τχης

ταγματάρχης ταγματάρχης#Greek

Abbreviation of ταγματάρχης (tagmatárchis).


επισμηναγός

head

επισμηναγός • (episminagós) m or f (plural επισμηναγοί)

episminagós (romanization)
επισμηναγοί (plural)
επισμηναγός (nominative singular)
επισμηναγοί (nominative plural)
επισμηναγού (genitive singular)
επισμηναγών (genitive plural)
επισμηναγό (accusative singular)
επισμηναγούς (accusative plural)
επισμηναγέ (singular vocative)
επισμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

επισμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-3


επγος

επισμηναγός επισμηναγός#Greek

Abbreviation of επισμηναγός (episminagós).


διοικητής

head

διοικητής • (dioikitís) m (plural διοικητές, feminine διοικήτρια)

dioikitís (romanization)
διοικητές (plural)
διοικήτρια (feminine)
διοικητής (nominative singular)
διοικητές (nominative plural)
διοικητή (genitive singular)
διοικητών (genitive plural)
διοικητή (accusative singular)
διοικητές (accusative plural)
διοικητή (singular vocative)
διοικητές (plural vocative)

δι‧οι‧κη‧τής

Learned borrowing from Koine Greek διοικητής (dioikētḗs). By surface analysis, διοικώ (dioikó) + -τής (-tís).


αντεργκράουντ

head

αντεργκράουντ • (antergkráount) (indeclinable)

(politics, military) underground, resistance


ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

ανθυπασπίστρια • (anthypaspístria) m (plural ανθυπασπίστριες, masculine ανθυπασπιστής)

el-noun

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

tlb

(the masculine is also used for the feminine)

anthypaspístria (romanization)
ανθυπασπίστριες (plural)
ανθυπασπιστής (masculine)
ανθυπασπίστρια (nominative singular)
ανθυπασπίστριες (nominative plural)
ανθυπασπίστριας (genitive singular)
ανθυπασπιστριών (genitive plural)
ανθυπασπίστρια (accusative singular)
ανθυπασπίστριες (accusative plural)
ανθυπασπίστρια (singular vocative)
ανθυπασπίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστριας

ανθυπασπιστριών

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

warrant officer class 1
warrant officer class 1

regimental sergeant major
regimental sergeant major

(British army) warrant officer class 1, regimental sergeant major


αντιαεροπορικά

antiaeroporiká (romanization)
αντιαεροπορικά (nominative plural)
αντιαεροπορικών (genitive plural)
αντιαεροπορικά (accusative plural)
αντιαεροπορικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αντιαεροπορικά

αντιαεροπορικών

αντιαεροπορικά

αντιαεροπορικά


αντιαρματικά

antiarmatiká (romanization)
αντιαρματικά (nominative plural)
αντιαρματικών (genitive plural)
αντιαρματικά (accusative plural)
αντιαρματικά (plural vocative)

αντιαρματικά

αντιαρματικών

αντιαρματικά

αντιαρματικά


επίλαρχος

epílarchos (romanization)
επίλαρχος (nominative singular)
επίλαρχοι (nominative plural)
επίλαρχου (genitive singular)
επιλάρχου (genitive singular)
επίλαρχων (genitive plural)
επιλάρχων (genitive plural)
επίλαρχο (accusative singular)
επίλαρχους (accusative plural)
επιλάρχους (accusative plural)
επίλαρχε (singular vocative)
επίλαρχοι (plural vocative)

Coordinate term: (infantry major) ταγματάρχης (tagmatárchis)

(military) the rank of major in an armoured unit (NATO grade OF-3 in the British and US armies)


λγος

λοχαγός λοχαγός#Greek


υποπλοίαρχος

head

υποπλοίαρχοι

υποπλοίαρχος • (ypoploíarchos) m or f (plural υποπλοίαρχοι)

el-noun

υποπλοίαρχοι

ypoploíarchos (romanization)
υποπλοίαρχοι (plural)
υποπλοίαρχος (nominative singular)
υποπλοίαρχοι (nominative plural)
υποπλοιάρχου (genitive singular)
υποπλοιάρχων (genitive plural)
υποπλοίαρχο (accusative singular)
υποπλοιάρχους (accusative plural)
υποπλοίαρχε (singular vocative)
υποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπλοίαρχος

υποπλοίαρχοι

υποπλοιάρχου

υποπλοιάρχων

υποπλοιάρχους

υποπλοίαρχοι

(military) the rank of lieutenant in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-2


υπχος

υποπλοίαρχος υποπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of υποπλοίαρχος (ypoploíarchos).


σμηναγός

head

σμηναγός • (sminagós) m or f (plural σμηναγοί)

sminagós (romanization)
σμηναγοί (plural)
σμηναγός (nominative singular)
σμηναγοί (nominative plural)
σμηναγού (genitive singular)
σμηναγών (genitive plural)
σμηναγό (accusative singular)
σμηναγούς (accusative plural)
σμηναγέ (singular vocative)
σμηναγοί (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-2


σγος

σμηναγός σμηναγός#Greek


ανθχος

ανθυποπλοίαρχος ανθυποπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of ανθυποπλοίαρχος (anthypoploíarchos).


σημαιοφόρος

σημαιοφόρος • (simaiofóros) m or f (plural σημαιοφόροι)

simaiofóros (romanization)
σημαιοφόροι (plural)
σημαιοφόρος (nominative singular)
σημαιοφόροι (nominative plural)
σημαιοφόρου (genitive singular)
σημαιοφόρων (genitive plural)
σημαιοφόρο (accusative singular)
σημαιοφόρους (accusative plural)
σημαιοφόρε (singular vocative)
σημαιοφόροι (plural vocative)

el-decl-noun

σημαιοφόρους

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
ensign in the US Navy


σμρος

σημαιοφόρος σημαιοφόρος#Greek

Abbreviation of σημαιοφόρος (simaiofóros).


υπίλαρχος

head

υπίλαρχος • (ypílarchos) m or f (plural υπίλαρχοι)

ypílarchos (romanization)
υπίλαρχοι (plural)
υπίλαρχος (nominative singular)
υπίλαρχοι (nominative plural)
υπίλαρχου (genitive singular)
υπιλάρχου (genitive singular)
υπίλαρχων (genitive plural)
υπιλάρχων (genitive plural)
υπίλαρχο (accusative singular)
υπίλαρχους (accusative plural)
υπιλάρχους (accusative plural)
υπίλαρχε (singular vocative)
υπίλαρχοι (plural vocative)

(military) the rank of lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


ανθλγός

ανθυπολοχαγός ανθυπολοχαγός#Greek

Abbreviation of ανθυπολοχαγός (anthypolochagós).


υπλγος

υπίλαρχος υπίλαρχος#Greek


υπλγός

υπολοχαγός υπολοχαγός#Greek

Abbreviation of υπολοχαγός (ypolochagós).


ανθλχος

ανθυπίλαρχος ανθυπίλαρχος#Greek

Abbreviation of ανθυπίλαρχος (anthypílarchos).


υποσμηναγός

υποσμηναγός • (yposminagós) m or f (plural υποσμηναγοί)

yposminagós (romanization)
υποσμηναγοί (plural)
υποσμηναγός (nominative singular)
υποσμηναγοί (nominative plural)
υποσμηναγού (genitive singular)
υποσμηναγών (genitive plural)
υποσμηναγό (accusative singular)
υποσμηναγούς (accusative plural)
υποσμηναγέ (singular vocative)
υποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

υποσμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


υπσγος

υποσμηναγός υποσμηναγός#Greek

Abbreviation of υποσμηναγός (yposminagós).


