τόξο

tóxo (romanization)
τόξα (plural)
τόξο (nominative singular)
τόξα (nominative plural)
τόξου (genitive singular)
τόξων (genitive plural)
τόξο (accusative singular)
τόξα (accusative plural)
τόξο (singular vocative)
τόξα (plural vocative)

From Ancient Greek τόξον (tóxon, “bow”).


πραξικόπημα

head

πραξικοπήματα

πραξικόπημα • (praxikópima) n (plural πραξικοπήματα)

el-noun

πραξικοπήματα

praxikópima (romanization)
πραξικοπήματα (plural)
πραξικόπημα (nominative singular)
πραξικοπήματα (nominative plural)
πραξικοπήματος (genitive singular)
πραξικοπημάτων (genitive plural)
πραξικόπημα (accusative singular)
πραξικοπήματα (accusative plural)
πραξικόπημα (singular vocative)
πραξικοπήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πραξικοπήματα

πραξικοπήματος

πραξικοπημάτων

πραξικοπήματα

πραξικοπήματα

From πράξη (práxi) + κόπτω (kópto), calque of French coup d’État.


μάχαιρα

máchaira (romanization)
μάχαιρα (nominative singular)
μάχαιρας (genitive singular)
μάχαιρα (accusative singular)
μάχαιρα (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek μάχαιρα (mákhaira). Doublet of μαχαίρι (machaíri).


πυρ

pyr (romanization)
πυρά (plural)
πυρ (nominative singular)
πυρά (nominative plural)
πυρός (genitive singular)
πυρών (genitive plural)
πυρ (accusative singular)
πυρά (accusative plural)
πυρ (singular vocative)
πυρά (plural vocative)

ανοίγω πυρ

τα εχθρικά πυρά


στρατηγός

head

στρατηγός • (stratigós) m or f (plural στρατηγοί)

stratigós (romanization)
στρατηγοί (plural)
στρατηγός (nominative singular)
στρατηγοί (nominative plural)
στρατηγού (genitive singular)
στρατηγών (genitive plural)
στρατηγό (accusative singular)
στρατηγούς (accusative plural)
στρατηγέ (singular vocative)
στρατηγοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στρατηγός (stratēgós, “general”)

inh+

(military) general, an army rank with the NATO grade OF-9


θηκάρι

thikári (romanization)
θηκάρια (plural)
θηκάρι (nominative singular)
θηκάρια (nominative plural)
θηκάρι (accusative singular)
θηκάρια (accusative plural)
θηκάρι (singular vocative)
θηκάρια (plural vocative)

From θήκη (thíki), from Ancient Greek θήκη (thḗkē, “case, sheath”).


στόχος

stóchos (romanization)
στόχοι (plural)
στόχος (nominative singular)
στόχοι (nominative plural)
στόχου (genitive singular)
στόχων (genitive plural)
στόχο (accusative singular)
στόχους (accusative plural)
στόχε (singular vocative)
στόχοι (plural vocative)


ξίφος

head

ξίφος • (xífos) n

el-noun

ξίφος • (xífos) n

xífos (romanization)
ξίφος (nominative singular)
ξίφη (nominative plural)
ξίφους (genitive singular)
ξιφών (genitive plural)
ξίφος (accusative singular)
ξίφη (accusative plural)
ξίφος (singular vocative)
ξίφη (plural vocative)

From the Ancient Greek ξίφος (xíphos, s-stem).


αξιωματικός

head

αξιωματικός • (axiomatikós) m (plural αξιωματικοί)

axiomatikós (romanization)
αξιωματικοί (plural)
αξιωματικός (nominative singular)
αξιωματικοί (nominative plural)
αξιωματικού (genitive singular)
αξιωματικών (genitive plural)
αξιωματικό (accusative singular)
αξιωματικούς (accusative plural)
αξιωματικέ (singular vocative)
αξιωματικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αξιωματικούς

α‧ξι‧ω‧μα‧τι‧κός

From Ancient Greek ἀξιωματικός (axiōmatikós), in turn from ἀξίωμα (axíōma, “rank, importance”).


ομάδα

omáda (romanization)
ομάδες (plural)
ομάδα (nominative singular)
ομάδες (nominative plural)
ομάδας (genitive singular)
ομάδων (genitive plural)
ομάδα (accusative singular)
ομάδες (accusative plural)
ομάδα (singular vocative)
ομάδες (plural vocative)

there is a literary genitive singular ομάδος

Learned borrowing from Ancient Greek ὁμάς (homás, “total”) with accusative case ending -άδα (-áda), in some cases a semantic loan from French équipe.


μάχη

máchi (romanization)
μάχες (plural)
μάχη (nominative singular)
μάχες (nominative plural)
μάχης (genitive singular)
μαχών (genitive plural)
μάχη (accusative singular)
μάχες (accusative plural)
μάχη (singular vocative)
μάχες (plural vocative)


ασπίδα

aspída (romanization)
ασπίδες (plural)
ασπίδα (nominative singular)
ασπίδες (nominative plural)
ασπίδας (genitive singular)
ασπίδων (genitive plural)
ασπίδα (accusative singular)
ασπίδες (accusative plural)
ασπίδα (singular vocative)
ασπίδες (plural vocative)

Learnedly, from the Ancient Greek ἀσπίς (aspís), as in the accusative singular ἀσπίδα (aspída).

(military) shield, buckler (for personal protection)


δύναμη

head

δύναμη • (dýnami) f (plural δυνάμεις)

el-noun

δύναμη • (dýnami) f (plural δυνάμεις)

dýnami (romanization)
δυνάμεις (plural)
δύναμη (nominative singular)
δυνάμεις (nominative plural)
δύναμης (genitive singular)
δυνάμεων (genitive plural)
δύναμη (accusative singular)
δυνάμεις (accusative plural)
δύναμη (singular vocative)
δυνάμεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: δυνάμεως (dynámeos)

Inherited from Ancient Greek δύναμις (dúnamis). For scientific and modern senses, semantic loan from French puissance or English power.

στρατιωτικές δυνάμεις

δύναμη καταδρομών


ακόντιο

akóntio (romanization)
ακόντια (plural)
ακόντιο (nominative singular)
ακόντια (nominative plural)
ακοντίου (genitive singular)
ακόντιου (genitive singular)
ακοντίων (genitive plural)
ακόντιο (accusative singular)
ακόντια (accusative plural)
ακόντιο (singular vocative)
ακόντια (plural vocative)

(athletics) javelin (the object and the event)

(surveying) aligning pole, levelling staff


στρατιά

head

στρατιά • (stratiá) f (plural στρατιές)

el-noun

στρατιά • (stratiá) f (plural στρατιές)

stratiá (romanization)
στρατιές (plural)
στρατιά (nominative singular)
στρατιές (nominative plural)
στρατιάς (genitive singular)
στρατιών (genitive plural)
στρατιά (accusative singular)
στρατιές (accusative plural)
στρατιά (singular vocative)
στρατιές (plural vocative)

στρα‧τι‧ά στρα‧τιά

Οι στρατιές του Χίτλερ απειλούσαν την Ευρώπη.

Oi stratiés tou Chítler apeiloúsan tin Evrópi.

Ο διοικητής της Πρώτης Στρατιάς ...

The commanding General of the First Army ...

(military) army (especially a very large one)


μονάδα

monáda (romanization)
μονάδες (plural)
μονάδα (nominative singular)
μονάδες (nominative plural)
μονάδας (genitive singular)
μονάδων (genitive plural)
μονάδα (accusative singular)
μονάδες (accusative plural)
μονάδα (singular vocative)
μονάδες (plural vocative)

Μονάδα Εντατικής Θεραπείας


αεροσκάφος

head

αεροσκάφος • (aeroskáfos) n (plural αεροσκάφη)

aeroskáfos (romanization)
αεροσκάφη (plural)
αεροσκάφος (nominative singular)
αεροσκάφη (nominative plural)
αεροσκάφους (genitive singular)
αεροσκαφών (genitive plural)
αεροσκάφος (accusative singular)
αεροσκάφη (accusative plural)
αεροσκάφος (singular vocative)
αεροσκάφη (plural vocative)

αερο- (aero-, “air”) + σκάφος (skáfos, “craft”)


πυροβόλο

head

πυροβόλο • (pyrovólo) n

el-noun

πυροβόλο • (pyrovólo) n

pyrovólo (romanization)
πυροβόλο (nominative singular)
πυροβόλα (nominative plural)
πυροβόλου (genitive singular)
πυροβόλων (genitive plural)
πυροβόλο (accusative singular)
πυροβόλα (accusative plural)
πυροβόλο (singular vocative)
πυροβόλα (plural vocative)


αεροπλανοφόρο

head

αεροπλανοφόρα

αεροπλανοφόρο • (aeroplanofóro) n (plural αεροπλανοφόρα)

el-noun

αεροπλανοφόρα

aeroplanofóro (romanization)
αεροπλανοφόρα (plural)
αεροπλανοφόρο (nominative singular)
αεροπλανοφόρα (nominative plural)
αεροπλανοφόρου (genitive singular)
αεροπλανοφόρων (genitive plural)
αεροπλανοφόρο (accusative singular)
αεροπλανοφόρα (accusative plural)
αεροπλανοφόρο (singular vocative)
αεροπλανοφόρα (plural vocative)

el-decl-noun

αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

αεροπλανοφόρου

αεροπλανοφόρων

αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

From αεροπλάνο (aeropláno, “aeroplane”) + φέρω (féro, “to carry”), calque of English aircraft carrier via Katharevousa.


αεροπορία

head

αεροπορία • (aeroporía) f (plural αεροπορίες)

aeroporía (romanization)
αεροπορίες (plural)
αεροπορία (nominative singular)
αεροπορίες (nominative plural)
αεροπορίας (genitive singular)
αεροποριών (genitive plural)
αεροπορία (accusative singular)
αεροπορίες (accusative plural)
αεροπορία (singular vocative)
αεροπορίες (plural vocative)

Learnedly, from αεροπόρος (aeropóros) + -ία (-ía).

Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (Greek Air Force)


αεροπόρος

αεροπόρος • (aeropóros) m or f (plural αεροπόροι)

aeropóros (romanization)
αεροπόροι (plural)
αεροπόρος (nominative singular)
αεροπόροι (nominative plural)
αεροπόρου (genitive singular)
αεροπόρων (genitive plural)
αεροπόρο (accusative singular)
αεροπόρους (accusative plural)
αεροπόρε (singular vocative)
αεροπόροι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀεροπόρος (aeropóros). By surface analysis, αερο- (aero-) + πόρος (póros).


ΟΒΣ

Οργανισμός οργανισμός#Greek

Βορειοατλαντικού βορειοατλαντικός#Greek

Συμφώνου σύμφωνο#Greek

(military) Initialism of Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (Organismós Voreioatlantikoú Symfónou): NATO


σώμα

sóma (romanization)
σώματα (plural)
σώμα (nominative singular)
σώματα (nominative plural)
σώματος (genitive singular)
σωμάτων (genitive plural)
σώμα (accusative singular)
σώματα (accusative plural)
σώμα (singular vocative)
σώματα (plural vocative)


δεκανέας

head

δεκανέας • (dekanéas) m or f (plural δεκανείς)

dekanéas (romanization)
δεκανείς (plural)
δεκανέας (nominative singular)
δεκανείς (nominative plural)
δεκανέα (genitive singular)
δεκανέως (genitive singular)
δεκανέων (genitive plural)
δεκανέα (accusative singular)
δεκανείς (accusative plural)
δεκανέα (singular vocative)
δεκανείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

From Koine Greek δεκανός (dekanós), from Ancient Greek δέκα (déka, “ten”). First attested 1833.

(military) corporal (the NATO military rank OR-4)


απαλλαγή

head

απαλλαγή • (apallagí) f (plural απαλλαγές)

apallagí (romanization)
απαλλαγές (plural)
απαλλαγή (nominative singular)
απαλλαγές (nominative plural)
απαλλαγής (genitive singular)
απαλλαγών (genitive plural)
απαλλαγή (accusative singular)
απαλλαγές (accusative plural)
απαλλαγή (singular vocative)
απαλλαγές (plural vocative)

From Ancient Greek ἀπαλλαγή (apallagḗ, “deliverence”). Morphologically, from απ- (απο-) (“from”) + αλλαγή (“change”).


στρατιώτης

head

στρατιώτης • (stratiótis) m (plural στρατιώτες, feminine στρατιωτίνα)

stratiótis (romanization)
στρατιώτες (plural)
στρατιωτίνα (feminine)
στρατιώτης (nominative singular)
στρατιώτες (nominative plural)
στρατιώτη (genitive singular)
στρατιωτών (genitive plural)
στρατιώτη (accusative singular)
στρατιώτες (accusative plural)
στρατιώτη (singular vocative)
στρατιώτες (plural vocative)

στρα‧τιώ‧της στρα‧τι‧ώ‧της

Inherited from Ancient Greek στρατιώτης (stratiṓtēs, “soldier”).

inh

(military) private (army rank), the NATO military rank OR-1


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

βαθ‧μός βα‧θμός

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).


