εκτελώ

head

εκτελώ • (ekteló)

el-verb

εκτελεσμένος

εκτελώ • (ekteló) (past εκτέλεσα/εξετέλεσα, passive εκτελούμαι, p‑past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, ppp εκτελεσμένος)

ekteló (romanization)
εκτέλεσα (past)
εξετέλεσα (past)
εκτελούμαι (passive)
εκτελέστηκα (passive past)
εκτελέσθηκα (passive past)
εκτελεσμένος (participle passive perfect)
εκτελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκτελέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκτελούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκτελεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (dependent first-person indicative informal passive perfective singular)
εκτελείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκτελέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκτελείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκτελεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκτελεσθείς (dependent indicative informal passive perfective second-person singular)
εκτελεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκτελέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκτελείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκτελεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκτελεσθεί (dependent indicative informal passive perfective singular third-person)
εκτελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκτελέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκτελούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκτελεσθούμε (dependent first-person indicative informal passive perfective plural)
εκτελείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκτελέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (dependent indicative informal passive perfective plural second-person)
εκτελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκτελεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεσθούν (dependent indicative informal passive perfective plural third-person)
εκτελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκτέλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξετέλεσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
εκτελούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελέσθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
[{εξετελέσθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκτέλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξετέλεσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
εκτελούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελέσθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
[{εξετελέσθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκτέλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξετέλεσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελέσθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξετελέσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκτελέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκτελούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκτελεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελεσθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξετελέσθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκτελέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκτελούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκτελεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελεσθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξετελέσθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτέλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξετέλεσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
‑σθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξετελέσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκτελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκτελέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκτελούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκτελεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (first-person future indicative informal passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκτέλεσε (active imperative perfective second-person singular)
εκτελέσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκτελείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκτελέστε (active imperative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (imperative informal passive perfective plural second-person)
εκτελώντας (active participle present)
εκτελούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκτελέσει (active participle past)
εκτελεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκτελέσει (active infinitive-aorist)
εκτελεστεί (infinitive-aorist passive)
εκτελεσθεί (infinitive-aorist informal passive)

ε‧κτε‧λώ εκ‧τε‧λώ

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκτελέω (ekteléō, “complete, bring to an end”), from ἐκ- (ek-, “from, out of”) + τέλος (télos, “completion, end”) and a semantic loan from French exécuter. Sense "perform" developed in Medieval Greek.

εκτέλεση

execution; action noun, for all senses above

Εκτελέστηκε δι’ αποκεφαλισμού.

Η τρομοκρατική οργάνωση εκτέλεσε νεαρό.

The terrorist group killed a young person.

(transitive, law) to execute, kill (put to death, both by judicial process or unlawfully)


εκτελεστικός

head

εκτελεστικός • (ektelestikós) m (feminine εκτελεστική, neuter εκτελεστικό)

ektelestikós (romanization)
εκτελεστική (feminine)
εκτελεστικό (neuter)
εκτελεστικός (masculine nominative singular)
εκτελεστική (feminine nominative singular)
εκτελεστικό (neuter nominative singular)
εκτελεστικοί (masculine nominative)
εκτελεστικές (feminine nominative plural)
εκτελεστικά (neuter nominative plural)
εκτελεστικού (genitive masculine singular)
εκτελεστικής (feminine genitive singular)
εκτελεστικού (genitive neuter singular)
εκτελεστικών (genitive masculine)
εκτελεστικών (feminine genitive plural)
εκτελεστικών (genitive neuter plural)
εκτελεστικό (accusative masculine singular)
εκτελεστική (accusative feminine singular)
εκτελεστικό (accusative neuter singular)
εκτελεστικούς (accusative masculine)
εκτελεστικές (accusative feminine plural)
εκτελεστικά (accusative neuter plural)
εκτελεστικέ (masculine singular vocative)
εκτελεστική (feminine singular vocative)
εκτελεστικό (neuter singular vocative)
εκτελεστικοί (masculine vocative)
εκτελεστικές (feminine plural vocative)
εκτελεστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of εκτελεστικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εκτελεστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εκτελεστικός, etc.)

el-decl-adj-table

εκτελεστικός (ektelestikós)

εκτελεστική (ektelestikí)

εκτελεστικό (ektelestikó)

εκτελεστικοί (ektelestikoí)

εκτελεστικές (ektelestikés)

εκτελεστικά (ektelestiká)

εκτελεστικού (ektelestikoú)

εκτελεστικής (ektelestikís)

εκτελεστικού (ektelestikoú)

εκτελεστικών (ektelestikón)

εκτελεστικών (ektelestikón)

εκτελεστικών (ektelestikón)

εκτελεστικό (ektelestikó)

εκτελεστική (ektelestikí)

εκτελεστικό (ektelestikó)

εκτελεστικούς (ektelestikoús)

εκτελεστικές (ektelestikés)

εκτελεστικά (ektelestiká)

εκτελεστικέ (ektelestiké)

εκτελεστική (ektelestikí)

εκτελεστικό (ektelestikó)

εκτελεστικοί (ektelestikoí)

εκτελεστικές (ektelestikés)

εκτελεστικά (ektelestiká)

εκ‧τε‧λε‧στι‧κός

From εκτελώ (ekteló, “to execute”), calque of French exécutif. First attested 1796.

(law) executive (concerned with the legal killing of a person)


εκτελέστρια

head

εκτελέστριες

εκτελέστρια • (ekteléstria) f (plural εκτελέστριες, masculine εκτελεστής)

el-noun

εκτελέστριες

ekteléstria (romanization)
εκτελέστριες (plural)
εκτελεστής (masculine)
εκτελέστρια (nominative singular)
εκτελέστριες (nominative plural)
εκτελέστριας (genitive singular)
εκτελεστριών (genitive plural)
εκτελέστρια (accusative singular)
εκτελέστριες (accusative plural)
εκτελέστρια (singular vocative)
εκτελέστριες (plural vocative)

el-decl-noun

εκτελέστριες

εκτελέστριας

εκτελεστριών

εκτελέστριες

εκτελέστριες

From εκτελώ (ekteló, “to execute”), calque of French exécutrice. First attested 1892.

(law) executrix (someone appointed by a testator to administer a will)


αναπλειστηριασμός

head

αναπλειστηριασμοί

αναπλειστηριασμός • (anapleistiriasmós) m (plural αναπλειστηριασμοί)

el-noun

αναπλειστηριασμοί

anapleistiriasmós (romanization)
αναπλειστηριασμοί (plural)
αναπλειστηριασμός (nominative singular)
αναπλειστηριασμοί (nominative plural)
αναπλειστηριασμού (genitive singular)
αναπλειστηριασμών (genitive plural)
αναπλειστηριασμό (accusative singular)
αναπλειστηριασμούς (accusative plural)
αναπλειστηριασμέ (singular vocative)
αναπλειστηριασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναπλειστηριασμός

αναπλειστηριασμοί

αναπλειστηριασμού

αναπλειστηριασμών

αναπλειστηριασμό

αναπλειστηριασμούς

αναπλειστηριασμέ

αναπλειστηριασμοί

α‧να‧πλει‧στη‧ρι‧α‧σμός

Calque of French nouvelle enchère. Morphologically, from ανα- (“again”) + πλειστηριασμός (“auction”).

af

πλειστηριασμός


ανασταλτός

head

ανασταλτός • (anastaltós) m (feminine ανασταλτή, neuter ανασταλτό)

anastaltós (romanization)
ανασταλτή (feminine)
ανασταλτό (neuter)
ανασταλτός (masculine nominative singular)
ανασταλτή (feminine nominative singular)
ανασταλτό (neuter nominative singular)
ανασταλτοί (masculine nominative)
ανασταλτές (feminine nominative plural)
ανασταλτά (neuter nominative plural)
ανασταλτού (genitive masculine singular)
ανασταλτής (feminine genitive singular)
ανασταλτού (genitive neuter singular)
ανασταλτών (genitive masculine)
ανασταλτών (feminine genitive plural)
ανασταλτών (genitive neuter plural)
ανασταλτό (accusative masculine singular)
ανασταλτή (accusative feminine singular)
ανασταλτό (accusative neuter singular)
ανασταλτούς (accusative masculine)
ανασταλτές (accusative feminine plural)
ανασταλτά (accusative neuter plural)
ανασταλτέ (masculine singular vocative)
ανασταλτή (feminine singular vocative)
ανασταλτό (neuter singular vocative)
ανασταλτοί (masculine vocative)
ανασταλτές (feminine plural vocative)
ανασταλτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανασταλτός (anastaltós)

ανασταλτή (anastaltí)

ανασταλτό (anastaltó)

ανασταλτοί (anastaltoí)

ανασταλτές (anastaltés)

ανασταλτά (anastaltá)

ανασταλτού (anastaltoú)

ανασταλτής (anastaltís)

ανασταλτού (anastaltoú)

ανασταλτών (anastaltón)

ανασταλτών (anastaltón)

ανασταλτών (anastaltón)

ανασταλτό (anastaltó)

ανασταλτή (anastaltí)

ανασταλτό (anastaltó)

ανασταλτούς (anastaltoús)

ανασταλτές (anastaltés)

ανασταλτά (anastaltá)

ανασταλτέ (anastalté)

ανασταλτή (anastaltí)

ανασταλτό (anastaltó)

ανασταλτοί (anastaltoí)

ανασταλτές (anastaltés)

ανασταλτά (anastaltá)

Η ποινή του είναι ανασταλτή.

