απειροστικός

απειροστικός • (apeirostikós) m (feminine απειροστική, neuter απειροστικό)

apeirostikós (romanization)
απειροστική (feminine)
απειροστικό (neuter)
απειροστικός (masculine nominative singular)
απειροστική (feminine nominative singular)
απειροστικό (neuter nominative singular)
απειροστικοί (masculine nominative)
απειροστικές (feminine nominative plural)
απειροστικά (neuter nominative plural)
απειροστικού (genitive masculine singular)
απειροστικής (feminine genitive singular)
απειροστικού (genitive neuter singular)
απειροστικών (genitive masculine)
απειροστικών (feminine genitive plural)
απειροστικών (genitive neuter plural)
απειροστικό (accusative masculine singular)
απειροστική (accusative feminine singular)
απειροστικό (accusative neuter singular)
απειροστικούς (accusative masculine)
απειροστικές (accusative feminine plural)
απειροστικά (accusative neuter plural)
απειροστικέ (masculine singular vocative)
απειροστική (feminine singular vocative)
απειροστικό (neuter singular vocative)
απειροστικοί (masculine vocative)
απειροστικές (feminine plural vocative)
απειροστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απειροστικός

el-decl-adj-table

απειροστικός (apeirostikós)

απειροστική (apeirostikí)

απειροστικό (apeirostikó)

απειροστικοί (apeirostikoí)

απειροστικές (apeirostikés)

απειροστικά (apeirostiká)

απειροστικού (apeirostikoú)

απειροστικής (apeirostikís)

απειροστικού (apeirostikoú)

απειροστικών (apeirostikón)

απειροστικών (apeirostikón)

απειροστικών (apeirostikón)

απειροστικό (apeirostikó)

απειροστική (apeirostikí)

απειροστικό (apeirostikó)

απειροστικούς (apeirostikoús)

απειροστικές (apeirostikés)

απειροστικά (apeirostiká)

απειροστικέ (apeirostiké)

απειροστική (apeirostikí)

απειροστικό (apeirostikó)

απειροστικοί (apeirostikoí)

απειροστικές (apeirostikés)

απειροστικά (apeirostiká)


απειροστικός λογισμός

head

απειροστικός λογισμός • (apeirostikós logismós) m (uncountable)

infinitesimal calculus
infinitesimal calculus

en-απειροστικός_λογισμός-el-noun-kpFzVBCq


δεκα-

δεκα- (deka-) + λίτρο (lítro, “litre”) → δεκάλιτρο (dekálitro, “decalitre, 10 litres”)


αποπλάνηση

αποπλανήσεις

αποπλάνηση • (apoplánisi) f (plural αποπλανήσεις)

el-noun

αποπλανήσεις

apoplánisi (romanization)
αποπλανήσεις (plural)
αποπλάνηση (nominative singular)
αποπλανήσεις (nominative plural)
αποπλάνησης (genitive singular)
αποπλανήσεων (genitive plural)
αποπλάνηση (accusative singular)
αποπλανήσεις (accusative plural)
αποπλάνηση (singular vocative)
αποπλανήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποπλανήσεις

αποπλανήσεων

αποπλανήσεις

αποπλανήσεις

Older or formal genitive singular: αποπλανήσεως (apoplaníseos)


αρίθμηση

head

αρίθμηση • (aríthmisi) f (plural αριθμήσεις)

aríthmisi (romanization)
αριθμήσεις (plural)
αρίθμηση (nominative singular)
αριθμήσεις (nominative plural)
αρίθμησης (genitive singular)
αριθμήσεων (genitive plural)
αρίθμηση (accusative singular)
αριθμήσεις (accusative plural)
αρίθμηση (singular vocative)
αριθμήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αριθμήσεως (arithmíseos)


αριθμητήρας

head

αριθμητήρας • (arithmitíras) m (plural αριθμητήρες)

arithmitíras (romanization)
αριθμητήρες (plural)
αριθμητήρας (nominative singular)
αριθμητήρες (nominative plural)
αριθμητήρα (genitive singular)
αριθμητήρων (genitive plural)
αριθμητήρα (accusative singular)
αριθμητήρες (accusative plural)
αριθμητήρα (singular vocative)
αριθμητήρες (plural vocative)


άρτιος

άρτιος • (ártios) m (feminine άρτια, neuter άρτιο)

ártios (romanization)
άρτια (feminine)
άρτιο (neuter)
άρτιος (masculine nominative singular)
άρτια (feminine nominative singular)
άρτιο (neuter nominative singular)
άρτιοι (masculine nominative)
άρτιες (feminine nominative plural)
άρτια (neuter nominative plural)
άρτιου (genitive masculine singular)
άρτιας (feminine genitive singular)
άρτιου (genitive neuter singular)
άρτιων (genitive masculine)
άρτιων (feminine genitive plural)
άρτιων (genitive neuter plural)
άρτιο (accusative masculine singular)
άρτια (accusative feminine singular)
άρτιο (accusative neuter singular)
άρτιους (accusative masculine)
άρτιες (accusative feminine plural)
άρτια (accusative neuter plural)
άρτιε (masculine singular vocative)
άρτια (feminine singular vocative)
άρτιο (neuter singular vocative)
άρτιοι (masculine vocative)
άρτιες (feminine plural vocative)
άρτια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άρτιος (ártios)

άρτια (ártia)

άρτιο (ártio)

άρτιοι (ártioi)

άρτιες (árties)

άρτια (ártia)

άρτιου (ártiou)

άρτιας (ártias)

άρτιου (ártiou)

άρτιων (ártion)

άρτιων (ártion)

άρτιων (ártion)

άρτιο (ártio)

άρτια (ártia)

άρτιο (ártio)

άρτιους (ártious)

άρτιες (árties)

άρτια (ártia)

άρτιε (ártie)

άρτια (ártia)

άρτιο (ártio)

άρτιοι (ártioi)

άρτιες (árties)

άρτια (ártia)


ορθογωνιότητα

orthogoniótita (romanization)
ορθογωνιότητα (nominative singular)
ορθογωνιότητες (nominative plural)
ορθογωνιότητας (genitive singular)
ορθογωνιότήτων (genitive plural)
ορθογωνιότητα (accusative singular)
ορθογωνιότητες (accusative plural)
ορθογωνιότητα (singular vocative)
ορθογωνιότητες (plural vocative)

el-decl-noun

ορθογωνιότητα

ορθογωνιότητες

ορθογωνιότητας

ορθογωνιότήτων

ορθογωνιότητα

ορθογωνιότητες

ορθογωνιότητα

ορθογωνιότητες


μίλι

míli (romanization)
μίλια (plural)
μίλι (nominative singular)
μίλια (nominative plural)
μιλίου (genitive singular)
μιλίων (genitive plural)
μίλι (accusative singular)
μίλια (accusative plural)
μίλι (singular vocative)
μίλια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μίλι(ν) (míli(n)), from Koine Greek μίλιον (mílion), from Latin mīlia.