ανθσγος

ανθυποσμηναγός ανθυποσμηναγός#Greek

Abbreviation of ανθυποσμηναγός (anthyposminagós).


στρατηγικός

head

στρατηγικός • (stratigikós) m (feminine στρατηγική, neuter στρατηγικό)

stratigikós (romanization)
στρατηγική (feminine)
στρατηγικό (neuter)
στρατηγικός (masculine nominative singular)
στρατηγική (feminine nominative singular)
στρατηγικό (neuter nominative singular)
στρατηγικοί (masculine nominative)
στρατηγικές (feminine nominative plural)
στρατηγικά (neuter nominative plural)
στρατηγικού (genitive masculine singular)
στρατηγικής (feminine genitive singular)
στρατηγικού (genitive neuter singular)
στρατηγικών (genitive masculine)
στρατηγικών (feminine genitive plural)
στρατηγικών (genitive neuter plural)
στρατηγικό (accusative masculine singular)
στρατηγική (accusative feminine singular)
στρατηγικό (accusative neuter singular)
στρατηγικούς (accusative masculine)
στρατηγικές (accusative feminine plural)
στρατηγικά (accusative neuter plural)
στρατηγικέ (masculine singular vocative)
στρατηγική (feminine singular vocative)
στρατηγικό (neuter singular vocative)
στρατηγικοί (masculine vocative)
στρατηγικές (feminine plural vocative)
στρατηγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στρατηγικός (stratigikós)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικοί (stratigikoí)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρατηγικού (stratigikoú)

στρατηγικής (stratigikís)

στρατηγικού (stratigikoú)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικών (stratigikón)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικούς (stratigikoús)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρατηγικέ (stratigiké)

στρατηγική (stratigikí)

στρατηγικό (stratigikó)

στρατηγικοί (stratigikoí)

στρατηγικές (stratigikés)

στρατηγικά (stratigiká)

στρα‧τη‧γι‧κός

In the 'strategic' sense, learnedly formed from στρατηγ(ική) (stratig(ikí)) + -ικός (-ikós) with semantic loan from English strategic for non-military contexts. In the relational sense 'of a general', learned borrowing from Ancient Greek στρατηγικός (stratēgikós).

af

στρατηγική<alt:στρατηγ(ική)>

lbor

(military) strategic (of or relating to military operations that are more large-scale or long-range than local or tactical ones)

(military, relational) general's, of a general


αντιπαράταξη

head

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξη • (antiparátaxi) f (plural αντιπαρατάξεις)

el-noun

αντιπαρατάξεις

antiparátaxi (romanization)
αντιπαρατάξεις (plural)
αντιπαράταξη (nominative singular)
αντιπαρατάξεις (nominative plural)
αντιπαράταξης (genitive singular)
αντιπαρατάξεων (genitive plural)
αντιπαράταξη (accusative singular)
αντιπαρατάξεις (accusative plural)
αντιπαράταξη (singular vocative)
αντιπαρατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξης

αντιπαρατάξεων

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

αντιπαράταξη

αντιπαρατάξεις

Older or formal genitive singular: αντιπαρατάξεως (antiparatáxeos)


αντιπερισπασμός

head

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμός • (antiperispasmós) m (plural αντιπερισπασμοί)

el-noun

αντιπερισπασμοί

antiperispasmós (romanization)
αντιπερισπασμοί (plural)
αντιπερισπασμός (nominative singular)
αντιπερισπασμοί (nominative plural)
αντιπερισπασμού (genitive singular)
αντιπερισπασμών (genitive plural)
αντιπερισπασμό (accusative singular)
αντιπερισπασμούς (accusative plural)
αντιπερισπασμέ (singular vocative)
αντιπερισπασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερισπασμός

αντιπερισπασμοί

αντιπερισπασμού

αντιπερισπασμών

αντιπερισπασμό

αντιπερισπασμούς

αντιπερισπασμέ

αντιπερισπασμοί

From Ancient Greek ἀντιπερισπῶ (antiperispô, “to divert”).

der

(military, boxing, fencing, martial arts) feint, diversion, distraction


αντιπερασπισμός

head

αντιπερασπισμοί

αντιπερασπισμός • (antiperaspismós) m (plural αντιπερασπισμοί)

el-noun

αντιπερασπισμοί

antiperaspismós (romanization)
αντιπερασπισμοί (plural)
αντιπερασπισμός (nominative singular)
αντιπερασπισμοί (nominative plural)
αντιπερασπισμού (genitive singular)
αντιπερασπισμών (genitive plural)
αντιπερασπισμό (accusative singular)
αντιπερασπισμούς (accusative plural)
αντιπερασπισμέ (singular vocative)
αντιπερασπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπερασπισμός

αντιπερασπισμοί

αντιπερασπισμού

αντιπερασπισμών

αντιπερασπισμό

αντιπερασπισμούς

αντιπερασπισμέ

αντιπερασπισμοί

(military) diversion, feint, distraction


αντιτρομοκρατία

head

αντιτρομοκρατία • (antitromokratía) f (uncountable)

antitromokratía (romanization)
αντιτρομοκρατία (nominative singular)
αντιτρομοκρατίας (genitive singular)
αντιτρομοκρατία (accusative singular)
αντιτρομοκρατία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατίας

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατία

(military, law) antiterrorism, antiterrorist, antiterror


αντιτρομοκρατικός

head

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

αντιτρομοκρατικός • (antitromokratikós) m (feminine αντιτρομοκρατική, neuter αντιτρομοκρατικό)

el-adj

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

antitromokratikós (romanization)
αντιτρομοκρατική (feminine)
αντιτρομοκρατικό (neuter)
αντιτρομοκρατικός (masculine nominative singular)
αντιτρομοκρατική (feminine nominative singular)
αντιτρομοκρατικό (neuter nominative singular)
αντιτρομοκρατικοί (masculine nominative)
αντιτρομοκρατικές (feminine nominative plural)
αντιτρομοκρατικά (neuter nominative plural)
αντιτρομοκρατικού (genitive masculine singular)
αντιτρομοκρατικής (feminine genitive singular)
αντιτρομοκρατικού (genitive neuter singular)
αντιτρομοκρατικών (genitive masculine)
αντιτρομοκρατικών (feminine genitive plural)
αντιτρομοκρατικών (genitive neuter plural)
αντιτρομοκρατικό (accusative masculine singular)
αντιτρομοκρατική (accusative feminine singular)
αντιτρομοκρατικό (accusative neuter singular)
αντιτρομοκρατικούς (accusative masculine)
αντιτρομοκρατικές (accusative feminine plural)
αντιτρομοκρατικά (accusative neuter plural)
αντιτρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
αντιτρομοκρατική (feminine singular vocative)
αντιτρομοκρατικό (neuter singular vocative)
αντιτρομοκρατικοί (masculine vocative)
αντιτρομοκρατικές (feminine plural vocative)
αντιτρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-a

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτρομοκρατικός

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-table

αντιτρομοκρατικός (antitromokratikós)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικής (antitromokratikís)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικούς (antitromokratikoús)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικέ (antitromokratiké)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

