ηλιοκεντρικός

head

ηλιοκεντρική

ηλιοκεντρικό

ηλιοκεντρικός • (iliokentrikós) m (feminine ηλιοκεντρική, neuter ηλιοκεντρικό)

el-adj

ηλιοκεντρική

ηλιοκεντρικό

iliokentrikós (romanization)
ηλιοκεντρική (feminine)
ηλιοκεντρικό (neuter)
ηλιοκεντρικός (masculine nominative singular)
ηλιοκεντρική (feminine nominative singular)
ηλιοκεντρικό (neuter nominative singular)
ηλιοκεντρικοί (masculine nominative)
ηλιοκεντρικές (feminine nominative plural)
ηλιοκεντρικά (neuter nominative plural)
ηλιοκεντρικού (genitive masculine singular)
ηλιοκεντρικής (feminine genitive singular)
ηλιοκεντρικού (genitive neuter singular)
ηλιοκεντρικών (genitive masculine)
ηλιοκεντρικών (feminine genitive plural)
ηλιοκεντρικών (genitive neuter plural)
ηλιοκεντρικό (accusative masculine singular)
ηλιοκεντρική (accusative feminine singular)
ηλιοκεντρικό (accusative neuter singular)
ηλιοκεντρικούς (accusative masculine)
ηλιοκεντρικές (accusative feminine plural)
ηλιοκεντρικά (accusative neuter plural)
ηλιοκεντρικέ (masculine singular vocative)
ηλιοκεντρική (feminine singular vocative)
ηλιοκεντρικό (neuter singular vocative)
ηλιοκεντρικοί (masculine vocative)
ηλιοκεντρικές (feminine plural vocative)
ηλιοκεντρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ηλιοκεντρικός

el-decl-adj-table

ηλιοκεντρικός (iliokentrikós)

ηλιοκεντρική (iliokentrikí)

ηλιοκεντρικό (iliokentrikó)

ηλιοκεντρικοί (iliokentrikoí)

ηλιοκεντρικές (iliokentrikés)

ηλιοκεντρικά (iliokentriká)

ηλιοκεντρικού (iliokentrikoú)

ηλιοκεντρικής (iliokentrikís)

ηλιοκεντρικού (iliokentrikoú)

ηλιοκεντρικών (iliokentrikón)

ηλιοκεντρικών (iliokentrikón)

ηλιοκεντρικών (iliokentrikón)

ηλιοκεντρικό (iliokentrikó)

ηλιοκεντρική (iliokentrikí)

ηλιοκεντρικό (iliokentrikó)

ηλιοκεντρικούς (iliokentrikoús)

ηλιοκεντρικές (iliokentrikés)

ηλιοκεντρικά (iliokentriká)

ηλιοκεντρικέ (iliokentriké)

ηλιοκεντρική (iliokentrikí)

ηλιοκεντρικό (iliokentrikó)

ηλιοκεντρικοί (iliokentrikoí)

ηλιοκεντρικές (iliokentrikés)

ηλιοκεντρικά (iliokentriká)


γεωκεντρικός

head

γεωκεντρικός • (geokentrikós) m (feminine γεωκεντρική, neuter γεωκεντρικό)

geokentrikós (romanization)
γεωκεντρική (feminine)
γεωκεντρικό (neuter)
γεωκεντρικός (masculine nominative singular)
γεωκεντρική (feminine nominative singular)
γεωκεντρικό (neuter nominative singular)
γεωκεντρικοί (masculine nominative)
γεωκεντρικές (feminine nominative plural)
γεωκεντρικά (neuter nominative plural)
γεωκεντρικού (genitive masculine singular)
γεωκεντρικής (feminine genitive singular)
γεωκεντρικού (genitive neuter singular)
γεωκεντρικών (genitive masculine)
γεωκεντρικών (feminine genitive plural)
γεωκεντρικών (genitive neuter plural)
γεωκεντρικό (accusative masculine singular)
γεωκεντρική (accusative feminine singular)
γεωκεντρικό (accusative neuter singular)
γεωκεντρικούς (accusative masculine)
γεωκεντρικές (accusative feminine plural)
γεωκεντρικά (accusative neuter plural)
γεωκεντρικέ (masculine singular vocative)
γεωκεντρική (feminine singular vocative)
γεωκεντρικό (neuter singular vocative)
γεωκεντρικοί (masculine vocative)
γεωκεντρικές (feminine plural vocative)
γεωκεντρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of γεωκεντρικός

el-decl-adj-table

γεωκεντρικός (geokentrikós)

γεωκεντρική (geokentrikí)

γεωκεντρικό (geokentrikó)

γεωκεντρικοί (geokentrikoí)

γεωκεντρικές (geokentrikés)

γεωκεντρικά (geokentriká)

γεωκεντρικού (geokentrikoú)

γεωκεντρικής (geokentrikís)

γεωκεντρικού (geokentrikoú)

γεωκεντρικών (geokentrikón)

γεωκεντρικών (geokentrikón)

γεωκεντρικών (geokentrikón)

γεωκεντρικό (geokentrikó)

γεωκεντρική (geokentrikí)

γεωκεντρικό (geokentrikó)

γεωκεντρικούς (geokentrikoús)

γεωκεντρικές (geokentrikés)

γεωκεντρικά (geokentriká)

γεωκεντρικέ (geokentriké)

γεωκεντρική (geokentrikí)

γεωκεντρικό (geokentrikó)

γεωκεντρικοί (geokentrikoí)

γεωκεντρικές (geokentrikés)

γεωκεντρικά (geokentriká)


Ηλύσια Πεδία

head

Ηλύσια Πεδία

Ηλύσια Πεδία • (Ilýsia Pedía) n pl

Learned borrowing from Ancient Greek Ἠλῠ́σῐον Πεδῐ́ον (Ēlŭ́sĭon Pedĭ́on) in the plural Ἠλύσια Πεδία (Ēlúsia Pedía). See Ἠλύσιος (Ēlúsios, adjective) & πεδίον n (pedíon).

lbor

Ἠλῠ́σῐον Πεδῐ́ον

(Greek mythology) the Elysian Fields, Elysium


ενορχήστρωση

head

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση • (enorchístrosi) f (plural ενορχηστρώσεις)

el-noun

ενορχηστρώσεις

enorchístrosi (romanization)
ενορχηστρώσεις (plural)
ενορχήστρωση (nominative singular)
ενορχηστρώσεις (nominative plural)
ενορχήστρωσης (genitive singular)
ενορχηστρώσεων (genitive plural)
ενορχήστρωση (accusative singular)
ενορχηστρώσεις (accusative plural)
ενορχήστρωση (singular vocative)
ενορχηστρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωσης

ενορχηστρώσεων

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

Older or formal genitive singular: ενορχηστρώσεως (enorchistróseos)

εν‧ορ‧χή‧στρω‧ση

εν- (en-) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”), calque of French orchestration. First attested 1889.

prefix

Η ενορχήστρωση του Μότσαρτ είναι ιδιαιτέρως καλή.

Mozart's orchestration is particularly good.

I enorchístrosi tou Mótsart eínai idiaitéros kalí.

(music) orchestration (arrangement of music for performance by an orchestra)


ενορχηστρώνω

head

ενορχηστρώνω • (enorchistróno)

el-verb

ενορχήστρωσα

ενορχηστρώνομαι

ενορχηστρώνω • (enorchistróno) (past ενορχήστρωσα, passive ενορχηστρώνομαι)

enorchistróno (romanization)
ενορχήστρωσα (past)
ενορχηστρώνομαι (passive)
ενορχηστρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενορχηστρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενορχηστρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενορχηστρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενορχηστρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενορχηστρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενορχηστρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενορχηστρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενορχηστρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενορχηστρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενορχηστρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενορχηστρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενορχηστρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενορχηστρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενορχηστρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενορχηστρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενορχηστρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενορχηστρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχηστρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχήστρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενορχήστρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενορχηστρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ενορχήστρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενορχήστρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενορχηστρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενορχήστρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενορχήστρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενορχηστρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενορχηστρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενορχηστρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενορχηστρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενορχηστρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενορχηστρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενορχηστρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενορχηστρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενορχηστρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενορχήστρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχήστρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενορχηστρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενορχηστρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενορχηστρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενορχηστρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενορχηστρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενορχηστρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ενορχήστρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ενορχήστρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενορχηστρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενορχηστρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενορχηστρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνοντας (active participle present)
έχοντας ενορχηστρώσει (active participle past)
ενορχηστρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενορχηστρώσει (active infinitive-aorist)
ενορχηστρωθεί (infinitive-aorist passive)

εν‧ορ‧χη‧στρώ‧νω

ορχήστρ(α) (orchístr(a), “in”) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”) + -ώνω (-óno, suffix for verbs), calque of French orchestrer.

af

Έγραψα το κομμάτι για πιάνο αλλά τώρα που θα δώσω συναυλία, πρέπει να το ενορχηστρώσω.

I wrote the piece for piano but now that I am giving a concert, I have to orchestrate it.

Égrapsa to kommáti gia piáno allá tóra pou tha dóso synavlía, prépei na to enorchistróso.

(music) to orchestrate (arrange music for performance by an orchestra)


Προμηθέας

Promithéas (romanization)
Προμηθέας (nominative singular)
Προμηθείς (nominative plural)
Προμηθέα (genitive singular)
Προμηθέων (genitive plural)
Προμηθέα (accusative singular)
Προμηθείς (accusative plural)
Προμηθέα (singular vocative)
Προμηθείς (plural vocative)

el-decl-noun

Also genitive singular Προμηθέως (Promithéos) as in the ancient declension of <i class="Polyt mention" lang="grc">Προμηθεύς</i> (Promētheús).

Προ‧μη‧θέ‧ας

From Ancient Greek Προμηθεύς (Promētheús), from the accusative τὸν (tòn) Προμηθέα (Promēthéa). From προμηθής (promēthḗs, “forethinking”) + -εύς (-eús), from πρό (pró) + stem from μανθάνω (manthánō, “to learn, to know”).

af

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Prometheus


πολωνέζα

head

πολωνέζα • (polonéza) f (plural πολωνέζες)

polonéza (romanization)
πολωνέζες (plural)
πολωνέζα (nominative singular)
πολωνέζες (nominative plural)
πολωνέζας (genitive singular)
πολωνέζα (accusative singular)
πολωνέζες (accusative plural)
πολωνέζα (singular vocative)
πολωνέζες (plural vocative)

From French polonaise (“dance of Poland”).

(music) polonaise; music for this dance.


φαιός

φαιός • (faiós) m (feminine φαιά, neuter φαιό)

faiós (romanization)
φαιά (feminine)
φαιό (neuter)
φαιός (masculine nominative singular)
φαιή (feminine nominative singular)
φαιά (feminine nominative singular)
φαιό (neuter nominative singular)
φαιοί (masculine nominative)
φαιές (feminine nominative plural)
φαιά (neuter nominative plural)
φαιού (genitive masculine singular)
φαιής (feminine genitive singular)
φαιάς (feminine genitive singular)
φαιού (genitive neuter singular)
φαιών (genitive masculine)
φαιών (feminine genitive plural)
φαιών (genitive neuter plural)
φαιό (accusative masculine singular)
φαιή (accusative feminine singular)
φαιά (accusative feminine singular)
φαιό (accusative neuter singular)
φαιούς (accusative masculine)
φαιές (accusative feminine plural)
φαιά (accusative neuter plural)
φαιέ (masculine singular vocative)
φαιή (feminine singular vocative)
φαιά (feminine singular vocative)
φαιό (neuter singular vocative)
φαιοί (masculine vocative)
φαιές (feminine plural vocative)
φαιά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φαιός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φαιός, etc.)

el-decl-adj-table

φαιός (faiós)

φαιοί (faioí)

φαιές (faiés)

φαιού (faioú)

φαιής (faiís)

φαιάς (faiás)

φαιού (faioú)

φαιών (faión)

φαιών (faión)

φαιών (faión)

φαιούς (faioús)

φαιές (faiés)

φαιοί (faioí)

φαιές (faiés)

Εδώ είναι Αττική, φαιό νταμάρι.

