οστό

ostó (romanization)
οστά (plural)
οστό (nominative singular)
οστά (nominative plural)
οστού (genitive singular)
οστών (genitive plural)
οστό (accusative singular)
οστά (accusative plural)
οστό (singular vocative)
οστά (plural vocative)

From Ancient Greek ὀστέον (ostéon), from Proto-Indo-European *h₃esth₁-, *h₃osth₁-.
Compare Mariupol Greek студъ (stuð).


χέρι

chéri (romanization)
χέρια (plural)
χέρι (nominative singular)
χέρια (nominative plural)
χεριού (genitive singular)
χεριών (genitive plural)
χέρι (accusative singular)
χέρια (accusative plural)
χέρι (singular vocative)
χέρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χέριν (khérin), from Koine Greek χέριον (khérion), diminutive of Ancient Greek χείρ (kheír), from Proto-Hellenic *kʰéhər, from Proto-Indo-European *ǵʰésōr (“hand”). Doublet of χειρ (cheir).

βάζω στο χέρι

to take control, to cheat; to take in hand

βάζω το χέρι μου στη φωτιά

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand in the fire

βάζω το χέρι μου στο ευαγγέλιο

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand on the Gospel

βάζω χέρι

to grope sexually, to chastise, to take something; to put a hand

γειά στα χέρια σου

well done (for something done by hand ie cooking etc); health to your hands

δεν μου κοβόταν καλύτερα το χέρι

it would have been better if I hadn't done that; would that my hand were cut off

κάθομαι με σταυρωμένα χέρια

to sit on one's hands; to sit with crossed arms

kállio pénte kai sto chéri pará déka kai kartérei

a bird in the hand is worth two in the bush; better five in the hand than waiting for ten

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει

μακρύ χέρι

long arms, Roman hands and Russian fingers; long arm

μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού

metroúntai sta dáchtyla tou enós cherioú

πέφτω στα χέρια

fall into one's lap; fall into one's hands

πιάνομαι στα χέρια

to come to blows; to get caught up in hands

σηκώνω τα χέρια

to give up, to surrender; to raise the hands

Της έκοψαν το ένα χέρι λόγω γάγγραινας.

They cut off one of her arms due to gangrene.

Tis ékopsan to éna chéri lógo gángrainas.

Ψηλά τα χέρια! Ληστεία!

(anatomy) arm (portion of the upper human appendage from the shoulder to the wrist)

Πλύνε τα χέρια σου πριν φας.

Άσε το χέρι μου. Μου πονάς τα κόκαλα.

Let go of my hand. You're hurting my bones.

(anatomy, more specifically) hand (part of the fore limb below the forearm or wrist)


γόνατο

gónato (romanization)
γόνατα (plural)
γόνατο (nominative singular)
γόνατα (nominative plural)
γονάτου (genitive singular)
γόνατου (genitive singular)
γονάτων (genitive plural)
γόνατο (accusative singular)
γόνατα (accusative plural)
γόνατο (singular vocative)
γόνατα (plural vocative)

Back-formation from the plural γόνατα (gónata), from Ancient Greek γόνυ (gónu) (genitive γόνατος (gónatos)), from Proto-Hellenic *gónu, from Proto-Indo-European *ǵónu.


ζωοτομία

zootomía (romanization)
ζωοτομία (nominative singular)
ζωοτομίας (genitive singular)
ζωοτομία (accusative singular)
ζωοτομία (singular vocative)

From French zootomie (“animal anatomy”), from Ancient Greek ζῷον (zôion, “anatomy”) + τέμνω (témnō, “to cut”) +.


οφθαλμός

head

οφθαλμός • (ofthalmós) m (plural οφθαλμοί)

ofthalmós (romanization)
οφθαλμοί (plural)
οφθαλμός (nominative singular)
οφθαλμοί (nominative plural)
οφθαλμού (genitive singular)
οφθαλμών (genitive plural)
οφθαλμό (accusative singular)
οφθαλμούς (accusative plural)
οφθαλμέ (singular vocative)
οφθαλμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὀφθαλμός (ophthalmós).

(anatomy, formal, chiefly in medical context) eye


μάτι

máti (romanization)
μάτια (plural)
μάτι (nominative singular)
μάτια (nominative plural)
ματιού (genitive singular)
ματιών (genitive plural)
μάτι (accusative singular)
μάτια (accusative plural)
μάτι (singular vocative)
μάτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μάτιν (mátin), from Ancient Greek ὀμμάτιον (ommátion), diminutive of ὄμμα (ómma, “eye”).

inh+

álla ta mátia tou lagoú ki álla tis koukouvágias

apples and oranges; literally: the hare's eyes are one and the owl's are another

άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα

to keep one's eyes peeled; to have one's eyes fourteen


λαιμός

laimós (romanization)
λαιμοί (plural)
λαιμός (nominative singular)
λαιμοί (nominative plural)
λαιμού (genitive singular)
λαιμών (genitive plural)
λαιμό (accusative singular)
λαιμούς (accusative plural)
λαιμέ (singular vocative)
λαιμοί (plural vocative)

el-decl-noun

Alternative accusative singular form: λαιμόν (Katharevousa)

From Ancient Greek λαιμός (laimós), probably a Pre-Greek word; compare λαῖπος (laîpos), λαιφάσσω (laiphássō, “to gulp down, swallow”), and λαιφός (laiphós).


μαστός

mastós (romanization)
μαστοί (plural)
μαστός (nominative singular)
μαστοί (nominative plural)
μαστού (genitive singular)
μαστών (genitive plural)
μαστό (accusative singular)
μαστούς (accusative plural)
μαστέ (singular vocative)
μαστοί (plural vocative)


ρετσίνα

head

ρετσίνα • (retsína) f

el-noun

ρετσίνα • (retsína) f

retsína (romanization)
ρετσίνα (nominative singular)
ρετσίνες (nominative plural)
ρετσίνας (genitive singular)
ρετσίνα (accusative singular)
ρετσίνες (accusative plural)
ρετσίνα (singular vocative)
ρετσίνες (plural vocative)

From Byzantine Greek ῥετσίνα (rhetsína), from Italian resina (“resin”). Doublet of ρετσίνι (retsíni) and ρητίνη (ritíni).


μικρός

mikrós (romanization)
μικροί (plural)
μικρός (nominative singular)
μικροί (nominative plural)
μικρού (genitive singular)
μικρών (genitive plural)
μικρό (accusative singular)
μικρούς (accusative plural)
μικρέ (singular vocative)
μικροί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μῑκρός (mīkrós, “small, insignificant”).


δέρμα

dérma (romanization)
δέρματα (plural)
δέρμα (nominative singular)
δέρματα (nominative plural)
δέρματος (genitive singular)
δερμάτων (genitive plural)
δέρμα (accusative singular)
δέρματα (accusative plural)
δέρμα (singular vocative)
δέρματα (plural vocative)

From Ancient Greek δέρμα (dérma, “skin”), from δέρω (dérō, “to flay”).


κόλπος

kólpos (romanization)
κόλποι (plural)
κόλπος (nominative singular)
κόλποι (nominative plural)
κόλπου (genitive singular)
κόλπων (genitive plural)
κόλπο (accusative singular)
κόλπους (accusative plural)
κόλπε (singular vocative)
κόλποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κόλπος (kólpos). Doublet of κόρφος (kórfos).


στόμα

stóma (romanization)
στόματα (plural)
στόμα (nominative singular)
στόματα (nominative plural)
στόματος (genitive singular)
στομάτων (genitive plural)
στόμα (accusative singular)
στόματα (accusative plural)
στόμα (singular vocative)
στόματα (plural vocative)

From Ancient Greek στόμα (stóma), from Proto-Indo-European *stomn̥, *stomen- (“mouth, muzzle”).


περιτομή

head

περιτομή • (peritomí) f (plural περιτομές)

peritomí (romanization)
περιτομές (plural)
περιτομή (nominative singular)
περιτομές (nominative plural)
περιτομής (genitive singular)
περιτομών (genitive plural)
περιτομή (accusative singular)
περιτομές (accusative plural)
περιτομή (singular vocative)
περιτομές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek περιτομή (peritomḗ).


λίθος

líthos (romanization)
λίθοι (plural)
λίθος (nominative singular)
λίθοι (nominative plural)
λίθου (genitive singular)
λίθων (genitive plural)
λίθο (accusative singular)
λίθους (accusative plural)
λίθε (singular vocative)
λίθοι (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λίθος (líthos), masculine (also feminine).

líthoi kaì plínthoi kaì xúla kaì kéramos atáktōs errhimména

λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμέναancient: λίθοι καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως ἐρριμμένα

masculine form:
(medicine, formal) stone, calculus


παραλυτικός

παραλυτικός • (paralytikós) m (feminine παραλυτική, neuter παραλυτικό)

paralytikós (romanization)
παραλυτική (feminine)
παραλυτικό (neuter)
παραλυτικός (masculine nominative singular)
παραλυτική (feminine nominative singular)
παραλυτικό (neuter nominative singular)
παραλυτικοί (masculine nominative)
παραλυτικές (feminine nominative plural)
παραλυτικά (neuter nominative plural)
παραλυτικού (genitive masculine singular)
παραλυτικής (feminine genitive singular)
παραλυτικού (genitive neuter singular)
παραλυτικών (genitive masculine)
παραλυτικών (feminine genitive plural)
παραλυτικών (genitive neuter plural)
παραλυτικό (accusative masculine singular)
παραλυτική (accusative feminine singular)
παραλυτικό (accusative neuter singular)
παραλυτικούς (accusative masculine)
παραλυτικές (accusative feminine plural)
παραλυτικά (accusative neuter plural)
παραλυτικέ (masculine singular vocative)
παραλυτική (feminine singular vocative)
παραλυτικό (neuter singular vocative)
παραλυτικοί (masculine vocative)
παραλυτικές (feminine plural vocative)
παραλυτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παραλυτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παραλυτικός, etc.)

el-decl-adj-table

παραλυτικός (paralytikós)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικής (paralytikís)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικούς (paralytikoús)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικέ (paralytiké)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

From Ancient Greek παραλυτικός (paralutikós).