(military, law) antiterrorism, antiterror, antiterrorist


τρομοκρατικός

head

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

τρομοκρατικός • (tromokratikós) m (feminine τρομοκρατική, neuter τρομοκρατικό)

el-adj

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

tromokratikós (romanization)
τρομοκρατική (feminine)
τρομοκρατικό (neuter)
τρομοκρατικός (masculine nominative singular)
τρομοκρατική (feminine nominative singular)
τρομοκρατικό (neuter nominative singular)
τρομοκρατικοί (masculine nominative)
τρομοκρατικές (feminine nominative plural)
τρομοκρατικά (neuter nominative plural)
τρομοκρατικού (genitive masculine singular)
τρομοκρατικής (feminine genitive singular)
τρομοκρατικού (genitive neuter singular)
τρομοκρατικών (genitive masculine)
τρομοκρατικών (feminine genitive plural)
τρομοκρατικών (genitive neuter plural)
τρομοκρατικό (accusative masculine singular)
τρομοκρατική (accusative feminine singular)
τρομοκρατικό (accusative neuter singular)
τρομοκρατικούς (accusative masculine)
τρομοκρατικές (accusative feminine plural)
τρομοκρατικά (accusative neuter plural)
τρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
τρομοκρατική (feminine singular vocative)
τρομοκρατικό (neuter singular vocative)
τρομοκρατικοί (masculine vocative)
τρομοκρατικές (feminine plural vocative)
τρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τρομοκρατικός

el-decl-adj-table

τρομοκρατικός (tromokratikós)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικής (tromokratikís)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικούς (tromokratikoús)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικέ (tromokratiké)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)


στρατώνας

head

στρατώνας • (stratónas) m (plural στρατώνες)

stratónas (romanization)
στρατώνες (plural)
στρατώνας (nominative singular)
στρατώνες (nominative plural)
στρατώνα (genitive singular)
στρατώνων (genitive plural)
στρατώνα (accusative singular)
στρατώνες (accusative plural)
στρατώνα (singular vocative)
στρατώνες (plural vocative)

From στρατός (stratós, “army”), following the ending -ώνας (-ónas) of location nouns such as κρυψώνας (krypsónas, “cache, hiding place”) or αμπελώνας (ampelónas, “vineyard”) as a model. First attested 1833.

Οι στρατιώτες ζούσαν μέσα σε τρεις στρατώνες.

The soldiers lived inside three barracks.

Oi stratiótes zoúsan mésa se treis stratónes.

Τα σπίτια είναι χαμηλά,
σαν έρημοι στρατώνες.

1980, “Μην Κλαις [Don't Cry]”, in Michalis Bourboulis (lyrics), Ilias Andriopoulos (music), Λαϊκά Προάστια [Popular Suburbs], performed by Sotiria Bellou:

The houses are low,
Like deserted barracks.

Ta spítia eínai chamilá,
san érimoi stratónes.

(military) barrack (building for housing soldiers)


απαγκιστρώνω

απαγκιστρώνω • (apagkistróno)

el-verb

απαγκίστρωσα

απαγκιστρωμένος

απαγκιστρώνομαι

απαγκιστρώνω • (apagkistróno) (past απαγκίστρωσα, passive απαγκιστρώνομαι, ppp απαγκιστρωμένος)

apagkistróno (romanization)
απαγκίστρωσα (past)
απαγκιστρώνομαι (passive)
απαγκιστρωμένος (participle passive perfect)


απαγκίστρωση

head

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωση • (apagkístrosi) f (plural απαγκιστρώσεις)

el-noun

απαγκιστρώσεις

apagkístrosi (romanization)
απαγκιστρώσεις (plural)
απαγκίστρωση (nominative singular)
απαγκιστρώσεις (nominative plural)
απαγκίστρωσης (genitive singular)
απαγκιστρώσεων (genitive plural)
απαγκίστρωση (accusative singular)
απαγκιστρώσεις (accusative plural)
απαγκίστρωση (singular vocative)
απαγκιστρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωσης

απαγκιστρώσεων

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

απαγκίστρωση

απαγκιστρώσεις

Older or formal genitive singular: απαγκιστρώσεως (apagkistróseos)


απαράδοτος

head

απαράδοτος • (aparádotos) m (feminine απαράδοτη, neuter απαράδοτο)

aparádotos (romanization)
απαράδοτη (feminine)
απαράδοτο (neuter)
απαράδοτος (masculine nominative singular)
απαράδοτη (feminine nominative singular)
απαράδοτο (neuter nominative singular)
απαράδοτοι (masculine nominative)
απαράδοτες (feminine nominative plural)
απαράδοτα (neuter nominative plural)
απαράδοτου (genitive masculine singular)
απαράδοτης (feminine genitive singular)
απαράδοτου (genitive neuter singular)
απαράδοτων (genitive masculine)
απαράδοτων (feminine genitive plural)
απαράδοτων (genitive neuter plural)
απαράδοτο (accusative masculine singular)
απαράδοτη (accusative feminine singular)
απαράδοτο (accusative neuter singular)
απαράδοτους (accusative masculine)
απαράδοτες (accusative feminine plural)
απαράδοτα (accusative neuter plural)
απαράδοτε (masculine singular vocative)
απαράδοτη (feminine singular vocative)
απαράδοτο (neuter singular vocative)
απαράδοτοι (masculine vocative)
απαράδοτες (feminine plural vocative)
απαράδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απαράδοτος (aparádotos)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτοι (aparádotoi)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

απαράδοτου (aparádotou)

απαράδοτης (aparádotis)

απαράδοτου (aparádotou)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτων (aparádoton)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτους (aparádotous)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

απαράδοτε (aparádote)

απαράδοτη (aparádoti)

απαράδοτο (aparádoto)

απαράδοτοι (aparádotoi)

απαράδοτες (aparádotes)

απαράδοτα (aparádota)

(military) not surrendered, unsurrendered


απελατίκι

head

απελατίκι • (apelatíki) n (plural απελατίκια)

apelatíki (romanization)
απελατίκια (plural)
απελατίκι (nominative singular)
απελατίκια (nominative plural)
απελατίκι (accusative singular)
απελατίκια (accusative plural)
απελατίκι (singular vocative)
απελατίκια (plural vocative)


αορτήρας

αορτήρας • (aortíras) m (plural αορτήρες)

aortíras (romanization)
αορτήρες (plural)
αορτήρας (nominative singular)
αορτήρες (nominative plural)
αορτήρα (genitive singular)
αορτήρων (genitive plural)
αορτήρα (accusative singular)
αορτήρες (accusative plural)
αορτήρα (singular vocative)
αορτήρες (plural vocative)


απόβαση

απόβαση • (apóvasi) f (plural αποβάσεις)

apóvasi (romanization)
αποβάσεις (plural)
απόβαση (nominative singular)
αποβάσεις (nominative plural)
απόβασης (genitive singular)
αποβάσεων (genitive plural)
απόβαση (accusative singular)
αποβάσεις (accusative plural)
απόβαση (singular vocative)
αποβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποβάσεως (apováseos)


απογεμίζω

head

απογεμίζω • (apogemízo)

el-verb

απογεμίζω • (apogemízo) (past απογέμισα)

apogemízo (romanization)
απογέμισα (past)