1982, “Ερωτικό (Με μια πιρόγα) [Love Song (In A Pirogue)]”, in Alkis Alkaios (lyrics), Thanos Mikroutsikos (music), Εμπάργκο [Embargo], performed by Manolis Mitsias:

(formal, by extension) grey, ashy (having a color somewhere between white and black)


-βάτης

-vátis (romanization)
-βάτισσα (feminine)
-vátria (romanization)
-vátida (romanization)
-βάτης (nominative singular)
-βάτες (nominative plural)
-βάτη (genitive singular)
-βατών (genitive plural)
-βάτη (accusative singular)
-βάτες (accusative plural)
-βάτη (singular vocative)
-βάτες (plural vocative)

κτήνος (ktínos, “beast, animal”) + -βάτης (-vátis) → κτηνοβάτης (ktinovátis, “bestialist”)

(forming nouns, sexuality) masculine: one who has sexual relations with animals


μελτέμι

head

μελτέμι • (meltémi) n (plural μελτέμια)

el-noun

μελτέμι • (meltémi) n (plural μελτέμια)

meltémi (romanization)
μελτέμια (plural)
μελτέμι (nominative singular)
μελτέμια (nominative plural)
μελτεμιού (genitive singular)
μελτεμιών (genitive plural)
μελτέμι (accusative singular)
μελτέμια (accusative plural)
μελτέμι (singular vocative)
μελτέμια (plural vocative)

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">meltem</i>

(meteorology) meltemi, etesian (a dry, northerly, Aegean, seasonal wind)


μετάπτωση

head

μετάπτωση • (metáptosi) f (plural μεταπτώσεις)

metáptosi (romanization)
μεταπτώσεις (plural)
μετάπτωση (nominative singular)
μεταπτώσεις (nominative plural)
μετάπτωσης (genitive singular)
μεταπτώσεων (genitive plural)
μετάπτωση (accusative singular)
μεταπτώσεις (accusative plural)
μετάπτωση (singular vocative)
μεταπτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταπτώσεως (metaptóseos)

με‧τά‧πτω‧ση

From Ancient Greek μετᾰ́πτωσῐς (“change”) (μετά (metá) + πτῶσῐς (ptôsĭs)). Sense in linguistics, since Hellenistic Koine.


μπουγάζι

head

μπουγάζι • (bougázi) n (plural μπουγάζια)

bougázi (romanization)
μπουγάζια (plural)
μπουγάζι (nominative singular)
μπουγάζια (nominative plural)
μπουγαζιού (genitive singular)
μπουγαζιών (genitive plural)
μπουγάζι (accusative singular)
μπουγάζια (accusative plural)
μπουγάζι (singular vocative)
μπουγάζια (plural vocative)

(by extension, meteorology) gust of wind from narrow straits


μπογάζι

μπογάζι • (bogázi) n (plural μπογάζια)

el-noun

μπογάζι • (bogázi) n (plural μπογάζια)

μπουγάζι μπουγάζι#Greek


οστεοφυλάκιο

head

οστεοφυλάκια

οστεοφυλάκιο • (osteofylákio) n (plural οστεοφυλάκια)

el-noun

οστεοφυλάκια

osteofylákio (romanization)
οστεοφυλάκια (plural)
οστεοφυλάκιο (nominative singular)
οστεοφυλάκια (nominative plural)
οστεοφυλακίου (genitive singular)
οστεοφυλάκιου (genitive singular)
οστεοφυλακίων (genitive plural)
οστεοφυλάκιο (accusative singular)
οστεοφυλάκια (accusative plural)
οστεοφυλάκιο (singular vocative)
οστεοφυλάκια (plural vocative)

el-decl-noun

οστεοφυλάκιο

οστεοφυλάκια

οστεοφυλακίου

οστεοφυλάκιου

οστεοφυλακίων

οστεοφυλάκιο

οστεοφυλάκια

οστεοφυλάκιο

οστεοφυλάκια

ο‧στε‧ο‧φυ‧λά‧κι‧ο

οστό (ostó, “bone”) + φυλάσσω (fylásso, “to guard, to protect”). First attested 1889.

compound

Όταν εκταφεί ο παππούς, τα κόκαλα θα πάνε στο οστεοφυλάκιο.
Ótan ektafeí o pappoús, ta kókala tha páne sto osteofylákio.
When grandad is exhumed, his bones will be brought to the ossuary.

ossuary (building for holding the bones of the dead)


σαντούρι

head

σαντούρι • (santoúri) n (plural σαντούρια)

santoúri (romanization)
σαντούρια (plural)
σαντούρι (nominative singular)
σαντούρια (nominative plural)
σαντουριού (genitive singular)
σαντουριών (genitive plural)
σαντούρι (accusative singular)
σαντούρια (accusative plural)
σαντούρι (singular vocative)
σαντούρια (plural vocative)

From Ottoman Turkish سانطور (santur), from Persian سنتور (santur).

—Ζορμπά [...] Θα τρώμε και θα πίνουμε μαζί. Κι ύστερα θα παίζεις σαντούρι.
—Αν έχω κέφι, ακούς; Αν έχω κέφι. [...] το σαντούρι είναι άλλο πράμα. Είναι θεριό, θέλει λευτεριά. Αν έχω κέφι, θα παίζω.
—Zormpá [...] Tha tróme kai tha pínoume mazí. Ki ýstera tha paízeis santoúri.
—An écho kéfi, akoús? An écho kéfi. [...] to santoúri eínai állo práma. Eínai therió, thélei lefteriá. An écho kéfi, tha paízo.

1946 Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek. Translated by Peter Bien (@books.google)

—Zorba … We'll eat and drink together, and then, you'll play the santouri.
—If I'm in the mood, do you hear? If I'm in the mood! … the santouri is a wild beast and it needs freedom. I'll play if I feel like it.

(music) santur, folk stringed musical instrument, a type of hammered dulcimer played with small mallet-like hammers


τσίτσα

tsítsa (romanization)
τσίτσες (plural)
τσίτσα (nominative singular)
τσίτσες (nominative plural)
τσίτσας (genitive singular)
τσίτσα (accusative singular)
τσίτσες (accusative plural)
τσίτσα (singular vocative)
τσίτσες (plural vocative)

Probably from Slavic, from Proto-Slavic *cica, cognate with Bulgarian цица (cica, “breast”).

σήκωσε την τσίτσα και τράβηξε δυο ρουφηξιές

1918 Zacharias Papantoniou, Τὰ ψηλὰ βουνὰ (Tà psēlà bounà, “The High Mountains”), chap.5

síkose tin tsítsa kai trávixe dyo roufixiés

(vernacular, demotic, rare) a wooden flask, especially for wine


ακετυλοσαλικυλικό οξύ

ακετυλοσαλικυλικό οξύ

ακετυλοσαλικυλικό οξύ • (aketylosalikylikó oxý) n (uncountable)

el-noun

ακετυλοσαλικυλικό οξύ

acetylsalicylic acid
acetylsalicylic acid

(organic chemistry, medicine) acetylsalicylic acid, aspirin

en-ακετυλοσαλικυλικό_οξύ-el-noun-sqswNILe


ιβουπροφαίνη

head

ιβουπροφαίνη • (ivouprofaíni) f (uncountable)

ivouprofaíni (romanization)
ιβουπροφαίνη (nominative singular)
ιβουπροφαίνης (genitive singular)
ιβουπροφαίνη (accusative singular)
ιβουπροφαίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ιβουπροφαίνη

ιβουπροφαίνης

ιβουπροφαίνη

ιβουπροφαίνη


Ναυσικά

head

Ναυσικά • (Nafsiká) f

Nafsiká (romanization)
Ναυσικά (nominative singular)
Ναυσικάς (genitive singular)
Ναυσικά (accusative singular)
Ναυσικά (singular vocative)

From Ancient Greek Ναυσῐκᾰ́ᾱ (Nausĭkắā) / Ναυσικᾶ.

(Greek mythology) a female given name, Nausicaa


τεντούρα

τεντούρα • (tentoúra) n (plural τεντούρες)

tentoúra (romanization)
τεντούρες (plural)
τεντούρα (nominative singular)
τεντούρες (nominative plural)
τεντούρας (genitive singular)
τεντούρων (genitive plural)
τεντούρα (accusative singular)
τεντούρες (accusative plural)
τεντούρα (singular vocative)
τεντούρες (plural vocative)

tentura (a sweetish spirit flavoured with herbs and spices, including cinnamon and cloves)


ανάκρουσμα

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


Ευθυμία

Efthymía (romanization)
Ευθυμία (nominative singular)
Ευθυμίες (nominative plural)
Ευθυμίας (genitive singular)
Ευθυμία (accusative singular)
Ευθυμίες (accusative plural)
Ευθυμία (singular vocative)
Ευθυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek Εὐθυμία (Euthumía, “minor deity Euthymia”). See εὐθῡμῐ́ᾱ (“cheerfulness”).


αχάτης

achátis (romanization)
αχάτες (plural)
αχάτης (nominative singular)
αχάτες (nominative plural)
αχάτη (genitive singular)
αχάτών (genitive plural)
αχάτη (accusative singular)
αχάτες (accusative plural)
αχάτη (singular vocative)
αχάτες (plural vocative)


εκτελώ

head

εκτελώ • (ekteló)

el-verb

εκτελεσμένος

εκτελώ • (ekteló) (past εκτέλεσα/εξετέλεσα, passive εκτελούμαι, p‑past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, ppp εκτελεσμένος)

ekteló (romanization)
εκτέλεσα (past)
εξετέλεσα (past)
εκτελούμαι (passive)
εκτελέστηκα (passive past)
εκτελέσθηκα (passive past)
εκτελεσμένος (participle passive perfect)
εκτελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκτελέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκτελούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκτελεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (dependent first-person indicative informal passive perfective singular)
εκτελείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκτελέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκτελείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκτελεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκτελεσθείς (dependent indicative informal passive perfective second-person singular)
εκτελεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκτελέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκτελείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκτελεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκτελεσθεί (dependent indicative informal passive perfective singular third-person)
εκτελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκτελέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκτελούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκτελεσθούμε (dependent first-person indicative informal passive perfective plural)
εκτελείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκτελέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (dependent indicative informal passive perfective plural second-person)
εκτελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκτελεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεσθούν (dependent indicative informal passive perfective plural third-person)
εκτελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκτέλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξετέλεσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
εκτελούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελέσθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
[{εξετελέσθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκτέλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξετέλεσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
εκτελούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελέσθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
[{εξετελέσθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκτέλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξετέλεσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελέσθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξετελέσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκτελέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκτελούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκτελεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελεσθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξετελέσθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκτελέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκτελούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκτελεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελεσθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξετελέσθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτέλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξετέλεσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
‑σθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξετελέσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκτελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκτελέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκτελούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκτελεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (first-person future indicative informal passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκτέλεσε (active imperative perfective second-person singular)
εκτελέσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκτελείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκτελέστε (active imperative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (imperative informal passive perfective plural second-person)
εκτελώντας (active participle present)
εκτελούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκτελέσει (active participle past)
εκτελεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκτελέσει (active infinitive-aorist)
εκτελεστεί (infinitive-aorist passive)
εκτελεσθεί (infinitive-aorist informal passive)

ε‧κτε‧λώ εκ‧τε‧λώ

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκτελέω (ekteléō, “complete, bring to an end”), from ἐκ- (ek-, “from, out of”) + τέλος (télos, “completion, end”) and a semantic loan from French exécuter. Sense "perform" developed in Medieval Greek.

εκτέλεση

execution; action noun, for all senses above

Εκτελέστηκε δι’ αποκεφαλισμού.

Η τρομοκρατική οργάνωση εκτέλεσε νεαρό.

The terrorist group killed a young person.

(transitive, law) to execute, kill (put to death, both by judicial process or unlawfully)

Εκτέλεσαν άψογα το κομμάτι του Μότσαρτ.

They performed Mozart's piece brilliantly.

Ektélesan ápsoga to kommáti tou Mótsart.

(transitive, music) to perform, execute (give a performance of)


αστρονόμος

head

αστρονόμος • (astronómos) m or f (plural αστρονόμοι)

astronómos (romanization)
αστρονόμοι (plural)
αστρονόμος (nominative singular)
αστρονόμοι (nominative plural)
αστρονόμου (genitive singular)
αστρονόμων (genitive plural)
αστρονόμο (accusative singular)
αστρονόμους (accusative plural)
αστρονόμε (singular vocative)
αστρονόμοι (plural vocative)

α‧στρο‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστρονόμος (astronómos).


ακομπανιάρομαι

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai)

el-verb

ακομπανιαρίστηκα

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai) passive (past ακομπανιαρίστηκα, active ακομπανιάρω)

akompaniáromai (romanization)
ακομπανιαρίστηκα (past)
ακομπανιάρω (active)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρο‧μαι


αναχωνεύω

head

αναχωνεύω • (anachonévo)

el-verb

αναχωνεύομαι

αναχωνεύω • (anachonévo) (past αναχώνευσα, passive αναχωνεύομαι)

anachonévo (romanization)
αναχώνευσα (past)
αναχωνεύομαι (passive)

(metallurgy) to recast, refound; melt down


αναχώνευση

head

αναχωνεύσεις

αναχώνευση • (anachónefsi) f (plural αναχωνεύσεις)

el-noun

αναχωνεύσεις

anachónefsi (romanization)
αναχωνεύσεις (plural)
αναχώνευση (nominative singular)
αναχωνεύσεις (nominative plural)
αναχώνευσης (genitive singular)
αναχωνεύσεων (genitive plural)
αναχώνευση (accusative singular)
αναχωνεύσεις (accusative plural)
αναχώνευση (singular vocative)
αναχωνεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωνεύσεις

αναχωνεύσεων

αναχωνεύσεις

αναχωνεύσεις

Older or formal genitive singular: αναχωνεύσεως (anachonéfseos)

(metallurgy) recasting, refounding; melting down


Ανδρομάχη

Andromáchi (romanization)
Ανδρομάχη (nominative singular)
Ανδρομάχης (genitive singular)
Ανδρομάχη (accusative singular)
Ανδρομάχη (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδρομάχη (Andromákhē).