συσχετισμός

head

συσχετισμός • (syschetismós) m (plural συσχετισμοί)

syschetismós (romanization)
συσχετισμοί (plural)
συσχετισμός (nominative singular)
συσχετισμοί (nominative plural)
συσχετισμού (genitive singular)
συσχετισμών (genitive plural)
συσχετισμό (accusative singular)
συσχετισμούς (accusative plural)
συσχετισμέ (singular vocative)
συσχετισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

συσχετισμούς

συ‧σχε‧τι‧σμός

Learnedly from συσχετίζω (syschetízo) + -μός (-mós).

(statistics) association (any relationship between two measured quantities that renders them statistically dependent (but not necessarily causal or a correlation))


ολοκλήρωση

head

ολοκληρώσεις

ολοκλήρωση • (oloklírosi) f (plural ολοκληρώσεις)

el-noun

ολοκληρώσεις

oloklírosi (romanization)
ολοκληρώσεις (plural)
ολοκλήρωση (nominative singular)
ολοκληρώσεις (nominative plural)
ολοκλήρωσης (genitive singular)
ολοκληρώσεων (genitive plural)
ολοκλήρωση (accusative singular)
ολοκληρώσεις (accusative plural)
ολοκλήρωση (singular vocative)
ολοκληρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ολοκληρώσεις

ολοκληρώσεων

ολοκληρώσεις

ολοκληρώσεις

Older or formal genitive singular: ολοκληρώσεως (olokliróseos)

ο‧λο‧κλή‧ρω‧ση

Learnedly from ολοκληρώνω (olokliróno) + -ση (-si) with semantic loan from French intégrale in the calculus sense.


κλειδάριθμος

head

κλειδάριθμοι

κλειδάριθμος • (kleidárithmos) m (plural κλειδάριθμοι)

el-noun

κλειδάριθμοι

kleidárithmos (romanization)
κλειδάριθμοι (plural)
κλειδάριθμος (nominative singular)
κλειδάριθμοι (nominative plural)
κλειδαρίθμου (genitive singular)
κλειδαρίθμων (genitive plural)
κλειδάριθμο (accusative singular)
κλειδαρίθμους (accusative plural)
κλειδάριθμε (singular vocative)
κλειδάριθμοι (plural vocative)

el-decl-noun

κλειδάριθμος

κλειδάριθμοι

κλειδαρίθμου

κλειδαρίθμων

κλειδαρίθμους

κλειδάριθμοι

κλει‧δά‧ριθ‧μος

From κλειδ(ί) (kleid(í)) + -ο- (-o-) + αριθμ(ός) (arithm(ós)) + -ος (-os), a calque of English key number.

af

κλειδί<alt:κλειδ(ί)>

αριθμός<alt:αριθμ(ός)>


πρωτοβάθμιος

head

πρωτοβάθμιος • (protováthmios) m (feminine πρωτοβάθμια, neuter πρωτοβάθμιο)

protováthmios (romanization)
πρωτοβάθμια (feminine)
πρωτοβάθμιο (neuter)
πρωτοβάθμιος (masculine nominative singular)
πρωτοβάθμια (feminine nominative singular)
πρωτοβάθμιο (neuter nominative singular)
πρωτοβάθμιοι (masculine nominative)
πρωτοβάθμιες (feminine nominative plural)
πρωτοβάθμια (neuter nominative plural)
πρωτοβάθμιου (genitive masculine singular)
πρωτοβάθμιας (feminine genitive singular)
πρωτοβάθμιου (genitive neuter singular)
πρωτοβάθμιων (genitive masculine)
πρωτοβάθμιων (feminine genitive plural)
πρωτοβάθμιων (genitive neuter plural)
πρωτοβάθμιο (accusative masculine singular)
πρωτοβάθμια (accusative feminine singular)
πρωτοβάθμιο (accusative neuter singular)
πρωτοβάθμιους (accusative masculine)
πρωτοβάθμιες (accusative feminine plural)
πρωτοβάθμια (accusative neuter plural)
πρωτοβάθμιε (masculine singular vocative)
πρωτοβάθμια (feminine singular vocative)
πρωτοβάθμιο (neuter singular vocative)
πρωτοβάθμιοι (masculine vocative)
πρωτοβάθμιες (feminine plural vocative)
πρωτοβάθμια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of πρωτοβάθμιος

πρω‧το‧βάθ‧μι‧ος

From πρωτο- (proto-) + βαθμ(ός) (vathm(ós)) + -ιος (-ios), a calque of French de premier degré.

af

βαθμός<alt:βαθμ(ός)>

πρωτοβάθμια εξίσωση

(mathematics, of an equation) first-degree


επτάγωνο

head

επτάγωνο • (eptágono) n (plural επτάγωνα)

eptágono (romanization)
επτάγωνα (plural)
επτάγωνο (nominative singular)
επτάγωνα (nominative plural)
επταγώνου (genitive singular)
επτάγωνου (genitive singular)
επταγώνων (genitive plural)
επτάγωνο (accusative singular)
επτάγωνα (accusative plural)
επτάγωνο (singular vocative)
επτάγωνα (plural vocative)

Alternative form: εφτάγωνο (eftágono)


