θέρος

théros (romanization)
θέρος (nominative singular)
θέρου (genitive singular)
θέρο (accusative singular)
θέρε (singular vocative)

From Ancient Greek θέρος (théros) with change of gender to masculine.


άνοιξη

head

άνοιξη • (ánoixi) f (plural ανοίξεις)

el-noun

άνοιξη • (ánoixi) f (plural ανοίξεις)

ánoixi (romanization)
ανοίξεις (plural)
άνοιξη (nominative singular)
ανοίξεις (nominative plural)
άνοιξης (genitive singular)
ανοίξεων (genitive plural)
άνοιξη (accusative singular)
ανοίξεις (accusative plural)
άνοιξη (singular vocative)
ανοίξεις (plural vocative)

el-decl-noun

There is also alternative plural, άνοιξες

Older or formal genitive singular: ανοίξεως (anoíxeos)

From Ancient Greek ἄνοιξις (ánoixis, “opening”), from ἀνοιγ (anoig) + -ση (-sē); see ᾰ̓νοίγω (ănoígō) for more. Displaced earlier Ancient Greek ἔαρ (éar).

inh

Ο αέρας μυρίζει άνοιξη.


έαρ

éar (romanization)
έαρ (nominative singular)

Borrowed from Ancient Greek ἔαρ (éar), from Proto-Hellenic *wéhər, from Proto-Indo-European *wósr̥.


χειμώνας

head

χειμώνας • (cheimónas) m (plural χειμώνες)

cheimónas (romanization)
χειμώνες (plural)
χειμώνας (nominative singular)
χειμώνες (nominative plural)
χειμώνα (genitive singular)
χειμώνων (genitive plural)
χειμώνα (accusative singular)
χειμώνες (accusative plural)
χειμώνα (singular vocative)
χειμώνες (plural vocative)


καλοκαίρι

καλοκαίρι • (kalokaíri) n (plural καλοκαίρια)

kalokaíri (romanization)
καλοκαίρια (plural)
καλοκαίρι (nominative singular)
καλοκαίρια (nominative plural)
καλοκαιριού (genitive singular)
καλοκαιριών (genitive plural)
καλοκαίρι (accusative singular)
καλοκαίρια (accusative plural)
καλοκαίρι (singular vocative)
καλοκαίρια (plural vocative)

κα‧λο‧καί‧ρι

From Byzantine Greek καλοκαίριν (kalokaírin, “good season, good weather”), from Ancient Greek καλοκαίριον (kalokaírion, “fine weather”). By surface analysis, καλός (kalós) + καιρός (kairós).

surf

ντάλα καλοκαίρι


φθινόπωρο

head

φθινόπωρο • (fthinóporo) n (plural φθινόπωρα)

fthinóporo (romanization)
φθινόπωρα (plural)
φθινόπωρο (nominative singular)
φθινόπωρα (nominative plural)
φθινοπώρου (genitive singular)
φθινόπωρου (genitive singular)
φθινοπώρων (genitive plural)
φθινόπωρο (accusative singular)
φθινόπωρα (accusative plural)
φθινόπωρο (singular vocative)
φθινόπωρα (plural vocative)

φθι‧νό‧πω‧ρο

Learned borrowing from Ancient Greek φθινόπωρον (phthinópōron), from φθίνω (phthínō, “to lessen, to fall down, to wilt”) and ὀπώρ(α) f (opṓr(a), “last part of summer; fruit”) + -ον n (-on). Doublet of φτινόπωρο (ftinóporo). Also see χινόπωρο (chinóporo).

lbor

autumn (UK & US), fall (US) (third of the four seasons, between summer and winter)

Ο παππούς βρίσκεται στο φθινόπωρο της ζωής του.

O pappoús vrísketai sto fthinóporo tis zoḯs tou.

(figuratively) autumn (time period when someone or something is past its prime)


έλκηθρο

élkithro (romanization)
έλκηθρα (plural)
έλκηθρο (nominative singular)
έλκηθρα (nominative plural)
ελκήθρου (genitive singular)
έλκηθρου (genitive singular)
ελκήθρων (genitive plural)
έλκηθρο (accusative singular)
έλκηθρα (accusative plural)
έλκηθρο (singular vocative)
έλκηθρα (plural vocative)


πάγος

págos (romanization)
πάγοι (plural)
πάγος (nominative singular)
πάγοι (nominative plural)
πάγου (genitive singular)
πάγων (genitive plural)
πάγο (accusative singular)
πάγους (accusative plural)
πάγε (singular vocative)
πάγοι (plural vocative)

Αυτή η γυναίκα δε χαμογελάει ποτέ· είναι σκέτος πάγος.