(medicine) paralysed (UK), paralyzed (US)


καρπός

karpós (romanization)
καρποί (plural)
καρπός (nominative singular)
καρποί (nominative plural)
καρπού (genitive singular)
καρπών (genitive plural)
καρπό (accusative singular)
καρπούς (accusative plural)
καρπέ (singular vocative)
καρποί (plural vocative)

From Ancient Greek κᾰρπός (kărpós, “wrist”).


θεραπεύω

head

θεραπεύω • (therapévo)

el-verb

θεραπευμένος

θεραπεύω • (therapévo) (past θεράπευσα, passive θεραπεύομαι, p‑past θεραπεύτηκα/θεραπεύθηκα, ppp θεραπευμένος)

therapévo (romanization)
θεράπευσα (past)
θεραπεύομαι (passive)
θεραπεύτηκα (passive past)
θεραπεύθηκα (passive past)
θεραπευμένος (participle passive perfect)
θεραπεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
θεραπεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
θεραπεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
θεραπευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
θεραπεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
θεραπεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
θεραπευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
θεραπεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
θεραπεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
θεραπευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
θεραπεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
θεραπευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεραπευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
θεραπεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
θεραπευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεράπευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θεράπευσα (active first-person indicative past perfective singular)
θεραπευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεραπεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεράπευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θεράπευσες (active indicative past perfective second-person singular)
θεραπευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεραπεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεράπευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θεράπευσε (active indicative past perfective singular third-person)
θεραπευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θεραπεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
θεραπευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεραπευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θεραπεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
θεραπευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
θεραπευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεραπευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεράπευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεράπευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεραπευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
θεραπεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα θεραπεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα θεραπεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα θεραπεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα θεραπευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
θεράπευε (active imperative imperfective second-person singular)
θεράπευσε (active imperative perfective second-person singular)
θεραπεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
θεραπεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
θεραπεύστε (active imperative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
θεραπευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπεύοντας (active participle present)
θεραπευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας θεραπεύσει (active participle past)
θεραπευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
θεραπεύσει (active infinitive-aorist)
θεραπευτεί (infinitive-aorist passive)
θεραπευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek θεραπεύω (therapeúō, “attend, served”).

lbor

(medicine) to cure, to heal, to make better (to restore to health)

(medicine) to cure (to bring (a disease or its bad effects) to an end)


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

Ο Τύριον Λάννιστερ στο «Game of Thrones» είναι νάνος.
O Týrion Lánnister sto «Game of Thrones» eínai nános.
Tyrion Lannister from Game of Thrones is a dwarf.

(medicine) dwarf (person of short stature, often one whose limbs are disproportionately small in relation to the body)


νόσος

nósos (romanization)
νόσοι (plural)
νόσος (nominative singular)
νόσοι (nominative plural)
νόσου (genitive singular)
νόσων (genitive plural)
νόσο (accusative singular)
νόσους (accusative plural)
νόσε (singular vocative)
νόσο (singular vocative)
νόσοι (plural vocative)


δηλητήριο

head

δηλητήριο • (dilitírio) n (plural δηλητήρια)

dilitírio (romanization)
δηλητήρια (plural)
δηλητήριο (nominative singular)
δηλητήρια (nominative plural)
δηλητηρίου (genitive singular)
δηλητήριου (genitive singular)
δηλητηρίων (genitive plural)
δηλητήριο (accusative singular)
δηλητήρια (accusative plural)
δηλητήριο (singular vocative)
δηλητήρια (plural vocative)

From Ancient Greek δηλητήρῐον (dēlētḗrĭon), substantivized neuter of δηλητήριος (dēlētḗrios).

(medicine, biology) poison, venom, toxin


φαρμάκι

φαρμάκι • (farmáki) n (plural φαρμάκια)

el-noun

φαρμάκι • (farmáki) n (plural φαρμάκια)

farmáki (romanization)
φαρμάκια (plural)
φαρμάκι (nominative singular)
φαρμάκια (nominative plural)
φαρμάκι (accusative singular)
φαρμάκια (accusative plural)
φαρμάκι (singular vocative)
φαρμάκια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φαρμάκιν (pharmákin), from a diminutive *φαρμάκιον (*pharmákion) of the Ancient Greek φάρμακον (phármakon, “poison”). Also see the Ancient φαρμάκιον (pharmákion) with sense "mild purgative". Doublet of φάρμακο (fármako).


ιός

iós (romanization)
ιοί (plural)
ιός (nominative singular)
ιοί (nominative plural)
ιού (genitive singular)
ιών (genitive plural)
ιό (accusative singular)
ιούς (accusative plural)
ιέ (singular vocative)
ιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἰός (iós, “poison; venom”).

ιοβόλος

poisonus -of snakes-, emitting poison; in its ancient sense

Ο ιός και η ασθένεια εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στην πόλη Γουχάν της Κίνας τον Δεκέμβριο του 2019.

2020 November 1, Μερόπη Μανταίου, “Ο ιός της πανδημίας [The pandemic virus]”, in Η Εφημερίδα των Συντακτών [Newspaper of the Journalists]:

The virus and the disease were first detected in Wuhan, China in December 2019.

O iós kai i asthéneia entopístikan gia próti forá stin póli Gouchán tis Kínas ton Dekémvrio tou 2019.


τράγος

trágos (romanization)
τράγοι (plural)
τράγος (nominative singular)
τράγοι (nominative plural)
τράγου (genitive singular)
τράγων (genitive plural)
τράγο (accusative singular)
τράγους (accusative plural)
τράγε (singular vocative)
τράγοι (plural vocative)

τραγέλαφος

a fantastic creature, half goat and half deer


γιατρός

head

γιατρός • (giatrós) m or f (plural γιατροί, feminine γιάτρισσα or γιατρίνα or γιατρέσα)

giatrós (romanization)
γιατροί (plural)
γιάτρισσα (feminine)
γιατρίνα (feminine)
γιατρέσα (feminine)
γιατρός (nominative singular)
γιατροί (nominative plural)
γιατρού (genitive singular)
γιατρών (genitive plural)
γιατρό (accusative singular)
γιατρούς (accusative plural)
γιατρέ (singular vocative)
γιατροί (plural vocative)

From Byzantine Greek γιατρός (giatrós), from Ancient Greek ἰατρός (iatrós, “doctor”). Doublet of ιατρός (iatrós).


ιατρός

ιατρός • (iatrós) m or f (plural ιατροί)

iatrós (romanization)
ιατροί (plural)
ιατρός (nominative singular)
ιατροί (nominative plural)
ιατρού (genitive singular)
ιατρών (genitive plural)
ιατρό (accusative singular)
ιατρούς (accusative plural)
ιατρέ (singular vocative)
ιατροί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἰατρός (iatrós, “doctor”). Doublet of γιατρός (giatrós).

lbor

γιατρός γιατρός#Greek

(formal) Alternative form of γιατρός (giatrós)


έγκυος

égkyos (romanization)
έγκυοι (plural)
έγκυος (nominative singular)
έγκυοι (nominative plural)
εγκύου (genitive singular)
εγκύων (genitive plural)
έγκυο (accusative singular)
εγκύους (accusative plural)
έγκυε (singular vocative)
έγκυο (singular vocative)
έγκυοι (plural vocative)

έγγειος (éngeios)


κρασί

krasí (romanization)
κρασιά (plural)
κρασί (nominative singular)
κρασιά (nominative plural)
κρασιού (genitive singular)
κρασιών (genitive plural)
κρασί (accusative singular)
κρασιά (accusative plural)
κρασί (singular vocative)
κρασιά (plural vocative)

From Byzantine Greek κρασίον (krasíon, “blending”, diminutive), from Ancient Greek κρᾶσις (krâsis, “blending”), literally because in ancient Greece wine was usually drunk mixed with water. Compare with οίνος m (oínos). Cognate with Mariupol Greek красы́ (krasý) and Sicilian crascì.


αιχμή

aichmí (romanization)
αιχμές (plural)
αιχμή (nominative singular)
αιχμές (nominative plural)
αιχμής (genitive singular)
αιχμών (genitive plural)
αιχμή (accusative singular)
αιχμές (accusative plural)
αιχμή (singular vocative)
αιχμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek αἰχμή (aikhmḗ).


χόνδρος

chóndros (romanization)
χόνδροι (plural)
χόνδρος (nominative singular)
χόνδροι (nominative plural)
χόνδρου (genitive singular)
χόνδρων (genitive plural)
χόνδρο (accusative singular)
χόνδρους (accusative plural)
χόνδρε (singular vocative)
χόνδροι (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek χόνδρος (khóndros, “groat, cartilage”).

bor+

(anatomy) cartilage, gristle, cartilaginous skeletal material


ισχίο

ischío (romanization)
ισχία (plural)
ισχίο (nominative singular)
ισχία (nominative plural)
ισχίου (genitive singular)
ισχίων (genitive plural)
ισχίο (accusative singular)
ισχία (accusative plural)
ισχίο (singular vocative)
ισχία (plural vocative)


μπίρα

bíra (romanization)
μπίρες (plural)
μπίρα (nominative singular)
μπίρες (nominative plural)
μπίρας (genitive singular)
μπιρών (genitive plural)
μπίρα (accusative singular)
μπίρες (accusative plural)
μπίρα (singular vocative)
μπίρες (plural vocative)

From Italian birra (“beer”), from Old High German bior (“beer”).


ζύθος

zýthos (romanization)
ζύθοι (plural)
ζύθος (nominative singular)
ζύθοι (nominative plural)
ζύθου (genitive singular)
ζύθων (genitive plural)
ζύθο (accusative singular)
ζύθους (accusative plural)
ζύθε (singular vocative)
ζύθοι (plural vocative)


συκώτι

sykóti (romanization)
συκώτια (plural)
συκώτι (nominative singular)
συκώτια (nominative plural)
συκωτιού (genitive singular)
συκωτιών (genitive plural)
συκώτι (accusative singular)
συκώτια (accusative plural)
συκώτι (singular vocative)
συκώτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek συκώτιον (sukṓtion), a diminutive of the neuter of Hellenistic Koine Greek συκωτός (sukōtós) from the phrase ἧπαρ (hêpar) συκωτόν (sukōtón, “liver of an animal fatted with figs”). From the ancient σῦκον (sûkon, “fig”). Similarly, derivation from an expression, for the Latin fīcātum, from iecur ficatum.

