πεθερός

head

πεθερός • (petherós) m (plural πεθεροί, feminine πεθερά)

petherós (romanization)
πεθεροί (plural)
πεθερά (feminine)
πεθερός (nominative singular)
πεθεροί (nominative plural)
πεθερού (genitive singular)
πεθερών (genitive plural)
πεθερό (accusative singular)
πεθερούς (accusative plural)
πεθερέ (singular vocative)
πεθεροί (plural vocative)

From Ancient Greek πενθερός (pentherós).


κόρη

kóri (romanization)
κόρες (plural)
κόρη (nominative singular)
κόρες (nominative plural)
κόρης (genitive singular)
κορών (genitive plural)
κόρη (accusative singular)
κόρες (accusative plural)
κόρη (singular vocative)
κόρες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek κόρη (kórē).

inh+

kore (the modern term for an ancient Greek statue of a young woman)


πατέρας

head

πατέρας • (patéras) m (plural πατέρες or πατεράδες, feminine μητέρα)

patéras (romanization)
πατέρες (plural)
πατεράδες (plural)
μητέρα (feminine)
πατέρας (nominative singular)
πατέρες (nominative plural)
πατεράδες (nominative plural)
πατέρα (genitive singular)
πατέρων (genitive plural)
πατεράδων (genitive plural)
πατέρα (accusative singular)
πατέρες (accusative plural)
πατεράδες (accusative plural)
πατέρα (singular vocative)
πατέρες (plural vocative)
πατεράδες (plural vocative)

el-decl-noun

1. There is a learned genitive singular πατρός (patrós); a vocative singular form πάτερ (páter) is used for priests.
3. The 1st plural forms are used formally for priests and in the sense of founders & forefathers; The 2nd plurals for fathers.

Inherited from Byzantine Greek πατέρας (patéras), from Ancient Greek πατήρ (patḗr) through the accusative singular πατέρα (patéra), from Proto-Hellenic *patḗr, from Proto-Indo-European *ph₂tḗr. Doublet of πατήρ (patír).

inh+

πατέρες πατέρες

Father (form of address for monk or priest)


γιαγιά

head

γιαγιά • (giagiá) f (plural γιαγιάδες, masculine παππούς)

giagiá (romanization)
γιαγιάδες (plural)
παππούς (masculine)
γιαγιά (nominative singular)
γιαγιάδες (nominative plural)
γιαγιάς (genitive singular)
γιαγιάδων (genitive plural)
γιαγιά (accusative singular)
γιαγιάδες (accusative plural)
γιαγιά (singular vocative)
γιαγιάδες (plural vocative)

Nursery word, compare μαμά (mamá, “mom”), μπαμπάς (bampás, “dad”), νταντά (ntantá, “nanny”), and νενέ (nené, “granny”, now obsolete).

Η γιαγιά μου ήταν πάντα η καλύτερη μαγείρισσα.

My grandmother was always the best cook.

I giagiá mou ítan pánta i kalýteri mageírissa.

grandmother, grandma, granny, nan, nanna (mother of one's parent)

Θες βοήθεια να διασχίσεις το δρόμο, γιαγιά;

Do you need help to cross the street, ma'am?

Thes voḯtheia na diaschíseis to drómo, giagiá;

(colloquial, by extension, very impolite) granny, grandma (to address or refer to any old woman)


παππούς

παππούς • (pappoús) m (plural παππούδες, feminine γιαγιά)

pappoús (romanization)
παππούδες (plural)
γιαγιά (feminine)
παππούς (nominative singular)
παππούδες (nominative plural)
παππού (genitive singular)
παππούδων (genitive plural)
παππού (accusative singular)
παππούδες (accusative plural)
παππού (singular vocative)
παππούδες (plural vocative)

From Byzantine Greek παππούς (pappoús), from Ancient Greek παππίας (pappías), diminutive form of πάππας (páppas, “daddy”).

Πρόσεξε, παππού, μη σε πατήσει κανένα αμάξι καθώς περνάς το δρόμο.

Careful, gramps, that a car doesn't run you over as you cross the road.

Prósexe, pappoú, mi se patísei kanéna amáxi kathós pernás to drómo.

(colloquial, by extension) gramps, pops, oldtimer (to address any old man)


μητέρα

μητέρα • (mitéra) f (plural μητέρες, masculine πατέρας)

mitéra (romanization)
μητέρες (plural)
πατέρας (masculine)
μητέρα (nominative singular)
μητέρες (nominative plural)
μητέρας (genitive singular)
μητέρων (genitive plural)
μητέρα (accusative singular)
μητέρες (accusative plural)
μητέρα (singular vocative)
μητέρες (plural vocative)

From Ancient Greek μήτηρ (mḗtēr, “mother”), from Proto-Hellenic *mā́tēr, from Proto-Indo-European *méh₂tēr.

Ήταν μητέρα των μαχών.

(figuratively, colloquial) mother (something that is the greatest of its kind)


αδελφός

αδελφός • (adelfós) m (plural αδελφοί, feminine αδελφή)

adelfós (romanization)
αδελφοί (plural)
αδελφή (feminine)
αδελφός (nominative singular)
αδελφοί (nominative plural)
αδελφού (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφό (accusative singular)
αδελφούς (accusative plural)
αδελφέ (singular vocative)
αδελφοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀδελφός (adelphós); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).


υἱός

γιος γιος#Greek


γενεαλογία

head

γενεαλογία • (genealogía) f (plural γενεαλογίες)

genealogía (romanization)
γενεαλογίες (plural)
γενεαλογία (nominative singular)
γενεαλογίες (nominative plural)
γενεαλογίας (genitive singular)
γενεαλογιών (genitive plural)
γενεαλογία (accusative singular)
γενεαλογίες (accusative plural)
γενεαλογία (singular vocative)
γενεαλογίες (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek γενεαλογία (genealogía).


γιος

gios (romanization)
γιοι (plural)
γιος (nominative singular)
γιοι (nominative plural)
γιου (genitive singular)
γιων (genitive plural)
γιο (accusative singular)
γιους (accusative plural)
γιε (singular vocative)
γιοι (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek γιός (giós) < ὑγιός (hugiós) with deletion of the unstressed vowel, from Ancient Greek υἱός (huiós, “son, child”) (see its Koine pronunciation).


τέκνο

tékno (romanization)
τέκνα (plural)
τέκνο (nominative singular)
τέκνα (nominative plural)
τέκνου (genitive singular)
τέκνων (genitive plural)
τέκνο (accusative singular)
τέκνα (accusative plural)
τέκνο (singular vocative)
τέκνα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek τέκνον (téknon).

(formal, law) offspring, son or daughter


αδερφός

head

αδερφός • (aderfós) m (plural αδερφοί, feminine αδερφή)

aderfós (romanization)
αδερφοί (plural)
αδερφή (feminine)
αδερφός (nominative singular)
αδερφοί (nominative plural)
αδερφού (genitive singular)
αδερφών (genitive plural)
αδερφό (accusative singular)
αδερφούς (accusative plural)
αδερφέ (singular vocative)
αδερφοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀδελφός (adelphós, “brother”).

der

αδελφός αδελφός#Greek


νύφη

nýfi (romanization)
νύφες (plural)
νύφη (nominative singular)
νύφες (nominative plural)
νύφης (genitive singular)
νυφών (genitive plural)
νύφη (accusative singular)
νύφες (accusative plural)
νύφη (singular vocative)
νύφες (plural vocative)

el-decl-noun

There is a colloquial plural: νυφάδες (nyfádes)

From Ancient Greek νύμφη (númphē, “bride”).


γυναίκα

head

γυναίκα • (gynaíka) f (plural γυναίκες)

el-noun

γυναίκα • (gynaíka) f (plural γυναίκες)

gynaíka (romanization)
γυναίκες (plural)
γυναίκα (nominative singular)
γυναίκες (nominative plural)
γυναίκας (genitive singular)
γυναικών (genitive plural)
γυναίκα (accusative singular)
γυναίκες (accusative plural)
γυναίκα (singular vocative)
γυναίκες (plural vocative)

From Byzantine Greek γυναίκα (gunaíka), from Ancient Greek γυνή, γυναῖκα (gunḗ, gunaîka). Cognate with Tsakonian γουναίκα (gounaíka) and Cappadocian Greek ναίκα (naíka).

inh

γυνή, γυναῖκα

Η γυναίκα έχει το παλτό μου.


άνδρας

ándras (romanization)
άνδρες (plural)
άνδρας (nominative singular)
άνδρες (nominative plural)
άνδρα (genitive singular)
ανδρών (genitive plural)
άνδρα (accusative singular)
άνδρες (accusative plural)
άνδρα (singular vocative)
άνδρες (plural vocative)

Learned influence on άντρας (ántras), with ⟨νδ⟩ as in the ἄνδρα (ándra), accusative singular of ἀνήρ (anḗr) pronounced in Modern Greek as [nð]. Compare to the pronunciation of the inherited άντρας (ántras).

