έπιπλο

épiplo (romanization)
έπιπλα (plural)
έπιπλο (nominative singular)
έπιπλα (nominative plural)
επίπλου (genitive singular)
έπιπλου (genitive singular)
επίπλων (genitive plural)
έπιπλο (accusative singular)
έπιπλα (accusative plural)
έπιπλο (singular vocative)
έπιπλα (plural vocative)

From Ancient Greek ἔπιπλον (épiplon), ἔπιπλα (épipla).


ντουλάπα

head

ντουλάπα • (ntoulápa) f (plural ντουλάπες)

ntoulápa (romanization)
ντουλάπες (plural)
ντουλάπα (nominative singular)
ντουλάπες (nominative plural)
ντουλάπας (genitive singular)
ντουλαπών (genitive plural)
ντουλάπα (accusative singular)
ντουλάπες (accusative plural)
ντουλάπα (singular vocative)
ντουλάπες (plural vocative)

From ντουλάπι (ntoulápi) + -α (-a, augmentative suffix), from Ottoman Turkish دولاب (dolab), from Persian دولاب (dulâb).


ντουλάπι

head

ντουλάπι • (ntoulápi) n (plural ντουλάπια)

ntoulápi (romanization)
ντουλάπια (plural)
ντουλάπι (nominative singular)
ντουλάπια (nominative plural)
ντουλαπιού (genitive singular)
ντουλαπιών (genitive plural)
ντουλάπι (accusative singular)
ντουλάπια (accusative plural)
ντουλάπι (singular vocative)
ντουλάπια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish دولاب (dolab) (whence Turkish dolap), from Persian دولاب (dulâb).


σκευοθήκη

head

σκευοθήκη • (skevothíki) f (plural σκευοθήκες)

skevothíki (romanization)
σκευοθήκες (plural)
σκευοθήκη (nominative singular)
σκευοθήκες (nominative plural)
σκευοθήκης (genitive singular)
σκευοθηκών (genitive plural)
σκευοθήκη (accusative singular)
σκευοθήκες (accusative plural)
σκευοθήκη (singular vocative)
σκευοθήκες (plural vocative)

From Ancient Greek σκευοθήκη. Morphologically, from σκεύος (“appliance, implement, utensil”) + -θήκη (“case, encasement, slip”).


τραπέζι

head

τραπέζι • (trapézi) n (plural τραπέζια)

el-noun

τραπέζι • (trapézi) n (plural τραπέζια)

trapézi (romanization)
τραπέζια (plural)
τραπέζι (nominative singular)
τραπέζια (nominative plural)
τραπεζιού (genitive singular)
τραπεζιών (genitive plural)
τραπέζι (accusative singular)
τραπέζια (accusative plural)
τραπέζι (singular vocative)
τραπέζια (plural vocative)

→ Egyptian Arabic: تربيزة (tarabēza)

→ Sudanese Arabic: تربيزة (tarabēza)

Juba Arabic: tarabeeza

From Byzantine Greek τραπέζιν (trapézin), via Koine Greek from Ancient Greek τραπέζιον (trapézion, “small table”), diminutive of τράπεζα (trápeza, “a table”). This is conventionally taken to be from a (virtual?) *τετράπεζα (*tetrápeza, “four-footed”), from τετράς (tetrás, “four”) and πέζα (péza, “-footed, -legged”), from πούς (poús, “a foot”). Sihler (1995) instead relates the first element to τρεῖς (treîs, “three”), noting that early tables had three legs, not four. Compare English trapeze, trapezium, trapezophoron. Doublet of τραπέζιον (trapézion), a borrowing.

inh

Πήγε στην ΙΚΕΑ να αγοράσει ένα νέο τραπέζι.

Píge stin IKEA na agorásei éna néo trapézi.

Έχουμε ένα χαμηλό γυάλινο τραπέζι στο σαλόνι.

We have a low glass table in the living room.

Échoume éna chamiló gyálino trapézi sto salóni.

(furniture) table (item of furniture with a flat top surface raised above the ground, usually on one or more legs)


κρεβάτι

head

κρεβάτι • (kreváti) n (plural κρεβάτια)

el-noun

κρεβάτι • (kreváti) n (plural κρεβάτια)

kreváti (romanization)
κρεβάτια (plural)
κρεβάτι (nominative singular)
κρεβάτια (nominative plural)
κρεβατιού (genitive singular)
κρεβατιών (genitive plural)
κρεβάτι (accusative singular)
κρεβάτια (accusative plural)
κρεβάτι (singular vocative)
κρεβάτια (plural vocative)

→ Albanian: krevat

→ Aromanian: crivati

→ Romanian: crivat (regional, archaic)

→ Ottoman Turkish: كروت (kerevet) (see there for further descendants)

→ Russian: кровать (krovatʹ) (see there for further descendants)

From Byzantine Greek κρεβάτι(ο)ν (krebáti(o)n), from Koine Greek κραβ(β)άτιον (krab(b)átion), from a diminutive of Ancient Greek κράββατος (krábbatos).
Cognate with Mariupol Greek крева́ть (krjevátʹ).

inh

κραβ(β)άτιον

A marriage custom, usually some days before the marriage, during which friends and relatives throw money onto the marriage bed.


