μεταφυτεύω

μεταφυτεύω • (metafytévo)

el-verb

μεταφυτεύομαι

μεταφυτεύω • (metafytévo) (past μεταφύτεψα/μεταφύτευσα, passive μεταφυτεύομαι)

metafytévo (romanization)
μεταφύτεψα (past)
μεταφύτευσα (past)
μεταφυτεύομαι (passive)
μεταφυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
μεταφυτέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μεταφυτεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μεταφυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μεταφυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μεταφυτευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μεταφυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
μεταφυτέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μεταφυτεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μεταφυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μεταφυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μεταφυτευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μεταφυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
μεταφυτέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μεταφυτεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μεταφυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μεταφυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μεταφυτευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μεταφυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
μεταφυτέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μεταφυτεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
μεταφυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μεταφυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μεταφυτευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μεταφυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
μεταφυτέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μεταφυτεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μεταφυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μεταφυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
μεταφυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μεταφυτευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μεταφυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
μεταφυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μεταφυτέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μεταφυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
μεταφυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφυτευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφυτευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μεταφύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μεταφύτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
μεταφύτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
μεταφυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μεταφυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μεταφυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μεταφυτεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μεταφύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μεταφύτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
μεταφύτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
μεταφυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μεταφυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μεταφυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μεταφυτεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μεταφύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μεταφύτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
μεταφύτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
μεταφυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μεταφυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μεταφυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μεταφυτεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μεταφυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μεταφυτέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μεταφυτεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μεταφυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μεταφυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μεταφυτευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μεταφυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μεταφυτέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
μεταφυτεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
μεταφυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μεταφυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μεταφυτευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μεταφύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μεταφυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μεταφυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μεταφύτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφυτέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφυτέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφύτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μεταφυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μεταφυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
μεταφυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μεταφυτευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μεταφυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μεταφυτέψω (active first-person future indicative perfective singular)
μεταφυτεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μεταφυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μεταφυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
μεταφυτευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μεταφύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
μεταφύτεψε (active imperative perfective second-person singular)
μεταφύτευ' ¹ (active imperative perfective rare second-person singular)
μεταφύτευσε (active imperative perfective second-person singular)
μεταφυτέψου (imperative passive perfective second-person singular)
μεταφυτεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
μεταφυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
μεταφυτέψτε (active imperative perfective plural second-person)
μεταφυτεύτε² (active imperative perfective plural rare second-person)
μεταφυτεύστε (active imperative perfective plural second-person)
μεταφυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μεταφυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μεταφυτευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μεταφυτεύοντας (active participle present)
έχοντας μεταφυτέψει (active participle past)
μεταφυτεύσει (active participle past)
μεταφυτευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μεταφυτέψει (active infinitive-aorist)
μεταφυτεύσει (active infinitive-aorist)
μεταφυτευτεί (infinitive-aorist passive)
μεταφυτευθεί (infinitive-aorist passive)

με‧τα‧φυ‧τεύ‧ω

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek μεταφυτεύω (metaphuteúō). By surface analysis, μετα- (“meta-, post-”) + φυτεύω (“I plant”).


φυτεύω

head

φυτεύω • (fytévo)

el-verb

φυτεύω • (fytévo) (past φύτεψα, passive φυτεύομαι)

fytévo (romanization)
φύτεψα (past)
φυτεύομαι (passive)
φυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
φυτέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φυτέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
φυτέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φυτέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φυτέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φυτέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυτέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φύτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
φυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φύτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
φυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φύτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
φυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φυτέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φυτέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
φυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φύτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυτέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυτέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
φυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φυτέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
φύτεψε (active imperative perfective second-person singular)
φύτευ' (active imperative perfective second-person singular)
φυτέψου (imperative passive perfective second-person singular)
φυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
φυτέψτε (active imperative perfective plural second-person)
φυτεύτε (active imperative perfective plural second-person)
φυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φυτεύοντας (active participle present)
έχοντας φυτέψει (active participle past)
φυτεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φυτέψει (active infinitive-aorist)
φυτευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Ancient Greek φυτεύω (phuteúō).

Ήταν έξω στον κήπο της και φύτευε τριαντάφυλλα.

She was out planting roses in her garden.

Ítan éxo ston kípo tis kai fýteve triantáfylla.

Είχα φυτέψει μια καρδιά στου χωρισμού την αμμουδιά. (1959 song by Mikis Theodorakis)

I had planted a heart on the beach of separation.

Eícha fytépsei mia kardiá stou chorismoú tin ammoudiá.

(horticulture) to plant (place growing thing in soil)


αιματολόγος

head

αιματολόγος • (aimatológos) m or f (plural αιματολόγοι)

aimatológos (romanization)
αιματολόγοι (plural)
αιματολόγος (nominative singular)
αιματολόγοι (nominative plural)
αιματολόγου (genitive singular)
αιματολόγων (genitive plural)
αιματολόγο (accusative singular)
αιματολόγους (accusative plural)
αιματολόγε (singular vocative)
αιματολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αιματολόγους

(medicine, biology) haematologist (UK), hematologist (US)


αιματώνω

head

αιματώνω • (aimatóno)

el-verb

αιματώνω • (aimatóno) (past αιμάτωσα, passive αιματώνομαι)

aimatóno (romanization)
αιμάτωσα (past)
αιματώνομαι (passive)
αιματώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αιματώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αιματώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αιματωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αιματώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αιματώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αιματώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αιματωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αιματώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αιματώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αιματώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αιματωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αιματώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αιματώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αιματωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αιματωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αιματώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αιματώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αιματώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αιματωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αιματωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αιματώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αιματώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αιματώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αιματώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αιματώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αιματωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αιματωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αιμάτωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αιμάτωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αιματωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αιματωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αιματώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αιμάτωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αιμάτωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αιματωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αιματωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αιματώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αιμάτωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αιμάτωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αιματωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αιματωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αιματώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αιματώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αιματώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αιματωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αιματωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αιματώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αιματώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αιματωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αιματωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αιμάτωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αιματώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αιματώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αιμάτωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αιματώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αιματώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αιματώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αιματωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αιματώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αιματωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αιματωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αιματώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αιματώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αιματώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αιματωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αιμάτωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αιμάτωσε (active imperative perfective second-person singular)
αιματώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αιματώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αιματώστε (active imperative perfective plural second-person)
αιματώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αιματωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αιματώνοντας (active participle present)
έχοντας αιματώσει (active participle past)
αιματωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αιματώσει (active infinitive-aorist)
αιματωθεί (infinitive-aorist passive)


αιμοδιύλιση

head

αιμοδιύλιση • (aimodiýlisi) f (uncountable)

aimodiýlisi (romanization)
αιμοδιύλιση (nominative singular)
αιμοδιύλισης (genitive singular)
αιμοδιύλιση (accusative singular)
αιμοδιύλιση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αιμοδιύλισης

Older or formal genitive singular: αιμοδιυλίσεως (aimodiylíseos)

(medicine) dialysis, haemodialysis (UK), hemodialysis (US)


αιμοκάθαρση

head

αιμοκαθάρσεις

αιμοκάθαρση • (aimokátharsi) f (plural αιμοκαθάρσεις)

el-noun

αιμοκαθάρσεις

aimokátharsi (romanization)
αιμοκαθάρσεις (plural)
αιμοκάθαρση (nominative singular)
αιμοκαθάρσεις (nominative plural)
αιμοκάθαρσης (genitive singular)
αιμοκαθάρσεων (genitive plural)
αιμοκάθαρση (accusative singular)
αιμοκαθάρσεις (accusative plural)
αιμοκάθαρση (singular vocative)
αιμοκαθάρσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αιμοκαθάρσεις

αιμοκάθαρσης

αιμοκαθάρσεων

αιμοκαθάρσεις

αιμοκαθάρσεις

Older or formal genitive singular: αιμοκαθάρσεως (aimokathárseos)


αιμοφόρο αγγείο

head

αιμοφόρο αγγείο

αιμοφόρα αγγεία

αιμοφόρο αγγείο • (aimofóro angeío) n pl (plural αιμοφόρα αγγεία)

el-noun

αιμοφόρα αγγεία

αιμοφόρο αγγείο

aimofóro angeío (romanization)
αιμοφόρα αγγεία (plural)


αιμοφιλική

head

αιμοφιλική • (aimofilikí) f (plural αιμοφιλικές, masculine αιμοφιλικός)

aimofilikí (romanization)
αιμοφιλικές (plural)
αιμοφιλικός (masculine)
αιμοφιλική (nominative singular)
αιμοφιλικές (nominative plural)
αιμοφιλικής (genitive singular)
αιμοφιλικών (genitive plural)
αιμοφιλική (accusative singular)
αιμοφιλικές (accusative plural)
αιμοφιλική (singular vocative)
αιμοφιλικές (plural vocative)

(medicine) haemophiliac (UK), hemophiliac (US)


αιμοφόρος

αιμοφόρος • (aimofóros) m (feminine αιμοφόρος, neuter αιμοφόρο)

aimofóros (romanization)
αιμοφόρος (feminine)
αιμοφόρο (neuter)
αιμοφόρος (masculine nominative singular)
αιμοφόρος (feminine nominative singular)
αιμοφόρο (neuter nominative singular)
αιμοφόροι (masculine nominative plural)
αιμοφόροι (feminine nominative plural)
αιμοφόρα (neuter nominative plural)
αιμοφόρου (genitive masculine singular)
αιμοφόρου (feminine genitive singular)
αιμοφόρου (genitive neuter singular)
αιμοφόρων (genitive masculine plural)
αιμοφόρων (feminine genitive plural)
αιμοφόρων (genitive neuter plural)
αιμοφόρο (accusative masculine singular)
αιμοφόρο (accusative feminine singular)
αιμοφόρο (accusative neuter singular)
αιμοφόρους (accusative masculine plural)
αιμοφόρους (accusative feminine plural)
αιμοφόρα (accusative neuter plural)
αιμοφόρε (masculine singular vocative)
αιμοφόρε (feminine singular vocative)
αιμοφόρο (neuter singular vocative)
αιμοφόροι (masculine plural vocative)
αιμοφόροι (feminine plural vocative)
αιμοφόρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αιμοφόρος (aimofóros)