επικεντρώνω

επικεντρώνω • (epikentróno)

el-verb

επικεντρώνομαι

επικεντρωμένος

επικεντρώνω • (epikentróno) (past επικέντρωσα, passive επικεντρώνομαι, ppp επικεντρωμένος)

epikentróno (romanization)
επικέντρωσα (past)
επικεντρώνομαι (passive)
επικεντρωμένος (participle passive perfect)
επικεντρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
επικεντρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επικεντρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επικεντρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επικεντρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επικεντρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επικεντρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επικεντρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επικεντρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
επικεντρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επικεντρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επικεντρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επικεντρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επικεντρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επικεντρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επικεντρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επικεντρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επικεντρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επικεντρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επικεντρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επικεντρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επικεντρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επικεντρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επικεντρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικεντρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επικεντρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επικεντρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επικεντρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επικέντρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επικέντρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
επικεντρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επικεντρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επικεντρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επικέντρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επικέντρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
επικεντρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επικεντρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επικεντρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επικέντρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επικέντρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
επικεντρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επικεντρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επικεντρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επικεντρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επικεντρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επικεντρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επικεντρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επικεντρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επικεντρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επικεντρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επικεντρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επικέντρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικεντρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικεντρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επικέντρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικεντρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επικεντρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επικεντρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επικεντρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επικεντρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επικεντρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επικεντρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επικεντρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επικεντρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επικεντρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επικεντρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επικέντρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
επικέντρωσε (active imperative perfective second-person singular)
επικεντρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
επικεντρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
επικεντρώστε (active imperative perfective plural second-person)
επικεντρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επικεντρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επικεντρώνοντας (active participle present)
έχοντας επικεντρώσει (active participle past)
επικεντρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επικεντρώσει (active infinitive-aorist)
επικεντρωθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧πι‧κε‧ντρώ‧νω

Learnedly from επίκεντρ(ο) (epíkentr(o)) + -ώνω (-óno).

af

επίκεντρο<alt:επίκεντρ(ο)>


τετραγωνίζω

head

τετραγωνίζω • (tetragonízo)

el-verb

τετραγωνίζομαι

τετραγωνίστηκα

τετραγωνισμένος

τετραγωνίζω • (tetragonízo) (past τετραγώνισα, passive τετραγωνίζομαι, p‑past τετραγωνίστηκα, ppp τετραγωνισμένος)

tetragonízo (romanization)
τετραγώνισα (past)
τετραγωνίζομαι (passive)
τετραγωνίστηκα (passive past)
τετραγωνισμένος (participle passive perfect)
τετραγωνίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τετραγωνίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τετραγωνίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τετραγωνιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τετραγωνίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τετραγωνίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τετραγωνίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τετραγωνιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τετραγωνίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τετραγωνίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τετραγωνίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τετραγωνιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τετραγωνίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τετραγωνίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τετραγωνιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τετραγωνιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τετραγωνίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τετραγωνίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τετραγωνίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τετραγωνιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τετραγωνιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τετραγωνίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τετραγωνίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τετραγωνίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τετραγωνίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τετραγωνίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τετραγωνιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τετραγωνιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τετραγώνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τετραγώνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τετραγωνιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τετραγωνιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τετραγωνίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τετραγώνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τετραγώνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τετραγωνιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τετραγωνιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τετραγωνίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τετραγώνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τετραγώνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τετραγωνιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τετραγωνιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τετραγωνίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τετραγωνίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τετραγωνίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τετραγωνιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τετραγωνιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τετραγωνίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τετραγωνίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τετραγωνιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τετραγωνιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τετραγώνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τετραγωνίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τετραγωνίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τετραγώνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τετραγωνίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τετραγωνίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τετραγωνίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τετραγωνιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τετραγωνίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τετραγωνιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τετραγωνιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τετραγωνίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τετραγωνίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τετραγωνίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τετραγωνιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τετραγώνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τετραγώνισε (active imperative perfective second-person singular)
τετραγωνίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τετραγωνίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τετραγωνίστε (active imperative perfective plural second-person)
τετραγωνίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τετραγωνιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τετραγωνίζοντας (active participle present)
έχοντας τετραγωνίσει (active participle past)
τετραγωνισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τετραγωνίσει (active infinitive-aorist)
τετραγωνιστεί (infinitive-aorist passive)

τε‧τρα‧γω‧νί‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek τετραγωνίζω (tetragōnízō). By surface analysis, τετράγων(ος) (tetrágon(os)) + -ίζω (-ízo).

surf

τετράγωνος<alt:τετράγων(ος)>

τετραγωνίζω τον κύκλο

(geometry) to square (to draw a square with the same area as)

(mathematics) to square (to multiply by itself; to raise to the second power)


ολοκληρωτικός

head

ολοκληρωτική

ολοκληρωτικό

ολοκληρωτικός • (oloklirotikós) m (feminine ολοκληρωτική, neuter ολοκληρωτικό)

el-adj

ολοκληρωτική

ολοκληρωτικό

oloklirotikós (romanization)
ολοκληρωτική (feminine)
ολοκληρωτικό (neuter)
ολοκληρωτικός (masculine nominative singular)
ολοκληρωτική (feminine nominative singular)
ολοκληρωτικό (neuter nominative singular)
ολοκληρωτικοί (masculine nominative)
ολοκληρωτικές (feminine nominative plural)
ολοκληρωτικά (neuter nominative plural)
ολοκληρωτικού (genitive masculine singular)
ολοκληρωτικής (feminine genitive singular)
ολοκληρωτικού (genitive neuter singular)
ολοκληρωτικών (genitive masculine)
ολοκληρωτικών (feminine genitive plural)
ολοκληρωτικών (genitive neuter plural)
ολοκληρωτικό (accusative masculine singular)
ολοκληρωτική (accusative feminine singular)
ολοκληρωτικό (accusative neuter singular)
ολοκληρωτικούς (accusative masculine)
ολοκληρωτικές (accusative feminine plural)
ολοκληρωτικά (accusative neuter plural)
ολοκληρωτικέ (masculine singular vocative)
ολοκληρωτική (feminine singular vocative)
ολοκληρωτικό (neuter singular vocative)
ολοκληρωτικοί (masculine vocative)
ολοκληρωτικές (feminine plural vocative)
ολοκληρωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ολοκληρωτικός

el-decl-adj-table

ολοκληρωτικός (oloklirotikós)

ολοκληρωτική (oloklirotikí)

ολοκληρωτικό (oloklirotikó)

ολοκληρωτικοί (oloklirotikoí)

