οστό

ostó (romanization)
οστά (plural)
οστό (nominative singular)
οστά (nominative plural)
οστού (genitive singular)
οστών (genitive plural)
οστό (accusative singular)
οστά (accusative plural)
οστό (singular vocative)
οστά (plural vocative)

From Ancient Greek ὀστέον (ostéon), from Proto-Indo-European *h₃esth₁-, *h₃osth₁-.
Compare Mariupol Greek студъ (stuð).


χέρι

chéri (romanization)
χέρια (plural)
χέρι (nominative singular)
χέρια (nominative plural)
χεριού (genitive singular)
χεριών (genitive plural)
χέρι (accusative singular)
χέρια (accusative plural)
χέρι (singular vocative)
χέρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χέριν (khérin), from Koine Greek χέριον (khérion), diminutive of Ancient Greek χείρ (kheír), from Proto-Hellenic *kʰéhər, from Proto-Indo-European *ǵʰésōr (“hand”). Doublet of χειρ (cheir).

βάζω στο χέρι

to take control, to cheat; to take in hand

βάζω το χέρι μου στη φωτιά

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand in the fire

βάζω το χέρι μου στο ευαγγέλιο

to swear to something, to swear that something is true; to put one's hand on the Gospel

βάζω χέρι

to grope sexually, to chastise, to take something; to put a hand

γειά στα χέρια σου

well done (for something done by hand ie cooking etc); health to your hands

δεν μου κοβόταν καλύτερα το χέρι

it would have been better if I hadn't done that; would that my hand were cut off

κάθομαι με σταυρωμένα χέρια

to sit on one's hands; to sit with crossed arms

kállio pénte kai sto chéri pará déka kai kartérei

a bird in the hand is worth two in the bush; better five in the hand than waiting for ten

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει

μακρύ χέρι

long arms, Roman hands and Russian fingers; long arm

μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού

metroúntai sta dáchtyla tou enós cherioú

πέφτω στα χέρια

fall into one's lap; fall into one's hands

πιάνομαι στα χέρια

to come to blows; to get caught up in hands

σηκώνω τα χέρια

to give up, to surrender; to raise the hands

Της έκοψαν το ένα χέρι λόγω γάγγραινας.

They cut off one of her arms due to gangrene.

Tis ékopsan to éna chéri lógo gángrainas.

Ψηλά τα χέρια! Ληστεία!

(anatomy) arm (portion of the upper human appendage from the shoulder to the wrist)

Πλύνε τα χέρια σου πριν φας.

Άσε το χέρι μου. Μου πονάς τα κόκαλα.

Let go of my hand. You're hurting my bones.

(anatomy, more specifically) hand (part of the fore limb below the forearm or wrist)


γόνατο

gónato (romanization)
γόνατα (plural)
γόνατο (nominative singular)
γόνατα (nominative plural)
γονάτου (genitive singular)
γόνατου (genitive singular)
γονάτων (genitive plural)
γόνατο (accusative singular)
γόνατα (accusative plural)
γόνατο (singular vocative)
γόνατα (plural vocative)

Back-formation from the plural γόνατα (gónata), from Ancient Greek γόνυ (gónu) (genitive γόνατος (gónatos)), from Proto-Hellenic *gónu, from Proto-Indo-European *ǵónu.


πεθερός

head

πεθερός • (petherós) m (plural πεθεροί, feminine πεθερά)

petherós (romanization)
πεθεροί (plural)
πεθερά (feminine)
πεθερός (nominative singular)
πεθεροί (nominative plural)
πεθερού (genitive singular)
πεθερών (genitive plural)
πεθερό (accusative singular)
πεθερούς (accusative plural)
πεθερέ (singular vocative)
πεθεροί (plural vocative)

From Ancient Greek πενθερός (pentherós).


κόρη

kóri (romanization)
κόρες (plural)
κόρη (nominative singular)
κόρες (nominative plural)
κόρης (genitive singular)
κορών (genitive plural)
κόρη (accusative singular)
κόρες (accusative plural)
κόρη (singular vocative)
κόρες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek κόρη (kórē).

inh+

kore (the modern term for an ancient Greek statue of a young woman)


ζωοτομία

zootomía (romanization)
ζωοτομία (nominative singular)
ζωοτομίας (genitive singular)
ζωοτομία (accusative singular)
ζωοτομία (singular vocative)

From French zootomie (“animal anatomy”), from Ancient Greek ζῷον (zôion, “anatomy”) + τέμνω (témnō, “to cut”) +.


οφθαλμός

head

οφθαλμός • (ofthalmós) m (plural οφθαλμοί)

ofthalmós (romanization)
οφθαλμοί (plural)
οφθαλμός (nominative singular)
οφθαλμοί (nominative plural)
οφθαλμού (genitive singular)
οφθαλμών (genitive plural)
οφθαλμό (accusative singular)
οφθαλμούς (accusative plural)
οφθαλμέ (singular vocative)
οφθαλμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὀφθαλμός (ophthalmós).

(anatomy, formal, chiefly in medical context) eye


μάτι

máti (romanization)
μάτια (plural)
μάτι (nominative singular)
μάτια (nominative plural)
ματιού (genitive singular)
ματιών (genitive plural)
μάτι (accusative singular)
μάτια (accusative plural)
μάτι (singular vocative)
μάτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μάτιν (mátin), from Ancient Greek ὀμμάτιον (ommátion), diminutive of ὄμμα (ómma, “eye”).

inh+

álla ta mátia tou lagoú ki álla tis koukouvágias

apples and oranges; literally: the hare's eyes are one and the owl's are another

άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας

έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα

to keep one's eyes peeled; to have one's eyes fourteen


λαιμός

laimós (romanization)
λαιμοί (plural)
λαιμός (nominative singular)
λαιμοί (nominative plural)
λαιμού (genitive singular)
λαιμών (genitive plural)
λαιμό (accusative singular)
λαιμούς (accusative plural)
λαιμέ (singular vocative)
λαιμοί (plural vocative)

el-decl-noun

Alternative accusative singular form: λαιμόν (Katharevousa)

From Ancient Greek λαιμός (laimós), probably a Pre-Greek word; compare λαῖπος (laîpos), λαιφάσσω (laiphássō, “to gulp down, swallow”), and λαιφός (laiphós).


άγγελος

ángelos (romanization)
άγγελοι (plural)
άγγελος (nominative singular)
άγγελοι (nominative plural)
αγγέλου (genitive singular)
αγγέλων (genitive plural)
άγγελο (accusative singular)
αγγέλους (accusative plural)
άγγελε (singular vocative)
άγγελοι (plural vocative)

Aromanian: anghilu, anghil

Sense "angel", inherited from Hellenistic Koine Greek ἄγγελος (ángelos, “messenger”), a semantic loan from Hebrew מַלְאָךְ (mal'ach, “angel” or “messenger of God”).
Sense "messenger", learnedly, from Ancient Greek ἄγγελος (ángelos).

αγγελοκρούω

reveive the knock, view the angel of death, frighten


ρετσίνα

head

ρετσίνα • (retsína) f

el-noun

ρετσίνα • (retsína) f

retsína (romanization)
ρετσίνα (nominative singular)
ρετσίνες (nominative plural)
ρετσίνας (genitive singular)
ρετσίνα (accusative singular)
ρετσίνες (accusative plural)
ρετσίνα (singular vocative)
ρετσίνες (plural vocative)

From Byzantine Greek ῥετσίνα (rhetsína), from Italian resina (“resin”). Doublet of ρετσίνι (retsíni) and ρητίνη (ritíni).


μαστός

mastós (romanization)
μαστοί (plural)
μαστός (nominative singular)
μαστοί (nominative plural)
μαστού (genitive singular)
μαστών (genitive plural)
μαστό (accusative singular)
μαστούς (accusative plural)
μαστέ (singular vocative)
μαστοί (plural vocative)


μικρός

mikrós (romanization)
μικροί (plural)
μικρός (nominative singular)
μικροί (nominative plural)
μικρού (genitive singular)
μικρών (genitive plural)
μικρό (accusative singular)
μικρούς (accusative plural)
μικρέ (singular vocative)
μικροί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μῑκρός (mīkrós, “small, insignificant”).


πατέρας

head

πατέρας • (patéras) m (plural πατέρες or πατεράδες, feminine μητέρα)

patéras (romanization)
πατέρες (plural)
πατεράδες (plural)
μητέρα (feminine)
πατέρας (nominative singular)
πατέρες (nominative plural)
πατεράδες (nominative plural)
πατέρα (genitive singular)
πατέρων (genitive plural)
πατεράδων (genitive plural)
πατέρα (accusative singular)
πατέρες (accusative plural)
πατεράδες (accusative plural)
πατέρα (singular vocative)
πατέρες (plural vocative)
πατεράδες (plural vocative)

el-decl-noun

1. There is a learned genitive singular πατρός (patrós); a vocative singular form πάτερ (páter) is used for priests.
3. The 1st plural forms are used formally for priests and in the sense of founders & forefathers; The 2nd plurals for fathers.