(Greek mythology) a female given name, equivalent to English Andromache


Έκτορας

head

Έκτορας • (Éktoras) m

Éktoras (romanization)
Έκτορας (nominative singular)
Έκτορες (nominative plural)
Έκτορα (genitive singular)
Εκτόρων (genitive plural)
Έκτορα (accusative singular)
Έκτορες (accusative plural)
Έκτορα (singular vocative)
Έκτορες (plural vocative)

el-decl-noun

Usually, in the singular.
Also see Έκτωρ (Éktor) and the ancient Ἕκτωρ (Héktōr).

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Hector


ανεμαντλία

head

ανεμαντλία • (anemantlía) f (plural ανεμαντλίες)

anemantlía (romanization)
ανεμαντλίες (plural)
ανεμαντλία (nominative singular)
ανεμαντλίες (nominative plural)
ανεμαντλίας (genitive singular)
ανεμαντλιών (genitive plural)
ανεμαντλία (accusative singular)
ανεμαντλίες (accusative plural)
ανεμαντλία (singular vocative)
ανεμαντλίες (plural vocative)


ανεμογράφος

ανεμογράφος • (anemográfos) n (plural ανεμογράφοι)

anemográfos (romanization)
ανεμογράφοι (plural)
ανεμογράφος (nominative singular)
ανεμογράφοι (nominative plural)
ανεμογράφου (genitive singular)
ανεμογράφων (genitive plural)
ανεμογράφο (accusative singular)
ανεμογράφους (accusative plural)
ανεμογράφε (singular vocative)
ανεμογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμογράφους


ανεμοδούρα

head

ανεμοδείκτες

ανεμοδούρα • (anemodoúra) m (plural ανεμοδείκτες)

el-noun

ανεμοδείκτες

anemodoúra (romanization)
ανεμοδείκτες (plural)
ανεμοδούρα (nominative singular)
ανεμοδούρες (nominative plural)
ανεμοδούρας (genitive singular)
ανεμοδούρα (accusative singular)
ανεμοδούρες (accusative plural)
ανεμοδούρα (singular vocative)
ανεμοδούρες (plural vocative)


ανεμοζάλη

head

ανεμοζάλη • (anemozáli) f (plural ανεμοζάλες)

anemozáli (romanization)
ανεμοζάλες (plural)
ανεμοζάλη (nominative singular)
ανεμοζάλες (nominative plural)
ανεμοζάλης (genitive singular)
ανεμοζάλη (accusative singular)
ανεμοζάλες (accusative plural)
ανεμοζάλη (singular vocative)
ανεμοζάλες (plural vocative)


ανεμοθύελλα

ανεμοθύελλες

ανεμοθύελλα • (anemothýella) f (plural ανεμοθύελλες)

el-noun

ανεμοθύελλες

anemothýella (romanization)
ανεμοθύελλες (plural)
ανεμοθύελλα (nominative singular)
ανεμοθύελλες (nominative plural)
ανεμοθύελλας (genitive singular)
ανεμοθύελλα (accusative singular)
ανεμοθύελλες (accusative plural)
ανεμοθύελλα (singular vocative)
ανεμοθύελλες (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμοθύελλες

ανεμοθύελλας

ανεμοθύελλες

ανεμοθύελλες

There is a rare genitive plural: ανεμοθυελλών (anemothyellón)


ντουέτο

ntouéto (romanization)
ντουέτο (nominative singular)
ντουέτα (nominative plural)
ντουέτου (genitive singular)
ντουέτων (genitive plural)
ντουέτο (accusative singular)
ντουέτα (accusative plural)
ντουέτο (singular vocative)
ντουέτα (plural vocative)


ολόφωτος

head

ολόφωτος • (olófotos) m (feminine ολόφωτη, neuter ολόφωτο)

olófotos (romanization)
ολόφωτη (feminine)
ολόφωτο (neuter)
ολόφωτος (masculine nominative singular)
ολόφωτη (feminine nominative singular)
ολόφωτο (neuter nominative singular)
ολόφωτοι (masculine nominative)
ολόφωτες (feminine nominative plural)
ολόφωτα (neuter nominative plural)
ολόφωτου (genitive masculine singular)
ολόφωτης (feminine genitive singular)
ολόφωτου (genitive neuter singular)
ολόφωτων (genitive masculine)
ολόφωτων (feminine genitive plural)
ολόφωτων (genitive neuter plural)
ολόφωτο (accusative masculine singular)
ολόφωτη (accusative feminine singular)
ολόφωτο (accusative neuter singular)
ολόφωτους (accusative masculine)
ολόφωτες (accusative feminine plural)
ολόφωτα (accusative neuter plural)
ολόφωτε (masculine singular vocative)
ολόφωτη (feminine singular vocative)
ολόφωτο (neuter singular vocative)
ολόφωτοι (masculine vocative)
ολόφωτες (feminine plural vocative)
ολόφωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ολόφωτος (olófotos)

ολόφωτη (olófoti)

ολόφωτο (olófoto)

ολόφωτοι (olófotoi)

ολόφωτες (olófotes)

ολόφωτα (olófota)

ολόφωτου (olófotou)

ολόφωτης (olófotis)

ολόφωτου (olófotou)

ολόφωτων (olófoton)

ολόφωτων (olófoton)

ολόφωτων (olófoton)

ολόφωτο (olófoto)

ολόφωτη (olófoti)

ολόφωτο (olófoto)

ολόφωτους (olófotous)

ολόφωτες (olófotes)

ολόφωτα (olófota)

ολόφωτε (olófote)

ολόφωτη (olófoti)

ολόφωτο (olófoto)

ολόφωτοι (olófotoi)

ολόφωτες (olófotes)

ολόφωτα (olófota)

Inherited from Byzantine Greek ὁλόφωτος (holóphōtos). Morphologically, from (όλος) ολο- ((ólos) olo-, “holo- whole, entire”) + (φως) φωτ- ((fos) fot-, “light”) + -ος (-os).

af

ολόφωτο φεγγάρι

(expressive, poetic) filled with light, projecting light


ανεμομετρικός

head

ανεμομετρική

ανεμομετρικό

ανεμομετρικός • (anemometrikós) m (feminine ανεμομετρική, neuter ανεμομετρικό)

el-adj

ανεμομετρική

ανεμομετρικό

anemometrikós (romanization)
ανεμομετρική (feminine)
ανεμομετρικό (neuter)
ανεμομετρικός (masculine nominative singular)
ανεμομετρική (feminine nominative singular)
ανεμομετρικό (neuter nominative singular)
ανεμομετρικοί (masculine nominative)
ανεμομετρικές (feminine nominative plural)
ανεμομετρικά (neuter nominative plural)
ανεμομετρικού (genitive masculine singular)
ανεμομετρικής (feminine genitive singular)
ανεμομετρικού (genitive neuter singular)
ανεμομετρικών (genitive masculine)
ανεμομετρικών (feminine genitive plural)
ανεμομετρικών (genitive neuter plural)
ανεμομετρικό (accusative masculine singular)
ανεμομετρική (accusative feminine singular)
ανεμομετρικό (accusative neuter singular)
ανεμομετρικούς (accusative masculine)
ανεμομετρικές (accusative feminine plural)
ανεμομετρικά (accusative neuter plural)
ανεμομετρικέ (masculine singular vocative)
ανεμομετρική (feminine singular vocative)
ανεμομετρικό (neuter singular vocative)
ανεμομετρικοί (masculine vocative)
ανεμομετρικές (feminine plural vocative)
ανεμομετρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεμομετρικός

el-decl-adj-table

ανεμομετρικός (anemometrikós)

ανεμομετρική (anemometrikí)

ανεμομετρικό (anemometrikó)

ανεμομετρικοί (anemometrikoí)

ανεμομετρικές (anemometrikés)

ανεμομετρικά (anemometriká)

ανεμομετρικού (anemometrikoú)

ανεμομετρικής (anemometrikís)

ανεμομετρικού (anemometrikoú)

ανεμομετρικών (anemometrikón)

ανεμομετρικών (anemometrikón)

ανεμομετρικών (anemometrikón)

ανεμομετρικό (anemometrikó)

ανεμομετρική (anemometrikí)

ανεμομετρικό (anemometrikó)

ανεμομετρικούς (anemometrikoús)

ανεμομετρικές (anemometrikés)

ανεμομετρικά (anemometriká)

ανεμομετρικέ (anemometriké)

ανεμομετρική (anemometrikí)

ανεμομετρικό (anemometrikó)

ανεμομετρικοί (anemometrikoí)

ανεμομετρικές (anemometrikés)

ανεμομετρικά (anemometriká)


μποφόρ

head

μποφόρ • (bofór) n (plural μποφόρια)

el-noun

μποφόρ • (bofór) n (plural μποφόρια)

tlb

(the plural is Hellenised and irregular)

κλίμακα Μποφόρ

Με τέτοια μποφόρ, φυσικό είναι.


κλίμακα Μποφόρ

head

κλίμακα Μποφόρ • (klímaka Bofór) f (uncountable)

klímaka Bofór (romanization)
κλίμακα Μποφόρ (nominative singular)
κλίμακας Μποφόρ (genitive singular)
κλίμακα Μποφόρ (accusative singular)
κλίμακα Μποφόρ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

κλίμακα Μποφόρ

κλίμακας Μποφόρ

κλίμακα Μποφόρ

κλίμακα Μποφόρ


βαλσάκι

head

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

el-noun

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

valsáki (romanization)
βαλσάκια (plural)
βαλσάκι (nominative singular)
βαλσάκια (nominative plural)
βαλσάκι (accusative singular)
βαλσάκια (accusative plural)
βαλσάκι (singular vocative)
βαλσάκια (plural vocative)

βαλς βαλς#Greek

(music) a short or light waltz (diminutive of βαλς (vals))


ανέφελος

head

ανέφελος • (anéfelos) m (feminine ανέφελη, neuter ανέφελο)

anéfelos (romanization)
ανέφελη (feminine)
ανέφελο (neuter)
ανέφελος (masculine nominative singular)
ανέφελη (feminine nominative singular)
ανέφελο (neuter nominative singular)
ανέφελοι (masculine nominative)
ανέφελες (feminine nominative plural)
ανέφελα (neuter nominative plural)
ανέφελου (genitive masculine singular)
ανέφελης (feminine genitive singular)
ανέφελου (genitive neuter singular)
ανέφελων (genitive masculine)
ανέφελων (feminine genitive plural)
ανέφελων (genitive neuter plural)
ανέφελο (accusative masculine singular)
ανέφελη (accusative feminine singular)
ανέφελο (accusative neuter singular)
ανέφελους (accusative masculine)
ανέφελες (accusative feminine plural)
ανέφελα (accusative neuter plural)
ανέφελε (masculine singular vocative)
ανέφελη (feminine singular vocative)
ανέφελο (neuter singular vocative)
ανέφελοι (masculine vocative)
ανέφελες (feminine plural vocative)
ανέφελα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανέφελος (anéfelos)

ανέφελη (anéfeli)

ανέφελο (anéfelo)

ανέφελοι (anéfeloi)

ανέφελες (anéfeles)

ανέφελα (anéfela)

ανέφελου (anéfelou)

ανέφελης (anéfelis)

ανέφελου (anéfelou)

ανέφελων (anéfelon)

ανέφελων (anéfelon)

ανέφελων (anéfelon)

ανέφελο (anéfelo)

ανέφελη (anéfeli)

ανέφελο (anéfelo)

ανέφελους (anéfelous)

ανέφελες (anéfeles)

ανέφελα (anéfela)

ανέφελε (anéfele)

ανέφελη (anéfeli)

ανέφελο (anéfelo)

ανέφελοι (anéfeloi)

ανέφελες (anéfeles)

ανέφελα (anéfela)


ανθέμιο

anthémio (romanization)
ανθέμια (plural)
ανθέμιο (nominative singular)
ανθέμια (nominative plural)
ανθεμίου (genitive singular)
ανθέμιου (genitive singular)
ανθεμίων (genitive plural)
ανθέμιο (accusative singular)
ανθέμια (accusative plural)
ανθέμιο (singular vocative)
ανθέμια (plural vocative)

el-decl-noun

the genitive ανθέμιου (anthémiou) is also found

Learned borrowing from English anthem, from Middle English anteme, from Old English antefn, antefen, from Latin antiphōna, from Ancient Greek ἀντίφωνος (antíphōnos). Doublet of αντίφωνο (antífono).