αιμοφόρος (aimofóros)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόρα (aimofóra)

αιμοφόρου (aimofórou)

αιμοφόρου (aimofórou)

αιμοφόρου (aimofórou)

αιμοφόρων (aimofóron)

αιμοφόρων (aimofóron)

αιμοφόρων (aimofóron)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόρους (aimofórous)

αιμοφόρους (aimofórous)

αιμοφόρα (aimofóra)

αιμοφόρε (aimofóre)

αιμοφόρε (aimofóre)

αιμοφόρο (aimofóro)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόροι (aimofóroi)

αιμοφόρα (aimofóra)

αιμοφόρα αγγεία


αιμοφιλικός

head

αιμοφιλικός • (aimofilikós) m (feminine αιμοφιλική, neuter αιμοφιλικό)

aimofilikós (romanization)
αιμοφιλική (feminine)
αιμοφιλικό (neuter)
αιμοφιλικός (masculine nominative singular)
αιμοφιλική (feminine nominative singular)
αιμοφιλικό (neuter nominative singular)
αιμοφιλικοί (masculine nominative plural)
αιμοφιλικές (feminine nominative plural)
αιμοφιλικά (neuter nominative plural)
αιμοφιλικού (genitive masculine singular)
αιμοφιλικής (feminine genitive singular)
αιμοφιλικού (genitive neuter singular)
αιμοφιλικών (genitive masculine plural)
αιμοφιλικών (feminine genitive plural)
αιμοφιλικών (genitive neuter plural)
αιμοφιλικό (accusative masculine singular)
αιμοφιλική (accusative feminine singular)
αιμοφιλικό (accusative neuter singular)
αιμοφιλικούς (accusative masculine plural)
αιμοφιλικές (accusative feminine plural)
αιμοφιλικά (accusative neuter plural)
αιμοφιλικέ (masculine singular vocative)
αιμοφιλική (feminine singular vocative)
αιμοφιλικό (neuter singular vocative)
αιμοφιλικοί (masculine plural vocative)
αιμοφιλικές (feminine plural vocative)
αιμοφιλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αιμοφιλικός (aimofilikós)

αιμοφιλική (aimofilikí)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλικοί (aimofilikoí)

αιμοφιλικές (aimofilikés)

αιμοφιλικά (aimofiliká)

αιμοφιλικού (aimofilikoú)

αιμοφιλικής (aimofilikís)

αιμοφιλικού (aimofilikoú)

αιμοφιλικών (aimofilikón)

αιμοφιλικών (aimofilikón)

αιμοφιλικών (aimofilikón)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλική (aimofilikí)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλικούς (aimofilikoús)

αιμοφιλικές (aimofilikés)

αιμοφιλικά (aimofiliká)

αιμοφιλικέ (aimofiliké)

αιμοφιλική (aimofilikí)

αιμοφιλικό (aimofilikó)

αιμοφιλικοί (aimofilikoí)

αιμοφιλικές (aimofilikés)

αιμοφιλικά (aimofiliká)

(medicine) haemophilic (UK), hemophilic (US)


αιμοφιλικός

head

αιμοφιλικός • (aimofilikós) m (plural αιμοφιλικοί, feminine αιμοφιλική)

aimofilikós (romanization)
αιμοφιλικοί (plural)
αιμοφιλική (feminine)
αιμοφιλικός (nominative singular)
αιμοφιλικοί (nominative plural)
αιμοφιλικού (genitive singular)
αιμοφιλικών (genitive plural)
αιμοφιλικό (accusative singular)
αιμοφιλικούς (accusative plural)
αιμοφιλικέ (singular vocative)
αιμοφιλικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αιμοφιλικούς


καλοήθης

head

καλοήθης • (kaloḯthis) m (feminine καλοήθης, neuter καλόηθες)

kaloḯthis (romanization)
καλοήθης (feminine)
καλόηθες (neuter)
καλοήθης (masculine nominative singular)
καλοήθης (feminine nominative singular)
καλόηθες (neuter nominative singular)
καλοήθεις (masculine nominative plural)
καλοήθεις (feminine nominative plural)
καλοήθη (neuter nominative plural)
καλοήθους (genitive masculine singular)
καλοήθη (genitive masculine singular)
καλοήθους (feminine genitive singular)
καλοήθους (genitive neuter singular)
καλοήθων (genitive masculine plural)
καλοήθων (feminine genitive plural)
καλοήθων (genitive neuter plural)
καλοήθη (accusative masculine singular)
καλοήθη (accusative feminine singular)
καλόηθες (accusative neuter singular)
καλοήθεις (accusative masculine plural)
καλοήθεις (accusative feminine plural)
καλοήθη (accusative neuter plural)
καλοήθη (masculine singular vocative)
καλοήθη (feminine singular vocative)
καλόηθες (neuter singular vocative)
καλοήθεις (masculine plural vocative)
καλοήθεις (feminine plural vocative)
καλοήθη (neuter plural vocative)

From Koine Greek καλοήθης (kaloḗthēs, “good-natured”). In the medical sense, semantic loan from French bénin analogically to its antonym κᾰκοήθης (kakoḗthēs). Morphologically, καλο- (kalo-) + -ήθης (-ḗthēs, “of character”).

der

Μη φοβάστε! Είναι καλοήθης όγκος.


άκανθα

ákantha (romanization)
άκανθες (plural)
άκανθα (nominative singular)
άκανθες (nominative plural)
άκανθας (genitive singular)
ακανθών (genitive plural)
άκανθα (accusative singular)
άκανθες (accusative plural)
άκανθα (singular vocative)
άκανθες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄκανθα f (ákantha). Sense for achitecture, semantic loan from French acanthe < Latin acanthus from Ancient Greek ἄκανθος m (ákanthos) for which also see άκανθος m (ákanthos). Also see αγκάθι n (agkáthi, “thorn”).

lbor

(archaeology, architecture) acanthus-like adornment (in Corinthian style)


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)

From Byzantine Greek ἄκανθος (ákanthos), from Ancient Greek ἄκανθα (ákantha).


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθο (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)


νεκρική ακαμψία

head

νεκρική ακαμψία • (nekrikí akampsía) f (uncountable)


ακαμψία

akampsía (romanization)
ακαμψία (nominative singular)
ακαμψίας (genitive singular)
ακαμψία (accusative singular)
ακαμψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἄκαμπτος (ákamptos, “rigid”).


ακανθώδης

head

ακανθώδης • (akanthódis) m (feminine ακανθώδης, neuter ακανθώδες)

akanthódis (romanization)
ακανθώδης (feminine)
ακανθώδες (neuter)
ακανθώδης (masculine nominative singular)
ακανθώδης (feminine nominative singular)
ακανθώδες (neuter nominative singular)
ακανθώδεις (masculine nominative plural)
ακανθώδεις (feminine nominative plural)
ακανθώδη (neuter nominative plural)
ακανθώδους (genitive masculine singular)
ακανθώδη (genitive masculine singular)
ακανθώδους (feminine genitive singular)
ακανθώδους (genitive neuter singular)
ακανθωδών (genitive masculine plural)
ακανθωδών (feminine genitive plural)
ακανθωδών (genitive neuter plural)
ακανθώδη (accusative masculine singular)
ακανθώδη (accusative feminine singular)
ακανθώδες (accusative neuter singular)
ακανθώδεις (accusative masculine plural)
ακανθώδεις (accusative feminine plural)
ακανθώδη (accusative neuter plural)
ακανθώδη (masculine singular vocative)
ακανθώδης (masculine singular vocative)
ακανθώδης (feminine singular vocative)
ακανθώδες (neuter singular vocative)
ακανθώδεις (masculine plural vocative)
ακανθώδεις (feminine plural vocative)
ακανθώδη (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακανθώδης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακανθώδης, etc.)

οι ακανθώδεις αποφύσεις των οσφυϊκών σπονδύλων

the spinous processes of the lumbar vertebrae

oi akanthódeis apofýseis ton osfyïkón spondýlon


Νατούφιος

head

Νατούφιος • (Natoúfios) m (feminine Νατούφια, neuter Νατούφιο)

Natoúfios (romanization)
Νατούφια (feminine)
Νατούφιο (neuter)
Νατούφιος (masculine nominative singular)
Νατούφια (feminine nominative singular)
Νατούφιο (neuter nominative singular)
Νατούφιοι (masculine nominative plural)
Νατούφιες (feminine nominative plural)
Νατούφια (neuter nominative plural)
Νατούφιου (genitive masculine singular)
Νατούφιας (feminine genitive singular)
Νατούφιου (genitive neuter singular)
Νατούφιων (genitive masculine plural)
Νατούφιων (feminine genitive plural)
Νατούφιων (genitive neuter plural)
Νατούφιο (accusative masculine singular)
Νατούφια (accusative feminine singular)
Νατούφιο (accusative neuter singular)
Νατούφιους (accusative masculine plural)
Νατούφιες (accusative feminine plural)
Νατούφια (accusative neuter plural)
Νατούφιε (masculine singular vocative)
Νατούφια (feminine singular vocative)
Νατούφιο (neuter singular vocative)
Νατούφιοι (masculine plural vocative)
Νατούφιες (feminine plural vocative)
Νατούφια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

Νατούφιος (Natoúfios)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιοι (Natoúfioi)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιου (Natoúfiou)

Νατούφιας (Natoúfias)

Νατούφιου (Natoúfiou)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιων (Natoúfion)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιους (Natoúfious)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιε (Natoúfie)

Νατούφια (Natoúfia)

Νατούφιο (Natoúfio)

Νατούφιοι (Natoúfioi)

Νατούφιες (Natoúfies)

Νατούφια (Natoúfia)