μέτωπο

métopo (romanization)
μέτωπα (plural)
μέτωπο (nominative singular)
μέτωπα (nominative plural)
μετώπου (genitive singular)
μέτωπου (genitive singular)
μετώπων (genitive plural)
μέτωπο (accusative singular)
μέτωπα (accusative plural)
μέτωπο (singular vocative)
μέτωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μέτωπον (métōpon).


ατομική βόμβα

head

ατομική βόμβα

ατομικές βόμβες

ατομική βόμβα • (atomikí vómva) f (plural ατομικές βόμβες)

el-noun

ατομικές βόμβες

ατομική βόμβα

atomikí vómva (romanization)
ατομικές βόμβες (plural)


Χιροσίμα

Hiroshima (the capital city of Hiroshima Prefecture, Japan)


λοχίας

head

λοχίας • (lochías) m or f (plural λοχίες)

lochías (romanization)
λοχίες (plural)
λοχίας (nominative singular)
λοχίες (nominative plural)
λοχία (genitive singular)
λοχίων (genitive plural)
λοχία (accusative singular)
λοχίες (accusative plural)
λοχία (singular vocative)
λοχίες (plural vocative)

el-decl-noun

feminine forms in the genitive: λοχίου and λοχιών

From Ancient Greek λόχος (lókhos, “company”) + -ίας (-ías). First attested 1833.

(military) sergeant (the NATO military rank OR-6)


κριός

kriós (romanization)
κριοί (plural)
κριός (nominative singular)
κριοί (nominative plural)
κριού (genitive singular)
κριών (genitive plural)
κριό (accusative singular)
κριούς (accusative plural)
κριέ (singular vocative)
κριοί (plural vocative)


σφεντόνα

head

σφεντόνα • (sfentóna) f (plural σφεντόνες)

sfentóna (romanization)
σφεντόνες (plural)
σφεντόνα (nominative singular)
σφεντόνες (nominative plural)
σφεντόνας (genitive singular)
σφεντονών (genitive plural)
σφεντόνα (accusative singular)
σφεντόνες (accusative plural)
σφεντόνα (singular vocative)
σφεντόνες (plural vocative)

From Ancient Greek σφενδόνη (sphendónē, “sling”).


λοχαγός

head

λοχαγός • (lochagós) m or f (plural λοχαγοί)

lochagós (romanization)
λοχαγοί (plural)
λοχαγός (nominative singular)
λοχαγοί (nominative plural)
λοχαγού (genitive singular)
λοχαγών (genitive plural)
λοχαγό (accusative singular)
λοχαγούς (accusative plural)
λοχαγέ (singular vocative)
λοχαγοί (plural vocative)

(military) the rank of captain in the British and US armies with the NATO grade OF-2


μισθοφόρος

μισθοφόρος • (misthofóros) m (plural μισθοφόροι)

misthofóros (romanization)
μισθοφόροι (plural)
μισθοφόρος (nominative singular)
μισθοφόροι (nominative plural)
μισθοφόρου (genitive singular)
μισθοφόρων (genitive plural)
μισθοφόρο (accusative singular)
μισθοφόρους (accusative plural)
μισθοφόρε (singular vocative)
μισθοφόροι (plural vocative)

El-μισθοφόρος.ogg

μι‧σθο‧φό‧ρος

From Ancient Greek μισθοφόρος (misthophóros). By surface analysis, μισθός (misthós, “wages”) + -φόρος (-fóros).


μοίρα

moíra (romanization)
μοίρες (plural)
μοίρα (nominative singular)
μοίρες (nominative plural)
μοίρας (genitive singular)
μοιρών (genitive plural)
μοίρα (accusative singular)
μοίρες (accusative plural)
μοίρα (singular vocative)
μοίρες (plural vocative)

From Ancient Greek μοῖρα and the three Μοῖραι (Moîrai, “Fates”).

κακομοίρικος

of a κακομοίρης


δόρυ

dóry (romanization)
δόρατα (plural)
δόρυ (nominative singular)
δόρατα (nominative plural)
δόρατος (genitive singular)
δοράτων (genitive plural)
δόρυ (accusative singular)
δόρατα (accusative plural)
δόρυ (singular vocative)
δόρατα (plural vocative)


υπαξιωματικός

head

υπαξιωματικοί

υπαξιωματικός • (ypaxiomatikós) m (plural υπαξιωματικοί)

el-noun

υπαξιωματικοί

ypaxiomatikós (romanization)
υπαξιωματικοί (plural)
υπαξιωματικός (nominative singular)
υπαξιωματικοί (nominative plural)
υπαξιωματικού (genitive singular)
υπαξιωματικών (genitive plural)
υπαξιωματικό (accusative singular)
υπαξιωματικούς (accusative plural)
υπαξιωματικέ (singular vocative)
υπαξιωματικοί (plural vocative)

el-decl-noun

υπαξιωματικός

υπαξιωματικοί

υπαξιωματικού

υπαξιωματικών

υπαξιωματικό

υπαξιωματικούς

υπαξιωματικέ

υπαξιωματικοί

non-commissioned officer
non-commissioned officer

(military) non-commissioned officer, NCO


νάρκη

nárki (romanization)
νάρκες (plural)
νάρκη (nominative singular)
νάρκες (nominative plural)
νάρκης (genitive singular)
ναρκών (genitive plural)
νάρκη (accusative singular)
νάρκες (accusative plural)
νάρκη (singular vocative)
νάρκες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek νάρκη (nárkē, “torpor, numbness; electric ray”). The "mine, landmine" sense is a loose semantic loan from French torpille (“electric ray; torpedo”), whence also τορπίλη (torpíli, “torpedo”).


ναυτικό

naftikó (romanization)
ναυτικά (plural)
ναυτικό (nominative singular)
ναυτικά (nominative plural)
ναυτικού (genitive singular)
ναυτικών (genitive plural)
ναυτικό (accusative singular)
ναυτικά (accusative plural)
ναυτικό (singular vocative)
ναυτικά (plural vocative)


κατάσκοπος

head

κατάσκοπος • (katáskopos) m (plural κατάσκοποι)

katáskopos (romanization)
κατάσκοποι (plural)
κατάσκοπος (nominative singular)
κατάσκοποι (nominative plural)
κατασκόπου (genitive singular)
κατασκόπων (genitive plural)
κατάσκοπο (accusative singular)
κατασκόπους (accusative plural)
κατάσκοπε (singular vocative)
κατάσκοποι (plural vocative)

(military) spy (person who secretly watches)


κάλυκας

kálykas (romanization)
κάλυκες (plural)
κάλυκας (nominative singular)
κάλυκες (nominative plural)
κάλυκα (genitive singular)
καλύκων (genitive plural)
κάλυκα (accusative singular)
κάλυκες (accusative plural)
κάλυκα (singular vocative)
κάλυκες (plural vocative)

(military) bullet case, shell case, shell


βόμβα

vómva (romanization)
βόμβες (plural)
βόμβα (nominative singular)
βόμβες (nominative plural)
βόμβας (genitive singular)
βομβών (genitive plural)
βόμβα (accusative singular)
βόμβες (accusative plural)
βόμβα (singular vocative)
βόμβες (plural vocative)

(military) bomb (device filled with explosives)


πυροβολικό

πυροβολικό • (pyrovolikó) n (uncountable)

pyrovolikó (romanization)
πυροβολικό (nominative singular)
πυροβολικού (genitive singular)
πυροβολικό (accusative singular)
πυροβολικό (singular vocative)


ικανός

ικανός • (ikanós) m (feminine ικανή, neuter ικανό)

ikanós (romanization)
ικανή (feminine)
ικανό (neuter)
ικανός (masculine nominative singular)
ικανή (feminine nominative singular)
ικανό (neuter nominative singular)
ικανοί (masculine nominative)
ικανές (feminine nominative plural)
ικανά (neuter nominative plural)
ικανού (genitive masculine singular)
ικανής (feminine genitive singular)
ικανού (genitive neuter singular)
ικανών (genitive masculine)
ικανών (feminine genitive plural)
ικανών (genitive neuter plural)
ικανό (accusative masculine singular)
ικανή (accusative feminine singular)
ικανό (accusative neuter singular)
ικανούς (accusative masculine)
ικανές (accusative feminine plural)
ικανά (accusative neuter plural)
ικανέ (masculine singular vocative)
ικανή (feminine singular vocative)
ικανό (neuter singular vocative)
ικανοί (masculine vocative)
ικανές (feminine plural vocative)
ικανά (neuter plural vocative)
ικανότερος (comparative masculine nominative singular superlative)
ικανότερη (comparative feminine nominative singular superlative)
ικανότερο (comparative neuter nominative singular superlative)
ικανότεροι (comparative masculine nominative superlative)
ικανότερες (comparative feminine nominative plural superlative)
ικανότερα (comparative neuter nominative plural superlative)
ικανότερου (comparative genitive masculine singular superlative)
ικανότερης (comparative feminine genitive singular superlative)
ικανότερου (comparative genitive neuter singular superlative)
ικανότερων (comparative genitive masculine superlative)
ικανότερων (comparative feminine genitive plural superlative)
ικανότερων (comparative genitive neuter plural superlative)
ικανότερο (accusative comparative masculine singular superlative)
ικανότερη (accusative comparative feminine singular superlative)
ικανότερο (accusative comparative neuter singular superlative)
ικανότερους (accusative comparative masculine superlative)
ικανότερες (accusative comparative feminine plural superlative)
ικανότερα (accusative comparative neuter plural superlative)
ικανότερε (comparative masculine singular superlative vocative)
ικανότερη (comparative feminine singular superlative vocative)
ικανότερο (comparative neuter singular superlative vocative)
ικανότεροι (comparative masculine superlative vocative)
ικανότερες (comparative feminine plural superlative vocative)
ικανότερα (comparative neuter plural superlative vocative)
ικανότατος (comparative masculine nominative singular superlative)
ικανότατη (comparative feminine nominative singular superlative)
ικανότατο (comparative neuter nominative singular superlative)
ικανότατοι (comparative masculine nominative superlative)
ικανότατες (comparative feminine nominative plural superlative)
ικανότατα (comparative neuter nominative plural superlative)
ικανότατου (comparative genitive masculine singular superlative)
ικανότατης (comparative feminine genitive singular superlative)
ικανότατου (comparative genitive neuter singular superlative)
ικανότατων (comparative genitive masculine superlative)
ικανότατων (comparative feminine genitive plural superlative)
ικανότατων (comparative genitive neuter plural superlative)
ικανότατο (accusative comparative masculine singular superlative)
ικανότατη (accusative comparative feminine singular superlative)
ικανότατο (accusative comparative neuter singular superlative)
ικανότατους (accusative comparative masculine superlative)
ικανότατες (accusative comparative feminine plural superlative)
ικανότατα (accusative comparative neuter plural superlative)
ικανότατε (comparative masculine singular superlative vocative)
ικανότατη (comparative feminine singular superlative vocative)
ικανότατο (comparative neuter singular superlative vocative)
ικανότατοι (comparative masculine superlative vocative)
ικανότατες (comparative feminine plural superlative vocative)
ικανότατα (comparative neuter plural superlative vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ικανός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ικανός, etc.)

el-decl-adj-table

ικανός (ikanós)

ικανή (ikaní)

ικανό (ikanó)

ικανοί (ikanoí)

ικανές (ikanés)

ικανά (ikaná)

ικανού (ikanoú)

ικανής (ikanís)

ικανού (ikanoú)

ικανών (ikanón)

ικανών (ikanón)

ικανών (ikanón)

ικανό (ikanó)

ικανή (ikaní)

ικανό (ikanó)

ικανούς (ikanoús)

ικανές (ikanés)

ικανά (ikaná)

ικανέ (ikané)

ικανή (ikaní)

ικανό (ikanó)

ικανοί (ikanoí)

ικανές (ikanés)

ικανά (ikaná)

ικανότερος (ikanóteros)

ικανότερη (ikanóteri)

ικανότερο (ikanótero)

ικανότεροι (ikanóteroi)

ικανότερες (ikanóteres)

ικανότερα (ikanótera)

ικανότερου (ikanóterou)

ικανότερης (ikanóteris)

ικανότερου (ikanóterou)

ικανότερων (ikanóteron)

ικανότερων (ikanóteron)

ικανότερων (ikanóteron)

ικανότερο (ikanótero)