ανθρωποθυσία

head

ανθρωποθυσίες

ανθρωποθυσία • (anthropothysía) f (plural ανθρωποθυσίες)

el-noun

ανθρωποθυσίες

anthropothysía (romanization)
ανθρωποθυσίες (plural)
ανθρωποθυσία (nominative singular)
ανθρωποθυσίες (nominative plural)
ανθρωποθυσίας (genitive singular)
ανθρωποθυσιών (genitive plural)
ανθρωποθυσία (accusative singular)
ανθρωποθυσίες (accusative plural)
ανθρωποθυσία (singular vocative)
ανθρωποθυσίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωποθυσία

ανθρωποθυσίες

ανθρωποθυσίας

ανθρωποθυσιών

ανθρωποθυσία

ανθρωποθυσίες

ανθρωποθυσία

ανθρωποθυσίες

Learned borrowing from Koine Greek ἀνθρωποθυσία (anthrōpothusía). By surface analysis, ανθρωπο- (anthropo-) + θυσία (thysía).

lbor

ἀνθρωποθυσία


ανδροκοίτης

head

ανδροκοίτης • (androkoítis) m (plural ανδροκοίτες)

androkoítis (romanization)
ανδροκοίτες (plural)
ανδροκοίτης (nominative singular)
ανδροκοίτες (nominative plural)
ανδροκοίτη (genitive singular)
ανδροκοιτών (genitive plural)
ανδροκοίτη (accusative singular)
ανδροκοίτες (accusative plural)
ανδροκοίτη (singular vocative)
ανδροκοίτες (plural vocative)

sexual activity between men: anal sex, buggery


ανίκανος

ανίκανος • (aníkanos) m (feminine ανίκανη, neuter ανίκανο)

aníkanos (romanization)
ανίκανη (feminine)
ανίκανο (neuter)
ανίκανος (masculine nominative singular)
ανίκανη (feminine nominative singular)
ανίκανο (neuter nominative singular)
ανίκανοι (masculine nominative)
ανίκανες (feminine nominative plural)
ανίκανα (neuter nominative plural)
ανίκανου (genitive masculine singular)
ανίκανης (feminine genitive singular)
ανίκανου (genitive neuter singular)
ανίκανων (genitive masculine)
ανίκανων (feminine genitive plural)
ανίκανων (genitive neuter plural)
ανίκανο (accusative masculine singular)
ανίκανη (accusative feminine singular)
ανίκανο (accusative neuter singular)
ανίκανους (accusative masculine)
ανίκανες (accusative feminine plural)
ανίκανα (accusative neuter plural)
ανίκανε (masculine singular vocative)
ανίκανη (feminine singular vocative)
ανίκανο (neuter singular vocative)
ανίκανοι (masculine vocative)
ανίκανες (feminine plural vocative)
ανίκανα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανίκανος (aníkanos)

ανίκανη (aníkani)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανοι (aníkanoi)

ανίκανες (aníkanes)

ανίκανα (aníkana)

ανίκανου (aníkanou)

ανίκανης (aníkanis)

ανίκανου (aníkanou)

ανίκανων (aníkanon)

ανίκανων (aníkanon)

ανίκανων (aníkanon)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανη (aníkani)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανους (aníkanous)

ανίκανες (aníkanes)

ανίκανα (aníkana)

ανίκανε (aníkane)

ανίκανη (aníkani)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανοι (aníkanoi)

ανίκανες (aníkanes)

ανίκανα (aníkana)


ανεμική

head

ανεμική • (anemikí) f

el-noun

ανεμική • (anemikí) f

anemikí (romanization)
ανεμική (nominative singular)
ανεμικές (nominative plural)
ανεμικής (genitive singular)
ανεμικών (genitive plural)
ανεμική (accusative singular)
ανεμικές (accusative plural)
ανεμική (singular vocative)
ανεμικές (plural vocative)


ανεμοσυρμή

head

ανεμοσυρμή • (anemosyrmí) f (plural ανεμοσυρμές)

anemosyrmí (romanization)
ανεμοσυρμές (plural)
ανεμοσυρμή (nominative singular)
ανεμοσυρμές (nominative plural)
ανεμοσυρμής (genitive singular)
ανεμοσυρμών (genitive plural)
ανεμοσυρμή (accusative singular)
ανεμοσυρμές (accusative plural)
ανεμοσυρμή (singular vocative)
ανεμοσυρμές (plural vocative)


ανεμόσυρμα

ανεμοσύρματα

ανεμόσυρμα • (anemósyrma) n (plural ανεμοσύρματα)

el-noun

ανεμοσύρματα

anemósyrma (romanization)
ανεμοσύρματα (plural)
ανεμόσυρμα (nominative singular)
ανεμοσύρματα (nominative plural)
ανεμοσύρματος (genitive singular)
ανεμοσυρμάτων (genitive plural)
ανεμόσυρμα (accusative singular)
ανεμοσύρματα (accusative plural)
ανεμόσυρμα (singular vocative)
ανεμοσύρματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμοσύρματα

ανεμοσύρματος

ανεμοσυρμάτων

ανεμοσύρματα

ανεμοσύρματα


απόγειο

apógeio (romanization)
απόγεια (plural)
απόγειο (nominative singular)
απόγεια (nominative plural)
απογείου (genitive singular)
απόγειου (genitive singular)
απογείων (genitive plural)
απόγειο (accusative singular)
απόγεια (accusative plural)
απόγειο (singular vocative)
απόγεια (plural vocative)

(astronomy) apogee (in relation to the Earth)


ανιλίνη

head

ανιλίνη • (anilíni) f (plural ανιλίνες)

el-noun

ανιλίνη • (anilíni) f (plural ανιλίνες)

anilíni (romanization)
ανιλίνες (plural)
ανιλίνη (nominative singular)
ανιλίνες (nominative plural)
ανιλίνης (genitive singular)
ανιλινών (genitive plural)
ανιλίνη (accusative singular)
ανιλίνες (accusative plural)
ανιλίνη (singular vocative)
ανιλίνες (plural vocative)

(organic chemistry) aminobenzene, aniline, phenylamine


αμινοβενζόλιο

head

αμινοβενζόλια

αμινοβενζόλιο • (aminovenzólio) n (plural αμινοβενζόλια)

el-noun

αμινοβενζόλια

aminovenzólio (romanization)
αμινοβενζόλια (plural)
αμινοβενζόλιο (nominative singular)
αμινοβενζόλια (nominative plural)
αμινοβενζολίου (genitive singular)
αμινοβενζόλιου (genitive singular)
αμινοβενζολίων (genitive plural)
αμινοβενζόλιων (genitive plural)
αμινοβενζόλιο (accusative singular)
αμινοβενζόλια (accusative plural)
αμινοβενζόλιο (singular vocative)
αμινοβενζόλια (plural vocative)

el-decl-noun

αμινοβενζόλιο

αμινοβενζόλια

αμινοβενζολίου

αμινοβενζόλιου

αμινοβενζολίων

αμινοβενζόλιων

αμινοβενζόλιο

αμινοβενζόλια

αμινοβενζόλιο

αμινοβενζόλια

ανιλίνη ανιλίνη#Greek

(organic chemistry) Alternative name for ανιλίνη (anilíni)


βενζεναμίνη

head

βενζεναμίνες

βενζεναμίνη • (venzenamíni) f (plural βενζεναμίνες)

el-noun

βενζεναμίνες

venzenamíni (romanization)
βενζεναμίνες (plural)
βενζεναμίνη (nominative singular)
βενζεναμίνες (nominative plural)
βενζεναμίνης (genitive singular)
βενζεναμινών (genitive plural)
βενζεναμίνη (accusative singular)
βενζεναμίνες (accusative plural)
βενζεναμίνη (singular vocative)
βενζεναμίνες (plural vocative)

el-decl-noun

βενζεναμίνες

βενζεναμίνης

βενζεναμινών

βενζεναμίνες

βενζεναμίνες

ανιλίνη ανιλίνη#Greek


φαινυλαμίνη

head

φαινυλαμίνες

φαινυλαμίνη • (fainylamíni) f (plural φαινυλαμίνες)

el-noun

φαινυλαμίνες

fainylamíni (romanization)
φαινυλαμίνες (plural)
φαινυλαμίνη (nominative singular)
φαινυλαμίνες (nominative plural)
φαινυλαμίνης (genitive singular)
φαινυλαμινών (genitive plural)
φαινυλαμίνη (accusative singular)
φαινυλαμίνες (accusative plural)
φαινυλαμίνη (singular vocative)
φαινυλαμίνες (plural vocative)

el-decl-noun

φαινυλαμίνες

φαινυλαμίνης

φαινυλαμινών

φαινυλαμίνες

φαινυλαμίνες

φαι‧νυ‧λα‧μί‧νη

ανιλίνη ανιλίνη#Greek


Αλώπηξ

head

Αλώπηξ • (Alópix) f


διάφραγμα

διάφραγμα • (diáfragma) n (plural διαφράγματα)

diáfragma (romanization)
διαφράγματα (plural)
διάφραγμα (nominative singular)
διαφράγματα (nominative plural)
διαφράγματος (genitive singular)
διαφραγμάτων (genitive plural)
διάφραγμα (accusative singular)
διαφράγματα (accusative plural)
διάφραγμα (singular vocative)
διαφράγματα (plural vocative)

el-decl-noun

διαφράγματος

διαφραγμάτων

δι‧ά‧φραγ‧μα

Learned borrowing from Ancient Greek διάφραγμα (diáphragma) with semantic loan from French diaphragme for non-anatomical technical senses and English diaphragm for the contraceptive device.

lbor

(acoustics) diaphragm (in a speaker, the thin, semi-rigid membrane which vibrates to produce sound)

diaphragm (a contraceptive device consisting of a flexible cup, used to cover the cervix during intercourse)


νέρος

head

νέρος • (néros) m

el-adj

νέρος • (néros) m

Borrowed from Italian nero, from Latin niger.


μπλάκης

head

μπλάκης • (blákis) m

el-adj

μπλάκης • (blákis) m


μπλάντι

Etymology tree
Proto-Indo-European *bʰleh₃-?
Proto-Germanic *blōþą
Proto-West Germanic *blōd
Old English blōd
Middle English blood
English bloodbor.
Greek μπλάντι (blánti)
Borrowed from English blood.


ανοξείδωτος

head

ανοξείδωτος • (anoxeídotos) m (feminine ανοξείδωτη, neuter ανοξείδωτο)

anoxeídotos (romanization)
ανοξείδωτη (feminine)
ανοξείδωτο (neuter)
ανοξείδωτος (masculine nominative singular)
ανοξείδωτη (feminine nominative singular)
ανοξείδωτο (neuter nominative singular)
ανοξείδωτοι (masculine nominative)
ανοξείδωτες (feminine nominative plural)
ανοξείδωτα (neuter nominative plural)
ανοξείδωτου (genitive masculine singular)
ανοξείδωτης (feminine genitive singular)
ανοξείδωτου (genitive neuter singular)
ανοξείδωτων (genitive masculine)
ανοξείδωτων (feminine genitive plural)
ανοξείδωτων (genitive neuter plural)
ανοξείδωτο (accusative masculine singular)
ανοξείδωτη (accusative feminine singular)
ανοξείδωτο (accusative neuter singular)
ανοξείδωτους (accusative masculine)
ανοξείδωτες (accusative feminine plural)
ανοξείδωτα (accusative neuter plural)
ανοξείδωτε (masculine singular vocative)
ανοξείδωτη (feminine singular vocative)
ανοξείδωτο (neuter singular vocative)
ανοξείδωτοι (masculine vocative)
ανοξείδωτες (feminine plural vocative)
ανοξείδωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανοξείδωτος (anoxeídotos)

ανοξείδωτη (anoxeídoti)

ανοξείδωτο (anoxeídoto)

ανοξείδωτοι (anoxeídotoi)

ανοξείδωτες (anoxeídotes)

ανοξείδωτα (anoxeídota)

ανοξείδωτου (anoxeídotou)

ανοξείδωτης (anoxeídotis)

ανοξείδωτου (anoxeídotou)

ανοξείδωτων (anoxeídoton)

ανοξείδωτων (anoxeídoton)

ανοξείδωτων (anoxeídoton)

ανοξείδωτο (anoxeídoto)

ανοξείδωτη (anoxeídoti)

ανοξείδωτο (anoxeídoto)

ανοξείδωτους (anoxeídotous)

ανοξείδωτες (anoxeídotes)

ανοξείδωτα (anoxeídota)

ανοξείδωτε (anoxeídote)

ανοξείδωτη (anoxeídoti)

ανοξείδωτο (anoxeídoto)

ανοξείδωτοι (anoxeídotoi)

ανοξείδωτες (anoxeídotes)

ανοξείδωτα (anoxeídota)


ανόπτηση

head

ανόπτηση • (anóptisi) f (plural ανοπτήσεις)

anóptisi (romanization)
ανοπτήσεις (plural)
ανόπτηση (nominative singular)
ανοπτήσεις (nominative plural)
ανόπτησης (genitive singular)
ανοπτήσεων (genitive plural)
ανόπτηση (accusative singular)
ανοπτήσεις (accusative plural)
ανόπτηση (singular vocative)
ανοπτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανοπτήσεως (anoptíseos)


