πραξικόπημα

head

πραξικοπήματα

πραξικόπημα • (praxikópima) n (plural πραξικοπήματα)

el-noun

πραξικοπήματα

praxikópima (romanization)
πραξικοπήματα (plural)
πραξικόπημα (nominative singular)
πραξικοπήματα (nominative plural)
πραξικοπήματος (genitive singular)
πραξικοπημάτων (genitive plural)
πραξικόπημα (accusative singular)
πραξικοπήματα (accusative plural)
πραξικόπημα (singular vocative)
πραξικοπήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πραξικοπήματα

πραξικοπήματος

πραξικοπημάτων

πραξικοπήματα

πραξικοπήματα

From πράξη (práxi) + κόπτω (kópto), calque of French coup d’État.


θρόνος

thrónos (romanization)
θρόνοι (plural)
θρόνος (nominative singular)
θρόνοι (nominative plural)
θρόνου (genitive singular)
θρόνων (genitive plural)
θρόνο (accusative singular)
θρόνους (accusative plural)
θρόνε (singular vocative)
θρόνοι (plural vocative)

θρονιάζω

sit and not intending to give up the seat; negative sense

θρόνιασμα

the without giving up my seat; negative sense

σύνθρονο

series of seats in church, especially for priests

ο θρόνος της Αγγλίας

σφετεριστής του θρόνου

ανάρρηση στο θρόνο

χηρεύει ο θρόνος

the throne is vacant (literally: widowed)


βασιλιάς

head

βασιλιάς • (vasiliás) m (plural βασιλιάδες, feminine βασίλισσα)

vasiliás (romanization)
βασιλιάδες (plural)
βασίλισσα (feminine)
βασιλιάς (nominative singular)
βασιλιάδες (nominative plural)
βασιλιά (genitive singular)
βασιλιάδων (genitive plural)
βασιλιά (accusative singular)
βασιλιάδες (accusative plural)
βασιλιά (singular vocative)
βασιλιάδες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek βασιλιάς < βασιλέας (basiléas) with synizesis [ʎa] to avoid hiatus. From Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king, leader, prince, emperor”), from Proto-Hellenic *gʷatiléus; the word, attested in some form since Mycenaean times, is of uncertain ultimate etymology; possibly of Anatolian origin. Also see βασίλισσα (basílissa, “queen”).


αστυφύλακας

head

αστυφύλακας • (astyfýlakas) m or f (plural αστυφύλακες)

astyfýlakas (romanization)
αστυφύλακες (plural)
αστυφύλακας (nominative singular)
αστυφύλακες (nominative plural)
αστυφύλακα (genitive singular)
αστυφυλάκων (genitive plural)
αστυφύλακα (accusative singular)
αστυφύλακες (accusative plural)
αστυφύλακα (singular vocative)
αστυφύλακες (plural vocative)

α‧στυ‧φύ‧λα‧κας

From Ancient Greek ἀστυφύλαξ (astuphúlax); by surface analysis, άστυ (ásty, “city center”) + φύλακας (fýlakas, “guard”).

surf

(law enforcement) officer, constable (police rank)


αστυνομία

head

αστυνομία • (astynomía) f (plural αστυνομίες)

astynomía (romanization)
αστυνομίες (plural)
αστυνομία (nominative singular)
αστυνομίες (nominative plural)
αστυνομίας (genitive singular)
αστυνομιών (genitive plural)
αστυνομία (accusative singular)
αστυνομίες (accusative plural)
αστυνομία (singular vocative)
αστυνομίες (plural vocative)

α‧στυ‧νο‧μί‧α

From the Ancient Greek ἀστυνόμος (astunómos), from ἄστυ (ástu, “city”) + νόμος (nómos, “law”).


βασίλισσα

βασίλισσα • (vasílissa) f (plural βασίλισσες, masculine βασιλιάς)

vasílissa (romanization)
βασίλισσες (plural)
βασιλιάς (masculine)
βασίλισσα (nominative singular)
βασίλισσες (nominative plural)
βασίλισσας (genitive singular)
βασιλισσών (genitive plural)
βασίλισσα (accusative singular)
βασίλισσες (accusative plural)
βασίλισσα (singular vocative)
βασίλισσες (plural vocative)

βα‧σί‧λισ‧σα

From Ancient Greek βασίλισσα (basílissa).

Η Ελισάβετ Βʹ ήταν η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Elizabeth II was the queen of the United Kingdom.

I Elisávet Vʹ ítan i vasílissa tou Inoménou Vasileíou.


δήμαρχος

δήμαρχος • (dímarchos) m or f (plural δήμαρχοι)

dímarchos (romanization)
δήμαρχοι (plural)
δήμαρχος (nominative singular)
δήμαρχοι (nominative plural)
δήμαρχου (genitive singular)
δημάρχου (genitive singular)
δήμαρχων (genitive plural)
δημάρχων (genitive plural)
δήμαρχο (accusative singular)
δήμαρχους (accusative plural)
δημάρχους (accusative plural)
δήμαρχε (singular vocative)
δήμαρχοι (plural vocative)

From Ancient Greek δήμαρχος (dḗmarkhos), from δῆμος (dêmos, “township, deme”) + ἄρχω (árkhō, “to rule”).

Η γυναίκα μου έγινε δήμαρχος πριν δυό χρόνια.

I gynaíka mou égine dímarchos prin dyó chrónia.

mayor (leader of a city, town or a municipality)


αυτοκράτορας

αυτοκράτορες

αυτοκράτειρα

αυτοκρατόρισσα

αυτοκράτορας • (aftokrátoras) m (plural αυτοκράτορες, feminine αυτοκράτειρα or αυτοκρατόρισσα)

el-noun

αυτοκράτορες

αυτοκράτειρα

αυτοκρατόρισσα

aftokrátoras (romanization)
αυτοκράτορες (plural)
αυτοκράτειρα (feminine)
αυτοκρατόρισσα (feminine)
αυτοκράτορας (nominative singular)
αυτοκράτορες (nominative plural)
αυτοκράτορα (genitive singular)
αυτοκρατόρων (genitive plural)
αυτοκράτορα (accusative singular)
αυτοκράτορες (accusative plural)
αυτοκράτορα (singular vocative)
αυτοκράτορες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκράτορας

αυτοκράτορες

αυτοκρατόρων

αυτοκράτορες

αυτοκράτορες

From Ancient Greek αὐτοκράτωρ (autokrátōr).


φυλάκιση

head

φυλάκιση • (fylákisi) f (plural φυλακίσεις)

fylákisi (romanization)
φυλακίσεις (plural)
φυλάκιση (nominative singular)
φυλακίσεις (nominative plural)
φυλάκισης (genitive singular)
φυλακίσεων (genitive plural)
φυλάκιση (accusative singular)
φυλακίσεις (accusative plural)
φυλάκιση (singular vocative)
φυλακίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: φυλακίσεως (fylakíseos)

Learnedly from φυλακί(ζω) (fylakí(zo)) + -ση (-si).

af

φυλακίζω<alt:φυλακί(ζω)>

confinement in prison, imprisonment, incarceration


βασίλειο

head

βασίλειο • (vasíleio) n (plural βασίλεια)

vasíleio (romanization)
βασίλεια (plural)
βασίλειο (nominative singular)
βασίλεια (nominative plural)
βασιλείου (genitive singular)
βασίλειου (genitive singular)
βασιλείων (genitive plural)
βασίλειων (genitive plural)
βασίλειο (accusative singular)
βασίλεια (accusative plural)
βασίλειο (singular vocative)
βασίλεια (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek βασίλειον (basíleion, “palace, capital”).

inh

(taxonomy, biology) kingdom (taxonomic division below Domain and above Phylum)


σουλτάνος

head

σουλτάνος • (soultános) m (plural σουλτάνοι, feminine σουλτάνα)

soultános (romanization)
σουλτάνοι (plural)
σουλτάνα (feminine)
σουλτάνος (nominative singular)
σουλτάνοι (nominative plural)
σουλτάνου (genitive singular)
σουλτάνων (genitive plural)
σουλτάνο (accusative singular)
σουλτάνους (accusative plural)
σουλτάνε (singular vocative)
σουλτάνοι (plural vocative)

From Byzantine Greek σουλτᾶνος (soultânos), from Ottoman Turkish سلطان (sultân, sultan), from Arabic سُلْطَان (sulṭān).