πρήζω το συκώτι

to pester, to badger; to swell the liver


πονοκέφαλος

head

πονοκέφαλος • (ponokéfalos) m (plural πονοκέφαλοι)

ponokéfalos (romanization)
πονοκέφαλοι (plural)
πονοκέφαλος (nominative singular)
πονοκέφαλοι (nominative plural)
πονοκεφάλου (genitive singular)
πονοκεφάλων (genitive plural)
πονοκέφαλο (accusative singular)
πονοκεφάλους (accusative plural)
πονοκέφαλε (singular vocative)
πονοκέφαλοι (plural vocative)

el-decl-noun

πονοκεφάλους

πόνος (pónos, “ache, pain”) + κεφάλι (kefáli, “head”)


καρύδι

karýdi (romanization)
καρύδια (plural)
καρύδι (nominative singular)
καρύδια (nominative plural)
καρυδιού (genitive singular)
καρυδιών (genitive plural)
καρύδι (accusative singular)
καρύδια (accusative plural)
καρύδι (singular vocative)
καρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek καρύδι (karúdi, “nut”), from Ancient Greek καρύδιον (karúdion); diminutive of κάρυον (káruon, “nut”).

laryngeal prominence
laryngeal prominence

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


αδελφή

head

αδελφή • (adelfí) f (plural αδελφές, masculine αδελφός)

adelfí (romanization)
αδελφές (plural)
αδελφός (masculine)
αδελφή (nominative singular)
αδελφές (nominative plural)
αδελφής (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφή (accusative singular)
αδελφές (accusative plural)
αδελφή (singular vocative)
αδελφές (plural vocative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδελφάδες, αδελφάδων.
The genitive plural αδελφάδων is to be preferred, preventing confusion with the genitive plural of αδελφός
 αδελφάδων = of sisters
 αδελφών = of brothers

From Ancient Greek ἀδελφή (adelphḗ), feminine form of ἀδελφός (adelphós, “brother”); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).

affix

Πάω να φωνάξω την αδελφή να σου αλλάξει την πάπια.

I'm going to get the sister to change your bedpan.

Páo na fonáxo tin adelfí na sou alláxei tin pápia.


ψύχωση

psýchosi (romanization)
ψυχώσεις (plural)
ψύχωση (nominative singular)
ψυχώσεις (nominative plural)
ψύχωσης (genitive singular)
ψυχώσεων (genitive plural)
ψύχωση (accusative singular)
ψυχώσεις (accusative plural)
ψύχωση (singular vocative)
ψυχώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ψυχώσεως (psychóseos)

Learned borrowing from French psychose from Ancient Greek ψυχή f (psukhḗ, “soul”), ψυχ- of ψυχο- (psukho-) + -ose after névrose. Different sense for the Hellenistic ψύχωσις f (psúkhōsis, “giving life, animating”).


σάκχαρο

sákcharo (romanization)
σάκχαρα (plural)
σάκχαρο (nominative singular)
σάκχαρα (nominative plural)
σακχάρου (genitive singular)
σάκχαρου (genitive singular)
σακχάρων (genitive plural)
σάκχαρο (accusative singular)
σάκχαρα (accusative plural)
σάκχαρο (singular vocative)
σάκχαρα (plural vocative)


αγκώνας

agkónas (romanization)
αγκώνες (plural)
αγκώνας (nominative singular)
αγκώνες (nominative plural)
αγκώνα (genitive singular)
αγκώνων (genitive plural)
αγκώνα (accusative singular)
αγκώνες (accusative plural)
αγκώνα (singular vocative)
αγκώνες (plural vocative)

From Byzantine Greek ἀγκώνας (ankṓnas), from Ancient Greek ἀγκών (ankṓn), through the singular accusative τόν (tón) ἀγκῶνα (ankôna).


χείλος

cheílos (romanization)
χείλη (plural)
χείλος (nominative singular)
χείλη (nominative plural)
χείλους (genitive singular)
χειλέων (genitive plural)
χείλος (accusative singular)
χείλη (accusative plural)
χείλος (singular vocative)
χείλη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek χεῖλος (kheîlos), from Proto-Indo-European *gʰel- (“to shout”). Compare to χείλι (cheíli).

στο χείλος του γκρεμού

on the precipice, on the edge of a precipice, at sharp end

(anatomy, usually in the plural) labia (of the vulva)


γλώσσα

glóssa (romanization)
γλώσσες (plural)
γλώσσα (nominative singular)
γλώσσες (nominative plural)
γλώσσας (genitive singular)
γλωσσών (genitive plural)
γλώσσα (accusative singular)
γλώσσες (accusative plural)
γλώσσα (singular vocative)
γλώσσες (plural vocative)

From Ancient Greek γλῶσσα (glôssa). Cognate with Mariupol Greek гло́са (hlósa) and Tsakonian γρούσσα (groússa).

Πρόσεξε μη δαγκώσεις κατά λάθος τη γλώσσα σου.

Be careful not to accidentally bite your tongue.

Prósexe mi dagkóseis katá láthos ti glóssa sou.

Ο Παππούς έχει καρκίνο της γλώσσας.

(anatomy) tongue (muscular organ in the mouth used to eat and speak)


μύτη

mýti (romanization)
μύτες (plural)
μύτη (nominative singular)
μύτες (nominative plural)
μύτης (genitive singular)
μυτών (genitive plural)
μύτη (accusative singular)
μύτες (accusative plural)
μύτη (singular vocative)
μύτες (plural vocative)

From Byzantine Greek μύτη (mútē), from Ancient Greek μύτις (mútis, “snout”). Displaced earlier Ancient Greek ῥίς (rhís).


χαμόγελο

head

χαμόγελο • (chamógelo) n (plural χαμόγελα)

chamógelo (romanization)
χαμόγελα (plural)
χαμόγελο (nominative singular)
χαμόγελα (nominative plural)
χαμόγελου (genitive singular)
χαμόγελων (genitive plural)
χαμόγελο (accusative singular)
χαμόγελα (accusative plural)
χαμόγελο (singular vocative)
χαμόγελα (plural vocative)

Back-formation from χαμογελ(ώ) (chamogel(ó)) + -ο (-o, suffix for neutral nouns).

bf

(clothing) boat neckline, a neckline which resembles a smile


φρύδι

frýdi (romanization)
φρύδια (plural)
φρύδι (nominative singular)
φρύδια (nominative plural)
φρυδιού (genitive singular)
φρυδιών (genitive plural)
φρύδι (accusative singular)
φρύδια (accusative plural)
φρύδι (singular vocative)
φρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek φρύδι (phrúdi), φρύδιν (phrúdin), from Koine Greek ὀφρύδιον (ophrúdion), diminutive of Ancient Greek ὀφρύς (ophrús, “eyebrow”), from Proto-Hellenic *opʰrū́s, from Proto-Indo-European *h₃bʰrúHs.


μαλλιά

malliá (romanization)
μαλλιά (nominative plural)
μαλλιών (genitive plural)
μαλλιά (accusative plural)
μαλλιά (plural vocative)

(anatomy, biology) hair (the hairs of the head collectively)


δάχτυλο

dáchtylo (romanization)
δάχτυλα (plural)
δάχτυλο (nominative singular)
δάχτυλα (nominative plural)
δαχτύλου (genitive singular)
δάχτυλου (genitive singular)
δαχτύλων (genitive plural)
δάχτυλο (accusative singular)
δάχτυλα (accusative plural)
δάχτυλο (singular vocative)
δάχτυλα (plural vocative)

From Ancient Greek δάκτυλος (dáktulos) with change of gender.

δάχτυλο χεριού

δάχτυλο του ποδιού


βλέπω

head

βλέπω • (vlépo)

el-verb

βλέπω • (vlépo) (past είδα, passive βλέπομαι)

vlépo (romanization)
είδα (past)
βλέπομαι (passive)
βλέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
δω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ιδώ (active dependent first-person indicative perfective rare singular)
βλέπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ιδωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βλέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ιδείς (active dependent indicative perfective rare second-person singular)
βλέπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ιδωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βλέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
δει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ιδεί (active dependent indicative perfective rare singular third-person)
βλέπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ιδωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βλέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δούμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ιδούμε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βλεπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ιδωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βλέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δείτε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ιδείτε (active dependent indicative perfective plural rare second-person)
βλέπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βλεπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ιδωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βλέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βλέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δούνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ιδούν (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
ιδούνε (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
βλέπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ιδωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ιδωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έβλεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
είδα (active first-person indicative past perfective singular)
βλεπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βλεπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ειδώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έβλεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
είδες (active indicative past perfective second-person singular)
βλεπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βλεπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ειδώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έβλεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
είδε (active indicative past perfective singular third-person)
βλεπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βλεπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ειδώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βλέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
είδαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βλεπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ειδωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βλέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
είδατε (active indicative past perfective plural second-person)
βλεπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ειδωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έβλεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είδαν (active indicative past perfective plural third-person)
είδανε (active indicative past perfective plural third-person)
βλέπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βλεπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ειδώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βλέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βλέπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ιδωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βλέπε (active imperative imperfective second-person singular)
δες (active imperative perfective second-person singular)
ιδές (active imperative informal perfective second-person singular)
βλέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
δείτε (active imperative perfective plural second-person)
βλέπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ιδωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βλέποντας (active participle present)
έχοντας δει (active participle past)
ιδωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δει (active infinitive-aorist)
ιδεί (active infinitive-aorist rare)
ιδωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek βλέπω (blépō), from Proto-Hellenic *gʷlépō. The perfective forms (stem δ-/ειδ-) are from the root of Ancient Greek εἶδον (eîdon).

Ο γιατρός θα σας δει τώρα.