ικανότερη (ikanóteri)

ικανότερο (ikanótero)

ικανότερους (ikanóterous)

ικανότερες (ikanóteres)

ικανότερα (ikanótera)

ικανότερε (ikanótere)

ικανότερη (ikanóteri)

ικανότερο (ikanótero)

ικανότεροι (ikanóteroi)

ικανότερες (ikanóteres)

ικανότερα (ikanótera)

ικανότατος (ikanótatos)

ικανότατη (ikanótati)

ικανότατο (ikanótato)

ικανότατοι (ikanótatoi)

ικανότατες (ikanótates)

ικανότατα (ikanótata)

ικανότατου (ikanótatou)

ικανότατης (ikanótatis)

ικανότατου (ikanótatou)

ικανότατων (ikanótaton)

ικανότατων (ikanótaton)

ικανότατων (ikanótaton)

ικανότατο (ikanótato)

ικανότατη (ikanótati)

ικανότατο (ikanótato)

ικανότατους (ikanótatous)

ικανότατες (ikanótates)

ικανότατα (ikanótata)

ικανότατε (ikanótate)

ικανότατη (ikanótati)

ικανότατο (ikanótato)

ικανότατοι (ikanótatoi)

ικανότατες (ikanótates)

ικανότατα (ikanótata)

→ Aromanian: icano


κοντάρι

head

κοντάρι • (kontári) n (plural κοντάρια)

el-noun

κοντάρι • (kontári) n (plural κοντάρια)

kontári (romanization)
κοντάρια (plural)
κοντάρι (nominative singular)
κοντάρια (nominative plural)
κονταριού (genitive singular)
κονταριών (genitive plural)
κοντάρι (accusative singular)
κοντάρια (accusative plural)
κοντάρι (singular vocative)
κοντάρια (plural vocative)

From Byzantine Greek κοντάριν (kontárin), from Ancient Greek κοντάριον (kontárion), diminutive of κοντός (kontós, “spear”). Compare -άριον (-árion).

(regarding the Middle Ages) spear, javelin, pikestaff


βέλος

vélos (romanization)
βέλη (plural)
βέλος (nominative singular)
βέλη (nominative plural)
βέλους (genitive singular)
βελών (genitive plural)
βέλος (accusative singular)
βέλη (accusative plural)
βέλος (singular vocative)
βέλη (plural vocative)

From Ancient Greek βέλος (bélos), from Proto-Indo-European *gʷélHos, from *gʷelH-.


τοξότης

head

τοξότης • (toxótis) m (plural τοξότες, feminine τοξότρια)

toxótis (romanization)
τοξότες (plural)
τοξότρια (feminine)
τοξότης (nominative singular)
τοξότες (nominative plural)
τοξότη (genitive singular)
τοξοτών (genitive plural)
τοξότη (accusative singular)
τοξότες (accusative plural)
τοξότη (singular vocative)
τοξότες (plural vocative)


στόλος

stólos (romanization)
στόλοι (plural)
στόλος (nominative singular)
στόλοι (nominative plural)
στόλου (genitive singular)
στόλων (genitive plural)
στόλο (accusative singular)
στόλους (accusative plural)
στόλε (singular vocative)
στόλοι (plural vocative)

→ Romanian: stol


φλογοβόλο

φλογοβόλο • (flogovólo) n (plural φλογοβόλα)

flogovólo (romanization)
φλογοβόλα (plural)
φλογοβόλο (nominative singular)
φλογοβόλα (nominative plural)
φλογοβόλου (genitive singular)
φλογοβόλων (genitive plural)
φλογοβόλο (accusative singular)
φλογοβόλα (accusative plural)
φλογοβόλο (singular vocative)
φλογοβόλα (plural vocative)


θραύσμα

θραύσμα • (thráfsma) n (plural θραύσματα)

thráfsma (romanization)
θραύσματα (plural)
θραύσμα (nominative singular)
θραύσματα (nominative plural)
θραύσματος (genitive singular)
θραυσμάτων (genitive plural)
θραύσμα (accusative singular)
θραύσματα (accusative plural)
θραύσμα (singular vocative)
θραύσματα (plural vocative)


οπλουργός

οπλουργός • (oplourgós) m (plural οπλουργοί, feminine οπλουργία)

oplourgós (romanization)
οπλουργοί (plural)
οπλουργία (feminine)
οπλουργός (nominative singular)
οπλουργοί (nominative plural)
οπλουργού (genitive singular)
οπλουργών (genitive plural)
οπλουργό (accusative singular)
οπλουργούς (accusative plural)
οπλουργέ (singular vocative)
οπλουργοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὁπλουργός (hoplourgós), from ὅπλον (hóplon, “weapon; tool”) + -ουργός (-ourgós, “maker”); equivalent to όπλο (óplo) + -ουργός (-ourgós).


ξιφολόγχη

head

ξιφολόγχη • (xifolónchi) f (plural ξιφολόγχες)

xifolónchi (romanization)
ξιφολόγχες (plural)
ξιφολόγχη (nominative singular)
ξιφολόγχες (nominative plural)
ξιφολόγχης (genitive singular)
ξιφολογχών (genitive plural)
ξιφολόγχη (accusative singular)
ξιφολόγχες (accusative plural)
ξιφολόγχη (singular vocative)
ξιφολόγχες (plural vocative)

ξίφος (xífos, “sword”) + λόγχη (lónchi, “lance”)


ξιφοφόρος

head

ξιφοφόρος • (xifofóros) m (plural ξιφοφόροι)

xifofóros (romanization)
ξιφοφόροι (plural)
ξιφοφόρος (nominative singular)
ξιφοφόροι (nominative plural)
ξιφοφόρου (genitive singular)
ξιφοφόρων (genitive plural)
ξιφοφόρο (accusative singular)
ξιφοφόρους (accusative plural)
ξιφοφόρε (singular vocative)
ξιφοφόροι (plural vocative)


τουφέκι

τουφέκι • (touféki) n (plural τουφέκια)

el-noun

τουφέκι • (touféki) n (plural τουφέκια)

touféki (romanization)
τουφέκια (plural)
τουφέκι (nominative singular)
τουφέκια (nominative plural)
τουφεκιού (genitive singular)
τουφεκιών (genitive plural)
τουφέκι (accusative singular)
τουφέκια (accusative plural)
τουφέκι (singular vocative)
τουφέκια (plural vocative)

→ Aromanian: tufechi

Inherited from Byzantine Greek τουφέκι (touphéki), form of τουφέκιον (toufékion), from Ottoman Turkish تفك (tüfek), from Persian تفنگ (tofang).


βαλλίστρα

head

βαλλίστρα • (vallístra) f (plural βαλλίστρες)

vallístra (romanization)
βαλλίστρες (plural)
βαλλίστρα (nominative singular)
βαλλίστρες (nominative plural)
βαλλίστρας (genitive singular)
βαλλιστρών (genitive plural)
βαλλίστρα (accusative singular)
βαλλίστρες (accusative plural)
βαλλίστρα (singular vocative)
βαλλίστρες (plural vocative)

From Ancient Greek βαλλίστρᾱ (ballístrā)


συνασπισμός

συνασπισμός • (synaspismós) m (plural συνασπισμοί)

synaspismós (romanization)
συνασπισμοί (plural)
συνασπισμός (nominative singular)
συνασπισμοί (nominative plural)
συνασπισμού (genitive singular)
συνασπισμών (genitive plural)
συνασπισμό (accusative singular)
συνασπισμούς (accusative plural)
συνασπισμέ (singular vocative)
συνασπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

συνασπισμούς

συν- (syn-, “with”) + ασπίς (aspís, “shield”).

prefix

(history, military) the tightly interlocking of shields in a phalanx of soldiers.


μπούμερανγκ

head

μπούμερανγκ • (boúmerangk) n (indeclinable)


σμήνος

smínos (romanization)
σμήνη (plural)
σμήνος (nominative singular)
σμήνη (nominative plural)
σμήνους (genitive singular)
σμηνών (genitive plural)
σμήνος (accusative singular)
σμήνη (accusative plural)
σμήνος (singular vocative)
σμήνη (plural vocative)

From Ancient Greek σμῆνος (smênos) / σμᾶνος (smânos).

group of animals or things:
(military) squadron, flight (aircraft)

group of animals or things:
squadron, flight (aircraft)


μεραρχία

μεραρχία • (merarchía) f (plural μεραρχίες)

merarchía (romanization)
μεραρχίες (plural)
μεραρχία (nominative singular)
μεραρχίες (nominative plural)
μεραρχίας (genitive singular)
μεραρχιών (genitive plural)
μεραρχία (accusative singular)
μεραρχίες (accusative plural)
μεραρχία (singular vocative)
μεραρχίες (plural vocative)

Οδός Ογδόης Μεραρχίας (8th Division Street)


γεμιστήρας

γεμιστήρας • (gemistíras) m (plural γεμιστήρες)

gemistíras (romanization)
γεμιστήρες (plural)
γεμιστήρας (nominative singular)
γεμιστήρες (nominative plural)
γεμιστήρα (genitive singular)
γεμιστήρων (genitive plural)
γεμιστήρα (accusative singular)
γεμιστήρες (accusative plural)
γεμιστήρα (singular vocative)
γεμιστήρες (plural vocative)


θαλάμη

thalámi (romanization)
θαλάμη (nominative singular)
θαλάμες (nominative plural)
θαλάμης (genitive singular)
θαλαμών (genitive plural)
θαλάμη (accusative singular)
θαλάμες (accusative plural)
θαλάμη (singular vocative)
θαλάμες (plural vocative)


ουσάρος

ousáros (romanization)
ουσάροι (plural)
ουσάρος (nominative singular)
ουσάροι (nominative plural)
ουσάρου (genitive singular)
ουσάρων (genitive plural)
ουσάρο (accusative singular)
ουσάρους (accusative plural)
ουσάρε (singular vocative)
ουσάροι (plural vocative)

(military) hussar (light cavalry of European armies)


περίστροφο

περίστροφο • (perístrofo) n (plural περίστροφα)

perístrofo (romanization)
περίστροφα (plural)
περίστροφο (nominative singular)
περίστροφα (nominative plural)
περιστρόφου (genitive singular)
περίστροφου (genitive singular)
περιστρόφων (genitive plural)
περίστροφο (accusative singular)
περίστροφα (accusative plural)
περίστροφο (singular vocative)
περίστροφα (plural vocative)

revolver (a handgun with revolving chamber)


γαλόνι

galóni (romanization)
γαλόνια (plural)
γαλόνι (nominative singular)
γαλόνια (nominative plural)
γαλονιού (genitive singular)
γαλονιών (genitive plural)
γαλόνι (accusative singular)
γαλόνια (accusative plural)
γαλόνι (singular vocative)
γαλόνια (plural vocative)

(military) stripe, chevron, braid (indicating rank)


πελέκι

peléki (romanization)
πελέκια (plural)
πελέκι (nominative singular)
πελέκια (nominative plural)
πελεκιού (genitive singular)
πελεκιών (genitive plural)
πελέκι (accusative singular)
πελέκια (accusative plural)
πελέκι (singular vocative)
πελέκια (plural vocative)


πέλεκυς

πέλεκυς • (pélekys) m (plural πελέκεις)

el-noun

πέλεκυς • (pélekys) m (plural πελέκεις)

pélekys (romanization)
πελέκεις (plural)
πέλεκυς (nominative singular)
πελέκεις (nominative plural)
πέλεκυ (genitive singular)
πελέκεων (genitive plural)
πέλεκυ (accusative singular)
πελέκεις (accusative plural)
πέλεκυ (singular vocative)
πελέκεις (plural vocative)

el-decl-noun

there is an alternative genitive singular: πελέκεως (pelékeos)

From Ancient Greek πέλεκυς (pélekus), cognate with Sanskrit परशु (paraśú, “axe”), which would reflect Proto-Indo-European *peleḱús if reconstructed back to PIE. Beekes suggested a Pre-Greek origin. Compare also German Beil (“axe”) as well as Hungarian and Turkish balta, both meaning "axe."


λουκάνικο

head

λουκάνικο • (loukániko) n (plural λουκάνικα)

loukániko (romanization)
λουκάνικα (plural)
λουκάνικο (nominative singular)
λουκάνικα (nominative plural)
λουκάνικου (genitive singular)
λουκάνικων (genitive plural)
λουκάνικο (accusative singular)
λουκάνικα (accusative plural)
λουκάνικο (singular vocative)
λουκάνικα (plural vocative)

→ English: loukaniko

From Byzantine Greek λουκάνικον (loukánikon), λουκάνικα (loukánika), from Latin lūcānica.