That woman never smiles — she's a complete ice queen.

Aftí i gynaíka de chamogeláei poté; eínai skétos págos.

(derogatory, figuratively) cold person, unfriendly person (one metaphorically cold like ice)


εαρινός

head

εαρινός • (earinós) m (feminine εαρινή, neuter εαρινό)

earinós (romanization)
εαρινή (feminine)
εαρινό (neuter)
εαρινός (masculine nominative singular)
εαρινή (feminine nominative singular)
εαρινό (neuter nominative singular)
εαρινοί (masculine nominative plural)
εαρινές (feminine nominative plural)
εαρινά (neuter nominative plural)
εαρινού (genitive masculine singular)
εαρινής (feminine genitive singular)
εαρινού (genitive neuter singular)
εαρινών (genitive masculine plural)
εαρινών (feminine genitive plural)
εαρινών (genitive neuter plural)
εαρινό (accusative masculine singular)
εαρινή (accusative feminine singular)
εαρινό (accusative neuter singular)
εαρινούς (accusative masculine plural)
εαρινές (accusative feminine plural)
εαρινά (accusative neuter plural)
εαρινέ (masculine singular vocative)
εαρινή (feminine singular vocative)
εαρινό (neuter singular vocative)
εαρινοί (masculine plural vocative)
εαρινές (feminine plural vocative)
εαρινά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

εαρινός (earinós)

εαρινή (eariní)

εαρινό (earinó)

εαρινοί (earinoí)

εαρινές (earinés)

εαρινά (eariná)

εαρινού (earinoú)

εαρινής (earinís)

εαρινού (earinoú)

εαρινών (earinón)

εαρινών (earinón)

εαρινών (earinón)

εαρινό (earinó)

εαρινή (eariní)

εαρινό (earinó)

εαρινούς (earinoús)

εαρινές (earinés)

εαρινά (eariná)

εαρινέ (eariné)

εαρινή (eariní)

εαρινό (earinó)

εαρινοί (earinoí)

εαρινές (earinés)

εαρινά (eariná)


φθινοπωρινός

head

φθινοπωρινός • (fthinoporinós) m (feminine φθινοπωρινή, neuter φθινοπωρινό)

fthinoporinós (romanization)
φθινοπωρινή (feminine)
φθινοπωρινό (neuter)
φθινοπωρινός (masculine nominative singular)
φθινοπωρινή (feminine nominative singular)
φθινοπωρινό (neuter nominative singular)
φθινοπωρινοί (masculine nominative plural)
φθινοπωρινές (feminine nominative plural)
φθινοπωρινά (neuter nominative plural)
φθινοπωρινού (genitive masculine singular)
φθινοπωρινής (feminine genitive singular)
φθινοπωρινού (genitive neuter singular)
φθινοπωρινών (genitive masculine plural)
φθινοπωρινών (feminine genitive plural)
φθινοπωρινών (genitive neuter plural)
φθινοπωρινό (accusative masculine singular)
φθινοπωρινή (accusative feminine singular)
φθινοπωρινό (accusative neuter singular)
φθινοπωρινούς (accusative masculine plural)
φθινοπωρινές (accusative feminine plural)
φθινοπωρινά (accusative neuter plural)
φθινοπωρινέ (masculine singular vocative)
φθινοπωρινή (feminine singular vocative)
φθινοπωρινό (neuter singular vocative)
φθινοπωρινοί (masculine plural vocative)
φθινοπωρινές (feminine plural vocative)
φθινοπωρινά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of φθινοπωρινός

φθι‧νο‧πω‧ρι‧νός

Learned borrowing from Ancient Greek φθινοπωρινός (phthinopōrinós). By surface analysis, φθινόπωρ(ο) (fthinópor(o), “autumn, fall”) + -ινός (-inós, suffix for adjectives).

lbor

φθινοπωρινός

surf

φθινοπωρινή ισημερία

φθινοπωρινά ρούχα

φθινοπωρινός καιρός

autumnal, autumn, autumn-, fall, fall- (occurring during, suitable for or typical of the season of autumn/fall)