απόκρουση

head

απόκρουση • (apókrousi) f (plural αποκρούσεις)

apókrousi (romanization)
αποκρούσεις (plural)
απόκρουση (nominative singular)
αποκρούσεις (nominative plural)
απόκρουσης (genitive singular)
αποκρούσεων (genitive plural)
απόκρουση (accusative singular)
αποκρούσεις (accusative plural)
απόκρουση (singular vocative)
αποκρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρούσεως (apokroúseos)


εκστρατεία

head

εκστρατεία • (ekstrateía) f (plural εκστρατειές)

ekstrateía (romanization)
εκστρατειές (plural)
εκστρατεία (nominative singular)
εκστρατείες (nominative plural)
εκστρατείας (genitive singular)
εκστρατειών (genitive plural)
εκστρατεία (accusative singular)
εκστρατείες (accusative plural)
εκστρατεία (singular vocative)
εκστρατείες (plural vocative)

εκ‧στρα‧τεί‧α

From Koine Greek ἐκστρατεία (ekstrateía, “military campaign, expedition”), akin to verb εκστρατεύω (ekstratévo) from prefix εκ- (ek-, “out, from”) + στρατός (stratós, “army”), from Ancient Greek ἐκστρατεύω (ekstrateúō, “to march out; to take the field; wage a campaign”) from ἐκ- (ek-) + στρᾰτεύω (străteúō, “to advance with an army, wage war”); in figurative sense, partially a semantic loan from French campagne.

af

el:εκστρατεία

Η εκστρατεία της Χίου για την απελευθέρωση του νησιού άρχισε με σκοπό να φροντίσει να συμπεριληφθεί η Χίος στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος, ύστερα από την σφαγή δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον Οθωμανικό στρατό.

The campaign of Chios for the liberation of the island commenced with the aim of ensuring that Chios was included in the newly formed Greek state, in the wake of the massacre of tens of thousands of Greeks in Chios by the Ottoman army.

I ekstrateía tis Chíou gia tin apelefthérosi tou nisioú árchise me skopó na frontísei na symperiliftheí i Chíos sto neosýstato Ellinikó krátos, ýstera apó tin sfagí dekádon chiliádon Ellínon tis Chíou apó ton Othomanikó strató.

H Aργοναυτική εκστρατεία, το μυθικό ταξίδι του Iάσονα.

The Argonaut expedition, the mythic voyage of Jason.

H Argonaftikí ekstrateía, to mythikó taxídi tou Iásona.

(military) a military campaign, an expedition


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


αποσπασματάρχης

head

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχης • (apospasmatárchis) m (plural αποσπασματάρχες)

el-noun

αποσπασματάρχες

apospasmatárchis (romanization)
αποσπασματάρχες (plural)
αποσπασματάρχης (nominative singular)
αποσπασματάρχες (nominative plural)
αποσπασματάρχη (genitive singular)
αποσπασματαρχών (genitive plural)
αποσπασματάρχη (accusative singular)
αποσπασματάρχες (accusative plural)
αποσπασματάρχη (singular vocative)
αποσπασματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσπασματάρχης

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματαρχών

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

(military) squad leader, detachment commander


αποστρατεία

head

αποστρατείες

αποστρατεία • (apostrateía) f (plural αποστρατείες)

el-noun

αποστρατείες

apostrateía (romanization)
αποστρατείες (plural)
αποστρατεία (nominative singular)
αποστρατείες (nominative plural)
αποστρατείας (genitive singular)
αποστρατειών (genitive plural)
αποστρατεία (accusative singular)
αποστρατείες (accusative plural)
αποστρατεία (singular vocative)
αποστρατείες (plural vocative)

el-decl-noun

αποστρατείες

αποστρατείας

αποστρατειών

αποστρατείες

αποστρατείες

(especially military) retirement (the state and the action)


αποστράτευση

head

αποστρατεύσεις

αποστράτευση • (apostrátefsi) f (plural αποστρατεύσεις)

el-noun

αποστρατεύσεις

apostrátefsi (romanization)
αποστρατεύσεις (plural)
αποστράτευση (nominative singular)
αποστρατεύσεις (nominative plural)
αποστράτευσης (genitive singular)
αποστρατεύσεων (genitive plural)
αποστράτευση (accusative singular)
αποστρατεύσεις (accusative plural)
αποστράτευση (singular vocative)
αποστρατεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευσης

αποστρατεύσεων

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

Older or formal genitive singular: αποστρατεύσεως (apostratéfseos)

(military) demobilisation (UK), demobilization (US), retirement (the process)


αποστρατεύω

head

αποστρατεύω • (apostratévo)

el-verb

αποστράτευσα

αποστρατευμένος

αποστρατεύομαι

αποστρατεύω • (apostratévo) (past αποστράτευσα, passive αποστρατεύομαι, ppp αποστρατευμένος)

apostratévo (romanization)
αποστράτευσα (past)
αποστρατεύομαι (passive)
αποστρατευμένος (participle passive perfect)

(military) to demobilise (UK), demobilize (US)


αεροπορική επίθεση

head

αεροπορικές επιθέσεις

αεροπορική επίθεση • (aeroporikí epíthesi) f (plural αεροπορικές επιθέσεις)

el-noun

αεροπορικές επιθέσεις

aeroporikí epíthesi (romanization)
αεροπορικές επιθέσεις (plural)

Ο ουκρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι η Πολεμική Αεροπορία της χώρας αποκρούει αεροπορική επίθεση των εισβολέων.

The Ukrainian army announced that the country's Air Force was repelling air strikes by the invaders.

O oukranikós stratós anakoínose óti i Polemikí Aeroporía tis chóras apokroúei aeroporikí epíthesi ton eisvoléon.


απότακτος

head

απότακτος • (apótaktos) m (feminine απότακτη, neuter απότακτο)

apótaktos (romanization)
απότακτη (feminine)
απότακτο (neuter)
απότακτος (masculine nominative singular)
απότακτη (feminine nominative singular)
απότακτο (neuter nominative singular)
απότακτοι (masculine nominative)
απότακτες (feminine nominative plural)
απότακτα (neuter nominative plural)
απότακτου (genitive masculine singular)
απότακτης (feminine genitive singular)
απότακτου (genitive neuter singular)
απότακτων (genitive masculine)
απότακτων (feminine genitive plural)
απότακτων (genitive neuter plural)
απότακτο (accusative masculine singular)
απότακτη (accusative feminine singular)
απότακτο (accusative neuter singular)
απότακτους (accusative masculine)
απότακτες (accusative feminine plural)
απότακτα (accusative neuter plural)
απότακτε (masculine singular vocative)
απότακτη (feminine singular vocative)
απότακτο (neuter singular vocative)
απότακτοι (masculine vocative)
απότακτες (feminine plural vocative)
απότακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απότακτος (apótaktos)

απότακτη (apótakti)

απότακτο (apótakto)

απότακτοι (apótaktoi)

απότακτες (apótaktes)

απότακτα (apótakta)

απότακτου (apótaktou)

απότακτης (apótaktis)

απότακτου (apótaktou)

απότακτων (apótakton)

απότακτων (apótakton)

απότακτων (apótakton)

απότακτο (apótakto)

απότακτη (apótakti)

απότακτο (apótakto)

απότακτους (apótaktous)

απότακτες (apótaktes)

απότακτα (apótakta)

απότακτε (apótakte)

απότακτη (apótakti)

απότακτο (apótakto)

απότακτοι (apótaktoi)

απότακτες (apótaktes)