πρωθυπουργός

πρωθυπουργοί

πρωθυπουργίνα

πρωθυπουργός • (prothypourgós) m or f (plural πρωθυπουργοί, feminine πρωθυπουργίνα)

el-noun

πρωθυπουργοί

πρωθυπουργίνα

prothypourgós (romanization)
πρωθυπουργοί (plural)
πρωθυπουργίνα (feminine)
πρωθυπουργός (nominative singular)
πρωθυπουργοί (nominative plural)
πρωθυπουργού (genitive singular)
πρωθυπουργών (genitive plural)
πρωθυπουργό (accusative singular)
πρωθυπουργούς (accusative plural)
πρωθυπουργέ (singular vocative)
πρωθυπουργοί (plural vocative)

el-decl-noun

πρωθυπουργός

πρωθυπουργοί

πρωθυπουργού

πρωθυπουργών

πρωθυπουργούς

πρωθυπουργοί

There is a Katharevousa form: πρωθυπουργόν

πρω‧θυ‧πουρ‧γός

From πρωθ- (proth-, “first, prime”) + υπουργός (ypourgós, “minister”), calque of English prime minister. First attested 1839.

af

(politics) prime minister, premier (head of a Westminster-style government)


υπουργικό συμβούλιο

head

υπουργικό συμβούλιο

υπουργικό συμβούλιο • (ypourgikó symvoúlio) n

el-noun

υπουργικό συμβούλιο

υπουργικό (ypourgikó, “ministerial”) + συμβούλιο (symvoúlio, “committee”)

το άτυπο υπουργικό συμβούλιο για τις αποκρατικοποιήσεις

(government) cabinet, ministerial committee


φυλακισμένος

head

φυλακισμένοι

φυλακισμένος • (fylakisménos) m (plural φυλακισμένοι)

el-noun

φυλακισμένοι

fylakisménos (romanization)
φυλακισμένοι (plural)
φυλακισμένος (nominative singular)
φυλακισμένοι (nominative plural)
φυλακισμένου (genitive singular)
φυλακισμένων (genitive plural)
φυλακισμένο (accusative singular)
φυλακισμένους (accusative plural)
φυλακισμένε (singular vocative)
φυλακισμένοι (plural vocative)

el-decl-noun

φυλακισμένος

φυλακισμένοι

φυλακισμένου

φυλακισμένων

φυλακισμένους

φυλακισμένοι

prisoner (person incarcerated in a prison)

prisoner (any person held against his or her will)


υπουργός

head

υπουργός • (ypourgós) m or f (plural υπουργοί)

ypourgós (romanization)
υπουργοί (plural)
υπουργός (nominative singular)
υπουργοί (nominative plural)
υπουργού (genitive singular)
υπουργών (genitive plural)
υπουργό (accusative singular)
υπουργούς (accusative plural)
υπουργέ (singular vocative)
υπουργοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὑπουργός (hupourgós, “servant, helper”), from ὑπό (hupó, “under”) + -ουργός (-ourgós, “worker”) (see ἔργον (érgon, “work”)).
The modern sense is a semantic loan from Italian ministro.

suf

Ο υπουργός υγείας παραιτήθηκε μετά το σκάνδαλο.

The health minister resigned after the scandal.

O ypourgós ygeías paraitíthike metá to skándalo.

(government) minister, secretary (politician who heads a ministry or department)


φυλακή

fylakí (romanization)
φυλακές (plural)
φυλακή (nominative singular)
φυλακές (nominative plural)
φυλακής (genitive singular)
φυλακών (genitive plural)
φυλακή (accusative singular)
φυλακές (accusative plural)
φυλακή (singular vocative)
φυλακές (plural vocative)

κελί φυλακής


βουλή

voulí (romanization)
βουλές (plural)
βουλή (nominative singular)
βουλές (nominative plural)
βουλής (genitive singular)
βουλών (genitive plural)
βουλή (accusative singular)
βουλές (accusative plural)
βουλή (singular vocative)
βουλές (plural vocative)

(government, politics) parliament, legislative body, house of elected representatives


κορώνα

koróna (romanization)
κορώνες (plural)
κορώνα (nominative singular)
κορώνες (nominative plural)
κορώνας (genitive singular)
κορωνών (genitive plural)
κορώνα (accusative singular)
κορώνες (accusative plural)
κορώνα (singular vocative)
κορώνες (plural vocative)

→? Bulgarian: корона (korona)

→? Romanian: coroană


υπουργείο

head

υπουργείο • (ypourgeío) n (plural υπουργεία)

ypourgeío (romanization)
υπουργεία (plural)
υπουργείο (nominative singular)
υπουργεία (nominative plural)
υπουργείου (genitive singular)
υπουργείων (genitive plural)
υπουργείο (accusative singular)
υπουργεία (accusative plural)
υπουργείο (singular vocative)
υπουργεία (plural vocative)

Υπουργείο Εσωτερικών


πυροσβέστης

πυροσβέστρια

πυροσβέστης • (pyrosvéstis) m (plural πυροσβέστες, feminine πυροσβέστρια)

el-noun

πυροσβέστρια

pyrosvéstis (romanization)
πυροσβέστες (plural)
πυροσβέστρια (feminine)
πυροσβέστης (nominative singular)
πυροσβέστες (nominative plural)
πυροσβέστη (genitive singular)
πυροσβεστών (genitive plural)
πυροσβέστη (accusative singular)
πυροσβέστες (accusative plural)
πυροσβέστη (singular vocative)
πυροσβέστες (plural vocative)

πυ‧ρο‧σβέ‧στης

From πυρο- (pyro-, “pyro-, fire”) + stem σβεσ- as in ancient σβέννυμι (sbénnumi) [see modern σβήνω (svíno, “put out”)] + -της (-tis). Attested since 1855.

πυροσβεστική υπηρεσία fπυροσβεστική φωλιά

For ranks of the Hellenic Fire Service see πυροσβεστικό σώμα


πρόεδρος

head

πρόεδρος • (próedros) m or f (plural πρόεδροι)

próedros (romanization)
πρόεδροι (plural)
πρόεδρος (nominative singular)
πρόεδροι (nominative plural)
προέδρου (genitive singular)
προέδρων (genitive plural)
πρόεδρο (accusative singular)
προέδρους (accusative plural)
πρόεδρε (singular vocative)
πρόεδροι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πρόεδρος (próedros, “one who sits in the first place, president, presiding officer”). Prefix προ- (pro-) and see ἕδρα (hédra, “seat”).


πρίγκιπας

head

πρίγκιπας • (prígkipas) m (plural πρίγκιπες, feminine πριγκίπισσα)

prígkipas (romanization)
πρίγκιπες (plural)
πριγκίπισσα (feminine)
πρίγκιπας (nominative singular)
πρίγκιπες (nominative plural)
πρίγκιπα (genitive singular)
πριγκίπων (genitive plural)
πρίγκιπα (accusative singular)
πρίγκιπες (accusative plural)
πρίγκιπα (singular vocative)
πρίγκιπες (plural vocative)

From Hellenistic Ancient Greek πρῖγκιψ (prînkips), from Latin prīnceps.

Zει σαν πρίγκιπας.

(figuratively) A person living in luxury.


κρατούμενος

κρατούμενος • (kratoúmenos) m (plural κρατούμενοι, feminine κρατούμενη or κρατουμένη)

kratoúmenos (romanization)
κρατούμενοι (plural)
κρατούμενη (feminine)
κρατουμένη (feminine)
κρατούμενος (nominative singular)
κρατούμενοι (nominative plural)
κρατουμένου (genitive singular)
κρατουμένων (genitive plural)
κρατούμενο (accusative singular)
κρατουμένους (accusative plural)
κρατούμενε (singular vocative)
κρατούμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

κρατουμένους


Βουλή

Voulí (romanization)
Βουλές (plural)
Βουλή (nominative singular)
Βουλές (nominative plural)
Βουλής (genitive singular)
Βουλών (genitive plural)
Βουλή (accusative singular)
Βουλές (accusative plural)
Βουλή (singular vocative)
Βουλές (plural vocative)

(government, politics) Parliament (proper noun form of βουλή)


αυτοκρατορία

head

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορία • (aftokratoría) f (plural αυτοκρατορίες)

el-noun

αυτοκρατορίες

aftokratoría (romanization)
αυτοκρατορίες (plural)
αυτοκρατορία (nominative singular)
αυτοκρατορίες (nominative plural)
αυτοκρατορίας (genitive singular)
αυτοκρατοριών (genitive plural)
αυτοκρατορία (accusative singular)
αυτοκρατορίες (accusative plural)
αυτοκρατορία (singular vocative)
αυτοκρατορίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορίας

αυτοκρατοριών

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

From Ancient Greek αὐτοκρατορία (autokratoría).

der

αὐτοκρατορία

ρωμαϊκή αυτοκρατορία


αυτοκράτειρα

head

αυτοκράτειρες

αυτοκράτορας

αυτοκράτειρα • (aftokráteira) f (plural αυτοκράτειρες, masculine αυτοκράτορας)

el-noun

αυτοκράτειρες

αυτοκράτορας

aftokráteira (romanization)
αυτοκράτειρες (plural)
αυτοκράτορας (masculine)
αυτοκράτειρα (nominative singular)
αυτοκράτειρες (nominative plural)
αυτοκράτειρας (genitive singular)
αυτοκρατειρών (genitive plural)
αυτοκράτειρα (accusative singular)
αυτοκράτειρες (accusative plural)
αυτοκράτειρα (singular vocative)
αυτοκράτειρες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες

αυτοκράτειρας

αυτοκρατειρών

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες


φυλακίζω

head

φυλακίζω • (fylakízo)

el-verb

φυλακίζω • (fylakízo) (past φυλάκισα, passive φυλακίζομαι)

fylakízo (romanization)
φυλάκισα (past)
φυλακίζομαι (passive)
φυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
φυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
φυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
φυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
φυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
φυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
φυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
φυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
φυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
φυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
φυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
φυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
φυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας φυλακίσει (active participle past)
φυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φυλακίσει (active infinitive-aorist)
φυλακιστεί (infinitive-aorist passive)


στέμμα

head

στέμμα • (stémma) n (plural στέμματα)

el-noun

στέμμα • (stémma) n (plural στέμματα)

stémma (romanization)
στέμματα (plural)
στέμμα (nominative singular)
στέμματα (nominative plural)
στέμματος (genitive singular)
στεμμάτων (genitive plural)
στέμμα (accusative singular)
στέμματα (accusative plural)
στέμμα (singular vocative)
στέμματα (plural vocative)


μοναρχία

head

μοναρχία • (monarchía) f (plural μοναρχίες)

monarchía (romanization)
μοναρχίες (plural)
μοναρχία (nominative singular)
μοναρχίες (nominative plural)
μοναρχίας (genitive singular)
μοναρχιών (genitive plural)
μοναρχία (accusative singular)
μοναρχίες (accusative plural)
μοναρχία (singular vocative)
μοναρχίες (plural vocative)

→ Aromanian: munarhii

συνταγματική μοναρχία


μονάρχης

μονάρχης • (monárchis) m (plural μονάρχες)

monárchis (romanization)
μονάρχες (plural)
μονάρχης (nominative singular)
μονάρχες (nominative plural)
μονάρχη (genitive singular)
μοναρχών (genitive plural)
μονάρχη (accusative singular)
μονάρχες (accusative plural)
μονάρχη (singular vocative)
μονάρχες (plural vocative)

→ Aromanian: munarhu

From Ancient Greek μονάρχης (monárkhēs); equivalent to μόνος (mónos, “alone”) + -άρχης (-árchis, “ruler”).
Compare Mariupol Greek мона́рхус (monárxus).