(colloquial, sometimes military) kit bag, duffel bag


ξιφίδιο

xifídio (romanization)
ξιφίδια (plural)
ξιφίδιο (nominative singular)
ξιφίδια (nominative plural)
ξιφιδίου (genitive singular)
ξιφίδιου (genitive singular)
ξιφιδίων (genitive plural)
ξιφίδιο (accusative singular)
ξιφίδια (accusative plural)
ξιφίδιο (singular vocative)
ξιφίδια (plural vocative)


άμυνα

ámyna (romanization)
άμυνες (plural)
άμυνα (nominative singular)
άμυνες (nominative plural)
άμυνας (genitive singular)
αμυνών (genitive plural)
άμυνα (accusative singular)
άμυνες (accusative plural)
άμυνα (singular vocative)
άμυνες (plural vocative)

el-decl-noun

1. There is an alternative genitive singular form: αμύνης
2. With some usages plural forms are incorrect.


προσοχή

head

προσοχή • (prosochí)


προσοχή

prosochí (romanization)
προσοχή (nominative singular)
προσοχής (genitive singular)
προσοχή (accusative singular)
προσοχή (singular vocative)

(military) attention (upright pose with hands rigidly at side)


καταδρομέας

καταδρομέας • (katadroméas) m (plural καταδρομείς)

katadroméas (romanization)
καταδρομείς (plural)
καταδρομέας (nominative singular)
καταδρομείς (nominative plural)
καταδρομέα (genitive singular)
καταδρομέων (genitive plural)
καταδρομέα (accusative singular)
καταδρομείς (accusative plural)
καταδρομέα (singular vocative)
καταδρομείς (plural vocative)


δύναμη καταδρομών

δύναμη καταδρομών

δυνάμεις καταδρομών

δύναμη καταδρομών • (dýnami katadromón) f (plural δυνάμεις καταδρομών)

el-noun

δυνάμεις καταδρομών

δύναμη καταδρομών

dýnami katadromón (romanization)
δυνάμεις καταδρομών (plural)

(military) commando force (small, elite fighting force)


πιστόλι

head

πιστόλι • (pistóli) n (plural πιστόλια)

el-noun

πιστόλι • (pistóli) n (plural πιστόλια)

pistóli (romanization)
πιστόλια (plural)
πιστόλι (nominative singular)
πιστόλια (nominative plural)
πιστολιού (genitive singular)
πιστολιών (genitive plural)
πιστόλι (accusative singular)
πιστόλια (accusative plural)
πιστόλι (singular vocative)
πιστόλια (plural vocative)

Ultimately from Czech píšťala (“firearm”, literally “tube, pipe”).


πολυβόλο

head

πολυβόλο • (polyvólo) n (plural πολυβόλα)

polyvólo (romanization)
πολυβόλα (plural)
πολυβόλο (nominative singular)
πολυβόλα (nominative plural)
πολυβόλου (genitive singular)
πολυβόλων (genitive plural)
πολυβόλο (accusative singular)
πολυβόλα (accusative plural)
πολυβόλο (singular vocative)
πολυβόλα (plural vocative)


δόγμα

dógma (romanization)
δόγματα (plural)
δόγμα (nominative singular)
δόγματα (nominative plural)
δόγματος (genitive singular)
δογμάτων (genitive plural)
δόγμα (accusative singular)
δόγματα (accusative plural)
δόγμα (singular vocative)
δόγματα (plural vocative)

δόγ‧μα δό‧γμα


ιππικό

ippikó (romanization)
ιππικά (plural)
ιππικό (nominative singular)
ιππικά (nominative plural)
ιππικού (genitive singular)
ιππικών (genitive plural)
ιππικό (accusative singular)
ιππικά (accusative plural)
ιππικό (singular vocative)
ιππικά (plural vocative)


γυμνάσιο

γυμνάσιο • (gymnásio) n (plural γυμνάσια)

gymnásio (romanization)
γυμνάσια (plural)
γυμνάσιο (nominative singular)
γυμνάσια (nominative plural)
γυμνασίου (genitive singular)
γυμνάσιου (genitive singular)
γυμνασίων (genitive plural)
γυμνάσιο (accusative singular)
γυμνάσια (accusative plural)
γυμνάσιο (singular vocative)
γυμνάσια (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek γυμνάσιον (gumnásion).

(military) drill, physical exercise (especially military)


υποχωρώ

υποχωρώ • (ypochoró)

el-verb

υποχωρώ • (ypochoró) (past υποχώρησα)

ypochoró (romanization)
υποχώρησα (past)
υποχωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
υποχωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
υποχωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
υποχωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
υποχωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
υποχωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
υποχωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
υποχωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
υποχωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
υποχωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
υποχωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
υποχωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
υποχωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποχωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποχωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
υποχώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
υποχωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
υποχώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
υποχωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
υποχώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
υποχωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
υποχωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
υποχωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
υποχωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
υποχωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποχωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποχώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποχωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποχωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα υποχωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα υποχωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
υποχώρησε (active imperative perfective second-person singular)
υποχωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
υποχωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
υποχωρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας υποχωρήσει (active indeclinable participle perfect)
υποχωρήσει (infinitive-aorist)

From Ancient Greek ὑποχωρέω (hupokhōréō). By surface analysis, υπο- (ypo-) + χωρώ (choró).

surf

υποχωρώ από τις υποσχέσεις

(military or generally) to retreat, to withdraw, to fall back


πυροτέχνημα

head

πυροτεχνήματα

πυροτέχνημα • (pyrotéchnima) n (plural πυροτεχνήματα)

el-noun

πυροτεχνήματα

pyrotéchnima (romanization)
πυροτεχνήματα (plural)
πυροτέχνημα (nominative singular)
πυροτεχνήματα (nominative plural)
πυροτεχνήματος (genitive singular)
πυροτεχνημάτων (genitive plural)
πυροτέχνημα (accusative singular)
πυροτεχνήματα (accusative plural)
πυροτέχνημα (singular vocative)
πυροτεχνήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πυροτεχνήματα

πυροτεχνήματος

πυροτεχνημάτων

πυροτεχνήματα

πυροτεχνήματα

πυ‧ρο‧τέχ‧νη‧μα

From πυρο- (pyro-, “fire”) + τέχνημα (téchnima, “something made as a result of working”), a calque of English firework. First attested 1840.

af

Το Πάσχα στην Ελλάδα, συνηθίζεται να εκτοξεύουν πυροτεχνήματα τα μεσάνυχτα.

On Easter in Greece, it is customary to set off fireworks at midnight.

To Páscha stin Elláda, synithízetai na ektoxévoun pyrotechnímata ta mesánychta.

(mostly in plural) firework, pyrotechnic (device using gunpowder and other elements which explodes with light and sound when lit)


καταυλισμός

head

καταυλισμός • (katavlismós) m (plural καταυλισμοί)

katavlismós (romanization)
καταυλισμοί (plural)
καταυλισμός (nominative singular)
καταυλισμοί (nominative plural)
καταυλισμού (genitive singular)
καταυλισμών (genitive plural)
καταυλισμό (accusative singular)
καταυλισμούς (accusative plural)
καταυλισμέ (singular vocative)
καταυλισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

καταυλισμούς

(military) camp (area of temporary structures for military occupation)


στρατόπεδο

head

στρατόπεδο • (stratópedo) n (plural στρατόπεδα)

stratópedo (romanization)
στρατόπεδα (plural)
στρατόπεδο (nominative singular)
στρατόπεδα (nominative plural)
στρατοπέδου (genitive singular)
στρατόπεδου (genitive singular)
στρατοπέδων (genitive plural)
στρατόπεδο (accusative singular)
στρατόπεδα (accusative plural)
στρατόπεδο (singular vocative)
στρατόπεδα (plural vocative)

στρα‧τό‧πε‧δο

Learned borrowing from Ancient Greek στρατόπεδον (stratópedon).

lbor

(military) permanent or temporary base or camp


σύνταγμα

head

σύνταγμα • (sýntagma) n (plural συντάγματα)

sýntagma (romanization)
συντάγματα (plural)
σύνταγμα (nominative singular)
συντάγματα (nominative plural)
συντάγματος (genitive singular)
συνταγμάτων (genitive plural)
σύνταγμα (accusative singular)
συντάγματα (accusative plural)
σύνταγμα (singular vocative)
συντάγματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σύνταγμα (súntagma). By surface analysis, συντάσσω (syntásso, “to command, organise”) + -μα (-ma).


αδειάζω

head

αδειάζω • (adeiázo)

el-verb

αδειάζω • (adeiázo) (past άδειασα, passive —)

adeiázo (romanization)
άδειασα (past)
αδειάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αδειάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αδειάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αδειαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αδειάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αδειάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αδειάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αδειαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αδειάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αδειάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αδειάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αδειαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αδειάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αδειάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αδειαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδειαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αδειάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αδειάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αδειάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδειαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδειαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αδειάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αδειάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αδειάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδειάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδειάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αδειαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδειαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
άδειαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άδειασα (active first-person indicative past perfective singular)
αδειαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδειαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδειάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
άδειαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άδειασες (active indicative past perfective second-person singular)
αδειαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδειαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδειάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
άδειαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άδειασε (active indicative past perfective singular third-person)
αδειαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδειαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδειάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αδειάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αδειάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αδειαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδειαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αδειάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αδειάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αδειαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αδειαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
άδειαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδειάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδειάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άδειασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδειάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδειάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αδειάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδειαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αδειάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδειαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδειαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αδειάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αδειάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αδειάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αδειαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άδειαζε (active imperative imperfective second-person singular)
άδειασε (active imperative perfective second-person singular)
αδειάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αδειάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αδειάστε (active imperative perfective plural second-person)
αδειάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αδειαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αδειάζοντας (active participle present)
έχοντας αδειάσει (active participle past)
αδειασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αδειάσει (active infinitive-aorist)
αδειαστεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek ἀδειάζω (adeiázō), formed from Ancient Greek ἄδει(α) f (ádei(a), “no fear; abundance”) + -άζω (-ázo).


ταξιαρχία

head

ταξιαρχία • (taxiarchía) f (plural ταξιαρχίες)

taxiarchía (romanization)
ταξιαρχίες (plural)
ταξιαρχία (nominative singular)
ταξιαρχίες (nominative plural)
ταξιαρχίας (genitive singular)
ταξιαρχιών (genitive plural)
ταξιαρχία (accusative singular)
ταξιαρχίες (accusative plural)
ταξιαρχία (singular vocative)
ταξιαρχίες (plural vocative)


στρατάρχης

στρατάρχης • (stratárchis) m or f (plural στρατάρχες)

stratárchis (romanization)
στρατάρχες (plural)
στρατάρχης (nominative singular)
στρατάρχες (nominative plural)
στρατάρχη (genitive singular)
στραταρχών (genitive plural)
στρατάρχη (accusative singular)
στρατάρχες (accusative plural)
στρατάρχη (singular vocative)
στρατάρχες (plural vocative)

From Ancient Greek στρατός (stratós, “army”) + Ancient Greek άρχης (árkhēs, “leader”).

(military, dated) An army rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in most modern armies)


άτακτος

άτακτος • (átaktos) m (feminine άτακτη, neuter άτακτο)

átaktos (romanization)
άτακτη (feminine)
άτακτο (neuter)
άτακτος (masculine nominative singular)
άτακτη (feminine nominative singular)
άτακτο (neuter nominative singular)
άτακτοι (masculine nominative)
άτακτες (feminine nominative plural)
άτακτα (neuter nominative plural)
άτακτου (genitive masculine singular)
άτακτης (feminine genitive singular)
άτακτου (genitive neuter singular)
άτακτων (genitive masculine)
άτακτων (feminine genitive plural)
άτακτων (genitive neuter plural)
άτακτο (accusative masculine singular)
άτακτη (accusative feminine singular)
άτακτο (accusative neuter singular)
άτακτους (accusative masculine)
άτακτες (accusative feminine plural)
άτακτα (accusative neuter plural)
άτακτε (masculine singular vocative)
άτακτη (feminine singular vocative)
άτακτο (neuter singular vocative)
άτακτοι (masculine vocative)
άτακτες (feminine plural vocative)
άτακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άτακτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άτακτος, etc.)

el-decl-adj-table

άτακτος (átaktos)

άτακτη (átakti)

άτακτο (átakto)

άτακτοι (átaktoi)

άτακτες (átaktes)

άτακτα (átakta)

άτακτου (átaktou)

άτακτης (átaktis)

άτακτου (átaktou)

άτακτων (átakton)

άτακτων (átakton)

άτακτων (átakton)

άτακτο (átakto)

άτακτη (átakti)

άτακτο (átakto)

άτακτους (átaktous)

άτακτες (átaktes)

άτακτα (átakta)

άτακτε (átakte)

άτακτη (átakti)

άτακτο (átakto)

άτακτοι (átaktoi)

άτακτες (átaktes)

άτακτα (átakta)

(military) irregular (of soldier or military unit)


άρμα μάχης

head

άρματα μάχης

άρμα μάχης • (árma máchis) n (plural άρματα μάχης)

el-noun

άρματα μάχης

árma máchis (romanization)
άρματα μάχης (plural)

(military) battle tank, heavy armoured vehicle


χειροβομβίδα

head

χειροβομβίδες

χειροβομβίδα • (cheirovomvída) f (plural χειροβομβίδες)

el-noun

χειροβομβίδες

cheirovomvída (romanization)
χειροβομβίδες (plural)
χειροβομβίδα (nominative singular)
χειροβομβίδες (nominative plural)
χειροβομβίδας (genitive singular)
χειροβομβίδων (genitive plural)
χειροβομβίδα (accusative singular)
χειροβομβίδες (accusative plural)
χειροβομβίδα (singular vocative)
χειροβομβίδες (plural vocative)

el-decl-noun

χειροβομβίδα

χειροβομβίδες

χειροβομβίδας

χειροβομβίδων

χειροβομβίδα

χειροβομβίδες

χειροβομβίδα

χειροβομβίδες

From χειρο- (cheiro-, “hand”) + βομβίδα (vomvída, “grenade”), a calque of German Handgranate.