(formal, law) suspendable (able or eligible to be suspended)


αναψηλάφηση

head

αναψηλαφήσεις

αναψηλάφηση • (anapsiláfisi) f (plural αναψηλαφήσεις)

el-noun

αναψηλαφήσεις

anapsiláfisi (romanization)
αναψηλαφήσεις (plural)
αναψηλάφηση (nominative singular)
αναψηλαφήσεις (nominative plural)
αναψηλάφησης (genitive singular)
αναψηλαφήσεων (genitive plural)
αναψηλάφηση (accusative singular)
αναψηλαφήσεις (accusative plural)
αναψηλάφηση (singular vocative)
αναψηλαφήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναψηλαφήσεις

αναψηλάφησης

αναψηλαφήσεων

αναψηλαφήσεις

αναψηλαφήσεις

Older or formal genitive singular: αναψηλαφήσεως (anapsilafíseos)

(law) review (the re-opening and re-examination of a closed case)


αναψηλαφώ

head

αναψηλαφώ • (anapsilafó)

el-verb

αναψηλαφώ • (anapsilafó) (past αναψηλάφησα, passive —)

anapsilafó (romanization)
αναψηλάφησα (past)

(law) to review (to re-opening and re-examination of a previous case)


ανεκδίκαστος

head

ανεκδίκαστος • (anekdíkastos) m (feminine ανεκδίκαστη, neuter ανεκδίκαστο)

anekdíkastos (romanization)
ανεκδίκαστη (feminine)
ανεκδίκαστο (neuter)
ανεκδίκαστος (masculine nominative singular)
ανεκδίκαστη (feminine nominative singular)
ανεκδίκαστο (neuter nominative singular)
ανεκδίκαστοι (masculine nominative)
ανεκδίκαστες (feminine nominative plural)
ανεκδίκαστα (neuter nominative plural)
ανεκδίκαστου (genitive masculine singular)
ανεκδίκαστης (feminine genitive singular)
ανεκδίκαστου (genitive neuter singular)
ανεκδίκαστων (genitive masculine)
ανεκδίκαστων (feminine genitive plural)
ανεκδίκαστων (genitive neuter plural)
ανεκδίκαστο (accusative masculine singular)
ανεκδίκαστη (accusative feminine singular)
ανεκδίκαστο (accusative neuter singular)
ανεκδίκαστους (accusative masculine)
ανεκδίκαστες (accusative feminine plural)
ανεκδίκαστα (accusative neuter plural)
ανεκδίκαστε (masculine singular vocative)
ανεκδίκαστη (feminine singular vocative)
ανεκδίκαστο (neuter singular vocative)
ανεκδίκαστοι (masculine vocative)
ανεκδίκαστες (feminine plural vocative)
ανεκδίκαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεκδίκαστος

el-decl-adj-table

ανεκδίκαστος (anekdíkastos)

ανεκδίκαστη (anekdíkasti)

ανεκδίκαστο (anekdíkasto)

ανεκδίκαστοι (anekdíkastoi)

ανεκδίκαστες (anekdíkastes)

ανεκδίκαστα (anekdíkasta)

ανεκδίκαστου (anekdíkastou)

ανεκδίκαστης (anekdíkastis)

ανεκδίκαστου (anekdíkastou)

ανεκδίκαστων (anekdíkaston)

ανεκδίκαστων (anekdíkaston)

ανεκδίκαστων (anekdíkaston)

ανεκδίκαστο (anekdíkasto)

ανεκδίκαστη (anekdíkasti)

ανεκδίκαστο (anekdíkasto)

ανεκδίκαστους (anekdíkastous)

ανεκδίκαστες (anekdíkastes)

ανεκδίκαστα (anekdíkasta)

ανεκδίκαστε (anekdíkaste)

ανεκδίκαστη (anekdíkasti)

ανεκδίκαστο (anekdíkasto)

ανεκδίκαστοι (anekdíkastoi)

ανεκδίκαστες (anekdíkastes)

ανεκδίκαστα (anekdíkasta)


ανεκκαθάριστος

head

ανεκκαθάριστη

ανεκκαθάριστο

ανεκκαθάριστος • (anekkatháristos) m (feminine ανεκκαθάριστη, neuter ανεκκαθάριστο)

el-adj

ανεκκαθάριστη

ανεκκαθάριστο

anekkatháristos (romanization)
ανεκκαθάριστη (feminine)
ανεκκαθάριστο (neuter)
ανεκκαθάριστος (masculine nominative singular)
ανεκκαθάριστη (feminine nominative singular)
ανεκκαθάριστο (neuter nominative singular)
ανεκκαθάριστοι (masculine nominative)
ανεκκαθάριστες (feminine nominative plural)
ανεκκαθάριστα (neuter nominative plural)
ανεκκαθάριστου (genitive masculine singular)
ανεκκαθάριστης (feminine genitive singular)
ανεκκαθάριστου (genitive neuter singular)
ανεκκαθάριστων (genitive masculine)
ανεκκαθάριστων (feminine genitive plural)
ανεκκαθάριστων (genitive neuter plural)
ανεκκαθάριστο (accusative masculine singular)
ανεκκαθάριστη (accusative feminine singular)
ανεκκαθάριστο (accusative neuter singular)
ανεκκαθάριστους (accusative masculine)
ανεκκαθάριστες (accusative feminine plural)
ανεκκαθάριστα (accusative neuter plural)
ανεκκαθάριστε (masculine singular vocative)
ανεκκαθάριστη (feminine singular vocative)
ανεκκαθάριστο (neuter singular vocative)
ανεκκαθάριστοι (masculine vocative)
ανεκκαθάριστες (feminine plural vocative)
ανεκκαθάριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-a

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-positive

Declension of ανεκκαθάριστος

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-ος-η-ο

ανεκκαθάριστ

α‧νεκ‧κα‧θά‧ρι‧στος

From αν- (an-, α- privative) + εκκαθαρισ- (ekkatharis-) + -τος (-tos, adjectival suffix).

af

(law) unsettled, unpaid (bill) uncleared (account)


ανέκκλητος

head

ανέκκλητος • (anékklitos) m (feminine ανέκκλητη, neuter ανέκκλητο)

anékklitos (romanization)
ανέκκλητη (feminine)
ανέκκλητο (neuter)
ανέκκλητος (masculine nominative singular)
ανέκκλητη (feminine nominative singular)
ανέκκλητο (neuter nominative singular)
ανέκκλητοι (masculine nominative)
ανέκκλητες (feminine nominative plural)
ανέκκλητα (neuter nominative plural)
ανέκκλητου (genitive masculine singular)
ανέκκλητης (feminine genitive singular)
ανέκκλητου (genitive neuter singular)
ανέκκλητων (genitive masculine)
ανέκκλητων (feminine genitive plural)
ανέκκλητων (genitive neuter plural)
ανέκκλητο (accusative masculine singular)
ανέκκλητη (accusative feminine singular)
ανέκκλητο (accusative neuter singular)
ανέκκλητους (accusative masculine)
ανέκκλητες (accusative feminine plural)
ανέκκλητα (accusative neuter plural)
ανέκκλητε (masculine singular vocative)
ανέκκλητη (feminine singular vocative)
ανέκκλητο (neuter singular vocative)
ανέκκλητοι (masculine vocative)
ανέκκλητες (feminine plural vocative)
ανέκκλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανέκκλητος (anékklitos)

ανέκκλητη (anékkliti)

ανέκκλητο (anékklito)

ανέκκλητοι (anékklitoi)

ανέκκλητες (anékklites)

ανέκκλητα (anékklita)

ανέκκλητου (anékklitou)

ανέκκλητης (anékklitis)

ανέκκλητου (anékklitou)

ανέκκλητων (anékkliton)

ανέκκλητων (anékkliton)

ανέκκλητων (anékkliton)

ανέκκλητο (anékklito)

ανέκκλητη (anékkliti)

ανέκκλητο (anékklito)

ανέκκλητους (anékklitous)

ανέκκλητες (anékklites)

ανέκκλητα (anékklita)

ανέκκλητε (anékklite)

ανέκκλητη (anékkliti)

ανέκκλητο (anékklito)

ανέκκλητοι (anékklitoi)

ανέκκλητες (anékklites)

ανέκκλητα (anékklita)


φοροκλέπτω

head

φοροκλέπτω • (foroklépto)

el-verb

φοροκλέπτω • (foroklépto) (past φοροέκλεψα, passive —)

foroklépto (romanization)
φοροέκλεψα (past)
φοροκλέπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
φοροκλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φοροκλέπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φοροκλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φοροκλέπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
φοροκλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φοροκλέπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φοροκλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φοροκλέπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φοροκλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φοροκλέπτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φοροκλέπτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φοροκλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φοροκλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φοροέκλεπτα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φοροέκλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
φοροέκλεπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φοροέκλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
φοροέκλεπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φοροέκλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
φοροκλέπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φοροκλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φοροκλέπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φοροκλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
φοροέκλεπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φοροκλέπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φοροκλέπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φοροέκλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φοροκλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φοροκλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα φοροκλέπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φοροκλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
φορόκλεπτε (active imperative imperfective informal second-person singular)
φορόκλεψε (active imperative informal perfective second-person singular)
φοροκλέπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
φοροκλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
φοροκλέπτοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας φοροκλέψει (active indeclinable participle perfect)
φοροκλέψει (infinitive-aorist)

φο‧ρο‧κλέ‧πτω

An uncommon composition: φορο(κλοπή) (foro(klopí), “tax evasion”) + κλέπτω, ancient form of κλέβω (klévo, “steal”).

(intransitive, law) to commit tax evasion (literally: to steal taxes)


παραγράφω

head

παραγράφω • (paragráfo)

el-verb

παραγράφομαι

παραγράφω • (paragráfo) (past παρέγραψα, passive παραγράφομαι)

paragráfo (romanization)
παρέγραψα (past)
παραγράφομαι (passive)
παραγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
παραγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παραγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παραγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παραγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παραγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παραγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παραγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παραγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παραγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παραγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
παραγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παραγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{παρεγράφην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
παρέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
παραγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παραγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{παρεγράφης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
παρέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
παραγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρεγράφη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παραγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παραγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{παρεγράφημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
παραγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παραγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παραγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{παρεγράφητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
παρέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παραγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
παρεγράφησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα παραγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παραγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παραγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
παραγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παράγραφε (active imperative imperfective second-person singular)
παράγραψε (active imperative perfective second-person singular)
παραγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
παραγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παραγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγράφοντας (active participle present)
έχοντας παραγράψει (active participle past)
{παραγεγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
παραγραμμένος, ‑η, ‑o (informal participle passive past)
also: past participle {παραγραφείς (participle passive past)
‑είσα (participle passive past)
‑έν} (participle passive past)
παραγράψει (active infinitive-aorist)
παραγραφεί (infinitive-aorist passive)
παραγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned, from Hellenistic Koine Greek παραγράφω (“change an entry”). Morphologically, from παρα- (“beside”) + γράφω (“write”).

inh

πα‧ρα‧γρά‧φω

feminine: παραγραφείσα

παραγραφείς (paragrafeís, “which was struck out”, of passive past) (very formal)


παραγράφομαι

head

παραγράφομαι • (paragráfomai)

el-verb

παραγράφτηκα

παραγράφομαι • (paragráfomai) passive (past παραγράφηκα/παραγράφτηκα/παρεγράφην, active παραγράφω)

paragráfomai (romanization)
παραγράφηκα (past)
παραγράφτηκα (past)
παρεγράφην (past)
παραγράφω (active)