αστυνομικός

head

αστυνομικίνα

αστυνομικός • (astynomikós) m (plural αστυνομικοί, feminine αστυνομικίνα)

el-noun

αστυνομικίνα

astynomikós (romanization)
αστυνομικοί (plural)
αστυνομικίνα (feminine)
αστυνομικός (nominative singular)
αστυνομικοί (nominative plural)
αστυνομικού (genitive singular)
αστυνομικών (genitive plural)
αστυνομικό (accusative singular)
αστυνομικούς (accusative plural)
αστυνομικέ (singular vocative)
αστυνομικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομικούς

→ Aromanian: astinumico


ασφάλεια

head

ασφάλεια • (asfáleia) f (plural ασφάλειες)

asfáleia (romanization)
ασφάλειες (plural)
ασφάλεια (nominative singular)
ασφάλειες (nominative plural)
ασφαλείας (genitive singular)
ασφάλειας (genitive singular)
ασφαλειών (genitive plural)
ασφάλεια (accusative singular)
ασφάλειες (accusative plural)
ασφάλεια (singular vocative)
ασφάλειες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀσφάλεια (aspháleia).


σύνταγμα

σύνταγμα • (sýntagma) n (plural συντάγματα)

sýntagma (romanization)
συντάγματα (plural)
σύνταγμα (nominative singular)
συντάγματα (nominative plural)
συντάγματος (genitive singular)
συνταγμάτων (genitive plural)
σύνταγμα (accusative singular)
συντάγματα (accusative plural)
σύνταγμα (singular vocative)
συντάγματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σύνταγμα (súntagma). By surface analysis, συντάσσω (syntásso, “to command, organise”) + -μα (-ma).


πριγκίπισσα

head

πριγκίπισσες

πριγκίπισσα • (prigkípissa) f (plural πριγκίπισσες, masculine πρίγκιπας)

el-noun

πριγκίπισσες

prigkípissa (romanization)
πριγκίπισσες (plural)
πρίγκιπας (masculine)
πριγκίπισσα (nominative singular)
πριγκίπισσες (nominative plural)
πριγκίπισσας (genitive singular)
πριγκιπισσών (genitive plural)
πριγκίπισσα (accusative singular)
πριγκίπισσες (accusative plural)
πριγκίπισσα (singular vocative)
πριγκίπισσες (plural vocative)

el-decl-noun

πριγκίπισσες

πριγκίπισσας

πριγκιπισσών

πριγκίπισσες

πριγκίπισσες

πρι‧γκί‧πισ‧σα

Derived from Latin prī̆ncipissa (“princess”), By surface analysis, πρίγκιπας (prígkipas) + -ισσα (-issa).


τσάρος

head

τσάρος • (tsáros) m (plural τσάροι, feminine τσαρίνα)

tsáros (romanization)
τσάροι (plural)
τσαρίνα (feminine)
τσάρος (nominative singular)
τσάροι (nominative plural)
τσάρου (genitive singular)
τσάρων (genitive plural)
τσάρο (accusative singular)
τσάρους (accusative plural)
τσάρε (singular vocative)
τσάροι (plural vocative)


γερουσιαστής

γερουσιαστές

γερουσιαστίνα

γερουσιαστής • (gerousiastís) m or f (plural γερουσιαστές, feminine γερουσιαστίνα)

el-noun

γερουσιαστές

γερουσιαστίνα

gerousiastís (romanization)
γερουσιαστές (plural)
γερουσιαστίνα (feminine)
γερουσιαστής (nominative singular)
γερουσιαστές (nominative plural)
γερουσιαστή (genitive singular)
γερουσιαστών (genitive plural)
γερουσιαστή (accusative singular)
γερουσιαστές (accusative plural)
γερουσιαστή (singular vocative)
γερουσιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

γερουσιαστής

γερουσιαστές

γερουσιαστών

γερουσιαστές

γερουσιαστές

(government) senator (member of a senate)


καγκελάριος

head

καγκελάριος • (kagkelários) m (plural καγκελάριοι)

kagkelários (romanization)
καγκελάριοι (plural)
καγκελάριος (nominative singular)
καγκελάριοι (nominative plural)
καγκελάριου (genitive singular)
καγκελαρίου (genitive singular)
καγκελάριων (genitive plural)
καγκελαρίων (genitive plural)
καγκελάριο (accusative singular)
καγκελάριους (accusative plural)
καγκελαρίους (accusative plural)
καγκελάριε (singular vocative)
καγκελάριοι (plural vocative)

el-decl-noun

καγκελάριους

καγκελαρίους


ολιγαρχία

head

ολιγαρχία • (oligarchía) f (plural ολιγαρχίες)

oligarchía (romanization)
ολιγαρχίες (plural)
ολιγαρχία (nominative singular)
ολιγαρχίες (nominative plural)
ολιγαρχίας (genitive singular)
ολιγαρχιών (genitive plural)
ολιγαρχία (accusative singular)
ολιγαρχίες (accusative plural)
ολιγαρχία (singular vocative)
ολιγαρχίες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀλιγαρχία (oligarkhía).


σάχης

sáchis (romanization)
σάχηδες (plural)
σάχης (nominative singular)
σάχηδες (nominative plural)
σάχη (genitive singular)
σάχηδων (genitive plural)
σάχη (accusative singular)
σάχηδες (accusative plural)
σάχη (singular vocative)
σάχηδες (plural vocative)

ο Σάχης Περσίας


πρωθυπουργία

πρωθυπουργίες

πρωθυπουργία • (prothypourgía) f (plural πρωθυπουργίες)

el-noun

πρωθυπουργίες

prothypourgía (romanization)
πρωθυπουργίες (plural)
πρωθυπουργία (nominative singular)
πρωθυπουργίες (nominative plural)
πρωθυπουργίας (genitive singular)
πρωθυπουργιών (genitive plural)
πρωθυπουργία (accusative singular)
πρωθυπουργίες (accusative plural)
πρωθυπουργία (singular vocative)
πρωθυπουργίες (plural vocative)

el-decl-noun

πρωθυπουργία

πρωθυπουργίες

πρωθυπουργίας

πρωθυπουργιών

πρωθυπουργία

πρωθυπουργίες

πρωθυπουργία

πρωθυπουργίες

From πρωθυπουργός (prothypourgós) + -ία (-ía). First attested 1839.

affix

πρωθυπουργός

(politics) premiership, office of prime minister


γερουσία

head

γερουσία • (gerousía) f (plural γερουσίες)

gerousía (romanization)
γερουσίες (plural)
γερουσία (nominative singular)
γερουσίες (nominative plural)
γερουσίας (genitive singular)
γερουσία (accusative singular)
γερουσίες (accusative plural)
γερουσία (singular vocative)
γερουσίες (plural vocative)


αβασίλευτος

αβασίλευτος • (avasíleftos) m (feminine αβασίλευτη, neuter αβασίλευτο)

avasíleftos (romanization)
αβασίλευτη (feminine)
αβασίλευτο (neuter)
αβασίλευτος (masculine nominative singular)
αβασίλευτη (feminine nominative singular)
αβασίλευτο (neuter nominative singular)
αβασίλευτοι (masculine nominative plural)
αβασίλευτες (feminine nominative plural)
αβασίλευτα (neuter nominative plural)
αβασίλευτου (genitive masculine singular)
αβασίλευτης (feminine genitive singular)
αβασίλευτου (genitive neuter singular)
αβασίλευτων (genitive masculine plural)
αβασίλευτων (feminine genitive plural)
αβασίλευτων (genitive neuter plural)
αβασίλευτο (accusative masculine singular)
αβασίλευτη (accusative feminine singular)
αβασίλευτο (accusative neuter singular)
αβασίλευτους (accusative masculine plural)
αβασίλευτες (accusative feminine plural)
αβασίλευτα (accusative neuter plural)
αβασίλευτε (masculine singular vocative)
αβασίλευτη (feminine singular vocative)
αβασίλευτο (neuter singular vocative)
αβασίλευτοι (masculine plural vocative)
αβασίλευτες (feminine plural vocative)
αβασίλευτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβασίλευτος (avasíleftos)

αβασίλευτη (avasílefti)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτοι (avasíleftoi)

αβασίλευτες (avasíleftes)

αβασίλευτα (avasílefta)

αβασίλευτου (avasíleftou)

αβασίλευτης (avasíleftis)

αβασίλευτου (avasíleftou)

αβασίλευτων (avasílefton)

αβασίλευτων (avasílefton)

αβασίλευτων (avasílefton)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτη (avasílefti)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτους (avasíleftous)

αβασίλευτες (avasíleftes)

αβασίλευτα (avasílefta)

αβασίλευτε (avasílefte)

αβασίλευτη (avasílefti)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτοι (avasíleftoi)

αβασίλευτες (avasíleftes)

αβασίλευτα (avasílefta)