ολοκληρωτικές (oloklirotikés)

ολοκληρωτικά (oloklirotiká)

ολοκληρωτικού (oloklirotikoú)

ολοκληρωτικής (oloklirotikís)

ολοκληρωτικού (oloklirotikoú)

ολοκληρωτικών (oloklirotikón)

ολοκληρωτικών (oloklirotikón)

ολοκληρωτικών (oloklirotikón)

ολοκληρωτικό (oloklirotikó)

ολοκληρωτική (oloklirotikí)

ολοκληρωτικό (oloklirotikó)

ολοκληρωτικούς (oloklirotikoús)

ολοκληρωτικές (oloklirotikés)

ολοκληρωτικά (oloklirotiká)

ολοκληρωτικέ (oloklirotiké)

ολοκληρωτική (oloklirotikí)

ολοκληρωτικό (oloklirotikó)

ολοκληρωτικοί (oloklirotikoí)

ολοκληρωτικές (oloklirotikés)

ολοκληρωτικά (oloklirotiká)

ο‧λο‧κλη‧ρω‧τι‧κός

From ολοκληρώ(νω) (olokliró(no)) + -τικός (-tikós) with semantic loan from French total, totalitaire and (calcul) intégral.

af

ολοκληρώνω<alt:ολοκληρώ(νω)>


υπογεννητικότητα

head

υπογεννητικότητα • (ypogennitikótita) f

el-noun

υπογεννητικότητα • (ypogennitikótita) f

ypogennitikótita (romanization)
υπογεννητικότητα (nominative singular)
υπογεννητικότητες (nominative plural)
υπογεννητικότητας (genitive singular)
υπογεννητικοτήτων (genitive plural)
υπογεννητικότητα (accusative singular)
υπογεννητικότητες (accusative plural)
υπογεννητικότητα (singular vocative)
υπογεννητικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

υπογεννητικότητα

υπογεννητικότητες

υπογεννητικότητας

υπογεννητικοτήτων

υπογεννητικότητα

υπογεννητικότητες

υπογεννητικότητα

υπογεννητικότητες

υ‧πο‧γεν‧νη‧τι‧κό‧τη‧τα

Learnedly from υπο- (ypo-) + γεννητικότητα (gennitikótita), a calque of English low birth rate.

af

γεννητικότητα

low birth rate, subreplacement birth rate


επτάπλευρος

head

επτάπλευρος • (eptáplevros) m (feminine επτάπλευρη, neuter επτάπλευρο)

eptáplevros (romanization)
επτάπλευρη (feminine)
επτάπλευρο (neuter)
επτάπλευρος (masculine nominative singular)
επτάπλευρη (feminine nominative singular)
επτάπλευρο (neuter nominative singular)
επτάπλευροι (masculine nominative)
επτάπλευρες (feminine nominative plural)
επτάπλευρα (neuter nominative plural)
επτάπλευρου (genitive masculine singular)
επτάπλευρης (feminine genitive singular)
επτάπλευρου (genitive neuter singular)
επτάπλευρων (genitive masculine)
επτάπλευρων (feminine genitive plural)
επτάπλευρων (genitive neuter plural)
επτάπλευρο (accusative masculine singular)
επτάπλευρη (accusative feminine singular)
επτάπλευρο (accusative neuter singular)
επτάπλευρους (accusative masculine)
επτάπλευρες (accusative feminine plural)
επτάπλευρα (accusative neuter plural)
επτάπλευρε (masculine singular vocative)
επτάπλευρη (feminine singular vocative)
επτάπλευρο (neuter singular vocative)
επτάπλευροι (masculine vocative)
επτάπλευρες (feminine plural vocative)
επτάπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επτάπλευρος (eptáplevros)

επτάπλευρη (eptáplevri)

επτάπλευρο (eptáplevro)

επτάπλευροι (eptáplevroi)

επτάπλευρες (eptáplevres)

επτάπλευρα (eptáplevra)

επτάπλευρου (eptáplevrou)

επτάπλευρης (eptáplevris)

επτάπλευρου (eptáplevrou)

επτάπλευρων (eptáplevron)

επτάπλευρων (eptáplevron)

επτάπλευρων (eptáplevron)

επτάπλευρο (eptáplevro)

επτάπλευρη (eptáplevri)

επτάπλευρο (eptáplevro)

επτάπλευρους (eptáplevrous)

επτάπλευρες (eptáplevres)

επτάπλευρα (eptáplevra)

επτάπλευρε (eptáplevre)

επτάπλευρη (eptáplevri)

επτάπλευρο (eptáplevro)

επτάπλευροι (eptáplevroi)

επτάπλευρες (eptáplevres)

επτάπλευρα (eptáplevra)

ε‧πτά‧πλευ‧ρος

Learned borrowing from Ancient Greek ἑπτάπλευρος (heptápleuros). By surface analysis, επτά (eptá, “seven”) + -πλευρος (-plevros).


οκτάπλευρος

head

οκτάπλευρος • (oktáplevros) m (feminine οκτάπλευρη, neuter οκτάπλευρο)

oktáplevros (romanization)
οκτάπλευρη (feminine)
οκτάπλευρο (neuter)
οκτάπλευρος (masculine nominative singular)
οκτάπλευρη (feminine nominative singular)
οκτάπλευρο (neuter nominative singular)
οκτάπλευροι (masculine nominative)
οκτάπλευρες (feminine nominative plural)
οκτάπλευρα (neuter nominative plural)
οκτάπλευρου (genitive masculine singular)
οκτάπλευρης (feminine genitive singular)
οκτάπλευρου (genitive neuter singular)
οκτάπλευρων (genitive masculine)
οκτάπλευρων (feminine genitive plural)
οκτάπλευρων (genitive neuter plural)
οκτάπλευρο (accusative masculine singular)
οκτάπλευρη (accusative feminine singular)
οκτάπλευρο (accusative neuter singular)
οκτάπλευρους (accusative masculine)
οκτάπλευρες (accusative feminine plural)
οκτάπλευρα (accusative neuter plural)
οκτάπλευρε (masculine singular vocative)
οκτάπλευρη (feminine singular vocative)
οκτάπλευρο (neuter singular vocative)
οκτάπλευροι (masculine vocative)
οκτάπλευρες (feminine plural vocative)
οκτάπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οκτάπλευρος (oktáplevros)

