πολιορκώ

πολιορκώ • (poliorkó)

el-verb

πολιορκούμαι

πολιορκημένος

πολιορκώ • (poliorkó) (past πολιόρκησα, passive πολιορκούμαι, ppp πολιορκημένος)

poliorkó (romanization)
πολιόρκησα (past)
πολιορκούμαι (passive)
πολιορκημένος (participle passive perfect)

(military) to lay siege to, siege, besiege


απολύω

head

απολύω • (apolýo)

el-verb

απολύω • (apolýo) (past απέλυσα/απόλυσα, passive απολύομαι)

apolýo (romanization)
απέλυσα (past)
απόλυσα (past)
απολύομαι (passive)
απολύω (active first-person imperfective indicative present singular)
απολύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απολύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απολυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απολύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απολύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απολύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απολυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απολύει (active imperfective indicative present singular third-person)
απολύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απολύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απολυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απολύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απολύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απολυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απολυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απολύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απολύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απολύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απολυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απολυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απολύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απολύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απολύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απολύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απολύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απολυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απολυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
απόλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
απολυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
απόλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
απολυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
απόλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
απολυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απολύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απολύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απολυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απολυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απολύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απολύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απολυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απολυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απολύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απολύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απολύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απολύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απολύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απολύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απολύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απολυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόλυε (active imperative imperfective second-person singular)
απόλυσε (active imperative perfective second-person singular)
απολύσου (imperative passive perfective second-person singular)
απολύετε (active imperative imperfective plural second-person)
απολύστε (active imperative perfective plural second-person)
απολύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απολυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απολύοντας (active participle present)
έχοντας απολύσει (active participle past)
απολυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απολύσει (active infinitive-aorist)
απολυθεί (infinitive-aorist passive)

απολλύω (apollýo)

From Ancient Greek ἀπολύω (apolúō). Morphologically, from απο- (apo-) + λύω (lýo).

(military) to discharge, demobilise; (informal) demob


ακροβολιστής

head

ακροβολιστές

ακροβολιστής • (akrovolistís) m (plural ακροβολιστές)

el-noun

ακροβολιστές

akrovolistís (romanization)
ακροβολιστές (plural)
ακροβολιστής (nominative singular)
ακροβολιστές (nominative plural)
ακροβολιστή (genitive singular)
ακροβολιστών (genitive plural)
ακροβολιστή (accusative singular)
ακροβολιστές (accusative plural)
ακροβολιστή (singular vocative)
ακροβολιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ακροβολιστής

ακροβολιστές

ακροβολιστών

ακροβολιστές

ακροβολιστές

From Ancient Greek ἀκροβολιστής (akrobolistḗs), equivalent to ακροβολισμός (akrovolismós, “skirmishing”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

der

ἀκροβολιστής

suffix

ακροβολισμός


φροντιστής

head

φροντιστής • (frontistís) m (plural φροντιστές, feminine φροντίστρια)

frontistís (romanization)
φροντιστές (plural)
φροντίστρια (feminine)
φροντιστής (nominative singular)
φροντιστές (nominative plural)
φροντιστή (genitive singular)
φροντιστών (genitive plural)
φροντιστή (accusative singular)
φροντιστές (accusative plural)
φροντιστή (singular vocative)
φροντιστές (plural vocative)

From Ancient Greek φροντιστής (phrontistḗs), equivalent to φροντ- (front-, “to look after, to take care of”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


γκλομπ

(law enforcement) truncheon (UK), baton (US)


ναρκοπέδιο

head

ναρκοπέδιο • (narkopédio) n (plural ναρκοπέδια)

narkopédio (romanization)
ναρκοπέδια (plural)
ναρκοπέδιο (nominative singular)
ναρκοπέδια (nominative plural)
ναρκοπεδίου (genitive singular)
ναρκοπέδιου (genitive singular)
ναρκοπεδίων (genitive plural)
ναρκοπέδιο (accusative singular)
ναρκοπέδια (accusative plural)
ναρκοπέδιο (singular vocative)
ναρκοπέδια (plural vocative)

From νάρκη (nárki, “mine”) + πεδίο (pedío, “field”).


παρέλαση

head

παρέλαση • (parélasi) f (plural παρελάσεις)

parélasi (romanization)
παρελάσεις (plural)
παρέλαση (nominative singular)
παρελάσεις (nominative plural)
παρέλασης (genitive singular)
παρελάσεων (genitive plural)
παρέλαση (accusative singular)
παρελάσεις (accusative plural)
παρέλαση (singular vocative)
παρελάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρελάσεως (pareláseos)


χαιρετισμός

head

χαιρετισμός • (chairetismós) m (plural χαιρετισμοί)

chairetismós (romanization)
χαιρετισμοί (plural)
χαιρετισμός (nominative singular)
χαιρετισμοί (nominative plural)
χαιρετισμού (genitive singular)
χαιρετισμών (genitive plural)
χαιρετισμό (accusative singular)
χαιρετισμούς (accusative plural)
χαιρετισμέ (singular vocative)
χαιρετισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

χαιρετισμούς

χαι‧ρε‧τι‧σμός


εύζωνος

évzonos (romanization)
εύζωνοι (plural)
εύζωνος (nominative singular)
εύζωνοι (nominative plural)
ευζώνου (genitive singular)
ευζώνων (genitive plural)
εύζωνο (accusative singular)
ευζώνους (accusative plural)
εύζωνε (singular vocative)
εύζωνοι (plural vocative)

(military) evzone, a member of the presidential guard

(military, in the plural) the presidential guard


παράδοση

head

παράδοση • (parádosi) f (plural παραδόσεις)

parádosi (romanization)
παραδόσεις (plural)
παράδοση (nominative singular)
παραδόσεις (nominative plural)
παράδοσης (genitive singular)
παραδόσεων (genitive plural)
παράδοση (accusative singular)
παραδόσεις (accusative plural)
παράδοση (singular vocative)
παραδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραδόσεως (paradóseos)

Learnedly, from Ancient Greek παράδοσις (parádosis) + modern ending -ση (-si), thus παρά- (pará-) + δόση f (dósi, “dose, portion, gift”).
The Triantafyllidis Dictionary suggests that the sense of "tradition" is influenced by semantic loan from French tradition and German Überlieferung, which are themselves from traditio, which in had its sense of "tradition" ("saying or teaching handed down generationally, especially ecclesiastical tradition") influenced by the Koine Greek παράδοσις (parádosis)


γυλιός

gyliós (romanization)
γυλιοί (plural)
γυλιός (nominative singular)
γυλιοί (nominative plural)
γυλιού (genitive singular)
γυλιών (genitive plural)
γυλιό (accusative singular)
γυλιούς (accusative plural)
γυλιέ (singular vocative)
γυλιοί (plural vocative)


δολιοφθορά

head

δολιοφθορά • (doliofthorá) f (plural δολιοφθορές)

doliofthorá (romanization)
δολιοφθορές (plural)
δολιοφθορά (nominative singular)
δολιοφθορές (nominative plural)
δολιοφθοράς (genitive singular)
δολιοφθορών (genitive plural)
δολιοφθορά (accusative singular)
δολιοφθορές (accusative plural)
δολιοφθορά (singular vocative)
δολιοφθορές (plural vocative)

(military) sabotage (deliberate action aimed at weakening an enemy)

(military) sabotage (acts with intent to obstruct the national defenses of a country)


εμβατήριο

εμβατήριο • (emvatírio) n (plural εμβατήρια)

emvatírio (romanization)
εμβατήρια (plural)
εμβατήριο (nominative singular)
εμβατήρια (nominative plural)
εμβατηρίου (genitive singular)
εμβατήριου (genitive singular)
εμβατηρίων (genitive plural)
εμβατήριο (accusative singular)
εμβατήρια (accusative plural)
εμβατήριο (singular vocative)
εμβατήρια (plural vocative)

εμ‧βα‧τή‧ρι‧ο

Learnedly, from Koine Greek ἐμβατήριον (embatḗrion) -with noun μέλος (mélos)-, neuter adjective of ἐμβατήριος (embatḗrios, “suitable for marching, suitable for parade”), with stem ἐμβα- of the ancient verb ἐμβαίνω (embaínō) + -τήριον (-tḗrion). From (ἐν-) ἐμ- ((en-) em-, “in”) + βαίνω (baínō, “to move on foot, to step”) (modern εμβαίνω (emvaíno).

Οι στρατιώτες κάνουν παρέλαση με εμβατήρια.

The soldiers are on parade with marches.

Oi stratiótes kánoun parélasi me emvatíria.

(music, military) march (piece of music written for marching)


σάλπιγξ

sálpinx (romanization)
σάλπιγξ (plural)
σάλπιγξ (nominative singular)
σάλπιγγες (nominative plural)
σάλπιγγος (genitive singular)
σαλπίγγων (genitive plural)
σάλπιγγα (accusative singular)
σάλπιγγες (accusative plural)
σάλπιγξ (singular vocative)
σάλπιγγες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σάλπιγξ (sálpinx).

(formal, archaic, Katharevousa, military, music) war-trumpet, trump

(formal, archaic, Katharevousa, military) trumpet-call


πεζο-

From Ancient Greek πεζός (pezós, “on foot”).

πεζο- (pezo-) + μάχη (máchi, “battle”) → πεζομαχία (pezomachía, “infantry battle”)

(military) related to infantry or foot soldiers


πεζομαχία

πεζομαχία • (pezomachía) f (plural πεζομαχίες)

pezomachía (romanization)
πεζομαχίες (plural)
πεζομαχία (nominative singular)
πεζομαχίες (nominative plural)
πεζομαχίας (genitive singular)
πεζομαχιών (genitive plural)
πεζομαχία (accusative singular)
πεζομαχίες (accusative plural)
πεζομαχία (singular vocative)
πεζομαχίες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πεζομαχίᾱ (pezomakhíā). By surface analysis, πεζο- (pezo-, “foot”) + μάχη (máchi, “combat”).