διακλάδωση

head

διακλαδώσεις

διακλάδωση • (diakládosi) f (plural διακλαδώσεις)

el-noun

διακλαδώσεις

diakládosi (romanization)
διακλαδώσεις (plural)
διακλάδωση (nominative singular)
διακλαδώσεις (nominative plural)
διακλάδωσης (genitive singular)
διακλαδώσεων (genitive plural)
διακλάδωση (accusative singular)
διακλαδώσεις (accusative plural)
διακλάδωση (singular vocative)
διακλαδώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

διακλαδώσεις

διακλαδώσεων

διακλαδώσεις

διακλαδώσεις

Older or formal genitive singular: διακλαδώσεως (diakladóseos)


νόσημα

head

νόσημα • (nósima) n (plural νοσήματα)

el-noun

νόσημα • (nósima) n (plural νοσήματα)

nósima (romanization)
νοσήματα (plural)
νόσημα (nominative singular)
νοσήματα (nominative plural)
νοσήματος (genitive singular)
νοσημάτων (genitive plural)
νόσημα (accusative singular)
νοσήματα (accusative plural)
νόσημα (singular vocative)
νοσήματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek νόσημα (nósēma). By surface analysis, νοση- (stem of νοσώ (nosó)) + -μα (-ma).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">νοσώ</i> (nosó)

σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα

αφροδίσιο νόσημα

χρόνιο νόσημα


ταμπόν

tampon (for menstruation or wound treatment)


καλύπτρα

head

καλύπτρα • (kalýptra) f (plural καλύπτρες)

kalýptra (romanization)
καλύπτρες (plural)
καλύπτρα (nominative singular)
καλύπτρες (nominative plural)
καλύπτρας (genitive singular)
καλυπτρών (genitive plural)
καλύπτρα (accusative singular)
καλύπτρες (accusative plural)
καλύπτρα (singular vocative)
καλύπτρες (plural vocative)


κρετίνος

κρετίνος • (kretínos) m or f (plural κρετίνοι)

kretínos (romanization)
κρετίνοι (plural)
κρετίνος (nominative singular)
κρετίνοι (nominative plural)
κρετίνου (genitive singular)
κρετίνων (genitive plural)
κρετίνο (accusative singular)
κρετίνους (accusative plural)
κρετίνε (singular vocative)
κρετίνοι (plural vocative)


εξέλιξη

εξέλιξη • (exélixi) f (plural εξελίξεις)

exélixi (romanization)
εξελίξεις (plural)
εξέλιξη (nominative singular)
εξελίξεις (nominative plural)
εξέλιξης (genitive singular)
εξελίξεων (genitive plural)
εξέλιξη (accusative singular)
εξελίξεις (accusative plural)
εξέλιξη (singular vocative)
εξελίξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξελίξεως (exelíxeos)


σάρκα

sárka (romanization)
σάρκες (plural)
σάρκα (nominative singular)
σάρκες (nominative plural)
σάρκας (genitive singular)
σαρκών (genitive plural)
σάρκα (accusative singular)
σάρκες (accusative plural)
σάρκα (singular vocative)
σάρκες (plural vocative)

From Byzantine Greek σάρκα (sárka), from the accusative singular σάρκα (sárka) of Ancient Greek σάρξ (sárx).


ασκός

askós (romanization)
ασκοί (plural)
ασκός (nominative singular)
ασκοί (nominative plural)
ασκού (genitive singular)
ασκών (genitive plural)
ασκό (accusative singular)
ασκούς (accusative plural)
ασκέ (singular vocative)
ασκοί (plural vocative)


άγανο

ágano (romanization)
άγανα (plural)
άγανο (nominative singular)
άγανα (nominative plural)
άγανου (genitive singular)
άγανων (genitive plural)
άγανο (accusative singular)
άγανα (accusative plural)
άγανο (singular vocative)
άγανα (plural vocative)

(botany) awn, beard (the whisker(s) on the ear of grasses and cereal crops)


αδελφώνω

head

αδελφώνω • (adelfóno)

el-verb

αδελφώνω • (adelfóno) (past αδέλφωσα, passive αδελφώνομαι)

adelfóno (romanization)
αδέλφωσα (past)
αδελφώνομαι (passive)
αδελφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αδελφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αδελφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αδελφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αδελφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αδελφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αδελφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αδελφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αδελφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αδελφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αδελφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αδελφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αδελφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αδελφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αδελφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδελφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αδελφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αδελφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αδελφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αδελφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδελφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδέλφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αδέλφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αδελφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αδέλφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αδέλφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αδελφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αδέλφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αδέλφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αδελφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αδελφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αδελφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αδελφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδελφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αδελφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αδελφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αδελφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αδελφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αδέλφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδέλφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδελφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αδελφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αδελφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αδελφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αδελφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αδελφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αδέλφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αδέλφωσε (active imperative perfective second-person singular)
αδελφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αδελφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αδελφώστε (active imperative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αδελφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αδελφώνοντας (active participle present)
έχοντας αδελφώσει (active participle past)
αδελφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αδελφώσει (active infinitive-aorist)
αδελφωθεί (infinitive-aorist passive)

(botany, agriculture) to tiller (to produce multiple stems)


αλλομετρία

head

αλλομετρία • (allometría) f (uncountable)

allometría (romanization)
αλλομετρία (nominative singular)
αλλομετρίας (genitive singular)
αλλομετρία (accusative singular)
αλλομετρία (singular vocative)


εμβολιάζω

εμβολιάζω • (emvoliázo)

el-verb

εμβολιάζομαι

εμβολιάστηκα

εμβολιασμένος

εμβολιάζω • (emvoliázo) (past εμβολίασα, passive εμβολιάζομαι, p‑past εμβολιάστηκα, ppp εμβολιασμένος)

emvoliázo (romanization)
εμβολίασα (past)
εμβολιάζομαι (passive)
εμβολιάστηκα (passive past)
εμβολιασμένος (participle passive perfect)
εμβολιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβολίασα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβολίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβολίασες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβολίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβολίασε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβολίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβολίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβολίασε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολιάστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολιάσει (active participle past)
εμβολιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολιάσει (active infinitive-aorist)
εμβολιαστεί (infinitive-aorist passive)

εμ‧βο‧λι‧ά‧ζω

From the more formal εμβόλι(ο) (emvóli(o)) + -άζω (-ázo), calque of Greek μπολιάζω (boliázo).

(medicine) to innoculate (against a disease)

(horticulture) to graft (part of one woody plant onto another)


ανασκαφή

head

ανασκαφή • (anaskafí) f (plural ανασκαφές)

anaskafí (romanization)
ανασκαφές (plural)
ανασκαφή (nominative singular)
ανασκαφές (nominative plural)
ανασκαφής (genitive singular)
ανασκαφών (genitive plural)
ανασκαφή (accusative singular)
ανασκαφές (accusative plural)
ανασκαφή (singular vocative)
ανασκαφές (plural vocative)


έδρα

édra (romanization)
έδρες (plural)
έδρα (nominative singular)
έδρες (nominative plural)
έδρας (genitive singular)
εδρών (genitive plural)
έδρα (accusative singular)
έδρες (accusative plural)
έδρα (singular vocative)
έδρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἕδρα (hédra). For sense "headquarters", a semantic loan from French siège.

(anatomy) anal ring (the ring of the anus)

(anatomy, by extension) seat, buttocks, behind


κοτέτσι

κοτέτσι • (kotétsi) n (plural κοτέτσια)

el-noun

κοτέτσι • (kotétsi) n (plural κοτέτσια)

kotétsi (romanization)
κοτέτσια (plural)
κοτέτσι (nominative singular)
κοτέτσια (nominative plural)
κοτετσιού (genitive singular)
κοτετσιών (genitive plural)
κοτέτσι (accusative singular)
κοτέτσια (accusative plural)
κοτέτσι (singular vocative)
κοτέτσια (plural vocative)

Borrowed from Slavic котац (kɔ̌tat͡s: pigsty) + -ι (-i), from Proto-Slavic *kotьcь (“nest, warehouse”).


εγγύς

head

εγγύς • (engýs)

el-adv

εγγύς • (engýs)

εγγύς φάλαγγα


επιγονατίδα

head

επιγονατίδα • (epigonatída) f

el-noun

επιγονατίδα • (epigonatída) f

epigonatída (romanization)
επιγονατίδα (nominative singular)
επιγονατίδες (nominative plural)
επιγονατίδας (genitive singular)
επιγονατίδων (genitive plural)
επιγονατίδα (accusative singular)
επιγονατίδες (accusative plural)
επιγονατίδα (singular vocative)
επιγονατίδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιγονατίδες

επιγονατίδας

επιγονατίδων

επιγονατίδες

επιγονατίδες


κυοφορώ

head

κυοφορώ • (kyoforó)

el-verb

κυοφορώ • (kyoforó) (past κυοφόρησα, passive κυοφορούμαι, p‑past κυοφορήθηκα)

kyoforó (romanization)
κυοφόρησα (past)
κυοφορούμαι (passive)
κυοφορήθηκα (passive past)
κυοφορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κυοφορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυοφορούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυοφορηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυοφορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κυοφορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυοφορείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυοφορηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυοφορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κυοφορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυοφορείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυοφορηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυοφορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κυοφορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυοφορούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυοφορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυοφορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυοφορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυοφορηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυοφόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κυοφορούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κυοφορήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυοφορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυοφόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κυοφορούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κυοφορήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυοφορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυοφόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)κυοφορείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυοφορήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυοφορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυοφορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυοφορούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυοφορηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυοφορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυοφορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κυοφορούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κυοφορηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυοφορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)κυοφορούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυοφορήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυοφορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυοφορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυοφορούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυοφορηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυοφόρησε (active imperative perfective second-person singular)
κυοφορήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυοφορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κυοφορήστε (active imperative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυοφορώντας (active participle present)
κυοφορούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κυοφορήσει (active participle past)
κυοφορήσει (active infinitive-aorist)
κυοφορηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek κυοφορῶ (kuophorô), contracted form of κυοφορέω (kuophoréō) < κύω (kúō)