πα‧ρα‧γρά‧φο‧μαι


ανεπίδοτος

head

ανεπίδοτος • (anepídotos) m (feminine ανεπίδοτη, neuter ανεπίδοτο)

anepídotos (romanization)
ανεπίδοτη (feminine)
ανεπίδοτο (neuter)
ανεπίδοτος (masculine nominative singular)
ανεπίδοτη (feminine nominative singular)
ανεπίδοτο (neuter nominative singular)
ανεπίδοτοι (masculine nominative)
ανεπίδοτες (feminine nominative plural)
ανεπίδοτα (neuter nominative plural)
ανεπίδοτου (genitive masculine singular)
ανεπίδοτης (feminine genitive singular)
ανεπίδοτου (genitive neuter singular)
ανεπίδοτων (genitive masculine)
ανεπίδοτων (feminine genitive plural)
ανεπίδοτων (genitive neuter plural)
ανεπίδοτο (accusative masculine singular)
ανεπίδοτη (accusative feminine singular)
ανεπίδοτο (accusative neuter singular)
ανεπίδοτους (accusative masculine)
ανεπίδοτες (accusative feminine plural)
ανεπίδοτα (accusative neuter plural)
ανεπίδοτε (masculine singular vocative)
ανεπίδοτη (feminine singular vocative)
ανεπίδοτο (neuter singular vocative)
ανεπίδοτοι (masculine vocative)
ανεπίδοτες (feminine plural vocative)
ανεπίδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεπίδοτος (anepídotos)

ανεπίδοτη (anepídoti)

ανεπίδοτο (anepídoto)

ανεπίδοτοι (anepídotoi)

ανεπίδοτες (anepídotes)

ανεπίδοτα (anepídota)

ανεπίδοτου (anepídotou)

ανεπίδοτης (anepídotis)

ανεπίδοτου (anepídotou)

ανεπίδοτων (anepídoton)

ανεπίδοτων (anepídoton)

ανεπίδοτων (anepídoton)

ανεπίδοτο (anepídoto)

ανεπίδοτη (anepídoti)

ανεπίδοτο (anepídoto)

ανεπίδοτους (anepídotous)

ανεπίδοτες (anepídotes)

ανεπίδοτα (anepídota)

ανεπίδοτε (anepídote)

ανεπίδοτη (anepídoti)

ανεπίδοτο (anepídoto)

ανεπίδοτοι (anepídotoi)

ανεπίδοτες (anepídotes)

ανεπίδοτα (anepídota)


ανθυπομοίραρχος

head

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχος • (anthypomoírarchos) m (plural ανθυπομοίραρχοι)

el-noun

ανθυπομοίραρχοι

anthypomoírarchos (romanization)
ανθυπομοίραρχοι (plural)
ανθυπομοίραρχος (nominative singular)
ανθυπομοίραρχοι (nominative plural)
ανθυπομοίραρχου (genitive singular)
ανθυπομοιράρχου (genitive singular)
ανθυπομοίραρχων (genitive plural)
ανθυπομοιράρχων (genitive plural)
ανθυπομοίραρχο (accusative singular)
ανθυπομοίραρχους (accusative plural)
ανθυπομοιράρχους (accusative plural)
ανθυπομοίραρχε (singular vocative)
ανθυπομοίραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπομοίραρχος

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχου

ανθυπομοιράρχου

ανθυπομοίραρχων

ανθυπομοιράρχων

ανθυπομοίραρχο

ανθυπομοίραρχους

ανθυπομοιράρχους

ανθυπομοίραρχε

ανθυπομοίραρχοι

(obsolete) second lieutenant (gendarmerie)


ανέγκλητος

head

ανέγκλητος • (anégklitos) m (feminine ανέγκλητη, neuter ανέγκλητο)

anégklitos (romanization)
ανέγκλητη (feminine)
ανέγκλητο (neuter)
ανέγκλητος (masculine nominative singular)
ανέγκλητη (feminine nominative singular)
ανέγκλητο (neuter nominative singular)
ανέγκλητοι (masculine nominative)
ανέγκλητες (feminine nominative plural)
ανέγκλητα (neuter nominative plural)
ανέγκλητου (genitive masculine singular)
ανέγκλητης (feminine genitive singular)
ανέγκλητου (genitive neuter singular)
ανέγκλητων (genitive masculine)
ανέγκλητων (feminine genitive plural)
ανέγκλητων (genitive neuter plural)
ανέγκλητο (accusative masculine singular)
ανέγκλητη (accusative feminine singular)
ανέγκλητο (accusative neuter singular)
ανέγκλητους (accusative masculine)
ανέγκλητες (accusative feminine plural)
ανέγκλητα (accusative neuter plural)
ανέγκλητε (masculine singular vocative)
ανέγκλητη (feminine singular vocative)
ανέγκλητο (neuter singular vocative)
ανέγκλητοι (masculine vocative)
ανέγκλητες (feminine plural vocative)
ανέγκλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανέγκλητος (anégklitos)

ανέγκλητη (anégkliti)

ανέγκλητο (anégklito)

ανέγκλητοι (anégklitoi)

ανέγκλητες (anégklites)

ανέγκλητα (anégklita)

ανέγκλητου (anégklitou)

ανέγκλητης (anégklitis)

ανέγκλητου (anégklitou)

ανέγκλητων (anégkliton)

ανέγκλητων (anégkliton)

ανέγκλητων (anégkliton)

ανέγκλητο (anégklito)

ανέγκλητη (anégkliti)

ανέγκλητο (anégklito)

ανέγκλητους (anégklitous)

ανέγκλητες (anégklites)

ανέγκλητα (anégklita)

ανέγκλητε (anégklite)

ανέγκλητη (anégkliti)

ανέγκλητο (anégklito)

ανέγκλητοι (anégklitoi)

ανέγκλητες (anégklites)

ανέγκλητα (anégklita)


ανθρώπινα δικαιώματα

head

ανθρώπινα δικαιώματα • (anthrópina dikaiómata) n pl

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

To Evropaïkó Dikastírio Anthropínon Dikaiomáton

en-ανθρώπινα_δικαιώματα-el-noun-t2F5TARc


ανίσχυρος

ανίσχυρος • (aníschyros) m (feminine ανίσχυρη, neuter ανίσχυρο)

aníschyros (romanization)
ανίσχυρη (feminine)
ανίσχυρο (neuter)
ανίσχυρος (masculine nominative singular)
ανίσχυρη (feminine nominative singular)
ανίσχυρο (neuter nominative singular)
ανίσχυροι (masculine nominative)
ανίσχυρες (feminine nominative plural)
ανίσχυρα (neuter nominative plural)
ανίσχυρου (genitive masculine singular)
ανίσχυρης (feminine genitive singular)
ανίσχυρου (genitive neuter singular)
ανίσχυρων (genitive masculine)
ανίσχυρων (feminine genitive plural)
ανίσχυρων (genitive neuter plural)
ανίσχυρο (accusative masculine singular)
ανίσχυρη (accusative feminine singular)
ανίσχυρο (accusative neuter singular)
ανίσχυρους (accusative masculine)
ανίσχυρες (accusative feminine plural)
ανίσχυρα (accusative neuter plural)
ανίσχυρε (masculine singular vocative)
ανίσχυρη (feminine singular vocative)
ανίσχυρο (neuter singular vocative)
ανίσχυροι (masculine vocative)
ανίσχυρες (feminine plural vocative)
ανίσχυρα (neuter plural vocative)


διώκομαι

διώκομαι • (diókomai)

el-verb

διώκομαι • (diókomai) passive (past διώχθηκα, active διώκω)

diókomai (romanization)
διώχθηκα (past)
διώκω (active)

διώκομε (diókome)


πταισματοδικείο

head

πταισματοδικεία

πταισματοδικείο • (ptaismatodikeío) n (plural πταισματοδικεία)

el-noun

πταισματοδικεία

ptaismatodikeío (romanization)
πταισματοδικεία (plural)
πταισματοδικείο (nominative singular)
πταισματοδικεία (nominative plural)
πταισματοδικείου (genitive singular)
πταισματοδικείων (genitive plural)
πταισματοδικείο (accusative singular)
πταισματοδικεία (accusative plural)
πταισματοδικείο (singular vocative)
πταισματοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πταισματοδικείου

πταισματοδικείων

πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πται‧σμα‧το‧δι‧κεί‧ο

πταίσμα (ptaísma, “infraction”) + -δικείο (-dikeío, “trial place”). First attested 1833.

suffix

Έπρεπε να πάω πταισματοδικείο επειδή πέρασα με κόκκινο.

I had to go to the magistrates' court because I ran a red light.

Éprepe na páo ptaismatodikeío epeidí pérasa me kókkino.

(law) magistrates' court (court of first instance that tries minor offences/infractions)


πταισματοδίκης

head

πταισματοδίκες

πταισματοδίκης • (ptaismatodíkis) m or f (plural πταισματοδίκες)

el-noun

πταισματοδίκες

ptaismatodíkis (romanization)
πταισματοδίκες (plural)
πταισματοδίκης (nominative singular)
πταισματοδίκες (nominative plural)
πταισματοδίκη (genitive singular)
πταισματοδικών (genitive plural)
πταισματοδίκη (accusative singular)
πταισματοδίκες (accusative plural)
πταισματοδίκη (singular vocative)
πταισματοδίκες (plural vocative)

el-decl-noun

πταισματοδίκης

πταισματοδίκες

πταισματοδίκη

πταισματοδικών

πταισματοδίκη

πταισματοδίκες

πταισματοδίκη

πταισματοδίκες

Feminine genitive singular πταισματοδίκου (ptaismatodíkou)

πται‧σμα‧το‧δί‧κης

πταίσμα (ptaísma, “infraction”) + -δίκης (-díkis, “trial president”). First attested 1833.

suffix

Ο πταισματοδίκης τον έβαλε δέκα μέρες στη φυλακή.

The magistrate put him in jail for ten days.

O ptaismatodíkis ton évale déka méres sti fylakí.

justice of the peace
justice of the peace

(law) magistrate, justice of the peace (presiding judge that tries minor offences/infractions)


πλημμέλημα

head

πλημμελήματα

πλημμέλημα • (plimmélima) n (plural πλημμελήματα)

el-noun

πλημμελήματα

plimmélima (romanization)
πλημμελήματα (plural)
πλημμέλημα (nominative singular)
πλημμελήματα (nominative plural)
πλημμελήματος (genitive singular)
πλημμελημάτων (genitive plural)
πλημμέλημα (accusative singular)
πλημμελήματα (accusative plural)
πλημμέλημα (singular vocative)
πλημμελήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πλημμελήματα

πλημμελήματος

πλημμελημάτων

πλημμελήματα

πλημμελήματα

πλημ‧μέ‧λη‧μα

From Ancient Greek πλημμελής (plēmmelḗs, “out of tune, discordant”), from πλήν (plḗn, “more than, beyond”) + μέλος (mélos, “tune, melody”). First attested (modern sense) 1833.

der

Η κλοπή αμαξιού αποτελεί πλημμέλημα.