καρέκλα

head

καρέκλα • (karékla) f (plural καρέκλες)

el-noun

καρέκλα • (karékla) f (plural καρέκλες)

karékla (romanization)
καρέκλες (plural)
καρέκλα (nominative singular)
καρέκλες (nominative plural)
καρέκλας (genitive singular)
καρεκλών (genitive plural)
καρέκλα (accusative singular)
καρέκλες (accusative plural)
καρέκλα (singular vocative)
καρέκλες (plural vocative)

Borrowed from Venetan carega (“chair”), itself ultimately from Ancient Greek καθέδρᾱ (kathédrā, “seat”). Doublet of καθέδρα (kathédra).

der

Εκεί που πήγα να κάτσω, κάποιος μου τράβηξε την καρέκλα κι έπεσα στον κώλο μου!

As I was going to sit down, someone pulled the chair out from under me and I fell on my arse!

Ekeí pou píga na kátso, kápoios mou trávixe tin karékla ki épesa ston kólo mou!


υποπόδιο

head

υποπόδιο • (ypopódio) n (plural υποπόδια)

ypopódio (romanization)
υποπόδια (plural)
υποπόδιο (nominative singular)
υποπόδια (nominative plural)
υποπόδιου (genitive singular)
υποπόδιων (genitive plural)
υποπόδιο (accusative singular)
υποπόδια (accusative plural)
υποπόδιο (singular vocative)
υποπόδια (plural vocative)


τραπεζάκι

τραπεζάκι • (trapezáki) n (plural τραπεζάκια)

trapezáki (romanization)
τραπεζάκια (plural)
τραπεζάκι (nominative singular)
τραπεζάκια (nominative plural)
τραπεζάκι (accusative singular)
τραπεζάκια (accusative plural)
τραπεζάκι (singular vocative)
τραπεζάκια (plural vocative)


συρτάρι

συρτάρι • (syrtári) n (plural συρτάρια)

el-noun

συρτάρι • (syrtári) n (plural συρτάρια)

syrtári (romanization)
συρτάρια (plural)
συρτάρι (nominative singular)
συρτάρια (nominative plural)
συρταριού (genitive singular)
συρταριών (genitive plural)
συρτάρι (accusative singular)
συρτάρια (accusative plural)
συρτάρι (singular vocative)
συρτάρια (plural vocative)

→ Aromanian: sirtar

→ Albanian: sirtar

→ Romanian: sertar

From Byzantine Greek συρτάριν (surtárin), earlier συρτάριον (surtárion), from a diminutive of Ancient Greek συρτός (surtós), from σύρω (súrō).


σκαμνί

skamní (romanization)
σκαμνιά (plural)
σκαμνί (nominative singular)
σκαμνιά (nominative plural)
σκαμνιού (genitive singular)
σκαμνιών (genitive plural)
σκαμνί (accusative singular)
σκαμνιά (accusative plural)
σκαμνί (singular vocative)
σκαμνιά (plural vocative)

From Byzantine Greek σκαμνί (skamní), σκαμνίον (skamníon), diminutive of Koine Greek σκάμνον (skámnon), borrowed from Latin scamnum.


πάγκος

págkos (romanization)
πάγκοι (plural)
πάγκος (nominative singular)
πάγκοι (nominative plural)
πάγκου (genitive singular)
πάγκων (genitive plural)
πάγκο (accusative singular)
πάγκους (accusative plural)
πάγκε (singular vocative)
πάγκοι (plural vocative)

From Byzantine Greek πάγκος (pánkos)/μπάγκος (mpánkos), from Italian banco.

(at a flea market, fair, etc.): booth, stall

at a flea market; fair; at a flea market; fair


πολυθρόνα

head

πολυθρόνα • (polythróna) f (plural πολυθρόνες)

polythróna (romanization)
πολυθρόνες (plural)
πολυθρόνα (nominative singular)
πολυθρόνες (nominative plural)
πολυθρόνας (genitive singular)
πολυθρόνα (accusative singular)
πολυθρόνες (accusative plural)
πολυθρόνα (singular vocative)
πολυθρόνες (plural vocative)

Borrowed from Italian poltrona (“armchair”), reanalyzed folk etymologically as πολυ- (poly-, “poly-, many”) + θρόνος (thrónos, “throne, chair”).