κοινοβίτης

head

κοινοβίτης • (koinovítis) m (plural κοινοβίτες)

koinovítis (romanization)
κοινοβίτες (plural)
κοινοβίτης (nominative singular)
κοινοβίτες (nominative plural)
κοινοβίτη (genitive singular)
κοινοβιτών (genitive plural)
κοινοβίτη (accusative singular)
κοινοβίτες (accusative plural)
κοινοβίτη (singular vocative)
κοινοβίτες (plural vocative)

κοι‧νο‧βί‧της

(zoology, taxonomy) that belongs genus Κοινοβίτης (Coenobita) of the family Coenobitidae


ακτινοβολία Χ

ακτινοβολίες Χ

ακτινοβολία Χ • (aktinovolía Ch) f (plural ακτινοβολίες Χ)

el-noun

ακτινοβολίες Χ

aktinovolía Ch (romanization)
ακτινοβολίες Χ (plural)

(physics, medicine, light) X-ray radiation (especially a beam)


ακτινολόγος

head

ακτινολόγος • (aktinológos) m or f (plural ακτινολόγοι)

aktinológos (romanization)
ακτινολόγοι (plural)
ακτινολόγος (nominative singular)
ακτινολόγοι (nominative plural)
ακτινολόγου (genitive singular)
ακτινολόγων (genitive plural)
ακτινολόγο (accusative singular)
ακτινολόγους (accusative plural)
ακτινολόγε (singular vocative)
ακτινολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ακτινολόγους


ακτινολογία

head

ακτινολογία • (aktinología) f (uncountable)

aktinología (romanization)
ακτινολογία (nominative singular)
ακτινολογίας (genitive singular)
ακτινολογία (accusative singular)
ακτινολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ακτινολογίας


αλλεργικός

head

αλλεργικός • (allergikós) m (feminine αλλεργική, neuter αλλεργικό)

allergikós (romanization)
αλλεργική (feminine)
αλλεργικό (neuter)
αλλεργικός (masculine nominative singular)
αλλεργική (feminine nominative singular)
αλλεργικό (neuter nominative singular)
αλλεργικοί (masculine nominative plural)
αλλεργικές (feminine nominative plural)
αλλεργικά (neuter nominative plural)
αλλεργικού (genitive masculine singular)
αλλεργικής (feminine genitive singular)
αλλεργικού (genitive neuter singular)
αλλεργικών (genitive masculine plural)
αλλεργικών (feminine genitive plural)
αλλεργικών (genitive neuter plural)
αλλεργικό (accusative masculine singular)
αλλεργική (accusative feminine singular)
αλλεργικό (accusative neuter singular)
αλλεργικούς (accusative masculine plural)
αλλεργικές (accusative feminine plural)
αλλεργικά (accusative neuter plural)
αλλεργικέ (masculine singular vocative)
αλλεργική (feminine singular vocative)
αλλεργικό (neuter singular vocative)
αλλεργικοί (masculine plural vocative)
αλλεργικές (feminine plural vocative)
αλλεργικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αλλεργικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αλλεργικός, etc.)

el-decl-adj-table

αλλεργικός (allergikós)

αλλεργική (allergikí)

αλλεργικό (allergikó)

αλλεργικοί (allergikoí)

αλλεργικές (allergikés)

αλλεργικά (allergiká)

αλλεργικού (allergikoú)

αλλεργικής (allergikís)

αλλεργικού (allergikoú)

αλλεργικών (allergikón)

αλλεργικών (allergikón)

αλλεργικών (allergikón)

αλλεργικό (allergikó)

αλλεργική (allergikí)

αλλεργικό (allergikó)

αλλεργικούς (allergikoús)

αλλεργικές (allergikés)

αλλεργικά (allergiká)

αλλεργικέ (allergiké)

αλλεργική (allergikí)

αλλεργικό (allergikó)

αλλεργικοί (allergikoí)

αλλεργικές (allergikés)

αλλεργικά (allergiká)


αντιβίωση

head

αντιβίωση • (antivíosi) f (plural αντιβιώσεις)

antivíosi (romanization)
αντιβιώσεις (plural)
αντιβίωση (nominative singular)
αντιβιώσεις (nominative plural)
αντιβίωσης (genitive singular)
αντιβιώσεων (genitive plural)
αντιβίωση (accusative singular)
αντιβιώσεις (accusative plural)
αντιβίωση (singular vocative)
αντιβιώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιβιώσεως (antivióseos)


ένεση

énesi (romanization)
ενέσεις (plural)
ένεση (nominative singular)
ενέσεις (nominative plural)
ένεσης (genitive singular)
ενέσεων (genitive plural)
ένεση (accusative singular)
ενέσεις (accusative plural)
ένεση (singular vocative)
ενέσεις (plural vocative)

Older or formal genitive singular: ενέσεως (enéseos)

(medicine) injection (method of drug administration)


πισινά

pisiná (romanization)
πισινά (nominative plural)
πισινών (genitive plural)
πισινά (accusative plural)
πισινά (plural vocative)


βελονόουρος

head

βελονόουρος • (velonóouros) m (feminine βελονόουρη, neuter βελονόουρο)

velonóouros (romanization)
βελονόουρη (feminine)
βελονόουρο (neuter)
βελονόουρος (masculine nominative singular)
βελονόουρη (feminine nominative singular)
βελονόουρο (neuter nominative singular)
βελονόουροι (masculine nominative plural)
βελονόουρες (feminine nominative plural)
βελονόουρα (neuter nominative plural)
βελονόουρου (genitive masculine singular)
βελονόουρης (feminine genitive singular)
βελονόουρου (genitive neuter singular)
βελονόουρων (genitive masculine plural)
βελονόουρων (feminine genitive plural)
βελονόουρων (genitive neuter plural)
βελονόουρο (accusative masculine singular)
βελονόουρη (accusative feminine singular)
βελονόουρο (accusative neuter singular)
βελονόουρους (accusative masculine plural)
βελονόουρες (accusative feminine plural)
βελονόουρα (accusative neuter plural)
βελονόουρε (masculine singular vocative)
βελονόουρη (feminine singular vocative)
βελονόουρο (neuter singular vocative)
βελονόουροι (masculine plural vocative)
βελονόουρες (feminine plural vocative)
βελονόουρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βελονόουρος (velonóouros)

βελονόουρη (velonóouri)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουροι (velonóouroi)

βελονόουρες (velonóoures)

βελονόουρα (velonóoura)

βελονόουρου (velonóourou)

βελονόουρης (velonóouris)

βελονόουρου (velonóourou)

βελονόουρων (velonóouron)

βελονόουρων (velonóouron)

βελονόουρων (velonóouron)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουρη (velonóouri)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουρους (velonóourous)

βελονόουρες (velonóoures)

βελονόουρα (velonóoura)

βελονόουρε (velonóoure)

βελονόουρη (velonóouri)

βελονόουρο (velonóouro)

βελονόουροι (velonóouroi)

βελονόουρες (velonóoures)

βελονόουρα (velonóoura)

βελόνα (velóna, “needle”) + ουρά (ourá, “tail”)


κέντρισμα

head

κέντρισμα • (kéntrisma) n (plural κεντρίσματα)

kéntrisma (romanization)
κεντρίσματα (plural)
κέντρισμα (nominative singular)
κεντρίσματα (nominative plural)
κεντρίσματος (genitive singular)
κεντρισμάτων (genitive plural)
κέντρισμα (accusative singular)
κεντρίσματα (accusative plural)
κέντρισμα (singular vocative)
κεντρίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

κεντρίσματος

κεντρισμάτων


κλινική

head

κλινική • (klinikí) f (plural κλινικές)

el-noun

κλινική • (klinikí) f (plural κλινικές)

klinikí (romanization)
κλινικές (plural)
κλινική (nominative singular)
κλινικές (nominative plural)
κλινικής (genitive singular)
κλινικών (genitive plural)
κλινική (accusative singular)
κλινικές (accusative plural)
κλινική (singular vocative)
κλινικές (plural vocative)

Learned borrowing from French clinique and English clinic, from Late Latin clīnicus, from Ancient Greek κλῑνικός (klīnikós).

(medicine) clinic (hospital department; a private hospital)


κρύωμα

head

κρύωμα • (krýoma) n (plural κρυώματα)

el-noun

κρύωμα • (krýoma) n (plural κρυώματα)

krýoma (romanization)
κρυώματα (plural)
κρύωμα (nominative singular)
κρυώματα (nominative plural)
κρυώματος (genitive singular)
κρυωμάτων (genitive plural)
κρύωμα (accusative singular)
κρυώματα (accusative plural)
κρύωμα (singular vocative)
κρυώματα (plural vocative)


βρεφοκομείο

head

βρεφοκομείο • (vrefokomeío) n (plural βρεφοκομεία)

vrefokomeío (romanization)
βρεφοκομεία (plural)
βρεφοκομείο (nominative singular)
βρεφοκομεία (nominative plural)
βρεφοκομείου (genitive singular)
βρεφοκομείων (genitive plural)
βρεφοκομείο (accusative singular)
βρεφοκομεία (accusative plural)
βρεφοκομείο (singular vocative)
βρεφοκομεία (plural vocative)

el-decl-noun

βρεφοκομείου

βρεφοκομείων

βρε‧φο‧κο‧μεί‧ο

βρέφος (vréfos, “infant”) + -κομείο (-komeío). First attested 1862.

suffix

Ο Γιάννης πέρασε τα πρώτα του χρόνια σ' ένα βρεφοκομείο.

Giannis spent his first years in a foundling hospital.

O Giánnis pérase ta próta tou chrónia s' éna vrefokomeío.

(medicine) foundling hospital (hospital and care facility for babies that have been abandoned by their mothers)


γηροκομείο

head

γηροκομείο • (girokomeío) n (plural γηροκομεία)

girokomeío (romanization)
γηροκομεία (plural)
γηροκομείο (nominative singular)
γηροκομεία (nominative plural)
γηροκομείου (genitive singular)
γηροκομείων (genitive plural)
γηροκομείο (accusative singular)
γηροκομεία (accusative plural)
γηροκομείο (singular vocative)
γηροκομεία (plural vocative)

γη‧ρο‧κο‧μεί‧ο

γέρος (géros, “old person”) + -κομείο (-komeío).

suffix

Η γιαγιά ζει εδώ και τρία χρόνια στο γηροκομείο.