οκτάπλευρη (oktáplevri)

οκτάπλευρο (oktáplevro)

οκτάπλευροι (oktáplevroi)

οκτάπλευρες (oktáplevres)

οκτάπλευρα (oktáplevra)

οκτάπλευρου (oktáplevrou)

οκτάπλευρης (oktáplevris)

οκτάπλευρου (oktáplevrou)

οκτάπλευρων (oktáplevron)

οκτάπλευρων (oktáplevron)

οκτάπλευρων (oktáplevron)

οκτάπλευρο (oktáplevro)

οκτάπλευρη (oktáplevri)

οκτάπλευρο (oktáplevro)

οκτάπλευρους (oktáplevrous)

οκτάπλευρες (oktáplevres)

οκτάπλευρα (oktáplevra)

οκτάπλευρε (oktáplevre)

οκτάπλευρη (oktáplevri)

οκτάπλευρο (oktáplevro)

οκτάπλευροι (oktáplevroi)

οκτάπλευρες (oktáplevres)

οκτάπλευρα (oktáplevra)

ο‧κτά‧πλευ‧ρος

Learned borrowing from Koine Greek ὀκτάπλευρος (oktápleuros). By surface analysis, οκτά- (oktá-) + -πλευρος (-plevros).


οκτάγωνος

head

οκτάγωνος • (oktágonos) m (feminine οκτάγωνη, neuter οκτάγωνο)

oktágonos (romanization)
οκτάγωνη (feminine)
οκτάγωνο (neuter)
οκτάγωνος (masculine nominative singular)
οκτάγωνη (feminine nominative singular)
οκτάγωνο (neuter nominative singular)
οκτάγωνοι (masculine nominative)
οκτάγωνες (feminine nominative plural)
οκτάγωνα (neuter nominative plural)
οκτάγωνου (genitive masculine singular)
οκτάγωνης (feminine genitive singular)
οκτάγωνου (genitive neuter singular)
οκτάγωνων (genitive masculine)
οκτάγωνων (feminine genitive plural)
οκτάγωνων (genitive neuter plural)
οκτάγωνο (accusative masculine singular)
οκτάγωνη (accusative feminine singular)
οκτάγωνο (accusative neuter singular)
οκτάγωνους (accusative masculine)
οκτάγωνες (accusative feminine plural)
οκτάγωνα (accusative neuter plural)
οκτάγωνε (masculine singular vocative)
οκτάγωνη (feminine singular vocative)
οκτάγωνο (neuter singular vocative)
οκτάγωνοι (masculine vocative)
οκτάγωνες (feminine plural vocative)
οκτάγωνα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οκτάγωνος (oktágonos)

οκτάγωνη (oktágoni)

οκτάγωνο (oktágono)

οκτάγωνοι (oktágonoi)

οκτάγωνες (oktágones)

οκτάγωνα (oktágona)

οκτάγωνου (oktágonou)

οκτάγωνης (oktágonis)

οκτάγωνου (oktágonou)

οκτάγωνων (oktágonon)

οκτάγωνων (oktágonon)

οκτάγωνων (oktágonon)

οκτάγωνο (oktágono)

οκτάγωνη (oktágoni)

οκτάγωνο (oktágono)

οκτάγωνους (oktágonous)

οκτάγωνες (oktágones)

οκτάγωνα (oktágona)

οκτάγωνε (oktágone)

οκτάγωνη (oktágoni)

οκτάγωνο (oktágono)

οκτάγωνοι (oktágonoi)

οκτάγωνες (oktágones)

οκτάγωνα (oktágona)

ο‧κτά‧γω‧νος

Learned borrowing from Koine Greek ὀκτάγωνος (oktágōnos), from Ancient Greek ὀκτάγωνον (oktágōnon). By surface analysis, οκτά- (oktá-) + γων(ία) (gon(ía)) + -ος (-os).

surf

γωνία<alt:γων(ία)>


επτάγωνος

head

επτάγωνος • (eptágonos) m (feminine επτάγωνη, neuter επτάγωνο)

eptágonos (romanization)
επτάγωνη (feminine)
επτάγωνο (neuter)
επτάγωνος (masculine nominative singular)
επτάγωνη (feminine nominative singular)
επτάγωνο (neuter nominative singular)
επτάγωνοι (masculine nominative)
επτάγωνες (feminine nominative plural)
επτάγωνα (neuter nominative plural)
επτάγωνου (genitive masculine singular)
επτάγωνης (feminine genitive singular)
επτάγωνου (genitive neuter singular)
επτάγωνων (genitive masculine)
επτάγωνων (feminine genitive plural)
επτάγωνων (genitive neuter plural)
επτάγωνο (accusative masculine singular)
επτάγωνη (accusative feminine singular)
επτάγωνο (accusative neuter singular)
επτάγωνους (accusative masculine)
επτάγωνες (accusative feminine plural)
επτάγωνα (accusative neuter plural)
επτάγωνε (masculine singular vocative)
επτάγωνη (feminine singular vocative)
επτάγωνο (neuter singular vocative)
επτάγωνοι (masculine vocative)
επτάγωνες (feminine plural vocative)
επτάγωνα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επτάγωνος (eptágonos)

επτάγωνη (eptágoni)

επτάγωνο (eptágono)

επτάγωνοι (eptágonoi)

επτάγωνες (eptágones)

επτάγωνα (eptágona)

επτάγωνου (eptágonou)

επτάγωνης (eptágonis)

επτάγωνου (eptágonou)

επτάγωνων (eptágonon)

επτάγωνων (eptágonon)

επτάγωνων (eptágonon)

επτάγωνο (eptágono)

επτάγωνη (eptágoni)

επτάγωνο (eptágono)

επτάγωνους (eptágonous)

επτάγωνες (eptágones)

επτάγωνα (eptágona)

επτάγωνε (eptágone)

επτάγωνη (eptágoni)

επτάγωνο (eptágono)

επτάγωνοι (eptágonoi)

επτάγωνες (eptágones)

επτάγωνα (eptágona)

ε‧πτά‧γω‧νος

Learned borrowing from Koine Greek ἑπτάγωνος (heptágōnos). By surface analysis, επτά (eptá) + γων(ία) (gon(ía)) + -ος (-os).