άντρας άντρας#Greek

a more formal alternative of άντρας (ántras)

αρσενικός

masculine, male; grammatical and biological gender


κουνιάδος

head

κουνιάδος • (kouniádos) m (plural κουνιάδοι, feminine κουνιάδα)

kouniádos (romanization)
κουνιάδοι (plural)
κουνιάδα (feminine)
κουνιάδος (nominative singular)
κουνιάδοι (nominative plural)
κουνιάδου (genitive singular)
κουνιάδων (genitive plural)
κουνιάδο (accusative singular)
κουνιάδους (accusative plural)
κουνιάδε (singular vocative)
κουνιάδοι (plural vocative)

Borrowed from Venetan cognado, cugnado, from Latin cognātus.

Η νύφη έχει κουνιάδο και ο αδερφός του συζύγου της νύφη.

The bride has a brother-in-law and her hushand's brother has a sister-in-law.

I nýfi échei kouniádo kai o aderfós tou syzýgou tis nýfi.

Ο γαμπρός έχει κουνιάδο και ο αδερφός της συζύγου του γαμπρό.

The groom has a brother-in-law and his wife's brother has a brother-in-law.

O gamprós échei kouniádo kai o aderfós tis syzýgou tou gampró.

brother-in-law, specifically spouse's brother

γαμπρός

brother-in-law (sister's husband), son-in-law (daughter's husband), groom

νύφη

sister-in-law (brothers's wife), daughter-in-law (son's wife), bride


γαμπρός

gamprós (romanization)
γαμπροί (plural)
γαμπρός (nominative singular)
γαμπροί (nominative plural)
γαμπρού (genitive singular)
γαμπρών (genitive plural)
γαμπρό (accusative singular)
γαμπρούς (accusative plural)
γαμπρέ (singular vocative)
γαμπροί (plural vocative)

→ Aromanian: yrambo

Inherited from Byzantine Greek γαμπρός (gamprós), form of γαμβρός (gambrós), from Ancient Greek γαμβρός (gambrós), from Proto-Indo-European *ǵem-.

inh+

brother-in-law, specifically sister's husband


βαβά

vavá (romanization)
βαβά (nominative singular)
βαβάς (genitive singular)
βαβά (accusative singular)
βαβά (singular vocative)

From Proto-Slavic *baba. Compare Old Church Slavonic баба (baba).


νενέ

head

νενέ • (nené) f

el-noun

νενέ • (nené) f

nené (romanization)
νενέ (nominative singular)
νενέδες (nominative plural)
νενές (genitive singular)
νενέδων (genitive plural)
νενέ (accusative singular)
νενέδες (accusative plural)
νενέ (singular vocative)
νενέδες (plural vocative)

From Turkish nine (“grandmother”)
: (but note that Ancient Greek νίννη (nínnē, “grandmother”) is attested from the 1st century AD.)


αδερφή

head

αδερφή • (aderfí) f (plural αδερφές or αδερφάδες, masculine αδερφός)

aderfí (romanization)
αδερφές (plural)
αδερφάδες (plural)
αδερφός (masculine)
αδερφή (nominative singular)
αδερφές (nominative plural)
αδερφής (genitive singular)
αδερφών (genitive plural)
αδερφή (accusative singular)
αδερφές (accusative plural)
αδερφή (singular vocative)
αδερφές (plural vocative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδερφάδες (aderfádes), αδερφάδων (aderfádon).
The genitive plural αδερφάδων (aderfádon) is to be preferred, so that there is no confusion with the genitive plural of αδερφός (aderfós).

αδελφή αδελφή#Greek


αδελφή

head

αδελφή • (adelfí) f (plural αδελφές, masculine αδελφός)

adelfí (romanization)
αδελφές (plural)
αδελφός (masculine)
αδελφή (nominative singular)
αδελφές (nominative plural)
αδελφής (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφή (accusative singular)
αδελφές (accusative plural)
αδελφή (singular vocative)
αδελφές (plural vocative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδελφάδες, αδελφάδων.
The genitive plural αδελφάδων is to be preferred, preventing confusion with the genitive plural of αδελφός
 αδελφάδων = of sisters
 αδελφών = of brothers

From Ancient Greek ἀδελφή (adelphḗ), feminine form of ἀδελφός (adelphós, “brother”); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).

Η αδελφή μου σπουδάζει νομική.


υιός

yiós (romanization)
υιοί (plural)
υιός (nominative singular)
υιοί (nominative plural)
υιού (genitive singular)
υιών (genitive plural)
υιό (accusative singular)
υιούς (accusative plural)
υιέ (singular vocative)
υιοί (plural vocative)

From Ancient Greek υἱός (huiós, “son, child”).

γιος γιος#Greek


κρεβάτι

head

κρεβάτι • (kreváti) n (plural κρεβάτια)

el-noun

κρεβάτι • (kreváti) n (plural κρεβάτια)

kreváti (romanization)
κρεβάτια (plural)
κρεβάτι (nominative singular)
κρεβάτια (nominative plural)
κρεβατιού (genitive singular)
κρεβατιών (genitive plural)
κρεβάτι (accusative singular)
κρεβάτια (accusative plural)
κρεβάτι (singular vocative)
κρεβάτια (plural vocative)

→ Albanian: krevat

→ Aromanian: crivati

→ Romanian: crivat (regional, archaic)

→ Ottoman Turkish: كروت (kerevet) (see there for further descendants)

→ Russian: кровать (krovatʹ) (see there for further descendants)

From Byzantine Greek κρεβάτι(ο)ν (krebáti(o)n), from Koine Greek κραβ(β)άτιον (krab(b)átion), from a diminutive of Ancient Greek κράββατος (krábbatos).
Cognate with Mariupol Greek крева́ть (krjevátʹ).

inh

κραβ(β)άτιον

A marriage custom, usually some days before the marriage, during which friends and relatives throw money onto the marriage bed.


πεθερά

head

πεθερά • (petherá) f (plural πεθερές, masculine πεθερός)

petherá (romanization)
πεθερές (plural)
πεθερός (masculine)
πεθερά (nominative singular)
πεθερές (nominative plural)
πεθεράς (genitive singular)
πεθερών (genitive plural)
πεθερά (accusative singular)
πεθερές (accusative plural)
πεθερά (singular vocative)
πεθερές (plural vocative)


μπάρμπας

μπάρμπας • (bármpas) m (plural μπαρμπάδες)

bármpas (romanization)
μπαρμπάδες (plural)
μπάρμπας (nominative singular)
μπαρμπάδες (nominative plural)
μπάρμπα (genitive singular)
μπαρμπάδων (genitive plural)
μπάρμπα (accusative singular)
μπαρμπάδες (accusative plural)
μπάρμπα (singular vocative)
μπαρμπάδες (plural vocative)

From Byzantine Greek μπάρμπας (mpármpas, “bearded man”), from Italian barba (“beard”).

inh

Δύο μπαρμπάδες καθόντουσαν και παίζανε σκάκι στο καφενείο.

Two old timers were sitting playing chess in the coffee shop.

Dýo barmpádes kathóntousan kai paízane skáki sto kafeneío.

(colloquial, by extension) pops, uncle, dad, old timer (any older man in general)


κουμπάρος

head

κουμπάρος • (koumpáros) m (plural κουμπάροι, feminine κουμπάρα)

koumpáros (romanization)
κουμπάροι (plural)
κουμπάρα (feminine)
κουμπάρος (nominative singular)
κουμπάροι (nominative plural)
κουμπάρου (genitive singular)
κουμπάρων (genitive plural)
κουμπάρο (accusative singular)
κουμπάρους (accusative plural)
κουμπάρε (singular vocative)
κουμπάροι (plural vocative)

From Venetan compare (“godfather”), conpare, from Latin compater, compatrem, from cum (“with”) + pater (“father”).

κουμπαριά

relationship between best man (etc) and others

παίζουμε τις κουμπάρες

play the 'godmothers'; not being serious

One's best man, koumbaros: the primary attendant (to the couple) in a wedding ceremony.