Granny has been living in a nursing home for the last three years.

I giagiá zei edó kai tría chrónia sto girokomeío.

(medicine) nursing home, old people's home (hospital and care facility for the elderly)


οίκος ευγηρίας

head

οίκοι ευγηρίας

οίκος ευγηρίας • (oíkos evgirías) m (plural οίκοι ευγηρίας)

el-noun

οίκοι ευγηρίας

oíkos evgirías (romanization)
οίκοι ευγηρίας (plural)
οίκος ευγηρίας (nominative singular)
οίκοι ευγηρίας (nominative plural)
οίκου ευγηρίας (genitive singular)
οίκων ευγηρίας (genitive plural)
οίκο ευγηρίας (accusative singular)
οίκους ευγηρίας (accusative plural)
οίκε ευγηρίας (singular vocative)
οίκοι ευγηρίας (plural vocative)

el-decl-noun

οίκος ευγηρίας

οίκοι ευγηρίας

οίκου ευγηρίας

οίκων ευγηρίας

οίκο ευγηρίας

οίκους ευγηρίας

οίκε ευγηρίας

οίκοι ευγηρίας

Ο παππούς ζει εδώ και ενάμιση χρόνο στον οίκο ευγηρίας.

Grandad has been living in a nursing home for the last year and a half.

O pappoús zei edó kai enámisi chróno ston oíko evgirías.

(medicine, euphemistic, formal) nursing home, old people's home (hospital and care facility for the elderly)


αυλός

avlós (romanization)
αυλοί (plural)
αυλός (nominative singular)
αυλοί (nominative plural)
αυλού (genitive singular)
αυλών (genitive plural)
αυλό (accusative singular)
αυλούς (accusative plural)
αυλέ (singular vocative)
αυλοί (plural vocative)

From Ancient Greek αὐλός (aulós), from Proto-Indo-European *h₂ewlos (“tube”).
Cognates include Lithuanian aulas, Norwegian aul, Hittite [script needed] (auli-, “tube-shaped organ in the neck”), and perhaps also Latin alvus, Old Church Slavonic улица (ulica, “small lane, narrow street”), and Old Armenian ուղ (uł, “passage”), ուղի (ułi, “road”).

cog

(medicine) the tubular part of any hollow organ eg intestines.


αμυγδαλή

head

αμυγδαλή • (amygdalí) n (plural αμυγδαλές)

amygdalí (romanization)
αμυγδαλές (plural)
found in plural (usually)
αμυγδαλή (nominative singular)
αμυγδαλές (nominative plural)
αμυγδαλής (genitive singular)
αμυγδαλών (genitive plural)
αμυγδαλή (accusative singular)
αμυγδαλές (accusative plural)
αμυγδαλή (singular vocative)
αμυγδαλές (plural vocative)


πλατύφυλλος

πλατύφυλλος • (platýfyllos) m (feminine πλατύφυλλα, neuter πλατύφυλλο)

platýfyllos (romanization)
πλατύφυλλα (feminine)
πλατύφυλλο (neuter)
πλατύφυλλος (masculine nominative singular)
πλατύφυλλα (feminine nominative singular)
πλατύφυλλο (neuter nominative singular)
πλατύφυλλοι (masculine nominative plural)
πλατύφυλλες (feminine nominative plural)
πλατύφυλλα (neuter nominative plural)
πλατύφυλλου (genitive masculine singular)
πλατύφυλλας (feminine genitive singular)
πλατύφυλλου (genitive neuter singular)
πλατύφυλλων (genitive masculine plural)
πλατύφυλλων (feminine genitive plural)
πλατύφυλλων (genitive neuter plural)
πλατύφυλλο (accusative masculine singular)
πλατύφυλλα (accusative feminine singular)
πλατύφυλλο (accusative neuter singular)
πλατύφυλλους (accusative masculine plural)
πλατύφυλλες (accusative feminine plural)
πλατύφυλλα (accusative neuter plural)
πλατύφυλλε (masculine singular vocative)
πλατύφυλλα (feminine singular vocative)
πλατύφυλλο (neuter singular vocative)
πλατύφυλλοι (masculine plural vocative)
πλατύφυλλες (feminine plural vocative)
πλατύφυλλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

πλατύφυλλος (platýfyllos)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλοι (platýfylloi)

πλατύφυλλες (platýfylles)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλου (platýfyllou)

πλατύφυλλας (platýfyllas)

πλατύφυλλου (platýfyllou)

πλατύφυλλων (platýfyllon)

πλατύφυλλων (platýfyllon)

πλατύφυλλων (platýfyllon)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλους (platýfyllous)

πλατύφυλλες (platýfylles)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλε (platýfylle)

πλατύφυλλα (platýfylla)

πλατύφυλλο (platýfyllo)

πλατύφυλλοι (platýfylloi)

πλατύφυλλες (platýfylles)

πλατύφυλλα (platýfylla)


ψυχανθές

head

ψυχανθές • (psychanthés) n (plural ψυχανθή)

psychanthés (romanization)
ψυχανθή (plural)
ψυχανθές (nominative singular)
ψυχανθή (nominative plural)
ψυχανθούς (genitive singular)
ψυχανθών (genitive plural)
ψυχανθές (accusative singular)
ψυχανθή (accusative plural)
ψυχανθές (singular vocative)
ψυχανθή (plural vocative)

(botany) papilionaceous plant, legume (most frequently in the plural)

Ψυχανθή

Faboideae, Papilionoideae, Papilionaceae; taxonomic subfamily


βραδυ-

βραδυ- (vrady-) + καρδιά (kardiá, “heart”) → βραδυκαρδία (vradykardía, “bradycardia”)

βραδυ- (vrady-) + ψυχή (psychí, “soul”) → βραδυψυχισμός (vradypsychismós, “bradypsychia”)

βραδυ- (vrady-) + γλώσσα (glóssa, “tongue”) → βραδυγλωσσία (vradyglossía, “bradyglossia, bradylalia”)

(medicine) added before a noun, adjective or verb to create words that indicates something that is too slow or in distress; brady-:


ταχυ-

ταχυ- (tachy-) + καρδιά (kardiá, “heart”) → ταχυκαρδία (tachykardía, “tachycardia”)

ταχυ- (tachy-) + πνοή (pnoḯ, “breath”) → ταχύπνοια (tachýpnoia, “tachypnea”)

ταχυ- (tachy-) + γλώσσα (glóssa, “tongue”) → ταχυγλωσσία (tachyglossía, “tachylalia”)

(medicine) added before a noun, adjective or verb to create words that indicates something that is too fast; tachy-:


παρενέργεια

παρενέργειες

παρενέργεια • (parenérgeia) f (plural παρενέργειες)

el-noun

παρενέργειες

parenérgeia (romanization)
παρενέργειες (plural)
παρενέργεια (nominative singular)
παρενέργειες (nominative plural)
παρενέργειας (genitive singular)
παρενεργειών (genitive plural)
παρενέργεια (accusative singular)
παρενέργειες (accusative plural)
παρενέργεια (singular vocative)
παρενέργειες (plural vocative)

el-decl-noun

παρενέργειες

παρενέργειας

παρενεργειών

παρενέργειες

παρενέργειες

πα‧ρε‧νέρ‧γει‧α

From παρ- (par-) + ενέργεια (enérgeia, “action”), calque of German Nebenwirkung.

af

Αυτό το φάρμακο δεν έχει καθόλου παρενέργειες.

Aftó to fármako den échei kathólou parenérgeies.

Μια ανεπιθύμητη παρενέργεια αυτού του νόμου.

Mia anepithýmiti parenérgeia aftoú tou nómou.

(medicine and in general) side effect, adverse effect


επεισόδιο

head

επεισόδιο • (epeisódio) n (plural επεισόδια)

epeisódio (romanization)
επεισόδια (plural)
επεισόδιο (nominative singular)
επεισόδια (nominative plural)
επεισοδίου (genitive singular)
επεισόδιου (genitive singular)
επεισοδίων (genitive plural)
επεισόδιο (accusative singular)
επεισόδια (accusative plural)
επεισόδιο (singular vocative)
επεισόδια (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπεισόδιον (epeisódion).


δυσχέρεια

δυσχέρεια • (dyschéreia) f (plural δυσχέρειες)

dyschéreia (romanization)
δυσχέρειες (plural)
δυσχέρεια (nominative singular)
δυσχέρειες (nominative plural)
δυσχέρειας (genitive singular)
δυσχερειών (genitive plural)
δυσχέρεια (accusative singular)
δυσχέρειες (accusative plural)
δυσχέρεια (singular vocative)
δυσχέρειες (plural vocative)

From Ancient Greek δυσχέρεια (duskhéreia).

αναπνευστική δυσχέρεια


ορθο-

ορθο- (ortho-) + κόλον (kólon, “colon”) → ορθοκολικός (orthokolikós, “colorectal”)

(medicine) added before a noun, adjective or verb to create words that denote something related to the rectum:


λυκανθρωπία

λυκανθρωπία • (lykanthropía) f (uncountable)

lykanthropía (romanization)
λυκανθρωπία (nominative singular)
λυκανθρωπίας (genitive singular)
λυκανθρωπία (accusative singular)
λυκανθρωπία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

λυκανθρωπίας

λυ‧καν‧θρω‧πί‧α

From λύκος (lýkos, “wolf”) + άνθρωπος (ánthropos, “man, human”) + -ία (-ía).

compound

(psychiatry) lycanthropy (delusion in which a person believes they are a wolf)


φροντίδα υγείας

head

φροντίδα υγείας • (frontída ygeías) f (uncountable)


υστερο-

From Ancient Greek ὑστέρα (hustéra, “womb”).