αβασίλευτη δημοκρατία

not governed by a monarch, kingless, queenless


αυτοκρατόρισσα

head

αυτοκρατόρισσες

αυτοκράτορας

αυτοκρατόρισσα • (aftokratórissa) f (plural αυτοκρατόρισσες, masculine αυτοκράτορας)

el-noun

αυτοκρατόρισσες

αυτοκράτορας

aftokratórissa (romanization)
αυτοκρατόρισσες (plural)
αυτοκράτορας (masculine)
αυτοκρατόρισσα (nominative singular)
αυτοκρατόρισσες (nominative plural)
αυτοκρατόρισσας (genitive singular)
αυτοκρατορισσών (genitive plural)
αυτοκρατόρισσα (accusative singular)
αυτοκρατόρισσες (accusative plural)
αυτοκρατόρισσα (singular vocative)
αυτοκρατόρισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες

αυτοκρατόρισσας

αυτοκρατορισσών

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες


αγροφυλακή

head

αγροφυλακή • (agrofylakí) f (uncountable)

agrofylakí (romanization)
αγροφυλακή (nominative singular)
αγροφυλακές (nominative plural)
αγροφυλακής (genitive singular)
αγροφυλακών (genitive plural)
αγροφυλακή (accusative singular)
αγροφυλακές (accusative plural)
αγροφυλακή (singular vocative)
αγροφυλακές (plural vocative)

αγρός (agrós, “field”) + φύλακας (fýlakas, “warden”)


αγροφύλακας

head

αγροφύλακας • (agrofýlakas) m (plural αγροφύλακες)

agrofýlakas (romanization)
αγροφύλακες (plural)
αγροφύλακας (nominative singular)
αγροφύλακες (nominative plural)
αγροφύλακα (genitive singular)
αγροφυλάκων (genitive plural)
αγροφύλακα (accusative singular)
αγροφύλακες (accusative plural)
αγροφύλακα (singular vocative)
αγροφύλακες (plural vocative)


σκήπτρο

skíptro (romanization)
σκήπτρα (plural)
σκήπτρο (nominative singular)
σκήπτρα (nominative plural)
σκήπτρου (genitive singular)
σκήπτρων (genitive plural)
σκήπτρο (accusative singular)
σκήπτρα (accusative plural)
σκήπτρο (singular vocative)
σκήπτρα (plural vocative)


αστυνομικίνα

αστυνομικίνες

αστυνομικίνα • (astynomikína) f (plural αστυνομικίνες, masculine αστυνομικός)

el-noun

αστυνομικίνες

astynomikína (romanization)
αστυνομικίνες (plural)
αστυνομικός (masculine)
αστυνομικίνα (nominative singular)
αστυνομικίνες (nominative plural)
αστυνομικίνας (genitive singular)
αστυνομικίνα (accusative singular)
αστυνομικίνες (accusative plural)
αστυνομικίνα (singular vocative)
αστυνομικίνες (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομικίνα

αστυνομικίνες

αστυνομικίνας

αστυνομικίνα

αστυνομικίνες

αστυνομικίνα

αστυνομικίνες


γερουσιαστίνα

head

γερουσιαστίνες

γερουσιαστής

γερουσιαστίνα • (gerousiastína) f (plural γερουσιαστίνες, masculine γερουσιαστής)

el-noun

γερουσιαστίνες

γερουσιαστής

gerousiastína (romanization)
γερουσιαστίνες (plural)
γερουσιαστής (masculine)
γερουσιαστίνα (nominative singular)
γερουσιαστίνες (nominative plural)
γερουσιαστίνας (genitive singular)
γερουσιαστίνα (accusative singular)
γερουσιαστίνες (accusative plural)
γερουσιαστίνα (singular vocative)
γερουσιαστίνες (plural vocative)

el-decl-noun

γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες

γερουσιαστίνας

γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες

γερουσιαστίνα

γερουσιαστίνες


φορολογία

head

φορολογία • (forología) f (plural φορολογίες)

forología (romanization)
φορολογίες (plural)
φορολογία (nominative singular)
φορολογίες (nominative plural)
φορολογίας (genitive singular)
φορολογιών (genitive plural)
φορολογία (accusative singular)
φορολογίες (accusative plural)
φορολογία (singular vocative)
φορολογίες (plural vocative)

From φόρος (fóros, “tax, duty”) + -λογία (-logía).


χαλίφης

head

χαλίφης • (chalífis) m (plural χαλίφηδες or χαλίφες)

chalífis (romanization)
χαλίφηδες (plural)
χαλίφες (plural)
χαλίφης (nominative singular)
χαλίφηδες (nominative plural)
χαλίφη (genitive singular)
χαλίφηδων (genitive plural)
χαλίφη (accusative singular)
χαλίφηδες (accusative plural)
χαλίφη (singular vocative)
χαλίφηδες (plural vocative)
χαλίφης (nominative singular)
χαλίφες (nominative plural)
χαλίφη (genitive singular)
χαλιφών (genitive plural)
χαλίφη (accusative singular)
χαλίφες (accusative plural)
χαλίφη (singular vocative)
χαλίφες (plural vocative)

Borrowed.
* Either a learned borrowing from Arabic خَلِيفَة (ḵalīfa, “caliph”) (according to Andriotis).
* Or from Ottoman Turkish خلیفه (halife), from Arabic خَلِيفَة (ḵalīfa, “caliph”) (according to Babiniotis). From the Arabic, also derived the Mediaeval Greek χαλιφᾶς (khaliphâs, “Muhammad's successor”) of the 11th century, with a later sense "Muslim political and religious leader".
* Or a learned borrowing from Italian califfo or French calife (according to Petrounias), stem [kalif-] + ending -ης, from Arabic خَلِيفَة (ḵalīfa, “caliph”) with [k > x] under the influence of the Mediaeval χαλιφᾶς (khaliphâs).

lbor

el:Νικόλαος Ανδριώτης


βασιλεύω

head

βασιλεύω • (vasilévo)

el-verb

βασιλεύω • (vasilévo) (past βασίλεψα, passive —)

vasilévo (romanization)
βασίλεψα (past)
βασιλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
βασιλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βασιλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βασιλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βασιλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
βασιλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βασιλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βασιλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βασιλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βασιλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βασιλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βασιλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βασιλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασιλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασίλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βασίλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
βασίλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βασίλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
βασίλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βασίλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
βασιλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βασιλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βασιλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βασιλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
βασίλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασιλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασιλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασίλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
βασιλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
βασιλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα βασιλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βασιλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
βασίλευε (active imperative imperfective second-person singular)
βασίλεψε (active imperative perfective second-person singular)
βασιλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
βασιλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
declinable {βασιλεύων (active indeclinable participle present)
βασιλεύουσα (active indeclinable participle present)
βασιλεύον} (active indeclinable participle present)
indeclinable βασιλεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας βασιλέψει (active indeclinable participle perfect)
βασιλευομένη (indeclinable participle passive perfect)
βασιλευόμενη (indeclinable participle passive perfect)
‑o} (indeclinable participle passive perfect)
passive perfect participle βασιλεμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑o (indeclinable participle passive perfect)
βασιλέψει (infinitive-aorist)

Inherited from Ancient Greek βασιλεύω (basileúō). Sense 'sunset' since mediaeval times.

(monarchy) to reign, rule (also figurative)


πυροσβέστρια

head

πυροσβέστριες

πυροσβέστρια • (pyrosvéstria) f (plural πυροσβέστριες, masculine πυροσβέστης)

el-noun

πυροσβέστριες

pyrosvéstria (romanization)
πυροσβέστριες (plural)
πυροσβέστης (masculine)
πυροσβέστρια (nominative singular)
πυροσβέστριες (nominative plural)
πυροσβέστριας (genitive singular)
πυροσβεστριών (genitive plural)
πυροσβέστρια (accusative singular)
πυροσβέστριες (accusative plural)
πυροσβέστρια (singular vocative)
πυροσβέστριες (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβέστρια

πυροσβέστριες

πυροσβέστριας

πυροσβεστριών

πυροσβέστρια

πυροσβέστριες

πυροσβέστρια

πυροσβέστριες


πυροσβεστική

head

πυροσβεστικές

πυροσβεστική • (pyrosvestikí) f (plural πυροσβεστικές)

el-noun

πυροσβεστικές

pyrosvestikí (romanization)
πυροσβεστικές (plural)
πυροσβεστική (nominative singular)
πυροσβεστικές (nominative plural)
πυροσβεστικής (genitive singular)
πυροσβεστικών (genitive plural)
πυροσβεστική (accusative singular)
πυροσβεστικές (accusative plural)
πυροσβεστική (singular vocative)
πυροσβεστικές (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

πυροσβεστικής

πυροσβεστικών

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

Ellipsis of πυροσβεστική υπηρεσία f (pyrosvestikí ypiresía)., literally: "fire extinguishing service".

ellipsis of

πυροσβεστική υπηρεσία

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυ‧ρο‧σβε‧στι‧κή

Πάρε αμέσως τηλέφωνο στο 199, την πυροσβεστική!

Phone immediately 199 the [Hellenic] Fire Brigade!

Páre amésos tiléfono sto 199, tin pyrosvestikí!

(firefighting) fire brigade (UK), fire department (US)


εμίρης

head

εμίρης • (emíris) m (plural εμίρηδες)

el-noun

εμίρης • (emíris) m (plural εμίρηδες)

emíris (romanization)
εμίρηδες (plural)
εμίρης (nominative singular)
εμίρηδες (nominative plural)
εμίρη (genitive singular)
εμίρηδων (genitive plural)
εμίρη (accusative singular)
εμίρηδες (accusative plural)
εμίρη (singular vocative)
εμίρηδες (plural vocative)

emir (the title of the nominal ruler if an emirate)


δυναστεία

head

δυναστεία • (dynasteía) f (plural δυναστείες)

dynasteía (romanization)
δυναστείες (plural)
δυναστεία (nominative singular)
δυναστείες (nominative plural)
δυναστείας (genitive singular)
δυναστειών (genitive plural)
δυναστεία (accusative singular)
δυναστείες (accusative plural)
δυναστεία (singular vocative)
δυναστείες (plural vocative)

Το 1925, η δυναστεία των Παχλαβί ανήλθαν στην εξουσία στη Περσία

In 1925, the Pahlavi dynasty came to power in Persia.