Inherited from Byzantine Greek πατέρας (patéras), from Ancient Greek πατήρ (patḗr) through the accusative singular πατέρα (patéra), from Proto-Hellenic *patḗr, from Proto-Indo-European *ph₂tḗr. Doublet of πατήρ (patír).

inh+

πατέρες πατέρες

Father (form of address for monk or priest)


δέρμα

dérma (romanization)
δέρματα (plural)
δέρμα (nominative singular)
δέρματα (nominative plural)
δέρματος (genitive singular)
δερμάτων (genitive plural)
δέρμα (accusative singular)
δέρματα (accusative plural)
δέρμα (singular vocative)
δέρματα (plural vocative)

From Ancient Greek δέρμα (dérma, “skin”), from δέρω (dérō, “to flay”).


γιαγιά

head

γιαγιά • (giagiá) f (plural γιαγιάδες, masculine παππούς)

giagiá (romanization)
γιαγιάδες (plural)
παππούς (masculine)
γιαγιά (nominative singular)
γιαγιάδες (nominative plural)
γιαγιάς (genitive singular)
γιαγιάδων (genitive plural)
γιαγιά (accusative singular)
γιαγιάδες (accusative plural)
γιαγιά (singular vocative)
γιαγιάδες (plural vocative)

Nursery word, compare μαμά (mamá, “mom”), μπαμπάς (bampás, “dad”), νταντά (ntantá, “nanny”), and νενέ (nené, “granny”, now obsolete).

Η γιαγιά μου ήταν πάντα η καλύτερη μαγείρισσα.

My grandmother was always the best cook.

I giagiá mou ítan pánta i kalýteri mageírissa.

grandmother, grandma, granny, nan, nanna (mother of one's parent)

Θες βοήθεια να διασχίσεις το δρόμο, γιαγιά;

Do you need help to cross the street, ma'am?

Thes voḯtheia na diaschíseis to drómo, giagiá;

(colloquial, by extension, very impolite) granny, grandma (to address or refer to any old woman)


παππούς

παππούς • (pappoús) m (plural παππούδες, feminine γιαγιά)

pappoús (romanization)
παππούδες (plural)
γιαγιά (feminine)
παππούς (nominative singular)
παππούδες (nominative plural)
παππού (genitive singular)
παππούδων (genitive plural)
παππού (accusative singular)
παππούδες (accusative plural)
παππού (singular vocative)
παππούδες (plural vocative)

From Byzantine Greek παππούς (pappoús), from Ancient Greek παππίας (pappías), diminutive form of πάππας (páppas, “daddy”).

Πρόσεξε, παππού, μη σε πατήσει κανένα αμάξι καθώς περνάς το δρόμο.

Careful, gramps, that a car doesn't run you over as you cross the road.

Prósexe, pappoú, mi se patísei kanéna amáxi kathós pernás to drómo.

(colloquial, by extension) gramps, pops, oldtimer (to address any old man)


μητέρα

μητέρα • (mitéra) f (plural μητέρες, masculine πατέρας)

mitéra (romanization)
μητέρες (plural)
πατέρας (masculine)
μητέρα (nominative singular)
μητέρες (nominative plural)
μητέρας (genitive singular)
μητέρων (genitive plural)
μητέρα (accusative singular)
μητέρες (accusative plural)
μητέρα (singular vocative)
μητέρες (plural vocative)

From Ancient Greek μήτηρ (mḗtēr, “mother”), from Proto-Hellenic *mā́tēr, from Proto-Indo-European *méh₂tēr.

Ήταν μητέρα των μαχών.

(figuratively, colloquial) mother (something that is the greatest of its kind)


κόλπος

kólpos (romanization)
κόλποι (plural)
κόλπος (nominative singular)
κόλποι (nominative plural)
κόλπου (genitive singular)
κόλπων (genitive plural)
κόλπο (accusative singular)
κόλπους (accusative plural)
κόλπε (singular vocative)
κόλποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κόλπος (kólpos). Doublet of κόρφος (kórfos).


αδελφός

head

αδελφός • (adelfós) m (plural αδελφοί, feminine αδελφή)

adelfós (romanization)
αδελφοί (plural)
αδελφή (feminine)
αδελφός (nominative singular)
αδελφοί (nominative plural)
αδελφού (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφό (accusative singular)
αδελφούς (accusative plural)
αδελφέ (singular vocative)
αδελφοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀδελφός (adelphós); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).


σπόρος

spóros (romanization)
σπόροι (plural)
σπόρος (nominative singular)
σπόροι (nominative plural)
σπόρου (genitive singular)
σπόρων (genitive plural)
σπόρο (accusative singular)
σπόρους (accusative plural)
σπόρε (singular vocative)
σπόροι (plural vocative)


στόμα

stóma (romanization)
στόματα (plural)
στόμα (nominative singular)
στόματα (nominative plural)
στόματος (genitive singular)
στομάτων (genitive plural)
στόμα (accusative singular)
στόματα (accusative plural)
στόμα (singular vocative)
στόματα (plural vocative)

From Ancient Greek στόμα (stóma), from Proto-Indo-European *stomn̥, *stomen- (“mouth, muzzle”).


περιτομή

head

περιτομή • (peritomí) f (plural περιτομές)

peritomí (romanization)
περιτομές (plural)
περιτομή (nominative singular)
περιτομές (nominative plural)
περιτομής (genitive singular)
περιτομών (genitive plural)
περιτομή (accusative singular)
περιτομές (accusative plural)
περιτομή (singular vocative)
περιτομές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek περιτομή (peritomḗ).


θησαυρός

θησαυρός • (thisavrós) m (plural θησαυροί)

thisavrós (romanization)
θησαυροί (plural)
θησαυρός (nominative singular)
θησαυροί (nominative plural)
θησαυρού (genitive singular)
θησαυρών (genitive plural)
θησαυρό (accusative singular)
θησαυρούς (accusative plural)
θησαυρέ (singular vocative)
θησαυροί (plural vocative)

From Ancient Greek θησαυρός (thēsaurós).


λίθος

líthos (romanization)
λίθοι (plural)
λίθος (nominative singular)
λίθοι (nominative plural)
λίθου (genitive singular)
λίθων (genitive plural)
λίθο (accusative singular)
λίθους (accusative plural)
λίθε (singular vocative)
λίθοι (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λίθος (líthos), masculine (also feminine).

líthoi kaì plínthoi kaì xúla kaì kéramos atáktōs errhimména

λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμέναancient: λίθοι καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως ἐρριμμένα

masculine form:
(medicine, formal) stone, calculus

(archaeology) Εποχή του Λίθου (“Stone Age”)

masculine form:
Εποχή του Λίθου (“Stone Age”)

Εποχή του Λίθου
Εποχή του Λίθου#Greek


ψυχή

psychí (romanization)
ψυχές (plural)
ψυχή (nominative singular)
ψυχές (nominative plural)
ψυχής (genitive singular)
ψυχών (genitive plural)
ψυχή (accusative singular)
ψυχές (accusative plural)
ψυχή (singular vocative)
ψυχές (plural vocative)

άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου

there's nowt so queer as folk; an abyss [is] the soul of man


παραλυτικός

παραλυτικός • (paralytikós) m (feminine παραλυτική, neuter παραλυτικό)

paralytikós (romanization)
παραλυτική (feminine)
παραλυτικό (neuter)
παραλυτικός (masculine nominative singular)
παραλυτική (feminine nominative singular)
παραλυτικό (neuter nominative singular)
παραλυτικοί (masculine nominative plural)
παραλυτικές (feminine nominative plural)
παραλυτικά (neuter nominative plural)
παραλυτικού (genitive masculine singular)
παραλυτικής (feminine genitive singular)
παραλυτικού (genitive neuter singular)
παραλυτικών (genitive masculine plural)
παραλυτικών (feminine genitive plural)
παραλυτικών (genitive neuter plural)
παραλυτικό (accusative masculine singular)
παραλυτική (accusative feminine singular)
παραλυτικό (accusative neuter singular)
παραλυτικούς (accusative masculine plural)
παραλυτικές (accusative feminine plural)
παραλυτικά (accusative neuter plural)
παραλυτικέ (masculine singular vocative)
παραλυτική (feminine singular vocative)
παραλυτικό (neuter singular vocative)
παραλυτικοί (masculine plural vocative)
παραλυτικές (feminine plural vocative)
παραλυτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παραλυτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παραλυτικός, etc.)

el-decl-adj-table

παραλυτικός (paralytikós)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικής (paralytikís)

παραλυτικού (paralytikoú)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικών (paralytikón)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικούς (paralytikoús)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

παραλυτικέ (paralytiké)

παραλυτική (paralytikí)

παραλυτικό (paralytikó)

παραλυτικοί (paralytikoí)

παραλυτικές (paralytikés)

παραλυτικά (paralytiká)

From Ancient Greek παραλυτικός (paralutikós).