(law) misdemeanour (crime category, punishable by fines and/or imprisonment of ten days to five years or by incarceration in a reformatory for underage criminals)

πλημμελειοδίκης

πλημμελειοδικείο n (plimmeleiodikeío, “criminal court”) (court where the above crimes are dealt with)

criminal judge; judge who deals with the above crimes


κακούργημα

head

κακουργήματα

κακούργημα • (kakoúrgima) n (plural κακουργήματα)

el-noun

κακουργήματα

kakoúrgima (romanization)
κακουργήματα (plural)
κακούργημα (nominative singular)
κακουργήματα (nominative plural)
κακουργήματος (genitive singular)
κακουργημάτων (genitive plural)
κακούργημα (accusative singular)
κακουργήματα (accusative plural)
κακούργημα (singular vocative)
κακουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κακουργήματα

κακουργήματος

κακουργημάτων

κακουργήματα

κακουργήματα

κα‧κούρ‧γη‧μα

From Ancient Greek κακούργημα (kakoúrgēma, “bad deed”), from κακοῦργος (kakoûrgos, “evildoer, criminal”), from κακός (kakós, “bad, evil”) + ἔργον (érgon, “work, deed”).

inh

Η δολοφονία αποτελεί κακούργημα.

(law) felony (most serious crime category, punishable by imprisonment of five years to life)

πταίσμα

infraction, minor offence; least serious


ανταγωγή

head

ανταγωγή • (antagogí) f (plural ανταγωγές)

antagogí (romanization)
ανταγωγές (plural)
ανταγωγή (nominative singular)
ανταγωγές (nominative plural)
ανταγωγής (genitive singular)
ανταγωγών (genitive plural)
ανταγωγή (accusative singular)
ανταγωγές (accusative plural)
ανταγωγή (singular vocative)
ανταγωγές (plural vocative)


ανταπαίτηση

ανταπαιτήσεις

ανταπαίτηση • (antapaítisi) f (plural ανταπαιτήσεις)

el-noun

ανταπαιτήσεις

antapaítisi (romanization)
ανταπαιτήσεις (plural)
ανταπαίτηση (nominative singular)
ανταπαιτήσεις (nominative plural)
ανταπαίτησης (genitive singular)
ανταπαιτήσεων (genitive plural)
ανταπαίτηση (accusative singular)
ανταπαιτήσεις (accusative plural)
ανταπαίτηση (singular vocative)
ανταπαιτήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανταπαιτήσεις

ανταπαίτησης

ανταπαιτήσεων

ανταπαιτήσεις

ανταπαιτήσεις

Older or formal genitive singular: ανταπαιτήσεως (antapaitíseos)


ανταπάντηση

head

ανταπαντήσεις

ανταπάντηση • (antapántisi) f (plural ανταπαντήσεις)

el-noun

ανταπαντήσεις

antapántisi (romanization)
ανταπαντήσεις (plural)
ανταπάντηση (nominative singular)
ανταπαντήσεις (nominative plural)
ανταπάντησης (genitive singular)
ανταπαντήσεων (genitive plural)
ανταπάντηση (accusative singular)
ανταπαντήσεις (accusative plural)
ανταπάντηση (singular vocative)
ανταπαντήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανταπαντήσεις

ανταπάντησης

ανταπαντήσεων

ανταπαντήσεις

ανταπαντήσεις

Older or formal genitive singular: ανταπαντήσεως (antapantíseos)


ανταπόδειξη

head

ανταποδείξεις

ανταπόδειξη • (antapódeixi) f (plural ανταποδείξεις)

el-noun

ανταποδείξεις

antapódeixi (romanization)
ανταποδείξεις (plural)
ανταπόδειξη (nominative singular)
ανταποδείξεις (nominative plural)
ανταπόδειξης (genitive singular)
ανταποδείξεων (genitive plural)
ανταπόδειξη (accusative singular)
ανταποδείξεις (accusative plural)
ανταπόδειξη (singular vocative)
ανταποδείξεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανταποδείξεις

ανταπόδειξης

ανταποδείξεων

ανταποδείξεις

ανταποδείξεις

Older or formal genitive singular: ανταποδείξεως (antapodeíxeos)


αντέγγραφο

head

αντέγγραφο • (anténgrafo) n (plural αντέγγραφα)

anténgrafo (romanization)
αντέγγραφα (plural)
αντέγγραφο (nominative singular)
αντέγγραφα (nominative plural)
αντεγγράφου (genitive singular)
αντέγγραφου (genitive singular)
αντεγγράφων (genitive plural)
αντέγγραφο (accusative singular)
αντέγγραφα (accusative plural)
αντέγγραφο (singular vocative)
αντέγγραφα (plural vocative)


αντεγγύηση

αντεγγυήσεις

αντεγγύηση • (antengýisi) f (plural αντεγγυήσεις)

el-noun

αντεγγυήσεις

antengýisi (romanization)
αντεγγυήσεις (plural)
αντεγγύηση (nominative singular)
αντεγγυήσεις (nominative plural)
αντεγγύησης (genitive singular)
αντεγγυήσεων (genitive plural)
αντεγγύηση (accusative singular)
αντεγγυήσεις (accusative plural)
αντεγγύηση (singular vocative)
αντεγγυήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντεγγυήσεις

αντεγγυήσεων

αντεγγυήσεις

αντεγγυήσεις

Older or formal genitive singular: αντεγγυήσεως (antengyíseos)


αντεισαγγελέας

head

αντεισαγγελείς

αντεισαγγελέας • (anteisangeléas) m or f (plural αντεισαγγελείς)

el-noun

αντεισαγγελείς

anteisangeléas (romanization)
αντεισαγγελείς (plural)
αντεισαγγελέας (nominative singular)
αντεισαγγελείς (nominative plural)
αντεισαγγελέα (genitive singular)
αντεισαγγελέως (genitive singular)
αντεισαγγελέων (genitive plural)
αντεισαγγελέα (accusative singular)
αντεισαγγελείς (accusative plural)
αντεισαγγελέα (singular vocative)
αντεισαγγελείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντεισαγγελέας

αντεισαγγελείς

αντεισαγγελέα

αντεισαγγελέως

αντεισαγγελέων

αντεισαγγελέα

αντεισαγγελείς

αντεισαγγελέα

αντεισαγγελείς

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

deputy district attorney, deputy public prosecutor


αντένσταση

head

αντενστάσεις

αντένσταση • (anténstasi) f (plural αντενστάσεις)

el-noun

αντενστάσεις

anténstasi (romanization)
αντενστάσεις (plural)
αντένσταση (nominative singular)
αντενστάσεις (nominative plural)
αντένστασης (genitive singular)
αντενστάσεων (genitive plural)
αντένσταση (accusative singular)
αντενστάσεις (accusative plural)
αντένσταση (singular vocative)
αντενστάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντενστάσεις

αντενστάσεων

αντενστάσεις

αντενστάσεις

Older or formal genitive singular: αντενστάσεως (antenstáseos)


αντέφεση

head

αντεπισκέψεις

αντέφεση • (antéfesi) f (plural αντεπισκέψεις)

el-noun

αντεπισκέψεις

antéfesi (romanization)
αντεπισκέψεις (plural)
αντέφεση (nominative singular)
αντεφέσεις (nominative plural)
αντέφεσης (genitive singular)
αντεφέσεων (genitive plural)
αντέφεση (accusative singular)
αντεφέσεις (accusative plural)
αντέφεση (singular vocative)
αντεφέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντεφέσεως (anteféseos)


αντίδικος

head

αντίδικος • (antídikos) m (feminine αντίδικη, neuter αντίδικο)

antídikos (romanization)
αντίδικη (feminine)
αντίδικο (neuter)
αντίδικος (masculine nominative singular)
αντίδικη (feminine nominative singular)
αντίδικο (neuter nominative singular)
αντίδικοι (masculine nominative)
αντίδικες (feminine nominative plural)
αντίδικα (neuter nominative plural)
αντίδικου (genitive masculine singular)
αντίδικης (feminine genitive singular)
αντίδικου (genitive neuter singular)
αντίδικων (genitive masculine)
αντίδικων (feminine genitive plural)
αντίδικων (genitive neuter plural)
αντίδικο (accusative masculine singular)
αντίδικη (accusative feminine singular)
αντίδικο (accusative neuter singular)
αντίδικους (accusative masculine)
αντίδικες (accusative feminine plural)
αντίδικα (accusative neuter plural)
αντίδικε (masculine singular vocative)
αντίδικη (feminine singular vocative)
αντίδικο (neuter singular vocative)
αντίδικοι (masculine vocative)
αντίδικες (feminine plural vocative)
αντίδικα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Noun forms may be stressed αντιδίκου, αντιδίκων, αντιδίκους

el-decl-adj-table

αντίδικος (antídikos)

αντίδικη (antídiki)

αντίδικο (antídiko)

αντίδικοι (antídikoi)

αντίδικες (antídikes)

αντίδικα (antídika)

αντίδικου (antídikou)

αντίδικης (antídikis)

αντίδικου (antídikou)

αντίδικων (antídikon)

αντίδικων (antídikon)

αντίδικων (antídikon)

αντίδικο (antídiko)

αντίδικη (antídiki)

αντίδικο (antídiko)

αντίδικους (antídikous)

αντίδικες (antídikes)

αντίδικα (antídika)

αντίδικε (antídike)

αντίδικη (antídiki)

αντίδικο (antídiko)

αντίδικοι (antídikoi)

αντίδικες (antídikes)

αντίδικα (antídika)

From Ancient Greek ἀντίδικος (antídikos).