Ανταίος

head

Ανταίος • (Antaíos) m

Antaíos (romanization)
Ανταίος (nominative singular)
Ανταίου (genitive singular)
Ανταίο (accusative singular)
Ανταίε (singular vocative)


αντάρα

antára (romanization)
αντάρες (plural)
αντάρα (nominative singular)
αντάρες (nominative plural)
αντάρας (genitive singular)
αντάρα (accusative singular)
αντάρες (accusative plural)
αντάρα (singular vocative)
αντάρες (plural vocative)


αντένζυμο

αντένζυμο • (anténzymo) n (plural αντένζυμα)

anténzymo (romanization)
αντένζυμα (plural)
αντένζυμο (nominative singular)
αντένζυμα (nominative plural)
αντενζύμου (genitive singular)
αντένζυμου (genitive singular)
αντενζύμων (genitive plural)
αντένζυμο (accusative singular)
αντένζυμα (accusative plural)
αντένζυμο (singular vocative)
αντένζυμα (plural vocative)


συνένζυμο

συνένζυμο • (synénzymo) n (plural συνένζυμα)

synénzymo (romanization)
συνένζυμα (plural)
συνένζυμο (nominative singular)
συνένζυμα (nominative plural)
συνενζύμου (genitive singular)
συνένζυμου (genitive singular)
συνενζύμων (genitive plural)
συνένζυμο (accusative singular)
συνένζυμα (accusative plural)
συνένζυμο (singular vocative)
συνένζυμα (plural vocative)


γλυοξαλάση

γλυοξαλάση • (glyoxalási) f (uncountable)

glyoxalási (romanization)
γλυοξαλάση (nominative singular)
γλυοξαλάσης (genitive singular)
γλυοξαλάση (accusative singular)
γλυοξαλάση (singular vocative)


πηκτινάση

piktinási (romanization)
πηκτινάση (nominative singular)
πηκτινάσης (genitive singular)
πηκτινάση (accusative singular)
πηκτινάση (singular vocative)


πυρηνικός αντιδραστήρας

πυρηνικοί αντιδραστήρες

πυρηνικός αντιδραστήρας • (pyrinikós antidrastíras) m (plural πυρηνικοί αντιδραστήρες)

el-noun

πυρηνικοί αντιδραστήρες

pyrinikós antidrastíras (romanization)
πυρηνικοί αντιδραστήρες (plural)

en-πυρηνικός_αντιδραστήρας-el-noun-6G7b79OH


άνθραξ

Borrowed from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax, “charcoal”).

bor+

άνθρακας άνθρακας#Greek

Alternative form of άνθρακας (ánthrakas)


ανθύπατος

head

ανθύπατος • (anthýpatos) m (plural ανθύπατοι)

anthýpatos (romanization)
ανθύπατοι (plural)
ανθύπατος (nominative singular)
ανθύπατοι (nominative plural)
ανθύπατου (genitive singular)
ανθυπάτου (genitive singular)
ανθύπατων (genitive plural)
ανθυπάτων (genitive plural)
ανθύπατο (accusative singular)
ανθύπατους (accusative plural)
ανθυπάτους (accusative plural)
ανθύπατε (singular vocative)
ανθύπατοι (plural vocative)

αν‧θύ‧πα‧τος

Learned borrowing from Koine Greek ἀνθύπατος (anthúpatos). By surface analysis, ανθ- (anth-, “anti-”) + ύπατος m (ýpatos, “consul”)

surf

(historical) proconsul or provincial governor (in the Roman or Byzantine empires)


ανθυψίφωνος

head

ανθυψίφωνος • (anthypsífonos) f (plural ανθυψίφωνοι)

anthypsífonos (romanization)
ανθυψίφωνοι (plural)
ανθυψίφωνος (nominative singular)
ανθυψίφωνοι (nominative plural)
ανθυψιφώνου (genitive singular)
ανθυψιφώνων (genitive plural)
ανθυψίφωνο (accusative singular)
ανθυψιφώνους (accusative plural)
ανθυψίφωνε (singular vocative)
ανθυψίφωνο (singular vocative)
ανθυψίφωνοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυψιφώνους


αντάντε

head

αντάντε • (antánte)

el-adv

αντάντε • (antánte)


ανοιχτό μπλε

head

ανοιχτό μπλε • (anoichtó ble) (indeclinable)


σκούρο μπλε

σκούρο μπλε • (skoúro ble) (indeclinable)


αντικυκλώνας

αντικυκλώνες

αντικυκλώνας • (antikyklónas) m (plural αντικυκλώνες)

el-noun

αντικυκλώνες

antikyklónas (romanization)
αντικυκλώνες (plural)
αντικυκλώνας (nominative singular)
αντικυκλώνες (nominative plural)
αντικυκλώνα (genitive singular)
αντικυκλώνων (genitive plural)
αντικυκλώνα (accusative singular)
αντικυκλώνες (accusative plural)
αντικυκλώνα (singular vocative)
αντικυκλώνες (plural vocative)

el-decl-noun

αντικυκλώνας

αντικυκλώνες

αντικυκλώνων

αντικυκλώνες

αντικυκλώνες

(weather) anticyclone, high pressure area


υψηλό

ypsiló (romanization)
υψηλά (plural)
υψηλό (nominative singular)
υψηλά (nominative plural)
υψηλού (genitive singular)
υψηλών (genitive plural)
υψηλό (accusative singular)
υψηλά (accusative plural)
υψηλό (singular vocative)
υψηλά (plural vocative)


παγοκρύσταλλος

head

παγοκρύσταλλοι

παγοκρύσταλλος • (pagokrýstallos) m (plural παγοκρύσταλλοι)

el-noun

παγοκρύσταλλοι

pagokrýstallos (romanization)
παγοκρύσταλλοι (plural)
παγοκρύσταλλος (nominative singular)
παγοκρύσταλλοι (nominative plural)
παγοκρυστάλλου (genitive singular)
παγοκρυστάλλων (genitive plural)
παγοκρύσταλλο (accusative singular)
παγοκρυστάλλους (accusative plural)
παγοκρύσταλλε (singular vocative)
παγοκρύσταλλοι (plural vocative)

el-decl-noun

παγοκρύσταλλος

παγοκρύσταλλοι

παγοκρυστάλλου

παγοκρυστάλλων

παγοκρύσταλλο

παγοκρυστάλλους

παγοκρύσταλλε

παγοκρύσταλλοι


Αντιγόνη

head

Αντιγόνη • (Antigóni) f

Antigóni (romanization)
Αντιγόνη (nominative singular)
Αντιγόνης (genitive singular)
Αντιγόνη (accusative singular)
Αντιγόνη (singular vocative)

(Greek mythology) a female given name, Antigone


ναφθαλίνη

ναφθαλίνη • (nafthalíni) f (uncountable)

nafthalíni (romanization)
ναφθαλίνη (nominative singular)
ναφθαλίνης (genitive singular)
ναφθαλίνη (accusative singular)
ναφθαλίνη (singular vocative)


αντίστιξη

αντίστιξη • (antístixi) f (plural αντιστίξεις)

antístixi (romanization)
αντιστίξεις (plural)
αντίστιξη (nominative singular)
αντιστίξεις (nominative plural)
αντίστιξης (genitive singular)
αντιστίξεων (genitive plural)
αντίστιξη (accusative singular)
αντιστίξεις (accusative plural)
αντίστιξη (singular vocative)
αντιστίξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιστίξεως (antistíxeos)


εναρμόνιση

head

εναρμόνιση • (enarmónisi) f (plural αντιστίξεις)

enarmónisi (romanization)
αντιστίξεις (plural)
εναρμόνιση (nominative singular)
εναρμονίσεις (nominative plural)
εναρμόνισης (genitive singular)
εναρμονίσεων (genitive plural)
εναρμόνιση (accusative singular)
εναρμονίσεις (accusative plural)
εναρμόνιση (singular vocative)
εναρμονίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

εναρμονίσεις

εναρμονίσεων

εναρμονίσεις

εναρμονίσεις

Older or formal genitive singular: εναρμονίσεως (enarmoníseos)

(music) harmonisation (UK), harmonization (US)


πολυφωνία

head

πολυφωνία • (polyfonía) f (plural πολυφωνίες)

polyfonía (romanization)
πολυφωνίες (plural)
πολυφωνία (nominative singular)
πολυφωνίες (nominative plural)
πολυφωνίας (genitive singular)
πολυφωνιών (genitive plural)
πολυφωνία (accusative singular)
πολυφωνίες (accusative plural)
πολυφωνία (singular vocative)
πολυφωνίες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πολυφωνία (poluphōnía).


Ίκαρος

head

Ίκαρος • (Íkaros) m

Íkaros (romanization)
Ίκαρος (nominative singular)
Ικάρου (genitive singular)
Ίκαρου (genitive singular)
Ίκαρο (accusative singular)
Ίκαρε (singular vocative)

From Ancient Greek Ἴκαρος (Íkaros), from *Ϝίκαρος (*Wíkaros), from Tyrsenian.


θειικός ψευδάργυρος

θειικός ψευδάργυρος • (theiikós psevdárgyros) m (uncountable)


θειικό μαγνήσιο

θειικό μαγνήσιο • (theiikó magnísio) n (uncountable)

(chemistry) magnesium sulphate, Epsom salts


καθαρτικό άλας

καθαρτικό άλας • (kathartikó álas) n (uncountable)

(chemistry, obsolete) magnesium sulphate, Epsom salts


Οφιούχος

Ofioúchos (romanization)
Οφιούχος (nominative singular)
Οφιούχου (genitive singular)
Οφιούχο (accusative singular)
Οφιούχε (singular vocative)


απλίκα

aplíka (romanization)
απλίκες (plural)
απλίκα (nominative singular)
απλίκες (nominative plural)
απλίκας (genitive singular)
απλίκων (genitive plural)
απλίκα (accusative singular)
απλίκες (accusative plural)
απλίκα (singular vocative)
απλίκες (plural vocative)

From French applique (“wall light”), from Latin applicare (“to attach”).


Αετός

Αετός • (Aetós) m

Aetós (romanization)
Αετός (nominative singular)
Αετού (genitive singular)
Αετό (accusative singular)
Αετέ (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek Ἀετός (Aetós) (the constallation) as at ἀετός (aetós, “eagle”). Compare to the modern αετός (aetós).


Αντλία

head

Αντλία • (Antlía) f

Antlía (romanization)
Αντλία (nominative singular)
Αντλίας (genitive singular)
Αντλία (accusative singular)
Αντλία (singular vocative)


Βοώτης

Βοώτης • (Voótis) m

Voótis (romanization)
Βοώτης (nominative singular)
Βοώτη (genitive singular)
Βοώτη (accusative singular)
Βοώτη (singular vocative)


Βωμός

Βωμός • (Vomós) m

Vomós (romanization)
Βωμός (nominative singular)
Βωμού (genitive singular)
Βωμό (accusative singular)
Βωμέ (singular vocative)


Γερανός

Γερανός • (Geranós) m

Geranós (romanization)
Γερανός (nominative singular)
Γερανού (genitive singular)
Γερανό (accusative singular)
Γερανέ (singular vocative)


Γλυφείον

Γλυφείον • (Glyfeíon) n


Γνώμων

Γνώμων • (Gnómon) m


Δελφίν

Δελφίν • (Delfín) m


Διαβήτης

Διαβήτης • (Diavítis) m


Δίκτυον

Δίκτυον • (Díktyon) n


Δοράς

Δοράς • (Dorás) f


Ηνίοχος

Iníochos (romanization)
Ηνίοχος (plural)


Κύνες Θηρευτικοί

Κύνες Θηρευτικοί • (Kýnes Thireftikoí) m

(astronomy) the constellation Canes Venatici


Ιχθύς Ιπτάμενος

Ιχθύς Ιπτάμενος

Ιχθύς Ιπτάμενος • (Ichthýs Iptámenos) m


Ιστία

Ιστία • (Istía) f

Istía (romanization)
Ιστία (nominative singular)
Ιστίας (genitive singular)
Ιστία (accusative singular)
Ιστία (singular vocative)


Κάμινος

Κάμινος • (Káminos) m

Káminos (romanization)
Κάμινος (nominative singular)
Καμίνου (genitive singular)
Κάμινο (accusative singular)
Κάμινε (singular vocative)


Κήτος

Κήτος • (Kítos) m


Κόμη Βερενίκης

Κόμη Βερενίκης • (Kómi Vereníkis) f

(astronomy, astrology) Coma Berenices (constellation)


Κόραξ

Κόραξ • (Kórax) m


Λαγωός

Λαγωός • (Lagoós) m


Λέων Μικρός

Λέων Μικρός • (Léon Mikrós) f


Λύρα

Λύρα • (Lýra) f


Μικροσκόπιον

Μικροσκόπιον • (Mikroskópion) n

(astronomy, astrology) Microscopium (constellation)


Μονόκερως

Μονόκερως • (Monókeros) m


Μυία

Μυία • (Myía) f

Myía (romanization)
Μυία (nominative singular)
Μυίας (genitive singular)
Μυία (accusative singular)
Μυία (singular vocative)

For the constellation, its New Latin name Musca, from latin musca (“fly”) translated in Ancient Greek μυῖα (muîa).
The Ancient Greek female's name Mυῖα (Muîa), from μυῖα (muîa).