υστερο- (ystero-) + εκτομή (ektomí, “excision”) → υστερεκτομή (ysterektomí, “hysterectomy”)

υστερο- (ystero-) + τοκετός (toketós, “birth”) → υστεροτοκία (ysterotokía, “expelling of the placenta”)

(medicine) added before a noun, adjective or verb to create words that denote something related to the womb:


πρωκτικός

πρωκτικός • (proktikós) m (feminine πρωκτική, neuter πρωκτικό)

proktikós (romanization)
πρωκτική (feminine)
πρωκτικό (neuter)
πρωκτικός (masculine nominative singular)
πρωκτική (feminine nominative singular)
πρωκτικό (neuter nominative singular)
πρωκτικοί (masculine nominative plural)
πρωκτικές (feminine nominative plural)
πρωκτικά (neuter nominative plural)
πρωκτικού (genitive masculine singular)
πρωκτικής (feminine genitive singular)
πρωκτικού (genitive neuter singular)
πρωκτικών (genitive masculine plural)
πρωκτικών (feminine genitive plural)
πρωκτικών (genitive neuter plural)
πρωκτικό (accusative masculine singular)
πρωκτική (accusative feminine singular)
πρωκτικό (accusative neuter singular)
πρωκτικούς (accusative masculine plural)
πρωκτικές (accusative feminine plural)
πρωκτικά (accusative neuter plural)
πρωκτικέ (masculine singular vocative)
πρωκτική (feminine singular vocative)
πρωκτικό (neuter singular vocative)
πρωκτικοί (masculine plural vocative)
πρωκτικές (feminine plural vocative)
πρωκτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πρωκτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πρωκτικός, etc.)

el-decl-adj-table

πρωκτικός (proktikós)

πρωκτική (proktikí)

πρωκτικό (proktikó)

πρωκτικοί (proktikoí)

πρωκτικές (proktikés)

πρωκτικά (proktiká)

πρωκτικού (proktikoú)

πρωκτικής (proktikís)

πρωκτικού (proktikoú)

πρωκτικών (proktikón)

πρωκτικών (proktikón)

πρωκτικών (proktikón)

πρωκτικό (proktikó)

πρωκτική (proktikí)

πρωκτικό (proktikó)

πρωκτικούς (proktikoús)

πρωκτικές (proktikés)

πρωκτικά (proktiká)

πρωκτικέ (proktiké)

πρωκτική (proktikí)

πρωκτικό (proktikó)

πρωκτικοί (proktikoí)

πρωκτικές (proktikés)

πρωκτικά (proktiká)

πρωκτός (proktós, “anus”) + -ικός (-ikós).

suffix

πρωκτικός σωλήνας

πρωκτική συνουσία

πρωκτικό σεξ

(medicine) anal (related to, or through the anus)


βασιλομήτωρ

head

βασιλομήτορες

βασιλομήτωρ • (vasilomítor) f (plural βασιλομήτορες)

el-noun

βασιλομήτορες

vasilomítor (romanization)
βασιλομήτορες (plural)
βασιλομήτωρ (nominative singular)
βασιλομήτορες (nominative plural)
βασιλομήτορος (genitive singular)
βασιλομητόρων (genitive plural)
βασιλομήτορα (accusative singular)
βασιλομήτορες (accusative plural)
βασιλομήτορ (singular vocative)
βασιλομήτορες (plural vocative)

el-decl-noun

βασιλομήτορες

βασιλομήτορος

βασιλομητόρων

βασιλομήτορα

βασιλομήτορες

βασιλομήτορες

βα‧σι‧λο‧μή‧τωρ

Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king”) + μήτηρ (mítir, “mother”). First attested 1868.

der

Η βασιλομήτωρ της Βρετανίας πέθανε το 2002.

I vasilomítor tis Vretanías péthane to 2002.

(formal, archaic) queen mother (mother of a ruling king or queen)


κολονοσκόπηση

head

κολονοσκοπήσεις

κολονοσκόπηση • (kolonoskópisi) f (plural κολονοσκοπήσεις)

el-noun

κολονοσκοπήσεις

kolonoskópisi (romanization)
κολονοσκοπήσεις (plural)
κολονοσκόπηση (nominative singular)
κολονοσκοπήσεις (nominative plural)
κολονοσκόπησης (genitive singular)
κολονοσκοπήσεων (genitive plural)
κολονοσκόπηση (accusative singular)
κολονοσκοπήσεις (accusative plural)
κολονοσκόπηση (singular vocative)
κολονοσκοπήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

κολονοσκόπηση

κολονοσκοπήσεις

κολονοσκόπησης

κολονοσκοπήσεων

κολονοσκόπηση

κολονοσκοπήσεις

κολονοσκόπηση

κολονοσκοπήσεις

Older or formal genitive singular: κολονοσκοπήσεως (kolonoskopíseos)


ενδοσκόπηση

head

ενδοσκοπήσεις

ενδοσκόπηση • (endoskópisi) f (plural ενδοσκοπήσεις)

el-noun

ενδοσκοπήσεις

endoskópisi (romanization)
ενδοσκοπήσεις (plural)
ενδοσκόπηση (nominative singular)
ενδοσκοπήσεις (nominative plural)
ενδοσκόπησης (genitive singular)
ενδοσκοπήσεων (genitive plural)
ενδοσκόπηση (accusative singular)
ενδοσκοπήσεις (accusative plural)
ενδοσκόπηση (singular vocative)
ενδοσκοπήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ενδοσκοπήσεις

ενδοσκόπησης

ενδοσκοπήσεων

ενδοσκοπήσεις

ενδοσκοπήσεις

Older or formal genitive singular: ενδοσκοπήσεως (endoskopíseos)

ενδο- (endo-, “inside”) + -σκόπηση (-skópisi, “looking”)


ενόχλημα

head

ενόχλημα • (enóchlima) n (plural ενοχλήματα)

enóchlima (romanization)
ενοχλήματα (plural)
ενόχλημα (nominative singular)
ενοχλήματα (nominative plural)
ενοχλήματος (genitive singular)
ενοχλημάτων (genitive plural)
ενόχλημα (accusative singular)
ενοχλήματα (accusative plural)
ενόχλημα (singular vocative)
ενοχλήματα (plural vocative)

From Koine Greek ἐνόχλημα (enókhlēma), from ἐνοχλῶ (enokhlô, “to annoy”).

Όλο παραπονιέται για διάφορα ενοχλήματα.

He's always complaining about various discomforts.

Ólo paraponiétai gia diáfora enochlímata.

ενόχλημα της καρδιάς

(medicine) discomfort, complaint, ailment (bodily or mental)


ενόχληση

ενόχληση • (enóchlisi) f (plural ενοχλήσεις)

enóchlisi (romanization)
ενοχλήσεις (plural)
ενόχληση (nominative singular)
ενοχλήσεις (nominative plural)
ενόχλησης (genitive singular)
ενοχλήσεων (genitive plural)
ενόχληση (accusative singular)
ενοχλήσεις (accusative plural)
ενόχληση (singular vocative)
ενοχλήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενοχλήσεως (enochlíseos)

From Koine Greek ἐνόχληση (enókhlēsē), from ἐνοχλῶ (enokhlô, “to annoy”).

Όλο παραπονιέται για διάφορες ενοχλήσεις.

He's always complaining about various ailments.

Ólo paraponiétai gia diáfores enochlíseis.

(medicine) ailment, discomfort, complaint (bodily or mental)


χονδρικός

head

χονδρικός • (chondrikós) m (feminine χονδρική, neuter χονδρικό)

chondrikós (romanization)
χονδρική (feminine)
χονδρικό (neuter)
χονδρικός (masculine nominative singular)
χονδρική (feminine nominative singular)
χονδρικό (neuter nominative singular)
χονδρικοί (masculine nominative plural)
χονδρικές (feminine nominative plural)
χονδρικά (neuter nominative plural)
χονδρικού (genitive masculine singular)
χονδρικής (feminine genitive singular)
χονδρικού (genitive neuter singular)
χονδρικών (genitive masculine plural)
χονδρικών (feminine genitive plural)
χονδρικών (genitive neuter plural)
χονδρικό (accusative masculine singular)
χονδρική (accusative feminine singular)
χονδρικό (accusative neuter singular)
χονδρικούς (accusative masculine plural)
χονδρικές (accusative feminine plural)
χονδρικά (accusative neuter plural)
χονδρικέ (masculine singular vocative)
χονδρική (feminine singular vocative)
χονδρικό (neuter singular vocative)
χονδρικοί (masculine plural vocative)
χονδρικές (feminine plural vocative)
χονδρικά (neuter plural vocative)

(anatomy) cartilaginous, relating to cartilage


μαδέρα

madéra (romanization)
μαδέρα (nominative singular)
μαδέρας (genitive singular)
μαδέρα (accusative singular)
μαδέρα (singular vocative)


αγγειεκτομή

αγγειεκτομές

αγγειεκτομή • (angeiektomí) f (plural αγγειεκτομές)

el-noun

αγγειεκτομές

angeiektomí (romanization)
αγγειεκτομές (plural)
αγγειεκτομή (nominative singular)
αγγειεκτομές (nominative plural)
αγγειεκτομής (genitive singular)
αγγειεκτομών (genitive plural)
αγγειεκτομή (accusative singular)
αγγειεκτομές (accusative plural)
αγγειεκτομή (singular vocative)
αγγειεκτομές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειεκτομές

αγγειεκτομής

αγγειεκτομών

αγγειεκτομές

αγγειεκτομές


αγγειολαβίδα

head

αγγειολαβίδες

αγγειολαβίδα • (angeiolavída) f (plural αγγειολαβίδες)

el-noun

αγγειολαβίδες

angeiolavída (romanization)
αγγειολαβίδες (plural)
αγγειολαβίδα (nominative singular)
αγγειολαβίδες (nominative plural)
αγγειολαβίδας (genitive singular)
αγγειολαβίδων (genitive plural)
αγγειολαβίδα (accusative singular)
αγγειολαβίδες (accusative plural)
αγγειολαβίδα (singular vocative)
αγγειολαβίδες (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειολαβίδα

αγγειολαβίδες

αγγειολαβίδας

αγγειολαβίδων

αγγειολαβίδα

αγγειολαβίδες

αγγειολαβίδα

αγγειολαβίδες


αγγειολογία

head

αγγειολογίες

αγγειολογία • (angeiología) f (plural αγγειολογίες)

el-noun

αγγειολογίες

angeiología (romanization)
αγγειολογίες (plural)
αγγειολογία (nominative singular)
αγγειολογίες (nominative plural)
αγγειολογίας (genitive singular)
αγγειολογιών (genitive plural)
αγγειολογία (accusative singular)
αγγειολογίες (accusative plural)
αγγειολογία (singular vocative)
αγγειολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειολογίες

αγγειολογίας

αγγειολογιών

αγγειολογίες

αγγειολογίες

αγ‧γει‧ο‧λο‧γί‧α

αιμοφόρο αγγείο n and see: αγγείο n for pottery related terms


κονδυλώδης

head

κονδυλώδης • (kondylódis) m (feminine κονδυλώδης, neuter κονδυλώδες)

kondylódis (romanization)
κονδυλώδης (feminine)
κονδυλώδες (neuter)
κονδυλώδης (masculine nominative singular)
κονδυλώδης (feminine nominative singular)
κονδυλώδες (neuter nominative singular)
κονδυλώδεις (masculine nominative plural)
κονδυλώδεις (feminine nominative plural)
κονδυλώδη (neuter nominative plural)
κονδυλώδους (genitive masculine singular)
κονδυλώδη (genitive masculine singular)
κονδυλώδους (feminine genitive singular)
κονδυλώδους (genitive neuter singular)
κονδυλωδών (genitive masculine plural)
κονδυλωδών (feminine genitive plural)
κονδυλωδών (genitive neuter plural)
κονδυλώδη (accusative masculine singular)
κονδυλώδη (accusative feminine singular)
κονδυλώδες (accusative neuter singular)
κονδυλώδεις (accusative masculine plural)
κονδυλώδεις (accusative feminine plural)
κονδυλώδη (accusative neuter plural)
κονδυλώδη (masculine singular vocative)
κονδυλώδης (masculine singular vocative)
κονδυλώδης (feminine singular vocative)
κονδυλώδες (neuter singular vocative)
κονδυλώδεις (masculine plural vocative)
κονδυλώδεις (feminine plural vocative)
κονδυλώδη (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδες (kondylódes)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδους (kondylódous)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδους (kondylódous)

κονδυλώδους (kondylódous)

κονδυλωδών (kondylodón)

κονδυλωδών (kondylodón)

κονδυλωδών (kondylodón)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδες (kondylódes)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδη (kondylódi)

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδης (kondylódis)

κονδυλώδες (kondylódes)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδεις (kondylódeis)

κονδυλώδη (kondylódi)


κόνδυλος

head

κόνδυλος • (kóndylos) m (plural κόνδυλοι)

kóndylos (romanization)
κόνδυλοι (plural)
κόνδυλος (nominative singular)
κόνδυλοι (nominative plural)
κονδύλου (genitive singular)
κονδύλων (genitive plural)
κόνδυλο (accusative singular)
κονδύλους (accusative plural)
κόνδυλε (singular vocative)
κόνδυλοι (plural vocative)


ηλιθιότητα

ηλιθιότητα • (ilithiótita) f (plural ηλιθιότητες)

ilithiótita (romanization)
ηλιθιότητες (plural)
ηλιθιότητα (nominative singular)
ηλιθιότητες (nominative plural)
ηλιθιότητας (genitive singular)
ηλιθιοτήτων (genitive plural)
ηλιθιότητα (accusative singular)
ηλιθιότητες (accusative plural)
ηλιθιότητα (singular vocative)
ηλιθιότητες (plural vocative)

η‧λι‧θι‧ό‧τη‧τα

From Ancient Greek ἠλιθιότης (ēlithiótēs), equivalent to ηλίθιος (ilíthios, “stupid, foolish”) + -ότητα (-ótita).

suffix

learning difficulties
learning difficulties

(psychiatry, dated) learning difficulties, mental retardation


χίασμα

chíasma (romanization)
χιάσματα (plural)
χίασμα (nominative singular)
χιάσματα (nominative plural)
χιάσματος (genitive singular)
χιασμάτων (genitive plural)
χίασμα (accusative singular)
χιάσματα (accusative plural)
χίασμα (singular vocative)
χιάσματα (plural vocative)


γονιμότητα

head

γονιμότητα • (gonimótita) f (uncountable)

gonimótita (romanization)
γονιμότητα (nominative singular)
γονιμότητας (genitive singular)
γονιμότητα (accusative singular)
γονιμότητα (singular vocative)

From Koine Greek γονιμότης (gonimótēs), equivalent to γόνιμος (gónimos, “fertile, fecund”) + -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”).


αγονία

agonía (romanization)
αγονία (nominative singular)
αγονίας (genitive singular)
αγονία (accusative singular)
αγονία (singular vocative)

αγωνία (agonía)


στειρότητα

head

στειρότητα • (steirótita) f (uncountable)

steirótita (romanization)
στειρότητα (nominative singular)
στειρότητας (genitive singular)
στειρότητα (accusative singular)
στειρότητα (singular vocative)

στει‧ρό‧τη‧τα

From Koine Greek στειρότης (steirótēs), equivalent to στείρος (steíros, “sterile, barren”) + -ότητα (-ótita, “-ity, -ness”).

suffix

(medicine) infertility, sterility, barrenness (inability to procreate)


πρώτες βοήθειες

head

πρώτες βοήθειες • (prótes voḯtheies) f pl

prótes voḯtheies (romanization)
πρώτες βοήθειες (nominative plural)
πρώτων βοηθειών (genitive plural)
πρώτες βοήθειες (accusative plural)
πρώτες βοήθειες (plural vocative)

el-decl-noun-pl

πρώτες βοήθειες

πρώτων βοηθειών

πρώτες βοήθειες

πρώτες βοήθειες

Ο γιατρός παρέχει τις πρώτες βοήθειες στον τραυματία.

The doctor is providing first aid to the injured person.

O giatrós paréchei tis prótes voḯtheies ston travmatía.


αγράμπελη

head

αγράμπελη • (agrámpeli) f (usually uncountable, plural αγράμπελες)

agrámpeli (romanization)
αγράμπελες (plural)
αγράμπελη (nominative singular)
αγράμπελες (nominative plural)
αγράμπελης (genitive singular)
αγράμπελων (genitive plural)
αγράμπελη (accusative singular)
αγράμπελες (accusative plural)
αγράμπελη (singular vocative)
αγράμπελες (plural vocative)

(botany) flowering climbing plant
clematis

(botany) flowering climbing plant
wild woodbine


βότανο

vótano (romanization)
βότανα (plural)
βότανο (nominative singular)
βότανα (nominative plural)
βοτάνου (genitive singular)
βότανου (genitive singular)
βοτάνων (genitive plural)
βότανο (accusative singular)
βότανα (accusative plural)
βότανο (singular vocative)
βότανα (plural vocative)


ίρις

íris (romanization)
ίριδες (plural)
ίρις (nominative singular)
ίριδες (nominative plural)
ίριδας (genitive singular)
ίριδων (genitive plural)
ίρις (accusative singular)
ίριδες (accusative plural)
ίρις (singular vocative)
ίριδες (plural vocative)

Learnedly, the Ancient Greek ἶρις (îris). See ίριδα (írida).


αγριοβότανο

αγριοβότανο • (agriovótano) n (plural αγριοβότανα)

agriovótano (romanization)
αγριοβότανα (plural)
αγριοβότανο (nominative singular)
αγριοβότανα (nominative plural)
αγριοβοτάνου (genitive singular)
αγριοβότανου (genitive singular)
αγριοβοτάνων (genitive plural)
αγριοβότανο (accusative singular)
αγριοβότανα (accusative plural)
αγριοβότανο (singular vocative)
αγριοβότανα (plural vocative)

el-decl-noun

αγριοβοτάνου

αγριοβότανου

αγριοβοτάνων

αγριο- (agrio-, “wild”) + βότανο (vótano, “flower, plant”)


αγγειόσπερμα

angeiósperma (romanization)
αγγειόσπερμα (nominative plural)
αγγειόσπερμων (genitive plural)
αγγειόσπερμα (accusative plural)
αγγειόσπερμα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αγγειόσπερμα

αγγειόσπερμων

αγγειόσπερμα

αγγειόσπερμα


αγγειοδιασταλτικό

head

αγγειοδιασταλτικά

αγγειοδιασταλτικό • (angeiodiastaltikó) n (plural αγγειοδιασταλτικά)

el-noun

αγγειοδιασταλτικά

angeiodiastaltikó (romanization)
αγγειοδιασταλτικά (plural)
αγγειοδιασταλτικό (nominative singular)
αγγειοδιασταλτικά (nominative plural)
αγγειοδιασταλτικού (genitive singular)
αγγειοδιασταλτικών (genitive plural)
αγγειοδιασταλτικό (accusative singular)
αγγειοδιασταλτικά (accusative plural)
αγγειοδιασταλτικό (singular vocative)
αγγειοδιασταλτικά (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοδιασταλτικό

αγγειοδιασταλτικά

αγγειοδιασταλτικού

αγγειοδιασταλτικών

αγγειοδιασταλτικό

αγγειοδιασταλτικά

αγγειοδιασταλτικό

αγγειοδιασταλτικά


αγγειολογικός

head

αγγειολογική

αγγειολογικό

αγγειολογικός • (angeiologikós) m (feminine αγγειολογική, neuter αγγειολογικό)

el-adj

αγγειολογική

αγγειολογικό

angeiologikós (romanization)
αγγειολογική (feminine)
αγγειολογικό (neuter)
αγγειολογικός (masculine nominative singular)
αγγειολογική (feminine nominative singular)
αγγειολογικό (neuter nominative singular)
αγγειολογικοί (masculine nominative plural)
αγγειολογικές (feminine nominative plural)
αγγειολογικά (neuter nominative plural)
αγγειολογικού (genitive masculine singular)
αγγειολογικής (feminine genitive singular)
αγγειολογικού (genitive neuter singular)
αγγειολογικών (genitive masculine plural)
αγγειολογικών (feminine genitive plural)
αγγειολογικών (genitive neuter plural)
αγγειολογικό (accusative masculine singular)
αγγειολογική (accusative feminine singular)
αγγειολογικό (accusative neuter singular)
αγγειολογικούς (accusative masculine plural)
αγγειολογικές (accusative feminine plural)
αγγειολογικά (accusative neuter plural)
αγγειολογικέ (masculine singular vocative)
αγγειολογική (feminine singular vocative)
αγγειολογικό (neuter singular vocative)
αγγειολογικοί (masculine plural vocative)
αγγειολογικές (feminine plural vocative)
αγγειολογικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγγειολογικός

el-decl-adj-table

αγγειολογικός (angeiologikós)

