σύνδρομο αποστέρησης

head

σύνδρομα αποστερήσεων

σύνδρομο αποστέρησης • (sýndromo apostérisis) n (plural σύνδρομα αποστερήσεων)

el-noun

σύνδρομα αποστερήσεων

sýndromo apostérisis (romanization)
σύνδρομα αποστερήσεων (plural)

en-σύνδρομο_αποστέρησης-el-noun-NE42GqMu


απόπτωση

head

απόπτωση • (apóptosi) f (plural αποπτώσεις)

apóptosi (romanization)
αποπτώσεις (plural)
απόπτωση (nominative singular)
αποπτώσεις (nominative plural)
απόπτωσης (genitive singular)
αποπτώσεων (genitive plural)
απόπτωση (accusative singular)
αποπτώσεις (accusative plural)
απόπτωση (singular vocative)
αποπτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποπτώσεως (apoptóseos)


ωριλά

ear, nose and throat
ear, nose and throat

(medicine) otolaryngologist, ear, nose and throat doctor


ωριλάς

head

ωριλάς • (orilás) m (plural ωριλάδες)

el-noun

ωριλάς • (orilás) m (plural ωριλάδες)

orilás (romanization)
ωριλάδες (plural)
ωριλάς (nominative singular)
ωριλάδες (nominative plural)
ωριλά (genitive singular)
ωριλάδων (genitive plural)
ωριλά (accusative singular)
ωριλάδες (accusative plural)
ωριλά (singular vocative)
ωριλάδες (plural vocative)

ωριλά ωριλά#Greek

(medicine, colloquial, vernacular) otolaryngologist, ear, nose and throat doctor, vernacular form of ωριλά (orilá) (indeclinable)


ωτορινολαρυγγολόγος

head

ωτορινολαρυγγολόγοι

ωτορινολαρυγγολόγος • (otorinolaryngológos) m or f (plural ωτορινολαρυγγολόγοι)

el-noun

ωτορινολαρυγγολόγοι

otorinolaryngológos (romanization)
ωτορινολαρυγγολόγοι (plural)
ωτορινολαρυγγολόγος (nominative singular)
ωτορινολαρυγγολόγοι (nominative plural)
ωτορινολαρυγγολόγου (genitive singular)
ωτορινολαρυγγολόγων (genitive plural)
ωτορινολαρυγγολόγο (accusative singular)
ωτορινολαρυγγολόγους (accusative plural)
ωτορινολαρυγγολόγε (singular vocative)
ωτορινολαρυγγολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ωτορινολαρυγγολόγος

ωτορινολαρυγγολόγοι

ωτορινολαρυγγολόγου

ωτορινολαρυγγολόγων

ωτορινολαρυγγολόγο

ωτορινολαρυγγολόγους

ωτορινολαρυγγολόγε

ωτορινολαρυγγολόγοι

ω‧το‧ρι‧νο‧λα‧ρυγ‧γο‧λό‧γος


ιωδισμός

iodismós (romanization)
ιωδισμός (nominative singular)
ιωδισμού (genitive singular)
ιωδισμό (accusative singular)
ιωδισμέ (singular vocative)

Learned borrowing from French iodisme; morphologically ιώδιο (iódio) + -ισμός (-ismós).


θειώδες

theiódes (romanization)
θειώδες (nominative singular)
θειώδους (genitive singular)
θειώδες (accusative singular)
θειώδες (singular vocative)

From Koine Greek θειώδης (theiṓdēs, “related to or containing sulfur”).


ατονία

atonía (romanization)
ατονίες (plural)
ατονία (nominative singular)
ατονίες (nominative plural)
ατονίας (genitive singular)
ατονιών (genitive plural)
ατονία (accusative singular)
ατονίες (accusative plural)
ατονία (singular vocative)
ατονίες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἀτονία (atonía) (with ἀ- (a-) privative), from ἄτονος (átonos).

(pathology) atony, atonia (lack of muscle tone)


απόχρεμμα

head

απόχρεμμα • (apóchremma) n (plural αποχρέμματα)

apóchremma (romanization)
αποχρέμματα (plural)
απόχρεμμα (nominative singular)
αποχρέμματα (nominative plural)
αποχρέμματος (genitive singular)
αποχρεμμάτων (genitive plural)
απόχρεμμα (accusative singular)
αποχρέμματα (accusative plural)
απόχρεμμα (singular vocative)
αποχρέμματα (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρέμματος

αποχρεμμάτων


αποχρεμπτικό

head

αποχρεμπτικά

αποχρεμπτικό • (apochremptikó) n (plural αποχρεμπτικά)

el-noun

αποχρεμπτικά

apochremptikó (romanization)
αποχρεμπτικά (plural)
αποχρεμπτικό (nominative singular)
αποχρεμπτικά (nominative plural)
αποχρεμπτικού (genitive singular)
αποχρεμπτικών (genitive plural)
αποχρεμπτικό (accusative singular)
αποχρεμπτικά (accusative plural)
αποχρεμπτικό (singular vocative)
αποχρεμπτικά (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικά

αποχρεμπτικού

αποχρεμπτικών

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικά

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικά


αποχρεμπτικός

head

αποχρεμπτική

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικός • (apochremptikós) m (feminine αποχρεμπτική, neuter αποχρεμπτικό)

el-adj

αποχρεμπτική

αποχρεμπτικό

apochremptikós (romanization)
αποχρεμπτική (feminine)
αποχρεμπτικό (neuter)
αποχρεμπτικός (masculine nominative singular)
αποχρεμπτική (feminine nominative singular)
αποχρεμπτικό (neuter nominative singular)
αποχρεμπτικοί (masculine nominative)
αποχρεμπτικές (feminine nominative plural)
αποχρεμπτικά (neuter nominative plural)
αποχρεμπτικού (genitive masculine singular)
αποχρεμπτικής (feminine genitive singular)
αποχρεμπτικού (genitive neuter singular)
αποχρεμπτικών (genitive masculine)
αποχρεμπτικών (feminine genitive plural)
αποχρεμπτικών (genitive neuter plural)
αποχρεμπτικό (accusative masculine singular)
αποχρεμπτική (accusative feminine singular)
αποχρεμπτικό (accusative neuter singular)
αποχρεμπτικούς (accusative masculine)
αποχρεμπτικές (accusative feminine plural)
αποχρεμπτικά (accusative neuter plural)
αποχρεμπτικέ (masculine singular vocative)
αποχρεμπτική (feminine singular vocative)
αποχρεμπτικό (neuter singular vocative)
αποχρεμπτικοί (masculine vocative)
αποχρεμπτικές (feminine plural vocative)
αποχρεμπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποχρεμπτικός


απόχρεμψη

head

απόχρεμψη • (apóchrempsi) f (plural αποχρέμψεις)

apóchrempsi (romanization)
αποχρέμψεις (plural)
απόχρεμψη (nominative singular)
αποχρέμψεις (nominative plural)
απόχρεμψης (genitive singular)
αποχρέμψεων (genitive plural)
απόχρεμψη (accusative singular)
αποχρέμψεις (accusative plural)
απόχρεμψη (singular vocative)
αποχρέμψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποχρέμψεως (apochrémpseos)

(medicine) expectoration (process, action)


απυρεξία

apyrexía (romanization)
απυρεξία (nominative singular)
απυρεξίες (nominative plural)
απυρεξίας (genitive singular)
απυρεξία (accusative singular)
απυρεξίες (accusative plural)
απυρεξία (singular vocative)
απυρεξίες (plural vocative)


αρθριτικός

head

αρθριτικός • (arthritikós) m (feminine αρθριτική, neuter αρθριτικό)

arthritikós (romanization)
αρθριτική (feminine)
αρθριτικό (neuter)
αρθριτικός (masculine nominative singular)
αρθριτική (feminine nominative singular)
αρθριτικό (neuter nominative singular)
αρθριτικοί (masculine nominative)
αρθριτικές (feminine nominative plural)
αρθριτικά (neuter nominative plural)
αρθριτικού (genitive masculine singular)
αρθριτικής (feminine genitive singular)
αρθριτικού (genitive neuter singular)
αρθριτικών (genitive masculine)
αρθριτικών (feminine genitive plural)
αρθριτικών (genitive neuter plural)
αρθριτικό (accusative masculine singular)
αρθριτική (accusative feminine singular)
αρθριτικό (accusative neuter singular)
αρθριτικούς (accusative masculine)
αρθριτικές (accusative feminine plural)
αρθριτικά (accusative neuter plural)
αρθριτικέ (masculine singular vocative)
αρθριτική (feminine singular vocative)
αρθριτικό (neuter singular vocative)
αρθριτικοί (masculine vocative)
αρθριτικές (feminine plural vocative)
αρθριτικά (neuter plural vocative)


αρθριτισμός

αρθριτισμός • (arthritismós) m (plural αρθριτισμοί)

arthritismós (romanization)
αρθριτισμοί (plural)
αρθριτισμός (nominative singular)
αρθριτισμοί (nominative plural)
αρθριτισμού (genitive singular)
αρθριτισμών (genitive plural)
αρθριτισμό (accusative singular)
αρθριτισμούς (accusative plural)
αρθριτισμέ (singular vocative)
αρθριτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρθριτισμούς


αρθρωτός

head

αρθρωτός • (arthrotós) m (feminine αρθρωτή, neuter αρθρωτό)

arthrotós (romanization)
αρθρωτή (feminine)
αρθρωτό (neuter)
αρθρωτός (masculine nominative singular)
αρθρωτή (feminine nominative singular)
αρθρωτό (neuter nominative singular)
αρθρωτοί (masculine nominative)
αρθρωτές (feminine nominative plural)
αρθρωτά (neuter nominative plural)
αρθρωτού (genitive masculine singular)
αρθρωτής (feminine genitive singular)
αρθρωτού (genitive neuter singular)
αρθρωτών (genitive masculine)
αρθρωτών (feminine genitive plural)
αρθρωτών (genitive neuter plural)
αρθρωτό (accusative masculine singular)
αρθρωτή (accusative feminine singular)
αρθρωτό (accusative neuter singular)
αρθρωτούς (accusative masculine)
αρθρωτές (accusative feminine plural)
αρθρωτά (accusative neuter plural)
αρθρωτέ (masculine singular vocative)
αρθρωτή (feminine singular vocative)
αρθρωτό (neuter singular vocative)
αρθρωτοί (masculine vocative)
αρθρωτές (feminine plural vocative)
αρθρωτά (neuter plural vocative)


αρθρικός

αρθρικός • (arthrikós) m (feminine αρθρική, neuter αρθρικό)

arthrikós (romanization)
αρθρική (feminine)
αρθρικό (neuter)
αρθρικός (masculine nominative singular)
αρθρική (feminine nominative singular)
αρθρικό (neuter nominative singular)
αρθρικοί (masculine nominative)
αρθρικές (feminine nominative plural)
αρθρικά (neuter nominative plural)
αρθρικού (genitive masculine singular)
αρθρικής (feminine genitive singular)
αρθρικού (genitive neuter singular)
αρθρικών (genitive masculine)
αρθρικών (feminine genitive plural)
αρθρικών (genitive neuter plural)
αρθρικό (accusative masculine singular)
αρθρική (accusative feminine singular)
αρθρικό (accusative neuter singular)
αρθρικούς (accusative masculine)
αρθρικές (accusative feminine plural)
αρθρικά (accusative neuter plural)
αρθρικέ (masculine singular vocative)
αρθρική (feminine singular vocative)
αρθρικό (neuter singular vocative)
αρθρικοί (masculine vocative)
αρθρικές (feminine plural vocative)
αρθρικά (neuter plural vocative)

(anatomy, medicine) articular, of a joint


αρτηριακός

αρτηριακός • (artiriakós) m (feminine αρτηριακή, neuter αρτηριακό)

artiriakós (romanization)
αρτηριακή (feminine)
αρτηριακό (neuter)
αρτηριακός (masculine nominative singular)
αρτηριακή (feminine nominative singular)
αρτηριακό (neuter nominative singular)
αρτηριακοί (masculine nominative)
αρτηριακές (feminine nominative plural)
αρτηριακά (neuter nominative plural)
αρτηριακού (genitive masculine singular)
αρτηριακής (feminine genitive singular)
αρτηριακού (genitive neuter singular)
αρτηριακών (genitive masculine)
αρτηριακών (feminine genitive plural)
αρτηριακών (genitive neuter plural)
αρτηριακό (accusative masculine singular)
αρτηριακή (accusative feminine singular)
αρτηριακό (accusative neuter singular)
αρτηριακούς (accusative masculine)
αρτηριακές (accusative feminine plural)
αρτηριακά (accusative neuter plural)
αρτηριακέ (masculine singular vocative)
αρτηριακή (feminine singular vocative)
αρτηριακό (neuter singular vocative)
αρτηριακοί (masculine vocative)
αρτηριακές (feminine plural vocative)
αρτηριακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρτηριακός (artiriakós)

αρτηριακή (artiriakí)

αρτηριακό (artiriakó)