(medicine, transitive) to examine (of a doctor)


καρδιά

kardiá (romanization)
καρδιές (plural)
καρδιά (nominative singular)
καρδιές (nominative plural)
καρδιάς (genitive singular)
καρδιών (genitive plural)
καρδιά (accusative singular)
καρδιές (accusative plural)
καρδιά (singular vocative)
καρδιές (plural vocative)

From Byzantine Greek, with synizesis to avoid hiatus, from Ancient Greek καρδία (kardía), from Proto-Indo-European *ḱḗr.
Cognate with Italiot Greek cardia, Mariupol Greek кардъи́я (karðíja).


επιληψία

epilipsía (romanization)
επιληψία (nominative singular)
επιληψίας (genitive singular)
επιληψία (accusative singular)
επιληψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἐπιληψία (epilēpsía).


οδοντικός

head

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικός (odontikós)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικής (odontikís)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικό (odontikó)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικούς (odontikoús)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικέ (odontiké)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Near-synonym: (pertaining to dentistry) οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντικό νήμα


άφθα

áftha (romanization)
άφθες (plural)
άφθα (nominative singular)
άφθες (nominative plural)
άφθας (genitive singular)
αφθών (genitive plural)
άφθα (accusative singular)
άφθες (accusative plural)
άφθα (singular vocative)
άφθες (plural vocative)


αντίδραση

head

αντίδραση • (antídrasi) f (plural αντιδράσεις)

antídrasi (romanization)
αντιδράσεις (plural)
αντίδραση (nominative singular)
αντιδράσεις (nominative plural)
αντίδρασης (genitive singular)
αντιδράσεων (genitive plural)
αντίδραση (accusative singular)
αντιδράσεις (accusative plural)
αντίδραση (singular vocative)
αντιδράσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιδράσεως (antidráseos)

α‧ντί‧δρα‧ση

Inherited from Ancient Greek ἀντίδρασις (antídrasis). By surface analysis, αντί- (antí-, “counter”) + δράση (drási, “action”).

surf

(medicine, physics, psychology) reaction (response to action or stimulus)


εγκέφαλος

head

εγκέφαλος • (egkéfalos) m (plural εγκέφαλοι)

egkéfalos (romanization)
εγκέφαλοι (plural)
εγκέφαλος (nominative singular)
εγκέφαλοι (nominative plural)
εγκεφάλου (genitive singular)
εγκεφάλων (genitive plural)
εγκέφαλο (accusative singular)
εγκεφάλους (accusative plural)
εγκέφαλε (singular vocative)
εγκέφαλοι (plural vocative)

εγ‧κέ‧φα‧λος

From Ancient Greek ἐγκέφαλος (enképhalos).


χούφτα

choúfta (romanization)
χούφτες (plural)
χούφτα (nominative singular)
χούφτες (nominative plural)
χούφτας (genitive singular)
χούφτα (accusative singular)
χούφτες (accusative plural)
χούφτα (singular vocative)
χούφτες (plural vocative)

From φούχτα (foúchta) with metathesis, but uncertain beyond that.


παλάμη

palámi (romanization)
παλάμες (plural)
παλάμη (nominative singular)
παλάμες (nominative plural)
παλάμης (genitive singular)
παλαμών (genitive plural)
παλάμη (accusative singular)
παλάμες (accusative plural)
παλάμη (singular vocative)
παλάμες (plural vocative)


κεφάλι

kefáli (romanization)
κεφάλια (plural)
κεφάλι (nominative singular)
κεφάλια (nominative plural)
κεφαλιού (genitive singular)
κεφαλιών (genitive plural)
κεφάλι (accusative singular)
κεφάλια (accusative plural)
κεφάλι (singular vocative)
κεφάλια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek κεφάλιν (kephálin), from Hellenistic Koine Greek κεφάλιον (kephálion, “little head”), diminutive of the Ancient Greek κεφαλή (kephalḗ), ultimately from Proto-Indo-European *gʰebʰ-. Doublet of κεφαλή (kefalí).

inh

κάνω του κεφαλιού μου

to do whatever one wants; to do of one's head


καυστήρας

head

καυστήρας • (kafstíras) m (plural καυστήρες)

kafstíras (romanization)
καυστήρες (plural)
καυστήρας (nominative singular)
καυστήρες (nominative plural)
καυστήρα (genitive singular)
καυστήρων (genitive plural)
καυστήρα (accusative singular)
καυστήρες (accusative plural)
καυστήρα (singular vocative)
καυστήρες (plural vocative)

From Ancient Greek καυστήρ (kaustḗr, “furnace”).


μυαλό

myaló (romanization)
μυαλά (plural)
μυαλό (nominative singular)
μυαλά (nominative plural)
μυαλού (genitive singular)
μυαλών (genitive plural)
μυαλό (accusative singular)
μυαλά (accusative plural)
μυαλό (singular vocative)
μυαλά (plural vocative)

From Byzantine Greek μυαλόν (mualón), from alteration of earlier μυαλός (mualós), from Koine Greek μυαλός (mualós), from Ancient Greek μυελός (muelós).


πέος

péos (romanization)
πέη (plural)
πέος (nominative singular)
πέη (nominative plural)
πέους (genitive singular)
πεών (genitive plural)
πέος (accusative singular)
πέη (accusative plural)
πέος (singular vocative)
πέη (plural vocative)

Το πέος είναι το έξω γεννητικό όργανο του άρρενος τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα.

The penis is the external sexual organ of the male in both humans and animals.

To péos eínai to éxo gennitikó órgano tou árrenos tóso ston ánthropo óso kai sta zóa.


αίμα

aíma (romanization)
αίματα (plural)
αίμα (nominative singular)
αίματα (nominative plural)
αίματος (genitive singular)
αιμάτων (genitive plural)
αίμα (accusative singular)
αίματα (accusative plural)
αίμα (singular vocative)
αίματα (plural vocative)

From Byzantine Greek αἷμα (haîma) / αἷμαν (haîman, “blood”), from Ancient Greek αἷμα (haîma, “blood”), which is of ultimately uncertain and highly contested origin (see Ancient Greek lemma for various proposed derivations from Proto-Indo-European or Northwest Semitic languages).


ιατρική

head

ιατρική • (iatrikí) f

el-noun

ιατρική • (iatrikí) f

iatrikí (romanization)
ιατρική (nominative singular)
ιατρικές (nominative plural)
ιατρικής (genitive singular)
ιατρικών (genitive plural)
ιατρική (accusative singular)
ιατρικές (accusative plural)
ιατρική (singular vocative)
ιατρικές (plural vocative)

(medicine) medicine (academic subject); medical school


φάρμακο

fármako (romanization)
φάρμακα (plural)
φάρμακο (nominative singular)
φάρμακα (nominative plural)
φαρμάκου (genitive singular)
φάρμακου (genitive singular)
φαρμάκων (genitive plural)
φάρμακο (accusative singular)
φάρμακα (accusative plural)
φάρμακο (singular vocative)
φάρμακα (plural vocative)

→? Aromanian: fãrmac

Learned borrowing from Ancient Greek φάρμακον (phármakon). Doublet of φαρμάκι (farmáki).

lbor

(pharmacology, medicine) medicine, medication

φαρμακο- & Category:Greek words prefixed with φαρμακο-


απόκριση

head

απόκριση • (apókrisi) f (plural αποκρίσεις)

apókrisi (romanization)
αποκρίσεις (plural)
απόκριση (nominative singular)
αποκρίσεις (nominative plural)
απόκρισης (genitive singular)
αποκρίσεων (genitive plural)
απόκριση (accusative singular)
αποκρίσεις (accusative plural)
απόκριση (singular vocative)
αποκρίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρίσεως (apokríseos)

→ Aromanian: apocrisi

Inherited from Byzantine Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “answer”), from the ancient Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “decision, answer”). By surface analysis, απο- (apo-, “from”) + κρίση (krísi, “judgement, decision”).
For the medical sense, learned borrowing from Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis) from the sense "excretion or secretion, separation".


δύσκολος

head

δύσκολος • (dýskolos) m (feminine δύσκολη, neuter δύσκολο)

dýskolos (romanization)
δύσκολη (feminine)
δύσκολο (neuter)
δύσκολος (masculine nominative singular)
δύσκολη (feminine nominative singular)
δύσκολο (neuter nominative singular)
δύσκολοι (masculine nominative)
δύσκολες (feminine nominative plural)
δύσκολα (neuter nominative plural)
δύσκολου (genitive masculine singular)
δύσκολης (feminine genitive singular)
δύσκολου (genitive neuter singular)
δύσκολων (genitive masculine)
δύσκολων (feminine genitive plural)
δύσκολων (genitive neuter plural)
δύσκολο (accusative masculine singular)
δύσκολη (accusative feminine singular)
δύσκολο (accusative neuter singular)
δύσκολους (accusative masculine)
δύσκολες (accusative feminine plural)
δύσκολα (accusative neuter plural)
δύσκολε (masculine singular vocative)
δύσκολη (feminine singular vocative)
δύσκολο (neuter singular vocative)
δύσκολοι (masculine vocative)
δύσκολες (feminine plural vocative)
δύσκολα (neuter plural vocative)
δυσκολότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
δυσκολότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
δυσκολότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
δυσκολότεροι (comparative masculine nominative superlative)
δυσκολότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
δυσκολότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
δυσκολότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
δυσκολότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
δυσκολότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
δυσκολότερων (comparative genitive masculine superlative)
δυσκολότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
δυσκολότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
δυσκολότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
δυσκολότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
δυσκολότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
δυσκολότερους (accusative comparative masculine superlative)
δυσκολότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
δυσκολότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
δυσκολότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
δυσκολότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
δυσκολότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
δυσκολότεροι (comparative masculine superlative vocative)
δυσκολότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
δυσκολότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
δυσκολότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
δυσκολότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
δυσκολότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
δυσκολότατοι (comparative masculine nominative superlative)
δυσκολότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
δυσκολότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
δυσκολότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
δυσκολότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
δυσκολότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
δυσκολότατων (comparative genitive masculine superlative)
δυσκολότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
δυσκολότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
δυσκολότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
δυσκολότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
δυσκολότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
δυσκολότατους (accusative comparative masculine superlative)
δυσκολότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
δυσκολότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
δυσκολότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
δυσκολότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
δυσκολότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
δυσκολότατοι (comparative masculine superlative vocative)
δυσκολότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
δυσκολότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δύσκολος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δύσκολος, etc.)

el-decl-adj-table

δύσκολος (dýskolos)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολης (dýskolis)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολους (dýskolous)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολε (dýskole)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δυσκολότερος (dyskolóteros)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερης (dyskolóteris)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερους (dyskolóterous)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερε (dyskolótere)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότατος (dyskolótatos)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατης (dyskolótatis)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατους (dyskolótatous)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατε (dyskolótate)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

From Ancient Greek δύσκολος (dúskolos, “hard to satisfy with food”), from Ancient Greek δυσ- (dus-, “bad, hard, unfortunate”) + Ancient Greek -κολος (-kolos, “keeper, tender, watcher”).

inh

Ο πατέρας μου πάσχει από δύσκολη ασθένεια.