(medicine) paralysed (UK), paralyzed (US)


καρπός

karpós (romanization)
καρποί (plural)
καρπός (nominative singular)
καρποί (nominative plural)
καρπού (genitive singular)
καρπών (genitive plural)
καρπό (accusative singular)
καρπούς (accusative plural)
καρπέ (singular vocative)
καρποί (plural vocative)

From Ancient Greek κᾰρπός (karpós, “wrist”).


γένος

génos (romanization)
γένη (plural)
γένος (nominative singular)
γένη (nominative plural)
γένους (genitive singular)
γενών (genitive plural)
γένος (accusative singular)
γένη (accusative plural)
γένος (singular vocative)
γένη (plural vocative)

From Ancient Greek γένος (génos). Also see γίγνομαι (gígnomai, “I am born”).


θεραπεύω

head

θεραπεύω • (therapévo)

el-verb

θεραπευμένος

θεραπεύω • (therapévo) (past θεράπευσα, passive θεραπεύομαι, p‑past θεραπεύτηκα/θεραπεύθηκα, ppp θεραπευμένος)

therapévo (romanization)
θεράπευσα (past)
θεραπεύομαι (passive)
θεραπεύτηκα (passive past)
θεραπεύθηκα (passive past)
θεραπευμένος (participle passive perfect)
θεραπεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
θεραπεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
θεραπεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
θεραπευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
θεραπεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
θεραπεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
θεραπεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
θεραπευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
θεραπεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
θεραπεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
θεραπεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
θεραπευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
θεραπεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
θεραπεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
θεραπευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
θεραπευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
θεραπεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
θεραπεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
θεραπευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
θεραπεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θεραπεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
θεραπεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
θεραπευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεραπευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
θεράπευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θεράπευσα (active first-person indicative past perfective singular)
θεραπευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
θεραπεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεραπεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
θεράπευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θεράπευσες (active indicative past perfective second-person singular)
θεραπευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
θεραπεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεραπεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
θεράπευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θεράπευσε (active indicative past perfective singular third-person)
θεραπευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
θεραπεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
θεραπεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θεραπεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
θεραπευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
θεραπευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
θεραπεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θεραπεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
θεραπευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
θεραπευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεραπευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
θεράπευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεραπεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θεράπευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θεραπεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
θεραπευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
θεραπεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θεραπευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα θεραπεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα θεραπεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα θεραπεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα θεραπευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
θεραπευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
θεράπευε (active imperative imperfective second-person singular)
θεράπευσε (active imperative perfective second-person singular)
θεραπεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
θεραπεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
θεραπεύστε (active imperative perfective plural second-person)
θεραπεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
θεραπευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
θεραπεύοντας (active participle present)
θεραπευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας θεραπεύσει (active participle past)
θεραπευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
θεραπεύσει (active infinitive-aorist)
θεραπευτεί (infinitive-aorist passive)
θεραπευθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek θεραπεύω (therapeúō, “attend, served”).

lbor

(medicine) to cure, to heal, to make better (to restore to health)

(medicine) to cure (to bring (a disease or its bad effects) to an end)


νάνος

nános (romanization)
νάνοι (plural)
νάνος (nominative singular)
νάνοι (nominative plural)
νάνου (genitive singular)
νάνων (genitive plural)
νάνο (accusative singular)
νάνους (accusative plural)
νάνε (singular vocative)
νάνοι (plural vocative)

Ο Τύριον Λάννιστερ στο «Game of Thrones» είναι νάνος.
O Týrion Lánnister sto «Game of Thrones» eínai nános.
Tyrion Lannister from Game of Thrones is a dwarf.

(medicine) dwarf (person of short stature, often one whose limbs are disproportionately small in relation to the body)

νάνος φοίνικας

νάνος χοίρος

(botany, zoology, attributively) dwarf (animal, plant or other thing much smaller than the usual of its sort)


βιοχημεία

head

βιοχημεία • (viochimeía) f (uncountable)

viochimeía (romanization)
βιοχημεία (nominative singular)
βιοχημείας (genitive singular)
βιοχημεία (accusative singular)
βιοχημεία (singular vocative)

From French biochimie. By surface analysis, βίος (víos) + χημεία (chimeía).

surf

(sciences, biology) biochemistry (biological chemistry)


γιος

gios (romanization)
γιοι (plural)
γιος (nominative singular)
γιοι (nominative plural)
γιου (genitive singular)
γιων (genitive plural)
γιο (accusative singular)
γιους (accusative plural)
γιε (singular vocative)
γιοι (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek γιός (giós) < ὑγιός (hugiós) with deletion of the unstressed vowel, from Ancient Greek υἱός (huiós, “son, child”) (see its Koine pronunciation).


στρύχνος

head

στρύχνος • (strýchnos) m (plural στρύχνοι)

strýchnos (romanization)
στρύχνοι (plural)
στρύχνος (nominative singular)
στρύχνοι (nominative plural)
στρύχνου (genitive singular)
στρύχνων (genitive plural)
στρύχνο (accusative singular)
στρύχνους (accusative plural)
στρύχνε (singular vocative)
στρύχνοι (plural vocative)

Ancient Greek στρύχνον (strúkhnon) (or its variant στρύχνος (strúkhnos) found in Theophrastus and Dioscorides)


νόσος

nósos (romanization)
νόσοι (plural)
νόσος (nominative singular)
νόσοι (nominative plural)
νόσου (genitive singular)
νόσων (genitive plural)
νόσο (accusative singular)
νόσους (accusative plural)
νόσε (singular vocative)
νόσο (singular vocative)
νόσοι (plural vocative)


οικολογία

oikología (romanization)
οικολογία (nominative singular)
οικολογίας (genitive singular)
οικολογία (accusative singular)
οικολογία (singular vocative)

Learned borrowing from German Ökologie or French écologie. By surface analysis, οικο- (oiko-) + -λογία (-logía).


δηλητήριο

head

δηλητήριο • (dilitírio) n (plural δηλητήρια)

dilitírio (romanization)
δηλητήρια (plural)
δηλητήριο (nominative singular)
δηλητήρια (nominative plural)
δηλητηρίου (genitive singular)
δηλητήριου (genitive singular)
δηλητηρίων (genitive plural)
δηλητήριο (accusative singular)
δηλητήρια (accusative plural)
δηλητήριο (singular vocative)
δηλητήρια (plural vocative)

From Ancient Greek δηλητήρῐον (dēlētḗrion), substantivized neuter of δηλητήριος (dēlētḗrios).

(medicine, biology) poison, venom, toxin


φαρμάκι

φαρμάκι • (farmáki) n (plural φαρμάκια)

el-noun

φαρμάκι • (farmáki) n (plural φαρμάκια)

farmáki (romanization)
φαρμάκια (plural)
φαρμάκι (nominative singular)
φαρμάκια (nominative plural)
φαρμάκι (accusative singular)
φαρμάκια (accusative plural)
φαρμάκι (singular vocative)
φαρμάκια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φαρμάκιν (pharmákin), from a diminutive *φαρμάκιον (*pharmákion) of the Ancient Greek φάρμακον (phármakon, “poison”). Also see the Ancient φαρμάκιον (pharmákion) with sense "mild purgative". Doublet of φάρμακο (fármako).


ιός

iós (romanization)
ιοί (plural)
ιός (nominative singular)
ιοί (nominative plural)
ιού (genitive singular)
ιών (genitive plural)
ιό (accusative singular)
ιούς (accusative plural)
ιέ (singular vocative)
ιοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἰός (iós, “poison; venom”).

ιοβόλος

poisonus -of snakes-, emitting poison; in its ancient sense

Ο ιός και η ασθένεια εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στην πόλη Γουχάν της Κίνας τον Δεκέμβριο του 2019.

2020 November 1, Μερόπη Μανταίου, “Ο ιός της πανδημίας [The pandemic virus]”, in Η Εφημερίδα των Συντακτών [Newspaper of the Journalists]:

The virus and the disease were first detected in Wuhan, China in December 2019.

O iós kai i asthéneia entopístikan gia próti forá stin póli Gouchán tis Kínas ton Dekémvrio tou 2019.