αρτηριακοί (artiriakoí)

αρτηριακές (artiriakés)

αρτηριακά (artiriaká)

αρτηριακού (artiriakoú)

αρτηριακής (artiriakís)

αρτηριακού (artiriakoú)

αρτηριακών (artiriakón)

αρτηριακών (artiriakón)

αρτηριακών (artiriakón)

αρτηριακό (artiriakó)

αρτηριακή (artiriakí)

αρτηριακό (artiriakó)

αρτηριακούς (artiriakoús)

αρτηριακές (artiriakés)

αρτηριακά (artiriaká)

αρτηριακέ (artiriaké)

αρτηριακή (artiriakí)

αρτηριακό (artiriakó)

αρτηριακοί (artiriakoí)

αρτηριακές (artiriakés)

αρτηριακά (artiriaká)

Coordinate term: φλεβικός (flevikós)


φλεβικός

head

φλεβικός • (flevikós) m (feminine φλεβική, neuter φλεβικό)

flevikós (romanization)
φλεβική (feminine)
φλεβικό (neuter)
φλεβικός (masculine nominative singular)
φλεβική (feminine nominative singular)
φλεβικό (neuter nominative singular)
φλεβικοί (masculine nominative)
φλεβικές (feminine nominative plural)
φλεβικά (neuter nominative plural)
φλεβικού (genitive masculine singular)
φλεβικής (feminine genitive singular)
φλεβικού (genitive neuter singular)
φλεβικών (genitive masculine)
φλεβικών (feminine genitive plural)
φλεβικών (genitive neuter plural)
φλεβικό (accusative masculine singular)
φλεβική (accusative feminine singular)
φλεβικό (accusative neuter singular)
φλεβικούς (accusative masculine)
φλεβικές (accusative feminine plural)
φλεβικά (accusative neuter plural)
φλεβικέ (masculine singular vocative)
φλεβική (feminine singular vocative)
φλεβικό (neuter singular vocative)
φλεβικοί (masculine vocative)
φλεβικές (feminine plural vocative)
φλεβικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φλεβικός (flevikós)

φλεβική (flevikí)

φλεβικό (flevikó)

φλεβικοί (flevikoí)

φλεβικές (flevikés)

φλεβικά (fleviká)

φλεβικού (flevikoú)

φλεβικής (flevikís)

φλεβικού (flevikoú)

φλεβικών (flevikón)

φλεβικών (flevikón)

φλεβικών (flevikón)

φλεβικό (flevikó)

φλεβική (flevikí)

φλεβικό (flevikó)

φλεβικούς (flevikoús)

φλεβικές (flevikés)

φλεβικά (fleviká)

φλεβικέ (fleviké)

φλεβική (flevikí)

φλεβικό (flevikó)

φλεβικοί (flevikoí)

φλεβικές (flevikés)

φλεβικά (fleviká)

Coordinate term: αρτηριακός (artiriakós)


αρτηριοσκληρωτικός

head

αρτηριοσκληρωτική

αρτηριοσκληρωτικό

αρτηριοσκληρωτικός • (artiriosklirotikós) m (feminine αρτηριοσκληρωτική, neuter αρτηριοσκληρωτικό)

el-adj

αρτηριοσκληρωτική

αρτηριοσκληρωτικό

artiriosklirotikós (romanization)
αρτηριοσκληρωτική (feminine)
αρτηριοσκληρωτικό (neuter)
αρτηριοσκληρωτικός (masculine nominative singular)
αρτηριοσκληρωτική (feminine nominative singular)
αρτηριοσκληρωτικό (neuter nominative singular)
αρτηριοσκληρωτικοί (masculine nominative)
αρτηριοσκληρωτικές (feminine nominative plural)
αρτηριοσκληρωτικά (neuter nominative plural)
αρτηριοσκληρωτικού (genitive masculine singular)
αρτηριοσκληρωτικής (feminine genitive singular)
αρτηριοσκληρωτικού (genitive neuter singular)
αρτηριοσκληρωτικών (genitive masculine)
αρτηριοσκληρωτικών (feminine genitive plural)
αρτηριοσκληρωτικών (genitive neuter plural)
αρτηριοσκληρωτικό (accusative masculine singular)
αρτηριοσκληρωτική (accusative feminine singular)
αρτηριοσκληρωτικό (accusative neuter singular)
αρτηριοσκληρωτικούς (accusative masculine)
αρτηριοσκληρωτικές (accusative feminine plural)
αρτηριοσκληρωτικά (accusative neuter plural)
αρτηριοσκληρωτικέ (masculine singular vocative)
αρτηριοσκληρωτική (feminine singular vocative)
αρτηριοσκληρωτικό (neuter singular vocative)
αρτηριοσκληρωτικοί (masculine vocative)
αρτηριοσκληρωτικές (feminine plural vocative)
αρτηριοσκληρωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αρτηριοσκληρωτικ

el-decl-adj-a

αρτηριοσκληρωτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αρτηριοσκληρωτικός

αρτηριοσκληρωτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αρτηριοσκληρωτικ

el-decl-adj-table

αρτηριοσκληρωτικός (artiriosklirotikós)

αρτηριοσκληρωτική (artiriosklirotikí)

αρτηριοσκληρωτικό (artiriosklirotikó)

αρτηριοσκληρωτικοί (artiriosklirotikoí)

αρτηριοσκληρωτικές (artiriosklirotikés)

αρτηριοσκληρωτικά (artiriosklirotiká)

αρτηριοσκληρωτικού (artiriosklirotikoú)

αρτηριοσκληρωτικής (artiriosklirotikís)

αρτηριοσκληρωτικού (artiriosklirotikoú)

αρτηριοσκληρωτικών (artiriosklirotikón)

αρτηριοσκληρωτικών (artiriosklirotikón)

αρτηριοσκληρωτικών (artiriosklirotikón)

αρτηριοσκληρωτικό (artiriosklirotikó)

αρτηριοσκληρωτική (artiriosklirotikí)

αρτηριοσκληρωτικό (artiriosklirotikó)

αρτηριοσκληρωτικούς (artiriosklirotikoús)

αρτηριοσκληρωτικές (artiriosklirotikés)

αρτηριοσκληρωτικά (artiriosklirotiká)

αρτηριοσκληρωτικέ (artiriosklirotiké)

αρτηριοσκληρωτική (artiriosklirotikí)

αρτηριοσκληρωτικό (artiriosklirotikó)

αρτηριοσκληρωτικοί (artiriosklirotikoí)

αρτηριοσκληρωτικές (artiriosklirotikés)

αρτηριοσκληρωτικά (artiriosklirotiká)


γιατρέσα

head

γιατρέσα • (giatrésa) f (plural γιατρέσες, masculine γιατρός)

giatrésa (romanization)
γιατρέσες (plural)
γιατρός (masculine)
γιατρέσα (nominative singular)
γιατρέσες (nominative plural)
γιατρέσας (genitive singular)
γιατρέσα (accusative singular)
γιατρέσες (accusative plural)
γιατρέσα (singular vocative)
γιατρέσες (plural vocative)


αρχιβλάκας

αρχιβλάκας • (archivlákas) m (plural αρχιβλάκες)

archivlákas (romanization)
αρχιβλάκες (plural)
αρχιβλάκας (nominative singular)
αρχιβλάκες (nominative plural)
αρχιβλάκα (genitive singular)
αρχιβλακών (genitive plural)
αρχιβλάκα (accusative singular)
αρχιβλάκες (accusative plural)
αρχιβλάκα (singular vocative)
αρχιβλάκες (plural vocative)

learning difficulties
learning difficulties

(psychiatry, dated) person with moderate learning difficulties


αρχινοσοκόμος

αρχινοσοκόμοι

αρχινοσοκόμα

αρχινοσοκόμος • (archinosokómos) m (plural αρχινοσοκόμοι, feminine αρχινοσοκόμα)

el-noun

αρχινοσοκόμοι

αρχινοσοκόμα

archinosokómos (romanization)
αρχινοσοκόμοι (plural)
αρχινοσοκόμα (feminine)
αρχινοσοκόμος (nominative singular)
αρχινοσοκόμοι (nominative plural)
αρχινοσοκόμου (genitive singular)
αρχινοσοκόμων (genitive plural)
αρχινοσοκόμο (accusative singular)
αρχινοσοκόμους (accusative plural)
αρχινοσοκόμε (singular vocative)
αρχινοσοκόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχινοσοκόμος

αρχινοσοκόμοι

αρχινοσοκόμου

αρχινοσοκόμων

αρχινοσοκόμο

αρχινοσοκόμους

αρχινοσοκόμε

αρχινοσοκόμοι


αρχινοσοκόμα

head

αρχινοσοκόμες

αρχινοσοκόμος

αρχινοσοκόμα • (archinosokóma) f (plural αρχινοσοκόμες, masculine αρχινοσοκόμος)

el-noun

αρχινοσοκόμες

αρχινοσοκόμος

archinosokóma (romanization)
αρχινοσοκόμες (plural)
αρχινοσοκόμος (masculine)
αρχινοσοκόμα (nominative singular)
αρχινοσοκόμες (nominative plural)
αρχινοσοκόμας (genitive singular)
αρχινοσοκόμων (genitive plural)
αρχινοσοκόμα (accusative singular)
αρχινοσοκόμες (accusative plural)
αρχινοσοκόμα (singular vocative)
αρχινοσοκόμες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχινοσοκόμα

αρχινοσοκόμες

αρχινοσοκόμας

αρχινοσοκόμων

αρχινοσοκόμα

αρχινοσοκόμες

αρχινοσοκόμα

αρχινοσοκόμες


αρχόμενος

head

αρχόμενος • (archómenos) m (feminine αρχόμενη, neuter αρχόμενο)

archómenos (romanization)
αρχόμενη (feminine)
αρχόμενο (neuter)
αρχόμενος (masculine nominative singular)
αρχόμενη (feminine nominative singular)
αρχόμενο (neuter nominative singular)
αρχόμενοι (masculine nominative)
αρχόμενες (feminine nominative plural)
αρχόμενα (neuter nominative plural)
αρχόμενου (genitive masculine singular)
αρχόμενης (feminine genitive singular)
αρχόμενου (genitive neuter singular)
αρχόμενων (genitive masculine)
αρχόμενων (feminine genitive plural)
αρχόμενων (genitive neuter plural)
αρχόμενο (accusative masculine singular)
αρχόμενη (accusative feminine singular)
αρχόμενο (accusative neuter singular)
αρχόμενους (accusative masculine)
αρχόμενες (accusative feminine plural)
αρχόμενα (accusative neuter plural)
αρχόμενε (masculine singular vocative)
αρχόμενη (feminine singular vocative)
αρχόμενο (neuter singular vocative)
αρχόμενοι (masculine vocative)
αρχόμενες (feminine plural vocative)
αρχόμενα (neuter plural vocative)

αρχόμενο έκλος


αρτηριοσκλήρωση

αρτηριοσκληρώσεις

αρτηριοσκλήρωση • (artiriosklírosi) f (usually uncountable, plural αρτηριοσκληρώσεις)

el-noun

αρτηριοσκληρώσεις

artiriosklírosi (romanization)
αρτηριοσκληρώσεις (plural)
αρτηριοσκλήρωση (nominative singular)
αρτηριοσκληρώσεις (nominative plural)
αρτηριοσκλήρωσης (genitive singular)
αρτηριοσκληρώσεων (genitive plural)
αρτηριοσκλήρωση (accusative singular)
αρτηριοσκληρώσεις (accusative plural)
αρτηριοσκλήρωση (singular vocative)
αρτηριοσκληρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αρτηριοσκλήρωση

αρτηριοσκληρώσεις

αρτηριοσκλήρωσης

αρτηριοσκληρώσεων

αρτηριοσκλήρωση

αρτηριοσκληρώσεις

αρτηριοσκλήρωση

αρτηριοσκληρώσεις

Older or formal genitive singular: αρτηριοσκληρώσεως (artirioskliróseos)


αρρωστομανής

head

αρρωστομανής

αρρωστομανές

αρρωστομανής • (arrostomanís) m (feminine αρρωστομανής, neuter αρρωστομανές)

el-adj

αρρωστομανής

αρρωστομανές

arrostomanís (romanization)
αρρωστομανής (feminine)
αρρωστομανές (neuter)
αρρωστομανής (masculine nominative singular)
αρρωστομανής (feminine nominative singular)
αρρωστομανές (neuter nominative singular)
αρρωστομανείς (masculine nominative)
αρρωστομανείς (feminine nominative plural)
αρρωστομανή (neuter nominative plural)
αρρωστομανούς (genitive masculine singular)
αρρωστομανή (genitive masculine singular)
αρρωστομανούς (feminine genitive singular)
αρρωστομανούς (genitive neuter singular)
αρρωστομανών (genitive masculine)
αρρωστομανών (feminine genitive plural)
αρρωστομανών (genitive neuter plural)
αρρωστομανή (accusative masculine singular)
αρρωστομανή (accusative feminine singular)
αρρωστομανές (accusative neuter singular)
αρρωστομανείς (accusative masculine)
αρρωστομανείς (accusative feminine plural)
αρρωστομανή (accusative neuter plural)
αρρωστομανή (masculine singular vocative)
αρρωστομανής (masculine singular vocative)
αρρωστομανής (feminine singular vocative)
αρρωστομανές (neuter singular vocative)
αρρωστομανείς (masculine vocative)
αρρωστομανείς (feminine plural vocative)
αρρωστομανή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αρρωστομανής

el-decl-adj-table

αρρωστομανής (arrostomanís)