απότακτα (apótakta)

α‧πό‧τα‧κτος

Learnedly, from Ancient Greek ἀπότακτος (apótaktos, “set apart for a special use”) for which, see words ἀποτάσσσω (apotásssō, “set apart, assign specially”), τακτός (taktós, “prescribed”) & τάσσω (tássō)

lbor

dishonorably discharged
dishonorable discharge

(military) cashiered, dishonorably discharged


αποτάσσω

head

αποτάσσω • (apotásso)

el-verb

αποτάσσω • (apotásso) (past απέταξα, passive αποτάσσομαι, ppp αποταγμένος)

apotásso (romanization)
απέταξα (past)
αποτάσσομαι (passive)
αποταγμένος (participle passive perfect)


απόταξη

head

απόταξη • (apótaxi) f (plural αποτάξεις)

apótaxi (romanization)
αποτάξεις (plural)
απόταξη (nominative singular)
αποτάξεις (nominative plural)
απόταξης (genitive singular)
αποτάξεων (genitive plural)
απόταξη (accusative singular)
αποτάξεις (accusative plural)
απόταξη (singular vocative)
αποτάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποτάξεως (apotáxeos)


φισέκι

fiséki (romanization)
φισέκια (plural)
φισέκι (nominative singular)
φισέκια (nominative plural)
φισεκιού (genitive singular)
φισεκιών (genitive plural)
φισέκι (accusative singular)
φισέκια (accusative plural)
φισέκι (singular vocative)
φισέκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish فشك (fişek, “cartridge”), from Persian فشنگ (fešang, “bullet”); see there for more. One theory derives the Persian word from Ancient Greek φῦσιγξ (phûsinx), making φισέκι (fiséki) a doublet of φυσίγγιο (fysíngio), but this is not certain at all.


ντουφέκι

head

ντουφέκι • (ntouféki) n (plural ντουφέκια)

ntouféki (romanization)
ντουφέκια (plural)
ντουφέκι (nominative singular)
ντουφέκια (nominative plural)
ντουφεκιού (genitive singular)
ντουφεκιών (genitive plural)
ντουφέκι (accusative singular)
ντουφέκια (accusative plural)
ντουφέκι (singular vocative)
ντουφέκια (plural vocative)

τουφέκι (touféki) with voicing of initial [t] > [d], as in τομάτα (tomáta) > ντομάτα f (ntomáta, “tomato”).

τουφέκι τουφέκι#Greek

(colloquial) Alternative form of τουφέκι (touféki): rifle


αποφοίτηση

αποφοιτήσεις

αποφοίτηση • (apofoítisi) f (plural αποφοιτήσεις)

el-noun

αποφοιτήσεις

apofoítisi (romanization)
αποφοιτήσεις (plural)
αποφοίτηση (nominative singular)
αποφοιτήσεις (nominative plural)
αποφοίτησης (genitive singular)
αποφοιτήσεων (genitive plural)
αποφοίτηση (accusative singular)
αποφοιτήσεις (accusative plural)
αποφοίτηση (singular vocative)
αποφοιτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεων

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεις

Older or formal genitive singular: αποφοιτήσεως (apofoitíseos)


ευάλωτος

head

ευάλωτος • (eválotos) m (feminine ευάλωτη, neuter ευάλωτο)

eválotos (romanization)
ευάλωτη (feminine)
ευάλωτο (neuter)
ευάλωτος (masculine nominative singular)
ευάλωτη (feminine nominative singular)
ευάλωτο (neuter nominative singular)
ευάλωτοι (masculine nominative)
ευάλωτες (feminine nominative plural)
ευάλωτα (neuter nominative plural)
ευάλωτου (genitive masculine singular)
ευάλωτης (feminine genitive singular)
ευάλωτου (genitive neuter singular)
ευάλωτων (genitive masculine)
ευάλωτων (feminine genitive plural)
ευάλωτων (genitive neuter plural)
ευάλωτο (accusative masculine singular)
ευάλωτη (accusative feminine singular)
ευάλωτο (accusative neuter singular)
ευάλωτους (accusative masculine)
ευάλωτες (accusative feminine plural)
ευάλωτα (accusative neuter plural)
ευάλωτε (masculine singular vocative)
ευάλωτη (feminine singular vocative)
ευάλωτο (neuter singular vocative)
ευάλωτοι (masculine vocative)
ευάλωτες (feminine plural vocative)
ευάλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευάλωτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευάλωτος, etc.)

el-decl-adj-table

ευάλωτος (eválotos)

ευάλωτη (eváloti)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτοι (eválotoi)

ευάλωτες (eválotes)

ευάλωτα (eválota)

ευάλωτου (eválotou)

ευάλωτης (eválotis)

ευάλωτου (eválotou)

ευάλωτων (eváloton)

ευάλωτων (eváloton)

ευάλωτων (eváloton)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτη (eváloti)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτους (eválotous)

ευάλωτες (eválotes)

ευάλωτα (eválota)

ευάλωτε (eválote)

ευάλωτη (eváloti)

ευάλωτο (eváloto)

ευάλωτοι (eválotoi)

ευάλωτες (eválotes)

ευάλωτα (eválota)


απυρόβλητος

head

απυρόβλητος • (apyróvlitos) m (feminine απυρόβλητη, neuter απυρόβλητο)

apyróvlitos (romanization)
απυρόβλητη (feminine)
απυρόβλητο (neuter)
απυρόβλητος (masculine nominative singular)
απυρόβλητη (feminine nominative singular)
απυρόβλητο (neuter nominative singular)
απυρόβλητοι (masculine nominative)
απυρόβλητες (feminine nominative plural)
απυρόβλητα (neuter nominative plural)
απυρόβλητου (genitive masculine singular)
απυρόβλητης (feminine genitive singular)
απυρόβλητου (genitive neuter singular)
απυρόβλητων (genitive masculine)
απυρόβλητων (feminine genitive plural)
απυρόβλητων (genitive neuter plural)
απυρόβλητο (accusative masculine singular)
απυρόβλητη (accusative feminine singular)
απυρόβλητο (accusative neuter singular)
απυρόβλητους (accusative masculine)
απυρόβλητες (accusative feminine plural)
απυρόβλητα (accusative neuter plural)
απυρόβλητε (masculine singular vocative)
απυρόβλητη (feminine singular vocative)
απυρόβλητο (neuter singular vocative)
απυρόβλητοι (masculine vocative)
απυρόβλητες (feminine plural vocative)
απυρόβλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απυρόβλητος (apyróvlitos)

απυρόβλητη (apyróvliti)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητοι (apyróvlitoi)

απυρόβλητες (apyróvlites)

απυρόβλητα (apyróvlita)

απυρόβλητου (apyróvlitou)

απυρόβλητης (apyróvlitis)

απυρόβλητου (apyróvlitou)

απυρόβλητων (apyróvliton)

απυρόβλητων (apyróvliton)

απυρόβλητων (apyróvliton)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητη (apyróvliti)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητους (apyróvlitous)

απυρόβλητες (apyróvlites)

απυρόβλητα (apyróvlita)

απυρόβλητε (apyróvlite)

απυρόβλητη (apyróvliti)

απυρόβλητο (apyróvlito)

απυρόβλητοι (apyróvlitoi)

απυρόβλητες (apyróvlites)

απυρόβλητα (apyróvlita)