My father is suffering from a refractory illness.

O patéras mou páschei apó dýskoli asthéneia.

(medicine) refractory (difficult to treat)


στομάχι

head

στομάχι • (stomáchi) n (plural στομάχια)

stomáchi (romanization)
στομάχια (plural)
στομάχι (nominative singular)
στομάχια (nominative plural)
στομαχιού (genitive singular)
στομαχιών (genitive plural)
στομάχι (accusative singular)
στομάχια (accusative plural)
στομάχι (singular vocative)
στομάχια (plural vocative)

From Koine Greek στομάχιον (stomákhion), diminutive of Ancient Greek στόμαχος (stómakhos).


κωνάριον

κωνάριον • (konárion) n (plural κωνάρια)

konárion (romanization)
κωνάρια (plural)

κωνάριο κωνάριο#Greek


κωνάριο

konário (romanization)
κωνάρια (plural)
κωνάριο (nominative singular)
κωνάρια (nominative plural)
κωναρίου (genitive singular)
κωνάριου (genitive singular)
κωναρίων (genitive plural)
κωνάριο (accusative singular)
κωνάρια (accusative plural)
κωνάριο (singular vocative)
κωνάρια (plural vocative)


επίφυση

επίφυση • (epífysi) f (plural επιφύσεις)

epífysi (romanization)
επιφύσεις (plural)
επίφυση (nominative singular)
επιφύσεις (nominative plural)
επίφυσης (genitive singular)
επιφύσεων (genitive plural)
επίφυση (accusative singular)
επιφύσεις (accusative plural)
επίφυση (singular vocative)
επιφύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: επιφύσεως (epifýseos)

(anatomy, biology) pineal gland, epiphysis


φτέρνα

ftérna (romanization)
φτέρνες (plural)
φτέρνα (nominative singular)
φτέρνες (nominative plural)
φτέρνας (genitive singular)
φτερνών (genitive plural)
φτέρνα (accusative singular)
φτέρνες (accusative plural)
φτέρνα (singular vocative)
φτέρνες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φτέρνα (phtérna), from Koine Greek πτέρνα (ptérna), from Ancient Greek πτέρνη (ptérnē, “heel”).


πρόσωπο

prósopo (romanization)
πρόσωπα (plural)
πρόσωπο (nominative singular)
πρόσωπα (nominative plural)
προσώπου (genitive singular)
πρόσωπου (genitive singular)
προσώπων (genitive plural)
πρόσωπο (accusative singular)
πρόσωπα (accusative plural)
πρόσωπο (singular vocative)
πρόσωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek πρόσωπον (prósōpon).


μήτρα

mítra (romanization)
μήτρες (plural)
μήτρα (nominative singular)
μήτρες (nominative plural)
μήτρας (genitive singular)
μητρών (genitive plural)
μήτρα (accusative singular)
μήτρες (accusative plural)
μήτρα (singular vocative)
μήτρες (plural vocative)

→ Albanian: mitër

→ Romanian: mitră


σώμα

sóma (romanization)
σώματα (plural)
σώμα (nominative singular)
σώματα (nominative plural)
σώματος (genitive singular)
σωμάτων (genitive plural)
σώμα (accusative singular)
σώματα (accusative plural)
σώμα (singular vocative)
σώματα (plural vocative)


αστράγαλος

head

αστράγαλος • (astrágalos) m (plural αστράγαλοι)

astrágalos (romanization)
αστράγαλοι (plural)
αστράγαλος (nominative singular)
αστράγαλοι (nominative plural)
αστραγάλου (genitive singular)
αστραγάλων (genitive plural)
αστράγαλο (accusative singular)
αστραγάλους (accusative plural)
αστράγαλε (singular vocative)
αστράγαλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀστράγαλος (astrágalos).

Coordinate term: (ankle joint) ποδοκνημική άρθρωση (podoknimikí árthrosi)


διαβήτης

διαβήτης • (diavítis) m (plural διαβήτες)

diavítis (romanization)
διαβήτες (plural)
διαβήτης (nominative singular)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (plural vocative)

δια‧βή‧της δι‧α‧βή‧της

For the instrument, learned borrowing from Ancient Greek διαβήτης (diabḗtēs) from διαβαίνω (diabaínō, “walk, pass through”).
For medicine, learned borrowing from Koine Greek sense.


ασθενής

head

ασθενής • (asthenís) m or f (plural ασθενείς)

asthenís (romanization)
ασθενείς (plural)
ασθενής (nominative singular)
ασθενείς (nominative plural)
ασθενή (genitive singular)
ασθενούς (genitive singular)
ασθενών (genitive plural)
ασθενή (accusative singular)
ασθενείς (accusative plural)
ασθενή (singular vocative)
ασθενείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀσθενής (asthenḗs).

lbor

(medicine) patient (a person receiving medical treatment)


σπέρμα

head

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

el-noun

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

spérma (romanization)
σπέρματα (plural)
σπέρμα (nominative singular)
σπέρματα (nominative plural)
σπέρματος (genitive singular)
σπερμάτων (genitive plural)
σπέρμα (accusative singular)
σπέρματα (accusative plural)
σπέρμα (singular vocative)
σπέρματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σπέρμα (spérma, “seed, semen”).

inh

(biology, medicine) human or animal seed, semen, sperm


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


καταρράκτης

καταρράκτης • (katarráktis) m (plural καταρράκτες)

katarráktis (romanization)
καταρράκτες (plural)
καταρράκτης (nominative singular)
καταρράκτες (nominative plural)
καταρράκτη (genitive singular)
καταρρακτών (genitive plural)
καταρράκτη (accusative singular)
καταρράκτες (accusative plural)
καταρράκτη (singular vocative)
καταρράκτες (plural vocative)

From Ancient Greek καταρράκτης (katarrháktēs)


άρθρωση

head

άρθρωση • (árthrosi) f (plural αρθρώσεις)

árthrosi (romanization)
αρθρώσεις (plural)
άρθρωση (nominative singular)
αρθρώσεις (nominative plural)
άρθρωσης (genitive singular)
αρθρώσεων (genitive plural)
άρθρωση (accusative singular)
αρθρώσεις (accusative plural)
άρθρωση (singular vocative)
αρθρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αρθρώσεως (arthróseos)

From Ancient Greek ἄρθρωσις (árthrōsis).


σκωληκοειδίτιδα

head

σκωληκοειδίτιδα • (skolikoeidítida) f (uncountable)

skolikoeidítida (romanization)
σκωληκοειδίτιδα (nominative singular)
σκωληκοειδίτιδας (genitive singular)
σκωληκοειδίτιδα (accusative singular)
σκωληκοειδίτιδα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδας

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδα

(medicine) appendicitis (inflammation of the appendix)


αναιμία

head

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

el-noun

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

anaimía (romanization)
αναιμίες (plural)
αναιμία (nominative singular)
αναιμίες (nominative plural)
αναιμίας (genitive singular)
αναιμιών (genitive plural)
αναιμία (accusative singular)
αναιμίες (accusative plural)
αναιμία (singular vocative)
αναιμίες (plural vocative)

el-decl-noun

Some dictionaries record this word uncountable.

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā) from ἄναιμος (ánaimos, “bloddless”) and semantic loan from French anémie from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā). By surface analysis, αν- (an-, α- privative) + Ancient Greek αἷμα (haîma).


φαρμακείο

head

φαρμακείο • (farmakeío) n (plural φαρμακεία)

farmakeío (romanization)
φαρμακεία (plural)
φαρμακείο (nominative singular)
φαρμακεία (nominative plural)
φαρμακείου (genitive singular)
φαρμακείων (genitive plural)
φαρμακείο (accusative singular)
φαρμακεία (accusative plural)
φαρμακείο (singular vocative)
φαρμακεία (plural vocative)


φαρμακοποιός

φαρμακοποιοί

φαρμακοποιός • (farmakopoiós) m or f (plural φαρμακοποιοί)

el-noun

φαρμακοποιοί

farmakopoiós (romanization)
φαρμακοποιοί (plural)
φαρμακοποιός (nominative singular)
φαρμακοποιοί (nominative plural)
φαρμακοποιού (genitive singular)
φαρμακοποιών (genitive plural)
φαρμακοποιό (accusative singular)
φαρμακοποιούς (accusative plural)
φαρμακοποιέ (singular vocative)
φαρμακοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

φαρμακοποιός

φαρμακοποιοί

φαρμακοποιού

φαρμακοποιών

φαρμακοποιούς

φαρμακοποιοί


έκτρωση

head

έκτρωση • (éktrosi) f (plural εκτρώσεις)

éktrosi (romanization)
εκτρώσεις (plural)
έκτρωση (nominative singular)
εκτρώσεις (nominative plural)
έκτρωσης (genitive singular)
εκτρώσεων (genitive plural)
έκτρωση (accusative singular)
εκτρώσεις (accusative plural)
έκτρωση (singular vocative)
εκτρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτρώσεως (ektróseos)