αρρωστομανής (arrostomanís)

αρρωστομανές (arrostomanés)

αρρωστομανείς (arrostomaneís)

αρρωστομανείς (arrostomaneís)

αρρωστομανή (arrostomaní)

αρρωστομανούς (arrostomanoús)

αρρωστομανή (arrostomaní)

αρρωστομανούς (arrostomanoús)

αρρωστομανούς (arrostomanoús)

αρρωστομανών (arrostomanón)

αρρωστομανών (arrostomanón)

αρρωστομανών (arrostomanón)

αρρωστομανή (arrostomaní)

αρρωστομανή (arrostomaní)

αρρωστομανές (arrostomanés)

αρρωστομανείς (arrostomaneís)

αρρωστομανείς (arrostomaneís)

αρρωστομανή (arrostomaní)

αρρωστομανή (arrostomaní)

αρρωστομανής (arrostomanís)

αρρωστομανής (arrostomanís)

αρρωστομανές (arrostomanés)

αρρωστομανείς (arrostomaneís)

αρρωστομανείς (arrostomaneís)

αρρωστομανή (arrostomaní)


αρρωστομανία

head

αρρωστομανίες

αρρωστομανία • (arrostomanía) f (usually uncountable, plural αρρωστομανίες)

el-noun

αρρωστομανίες

arrostomanía (romanization)
αρρωστομανίες (plural)
αρρωστομανία (nominative singular)
αρρωστομανίες (nominative plural)
αρρωστομανίας (genitive singular)
αρρωστομανιών (genitive plural)
αρρωστομανία (accusative singular)
αρρωστομανίες (accusative plural)
αρρωστομανία (singular vocative)
αρρωστομανίες (plural vocative)

el-decl-noun

αρρωστομανία

αρρωστομανίες

αρρωστομανίας

αρρωστομανιών

αρρωστομανία

αρρωστομανίες

αρρωστομανία

αρρωστομανίες


υπερνατριαιμία

head

υπερνατριαιμίες

υπερνατριαιμία • (ypernatriaimía) f (usually uncountable, plural υπερνατριαιμίες)

el-noun

υπερνατριαιμίες

ypernatriaimía (romanization)
υπερνατριαιμίες (plural)
υπερνατριαιμία (nominative singular)
υπερνατριαιμίες (nominative plural)
υπερνατριαιμίας (genitive singular)
υπερνατριαιμιών (genitive plural)
υπερνατριαιμία (accusative singular)
υπερνατριαιμίες (accusative plural)
υπερνατριαιμία (singular vocative)
υπερνατριαιμίες (plural vocative)

el-decl-noun

υπερνατριαιμία

υπερνατριαιμίες

υπερνατριαιμίας

υπερνατριαιμιών

υπερνατριαιμία

υπερνατριαιμίες

υπερνατριαιμία

υπερνατριαιμίες


νευροτοξικός

head

νευροτοξικός • (nevrotoxikós) m (feminine νευροτοξική, neuter νευροτοξικό)

nevrotoxikós (romanization)
νευροτοξική (feminine)
νευροτοξικό (neuter)
νευροτοξικός (masculine nominative singular)
νευροτοξική (feminine nominative singular)
νευροτοξικό (neuter nominative singular)
νευροτοξικοί (masculine nominative)
νευροτοξικές (feminine nominative plural)
νευροτοξικά (neuter nominative plural)
νευροτοξικού (genitive masculine singular)
νευροτοξικής (feminine genitive singular)
νευροτοξικού (genitive neuter singular)
νευροτοξικών (genitive masculine)
νευροτοξικών (feminine genitive plural)
νευροτοξικών (genitive neuter plural)
νευροτοξικό (accusative masculine singular)
νευροτοξική (accusative feminine singular)
νευροτοξικό (accusative neuter singular)
νευροτοξικούς (accusative masculine)
νευροτοξικές (accusative feminine plural)
νευροτοξικά (accusative neuter plural)
νευροτοξικέ (masculine singular vocative)
νευροτοξική (feminine singular vocative)
νευροτοξικό (neuter singular vocative)
νευροτοξικοί (masculine vocative)
νευροτοξικές (feminine plural vocative)
νευροτοξικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of νευροτοξικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο νευροτοξικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο νευροτοξικός, etc.)

el-decl-adj-table

νευροτοξικός (nevrotoxikós)

νευροτοξική (nevrotoxikí)

νευροτοξικό (nevrotoxikó)

νευροτοξικοί (nevrotoxikoí)

νευροτοξικές (nevrotoxikés)

νευροτοξικά (nevrotoxiká)

νευροτοξικού (nevrotoxikoú)

νευροτοξικής (nevrotoxikís)

νευροτοξικού (nevrotoxikoú)

νευροτοξικών (nevrotoxikón)

νευροτοξικών (nevrotoxikón)

νευροτοξικών (nevrotoxikón)

νευροτοξικό (nevrotoxikó)

νευροτοξική (nevrotoxikí)

νευροτοξικό (nevrotoxikó)

νευροτοξικούς (nevrotoxikoús)

νευροτοξικές (nevrotoxikés)

νευροτοξικά (nevrotoxiká)

νευροτοξικέ (nevrotoxiké)

νευροτοξική (nevrotoxikí)

νευροτοξικό (nevrotoxikó)

νευροτοξικοί (nevrotoxikoí)

νευροτοξικές (nevrotoxikés)

νευροτοξικά (nevrotoxiká)

(toxicology, neuroscience, pharmacology) neurotoxic


νεφρόπτωση

head

νεφρόπτωση • (nefróptosi) f

el-noun

νεφρόπτωση • (nefróptosi) f


νεφροπτωσία

head

νεφροπτωσία • (nefroptosía) f

el-noun

νεφροπτωσία • (nefroptosía) f


νευροωτολογία

head

νευροωτολογία • (nevrootología) f

el-noun

νευροωτολογία • (nevrootología) f


νεφροσκοπία

head

νεφροσκοπία • (nefroskopía) f

el-noun

νεφροσκοπία • (nefroskopía) f


νευροδιεγέρτης

head

νευροδιεγέρτης • (nevrodiegértis) m

el-noun

νευροδιεγέρτης • (nevrodiegértis) m


αρτηριοπάθεια

head

αρτηριοπάθειες

αρτηριοπάθεια • (artiriopátheia) f (usually uncountable, plural αρτηριοπάθειες)

el-noun

αρτηριοπάθειες

artiriopátheia (romanization)
αρτηριοπάθειες (plural)
αρτηριοπάθεια (nominative singular)
αρτηριοπάθειες (nominative plural)
αρτηριοπάθειας (genitive singular)
αρτηριοπαθειών (genitive plural)
αρτηριοπάθεια (accusative singular)
αρτηριοπάθειες (accusative plural)
αρτηριοπάθεια (singular vocative)
αρτηριοπάθειες (plural vocative)

el-decl-noun

αρτηριοπάθεια

αρτηριοπάθειες

αρτηριοπάθειας

αρτηριοπαθειών

αρτηριοπάθεια

αρτηριοπάθειες

αρτηριοπάθεια

αρτηριοπάθειες


ινσουλίνωμα

head

ινσουλινώματα

ινσουλίνωμα • (insoulínoma) n (plural ινσουλινώματα)

el-noun

ινσουλινώματα

insoulínoma (romanization)
ινσουλινώματα (plural)
ινσουλίνωμα (nominative singular)
ινσουλινώματα (nominative plural)
ινσουλινώματος (genitive singular)
ινσουλινωμάτων (genitive plural)
ινσουλίνωμα (accusative singular)
ινσουλινώματα (accusative plural)
ινσουλίνωμα (singular vocative)
ινσουλινώματα (plural vocative)

el-decl-noun

ινσουλινώματα

ινσουλινώματος

ινσουλινωμάτων

ινσουλινώματα

ινσουλινώματα

(oncology, medicine) insulinoma, a cancer of the pancreas


νευρορραφία

head

νευρορραφίες

νευρορραφία • (nevrorrafía) f (usually uncountable, plural νευρορραφίες)

el-noun

νευρορραφίες

nevrorrafía (romanization)
νευρορραφίες (plural)
νευρορραφία (nominative singular)
νευρορραφίες (nominative plural)
νευρορραφίας (genitive singular)
νευρορραφιών (genitive plural)
νευρορραφία (accusative singular)
νευρορραφίες (accusative plural)
νευρορραφία (singular vocative)
νευρορραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

νευρορραφίες

νευρορραφίας

νευρορραφιών

νευρορραφίες

νευρορραφίες


νευρορραφή

head

νευρορραφή • (nevrorrafí) f (usually uncountable, plural νευρορραφές)

nevrorrafí (romanization)
νευρορραφές (plural)
νευρορραφή (nominative singular)
νευρορραφές (nominative plural)
νευρορραφής (genitive singular)
νευρορραφών (genitive plural)
νευρορραφή (accusative singular)
νευρορραφές (accusative plural)
νευρορραφή (singular vocative)
νευρορραφές (plural vocative)


νεοκύστη

νεοκύστη • (neokýsti) f

el-noun

νεοκύστη • (neokýsti) f


νευροπαθολόγος

head

νευροπαθολόγος • (nevropathológos) m or f


νεοφλοιός

νεοφλοιός • (neofloiós) m

el-noun

νεοφλοιός • (neofloiós) m


νευροεκφυλιστικός

head

νευροεκφυλιστικός • (nevroekfylistikós) m


νευροβλάστωμα

νευροβλάστωμα • (nevrovlástoma) n

el-noun

νευροβλάστωμα • (nevrovlástoma) n


νευροεκφύλιση

head

νευροεκφύλιση • (nevroekfýlisi) f

el-noun

νευροεκφύλιση • (nevroekfýlisi) f


νευροεκφυλισμός

head

νευροεκφυλισμός • (nevroekfylismós) m

el-noun

νευροεκφυλισμός • (nevroekfylismós) m


νεφελομετρία

head

νεφελομετρία • (nefelometría) f

el-noun

νεφελομετρία • (nefelometría) f

(analytical chemistry, immunology) nephelometry


νηματίαση

head

νηματίαση • (nimatíasi) f

el-noun

νηματίαση • (nimatíasi) f


οξυκωδόνη

head

οξυκωδόνη • (oxykodóni) f

el-noun

οξυκωδόνη • (oxykodóni) f


παρακλινικός

head

παρακλινικός • (paraklinikós) m (feminine παρακλινική, neuter παρακλινικό)

paraklinikós (romanization)
παρακλινική (feminine)
παρακλινικό (neuter)
παρακλινικός (masculine nominative singular)
παρακλινική (feminine nominative singular)
παρακλινικό (neuter nominative singular)
παρακλινικοί (masculine nominative)
παρακλινικές (feminine nominative plural)
παρακλινικά (neuter nominative plural)
παρακλινικού (genitive masculine singular)
παρακλινικής (feminine genitive singular)
παρακλινικού (genitive neuter singular)
παρακλινικών (genitive masculine)
παρακλινικών (feminine genitive plural)
παρακλινικών (genitive neuter plural)
παρακλινικό (accusative masculine singular)
παρακλινική (accusative feminine singular)
παρακλινικό (accusative neuter singular)
παρακλινικούς (accusative masculine)
παρακλινικές (accusative feminine plural)
παρακλινικά (accusative neuter plural)
παρακλινικέ (masculine singular vocative)
παρακλινική (feminine singular vocative)
παρακλινικό (neuter singular vocative)
παρακλινικοί (masculine vocative)
παρακλινικές (feminine plural vocative)
παρακλινικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παρακλινικός

el-decl-adj-table

παρακλινικός (paraklinikós)

παρακλινική (paraklinikí)

παρακλινικό (paraklinikó)

παρακλινικοί (paraklinikoí)

παρακλινικές (paraklinikés)

παρακλινικά (parakliniká)

παρακλινικού (paraklinikoú)

παρακλινικής (paraklinikís)

παρακλινικού (paraklinikoú)

παρακλινικών (paraklinikón)

παρακλινικών (paraklinikón)

παρακλινικών (paraklinikón)

παρακλινικό (paraklinikó)

παρακλινική (paraklinikí)

παρακλινικό (paraklinikó)

παρακλινικούς (paraklinikoús)

παρακλινικές (paraklinikés)

παρακλινικά (parakliniká)

παρακλινικέ (parakliniké)

παρακλινική (paraklinikí)

παρακλινικό (paraklinikó)

παρακλινικοί (paraklinikoí)