(military) invulnerable, having cover/protection against enemy fire


αραβίδα

head

αραβίδα • (aravída) f (plural αραβίδες)

el-noun

αραβίδα • (aravída) f (plural αραβίδες)

aravída (romanization)
αραβίδες (plural)
αραβίδα (nominative singular)
αραβίδες (nominative plural)
αραβίδας (genitive singular)
αραβίδων (genitive plural)
αραβίδα (accusative singular)
αραβίδες (accusative plural)
αραβίδα (singular vocative)
αραβίδες (plural vocative)


αρκεβούζιο

head

αρκεβούζιο • (arkevoúzio) n (plural αρκεβούζια)

arkevoúzio (romanization)
αρκεβούζια (plural)
αρκεβούζιο (nominative singular)
αρκεβούζια (nominative plural)
αρκεβουζίου (genitive singular)
αρκεβούζιου (genitive singular)
αρκεβουζίων (genitive plural)
αρκεβούζιο (accusative singular)
αρκεβούζια (accusative plural)
αρκεβούζιο (singular vocative)
αρκεβούζια (plural vocative)


αρμάδα

armáda (romanization)
αρμάδες (plural)
αρμάδα (nominative singular)
αρμάδες (nominative plural)
αρμάδας (genitive singular)
αρμάδων (genitive plural)
αρμάδα (accusative singular)
αρμάδες (accusative plural)
αρμάδα (singular vocative)
αρμάδες (plural vocative)

From Venetan armada or Spanish armada, from Medieval Latin armata.


αρματαγωγό

αρματαγωγό • (armatagogó) n (plural αρματαγωγά)

armatagogó (romanization)
αρματαγωγά (plural)
αρματαγωγό (nominative singular)
αρματαγωγά (nominative plural)
αρματαγωγού (genitive singular)
αρματαγωγών (genitive plural)
αρματαγωγό (accusative singular)
αρματαγωγά (accusative plural)
αρματαγωγό (singular vocative)
αρματαγωγά (plural vocative)

(naval, military) landing craft for tanks


αρμάτωμα

αρμάτωμα • (armátoma) n (plural αρματώματα)

armátoma (romanization)
αρματώματα (plural)
αρμάτωμα (nominative singular)
αρματώματα (nominative plural)
αρματώματος (genitive singular)
αρματωμάτων (genitive plural)
αρμάτωμα (accusative singular)
αρματώματα (accusative plural)
αρμάτωμα (singular vocative)
αρματώματα (plural vocative)


αρματωσιά

αρματωσιά • (armatosiá) n (plural αρματωσιές)

armatosiá (romanization)
αρματωσιές (plural)
αρματωσιά (nominative singular)
αρματωσιές (nominative plural)
αρματωσιάς (genitive singular)
αρματωσιών (genitive plural)
αρματωσιά (accusative singular)
αρματωσιές (accusative plural)
αρματωσιά (singular vocative)
αρματωσιές (plural vocative)


αρχίατρος

αρχίατρος • (archíatros) m (plural αρχίατροι)

archíatros (romanization)
αρχίατροι (plural)
αρχίατρος (nominative singular)
αρχίατροι (nominative plural)
αρχίατρου (genitive singular)
αρχιάτρου (genitive singular)
αρχίατρων (genitive plural)
αρχιάτρων (genitive plural)
αρχίατρο (accusative singular)
αρχίατρους (accusative plural)
αρχιάτρους (accusative plural)
αρχίατρε (singular vocative)
αρχίατροι (plural vocative)

(military) senior rank in army medical corps


αρχισμηνίας

αρχισμηνίας • (archisminías) m or f (plural αρχισμηνίες)

archisminías (romanization)
αρχισμηνίες (plural)
αρχισμηνίας (nominative singular)
αρχισμηνίες (nominative plural)
αρχισμηνία (genitive singular)
αρχισμηνιών (genitive plural)
αρχισμηνία (accusative singular)
αρχισμηνίες (accusative plural)
αρχισμηνία (singular vocative)
αρχισμηνίες (plural vocative)

αρχι- (archi-, “first”) + σμηνίας (sminías, “warrant officer”)

prefix

(military, air force) warrant officer (the NATO military rank OR-8)


αρχικελευστής

head

αρχικελευστές

αρχικελευστής • (archikelefstís) m or f (plural αρχικελευστές)

el-noun

αρχικελευστές

archikelefstís (romanization)
αρχικελευστές (plural)
αρχικελευστής (nominative singular)
αρχικελευστές (nominative plural)
αρχικελευστή (genitive singular)
αρχικελευστών (genitive plural)
αρχικελευστή (accusative singular)
αρχικελευστές (accusative plural)
αρχικελευστή (singular vocative)
αρχικελευστές (plural vocative)

el-decl-noun

αρχικελευστής

αρχικελευστές

αρχικελευστή

αρχικελευστών

αρχικελευστή

αρχικελευστές

αρχικελευστή

αρχικελευστές

(military, navy) petty officer, NATO military rank OR-8


αρχικτηνίατρος

head

αρχικτηνίατροι

αρχικτηνίατρος • (archiktiníatros) m (plural αρχικτηνίατροι)

el-noun

αρχικτηνίατροι

archiktiníatros (romanization)
αρχικτηνίατροι (plural)
αρχικτηνίατρος (nominative singular)
αρχικτηνίατροι (nominative plural)
αρχικτηνίατρου (genitive singular)
αρχικτηνιάτρου (genitive singular)
αρχικτηνίατρων (genitive plural)
αρχικτηνιάτρων (genitive plural)
αρχικτηνίατρο (accusative singular)
αρχικτηνίατρους (accusative plural)
αρχικτηνιάτρους (accusative plural)
αρχικτηνίατρε (singular vocative)
αρχικτηνίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχικτηνίατρος

αρχικτηνίατροι

αρχικτηνίατρου

αρχικτηνιάτρου

αρχικτηνίατρων

αρχικτηνιάτρων

αρχικτηνίατρο

αρχικτηνίατρους

αρχικτηνιάτρους

αρχικτηνίατρε

αρχικτηνίατροι


αρματαγωγό πλοίο

head

αρματαγωγά πλοία

αρματαγωγό πλοίο • (armatagogó ploío) n (plural αρματαγωγά πλοία)

el-noun

αρματαγωγά πλοία

armatagogó ploío (romanization)
αρματαγωγά πλοία (plural)


τοξοβολία

head

τοξοβολία • (toxovolía) f (usually uncountable, plural τοξοβολίες)

toxovolía (romanization)
τοξοβολίες (plural)
τοξοβολία (nominative singular)
τοξοβολίες (nominative plural)
τοξοβολίας (genitive singular)
τοξοβολιών (genitive plural)
τοξοβολία (accusative singular)
τοξοβολίες (accusative plural)
τοξοβολία (singular vocative)
τοξοβολίες (plural vocative)


λουμπάρδα

λουμπάρδα • (loumpárda) f (plural λουμπάρδες)

loumpárda (romanization)
λουμπάρδες (plural)
λουμπάρδα (nominative singular)
λουμπάρδες (nominative plural)
λουμπάρδας (genitive singular)
λουμπαρδών (genitive plural)
λουμπάρδα (accusative singular)
λουμπάρδες (accusative plural)
λουμπάρδα (singular vocative)
λουμπάρδες (plural vocative)