συνταγματάρχης

head

συνταγματάρχες

συνταγματάρχης • (syntagmatárchis) m or f (plural συνταγματάρχες)

el-noun

συνταγματάρχες

syntagmatárchis (romanization)
συνταγματάρχες (plural)
συνταγματάρχης (nominative singular)
συνταγματάρχες (nominative plural)
συνταγματάρχη (genitive singular)
συνταγματαρχών (genitive plural)
συνταγματάρχη (accusative singular)
συνταγματάρχες (accusative plural)
συνταγματάρχη (singular vocative)
συνταγματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

συνταγματάρχης

συνταγματάρχες

συνταγματάρχη

συνταγματαρχών

συνταγματάρχη

συνταγματάρχες

συνταγματάρχη

συνταγματάρχες

* The vocative singular συνταγματάρχα is used in the phrase "Κύριε Συνταγματάρχα".

συ‧νταγ‧μα‧τάρ‧χης συν‧τα‧γμα‧τάρ‧χης

Learned borrowing from Koine Greek συνταγματάρχης (suntagmatárkhēs). By surface analysis, σύνταγμα (συνταγματ-) (sýntagma (syntagmat-)) + -άρχης (-árchis) See άρχω (árcho) < ἄρχω (árkhō, “to lead”)).

lbor

συνταγματάρχης

surf

σύνταγμα (συνταγματ-)

(military) the rank of colonel in the British and US armies with the NATO grade OF-5


πυρηνικός

head

πυρηνικός • (pyrinikós) m (feminine πυρηνική, neuter πυρηνικό)

pyrinikós (romanization)
πυρηνική (feminine)
πυρηνικό (neuter)
πυρηνικός (masculine nominative singular)
πυρηνική (feminine nominative singular)
πυρηνικό (neuter nominative singular)
πυρηνικοί (masculine nominative)
πυρηνικές (feminine nominative plural)
πυρηνικά (neuter nominative plural)
πυρηνικού (genitive masculine singular)
πυρηνικής (feminine genitive singular)
πυρηνικού (genitive neuter singular)
πυρηνικών (genitive masculine)
πυρηνικών (feminine genitive plural)
πυρηνικών (genitive neuter plural)
πυρηνικό (accusative masculine singular)
πυρηνική (accusative feminine singular)
πυρηνικό (accusative neuter singular)
πυρηνικούς (accusative masculine)
πυρηνικές (accusative feminine plural)
πυρηνικά (accusative neuter plural)
πυρηνικέ (masculine singular vocative)
πυρηνική (feminine singular vocative)
πυρηνικό (neuter singular vocative)
πυρηνικοί (masculine vocative)
πυρηνικές (feminine plural vocative)
πυρηνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πυρηνικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πυρηνικός, etc.)

el-decl-adj-table

πυρηνικός (pyrinikós)

πυρηνική (pyrinikí)

πυρηνικό (pyrinikó)

πυρηνικοί (pyrinikoí)

πυρηνικές (pyrinikés)

πυρηνικά (pyriniká)

πυρηνικού (pyrinikoú)

πυρηνικής (pyrinikís)

πυρηνικού (pyrinikoú)

πυρηνικών (pyrinikón)

πυρηνικών (pyrinikón)

πυρηνικών (pyrinikón)

πυρηνικό (pyrinikó)

πυρηνική (pyrinikí)

πυρηνικό (pyrinikó)

πυρηνικούς (pyrinikoús)

πυρηνικές (pyrinikés)

πυρηνικά (pyriniká)

πυρηνικέ (pyriniké)

πυρηνική (pyrinikí)

πυρηνικό (pyrinikó)

πυρηνικοί (pyrinikoí)

πυρηνικές (pyrinikés)

πυρηνικά (pyriniká)

From πυρήνας (pyrínas, “kern, nucleus”) + -ικός (-ikós). Calque of French nucléaire and English nuclear.

af

Θα επηρεάσει επίσης και ολόκληρες πόλεις, όπου ο πυρηνικός σταθµός είναι γενικά ο κύριος εργοδότης.

It would also affect whole towns where the nuclear power plant is generally the main employer.

Tha epireásei epísis kai olóklires póleis, ópou o pyrinikós stathµós eínai geniká o kýrios ergodótis.


επιλοχίας

head

επιλοχίας • (epilochías) m or f (plural επιλοχίες)

epilochías (romanization)
επιλοχίες (plural)
επιλοχίας (nominative singular)
επιλοχίες (nominative plural)
επιλοχία (genitive singular)
επιλοχίας (genitive singular)
επιλοχιών (genitive plural)
επιλοχία (accusative singular)
επιλοχίες (accusative plural)
επιλοχία (singular vocative)
επιλοχίες (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is a colloquial feminine form.

ε‧πι‧λο‧χί‧ας

επι- (epi-, “over”) + λοχίας (lochías, “sergeant”). First attested 1833.

prefix

(military) staff sergeant (the NATO military rank OR-7)


ταγματάρχης

head

ταγματάρχης • (tagmatárchis) m or f (plural ταγματάρχες)

tagmatárchis (romanization)
ταγματάρχες (plural)
ταγματάρχης (nominative singular)
ταγματάρχες (nominative plural)
ταγματάρχη (genitive singular)
ταγματαρχών (genitive plural)
ταγματάρχη (accusative singular)
ταγματάρχες (accusative plural)
ταγματάρχη (singular vocative)
ταγματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

the usual vocative singular is ταγματάρχα

Coordinate term: (armour/cavalry major) επίλαρχος (epílarchos)

(military) the rank of major in the British and US armies with the NATO grade OF-3


ταξίαρχος

head

ταξίαρχος • (taxíarchos) m or f (plural ταξίαρχοι)

taxíarchos (romanization)
ταξίαρχοι (plural)
ταξίαρχος (nominative singular)
ταξίαρχοι (nominative plural)
ταξίαρχου (genitive singular)
ταξιάρχου (genitive singular)
ταξίαρχων (genitive plural)
ταξιάρχων (genitive plural)
ταξίαρχο (accusative singular)
ταξίαρχους (accusative plural)
ταξιάρχους (accusative plural)
ταξίαρχε (singular vocative)
ταξίαρχοι (plural vocative)

(military) an army rank with the NATO grade OF-6

an army rank with the NATO grade OF-6
brigadier in the British army

an army rank with the NATO grade OF-6
brigadier general in the US army

(military) an air force rank with the NATO grade OF-6


σκανδάλη

σκανδάλη • (skandáli) f (plural σκανδάλες)

skandáli (romanization)
σκανδάλες (plural)
σκανδάλη (nominative singular)
σκανδάλες (nominative plural)
σκανδάλης (genitive singular)
σκανδαλών (genitive plural)
σκανδάλη (accusative singular)
σκανδάλες (accusative plural)
σκανδάλη (singular vocative)
σκανδάλες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive plural is uncommon and considered awkward by scholars.

From Koine Greek σκανδάλη (skandálē), changed gender form of Ancient Greek σκάνδαλον (skándalon, “trap, snare”).

der

με το δάχτυλο στη σκανδάλη

τραβώ την σκανδάλη

trigger (finger-operated lever used to fire a gun)


εγερτήριο

head

εγερτήριο • (egertírio) n (plural εγερτήρια)

egertírio (romanization)
εγερτήρια (plural)
εγερτήριο (nominative singular)
εγερτήρια (nominative plural)
εγερτηρίου (genitive singular)
εγερτήριου (genitive singular)
εγερτηρίων (genitive plural)
εγερτήριο (accusative singular)
εγερτήρια (accusative plural)
εγερτήριο (singular vocative)
εγερτήρια (plural vocative)


βόμβα υδρογόνου

βόμβα υδρογόνου

βόμβες υδρογόνου

βόμβα υδρογόνου • (vómva ydrogónou) f (plural βόμβες υδρογόνου)

el-noun

βόμβες υδρογόνου

βόμβα υδρογόνου

vómva ydrogónou (romanization)
βόμβες υδρογόνου (plural)


αφοπλισμός

head

αφοπλισμός • (afoplismós) m (plural αφοπλισμοί)

afoplismós (romanization)
αφοπλισμοί (plural)
αφοπλισμός (nominative singular)
αφοπλισμοί (nominative plural)
αφοπλισμού (genitive singular)
αφοπλισμών (genitive plural)
αφοπλισμό (accusative singular)
αφοπλισμούς (accusative plural)
αφοπλισμέ (singular vocative)
αφοπλισμοί (plural vocative)

α‧φο‧πλι‧σμός

From Ancient Greek ἀφοπλισμός (aphoplismós).


άρμα

árma (romanization)
άρματα (plural)
άρμα (nominative singular)
άρματα (nominative plural)
άρματος (genitive singular)
αρμάτων (genitive plural)
άρμα (accusative singular)
άρματα (accusative plural)
άρμα (singular vocative)
άρματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἅρμα (hárma, “chariot”).


άρμα

Inherited from Byzantine Greek ἄρμα (árma), from Latin arma, a plurale tantum taken as singular.

inh+

Σύντροφοι! Σηκώστε τ’ άρματα!

Comrades! To arms! (literally, “Take up the arms!”)

1915 Kostis Palamas, poem "Στ' άρματα", Οι βωμοί ("Altars"), @greek‑language.gr
Στ’ άρματα! Εμπρός, ολόρθοι, φτερωμένοι!
St’ ármata! Emprós, olórthoi, fteroménoi!

To the arms! Ahead, standing upright, [your soul] with wings!

1940s Στ' άρματα, lyrics of Resistance song by Nikos Karvounis
Στ’ άρματα, στ’ άρματα, εμπρός στον αγώνα,
για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά.
St’ ármata, st’ ármata, emprós ston agóna,
gia ti chiliákrivi ti lefteriá.
To arms! To arms! Ahead with [our] fight,

for the thousand times cherished liberty

(historical, military, literary, usually in the plural) weapons, armour


εισβολή

head

εισβολή • (eisvolí) f (plural εισβολές)

el-noun

εισβολή • (eisvolí) f (plural εισβολές)

eisvolí (romanization)
εισβολές (plural)
εισβολή (nominative singular)
εισβολές (nominative plural)
εισβολής (genitive singular)
εισβολών (genitive plural)
εισβολή (accusative singular)
εισβολές (accusative plural)
εισβολή (singular vocative)
εισβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek εἰσβολή (eisbolḗ).


ΕΒΑ

Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

(military, aviation) Greek Air Force (Ελληνική Πολεμική Αεροπορία)

el:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία


Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

head

Ελληνική Πολεμική Αεροπορία • (Ellinikí Polemikí Aeroporía) f (uncountable)

Ellinikí Polemikí Aeroporía (romanization)
ΕΒΑ (abbreviation)

en-Ελληνική_Πολεμική_Αεροπορία-el-name-LiKK2xOS


ίλη

íli (romanization)
ίλες (plural)
ίλη (nominative singular)
ίλες (nominative plural)
ίλης (genitive singular)
ιλών (genitive plural)
ίλη (accusative singular)
ίλες (accusative plural)
ίλη (singular vocative)
ίλες (plural vocative)

From Ancient Greek ἴλη (ílē, “troop, band”).