παρακλινικές (paraklinikés)

παρακλινικά (parakliniká)


οδοντίνη

head

οδοντίνη • (odontíni) f

el-noun

οδοντίνη • (odontíni) f


οδόντωμα

head

οδόντωμα • (odóntoma) n

el-noun

οδόντωμα • (odóntoma) n


ουραιμικός

head

ουραιμικός • (ouraimikós) m

el-adj

ουραιμικός • (ouraimikós) m


ουροσκοπία

head

ουροσκοπία • (ouroskopía) f

el-noun

ουροσκοπία • (ouroskopía) f


αυτοφοβία

head

αυτοφοβία • (aftofovía) f

el-noun

αυτοφοβία • (aftofovía) f

aftofovía (romanization)
αυτοφοβία (nominative singular)
αυτοφοβίες (nominative plural)
αυτοφοβίας (genitive singular)
αυτοφοβιών (genitive plural)
αυτοφοβία (accusative singular)
αυτοφοβίες (accusative plural)
αυτοφοβία (singular vocative)
αυτοφοβίες (plural vocative)


μονοπληγία

head

μονοπληγία • (monopligía) f

el-noun

μονοπληγία • (monopligía) f


υπόθετο

ypótheto (romanization)
υπόθετα (plural)
υπόθετο (nominative singular)
υπόθετα (nominative plural)
υπόθετου (genitive singular)
υπόθετων (genitive plural)
υπόθετο (accusative singular)
υπόθετα (accusative plural)
υπόθετο (singular vocative)
υπόθετα (plural vocative)


οστεοσκλήρυνση

head

οστεοσκλήρυνση • (osteosklírynsi) f

el-noun

οστεοσκλήρυνση • (osteosklírynsi) f

osteosklírynsi (romanization)
οστεοσκλήρυνση (nominative singular)
οστεοσκληρύνσεις (nominative plural)
οστεοσκλήρυνσης (genitive singular)
οστεοσκληρύνσεων (genitive plural)
οστεοσκλήρυνση (accusative singular)
οστεοσκληρύνσεις (accusative plural)
οστεοσκλήρυνση (singular vocative)
οστεοσκληρύνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

οστεοσκλήρυνση

οστεοσκληρύνσεις

οστεοσκλήρυνσης

οστεοσκληρύνσεων

οστεοσκλήρυνση

οστεοσκληρύνσεις

οστεοσκλήρυνση

οστεοσκληρύνσεις

Older or formal genitive singular: οστεοσκληρύνσεως (osteosklirýnseos)


οστεοσκλήρωση

head

οστεοσκλήρωση • (osteosklírosi) f

el-noun

οστεοσκλήρωση • (osteosklírosi) f

osteosklírosi (romanization)
οστεοσκλήρωση (nominative singular)
οστεοσκληρώσεις (nominative plural)
οστεοσκλήρωσης (genitive singular)
οστεοσκληρώσεων (genitive plural)
οστεοσκλήρωση (accusative singular)
οστεοσκληρώσεις (accusative plural)
οστεοσκλήρωση (singular vocative)
οστεοσκληρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

οστεοσκλήρωση

οστεοσκληρώσεις

οστεοσκλήρωσης

οστεοσκληρώσεων

οστεοσκλήρωση

οστεοσκληρώσεις

οστεοσκλήρωση

οστεοσκληρώσεις

Older or formal genitive singular: οστεοσκληρώσεως (osteoskliróseos)


οστεοσάρκωμα

head

οστεοσαρκώματα

οστεοσάρκωμα • (osteosárkoma) n (plural οστεοσαρκώματα)

el-noun

οστεοσαρκώματα

osteosárkoma (romanization)
οστεοσαρκώματα (plural)
οστεοσάρκωμα (nominative singular)
οστεοσαρκώματα (nominative plural)
οστεοσαρκώματος (genitive singular)
οστεοσαρκωμάτων (genitive plural)
οστεοσάρκωμα (accusative singular)
οστεοσαρκώματα (accusative plural)
οστεοσάρκωμα (singular vocative)
οστεοσαρκώματα (plural vocative)

el-decl-noun

οστεοσάρκωμα

οστεοσαρκώματα

οστεοσαρκώματος

οστεοσαρκωμάτων

οστεοσάρκωμα

οστεοσαρκώματα

οστεοσάρκωμα

οστεοσαρκώματα


ουραιμία

head

ουραιμία • (ouraimía) f (plural ουραιμίες)

ouraimía (romanization)
ουραιμίες (plural)
ουραιμία (nominative singular)
ουραιμίες (nominative plural)
ουραιμίας (genitive singular)
ουραιμιών (genitive plural)
ουραιμία (accusative singular)
ουραιμίες (accusative plural)
ουραιμία (singular vocative)
ουραιμίες (plural vocative)


αζωθαιμία

αζωθαιμία • (azothaimía) f (plural αζωθαιμίες)

azothaimía (romanization)
αζωθαιμίες (plural)
αζωθαιμία (nominative singular)
αζωθαιμίες (nominative plural)
αζωθαιμίας (genitive singular)
αζωθαιμιών (genitive plural)
αζωθαιμία (accusative singular)
αζωθαιμίες (accusative plural)
αζωθαιμία (singular vocative)
αζωθαιμίες (plural vocative)


ουρηθροσκόπηση

ουρηθροσκοπήσεις

ουρηθροσκόπηση • (ourithroskópisi) f (usually uncountable, plural ουρηθροσκοπήσεις)

el-noun

ουρηθροσκοπήσεις

ourithroskópisi (romanization)
ουρηθροσκοπήσεις (plural)
ουρηθροσκόπηση (nominative singular)
ουρηθροσκοπήσεις (nominative plural)
ουρηθροσκόπησης (genitive singular)
ουρηθροσκοπήσεων (genitive plural)
ουρηθροσκόπηση (accusative singular)
ουρηθροσκοπήσεις (accusative plural)
ουρηθροσκόπηση (singular vocative)
ουρηθροσκοπήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουρηθροσκόπηση

ουρηθροσκοπήσεις

ουρηθροσκόπησης

ουρηθροσκοπήσεων

ουρηθροσκόπηση

ουρηθροσκοπήσεις

ουρηθροσκόπηση

ουρηθροσκοπήσεις

Formal genitive singular in -εως (-eos) is not common for this group of words.


ουρηθροσκοπία

head

ουρηθροσκοπίες

ουρηθροσκοπία • (ourithroskopía) f (usually uncountable, plural ουρηθροσκοπίες)

el-noun

ουρηθροσκοπίες

ourithroskopía (romanization)
ουρηθροσκοπίες (plural)
ουρηθροσκοπία (nominative singular)
ουρηθροσκοπίες (nominative plural)
ουρηθροσκοπίας (genitive singular)
ουρηθροσκοπιών (genitive plural)
ουρηθροσκοπία (accusative singular)
ουρηθροσκοπίες (accusative plural)
ουρηθροσκοπία (singular vocative)
ουρηθροσκοπίες (plural vocative)

el-decl-noun

ουρηθροσκοπία

ουρηθροσκοπίες

ουρηθροσκοπίας

ουρηθροσκοπιών

ουρηθροσκοπία

ουρηθροσκοπίες

ουρηθροσκοπία

ουρηθροσκοπίες


εξόστωση

head

εξόστωση • (exóstosi) f (plural εξοστώσεις)

exóstosi (romanization)
εξοστώσεις (plural)
εξόστωση (nominative singular)
εξοστώσεις (nominative plural)
εξόστωσης (genitive singular)
εξοστώσεων (genitive plural)
εξόστωση (accusative singular)
εξοστώσεις (accusative plural)
εξόστωση (singular vocative)
εξοστώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξοστώσεως (exostóseos)


οφθαλμοκινητικός

head

οφθαλμοκινητικός • (ofthalmokinitikós) m


οφθαλμοκινητικότητα

οφθαλμοκινητικότητα • (ofthalmokinitikótita) f

ofthalmokinitikótita (romanization)
οφθαλμοκινητικότητα (nominative singular)
οφθαλμοκινητικότητες (nominative plural)
οφθαλμοκινητικότητας (genitive singular)
οφθαλμοκινητικοτήτων (genitive plural)
οφθαλμοκινητικότητα (accusative singular)
οφθαλμοκινητικότητες (accusative plural)
οφθαλμοκινητικότητα (singular vocative)
οφθαλμοκινητικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

οφθαλμοκινητικότητα

οφθαλμοκινητικότητες

οφθαλμοκινητικότητας

οφθαλμοκινητικοτήτων

οφθαλμοκινητικότητα

οφθαλμοκινητικότητες

οφθαλμοκινητικότητα

οφθαλμοκινητικότητες


ουροθήλιο

head

ουροθήλιο • (ourothílio) n (usually uncountable, plural ουροθήλια)

ourothílio (romanization)
ουροθήλια (plural)
ουροθήλιο (nominative singular)
ουροθήλια (nominative plural)
ουροθηλίου (genitive singular)
ουροθήλιου (genitive singular)
ουροθηλίων (genitive plural)
ουροθήλιων (genitive plural)
ουροθήλιο (accusative singular)
ουροθήλια (accusative plural)
ουροθήλιο (singular vocative)
ουροθήλια (plural vocative)


αιμολακρία

αιμολακρία • (aimolakría) f (usually uncountable, plural αιμολακρίες)

aimolakría (romanization)
αιμολακρίες (plural)
αιμολακρία (nominative singular)
αιμολακρίες (nominative plural)
αιμολακρίας (genitive singular)
αιμολακριών (genitive plural)
αιμολακρία (accusative singular)
αιμολακρίες (accusative plural)
αιμολακρία (singular vocative)
αιμολακρίες (plural vocative)


οστεορραφία

οστεορραφία • (osteorrafía) f

el-noun

οστεορραφία • (osteorrafía) f


ίριδα

írida (romanization)
ίριδες (plural)
ίριδα (nominative singular)
ίριδες (nominative plural)
ίριδας (genitive singular)
ιρίδων (genitive plural)
ίριδα (accusative singular)
ίριδες (accusative plural)
ίριδα (singular vocative)
ίριδες (plural vocative)


δακρυϊκός πόρος

head

δακρυϊκοί πόροι

δακρυϊκός πόρος • (dakryïkós póros) m (plural δακρυϊκοί πόροι)

el-noun

δακρυϊκοί πόροι

dakryïkós póros (romanization)
δακρυϊκοί πόροι (plural)


νευρικό σύστημα

head

νευρικά συστήματα

νευρικό σύστημα • (nevrikó sýstima) n (plural νευρικά συστήματα)

el-noun

νευρικά συστήματα

nevrikó sýstima (romanization)
νευρικά συστήματα (plural)


ηβική τρίχα

head

ηβική τρίχα • (ivikí trícha) m

el-noun

ηβική τρίχα • (ivikí trícha) m


τεστοστερόνη

head

τεστοστερόνες

τεστοστερόνη • (testosteróni) f (usually uncountable, plural τεστοστερόνες)

el-noun

τεστοστερόνες

testosteróni (romanization)
τεστοστερόνες (plural)
τεστοστερόνη (nominative singular)
τεστοστερόνες (nominative plural)
τεστοστερόνης (genitive singular)
τεστοστερόνη (accusative singular)
τεστοστερόνες (accusative plural)
τεστοστερόνη (singular vocative)
τεστοστερόνες (plural vocative)

el-decl-noun

τεστοστερόνη

τεστοστερόνες

τεστοστερόνης

τεστοστερόνη

τεστοστερόνες

τεστοστερόνη

τεστοστερόνες


οιστρογόνο

head

οιστρογόνο • (oistrogóno) f (plural οιστρογόνα)

oistrogóno (romanization)
οιστρογόνα (plural)
οιστρογόνο (nominative singular)
οιστρογόνα (nominative plural)
οιστρογόνου (genitive singular)
οιστρογόνων (genitive plural)
οιστρογόνο (accusative singular)
οιστρογόνα (accusative plural)
οιστρογόνο (singular vocative)
οιστρογόνα (plural vocative)

(biochemistry) oestrogen (UK), estrogen (US)


φαιντανύλη

φαιντανύλη • (faintanýli) f

el-noun

φαιντανύλη • (faintanýli) f


οπισθοπεριτοναϊκός

head

οπισθοπεριτοναϊκός • (opisthoperitonaïkós) m


ασηψία

ασηψία • (asipsía) f (usually uncountable, plural ασηψίες)

asipsía (romanization)
ασηψίες (plural)
ασηψία (nominative singular)
ασηψίες (nominative plural)
ασηψίας (genitive singular)
ασηψία (accusative singular)
ασηψίες (accusative plural)
ασηψία (singular vocative)
ασηψίες (plural vocative)

(medicine) asepsis (condition and treatment)