Ιχθύς Νότιος

Ιχθύς Νότιος • (Ichthýs Nótios) m

See ἰχθύς m (ikhthús, “fish”) & νότιος (nótios, “southern”).

(astronomy) Piscis Austrinus (the constellation)


Νότιος Στέφανος

Νότιος Στέφανος • (Nótios Stéfanos) m

Nótios Stéfanos (romanization)
Νότιος Στέφανος (nominative singular)
Νοτίου Στεφάνου (genitive singular)
Νότιους Στέφανους (accusative singular)

el-decl-noun-unc

Νότιος Στέφανος

Νοτίου Στεφάνου

Νότιους Στέφανους

(astronomy) Corona Australis (constellation)


Οκρίβας

head

Οκρίβας • (Okrívas) m


Σκορπιός

Σκορπιός • (Skorpiós) m

Skorpiós (romanization)
Σκορπιός (nominative singular)
Σκορπιού (genitive singular)
Σκορπιό (accusative singular)
Σκορπιέ (singular vocative)

From Ancient Greek σκορπίος (skorpíos, “scorpion”).


απάδω

head

απάδω • (apádo)

el-verb

απάδω • (apádo)


πλατίνα

head

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

el-noun

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

platína (romanization)
πλατίνες (plural)
πλατίνα (nominative singular)
πλατίνας (genitive singular)
πλατίνα (accusative singular)
πλατίνα (singular vocative)

Borrowed from Italian platina or from French platine Ultimately from Spanish platina (“platinum”).

Η πλατίνα είναι ένα πολύτιμο μέταλλο.


πλατίνα

head

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

el-noun

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

platína (romanization)
πλατίνες (plural)
πλατίνα (nominative singular)
πλατίνες (nominative plural)
πλατίνας (genitive singular)
πλατινών (genitive plural)
πλατίνα (accusative singular)
πλατίνες (accusative plural)
πλατίνα (singular vocative)
πλατίνες (plural vocative)

Semantic loan from French vis platinées (plural).

Οι πλατίνες έχουν φθαρεί.

(engineering) contact breaker (electrical switch in internal combustion engines)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(metallurgy) zinc in the form of thin sheets (synecdoche)

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)


σανδαράχη

head

σανδαράχη • (sandaráchi) f (plural σανδαράχες)

sandaráchi (romanization)
σανδαράχες (plural)
σανδαράχη (nominative singular)
σανδαράχες (nominative plural)
σανδαράχης (genitive singular)
σανδαράχων (genitive plural)
σανδαράχη (accusative singular)
σανδαράχες (accusative plural)
σανδαράχη (singular vocative)
σανδαράχες (plural vocative)

σαν‧δα‧ρά‧χη

Learned borrowing from Ancient Greek σανδαράχη (sandarákhē), variant of σανδαράκη (sandarákē), traditionally considered an oriental loanword from an unknown source.

unk

unknown

ερυθρά ερυθρά

(mineralogy) realgar, sandarac, red sulfide of arsenic (as ερυθρά σανδαράχη "red sandarac")

κίτρινη κίτρινη

(mineralogy) orpiment, yellow sulfide of arsenic (as κίτρινη σανδαράχη "yellow sandarac")


νέφτι

néfti (romanization)
νέφτια (plural)
νέφτι (nominative singular)
νέφτια (nominative plural)
νεφτιού (genitive singular)
νεφτιών (genitive plural)
νέφτι (accusative singular)
νέφτια (accusative plural)
νέφτι (singular vocative)
νέφτια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish نفت (neft, “spirit of turpentine”). Doublet of νάφθα (náftha).

βάζω νέφτι σε κάποιον

to make someone run fast; to put turpentine in someone

(chemistry) mineral turpentine, white spirit, volatile transparent liquid derived from paraffin, used as a solvent and paint thinner, with similar applications but very different chemical consistency from resin-derived wood turpentine.


κούμαρο

koúmaro (romanization)
κούμαρα (plural)
κούμαρο (nominative singular)
κούμαρα (nominative plural)
κούμαρου (genitive singular)
κούμαρων (genitive plural)
κούμαρο (accusative singular)
κούμαρα (accusative plural)
κούμαρο (singular vocative)
κούμαρα (plural vocative)

desc

→ Bulgarian: кумарка f (kumarka, “strawberry tree”)

From Byzantine Greek κούμαρον (koúmaron, “strawberry tree fruit”), from Koine Greek κόμαρον (kómaron, “strawberry tree fruit”) via [o>u], from Ancient Greek κόμαρος (kómaros, “strawberry tree”) (whence also Sicilian cacumbaru) transformed to neutral gender under the semantic influence of other fruit names. See κόμαρος (kómaros) for further etymology, perhaps ultimately Pre-Greek.

αγριοκούμαρο

fruit of the Greek strawberry tree (Arbutus andrachne)

κουμαρόρακη

alcoholic spirit from the distillation of strawberry tree fruit

κουμαρόκρεμα

strawberry tree fruit liqueur, crème d'arbouse; strawberry tree fruit cream

(dialectal, Euboea)

Arbutus unedo
Arbutus unedo#Translingual

cane apple, the fruit of the strawberry tree (Arbutus unedo)


καλάι

kalái (romanization)
καλάι (nominative singular)
καλαγιού / καλαϊού (genitive informal singular)
καλάι (accusative singular)
καλάι (singular vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish قالای (kalay, “tin”) (Turkish kalay), from Arabic قَلَعِيّ (qalaʕiyy, “tin”).

solder, alloy of tin and (traditionally) lead used to mend, coat, or join –typically small– metal objects.


νισαντήρι

head

νισαντήρι • (nisantíri) n

el-noun

νισαντήρι • (nisantíri) n

nisantíri (romanization)
νισαντήρι (nominative singular)
νισαντήρια (nominative plural)
νισαντηριού (genitive singular)
νισαντηριών (genitive plural)
νισαντήρι (accusative singular)
νισαντήρια (accusative plural)
νισαντήρι (singular vocative)
νισαντήρια (plural vocative)

el-decl-noun

The plural forms are attested, but very rare.

νι‧σα‧ντή‧ρι

From Ottoman Turkish نشادر (nışadır, “sal ammoniac”), from Persian نشادر (nošâdor, “sal ammoniac”), a later form of Persian نوشادر (nôšâdor, literally “immortal fire”).

der

(inorganic chemistry) ammonium chloride, sal ammoniac, an inorganic salt used as a flux for cleaning metal surfaces by reacting with the oxides on their surface


απόβροχο

apóvrocho (romanization)
απόβροχο (nominative singular)
απόβροχου (genitive singular)
απόβροχο (accusative singular)
απόβροχο (singular vocative)


απόγαιο

head

απόγαιο • (apógaio) n

el-noun

απόγαιο • (apógaio) n

apógaio (romanization)
απόγαιο (nominative singular)
απόγαια (nominative plural)
απόγαιου (genitive singular)
απόγαιων (genitive plural)
απόγαιο (accusative singular)
απόγαια (accusative plural)
απόγαιο (singular vocative)
απόγαια (plural vocative)

απόγειο απόγειο#Greek

(astronomy) Alternative form of απόγειο (apógeio)


απόγειος

head

απόγειος • (apógeios) m (feminine απόγεια, neuter απόγειο)

apógeios (romanization)
απόγεια (feminine)
απόγειο (neuter)
απόγειος (masculine nominative singular)
απόγεια (feminine nominative singular)
απόγειο (neuter nominative singular)
απόγειοι (masculine nominative)
απόγειες (feminine nominative plural)
απόγεια (neuter nominative plural)
απόγειου (genitive masculine singular)
απόγειας (feminine genitive singular)
απόγειου (genitive neuter singular)
απόγειων (genitive masculine)
απόγειων (feminine genitive plural)
απόγειων (genitive neuter plural)
απόγειο (accusative masculine singular)
απόγεια (accusative feminine singular)
απόγειο (accusative neuter singular)
απόγειους (accusative masculine)
απόγειες (accusative feminine plural)
απόγεια (accusative neuter plural)
απόγειε (masculine singular vocative)
απόγεια (feminine singular vocative)
απόγειο (neuter singular vocative)
απόγειοι (masculine vocative)
απόγειες (feminine plural vocative)
απόγεια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απόγειος (apógeios)

απόγεια (apógeia)

απόγειο (apógeio)

απόγειοι (apógeioi)

απόγειες (apógeies)

απόγεια (apógeia)

απόγειου (apógeiou)

απόγειας (apógeias)

απόγειου (apógeiou)

απόγειων (apógeion)

απόγειων (apógeion)

απόγειων (apógeion)

απόγειο (apógeio)

απόγεια (apógeia)

απόγειο (apógeio)

απόγειους (apógeious)

απόγειες (apógeies)

απόγεια (apógeia)

απόγειε (apógeie)

απόγεια (apógeia)

απόγειο (apógeio)

απόγειοι (apógeioi)

απόγειες (apógeies)

απόγεια (apógeia)


αποδήμηση

head

αποδήμηση • (apodímisi) f (plural αποδημήσεις)

apodímisi (romanization)
αποδημήσεις (plural)
αποδήμηση (nominative singular)
αποδημήσεις (nominative plural)
αποδήμησης (genitive singular)
αποδημήσεων (genitive plural)
αποδήμηση (accusative singular)
αποδημήσεις (accusative plural)
αποδήμηση (singular vocative)
αποδημήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδημήσεως (apodimíseos)


νιτροκυτταρίνη

head

νιτροκυτταρίνη • (nitrokyttaríni) f (uncountable)

nitrokyttaríni (romanization)
νιτροκυτταρίνη (nominative singular)
νιτροκυτταρίνης (genitive singular)
νιτροκυτταρίνη (accusative singular)
νιτροκυτταρίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

νιτροκυτταρίνη

νιτροκυτταρίνης

νιτροκυτταρίνη

νιτροκυτταρίνη


ψιλόβροχο

head

ψιλόβροχο • (psilóvrocho) n (plural ψιλόβροχα)

psilóvrocho (romanization)
ψιλόβροχα (plural)
ψιλόβροχο (nominative singular)
ψιλόβροχα (nominative plural)
ψιλόβροχου (genitive singular)
ψιλόβροχων (genitive plural)
ψιλόβροχο (accusative singular)
ψιλόβροχα (accusative plural)
ψιλόβροχο (singular vocative)
ψιλόβροχα (plural vocative)

ψι‧λό‧βρο‧χο

ψιλό- (psiló-, “thin”) + βροχ(ή) f (vroch(í), “rain”) + -ο (-o, neuter ending)


αποκεφαλιστής

head

αποκεφαλιστές

αποκεφαλιστής • (apokefalistís) m (plural αποκεφαλιστές)

el-noun

αποκεφαλιστές

apokefalistís (romanization)
αποκεφαλιστές (plural)
αποκεφαλιστής (nominative singular)
αποκεφαλιστές (nominative plural)
αποκεφαλιστή (genitive singular)
αποκεφαλιστών (genitive plural)
αποκεφαλιστή (accusative singular)
αποκεφαλιστές (accusative plural)
αποκεφαλιστή (singular vocative)
αποκεφαλιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αποκεφαλιστής

αποκεφαλιστές

αποκεφαλιστή

αποκεφαλιστών

αποκεφαλιστή

αποκεφαλιστές

αποκεφαλιστή

αποκεφαλιστές


ημιόλιο

head

ημιόλιο • (imiólio) n

el-noun

ημιόλιο • (imiólio) n

imiólio (romanization)
ημιόλιο (nominative singular)
ημιόλια (nominative plural)
ημιολίου (genitive singular)
ημιόλιου (genitive singular)
ημιολίων (genitive plural)
ημιόλιο (accusative singular)
ημιόλια (accusative plural)
ημιόλιο (singular vocative)
ημιόλια (plural vocative)


Απόλλωνας

head

Απόλλωνας • (Apóllonas) m

Apóllonas (romanization)
Απόλλωνας (nominative singular)
Απόλλωνα (genitive singular)
Απόλλωνα (accusative singular)
Απόλλωνα (singular vocative)

(Greek mythology) Apollo (an Olympian God)


αλευρόγαια

αλευρόγαια • (alevrógaia) f (uncountable)

alevrógaia (romanization)
αλευρόγαια (nominative singular)
αλευρόγαιας (genitive singular)
αλευρόγαια (accusative singular)
αλευρόγαια (singular vocative)

α‧λευ‧ρό‧γαι‧α

Of late 18th–early 19th c. as a neologism from άλευρον (álevron, “flour”) + γαία (gaía, “earth”), in reference to the flour-like consistency of this alkaline earth oxide. The term was preferred by scholars of the Greek Enlightenment, who were reluctant to adopt μαγνησία (magnisía), a calque of Late Latin magnesia, due to confusion with the region name Μαγνησία (Magnisía).