μπομπάρδα

μπομπάρδα • (bompárda) f (plural μπομπάρδες)

bompárda (romanization)
μπομπάρδες (plural)
μπομπάρδα (nominative singular)
μπομπάρδες (nominative plural)
μπομπάρδας (genitive singular)
μπομπάρδα (accusative singular)
μπομπάρδες (accusative plural)
μπομπάρδα (singular vocative)
μπομπάρδες (plural vocative)


πεζοναύτης

πεζοναύτης • (pezonáftis) m (plural πεζοναύτες)

pezonáftis (romanization)
πεζοναύτες (plural)
πεζοναύτης (nominative singular)
πεζοναύτες (nominative plural)
πεζοναύτη (genitive singular)
πεζοναυτών (genitive plural)
πεζοναύτη (accusative singular)
πεζοναύτες (accusative plural)
πεζοναύτη (singular vocative)
πεζοναύτες (plural vocative)

πεζο- (pezo-, “pedestrian”) + ναύτης (náftis, “sailor”)

prefix

(military) marine (member of the Royal Marines, Marine Corps, etc)


οπλίτης

oplítis (romanization)
οπλίτες (plural)
οπλίτης (nominative singular)
οπλίτες (nominative plural)
οπλίτη (genitive singular)
οπλιτών (genitive plural)
οπλίτη (accusative singular)
οπλίτες (accusative plural)
οπλίτη (singular vocative)
οπλίτες (plural vocative)

From Ancient Greek ὁπλίτης (hoplítēs, “hoplite”).

uder

(military) soldier (not a commissioned officer)

(military) hoplite (a heavily-armed infantryman of Ancient Greece)


ατομικός

head

ατομικός • (atomikós) m (feminine ατομική, neuter ατομικό)

atomikós (romanization)
ατομική (feminine)
ατομικό (neuter)
ατομικός (masculine nominative singular)
ατομική (feminine nominative singular)
ατομικό (neuter nominative singular)
ατομικοί (masculine nominative)
ατομικές (feminine nominative plural)
ατομικά (neuter nominative plural)
ατομικού (genitive masculine singular)
ατομικής (feminine genitive singular)
ατομικού (genitive neuter singular)
ατομικών (genitive masculine)
ατομικών (feminine genitive plural)
ατομικών (genitive neuter plural)
ατομικό (accusative masculine singular)
ατομική (accusative feminine singular)
ατομικό (accusative neuter singular)
ατομικούς (accusative masculine)
ατομικές (accusative feminine plural)
ατομικά (accusative neuter plural)
ατομικέ (masculine singular vocative)
ατομική (feminine singular vocative)
ατομικό (neuter singular vocative)
ατομικοί (masculine vocative)
ατομικές (feminine plural vocative)
ατομικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατομικός (atomikós)

ατομική (atomikí)

ατομικό (atomikó)

ατομικοί (atomikoí)

ατομικές (atomikés)

ατομικά (atomiká)

ατομικού (atomikoú)

ατομικής (atomikís)

ατομικού (atomikoú)

ατομικών (atomikón)

ατομικών (atomikón)

ατομικών (atomikón)

ατομικό (atomikó)

ατομική (atomikí)

ατομικό (atomikó)

ατομικούς (atomikoús)

ατομικές (atomikés)

ατομικά (atomiká)

ατομικέ (atomiké)

ατομική (atomikí)

ατομικό (atomikó)

ατομικοί (atomikoí)

ατομικές (atomikés)

ατομικά (atomiká)

Learnedly from άτομ(ο) (átom(o)) + -ικός (-ikós). For the sense 'individual'/'personal', a calque of French individuel and personnel. For the physics sense, a semantic loan from French atomique.

af

άτομο<alt:άτομ(ο)>


πανοπλία

head

πανοπλία • (panoplía) f (plural πανοπλίες)

panoplía (romanization)
πανοπλίες (plural)
πανοπλία (nominative singular)
πανοπλίες (nominative plural)
πανοπλίας (genitive singular)
πανοπλιών (genitive plural)
πανοπλία (accusative singular)
πανοπλίες (accusative plural)
πανοπλία (singular vocative)
πανοπλίες (plural vocative)

(military, history) suit of armour, armour, armor


αλεξίπτωτο

αλεξίπτωτο • (alexíptoto) n (plural αλεξίπτωτα)

alexíptoto (romanization)
αλεξίπτωτα (plural)
αλεξίπτωτο (nominative singular)
αλεξίπτωτα (nominative plural)
αλεξιπτώτου (genitive singular)
αλεξίπτωτου (genitive singular)
αλεξιπτώτων (genitive plural)
αλεξίπτωτο (accusative singular)
αλεξίπτωτα (accusative plural)
αλεξίπτωτο (singular vocative)
αλεξίπτωτα (plural vocative)

From αλεξι- (alexi-, “protection, deflection”) + πτώση (ptósi, “fall”), calque of French parachute. First attested 1874.


δωδεκαρχία

head

δωδεκαρχία • (dodekarchía) f (plural δωδεκαρχίες)

dodekarchía (romanization)
δωδεκαρχίες (plural)
δωδεκαρχία (nominative singular)
δωδεκαρχίες (nominative plural)
δωδεκαρχίας (genitive singular)
δωδεκαρχιών (genitive plural)
δωδεκαρχία (accusative singular)
δωδεκαρχίες (accusative plural)
δωδεκαρχία (singular vocative)
δωδεκαρχίες (plural vocative)

From δωδεκάρχης (dodekárchis, “leader of twelve”).

(historical, military) A small unit of 12 men in the Greek army during the years 1828–1829.


εξυπηρετητής

εξυπηρετητές

εξυπηρετητής • (exypiretitís) m (plural εξυπηρετητές)

el-noun

εξυπηρετητές

exypiretitís (romanization)
εξυπηρετητές (plural)
εξυπηρετητής (nominative singular)
εξυπηρετητές (nominative plural)
εξυπηρετητή (genitive singular)
εξυπηρετητών (genitive plural)
εξυπηρετητή (accusative singular)
εξυπηρετητές (accusative plural)
εξυπηρετητή (singular vocative)
εξυπηρετητές (plural vocative)

el-decl-noun

εξυπηρετητής

εξυπηρετητές

εξυπηρετητών

εξυπηρετητές

εξυπηρετητές


αποτραβιέμαι

head

αποτραβιέμαι • (apotraviémai)

el-verb

αποτραβήχτηκα

αποτραβηγμένος

αποτραβιέμαι • (apotraviémai) passive (past αποτραβήχτηκα, ppp αποτραβηγμένος, active αποτραβώ)

apotraviémai (romanization)
αποτραβήχτηκα (past)
αποτραβηγμένος (participle passive perfect)
αποτραβώ (active)

α‧πο‧τρα‧βιέ‧μαι

(military) to retreat, withdraw, fall back, give way


στόχαστρο

head

στόχαστρο • (stóchastro) n (plural στόχαστρα)

stóchastro (romanization)
στόχαστρα (plural)
στόχαστρο (nominative singular)
στόχαστρα (nominative plural)
στοχάστρου (genitive singular)
στόχαστρου (genitive singular)
στοχάστρων (genitive plural)
στόχαστρο (accusative singular)
στόχαστρα (accusative plural)
στόχαστρο (singular vocative)
στόχαστρα (plural vocative)

sight, sights, gunsight, foresight (aiming device on weapon)


αυλάκι

avláki (romanization)
αυλάκια (plural)
αυλάκι (nominative singular)
αυλάκια (nominative plural)
αυλάκι (accusative singular)
αυλάκια (accusative plural)
αυλάκι (singular vocative)
αυλάκια (plural vocative)

From Byzantine Greek αὐλάκιν (aulákin), from Koine Greek αὐλάκιον (aulákion), from a diminutive of Ancient Greek αὖλαξ (aûlax, “furrow”) (→ αύλακα (ávlaka)).


αγγαρεία

αγγαρεία • (angareía) f (plural αγγαρείες)

angareía (romanization)
αγγαρείες (plural)
αγγαρεία (nominative singular)
αγγαρείες (nominative plural)
αγγαρείας (genitive singular)
αγγαρειών (genitive plural)
αγγαρεία (accusative singular)
αγγαρείες (accusative plural)
αγγαρεία (singular vocative)
αγγαρείες (plural vocative)

→ Ladino: angaryá

desc

→ Ottoman Turkish: آنغاریه (angarya, angariye) (see there for further descendants)


γεμιστήρα

head

γεμιστήρα • (gemistíra) f (plural γεμιστήρες)

gemistíra (romanization)
γεμιστήρες (plural)
γεμιστήρα (nominative singular)
γεμιστήρες (nominative plural)
γεμιστήρας (genitive singular)
γεμιστήρων (genitive plural)
γεμιστήρα (accusative singular)
γεμιστήρες (accusative plural)
γεμιστήρα (singular vocative)
γεμιστήρες (plural vocative)

γεμιστήρας γεμιστήρας#Greek

Alternative form of γεμιστήρας (gemistíras)


ουλάνος

oulános (romanization)
ουλάνοι (plural)
ουλάνος (nominative singular)
ουλάνοι (nominative plural)
ουλάνου (genitive singular)
ουλάνων (genitive plural)
ουλάνο (accusative singular)
ουλάνους (accusative plural)
ουλάνε (singular vocative)
ουλάνοι (plural vocative)

(military) uhlan, lancer (mounted soldier)


άγημα

ágima (romanization)
αγήματα (plural)
άγημα (nominative singular)
αγήματα (nominative plural)
αγήματος (genitive singular)
αγημάτων (genitive plural)
άγημα (accusative singular)
αγήματα (accusative plural)
άγημα (singular vocative)
αγήματα (plural vocative)


αγγαρεύω

αγγαρεύω • (angarévo)

el-verb

αγγαρεύω • (angarévo) (past αγγάρεψα, passive αγγαρεύομαι)

angarévo (romanization)
αγγάρεψα (past)
αγγαρεύομαι (passive)
αγγαρεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγαρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγαρεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγαρευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγαρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγαρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγαρεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγαρευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγαρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγαρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγαρεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγαρευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγαρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγαρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγαρευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγαρευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγαρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγαρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγαρεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγαρευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγαρευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγαρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγαρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγαρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγαρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγαρεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγαρευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγαρευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγάρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγάρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγαρευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγαρευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγαρεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγάρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγάρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγαρευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγαρευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγαρεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγάρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγάρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγαρευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγαρευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγαρεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγαρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγαρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγαρευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγαρευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγαρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγαρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγαρευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγαρευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγάρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγαρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγαρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγάρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγαρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγαρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγαρεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγαρευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγαρεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγαρευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγαρευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγαρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγαρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγαρεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγαρευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγάρευε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγάρεψε (active imperative perfective second-person singular)
αγγάρευ' (active imperative perfective second-person singular)
αγγαρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγαρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγαρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αγγαρεύτε (active imperative perfective plural second-person)
αγγαρεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγαρευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγαρεύοντας (active participle present)
έχοντας αγγαρέψει (active participle past)
αγγαρεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγαρέψει (active infinitive-aorist)
αγγαρευτεί (infinitive-aorist passive)

From Koine Greek ἀγγαρεύω (angareúō), from Ancient Greek ἄγγαρος (ángaros).