Α/Κ

αυτοκινούμενος αυτοκινούμενος#Greek

(military) Initialism of αυτοκινούμενος (aftokinoúmenos): motorised, automotive


εξοπλίζω

head

εξοπλίζω • (exoplízo)

el-verb

εξοπλίζω • (exoplízo) (past εξόπλισα, passive εξοπλίζομαι)

exoplízo (romanization)
εξόπλισα (past)
εξοπλίζομαι (passive)
εξοπλίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εξοπλίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εξοπλίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εξοπλιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εξοπλίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εξοπλίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εξοπλίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εξοπλιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εξοπλίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εξοπλίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εξοπλίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εξοπλιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εξοπλίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εξοπλίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εξοπλιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εξοπλιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εξοπλίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εξοπλίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εξοπλίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξοπλιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εξοπλιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εξοπλίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εξοπλίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εξοπλίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξοπλίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εξοπλίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εξοπλιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξοπλιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξόπλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξόπλισα (active first-person indicative past perfective singular)
εξοπλιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξοπλιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εξοπλίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξόπλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξόπλισες (active indicative past perfective second-person singular)
εξοπλιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξοπλιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εξοπλίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξόπλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξόπλισε (active indicative past perfective singular third-person)
εξοπλιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξοπλιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εξοπλίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εξοπλίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εξοπλίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εξοπλιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εξοπλιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εξοπλίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εξοπλίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εξοπλιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εξοπλιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξόπλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξοπλίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξοπλίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξόπλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξοπλίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εξοπλίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξοπλίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εξοπλιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εξοπλίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξοπλιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εξοπλιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εξοπλίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εξοπλίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εξοπλίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εξοπλιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εξόπλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εξόπλισε (active imperative perfective second-person singular)
εξοπλίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εξοπλίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εξοπλίστε (active imperative perfective plural second-person)
εξοπλίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εξοπλιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εξοπλίζοντας (active participle present)
έχοντας εξοπλίσει (active participle past)
εξοπλισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εξοπλίσει (active infinitive-aorist)
εξοπλιστεί (infinitive-aorist passive)


εξοπλισμός

head

εξοπλισμός • (exoplismós) m (plural εξοπλισμοί)

exoplismós (romanization)
εξοπλισμοί (plural)
εξοπλισμός (nominative singular)
εξοπλισμοί (nominative plural)
εξοπλισμού (genitive singular)
εξοπλισμών (genitive plural)
εξοπλισμό (accusative singular)
εξοπλισμούς (accusative plural)
εξοπλισμέ (singular vocative)
εξοπλισμοί (plural vocative)


κατάφρακτος

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (feminine κατάφρακτη, neuter κατάφρακτο)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτη (feminine)
κατάφρακτο (neuter)
κατάφρακτος (masculine nominative singular)
κατάφρακτη (feminine nominative singular)
κατάφρακτο (neuter nominative singular)
κατάφρακτοι (masculine nominative)
κατάφρακτες (feminine nominative plural)
κατάφρακτα (neuter nominative plural)
κατάφρακτου (genitive masculine singular)
κατάφρακτης (feminine genitive singular)
κατάφρακτου (genitive neuter singular)
κατάφρακτων (genitive masculine)
κατάφρακτων (feminine genitive plural)
κατάφρακτων (genitive neuter plural)
κατάφρακτο (accusative masculine singular)
κατάφρακτη (accusative feminine singular)
κατάφρακτο (accusative neuter singular)
κατάφρακτους (accusative masculine)
κατάφρακτες (accusative feminine plural)
κατάφρακτα (accusative neuter plural)
κατάφρακτε (masculine singular vocative)
κατάφρακτη (feminine singular vocative)
κατάφρακτο (neuter singular vocative)
κατάφρακτοι (masculine vocative)
κατάφρακτες (feminine plural vocative)
κατάφρακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κατάφρακτος (katáfraktos)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτης (katáfraktis)

κατάφρακτου (katáfraktou)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτων (katáfrakton)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτους (katáfraktous)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

κατάφρακτε (katáfrakte)

κατάφρακτη (katáfrakti)

κατάφρακτο (katáfrakto)

κατάφρακτοι (katáfraktoi)

κατάφρακτες (katáfraktes)

κατάφρακτα (katáfrakta)

From Ancient Greek κατάφρακτος (katáphraktos, “covered, shut up”).

inh

(history, military) related to a cataphract


κατάφρακτος

head

κατάφρακτος • (katáfraktos) m (plural κατάφρακτοι)

katáfraktos (romanization)
κατάφρακτοι (plural)
κατάφρακτος (nominative singular)
κατάφρακτοι (nominative plural)
κατάφρακτου (genitive singular)
κατάφρακτων (genitive plural)
κατάφρακτο (accusative singular)
κατάφρακτους (accusative plural)
κατάφρακτε (singular vocative)
κατάφρακτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κατάφρακτους

(history, military) cataphract (a heavily armoured Byzantine military unit; a soldier thus armed; the armour worn)


περικυκλώνω

head

περικυκλώνω • (perikyklóno)

el-verb

περικυκλώνομαι

περικυκλώνω • (perikyklóno) (past περικύκλωσα, passive περικυκλώνομαι)

perikyklóno (romanization)
περικύκλωσα (past)
περικυκλώνομαι (passive)
περικυκλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
περικυκλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
περικυκλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
περικυκλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
περικυκλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
περικυκλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
περικυκλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
περικυκλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
περικυκλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
περικυκλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
περικυκλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
περικυκλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
περικυκλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
περικυκλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
περικυκλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
περικυκλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
περικυκλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
περικυκλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
περικυκλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικυκλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
περικυκλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
περικυκλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
περικυκλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
περικυκλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικυκλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
περικυκλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
περικυκλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικυκλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
περικύκλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
περικύκλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
περικυκλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικυκλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
περικυκλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
περικύκλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
περικύκλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
περικυκλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικυκλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
περικυκλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
περικύκλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
περικύκλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
περικυκλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικυκλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
περικυκλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
περικυκλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
περικυκλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
περικυκλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
περικυκλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
περικυκλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
περικυκλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
περικυκλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
περικυκλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
περικύκλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικυκλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικυκλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
περικύκλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
περικυκλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
περικυκλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
περικυκλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικυκλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
περικυκλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα περικυκλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα περικυκλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα περικυκλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα περικυκλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
περικύκλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
περικύκλωσε (active imperative perfective second-person singular)
περικυκλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
περικυκλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
περικυκλώστε (active imperative perfective plural second-person)
περικυκλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
περικυκλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
περικυκλώνοντας (active participle present)
έχοντας περικυκλώσει (active participle past)
περικυκλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
περικυκλώσει (active infinitive-aorist)
περικυκλωθεί (infinitive-aorist passive)

πε‧ρι‧κυ‧κλώ‧νω

Learned borrowing from Ancient Greek περικυκλόω (perikuklóō) with -ώνω (-óno) ending. By surface analysis, περι- (peri-) + κυκλώνω (kyklóno).

surf

(transitive, often military) to surround, to encircle (on all sides)


αλεξίσφαιρος

head

αλεξίσφαιρος • (alexísfairos) m (feminine αλεξίσφαιρη, neuter αλεξίσφαιρο)

alexísfairos (romanization)
αλεξίσφαιρη (feminine)
αλεξίσφαιρο (neuter)
αλεξίσφαιρος (masculine nominative singular)
αλεξίσφαιρη (feminine nominative singular)
αλεξίσφαιρο (neuter nominative singular)
αλεξίσφαιροι (masculine nominative)
αλεξίσφαιρες (feminine nominative plural)
αλεξίσφαιρα (neuter nominative plural)
αλεξίσφαιρου (genitive masculine singular)
αλεξίσφαιρης (feminine genitive singular)
αλεξίσφαιρου (genitive neuter singular)
αλεξίσφαιρων (genitive masculine)
αλεξίσφαιρων (feminine genitive plural)
αλεξίσφαιρων (genitive neuter plural)
αλεξίσφαιρο (accusative masculine singular)
αλεξίσφαιρη (accusative feminine singular)
αλεξίσφαιρο (accusative neuter singular)
αλεξίσφαιρους (accusative masculine)
αλεξίσφαιρες (accusative feminine plural)
αλεξίσφαιρα (accusative neuter plural)
αλεξίσφαιρε (masculine singular vocative)
αλεξίσφαιρη (feminine singular vocative)
αλεξίσφαιρο (neuter singular vocative)
αλεξίσφαιροι (masculine vocative)
αλεξίσφαιρες (feminine plural vocative)
αλεξίσφαιρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αλεξίσφαιρος

el-decl-adj-table

αλεξίσφαιρος (alexísfairos)

αλεξίσφαιρη (alexísfairi)

αλεξίσφαιρο (alexísfairo)

αλεξίσφαιροι (alexísfairoi)

αλεξίσφαιρες (alexísfaires)

αλεξίσφαιρα (alexísfaira)

αλεξίσφαιρου (alexísfairou)

αλεξίσφαιρης (alexísfairis)

αλεξίσφαιρου (alexísfairou)

αλεξίσφαιρων (alexísfairon)

αλεξίσφαιρων (alexísfairon)

αλεξίσφαιρων (alexísfairon)

αλεξίσφαιρο (alexísfairo)

αλεξίσφαιρη (alexísfairi)

αλεξίσφαιρο (alexísfairo)

αλεξίσφαιρους (alexísfairous)

αλεξίσφαιρες (alexísfaires)

αλεξίσφαιρα (alexísfaira)

αλεξίσφαιρε (alexísfaire)

αλεξίσφαιρη (alexísfairi)

αλεξίσφαιρο (alexísfairo)

αλεξίσφαιροι (alexísfairoi)

αλεξίσφαιρες (alexísfaires)

αλεξίσφαιρα (alexísfaira)

From αλεξι- (alexi-, “protection, deflection”) + σφαίρα (sfaíra, “bullet”), calque of English bulletproof.