αποβολή

head

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

el-noun

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

apovolí (romanization)
αποβολές (plural)
αποβολή (nominative singular)
αποβολές (nominative plural)
αποβολής (genitive singular)
αποβολών (genitive plural)
αποβολή (accusative singular)
αποβολές (accusative plural)
αποβολή (singular vocative)
αποβολές (plural vocative)

spontaneous abortion
spontaneous abortion

(medicine) miscarriage, spontaneous abortion


φαβορίτα

head

φαβορίτα • (favoríta) f (plural φαβορίτες)

favoríta (romanization)
φαβορίτες (plural)
φαβορίτα (nominative singular)
φαβορίτες (nominative plural)
φαβορίτας (genitive singular)
φαβοριτών (genitive plural)
φαβορίτα (accusative singular)
φαβορίτες (accusative plural)
φαβορίτα (singular vocative)
φαβορίτες (plural vocative)

sideburns (in plural, chiefly US), sideboards (in plural, UK), sidelevers (in plural, Australia)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


πόνος

pónos (romanization)
πόνοι (plural)
πόνος (nominative singular)
πόνοι (nominative plural)
πόνου (genitive singular)
πόνων (genitive plural)
πόνο (accusative singular)
πόνους (accusative plural)
πόνε (singular vocative)
πόνοι (plural vocative)


αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική • (angeioplastikí) f (plural αγγειοπλαστικές)

el-noun

αγγειοπλαστικές

angeioplastikí (romanization)
αγγειοπλαστικές (plural)
αγγειοπλαστική (nominative singular)
αγγειοπλαστικές (nominative plural)
αγγειοπλαστικής (genitive singular)
αγγειοπλαστικών (genitive plural)
αγγειοπλαστική (accusative singular)
αγγειοπλαστικές (accusative plural)
αγγειοπλαστική (singular vocative)
αγγειοπλαστικές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστικής

αγγειοπλαστικών

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγείο (angeío, “pot”) + πλαστική (plastikí, “plastic art”)

compound

(medicine, surgery) angioplasty (heart surgery: the mechanical widening of blood vessels)


ιγμορίτιδα

head

ιγμορίτιδα • (igmorítida) f (plural ιγμορίτιδες)

igmorítida (romanization)
ιγμορίτιδες (plural)
ιγμορίτιδα (nominative singular)
ιγμορίτιδες (nominative plural)
ιγμορίτιδας (genitive singular)
ιγμορίτιδων (genitive plural)
ιγμορίτιδα (accusative singular)
ιγμορίτιδες (accusative plural)
ιγμορίτιδα (singular vocative)
ιγμορίτιδες (plural vocative)


περίνεο

περίνεο • (períneo) n

el-noun

περίνεο • (períneo) n

períneo (romanization)
περίνεο (nominative singular)
περίνεα (nominative plural)
περινέου (genitive singular)
περίνεου (genitive singular)
περινέων (genitive plural)
περίνεων (genitive plural)
περίνεο (accusative singular)
περίνεα (accusative plural)
περίνεο (singular vocative)
περίνεα (plural vocative)

el-decl-noun

The proparoxytone genitive forms is quite common, but may be ungrammatical.

From Ancient Greek περίς (perís, “penis”) through influence from Ancient Greek πηρίς (pērís, “scrotum”).


παραλήρημα

head

παραληρήματα

παραλήρημα • (paralírima) n (plural παραληρήματα)

el-noun

παραληρήματα

paralírima (romanization)
παραληρήματα (plural)
παραλήρημα (nominative singular)
παραληρήματα (nominative plural)
παραληρήματος (genitive singular)
παραληρημάτων (genitive plural)
παραλήρημα (accusative singular)
παραληρήματα (accusative plural)
παραλήρημα (singular vocative)
παραληρήματα (plural vocative)

el-decl-noun

παραληρήματα

παραληρήματος

παραληρημάτων

παραληρήματα

παραληρήματα

παραληρώ (paraliró, “to rave, be delirious”) + -μα (-ma)


βακτηριολογία

head

βακτηριολογία • (vaktiriología) f (uncountable)

vaktiriología (romanization)
βακτηριολογία (nominative singular)
βακτηριολογίας (genitive singular)
βακτηριολογία (accusative singular)
βακτηριολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

βακτηριολογία

βακτηριολογίας

βακτηριολογία

βακτηριολογία


αλλεργία

head

αλλεργία • (allergía) f (plural αλλεργίες)

allergía (romanization)
αλλεργίες (plural)
αλλεργία (nominative singular)
αλλεργίες (nominative plural)
αλλεργίας (genitive singular)
αλλεργιών (genitive plural)
αλλεργία (accusative singular)
αλλεργίες (accusative plural)
αλλεργία (singular vocative)
αλλεργίες (plural vocative)

Borrowed from German Allergie. Coined by Austrian pediatrician Clemens von Pirquet in 1906 from Ancient Greek ἄλλος (állos, “other”) + ἔργον (érgon, “work, activity”), on the model of Energie.


δάκρυ

dákry (romanization)
δάκρυα (plural)
δάκρυ (nominative singular)
δάκρυα (nominative plural)
δακρύου (genitive singular)
δακρύων (genitive plural)
δάκρυ (accusative singular)
δάκρυα (accusative plural)
δάκρυ (singular vocative)
δάκρυα (plural vocative)

From Ancient Greek δάκρυ (dákru), from Proto-Indo-European *dáḱru-.


φατνιακός

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακός (fatniakós)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακής (fatniakís)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακούς (fatniakoús)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακέ (fatniaké)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.


γρίπη

grípi (romanization)
γρίπη (nominative singular)
γρίπης (genitive singular)
γρίπη (accusative singular)
γρίπη (singular vocative)


μεταβολισμός

head

μεταβολισμοί

μεταβολισμός • (metavolismós) m (plural μεταβολισμοί)

el-noun

μεταβολισμοί

metavolismós (romanization)
μεταβολισμοί (plural)
μεταβολισμός (nominative singular)
μεταβολισμοί (nominative plural)
μεταβολισμού (genitive singular)
μεταβολισμών (genitive plural)
μεταβολισμό (accusative singular)
μεταβολισμούς (accusative plural)
μεταβολισμέ (singular vocative)
μεταβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταβολισμός

μεταβολισμοί

μεταβολισμού

μεταβολισμών

μεταβολισμούς

μεταβολισμοί


πόδι

pódi (romanization)
πόδια (plural)
πόδι (nominative singular)
πόδια (nominative plural)
ποδιού (genitive singular)
ποδιών (genitive plural)
πόδι (accusative singular)
πόδια (accusative plural)
πόδι (singular vocative)
πόδια (plural vocative)

From Byzantine Greek πόδιν (pódin), from Ancient Greek πόδιον (pódion), diminutive of πούς, ποδός (poús, podós), from Proto-Indo-European *póds, *pṓds.

méchri na sikósei to éna pódi, vromáei to állo

to be bone idle, to be incredibly lazy; by the time he/she moves one leg, the other one stinks

μέχρι να σηκώσει το ένα πόδι, βρωμάει το άλλο

Έσπασε το πόδι του παίζοντας ποδόσφαιρο.

Éspase to pódi tou paízontas podósfairo.

(anatomy) leg (portion of the lower human appendage from the thigh to the ankle)

like ποδόγυρος

ποδο- (podo-, “related to legs”, prefix)

Του έκοψαν το πόδι επειδή είχε μολυνθεί το δάχτυλο του ποδιού.

They cut his foot off because the toe had become infected.

Tou ékopsan to pódi epeidí eíche molyntheí to dáchtylo tou podioú.


μεταδοτικός

head

μεταδοτικός • (metadotikós) m (feminine μεταδοτική, neuter μεταδοτικό)

metadotikós (romanization)
μεταδοτική (feminine)
μεταδοτικό (neuter)
μεταδοτικός (masculine nominative singular)
μεταδοτική (feminine nominative singular)
μεταδοτικό (neuter nominative singular)
μεταδοτικοί (masculine nominative)
μεταδοτικές (feminine nominative plural)
μεταδοτικά (neuter nominative plural)
μεταδοτικού (genitive masculine singular)
μεταδοτικής (feminine genitive singular)
μεταδοτικού (genitive neuter singular)
μεταδοτικών (genitive masculine)
μεταδοτικών (feminine genitive plural)
μεταδοτικών (genitive neuter plural)
μεταδοτικό (accusative masculine singular)
μεταδοτική (accusative feminine singular)
μεταδοτικό (accusative neuter singular)
μεταδοτικούς (accusative masculine)
μεταδοτικές (accusative feminine plural)
μεταδοτικά (accusative neuter plural)
μεταδοτικέ (masculine singular vocative)
μεταδοτική (feminine singular vocative)
μεταδοτικό (neuter singular vocative)
μεταδοτικοί (masculine vocative)
μεταδοτικές (feminine plural vocative)
μεταδοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεταδοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεταδοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

μεταδοτικός (metadotikós)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικής (metadotikís)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικούς (metadotikoús)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικέ (metadotiké)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

(medicine) contagious, infectious, catching


ακρωτηριάζω

head

ακρωτηριάζω • (akrotiriázo)

el-verb

ακρωτηριάζομαι

ακρωτηριάζω • (akrotiriázo) (past ακρωτηρίασα, passive ακρωτηριάζομαι)

akrotiriázo (romanization)
ακρωτηρίασα (past)
ακρωτηριάζομαι (passive)
ακρωτηριάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακρωτηριάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακρωτηριάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακρωτηριαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακρωτηριάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακρωτηριάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακρωτηριάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακρωτηριαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακρωτηριάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακρωτηριάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακρωτηριάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακρωτηριαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακρωτηριάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακρωτηριάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακρωτηριαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακρωτηριαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακρωτηριάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακρωτηριάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακρωτηριάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακρωτηριαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακρωτηριαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακρωτηριάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακρωτηριάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακρωτηριάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακρωτηριάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακρωτηριάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακρωτηριαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακρωτηριαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακρωτηρίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακρωτηρίασα (active first-person indicative past perfective singular)
ακρωτηριαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακρωτηριαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακρωτηριάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακρωτηρίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακρωτηρίασες (active indicative past perfective second-person singular)
ακρωτηριαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακρωτηριαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακρωτηριάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακρωτηρίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακρωτηρίασε (active indicative past perfective singular third-person)
ακρωτηριαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακρωτηριαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακρωτηριάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακρωτηριάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακρωτηριάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακρωτηριαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακρωτηριαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακρωτηριάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακρωτηριάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακρωτηριαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακρωτηριαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακρωτηρίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακρωτηριάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακρωτηριάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακρωτηρίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακρωτηριάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακρωτηριάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακρωτηριάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακρωτηριαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακρωτηριάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακρωτηριαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακρωτηριαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακρωτηριάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακρωτηριάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακρωτηριάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακρωτηριαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακρωτηρίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ακρωτηρίασε (active imperative perfective second-person singular)
ακρωτηριάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ακρωτηριάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακρωτηριάστε (active imperative perfective plural second-person)
ακρωτηριάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακρωτηριαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακρωτηριάζοντας (active participle present)
έχοντας ακρωτηριάσει (active participle past)
ακρωτηριασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακρωτηριάσει (active infinitive-aorist)
ακρωτηριαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧κρω‧τη‧ρι‧ά‧ζω