φθινοπωρινά

in an autumnal way, in an autumnal manner


χειμερινός

head

χειμερινός • (cheimerinós) m (feminine χειμερινή, neuter χειμερινό)

cheimerinós (romanization)
χειμερινή (feminine)
χειμερινό (neuter)
χειμερινός (masculine nominative singular)
χειμερινή (feminine nominative singular)
χειμερινό (neuter nominative singular)
χειμερινοί (masculine nominative plural)
χειμερινές (feminine nominative plural)
χειμερινά (neuter nominative plural)
χειμερινού (genitive masculine singular)
χειμερινής (feminine genitive singular)
χειμερινού (genitive neuter singular)
χειμερινών (genitive masculine plural)
χειμερινών (feminine genitive plural)
χειμερινών (genitive neuter plural)
χειμερινό (accusative masculine singular)
χειμερινή (accusative feminine singular)
χειμερινό (accusative neuter singular)
χειμερινούς (accusative masculine plural)
χειμερινές (accusative feminine plural)
χειμερινά (accusative neuter plural)
χειμερινέ (masculine singular vocative)
χειμερινή (feminine singular vocative)
χειμερινό (neuter singular vocative)
χειμερινοί (masculine plural vocative)
χειμερινές (feminine plural vocative)
χειμερινά (neuter plural vocative)

χει‧με‧ρι‧νός

From Ancient Greek χειμερινός (kheimerinós).

χειμερινά σπορ


θερινός

θερινός • (therinós) m (feminine θερινή, neuter θερινό)

therinós (romanization)
θερινή (feminine)
θερινό (neuter)
θερινός (masculine nominative singular)
θερινή (feminine nominative singular)
θερινό (neuter nominative singular)
θερινοί (masculine nominative plural)
θερινές (feminine nominative plural)
θερινά (neuter nominative plural)
θερινού (genitive masculine singular)
θερινής (feminine genitive singular)
θερινού (genitive neuter singular)
θερινών (genitive masculine plural)
θερινών (feminine genitive plural)
θερινών (genitive neuter plural)
θερινό (accusative masculine singular)
θερινή (accusative feminine singular)
θερινό (accusative neuter singular)
θερινούς (accusative masculine plural)
θερινές (accusative feminine plural)
θερινά (accusative neuter plural)
θερινέ (masculine singular vocative)
θερινή (feminine singular vocative)
θερινό (neuter singular vocative)
θερινοί (masculine plural vocative)
θερινές (feminine plural vocative)
θερινά (neuter plural vocative)


ανοιξιάτικος

ανοιξιάτικος • (anoixiátikos) m (feminine ανοιξιάτικη, neuter ανοιξιάτικο)

anoixiátikos (romanization)
ανοιξιάτικη (feminine)
ανοιξιάτικο (neuter)
ανοιξιάτικος (masculine nominative singular)
ανοιξιάτικη (feminine nominative singular)
ανοιξιάτικο (neuter nominative singular)
ανοιξιάτικοι (masculine nominative plural)
ανοιξιάτικες (feminine nominative plural)
ανοιξιάτικα (neuter nominative plural)
ανοιξιάτικου (genitive masculine singular)
ανοιξιάτικης (feminine genitive singular)
ανοιξιάτικου (genitive neuter singular)
ανοιξιάτικων (genitive masculine plural)
ανοιξιάτικων (feminine genitive plural)
ανοιξιάτικων (genitive neuter plural)
ανοιξιάτικο (accusative masculine singular)
ανοιξιάτικη (accusative feminine singular)
ανοιξιάτικο (accusative neuter singular)
ανοιξιάτικους (accusative masculine plural)
ανοιξιάτικες (accusative feminine plural)
ανοιξιάτικα (accusative neuter plural)
ανοιξιάτικε (masculine singular vocative)
ανοιξιάτικη (feminine singular vocative)
ανοιξιάτικο (neuter singular vocative)
ανοιξιάτικοι (masculine plural vocative)
ανοιξιάτικες (feminine plural vocative)
ανοιξιάτικα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανοιξιάτικος

el-decl-adj-table

ανοιξιάτικος (anoixiátikos)

ανοιξιάτικη (anoixiátiki)

ανοιξιάτικο (anoixiátiko)

ανοιξιάτικοι (anoixiátikoi)

ανοιξιάτικες (anoixiátikes)

ανοιξιάτικα (anoixiátika)

ανοιξιάτικου (anoixiátikou)

ανοιξιάτικης (anoixiátikis)

ανοιξιάτικου (anoixiátikou)

ανοιξιάτικων (anoixiátikon)

ανοιξιάτικων (anoixiátikon)

ανοιξιάτικων (anoixiátikon)

ανοιξιάτικο (anoixiátiko)

ανοιξιάτικη (anoixiátiki)

ανοιξιάτικο (anoixiátiko)

ανοιξιάτικους (anoixiátikous)

ανοιξιάτικες (anoixiátikes)

ανοιξιάτικα (anoixiátika)

ανοιξιάτικε (anoixiátike)

ανοιξιάτικη (anoixiátiki)

ανοιξιάτικο (anoixiátiko)

ανοιξιάτικοι (anoixiátikoi)

ανοιξιάτικες (anoixiátikes)

ανοιξιάτικα (anoixiátika)

α‧νοι‧ξιά‧τι‧κος

άνοιξ(η) (ánoix(i), “spring”) + -ιάτικος (-iátikos, “suffix for adjectives denoting time”).