→ Albanian: lumbardhë

desc

lùmbārda//лу̀мба̄рда

lùbārda//лу̀ба̄рда

→ Serbo-Croatian: lùmbārda /лу̀мба̄рда, lùbārda /лу̀ба̄рда

Borrowed from Spanish lombarda, itself altered by contamination with the region of Lombardy. Doublet of μπομπάρδα (bompárda)


άσκαστος

head

άσκαστος • (áskastos) m (feminine άσκαστη, neuter άσκαστο)

áskastos (romanization)
άσκαστη (feminine)
άσκαστο (neuter)
άσκαστος (masculine nominative singular)
άσκαστη (feminine nominative singular)
άσκαστο (neuter nominative singular)
άσκαστοι (masculine nominative)
άσκαστες (feminine nominative plural)
άσκαστα (neuter nominative plural)
άσκαστου (genitive masculine singular)
άσκαστης (feminine genitive singular)
άσκαστου (genitive neuter singular)
άσκαστων (genitive masculine)
άσκαστων (feminine genitive plural)
άσκαστων (genitive neuter plural)
άσκαστο (accusative masculine singular)
άσκαστη (accusative feminine singular)
άσκαστο (accusative neuter singular)
άσκαστους (accusative masculine)
άσκαστες (accusative feminine plural)
άσκαστα (accusative neuter plural)
άσκαστε (masculine singular vocative)
άσκαστη (feminine singular vocative)
άσκαστο (neuter singular vocative)
άσκαστοι (masculine vocative)
άσκαστες (feminine plural vocative)
άσκαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσκαστος (áskastos)

άσκαστη (áskasti)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστοι (áskastoi)

άσκαστες (áskastes)

άσκαστα (áskasta)

άσκαστου (áskastou)

άσκαστης (áskastis)

άσκαστου (áskastou)

άσκαστων (áskaston)

άσκαστων (áskaston)

άσκαστων (áskaston)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστη (áskasti)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστους (áskastous)

άσκαστες (áskastes)

άσκαστα (áskasta)

άσκαστε (áskaste)

άσκαστη (áskasti)

άσκαστο (áskasto)

άσκαστοι (áskastoi)

άσκαστες (áskastes)

άσκαστα (áskasta)


φυσίγγιο

head

φυσίγγιο • (fysíngio) n (plural φυσίγγια)

fysíngio (romanization)
φυσίγγια (plural)
φυσίγγιο (nominative singular)
φυσίγγια (nominative plural)
φυσιγγίου (genitive singular)
φυσίγγιου (genitive singular)
φυσιγγίων (genitive plural)
φυσίγγιο (accusative singular)
φυσίγγια (accusative plural)
φυσίγγιο (singular vocative)
φυσίγγια (plural vocative)

άσφαιρο φυσίγγιο


άσφαιρος

άσφαιρος • (ásfairos) m (feminine άσφαιρη, neuter άσφαιρο)

ásfairos (romanization)
άσφαιρη (feminine)
άσφαιρο (neuter)
άσφαιρος (masculine nominative singular)
άσφαιρη (feminine nominative singular)
άσφαιρο (neuter nominative singular)
άσφαιροι (masculine nominative)
άσφαιρες (feminine nominative plural)
άσφαιρα (neuter nominative plural)
άσφαιρου (genitive masculine singular)
άσφαιρης (feminine genitive singular)
άσφαιρου (genitive neuter singular)
άσφαιρων (genitive masculine)
άσφαιρων (feminine genitive plural)
άσφαιρων (genitive neuter plural)
άσφαιρο (accusative masculine singular)
άσφαιρη (accusative feminine singular)
άσφαιρο (accusative neuter singular)
άσφαιρους (accusative masculine)
άσφαιρες (accusative feminine plural)
άσφαιρα (accusative neuter plural)
άσφαιρε (masculine singular vocative)
άσφαιρη (feminine singular vocative)
άσφαιρο (neuter singular vocative)
άσφαιροι (masculine vocative)
άσφαιρες (feminine plural vocative)
άσφαιρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσφαιρος (ásfairos)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιροι (ásfairoi)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

άσφαιρου (ásfairou)

άσφαιρης (ásfairis)

άσφαιρου (ásfairou)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιρους (ásfairous)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

άσφαιρε (ásfaire)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιροι (ásfairoi)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

From ά- (á-, “un-”, privative alpha) + σφαίρα (sfaíra, “bullet”). Attested since 1887 in Katharevousa as ἄσφαιρος (ásphairos).

af

άσφαιρο φυσίγγιο


αστρατοπέδευτος

head

αστρατοπέδευτη

αστρατοπέδευτο

αστρατοπέδευτος • (astratopédeftos) m (feminine αστρατοπέδευτη, neuter αστρατοπέδευτο)

el-adj

αστρατοπέδευτη

αστρατοπέδευτο

astratopédeftos (romanization)
αστρατοπέδευτη (feminine)
αστρατοπέδευτο (neuter)
αστρατοπέδευτος (masculine nominative singular)
αστρατοπέδευτη (feminine nominative singular)
αστρατοπέδευτο (neuter nominative singular)
αστρατοπέδευτοι (masculine nominative)
αστρατοπέδευτες (feminine nominative plural)
αστρατοπέδευτα (neuter nominative plural)
αστρατοπέδευτου (genitive masculine singular)
αστρατοπέδευτης (feminine genitive singular)
αστρατοπέδευτου (genitive neuter singular)
αστρατοπέδευτων (genitive masculine)
αστρατοπέδευτων (feminine genitive plural)
αστρατοπέδευτων (genitive neuter plural)
αστρατοπέδευτο (accusative masculine singular)
αστρατοπέδευτη (accusative feminine singular)
αστρατοπέδευτο (accusative neuter singular)
αστρατοπέδευτους (accusative masculine)
αστρατοπέδευτες (accusative feminine plural)
αστρατοπέδευτα (accusative neuter plural)
αστρατοπέδευτε (masculine singular vocative)
αστρατοπέδευτη (feminine singular vocative)
αστρατοπέδευτο (neuter singular vocative)
αστρατοπέδευτοι (masculine vocative)
αστρατοπέδευτες (feminine plural vocative)
αστρατοπέδευτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-a

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-positive

Declension of αστρατοπέδευτος

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-ος-η-ο

αστρατοπέδευτ

el-decl-adj-table

αστρατοπέδευτος (astratopédeftos)

αστρατοπέδευτη (astratopédefti)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτοι (astratopédeftoi)

αστρατοπέδευτες (astratopédeftes)

αστρατοπέδευτα (astratopédefta)

αστρατοπέδευτου (astratopédeftou)

αστρατοπέδευτης (astratopédeftis)

αστρατοπέδευτου (astratopédeftou)

αστρατοπέδευτων (astratopédefton)

αστρατοπέδευτων (astratopédefton)

αστρατοπέδευτων (astratopédefton)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτη (astratopédefti)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτους (astratopédeftous)

αστρατοπέδευτες (astratopédeftes)

αστρατοπέδευτα (astratopédefta)

αστρατοπέδευτε (astratopédefte)

αστρατοπέδευτη (astratopédefti)

αστρατοπέδευτο (astratopédefto)

αστρατοπέδευτοι (astratopédeftoi)

αστρατοπέδευτες (astratopédeftes)

αστρατοπέδευτα (astratopédefta)