(law) relating to litigants or legal opponents


αντίδικος

head

αντίδικος • (antídikos) m (plural αντίδικοι, feminine αντίδικη)

antídikos (romanization)
αντίδικοι (plural)
αντίδικη (feminine)
αντίδικος (nominative singular)
αντίδικοι (nominative plural)
αντίδικου (genitive singular)
αντιδίκου (genitive singular)
αντίδικων (genitive plural)
αντιδίκων (genitive plural)
αντίδικο (accusative singular)
αντίδικους (accusative plural)
αντιδίκους (accusative plural)
αντίδικε (singular vocative)
αντίδικοι (plural vocative)


ανθυπαστυνόμος

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμος • (anthypastynómos) m or f (plural ανθυπαστυνόμοι)

el-noun

ανθυπαστυνόμοι

anthypastynómos (romanization)
ανθυπαστυνόμοι (plural)
ανθυπαστυνόμος (nominative singular)
ανθυπαστυνόμοι (nominative plural)
ανθυπαστυνόμου (genitive singular)
ανθυπαστυνόμων (genitive plural)
ανθυπαστυνόμο (accusative singular)
ανθυπαστυνόμους (accusative plural)
ανθυπαστυνόμε (singular vocative)
ανθυπαστυνόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπαστυνόμος

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμου

ανθυπαστυνόμων

ανθυπαστυνόμο

ανθυπαστυνόμους

ανθυπαστυνόμε

ανθυπαστυνόμοι


αντιδικώ

head

αντιδικώ • (antidikó)

el-verb

αντιδικώ • (antidikó) (past αντιδίκησα)

antidikó (romanization)
αντιδίκησα (past)


αντιδικία

head

αντιδικία • (antidikía) f (plural αντιδικίες)

antidikía (romanization)
αντιδικίες (plural)
αντιδικία (nominative singular)
αντιδικίες (nominative plural)
αντιδικίας (genitive singular)
αντιδικιών (genitive plural)
αντιδικία (accusative singular)
αντιδικίες (accusative plural)
αντιδικία (singular vocative)
αντιδικίες (plural vocative)


αντίδικη

αντίδικη • (antídiki) m (plural αντίδικες, masculine αντίδικος)

antídiki (romanization)
αντίδικες (plural)
αντίδικος (masculine)
αντίδικη (nominative singular)
αντίδικες (nominative plural)
αντίδικης (genitive singular)
αντίδικη (accusative singular)
αντίδικες (accusative plural)
αντίδικη (singular vocative)
αντίδικες (plural vocative)


επιμελητής

επιμελητής • (epimelitís) m (plural επιμελητές, feminine επιμελήτρια)

epimelitís (romanization)
επιμελητές (plural)
επιμελήτρια (feminine)
επιμελητής (nominative singular)
επιμελητές (nominative plural)
επιμελητή (genitive singular)
επιμελητών (genitive plural)
επιμελητή (accusative singular)
επιμελητές (accusative plural)
επιμελητή (singular vocative)
επιμελητές (plural vocative)

ε‧πι‧με‧λη‧τής

one who takes care of a thing, in an official capacity


αντίκλητος

αντίκλητος • (antíklitos) m

el-noun

αντίκλητος • (antíklitos) m

antíklitos (romanization)
αντίκλητος (nominative singular)
αντίκλητοι (nominative plural)
αντίκλητου (genitive singular)
αντικλήτου (genitive singular)
αντίκλητων (genitive plural)
αντικλήτων (genitive plural)
αντίκλητο (accusative singular)
αντίκλητους (accusative plural)
αντικλήτους (accusative plural)
αντίκλητε (singular vocative)
αντίκλητοι (plural vocative)


αντιμολία

antimolía (romanization)
αντιμολία (nominative singular)
αντιμολίας (genitive singular)
αντιμολία (accusative singular)
αντιμολία (singular vocative)

αντιμωλία αντιμωλία#Greek

(law) Alternative form of αντιμωλία (antimolía)


αντιμωλία

antimolía (romanization)
αντιμωλία (nominative singular)
αντιμωλίας (genitive singular)
αντιμωλία (accusative singular)
αντιμωλία (singular vocative)

(law) conducting a trial in the presence of both parties


αντιπαράσταση

head

αντιπαραστάσεις

αντιπαράσταση • (antiparástasi) f (plural αντιπαραστάσεις)

el-noun

αντιπαραστάσεις

antiparástasi (romanization)
αντιπαραστάσεις (plural)
αντιπαράσταση (nominative singular)
αντιπαραστάσεις (nominative plural)
αντιπαράστασης (genitive singular)
αντιπαραστάσεων (genitive plural)
αντιπαράσταση (accusative singular)
αντιπαραστάσεις (accusative plural)
αντιπαράσταση (singular vocative)
αντιπαραστάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπαράσταση

αντιπαραστάσεις

αντιπαράστασης

αντιπαραστάσεων

αντιπαράσταση

αντιπαραστάσεις

αντιπαράσταση

αντιπαραστάσεις

Older or formal genitive singular: αντιπαραστάσεως (antiparastáseos)


αντιποίηση

head

αντιποιήσεις

αντιποίηση • (antipoíisi) f (plural αντιποιήσεις)

el-noun

αντιποιήσεις

antipoíisi (romanization)
αντιποιήσεις (plural)
αντιποίηση (nominative singular)
αντιποιήσεις (nominative plural)
αντιποίησης (genitive singular)
αντιποιήσεων (genitive plural)
αντιποίηση (accusative singular)
αντιποιήσεις (accusative plural)
αντιποίηση (singular vocative)
αντιποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιποιήσεις

αντιποιήσεων

αντιποιήσεις

αντιποιήσεις

Older or formal genitive singular: αντιποιήσεως (antipoiíseos)

(law) usurpation, misappropriation, encroachment


αντιποιούμαι

head

αντιποιούμαι • (antipoioúmai)

el-verb

αντιποιήθηκα

αντιποιημένος

αντιποιούμαι • (antipoioúmai) deponent (past αντιποιήθηκα, ppp αντιποιημένος)

antipoioúmai (romanization)
αντιποιήθηκα (past)
αντιποιημένος (participle passive perfect)


αντιτρομοκρατία

head

αντιτρομοκρατία • (antitromokratía) f (uncountable)

antitromokratía (romanization)
αντιτρομοκρατία (nominative singular)
αντιτρομοκρατίας (genitive singular)
αντιτρομοκρατία (accusative singular)
αντιτρομοκρατία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατίας

αντιτρομοκρατία

αντιτρομοκρατία

(military, law) antiterrorism, antiterrorist, antiterror


αντιτρομοκρατικός

head

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

αντιτρομοκρατικός • (antitromokratikós) m (feminine αντιτρομοκρατική, neuter αντιτρομοκρατικό)

el-adj

αντιτρομοκρατική

αντιτρομοκρατικό

antitromokratikós (romanization)
αντιτρομοκρατική (feminine)
αντιτρομοκρατικό (neuter)
αντιτρομοκρατικός (masculine nominative singular)
αντιτρομοκρατική (feminine nominative singular)
αντιτρομοκρατικό (neuter nominative singular)
αντιτρομοκρατικοί (masculine nominative)
αντιτρομοκρατικές (feminine nominative plural)
αντιτρομοκρατικά (neuter nominative plural)
αντιτρομοκρατικού (genitive masculine singular)
αντιτρομοκρατικής (feminine genitive singular)
αντιτρομοκρατικού (genitive neuter singular)
αντιτρομοκρατικών (genitive masculine)
αντιτρομοκρατικών (feminine genitive plural)
αντιτρομοκρατικών (genitive neuter plural)
αντιτρομοκρατικό (accusative masculine singular)
αντιτρομοκρατική (accusative feminine singular)
αντιτρομοκρατικό (accusative neuter singular)
αντιτρομοκρατικούς (accusative masculine)
αντιτρομοκρατικές (accusative feminine plural)
αντιτρομοκρατικά (accusative neuter plural)
αντιτρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
αντιτρομοκρατική (feminine singular vocative)
αντιτρομοκρατικό (neuter singular vocative)
αντιτρομοκρατικοί (masculine vocative)
αντιτρομοκρατικές (feminine plural vocative)
αντιτρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-a

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιτρομοκρατικός

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιτρομοκρατικ

el-decl-adj-table

αντιτρομοκρατικός (antitromokratikós)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικής (antitromokratikís)

αντιτρομοκρατικού (antitromokratikoú)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικών (antitromokratikón)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικούς (antitromokratikoús)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

αντιτρομοκρατικέ (antitromokratiké)

αντιτρομοκρατική (antitromokratikí)

αντιτρομοκρατικό (antitromokratikó)

αντιτρομοκρατικοί (antitromokratikoí)

αντιτρομοκρατικές (antitromokratikés)

αντιτρομοκρατικά (antitromokratiká)

(military, law) antiterrorism, antiterror, antiterrorist


τρομοκρατικός

head

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

τρομοκρατικός • (tromokratikós) m (feminine τρομοκρατική, neuter τρομοκρατικό)

el-adj

τρομοκρατική

τρομοκρατικό

tromokratikós (romanization)
τρομοκρατική (feminine)
τρομοκρατικό (neuter)
τρομοκρατικός (masculine nominative singular)
τρομοκρατική (feminine nominative singular)
τρομοκρατικό (neuter nominative singular)
τρομοκρατικοί (masculine nominative)
τρομοκρατικές (feminine nominative plural)
τρομοκρατικά (neuter nominative plural)
τρομοκρατικού (genitive masculine singular)
τρομοκρατικής (feminine genitive singular)
τρομοκρατικού (genitive neuter singular)
τρομοκρατικών (genitive masculine)
τρομοκρατικών (feminine genitive plural)
τρομοκρατικών (genitive neuter plural)
τρομοκρατικό (accusative masculine singular)
τρομοκρατική (accusative feminine singular)
τρομοκρατικό (accusative neuter singular)
τρομοκρατικούς (accusative masculine)
τρομοκρατικές (accusative feminine plural)
τρομοκρατικά (accusative neuter plural)
τρομοκρατικέ (masculine singular vocative)
τρομοκρατική (feminine singular vocative)
τρομοκρατικό (neuter singular vocative)
τρομοκρατικοί (masculine vocative)
τρομοκρατικές (feminine plural vocative)
τρομοκρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τρομοκρατικός

el-decl-adj-table

τρομοκρατικός (tromokratikós)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικής (tromokratikís)

τρομοκρατικού (tromokratikoú)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικών (tromokratikón)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικούς (tromokratikoús)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)

τρομοκρατικέ (tromokratiké)

τρομοκρατική (tromokratikí)

τρομοκρατικό (tromokratikó)

τρομοκρατικοί (tromokratikoí)

τρομοκρατικές (tromokratikés)

τρομοκρατικά (tromokratiká)


άντρο

ántro (romanization)
άντρα (plural)
άντρο (nominative singular)
άντρα (nominative plural)
άντρου (genitive singular)
άντρων (genitive plural)
άντρο (accusative singular)
άντρα (accusative plural)
άντρο (singular vocative)
άντρα (plural vocative)


ανυπαίτιος

head

ανυπαίτιος • (anypaítios) m (feminine ανυπαίτια, neuter ανυπαίτιο)

anypaítios (romanization)
ανυπαίτια (feminine)
ανυπαίτιο (neuter)
ανυπαίτιος (masculine nominative singular)
ανυπαίτια (feminine nominative singular)
ανυπαίτιο (neuter nominative singular)
ανυπαίτιοι (masculine nominative)
ανυπαίτιες (feminine nominative plural)
ανυπαίτια (neuter nominative plural)
ανυπαίτιου (genitive masculine singular)
ανυπαίτιας (feminine genitive singular)
ανυπαίτιου (genitive neuter singular)
ανυπαίτιων (genitive masculine)
ανυπαίτιων (feminine genitive plural)
ανυπαίτιων (genitive neuter plural)
ανυπαίτιο (accusative masculine singular)
ανυπαίτια (accusative feminine singular)
ανυπαίτιο (accusative neuter singular)
ανυπαίτιους (accusative masculine)
ανυπαίτιες (accusative feminine plural)
ανυπαίτια (accusative neuter plural)
ανυπαίτιε (masculine singular vocative)
ανυπαίτια (feminine singular vocative)
ανυπαίτιο (neuter singular vocative)
ανυπαίτιοι (masculine vocative)
ανυπαίτιες (feminine plural vocative)
ανυπαίτια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανυπαίτιος (anypaítios)