To 1925, i dynasteía ton Pachlaví anílthan stin exousía sti Persía


αβεβαίωτος

αβεβαίωτος • (avevaíotos) m (feminine αβεβαίωτη, neuter αβεβαίωτο)

avevaíotos (romanization)
αβεβαίωτη (feminine)
αβεβαίωτο (neuter)
αβεβαίωτος (masculine nominative singular)
αβεβαίωτη (feminine nominative singular)
αβεβαίωτο (neuter nominative singular)
αβεβαίωτοι (masculine nominative plural)
αβεβαίωτες (feminine nominative plural)
αβεβαίωτα (neuter nominative plural)
αβεβαίωτου (genitive masculine singular)
αβεβαίωτης (feminine genitive singular)
αβεβαίωτου (genitive neuter singular)
αβεβαίωτων (genitive masculine plural)
αβεβαίωτων (feminine genitive plural)
αβεβαίωτων (genitive neuter plural)
αβεβαίωτο (accusative masculine singular)
αβεβαίωτη (accusative feminine singular)
αβεβαίωτο (accusative neuter singular)
αβεβαίωτους (accusative masculine plural)
αβεβαίωτες (accusative feminine plural)
αβεβαίωτα (accusative neuter plural)
αβεβαίωτε (masculine singular vocative)
αβεβαίωτη (feminine singular vocative)
αβεβαίωτο (neuter singular vocative)
αβεβαίωτοι (masculine plural vocative)
αβεβαίωτες (feminine plural vocative)
αβεβαίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβεβαίωτος (avevaíotos)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτης (avevaíotis)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτους (avevaíotous)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτε (avevaíote)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)


γκλομπ

(law enforcement) truncheon (UK), baton (US)


χαράτσι

head

χαράτσι • (charátsi) n (plural χαράτσια)

charátsi (romanization)
χαράτσια (plural)
χαράτσι (nominative singular)
χαράτσια (nominative plural)
χαρατσιού (genitive singular)
χαρατσιών (genitive plural)
χαράτσι (accusative singular)
χαράτσια (accusative plural)
χαράτσι (singular vocative)
χαράτσια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χαράτσι (kharátsi), from Ottoman Turkish خراج (haraç), from Arabic خَرَاج (ḵarāj).

(historical) poll tax (under the Ottomans)


αυταρχία

αυταρχία • (aftarchía) f (plural αυταρχίες)

aftarchía (romanization)
αυταρχίες (plural)
αυταρχία (nominative singular)
αυταρχίες (nominative plural)
αυταρχίας (genitive singular)
αυταρχιών (genitive plural)
αυταρχία (accusative singular)
αυταρχίες (accusative plural)
αυταρχία (singular vocative)
αυταρχίες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek αὐταρχία (autarkhía, “absolute power, autocracy, autarchy”), partially a semantic loan from French autocratie via Ancient Greek αὐτοκρατής (autokratḗs).

lbor

(government) autarchy, autocracy, absolutism, despotism, authoritarian rule


κρατικός

head

κρατικός • (kratikós) m (feminine κρατική, neuter κρατικό)

kratikós (romanization)
κρατική (feminine)
κρατικό (neuter)
κρατικός (masculine nominative singular)
κρατική (feminine nominative singular)
κρατικό (neuter nominative singular)
κρατικοί (masculine nominative plural)
κρατικές (feminine nominative plural)
κρατικά (neuter nominative plural)
κρατικού (genitive masculine singular)
κρατικής (feminine genitive singular)
κρατικού (genitive neuter singular)
κρατικών (genitive masculine plural)
κρατικών (feminine genitive plural)
κρατικών (genitive neuter plural)
κρατικό (accusative masculine singular)
κρατική (accusative feminine singular)
κρατικό (accusative neuter singular)
κρατικούς (accusative masculine plural)
κρατικές (accusative feminine plural)
κρατικά (accusative neuter plural)
κρατικέ (masculine singular vocative)
κρατική (feminine singular vocative)
κρατικό (neuter singular vocative)
κρατικοί (masculine plural vocative)
κρατικές (feminine plural vocative)
κρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κρατικός (kratikós)

κρατική (kratikí)

κρατικό (kratikó)

κρατικοί (kratikoí)

κρατικές (kratikés)

κρατικά (kratiká)

κρατικού (kratikoú)

κρατικής (kratikís)

κρατικού (kratikoú)

κρατικών (kratikón)

κρατικών (kratikón)

κρατικών (kratikón)

κρατικό (kratikó)

κρατική (kratikí)

κρατικό (kratikó)

κρατικούς (kratikoús)

κρατικές (kratikés)

κρατικά (kratiká)

κρατικέ (kratiké)

κρατική (kratikí)

κρατικό (kratikó)

κρατικοί (kratikoí)

κρατικές (kratikés)

κρατικά (kratiká)

Learnedly from κράτ(ος) (krát(os)) + -ικός (-ikós), a calque of French étatique and German staatlich.

af

κράτος<alt:κράτ(ος)>


στόμιο υδροληψίας

head

στόμια υδροληψίας

στόμιο υδροληψίας • (stómio ydrolipsías) n (plural στόμια υδροληψίας)

el-noun

στόμια υδροληψίας

stómio ydrolipsías (romanization)
στόμια υδροληψίας (plural)


δημαρχείο

head

δημαρχείο • (dimarcheío) n (plural δημαρχεία)

dimarcheío (romanization)
δημαρχεία (plural)
δημαρχείο (nominative singular)
δημαρχεία (nominative plural)
δημαρχείου (genitive singular)
δημαρχείων (genitive plural)
δημαρχείο (accusative singular)
δημαρχεία (accusative plural)
δημαρχείο (singular vocative)
δημαρχεία (plural vocative)

δη‧μαρ‧χεί‧ο

δήμαρχ- (dímarch-, “mayor”) + -είο (-eío). First attested 1832.

suffix

Πρέπει να πάω αύριο στο δημαρχείο να βρω το πιστοποιητικό γέννησής μου.

I have to go down to the town hall tomorrow to find my birth certificate.

Prépei na páo ávrio sto dimarcheío na vro to pistopoiitikó génnisís mou.

town hall, city hall (building that houses the government offices of a municipality, town or city)


δημαρχία

head

δημαρχία • (dimarchía) f (plural δημαρχίες)

dimarchía (romanization)
δημαρχίες (plural)
δημαρχία (nominative singular)
δημαρχίες (nominative plural)
δημαρχίας (genitive singular)
δημαρχιών (genitive plural)
δημαρχία (accusative singular)
δημαρχίες (accusative plural)
δημαρχία (singular vocative)
δημαρχίες (plural vocative)

From Ancient Greek δημαρχία (dēmarkhía), equivalent to δήμαρχος (dímarchos, “mayor”) + -ία (-ía).

suffix

Αύριο θα υπάρξει μια μικρή διαδήλωση έξω από τη δημαρχία.

Tomorrow, there'll be a small protest outside the town hall.

Ávrio tha ypárxei mia mikrí diadílosi éxo apó ti dimarchía.

(figuratively) town hall, city hall (building that houses the government offices of a municipality, town or city)


δημαρχίνα

head

δημαρχίνα • (dimarchína) f (plural δημαρχίνες)

dimarchína (romanization)
δημαρχίνες (plural)
δημαρχίνα (nominative singular)
δημαρχίνες (nominative plural)
δημαρχίνας (genitive singular)
δημαρχίνα (accusative singular)
δημαρχίνες (accusative plural)
δημαρχίνα (singular vocative)
δημαρχίνες (plural vocative)

δήμαρχος (dímarchos, “hotelier”) + -ίνα (-ína). First attested 1893.

suffix

Η δημαρχίνα διαδέχτηκε τον άντρα της.

(colloquial) mayor, mayoress (leader of a city, town or a municipality)


βασιλομήτωρ

head

βασιλομήτορες

βασιλομήτωρ • (vasilomítor) f (plural βασιλομήτορες)

el-noun

βασιλομήτορες

vasilomítor (romanization)
βασιλομήτορες (plural)
βασιλομήτωρ (nominative singular)
βασιλομήτορες (nominative plural)
βασιλομήτορος (genitive singular)
βασιλομητόρων (genitive plural)
βασιλομήτορα (accusative singular)
βασιλομήτορες (accusative plural)
βασιλομήτορ (singular vocative)
βασιλομήτορες (plural vocative)

el-decl-noun

βασιλομήτορες

βασιλομήτορος

βασιλομητόρων

βασιλομήτορα

βασιλομήτορες

βασιλομήτορες

βα‧σι‧λο‧μή‧τωρ

Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king”) + μήτηρ (mítir, “mother”). First attested 1868.

der

Η βασιλομήτωρ της Βρετανίας πέθανε το 2002.

I vasilomítor tis Vretanías péthane to 2002.

(formal, archaic) queen mother (mother of a ruling king or queen)


ΦΠΑ

φόρος προστιθέμενης αξίας
φόρος προστιθέμενης αξίας#Greek

Abbreviation of φόρος προστιθέμενης αξίας (fóros prostithémenis axías): VAT, value added tax


φόρος προστιθέμενης αξίας

head

φόροι προστιθέμενης αξίας

φόρος προστιθέμενης αξίας • (fóros prostithémenis axías) m (plural φόροι προστιθέμενης αξίας)

el-noun

φόροι προστιθέμενης αξίας

fóros prostithémenis axías (romanization)
φόροι προστιθέμενης αξίας (plural)

en-φόρος_προστιθέμενης_αξίας-el-noun-UDkcfzek


αστυνόμος

head

αστυνόμος • (astynómos) m or f (plural αστυνόμοι)

astynómos (romanization)
αστυνόμοι (plural)
αστυνόμος (nominative singular)
αστυνόμοι (nominative plural)
αστυνόμου (genitive singular)
αστυνόμων (genitive plural)
αστυνόμο (accusative singular)
αστυνόμους (accusative plural)
αστυνόμε (singular vocative)
αστυνόμοι (plural vocative)

α‧στυ‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστυνόμος (astunómos), from ἄστυ (ástu, “city”) + νόμος (nómos, “law”).