surf

γωνία<alt:γων(ία)>


εξάγωνος

head

εξάγωνος • (exágonos) m (feminine εξάγωνη, neuter εξάγωνο)

exágonos (romanization)
εξάγωνη (feminine)
εξάγωνο (neuter)
εξάγωνος (masculine nominative singular)
εξάγωνη (feminine nominative singular)
εξάγωνο (neuter nominative singular)
εξάγωνοι (masculine nominative)
εξάγωνες (feminine nominative plural)
εξάγωνα (neuter nominative plural)
εξάγωνου (genitive masculine singular)
εξάγωνης (feminine genitive singular)
εξάγωνου (genitive neuter singular)
εξάγωνων (genitive masculine)
εξάγωνων (feminine genitive plural)
εξάγωνων (genitive neuter plural)
εξάγωνο (accusative masculine singular)
εξάγωνη (accusative feminine singular)
εξάγωνο (accusative neuter singular)
εξάγωνους (accusative masculine)
εξάγωνες (accusative feminine plural)
εξάγωνα (accusative neuter plural)
εξάγωνε (masculine singular vocative)
εξάγωνη (feminine singular vocative)
εξάγωνο (neuter singular vocative)
εξάγωνοι (masculine vocative)
εξάγωνες (feminine plural vocative)
εξάγωνα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

εξάγωνος (exágonos)

εξάγωνη (exágoni)

εξάγωνο (exágono)

εξάγωνοι (exágonoi)

εξάγωνες (exágones)

εξάγωνα (exágona)

εξάγωνου (exágonou)

εξάγωνης (exágonis)

εξάγωνου (exágonou)

εξάγωνων (exágonon)

εξάγωνων (exágonon)

εξάγωνων (exágonon)

εξάγωνο (exágono)

εξάγωνη (exágoni)

εξάγωνο (exágono)

εξάγωνους (exágonous)

εξάγωνες (exágones)

εξάγωνα (exágona)

εξάγωνε (exágone)

εξάγωνη (exágoni)

εξάγωνο (exágono)

εξάγωνοι (exágonoi)

εξάγωνες (exágones)

εξάγωνα (exágona)

Learned borrowing from Ancient Greek ἑξάγωνος (hexágōnos). By surface analysis, εξά- (exá-) + γων(ία) (gon(ía)) + -ος (-os).

surf

γωνία<alt:γων(ία)>

Near-synonym: (having the form of a hexagon) εξαγωνικός (exagonikós)

(geometry) hexagonal (having six angles)


εξάπλευρος

head

εξάπλευρος • (exáplevros) m (feminine εξάπλευρη, neuter εξάπλευρο)

exáplevros (romanization)
εξάπλευρη (feminine)
εξάπλευρο (neuter)
εξάπλευρος (masculine nominative singular)
εξάπλευρη (feminine nominative singular)
εξάπλευρο (neuter nominative singular)
εξάπλευροι (masculine nominative)
εξάπλευρες (feminine nominative plural)
εξάπλευρα (neuter nominative plural)
εξάπλευρου (genitive masculine singular)
εξάπλευρης (feminine genitive singular)
εξάπλευρου (genitive neuter singular)
εξάπλευρων (genitive masculine)
εξάπλευρων (feminine genitive plural)
εξάπλευρων (genitive neuter plural)
εξάπλευρο (accusative masculine singular)
εξάπλευρη (accusative feminine singular)
εξάπλευρο (accusative neuter singular)
εξάπλευρους (accusative masculine)
εξάπλευρες (accusative feminine plural)
εξάπλευρα (accusative neuter plural)
εξάπλευρε (masculine singular vocative)
εξάπλευρη (feminine singular vocative)
εξάπλευρο (neuter singular vocative)
εξάπλευροι (masculine vocative)
εξάπλευρες (feminine plural vocative)
εξάπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

εξάπλευρος (exáplevros)

εξάπλευρη (exáplevri)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευροι (exáplevroi)

εξάπλευρες (exáplevres)

εξάπλευρα (exáplevra)

εξάπλευρου (exáplevrou)

εξάπλευρης (exáplevris)

εξάπλευρου (exáplevrou)

εξάπλευρων (exáplevron)

εξάπλευρων (exáplevron)

εξάπλευρων (exáplevron)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευρη (exáplevri)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευρους (exáplevrous)

εξάπλευρες (exáplevres)

εξάπλευρα (exáplevra)

εξάπλευρε (exáplevre)

εξάπλευρη (exáplevri)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευροι (exáplevroi)

εξάπλευρες (exáplevres)

εξάπλευρα (exáplevra)

ε‧ξά‧πλευ‧ρος

Learned borrowing from Koine Greek ἑξάπλευρος (hexápleuros). By surface analysis, εξά- (exá-) + -πλευρος (-plevros).


εξάεδρος

head

εξάεδρος • (exáedros) m (feminine εξάεδρη, neuter εξάεδρο)

exáedros (romanization)
εξάεδρη (feminine)
εξάεδρο (neuter)
εξάπλευρος (masculine nominative singular)
εξάπλευρη (feminine nominative singular)
εξάπλευρο (neuter nominative singular)
εξάπλευροι (masculine nominative)
εξάπλευρες (feminine nominative plural)
εξάπλευρα (neuter nominative plural)
εξάπλευρου (genitive masculine singular)
εξάπλευρης (feminine genitive singular)
εξάπλευρου (genitive neuter singular)
εξάπλευρων (genitive masculine)
εξάπλευρων (feminine genitive plural)
εξάπλευρων (genitive neuter plural)
εξάπλευρο (accusative masculine singular)
εξάπλευρη (accusative feminine singular)
εξάπλευρο (accusative neuter singular)
εξάπλευρους (accusative masculine)
εξάπλευρες (accusative feminine plural)
εξάπλευρα (accusative neuter plural)
εξάπλευρε (masculine singular vocative)
εξάπλευρη (feminine singular vocative)
εξάπλευρο (neuter singular vocative)
εξάπλευροι (masculine vocative)
εξάπλευρες (feminine plural vocative)
εξάπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

εξάπλευρος (exáplevros)

εξάπλευρη (exáplevri)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευροι (exáplevroi)

εξάπλευρες (exáplevres)

εξάπλευρα (exáplevra)

εξάπλευρου (exáplevrou)

εξάπλευρης (exáplevris)

εξάπλευρου (exáplevrou)

εξάπλευρων (exáplevron)

εξάπλευρων (exáplevron)

εξάπλευρων (exáplevron)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευρη (exáplevri)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευρους (exáplevrous)

εξάπλευρες (exáplevres)

εξάπλευρα (exáplevra)

εξάπλευρε (exáplevre)

εξάπλευρη (exáplevri)

εξάπλευρο (exáplevro)

εξάπλευροι (exáplevroi)

εξάπλευρες (exáplevres)

εξάπλευρα (exáplevra)

Learned borrowing from Koine Greek ἑξάεδρος (hexáedros).


