευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ξαγναντεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαγναντέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαγναντέψει (active indeclinable participle perfect)
ξαγναντέψει (infinitive-aorist)

ξα‧γνα‧ντεύ‧ω

From (ξε-) ξ- (“totally”) + αγναντεύω (“gaze from far above”).

af

αγναντεύω αγναντεύω#Greek

(literature) Alternative form of αγναντεύω (agnantévo)


δράκαινα

head

δράκαινα • (drákaina) f (plural δράκαινες, masculine δράκος or δράκοντας)

drákaina (romanization)
δράκαινες (plural)
δράκος (masculine)
δράκοντας (masculine)
δράκαινα (nominative singular)
δράκαινες (nominative plural)
δράκαινας (genitive singular)
δρακαινών (genitive plural)
δράκαινα (accusative singular)
δράκαινες (accusative plural)
δράκαινα (singular vocative)
δράκαινες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive plural is uncommon and considered awkward by scholars.

From Byzantine Greek δράκαινα (drákaina), feminine form of δράκων (drákōn).

dragonet (any of the fish in the family Callionymidae)


Αποσπερίτης

head

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

Aposperítis (romanization)
Αποσπερίτης (nominative singular)
Αποσπερίτη (genitive singular)
Αποσπερίτη (accusative singular)
Αποσπερίτη (singular vocative)

(astronomy, Venus, literature) evening star, Vesper, Hesperus


αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα • (aischrográfima) n (plural αισχρογραφήματα)

el-noun

αισχρογραφήματα

aischrográfima (romanization)
αισχρογραφήματα (plural)
αισχρογράφημα (nominative singular)
αισχρογραφήματα (nominative plural)
αισχρογραφήματος (genitive singular)
αισχρογραφημάτων (genitive plural)
αισχρογράφημα (accusative singular)
αισχρογραφήματα (accusative plural)
αισχρογράφημα (singular vocative)
αισχρογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογραφήματος

αισχρογραφημάτων

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

(literature) pornographic writing, pornography


πορνογράφημα

head

πορνογραφήματα

πορνογράφημα • (pornográfima) n (plural πορνογραφήματα)

el-noun

πορνογραφήματα

pornográfima (romanization)
πορνογραφήματα (plural)
πορνογράφημα (nominative singular)
πορνογραφήματα (nominative plural)
πορνογραφήματος (genitive singular)
πορνογραφημάτων (genitive plural)
πορνογράφημα (accusative singular)
πορνογραφήματα (accusative plural)
πορνογράφημα (singular vocative)
πορνογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογραφήματος

πορνογραφημάτων

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα

πορνογραφήματα


ακαδημαϊσμός

head

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

el-adj

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

akadimaïsmós (romanization)
ακαδημαϊσμός (nominative singular)
ακαδημαϊσμοί (nominative plural)
ακαδημαϊσμού (genitive singular)
ακαδημαϊσμών (genitive plural)
ακαδημαϊσμό (accusative singular)
ακαδημαϊσμούς (accusative plural)
ακαδημαϊσμέ (singular vocative)
ακαδημαϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακαδημαϊσμός

ακαδημαϊσμοί

ακαδημαϊσμού

ακαδημαϊσμών

ακαδημαϊσμούς

ακαδημαϊσμοί

(literature, art) academicism (conventional, scholarly, formalism)


αληθεύω

head

αληθεύω • (alithévo)

el-verb

αληθεύω • (alithévo) (past αλήθεψα)

alithévo (romanization)
αλήθεψα (past)
αληθεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αληθέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αληθεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αληθευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αληθεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αληθέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αληθεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αληθευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αληθεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αληθέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αληθεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αληθευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αληθεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αληθέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αληθευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αληθευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αληθεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αληθέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αληθεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αληθευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αληθευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλήθευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλήθεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αληθευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλήθευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλήθεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αληθευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλήθευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλήθεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αληθευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αληθεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αληθέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αληθευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αληθευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αληθεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αληθέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αληθευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αληθευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλήθευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλήθεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αληθεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αληθευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αληθεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αληθεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αληθέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αληθεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αληθευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλήθευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλήθεψε (active imperative perfective second-person singular)
αληθέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αληθεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αληθέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αληθευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αληθεύοντας (active participle present)
έχοντας αληθέψει (active participle past)
αληθευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
αληθεμένος, ‑η, ‑o (participle passive past rare)
αληθέψει (active infinitive-aorist)
αληθευτεί (infinitive-aorist passive)

(literature, rarely in other forms)
(transitive) to prove to be true

(intransitive, passive voice) to be realized


αναγνωσιμότητα

head

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα • (anagnosimótita) f (plural αναγνωσιμότητες)

el-noun

αναγνωσιμότητες

anagnosimótita (romanization)
αναγνωσιμότητες (plural)
αναγνωσιμότητα (nominative singular)
αναγνωσιμότητες (nominative plural)
αναγνωσιμότητας (genitive singular)
αναγνωσιμοτήτων (genitive plural)
αναγνωσιμότητα (accusative singular)
αναγνωσιμότητες (accusative plural)
αναγνωσιμότητα (singular vocative)
αναγνωσιμότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητας

αναγνωσιμοτήτων

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

α‧να‧γνω‧σι‧μό‧τη‧τα

αναγνώσιμος (anagnósimos, “readable”) + -ότητα (-ótita), calque of English readability.

af

Είναι ένα πολύ δύσκολο κείμενο που δεν έχει καθόλου σχεδόν αναγνωσιμότητα.