τσούχτρα

head

τσούχτρα • (tsoúchtra) f (plural τσούχτρες)

tsoúchtra (romanization)
τσούχτρες (plural)
τσούχτρα (nominative singular)
τσούχτρες (nominative plural)
τσούχτρας (genitive singular)
τσουχτρών (genitive plural)
τσούχτρα (accusative singular)
τσούχτρες (accusative plural)
τσούχτρα (singular vocative)
τσούχτρες (plural vocative)

Modern: Demotic verb τσούζω "tingle, sting, nip" → feminine noun τσούκτρα → τσούχτρα


τράγος

trágos (romanization)
τράγοι (plural)
τράγος (nominative singular)
τράγοι (nominative plural)
τράγου (genitive singular)
τράγων (genitive plural)
τράγο (accusative singular)
τράγους (accusative plural)
τράγε (singular vocative)
τράγοι (plural vocative)

τραγέλαφος

a fantastic creature, half goat and half deer


γιατρός

γιατρός • (giatrós) m or f (plural γιατροί, feminine γιάτρισσα or γιατρίνα or γιατρέσα)

giatrós (romanization)
γιατροί (plural)
γιάτρισσα (feminine)
γιατρίνα (feminine)
γιατρέσα (feminine)
γιατρός (nominative singular)
γιατροί (nominative plural)
γιατρού (genitive singular)
γιατρών (genitive plural)
γιατρό (accusative singular)
γιατρούς (accusative plural)
γιατρέ (singular vocative)
γιατροί (plural vocative)

From Byzantine Greek γιατρός (giatrós), from Ancient Greek ἰατρός (iatrós, “doctor”). Doublet of ιατρός (iatrós).


ιατρός

ιατρός • (iatrós) m or f (plural ιατροί)

iatrós (romanization)
ιατροί (plural)
ιατρός (nominative singular)
ιατροί (nominative plural)
ιατρού (genitive singular)
ιατρών (genitive plural)
ιατρό (accusative singular)
ιατρούς (accusative plural)
ιατρέ (singular vocative)
ιατροί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἰατρός (iatrós, “doctor”). Doublet of γιατρός (giatrós).

lbor

γιατρός γιατρός#Greek

(formal) Alternative form of γιατρός (giatrós)


έγκυος

égkyos (romanization)
έγκυοι (plural)
έγκυος (nominative singular)
έγκυοι (nominative plural)
εγκύου (genitive singular)
εγκύων (genitive plural)
έγκυο (accusative singular)
εγκύους (accusative plural)
έγκυε (singular vocative)
έγκυο (singular vocative)
έγκυοι (plural vocative)

έγγειος (éngeios)


αδερφός

head

αδερφός • (aderfós) m (plural αδερφοί, feminine αδερφή)

aderfós (romanization)
αδερφοί (plural)
αδερφή (feminine)
αδερφός (nominative singular)
αδερφοί (nominative plural)
αδερφού (genitive singular)
αδερφών (genitive plural)
αδερφό (accusative singular)
αδερφούς (accusative plural)
αδερφέ (singular vocative)
αδερφοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀδελφός (adelphós, “brother”).

der

αδελφός αδελφός#Greek


κρασί

krasí (romanization)
κρασιά (plural)
κρασί (nominative singular)
κρασιά (nominative plural)
κρασιού (genitive singular)
κρασιών (genitive plural)
κρασί (accusative singular)
κρασιά (accusative plural)
κρασί (singular vocative)
κρασιά (plural vocative)

From Byzantine Greek κρασίον (krasíon, “blending”, diminutive), from Ancient Greek κρᾶσις (krâsis, “blending”), literally because in ancient Greece wine was usually drunk mixed with water. Compare with οίνος m (oínos). Cognate with Mariupol Greek красы́ (krasý) and Sicilian crascì.


αιχμή

aichmí (romanization)
αιχμές (plural)
αιχμή (nominative singular)
αιχμές (nominative plural)
αιχμής (genitive singular)
αιχμών (genitive plural)
αιχμή (accusative singular)
αιχμές (accusative plural)
αιχμή (singular vocative)
αιχμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek αἰχμή (aikhmḗ).


χόνδρος

chóndros (romanization)
χόνδροι (plural)
χόνδρος (nominative singular)
χόνδροι (nominative plural)
χόνδρου (genitive singular)
χόνδρων (genitive plural)
χόνδρο (accusative singular)
χόνδρους (accusative plural)
χόνδρε (singular vocative)
χόνδροι (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek χόνδρος (khóndros, “groat, cartilage”).

bor+

(anatomy) cartilage, gristle, cartilaginous skeletal material


ισχίο

ischío (romanization)
ισχία (plural)
ισχίο (nominative singular)
ισχία (nominative plural)
ισχίου (genitive singular)
ισχίων (genitive plural)
ισχίο (accusative singular)
ισχία (accusative plural)
ισχίο (singular vocative)
ισχία (plural vocative)


ζύθος

zýthos (romanization)
ζύθοι (plural)
ζύθος (nominative singular)
ζύθοι (nominative plural)
ζύθου (genitive singular)
ζύθων (genitive plural)
ζύθο (accusative singular)
ζύθους (accusative plural)
ζύθε (singular vocative)
ζύθοι (plural vocative)


μπίρα

bíra (romanization)
μπίρες (plural)
μπίρα (nominative singular)
μπίρες (nominative plural)
μπίρας (genitive singular)
μπιρών (genitive plural)
μπίρα (accusative singular)
μπίρες (accusative plural)
μπίρα (singular vocative)
μπίρες (plural vocative)

From Italian birra (“beer”), from Old High German bior (“beer”).


Λάκων

head

Λάκων • (Lákon) m (plural Λάκωνες, feminine Λάκαινα)

Lákon (romanization)
Λάκωνες (plural)
Λάκαινα (feminine)
Λάκων (nominative singular)
Λάκωνες (nominative plural)
Λάκωνος (genitive singular)
Λακώνων (genitive plural)
Λάκωνα (accusative singular)
Λάκωνας (accusative plural)
Λάκων (singular vocative)
Λάκωνες (plural vocative)

Λάκωνας Λάκωνας#Greek

(zoology) taxonomic genus Lacon styled Λάκων, within the family Elateridae (order: Coleoptera)


γαμπρός

gamprós (romanization)
γαμπροί (plural)
γαμπρός (nominative singular)
γαμπροί (nominative plural)
γαμπρού (genitive singular)
γαμπρών (genitive plural)
γαμπρό (accusative singular)
γαμπρούς (accusative plural)
γαμπρέ (singular vocative)
γαμπροί (plural vocative)

→ Aromanian: yrambo

Inherited from Byzantine Greek γαμπρός (gamprós), form of γαμβρός (gambrós), from Ancient Greek γαμβρός (gambrós), from Proto-Indo-European *ǵem-.

inh+

brother-in-law, specifically sister's husband


κουνιάδος

head

κουνιάδος • (kouniádos) m (plural κουνιάδοι, feminine κουνιάδα)

kouniádos (romanization)
κουνιάδοι (plural)
κουνιάδα (feminine)
κουνιάδος (nominative singular)
κουνιάδοι (nominative plural)
κουνιάδου (genitive singular)
κουνιάδων (genitive plural)
κουνιάδο (accusative singular)
κουνιάδους (accusative plural)
κουνιάδε (singular vocative)
κουνιάδοι (plural vocative)

Borrowed from Venetan cognado, cugnado, from Latin cognātus.

Η νύφη έχει κουνιάδο και ο αδερφός του συζύγου της νύφη.

The bride has a brother-in-law and her hushand's brother has a sister-in-law.

I nýfi échei kouniádo kai o aderfós tou syzýgou tis nýfi.

Ο γαμπρός έχει κουνιάδο και ο αδερφός της συζύγου του γαμπρό.

The groom has a brother-in-law and his wife's brother has a brother-in-law.