Ο αστυνόμος συλλαμβάνει τον εγκληματία.

The superintendent arrests the criminal.

(law enforcement) superintendent, major, captain (police ranks)


τροχονόμος

τροχονόμος • (trochonómos) m or f (plural τροχονόμοι)

trochonómos (romanization)
τροχονόμοι (plural)
τροχονόμος (nominative singular)
τροχονόμοι (nominative plural)
τροχονόμου (genitive singular)
τροχονόμων (genitive plural)
τροχονόμο (accusative singular)
τροχονόμους (accusative plural)
τροχονόμε (singular vocative)
τροχονόμοι (plural vocative)

τρο‧χο‧νό‧μος

τροχ(ός) (troch(ós), “wheel”) as in τροχαία (trochaía) + -ο- (infix) + -νόμος (-nómos, “of law”) in analogy to the word αστυνόμος (astynómos, “police officer”).


αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατία • (astynomokratía) f (plural αστυνομοκρατίες)

el-noun

αστυνομοκρατίες

astynomokratía (romanization)
αστυνομοκρατίες (plural)
αστυνομοκρατία (nominative singular)
αστυνομοκρατίες (nominative plural)
αστυνομοκρατίας (genitive singular)
αστυνομοκρατιών (genitive plural)
αστυνομοκρατία (accusative singular)
αστυνομοκρατίες (accusative plural)
αστυνομοκρατία (singular vocative)
αστυνομοκρατίες (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατίας

αστυνομοκρατιών

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

α‧στυ‧νο‧μο‧κρα‧τί‧α

αστυνομία (astynomía, “police”) + -ο- (-o-) + -κρατία (-kratía, “-cracy”).


ανάβαση

head

ανάβαση • (anávasi) f (plural αναβάσεις)

anávasi (romanization)
αναβάσεις (plural)
ανάβαση (nominative singular)
αναβάσεις (nominative plural)
ανάβασης (genitive singular)
αναβάσεων (genitive plural)
ανάβαση (accusative singular)
αναβάσεις (accusative plural)
ανάβαση (singular vocative)
αναβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβάσεως (anaváseos)

(figuratively, monarchy) ascending to a throne


ηγεμόνας

head

ηγεμόνας • (igemónas) m (plural ηγεμόνες)

igemónas (romanization)
ηγεμόνες (plural)
ηγεμόνας (nominative singular)
ηγεμόνες (nominative plural)
ηγεμόνα (genitive singular)
ηγεμόνων (genitive plural)
ηγεμόνα (accusative singular)
ηγεμόνες (accusative plural)
ηγεμόνα (singular vocative)
ηγεμόνες (plural vocative)


ηγεμονίσκος

ηγεμονίσκος • (igemonískos) m (plural ηγεμονίσκοι)

igemonískos (romanization)
ηγεμονίσκοι (plural)
ηγεμονίσκος (nominative singular)
ηγεμονίσκοι (nominative plural)
ηγεμονίσκου (genitive singular)
ηγεμονίσκων (genitive plural)
ηγεμονίσκο (accusative singular)
ηγεμονίσκους (accusative plural)
ηγεμονίσκε (singular vocative)
ηγεμονίσκοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηγεμονίσκους


άναξ

head

άναξ • (ánax) m (plural άνακτες, feminine άνασσα)

ánax (romanization)
άνακτες (plural)
άνασσα (feminine)
άναξ (nominative singular)
άνακτες (nominative plural)
άνακτος (genitive singular)
ανάκτων (genitive plural)
άνακτα (accusative singular)
άνακτες (accusative plural)
άναξ (singular vocative)
άνακτες (plural vocative)


ανθυπομοίραρχος

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχος • (anthypomoírarchos) m (plural ανθυπομοίραρχοι)

el-noun

ανθυπομοίραρχοι

anthypomoírarchos (romanization)
ανθυπομοίραρχοι (plural)
ανθυπομοίραρχος (nominative singular)
ανθυπομοίραρχοι (nominative plural)
ανθυπομοίραρχου (genitive singular)
ανθυπομοιράρχου (genitive singular)
ανθυπομοίραρχων (genitive plural)
ανθυπομοιράρχων (genitive plural)
ανθυπομοίραρχο (accusative singular)
ανθυπομοίραρχους (accusative plural)
ανθυπομοιράρχους (accusative plural)
ανθυπομοίραρχε (singular vocative)
ανθυπομοίραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπομοίραρχος

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχου

ανθυπομοιράρχου

ανθυπομοίραρχων

ανθυπομοιράρχων

ανθυπομοίραρχο

ανθυπομοίραρχους

ανθυπομοιράρχους

ανθυπομοίραρχε

ανθυπομοίραρχοι

(obsolete) second lieutenant (gendarmerie)


αντιβασιλέας

head

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

αντιβασιλέας • (antivasiléas) m (plural αντιβασιλείς, feminine αντιβασίλισσα)

el-noun

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

antivasiléas (romanization)
αντιβασιλείς (plural)
αντιβασίλισσα (feminine)
αντιβασιλέας (nominative singular)
αντιβασιλείς (nominative plural)
αντιβασιλέα (genitive singular)
αντιβασιλέων (genitive plural)
αντιβασιλέα (accusative singular)
αντιβασιλείς (accusative plural)
αντιβασιλέα (singular vocative)
αντιβασιλείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασιλέων

αντιβασιλείς

αντιβασιλείς

αντι- (anti-) + βασιλέας (vasiléas, “king”)


ανθυπαστυνόμος

head

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμος • (anthypastynómos) m or f (plural ανθυπαστυνόμοι)

el-noun

ανθυπαστυνόμοι

anthypastynómos (romanization)
ανθυπαστυνόμοι (plural)
ανθυπαστυνόμος (nominative singular)
ανθυπαστυνόμοι (nominative plural)
ανθυπαστυνόμου (genitive singular)
ανθυπαστυνόμων (genitive plural)
ανθυπαστυνόμο (accusative singular)
ανθυπαστυνόμους (accusative plural)
ανθυπαστυνόμε (singular vocative)
ανθυπαστυνόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπαστυνόμος

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμου

ανθυπαστυνόμων

ανθυπαστυνόμο

ανθυπαστυνόμους

ανθυπαστυνόμε

ανθυπαστυνόμοι


αντιδήμαρχος

head

αντιδήμαρχος • (antidímarchos) m or f (plural δήμαρχοι)

antidímarchos (romanization)
δήμαρχοι (plural)
αντιδήμαρχος (nominative singular)
αντιδήμαρχοι (nominative plural)
αντιδήμαρχου (genitive singular)
αντιδημάρχου (genitive singular)
αντιδήμαρχων (genitive plural)
αντιδημάρχων (genitive plural)
αντιδήμαρχο (accusative singular)
αντιδήμαρχους (accusative plural)
αντιδημάρχους (accusative plural)
αντιδήμαρχε (singular vocative)
αντιδήμαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιδήμαρχος

αντιδήμαρχοι

αντιδήμαρχου

αντιδημάρχου

αντιδήμαρχων

αντιδημάρχων

αντιδήμαρχους

αντιδημάρχους

αντιδήμαρχοι


σύγκλητος

head

σύγκλητος • (sýgklitos) f (plural σύγκλητοι)

sýgklitos (romanization)
σύγκλητοι (plural)
σύγκλητος (nominative singular)
σύγκλητοι (nominative plural)
συγκλήτου (genitive singular)
συγκλήτων (genitive plural)
σύγκλητο (accusative singular)
συγκλήτους (accusative plural)
σύγκλητε (singular vocative)
σύγκλητο (singular vocative)
σύγκλητοι (plural vocative)

σύ‧γκλη‧τος σύγ‧κλη‧τος

Learned borrowing from Koine Greek σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos), from the ancient adjective σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō, “to call to council, convoke, convene”), συγ- (syg-, “with, together”) + κλητός (klitós, “called”), equivalent to συν- (syn-) + καλώ (kaló, “to call, summon”) + -τος (-tos). In historical sense, a semantic loan from Latin senātus.

af

(government, politics) of national government


απολυταρχία

head

απολυταρχίες

απολυταρχία • (apolytarchía) f (plural απολυταρχίες)

el-noun

απολυταρχίες

apolytarchía (romanization)
απολυταρχίες (plural)
απολυταρχία (nominative singular)
απολυταρχίες (nominative plural)
απολυταρχίας (genitive singular)
απολυταρχιών (genitive plural)
απολυταρχία (accusative singular)
απολυταρχίες (accusative plural)
απολυταρχία (singular vocative)
απολυταρχίες (plural vocative)

el-decl-noun

απολυταρχίες

απολυταρχίας

απολυταρχιών

απολυταρχίες

απολυταρχίες

(government) autocracy, absolutism, despotism


απολυταρχισμός

head

απολυταρχισμοί

απολυταρχισμός • (apolytarchismós) m (plural απολυταρχισμοί)

el-noun

απολυταρχισμοί

apolytarchismós (romanization)
απολυταρχισμοί (plural)
απολυταρχισμός (nominative singular)
απολυταρχισμοί (nominative plural)
απολυταρχισμού (genitive singular)
απολυταρχισμών (genitive plural)
απολυταρχισμό (accusative singular)
απολυταρχισμούς (accusative plural)
απολυταρχισμέ (singular vocative)
απολυταρχισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