σύζυγος

σύζυγος • (sýzygos) m or f (plural σύζυγοι)

sýzygos (romanization)
σύζυγοι (plural)
σύζυγος (nominative singular)
σύζυγοι (nominative plural)
συζύγου (genitive singular)
συζύγων (genitive plural)
σύζυγο (accusative singular)
συζύγους (accusative plural)
σύζυγε (singular vocative)
σύζυγοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σύζυγος (súzugos, “mate, yoked together”), from συ(ν) (su(n), “together”) + ζυγός (zugós, “yoke, pair”), from Proto-Indo-European *yewg- (“to join, tie together”). Cognate with English syzygy, itself a borrowing from the related συζυγία (suzugía, “union, junction”).

uder

yokefellow (close companion, co-worker, or mate)


νονός

head

νονός • (nonós) m (plural νονοί, feminine νονά)

nonós (romanization)
νονοί (plural)
νονά (feminine)
νονός (nominative singular)
νονοί (nominative plural)
νονού (genitive singular)
νονών (genitive plural)
νονό (accusative singular)
νονούς (accusative plural)
νονέ (singular vocative)
νονοί (plural vocative)

From Byzantine Greek νονός (nonós), from Koine Greek νόννος (nónnos), either of onomatopoetic origin or perhaps borrowed from Late Latin nonnus.


οικογένεια

οικογένεια • (oikogéneia) f (plural οικογένειες)

oikogéneia (romanization)
οικογένειες (plural)
οικογένεια (nominative singular)
οικογένειες (nominative plural)
οικογένειας (genitive singular)
οικογενειών (genitive plural)
οικογένεια (accusative singular)
οικογένειες (accusative plural)
οικογένεια (singular vocative)
οικογένειες (plural vocative)

οι‧κο‧γέ‧νει‧α

From Ancient Greek οἰκογεν(ής) (oikogen(ḗs), “born in the house; homebred slave”) + -εια (-eia) or as in Koine Greek οἰκογένεια (oikogéneia) with different sense "the state or verification of being a homebred slave". For Medieval Greek, see φαμελιά (phameliá).


εγγονός

head

εγγονός • (engonós) m (plural εγγονοί, feminine εγγονή)

engonós (romanization)
εγγονοί (plural)
εγγονή (feminine)
εγγονός (nominative singular)
εγγονοί (nominative plural)
εγγονού (genitive singular)
εγγονών (genitive plural)
εγγονό (accusative singular)
εγγονούς (accusative plural)
εγγονέ (singular vocative)
εγγονοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἔγγονος (éngonos), with shift of the tone from proparoxytone to oxytone.


εγγόνι

engóni (romanization)
εγγόνια (plural)
εγγόνι (nominative singular)
εγγόνια (nominative plural)
εγγονιού (genitive singular)
εγγονιών (genitive plural)
εγγόνι (accusative singular)
εγγόνια (accusative plural)
εγγόνι (singular vocative)
εγγόνια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek εγγόνι (engóni), diminutive form in -ι (-i) from εγγονός (engonós).


εγγονή

head

εγγονή • (engoní) f (plural εγγονές, masculine εγγονός)

engoní (romanization)
εγγονές (plural)
εγγονός (masculine)
εγγονή (nominative singular)
εγγονές (nominative plural)
εγγονής (genitive singular)
εγγονών (genitive plural)
εγγονή (accusative singular)
εγγονές (accusative plural)
εγγονή (singular vocative)
εγγονές (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek εγγονή (engonḗ), from Koine Greek ἐγγόνη (engónē) with shift of tone from paroxytone to oxytone, synchronically analyzable as the feminine form of εγγονός (engonós, “grandson”).


θυγατέρα

head

θυγατέρα • (thygatéra) f (plural θυγατέρες)

thygatéra (romanization)
θυγατέρες (plural)
θυγατέρα (nominative singular)
θυγατέρες (nominative plural)
θυγατέρας (genitive singular)
θυγατέρων (genitive plural)
θυγατέρα (accusative singular)
θυγατέρες (accusative plural)
θυγατέρα (singular vocative)
θυγατέρες (plural vocative)

From Ancient Greek θυγάτηρ (thugátēr), from Proto-Indo-European *dʰugh₂tḗr. Cognate with Tsakonian σάτη (sáti).


αδέλφι

adélfi (romanization)
αδέλφια (plural)
αδέλφι (nominative singular)
αδέλφια (nominative plural)
αδελφιού (genitive singular)
αδελφιών (genitive plural)
αδέλφι (accusative singular)
αδέλφια (accusative plural)
αδέλφι (singular vocative)
αδέλφια (plural vocative)

From Ancient Greek ἀδελφός (adelphós, “brother”).


θείος

head

θείος • (theíos) m (plural θείοι, feminine θεία)

theíos (romanization)
θείοι (plural)
θεία (feminine)
θείος (nominative singular)
θείοι (nominative plural)
θείου (genitive singular)
θείων (genitive plural)
θείο (accusative singular)
θείους (accusative plural)
θείε (singular vocative)
θείοι (plural vocative)

From Ancient Greek θεῖος (theîos), from Proto-Indo-European *dʰeh₁(y)-.

uncle (a parent’s brother or parent's brother-in-law)


θείος

θείος • (theíos) m (feminine θεία, neuter θείο)

theíos (romanization)
θεία (feminine)
θείο (neuter)
θείος (masculine nominative singular)
θεία (feminine nominative singular)
θείο (neuter nominative singular)
θείοι (masculine nominative plural)
θείες (feminine nominative plural)
θεία (neuter nominative plural)
θείου (genitive masculine singular)
θείας (feminine genitive singular)
θείου (genitive neuter singular)
θείων (genitive masculine plural)
θείων (feminine genitive plural)
θείων (genitive neuter plural)
θείο (accusative masculine singular)
θεία (accusative feminine singular)
θείο (accusative neuter singular)
θείους (accusative masculine plural)
θείες (accusative feminine plural)
θεία (accusative neuter plural)
θείε (masculine singular vocative)
θεία (feminine singular vocative)
θείο (neuter singular vocative)
θείοι (masculine plural vocative)
θείες (feminine plural vocative)
θεία (neuter plural vocative)
θειότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
θειότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
θειότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
θειότεροι (comparative masculine nominative plural superlative)
θειότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
θειότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
θειότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
θειότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
θειότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
θειότερων (comparative genitive masculine plural superlative)
θειότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
θειότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
θειότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
θειότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
θειότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
θειότερους (accusative comparative masculine plural superlative)
θειότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
θειότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
θειότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
θειότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
θειότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
θειότεροι (comparative masculine plural superlative vocative)
θειότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
θειότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
θειότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
θειότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
θειότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
θειότατοι (comparative masculine nominative plural superlative)
θειότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
θειότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
θειότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
θειότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
θειότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
θειότατων (comparative genitive masculine plural superlative)
θειότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
θειότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
θειότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
θειότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
θειότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
θειότατους (accusative comparative masculine plural superlative)
θειότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
θειότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
θειότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
θειότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
θειότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
θειότατοι (comparative masculine plural superlative vocative)
θειότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
θειότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θείος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θείος, etc.)

From Ancient Greek θεῖος (theîos), from θεός (theós, “god”).


θεία

head

θεία • (theía) f (plural θείες, masculine θείος)

theía (romanization)
θείες (plural)
θείος (masculine)
θεία (nominative singular)
θείες (nominative plural)
θείας (genitive singular)
θείων (genitive plural)
θεία (accusative singular)
θείες (accusative plural)
θεία (singular vocative)
θείες (plural vocative)

From Ancient Greek θείᾱ (theíā, “aunt”).

aunt (a sister or sister-in-law of a parent)


παντρεμένος

παντρεμένος • (pantreménos) m (plural παντρεμένοι, feminine παντρεμένη)

pantreménos (romanization)
παντρεμένοι (plural)
παντρεμένη (feminine)
παντρεμένος (nominative singular)
παντρεμένοι (nominative plural)
παντρεμένου (genitive singular)
παντρεμένων (genitive plural)
παντρεμένο (accusative singular)
παντρεμένους (accusative plural)
παντρεμένε (singular vocative)
παντρεμένοι (plural vocative)

el-decl-noun

παντρεμένους

πα‧ντρε‧μέ‧νος

Perfect participle of παντρεύομαι (pantrévomai), passive voice of παντρεύω (pantrévo, “marry”). Also substantivised.