σταθμεύω

head

σταθμεύω • (stathmévo)

el-verb

σταθμεύω • (stathmévo) (past στάθμευσα, passive —)

stathmévo (romanization)
στάθμευσα (past)
σταθμεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
σταθμεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σταθμεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σταθμεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σταθμεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
σταθμεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σταθμεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σταθμεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σταθμεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σταθμεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σταθμεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σταθμεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σταθμεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στάθμευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στάθμευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στάθμευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στάθμευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στάθμευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στάθμευσε (active indicative past perfective singular third-person)
σταθμεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σταθμεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σταθμεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σταθμεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στάθμευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σταθμεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στάθμευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σταθμεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα σταθμεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σταθμεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στάθμευε (active imperative imperfective second-person singular)
στάθμευσε (active imperative perfective second-person singular)
σταθμεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
σταθμεύστε (active imperative perfective plural second-person)
σταθμεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σταθμεύσει (active indeclinable participle perfect)
σταθμευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
σταθμεύσει (infinitive-aorist)

σταθ‧μεύ‧ω στα‧θμεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek σταθμεύω (stathmeúō, “take up quarters”), from σταθμός (stathmós) + -εύω (-eúō), with semantic loan from French stationner.

inh

(military) to halt (for rest or overnight)


βεγγαλικό

head

βεγγαλικό • (vengalikó) n (plural βεγγαλικά)

vengalikó (romanization)
βεγγαλικά (plural)
βεγγαλικό (nominative singular)
βεγγαλικά (nominative plural)
βεγγαλικού (genitive singular)
βεγγαλικών (genitive plural)
βεγγαλικό (accusative singular)
βεγγαλικά (accusative plural)
βεγγαλικό (singular vocative)
βεγγαλικά (plural vocative)

βε‧γγα‧λι‧κό

Literally, 'Bengalese', from Βεγγάλη (Vengáli, “Bengal”). Compare to English term Bengal light.

sparkler (hand-held firework that emits sparks)


βαρελότο

βαρελότο • (varelóto) n (plural βαρελότα)

varelóto (romanization)
βαρελότα (plural)
βαρελότο (nominative singular)
βαρελότα (nominative plural)
βαρελότου (genitive singular)
βαρελότων (genitive plural)
βαρελότο (accusative singular)
βαρελότα (accusative plural)
βαρελότο (singular vocative)
βαρελότα (plural vocative)

Borrowed from Italian barilotto (“little barrel”).

firecracker, banger, cracker (gunpowder in roll of paper, designed to produce a large bang)


αβολίδωτος

αβολίδωτος • (avolídotos) m (feminine αβολίδωτη, neuter αβολίδωτο)

avolídotos (romanization)
αβολίδωτη (feminine)
αβολίδωτο (neuter)
αβολίδωτος (masculine nominative singular)
αβολίδωτη (feminine nominative singular)
αβολίδωτο (neuter nominative singular)
αβολίδωτοι (masculine nominative)
αβολίδωτες (feminine nominative plural)
αβολίδωτα (neuter nominative plural)
αβολίδωτου (genitive masculine singular)
αβολίδωτης (feminine genitive singular)
αβολίδωτου (genitive neuter singular)
αβολίδωτων (genitive masculine)
αβολίδωτων (feminine genitive plural)
αβολίδωτων (genitive neuter plural)
αβολίδωτο (accusative masculine singular)
αβολίδωτη (accusative feminine singular)
αβολίδωτο (accusative neuter singular)
αβολίδωτους (accusative masculine)
αβολίδωτες (accusative feminine plural)
αβολίδωτα (accusative neuter plural)
αβολίδωτε (masculine singular vocative)
αβολίδωτη (feminine singular vocative)
αβολίδωτο (neuter singular vocative)
αβολίδωτοι (masculine vocative)
αβολίδωτες (feminine plural vocative)
αβολίδωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβολίδωτος (avolídotos)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτοι (avolídotoi)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

αβολίδωτου (avolídotou)

αβολίδωτης (avolídotis)

αβολίδωτου (avolídotou)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτων (avolídoton)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτους (avolídotous)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

αβολίδωτε (avolídote)

αβολίδωτη (avolídoti)

αβολίδωτο (avolídoto)

αβολίδωτοι (avolídotoi)

αβολίδωτες (avolídotes)

αβολίδωτα (avolídota)

(military) blank (unbulleted ammunition)


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


αγνοούμενος

head

αγνοούμενος • (agnooúmenos) m (feminine αγνοούμενη, neuter αγνοούμενο)

agnooúmenos (romanization)
αγνοούμενη (feminine)
αγνοούμενο (neuter)
αγνοούμενος (masculine nominative singular)
αγνοούμενη (feminine nominative singular)
αγνοούμενο (neuter nominative singular)
αγνοούμενοι (masculine nominative)
αγνοούμενες (feminine nominative plural)
αγνοούμενα (neuter nominative plural)
αγνοούμενου (genitive masculine singular)
αγνοούμενης (feminine genitive singular)
αγνοούμενου (genitive neuter singular)
αγνοούμενων (genitive masculine)
αγνοούμενων (feminine genitive plural)
αγνοούμενων (genitive neuter plural)
αγνοούμενο (accusative masculine singular)
αγνοούμενη (accusative feminine singular)
αγνοούμενο (accusative neuter singular)
αγνοούμενους (accusative masculine)
αγνοούμενες (accusative feminine plural)
αγνοούμενα (accusative neuter plural)
αγνοούμενε (masculine singular vocative)
αγνοούμενη (feminine singular vocative)
αγνοούμενο (neuter singular vocative)
αγνοούμενοι (masculine vocative)
αγνοούμενες (feminine plural vocative)
αγνοούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αγνοούμενος (agnooúmenos)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενοι (agnooúmenoi)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

αγνοούμενου (agnooúmenou)

αγνοούμενης (agnooúmenis)

αγνοούμενου (agnooúmenou)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενων (agnooúmenon)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενους (agnooúmenous)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

αγνοούμενε (agnooúmene)

αγνοούμενη (agnooúmeni)

αγνοούμενο (agnooúmeno)

αγνοούμενοι (agnooúmenoi)

αγνοούμενες (agnooúmenes)

αγνοούμενα (agnooúmena)

α‧γνο‧ού‧με‧νος

Present participle of αγνοούμαι (agnooúmai), passive of αγνοώ (agnoó).


κοκτέιλ μολότοφ

head

κοκτέιλ μολότοφ • (koktéil molótof) n (indeclinable)


βόμβα μολότοφ

βόμβες μολότοφ

βόμβα μολότοφ • (vómva molótof) f (plural βόμβες μολότοφ)

el-noun

βόμβες μολότοφ

vómva molótof (romanization)
βόμβες μολότοφ (plural)


αγχέμαχος

head

αγχέμαχος • (anchémachos) m (feminine αγχέμαχος, neuter αγχέμαχον)

anchémachos (romanization)
αγχέμαχος (feminine)
αγχέμαχον (neuter)
αγχέμαχος (masculine nominative singular)
αγχέμαχος (feminine nominative singular)
αγχέμαχον (neuter nominative singular)
αγχέμαχοι (masculine nominative)
αγχέμαχοι (feminine nominative plural)
αγχέμαχα (neuter nominative plural)
αγχέμαχου (genitive masculine singular)
αγχέμαχου (feminine genitive singular)
αγχέμαχου (genitive neuter singular)
αγχέμαχων (genitive masculine)
αγχέμαχων (feminine genitive plural)
αγχέμαχων (genitive neuter plural)
αγχέμαχο (accusative masculine singular)
αγχέμαχο (accusative feminine singular)
αγχέμαχον (accusative neuter singular)
αγχέμαχους (accusative masculine)
αγχέμαχους (accusative feminine plural)
αγχέμαχα (accusative neuter plural)
αγχέμαχε (masculine singular vocative)
αγχέμαχε (feminine singular vocative)
αγχέμαχον (neuter singular vocative)
αγχέμαχοι (masculine vocative)
αγχέμαχοι (feminine plural vocative)
αγχέμαχα (neuter plural vocative)

αγ‧χέ‧μα‧χος

Learned borrowing from Ancient Greek ἀγχέμαχος (ankhémakhos)

lbor

(learned, formal, weaponry) weapon or armor suitable for hand-to-hand fighting, close quarter combat


αερογεφύρωμα

head

αερογεφυρώματα

αερογεφύρωμα • (aerogefýroma) n (plural αερογεφυρώματα)

el-noun

αερογεφυρώματα

aerogefýroma (romanization)
αερογεφυρώματα (plural)
αερογεφύρωμα (nominative singular)
αερογεφυρώματα (nominative plural)
αερογεφυρώματος (genitive singular)
αερογεφυρωμάτων (genitive plural)
αερογεφύρωμα (accusative singular)
αερογεφυρώματα (accusative plural)
αερογεφύρωμα (singular vocative)
αερογεφυρώματα (plural vocative)

el-decl-noun

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερογεφυρώματος

αερογεφυρωμάτων

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερογεφύρωμα

αερογεφυρώματα

αερο- (aero-, “air”) + γέφυρα (géfyra, “bridge”) + -ωμα (-oma).


αερομαχώ

head

αερομαχώ • (aeromachó)

el-verb

αερομαχώ • (aeromachó) found only in the present tense

(aviation, military) to take part in air combat


ένοπλος

head

ένοπλος • (énoplos) m (feminine ένοπλη, neuter ένοπλο)

énoplos (romanization)
ένοπλη (feminine)
ένοπλο (neuter)
ένοπλος (masculine nominative singular)
ένοπλη (feminine nominative singular)
ένοπλο (neuter nominative singular)
ένοπλοι (masculine nominative)
ένοπλες (feminine nominative plural)
ένοπλα (neuter nominative plural)
ένοπλου (genitive masculine singular)
ένοπλης (feminine genitive singular)
ένοπλου (genitive neuter singular)
ένοπλων (genitive masculine)
ένοπλων (feminine genitive plural)
ένοπλων (genitive neuter plural)
ένοπλο (accusative masculine singular)
ένοπλη (accusative feminine singular)
ένοπλο (accusative neuter singular)
ένοπλους (accusative masculine)
ένοπλες (accusative feminine plural)
ένοπλα (accusative neuter plural)
ένοπλε (masculine singular vocative)
ένοπλη (feminine singular vocative)
ένοπλο (neuter singular vocative)
ένοπλοι (masculine vocative)
ένοπλες (feminine plural vocative)
ένοπλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ένοπλος (énoplos)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλοι (énoploi)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

ένοπλου (énoplou)

ένοπλης (énoplis)

ένοπλου (énoplou)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλων (énoplon)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλους (énoplous)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

ένοπλε (énople)

ένοπλη (énopli)

ένοπλο (énoplo)

ένοπλοι (énoploi)