σαγόνι

sagóni (romanization)
σαγόνια (plural)
σαγόνι (nominative singular)
σαγόνια (nominative plural)
σαγονιού (genitive singular)
σαγονιών (genitive plural)
σαγόνι (accusative singular)
σαγόνια (accusative plural)
σαγόνι (singular vocative)
σαγόνια (plural vocative)

Probably from Katharevousa σαγόνιον (sagónion), from Ancient Greek σιαγόνιον (siagónion), diminutive of σιαγών (siagṓn).


λεκάνη

lekáni (romanization)
λεκάνες (plural)
λεκάνη (nominative singular)
λεκάνες (nominative plural)
λεκάνης (genitive singular)
λεκανών (genitive plural)
λεκάνη (accusative singular)
λεκάνες (accusative plural)
λεκάνη (singular vocative)
λεκάνες (plural vocative)


μάγουλο

mágoulo (romanization)
μάγουλα (plural)
μάγουλο (nominative singular)
μάγουλα (nominative plural)
μάγουλου (genitive singular)
μάγουλων (genitive plural)
μάγουλο (accusative singular)
μάγουλα (accusative plural)
μάγουλο (singular vocative)
μάγουλα (plural vocative)

From Byzantine Greek, from late Koine Greek μάγουλον (mágoulon), itself from Late Latin magulum.


κέρας

kéras (romanization)
κέρατα (plural)
κέρας (nominative singular)
κέρατα (nominative plural)
κέρατος (genitive singular)
κεράτων (genitive plural)
κέρας (accusative singular)
κέρατα (accusative plural)
κέρας (singular vocative)
κέρατα (plural vocative)


μασχάλη

head

μασχάλη • (mascháli) f (plural μασχάλες)

mascháli (romanization)
μασχάλες (plural)
μασχάλη (nominative singular)
μασχάλες (nominative plural)
μασχάλης (genitive singular)
μασχαλών (genitive plural)
μασχάλη (accusative singular)
μασχάλες (accusative plural)
μασχάλη (singular vocative)
μασχάλες (plural vocative)


πλήκτρο

plíktro (romanization)
πλήκτρα (plural)
πλήκτρο (nominative singular)
πλήκτρα (nominative plural)
πλήκτρου (genitive singular)
πλήκτρων (genitive plural)
πλήκτρο (accusative singular)
πλήκτρα (accusative plural)
πλήκτρο (singular vocative)
πλήκτρα (plural vocative)

(anatomy) spur, claw on rear of fowl's leg


εμετός

emetós (romanization)
εμετοί (plural)
εμετός (nominative singular)
εμετοί (nominative plural)
εμετού (genitive singular)
εμετών (genitive plural)
εμετό (accusative singular)
εμετούς (accusative plural)
εμετέ (singular vocative)
εμετοί (plural vocative)


νεφρό

nefró (romanization)
νεφρά (plural)
νεφρό (nominative singular)
νεφρά (nominative plural)
νεφρού (genitive singular)
νεφρών (genitive plural)
νεφρό (accusative singular)
νεφρά (accusative plural)
νεφρό (singular vocative)
νεφρά (plural vocative)

From Ancient Greek νεφρός (nephrós), from Proto-Hellenic *nekʷʰrós, from Proto-Indo-European *negʷʰrós.


μήλο του Αδάμ

μήλο του Αδάμ

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ • (mílo tou Adám) n (plural μήλα του Αδάμ)

el-noun

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ

mílo tou Adám (romanization)
μήλα του Αδάμ (plural)

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


σπλήνα

splína (romanization)
σπλήνες (plural)
σπλήνα (nominative singular)
σπλήνες (nominative plural)
σπλήνας (genitive singular)
σπληνών (genitive plural)
σπλήνα (accusative singular)
σπλήνες (accusative plural)
σπλήνα (singular vocative)
σπλήνες (plural vocative)

From Byzantine Greek σπλήνα (splḗna), from Ancient Greek σπλήν (splḗn).


λαβύρινθος

head

λαβύρινθος • (lavýrinthos) m (plural λαβύρινθοι)

lavýrinthos (romanization)
λαβύρινθοι (plural)
λαβύρινθος (nominative singular)
λαβύρινθοι (nominative plural)
λαβυρίνθου (genitive singular)
λαβυρίνθων (genitive plural)
λαβύρινθο (accusative singular)
λαβυρίνθους (accusative plural)
λαβύρινθε (singular vocative)
λαβύρινθοι (plural vocative)


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

βαθ‧μός βα‧θμός

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

εγκαύματα δεύτερου βαθμού


φαλακρός

φαλακρός • (falakrós) m (feminine φαλακρή, neuter φαλακρό)

falakrós (romanization)
φαλακρή (feminine)
φαλακρό (neuter)
φαλακρός (masculine nominative singular)
φαλακρή (feminine nominative singular)
φαλακρό (neuter nominative singular)
φαλακροί (masculine nominative)
φαλακρές (feminine nominative plural)
φαλακρά (neuter nominative plural)
φαλακρού (genitive masculine singular)
φαλακρής (feminine genitive singular)
φαλακρού (genitive neuter singular)
φαλακρών (genitive masculine)
φαλακρών (feminine genitive plural)
φαλακρών (genitive neuter plural)
φαλακρό (accusative masculine singular)
φαλακρή (accusative feminine singular)
φαλακρό (accusative neuter singular)
φαλακρούς (accusative masculine)
φαλακρές (accusative feminine plural)
φαλακρά (accusative neuter plural)
φαλακρέ (masculine singular vocative)
φαλακρή (feminine singular vocative)
φαλακρό (neuter singular vocative)
φαλακροί (masculine vocative)
φαλακρές (feminine plural vocative)
φαλακρά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φαλακρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φαλακρός, etc.)

el-decl-adj-table

φαλακρός (falakrós)

φαλακρή (falakrí)

φαλακρό (falakró)

φαλακροί (falakroí)

φαλακρές (falakrés)

φαλακρά (falakrá)

φαλακρού (falakroú)

φαλακρής (falakrís)

φαλακρού (falakroú)

φαλακρών (falakrón)

φαλακρών (falakrón)

φαλακρών (falakrón)

φαλακρό (falakró)

φαλακρή (falakrí)

φαλακρό (falakró)

φαλακρούς (falakroús)

φαλακρές (falakrés)

φαλακρά (falakrá)

φαλακρέ (falakré)

φαλακρή (falakrí)

φαλακρό (falakró)

φαλακροί (falakroí)

φαλακρές (falakrés)

φαλακρά (falakrá)

Inherited from Ancient Greek φαλακρός (phalakrós).

Τώρα έχει μείνει ένα φαλακρό κτήμα, αλλά παλιά ήταν δίπατο σπίτι, είχε ελιές γύρω γύρω, κι ο γέρος μου, που κάποτε δεν ήταν καθόλου γέρος, έπαιζε μετ’ αδέρφια του μακριά γαϊδούρα.

2016, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη:

Now a barren farm remains, but in the olden days it was a duplex house; it had olives all around and my old man, who at one time wasn't old at all, used to play a kids' game with his brothers.

Tóra échei meínei éna falakró ktíma, allá paliá ítan dípato spíti, eíche eliés gýro gýro, ki o géros mou, pou kápote den ítan kathólou géros, épaize met’ adérfia tou makriá gaïdoúra.


πνεύμονας

head

πνεύμονας • (pnévmonas) m (plural πνεύμονες)

pnévmonas (romanization)
πνεύμονες (plural)
πνεύμονας (nominative singular)
πνεύμονες (nominative plural)
πνεύμονα (genitive singular)
πνευμόνων (genitive plural)
πνεύμονα (accusative singular)
πνεύμονες (accusative plural)
πνεύμονα (singular vocative)
πνεύμονες (plural vocative)


μέτωπο

métopo (romanization)
μέτωπα (plural)
μέτωπο (nominative singular)
μέτωπα (nominative plural)
μετώπου (genitive singular)
μέτωπου (genitive singular)
μετώπων (genitive plural)
μέτωπο (accusative singular)
μέτωπα (accusative plural)
μέτωπο (singular vocative)
μέτωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μέτωπον (métōpon).