ανυπαίτια (anypaítia)

ανυπαίτιο (anypaítio)

ανυπαίτιοι (anypaítioi)

ανυπαίτιες (anypaíties)

ανυπαίτια (anypaítia)

ανυπαίτιου (anypaítiou)

ανυπαίτιας (anypaítias)

ανυπαίτιου (anypaítiou)

ανυπαίτιων (anypaítion)

ανυπαίτιων (anypaítion)

ανυπαίτιων (anypaítion)

ανυπαίτιο (anypaítio)

ανυπαίτια (anypaítia)

ανυπαίτιο (anypaítio)

ανυπαίτιους (anypaítious)

ανυπαίτιες (anypaíties)

ανυπαίτια (anypaítia)

ανυπαίτιε (anypaítie)

ανυπαίτια (anypaítia)

ανυπαίτιο (anypaítio)

ανυπαίτιοι (anypaítioi)

ανυπαίτιες (anypaíties)

ανυπαίτια (anypaítia)


υπαίτιος

head

υπαίτιος • (ypaítios) m (feminine υπαίτια, neuter υπαίτιο)

ypaítios (romanization)
υπαίτια (feminine)
υπαίτιο (neuter)
υπαίτιος (masculine nominative singular)
υπαίτια (feminine nominative singular)
υπαίτιο (neuter nominative singular)
υπαίτιοι (masculine nominative)
υπαίτιες (feminine nominative plural)
υπαίτια (neuter nominative plural)
υπαίτιου (genitive masculine singular)
υπαίτιας (feminine genitive singular)
υπαίτιου (genitive neuter singular)
υπαίτιων (genitive masculine)
υπαίτιων (feminine genitive plural)
υπαίτιων (genitive neuter plural)
υπαίτιο (accusative masculine singular)
υπαίτια (accusative feminine singular)
υπαίτιο (accusative neuter singular)
υπαίτιους (accusative masculine)
υπαίτιες (accusative feminine plural)
υπαίτια (accusative neuter plural)
υπαίτιε (masculine singular vocative)
υπαίτια (feminine singular vocative)
υπαίτιο (neuter singular vocative)
υπαίτιοι (masculine vocative)
υπαίτιες (feminine plural vocative)
υπαίτια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπαίτιος (ypaítios)

υπαίτια (ypaítia)

υπαίτιο (ypaítio)

υπαίτιοι (ypaítioi)

υπαίτιες (ypaíties)

υπαίτια (ypaítia)

υπαίτιου (ypaítiou)

υπαίτιας (ypaítias)

υπαίτιου (ypaítiou)

υπαίτιων (ypaítion)

υπαίτιων (ypaítion)

υπαίτιων (ypaítion)

υπαίτιο (ypaítio)

υπαίτια (ypaítia)

υπαίτιο (ypaítio)

υπαίτιους (ypaítious)

υπαίτιες (ypaíties)

υπαίτια (ypaítia)

υπαίτιε (ypaítie)

υπαίτια (ypaítia)

υπαίτιο (ypaítio)

υπαίτιοι (ypaítioi)

υπαίτιες (ypaíties)

υπαίτια (ypaítia)


αξιοκατάκριτος

head

αξιοκατάκριτη

αξιοκατάκριτο

αξιοκατάκριτος • (axiokatákritos) m (feminine αξιοκατάκριτη, neuter αξιοκατάκριτο)

el-adj

αξιοκατάκριτη

αξιοκατάκριτο

axiokatákritos (romanization)
αξιοκατάκριτη (feminine)
αξιοκατάκριτο (neuter)
αξιοκατάκριτος (masculine nominative singular)
αξιοκατάκριτη (feminine nominative singular)
αξιοκατάκριτο (neuter nominative singular)
αξιοκατάκριτοι (masculine nominative)
αξιοκατάκριτες (feminine nominative plural)
αξιοκατάκριτα (neuter nominative plural)
αξιοκατάκριτου (genitive masculine singular)
αξιοκατάκριτης (feminine genitive singular)
αξιοκατάκριτου (genitive neuter singular)
αξιοκατάκριτων (genitive masculine)
αξιοκατάκριτων (feminine genitive plural)
αξιοκατάκριτων (genitive neuter plural)
αξιοκατάκριτο (accusative masculine singular)
αξιοκατάκριτη (accusative feminine singular)
αξιοκατάκριτο (accusative neuter singular)
αξιοκατάκριτους (accusative masculine)
αξιοκατάκριτες (accusative feminine plural)
αξιοκατάκριτα (accusative neuter plural)
αξιοκατάκριτε (masculine singular vocative)
αξιοκατάκριτη (feminine singular vocative)
αξιοκατάκριτο (neuter singular vocative)
αξιοκατάκριτοι (masculine vocative)
αξιοκατάκριτες (feminine plural vocative)
αξιοκατάκριτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αξιοκατάκριτ

el-decl-adj-a

αξιοκατάκριτ

el-decl-adj-positive

Declension of αξιοκατάκριτος

αξιοκατάκριτ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αξιοκατάκριτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αξιοκατάκριτος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

αξιοκατάκριτ

el-decl-adj-table

αξιοκατάκριτος (axiokatákritos)

αξιοκατάκριτη (axiokatákriti)

αξιοκατάκριτο (axiokatákrito)

αξιοκατάκριτοι (axiokatákritoi)

αξιοκατάκριτες (axiokatákrites)

αξιοκατάκριτα (axiokatákrita)

αξιοκατάκριτου (axiokatákritou)

αξιοκατάκριτης (axiokatákritis)

αξιοκατάκριτου (axiokatákritou)

αξιοκατάκριτων (axiokatákriton)

αξιοκατάκριτων (axiokatákriton)

αξιοκατάκριτων (axiokatákriton)

αξιοκατάκριτο (axiokatákrito)

αξιοκατάκριτη (axiokatákriti)

αξιοκατάκριτο (axiokatákrito)

αξιοκατάκριτους (axiokatákritous)

αξιοκατάκριτες (axiokatákrites)

αξιοκατάκριτα (axiokatákrita)

αξιοκατάκριτε (axiokatákrite)

αξιοκατάκριτη (axiokatákriti)

αξιοκατάκριτο (axiokatákrito)

αξιοκατάκριτοι (axiokatákritoi)

αξιοκατάκριτες (axiokatákrites)

αξιοκατάκριτα (axiokatákrita)


ανωμοτί

head

ανωμοτί • (anomotí)

el-adv

ανωμοτί • (anomotí)


απαράγραπτος

head

απαράγραπτος • (aparágraptos) m (feminine απαράγραπτή, neuter απαράγραπτο)

aparágraptos (romanization)
απαράγραπτή (feminine)
απαράγραπτο (neuter)
απαράγραπτος (masculine nominative singular)
απαράγραπτη (feminine nominative singular)
απαράγραπτο (neuter nominative singular)
απαράγραπτοι (masculine nominative)
απαράγραπτες (feminine nominative plural)
απαράγραπτα (neuter nominative plural)
απαράγραπτου (genitive masculine singular)
απαράγραπτης (feminine genitive singular)
απαράγραπτου (genitive neuter singular)
απαράγραπτων (genitive masculine)
απαράγραπτων (feminine genitive plural)
απαράγραπτων (genitive neuter plural)
απαράγραπτο (accusative masculine singular)
απαράγραπτη (accusative feminine singular)
απαράγραπτο (accusative neuter singular)
απαράγραπτους (accusative masculine)
απαράγραπτες (accusative feminine plural)
απαράγραπτα (accusative neuter plural)
απαράγραπτε (masculine singular vocative)
απαράγραπτη (feminine singular vocative)
απαράγραπτο (neuter singular vocative)
απαράγραπτοι (masculine vocative)
απαράγραπτες (feminine plural vocative)
απαράγραπτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απαράγραπτος

el-decl-adj-table

απαράγραπτος (aparágraptos)

απαράγραπτη (aparágrapti)

απαράγραπτο (aparágrapto)

απαράγραπτοι (aparágraptoi)

απαράγραπτες (aparágraptes)

απαράγραπτα (aparágrapta)

απαράγραπτου (aparágraptou)

απαράγραπτης (aparágraptis)

απαράγραπτου (aparágraptou)

απαράγραπτων (aparágrapton)

απαράγραπτων (aparágrapton)

απαράγραπτων (aparágrapton)

απαράγραπτο (aparágrapto)

απαράγραπτη (aparágrapti)

απαράγραπτο (aparágrapto)

απαράγραπτους (aparágraptous)

απαράγραπτες (aparágraptes)

απαράγραπτα (aparágrapta)

απαράγραπτε (aparágrapte)

απαράγραπτη (aparágrapti)

απαράγραπτο (aparágrapto)

απαράγραπτοι (aparágraptoi)

απαράγραπτες (aparágraptes)

απαράγραπτα (aparágrapta)


μήνυση

head

μήνυση • (mínysi) f (plural μηνύσεις)

el-noun

μήνυση • (mínysi) f (plural μηνύσεις)

mínysi (romanization)
μηνύσεις (plural)
μήνυση (nominative singular)
μηνύσεις (nominative plural)
μήνυσης (genitive singular)
μηνύσεων (genitive plural)
μήνυση (accusative singular)
μηνύσεις (accusative plural)
μήνυση (singular vocative)
μηνύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μηνύσεως (minýseos)


καλπονοθεία

head

καλπονοθείες

καλπονοθεία • (kalponotheía) f (plural καλπονοθείες)

el-noun

καλπονοθείες

kalponotheía (romanization)
καλπονοθείες (plural)
καλπονοθεία (nominative singular)
καλπονοθείες (nominative plural)
καλπονοθείας (genitive singular)
καλπονοθειών (genitive plural)
καλπονοθεία (accusative singular)
καλπονοθείες (accusative plural)
καλπονοθεία (singular vocative)
καλπονοθείες (plural vocative)

el-decl-noun

καλπονοθείες

καλπονοθείας

καλπονοθειών

καλπονοθείες

καλπονοθείες


χρήστης

head

χρήστης • (chrístis) m or f (plural χρήστες, feminine χρήστρια)

chrístis (romanization)
χρήστες (plural)
χρήστρια (feminine)
χρήστης (nominative singular)
χρήστες (nominative plural)
χρήστη (genitive singular)
χρηστών (genitive plural)
χρήστη (accusative singular)
χρήστες (accusative plural)
χρήστη (singular vocative)
χρήστες (plural vocative)


χρήστρια

χρήστρια • (chrístria) f (plural χρήστριες, masculine χρήστης)

chrístria (romanization)
χρήστριες (plural)
χρήστης (masculine)
χρήστρια (nominative singular)
χρήστριες (nominative plural)
χρήστριας (genitive singular)
χρηστριών (genitive plural)
χρήστρια (accusative singular)
χρήστριες (accusative plural)
χρήστρια (singular vocative)
χρήστριες (plural vocative)