απολυταρχισμός

απολυταρχισμοί

απολυταρχισμού

απολυταρχισμών

απολυταρχισμό

απολυταρχισμούς

απολυταρχισμέ

απολυταρχισμοί


καλπονοθεία

head

καλπονοθείες

καλπονοθεία • (kalponotheía) f (plural καλπονοθείες)

el-noun

καλπονοθείες

kalponotheía (romanization)
καλπονοθείες (plural)
καλπονοθεία (nominative singular)
καλπονοθείες (nominative plural)
καλπονοθείας (genitive singular)
καλπονοθειών (genitive plural)
καλπονοθεία (accusative singular)
καλπονοθείες (accusative plural)
καλπονοθεία (singular vocative)
καλπονοθείες (plural vocative)

el-decl-noun

καλπονοθείες

καλπονοθείας

καλπονοθειών

καλπονοθείες

καλπονοθείες


αποφυλακίζω

head

αποφυλακίζω • (apofylakízo)

el-verb

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι

αποφυλακίζω • (apofylakízo) (past αποφυλάκισα, passive αποφυλακίζομαι, ppp αποφυλακισμένος)

apofylakízo (romanization)
αποφυλάκισα (past)
αποφυλακίζομαι (passive)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)
αποφυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποφυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποφυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποφυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποφυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αποφυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
αποφυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας αποφυλακίσει (active participle past)
αποφυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποφυλακίσει (active infinitive-aorist)
αποφυλακιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧φυ‧λα‧κί‧ζω

Learnedly from απο- (apo-) + φυλακίζω (fylakízo), a calque of French désemprisonner.

(transitive) to discharge, release (prisoner)


καναντέρ

head

καναντέρ • (kanantér)

Compare French canadair, Italian canadair, Serbo-Croatian kanader / канадер, Macedonian канадер (kanader)

(firefighting, aviation) waterbomber (firefighting aircraft)


αστυνομικό τμήμα

αστυνομικά τμήματα

αστυνομικό τμήμα • (astynomikó tmíma) n (plural αστυνομικά τμήματα)

el-noun

αστυνομικά τμήματα

astynomikó tmíma (romanization)
αστυνομικά τμήματα (plural)


αστυνομικοκρατούμενος

head

αστυνομικοκρατούμενη

αστυνομικοκρατούμενο

αστυνομικοκρατούμενος • (astynomikokratoúmenos) m (feminine αστυνομικοκρατούμενη, neuter αστυνομικοκρατούμενο)

el-adj

αστυνομικοκρατούμενη

αστυνομικοκρατούμενο

astynomikokratoúmenos (romanization)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter)
αστυνομικοκρατούμενος (masculine nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενοι (masculine nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενες (feminine nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενα (neuter nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενου (genitive masculine singular)
αστυνομικοκρατούμενης (feminine genitive singular)
αστυνομικοκρατούμενου (genitive neuter singular)
αστυνομικοκρατούμενων (genitive masculine plural)
αστυνομικοκρατούμενων (feminine genitive plural)
αστυνομικοκρατούμενων (genitive neuter plural)
αστυνομικοκρατούμενο (accusative masculine singular)
αστυνομικοκρατούμενη (accusative feminine singular)
αστυνομικοκρατούμενο (accusative neuter singular)
αστυνομικοκρατούμενους (accusative masculine plural)
αστυνομικοκρατούμενες (accusative feminine plural)
αστυνομικοκρατούμενα (accusative neuter plural)
αστυνομικοκρατούμενε (masculine singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενοι (masculine plural vocative)
αστυνομικοκρατούμενες (feminine plural vocative)
αστυνομικοκρατούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-a

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-positive

Declension of αστυνομικοκρατούμενος

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-table

αστυνομικοκρατούμενος (astynomikokratoúmenos)

αστυνομικοκρατούμενη (astynomikokratoúmeni)

αστυνομικοκρατούμενο (astynomikokratoúmeno)

αστυνομικοκρατούμενοι (astynomikokratoúmenoi)

αστυνομικοκρατούμενες (astynomikokratoúmenes)

αστυνομικοκρατούμενα (astynomikokratoúmena)

αστυνομικοκρατούμενου (astynomikokratoúmenou)

αστυνομικοκρατούμενης (astynomikokratoúmenis)

αστυνομικοκρατούμενων (astynomikokratoúmenon)

αστυνομικοκρατούμενους (astynomikokratoúmenous)

αστυνομικοκρατούμενε (astynomikokratoúmene)

police-ridden, (dominated by the police)

en-αστυνομικοκρατούμενος-el-adj-52Sip1aa


πυροσβεστική υπηρεσία

head

πυροσβεστικές υπηρεσίες

πυροσβεστική υπηρεσία • (pyrosvestikí ypiresía) f (plural πυροσβεστικές υπηρεσίες)

el-noun

πυροσβεστικές υπηρεσίες

pyrosvestikí ypiresía (romanization)
πυροσβεστικές υπηρεσίες (plural)

see tautonym πυροσβεστικό σώμα (pyrosvestikó sóma, “literally: firefighting body”) (official)

ellipsis: πυροσβεστική f (pyrosvestikí)

(firefighting) fire service literally: "fire extinguishing service"

en-πυροσβεστική_υπηρεσία-el-noun-upOZILw4


πυροσβεστικό σώμα

head

πυροσβεστικά σώματα

πυροσβεστικό σώμα • (pyrosvestikó sóma) n (plural πυροσβεστικά σώματα)

el-noun

πυροσβεστικά σώματα

pyrosvestikó sóma (romanization)
πυροσβεστικά σώματα (plural)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó), neuter of adjective πυροσβεστικός (pyrosvestikós, “fire extinguishing”) & the neuter noun σώμα (sóma) ("body', in sense "corps, organisation".

«Πυροσβεστικό Σώμα Ελλάδος» είναι ο επίσημος τίτλος της πυροσβεστικής υπηρεσίας στην Ελλάδα.
«Pyrosvestikó Sóma Elládos» eínai o epísimos títlos tis pyrosvestikís ypiresías stin Elláda.
"Hellenic Fire Service" [literally: Fire extinguishing Corps of Greece] is the official title of the fire service in Greece.

Τα πυροσβεστικά σώματα όλων των χωρών βοηθάνε το ένα το άλλο σε κάθε περίπτωση ανάγκης.

Fire brigades of all countries help each other in case of emergency.

Ta pyrosvestiká sómata ólon ton chorón voïtháne to éna to állo se káthe períptosi anágkis.

synonym: πυροσβεστική υπηρεσία f (pyrosvestikí ypiresía), ellipsis, colloquially: πυροσβεστική f (pyrosvestikí)

(firefighting) fire service, fire brigade, literally: "fire extinguishing corps"

αντιστράτηγος and υποστράτηγος for &

lieutenant fire general; major fire general; also military ranks


υποπυραγός

head

υποπυραγός • (ypopyragós) m or f (plural υποπυραγοί)

ypopyragós (romanization)
υποπυραγοί (plural)
υποπυραγός (nominative singular)
υποπυραγοί (nominative plural)
υποπυραγού (genitive singular)
υποπυραγών (genitive plural)
υποπυραγό (accusative singular)
υποπυραγούς (accusative plural)
υποπυραγέ (singular vocative)
υποπυραγοί (plural vocative)

υ‧πο‧πυ‧ρα‧γός

From υπο- (ypo-) + πυραγός (pyragós) < πυρ- (pyr-) + -αγός (-agós). See υπό (ypó, “under”), πυρ (pyr) (formal for "fire") and άγω (ágo, “lead to”).

Older spelling: ὑποπυραγός

For ranks of Hellenic Fire Service 'see πυροσβεστικό σώμα


πυραγός

πυραγός • (pyragós) m or f (plural πυραγοί)

pyragós (romanization)
πυραγοί (plural)
πυραγός (nominative singular)
πυραγοί (nominative plural)
πυραγού (genitive singular)
πυραγών (genitive plural)
πυραγό (accusative singular)
πυραγούς (accusative plural)
πυραγέ (singular vocative)
πυραγοί (plural vocative)

From πυρ- (pyr-) + -αγός (-agós), in the pattern of λοχαγός (lochagós). See πυρ (pyr) and άγω (ágo).

and see ranks of Hellenic Fire Service at πυροσβεστικό σώμα


κοινότητα

κοινότητα • (koinótita) f (plural κοινότητες)

koinótita (romanization)
κοινότητες (plural)
κοινότητα (nominative singular)
κοινότητες (nominative plural)
κοινότητας (genitive singular)
κοινοτήτων (genitive plural)
κοινότητα (accusative singular)
κοινότητες (accusative plural)
κοινότητα (singular vocative)
κοινότητες (plural vocative)

κοι‧νό‧τη‧τα

Learned borrowing from Ancient Greek κοινότης (koinótēs) (accusative κοινότητᾰ (koinótētă)), with semantic loan from French communauté and commune. By surface analysis, κοινός (koinós) + -ότητα (-ótita).

surf

(government) community, commune (administrative division)


σερίφης

head

σερίφης • (serífis) m (plural σερίφηδες)

serífis (romanization)
σερίφηδες (plural)
σερίφης (nominative singular)
σερίφηδες (nominative plural)
σερίφη (genitive singular)
σερίφηδων (genitive plural)
σερίφη (accusative singular)
σερίφηδες (accusative plural)
σερίφη (singular vocative)
σερίφηδες (plural vocative)

Borrowed from French shérif plus -ης (-is) ending, from English sheriff.