af

εὑρίσκεται συχνάκις ἡ ἀλευρόγαια καὶ κομμάτια μικρὰ, λευκὰ, ἐλαφρὰ, καὶ εὔτριπτα, καὶ ὡς κόνις ἐλαφρὰ, καὶ λευκή

1808, Κωνσταντίνος Κούμας, “Περὶ Γαιῶν καὶ Καλίων”, in Χημείας Ἐπιτομή, page 52:

magnesium oxide is most often found as small, white, low density, easily pulverised pieces and as a low density white powder

heurísketai sukhnákis hē aleurógaia kaì kommátia mikrà, leukà, elaphrà, kaì eútripta, kaì hōs kónis elaphrà, kaì leukḗ

(inorganic chemistry) magnesium oxide, magnesia, a white powder (MgO) which is an ore of magnesium


γαλαζοπράσινο

head

γαλαζοπράσινα

γαλαζοπράσινο • (galazoprásino) n (plural γαλαζοπράσινα)

el-noun

γαλαζοπράσινα

galazoprásino (romanization)
γαλαζοπράσινα (plural)
γαλαζοπράσινο (nominative singular)
γαλαζοπράσινα (nominative plural)
γαλαζοπράσινου (genitive singular)
γαλαζοπράσινων (genitive plural)
γαλαζοπράσινο (accusative singular)
γαλαζοπράσινα (accusative plural)
γαλαζοπράσινο (singular vocative)
γαλαζοπράσινα (plural vocative)

el-decl-noun

γαλαζοπράσινο

γαλαζοπράσινα

γαλαζοπράσινου

γαλαζοπράσινων

γαλαζοπράσινο

γαλαζοπράσινα

γαλαζοπράσινο

γαλαζοπράσινα

γα‧λα‧ζο‧πρά‧σι‧νο

From γαλάζιο (galázio, “cyan”) + πράσινο (prásino, “green”).

af

γαλαζοπράσινο:

turquoise, teal, an intermediate bluish-green colour


νιτροβενζόλιο

head

νιτροβενζόλια

νιτροβενζόλιο • (nitrovenzólio) n (usually uncountable, plural νιτροβενζόλια)

el-noun

νιτροβενζόλια

nitrovenzólio (romanization)
νιτροβενζόλια (plural)
νιτροβενζόλιο (nominative singular)
νιτροβενζόλια (nominative plural)
νιτρπβενζολίου (genitive singular)
νιτροβενζόλιου (genitive singular)
νιτρπβενζολίων (genitive plural)
νιτροβενζόλιο (accusative singular)
νιτροβενζόλια (accusative plural)
νιτροβενζόλιο (singular vocative)
νιτροβενζόλια (plural vocative)

el-decl-noun

νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια

νιτρπβενζολίου

νιτροβενζόλιου

νιτρπβενζολίων

νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια

νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


θειάφι

theiáfi (romanization)
θειάφι (nominative singular)
θειάφια (nominative plural)
θειαφιού (genitive singular)
θειαφιών (genitive plural)
θειάφι (accusative singular)
θειάφια (accusative plural)
θειάφι (singular vocative)
θειάφια (plural vocative)

(chemistry, colloquial) sulphur (UK), sulfur (US) (informal, usually not in chemical literature)


μαντολίνο

head

μαντολίνο • (mantolíno) n (plural μαντολίνα)

mantolíno (romanization)
μαντολίνα (plural)
μαντολίνο (nominative singular)
μαντολίνα (nominative plural)
μαντολίνου (genitive singular)
μαντολίνων (genitive plural)
μαντολίνο (accusative singular)
μαντολίνα (accusative plural)
μαντολίνο (singular vocative)
μαντολίνα (plural vocative)


οπλισμός

οπλισμός • (oplismós) m (plural οπλισμοί)

oplismós (romanization)
οπλισμοί (plural)
οπλισμός (nominative singular)
οπλισμοί (nominative plural)
οπλισμού (genitive singular)
οπλισμών (genitive plural)
οπλισμό (accusative singular)
οπλισμούς (accusative plural)
οπλισμέ (singular vocative)
οπλισμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὁπλισμός (hoplismós).


Σταβία

Σταβία • (Stavía) f

el-proper noun

Σταβία • (Stavía) f


κοντσέρτο

head

κοντσέρτο • (kontsérto) n (plural κοντσέρτα)

kontsérto (romanization)
κοντσέρτα (plural)
κοντσέρτο (nominative singular)
κοντσέρτα (nominative plural)
κοντσέρτου (genitive singular)
κοντσέρτων (genitive plural)
κοντσέρτο (accusative singular)
κοντσέρτα (accusative plural)
κοντσέρτο (singular vocative)
κοντσέρτα (plural vocative)

κονσέρτο n pronounced as in French concert

κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα

(music) concerto (for instrument/s and orchestra)


εκχύλιση

εκχύλιση • (ekchýlisi) f (plural εκχυλίσεις)

ekchýlisi (romanization)
εκχυλίσεις (plural)
εκχύλιση (nominative singular)
εκχυλίσεις (nominative plural)
εκχύλισης (genitive singular)
εκχυλίσεων (genitive plural)
εκχύλιση (accusative singular)
εκχυλίσεις (accusative plural)
εκχύλιση (singular vocative)
εκχυλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκχυλίσεως (ekchylíseos)

From εκχυλίζω (ekchylízo, “extract (with solvent)”) + -ση (-si).


θειώδες

theiódes (romanization)
θειώδες (nominative singular)
θειώδους (genitive singular)
θειώδες (accusative singular)
θειώδες (singular vocative)

From Koine Greek θειώδης (theiṓdēs, “related to or containing sulfur”).


οκτάνιο

oktánio (romanization)
οκτάνια (plural)
οκτάνιο (nominative singular)
οκτάνια (nominative plural)
οκτανίου (genitive singular)
οκτάνιου (genitive singular)
οκτανίων (genitive plural)
οκτάνιο (accusative singular)
οκτάνια (accusative plural)
οκτάνιο (singular vocative)
οκτάνια (plural vocative)


καναντέρ

Compare French canadair, Italian canadair, Serbo-Croatian kanader / канадер, Macedonian канадер (kanader)

(firefighting, aviation) waterbomber (firefighting aircraft)


Βάραγγος

head

Βάραγγος • (Várangos) m (plural Βάραγγοι)

Várangos (romanization)
Βάραγγοι (plural)
Βάραγγος (nominative singular)
Βάραγγοι (nominative plural)
Βαράγγου (genitive singular)
Βαράγγων (genitive plural)
Βάραγγο (accusative singular)
Βαράγγους (accusative plural)
Βάραγγε (singular vocative)
Βάραγγοι (plural vocative)

From Byzantine Greek Βάραγγος (Bárangos), from Medieval Latin Varingus, Waringus, from a Germanic origin, likely via Old Norse væringi (literally “oath sworn”), from vár (“pledge, oath”) + -ing (“suffix to form gerund noun”).

af

(historical) Varangian; a soldier of Nordic or Anglo-Saxon origin, most distinguished for forming the elite Varangian Guard army unit in the Byzantine Empire, serving as the personal bodyguard of the Byzantine Roman Emperor in Constantinople


Βάραγγοι

head

Βάραγγοι • (Várangoi) m

(historical, collective) the Varangians (a medieval tribe or ethnic grouping of Norse origin)


τονίζω

τονίζω • (tonízo)

el-verb

τονίζω • (tonízo) (past τόνισα, passive τονίζομαι, p‑past τονίστηκα, ppp τονισμένος)

tonízo (romanization)
τόνισα (past)
τονίζομαι (passive)
τονίστηκα (passive past)
τονισμένος (participle passive perfect)
τονίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τονίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τονίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τονιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τονίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τονίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τονίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τονιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τονίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τονίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τονίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τονιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τονίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τονίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τονιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τονιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τονίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τονίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τονίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τονιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τονιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τόνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τόνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τονιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τόνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τόνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τονιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τόνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τόνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τονιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τονίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τονίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τονιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τονιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τονίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τονίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τονιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τονιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τόνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τόνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τονίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τονιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τονίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τονίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τονίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τονίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τονιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τόνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τόνισε (active imperative perfective second-person singular)
τονίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τονίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τονίστε (active imperative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τονιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τονίζοντας (active participle present)
έχοντας τονίσει (active participle past)
τονισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τονίσει (active infinitive-aorist)
τονιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek τονίζω (tonízō) with semantic loan from French accentuer. By surface analysis, τόνος (tónos) + -ίζω (-ízo).


αραβούργημα

head

αραβούργηματα

αραβούργημα • (aravoúrgima) n (plural αραβούργηματα)

el-noun

αραβούργηματα

aravoúrgima (romanization)
αραβούργηματα (plural)
αραβούργημα (nominative singular)
αραβουργήματα (nominative plural)
αραβουργήματος (genitive singular)
αραβουργημάτων (genitive plural)
αραβούργημα (accusative singular)
αραβουργήματα (accusative plural)
αραβούργημα (singular vocative)
αραβουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αραβουργήματα

αραβουργήματος

αραβουργημάτων

αραβουργήματα

αραβουργήματα


Αργώ

head

Αργώ • (Argó) f

el-proper noun

Αργώ • (Argó) f

Argó (romanization)
Αργώ (nominative singular)
Αργούς (genitive singular)
Αργώς (genitive singular)
Αργώ (accusative singular)
Αργώ (singular vocative)


αργυροχόος

head

αργυροχόος • (argyrochóos) m (plural αργυροχόοι)

argyrochóos (romanization)
αργυροχόοι (plural)
αργυροχόος (nominative singular)
αργυροχόοι (nominative plural)
αργυροχόου (genitive singular)
αργυροχόων (genitive plural)
αργυροχόο (accusative singular)
αργυροχόους (accusative plural)
αργυροχόε (singular vocative)
αργυροχόοι (plural vocative)


αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία

αργυρωρυχείο • (argyrorycheío) n (plural αργυρωρυχεία)

el-noun

αργυρωρυχεία

argyrorycheío (romanization)
αργυρωρυχεία (plural)
αργυρωρυχείο (nominative singular)
αργυρωρυχεία (nominative plural)
αργυρωρυχείου (genitive singular)
αργυρωρυχείων (genitive plural)
αργυρωρυχείο (accusative singular)
αργυρωρυχεία (accusative plural)
αργυρωρυχείο (singular vocative)
αργυρωρυχεία (plural vocative)

el-decl-noun

αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία

αργυρωρυχείου

αργυρωρυχείων

αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία

αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία


παγοδρομία

head

παγοδρομία • (pagodromía) f (plural παγοδρομίες)

pagodromía (romanization)
παγοδρομίες (plural)
παγοδρομία (nominative singular)
παγοδρομίες (nominative plural)
παγοδρομίας (genitive singular)
παγοδρομιών (genitive plural)
παγοδρομία (accusative singular)
παγοδρομίες (accusative plural)
παγοδρομία (singular vocative)
παγοδρομίες (plural vocative)


αρμόνιο

armónio (romanization)
αρμόνια (plural)
αρμόνιο (nominative singular)
αρμόνια (nominative plural)
αρμονίου (genitive singular)
αρμόνιου (genitive singular)
αρμονίων (genitive plural)
αρμόνιο (accusative singular)
αρμόνια (accusative plural)
αρμόνιο (singular vocative)
αρμόνια (plural vocative)


αρπιστής

αρπιστής • (arpistís) m (plural αρπιστές, feminine αρπίστρια)

arpistís (romanization)
αρπιστές (plural)
αρπίστρια (feminine)
αρπιστής (nominative singular)
αρπιστές (nominative plural)
αρπιστή (genitive singular)
αρπιστών (genitive plural)
αρπιστή (accusative singular)
αρπιστές (accusative plural)
αρπιστή (singular vocative)
αρπιστές (plural vocative)


αρπίστας

αρπίστας • (arpístas) m (plural αρπίστες, feminine αρπίστρια)

arpístas (romanization)
αρπίστες (plural)
αρπίστρια (feminine)
αρπίστας (nominative singular)
αρπίστες (nominative plural)
αρπίστα (genitive singular)
αρπιστών (genitive plural)
αρπίστα (accusative singular)
αρπίστες (accusative plural)
αρπίστα (singular vocative)
αρπίστες (plural vocative)


αρπίστρια

αρπίστρια • (arpístria) f (plural αρπίστριες, masculine αρπιστής or αρπίστας)

arpístria (romanization)
αρπίστριες (plural)
αρπιστής (masculine)
αρπίστας (masculine)
αρπίστρια (nominative singular)
αρπίστριες (nominative plural)
αρπίστριας (genitive singular)
αρπιστριών (genitive plural)
αρπίστρια (accusative singular)
αρπίστριες (accusative plural)
αρπίστρια (singular vocative)
αρπίστριες (plural vocative)