O gamprós échei kouniádo kai o aderfós tis syzýgou tou gampró.

brother-in-law, specifically spouse's brother

γαμπρός

brother-in-law (sister's husband), son-in-law (daughter's husband), groom

νύφη

sister-in-law (brothers's wife), daughter-in-law (son's wife), bride


πονοκέφαλος

πονοκέφαλος • (ponokéfalos) m (plural πονοκέφαλοι)

ponokéfalos (romanization)
πονοκέφαλοι (plural)
πονοκέφαλος (nominative singular)
πονοκέφαλοι (nominative plural)
πονοκεφάλου (genitive singular)
πονοκεφάλων (genitive plural)
πονοκέφαλο (accusative singular)
πονοκεφάλους (accusative plural)
πονοκέφαλε (singular vocative)
πονοκέφαλοι (plural vocative)

el-decl-noun

πονοκεφάλους

πόνος (pónos, “ache, pain”) + κεφάλι (kefáli, “head”)


συκώτι

sykóti (romanization)
συκώτια (plural)
συκώτι (nominative singular)
συκώτια (nominative plural)
συκωτιού (genitive singular)
συκωτιών (genitive plural)
συκώτι (accusative singular)
συκώτια (accusative plural)
συκώτι (singular vocative)
συκώτια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek συκώτιον (sukṓtion), a diminutive of the neuter of Hellenistic Koine Greek συκωτός (sukōtós) from the phrase ἧπαρ (hêpar) συκωτόν (sukōtón, “liver of an animal fatted with figs”). From the ancient σῦκον (sûkon, “fig”). Similarly, derivation from an expression, for the Latin fīcātum, from iecur ficatum.

πρήζω το συκώτι

to pester, to badger; to swell the liver


νύμφη

nýmfi (romanization)
νύμφες (plural)
νύμφη (nominative singular)
νύμφες (nominative plural)
νύμφης (genitive singular)
νυμφών (genitive plural)
νύμφη (accusative singular)
νύμφες (accusative plural)
νύμφη (singular vocative)
νύμφες (plural vocative)


καρύδι

karýdi (romanization)
καρύδια (plural)
καρύδι (nominative singular)
καρύδια (nominative plural)
καρυδιού (genitive singular)
καρυδιών (genitive plural)
καρύδι (accusative singular)
καρύδια (accusative plural)
καρύδι (singular vocative)
καρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek καρύδι (karúdi, “nut”), from Ancient Greek καρύδιον (karúdion); diminutive of κάρυον (káruon, “nut”).

laryngeal prominence
laryngeal prominence

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


αδελφή

head

αδελφή • (adelfí) f (plural αδελφές, masculine αδελφός)

adelfí (romanization)
αδελφές (plural)
αδελφός (masculine)
αδελφή (nominative singular)
αδελφές (nominative plural)
αδελφής (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφή (accusative singular)
αδελφές (accusative plural)
αδελφή (singular vocative)
αδελφές (plural vocative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδελφάδες, αδελφάδων.
The genitive plural αδελφάδων is to be preferred, preventing confusion with the genitive plural of αδελφός
 αδελφάδων = of sisters
 αδελφών = of brothers

From Ancient Greek ἀδελφή (adelphḗ), feminine form of ἀδελφός (adelphós, “brother”); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).

affix

Η αδελφή μου σπουδάζει νομική.

Πάω να φωνάξω την αδελφή να σου αλλάξει την πάπια.

I'm going to get the sister to change your bedpan.

Páo na fonáxo tin adelfí na sou alláxei tin pápia.


ψύχωση

psýchosi (romanization)
ψυχώσεις (plural)
ψύχωση (nominative singular)
ψυχώσεις (nominative plural)
ψύχωσης (genitive singular)
ψυχώσεων (genitive plural)
ψύχωση (accusative singular)
ψυχώσεις (accusative plural)
ψύχωση (singular vocative)
ψυχώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ψυχώσεως (psychóseos)

Learned borrowing from French psychose from Ancient Greek ψυχή f (psukhḗ, “soul”), ψυχ- of ψυχο- (psukho-) + -ose after névrose. Different sense for the Hellenistic ψύχωσις f (psúkhōsis, “giving life, animating”).


σάκχαρο

sákcharo (romanization)
σάκχαρα (plural)
σάκχαρο (nominative singular)
σάκχαρα (nominative plural)
σακχάρου (genitive singular)
σάκχαρου (genitive singular)
σακχάρων (genitive plural)
σάκχαρο (accusative singular)
σάκχαρα (accusative plural)
σάκχαρο (singular vocative)
σάκχαρα (plural vocative)


αγκώνας

agkónas (romanization)
αγκώνες (plural)
αγκώνας (nominative singular)
αγκώνες (nominative plural)
αγκώνα (genitive singular)
αγκώνων (genitive plural)
αγκώνα (accusative singular)
αγκώνες (accusative plural)
αγκώνα (singular vocative)
αγκώνες (plural vocative)

From Byzantine Greek ἀγκώνας (ankṓnas), from Ancient Greek ἀγκών (ankṓn), through the singular accusative τόν (tón) ἀγκῶνα (ankôna).


βασίλισσα

head

βασίλισσα • (vasílissa) f (plural βασίλισσες, masculine βασιλιάς)

vasílissa (romanization)
βασίλισσες (plural)
βασιλιάς (masculine)
βασίλισσα (nominative singular)
βασίλισσες (nominative plural)
βασίλισσας (genitive singular)
βασιλισσών (genitive plural)
βασίλισσα (accusative singular)
βασίλισσες (accusative plural)
βασίλισσα (singular vocative)
βασίλισσες (plural vocative)

βα‧σί‧λισ‧σα

From Ancient Greek βασίλισσα (basílissa).

Η Ελισάβετ Βʹ ήταν η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Elizabeth II was the queen of the United Kingdom.

I Elisávet Vʹ ítan i vasílissa tou Inoménou Vasileíou.

η βασίλισσα των μελισσών

queen (reproductive female animal in a hive, such as an ant, bee, termite or wasp)

Η κόρη του είναι βασίλισσα της ομορφιάς.

I kóri tou eínai vasílissa tis omorfiás.

(figuratively) queen (powerful female figure)


γεράκι

γεράκι • (geráki) n (plural γεράκια, feminine γερακίνα)

geráki (romanization)
γεράκια (plural)
γερακίνα (feminine)
γεράκι (nominative singular)
γεράκια (nominative plural)
γερακιού (genitive singular)
γερακιών (genitive plural)
γεράκι (accusative singular)
γεράκια (accusative plural)
γεράκι (singular vocative)
γεράκια (plural vocative)

From Byzantine Greek γεράκιν (gerákin), from Koine Greek ἱεράκιον (hierákion), diminutive of Ancient Greek ἱέραξ (hiérax). See also ιέρακας (iérakas).

(ornithology) bird of prey, hawk, falcon, buzzard


γλώσσα

glóssa (romanization)
γλώσσες (plural)
γλώσσα (nominative singular)
γλώσσες (nominative plural)
γλώσσας (genitive singular)
γλωσσών (genitive plural)
γλώσσα (accusative singular)
γλώσσες (accusative plural)
γλώσσα (singular vocative)
γλώσσες (plural vocative)

From Ancient Greek γλῶσσα (glôssa). Cognate with Mariupol Greek гло́са (hlósa) and Tsakonian γρούσσα (groússa).

Πρόσεξε μη δαγκώσεις κατά λάθος τη γλώσσα σου.

Be careful not to accidentally bite your tongue.

Prósexe mi dagkóseis katá láthos ti glóssa sou.

Ο Παππούς έχει καρκίνο της γλώσσας.

(anatomy) tongue (muscular organ in the mouth used to eat and speak)


χείλος

cheílos (romanization)
χείλη (plural)
χείλος (nominative singular)
χείλη (nominative plural)
χείλους (genitive singular)
χειλέων (genitive plural)
χείλος (accusative singular)
χείλη (accusative plural)
χείλος (singular vocative)
χείλη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek χεῖλος (kheîlos), from Proto-Indo-European *gʰel- (“to shout”). Compare to χείλι (cheíli).

στο χείλος του γκρεμού

on the precipice, on the edge of a precipice, at sharp end

(anatomy, usually in the plural) labia (of the vulva)


μύτη

mýti (romanization)
μύτες (plural)
μύτη (nominative singular)
μύτες (nominative plural)
μύτης (genitive singular)
μυτών (genitive plural)
μύτη (accusative singular)
μύτες (accusative plural)
μύτη (singular vocative)
μύτες (plural vocative)

From Byzantine Greek μύτη (mútē), from Ancient Greek μύτις (mútis, “snout”). Displaced earlier Ancient Greek ῥίς (rhís).


φύλλο

fýllo (romanization)
φύλλα (plural)
φύλλο (nominative singular)
φύλλα (nominative plural)
φύλλου (genitive singular)
φύλλων (genitive plural)
φύλλο (accusative singular)
φύλλα (accusative plural)
φύλλο (singular vocative)
φύλλα (plural vocative)

→ English: phyllo, fillo, filo, fyllo

φίλο (fílo) also see the paronym stripped-by-parse_pron_post_template_fn

Inherited from Ancient Greek φύλλον (phúllon, “leaf”) ( ultimately from Proto-Indo-European *bʰleh₃- through a root *bʰolh₃-yom), and semantic loan from French feuille in some senses, such as "sheet". For "playing card", semantic loan from Italian carte. Cognate with Mariupol Greek фи́лу (fílu).