μετάθεση

head

μετάθεση • (metáthesi) f (plural μεταθέσεις)

metáthesi (romanization)
μεταθέσεις (plural)
μετάθεση (nominative singular)
μεταθέσεις (nominative plural)
μετάθεσης (genitive singular)
μεταθέσεων (genitive plural)
μετάθεση (accusative singular)
μεταθέσεις (accusative plural)
μετάθεση (singular vocative)
μεταθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταθέσεως (metathéseos)

Learned borrowing from Ancient Greek μετάθεσις (metáthesis, “change of position”) with, in the sense 'transfer', semantic loan from German Versetzung and French déplacement. By surface analysis, μεταθέτω (metathéto) + -ση (-si).


διχοτομώ

head

διχοτομώ • (dichotomó)

el-verb

διχοτομούμαι

διχοτομημένος

διχοτομώ • (dichotomó) (past διχοτόμησα, passive διχοτομούμαι, ppp διχοτομημένος)

dichotomó (romanization)
διχοτόμησα (past)
διχοτομούμαι (passive)
διχοτομημένος (participle passive perfect)
διχοτομώ (active first-person imperfective indicative present singular)
διχοτομήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διχοτομούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διχοτομηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διχοτομείς (active imperfective indicative present second-person singular)
διχοτομήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διχοτομείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διχοτομηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διχοτομεί (active imperfective indicative present singular third-person)
διχοτομήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διχοτομείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διχοτομηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διχοτομούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
διχοτομήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διχοτομούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
διχοτομηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διχοτομείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
διχοτομήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διχοτομείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
διχοτομηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διχοτομούν (active imperfective indicative plural present third-person)
διχοτομούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διχοτομήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διχοτομήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διχοτομούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διχοτομηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διχοτομηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διχοτομούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διχοτόμησα (active first-person indicative past perfective singular)
διχοτομούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
διχοτομούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
διχοτομήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διχοτομούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διχοτόμησες (active indicative past perfective second-person singular)
διχοτομούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
διχοτομούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
διχοτομήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διχοτομούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διχοτόμησε (active indicative past perfective singular third-person)
διχοτομούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διχοτομείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διχοτομήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διχοτομούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διχοτομήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διχοτομούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
διχοτομηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διχοτομούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διχοτομήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[διχοτομούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
διχοτομηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διχοτομούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διχοτομούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διχοτόμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
διχοτομήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διχοτομήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διχοτομούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διχοτομούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διχοτομήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διχοτομηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διχοτομηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διχοτομώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διχοτομήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διχοτομούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διχοτομηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διχοτόμησε (active imperative perfective second-person singular)
διχοτομήσου (imperative passive perfective second-person singular)
διχοτομείτε (active imperative imperfective plural second-person)
διχοτομήστε (active imperative perfective plural second-person)
διχοτομείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
διχοτομηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διχοτομώντας (active participle present)
διχοτομούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας διχοτομήσει (active participle past)
διχοτομημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διχοτομήσει (active infinitive-aorist)
διχοτομηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek διχοτομῶ (dikhotomô), from Ancient Greek διχοτομοῦμαι (dikhotomoûmai).

der

διχοτομοῦμαι

(geometry) to bisect (to divide an angle, line segment, or other figure into two equal parts)


ευθύγραμμος

head

ευθύγραμμος • (efthýgrammos) m (feminine ευθύγραμμη, neuter ευθύγραμμο)

efthýgrammos (romanization)
ευθύγραμμη (feminine)
ευθύγραμμο (neuter)
ευθύγραμμος (masculine nominative singular)
ευθύγραμμη (feminine nominative singular)
ευθύγραμμο (neuter nominative singular)
ευθύγραμμοι (masculine nominative)
ευθύγραμμες (feminine nominative plural)
ευθύγραμμα (neuter nominative plural)
ευθύγραμμου (genitive masculine singular)
ευθύγραμμης (feminine genitive singular)
ευθύγραμμου (genitive neuter singular)
ευθύγραμμων (genitive masculine)
ευθύγραμμων (feminine genitive plural)
ευθύγραμμων (genitive neuter plural)
ευθύγραμμο (accusative masculine singular)
ευθύγραμμη (accusative feminine singular)
ευθύγραμμο (accusative neuter singular)
ευθύγραμμους (accusative masculine)
ευθύγραμμες (accusative feminine plural)
ευθύγραμμα (accusative neuter plural)
ευθύγραμμε (masculine singular vocative)
ευθύγραμμη (feminine singular vocative)
ευθύγραμμο (neuter singular vocative)
ευθύγραμμοι (masculine vocative)
ευθύγραμμες (feminine plural vocative)
ευθύγραμμα (neuter plural vocative)

ευ‧θύ‧γραμ‧μος

Learned borrowing from Ancient Greek εὐθύγραμμος (euthúgrammos).

lbor

ευθύγραμμο τμήμα (geometry)

straight-line (attributive), rectilinear, linear


δειγματοληψία

deigmatolipsía (romanization)
δειγματοληψία (nominative singular)
δειγματοληψίες (nominative plural)
δειγματοληψίας (genitive singular)
δειγματοληψιών (genitive plural)
δειγματοληψία (accusative singular)
δειγματοληψίες (accusative plural)
δειγματοληψία (singular vocative)
δειγματοληψίες (plural vocative)

el-decl-noun

δειγματοληψία

δειγματοληψίες

δειγματοληψίας

δειγματοληψιών

δειγματοληψία

δειγματοληψίες

δειγματοληψία

δειγματοληψίες

δειγ‧μα‧το‧λη‧ψί‧α

Learnedly from δειγματ- (stem of δείγμα (deígma)) + -ο- (-o-) + -ληψία (-lipsía), a calque of French prise d’échantillons.