προπάππος

head

προπάππος • (propáppos) m (plural προπάπποι, feminine προγιαγιά)

propáppos (romanization)
προπάπποι (plural)
προγιαγιά (feminine)
προπάππος (nominative singular)
προπάπποι (nominative plural)
προπάππου (genitive singular)
προπάππων (genitive plural)
προπάππο (accusative singular)
προπάππους (accusative plural)
προπάππε (singular vocative)
προπάπποι (plural vocative)


προγιαγιά

προγιαγιάδες

προγιαγιά • (progiagiá) f (plural προγιαγιάδες, masculine προπάππος)

el-noun

προγιαγιάδες

progiagiá (romanization)
προγιαγιάδες (plural)
προπάππος (masculine)
προγιαγιά (nominative singular)
προγιαγιάδες (nominative plural)
προγιαγιάς (genitive singular)
προγιαγιάδων (genitive plural)
προγιαγιά (accusative singular)
προγιαγιάδες (accusative plural)
προγιαγιά (singular vocative)
προγιαγιάδες (plural vocative)

el-decl-noun

προγιαγιάδες

προγιαγιάδων

προγιαγιάδες

προγιαγιάδες

προ- (pro-, “before”) + γιαγιά (giagiá, “grandmother”)


γονέας

head

γονέας • (gonéas) m or f (plural γονείς)

gonéas (romanization)
γονείς (plural)
γονέας (nominative singular)
γονείς (nominative plural)
γονέα (genitive singular)
γονέως (genitive singular)
γονέων (genitive plural)
γονέα (accusative singular)
γονείς (accusative plural)
γονέα (singular vocative)
γονείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.


συζυγικός

head

συζυγικός • (syzygikós) m (feminine συζυγική, neuter συζυγικό)

syzygikós (romanization)
συζυγική (feminine)
συζυγικό (neuter)
συζυγικός (masculine nominative singular)
συζυγική (feminine nominative singular)
συζυγικό (neuter nominative singular)
συζυγικοί (masculine nominative plural)
συζυγικές (feminine nominative plural)
συζυγικά (neuter nominative plural)
συζυγικού (genitive masculine singular)
συζυγικής (feminine genitive singular)
συζυγικού (genitive neuter singular)
συζυγικών (genitive masculine plural)
συζυγικών (feminine genitive plural)
συζυγικών (genitive neuter plural)
συζυγικό (accusative masculine singular)
συζυγική (accusative feminine singular)
συζυγικό (accusative neuter singular)
συζυγικούς (accusative masculine plural)
συζυγικές (accusative feminine plural)
συζυγικά (accusative neuter plural)
συζυγικέ (masculine singular vocative)
συζυγική (feminine singular vocative)
συζυγικό (neuter singular vocative)
συζυγικοί (masculine plural vocative)
συζυγικές (feminine plural vocative)
συζυγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συζυγικός (syzygikós)

συζυγική (syzygikí)

συζυγικό (syzygikó)

συζυγικοί (syzygikoí)

συζυγικές (syzygikés)

συζυγικά (syzygiká)

συζυγικού (syzygikoú)

συζυγικής (syzygikís)

συζυγικού (syzygikoú)

συζυγικών (syzygikón)

συζυγικών (syzygikón)

συζυγικών (syzygikón)

συζυγικό (syzygikó)

συζυγική (syzygikí)

συζυγικό (syzygikó)

συζυγικούς (syzygikoús)

συζυγικές (syzygikés)

συζυγικά (syzygiká)

συζυγικέ (syzygiké)

συζυγική (syzygikí)

συζυγικό (syzygikó)

συζυγικοί (syzygikoí)

συζυγικές (syzygikés)

συζυγικά (syzygiká)

συ‧ζυ‧γι‧κός

Learnedly from σύζυγ(ος) (sýzyg(os)) + -ικός (-ikós), a calque of French conjugal.

af

σύζυγος<alt:σύζυγ(ος)>


νονά

head

νονά • (noná) f (plural νονές, masculine νονός)

noná (romanization)
νονές (plural)
νονός (masculine)
νονά (nominative singular)
νονές (nominative plural)
νονάς (genitive singular)
νονών (genitive plural)
νονά (accusative singular)
νονές (accusative plural)
νονά (singular vocative)
νονές (plural vocative)


συμπεθέρα

συμπεθέρα • (sympethéra) f (plural συμπεθέρες, masculine συμπέθερος)

sympethéra (romanization)
συμπεθέρες (plural)
συμπέθερος (masculine)
συμπεθέρα (nominative singular)
συμπεθέρες (nominative plural)
συμπεθέρας (genitive singular)
συμπεθέρων (genitive plural)
συμπεθέρα (accusative singular)
συμπεθέρες (accusative plural)
συμπεθέρα (singular vocative)
συμπεθέρες (plural vocative)

female relation by marriage; female in-law


πάππος

páppos (romanization)
πάπποι (plural)
πάππος (nominative singular)
πάπποι (nominative plural)
πάππου (genitive singular)
πάππων (genitive plural)
πάππο (accusative singular)
πάππους (accusative plural)
πάππε (singular vocative)
πάπποι (plural vocative)


μπαμπάς

μπαμπάς • (bampás) m (plural μπαμπάδες)

bampás (romanization)
μπαμπάδες (plural)
μπαμπάς (nominative singular)
μπαμπάδες (nominative plural)
μπαμπά (genitive singular)
μπαμπάδων (genitive plural)
μπαμπά (accusative singular)
μπαμπάδες (accusative plural)
μπαμπά (singular vocative)
μπαμπάδες (plural vocative)

From French baba (“confection of that name”).

baba (bun, usual soaked in rum often with cream)


παντρεύομαι

παντρεύομαι • (pantrévomai)

el-verb

παντρεύομαι • (pantrévomai) passive (past παντρεύτηκα, active παντρεύω)

pantrévomai (romanization)
παντρεύτηκα (past)
παντρεύω (active)

πα‧ντρεύ‧ο‧μαι

to marry, wed (to take a husband or wife)


παντρεύω

head

παντρεύω • (pantrévo)

el-verb

παντρεύω • (pantrévo) (past πάντρεψα, passive παντρεύομαι, p‑past παντρεύτηκα, ppp παντρεμένος)

pantrévo (romanization)
πάντρεψα (past)
παντρεύομαι (passive)
παντρεύτηκα (passive past)
παντρεμένος (participle passive perfect)
παντρεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
παντρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παντρεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παντρευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παντρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παντρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παντρεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παντρευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παντρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
παντρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παντρεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παντρευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παντρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παντρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παντρευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παντρευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παντρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παντρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παντρεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παντρευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παντρευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παντρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παντρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παντρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παντρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παντρεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παντρευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παντρευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πάντρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πάντρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
παντρευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παντρευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παντρεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πάντρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πάντρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
παντρευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παντρευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παντρεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πάντρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πάντρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
παντρευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παντρευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παντρεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παντρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παντρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παντρευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παντρευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παντρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παντρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
παντρευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παντρευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πάντρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παντρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παντρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πάντρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παντρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παντρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
παντρεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παντρευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παντρεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παντρευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παντρευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παντρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παντρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παντρεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παντρευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πάντρευε (active imperative imperfective second-person singular)
πάντρεψε (active imperative perfective second-person singular)
πάντρευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
παντρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
παντρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
παντρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
παντρεύτε² (active imperative informal perfective plural second-person)
παντρεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παντρευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παντρεύοντας (active participle present)
έχοντας παντρέψει (active participle past)
παντρεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παντρέψει (active infinitive-aorist)
παντρευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek παντρεύω or ὑπανδρεύω (hupandreúō), from Hellenistic ὕπανδρος (húpandros, “married”), from ὑπό (hupó, “under”) + ἀνδρός (andrós, “of man”).

στεφανώνω

crown with a wreath during marriage ceremony

to marry off, wed (arrange or take part in a marriage)


παντρεμένη

head

παντρεμένη • (pantreméni) f (plural παντρεμένες, masculine παντρεμένος)

pantreméni (romanization)
παντρεμένες (plural)
παντρεμένος (masculine)
παντρεμένη (nominative singular)
παντρεμένες (nominative plural)
παντρεμένης (genitive singular)
παντρεμένων (genitive plural)
παντρεμένη (accusative singular)
παντρεμένες (accusative plural)
παντρεμένη (singular vocative)
παντρεμένες (plural vocative)

παντρεμένοι (pantreménoi)

πα‧ντρε‧μέ‧νη


ανιψιά

ανιψιά • (anipsiá) f (plural ανιψιές, masculine ανιψιός)

anipsiá (romanization)
ανιψιές (plural)
ανιψιός (masculine)
ανιψιά (nominative singular)
ανιψιές (nominative plural)
ανιψιάς (genitive singular)
ανιψιών (genitive plural)
ανιψιά (accusative singular)
ανιψιές (accusative plural)
ανιψιά (singular vocative)
ανιψιές (plural vocative)

Feminine form of ανιψιός (anipsiós, “nephew”).

niece (the daughter of a brother or sister)


μονογαμία

μονογαμία • (monogamía) f (plural μονογαμίες)

monogamía (romanization)
μονογαμίες (plural)
μονογαμία (nominative singular)
μονογαμίες (nominative plural)
μονογαμίας (genitive singular)
μονογαμιών (genitive plural)
μονογαμία (accusative singular)
μονογαμίες (accusative plural)
μονογαμία (singular vocative)
μονογαμίες (plural vocative)

monogamy (permanent pair bond between two beings)