ένοπλες (énoples)

ένοπλα (énopla)

From Ancient Greek ἔνοπλος (énoplos). Morphologically εν- (en-, “in”) + όπλο (óplo, “weapon”) + -ος (-os).

af

οι ένοπλες δυνάμεις


αεροδικείο

head

αεροδικείο • (aerodikeío) n (plural αεροδικεία)

aerodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
αεροδικείο (nominative singular)
αεροδικεία (nominative plural)
αεροδικείου (genitive singular)
αεροδικείων (genitive plural)
αεροδικείο (accusative singular)
αεροδικεία (accusative plural)
αεροδικείο (singular vocative)
αεροδικεία (plural vocative)


στρατοδικείο

στρατοδικείο • (stratodikeío) n (plural αεροδικεία)

stratodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
στρατοδικείο (nominative singular)
στρατοδικεία (nominative plural)
στρατοδικείου (genitive singular)
στρατοδικείων (genitive plural)
στρατοδικείο (accusative singular)
στρατοδικεία (accusative plural)
στρατοδικείο (singular vocative)
στρατοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

στρατοδικείο

στρατοδικεία

στρατοδικείου

στρατοδικείων

στρατοδικείο

στρατοδικεία

στρατοδικείο

στρατοδικεία


ναυτοδικείο

head

ναυτοδικείο • (naftodikeío) n (plural αεροδικεία)

naftodikeío (romanization)
αεροδικεία (plural)
ναυτοδικείο (nominative singular)
ναυτοδικεία (nominative plural)
ναυτοδικείου (genitive singular)
ναυτοδικείων (genitive plural)
ναυτοδικείο (accusative singular)
ναυτοδικεία (accusative plural)
ναυτοδικείο (singular vocative)
ναυτοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

ναυτοδικείου

ναυτοδικείων


αεροναυμαχία

head

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία • (aeronavmachía) f (plural αεροναυμαχίες)

el-noun

αεροναυμαχίες

aeronavmachía (romanization)
αεροναυμαχίες (plural)
αεροναυμαχία (nominative singular)
αεροναυμαχίες (nominative plural)
αεροναυμαχίας (genitive singular)
αεροναυμαχιών (genitive plural)
αεροναυμαχία (accusative singular)
αεροναυμαχίες (accusative plural)
αεροναυμαχία (singular vocative)
αεροναυμαχίες (plural vocative)

el-decl-noun

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχίας

αεροναυμαχιών

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

αεροναυμαχία

αεροναυμαχίες

(naval, aviation, military) engagements involving aircraft and ships


ακατάτακτος

head

ακατάτακτος • (akatátaktos) m (feminine ακατάτακτη, neuter ακατάτακτο)

akatátaktos (romanization)
ακατάτακτη (feminine)
ακατάτακτο (neuter)
ακατάτακτος (masculine nominative singular)
ακατάτακτη (feminine nominative singular)
ακατάτακτο (neuter nominative singular)
ακατάτακτοι (masculine nominative)
ακατάτακτες (feminine nominative plural)
ακατάτακτα (neuter nominative plural)
ακατάτακτου (genitive masculine singular)
ακατάτακτης (feminine genitive singular)
ακατάτακτου (genitive neuter singular)
ακατάτακτων (genitive masculine)
ακατάτακτων (feminine genitive plural)
ακατάτακτων (genitive neuter plural)
ακατάτακτο (accusative masculine singular)
ακατάτακτη (accusative feminine singular)
ακατάτακτο (accusative neuter singular)
ακατάτακτους (accusative masculine)
ακατάτακτες (accusative feminine plural)
ακατάτακτα (accusative neuter plural)
ακατάτακτε (masculine singular vocative)
ακατάτακτη (feminine singular vocative)
ακατάτακτο (neuter singular vocative)
ακατάτακτοι (masculine vocative)
ακατάτακτες (feminine plural vocative)
ακατάτακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάτακτος (akatátaktos)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτοι (akatátaktoi)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)

ακατάτακτου (akatátaktou)

ακατάτακτης (akatátaktis)

ακατάτακτου (akatátaktou)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτων (akatátakton)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτους (akatátaktous)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)

ακατάτακτε (akatátakte)

ακατάτακτη (akatátakti)

ακατάτακτο (akatátakto)

ακατάτακτοι (akatátaktoi)

ακατάτακτες (akatátaktes)

ακατάτακτα (akatátakta)


ακροβολίζομαι

head

ακροβολίζομαι • (akrovolízomai)

el-verb

ακροβολίστηκα

ακροβολίζομαι • (akrovolízomai) deponent (past ακροβολίστηκα)

akrovolízomai (romanization)
ακροβολίστηκα (past)


ακροβολισμός

head

ακροβολισμοί

ακροβολισμός • (akrovolismós) m (plural ακροβολισμοί)

el-noun

ακροβολισμοί

akrovolismós (romanization)
ακροβολισμοί (plural)
ακροβολισμός (nominative singular)
ακροβολισμοί (nominative plural)
ακροβολισμού (genitive singular)
ακροβολισμών (genitive plural)
ακροβολισμό (accusative singular)
ακροβολισμούς (accusative plural)
ακροβολισμέ (singular vocative)
ακροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακροβολισμός

ακροβολισμοί

ακροβολισμού

ακροβολισμών

ακροβολισμούς

ακροβολισμοί

skirmish order (troops deployed in an irregular open formation in order to harass an enemy)

A stage of combat when irregular distant fire is directed at an enemy before close engagement.


ακροβολιστί

head

ακροβολιστί • (akrovolistí)

el-adv

ακροβολιστί • (akrovolistí)

(literary, military) in skirmishing fashion


ακροπύργιο

head

ακροπύργιο • (akropýrgio) n (plural ακροπύργια)

akropýrgio (romanization)
ακροπύργια (plural)
ακροπύργιο (nominative singular)
ακροπύργια (nominative plural)
ακροπυργίου (genitive singular)
ακροπύργιου (genitive singular)
ακροπυργίων (genitive plural)
ακροπύργιο (accusative singular)
ακροπύργια (accusative plural)
ακροπύργιο (singular vocative)
ακροπύργια (plural vocative)


αλτ

Borrowed from French halte, from German halt. First attested 1876.

(gymnastics, military) halt, stop, don't move (order to stop moving)


αλυσιδωτή πανοπλία

αλυσιδωτή πανοπλία

αλυσιδωτή πανοπλία • (alysidotí panoplía) f

el-noun

αλυσιδωτή πανοπλία


αλφαμίτης

head

αλφαμίτης • (alfamítis) m (plural αλφαμίτες)

alfamítis (romanization)
αλφαμίτες (plural)
αλφαμίτης (nominative singular)
αλφαμίτες (nominative plural)
αλφαμίτη (genitive singular)
αλφαμιτών (genitive plural)
αλφαμίτη (accusative singular)
αλφαμίτες (accusative plural)
αλφαμίτη (singular vocative)
αλφαμίτες (plural vocative)

(military) military policeman, redcap (UK slang)


ΑΜ

Αστυνομία αστυνομία#Greek

Μονάδος μονάδα#Greek

(military) Abbreviation of Αστυνομία Μονάδος (Astynomía Monádos).: MP, Military Police


εγέρθητι

εγέρθητι • (egérthiti)

From Ancient Greek ἐγέρθητῐ (egérthētĭ), 2nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

Εγέρθητι, στρατιώτη!

Εγέρθητι! Ακόμη είσαι σου κρεβάτι;

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (singular)stand up, get up, on your feet (an order to rise or stand)


εγέρθητε

εγέρθητε • (egérthite)

From Ancient Greek ἐγέρθητε (egérthēte), 2nd person plural imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) you (plural) stand up! get up! on your (plural) feet!


γενίτσαρος

γενίτσαρος • (genítsaros) m (plural γενίτσαροι)

genítsaros (romanization)
γενίτσαροι (plural)
γενίτσαρος (nominative singular)
γενίτσαροι (nominative plural)
γενιτσάρου (genitive singular)
γενιτσάρων (genitive plural)
γενίτσαρο (accusative singular)
γενιτσάρους (accusative plural)
γενίτσαρε (singular vocative)
γενίτσαροι (plural vocative)

From Ottoman Turkish یڭیچری (yeñiçeri), from یڭی (yeñi, “new”) + چری (çeri, “soldier”).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">yeñiçeri</i>


αμπέχονο

head

αμπέχονο • (ampéchono) n (plural αμπέχονα)

ampéchono (romanization)
αμπέχονα (plural)
αμπέχονο (nominative singular)
αμπέχονα (nominative plural)
αμπεχόνου (genitive singular)
αμπέχονου (genitive singular)
αμπεχόνων (genitive plural)
αμπέχονων (genitive plural)
αμπέχονο (accusative singular)
αμπέχονα (accusative plural)
αμπέχονο (singular vocative)
αμπέχονα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀμπέχονον (ampékhonon).


αμπρί

amprí (romanization)
αμπριά (plural)
αμπρί (nominative singular)
αμπριά (nominative plural)
αμπριού (genitive singular)
αμπριών (genitive plural)
αμπρί (accusative singular)
αμπριά (accusative plural)
αμπρί (singular vocative)
αμπριά (plural vocative)


όρυγμα

όρυγμα • (órygma) n (plural ορύγματα)

el-noun

όρυγμα • (órygma) n (plural ορύγματα)

órygma (romanization)
ορύγματα (plural)
όρυγμα (nominative singular)
ορύγματα (nominative plural)
ορύγματος (genitive singular)
ορυγμάτων (genitive plural)
όρυγμα (accusative singular)
ορύγματα (accusative plural)
όρυγμα (singular vocative)
ορύγματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὄρυγμα (órugma).