It's a very difficult article that has almost no readability.

Eínai éna polý dýskolo keímeno pou den échei kathólou schedón anagnosimótita.

readability, legibility (property of being capable of being read)

Η αναγνωσιμότητα των εφημερίδων συνεχίζει να πέφτει.

The readership of newspapers continues to fall.

I anagnosimótita ton efimerídon synechízei na péftei.

(books, magazines, Internet) readership, ratings (number of people who read a certain written publication)

τηλεθεαματικότητα

ratings): θεαματικότητα f (theamatikótita) (of a television show


αλφαβητάρι

head

αλφαβητάρι • (alfavitári) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitári (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάρι (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβητάρι (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάρι (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

(education) spelling book, reading primer


αλφαβητάριο

αλφαβητάριο • (alfavitário) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitário (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάριο (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβηταρίου (genitive singular)
αλφαβητάριου (genitive singular)
αλφαβηταρίων (genitive plural)
αλφαβητάριο (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάριο (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

el-decl-noun

αλφαβηταρίου

αλφαβητάριου

αλφαβηταρίων

αλφαβητάρι αλφαβητάρι#Greek

Alternative form of αλφαβητάρι (alfavitári)


αλκαϊκός

head

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


ΒΙΠΕΡ

βίπερ βίπερ#Greek


βίπερ

βιβλίο βιβλίο#Greek

περιπτέρου περίπτερο#Greek

(colloquial) Acronym of βιβλίο and περιπτέρου (vivlío and periptérou), paperback (UK), softback (US). (Chiefly crime and romance novels bought in kiosks)


κλόουν

Πολλά άτομα φοβούνται τους κλόουν.

clown (performance artist associated with circus)

Ο πρωθυπουργός είναι ο μεγαλύτερος κλόουν της πολιτικής.

The prime minister is the biggest clown in politics.

O prothypourgós eínai o megalýteros klóoun tis politikís.

(figuratively) clown, buffoon (person who acts in a silly fashion)


παλιάτσος

head

παλιάτσος • (paliátsos) m (plural παλιάτσοι)

paliátsos (romanization)
παλιάτσοι (plural)
παλιάτσος (nominative singular)
παλιάτσοι (nominative plural)
παλιάτσου (genitive singular)
παλιάτσων (genitive plural)
παλιάτσο (accusative singular)
παλιάτσους (accusative plural)
παλιάτσε (singular vocative)
παλιάτσοι (plural vocative)

Το τσίρκο έχει πολλούς παλιάτσους.

clown (performance artist associated with the circus)

Η υπουργός είναι ο μεγαλύτερος παλιάτσος της πολιτικής.

The minister is the greatest buffoon in politics.

I ypourgós eínai o megalýteros paliátsos tis politikís.

(figuratively) clown, buffoon, fool (person who acts in a silly fashion)


γελωτοποιός

γελωτοποιός • (gelotopoiós) m (plural γελωτοποιοί)

gelotopoiós (romanization)
γελωτοποιοί (plural)
γελωτοποιός (nominative singular)
γελωτοποιοί (nominative plural)
γελωτοποιού (genitive singular)
γελωτοποιών (genitive plural)
γελωτοποιό (accusative singular)
γελωτοποιούς (accusative plural)
γελωτοποιέ (singular vocative)
γελωτοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

γελωτοποιούς

γε‧λω‧το‧ποι‧ός

From Ancient Greek γελωτοποιός (gelōtopoiós), from Ancient Greek γέλως (gélōs, “laughter”).

ο γελωτοποιός του βασιλιά

(history) jester, fool, joker, buffoon, clown (person employed to amuse a court)


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτους •

(literature) describing analects, chosen passages


ηθοποιία

ithopoiía (romanization)
ηθοποιία (nominative singular)
ηθοποιίας (genitive singular)
ηθοποιία (accusative singular)
ηθοποιία (singular vocative)

η‧θο‧ποι‧ί‧α

(theater, film) acting (the way in which it is done)


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing


καλικάντζαρος

head

καλικάντζαροι

καλικάντζαρος • (kalikántzaros) m (plural καλικάντζαροι)

el-noun

καλικάντζαροι

kalikántzaros (romanization)
καλικάντζαροι (plural)
καλικάντζαρος (nominative singular)
καλικάντζαροι (nominative plural)
καλικάντζαρου (genitive singular)
καλικαντζάρου (genitive singular)
καλικάντζαρων (genitive plural)
καλικαντζάρων (genitive plural)
καλικάντζαρο (accusative singular)
καλικάντζαρους (accusative plural)
καλικαντζάρους (accusative plural)
καλικάντζαρε (singular vocative)
καλικάντζαροι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

καλικάντζαρος

καλικάντζαροι

καλικάντζαρου

καλικαντζάρου

καλικάντζαρων

καλικαντζάρων

καλικάντζαρο

καλικάντζαρους

καλικαντζάρους

καλικάντζαρε

καλικάντζαροι

κα‧λι‧κάν‧τζα‧ρος

unk

Etymology unknown.

Ποιος έσπασε το πιάτο; Πρέπει να ’ταν ο καλικάντζαρος, ε;

Who broke this plate? It must have been a gremlin, eh?

Poios éspase to piáto? Prépei na ’tan o kalikántzaros, e?

(mythology, folklore) gremlin, goblin (creature which according to Greek folklore lives underground and comes up on Christmas Day to cause minor mischief, like putting out fires, and disappearing back into the earth on the feast of the Epiphany)


Κριτές

From Ancient Greek Κριταί (Kritaí), from κριτής (kritḗs, “judge”).

Judges (seventh book in the New Testament of the Bible)