προίκα

proíka (romanization)
προίκες (plural)
προίκα (nominative singular)
προίκες (nominative plural)
προίκας (genitive singular)
προικών (genitive plural)
προίκα (accusative singular)
προίκες (accusative plural)
προίκα (singular vocative)
προίκες (plural vocative)

Coordinate term: ("dower") αντιπροίκι (antiproíki)

dowry (cash, goods or property exchanged at time of marriage)


μητριά

μητριά • (mitriá) f (plural μητριές, masculine πατριός)

mitriá (romanization)
μητριές (plural)
πατριός (masculine)
μητριά (nominative singular)
μητριές (nominative plural)
μητριάς (genitive singular)
μητριών (genitive plural)
μητριά (accusative singular)
μητριές (accusative plural)
μητριά (singular vocative)
μητριές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μητρυιά (mētruiá) with simplified spelling. Also see πατριός (patriós).

inh+

stepmother (the wife of a biological father who is not the biological mother)


βέρα

véra (romanization)
βέρες (plural)
βέρα (nominative singular)
βέρες (nominative plural)
βέρας (genitive singular)
βερών (genitive plural)
βέρα (accusative singular)
βέρες (accusative plural)
βέρα (singular vocative)
βέρες (plural vocative)

From Byzantine Greek βέρα (béra), from Venetan vera, from Latin viria.


συμπέθερος

head

συμπέθερος • (sympétheros) m (plural συμπέθεροι, feminine συμπεθέρα)

sympétheros (romanization)
συμπέθεροι (plural)
συμπεθέρα (feminine)
συμπέθερος (nominative singular)
συμπέθεροι (nominative plural)
συμπεθέρου (genitive singular)
συμπεθέρων (genitive plural)
συμπέθερο (accusative singular)
συμπεθέρους (accusative plural)
συμπέθερε (singular vocative)
συμπέθεροι (plural vocative)


αδέρφι

adérfi (romanization)
αδέρφια (plural)
αδέρφι (nominative singular)
αδέρφια (nominative plural)
αδερφιού (genitive singular)
αδερφιών (genitive plural)
αδέρφι (accusative singular)
αδέρφια (accusative plural)
αδέρφι (singular vocative)
αδέρφια (plural vocative)

αδέλφι αδέλφι#Greek

αδέλφι αδέλφι#Greek


ανιψιός

ανιψιός • (anipsiós) m (plural ανιψιοί, feminine ανιψιά)

anipsiós (romanization)
ανιψιοί (plural)
ανιψιά (feminine)
ανιψιός (nominative singular)
ανιψιοί (nominative plural)
ανιψιού (genitive singular)
ανιψιών (genitive plural)
ανιψιό (accusative singular)
ανιψιούς (accusative plural)
ανιψιέ (singular vocative)
ανιψιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀνεψιός (anepsiós, “cousin”).


παράνυφος

head

παράνυφος • (parányfos) m or f (plural παράνυφοι)

parányfos (romanization)
παράνυφοι (plural)
παράνυφος (nominative singular)
παράνυφοι (nominative plural)
παρανύφου (genitive singular)
παρανύφων (genitive plural)
παράνυφο (accusative singular)
παρανύφους (accusative plural)
παράνυφε (singular vocative)
παράνυφοι (plural vocative)

παράνυμφος παράνυμφος#Greek

Alternative form of παράνυμφος (paránymfos)


παράνυμφος

παράνυμφος • (paránymfos) m or f (plural παράνυμφοι)

paránymfos (romanization)
παράνυμφοι (plural)
παράνυμφος (nominative singular)
παράνυμφοι (nominative plural)
παρανύμφου (genitive singular)
παρανύμφων (genitive plural)
παράνυμφο (accusative singular)
παρανύμφους (accusative plural)
παράνυμφε (singular vocative)
παράνυμφοι (plural vocative)


γάμος ομοφύλων

γάμος ομοφύλων

γάμοι ομοφύλων

γάμος ομοφύλων • (gámos omofýlon) m (plural γάμοι ομοφύλων)

el-noun

γάμοι ομοφύλων

γάμος ομοφύλων

gámos omofýlon (romanization)
γάμοι ομοφύλων (plural)


πενθερικά

pentheriká (romanization)
πενθερικά (nominative plural)
πενθερικών (genitive plural)
πενθερικά (accusative plural)
πενθερικά (plural vocative)

πεθερικά πεθερικά#Greek

Alternative form of πεθερικά (petheriká)


πεθερικά

petheriká (romanization)
πεθερικά (nominative plural)
πεθερικών (genitive plural)
πεθερικά (accusative plural)
πεθερικά (plural vocative)

From adjective πεθερικός (petherikós, “related to the in-laws”).

Πάμε αύριο στα πεθερικά μας.


αγχιστεία

head

αγχιστεία • (anchisteía) f (uncountable)

anchisteía (romanization)
αγχιστεία (nominative singular)
αγχιστείας (genitive singular)
αγχιστεία (accusative singular)
αγχιστεία (singular vocative)

From Ancient Greek ἀγχιστεία (ankhisteía).

Έχουν συγγένεια εξ αγχιστείας.


πενθερά

πενθερά • (pentherá) f (plural πενθερές, masculine πενθερός)

pentherá (romanization)
πενθερές (plural)
πενθερός (masculine)
πενθερά (nominative singular)
πενθερές (nominative plural)
πενθεράς (genitive singular)
πενθερών (genitive plural)
πενθερά (accusative singular)
πενθερές (accusative plural)
πενθερά (singular vocative)
πενθερές (plural vocative)

lbor

Learned borrowing from Ancient Greek πενθερά (pentherá)

πεθερά πεθερά#Greek


πενθερός

head

πενθερός • (pentherós) m (plural πενθεροί, feminine πενθερά)

pentherós (romanization)
πενθεροί (plural)
πενθερά (feminine)
πενθερός (nominative singular)
πενθεροί (nominative plural)
πενθερού (genitive singular)
πενθερών (genitive plural)
πενθερό (accusative singular)
πενθερούς (accusative plural)
πενθερέ (singular vocative)
πενθεροί (plural vocative)

πεθερός πεθερός#Greek


πατριός

πατριός • (patriós) m (plural πατριοί, feminine μητριά)

patriós (romanization)
πατριοί (plural)
μητριά (feminine)
πατριός (nominative singular)
πατριοί (nominative plural)
πατριού (genitive singular)
πατριών (genitive plural)
πατριό (accusative singular)
πατριούς (accusative plural)
πατριέ (singular vocative)
πατριοί (plural vocative)

Inherited from Hellenistic Koine Greek πατρυιός (patruiós) with simplication of spelling. From πατήρ m (patḗr, “father”), stem πατρ-. The ancient spelling with ⟨υι⟩ in analogy to the feminine μητρυιά (mētruiá).

with no simplification of spelling: πατρυιός (patruiós)

stepfather (a husband of a biological mother who is not the biological father)


γονιός

goniós (romanization)
γονιοί (plural)
γονιός (nominative singular)
γονιοί (nominative plural)
γονιού (genitive singular)
γονιών (genitive plural)
γονιό (accusative singular)
γονιούς (accusative plural)
γονιέ (singular vocative)
γονιοί (plural vocative)

γονέας γονέας#Greek


ξαδέλφι

ξαδέλφι • (xadélfi) n (plural ξαδέλφια)

el-noun

ξαδέλφι • (xadélfi) n (plural ξαδέλφια)

xadélfi (romanization)
ξαδέλφια (plural)
ξαδέλφι (nominative singular)
ξαδέλφια (nominative plural)
ξαδελφιού (genitive singular)
ξαδελφιών (genitive plural)
ξαδέλφι (accusative singular)
ξαδέλφια (accusative plural)
ξαδέλφι (singular vocative)
ξαδέλφια (plural vocative)

ξαδέρφι ξαδέρφι#Greek


ξαδέρφι

head

ξαδέρφι • (xadérfi) n (plural ξαδέρφια)

el-noun

ξαδέρφι • (xadérfi) n (plural ξαδέρφια)

xadérfi (romanization)
ξαδέρφια (plural)
ξαδέρφι (nominative singular)
ξαδέρφια (nominative plural)
ξαδερφιού (genitive singular)
ξαδερφιών (genitive plural)
ξαδέρφι (accusative singular)
ξαδέρφια (accusative plural)
ξαδέρφι (singular vocative)
ξαδέρφια (plural vocative)