(military) trench (a dug-out space in the ground to hide from the enemy)


αναγομώνω

head

αναγομώνω • (anagomóno)

el-verb

αναγομώνομαι

αναγομώνω • (anagomóno) (past αναγόμωσα, passive αναγομώνομαι)

anagomóno (romanization)
αναγόμωσα (past)
αναγομώνομαι (passive)

(firearms) to reload, recharge (gun or cartridge)


υποχώρηση

head

υποχώρηση • (ypochórisi) f (plural υποχωρήσεις)

ypochórisi (romanization)
υποχωρήσεις (plural)
υποχώρηση (nominative singular)
υποχωρήσεις (nominative plural)
υποχώρησης (genitive singular)
υποχωρήσεων (genitive plural)
υποχώρηση (accusative singular)
υποχωρήσεις (accusative plural)
υποχώρηση (singular vocative)
υποχωρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποχωρήσεως (ypochoríseos)

(military) retreat, fall back, withdrawal


αναδίπλωση

head

αναδιπλώσεις

αναδίπλωση • (anadíplosi) f (plural αναδιπλώσεις)

el-noun

αναδιπλώσεις

anadíplosi (romanization)
αναδιπλώσεις (plural)
αναδίπλωση (nominative singular)
αναδιπλώσεις (nominative plural)
αναδίπλωσης (genitive singular)
αναδιπλώσεων (genitive plural)
αναδίπλωση (accusative singular)
αναδιπλώσεις (accusative plural)
αναδίπλωση (singular vocative)
αναδιπλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεων

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεις

Older or formal genitive singular: αναδιπλώσεως (anadiplóseos)


αναδιπλώνω

head

αναδιπλώνω • (anadiplóno)

el-verb

αναδιπλώνομαι

αναδιπλώνω • (anadiplóno) (past αναδίπλωσα, passive αναδιπλώνομαι)

anadiplóno (romanization)
αναδίπλωσα (past)
αναδιπλώνομαι (passive)


αναδιπλώνομαι

head

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai)

el-verb

αναδιπλώθηκα

αναδιπλώνομαι • (anadiplónomai) passive (past αναδιπλώθηκα, active αναδιπλώνω)

anadiplónomai (romanization)
αναδιπλώθηκα (past)
αναδιπλώνω (active)


ανακαταλαμβάνω

head

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno)

el-verb

ανακαταλαμβάνομαι

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno) (past ανακατέλαβα, passive ανακαταλαμβάνομαι)

anakatalamváno (romanization)
ανακατέλαβα (past)
ανακαταλαμβάνομαι (passive)

α‧να‧κα‧τα‧λαμ‧βά‧νω


ανακατάληψη

head

ανακαταλήψεις

ανακατάληψη • (anakatálipsi) f (plural ανακαταλήψεις)

el-noun

ανακαταλήψεις

anakatálipsi (romanization)
ανακαταλήψεις (plural)
ανακατάληψη (nominative singular)
ανακαταλήψεις (nominative plural)
ανακατάληψης (genitive singular)
ανακαταλήψεων (genitive plural)
ανακατάληψη (accusative singular)
ανακαταλήψεις (accusative plural)
ανακατάληψη (singular vocative)
ανακαταλήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαταλήψεις

ανακατάληψης

ανακαταλήψεων

ανακαταλήψεις

ανακαταλήψεις

Older or formal genitive singular: ανακαταλήψεως (anakatalípseos)

α‧να‧κα‧τά‧λη‧ψη


ανακατάταξη

head

ανακατατάξεις

ανακατάταξη • (anakatátaxi) f (plural ανακατατάξεις)

el-noun

ανακατατάξεις

anakatátaxi (romanization)
ανακατατάξεις (plural)
ανακατάταξη (nominative singular)
ανακατατάξεις (nominative plural)
ανακατάταξης (genitive singular)
ανακατατάξεων (genitive plural)
ανακατάταξη (accusative singular)
ανακατατάξεις (accusative plural)
ανακατάταξη (singular vocative)
ανακατατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατατάξεις

ανακατάταξης

ανακατατάξεων

ανακατατάξεις

ανακατατάξεις

Older or formal genitive singular: ανακατατάξεως (anakatatáxeos)


ανακατατάσσω

head

ανακατατάσσω • (anakatatásso)

el-verb

ανακατατάσσομαι

ανακατατάσσω • (anakatatásso) (past ανακατέταξα, passive ανακατατάσσομαι)

anakatatásso (romanization)
ανακατέταξα (past)
ανακατατάσσομαι (passive)


πυροφάνι

head

πυροφάνι • (pyrofáni) n (plural πυροφάνια)

pyrofáni (romanization)
πυροφάνια (plural)
πυροφάνι (nominative singular)
πυροφάνια (nominative plural)
πυροφανιού (genitive singular)
πυροφανιών (genitive plural)
πυροφάνι (accusative singular)
πυροφάνια (accusative plural)
πυροφάνι (singular vocative)
πυροφάνια (plural vocative)

From πῦρ (pûr, “fire”) + φᾱνῐ́ον (phānĭ́on, “lantern”), derived from φαίνω (phaínō, “to appear, to shine”).

(colloquial, military) A type of hazing where lit paper is inserted between the toes of a sleeping soldier.


καψώνι

kapsóni (romanization)
καψώνια (plural)
καψώνι (nominative singular)
καψώνια (nominative plural)
καψωνιού (genitive singular)
καψωνιών (genitive plural)
καψώνι (accusative singular)
καψώνια (accusative plural)
καψώνι (singular vocative)
καψώνια (plural vocative)

From καψώνω (kapsóno, “to feel heat”), from Ancient Greek καῦσις (kaûsis, “heat”), from καίω (kaíō, “to burn”).

Οι παλιοί βάζουν καψώνια στους νεοσύλλεκτους.

Oi palioí vázoun kapsónia stous neosýllektous.

(military) hazing (initiation pranks that involve humiliation, harassment or abuse)


ανακλητικό

ανακλητικό • (anaklitikó) n (plural ανακλητικά)

anaklitikó (romanization)
ανακλητικά (plural)
ανακλητικό (nominative singular)
ανακλητικά (nominative plural)
ανακλητικού (genitive singular)
ανακλητικών (genitive plural)
ανακλητικό (accusative singular)
ανακλητικά (accusative plural)
ανακλητικό (singular vocative)
ανακλητικά (plural vocative)


ανακωχή

ανακωχή • (anakochí) f (plural ανακωχές)

anakochí (romanization)
ανακωχές (plural)
ανακωχή (nominative singular)
ανακωχές (nominative plural)
ανακωχής (genitive singular)
ανακωχών (genitive plural)
ανακωχή (accusative singular)
ανακωχές (accusative plural)
ανακωχή (singular vocative)
ανακωχές (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek ἀνακωχή (anakōkhḗ), late form of Ancient Greek ἀνοκωχή (anokōkhḗ) with analogical restoration to the < ἀν(α)- (an(a)-) compounds + ὀκωχή f (okōkhḗ, “hold, stay”).


ανασυγκροτώ

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧συ‧γκρο‧τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo

(military) to re-form, regroup, reorganise


ανακλητήριο

head

ανακλητήριο • (anaklitírio) n (plural ανακλητήρια)

anaklitírio (romanization)
ανακλητήρια (plural)
ανακλητήριο (nominative singular)
ανακλητήρια (nominative plural)
ανακλητηρίου (genitive singular)
ανακλητήριου (genitive singular)
ανακλητηρίων (genitive plural)
ανακλητήριο (accusative singular)
ανακλητήρια (accusative plural)
ανακλητήριο (singular vocative)
ανακλητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακλητηρίου

ανακλητήριου

ανακλητηρίων


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως (anakroúseos)

α‧νά‧κρου‧ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).


εγερθήτω

head

εγερθήτω • (egerthíto)

From Ancient Greek ἐγερθήτω (egerthḗtō), 3nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) he/she must stand up! get up, on his/her feet!


σύνθημα

σύνθημα • (sýnthima) n (plural συνθήματα)

sýnthima (romanization)
συνθήματα (plural)
σύνθημα (nominative singular)
συνθήματα (nominative plural)
συνθήματος (genitive singular)
συνθημάτων (genitive plural)
σύνθημα (accusative singular)
συνθήματα (accusative plural)
σύνθημα (singular vocative)
συνθήματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek σύνθημα (súnthēma) with semantic loan from French signal and Italian segnale in the sense 'signal', from French mot d’ordre in the sense 'watchword, motto' and from English slogan.

lbor

(security, military) watchword, password, codeword, code


τόπι

tópi (romanization)
τόπια (plural)
τόπι (nominative singular)
τόπια (nominative plural)
τοπιού (genitive singular)
τοπιών (genitive plural)
τόπι (accusative singular)
τόπια (accusative plural)
τόπι (singular vocative)
τόπια (plural vocative)

el-decl-noun

The genitives are uncommon and considered awkward by scholars.

From Ottoman Turkish طوپ (top, “ball, cannon”).

κάνω τόπι στο ξύλο

to beat senseless; to make into a ball from beating

Βάλτε φωτιά στα τόπια, στα τόπια,
κάψτε τα Γιάννενα.

(Can we date this quote?), Traditional, Βασιλική Προστάζει [Vassiliki Orders]:

Set fire to the cannon, to the cannon,
burn Yannena.

Válte fotiá sta tópia, sta tópia,
kápste ta Giánnena.

(colloquial, dated, by extension) cannon


πυροβολισμός

head

πυροβολισμοί

πυροβολισμός • (pyrovolismós) m (plural πυροβολισμοί)

el-noun

πυροβολισμοί

pyrovolismós (romanization)
πυροβολισμοί (plural)
πυροβολισμός (nominative singular)
πυροβολισμοί (nominative plural)
πυροβολισμού (genitive singular)
πυροβολισμών (genitive plural)
πυροβολισμό (accusative singular)
πυροβολισμούς (accusative plural)
πυροβολισμέ (singular vocative)
πυροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πυροβολισμός

πυροβολισμοί

πυροβολισμού

πυροβολισμών

πυροβολισμούς

πυροβολισμοί


ανάκρουσμα

head

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


ανάπαυλα

anápavla (romanization)
ανάπαυλα (nominative singular)
ανάπαυλας (genitive singular)
ανάπαυλα (accusative singular)
ανάπαυλα (singular vocative)


πυρπολικό

head

πυρπολικό • (pyrpolikó) n (plural πυρπολικά)

pyrpolikó (romanization)
πυρπολικά (plural)
πυρπολικό (nominative singular)
πυρπολικά (nominative plural)
πυρπολικού (genitive singular)
πυρπολικών (genitive plural)
πυρπολικό (accusative singular)
πυρπολικά (accusative plural)
πυρπολικό (singular vocative)
πυρπολικά (plural vocative)


αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό • (antitorpilikó) n (plural αντιτορπιλικά)

el-noun

αντιτορπιλικά

antitorpilikó (romanization)
αντιτορπιλικά (plural)
αντιτορπιλικό (nominative singular)
αντιτορπιλικά (nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive singular)
αντιτορπιλικών (genitive plural)
αντιτορπιλικό (accusative singular)
αντιτορπιλικά (accusative plural)
αντιτορπιλικό (singular vocative)
αντιτορπιλικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικού

αντιτορπιλικών

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντι- (anti-, “anti”) + τορπίλη (torpíli, “torpedo”)


τορπίλη

head

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

el-noun

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

torpíli (romanization)
τορπίλες (plural)
τορπίλη (nominative singular)
τορπίλες (nominative plural)
τορπίλης (genitive singular)
τορπιλών (genitive plural)
τορπίλη (accusative singular)
τορπίλες (accusative plural)
τορπίλη (singular vocative)
τορπίλες (plural vocative)

From French torpille. First attested 1879.