φύλλο δάφνης

(botany) leaf (of plant, etc); blade (leaf of grass, etc)


χαμόγελο

head

χαμόγελο • (chamógelo) n (plural χαμόγελα)

chamógelo (romanization)
χαμόγελα (plural)
χαμόγελο (nominative singular)
χαμόγελα (nominative plural)
χαμόγελου (genitive singular)
χαμόγελων (genitive plural)
χαμόγελο (accusative singular)
χαμόγελα (accusative plural)
χαμόγελο (singular vocative)
χαμόγελα (plural vocative)

Back-formation from χαμογελ(ώ) (chamogel(ó)) + -ο (-o, suffix for neutral nouns).

bf

(clothing) boat neckline, a neckline which resembles a smile


μίσχος

míschos (romanization)
μίσχοι (plural)
μίσχος (nominative singular)
μίσχοι (nominative plural)
μίσχου (genitive singular)
μίσχων (genitive plural)
μίσχο (accusative singular)
μίσχους (accusative plural)
μίσχε (singular vocative)
μίσχοι (plural vocative)

(botany) petiole, stalk, stem (of plant)


φρύδι

frýdi (romanization)
φρύδια (plural)
φρύδι (nominative singular)
φρύδια (nominative plural)
φρυδιού (genitive singular)
φρυδιών (genitive plural)
φρύδι (accusative singular)
φρύδια (accusative plural)
φρύδι (singular vocative)
φρύδια (plural vocative)

From Byzantine Greek φρύδι (phrúdi), φρύδιν (phrúdin), from Koine Greek ὀφρύδιον (ophrúdion), diminutive of Ancient Greek ὀφρύς (ophrús, “eyebrow”), from Proto-Hellenic *opʰrū́s, from Proto-Indo-European *h₃bʰrúHs.


κράμβη

krámvi (romanization)
κράμβες (plural)
κράμβη (nominative singular)
κράμβες (nominative plural)
κράμβης (genitive singular)
κράμβη (accusative singular)
κράμβες (accusative plural)
κράμβη (singular vocative)
κράμβες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κράμβη (krámbē, “cabbage”).

lbor

(botany, horticulture) brassica, the cabbage family


μαλλιά

malliá (romanization)
μαλλιά (nominative plural)
μαλλιών (genitive plural)
μαλλιά (accusative plural)
μαλλιά (plural vocative)

(anatomy, biology) hair (the hairs of the head collectively)


δάχτυλο

dáchtylo (romanization)
δάχτυλα (plural)
δάχτυλο (nominative singular)
δάχτυλα (nominative plural)
δαχτύλου (genitive singular)
δάχτυλου (genitive singular)
δαχτύλων (genitive plural)
δάχτυλο (accusative singular)
δάχτυλα (accusative plural)
δάχτυλο (singular vocative)
δάχτυλα (plural vocative)

From Ancient Greek δάκτυλος (dáktulos) with change of gender.

δάχτυλο χεριού

δάχτυλο του ποδιού


βλέπω

head

βλέπω • (vlépo)

el-verb

βλέπω • (vlépo) (past είδα, passive βλέπομαι)

vlépo (romanization)
είδα (past)
βλέπομαι (passive)
βλέπω (active first-person imperfective indicative present singular)
δω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ιδώ (active dependent first-person indicative perfective rare singular)
βλέπομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ιδωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βλέπεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ιδείς (active dependent indicative perfective rare second-person singular)
βλέπεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ιδωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βλέπει (active imperfective indicative present singular third-person)
δει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ιδεί (active dependent indicative perfective rare singular third-person)
βλέπεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ιδωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βλέπουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δούμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
ιδούμε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βλεπόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ιδωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βλέπετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δείτε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ιδείτε (active dependent indicative perfective plural rare second-person)
βλέπεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βλεπόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ιδωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βλέπουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βλέπουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δούνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ιδούν (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
ιδούνε (active dependent indicative perfective plural rare third-person)
βλέπονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ιδωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ιδωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έβλεπα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
είδα (active first-person indicative past perfective singular)
βλεπόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βλεπόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ειδώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έβλεπες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
είδες (active indicative past perfective second-person singular)
βλεπόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βλεπόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ειδώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έβλεπε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
είδε (active indicative past perfective singular third-person)
βλεπόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βλεπότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ειδώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βλέπαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
είδαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βλεπόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ειδωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βλέπατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
είδατε (active indicative past perfective plural second-person)
βλεπόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ειδωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έβλεπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βλέπανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είδαν (active indicative past perfective plural third-person)
είδανε (active indicative past perfective plural third-person)
βλέπονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βλεπόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ειδώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ειδωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βλέπω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βλέπομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ιδωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βλέπε (active imperative imperfective second-person singular)
δες (active imperative perfective second-person singular)
ιδές (active imperative informal perfective second-person singular)
βλέπετε (active imperative imperfective plural second-person)
δείτε (active imperative perfective plural second-person)
βλέπεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ιδωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βλέποντας (active participle present)
έχοντας δει (active participle past)
ιδωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
δει (active infinitive-aorist)
ιδεί (active infinitive-aorist rare)
ιδωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek βλέπω (blépō), from Proto-Hellenic *gʷlépō. The perfective forms (stem δ-/ειδ-) are from the root of Ancient Greek εἶδον (eîdon).

Ο γιατρός θα σας δει τώρα.

(medicine, transitive) to examine (of a doctor)


γύρη

gýri (romanization)
γύρες (plural)
γύρη (nominative singular)
γύρες (nominative plural)
γύρης (genitive singular)
γύρων (genitive plural)
γύρη (accusative singular)
γύρες (accusative plural)
γύρη (singular vocative)
γύρες (plural vocative)


καρδιά

kardiá (romanization)
καρδιές (plural)
καρδιά (nominative singular)
καρδιές (nominative plural)
καρδιάς (genitive singular)
καρδιών (genitive plural)
καρδιά (accusative singular)
καρδιές (accusative plural)
καρδιά (singular vocative)
καρδιές (plural vocative)

From Byzantine Greek, with synizesis to avoid hiatus, from Ancient Greek καρδία (kardía), from Proto-Indo-European *ḱḗr.
Cognate with Italiot Greek cardia, Mariupol Greek кардъи́я (karðíja).


αργινίνη

arginíni (romanization)
αργινίνη (nominative singular)
αργινίνης (genitive singular)
αργινίνη (accusative singular)
αργινίνη (singular vocative)


λυσίνη

head

λυσίνη • (lysíni) f

el-noun

λυσίνη • (lysíni) f

lysíni (romanization)
λυσίνη (nominative singular)
λυσίνης (genitive singular)
λυσίνη (accusative singular)
λυσίνη (singular vocative)


πεθερά

head

πεθερά • (petherá) f (plural πεθερές, masculine πεθερός)

petherá (romanization)
πεθερές (plural)
πεθερός (masculine)
πεθερά (nominative singular)
πεθερές (nominative plural)
πεθεράς (genitive singular)
πεθερών (genitive plural)
πεθερά (accusative singular)
πεθερές (accusative plural)
πεθερά (singular vocative)
πεθερές (plural vocative)


επιληψία

epilipsía (romanization)
επιληψία (nominative singular)
επιληψίας (genitive singular)
επιληψία (accusative singular)
επιληψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἐπιληψία (epilēpsía).


οδοντικός

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative plural)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine plural)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine plural)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine plural vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικός (odontikós)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικής (odontikís)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικό (odontikó)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικούς (odontikoús)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικέ (odontiké)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Near-synonym: (pertaining to dentistry) οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντικό νήμα


άφθα

áftha (romanization)
άφθες (plural)
άφθα (nominative singular)
άφθες (nominative plural)
άφθας (genitive singular)
αφθών (genitive plural)
άφθα (accusative singular)
άφθες (accusative plural)
άφθα (singular vocative)
άφθες (plural vocative)


αντίδραση

head

αντίδραση • (antídrasi) f (plural αντιδράσεις)

antídrasi (romanization)
αντιδράσεις (plural)
αντίδραση (nominative singular)
αντιδράσεις (nominative plural)
αντίδρασης (genitive singular)
αντιδράσεων (genitive plural)
αντίδραση (accusative singular)
αντιδράσεις (accusative plural)
αντίδραση (singular vocative)
αντιδράσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιδράσεως (antidráseos)

α‧ντί‧δρα‧ση

Inherited from Ancient Greek ἀντίδρασις (antídrasis). By surface analysis, αντί- (antí-, “counter”) + δράση (drási, “action”).

surf

(medicine, physics, psychology) reaction (response to action or stimulus)


μαστίχα

head

μαστίχα • (mastícha) f (plural μαστίχες)

mastícha (romanization)
μαστίχες (plural)
μαστίχα (nominative singular)
μαστίχες (nominative plural)
μαστίχας (genitive singular)
μαστιχών (genitive plural)
μαστίχα (accusative singular)
μαστίχες (accusative plural)
μαστίχα (singular vocative)
μαστίχες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μαστίχα, from Koine Greek μαστίχη (mastíkhē).