πυροσβεστήρας

πυροσβεστήρες

πυροσβεστήρας • (pyrosvestíras) m (plural πυροσβεστήρες)

el-noun

πυροσβεστήρες

pyrosvestíras (romanization)
πυροσβεστήρες (plural)
πυροσβεστήρας (nominative singular)
πυροσβεστήρες (nominative plural)
πυροσβεστήρα (genitive singular)
πυροσβεστήρων (genitive plural)
πυροσβεστήρα (accusative singular)
πυροσβεστήρες (accusative plural)
πυροσβεστήρα (singular vocative)
πυροσβεστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβεστήρας

πυροσβεστήρες

πυροσβεστήρα

πυροσβεστήρων

πυροσβεστήρα

πυροσβεστήρες

πυροσβεστήρα

πυροσβεστήρες

πυ‧ρο‧σβε‧στή‧ρας

From πυρο- (pyro-) + Koine Greek σβεστήρ (sbestḗr, “extinguisher”) + -ας (-as), a calque of English fire extinguisher.


φορολογούμενος

head

φορολογούμενη

φορολογούμενο

φορολογούμενος • (forologoúmenos) m (feminine φορολογούμενη, neuter φορολογούμενο)

el-part

φορολογούμεν

forologoúmenos (romanization)
φορολογούμενη (feminine)
φορολογούμενο (neuter)
φορολογούμενος (masculine nominative singular)
φορολογούμενη (feminine nominative singular)
φορολογούμενο (neuter nominative singular)
φορολογούμενοι (masculine nominative plural)
φορολογούμενες (feminine nominative plural)
φορολογούμενα (neuter nominative plural)
φορολογούμενου (genitive masculine singular)
φορολογούμενης (feminine genitive singular)
φορολογούμενου (genitive neuter singular)
φορολογούμενων (genitive masculine plural)
φορολογούμενων (feminine genitive plural)
φορολογούμενων (genitive neuter plural)
φορολογούμενο (accusative masculine singular)
φορολογούμενη (accusative feminine singular)
φορολογούμενο (accusative neuter singular)
φορολογούμενους (accusative masculine plural)
φορολογούμενες (accusative feminine plural)
φορολογούμενα (accusative neuter plural)
φορολογούμενε (masculine singular vocative)
φορολογούμενη (feminine singular vocative)
φορολογούμενο (neuter singular vocative)
φορολογούμενοι (masculine plural vocative)
φορολογούμενες (feminine plural vocative)
φορολογούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

φορολογούμεν

el-decl-adj-a

φορολογούμεν

el-decl-adj-positive

Declension of φορολογούμενος

φορολογούμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

φορολογούμεν

el-decl-adj-table

φορολογούμενος (forologoúmenos)

φορολογούμενη (forologoúmeni)

φορολογούμενο (forologoúmeno)

φορολογούμενοι (forologoúmenoi)

φορολογούμενες (forologoúmenes)

φορολογούμενα (forologoúmena)

φορολογούμενου (forologoúmenou)

φορολογούμενης (forologoúmenis)

φορολογούμενου (forologoúmenou)

φορολογούμενων (forologoúmenon)

φορολογούμενων (forologoúmenon)

φορολογούμενων (forologoúmenon)

φορολογούμενο (forologoúmeno)

φορολογούμενη (forologoúmeni)

φορολογούμενο (forologoúmeno)

φορολογούμενους (forologoúmenous)

φορολογούμενες (forologoúmenes)

φορολογούμενα (forologoúmena)

φορολογούμενε (forologoúmene)

φορολογούμενη (forologoúmeni)

φορολογούμενο (forologoúmeno)

φορολογούμενοι (forologoúmenoi)

φορολογούμενες (forologoúmenes)

φορολογούμενα (forologoúmena)

φο‧ρο‧λο‧γού‧με‧νος

Passive present participle of φορολογώ (forologó, “to tax”).


κοινοβουλευτισμός

head

κοινοβουλευτισμός • (koinovouleftismós) m

koinovouleftismós (romanization)
κοινοβουλευτισμός (nominative singular)
κοινοβουλευτισμοί (nominative plural)
κοινοβουλευτισμού (genitive singular)
κοινοβουλευτισμών (genitive plural)
κοινοβουλευτισμό (accusative singular)
κοινοβουλευτισμούς (accusative plural)
κοινοβουλευτισμέ (singular vocative)
κοινοβουλευτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

κοινοβουλευτισμός

κοινοβουλευτισμοί

κοινοβουλευτισμού

κοινοβουλευτισμών

κοινοβουλευτισμό

κοινοβουλευτισμούς

κοινοβουλευτισμέ

κοινοβουλευτισμοί

κοι‧νο‧βου‧λευ‧τι‧σμός

Learnedly from κοινοβουλευτ(ικός) (koinovouleft(ikós)) + -ισμός (-ismós), a loose calque of French parlementarisme.

af

κοινοβουλευτικός<alt:κοινοβουλευτ(ικός)>


ασυμψήφιστος

head

ασυμψήφιστος • (asympsífistos) m (feminine ασυμψήφιστη, neuter ασυμψήφιστο)

asympsífistos (romanization)
ασυμψήφιστη (feminine)
ασυμψήφιστο (neuter)
ασυμψήφιστος (masculine nominative singular)
ασυμψήφιστη (feminine nominative singular)
ασυμψήφιστο (neuter nominative singular)
ασυμψήφιστοι (masculine nominative plural)
ασυμψήφιστες (feminine nominative plural)
ασυμψήφιστα (neuter nominative plural)
ασυμψήφιστου (genitive masculine singular)
ασυμψήφιστης (feminine genitive singular)
ασυμψήφιστου (genitive neuter singular)
ασυμψήφιστων (genitive masculine plural)
ασυμψήφιστων (feminine genitive plural)
ασυμψήφιστων (genitive neuter plural)
ασυμψήφιστο (accusative masculine singular)
ασυμψήφιστη (accusative feminine singular)
ασυμψήφιστο (accusative neuter singular)
ασυμψήφιστους (accusative masculine plural)
ασυμψήφιστες (accusative feminine plural)
ασυμψήφιστα (accusative neuter plural)
ασυμψήφιστε (masculine singular vocative)
ασυμψήφιστη (feminine singular vocative)
ασυμψήφιστο (neuter singular vocative)
ασυμψήφιστοι (masculine plural vocative)
ασυμψήφιστες (feminine plural vocative)
ασυμψήφιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ασυμψήφιστος


πυροσβεστικός

head

πυροσβεστική

πυροσβεστικό

πυροσβεστικός • (pyrosvestikós) m (feminine πυροσβεστική, neuter πυροσβεστικό)

el-adj

πυροσβεστική

πυροσβεστικό

pyrosvestikós (romanization)
πυροσβεστική (feminine)
πυροσβεστικό (neuter)
πυροσβεστικός (masculine nominative singular)
πυροσβεστική (feminine nominative singular)
πυροσβεστικό (neuter nominative singular)
πυροσβεστικοί (masculine nominative plural)
πυροσβεστικές (feminine nominative plural)
πυροσβεστικά (neuter nominative plural)
πυροσβεστικού (genitive masculine singular)
πυροσβεστικής (feminine genitive singular)
πυροσβεστικού (genitive neuter singular)
πυροσβεστικών (genitive masculine plural)
πυροσβεστικών (feminine genitive plural)
πυροσβεστικών (genitive neuter plural)
πυροσβεστικό (accusative masculine singular)
πυροσβεστική (accusative feminine singular)
πυροσβεστικό (accusative neuter singular)
πυροσβεστικούς (accusative masculine plural)
πυροσβεστικές (accusative feminine plural)
πυροσβεστικά (accusative neuter plural)
πυροσβεστικέ (masculine singular vocative)
πυροσβεστική (feminine singular vocative)
πυροσβεστικό (neuter singular vocative)
πυροσβεστικοί (masculine plural vocative)
πυροσβεστικές (feminine plural vocative)
πυροσβεστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of πυροσβεστικός

el-decl-adj-table

πυροσβεστικός (pyrosvestikós)

πυροσβεστική (pyrosvestikí)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυροσβεστικές (pyrosvestikés)

πυροσβεστικά (pyrosvestiká)

πυροσβεστικού (pyrosvestikoú)

πυροσβεστικής (pyrosvestikís)

πυροσβεστικού (pyrosvestikoú)

πυροσβεστικών (pyrosvestikón)

πυροσβεστικών (pyrosvestikón)

πυροσβεστικών (pyrosvestikón)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστική (pyrosvestikí)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστικούς (pyrosvestikoús)

πυροσβεστικές (pyrosvestikés)

πυροσβεστικά (pyrosvestiká)

πυροσβεστικέ (pyrosvestiké)

πυροσβεστική (pyrosvestikí)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυροσβεστικές (pyrosvestikés)

πυροσβεστικά (pyrosvestiká)

πυ‧ρο‧σβε‧στι‧κός

Learnedly from πυροσβέστ(ης) (pyrosvést(is)) + -ικός (-ikós).

af

πυροσβέστης<alt:πυροσβέστ(ης)>

fire extinguishing, firefighting (attributive)


υφυπουργός

head

υφυπουργός • (yfypourgós) m or f (plural υφυπουργοί)

yfypourgós (romanization)
υφυπουργοί (plural)
υφυπουργός (nominative singular)
υφυπουργοί (nominative plural)
υφυπουργού (genitive singular)
υφυπουργών (genitive plural)
υφυπουργό (accusative singular)
υφυπουργούς (accusative plural)
υφυπουργέ (singular vocative)
υφυπουργοί (plural vocative)

υ‧φυ‧πουρ‧γός

Learnedly from υφ- (yf-) + υπουργός (ypourgós), a calque of French sous-ministre.

(government) deputy minister, undersecretary, state secretary (minister ranking below the minister in charge of a department or ministry)