εξάδελφος

head

εξάδελφος • (exádelfos) m (plural εξάδελφοι, feminine εξαδέλφη)

exádelfos (romanization)
εξάδελφοι (plural)
εξαδέλφη (feminine)
εξάδελφος (nominative singular)
εξάδελφοι (nominative plural)
εξαδέλφου (genitive singular)
εξαδέλφων (genitive plural)
εξάδελφο (accusative singular)
εξαδέλφους (accusative plural)
εξάδελφε (singular vocative)
εξάδελφοι (plural vocative)

ξάδερφος ξάδερφος#Greek


προγονός

προγονός • (progonós) m (plural προγονοί, feminine προγονή)

progonós (romanization)
προγονοί (plural)
προγονή (feminine)
προγονός (nominative singular)
προγονοί (nominative plural)
προγονού (genitive singular)
προγονών (genitive plural)
προγονό (accusative singular)
προγονούς (accusative plural)
προγονέ (singular vocative)
προγονοί (plural vocative)

stepson (the son of a spouse by a previous marriage)


ξαδέλφη

ξαδέλφη • (xadélfi) f (plural ξαδέλφες, masculine ξάδελφος)

xadélfi (romanization)
ξαδέλφες (plural)
ξάδελφος (masculine)
ξαδέλφη (nominative singular)
ξαδέλφες (nominative plural)
ξαδέλφης (genitive singular)
ξαδέλφων (genitive plural)
ξαδέλφη (accusative singular)
ξαδέλφες (accusative plural)
ξαδέλφη (singular vocative)
ξαδέλφες (plural vocative)

ξαδέρφη ξαδέρφη#Greek


εξαδέλφη

εξαδέλφη • (exadélfi) f (plural εξαδέλφες, masculine εξάδελφος)

exadélfi (romanization)
εξαδέλφες (plural)
εξάδελφος (masculine)
εξαδέλφη (nominative singular)
εξαδέλφες (nominative plural)
εξαδέλφης (genitive singular)
εξαδέλφων (genitive plural)
εξαδέλφη (accusative singular)
εξαδέλφες (accusative plural)
εξαδέλφη (singular vocative)
εξαδέλφες (plural vocative)

ξαδέρφη ξαδέρφη#Greek


προγονή

προγονή • (progoní) f (plural προγονές, masculine προγονός)

progoní (romanization)
προγονές (plural)
προγονός (masculine)
προγονή (nominative singular)
προγονές (nominative plural)
προγονής (genitive singular)
προγονών (genitive plural)
προγονή (accusative singular)
προγονές (accusative plural)
προγονή (singular vocative)
προγονές (plural vocative)

stepdaughter (the daughter of a spouse by a previous marriage)


ξάδελφος

ξάδελφος • (xádelfos) m (plural ξάδελφοι, feminine ξαδέλφη)

xádelfos (romanization)
ξάδελφοι (plural)
ξαδέλφη (feminine)
ξάδελφος (nominative singular)
ξάδελφοι (nominative plural)
ξάδελφου (genitive singular)
ξαδέλφου (genitive singular)
ξάδελφων (genitive plural)
ξαδέλφων (genitive plural)
ξάδελφο (accusative singular)
ξάδελφους (accusative plural)
ξαδέλφους (accusative plural)
ξάδελφε (singular vocative)
ξάδελφοι (plural vocative)

ξάδερφος ξάδερφος#Greek


εξάδερφος

εξάδερφος • (exáderfos) m (plural εξάδερφοι, feminine εξαδέρφη)

exáderfos (romanization)
εξάδερφοι (plural)
εξαδέρφη (feminine)
εξάδερφος (nominative singular)
εξάδερφοι (nominative plural)
εξαδέρφου (genitive singular)
εξαδέρφων (genitive plural)
εξάδερφο (accusative singular)
εξαδέρφους (accusative plural)
εξάδερφε (singular vocative)
εξάδερφοι (plural vocative)

ξάδερφος ξάδερφος#Greek


ξάδερφος

ξάδερφος • (xáderfos) m (plural ξάδερφοι, feminine ξαδέρφη)

xáderfos (romanization)
ξάδερφοι (plural)
ξαδέρφη (feminine)
ξάδερφος (nominative singular)
ξάδερφοι (nominative plural)
ξάδερφου (genitive singular)
ξαδέρφου (genitive singular)
ξάδερφων (genitive plural)
ξαδέρφων (genitive plural)
ξάδερφο (accusative singular)
ξάδερφους (accusative plural)
ξαδέρφους (accusative plural)
ξάδερφε (singular vocative)
ξάδερφοι (plural vocative)

From the form ξάδελφος (xádelfos), from εξάδελφος (exádelfos), from Koine Greek ἐξάδελφος (exádelphos), from Ancient Greek ἐξ- (ex-) + ἀδελφός (adelphós).


ξαδέρφη

ξαδέρφη • (xadérfi) f (plural ξαδέρφες, masculine ξάδερφος)

xadérfi (romanization)
ξαδέρφες (plural)
ξάδερφος (masculine)
ξαδέρφη (nominative singular)
ξαδέρφες (nominative plural)
ξαδέρφης (genitive singular)
ξαδέρφων (genitive plural)
ξαδέρφη (accusative singular)
ξαδέρφες (accusative plural)
ξαδέρφη (singular vocative)
ξαδέρφες (plural vocative)


εξαδέρφη

εξαδέρφη • (exadérfi) f (plural εξαδέρφες, masculine εξάδερφος)

exadérfi (romanization)
εξαδέρφες (plural)
εξάδερφος (masculine)
εξαδέρφη (nominative singular)
εξαδέρφες (nominative plural)
εξαδέρφης (genitive singular)
εξαδέρφων (genitive plural)
εξαδέρφη (accusative singular)
εξαδέρφες (accusative plural)
εξαδέρφη (singular vocative)
εξαδέρφες (plural vocative)

ξαδέρφη ξαδέρφη#Greek


μάμμη

mámmi (romanization)
μάμμες (plural)
μάμμη (nominative singular)
μάμμες (nominative plural)
μάμμης (genitive singular)
μάμμη (accusative singular)
μάμμες (accusative plural)
μάμμη (singular vocative)
μάμμες (plural vocative)


σόι

sói (romanization)
σόγια (plural)
σόι (nominative singular)
σόγια (nominative plural)
σογιού (genitive singular)
σογιών (genitive plural)
σόι (accusative singular)
σόγια (accusative plural)
σόι (singular vocative)
σόγια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish صوی (soy, “ancestry, descent”).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">soy</i>

Δεν φτάνει που ήρθε αυτός, έφερε και όλο το σόι του μαζί.

It's not enough that he came, he brought his whole family with him.

Den ftánei pou írthe aftós, éfere kai ólo to sói tou mazí.

family, clan, kin (group of people who one is descended from or shares blood with)


νόνα

nóna (romanization)
νόνες (plural)
νόνα (nominative singular)
νόνες (nominative plural)
νόνας (genitive singular)
νόνα (accusative singular)
νόνες (accusative plural)
νόνα (singular vocative)
νόνες (plural vocative)

From Byzantine Greek, from Italian nonna (“grandmother”), from Latin nonna (“grandmother”).


ανίψι

head

ανίψι • (anípsi) n (plural ανίψια, masculine ανιψιός, feminine ανιψιά)

anípsi (romanization)
ανίψια (plural)
ανιψιός (masculine)
ανιψιά (feminine)
ανίψι (nominative singular)
ανίψια (nominative plural)
ανιψιού (genitive singular)
ανιψιών (genitive plural)
ανίψι (accusative singular)
ανίψια (accusative plural)
ανίψι (singular vocative)
ανίψια (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνεψιός (anepsiós). Cognate with Pontic Greek ανέψ̌ι (anépši).

nephew or niece (son or daughter of one's brother or sister)


αρραβωνιαστικός

αρραβωνιαστικοί

αρραβωνιαστικιά

αρραβωνιαστικός • (arravoniastikós) m (plural αρραβωνιαστικοί, feminine αρραβωνιαστικιά)

el-noun

αρραβωνιαστικοί

αρραβωνιαστικιά

arravoniastikós (romanization)
αρραβωνιαστικοί (plural)
αρραβωνιαστικιά (feminine)
αρραβωνιαστικός (nominative singular)
αρραβωνιαστικοί (nominative plural)
αρραβωνιαστικού (genitive singular)
αρραβωνιαστικών (genitive plural)
αρραβωνιαστικό (accusative singular)
αρραβωνιαστικούς (accusative plural)
αρραβωνιαστικέ (singular vocative)
αρραβωνιαστικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρραβωνιαστικός

αρραβωνιαστικοί

αρραβωνιαστικού

αρραβωνιαστικών

αρραβωνιαστικό

αρραβωνιαστικούς

αρραβωνιαστικέ

αρραβωνιαστικοί


αρραβωνιαστικιά

head

αρραβωνιαστικιές

αρραβωνιαστικός

αρραβωνιαστικιά • (arravoniastikiá) f (plural αρραβωνιαστικιές, masculine αρραβωνιαστικός)

el-noun

αρραβωνιαστικιές

αρραβωνιαστικός

arravoniastikiá (romanization)
αρραβωνιαστικιές (plural)
αρραβωνιαστικός (masculine)
αρραβωνιαστικιά (nominative singular)
αρραβωνιαστικιές (nominative plural)
αρραβωνιαστικιάς (genitive singular)
αρραβωνιαστικιών (genitive plural)
αρραβωνιαστικιά (accusative singular)
αρραβωνιαστικιές (accusative plural)
αρραβωνιαστικιά (singular vocative)
αρραβωνιαστικιές (plural vocative)

el-decl-noun

αρραβωνιαστικιά

αρραβωνιαστικιές

αρραβωνιαστικιάς

αρραβωνιαστικιών

αρραβωνιαστικιά

αρραβωνιαστικιές

αρραβωνιαστικιά

αρραβωνιαστικιές

Feminine form of αρραβωνιαστικός (arravoniastikós).