υποβρύχιο

head

υποβρύχιο • (ypovrýchio) n (plural υποβρύχια)

ypovrýchio (romanization)
υποβρύχια (plural)
υποβρύχιο (nominative singular)
υποβρύχια (nominative plural)
υποβρυχίου (genitive singular)
υποβρύχιου (genitive singular)
υποβρυχίων (genitive plural)
υποβρύχιο (accusative singular)
υποβρύχια (accusative plural)
υποβρύχιο (singular vocative)
υποβρύχια (plural vocative)


γαλεάτσα

γαλεάτσα • (galeátsa) f (plural γαλεάτσες)

galeátsa (romanization)
γαλεάτσες (plural)
γαλεάτσα (nominative singular)
γαλεάτσες (nominative plural)
γαλεάτσας (genitive singular)
γαλεατσών (genitive plural)
γαλεάτσα (accusative singular)
γαλεάτσες (accusative plural)
γαλεάτσα (singular vocative)
γαλεάτσες (plural vocative)

γαλεάσσα γαλεάσσα#Greek


γαλεάσσα

γαλεάσσα • (galeássa) f (plural γαλεάσσες)

galeássa (romanization)
γαλεάσσες (plural)
γαλεάσσα (nominative singular)
γαλεάσσες (nominative plural)
γαλεάσσας (genitive singular)
γαλεασσών (genitive plural)
γαλεάσσα (accusative singular)
γαλεάσσες (accusative plural)
γαλεάσσα (singular vocative)
γαλεάσσες (plural vocative)

From the Byzantine Greek γαλεάτσα (galeátsa), from Italian galeazza. A later variant γαλεάσσα is found in dictionaries and encyclopaedias of the 19th century, adapted in the fashion of other European languages, like the French galéasse (and see English galleass, German Galeasse).

(historical) galleass, a galley with three masts


γαλιάτσα

γαλιάτσα • (galiátsa) f (plural γαλιάτσες)

galiátsa (romanization)
γαλιάτσες (plural)
γαλιάτσα (nominative singular)
γαλιάτσες (nominative plural)
γαλιάτσας (genitive singular)
γαλιατσών (genitive plural)
γαλιάτσα (accusative singular)
γαλιάτσες (accusative plural)
γαλιάτσα (singular vocative)
γαλιάτσες (plural vocative)

γαλεάσσα γαλεάσσα#Greek


γαλιόνι

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

el-noun

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

galióni (romanization)
γαλιόνια (plural)
γαλιόνι (nominative singular)
γαλιόνια (nominative plural)
γαλιονιού (genitive singular)
γαλιονιών (genitive plural)
γαλιόνι (accusative singular)
γαλιόνια (accusative plural)
γαλιόνι (singular vocative)
γαλιόνια (plural vocative)


ανασυγκρότηση

head

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση • (anasygkrótisi) f (plural ανασυγκροτήσεις)

el-noun

ανασυγκροτήσεις

anasygkrótisi (romanization)
ανασυγκροτήσεις (plural)
ανασυγκρότηση (nominative singular)
ανασυγκροτήσεις (nominative plural)
ανασυγκρότησης (genitive singular)
ανασυγκροτήσεων (genitive plural)
ανασυγκρότηση (accusative singular)
ανασυγκροτήσεις (accusative plural)
ανασυγκρότηση (singular vocative)
ανασυγκροτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότησης

ανασυγκροτήσεων

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

Older or formal genitive singular: ανασυγκροτήσεως (anasygkrotíseos)


αποφοιτώ

head

αποφοιτώ • (apofoitó)

el-verb

αποφοιτώ • (apofoitó) (past αποφοίτησα, passive —)

apofoitó (romanization)
αποφοίτησα (past)
αποφοιτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφοιτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφοιτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφοιτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφοιτά (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφοιτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφοιτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποφοιτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφοιτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφοιτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφοιτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφοίτησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφοιτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφοίτησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφοιτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφοίτησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφοιτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφοιτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφοιτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφοιτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφοιτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοιτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοίτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποφοιτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφοιτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αποφοίτησε (active imperative perfective second-person singular)
αποφοιτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφοιτήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφοιτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποφοιτήσει (active indeclinable participle perfect)
αποφοιτήσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφοιτῶ (apophoitô), contracted form of ἀποφοιτάω (apophoitáō, “cease to take lessons”). By surface analysis, απο- (“de-”) + φοιτώ (“attend lessons”).


στρατοπεδεύω

head

στρατοπεδεύω • (stratopedévo)

el-verb

στρατοπέδευσα

στρατοπεδεύω • (stratopedévo) (past στρατοπέδευσα, passive —)

stratopedévo (romanization)
στρατοπέδευσα (past)
στρατοπεδεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
στρατοπεδεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στρατοπεδεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στρατοπεδεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
στρατοπεδεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στρατοπεδεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στρατοπεδεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στρατοπεδεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στρατοπεδεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπέδευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στρατοπέδευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στρατοπέδευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στρατοπέδευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στρατοπέδευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στρατοπέδευσε (active indicative past perfective singular third-person)
στρατοπεδεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στρατοπεδεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στρατοπεδεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στρατοπεδεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στρατοπέδευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπέδευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στρατοπεδεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στρατοπεδεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στρατοπέδευε (active imperative imperfective second-person singular)
στρατοπέδευσε (active imperative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
στρατοπεδεύστε (active imperative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στρατοπεδεύσει (active indeclinable participle perfect)
στρατοπεδευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
στρατοπεδεύσει (infinitive-aorist)

στρα‧το‧πε‧δεύ‧ω

Learned borrowing from Ancient Greek στρατοπεδεύω (stratopedeúō).

lbor

στρατοπεδεύω


ανθυποπλοίαρχος

head

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχος • (anthypoploíarchos) m or f (plural ανθυποπλοίαρχοι)

el-noun

ανθυποπλοίαρχοι

anthypoploíarchos (romanization)
ανθυποπλοίαρχοι (plural)
ανθυποπλοίαρχος (nominative singular)
ανθυποπλοίαρχοι (nominative plural)
ανθυποπλοίαρχου (genitive singular)
ανθυποπλοιράρχου (genitive singular)
ανθυποπλοίαρχων (genitive plural)
ανθυποπλοιράρχων (genitive plural)
ανθυποπλοίαρχο (accusative singular)
ανθυποπλοίαρχους (accusative plural)
ανθυποπλοιράρχους (accusative plural)
ανθυποπλοίαρχε (singular vocative)
ανθυποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποπλοίαρχος

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχου

ανθυποπλοιράρχου

ανθυποπλοίαρχων

ανθυποπλοιράρχων

ανθυποπλοίαρχο

ανθυποπλοίαρχους

ανθυποπλοιράρχους

ανθυποπλοίαρχε

ανθυποπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
sub-lieutenant in the Royal Navy


ανθυποσμηναγός

head

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγός • (anthyposminagós) m or f (plural ανθυποσμηναγοί)

el-noun

ανθυποσμηναγοί

anthyposminagós (romanization)
ανθυποσμηναγοί (plural)
ανθυποσμηναγός (nominative singular)
ανθυποσμηναγοί (nominative plural)
ανθυποσμηναγού (genitive singular)
ανθυποσμηναγών (genitive plural)
ανθυποσμηναγό (accusative singular)
ανθυποσμηναγούς (accusative plural)
ανθυποσμηναγέ (singular vocative)
ανθυποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποσμηναγός

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγού

ανθυποσμηναγών

ανθυποσμηναγό

ανθυποσμηναγούς

ανθυποσμηναγέ

ανθυποσμηναγοί

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


ανίκανος

head

ανίκανος • (aníkanos) m (feminine ανίκανη, neuter ανίκανο)

aníkanos (romanization)
ανίκανη (feminine)
ανίκανο (neuter)
ανίκανος (masculine nominative singular)
ανίκανη (feminine nominative singular)
ανίκανο (neuter nominative singular)
ανίκανοι (masculine nominative)
ανίκανες (feminine nominative plural)
ανίκανα (neuter nominative plural)
ανίκανου (genitive masculine singular)
ανίκανης (feminine genitive singular)
ανίκανου (genitive neuter singular)
ανίκανων (genitive masculine)
ανίκανων (feminine genitive plural)
ανίκανων (genitive neuter plural)
ανίκανο (accusative masculine singular)
ανίκανη (accusative feminine singular)
ανίκανο (accusative neuter singular)
ανίκανους (accusative masculine)
ανίκανες (accusative feminine plural)
ανίκανα (accusative neuter plural)
ανίκανε (masculine singular vocative)
ανίκανη (feminine singular vocative)
ανίκανο (neuter singular vocative)
ανίκανοι (masculine vocative)
ανίκανες (feminine plural vocative)
ανίκανα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανίκανος (aníkanos)

ανίκανη (aníkani)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανοι (aníkanoi)

ανίκανες (aníkanes)

ανίκανα (aníkana)

ανίκανου (aníkanou)

ανίκανης (aníkanis)

ανίκανου (aníkanou)

ανίκανων (aníkanon)

ανίκανων (aníkanon)

ανίκανων (aníkanon)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανη (aníkani)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανους (aníkanous)

ανίκανες (aníkanes)

ανίκανα (aníkana)

ανίκανε (aníkane)

ανίκανη (aníkani)

ανίκανο (aníkano)

ανίκανοι (aníkanoi)

ανίκανες (aníkanes)

ανίκανα (aníkana)


κατέχω

head

κατέχω • (katécho)

el-verb

κατέχω • (katécho) (imperfect κατείχα, passive κατέχομαι)

katécho (romanization)
κατείχα (imperfect)
κατέχομαι (passive)

Inherited and learned borrowing from Ancient Greek κατέχω (katékhō). By surface analysis, κατ- (kat-) + έχω (écho).