ανοιξιάτικα

in a spring way, in a spring manner, in spring

ανοιξιάτικος καιρός

ανοιξιάτικα λουλούδια

spring, vernal (occurring during, suitable for or typical of the season of spring)


καλοκαιρινός

head

καλοκαιρινός • (kalokairinós) m (feminine καλοκαιρινή, neuter καλοκαιρινό)

kalokairinós (romanization)
καλοκαιρινή (feminine)
καλοκαιρινό (neuter)
καλοκαιρινός (masculine nominative singular)
καλοκαιρινή (feminine nominative singular)
καλοκαιρινό (neuter nominative singular)
καλοκαιρινοί (masculine nominative plural)
καλοκαιρινές (feminine nominative plural)
καλοκαιρινά (neuter nominative plural)
καλοκαιρινού (genitive masculine singular)
καλοκαιρινής (feminine genitive singular)
καλοκαιρινού (genitive neuter singular)
καλοκαιρινών (genitive masculine plural)
καλοκαιρινών (feminine genitive plural)
καλοκαιρινών (genitive neuter plural)
καλοκαιρινό (accusative masculine singular)
καλοκαιρινή (accusative feminine singular)
καλοκαιρινό (accusative neuter singular)
καλοκαιρινούς (accusative masculine plural)
καλοκαιρινές (accusative feminine plural)
καλοκαιρινά (accusative neuter plural)
καλοκαιρινέ (masculine singular vocative)
καλοκαιρινή (feminine singular vocative)
καλοκαιρινό (neuter singular vocative)
καλοκαιρινοί (masculine plural vocative)
καλοκαιρινές (feminine plural vocative)
καλοκαιρινά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of καλοκαιρινός

el-decl-adj-table

καλοκαιρινός (kalokairinós)

καλοκαιρινή (kalokairiní)

καλοκαιρινό (kalokairinó)

καλοκαιρινοί (kalokairinoí)

καλοκαιρινές (kalokairinés)

καλοκαιρινά (kalokairiná)

καλοκαιρινού (kalokairinoú)

καλοκαιρινής (kalokairinís)

καλοκαιρινού (kalokairinoú)

καλοκαιρινών (kalokairinón)

καλοκαιρινών (kalokairinón)

καλοκαιρινών (kalokairinón)

καλοκαιρινό (kalokairinó)

καλοκαιρινή (kalokairiní)

καλοκαιρινό (kalokairinó)

καλοκαιρινούς (kalokairinoús)

καλοκαιρινές (kalokairinés)

καλοκαιρινά (kalokairiná)

καλοκαιρινέ (kalokairiné)

καλοκαιρινή (kalokairiní)

καλοκαιρινό (kalokairinó)

καλοκαιρινοί (kalokairinoí)

καλοκαιρινές (kalokairinés)

καλοκαιρινά (kalokairiná)

κα‧λο‧και‧ρι‧νός

καλοκαίρι (kalokaíri, “summer”) + -ινός (-inós).

suffix

καλοκαιρινές διακοπές

καλοκαιρινά ρούχα

καλοκαιρινός ήλιος

Είναι 20 Δεκεμβρίου, με καλοκαιριάτικη ζέστη. Μοιάζει με καλοκαιρινή μέρα.

It is the 20th of December, with a summery heat. It feels like a summer day.

Eínai 20 Dekemvríou, me kalokairiátiki zésti. Moiázei me kalokairiní méra.

summery, summer, summer- (occurring during, suitable for or typical of the season of summer)


παγοδρομία

head

παγοδρομία • (pagodromía) f (plural παγοδρομίες)

pagodromía (romanization)
παγοδρομίες (plural)
παγοδρομία (nominative singular)
παγοδρομίες (nominative plural)
παγοδρομίας (genitive singular)
παγοδρομιών (genitive plural)
παγοδρομία (accusative singular)
παγοδρομίες (accusative plural)
παγοδρομία (singular vocative)
παγοδρομίες (plural vocative)