τεθωρακισμένο

head

τεθωρακισμένα

τεθωρακισμένο • (tethorakisméno) n (plural τεθωρακισμένα)

el-noun

τεθωρακισμένα

tethorakisméno (romanization)
τεθωρακισμένα (plural)
τεθωρακισμένο (nominative singular)
τεθωρακισμένα (nominative plural)
τεθωρακισμένου (genitive singular)
τεθωρακισμένων (genitive plural)
τεθωρακισμένο (accusative singular)
τεθωρακισμένα (accusative plural)
τεθωρακισμένο (singular vocative)
τεθωρακισμένα (plural vocative)

el-decl-noun

τεθωρακισμένο

τεθωρακισμένα

τεθωρακισμένου

τεθωρακισμένων

τεθωρακισμένο

τεθωρακισμένα

τεθωρακισμένο

τεθωρακισμένα


τεθωρακισμένα

τεθωρακισμένο τεθωρακισμένο#Greek

nominative/accusative/vocative neuter plural of τεθωρακισμένο (tethorakisméno)


αρχιναύαρχος

head

αρχιναύαρχοι

αρχιναύαρχος • (archinávarchos) m or f (plural αρχιναύαρχοι)

el-noun

αρχιναύαρχοι

archinávarchos (romanization)
αρχιναύαρχοι (plural)
αρχιναύαρχος (nominative singular)
αρχιναύαρχοι (nominative plural)
αρχιναυάρχου (genitive singular)
αρχιναυάρχων (genitive plural)
αρχιναύαρχο (accusative singular)
αρχιναυάρχους (accusative plural)
αρχιναύαρχε (singular vocative)
αρχιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιναύαρχος

αρχιναύαρχοι

αρχιναυάρχου

αρχιναυάρχων

αρχιναυάρχους

αρχιναύαρχοι

From αρχι- (archi-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

affix

(nautical, dated) A naval rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in the Greek navy)


αντιστράτηγος

head

αντιστράτηγοι

αντιστράτηγος • (antistrátigos) m or f (plural αντιστράτηγοι)

el-noun

αντιστράτηγοι

antistrátigos (romanization)
αντιστράτηγοι (plural)
αντιστράτηγος (nominative singular)
αντιστράτηγοι (nominative plural)
αντιστρατήγου (genitive singular)
αντιστρατήγων (genitive plural)
αντιστράτηγο (accusative singular)
αντιστρατήγους (accusative plural)
αντιστράτηγε (singular vocative)
αντιστράτηγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιστράτηγος

αντιστράτηγοι

αντιστρατήγου

αντιστρατήγων

αντιστράτηγο

αντιστρατήγους

αντιστράτηγε

αντιστράτηγοι

From αντι- (anti-) + στρατηγός (stratigós, “general”).

af

(military) lieutenant general, an army rank with the NATO grade OF-8


υποστράτηγος

head

υποστράτηγοι

υποστράτηγος • (ypostrátigos) m or f (plural υποστράτηγοι)

el-noun

υποστράτηγοι

ypostrátigos (romanization)
υποστράτηγοι (plural)
υποστράτηγος (nominative singular)
υποστράτηγοι (nominative plural)
υποστρατήγου (genitive singular)
υποστρατήγων (genitive plural)
υποστράτηγο (accusative singular)
υποστρατήγους (accusative plural)
υποστράτηγε (singular vocative)
υποστράτηγοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποστράτηγος

υποστράτηγοι

υποστρατήγου

υποστρατήγων

υποστρατήγους

υποστράτηγοι

Inherited from Ancient Greek ῠ̔ποστρᾰ́τηγος m (hŭpostrắtēgos, “subordinate commander”). By surface analysis, υπο- (ypo-, “sub-”) + στρατηγός (stratigós, “general”).

inh

ῠ̔ποστρᾰ́τηγος

inh+

ῠ̔ποστρᾰ́τηγος

surf

(military) major general, an army rank with the NATO grade OF-7


αντισυνταγματάρχης

head

αντισυνταγματάρχες

αντισυνταγματάρχης • (antisyntagmatárchis) m or f (plural αντισυνταγματάρχες)

el-noun

αντισυνταγματάρχες

antisyntagmatárchis (romanization)
αντισυνταγματάρχες (plural)
αντισυνταγματάρχης (nominative singular)
αντισυνταγματάρχες (nominative plural)
αντισυνταγματάρχη (genitive singular)
αντισυνταγματαρχών (genitive plural)
αντισυνταγματάρχη (accusative singular)
αντισυνταγματάρχες (accusative plural)
αντισυνταγματάρχη (singular vocative)
αντισυνταγματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

αντισυνταγματάρχης

αντισυνταγματάρχες

αντισυνταγματάρχη

αντισυνταγματαρχών

αντισυνταγματάρχη

αντισυνταγματάρχες

αντισυνταγματάρχη

αντισυνταγματάρχες

Coordinate term: ("colonel") συνταγματάρχης (syntagmatárchis)

(military) the rank of lieutenant colonel in the British and US armies with the NATO grade OF-4


υπολοχαγός

head

υπολοχαγός • (ypolochagós) m or f (plural υπολοχαγοί)

ypolochagós (romanization)
υπολοχαγοί (plural)
υπολοχαγός (nominative singular)
υπολοχαγοί (nominative plural)
υπολοχαγού (genitive singular)
υπολοχαγών (genitive plural)
υπολοχαγό (accusative singular)
υπολοχαγούς (accusative plural)
υπολοχαγέ (singular vocative)
υπολοχαγοί (plural vocative)

(military) the rank of lieutenant in the British and US armies with the NATO grade OF-1


ανθυπολοχαγός

ανθυπολοχαγοί

ανθυπολοχαγός • (anthypolochagós) m or f (plural ανθυπολοχαγοί)

el-noun

ανθυπολοχαγοί

anthypolochagós (romanization)
ανθυπολοχαγοί (plural)
ανθυπολοχαγός (nominative singular)
ανθυπολοχαγοί (nominative plural)
ανθυπολοχαγού (genitive singular)
ανθυπολοχαγών (genitive plural)
ανθυπολοχαγό (accusative singular)
ανθυπολοχαγούς (accusative plural)
ανθυπολοχαγέ (singular vocative)
ανθυπολοχαγοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπολοχαγός

ανθυπολοχαγοί

ανθυπολοχαγού

ανθυπολοχαγών

ανθυπολοχαγό

ανθυπολοχαγούς

ανθυπολοχαγέ

ανθυπολοχαγοί

ανθ- (anth-, “anti”) + υπολοχαγός (ypolochagós, “lieutenant”).

prefix

Coordinate term: ανθυπομοίραρχος (anthypomoírarchos, “a constabulary rank”)

(military) the rank of second lieutenant in the British and US armies with the NATO grade OF-1

(military, dated) a subaltern in the British army


ανθυπασπιστής

head

ανθυπασπιστές

ανθυπασπιστής

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπιστής • (anthypaspistís) m (plural ανθυπασπιστές, feminine ανθυπασπιστής or ανθυπασπίστρια)

el-noun

ανθυπασπιστές

ανθυπασπιστής

ανθυπασπίστρια

anthypaspistís (romanization)
ανθυπασπιστές (plural)
ανθυπασπιστής (feminine)
ανθυπασπίστρια (feminine)
ανθυπασπιστής (nominative singular)
ανθυπασπιστές (nominative plural)
ανθυπασπιστή (genitive singular)
ανθυπασπιστών (genitive plural)
ανθυπασπιστή (accusative singular)
ανθυπασπιστές (accusative plural)
ανθυπασπιστή (singular vocative)
ανθυπασπιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπασπιστής

ανθυπασπιστές

ανθυπασπιστή

ανθυπασπιστών

ανθυπασπιστή

ανθυπασπιστές

ανθυπασπιστή

ανθυπασπιστές

ανθ- (anth-, “deputy”) + υπασπιστής (ypaspistís, “shield bearer, adjutant”).

prefix

warrant officer class 1
warrant officer class 1

regimental sergeant major
regimental sergeant major

(British army) warrant officer class 1, regimental sergeant major


αρχιλοχίας

head

αρχιλοχίας • (archilochías) m or f (plural αρχιλοχίες)

archilochías (romanization)
αρχιλοχίες (plural)
αρχιλοχίας (nominative singular)
αρχιλοχίες (nominative plural)
αρχιλοχία (genitive singular)
αρχιλοχίας (genitive singular)
αρχιλοχιών (genitive plural)
αρχιλοχία (accusative singular)
αρχιλοχίες (accusative plural)
αρχιλοχία (singular vocative)
αρχιλοχίες (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is a colloquial feminine form.
Additionally a formal feminine genitive singular form:αρχιλοχίου (archilochíou).

αρχι- (archi-, “first”) + λοχίας (lochías, “sergeant”).

prefix

warrant officer class 2
warrant officer class 2

company sergeant major
company sergeant major

(military) warrant officer class 2, company sergeant major (the NATO military rank OR-8)


στρατιωτίνα

head

στρατιωτίνα • (stratiotína) f (plural στρατιώτες, masculine στρατιώτης)

stratiotína (romanization)
στρατιώτες (plural)
στρατιώτης (masculine)
στρατιωτίνα (nominative singular)
στρατιωτίνες (nominative plural)
στρατιωτίνας (genitive singular)
στρατιωτίνα (accusative singular)
στρατιωτίνες (accusative plural)
στρατιωτίνα (singular vocative)
στρατιωτίνες (plural vocative)

el-decl-noun

στρατιωτίνες

στρατιωτίνας

στρατιωτίνες

στρατιωτίνες

(military) female soldier (member of an army)

(military) private (army rank), the NATO military rank OR-1


υποδεκανέας

head

υποδεκανέας • (ypodekanéas) m or f (plural υποδεκανείς)

ypodekanéas (romanization)
υποδεκανείς (plural)
υποδεκανέας (nominative singular)
υποδεκανείς (nominative plural)
υποδεκανέα (genitive singular)
υποδεκανέων (genitive plural)
υποδεκανέα (accusative singular)
υποδεκανείς (accusative plural)
υποδεκανέα (singular vocative)
υποδεκανείς (plural vocative)

υ‧πο‧δε‧κα‧νέ‧ας

υπο- (ypo-, “under”) + δεκανέας (dekanéas, “corporal”) (First attested 1833)

affix

(military) lance corporal (the NATO military rank OR-3)


λογχοφόρος

head

λογχοφόρος • (lonchofóros) m (plural λογχοφόροι)

lonchofóros (romanization)
λογχοφόροι (plural)
λογχοφόρος (nominative singular)
λογχοφόροι (nominative plural)
λογχοφόρου (genitive singular)
λογχοφόρων (genitive plural)
λογχοφόρο (accusative singular)
λογχοφόρους (accusative plural)
λογχοφόρε (singular vocative)
λογχοφόροι (plural vocative)

λόγχη (lónchi, “lance”) + -φόρος (-fóros, “bearer”)


άγνοια

ágnoia (romanization)
άγνοια (nominative singular)
άγνοιας (genitive singular)
άγνοια (accusative singular)
άγνοια (singular vocative)

From Ancient Greek ἄγνοια (ágnoia, “not knowing”).

inh

absent without leave
absent without leave

(military) absent without leave, AWOL (a military member who is absent without an excuse and has not been declared a deserter yet)


οπλουργία

head

οπλουργία • (oplourgía) f (plural οπλουργίες, masculine οπλουργός)

oplourgía (romanization)
οπλουργίες (plural)
οπλουργός (masculine)
οπλουργία (nominative singular)
οπλουργίες (nominative plural)
οπλουργίας (genitive singular)
οπλουργία (accusative singular)
οπλουργίες (accusative plural)
οπλουργία (singular vocative)
οπλουργίες (plural vocative)


βαθμοφόρος

βαθμοφόρος • (vathmofóros) m or f (plural βαθμοφόροι)

vathmofóros (romanization)
βαθμοφόροι (plural)
βαθμοφόρος (nominative singular)
βαθμοφόροι (nominative plural)
βαθμοφόρου (genitive singular)
βαθμοφόρων (genitive plural)
βαθμοφόρο (accusative singular)
βαθμοφόρους (accusative plural)
βαθμοφόρε (singular vocative)
βαθμοφόροι (plural vocative)

βαθμός (vathmós, “rank”) + -φόρος (-fóros, “bearer”)


έφεδρος

head

έφεδρος • (éfedros) m (feminine έφεδρη, neuter έφεδρο)

éfedros (romanization)
έφεδρη (feminine)
έφεδρο (neuter)
έφεδρος (masculine nominative singular)
έφεδρη (feminine nominative singular)
έφεδρο (neuter nominative singular)
έφεδροι (masculine nominative)
έφεδρες (feminine nominative plural)
έφεδρα (neuter nominative plural)
έφεδρου (genitive masculine singular)
έφεδρης (feminine genitive singular)
έφεδρου (genitive neuter singular)
έφεδρων (genitive masculine)
έφεδρων (feminine genitive plural)
έφεδρων (genitive neuter plural)
έφεδρο (accusative masculine singular)
έφεδρη (accusative feminine singular)
έφεδρο (accusative neuter singular)
έφεδρους (accusative masculine)
έφεδρες (accusative feminine plural)
έφεδρα (accusative neuter plural)
έφεδρε (masculine singular vocative)
έφεδρη (feminine singular vocative)
έφεδρο (neuter singular vocative)
έφεδροι (masculine vocative)
έφεδρες (feminine plural vocative)
έφεδρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

έφεδρος (éfedros)

έφεδρη (éfedri)

έφεδρο (éfedro)

έφεδροι (éfedroi)

έφεδρες (éfedres)

έφεδρα (éfedra)

έφεδρου (éfedrou)

έφεδρης (éfedris)

έφεδρου (éfedrou)

έφεδρων (éfedron)

έφεδρων (éfedron)

έφεδρων (éfedron)

έφεδρο (éfedro)

έφεδρη (éfedri)

έφεδρο (éfedro)

έφεδρους (éfedrous)

έφεδρες (éfedres)

έφεδρα (éfedra)

έφεδρε (éfedre)

έφεδρη (éfedri)

έφεδρο (éfedro)

έφεδροι (éfedroi)

έφεδρες (éfedres)