νυμφευμένος

head

νυμφευμένος • (nymfevménos) m (feminine νυμφευμένη, neuter νυμφευμένο)

nymfevménos (romanization)
νυμφευμένη (feminine)
νυμφευμένο (neuter)
νυμφευμένος (masculine nominative singular)
νυμφευμένη (feminine nominative singular)
νυμφευμένο (neuter nominative singular)
νυμφευμένοι (masculine nominative plural)
νυμφευμένες (feminine nominative plural)
νυμφευμένα (neuter nominative plural)
νυμφευμένου (genitive masculine singular)
νυμφευμένης (feminine genitive singular)
νυμφευμένου (genitive neuter singular)
νυμφευμένων (genitive masculine plural)
νυμφευμένων (feminine genitive plural)
νυμφευμένων (genitive neuter plural)
νυμφευμένο (accusative masculine singular)
νυμφευμένη (accusative feminine singular)
νυμφευμένο (accusative neuter singular)
νυμφευμένους (accusative masculine plural)
νυμφευμένες (accusative feminine plural)
νυμφευμένα (accusative neuter plural)
νυμφευμένε (masculine singular vocative)
νυμφευμένη (feminine singular vocative)
νυμφευμένο (neuter singular vocative)
νυμφευμένοι (masculine plural vocative)
νυμφευμένες (feminine plural vocative)
νυμφευμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

νυμφευμένος (nymfevménos)

νυμφευμένη (nymfevméni)

νυμφευμένο (nymfevméno)

νυμφευμένοι (nymfevménoi)

νυμφευμένες (nymfevménes)

νυμφευμένα (nymfevména)

νυμφευμένου (nymfevménou)

νυμφευμένης (nymfevménis)

νυμφευμένου (nymfevménou)

νυμφευμένων (nymfevménon)

νυμφευμένων (nymfevménon)

νυμφευμένων (nymfevménon)

νυμφευμένο (nymfevméno)

νυμφευμένη (nymfevméni)

νυμφευμένο (nymfevméno)

νυμφευμένους (nymfevménous)

νυμφευμένες (nymfevménes)

νυμφευμένα (nymfevména)

νυμφευμένε (nymfevméne)

νυμφευμένη (nymfevméni)

νυμφευμένο (nymfevméno)

νυμφευμένοι (nymfevménoi)

νυμφευμένες (nymfevménes)

νυμφευμένα (nymfevména)


σώγαμπρος

head

σώγαμπρος • (sógampros) m (plural σώγαμπροι)

sógampros (romanization)
σώγαμπροι (plural)
σώγαμπρος (nominative singular)
σώγαμπροι (nominative plural)
σώγαμπρου (genitive singular)
σώγαμπρων (genitive plural)
σώγαμπρο (accusative singular)
σώγαμπρους (accusative plural)
σώγαμπρε (singular vocative)
σώγαμπροι (plural vocative)

σώ- (só-, “inside, internal”) + γαμπρός (gamprós, “groom”).

prefix

Ο Στάθης είναι σώγαμπρος· ζει με τα πεθερικά του.

O Státhis eínai sógampros; zei me ta petheriká tou.

live-in son-in-law (a man who marries and lives with his wife's family instead of setting up his own home or living with his family)


αλληλοπαντρεύομαι

head

αλληλοπαντρεύομαι • (allilopantrévomai)

el-verb

αλληλοπαντρεύτηκα

αλληλοπαντρεύομαι • (allilopantrévomai) deponent (past αλληλοπαντρεύτηκα)

allilopantrévomai (romanization)
αλληλοπαντρεύτηκα (past)


παρακόρη

head

παρακόρη • (parakóri) f (plural παρακόρες)

parakóri (romanization)
παρακόρες (plural)
παρακόρη (nominative singular)
παρακόρες (nominative plural)
παρακόρης (genitive singular)
παρακορών (genitive plural)
παρακόρη (accusative singular)
παρακόρες (accusative plural)
παρακόρη (singular vocative)
παρακόρες (plural vocative)

παρά (pará, “rather than”) + κόρη (kóri, “daughter”)

compound

[...] πιοτὸ θεϊκό, ποὺ μὲς στὸ σπίτι / σκλάβα καμιὰ δὲν τό 'ξερε μήτε ἄλλη παρακόρη / ἐξὸν αὐτός, τὸ ταίρι του καὶ μιὰ ἐπιστάτρα μόνη.

1976, Ζήσιμου Σίδερη, transl., Όμηρου Οδύσσεια, book 9, lines 205-207:

… a drink of the gods, of which in the household / not a single slave nor housemaid knew of it / other than he, his partner and one butler only.

[...] piotò theïkó, poù mès stò spíti / sklába kamià dèn tó 'xere mḗte állē parakórē / exòn autós, tò taíri tou kaì mià epistátra mónē.


παραγιός

head

παραγιός • (paragiós) m (plural παραγιοί)

paragiós (romanization)
παραγιοί (plural)
παραγιός (nominative singular)
παραγιοί (nominative plural)
παραγιού (genitive singular)
παραγιών (genitive plural)
παραγιό (accusative singular)
παραγιούς (accusative plural)
παραγιέ (singular vocative)
παραγιοί (plural vocative)

παρά (pará, “rather than”) + γιος (gios, “son”)


κυρογενιά

head

κυρογενιά • (kyrogeniá) f (plural κυρογενιές)

kyrogeniá (romanization)
κυρογενιές (plural)
κυρογενιά (nominative singular)
κυρογενιές (nominative plural)
κυρογενιάς (genitive singular)
κυρογενιών (genitive plural)
κυρογενιά (accusative singular)
κυρογενιές (accusative plural)
κυρογενιά (singular vocative)
κυρογενιές (plural vocative)

κυ‧ρο‧γε‧νιά

From κυρούλα (kyroúla, “grandmother”, noun) + γενιά (geniá, “kin”, noun).


αναποκατάστατος

head

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

αναποκατάστατος • (anapokatástatos) m (feminine αναποκατάστατη, neuter αναποκατάστατο)

el-adj

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

anapokatástatos (romanization)
αναποκατάστατη (feminine)
αναποκατάστατο (neuter)
αναποκατάστατος (masculine nominative singular)
αναποκατάστατη (feminine nominative singular)
αναποκατάστατο (neuter nominative singular)
αναποκατάστατοι (masculine nominative plural)
αναποκατάστατες (feminine nominative plural)
αναποκατάστατα (neuter nominative plural)
αναποκατάστατου (genitive masculine singular)
αναποκατάστατης (feminine genitive singular)
αναποκατάστατου (genitive neuter singular)
αναποκατάστατων (genitive masculine plural)
αναποκατάστατων (feminine genitive plural)
αναποκατάστατων (genitive neuter plural)
αναποκατάστατο (accusative masculine singular)
αναποκατάστατη (accusative feminine singular)
αναποκατάστατο (accusative neuter singular)
αναποκατάστατους (accusative masculine plural)
αναποκατάστατες (accusative feminine plural)
αναποκατάστατα (accusative neuter plural)
αναποκατάστατε (masculine singular vocative)
αναποκατάστατη (feminine singular vocative)
αναποκατάστατο (neuter singular vocative)
αναποκατάστατοι (masculine plural vocative)
αναποκατάστατες (feminine plural vocative)
αναποκατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποκατάστατ

el-decl-adj-a

αναποκατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποκατάστατος

αναποκατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποκατάστατ

el-decl-adj-table

αναποκατάστατος (anapokatástatos)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατοι (anapokatástatoi)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)

αναποκατάστατου (anapokatástatou)

αναποκατάστατης (anapokatástatis)

αναποκατάστατου (anapokatástatou)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατους (anapokatástatous)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)

αναποκατάστατε (anapokatástate)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατοι (anapokatástatoi)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)


γάμος ομοφυλόφιλων

head

γάμος ομοφυλόφιλων

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων • (gámos omofylófilon) m (plural γάμοι ομοφυλόφιλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων

gámos omofylófilon (romanization)
γάμοι ομοφυλόφιλων (plural)


γάμος ομοφυλοφίλων

head

γάμος ομοφυλοφίλων

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων • (gámos omofylofílon) m (plural γάμοι ομοφυλοφίλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων

gámos omofylofílon (romanization)
γάμοι ομοφυλοφίλων (plural)

Τους πρώτους γάμους ομοφυλοφίλων στη Βρετανία χαιρέτισε τα μεσάνυχτα ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον

2014 March 29, Η Καθημερινή [Kathimerini], retrieved 2019-05-18:

Britain's first gay marriages were welcomed at midnight by British Prime Minister David Cameron.