αλκοολικός

αλκοολικός • (alkoolikós) m (feminine αλκοολική, neuter αλκοολικό)

alkoolikós (romanization)
αλκοολική (feminine)
αλκοολικό (neuter)
αλκοολικός (masculine nominative singular)
αλκοολική (feminine nominative singular)
αλκοολικό (neuter nominative singular)
αλκοολικοί (masculine nominative)
αλκοολικές (feminine nominative plural)
αλκοολικά (neuter nominative plural)
αλκοολικού (genitive masculine singular)
αλκοολικής (feminine genitive singular)
αλκοολικού (genitive neuter singular)
αλκοολικών (genitive masculine)
αλκοολικών (feminine genitive plural)
αλκοολικών (genitive neuter plural)
αλκοολικό (accusative masculine singular)
αλκοολική (accusative feminine singular)
αλκοολικό (accusative neuter singular)
αλκοολικούς (accusative masculine)
αλκοολικές (accusative feminine plural)
αλκοολικά (accusative neuter plural)
αλκοολικέ (masculine singular vocative)
αλκοολική (feminine singular vocative)
αλκοολικό (neuter singular vocative)
αλκοολικοί (masculine vocative)
αλκοολικές (feminine plural vocative)
αλκοολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκοολικός (alkoolikós)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικοί (alkoolikoí)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

αλκοολικού (alkoolikoú)

αλκοολικής (alkoolikís)

αλκοολικού (alkoolikoú)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικών (alkoolikón)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικούς (alkoolikoús)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

αλκοολικέ (alkooliké)

αλκοολική (alkoolikí)

αλκοολικό (alkoolikó)

αλκοολικοί (alkoolikoí)

αλκοολικές (alkoolikés)

αλκοολικά (alkooliká)

(medicine) alcoholic, describing an abuser of alcohol


αλκοολικός

head

αλκοολικός • (alkoolikós) m (plural αλκοολικοί, feminine αλκοολική)

alkoolikós (romanization)
αλκοολικοί (plural)
αλκοολική (feminine)
αλκοολικός (nominative singular)
αλκοολικοί (nominative plural)
αλκοολικού (genitive singular)
αλκοολικών (genitive plural)
αλκοολικό (accusative singular)
αλκοολικούς (accusative plural)
αλκοολικέ (singular vocative)
αλκοολικοί (plural vocative)

(medicine) alcoholic, an abuser of alcohol


κρόταφος

κρόταφος • (krótafos) m (plural κρόταφοι)

krótafos (romanization)
κρόταφοι (plural)
κρόταφος (nominative singular)
κρόταφοι (nominative plural)
κροτάφου (genitive singular)
κροτάφων (genitive plural)
κρόταφο (accusative singular)
κροτάφους (accusative plural)
κρόταφε (singular vocative)
κρόταφοι (plural vocative)

From Ancient Greek κρόταφος (krótaphos, “side of head, temple”).


μπάφος

báfos (romanization)
μπάφοι (plural)
μπάφος (nominative singular)
μπάφοι (nominative plural)
μπάφου (genitive singular)
μπάφων (genitive plural)
μπάφο (accusative singular)
μπάφους (accusative plural)
μπάφε (singular vocative)
μπάφοι (plural vocative)


ηρωίνη

iroḯni (romanization)
ηρωίνες (plural)
ηρωίνη (nominative singular)
ηρωίνες (nominative plural)
ηρωίνης (genitive singular)
ηρωινών (genitive plural)
ηρωίνη (accusative singular)
ηρωίνες (accusative plural)
ηρωίνη (singular vocative)
ηρωίνες (plural vocative)


πρόθεση

head

πρόθεση • (próthesi) f (plural προθέσεις)

próthesi (romanization)
προθέσεις (plural)
πρόθεση (nominative singular)
προθέσεις (nominative plural)
πρόθεσης (genitive singular)
προθέσεων (genitive plural)
πρόθεση (accusative singular)
προθέσεις (accusative plural)
πρόθεση (singular vocative)
προθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προθέσεως (prothéseos)

From French prothèse, from Late Latin prothesis, prosthesis, from Koine Greek πρόσθεσις (prósthesis, “addition of a letter to the beginning of a word”).

der

(surgery) prosthesis (an artificial replacement for a body part)


πόρος

póros (romanization)
πόροι (plural)
πόρος (nominative singular)
πόροι (nominative plural)
πόρου (genitive singular)
πόρων (genitive plural)
πόρο (accusative singular)
πόρους (accusative plural)
πόρε (singular vocative)
πόροι (plural vocative)

Ο ιδρώτας έτρεχε από κάθε πόρο του δέρματος μας.

O idrótas étreche apó káthe póro tou dérmatos mas.


γαστρίτιδα

head

γαστρίτιδα • (gastrítida) f (plural γαστρίτιδες)

gastrítida (romanization)
γαστρίτιδες (plural)
γαστρίτιδα (nominative singular)
γαστρίτιδες (nominative plural)
γαστρίτιδας (genitive singular)
γαστριτίδων (genitive plural)
γαστρίτιδα (accusative singular)
γαστρίτιδες (accusative plural)
γαστρίτιδα (singular vocative)
γαστρίτιδες (plural vocative)


άνθρακας

άνθρακας • (ánthrakas) m (countable and uncountable, plural άνθρακες)

ánthrakas (romanization)
άνθρακες (plural)
άνθρακας (nominative singular)
άνθρακες (nominative plural)
άνθρακα (genitive singular)
ανθράκων (genitive plural)
άνθρακα (accusative singular)
άνθρακες (accusative plural)
άνθρακα (singular vocative)
άνθρακες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax, “charcoal”), from the accusative singular "τόν (tón) ἄνθρακα (ánthraka); compare dialectal άθρακας (áthrakas, “disease, pestilence”).
For the chemical sense, semantic loan from French carbone. For the disease, semantic loan from English anthrax, from Latin anthrax from Ancient Greek ἄνθραξ (ánthrax) in sense "carbuncle".


χολέρα

choléra (romanization)
χολέρα (nominative singular)
χολέρας (genitive singular)
χολέρα (accusative singular)
χολέρα (singular vocative)


εκσπερματώνω

head

εκσπερματώνω • (ekspermatóno)

el-verb

εκσπερμάτωσα

εκσπερματώνω • (ekspermatóno) (past εκσπερμάτωσα)

ekspermatóno (romanization)
εκσπερμάτωσα (past)


εκσπερματίζω

head

εκσπερματίζω • (ekspermatízo)

el-verb

εκσπερμάτισα

εκσπερματίζομαι

εκσπερματίζω • (ekspermatízo) (past εκσπερμάτισα, passive εκσπερματίζομαι)

ekspermatízo (romanization)
εκσπερμάτισα (past)
εκσπερματίζομαι (passive)
εκσπερματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκσπερματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκσπερματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκσπερματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκσπερματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκσπερματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκσπερματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκσπερματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκσπερματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκσπερματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκσπερματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκσπερματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκσπερματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκσπερματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκσπερματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκσπερματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκσπερματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκσπερματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκσπερματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκσπερματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκσπερματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκσπερματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκσπερματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκσπερματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκσπερματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκσπερματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκσπερματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκσπερματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκσπερμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκσπερμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
εκσπερματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκσπερματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκσπερματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκσπερμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκσπερμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
εκσπερματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκσπερματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκσπερματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκσπερμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκσπερμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
εκσπερματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκσπερματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκσπερματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκσπερματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκσπερματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκσπερματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκσπερματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκσπερματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκσπερματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκσπερματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκσπερματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκσπερμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκσπερμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκσπερματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκσπερματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκσπερματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκσπερματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκσπερματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκσπερματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκσπερματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκσπερματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκσπερματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκσπερμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εκσπερμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
εκσπερματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκσπερματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκσπερματίστε (active imperative perfective plural second-person)
εκσπερματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκσπερματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκσπερματίζοντας (active participle present)
έχοντας εκσπερματίσει (active participle past)
εκσπερματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκσπερματίσει (active infinitive-aorist)
εκσπερματιστεί (infinitive-aorist passive)


γαστρορραγία

head

γαστρορραγίες

γαστρορραγία • (gastrorragía) f (plural γαστρορραγίες)

el-noun

γαστρορραγίες

gastrorragía (romanization)
γαστρορραγίες (plural)
γαστρορραγία (nominative singular)
γαστρορραγίες (nominative plural)
γαστρορραγίας (genitive singular)
γαστρορραγιών (genitive plural)
γαστρορραγία (accusative singular)
γαστρορραγίες (accusative plural)
γαστρορραγία (singular vocative)
γαστρορραγίες (plural vocative)

el-decl-noun

γαστρορραγία

γαστρορραγίες

γαστρορραγίας

γαστρορραγιών

γαστρορραγία

γαστρορραγίες

γαστρορραγία

γαστρορραγίες


παυσίπονο

head

παυσίπονο • (pafsípono) n (plural παυσίπονα)

pafsípono (romanization)
παυσίπονα (plural)
παυσίπονο (nominative singular)
παυσίπονα (nominative plural)
παυσίπονου (genitive singular)
παυσίπονων (genitive plural)
παυσίπονο (accusative singular)
παυσίπονα (accusative plural)
παυσίπονο (singular vocative)
παυσίπονα (plural vocative)

From παύση (páfsi, “pause”) + πόνος (pónos, “pain”).


αναλγητικό

head

αναλγητικό • (analgitikó) n (plural αναλγητικά)

analgitikó (romanization)
αναλγητικά (plural)
αναλγητικό (nominative singular)
αναλγητικά (nominative plural)
αναλγητικού (genitive singular)
αναλγητικών (genitive plural)
αναλγητικό (accusative singular)
αναλγητικά (accusative plural)
αναλγητικό (singular vocative)
αναλγητικά (plural vocative)


κύστη

kýsti (romanization)
κύστεις (plural)
κύστη (nominative singular)
κύστεις (nominative plural)
κύστης (genitive singular)
κύστεων (genitive plural)
κύστη (accusative singular)
κύστεις (accusative plural)
κύστη (singular vocative)
κύστεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: κύστεως (kýsteos)

(anatomy) cyst (sac which develops in the natural cavities of an organ)


ένζυμο

énzymo (romanization)
ένζυμα (plural)
ένζυμο (nominative singular)
ένζυμα (nominative plural)
ενζύμου (genitive singular)
ένζυμου (genitive singular)
ενζύμων (genitive plural)
ένζυμο (accusative singular)
ένζυμα (accusative plural)
ένζυμο (singular vocative)
ένζυμα (plural vocative)

Learned borrowing from German Enzym (in its new meaning) from Byzantine Greek ἔνζυμον a substantivized neuter from the adjective ἔνζυμος (énzumos), formed from the ancient ἐν + ζύμη (zúmē, “leaven”).