παρακέντηση

παρακέντηση • (parakéntisi) f

el-noun

παρακέντηση • (parakéntisi) f


ασηπτικός

head

ασηπτικός • (asiptikós) m (feminine ασηπτική, neuter ασηπτικό)

asiptikós (romanization)
ασηπτική (feminine)
ασηπτικό (neuter)
ασηπτικός (masculine nominative singular)
ασηπτική (feminine nominative singular)
ασηπτικό (neuter nominative singular)
ασηπτικοί (masculine nominative)
ασηπτικές (feminine nominative plural)
ασηπτικά (neuter nominative plural)
ασηπτικού (genitive masculine singular)
ασηπτικής (feminine genitive singular)
ασηπτικού (genitive neuter singular)
ασηπτικών (genitive masculine)
ασηπτικών (feminine genitive plural)
ασηπτικών (genitive neuter plural)
ασηπτικό (accusative masculine singular)
ασηπτική (accusative feminine singular)
ασηπτικό (accusative neuter singular)
ασηπτικούς (accusative masculine)
ασηπτικές (accusative feminine plural)
ασηπτικά (accusative neuter plural)
ασηπτικέ (masculine singular vocative)
ασηπτική (feminine singular vocative)
ασηπτικό (neuter singular vocative)
ασηπτικοί (masculine vocative)
ασηπτικές (feminine plural vocative)
ασηπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασηπτικός (asiptikós)

ασηπτική (asiptikí)

ασηπτικό (asiptikó)

ασηπτικοί (asiptikoí)

ασηπτικές (asiptikés)

ασηπτικά (asiptiká)

ασηπτικού (asiptikoú)

ασηπτικής (asiptikís)

ασηπτικού (asiptikoú)

ασηπτικών (asiptikón)

ασηπτικών (asiptikón)

ασηπτικών (asiptikón)

ασηπτικό (asiptikó)

ασηπτική (asiptikí)

ασηπτικό (asiptikó)

ασηπτικούς (asiptikoús)

ασηπτικές (asiptikés)

ασηπτικά (asiptiká)

ασηπτικέ (asiptiké)

ασηπτική (asiptikí)

ασηπτικό (asiptikó)

ασηπτικοί (asiptikoí)

ασηπτικές (asiptikés)

ασηπτικά (asiptiká)


άσηπτος

head

άσηπτος • (ásiptos) m (feminine άσηπτη, neuter άσηπτος)

ásiptos (romanization)
άσηπτη (feminine)
άσηπτος (neuter)
άσηπτος (masculine nominative singular)
άσηπτη (feminine nominative singular)
άσηπτο (neuter nominative singular)
άσηπτοι (masculine nominative)
άσηπτες (feminine nominative plural)
άσηπτα (neuter nominative plural)
άσηπτου (genitive masculine singular)
άσηπτης (feminine genitive singular)
άσηπτου (genitive neuter singular)
άσηπτων (genitive masculine)
άσηπτων (feminine genitive plural)
άσηπτων (genitive neuter plural)
άσηπτο (accusative masculine singular)
άσηπτη (accusative feminine singular)
άσηπτο (accusative neuter singular)
άσηπτους (accusative masculine)
άσηπτες (accusative feminine plural)
άσηπτα (accusative neuter plural)
άσηπτε (masculine singular vocative)
άσηπτη (feminine singular vocative)
άσηπτο (neuter singular vocative)
άσηπτοι (masculine vocative)
άσηπτες (feminine plural vocative)
άσηπτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσηπτος (ásiptos)

άσηπτη (ásipti)

άσηπτο (ásipto)

άσηπτοι (ásiptoi)

άσηπτες (ásiptes)

άσηπτα (ásipta)

άσηπτου (ásiptou)

άσηπτης (ásiptis)

άσηπτου (ásiptou)

άσηπτων (ásipton)

άσηπτων (ásipton)

άσηπτων (ásipton)

άσηπτο (ásipto)

άσηπτη (ásipti)

άσηπτο (ásipto)

άσηπτους (ásiptous)

άσηπτες (ásiptes)

άσηπτα (ásipta)

άσηπτε (ásipte)

άσηπτη (ásipti)

άσηπτο (ásipto)

άσηπτοι (ásiptoi)

άσηπτες (ásiptes)

άσηπτα (ásipta)


οσφυολαγόνιος

head

οσφυολαγόνιος • (osfyolagónios) m

el-adj

οσφυολαγόνιος • (osfyolagónios) m


πυελογραφία

head

πυελογραφίες

πυελογραφία • (pyelografía) f (usually uncountable, plural πυελογραφίες)

el-noun

πυελογραφίες

pyelografía (romanization)
πυελογραφίες (plural)
πυελογραφία (nominative singular)
πυελογραφίες (nominative plural)
πυελογραφίας (genitive singular)
πυελογραφιών (genitive plural)
πυελογραφία (accusative singular)
πυελογραφίες (accusative plural)
πυελογραφία (singular vocative)
πυελογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

πυελογραφίες

πυελογραφίας

πυελογραφιών

πυελογραφίες

πυελογραφίες


ανοδοντία

head

ανοδοντία • (anodontía) f

el-noun

ανοδοντία • (anodontía) f

anodontía (romanization)
ανοδοντία (nominative singular)
ανοδοντίας (genitive singular)
ανοδοντία (accusative singular)
ανοδοντία (singular vocative)


καταθρηνία

head

καταθρηνία • (katathrinía) f (plural καταθρηνίες)

katathrinía (romanization)
καταθρηνίες (plural)
καταθρηνία (nominative singular)
καταθρηνίες (nominative plural)
καταθρηνίας (genitive singular)
καταθρηνιών (genitive plural)
καταθρηνία (accusative singular)
καταθρηνίες (accusative plural)
καταθρηνία (singular vocative)
καταθρηνίες (plural vocative)


δυσμορφία

δυσμορφία • (dysmorfía) f (usually uncountable, plural δυσμορφίες)

dysmorfía (romanization)
δυσμορφίες (plural)
δυσμορφία (nominative singular)
δυσμορφίες (nominative plural)
δυσμορφίας (genitive singular)
δυσμορφιών (genitive plural)
δυσμορφία (accusative singular)
δυσμορφίες (accusative plural)
δυσμορφία (singular vocative)
δυσμορφίες (plural vocative)

From Ancient Greek δυσμορφίᾱ (dusmorphíā)


αστίατρος

αστίατρος • (astíatros) m or f (plural αστίατροι)

astíatros (romanization)
αστίατροι (plural)
αστίατρος (nominative singular)
αστίατροι (nominative plural)
αστίατρου (genitive singular)
αστιάτρου (genitive singular)
αστίατρων (genitive plural)
αστιάτρων (genitive plural)
αστίατρο (accusative singular)
αστίατρους (accusative plural)
αστιάτρους (accusative plural)
αστίατρε (singular vocative)
αστίατροι (plural vocative)

(medicine) municipal medical officer, municipal doctor


παρασπονδυλικός

παρασπονδυλικός • (paraspondylikós) m

el-adj

παρασπονδυλικός • (paraspondylikós) m


παραφρενία

head

παραφρενία • (parafrenía) f

el-noun

παραφρενία • (parafrenía) f


περινεύριο

head

περινεύριο • (perinévrio) n

el-noun

περινεύριο • (perinévrio) n

perinévrio (romanization)
περινεύριο (nominative singular)
περινεύρια (nominative plural)
περινευρίου (genitive singular)
περινεύριου (genitive singular)
περινευρίων (genitive plural)
περινεύριο (accusative singular)
περινεύρια (accusative plural)
περινεύριο (singular vocative)
περινεύρια (plural vocative)


ρινική κοιλότητα

head

ρινική κοιλότητα • (rinikí koilótita) f

el-noun

ρινική κοιλότητα • (rinikí koilótita) f


σφυγμομέτρηση

head

σφυγμομετρήσεις

σφυγμομέτρηση • (sfygmométrisi) f (plural σφυγμομετρήσεις)

el-noun

σφυγμομετρήσεις

sfygmométrisi (romanization)
σφυγμομετρήσεις (plural)
σφυγμομέτρηση (nominative singular)
σφυγμομετρήσεις (nominative plural)
σφυγμομέτρησης (genitive singular)
σφυγμομετρήσεων (genitive plural)
σφυγμομέτρηση (accusative singular)
σφυγμομετρήσεις (accusative plural)
σφυγμομέτρηση (singular vocative)
σφυγμομετρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

σφυγμομέτρηση

σφυγμομετρήσεις

σφυγμομέτρησης

σφυγμομετρήσεων

σφυγμομέτρηση

σφυγμομετρήσεις

σφυγμομέτρηση

σφυγμομετρήσεις

Older or formal genitive singular: σφυγμομετρήσεως (sfygmometríseos)

σφυγ‧μο‧μέ‧τρη‧ση

From σφυγμός (sfygmós, “pulse”) + μέτρηση (métrisi, “measuring”). Attested since 1891 in Katharevousa as σφυγμομέτρησις (sfygmométrisis).

af

(medicine) pulse measurement, heart rate measurement (initial meaning)


ρετροϊός

head

ρετροϊός • (retroïós) m (plural ρετροϊοί)

retroïós (romanization)
ρετροϊοί (plural)
ρετροϊός (nominative singular)
ρετροϊοί (nominative plural)
ρετροϊού (genitive singular)
ρετροϊών (genitive plural)
ρετροϊό (accusative singular)
ρετροϊούς (accusative plural)
ρετροϊέ (singular vocative)
ρετροϊοί (plural vocative)

ρετρο- (retro-, “retro-”) + ιός (iós, “virus”), calque of English retrovirus.


δυσμηνόρροια

head

δυσμηνόρροιες

δυσμηνόρροια • (dysminórroia) f (plural δυσμηνόρροιες)

el-noun

δυσμηνόρροιες

dysminórroia (romanization)
δυσμηνόρροιες (plural)
δυσμηνόρροια (nominative singular)
δυσμηνόρροιες (nominative plural)
δυσμηνόρροιας (genitive singular)
δυσμηνορροιών (genitive plural)
δυσμηνόρροια (accusative singular)
δυσμηνόρροιες (accusative plural)
δυσμηνόρροια (singular vocative)
δυσμηνόρροιες (plural vocative)

el-decl-noun

δυσμηνόρροια

δυσμηνόρροιες

δυσμηνόρροιας

δυσμηνορροιών

δυσμηνόρροια

δυσμηνόρροιες

δυσμηνόρροια

δυσμηνόρροιες

δυ‧σμη‧νόρ‧ροι‧α

Calque of French dysménorrhée. First attested in 1876.

Αντιμέτωπο με την επώδυνη κατάσταση της δυσμηνόρροιας βρίσκεται κάθε μήνα τουλάχιστον το 15% των εφήβων και νεαρών γυναικών, βιώνοντας σοβαρό πόνο και απουσιάζοντας από το σχολείο ή την εργασία.

2016 May 26, Panagiota Karlatira, “Μία στις δέκα έφηβες υποφέρει από δυσμηνόρροια”, in protothema.gr [protothema.gr], retrieved 2024-03-31:

At least 15% of teenagers and young women face the painful condition of dysmenorrhea every month, experiencing severe pain and being absent from school or work.

Antimétopo me tin epódyni katástasi tis dysminórroias vrísketai káthe mína touláchiston to 15% ton efívon kai nearón gynaikón, viónontas sovaró póno kai apousiázontas apó to scholeío í tin ergasía.


στεατοπυγία

head

στεατοπυγίες

στεατοπυγία • (steatopygía) f (plural στεατοπυγίες)

el-noun

στεατοπυγίες

steatopygía (romanization)
στεατοπυγίες (plural)
στεατοπυγία (nominative singular)
στεατοπυγίες (nominative plural)
στεατοπυγίας (genitive singular)
στεατοπυγιών (genitive plural)
στεατοπυγία (accusative singular)
στεατοπυγίες (accusative plural)
στεατοπυγία (singular vocative)
στεατοπυγίες (plural vocative)

el-decl-noun

στεατοπυγίες

στεατοπυγίας

στεατοπυγιών

στεατοπυγίες

στεατοπυγίες

στε‧α‧το‧πυ‧γί‧α

Calque of French stéatopygie. From Ancient Greek στέαρ (stéar, “hard fat, suet”) + the interfix -ο- (-o-) + πῡγ(ή) (pūg(ḗ), “buttocks”) + the suffix -ία (-ía). First attested in 1896.


πανώλη

panóli (romanization)
πανώλες (plural)
πανώλη (nominative singular)
πανώλες (nominative plural)
πανώλης (genitive singular)
πανώλη (accusative singular)
πανώλες (accusative plural)
πανώλη (singular vocative)
πανώλες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πανώλης (panṓlēs, “catastrophic”, adjective).