παγοδρόμος

παγοδρόμος • (pagodrómos) m or f (plural παγοδρόμοι)

pagodrómos (romanization)
παγοδρόμοι (plural)
παγοδρόμος (nominative singular)
παγοδρόμοι (nominative plural)
παγοδρόμου (genitive singular)
παγοδρόμων (genitive plural)
παγοδρόμο (accusative singular)
παγοδρόμους (accusative plural)
παγοδρόμε (singular vocative)
παγοδρόμοι (plural vocative)
παγοδρόμος (nominative singular)
παγοδρόμοι (nominative plural)
παγοδρόμου (genitive singular)
παγοδρόμων (genitive plural)
παγοδρόμο (accusative singular)
παγοδρόμους (accusative plural)
παγοδρόμε (singular vocative)
παγοδρόμο (singular vocative)
παγοδρόμοι (plural vocative)

πα‧γο‧δρό‧μος

Learnedly from πάγ(ος) (pág(os)) + -ο- (-o-) + -δρόμος (-drómos), a calque of German Eisläufer.

af

πάγος<alt:πάγ(ος)>


ξεχειμωνιάζω

head

ξεχειμωνιάζω • (xecheimoniázo)

el-verb

ξεχειμώνιασα

ξεχειμωνιάζω • (xecheimoniázo) (past ξεχειμώνιασα, passive —)

xecheimoniázo (romanization)
ξεχειμώνιασα (past)
ξεχειμωνιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεχειμωνιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεχειμωνιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεχειμωνιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεχειμωνιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεχειμωνιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεχειμωνιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεχειμωνιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεχειμωνιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεχειμωνιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεχειμωνιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεχειμωνιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεχειμωνιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεχειμωνιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεχειμώνιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεχειμώνιασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεχειμώνιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεχειμώνιασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεχειμώνιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεχειμώνιασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεχειμωνιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεχειμωνιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεχειμωνιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεχειμωνιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεχειμώνιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεχειμωνιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεχειμωνιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεχειμώνιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεχειμωνιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεχειμωνιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξεχειμωνιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεχειμωνιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξεχειμώνιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεχειμώνιασε (active imperative perfective second-person singular)
ξεχειμωνιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεχειμωνιάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεχειμωνιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξεχειμωνιάσει (active indeclinable participle perfect)
ξεχειμωνιάσει (infinitive-aorist)

ξε‧χει‧μω‧νιά‧ζω

Inherited from Byzantine Greek ξεχειμωνιάζω (xekheimōniázō). By surface analysis, ξε- (xe-) + χειμών(ας) (cheimón(as)) + -ιάζω (-iázo).

inh

ξεχειμωνιάζω

inh+

ξεχειμωνιάζω

surf

χειμώνας<alt:χειμών(ας)>


ξεκαλοκαιριάζω

head

ξεκαλοκαιριάζω • (xekalokairiázo)

el-verb

ξεκαλοκαίριασα

ξεκαλοκαιριάζω • (xekalokairiázo) (past ξεκαλοκαίριασα, passive —)

xekalokairiázo (romanization)
ξεκαλοκαίριασα (past)
ξεκαλοκαιριάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξεκαλοκαιριάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξεκαλοκαιριάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξεκαλοκαιριάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξεκαλοκαιριάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξεκαλοκαιριάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξεκαλοκαιριάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξεκαλοκαιριάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξεκαλοκαιριάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξεκαλοκαιριάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξεκαλοκαιριάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεκαλοκαιριάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξεκαλοκαιριάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεκαλοκαιριάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξεκαλοκαίριαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξεκαλοκαίριασα (active first-person indicative past perfective singular)
ξεκαλοκαίριαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξεκαλοκαίριασες (active indicative past perfective second-person singular)
ξεκαλοκαίριαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξεκαλοκαίριασε (active indicative past perfective singular third-person)
ξεκαλοκαιριάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξεκαλοκαιριάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξεκαλοκαιριάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξεκαλοκαιριάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξεκαλοκαίριαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκαλοκαιριάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκαλοκαιριάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξεκαλοκαίριασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκαλοκαιριάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξεκαλοκαιριάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξεκαλοκαιριάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξεκαλοκαιριάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξεκαλοκαίριαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ξεκαλοκαίριασε (active imperative perfective second-person singular)
ξεκαλοκαιριάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξεκαλοκαιριάστε (active imperative perfective plural second-person)
ξεκαλοκαιριάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξεκαλοκαιριάσει (active indeclinable participle perfect)
ξεκαλοκαιριάσει (infinitive-aorist)

ξε‧κα‧λο‧και‧ριά‧ζω

From ξε- (xe-) + καλοκαίρ(ι) (kalokaír(i)) + -ιάζω (-iázo). Compare Byzantine Greek ξεκαλοκαιρεύω (xekalokaireúō).

af

καλοκαίρι<alt:καλοκαίρ(ι)>

cog

ξεκαλοκαιρεύω