έφεδρα (éfedra)


μόνιμος

head

μόνιμος • (mónimos) m (feminine μόνιμη, neuter μόνιμο)

mónimos (romanization)
μόνιμη (feminine)
μόνιμο (neuter)
μόνιμος (masculine nominative singular)
μόνιμη (feminine nominative singular)
μόνιμο (neuter nominative singular)
μόνιμοι (masculine nominative)
μόνιμες (feminine nominative plural)
μόνιμα (neuter nominative plural)
μόνιμου (genitive masculine singular)
μόνιμης (feminine genitive singular)
μόνιμου (genitive neuter singular)
μόνιμων (genitive masculine)
μόνιμων (feminine genitive plural)
μόνιμων (genitive neuter plural)
μόνιμο (accusative masculine singular)
μόνιμη (accusative feminine singular)
μόνιμο (accusative neuter singular)
μόνιμους (accusative masculine)
μόνιμες (accusative feminine plural)
μόνιμα (accusative neuter plural)
μόνιμε (masculine singular vocative)
μόνιμη (feminine singular vocative)
μόνιμο (neuter singular vocative)
μόνιμοι (masculine vocative)
μόνιμες (feminine plural vocative)
μόνιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μόνιμος (mónimos)

μόνιμη (mónimi)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμοι (mónimoi)

μόνιμες (mónimes)

μόνιμα (mónima)

μόνιμου (mónimou)

μόνιμης (mónimis)

μόνιμου (mónimou)

μόνιμων (mónimon)

μόνιμων (mónimon)

μόνιμων (mónimon)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμη (mónimi)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμους (mónimous)

μόνιμες (mónimes)

μόνιμα (mónima)

μόνιμε (mónime)

μόνιμη (mónimi)

μόνιμο (mónimo)

μόνιμοι (mónimoi)

μόνιμες (mónimes)

μόνιμα (mónima)

From Ancient Greek μόνιμος (mónimos); equivalent to μένω (méno) + -ιμος (-imos).

(military) regular, standing (of an army)


μουσκέτο

head

μουσκέτο • (mouskéto) n (plural μουσκέτα)

mouskéto (romanization)
μουσκέτα (plural)
μουσκέτο (nominative singular)
μουσκέτα (nominative plural)
μουσκέτου (genitive singular)
μουσκέτων (genitive plural)
μουσκέτο (accusative singular)
μουσκέτα (accusative plural)
μουσκέτο (singular vocative)
μουσκέτα (plural vocative)


καραμπίνα

καραμπίνα • (karampína) f (plural καραμπίνες)

karampína (romanization)
καραμπίνες (plural)
καραμπίνα (nominative singular)
καραμπίνες (nominative plural)
καραμπίνας (genitive singular)
καραμπίνα (accusative singular)
καραμπίνες (accusative plural)
καραμπίνα (singular vocative)
καραμπίνες (plural vocative)

Borrowed from Italian carabina, from French carabine.


αναπτύσσομαι

αναπτύσσομαι • (anaptýssomai)

el-verb

αναπτύσσομαι • (anaptýssomai) passive (past αναπτύχθηκα, active αναπτύσσω)

anaptýssomai (romanization)
αναπτύχθηκα (past)
αναπτύσσω (active)


αεράμυνα

aerámyna (romanization)
αεράμυνα (nominative singular)
αεράμυνας (genitive singular)
αεράμυνα (accusative singular)
αεράμυνα (singular vocative)

αερ- (aer-, “air”) + άμυνα (ámyna, “defence”)

prefix

(military) air defence (UK), air defense (US)


αλεξιπτωτιστής

head

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτιστής • (alexiptotistís) m (plural αλεξιπτωτιστές, feminine αλεξιπτωτίστρια)

el-noun

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτίστρια

alexiptotistís (romanization)
αλεξιπτωτιστές (plural)
αλεξιπτωτίστρια (feminine)
αλεξιπτωτιστής (nominative singular)
αλεξιπτωτιστές (nominative plural)
αλεξιπτωτιστή (genitive singular)
αλεξιπτωτιστών (genitive plural)
αλεξιπτωτιστή (accusative singular)
αλεξιπτωτιστές (accusative plural)
αλεξιπτωτιστή (singular vocative)
αλεξιπτωτιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αλεξιπτωτιστής

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτιστή

αλεξιπτωτιστών

αλεξιπτωτιστή

αλεξιπτωτιστές

αλεξιπτωτιστή

αλεξιπτωτιστές

αλεξίπτωτο (alexíptoto, “parachute”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of French parachutiste.


αλεξιπτωτίστρια

head

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτιστής

αλεξιπτωτίστρια • (alexiptotístria) f (plural αλεξιπτωτίστριες, masculine αλεξιπτωτιστής)

el-noun

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτιστής

alexiptotístria (romanization)
αλεξιπτωτίστριες (plural)
αλεξιπτωτιστής (masculine)
αλεξιπτωτίστρια (nominative singular)
αλεξιπτωτίστριες (nominative plural)
αλεξιπτωτίστριας (genitive singular)
αλεξιπτωτιστριών (genitive plural)
αλεξιπτωτίστρια (accusative singular)
αλεξιπτωτίστριες (accusative plural)
αλεξιπτωτίστρια (singular vocative)
αλεξιπτωτίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτίστριας

αλεξιπτωτιστριών

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτίστριες

αλεξιπτωτίστρια

αλεξιπτωτίστριες


αερομαχία

head

αερομαχία • (aeromachía) f (plural αερομαχίες)

aeromachía (romanization)
αερομαχίες (plural)
αερομαχία (nominative singular)
αερομαχίες (nominative plural)
αερομαχίας (genitive singular)
αερομαχιών (genitive plural)
αερομαχία (accusative singular)
αερομαχίες (accusative plural)
αερομαχία (singular vocative)
αερομαχίες (plural vocative)

αερο- (aero-, “air”) + μάχη (máchi, “combat”)

prefix

(aviation, military) aerial combat, dogfight


εκατονταρχία

head

εκατονταρχίες

εκατονταρχία • (ekatontarchía) f (plural εκατονταρχίες)

el-noun

εκατονταρχίες

ekatontarchía (romanization)
εκατονταρχίες (plural)
εκατονταρχία (nominative singular)
εκατονταρχίες (nominative plural)
εκατονταρχίας (genitive singular)
εκατονταρχιών (genitive plural)
εκατονταρχία (accusative singular)
εκατονταρχίες (accusative plural)
εκατονταρχία (singular vocative)
εκατονταρχίες (plural vocative)

el-decl-noun

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

εκατονταρχίας

εκατονταρχιών

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

εκατονταρχία

εκατονταρχίες

(military history) century (unit in the Ottoman and Roman armies)


εκατόνταρχος

head

εκατόνταρχοι

εκατόνταρχος • (ekatóntarchos) f (plural εκατόνταρχοι)

el-noun

εκατόνταρχοι

ekatóntarchos (romanization)
εκατόνταρχοι (plural)
εκατόνταρχος (nominative singular)
εκατόνταρχοι (nominative plural)
εκατόνταρχου (genitive singular)
εκατόνταρχων (genitive plural)
εκατόνταρχο (accusative singular)
εκατόνταρχους (accusative plural)
εκατόνταρχε (singular vocative)
εκατόνταρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

εκατόνταρχος

εκατόνταρχοι

εκατόνταρχου

εκατόνταρχων

εκατόνταρχους

εκατόνταρχοι

Ancient Greek ἑκατόνταρχος (hekatóntarkhos)

der

ἑκατόνταρχος

(military, history) centurion (commander of unit in the Ottoman and Roman armies)


εξάρτυση

head

εξάρτυση • (exártysi) f (plural εξαρτύσεις)

exártysi (romanization)
εξαρτύσεις (plural)
εξάρτυση (nominative singular)
εξαρτύσεις (nominative plural)
εξάρτυσης (genitive singular)
εξαρτύσεων (genitive plural)
εξάρτυση (accusative singular)
εξαρτύσεις (accusative plural)
εξάρτυση (singular vocative)
εξαρτύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξαρτύσεως (exartýseos)


τοξότρια

head

τοξότρια • (toxótria) f (plural τοξότριες, masculine τοξότης)

toxótria (romanization)
τοξότριες (plural)
τοξότης (masculine)
τοξότρια (nominative singular)
τοξότριες (nominative plural)
τοξότριας (genitive singular)
τοξοτριών (genitive plural)
τοξότρια (accusative singular)
τοξότριες (accusative plural)
τοξότρια (singular vocative)
τοξότριες (plural vocative)

From masculine τοξό(της) (toxó(tis)) + feminine ending -τρια (-tria). For the ancient "archeress" see τοξότις (toxótis).


τρομπόνι

τρομπόνι • (trompóni) n (plural τρομπόνια)

trompóni (romanization)
τρομπόνια (plural)
τρομπόνι (nominative singular)
τρομπόνια (nominative plural)
τρομπονιού (genitive singular)
τρομπονιών (genitive plural)
τρομπόνι (accusative singular)
τρομπόνια (accusative plural)
τρομπόνι (singular vocative)
τρομπόνια (plural vocative)


λοκατζής

λοκατζής • (lokatzís) m (plural λοκατζήδες)

lokatzís (romanization)
λοκατζήδες (plural)
λοκατζής (nominative singular)
λοκατζήδες (nominative plural)
λοκατζή (genitive singular)
λοκατζήδων (genitive plural)
λοκατζή (accusative singular)
λοκατζήδες (accusative plural)
λοκατζή (singular vocative)
λοκατζήδες (plural vocative)

Λ.Ο.Κ. (L.O.K.) + -τζής (-tzís). Λ.Ο.Κ. is an acronym of Λόχοι Ορεινών Καταδρομών (Lóchoi Oreinón Katadromón).


ασκώ

ασκώ • (askó)

el-verb

ασκώ • (askó) (past άσκησα, passive ασκούμαι, p‑past ασκήθηκα, ppp ασκημένος)

askó (romanization)
άσκησα (past)
ασκούμαι (passive)
ασκήθηκα (passive past)
ασκημένος (participle passive perfect)
ασκώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ασκήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ασκούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ασκηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ασκείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ασκήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ασκείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ασκηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ασκεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ασκήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ασκείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ασκηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ασκούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ασκήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ασκούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ασκηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ασκείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ασκήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ασκηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ασκούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ασκηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άσκησα (active first-person indicative past perfective singular)
ασκούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ασκούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άσκησες (active indicative past perfective second-person singular)
ασκούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ασκούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άσκησε (active indicative past perfective singular third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ασκούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ασκήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ασκούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ασκηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ασκούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ασκήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ασκούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ασκηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ασκούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασκούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άσκησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ασκώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ασκήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ασκούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ασκηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άσκησε (active imperative perfective second-person singular)
ασκήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ασκείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ασκήστε (active imperative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ασκηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ασκώντας (active participle present)
ασκούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ασκήσει (active participle past)
ασκημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ασκήσει (active infinitive-aorist)
ασκηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀσκέω / ἀσκῶ. For senses "practice profession", "exert" semantic loan from French exercer.

(sports, of any dexterity) to train, practise (UK), practice (US), exercise, instruct


επιχείρηση

head

επιχειρήσεις

επιχείρηση • (epicheírisi) f (plural επιχειρήσεις)

el-noun

επιχειρήσεις

epicheírisi (romanization)
επιχειρήσεις (plural)
επιχείρηση (nominative singular)
επιχειρήσεις (nominative plural)
επιχείρησης (genitive singular)
επιχειρήσεων (genitive plural)
επιχείρηση (accusative singular)
επιχειρήσεις (accusative plural)
επιχείρηση (singular vocative)
επιχειρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

επιχειρήσεις

επιχειρήσεων

επιχειρήσεις

επιχειρήσεις

Older or formal genitive singular: επιχειρήσεως (epicheiríseos)

ε‧πι‧χεί‧ρη‧ση

From Ancient Greek ἐπιχείρησις (epikheírēsis, “attempt, attack”). For sense business, semantic loan from French entreprise.

inh

στρατιωτική επιχείρηση


Λ.Ο.Κ.

Initialism of λόχοι ορεινών καταδρομών (lóchoi oreinón katadromón).

(military) commando unit (lit. "company (of) mountainous raids")


μπαγιονέτα

head

μπαγιονέτα • (bagionéta) f (plural μπαγιονέτες)

bagionéta (romanization)
μπαγιονέτες (plural)
μπαγιονέτα (nominative singular)
μπαγιονέτες (nominative plural)
μπαγιονέτας (genitive singular)
μπαγιονέτα (accusative singular)
μπαγιονέτες (accusative plural)
μπαγιονέτα (singular vocative)
μπαγιονέτες (plural vocative)