εγκέφαλος

εγκέφαλος • (egkéfalos) m (plural εγκέφαλοι)

egkéfalos (romanization)
εγκέφαλοι (plural)
εγκέφαλος (nominative singular)
εγκέφαλοι (nominative plural)
εγκεφάλου (genitive singular)
εγκεφάλων (genitive plural)
εγκέφαλο (accusative singular)
εγκεφάλους (accusative plural)
εγκέφαλε (singular vocative)
εγκέφαλοι (plural vocative)

εγ‧κέ‧φα‧λος

From Ancient Greek ἐγκέφαλος (enképhalos).


χούφτα

choúfta (romanization)
χούφτες (plural)
χούφτα (nominative singular)
χούφτες (nominative plural)
χούφτας (genitive singular)
χούφτα (accusative singular)
χούφτες (accusative plural)
χούφτα (singular vocative)
χούφτες (plural vocative)

From φούχτα (foúchta) with metathesis, but uncertain beyond that.


παλάμη

palámi (romanization)
παλάμες (plural)
παλάμη (nominative singular)
παλάμες (nominative plural)
παλάμης (genitive singular)
παλαμών (genitive plural)
παλάμη (accusative singular)
παλάμες (accusative plural)
παλάμη (singular vocative)
παλάμες (plural vocative)


κεφάλι

kefáli (romanization)
κεφάλια (plural)
κεφάλι (nominative singular)
κεφάλια (nominative plural)
κεφαλιού (genitive singular)
κεφαλιών (genitive plural)
κεφάλι (accusative singular)
κεφάλια (accusative plural)
κεφάλι (singular vocative)
κεφάλια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek κεφάλιν (kephálin), from Hellenistic Koine Greek κεφάλιον (kephálion, “little head”), diminutive of the Ancient Greek κεφαλή (kephalḗ), ultimately from Proto-Indo-European *gʰebʰ-. Doublet of κεφαλή (kefalí).

inh

κάνω του κεφαλιού μου

to do whatever one wants; to do of one's head


καυστήρας

head

καυστήρας • (kafstíras) m (plural καυστήρες)

kafstíras (romanization)
καυστήρες (plural)
καυστήρας (nominative singular)
καυστήρες (nominative plural)
καυστήρα (genitive singular)
καυστήρων (genitive plural)
καυστήρα (accusative singular)
καυστήρες (accusative plural)
καυστήρα (singular vocative)
καυστήρες (plural vocative)

From Ancient Greek καυστήρ (kaustḗr, “furnace”).


μυαλό

myaló (romanization)
μυαλά (plural)
μυαλό (nominative singular)
μυαλά (nominative plural)
μυαλού (genitive singular)
μυαλών (genitive plural)
μυαλό (accusative singular)
μυαλά (accusative plural)
μυαλό (singular vocative)
μυαλά (plural vocative)

From Byzantine Greek μυαλόν (mualón), from alteration of earlier μυαλός (mualós), from Koine Greek μυαλός (mualós), from Ancient Greek μυελός (muelós).


πέος

péos (romanization)
πέη (plural)
πέος (nominative singular)
πέη (nominative plural)
πέους (genitive singular)
πεών (genitive plural)
πέος (accusative singular)
πέη (accusative plural)
πέος (singular vocative)
πέη (plural vocative)

Το πέος είναι το έξω γεννητικό όργανο του άρρενος τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα.

The penis is the external sexual organ of the male in both humans and animals.

To péos eínai to éxo gennitikó órgano tou árrenos tóso ston ánthropo óso kai sta zóa.


αίμα

aíma (romanization)
αίματα (plural)
αίμα (nominative singular)
αίματα (nominative plural)
αίματος (genitive singular)
αιμάτων (genitive plural)
αίμα (accusative singular)
αίματα (accusative plural)
αίμα (singular vocative)
αίματα (plural vocative)

From Byzantine Greek αἷμα (haîma) / αἷμαν (haîman, “blood”), from Ancient Greek αἷμα (haîma, “blood”), which is of ultimately uncertain and highly contested origin (see Ancient Greek lemma for various proposed derivations from Proto-Indo-European or Northwest Semitic languages).


ιατρική

head

ιατρική • (iatrikí) f

el-noun

ιατρική • (iatrikí) f

iatrikí (romanization)
ιατρική (nominative singular)
ιατρικές (nominative plural)
ιατρικής (genitive singular)
ιατρικών (genitive plural)
ιατρική (accusative singular)
ιατρικές (accusative plural)
ιατρική (singular vocative)
ιατρικές (plural vocative)

(medicine) medicine (academic subject); medical school


φάρμακο

fármako (romanization)
φάρμακα (plural)
φάρμακο (nominative singular)
φάρμακα (nominative plural)
φαρμάκου (genitive singular)
φάρμακου (genitive singular)
φαρμάκων (genitive plural)
φάρμακο (accusative singular)
φάρμακα (accusative plural)
φάρμακο (singular vocative)
φάρμακα (plural vocative)

→? Aromanian: fãrmac

Learned borrowing from Ancient Greek φάρμακον (phármakon). Doublet of φαρμάκι (farmáki).

lbor

(pharmacology, medicine) medicine, medication

φαρμακο- & Category:Greek words prefixed with φαρμακο-


αρσενικός

head

αρσενικός • (arsenikós) m (feminine αρσενική or αρσενικιά, neuter αρσενικό)

arsenikós (romanization)
αρσενική (feminine)
αρσενικιά (feminine)
αρσενικό (neuter)
αρσενικός (masculine nominative singular)
αρσενική (feminine nominative singular)
αρσενικιά (feminine nominative singular)
αρσενικό (neuter nominative singular)
αρσενικοί (masculine nominative plural)
αρσενικές (feminine nominative plural)
αρσενικά (neuter nominative plural)
αρσενικού (genitive masculine singular)
αρσενικής (feminine genitive singular)
αρσενικιάς (feminine genitive singular)
αρσενικού (genitive neuter singular)
αρσενικών (genitive masculine plural)
αρσενικών (feminine genitive plural)
αρσενικών (genitive neuter plural)
αρσενικό (accusative masculine singular)
αρσενική (accusative feminine singular)
αρσενικιά (accusative feminine singular)
αρσενικό (accusative neuter singular)
αρσενικούς (accusative masculine plural)
αρσενικές (accusative feminine plural)
αρσενικά (accusative neuter plural)
αρσενικέ (masculine singular vocative)
αρσενική (feminine singular vocative)
αρσενικιά (feminine singular vocative)
αρσενικό (neuter singular vocative)
αρσενικοί (masculine plural vocative)
αρσενικές (feminine plural vocative)
αρσενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρσενικός (arsenikós)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικής (arsenikís)

αρσενικιάς (arsenikiás)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικούς (arsenikoús)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικέ (arseniké)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

From Ancient Greek ἀρσενικός (arsenikós, “male, masculine”).


απόκριση

head

απόκριση • (apókrisi) f (plural αποκρίσεις)

apókrisi (romanization)
αποκρίσεις (plural)
απόκριση (nominative singular)
αποκρίσεις (nominative plural)
απόκρισης (genitive singular)
αποκρίσεων (genitive plural)
απόκριση (accusative singular)
αποκρίσεις (accusative plural)
απόκριση (singular vocative)
αποκρίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρίσεως (apokríseos)

→ Aromanian: apocrisi

Inherited from Byzantine Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “answer”), from the ancient Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis, “decision, answer”). By surface analysis, απο- (apo-, “from”) + κρίση (krísi, “judgement, decision”).
For the medical sense, learned borrowing from Ancient Greek ἀπόκρισις (apókrisis) from the sense "excretion or secretion, separation".