αποποινικοποίηση

αποποινικοποιήσεις

αποποινικοποίηση • (apopoinikopoíisi) f (plural αποποινικοποιήσεις)

el-noun

αποποινικοποιήσεις

apopoinikopoíisi (romanization)
αποποινικοποιήσεις (plural)
αποποινικοποίηση (nominative singular)
αποποινικοποιήσεις (nominative plural)
αποποινικοποίησης (genitive singular)
αποποινικοποιήσεων (genitive plural)
αποποινικοποίηση (accusative singular)
αποποινικοποιήσεις (accusative plural)
αποποινικοποίηση (singular vocative)
αποποινικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποποινικοποίηση

αποποινικοποιήσεις

αποποινικοποίησης

αποποινικοποιήσεων

αποποινικοποίηση

αποποινικοποιήσεις

αποποινικοποίηση

αποποινικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αποποινικοποιήσεως (apopoinikopoiíseos)

α‧πο‧ποι‧νι‧κο‧ποί‧η‧ση

Learnedly from the αποποινικοποιη- stem of αποποινικοποιώ (apopoinikopoió) + -ση (-si).

lang

αποποινικοποιη-

αποποινικοποιη-

af

αποποινικοποιώ

decriminalisation (UK), decriminalization (US)


σύμβαση

head

σύμβαση • (sýmvasi) f (plural συμβάσεις)

sýmvasi (romanization)
συμβάσεις (plural)
σύμβαση (nominative singular)
συμβάσεις (nominative plural)
σύμβασης (genitive singular)
συμβάσεων (genitive plural)
σύμβαση (accusative singular)
συμβάσεις (accusative plural)
σύμβαση (singular vocative)
συμβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συμβάσεως (symváseos)

Learned borrowing from Ancient Greek σύμβασις (súmbasis) with -ση (-si) ending and semantic loan from French convention.

lbor

Συμβάσεις της Γενεύης

agreement, contract (legally binding pact between two or more parties)


απότιση

head

απότιση • (apótisi) f (plural αποτίσεις)

apótisi (romanization)
αποτίσεις (plural)
απότιση (nominative singular)
αποτίσεις (nominative plural)
απότισης (genitive singular)
αποτίσεων (genitive plural)
απότιση (accusative singular)
αποτίσεις (accusative plural)
απότιση (singular vocative)
αποτίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποτίσεως (apotíseos)


αποφυλακίζω

head

αποφυλακίζω • (apofylakízo)

el-verb

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι

αποφυλακίζω • (apofylakízo) (past αποφυλάκισα, passive αποφυλακίζομαι, ppp αποφυλακισμένος)

apofylakízo (romanization)
αποφυλάκισα (past)
αποφυλακίζομαι (passive)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)
αποφυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποφυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποφυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποφυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποφυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αποφυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
αποφυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας αποφυλακίσει (active participle past)
αποφυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποφυλακίσει (active infinitive-aorist)
αποφυλακιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧φυ‧λα‧κί‧ζω

Learnedly from απο- (apo-) + φυλακίζω (fylakízo), a calque of French désemprisonner.

(transitive) to discharge, release (prisoner)


απόφανση

head

απόφανση • (apófansi) f (plural αποφάνσεις)

apófansi (romanization)
αποφάνσεις (plural)
απόφανση (nominative singular)
αποφάνσεις (nominative plural)
απόφανσης (genitive singular)
αποφάνσεων (genitive plural)
απόφανση (accusative singular)
αποφάνσεις (accusative plural)
απόφανση (singular vocative)
αποφάνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποφάνσεως (apofánseos)


απρόθετος

head

απρόθετος • (apróthetos) m (feminine απρόθετη, neuter απρόθετο)

apróthetos (romanization)
απρόθετη (feminine)
απρόθετο (neuter)
απρόθετος (masculine nominative singular)
απρόθετη (feminine nominative singular)
απρόθετο (neuter nominative singular)
απρόθετοι (masculine nominative)
απρόθετες (feminine nominative plural)
απρόθετα (neuter nominative plural)
απρόθετου (genitive masculine singular)
απρόθετης (feminine genitive singular)
απρόθετου (genitive neuter singular)
απρόθετων (genitive masculine)
απρόθετων (feminine genitive plural)
απρόθετων (genitive neuter plural)
απρόθετο (accusative masculine singular)
απρόθετη (accusative feminine singular)
απρόθετο (accusative neuter singular)
απρόθετους (accusative masculine)
απρόθετες (accusative feminine plural)
απρόθετα (accusative neuter plural)
απρόθετε (masculine singular vocative)
απρόθετη (feminine singular vocative)
απρόθετο (neuter singular vocative)
απρόθετοι (masculine vocative)
απρόθετες (feminine plural vocative)
απρόθετα (neuter plural vocative)


αρνησιδικία

αρνησιδικίες

αρνησιδικία • (arnisidikía) f (plural αρνησιδικίες)

el-noun

αρνησιδικίες

arnisidikía (romanization)
αρνησιδικίες (plural)
αρνησιδικία (nominative singular)
αρνησιδικίες (nominative plural)
αρνησιδικίας (genitive singular)
αρνησιδικιών (genitive plural)
αρνησιδικία (accusative singular)
αρνησιδικίες (accusative plural)
αρνησιδικία (singular vocative)
αρνησιδικίες (plural vocative)

el-decl-noun

αρνησιδικίες

αρνησιδικίας

αρνησιδικιών

αρνησιδικίες

αρνησιδικίες


αρχιδικαστής

head

αρχιδικαστές

αρχιδικαστίνα

αρχιδικαστής • (archidikastís) m or f (plural αρχιδικαστές, feminine αρχιδικαστίνα)

el-noun

αρχιδικαστές

αρχιδικαστίνα

archidikastís (romanization)
αρχιδικαστές (plural)
αρχιδικαστίνα (feminine)
αρχιδικαστής (nominative singular)
αρχιδικαστές (nominative plural)
αρχιδικαστή (genitive singular)
αρχιδικαστών (genitive plural)
αρχιδικαστή (accusative singular)
αρχιδικαστές (accusative plural)
αρχιδικαστή (singular vocative)
αρχιδικαστές (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιδικαστής

αρχιδικαστές

αρχιδικαστών

αρχιδικαστές

αρχιδικαστές


αρχιδικαστίνα

head

αρχιδικαστίνες

αρχιδικαστής

αρχιδικαστίνα • (archidikastína) f (plural αρχιδικαστίνες, masculine αρχιδικαστής)

el-noun

αρχιδικαστίνες

αρχιδικαστής

archidikastína (romanization)
αρχιδικαστίνες (plural)
αρχιδικαστής (masculine)
αρχιδικαστίνα (nominative singular)
αρχιδικαστίνες (nominative plural)
αρχιδικαστίνας (genitive singular)
αρχιδικαστίνων (genitive plural)
αρχιδικαστίνα (accusative singular)
αρχιδικαστίνες (accusative plural)
αρχιδικαστίνα (singular vocative)
αρχιδικαστίνες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιδικαστίνα

αρχιδικαστίνες

αρχιδικαστίνας

αρχιδικαστίνων

αρχιδικαστίνα

αρχιδικαστίνες

αρχιδικαστίνα

αρχιδικαστίνες


ψευδωνυμοποίηση

head

ψευδωνυμοποιήσεις

ψευδωνυμοποίηση • (psevdonymopoíisi) f (usually uncountable, plural ψευδωνυμοποιήσεις)

el-noun

ψευδωνυμοποιήσεις

psevdonymopoíisi (romanization)
ψευδωνυμοποιήσεις (plural)
ψευδωνυμοποίηση (nominative singular)
ψευδωνυμοποιήσεις (nominative plural)
ψευδωνυμοποίησης (genitive singular)
ψευδωνυμοποιήσεων (genitive plural)
ψευδωνυμοποίηση (accusative singular)
ψευδωνυμοποιήσεις (accusative plural)
ψευδωνυμοποίηση (singular vocative)
ψευδωνυμοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδωνυμοποίηση

ψευδωνυμοποιήσεις

ψευδωνυμοποίησης

ψευδωνυμοποιήσεων

ψευδωνυμοποίηση

ψευδωνυμοποιήσεις

ψευδωνυμοποίηση

ψευδωνυμοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδωνυμοποιήσεως (psevdonymopoiíseos)


αστυνομικό τμήμα

head

αστυνομικά τμήματα

αστυνομικό τμήμα • (astynomikó tmíma) n (plural αστυνομικά τμήματα)

el-noun

αστυνομικά τμήματα

astynomikó tmíma (romanization)
αστυνομικά τμήματα (plural)


αστυνομικοκρατούμενος

head

αστυνομικοκρατούμενη

αστυνομικοκρατούμενο

αστυνομικοκρατούμενος • (astynomikokratoúmenos) m (feminine αστυνομικοκρατούμενη, neuter αστυνομικοκρατούμενο)

el-adj

αστυνομικοκρατούμενη

αστυνομικοκρατούμενο

astynomikokratoúmenos (romanization)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter)
αστυνομικοκρατούμενος (masculine nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενοι (masculine nominative)
αστυνομικοκρατούμενες (feminine nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενα (neuter nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενου (genitive masculine singular)
αστυνομικοκρατούμενης (feminine genitive singular)
αστυνομικοκρατούμενου (genitive neuter singular)
αστυνομικοκρατούμενων (genitive masculine)
αστυνομικοκρατούμενων (feminine genitive plural)
αστυνομικοκρατούμενων (genitive neuter plural)
αστυνομικοκρατούμενο (accusative masculine singular)
αστυνομικοκρατούμενη (accusative feminine singular)
αστυνομικοκρατούμενο (accusative neuter singular)
αστυνομικοκρατούμενους (accusative masculine)
αστυνομικοκρατούμενες (accusative feminine plural)
αστυνομικοκρατούμενα (accusative neuter plural)
αστυνομικοκρατούμενε (masculine singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενοι (masculine vocative)
αστυνομικοκρατούμενες (feminine plural vocative)
αστυνομικοκρατούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-a

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-positive

Declension of αστυνομικοκρατούμενος

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-table

αστυνομικοκρατούμενος (astynomikokratoúmenos)

αστυνομικοκρατούμενη (astynomikokratoúmeni)

αστυνομικοκρατούμενο (astynomikokratoúmeno)

αστυνομικοκρατούμενοι (astynomikokratoúmenoi)

αστυνομικοκρατούμενες (astynomikokratoúmenes)

αστυνομικοκρατούμενα (astynomikokratoúmena)

αστυνομικοκρατούμενου (astynomikokratoúmenou)

αστυνομικοκρατούμενης (astynomikokratoúmenis)

αστυνομικοκρατούμενων (astynomikokratoúmenon)

αστυνομικοκρατούμενους (astynomikokratoúmenous)

αστυνομικοκρατούμενε (astynomikokratoúmene)

police-ridden, (dominated by the police)

en-αστυνομικοκρατούμενος-el-adj-52Sip1aa


εκδικητική πορνογραφία

head

εκδικητική πορνογραφία

εκδικητική πορνογραφία • (ekdikitikí pornografía) f

el-noun

εκδικητική πορνογραφία

εκ‧δι‧κη‧τι‧κή

Τα περιστατικά εκδικητικής πορνογραφίας στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια σε ανησυχητικό βαθμό.