οδοντιατρικός

head

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

οδοντιατρικός • (odontiatrikós) m (feminine οδοντιατρική, neuter οδοντιατρικό)

el-adj

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

odontiatrikós (romanization)
οδοντιατρική (feminine)
οδοντιατρικό (neuter)
οδοντιατρικός (masculine nominative singular)
οδοντιατρική (feminine nominative singular)
οδοντιατρικό (neuter nominative singular)
οδοντιατρικοί (masculine nominative)
οδοντιατρικές (feminine nominative plural)
οδοντιατρικά (neuter nominative plural)
οδοντιατρικού (genitive masculine singular)
οδοντιατρικής (feminine genitive singular)
οδοντιατρικού (genitive neuter singular)
οδοντιατρικών (genitive masculine)
οδοντιατρικών (feminine genitive plural)
οδοντιατρικών (genitive neuter plural)
οδοντιατρικό (accusative masculine singular)
οδοντιατρική (accusative feminine singular)
οδοντιατρικό (accusative neuter singular)
οδοντιατρικούς (accusative masculine)
οδοντιατρικές (accusative feminine plural)
οδοντιατρικά (accusative neuter plural)
οδοντιατρικέ (masculine singular vocative)
οδοντιατρική (feminine singular vocative)
οδοντιατρικό (neuter singular vocative)
οδοντιατρικοί (masculine vocative)
οδοντιατρικές (feminine plural vocative)
οδοντιατρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of οδοντιατρικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οδοντιατρικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οδοντιατρικός, etc.)

el-decl-adj-table

οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικοί (odontiatrikoí)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

οδοντιατρικού (odontiatrikoú)

οδοντιατρικής (odontiatrikís)

οδοντιατρικού (odontiatrikoú)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικούς (odontiatrikoús)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

οδοντιατρικέ (odontiatriké)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικοί (odontiatrikoí)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

From οδοντίατρος (odontíatros) + -ικός (-ikós).

af

οδοντιατρική κλινική

οδοντιατρική σχολή

(dentistry, relational) dental (of or concerning dentistry)


προφυματικός

head

προφυματικός • (profymatikós) m

el-adj

προφυματικός • (profymatikós) m


περικάρπιο

head

περικάρπιο • (perikárpio) n (plural περικάρπια)

perikárpio (romanization)
περικάρπια (plural)
περικάρπιο (nominative singular)
περικάρπια (nominative plural)
περικαρπίου (genitive singular)
περικάρπιου (genitive singular)
περικαρπίων (genitive plural)
περικάρπιο (accusative singular)
περικάρπια (accusative plural)
περικάρπιο (singular vocative)
περικάρπια (plural vocative)

πε‧ρι‧κάρ‧πι‧ο

Learned borrowing from Ancient Greek περῐκᾰ́ρπῐον (perĭkắrpĭon).

lbor

περῐκᾰ́ρπῐον

(anatomy) the part of the hand around the wrist


ένδειξη

head

ένδειξη • (éndeixi) f (plural ενδείξεις)

éndeixi (romanization)
ενδείξεις (plural)
ένδειξη (nominative singular)
ενδείξεις (nominative plural)
ένδειξης (genitive singular)
ενδείξεων (genitive plural)
ένδειξη (accusative singular)
ενδείξεις (accusative plural)
ένδειξη (singular vocative)
ενδείξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενδείξεως (endeíxeos)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔνδειξις (éndeixis) with -ξη (-xi) ending.

lbor

(medicine) indication (any symptom or occurrence in a disease, which serves to direct to suitable remedies)


ερέθισμα

head

ερέθισμα • (eréthisma) n (plural ερεθίσματα)

eréthisma (romanization)
ερεθίσματα (plural)
ερέθισμα (nominative singular)
ερεθίσματα (nominative plural)
ερεθίσματος (genitive singular)
ερεθισμάτων (genitive plural)
ερέθισμα (accusative singular)
ερεθίσματα (accusative plural)
ερέθισμα (singular vocative)
ερεθίσματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐρέθισμα (eréthisma).


πυορροώ

head

πυορροώ • (pyorroó)

el-verb

πυορροώ • (pyorroó)


παρβοϊός

head

παρβοϊός • (parvoïós) m

el-noun

παρβοϊός • (parvoïós) m


σοκ

(medicine) shock (a medical emergency characterized by the inability of the circulatory system to supply enough oxygen to meet tissue requirements)


στεατόρροια

head

στεατόρροιες

στεατόρροια • (steatórroia) f (plural στεατόρροιες)

el-noun

στεατόρροιες

steatórroia (romanization)
στεατόρροιες (plural)
στεατόρροια (nominative singular)
στεατόρροιες (nominative plural)
στεατόρροιας (genitive singular)
στεατορροιών (genitive plural)
στεατόρροια (accusative singular)
στεατόρροιες (accusative plural)
στεατόρροια (singular vocative)
στεατόρροιες (plural vocative)

el-decl-noun

στεατόρροιες

στεατόρροιας

στεατορροιών

στεατόρροιες

στεατόρροιες

στε‧α‧τόρ‧ροι‧α

Calque of English steatorrhoea. From Ancient Greek στέαρ (stéar, “hard fat, suet”) + the interfix -ο- (-o-) + the suffix -ρροια (-rroia). First attested in 1873.


κατάκλιση

head

κατάκλιση • (katáklisi) f (plural κατακλίσεις)

katáklisi (romanization)
κατακλίσεις (plural)
κατάκλιση (nominative singular)
κατακλίσεις (nominative plural)
κατάκλισης (genitive singular)
κατακλίσεων (genitive plural)
κατάκλιση (accusative singular)
κατακλίσεις (accusative plural)
κατάκλιση (singular vocative)
κατακλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κατακλίσεως (kataklíseos)

κα‧τά‧κλι‧ση

Learned borrowing from Ancient Greek κατάκλισις (katáklisis) with -ση (-si) ending and possible semantic loan from English decubitus ulcer.

sl

(learned) lying down, recumbence, recumbency

(medicine) decubitus (the posture of someone in bed, lying down or reclining)

έλκος κατάκλισης
έλκος κατάκλισης#Greek

(medicine) Ellipsis of έλκος κατάκλισης n (élkos katáklisis, “bedsore, decubitus ulcer, pressure sore, pressure ulcer”).


ασφράγιστος

head

ασφράγιστος • (asfrágistos) m (feminine ασφράγιστη, neuter ασφράγιστο)

asfrágistos (romanization)
ασφράγιστη (feminine)
ασφράγιστο (neuter)
ασφράγιστος (masculine nominative singular)
ασφράγιστη (feminine nominative singular)
ασφράγιστο (neuter nominative singular)
ασφράγιστοι (masculine nominative)
ασφράγιστες (feminine nominative plural)
ασφράγιστα (neuter nominative plural)
ασφράγιστου (genitive masculine singular)
ασφράγιστης (feminine genitive singular)
ασφράγιστου (genitive neuter singular)
ασφράγιστων (genitive masculine)
ασφράγιστων (feminine genitive plural)
ασφράγιστων (genitive neuter plural)
ασφράγιστο (accusative masculine singular)
ασφράγιστη (accusative feminine singular)
ασφράγιστο (accusative neuter singular)
ασφράγιστους (accusative masculine)
ασφράγιστες (accusative feminine plural)
ασφράγιστα (accusative neuter plural)
ασφράγιστε (masculine singular vocative)
ασφράγιστη (feminine singular vocative)
ασφράγιστο (neuter singular vocative)
ασφράγιστοι (masculine vocative)
ασφράγιστες (feminine plural vocative)
ασφράγιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασφράγιστος (asfrágistos)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστοι (asfrágistoi)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)

ασφράγιστου (asfrágistou)

ασφράγιστης (asfrágistis)

ασφράγιστου (asfrágistou)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστους (asfrágistous)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)

ασφράγιστε (asfrágiste)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστοι (asfrágistoi)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)


φτάρνισμα

head

φτάρνισμα • (ftárnisma) n (plural φταρνίσματα)

ftárnisma (romanization)
φταρνίσματα (plural)
φτάρνισμα (nominative singular)
φταρνίσματα (nominative plural)
φταρνίσματος (genitive singular)
φταρνισμάτων (genitive plural)
φτάρνισμα (accusative singular)
φταρνίσματα (accusative plural)
φτάρνισμα (singular vocative)
φταρνίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

φταρνίσματος

φταρνισμάτων

Inherited from Byzantine Greek *πτάρνισμα (*ptárnisma) / πτέρνισμα (ptérnisma) with dissimilation of [pt] to [ft].


τεκνοποίηση

head

τεκνοποίηση • (teknopoíisi) f

el-noun

τεκνοποίηση • (teknopoíisi) f

teknopoíisi (romanization)
τεκνοποίηση (nominative singular)
τεκνοποιήσεις (nominative plural)
τεκνοποίησης (genitive singular)
τεκνοποιήσεων (genitive plural)
τεκνοποίηση (accusative singular)
τεκνοποιήσεις (accusative plural)
τεκνοποίηση (singular vocative)
τεκνοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

τεκνοποιήσεις

τεκνοποίησης

τεκνοποιήσεων

τεκνοποιήσεις

τεκνοποιήσεις

Older or formal genitive singular: τεκνοποιήσεως (teknopoiíseos)

τε‧κνο‧ποί‧η‧ση

Learned borrowing from Koine Greek τεκνοποίησις (teknopoíēsis) with -ση (-si). By surface analysis, τέκνο (tékno) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi).

lbor

τεκνοποίησις


ατροπίνη

head

ατροπίνη • (atropíni) f (usually uncountable, plural ατροπίνες)

atropíni (romanization)
ατροπίνες (plural)
ατροπίνη (nominative singular)
ατροπίνες (nominative plural)
ατροπίνης (genitive singular)
ατροπινών (genitive plural)
ατροπίνη (accusative singular)
ατροπίνες (accusative plural)
ατροπίνη (singular vocative)
ατροπίνες (plural vocative)


κοιλότητα

κοιλότητα • (koilótita) f (plural κοιλότητες)

koilótita (romanization)
κοιλότητες (plural)
κοιλότητα (nominative singular)
κοιλότητες (nominative plural)
κοιλότητας (genitive singular)
κοιλοτήτων (genitive plural)
κοιλότητα (accusative singular)
κοιλότητες (accusative plural)
κοιλότητα (singular vocative)
κοιλότητες (plural vocative)

κοι‧λό‧τη‧τα

Learned borrowing from Ancient Greek κοιλότητα (koilótēta), accusative singular of κοιλότης (koilótēs). By surface analysis, κοίλ(ος) (koíl(os)) + -ότητα (-ótita)

surf

κοίλος<alt:κοίλ(ος)>

cavity, hollow (an unfilled space in something solid)

(anatomy) cavity (a hollow area within the body)


διαταραχή

head

διαταραχή • (diatarachí) f (plural διαταραχές)

diatarachí (romanization)
διαταραχές (plural)
διαταραχή (nominative singular)
διαταραχές (nominative plural)
διαταραχής (genitive singular)
διαταραχών (genitive plural)
διαταραχή (accusative singular)
διαταραχές (accusative plural)
διαταραχή (singular vocative)
διαταραχές (plural vocative)

δι‧α‧τα‧ρα‧χή

Learned borrowing from Ancient Greek διαταραχή (diatarakhḗ, “disturbance”) with semantic loan from French trouble.

lbor

(pathology) disorder (a physical or mental malfunction)


λέμφωμα

head

λέμφωμα • (lémfoma) n (plural λεμφώματα)

lémfoma (romanization)
λεμφώματα (plural)
λέμφωμα (nominative singular)
λεμφώματα (nominative plural)
λεμφώματος (genitive singular)
λεμφωμάτων (genitive plural)
λέμφωμα (accusative singular)
λεμφώματα (accusative plural)
λέμφωμα (singular vocative)
λεμφώματα (plural vocative)


κυκλοθυμία

kyklothymía (romanization)
κυκλοθυμία (nominative singular)
κυκλοθυμίες (nominative plural)
κυκλοθυμίας (genitive singular)
κυκλοθυμιών (genitive plural)
κυκλοθυμία (accusative singular)
κυκλοθυμίες (accusative plural)
κυκλοθυμία (singular vocative)
κυκλοθυμίες (plural vocative)

κυ‧κλο‧θυ‧μί‧α

Learned borrowing from German Zyklothymie, from Ancient Greek. By surface analysis, κυκλο- (kyklo-) + θυμ(ός) (thym(ós)) + -ία (-ía).

surf

θυμός<alt:θυμ(ός)>


κυκλοθυμικός

head

κυκλοθυμικός • (kyklothymikós) m (feminine κυκλοθυμική, neuter κυκλοθυμικό)

kyklothymikós (romanization)
κυκλοθυμική (feminine)
κυκλοθυμικό (neuter)
κυκλοθυμικός (masculine nominative singular)
κυκλοθυμική (feminine nominative singular)
κυκλοθυμικό (neuter nominative singular)
κυκλοθυμικοί (masculine nominative)
κυκλοθυμικές (feminine nominative plural)
κυκλοθυμικά (neuter nominative plural)
κυκλοθυμικού (genitive masculine singular)
κυκλοθυμικής (feminine genitive singular)
κυκλοθυμικού (genitive neuter singular)
κυκλοθυμικών (genitive masculine)
κυκλοθυμικών (feminine genitive plural)
κυκλοθυμικών (genitive neuter plural)
κυκλοθυμικό (accusative masculine singular)
κυκλοθυμική (accusative feminine singular)
κυκλοθυμικό (accusative neuter singular)
κυκλοθυμικούς (accusative masculine)
κυκλοθυμικές (accusative feminine plural)
κυκλοθυμικά (accusative neuter plural)
κυκλοθυμικέ (masculine singular vocative)
κυκλοθυμική (feminine singular vocative)
κυκλοθυμικό (neuter singular vocative)
κυκλοθυμικοί (masculine vocative)
κυκλοθυμικές (feminine plural vocative)
κυκλοθυμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of κυκλοθυμικός