αγγειολογική (angeiologikí)

αγγειολογικό (angeiologikó)

αγγειολογικοί (angeiologikoí)

αγγειολογικές (angeiologikés)

αγγειολογικά (angeiologiká)

αγγειολογικού (angeiologikoú)

αγγειολογικής (angeiologikís)

αγγειολογικού (angeiologikoú)

αγγειολογικών (angeiologikón)

αγγειολογικών (angeiologikón)

αγγειολογικών (angeiologikón)

αγγειολογικό (angeiologikó)

αγγειολογική (angeiologikí)

αγγειολογικό (angeiologikó)

αγγειολογικούς (angeiologikoús)

αγγειολογικές (angeiologikés)

αγγειολογικά (angeiologiká)

αγγειολογικέ (angeiologiké)

αγγειολογική (angeiologikí)

αγγειολογικό (angeiologikó)

αγγειολογικοί (angeiologikoí)

αγγειολογικές (angeiologikés)

αγγειολογικά (angeiologiká)


αγγειοδιασταλτικός

head

αγγειοδιασταλτική

αγγειοδιασταλτικό

αγγειοδιασταλτικός • (angeiodiastaltikós) m (feminine αγγειοδιασταλτική, neuter αγγειοδιασταλτικό)

el-adj

αγγειοδιασταλτική

αγγειοδιασταλτικό

angeiodiastaltikós (romanization)
αγγειοδιασταλτική (feminine)
αγγειοδιασταλτικό (neuter)
αγγειοδιασταλτικός (masculine nominative singular)
αγγειοδιασταλτική (feminine nominative singular)
αγγειοδιασταλτικό (neuter nominative singular)
αγγειοδιασταλτικοί (masculine nominative plural)
αγγειοδιασταλτικές (feminine nominative plural)
αγγειοδιασταλτικά (neuter nominative plural)
αγγειοδιασταλτικού (genitive masculine singular)
αγγειοδιασταλτικής (feminine genitive singular)
αγγειοδιασταλτικού (genitive neuter singular)
αγγειοδιασταλτικών (genitive masculine plural)
αγγειοδιασταλτικών (feminine genitive plural)
αγγειοδιασταλτικών (genitive neuter plural)
αγγειοδιασταλτικό (accusative masculine singular)
αγγειοδιασταλτική (accusative feminine singular)
αγγειοδιασταλτικό (accusative neuter singular)
αγγειοδιασταλτικούς (accusative masculine plural)
αγγειοδιασταλτικές (accusative feminine plural)
αγγειοδιασταλτικά (accusative neuter plural)
αγγειοδιασταλτικέ (masculine singular vocative)
αγγειοδιασταλτική (feminine singular vocative)
αγγειοδιασταλτικό (neuter singular vocative)
αγγειοδιασταλτικοί (masculine plural vocative)
αγγειοδιασταλτικές (feminine plural vocative)
αγγειοδιασταλτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγγειοδιασταλτικ

el-decl-adj-a

αγγειοδιασταλτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αγγειοδιασταλτικός

αγγειοδιασταλτικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγγειοδιασταλτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγγειοδιασταλτικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αγγειοδιασταλτικ

el-decl-adj-table

αγγειοδιασταλτικός (angeiodiastaltikós)

αγγειοδιασταλτική (angeiodiastaltikí)

αγγειοδιασταλτικό (angeiodiastaltikó)

αγγειοδιασταλτικοί (angeiodiastaltikoí)

αγγειοδιασταλτικές (angeiodiastaltikés)

αγγειοδιασταλτικά (angeiodiastaltiká)

αγγειοδιασταλτικού (angeiodiastaltikoú)

αγγειοδιασταλτικής (angeiodiastaltikís)

αγγειοδιασταλτικού (angeiodiastaltikoú)

αγγειοδιασταλτικών (angeiodiastaltikón)

αγγειοδιασταλτικών (angeiodiastaltikón)

αγγειοδιασταλτικών (angeiodiastaltikón)

αγγειοδιασταλτικό (angeiodiastaltikó)

αγγειοδιασταλτική (angeiodiastaltikí)

αγγειοδιασταλτικό (angeiodiastaltikó)

αγγειοδιασταλτικούς (angeiodiastaltikoús)

αγγειοδιασταλτικές (angeiodiastaltikés)

αγγειοδιασταλτικά (angeiodiastaltiká)

αγγειοδιασταλτικέ (angeiodiastaltiké)

αγγειοδιασταλτική (angeiodiastaltikí)

αγγειοδιασταλτικό (angeiodiastaltikó)

αγγειοδιασταλτικοί (angeiodiastaltikoí)

αγγειοδιασταλτικές (angeiodiastaltikés)

αγγειοδιασταλτικά (angeiodiastaltiká)


αγγειοδιαστολή

head

αγγειοδιαστολές

αγγειοδιαστολή • (angeiodiastolí) f (plural αγγειοδιαστολές)

el-noun

αγγειοδιαστολές

angeiodiastolí (romanization)
αγγειοδιαστολές (plural)
αγγειοδιαστολή (nominative singular)
αγγειοδιαστολές (nominative plural)
αγγειοδιαστολής (genitive singular)
αγγειοδιαστολών (genitive plural)
αγγειοδιαστολή (accusative singular)
αγγειοδιαστολές (accusative plural)
αγγειοδιαστολή (singular vocative)
αγγειοδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοδιαστολή

αγγειοδιαστολές

αγγειοδιαστολής

αγγειοδιαστολών

αγγειοδιαστολή

αγγειοδιαστολές

αγγειοδιαστολή

αγγειοδιαστολές


αγγειοσυστολή

head

αγγειοσυστολές

αγγειοσυστολή • (angeiosystolí) f (plural αγγειοσυστολές)

el-noun

αγγειοσυστολές

angeiosystolí (romanization)
αγγειοσυστολές (plural)
αγγειοσυστολή (nominative singular)
αγγειοσυστολές (nominative plural)
αγγειοσυστολής (genitive singular)
αγγειοσυστολών (genitive plural)
αγγειοσυστολή (accusative singular)
αγγειοσυστολές (accusative plural)
αγγειοσυστολή (singular vocative)
αγγειοσυστολές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοσυστολή

αγγειοσυστολές

αγγειοσυστολής

αγγειοσυστολών

αγγειοσυστολή

αγγειοσυστολές

αγγειοσυστολή

αγγειοσυστολές


αγγειοσυσταλτικός

head

αγγειοσυσταλτική

αγγειοσυσταλτικό

αγγειοσυσταλτικός • (angeiosystaltikós) m (feminine αγγειοσυσταλτική, neuter αγγειοσυσταλτικό)

el-adj

αγγειοσυσταλτική

αγγειοσυσταλτικό

angeiosystaltikós (romanization)
αγγειοσυσταλτική (feminine)
αγγειοσυσταλτικό (neuter)
αγγειοσυσταλτικός (masculine nominative singular)
αγγειοσυσταλτική (feminine nominative singular)
αγγειοσυσταλτικό (neuter nominative singular)
αγγειοσυσταλτικοί (masculine nominative plural)
αγγειοσυσταλτικές (feminine nominative plural)
αγγειοσυσταλτικά (neuter nominative plural)
αγγειοσυσταλτικού (genitive masculine singular)
αγγειοσυσταλτικής (feminine genitive singular)
αγγειοσυσταλτικού (genitive neuter singular)
αγγειοσυσταλτικών (genitive masculine plural)
αγγειοσυσταλτικών (feminine genitive plural)
αγγειοσυσταλτικών (genitive neuter plural)
αγγειοσυσταλτικό (accusative masculine singular)
αγγειοσυσταλτική (accusative feminine singular)
αγγειοσυσταλτικό (accusative neuter singular)
αγγειοσυσταλτικούς (accusative masculine plural)
αγγειοσυσταλτικές (accusative feminine plural)
αγγειοσυσταλτικά (accusative neuter plural)
αγγειοσυσταλτικέ (masculine singular vocative)
αγγειοσυσταλτική (feminine singular vocative)
αγγειοσυσταλτικό (neuter singular vocative)
αγγειοσυσταλτικοί (masculine plural vocative)
αγγειοσυσταλτικές (feminine plural vocative)
αγγειοσυσταλτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αγγειοσυσταλτικ

el-decl-adj-a

αγγειοσυσταλτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αγγειοσυσταλτικός

αγγειοσυσταλτικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγγειοσυσταλτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγγειοσυσταλτικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αγγειοσυσταλτικ

el-decl-adj-table

αγγειοσυσταλτικός (angeiosystaltikós)

αγγειοσυσταλτική (angeiosystaltikí)

αγγειοσυσταλτικό (angeiosystaltikó)

αγγειοσυσταλτικοί (angeiosystaltikoí)

αγγειοσυσταλτικές (angeiosystaltikés)

αγγειοσυσταλτικά (angeiosystaltiká)

αγγειοσυσταλτικού (angeiosystaltikoú)

αγγειοσυσταλτικής (angeiosystaltikís)

αγγειοσυσταλτικού (angeiosystaltikoú)

αγγειοσυσταλτικών (angeiosystaltikón)

αγγειοσυσταλτικών (angeiosystaltikón)

αγγειοσυσταλτικών (angeiosystaltikón)

αγγειοσυσταλτικό (angeiosystaltikó)

αγγειοσυσταλτική (angeiosystaltikí)

αγγειοσυσταλτικό (angeiosystaltikó)

αγγειοσυσταλτικούς (angeiosystaltikoús)

αγγειοσυσταλτικές (angeiosystaltikés)

αγγειοσυσταλτικά (angeiosystaltiká)

αγγειοσυσταλτικέ (angeiosystaltiké)

αγγειοσυσταλτική (angeiosystaltikí)

αγγειοσυσταλτικό (angeiosystaltikó)

αγγειοσυσταλτικοί (angeiosystaltikoí)

αγγειοσυσταλτικές (angeiosystaltikés)

αγγειοσυσταλτικά (angeiosystaltiká)