σιφονιέρα

head

σιφονιέρα • (sifoniéra) f (plural σιφονιέρες)

sifoniéra (romanization)
σιφονιέρες (plural)
σιφονιέρα (nominative singular)
σιφονιέρες (nominative plural)
σιφονιέρας (genitive singular)
σιφονιέρα (accusative singular)
σιφονιέρες (accusative plural)
σιφονιέρα (singular vocative)
σιφονιέρες (plural vocative)

From French chiffonnier (“chest of drawers”).


σιφινιέρα

σιφινιέρα • (sifiniéra) f (plural σιφινιέρες)

sifiniéra (romanization)
σιφινιέρες (plural)
σιφινιέρα (nominative singular)
σιφινιέρες (nominative plural)
σιφινιέρας (genitive singular)
σιφινιέρα (accusative singular)
σιφινιέρες (accusative plural)
σιφινιέρα (singular vocative)
σιφινιέρες (plural vocative)

σιφονιέρα σιφονιέρα#Greek

Alternative form of σιφονιέρα (sifoniéra)


συρταριέρα

συρταριέρα • (syrtariéra) f (plural συρταριέρες)

syrtariéra (romanization)
συρταριέρες (plural)
συρταριέρα (nominative singular)
συρταριέρες (nominative plural)
συρταριέρας (genitive singular)
συρταριέρα (accusative singular)
συρταριέρες (accusative plural)
συρταριέρα (singular vocative)
συρταριέρες (plural vocative)

συρτάρι (syrtári, “drawer”) + -ιέρα (-iéra, “state”)


ιματιοθήκη

head

ιματιοθήκη • (imatiothíki) f (plural ιματιοθήκες)

imatiothíki (romanization)
ιματιοθήκες (plural)
ιματιοθήκη (nominative singular)
ιματιοθήκες (nominative plural)
ιματιοθήκης (genitive singular)
ιματιοθηκών (genitive plural)
ιματιοθήκη (accusative singular)
ιματιοθήκες (accusative plural)
ιματιοθήκη (singular vocative)
ιματιοθήκες (plural vocative)

ι‧μα‧τι‧ο‧θή‧κη

From Hellenistic Koine Greek ἱματιοθήκη. Morphologically from ἱμάτι(ον) (“clothing”) + -ο- + -θήκη (“case, holster”).

inh

Koine Greek ἱματιοθήκη


μπάγκος

head

μπάγκος • (bágkos) m (plural μπάγκοι)

el-noun

μπάγκος • (bágkos) m (plural μπάγκοι)

bágkos (romanization)
μπάγκοι (plural)
μπάγκος (nominative singular)
μπάγκοι (nominative plural)
μπάγκου (genitive singular)
μπάγκων (genitive plural)
μπάγκο (accusative singular)
μπάγκους (accusative plural)
μπάγκε (singular vocative)
μπάγκοι (plural vocative)

πάγκος πάγκος#Greek


ράφι

ráfi (romanization)
ράφια (plural)
ράφι (nominative singular)
ράφια (nominative plural)
ραφιού (genitive singular)
ραφιών (genitive plural)
ράφι (accusative singular)
ράφια (accusative plural)
ράφι (singular vocative)
ράφια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish راف (raf), from Arabic رَفّ (raff).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">raf</i>


καριόλα

head

καριόλα • (karióla) f (plural καριόλες, masculine καριόλης)

karióla (romanization)
καριόλες (plural)
καριόλης (masculine)
καριόλα (nominative singular)
καριόλες (nominative plural)
καριόλας (genitive singular)
καριόλα (accusative singular)
καριόλες (accusative plural)
καριόλα (singular vocative)
καριόλες (plural vocative)

From Byzantine Greek καριόλα (karióla), from Italian carriola (diminutive of carro).

(obsolete, literally) old-fashioned wooden bed


θρανίο

thranío (romanization)
θρανία (plural)
θρανίο (nominative singular)
θρανία (nominative plural)
θρανίου (genitive singular)
θρανίων (genitive plural)
θρανίο (accusative singular)
θρανία (accusative plural)
θρανίο (singular vocative)
θρανία (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek θρᾱνῐ́ον (thrāníon).


ξαπλώστρα

head

ξαπλώστρα • (xaplóstra) f (plural ξαπλώστρες)

xaplóstra (romanization)
ξαπλώστρες (plural)
ξαπλώστρα (nominative singular)
ξαπλώστρες (nominative plural)
ξαπλώστρας (genitive singular)
ξαπλώστρα (accusative singular)
ξαπλώστρες (accusative plural)
ξαπλώστρα (singular vocative)
ξαπλώστρες (plural vocative)

From the ξαπλώσ- stem of ξαπλώνω (xaplóno) + -τρα (-tra).