ψήκτρα

psíktra (romanization)
ψήκτρες (plural)
ψήκτρα (nominative singular)
ψήκτρες (nominative plural)
ψήκτρας (genitive singular)
ψηκτρών (genitive plural)
ψήκτρα (accusative singular)
ψήκτρες (accusative plural)
ψήκτρα (singular vocative)
ψήκτρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ψήκτρα (psḗktra).

(military) special thin brush for cleaning gun barrels


ναύαρχος

head

ναύαρχος • (návarchos) m or f (plural ναύαρχοι)

návarchos (romanization)
ναύαρχοι (plural)
ναύαρχος (nominative singular)
ναύαρχοι (nominative plural)
ναυάρχου (genitive singular)
ναυάρχων (genitive plural)
ναύαρχο (accusative singular)
ναυάρχους (accusative plural)
ναύαρχε (singular vocative)
ναύαρχοι (plural vocative)

From Ancient Greek ναύαρχος (naúarkhos, “fleet commander, admiral”).

inh

(nautical) admiral (appointed commander of a navy; NATO grade OF-9 or equivalent ranks in other navies)


αντιαρματικός

head

αντιαρματική

αντιαρματικό

αντιαρματικός • (antiarmatikós) m (feminine αντιαρματική, neuter αντιαρματικό)

el-adj

αντιαρματική

αντιαρματικό

antiarmatikós (romanization)
αντιαρματική (feminine)
αντιαρματικό (neuter)
αντιαρματικός (masculine nominative singular)
αντιαρματική (feminine nominative singular)
αντιαρματικό (neuter nominative singular)
αντιαρματικοί (masculine nominative)
αντιαρματικές (feminine nominative plural)
αντιαρματικά (neuter nominative plural)
αντιαρματικού (genitive masculine singular)
αντιαρματικής (feminine genitive singular)
αντιαρματικού (genitive neuter singular)
αντιαρματικών (genitive masculine)
αντιαρματικών (feminine genitive plural)
αντιαρματικών (genitive neuter plural)
αντιαρματικό (accusative masculine singular)
αντιαρματική (accusative feminine singular)
αντιαρματικό (accusative neuter singular)
αντιαρματικούς (accusative masculine)
αντιαρματικές (accusative feminine plural)
αντιαρματικά (accusative neuter plural)
αντιαρματικέ (masculine singular vocative)
αντιαρματική (feminine singular vocative)
αντιαρματικό (neuter singular vocative)
αντιαρματικοί (masculine vocative)
αντιαρματικές (feminine plural vocative)
αντιαρματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντιαρματικός

el-decl-adj-table

αντιαρματικός (antiarmatikós)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικοί (antiarmatikoí)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντιαρματικού (antiarmatikoú)

αντιαρματικής (antiarmatikís)

αντιαρματικού (antiarmatikoú)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικών (antiarmatikón)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικούς (antiarmatikoús)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντιαρματικέ (antiarmatiké)

αντιαρματική (antiarmatikí)

αντιαρματικό (antiarmatikó)

αντιαρματικοί (antiarmatikoí)

αντιαρματικές (antiarmatikés)

αντιαρματικά (antiarmatiká)

αντι- (anti-) + αρματικός (armatikós, “armoured”)


αρματικός

head

αρματικός • (armatikós) m (feminine αρματική, neuter αρματικό)

armatikós (romanization)
αρματική (feminine)
αρματικό (neuter)
αρματικός (masculine nominative singular)
αρματική (feminine nominative singular)
αρματικό (neuter nominative singular)
αρματικοί (masculine nominative)
αρματικές (feminine nominative plural)
αρματικά (neuter nominative plural)
αρματικού (genitive masculine singular)
αρματικής (feminine genitive singular)
αρματικού (genitive neuter singular)
αρματικών (genitive masculine)
αρματικών (feminine genitive plural)
αρματικών (genitive neuter plural)
αρματικό (accusative masculine singular)
αρματική (accusative feminine singular)
αρματικό (accusative neuter singular)
αρματικούς (accusative masculine)
αρματικές (accusative feminine plural)
αρματικά (accusative neuter plural)
αρματικέ (masculine singular vocative)
αρματική (feminine singular vocative)
αρματικό (neuter singular vocative)
αρματικοί (masculine vocative)
αρματικές (feminine plural vocative)
αρματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρματικός (armatikós)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικοί (armatikoí)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)

αρματικού (armatikoú)

αρματικής (armatikís)

αρματικού (armatikoú)

αρματικών (armatikón)

αρματικών (armatikón)

αρματικών (armatikón)

αρματικό (armatikó)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικούς (armatikoús)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)

αρματικέ (armatiké)

αρματική (armatikí)

αρματικό (armatikó)

αρματικοί (armatikoí)

αρματικές (armatikés)

αρματικά (armatiká)


αντιναύαρχος

head

αντιναύαρχοι

αντιναύαρχος • (antinávarchos) m or f (plural αντιναύαρχοι)

el-noun

αντιναύαρχοι

antinávarchos (romanization)
αντιναύαρχοι (plural)
αντιναύαρχος (nominative singular)
αντιναύαρχοι (nominative plural)
αντιναυάρχου (genitive singular)
αντιναυάρχων (genitive plural)
αντιναύαρχο (accusative singular)
αντιναυάρχους (accusative plural)
αντιναύαρχε (singular vocative)
αντιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιναύαρχος

αντιναύαρχοι

αντιναυάρχου

αντιναυάρχων

αντιναυάρχους

αντιναύαρχοι

From αντι- (anti-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

vice-admiral, a rank in the Hellenic Coast Guard


υποναύαρχος

head

υποναύαρχος • (yponávarchos) m or f (plural υποναύαρχοι)

yponávarchos (romanization)
υποναύαρχοι (plural)
υποναύαρχος (nominative singular)
υποναύαρχοι (nominative plural)
υποναυάρχου (genitive singular)
υποναυάρχων (genitive plural)
υποναύαρχο (accusative singular)
υποναυάρχους (accusative plural)
υποναύαρχε (singular vocative)
υποναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποναυάρχους

From υπο- (ypo-, “sub-”) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

rear admiral, a rank in the Hellenic Coast Guard


αντγος

αντιστράτηγος αντιστράτηγος#Greek

Abbreviation of αντιστράτηγος (antistrátigos).


στγος

στρατηγός στρατηγός#Greek


νχος

ναύαρχος ναύαρχος#Greek


ανχος

αντιναύαρχος αντιναύαρχος#Greek

Abbreviation of αντιναύαρχος (antinávarchos).


υπνχος

υποναύαρχος υποναύαρχος#Greek

Abbreviation of υποναύαρχος (yponávarchos).


υπγος

υποστράτηγος υποστράτηγος#Greek

Abbreviation of υποστράτηγος (ypostrátigos).


αιθεράρχης

head

αιθεράρχης • (aitherárchis) m or f (plural στρατάρχες)

aitherárchis (romanization)
στρατάρχες (plural)
αιθεράρχης (nominative singular)
αιθεράρχες (nominative plural)
αιθεράρχη (genitive singular)
αιθεραρχών (genitive plural)
αιθεράρχη (accusative singular)
αιθεράρχες (accusative plural)
αιθεράρχη (singular vocative)
αιθεράρχες (plural vocative)

(military, dated) An air force rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in most modern air forces)

general of the air force
general of the air force


πτέραρχος

πτέραρχος • (ptérarchos) m or f (plural πτέραρχοι)

ptérarchos (romanization)
πτέραρχοι (plural)
πτέραρχος (nominative singular)
πτέραρχοι (nominative plural)
πτεράρχου (genitive singular)
πτεράρχων (genitive plural)
πτέραρχο (accusative singular)
πτεράρχους (accusative plural)
πτέραρχε (singular vocative)
πτέραρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-9


στχης

στρατάρχης στρατάρχης#Greek

Abbreviation of στρατάρχης (stratárchis).


πτχος

πτέραρχος πτέραρχος#Greek


ανθυπίατρος

ανθυπίατρος • (anthypíatros) m (plural ανθυπίατροι)

anthypíatros (romanization)
ανθυπίατροι (plural)
ανθυπίατρος (nominative singular)
ανθυπίατροι (nominative plural)
ανθυπίατρου (genitive singular)
ανθυπιάτρου (genitive singular)
ανθυπίατρων (genitive plural)
ανθυπιάτρων (genitive plural)
ανθυπίατρο (accusative singular)
ανθυπίατρους (accusative plural)
ανθυπιάτρους (accusative plural)
ανθυπίατρε (singular vocative)
ανθυπίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίατρους

ανθυπιάτρους

(military, medicine) army surgeon (lieutenant)


ανθυπίλαρχος

head

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχος • (anthypílarchos) m (plural ανθυπίλαρχοι)

el-noun

ανθυπίλαρχοι

anthypílarchos (romanization)
ανθυπίλαρχοι (plural)
ανθυπίλαρχος (nominative singular)
ανθυπίλαρχοι (nominative plural)
ανθυπίλαρχου (genitive singular)
ανθυπιλάρχου (genitive singular)
ανθυπίλαρχων (genitive plural)
ανθυπιλάρχων (genitive plural)
ανθυπίλαρχο (accusative singular)
ανθυπίλαρχους (accusative plural)
ανθυπιλάρχους (accusative plural)
ανθυπίλαρχε (singular vocative)
ανθυπίλαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίλαρχος

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχου

ανθυπιλάρχου

ανθυπίλαρχων

ανθυπιλάρχων

ανθυπίλαρχους

ανθυπιλάρχους

ανθυπίλαρχοι

ανθ- (anth-, “anti”) + υπίλαρχος (ypílarchos, “cavalry lieutenant”).

prefix

(military) the rank of second lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