άρπυια

árpyia (romanization)
άρπυιες (plural)
άρπυια (nominative singular)
άρπυιες (nominative plural)
άρπυιας (genitive singular)
αρπυιών (genitive plural)
άρπυια (accusative singular)
άρπυιες (accusative plural)
άρπυια (singular vocative)
άρπυιες (plural vocative)

(Greek mythology, Roman mythology) harpy


αρρύθμιστος

αρρύθμιστος • (arrýthmistos) m (feminine αρρύθμιστη, neuter αρρύθμιστο)

arrýthmistos (romanization)
αρρύθμιστη (feminine)
αρρύθμιστο (neuter)
αρρύθμιστος (masculine nominative singular)
αρρύθμιστη (feminine nominative singular)
αρρύθμιστο (neuter nominative singular)
αρρύθμιστοι (masculine nominative)
αρρύθμιστες (feminine nominative plural)
αρρύθμιστα (neuter nominative plural)
αρρύθμιστου (genitive masculine singular)
αρρύθμιστης (feminine genitive singular)
αρρύθμιστου (genitive neuter singular)
αρρύθμιστων (genitive masculine)
αρρύθμιστων (feminine genitive plural)
αρρύθμιστων (genitive neuter plural)
αρρύθμιστο (accusative masculine singular)
αρρύθμιστη (accusative feminine singular)
αρρύθμιστο (accusative neuter singular)
αρρύθμιστους (accusative masculine)
αρρύθμιστες (accusative feminine plural)
αρρύθμιστα (accusative neuter plural)
αρρύθμιστε (masculine singular vocative)
αρρύθμιστη (feminine singular vocative)
αρρύθμιστο (neuter singular vocative)
αρρύθμιστοι (masculine vocative)
αρρύθμιστες (feminine plural vocative)
αρρύθμιστα (neuter plural vocative)


κωλόμουνο

κωλόμουνο • (kolómouno) n (plural κωλόμουνα)

kolómouno (romanization)
κωλόμουνα (plural)
κωλόμουνο (nominative singular)
κωλόμουνα (nominative plural)
κωλόμουνου (genitive singular)
κωλόμουνων (genitive plural)
κωλόμουνο (accusative singular)
κωλόμουνα (accusative plural)
κωλόμουνο (singular vocative)
κωλόμουνα (plural vocative)

κω‧λό‧μου‧νο

κωλό- (koló-, “arse, ass”) + μουνί (mouní, “cunt, pussy”).

prefix

Ψάχνω κάποιον να μου γαμήσει το κωλομούνο.

I'm looking for someone to fuck my boy pussy

Psáchno kápoion na mou gamísei to kolomoúno.

(colloquial, vulgar, LGBTQ) boy pussy, boy cunt, man cunt (male's anus in gay contexts)


ψάλτης

head

ψάλτης • (psáltis) m (plural ψάλτες or ψαλτάδες, feminine ψάλτρια)

psáltis (romanization)
ψάλτες (plural)
ψαλτάδες (plural)
ψάλτρια (feminine)
ψάλτης (nominative singular)
ψάλτες (nominative plural)
ψαλτάδες (nominative plural)
ψάλτη (genitive singular)
ψαλτών (genitive plural)
ψαλτάδων (genitive plural)
ψάλτη (accusative singular)
ψάλτες (accusative plural)
ψαλτάδες (accusative plural)
ψάλτη (singular vocative)
ψάλτες (plural vocative)
ψαλτάδες (plural vocative)

From Koine Greek ψάλτης (psáltēs), from Ancient Greek ψάλλω (psállō).


αρχιψάλτης

αρχιψάλτης • (archipsáltis) m (plural αρχιψάλτες, feminine αρχιψάλτρια)

archipsáltis (romanization)
αρχιψάλτες (plural)
αρχιψάλτρια (feminine)
αρχιψάλτης (nominative singular)
αρχιψάλτες (nominative plural)
αρχιψάλτη (genitive singular)
αρχιψαλτών (genitive plural)
αρχιψάλτη (accusative singular)
αρχιψάλτες (accusative plural)
αρχιψάλτη (singular vocative)
αρχιψάλτες (plural vocative)


Μικρά Άρκτος

Μικρά Άρκτος

Μικρά Άρκτος • (Mikrá Árktos) f

el-proper noun

Μικρά Άρκτος

Μικρά Άρκτος • (Mikrá Árktos) f

Μικρή Άρκτος
Μικρή Άρκτος#Greek

Alternative form of Μικρή Άρκτος (Mikrí Árktos)


βασικό αμινοξύ

head

βασικά αμινοξέα

βασικό αμινοξύ • (vasikó aminoxý) f (usually uncountable, plural βασικά αμινοξέα)

el-noun

βασικά αμινοξέα

vasikó aminoxý (romanization)
βασικά αμινοξέα (plural)

essential amino acid
essential amino acid


αργόν

argón (romanization)
αργόν (nominative singular)
αργού (genitive singular)
αργόν (accusative singular)
αργόν (singular vocative)


Λουτέτια

head

Λουτέτια • (Loutétia) f

el-proper noun

Λουτέτια • (Loutétia) f

(astronomy) 21 Lutetia, a main belt asteroid.


Λουτεσία

head

Λουτεσία • (Loutesía) f

el-proper noun

Λουτεσία • (Loutesía) f


τρυπτοφάνη

head

τρυπτοφάνη • (tryptofáni) f (usually uncountable, plural τρυπτοφάνες)

tryptofáni (romanization)
τρυπτοφάνες (plural)
τρυπτοφάνη (nominative singular)
τρυπτοφάνες (nominative plural)
τρυπτοφάνης (genitive singular)
τρυπτοφανών (genitive plural)
τρυπτοφάνη (accusative singular)
τρυπτοφάνες (accusative plural)
τρυπτοφάνη (singular vocative)
τρυπτοφάνες (plural vocative)


σκουροκόκκινος

σκουροκόκκινη

σκουροκόκκινο

σκουροκόκκινος • (skourokókkinos) m (feminine σκουροκόκκινη, neuter σκουροκόκκινο)

el-adj

σκουροκόκκινη

σκουροκόκκινο

skourokókkinos (romanization)
σκουροκόκκινη (feminine)
σκουροκόκκινο (neuter)
σκουροκόκκινος (masculine nominative singular)
σκουροκόκκινη (feminine nominative singular)
σκουροκόκκινο (neuter nominative singular)
σκουροκόκκινοι (masculine nominative)
σκουροκόκκινες (feminine nominative plural)
σκουροκόκκινα (neuter nominative plural)
σκουροκόκκινου (genitive masculine singular)
σκουροκόκκινης (feminine genitive singular)
σκουροκόκκινου (genitive neuter singular)
σκουροκόκκινων (genitive masculine)
σκουροκόκκινων (feminine genitive plural)
σκουροκόκκινων (genitive neuter plural)
σκουροκόκκινο (accusative masculine singular)
σκουροκόκκινη (accusative feminine singular)
σκουροκόκκινο (accusative neuter singular)
σκουροκόκκινους (accusative masculine)
σκουροκόκκινες (accusative feminine plural)
σκουροκόκκινα (accusative neuter plural)
σκουροκόκκινε (masculine singular vocative)
σκουροκόκκινη (feminine singular vocative)
σκουροκόκκινο (neuter singular vocative)
σκουροκόκκινοι (masculine vocative)
σκουροκόκκινες (feminine plural vocative)
σκουροκόκκινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

σκουροκόκκιν

el-decl-adj-a

σκουροκόκκιν

el-decl-adj-positive

Declension of σκουροκόκκινος

σκουροκόκκιν

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σκουροκόκκινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σκουροκόκκινος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

σκουροκόκκιν

el-decl-adj-table

σκουροκόκκινος (skourokókkinos)

σκουροκόκκινη (skourokókkini)

σκουροκόκκινο (skourokókkino)

σκουροκόκκινοι (skourokókkinoi)

σκουροκόκκινες (skourokókkines)

σκουροκόκκινα (skourokókkina)

σκουροκόκκινου (skourokókkinou)

σκουροκόκκινης (skourokókkinis)

σκουροκόκκινου (skourokókkinou)

σκουροκόκκινων (skourokókkinon)

σκουροκόκκινων (skourokókkinon)

σκουροκόκκινων (skourokókkinon)

σκουροκόκκινο (skourokókkino)

σκουροκόκκινη (skourokókkini)

σκουροκόκκινο (skourokókkino)

σκουροκόκκινους (skourokókkinous)

σκουροκόκκινες (skourokókkines)

σκουροκόκκινα (skourokókkina)

σκουροκόκκινε (skourokókkine)

σκουροκόκκινη (skourokókkini)

σκουροκόκκινο (skourokókkino)

σκουροκόκκινοι (skourokókkinoi)

σκουροκόκκινες (skourokókkines)

σκουροκόκκινα (skourokókkina)

σκου‧ρο‧κόκ‧κι‧νος


ρετινόλη

head

ρετινόλη • (retinóli) f

el-noun

ρετινόλη • (retinóli) f

(organic chemistry, biochemistry) retinol


ρετινάλη

head

ρετινάλη • (retináli) f

el-noun

ρετινάλη • (retináli) f

(biochemistry, organic chemistry) retinal


νεφολογία

head

νεφολογία • (nefología) f

el-noun

νεφολογία • (nefología) f


οξυκωδόνη

head

οξυκωδόνη • (oxykodóni) f

el-noun

οξυκωδόνη • (oxykodóni) f


αυνανιστικός

head

αυνανιστικός • (avnanistikós) m (uncountable)

avnanistikós (romanization)
αυνανιστικός (masculine nominative singular)
αυνανιστική (feminine nominative singular)
αυνανιστικό (neuter nominative singular)
αυνανιστικοί (masculine nominative)
αυνανιστικές (feminine nominative plural)
αυνανιστικά (neuter nominative plural)
αυνανιστικού (genitive masculine singular)
αυνανιστικής (feminine genitive singular)
αυνανιστικού (genitive neuter singular)
αυνανιστικών (genitive masculine)
αυνανιστικών (feminine genitive plural)
αυνανιστικών (genitive neuter plural)
αυνανιστικό (accusative masculine singular)
αυνανιστική (accusative feminine singular)
αυνανιστικό (accusative neuter singular)
αυνανιστικούς (accusative masculine)
αυνανιστικές (accusative feminine plural)
αυνανιστικά (accusative neuter plural)
αυνανιστικέ (masculine singular vocative)
αυνανιστική (feminine singular vocative)
αυνανιστικό (neuter singular vocative)
αυνανιστικοί (masculine vocative)
αυνανιστικές (feminine plural vocative)
αυνανιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αυνανιστικός

el-decl-adj-table

αυνανιστικός (avnanistikós)

αυνανιστική (avnanistikí)

αυνανιστικό (avnanistikó)

αυνανιστικοί (avnanistikoí)

αυνανιστικές (avnanistikés)

αυνανιστικά (avnanistiká)

αυνανιστικού (avnanistikoú)

αυνανιστικής (avnanistikís)

αυνανιστικού (avnanistikoú)

αυνανιστικών (avnanistikón)

αυνανιστικών (avnanistikón)

αυνανιστικών (avnanistikón)

αυνανιστικό (avnanistikó)

αυνανιστική (avnanistikí)

αυνανιστικό (avnanistikó)

αυνανιστικούς (avnanistikoús)

αυνανιστικές (avnanistikés)

αυνανιστικά (avnanistiká)

αυνανιστικέ (avnanistiké)

αυνανιστική (avnanistikí)

αυνανιστικό (avnanistikó)

αυνανιστικοί (avnanistikoí)

αυνανιστικές (avnanistikés)

αυνανιστικά (avnanistiká)

αυ‧να‧νι‧στι‧κός

Back-formation from αυνανισμός (avnanismós).

back-form

masturbatory, onanistic (relating to the manual erotic stimulation of the genitals or other erotic regions)


ολιβίνης

head

ολιβίνης • (olivínis) m (usually uncountable, plural ολιβίνες)

olivínis (romanization)
ολιβίνες (plural)
ολιβίνης (nominative singular)
ολιβίνες (nominative plural)
ολιβίνη (genitive singular)
ολιβινών (genitive plural)
ολιβίνη (accusative singular)
ολιβίνες (accusative plural)
ολιβίνη (singular vocative)
ολιβίνες (plural vocative)


μιόνιο

miónio (romanization)
μιόνια (plural)
μιόνιο (nominative singular)
μιόνια (nominative plural)
μιονίου (genitive singular)
μιόνιου (genitive singular)
μιονίων (genitive plural)
μιόνιων (genitive plural)
μιόνιο (accusative singular)
μιόνια (accusative plural)
μιόνιο (singular vocative)
μιόνια (plural vocative)


μπουρδέλο

μπουρδέλο • (bourdélo) n (plural μπουρδέλα)

bourdélo (romanization)
μπουρδέλα (plural)
μπουρδέλο (nominative singular)
μπουρδέλα (nominative plural)
μπουρδέλου (genitive singular)
μπουρδέλων (genitive plural)
μπουρδέλο (accusative singular)
μπουρδέλα (accusative plural)
μπουρδέλο (singular vocative)
μπουρδέλα (plural vocative)