κυ‧κλο‧θυ‧μι‧κός

Learnedly from κυκλοθυμ(ία) (kyklothym(ía)) + -ικός (-ikós), a calque of German zyklothym.

af

κυκλοθυμία<alt:κυκλοθυμ(ία)>


μολυσματικός

head

μολυσματικός • (molysmatikós) m (feminine μολυσματική, neuter μολυσματικό)

molysmatikós (romanization)
μολυσματική (feminine)
μολυσματικό (neuter)
μολυσματικός (masculine nominative singular)
μολυσματική (feminine nominative singular)
μολυσματικό (neuter nominative singular)
μολυσματικοί (masculine nominative)
μολυσματικές (feminine nominative plural)
μολυσματικά (neuter nominative plural)
μολυσματικού (genitive masculine singular)
μολυσματικής (feminine genitive singular)
μολυσματικού (genitive neuter singular)
μολυσματικών (genitive masculine)
μολυσματικών (feminine genitive plural)
μολυσματικών (genitive neuter plural)
μολυσματικό (accusative masculine singular)
μολυσματική (accusative feminine singular)
μολυσματικό (accusative neuter singular)
μολυσματικούς (accusative masculine)
μολυσματικές (accusative feminine plural)
μολυσματικά (accusative neuter plural)
μολυσματικέ (masculine singular vocative)
μολυσματική (feminine singular vocative)
μολυσματικό (neuter singular vocative)
μολυσματικοί (masculine vocative)
μολυσματικές (feminine plural vocative)
μολυσματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μολυσματικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μολυσματικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μολυσματικός, etc.)

el-decl-adj-table

μολυσματικός (molysmatikós)

μολυσματική (molysmatikí)

μολυσματικό (molysmatikó)

μολυσματικοί (molysmatikoí)

μολυσματικές (molysmatikés)

μολυσματικά (molysmatiká)

μολυσματικού (molysmatikoú)

μολυσματικής (molysmatikís)

μολυσματικού (molysmatikoú)

μολυσματικών (molysmatikón)

μολυσματικών (molysmatikón)

μολυσματικών (molysmatikón)

μολυσματικό (molysmatikó)

μολυσματική (molysmatikí)

μολυσματικό (molysmatikó)

μολυσματικούς (molysmatikoús)

μολυσματικές (molysmatikés)

μολυσματικά (molysmatiká)

μολυσματικέ (molysmatiké)

μολυσματική (molysmatikí)

μολυσματικό (molysmatikó)

μολυσματικοί (molysmatikoí)

μολυσματικές (molysmatikés)

μολυσματικά (molysmatiká)

μο‧λυ‧σμα‧τι‧κός

Learnedly from the μολυσματ- stem of μόλυσμα (mólysma) + -ικός (-ikós), adapted to the meaning of μόλυνση (mólynsi, “infection”).

μολυσματική αρρώστια

infectious (caused by an agent that enters the host's body)


τσούζω

head

τσούζω • (tsoúzo)

el-verb

τσούζω • (tsoúzo) (past έτσουξα, passive —)

tlb

(transitive, intransitive, chiefly in the third person)

tsoúzo (romanization)
έτσουξα (past)
τσούζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τσούξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τσούζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τσούξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τσούζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τσούξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τσούζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τσούξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τσούζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τσούξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τσούζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τσούζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τσούξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τσούξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
έτσουζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έτσουξα (active first-person indicative past perfective singular)
έτσουζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έτσουξες (active indicative past perfective second-person singular)
έτσουζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έτσουξε (active indicative past perfective singular third-person)
τσούζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τσούξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τσούζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τσούξατε (active indicative past perfective plural second-person)
έτσουζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσούζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τσούζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έτσουξαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσούξαν (active indicative past perfective plural third-person)
τσούξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα τσούζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τσούξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
έτσουζε (active imperative imperfective second-person singular)
έτσουξε (active imperative perfective second-person singular)
τσούζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τσούξτε (active imperative perfective plural second-person)
τσούζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας τσούξει (active indeclinable participle perfect)
τσούξει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek τσούζω (tsoúzō, “to hurt, to burn as punishment”), from τσούκζω (tsoúkzō), possibly from Ancient Greek σίζω (sízō, “to hiss, to sizzle, especially of the noise made by plunging hot metal into cold water”).

der

(figuratively) to sting (to cause a sharp emotional pain)


οδοντιατρείο

head

οδοντιατρεία

οδοντιατρείο • (odontiatreío) n (plural οδοντιατρεία)

el-noun

οδοντιατρεία

odontiatreío (romanization)
οδοντιατρεία (plural)
οδοντιατρείο (nominative singular)
οδοντιατρεία (nominative plural)
οδοντιατρείου (genitive singular)
οδοντιατρείων (genitive plural)
οδοντιατρείο (accusative singular)
οδοντιατρεία (accusative plural)
οδοντιατρείο (singular vocative)
οδοντιατρεία (plural vocative)

el-decl-noun

οδοντιατρείο

οδοντιατρεία

οδοντιατρείου

οδοντιατρείων

οδοντιατρείο

οδοντιατρεία

οδοντιατρείο

οδοντιατρεία

ο‧δο‧ντι‧α‧τρεί‧ο

Learnedly from οδοντ- (odont-) + ιατρείο (iatreío).

dental clinic, dental practice, dental surgery


επουλώνω

head

επουλώνω • (epoulóno)

el-verb

επουλώνω • (epoulóno) (past επούλωσα, passive επουλώνομαι, p‑past επουλώθηκα, ppp επουλωμένος)

epoulóno (romanization)
επούλωσα (past)
επουλώνομαι (passive)
επουλώθηκα (passive past)
επουλωμένος (participle passive perfect)
επουλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
επουλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
επουλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
επουλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
επουλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
επουλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
επουλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
επουλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
επουλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
επουλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
επουλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
επουλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
επουλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
επουλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
επουλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
επουλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
επουλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
επουλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
επουλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επουλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
επουλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
επουλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
επουλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
επουλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
επουλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
επουλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
επουλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επουλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
επούλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
επούλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
επουλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επουλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
επουλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
επούλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
επούλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
επουλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επουλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
επουλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
επούλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
επούλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
επουλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επουλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
επουλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
επουλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
επουλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
επουλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
επουλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
επουλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
επουλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
επουλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
επουλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
επούλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επουλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επουλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
επούλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επουλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
επουλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
επουλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
επουλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
επουλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επουλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
επουλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα επουλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα επουλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα επουλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα επουλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
επούλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
επούλωσε (active imperative perfective second-person singular)
επουλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
επουλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
επουλώστε (active imperative perfective plural second-person)
επουλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
επουλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
επουλώνοντας (active participle present)
έχοντας επουλώσει (active participle past)
επουλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
επουλώσει (active infinitive-aorist)
επουλωθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπουλῶ (epoulô), contracted form of ἐπουλόω (epoulóō, “to scar over”), with -ώνω (-óno) suffix.


πεπτικός

head

πεπτικός • (peptikós) m (feminine πεπτική, neuter πεπτικό)

peptikós (romanization)
πεπτική (feminine)
πεπτικό (neuter)
πεπτικός (masculine nominative singular)
πεπτική (feminine nominative singular)
πεπτικό (neuter nominative singular)
πεπτικοί (masculine nominative)
πεπτικές (feminine nominative plural)
πεπτικά (neuter nominative plural)
πεπτικού (genitive masculine singular)
πεπτικής (feminine genitive singular)
πεπτικού (genitive neuter singular)
πεπτικών (genitive masculine)
πεπτικών (feminine genitive plural)
πεπτικών (genitive neuter plural)
πεπτικό (accusative masculine singular)
πεπτική (accusative feminine singular)
πεπτικό (accusative neuter singular)
πεπτικούς (accusative masculine)
πεπτικές (accusative feminine plural)
πεπτικά (accusative neuter plural)
πεπτικέ (masculine singular vocative)
πεπτική (feminine singular vocative)
πεπτικό (neuter singular vocative)
πεπτικοί (masculine vocative)
πεπτικές (feminine plural vocative)
πεπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πεπτικός (peptikós)

πεπτική (peptikí)

πεπτικό (peptikó)

πεπτικοί (peptikoí)

πεπτικές (peptikés)

πεπτικά (peptiká)

πεπτικού (peptikoú)

πεπτικής (peptikís)

πεπτικού (peptikoú)

πεπτικών (peptikón)

πεπτικών (peptikón)

πεπτικών (peptikón)

πεπτικό (peptikó)

πεπτική (peptikí)

πεπτικό (peptikó)

πεπτικούς (peptikoús)

πεπτικές (peptikés)

πεπτικά (peptiká)

πεπτικέ (peptiké)

πεπτική (peptikí)

πεπτικό (peptikó)

πεπτικοί (peptikoí)

πεπτικές (peptikés)

πεπτικά (peptiká)

Learned borrowing from Ancient Greek πεπτικός (peptikós, “able to digest”) with semantic loan from French digestif.

lbor

πεπτικά υγρά

πεπτικό έλκος

πεπτικό σύστημα

πεπτικός σωλήνας

(anatomy, physiology, relational) digestive, peptic (of, relating to, or functioning in digestion)


εγκυμονώ

head

εγκυμονώ • (egkymonó)

el-verb

εγκυμονούμαι

εγκυμονώ • (egkymonó) (passive εγκυμονούμαι)

egkymonó (romanization)
εγκυμονούμαι (passive)
εγκυμονώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκυμονήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκυμονούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκυμονηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκυμονείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκυμονήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκυμονείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκυμονηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκυμονεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκυμονήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκυμονείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκυμονηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκυμονούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εγκυμονήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκυμονούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκυμονηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκυμονείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκυμονήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκυμονείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκυμονηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκυμονούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκυμονούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκυμονήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκυμονήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκυμονούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκυμονηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκυμονηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκυμονούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εγκυμόνησα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκυμονούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εγκυμονούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εγκυμονήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκυμονούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εγκυμόνησες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκυμονούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εγκυμονούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εγκυμονήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκυμονούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εγκυμόνησε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκυμονούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκυμονείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκυμονήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκυμονούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκυμονήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκυμονούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εγκυμονηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκυμονούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκυμονήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εγκυμονούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εγκυμονηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκυμονούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκυμονούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκυμόνησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκυμονούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκυμονήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκυμονηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκυμονηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκυμονώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκυμονήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκυμονούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκυμονηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εγκυμόνησε (active imperative perfective second-person singular)
εγκυμονήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκυμονείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκυμονήστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκυμονείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκυμονηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκυμονώντας (active participle present)
εγκυμονούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εγκυμονήσει (active participle past)
εγκυμονημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκυμονήσει (active infinitive-aorist)
εγκυμονηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek ἐγκυμονῶ (enkumonô), from Ancient Greek ἐγκυμονέω (enkumonéō), with semantic loan from French être gros de in the figurative sense.

lbor

to be pregnant (with), to carry (to have developing offspring within one's body)


υπερσυνταγογράφηση

head

υπερσυνταγογραφήσεις

υπερσυνταγογράφηση • (ypersyntagográfisi) f (plural υπερσυνταγογραφήσεις)

el-noun

υπερσυνταγογραφήσεις

ypersyntagográfisi (romanization)
υπερσυνταγογραφήσεις (plural)
υπερσυνταγογράφηση (nominative singular)
υπερσυνταγογραφήσεις (nominative plural)
υπερσυνταγογράφησης (genitive singular)
υπερσυνταγογραφήσεων (genitive plural)
υπερσυνταγογράφηση (accusative singular)
υπερσυνταγογραφήσεις (accusative plural)
υπερσυνταγογράφηση (singular vocative)
υπερσυνταγογραφήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπερσυνταγογράφηση

υπερσυνταγογραφήσεις

υπερσυνταγογράφησης

υπερσυνταγογραφήσεων

υπερσυνταγογράφηση

υπερσυνταγογραφήσεις

υπερσυνταγογράφηση

υπερσυνταγογραφήσεις

Older or formal genitive singular: υπερσυνταγογραφήσεως (ypersyntagografíseos)

υ‧περ‧συ‧ντα‧γο‧γρά‧φη‧ση

From υπερ- (yper-) + συνταγογράφηση (syntagográfisi).