af

stem of <i class="Grek mention" lang="el">δείγμα</i> (deígma)

τυχαία δειγματοληψία

sampling (the process or technique of obtaining a representative sample)


δειγματοληπτικός

head

δειγματοληπτική

δειγματοληπτικό

δειγματοληπτικός • (deigmatoliptikós) m (feminine δειγματοληπτική, neuter δειγματοληπτικό)

el-adj

δειγματοληπτική

δειγματοληπτικό

deigmatoliptikós (romanization)
δειγματοληπτική (feminine)
δειγματοληπτικό (neuter)
δειγματοληπτικός (masculine nominative singular)
δειγματοληπτική (feminine nominative singular)
δειγματοληπτικό (neuter nominative singular)
δειγματοληπτικοί (masculine nominative)
δειγματοληπτικές (feminine nominative plural)
δειγματοληπτικά (neuter nominative plural)
δειγματοληπτικού (genitive masculine singular)
δειγματοληπτικής (feminine genitive singular)
δειγματοληπτικού (genitive neuter singular)
δειγματοληπτικών (genitive masculine)
δειγματοληπτικών (feminine genitive plural)
δειγματοληπτικών (genitive neuter plural)
δειγματοληπτικό (accusative masculine singular)
δειγματοληπτική (accusative feminine singular)
δειγματοληπτικό (accusative neuter singular)
δειγματοληπτικούς (accusative masculine)
δειγματοληπτικές (accusative feminine plural)
δειγματοληπτικά (accusative neuter plural)
δειγματοληπτικέ (masculine singular vocative)
δειγματοληπτική (feminine singular vocative)
δειγματοληπτικό (neuter singular vocative)
δειγματοληπτικοί (masculine vocative)
δειγματοληπτικές (feminine plural vocative)
δειγματοληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

δειγματοληπτικ

el-decl-adj-a

δειγματοληπτικ

el-decl-adj-positive

Declension of δειγματοληπτικός

δειγματοληπτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

δειγματοληπτικ

el-decl-adj-table

δειγματοληπτικός (deigmatoliptikós)

δειγματοληπτική (deigmatoliptikí)

δειγματοληπτικό (deigmatoliptikó)

δειγματοληπτικοί (deigmatoliptikoí)

δειγματοληπτικές (deigmatoliptikés)

δειγματοληπτικά (deigmatoliptiká)

δειγματοληπτικού (deigmatoliptikoú)

δειγματοληπτικής (deigmatoliptikís)

δειγματοληπτικού (deigmatoliptikoú)

δειγματοληπτικών (deigmatoliptikón)

δειγματοληπτικών (deigmatoliptikón)

δειγματοληπτικών (deigmatoliptikón)

δειγματοληπτικό (deigmatoliptikó)

δειγματοληπτική (deigmatoliptikí)

δειγματοληπτικό (deigmatoliptikó)

δειγματοληπτικούς (deigmatoliptikoús)

δειγματοληπτικές (deigmatoliptikés)

δειγματοληπτικά (deigmatoliptiká)

δειγματοληπτικέ (deigmatoliptiké)

δειγματοληπτική (deigmatoliptikí)

δειγματοληπτικό (deigmatoliptikó)

δειγματοληπτικοί (deigmatoliptikoí)

δειγματοληπτικές (deigmatoliptikés)

δειγματοληπτικά (deigmatoliptiká)

δειγ‧μα‧το‧λη‧πτι‧κός

Learnedly from δειγματ- (stem of δείγμα (deígma)) + -ο- (-o-) + Ancient Greek ληπτικός (lēptikós, “disposed to accept”), a loose calque of French échantillonneur.


ασύμπτωτος

head

ασύμπτωτος • (asýmptotos) m (feminine ασύμπτωτη, neuter ασύμπτωτο)

asýmptotos (romanization)
ασύμπτωτη (feminine)
ασύμπτωτο (neuter)
ασύμπτωτος (masculine nominative singular)
ασύμπτωτη (feminine nominative singular)
ασύμπτωτο (neuter nominative singular)
ασύμπτωτοι (masculine nominative)
ασύμπτωτες (feminine nominative plural)
ασύμπτωτα (neuter nominative plural)
ασύμπτωτου (genitive masculine singular)
ασύμπτωτης (feminine genitive singular)
ασύμπτωτου (genitive neuter singular)
ασύμπτωτων (genitive masculine)
ασύμπτωτων (feminine genitive plural)
ασύμπτωτων (genitive neuter plural)
ασύμπτωτο (accusative masculine singular)
ασύμπτωτη (accusative feminine singular)
ασύμπτωτο (accusative neuter singular)
ασύμπτωτους (accusative masculine)
ασύμπτωτες (accusative feminine plural)
ασύμπτωτα (accusative neuter plural)
ασύμπτωτε (masculine singular vocative)
ασύμπτωτη (feminine singular vocative)
ασύμπτωτο (neuter singular vocative)
ασύμπτωτοι (masculine vocative)
ασύμπτωτες (feminine plural vocative)
ασύμπτωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασύμπτωτος (asýmptotos)

ασύμπτωτη (asýmptoti)

ασύμπτωτο (asýmptoto)

ασύμπτωτοι (asýmptotoi)

ασύμπτωτες (asýmptotes)

ασύμπτωτα (asýmptota)

ασύμπτωτου (asýmptotou)

ασύμπτωτης (asýmptotis)

ασύμπτωτου (asýmptotou)

ασύμπτωτων (asýmptoton)

ασύμπτωτων (asýmptoton)

ασύμπτωτων (asýmptoton)

ασύμπτωτο (asýmptoto)

ασύμπτωτη (asýmptoti)

ασύμπτωτο (asýmptoto)

ασύμπτωτους (asýmptotous)

ασύμπτωτες (asýmptotes)

ασύμπτωτα (asýmptota)

ασύμπτωτε (asýmptote)

ασύμπτωτη (asýmptoti)

ασύμπτωτο (asýmptoto)

ασύμπτωτοι (asýmptotoi)

ασύμπτωτες (asýmptotes)

ασύμπτωτα (asýmptota)

Inherited from Ancient Greek ἀσύμπτωτος (asúmptōtos)