ανθυποβρυχιακός

head

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

ανθυποβρυχιακός • (anthypovrychiakós) m (feminine ανθυποβρυχιακή, neuter ανθυποβρυχιακό)

el-adj

ανθυποβρυχιακή

ανθυποβρυχιακό

anthypovrychiakós (romanization)
ανθυποβρυχιακή (feminine)
ανθυποβρυχιακό (neuter)
ανθυποβρυχιακός (masculine nominative singular)
ανθυποβρυχιακή (feminine nominative singular)
ανθυποβρυχιακό (neuter nominative singular)
ανθυποβρυχιακοί (masculine nominative)
ανθυποβρυχιακές (feminine nominative plural)
ανθυποβρυχιακά (neuter nominative plural)
ανθυποβρυχιακού (genitive masculine singular)
ανθυποβρυχιακής (feminine genitive singular)
ανθυποβρυχιακού (genitive neuter singular)
ανθυποβρυχιακών (genitive masculine)
ανθυποβρυχιακών (feminine genitive plural)
ανθυποβρυχιακών (genitive neuter plural)
ανθυποβρυχιακό (accusative masculine singular)
ανθυποβρυχιακή (accusative feminine singular)
ανθυποβρυχιακό (accusative neuter singular)
ανθυποβρυχιακούς (accusative masculine)
ανθυποβρυχιακές (accusative feminine plural)
ανθυποβρυχιακά (accusative neuter plural)
ανθυποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
ανθυποβρυχιακή (feminine singular vocative)
ανθυποβρυχιακό (neuter singular vocative)
ανθυποβρυχιακοί (masculine vocative)
ανθυποβρυχιακές (feminine plural vocative)
ανθυποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-a

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-positive

Declension of ανθυποβρυχιακός

ανθυποβρυχιακ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ανθυποβρυχιακ


υποβρυχιακός

head

υποβρυχιακός • (ypovrychiakós) m (feminine υποβρυχιακή, neuter υποβρυχιακό)

ypovrychiakós (romanization)
υποβρυχιακή (feminine)
υποβρυχιακό (neuter)
υποβρυχιακός (masculine nominative singular)
υποβρυχιακή (feminine nominative singular)
υποβρυχιακό (neuter nominative singular)
υποβρυχιακοί (masculine nominative)
υποβρυχιακές (feminine nominative plural)
υποβρυχιακά (neuter nominative plural)
υποβρυχιακού (genitive masculine singular)
υποβρυχιακής (feminine genitive singular)
υποβρυχιακού (genitive neuter singular)
υποβρυχιακών (genitive masculine)
υποβρυχιακών (feminine genitive plural)
υποβρυχιακών (genitive neuter plural)
υποβρυχιακό (accusative masculine singular)
υποβρυχιακή (accusative feminine singular)
υποβρυχιακό (accusative neuter singular)
υποβρυχιακούς (accusative masculine)
υποβρυχιακές (accusative feminine plural)
υποβρυχιακά (accusative neuter plural)
υποβρυχιακέ (masculine singular vocative)
υποβρυχιακή (feminine singular vocative)
υποβρυχιακό (neuter singular vocative)
υποβρυχιακοί (masculine vocative)
υποβρυχιακές (feminine plural vocative)
υποβρυχιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποβρυχιακός


αντιπτέραρχος

head

αντιπτέραρχοι

αντιπτέραρχος • (antiptérarchos) m or f (plural αντιπτέραρχοι)

el-noun

αντιπτέραρχοι

antiptérarchos (romanization)
αντιπτέραρχοι (plural)
αντιπτέραρχος (nominative singular)
αντιπτέραρχοι (nominative plural)
αντιπτεράρχου (genitive singular)
αντιπτεράρχων (genitive plural)
αντιπτέραρχο (accusative singular)
αντιπτεράρχους (accusative plural)
αντιπτέραρχε (singular vocative)
αντιπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπτέραρχος

αντιπτέραρχοι

αντιπτεράρχου

αντιπτεράρχων

αντιπτέραρχο

αντιπτεράρχους

αντιπτέραρχε

αντιπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-8


απτχος

αντιπτέραρχος αντιπτέραρχος#Greek

Abbreviation of αντιπτέραρχος (antiptérarchos).


υποπτέραρχος

head

υποπτέραρχοι

υποπτέραρχος • (ypoptérarchos) m or f (plural υποπτέραρχοι)

el-noun

υποπτέραρχοι

ypoptérarchos (romanization)
υποπτέραρχοι (plural)
υποπτέραρχος (nominative singular)
υποπτέραρχοι (nominative plural)
υποπτεράρχου (genitive singular)
υποπτεράρχων (genitive plural)
υποπτέραρχο (accusative singular)
υποπτεράρχους (accusative plural)
υποπτέραρχε (singular vocative)
υποπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπτέραρχος

υποπτέραρχοι

υποπτεράρχου

υποπτεράρχων

υποπτεράρχους

υποπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-7


υπτχος

υποπτέραρχος υποπτέραρχος#Greek

Abbreviation of υποπτέραρχος (ypoptérarchos).


αρχιπλοίαρχος

head

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοίαρχος • (archiploíarchos) m (plural αρχιπλοίαρχοι)

el-noun

αρχιπλοίαρχοι

archiploíarchos (romanization)
αρχιπλοίαρχοι (plural)
αρχιπλοίαρχος (nominative singular)
αρχιπλοίαρχοι (nominative plural)
αρχιπλοιάρχου (genitive singular)
αρχιπλοιάρχων (genitive plural)
αρχιπλοίαρχο (accusative singular)
αρχιπλοιάρχους (accusative plural)
αρχιπλοίαρχε (singular vocative)
αρχιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιπλοίαρχος

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοιάρχου

αρχιπλοιάρχων

αρχιπλοίαρχο

αρχιπλοιάρχους

αρχιπλοίαρχε

αρχιπλοίαρχοι

rear admiral (lower half)
rear admiral (lower half)

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-6

rear admiral (lower half) (abbreviated RDML) in the US Navy


απχος

αρχιπλοίαρχος αρχιπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of αρχιπλοίαρχος (archiploíarchos).


πλοίαρχος

head

πλοίαρχος • (ploíarchos) m or f (plural πλοίαρχοι)

ploíarchos (romanization)
πλοίαρχοι (plural)
πλοίαρχος (nominative singular)
πλοίαρχοι (nominative plural)
πλοιάρχου (genitive singular)
πλοιάρχων (genitive plural)
πλοίαρχο (accusative singular)
πλοιάρχους (accusative plural)
πλοίαρχε (singular vocative)
πλοίαρχοι (plural vocative)

πλοίο (ploío) + -αρχος (-archos), the latter component from άρχω (árcho).

(nautical) captain in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-5


πχος

πλοίαρχος πλοίαρχος#Greek


ταξχος

ταξίαρχος ταξίαρχος#Greek


σμήναρχος

σμήναρχος • (smínarchos) m or f (plural σμήναρχοι)

smínarchos (romanization)
σμήναρχοι (plural)
σμήναρχος (nominative singular)
σμήναρχοι (nominative plural)
σμήναρχου (genitive singular)
σμηνάρχου (genitive singular)
σμήναρχων (genitive plural)
σμηνάρχων (genitive plural)
σμήναρχο (accusative singular)
σμήναρχους (accusative plural)
σμηνάρχους (accusative plural)
σμήναρχε (singular vocative)
σμήναρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-5


σμχος

σμήναρχος σμήναρχος#Greek


αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχος • (antismínarchos) m or f (plural αντισμήναρχοι)

el-noun

αντισμήναρχοι

antismínarchos (romanization)
αντισμήναρχοι (plural)
αντισμήναρχος (nominative singular)
αντισμήναρχοι (nominative plural)
αντισμήναρχου (genitive singular)
αντισμηνάρχου (genitive singular)
αντισμήναρχων (genitive plural)
αντισμηνάρχων (genitive plural)
αντισμήναρχο (accusative singular)
αντισμήναρχους (accusative plural)
αντισμηνάρχους (accusative plural)
αντισμήναρχε (singular vocative)
αντισμήναρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχου

αντισμηνάρχου

αντισμήναρχων

αντισμηνάρχων

αντισμήναρχο

αντισμήναρχους

αντισμηνάρχους

αντισμήναρχε

αντισμήναρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-4


σχης

συνταγματάρχης συνταγματάρχης#Greek

Abbreviation of συνταγματάρχης (syntagmatárchis).


ανχης

αντισυνταγματάρχης αντισυνταγματάρχης#Greek

Abbreviation of αντισυνταγματάρχης (antisyntagmatárchis).


αντιπλοίαρχος

head

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοίαρχος • (antiploíarchos) m or f (plural αντιπλοίαρχοι)

el-noun

αντιπλοίαρχοι

antiploíarchos (romanization)
αντιπλοίαρχοι (plural)
αντιπλοίαρχος (nominative singular)
αντιπλοίαρχοι (nominative plural)
αντιπλοιάρχου (genitive singular)
αντιπλοιάρχων (genitive plural)
αντιπλοίαρχο (accusative singular)
αντιπλοιάρχους (accusative plural)
αντιπλοίαρχε (singular vocative)
αντιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπλοίαρχος

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοιάρχου

αντιπλοιάρχων

αντιπλοίαρχο

αντιπλοιάρχους

αντιπλοίαρχε

αντιπλοίαρχοι

(nautical) first mate, chief mate, first officer

(nautical) commander in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-4


ανπχος

αντιπλοίαρχος αντιπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of αντιπλοίαρχος (antiploíarchos).


ασμχος

αντισμήναρχος αντισμήναρχος#Greek

Abbreviation of αντισμήναρχος (antismínarchos).


πλωτάρχης

head

πλωτάρχης • (plotárchis) m or f (plural πλωτάρχες)

plotárchis (romanization)
πλωτάρχες (plural)
πλωτάρχης (nominative singular)
πλωτάρχες (nominative plural)
πλωτάρχη (genitive singular)
πλωταρχών (genitive plural)
πλωτάρχη (accusative singular)
πλωτάρχες (accusative plural)
πλωτάρχη (singular vocative)
πλωτάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

Also, a dated, very formal singular vocative, <i class="Grek mention" lang="el">πλωτάρχα</i> (plotárcha)!

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek πλωτάρχης (plōtárkhēs, “shipmaster”), from the Ancient Greek πλωτ(ός) (plōt(ós), “navigable, floating”) + -άρχης (-árchis, suffix for leader).

der

lieutenant commander
lieutenant commander

(military) the rank of lieutenant commander in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-3


πχης

πλωτάρχης πλωτάρχης#Greek