af

συνταγογράφηση

(medicine, pharmacy, neologism) overprescribing, overprescription


συνταγογράφηση

head

συνταγογραφήσεις

συνταγογράφηση • (syntagográfisi) f (plural συνταγογραφήσεις)

el-noun

συνταγογραφήσεις

syntagográfisi (romanization)
συνταγογραφήσεις (plural)
συνταγογράφηση (nominative singular)
συνταγογραφήσεις (nominative plural)
συνταγογράφησης (genitive singular)
συνταγογραφήσεων (genitive plural)
συνταγογράφηση (accusative singular)
συνταγογραφήσεις (accusative plural)
συνταγογράφηση (singular vocative)
συνταγογραφήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

συνταγογράφηση

συνταγογραφήσεις

συνταγογράφησης

συνταγογραφήσεων

συνταγογράφηση

συνταγογραφήσεις

συνταγογράφηση

συνταγογραφήσεις

Older or formal genitive singular: συνταγογραφήσεως (syntagografíseos)

συ‧ντα‧γο‧γρά‧φη‧ση

From the συνταγογραφη- stem of συνταγογραφώ (syntagografó) + -ση (-si).

lang

συνταγογραφη-

συνταγογραφη-

af

συνταγογραφώ

(medicine, pharmacy) prescribing (the act of writing prescriptions)


πνευμονική εμβολή

head

πνευμονική εμβολή

πνευμονικές εμβολές

πνευμονική εμβολή • (pnevmonikí emvolí) f (plural πνευμονικές εμβολές)

el-noun

πνευμονική εμβολή

πνευμονικές εμβολές

pnevmonikí emvolí (romanization)
πνευμονικές εμβολές (plural)


εμβολή

emvolí (romanization)
εμβολές (plural)
εμβολή (nominative singular)
εμβολές (nominative plural)
εμβολής (genitive singular)
εμβολών (genitive plural)
εμβολή (accusative singular)
εμβολές (accusative plural)
εμβολή (singular vocative)
εμβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμβολή (embolḗ) with semantic loan from French embolie, borrowed from the same etymon.

lbor

(pathology) embolism (an obstruction or occlusion of a blood vessel by an embolus)


μόσχευμα

head

μόσχευμα • (móschevma) n (plural μοσχεύματα)

móschevma (romanization)
μοσχεύματα (plural)
μόσχευμα (nominative singular)
μοσχεύματα (nominative plural)
μοσχεύματος (genitive singular)
μοσχευμάτων (genitive plural)
μόσχευμα (accusative singular)
μοσχεύματα (accusative plural)
μόσχευμα (singular vocative)
μοσχεύματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek μόσχευμα (móskheuma).

lbor

(medicine, surgery) transplant, graft (a transplanted organ or tissue)


συνταγογραφία

head

συνταγογραφία • (syntagografía) f

el-noun

συνταγογραφία • (syntagografía) f

syntagografía (romanization)
συνταγογραφία (nominative singular)
συνταγογραφίες (nominative plural)
συνταγογραφίας (genitive singular)
συνταγογραφιών (genitive plural)
συνταγογραφία (accusative singular)
συνταγογραφίες (accusative plural)
συνταγογραφία (singular vocative)
συνταγογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

συνταγογραφία

συνταγογραφίες

συνταγογραφίας

συνταγογραφιών

συνταγογραφία

συνταγογραφίες

συνταγογραφία

συνταγογραφίες

συ‧ντα‧γο‧γρα‧φί‧α

Learnedly from συνταγ(ή) (syntag(í)) + -ο- (-o-) + -γραφία (-grafía).

af

συνταγή<alt:συνταγ(ή)>


ζυθοποιείο

head

ζυθοποιείο • (zythopoieío) n (plural ζυθοποιεία)

zythopoieío (romanization)
ζυθοποιεία (plural)
ζυθοποιείο (nominative singular)
ζυθοποιεία (nominative plural)
ζυθοποιείου (genitive singular)
ζυθοποιείων (genitive plural)
ζυθοποιείο (accusative singular)
ζυθοποιεία (accusative plural)
ζυθοποιείο (singular vocative)
ζυθοποιεία (plural vocative)

ζυ‧θο‧ποι‧εί‧ο

Learnedly from ζύθ(ος) (zýth(os)) + -ο- (-o-) + -ποιείο (-poieío).

af

ζύθος<alt:ζύθ(ος)>

brewery (a building where beer is produced)


μεταμόσχευση

metamóschefsi (romanization)
μεταμόσχευση (nominative singular)
μεταμοσχεύσεις (nominative plural)
μεταμόσχευσης (genitive singular)
μεταμοσχεύσεων (genitive plural)
μεταμόσχευση (accusative singular)
μεταμοσχεύσεις (accusative plural)
μεταμόσχευση (singular vocative)
μεταμοσχεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

μεταμόσχευση

μεταμοσχεύσεις

μεταμόσχευσης

μεταμοσχεύσεων

μεταμόσχευση

μεταμοσχεύσεις

μεταμόσχευση

μεταμοσχεύσεις

Older or formal genitive singular: μεταμοσχεύσεως (metamoschéfseos)

με‧τα‧μό‧σχευ‧ση

Learned borrowing from Koine Greek μεταμόσχευσις (metamóskheusis) in the horticultural sense, with semantic loan from English transplantation in the surgical sense. By surface analysis, μεταμοσχεύω (metamoschévo) + -ση (-si).

lbor

μεταμόσχευσις


θεραπευτική

therapeftikí (romanization)
θεραπευτική (nominative singular)
θεραπευτικής (genitive singular)
θεραπευτική (accusative singular)
θεραπευτική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

θεραπευτικής

Learned borrowing from French thérapeutique, from the nominalized feminine of Ancient Greek θεραπευτικός (therapeutikós).

der

θεραπευτικός

θε‧ρα‧πευ‧τι‧κή


τοπικά

head

τοπικά • (topiká)

el-adv

τοπικά • (topiká)

(medicine) topically, locally (at a localized part of the body)


εφήβαιο

efívaio (romanization)
εφήβαια (plural)
εφήβαιο (nominative singular)
εφήβαια (nominative plural)
εφήβαιου (genitive singular)
εφήβαιων (genitive plural)
εφήβαιο (accusative singular)
εφήβαια (accusative plural)
εφήβαιο (singular vocative)
εφήβαια (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἐφήβαιον (ephḗbaion).

lbor

(anatomy) mons pubis, pubis
(of females) mons veneris


επιδιδυμίδα

head

επιδιδυμίδες

επιδιδυμίδα • (epididymída) f (plural επιδιδυμίδες)

el-noun

επιδιδυμίδες

epididymída (romanization)
επιδιδυμίδες (plural)
επιδιδυμίδα (nominative singular)
επιδιδυμίδες (nominative plural)
επιδιδυμίδας (genitive singular)
επιδιδυμίδων (genitive plural)
επιδιδυμίδα (accusative singular)
επιδιδυμίδες (accusative plural)
επιδιδυμίδα (singular vocative)
επιδιδυμίδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιδιδυμίδες

επιδιδυμίδας

επιδιδυμίδων

επιδιδυμίδες

επιδιδυμίδες

ε‧πι‧δι‧δυ‧μί‧δα

Learned borrowing from Koine Greek ἐπιδιδυμίδα (epididumída), accusative of ἐπιδιδυμίς (epididumís).


ντελίριο

head

ντελίριο • (ntelírio) n (plural ντελίρια)

ntelírio (romanization)
ντελίρια (plural)
ντελίριο (nominative singular)
ντελίρια (nominative plural)
ντελίριου (genitive singular)
ντελίριων (genitive plural)
ντελίριο (accusative singular)
ντελίρια (accusative plural)
ντελίριο (singular vocative)
ντελίρια (plural vocative)


επιπλοκή

επιπλοκή • (epiplokí) f (plural επιπλοκές)

epiplokí (romanization)
επιπλοκές (plural)
επιπλοκή (nominative singular)
επιπλοκές (nominative plural)
επιπλοκής (genitive singular)
επιπλοκών (genitive plural)
επιπλοκή (accusative singular)
επιπλοκές (accusative plural)
επιπλοκή (singular vocative)
επιπλοκές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπιπλοκή (epiplokḗ, “plaiting together; confusion”) with semantic loan from French complications.

lbor

(rare) complication (that which complicates)


κρούσμα

head

κρούσμα • (kroúsma) n (plural κρούσματα)

kroúsma (romanization)
κρούσματα (plural)
κρούσμα (nominative singular)
κρούσματα (nominative plural)
κρούσματος (genitive singular)
κρουσμάτων (genitive plural)
κρούσμα (accusative singular)
κρούσματα (accusative plural)
κρούσμα (singular vocative)
κρούσματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κροῦσμα (kroûsma), from Ancient Greek κροῦμα (kroûma, “beat, stroke”).

der

(epidemiology) case (an instance of a specific condition or set of symptoms)


νοσηλεύω

head

νοσηλεύω • (nosilévo)

el-verb

νοσηλευμένος

νοσηλεύω • (nosilévo) (past νοσήλευσα, passive νοσηλεύομαι, p‑past νοσηλεύτηκα/νοσηλεύθηκα, ppp νοσηλευμένος)

nosilévo (romanization)
νοσήλευσα (past)
νοσηλεύομαι (passive)
νοσηλεύτηκα (passive past)
νοσηλεύθηκα (passive past)
νοσηλευμένος (participle passive perfect)
νοσηλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
νοσηλεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
νοσηλεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
νοσηλευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νοσηλευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
νοσηλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
νοσηλεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
νοσηλεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
νοσηλευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νοσηλευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
νοσηλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
νοσηλεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
νοσηλεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
νοσηλευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νοσηλευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
νοσηλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
νοσηλεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
νοσηλευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
νοσηλευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νοσηλευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
νοσηλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
νοσηλεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
νοσηλεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοσηλευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
νοσηλευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νοσηλευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
νοσηλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
νοσηλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
νοσηλεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοσηλεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
νοσηλεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
νοσηλευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσηλευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσηλευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσηλευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
νοσήλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
νοσήλευσα (active first-person indicative past perfective singular)
νοσηλευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοσηλευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
νοσηλεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νοσηλεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
νοσήλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
νοσήλευσες (active indicative past perfective second-person singular)
νοσηλευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοσηλευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
νοσηλεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νοσηλεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
νοσήλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
νοσήλευσε (active indicative past perfective singular third-person)
νοσηλευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοσηλευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
νοσηλεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νοσηλεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
νοσηλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
νοσηλεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
νοσηλευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
νοσηλευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νοσηλευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
νοσηλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
νοσηλεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
νοσηλευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
νοσηλευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νοσηλευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
νοσήλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοσηλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοσηλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
νοσήλευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοσηλεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
νοσηλεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
νοσηλεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
νοσηλευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
νοσηλεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
νοσηλευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα νοσηλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα νοσηλεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα νοσηλεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα νοσηλευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
νοσηλευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
νοσήλευε (active imperative imperfective second-person singular)
νοσήλευσε (active imperative perfective second-person singular)
νοσηλεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
νοσηλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
νοσηλεύστε (active imperative perfective plural second-person)
νοσηλεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
νοσηλευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νοσηλευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
νοσηλεύοντας (active participle present)
νοσηλευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας νοσηλεύσει (active participle past)
νοσηλευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
νοσηλεύσει (active infinitive-aorist)
νοσηλευτεί (infinitive-aorist passive)
νοσηλευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek νοσηλεύω (nosēleúō).


αχώνευτος

head

αχώνευτος • (achóneftos) m (feminine αχώνευτη, neuter αχώνευτο)

achóneftos (romanization)
αχώνευτη (feminine)
αχώνευτο (neuter)
αχώνευτος (masculine nominative singular)
αχώνευτη (feminine nominative singular)
αχώνευτο (neuter nominative singular)
αχώνευτοι (masculine nominative)
αχώνευτες (feminine nominative plural)
αχώνευτα (neuter nominative plural)
αχώνευτου (genitive masculine singular)
αχώνευτης (feminine genitive singular)
αχώνευτου (genitive neuter singular)
αχώνευτων (genitive masculine)
αχώνευτων (feminine genitive plural)
αχώνευτων (genitive neuter plural)
αχώνευτο (accusative masculine singular)
αχώνευτη (accusative feminine singular)
αχώνευτο (accusative neuter singular)
αχώνευτους (accusative masculine)
αχώνευτες (accusative feminine plural)
αχώνευτα (accusative neuter plural)
αχώνευτε (masculine singular vocative)
αχώνευτη (feminine singular vocative)
αχώνευτο (neuter singular vocative)
αχώνευτοι (masculine vocative)
αχώνευτες (feminine plural vocative)
αχώνευτα (neuter plural vocative)

α‧χώ‧νευ‧τος

Inherited from Koine Greek ἀχώνευτος (akhṓneutos). By surface analysis, α- (a-) + χωνεύω (chonévo) + -τος (-tos).