πτέρυγα

head

πτέρυγα • (ptéryga) f (plural πτέρυγες)

el-noun

πτέρυγα • (ptéryga) f (plural πτέρυγες)

ptéryga (romanization)
πτέρυγες (plural)
πτέρυγα (nominative singular)
πτέρυγες (nominative plural)
πτέρυγας (genitive singular)
πτερύγων (genitive plural)
πτέρυγα (accusative singular)
πτέρυγες (accusative plural)
πτέρυγα (singular vocative)
πτέρυγες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πτέρῠγᾰ (ptérŭgă), accusative of πτέρῠξ (ptérŭx, “bird's wing”), with semantic loan from French aile for other senses.

lbor

(military) wing (an organizational grouping in a military aviation service)


κλείστρο

head

κλείστρο • (kleístro) n (plural κλείστρα)

kleístro (romanization)
κλείστρα (plural)
κλείστρο (nominative singular)
κλείστρα (nominative plural)
κλείστρου (genitive singular)
κλείστρων (genitive plural)
κλείστρο (accusative singular)
κλείστρα (accusative plural)
κλείστρο (singular vocative)
κλείστρα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κλεῖστρον (kleîstron, “door latch”). By surface analysis, κλείσ- (kleís-) + -τρο (-tro).

surf

κλείνω<alt:κλείσ->

(firearms) bolt (a sliding mechanism to chamber and unchamber a cartridge in a firearm)

(firearms) breechblock (the metal block that closes the breech of a breech-loading gun after insertion of the cartridge)


κυριεύω

head

κυριεύω • (kyriévo)

el-verb

κυριεύω • (kyriévo) (past κυρίευσα/κυρίεψα, passive κυριεύομαι, p‑past κυριεύθηκα/κυριεύτηκα, ppp κυριευμένος)

kyriévo (romanization)
κυρίευσα (past)
κυρίεψα (past)
κυριεύομαι (passive)
κυριεύθηκα (passive past)
κυριεύτηκα (passive past)
κυριευμένος (participle passive perfect)
κυριεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
κυριεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυριέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυριεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυριευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυριευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυριεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κυριεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυριέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυριεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυριευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυριευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυριεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
κυριεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυριέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυριεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυριευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυριευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυριεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κυριεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυριέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
κυριευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυριευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυριευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυριεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυριεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυριέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυριεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυριευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυριευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυριευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυριεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυριεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυριεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυριεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυριευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυριευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυριευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυριευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυρίευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυρίευσα (active first-person indicative past perfective singular)
κυρίεψα (active first-person indicative past perfective singular)
κυριευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κυριευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κυριεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυριεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυρίευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυρίευσες (active indicative past perfective second-person singular)
κυρίεψες (active indicative past perfective second-person singular)
κυριευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κυριευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κυριεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυριεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυρίευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυρίευσε (active indicative past perfective singular third-person)
κυρίεψε (active indicative past perfective singular third-person)
κυριευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυριευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυριεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυριεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυριεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυριεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυριέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυριευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυριευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυριευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυριεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυριεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κυριέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
κυριευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κυριευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυριευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυρίευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυριεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυριεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυρίευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυριεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυριεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυρίεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυριεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυριευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κυριεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυριευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυριεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυριεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
κυριέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυριεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυριευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
κυριευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυρίευε (active imperative imperfective second-person singular)
κυρίευσε (active imperative perfective second-person singular)
κυρίεψε (active imperative perfective second-person singular)
κυριεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυριέψου (imperative passive perfective second-person singular)
κυριεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
κυριεύστε (active imperative perfective plural second-person)
κυριέψτε (active imperative perfective plural second-person)
κυριεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυριευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυριευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυριεύοντας (active participle present)
έχοντας κυριεύσει (active participle past)
κυριέψει (active participle past)
κυριευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κυριεύσει (active infinitive-aorist)
κυριέψει (active infinitive-aorist)
κυριευθεί (infinitive-aorist passive)
κυριευτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek κυριεύω (kurieúō).

lbor

(military) to capture, to take possession of


ΑΤΑ

Αρχηγείο αρχηγείο#Greek

Τακτικής τακτικής#Greek

Αεροπορίας αεροπορίας#Greek

(military) Initialism of Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (Archigeío Taktikís Aeroporías): Hellenic Tactical Air Force Command


πιλάφι

piláfi (romanization)
πιλάφια (plural)
πιλάφι (nominative singular)
πιλάφια (nominative plural)
πιλαφιού (genitive singular)
πιλαφιών (genitive plural)
πιλάφι (accusative singular)
πιλάφια (accusative plural)
πιλάφι (singular vocative)
πιλάφια (plural vocative)


φαντάρος

head

φαντάρος • (fantáros) m (plural φαντάροι)

fantáros (romanization)
φαντάροι (plural)
φαντάρος (nominative singular)
φαντάροι (nominative plural)
φαντάρου (genitive singular)
φαντάρων (genitive plural)
φαντάρο (accusative singular)
φαντάρους (accusative plural)
φαντάρε (singular vocative)
φαντάροι (plural vocative)

From φάντης (fántis), from Italian fante, with -άρος (-áros) ending influenced by φανταρία (fantaría), borrowed from Venetan fantaria.

(military, familiar) infantryman, (infantry) soldier


καβάλα

καβάλα • (kavála) f

el-noun

καβάλα • (kavála) f

kavála (romanization)
καβάλα (nominative singular)
καβάλες (nominative plural)
καβάλας (genitive singular)
καβάλα (accusative singular)
καβάλες (accusative plural)
καβάλα (singular vocative)
καβάλες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek καβάλα (kabála, “mare; equestrianism, horsemanship; cavalry”), borrowed from Venetan cavala or Late Latin caballa. The adverbialization of the noun occurred analogously to γραμμή (grammí).


ενίσχυση

eníschysi (romanization)
ενίσχυση (nominative singular)
ενισχύσεις (nominative plural)
ενίσχυσης (genitive singular)
ενισχύσεων (genitive plural)
ενίσχυση (accusative singular)
ενισχύσεις (accusative plural)
ενίσχυση (singular vocative)
ενισχύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενισχύσεως (enischýseos)

Learned borrowing from Koine Greek ἐνίσχυσις (enískhusis). By surface analysis, ενισχύ(ω) (enischý(o)) + -ση (-si).

surf

ενισχύω<alt:ενισχύ(ω)>

(usually in the plural, chiefly military) reinforcements


επιστράτευση

head

επιστράτευση • (epistrátefsi) f

el-noun

επιστράτευση • (epistrátefsi) f

epistrátefsi (romanization)
επιστράτευση (nominative singular)
επιστρατεύσεις (nominative plural)
επιστράτευσης (genitive singular)
επιστρατεύσεων (genitive plural)
επιστράτευση (accusative singular)
επιστρατεύσεις (accusative plural)
επιστράτευση (singular vocative)
επιστρατεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

επιστράτευση

επιστρατεύσεις

επιστράτευσης

επιστρατεύσεων

επιστράτευση

επιστρατεύσεις

επιστράτευση

επιστρατεύσεις

Older or formal genitive singular: επιστρατεύσεως (epistratéfseos)

ε‧πι‧στρά‧τευ‧ση

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπιστράτευσις (epistráteusis). By surface analysis, επιστρατεύω (epistratévo) + -ση (-si).

lbor

ἐπιστράτευσις

surf

(military) mobilization, placing/putting on a war footing