Tous prótous gámous omofylofílon sti Vretanía chairétise ta mesánychta o prothypourgós tis Vretanías Ntéivint Kámeron


ανδραδέλφη

head

ανδραδέλφη • (andradélfi) f (plural ανδραδέλφες, masculine ανδράδελφος)

andradélfi (romanization)
ανδραδέλφες (plural)
ανδράδελφος (masculine)
ανδραδέλφη (nominative singular)
ανδραδέλφες (nominative plural)
ανδραδέλφης (genitive singular)
ανδραδελφών (genitive plural)
ανδραδέλφη (accusative singular)
ανδραδέλφες (accusative plural)
ανδραδέλφη (singular vocative)
ανδραδέλφες (plural vocative)

sister-in-law (the sister of one's spouse)


ανδράδελφος

ανδράδελφος • (andrádelfos) m (plural ανδράδελφοι, feminine ανδραδέλφη)

andrádelfos (romanization)
ανδράδελφοι (plural)
ανδραδέλφη (feminine)
ανδράδελφος (nominative singular)
ανδράδελφοι (nominative plural)
ανδράδελφου (genitive singular)
ανδράδελφων (genitive plural)
ανδράδελφο (accusative singular)
ανδράδελφους (accusative plural)
ανδράδελφε (singular vocative)
ανδράδελφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανδράδελφους


ανιψίδι

head

ανιψίδι • (anipsídi) n (plural ανιψίδια)

anipsídi (romanization)
ανιψίδια (plural)
ανιψίδι (nominative singular)
ανιψίδια (nominative plural)
ανιψίδι (accusative singular)
ανιψίδια (accusative plural)
ανιψίδι (singular vocative)
ανιψίδια (plural vocative)


βλάμης

βλάμης • (vlámis) m (plural βλάμηδες, feminine βλάμισσα)

vlámis (romanization)
βλάμηδες (plural)
βλάμισσα (feminine)
βλάμης (nominative singular)
βλάμηδες (nominative plural)
βλάμη (genitive singular)
βλάμηδων (genitive plural)
βλάμη (accusative singular)
βλάμηδες (accusative plural)
βλάμη (singular vocative)
βλάμηδες (plural vocative)


αμπλά

αμπλά • (amplá) f

el-noun

αμπλά • (amplá) f

Borrowed from Ottoman Turkish ابلا (abla).


αρραβωνιάρα

head

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρης

αρραβωνιάρα • (arravoniára) f (plural αρραβωνιάρες, masculine αρραβωνιάρης)

el-noun

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρης

arravoniára (romanization)
αρραβωνιάρες (plural)
αρραβωνιάρης (masculine)
αρραβωνιάρα (nominative singular)
αρραβωνιάρες (nominative plural)
αρραβωνιάρας (genitive singular)
αρραβωνιάρα (accusative singular)
αρραβωνιάρες (accusative plural)
αρραβωνιάρα (singular vocative)
αρραβωνιάρες (plural vocative)

el-decl-noun

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρας

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρες


κουνιάδα

head

κουνιάδα • (kouniáda) f (plural κουνιάδες, masculine κουνιάδος)

kouniáda (romanization)
κουνιάδες (plural)
κουνιάδος (masculine)
κουνιάδα (nominative singular)
κουνιάδες (nominative plural)
κουνιάδας (genitive singular)
κουνιάδων (genitive plural)
κουνιάδα (accusative singular)
κουνιάδες (accusative plural)
κουνιάδα (singular vocative)
κουνιάδες (plural vocative)

Borrowed from Venetan cognada, cugnada, from Latin cognāta.

sister-in-law, specifically spouse's sister


στεφανώνω

στεφανώνω • (stefanóno)

el-verb

στεφανώνομαι

στεφανωμένος

στεφανώνω • (stefanóno) (past στεφάνωσα, passive στεφανώνομαι, p‑past στεφανώθηκα, ppp στεφανωμένος)

stefanóno (romanization)
στεφάνωσα (past)
στεφανώνομαι (passive)
στεφανώθηκα (passive past)
στεφανωμένος (participle passive perfect)
στεφανώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
στεφανώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στεφανώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στεφανωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στεφανώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στεφανώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στεφανώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στεφανωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στεφανώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
στεφανώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στεφανώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στεφανωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στεφανώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στεφανώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στεφανωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στεφανωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στεφανώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στεφανώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στεφανώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στεφανωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφανωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφάνωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στεφάνωσα (active first-person indicative past perfective singular)
στεφανωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στεφάνωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στεφάνωσες (active indicative past perfective second-person singular)
στεφανωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στεφάνωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στεφάνωσε (active indicative past perfective singular third-person)
στεφανωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στεφανώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στεφανώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στεφανωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στεφανωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στεφανώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στεφανώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στεφανωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στεφανωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στεφάνωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφάνωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στεφανωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στεφανώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στεφανώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στεφανώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στεφανώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στεφανωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στεφάνωνε (active imperative imperfective second-person singular)
στεφάνωσε (active imperative perfective second-person singular)
στεφανώσου (imperative passive perfective second-person singular)
στεφανώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
στεφανώστε (active imperative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στεφανωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στεφανώνοντας (active participle present)
έχοντας στεφανώσει (active participle past)
στεφανωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στεφανώσει (active infinitive-aorist)
στεφανωθεί (infinitive-aorist passive)

στε‧φα‧νώ‧νω

Inherited from Koine Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to marry' and learned borrowing from Ancient Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to crown/wreathe'. By surface analysis, στέφανος (stéfanos) or στεφάνι (stefáni) + -ώνω (-óno).

lbor

(transitive, figuratively) to crown (to form the topmost or finishing part of; to complete; to consummate; to perfect)

(transitive) to marry, to marry off (to arrange for the marriage of)

(transitive) to marry, to wed (to perform the marriage ceremony for; to unite in wedlock)

(passive voice) to marry (to enter into the conjugal or connubial state; to take a husband or a wife)


συννυφάδα

head

συννυφάδα • (synnyfáda) f (plural συννυφάδες)

synnyfáda (romanization)
συννυφάδες (plural)
συννυφάδα (nominative singular)
συννυφάδες (nominative plural)
συννυφάδας (genitive singular)
συννυφάδων (genitive plural)
συννυφάδα (accusative singular)
συννυφάδες (accusative plural)
συννυφάδα (singular vocative)
συννυφάδες (plural vocative)

συν‧νυ‧φά‧δα

Inherited from Koine Greek σύννυμφος (súnnumphos), with addition of -άδα (-áda) ending akin to κουνιάδα (kouniáda). By surface analysis, συν- (syn-) + νύφ(η) (nýf(i)) + -άδα (-áda).

surf

νύφη<alt:νύφ(η)>

co-sister-in-law (one's husband's brother's wife)


σύγαμπρος

head

σύγαμπρος • (sýgampros) m (plural σύγαμπροι)

sýgampros (romanization)
σύγαμπροι (plural)
σύγαμπρος (nominative singular)
σύγαμπροι (nominative plural)
σύγαμπρου (genitive singular)
σύγαμπρων (genitive plural)
σύγαμπρο (accusative singular)
σύγαμπρους (accusative plural)
σύγαμπρε (singular vocative)
σύγαμπροι (plural vocative)

Inherited from Koine Greek σύγγαμβρος (súngambros), from συγ- (sug-) + γαμβρός (gambrós), with alteration of -μβρ- to -μπρ- like γαμβρός (gamvrós) → γαμπρός (gamprós).

inh+

Coordinate term: συννυφάδα f (synnyfáda, “co-sister-in-law”)

co-brother-in-law (one's wife's sister's husband)