The incidents of revenge porn in Greece have increased in recent years to an alarming extent.

Ta peristatiká ekdikitikís pornografías stin Elláda échoun afxitheí ta teleftaía chrónia se anisychitikó vathmó.

en-εκδικητική_πορνογραφία-el-noun-Z3v6lLqt


σερίφης

head

σερίφης • (serífis) m (plural σερίφηδες)

serífis (romanization)
σερίφηδες (plural)
σερίφης (nominative singular)
σερίφηδες (nominative plural)
σερίφη (genitive singular)
σερίφηδων (genitive plural)
σερίφη (accusative singular)
σερίφηδες (accusative plural)
σερίφη (singular vocative)
σερίφηδες (plural vocative)

Borrowed from French shérif plus -ης (-is) ending, from English sheriff.


αστυνόμευση

αστυνομεύσεις

αστυνόμευση • (astynómefsi) f (usually uncountable, plural αστυνομεύσεις)

el-noun

αστυνομεύσεις

astynómefsi (romanization)
αστυνομεύσεις (plural)
αστυνόμευση (nominative singular)
αστυνομεύσεις (nominative plural)
αστυνόμευσης (genitive singular)
αστυνομεύσεων (genitive plural)
αστυνόμευση (accusative singular)
αστυνομεύσεις (accusative plural)
αστυνόμευση (singular vocative)
αστυνομεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομεύσεις

αστυνόμευσης

αστυνομεύσεων

αστυνομεύσεις

αστυνομεύσεις

Older or formal genitive singular: αστυνομεύσεως (astynoméfseos)


εμφάνιση

head

εμφάνιση • (emfánisi) f (plural εμφανίσεις)

emfánisi (romanization)
εμφανίσεις (plural)
εμφάνιση (nominative singular)
εμφανίσεις (nominative plural)
εμφάνισης (genitive singular)
εμφανίσεων (genitive plural)
εμφάνιση (accusative singular)
εμφανίσεις (accusative plural)
εμφάνιση (singular vocative)
εμφανίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εμφανίσεως (emfaníseos)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμφάνισις (emphánisis) with -ση (-si) ending.

lbor

(law) appearance (an instance of someone coming into a court of law to be part of proceedings)


ληστεία

head

ληστεία • (listeía) f (plural ληστείες)

el-noun

ληστεία • (listeía) f (plural ληστείες)

listeía (romanization)
ληστείες (plural)
ληστεία (nominative singular)
ληστείες (nominative plural)
ληστείας (genitive singular)
ληστειών (genitive plural)
ληστεία (accusative singular)
ληστείες (accusative plural)
ληστεία (singular vocative)
ληστείες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek λῃστείᾱ (lēisteíā).


εσχάτη προδοσία

head

εσχάτες προδοσίες

εσχάτη προδοσία • (escháti prodosía) f (plural εσχάτες προδοσίες)

el-noun

εσχάτες προδοσίες

escháti prodosía (romanization)
εσχάτες προδοσίες (plural)


καταγγελία

head

καταγγελία • (katangelía) f (plural καταγγελίες)

katangelía (romanization)
καταγγελίες (plural)
καταγγελία (nominative singular)
καταγγελίες (nominative plural)
καταγγελίας (genitive singular)
καταγγελιών (genitive plural)
καταγγελία (accusative singular)
καταγγελίες (accusative plural)
καταγγελία (singular vocative)
καταγγελίες (plural vocative)

κα‧ταγ‧γε‧λί‧α

Learned borrowing from Ancient Greek καταγγελία (katangelía), with semantic loan from French dénonciation in the 'denunciation' sense.

lbor

(law) notice of termination (of a contract)


εγκληματικότητα

head

εγκληματικότητα • (egklimatikótita) f

el-noun

εγκληματικότητα • (egklimatikótita) f

egklimatikótita (romanization)
εγκληματικότητα (nominative singular)
εγκληματικότητες (nominative plural)
εγκληματικότητας (genitive singular)
εγκληματικοτήτων (genitive plural)
εγκληματικότητα (accusative singular)
εγκληματικότητες (accusative plural)
εγκληματικότητα (singular vocative)
εγκληματικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

εγκληματικότητα

εγκληματικότητες

εγκληματικότητας

εγκληματικοτήτων

εγκληματικότητα

εγκληματικότητες

εγκληματικότητα

εγκληματικότητες

ε‧γκλη‧μα‧τι‧κό‧τη‧τα

Learnedly from εγκληματικός (egklimatikós) + -ότητα (-ótita).

af

εγκληματικός

(rare) criminality (the state of being criminal)


συμμορία

head

συμμορία • (symmoría) f (plural συμμορίες)

symmoría (romanization)
συμμορίες (plural)
συμμορία (nominative singular)
συμμορίες (nominative plural)
συμμορίας (genitive singular)
συμμοριών (genitive plural)
συμμορία (accusative singular)
συμμορίες (accusative plural)
συμμορία (singular vocative)
συμμορίες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek συμμορία (summoría, “symmoria”), with semantic loan from French bande in the sense 'gang, band'.

lbor

(Ancient Greece) symmoria (group of wealthy citizens in Classical Athens assessed together for the purposes of taxation)


κληρονομιά

head

κληρονομιά • (klironomiá) f (plural κληρονομιές)

klironomiá (romanization)
κληρονομιές (plural)
κληρονομιά (nominative singular)
κληρονομιές (nominative plural)
κληρονομιάς (genitive singular)
κληρονομιών (genitive plural)
κληρονομιά (accusative singular)
κληρονομιές (accusative plural)
κληρονομιά (singular vocative)
κληρονομιές (plural vocative)

κλη‧ρο‧νο‧μιά

Inherited from Byzantine Greek *κληρονομιά (*klēronomiá) from Ancient Greek κληρονομία (klēronomía), with synizesis of the final vowels.

inh+

inheritance, heritage, legacy (that which a person is entitled to inherit, by law or testament)

πολιτιστική κληρονομιά

heritage (a tradition; a practice or set of values that is passed down from preceding generations through families or through institutional memory)


διαθέτης

head

διαθέτης • (diathétis) m (plural διαθέτες)

diathétis (romanization)
διαθέτες (plural)
διαθέτης (nominative singular)
διαθέτες (nominative plural)
διαθέτη (genitive singular)
διαθετών (genitive plural)
διαθέτη (accusative singular)
διαθέτες (accusative plural)
διαθέτη (singular vocative)
διαθέτες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek διαθέτης (diathétēs, “arranger”).

lbor

Near-synonym: κληροδότης m (klirodótis)


νομοσχέδιο

head

νομοσχέδιο • (nomoschédio) n (plural νομοσχέδια)

nomoschédio (romanization)
νομοσχέδια (plural)
νομοσχέδιο (nominative singular)
νομοσχέδια (nominative plural)
νομοσχεδίου (genitive singular)
νομοσχέδιου (genitive singular)
νομοσχεδίων (genitive plural)
νομοσχέδιο (accusative singular)
νομοσχέδια (accusative plural)
νομοσχέδιο (singular vocative)
νομοσχέδια (plural vocative)

νο‧μο‧σχέ‧δι‧ο

Learnedly from νομο- (nomo-) + σχέδιο (schédio), a calque of German Gesetzentwurf.


προστάζω

προστάζω • (prostázo)

el-verb

προσταγμένος

προστάζω • (prostázo) (past πρόσταξα, passive προστάζομαι, p‑past προστάχτηκα, ppp προσταγμένος)

prostázo (romanization)
πρόσταξα (past)
προστάζομαι (passive)
προστάχτηκα (passive past)
προσταγμένος (participle passive perfect)
προστάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προστάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προστάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσταχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προστάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προστάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προστάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσταχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προστάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προστάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προστάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσταχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προστάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προστάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσταζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσταχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προστάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προστάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προστάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσταζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσταχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προστάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προστάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προστάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προστάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προστάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσταχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσταχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πρόσταζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πρόσταξα (active first-person indicative past perfective singular)
προσταζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσταζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προστάχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πρόσταζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πρόσταξες (active indicative past perfective second-person singular)
προσταζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσταζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προστάχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πρόσταζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πρόσταξε (active indicative past perfective singular third-person)
προσταζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσταζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προστάχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προστάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προστάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσταζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσταχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προστάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προστάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσταζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσταχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πρόσταζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προστάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προστάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πρόσταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
προστάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
προστάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
προστάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσταζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προστάχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσταχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσταχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προστάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προστάξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προστάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσταχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρόσταζε (active imperative imperfective second-person singular)
πρόσταξε (active imperative perfective second-person singular)
προστάξου (imperative passive perfective second-person singular)
προστάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προστάξτε (active imperative perfective plural second-person)
προστάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσταχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προστάζοντας (active participle present)
έχοντας προστάξει (active participle past)
προσταγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προστάξει (active infinitive-aorist)
προσταχτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek προστάσσω (prostássō). By surface analysis, προσ- (pros-) + τάζω (tázo).


σήμα κατατεθέν

head

σήμα κατατεθέν

σήματα κατατεθέντα

σήμα κατατεθέν • (síma katatethén) n (plural σήματα κατατεθέντα)

el-noun

σήμα κατατεθέν

σήματα κατατεθέντα

síma katatethén (romanization)
σήματα κατατεθέντα (plural)

registered trademark
registered trademark


δικαιοδοσία

head

δικαιοδοσίες

δικαιοδοσία • (dikaiodosía) f (plural δικαιοδοσίες)

el-noun

δικαιοδοσίες

dikaiodosía (romanization)
δικαιοδοσίες (plural)
δικαιοδοσία (nominative singular)
δικαιοδοσίες (nominative plural)
δικαιοδοσίας (genitive singular)
δικαιοδοσιών (genitive plural)
δικαιοδοσία (accusative singular)
δικαιοδοσίες (accusative plural)
δικαιοδοσία (singular vocative)
δικαιοδοσίες (plural vocative)

el-decl-noun

δικαιοδοσίες

δικαιοδοσίας

δικαιοδοσιών

δικαιοδοσίες

δικαιοδοσίες

δι‧και‧ο‧δο‧σία

Learned borrowing from Koine Greek δικαιοδοσία (dikaiodosía).