δύσκολος

head

δύσκολος • (dýskolos) m (feminine δύσκολη, neuter δύσκολο)

dýskolos (romanization)
δύσκολη (feminine)
δύσκολο (neuter)
δυσκολότερος (masculine nominative singular)
δυσκολότερη (feminine nominative singular)
δυσκολότερο (neuter nominative singular)
δυσκολότεροι (masculine nominative plural)
δυσκολότερες (feminine nominative plural)
δυσκολότερα (neuter nominative plural)
δυσκολότερου (genitive masculine singular)
δυσκολότερης (feminine genitive singular)
δυσκολότερου (genitive neuter singular)
δυσκολότερων (genitive masculine plural)
δυσκολότερων (feminine genitive plural)
δυσκολότερων (genitive neuter plural)
δυσκολότερο (accusative masculine singular)
δυσκολότερη (accusative feminine singular)
δυσκολότερο (accusative neuter singular)
δυσκολότερους (accusative masculine plural)
δυσκολότερες (accusative feminine plural)
δυσκολότερα (accusative neuter plural)
δυσκολότερε (masculine singular vocative)
δυσκολότερη (feminine singular vocative)
δυσκολότερο (neuter singular vocative)
δυσκολότεροι (masculine plural vocative)
δυσκολότερες (feminine plural vocative)
δυσκολότερα (neuter plural vocative)
δυσκολότατος (masculine nominative singular)
δυσκολότατη (feminine nominative singular)
δυσκολότατο (neuter nominative singular)
δυσκολότατοι (masculine nominative plural)
δυσκολότατες (feminine nominative plural)
δυσκολότατα (neuter nominative plural)
δυσκολότατου (genitive masculine singular)
δυσκολότατης (feminine genitive singular)
δυσκολότατου (genitive neuter singular)
δυσκολότατων (genitive masculine plural)
δυσκολότατων (feminine genitive plural)
δυσκολότατων (genitive neuter plural)
δυσκολότατο (accusative masculine singular)
δυσκολότατη (accusative feminine singular)
δυσκολότατο (accusative neuter singular)
δυσκολότατους (accusative masculine plural)
δυσκολότατες (accusative feminine plural)
δυσκολότατα (accusative neuter plural)
δυσκολότατε (masculine singular vocative)
δυσκολότατη (feminine singular vocative)
δυσκολότατο (neuter singular vocative)
δυσκολότατοι (masculine plural vocative)
δυσκολότατες (feminine plural vocative)
δυσκολότατα (neuter plural vocative)
δύσκολος (masculine nominative singular)
δύσκολη (feminine nominative singular)
δύσκολο (neuter nominative singular)
δύσκολοι (masculine nominative plural)
δύσκολες (feminine nominative plural)
δύσκολα (neuter nominative plural)
δύσκολου (genitive masculine singular)
δύσκολης (feminine genitive singular)
δύσκολου (genitive neuter singular)
δύσκολων (genitive masculine plural)
δύσκολων (feminine genitive plural)
δύσκολων (genitive neuter plural)
δύσκολο (accusative masculine singular)
δύσκολη (accusative feminine singular)
δύσκολο (accusative neuter singular)
δύσκολους (accusative masculine plural)
δύσκολες (accusative feminine plural)
δύσκολα (accusative neuter plural)
δύσκολε (masculine singular vocative)
δύσκολη (feminine singular vocative)
δύσκολο (neuter singular vocative)
δύσκολοι (masculine plural vocative)
δύσκολες (feminine plural vocative)
δύσκολα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δύσκολος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δύσκολος, etc.)

el-decl-adj-table

δύσκολος (dýskolos)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολης (dýskolis)

δύσκολου (dýskolou)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολων (dýskolon)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολους (dýskolous)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δύσκολε (dýskole)

δύσκολη (dýskoli)

δύσκολο (dýskolo)

δύσκολοι (dýskoloi)

δύσκολες (dýskoles)

δύσκολα (dýskola)

δυσκολότερος (dyskolóteros)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερης (dyskolóteris)

δυσκολότερου (dyskolóterou)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερων (dyskolóteron)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότερους (dyskolóterous)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότερε (dyskolótere)

δυσκολότερη (dyskolóteri)

δυσκολότερο (dyskolótero)

δυσκολότεροι (dyskolóteroi)

δυσκολότερες (dyskolóteres)

δυσκολότερα (dyskolótera)

δυσκολότατος (dyskolótatos)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατης (dyskolótatis)

δυσκολότατου (dyskolótatou)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατων (dyskolótaton)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατους (dyskolótatous)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

δυσκολότατε (dyskolótate)

δυσκολότατη (dyskolótati)

δυσκολότατο (dyskolótato)

δυσκολότατοι (dyskolótatoi)

δυσκολότατες (dyskolótates)

δυσκολότατα (dyskolótata)

From Ancient Greek δύσκολος (dúskolos, “hard to satisfy with food”), from Ancient Greek δυσ- (dus-, “bad, hard, unfortunate”) + Ancient Greek -κολος (-kolos, “keeper, tender, watcher”).

inh

Ο πατέρας μου πάσχει από δύσκολη ασθένεια.

My father is suffering from a refractory illness.

O patéras mou páschei apó dýskoli asthéneia.

(medicine) refractory (difficult to treat)


πέταλο

pétalo (romanization)
πέταλα (plural)
πέταλο (nominative singular)
πέταλα (nominative plural)
πετάλου (genitive singular)
πέταλου (genitive singular)
πετάλων (genitive plural)
πέταλο (accusative singular)
πέταλα (accusative plural)
πέταλο (singular vocative)
πέταλα (plural vocative)

From Ancient Greek πέταλον (pétalon, “petal; sheet of metal”).


οργανισμός

head

οργανισμός • (organismós) m (plural οργανισμοί)

organismós (romanization)
οργανισμοί (plural)
οργανισμός (nominative singular)
οργανισμοί (nominative plural)
οργανισμού (genitive singular)
οργανισμών (genitive plural)
οργανισμό (accusative singular)
οργανισμούς (accusative plural)
οργανισμέ (singular vocative)
οργανισμοί (plural vocative)

surf

By surface analysis, όργανο (órgano) + -ισμός (-ismós)

Κάθε ζωντανός οργανισμός αλληλεπιδρά με άλλους οργανισμούς.

Every living thing interacts with other organisms.

Káthe zontanós organismós allilepidrá me állous organismoús.


στομάχι

head

στομάχι • (stomáchi) n (plural στομάχια)

stomáchi (romanization)
στομάχια (plural)
στομάχι (nominative singular)
στομάχια (nominative plural)
στομαχιού (genitive singular)
στομαχιών (genitive plural)
στομάχι (accusative singular)
στομάχια (accusative plural)
στομάχι (singular vocative)
στομάχια (plural vocative)

From Koine Greek στομάχιον (stomákhion), diminutive of Ancient Greek στόμαχος (stómakhos).


κωνάριον

κωνάριον • (konárion) n (plural κωνάρια)

konárion (romanization)
κωνάρια (plural)

κωνάριο κωνάριο#Greek


κωνάριο

konário (romanization)
κωνάρια (plural)
κωνάριο (nominative singular)
κωνάρια (nominative plural)
κωναρίου (genitive singular)
κωνάριου (genitive singular)
κωναρίων (genitive plural)
κωνάριο (accusative singular)
κωνάρια (accusative plural)
κωνάριο (singular vocative)
κωνάρια (plural vocative)


επίφυση

επίφυση • (epífysi) f (plural επιφύσεις)

epífysi (romanization)
επιφύσεις (plural)
επίφυση (nominative singular)
επιφύσεις (nominative plural)
επίφυσης (genitive singular)
επιφύσεων (genitive plural)
επίφυση (accusative singular)
επιφύσεις (accusative plural)
επίφυση (singular vocative)
επιφύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: επιφύσεως (epifýseos)

(anatomy, biology) pineal gland, epiphysis


κόρακας

kórakas (romanization)
κόρακες (plural)
κόρακας (nominative singular)
κόρακες (nominative plural)
κόρακα (genitive singular)
κοράκων (genitive plural)
κόρακα (accusative singular)
κόρακες (accusative plural)
κόρακα (singular vocative)
κόρακες (plural vocative)


κοράκι

koráki (romanization)
κοράκια (plural)
κοράκι (nominative singular)
κοράκια (nominative plural)
κορακιού (genitive singular)
κορακιών (genitive plural)
κοράκι (accusative singular)
κοράκια (accusative plural)
κοράκι (singular vocative)
κοράκια (plural vocative)

Inherited from Koine Greek κοράκιον (korákion), diminutive of Ancient Greek κόραξ (kórax).

inh+

(ornithology) raven, common raven (Corvus corax)

(ornithology) crow (a member of the corvid family)


αβγό

avgó (romanization)
αβγά (plural)
αβγό (nominative singular)
αβγά (nominative plural)
αβγού (genitive singular)
αβγών (genitive plural)
αβγό (accusative singular)
αβγά (accusative plural)
αβγό (singular vocative)
αβγά (plural vocative)

Back-formation from the plural αβγά (avgá), itself extracted from τ' αβγά (t' avgá, “the eggs”), a regular phonological development of Ancient Greek τὰ ᾠά (tà ōiá):
:/ta.oˈa/ → /tau̯ˈa/ → /tau̯ˈɣa/ → /tavˈɣa/.
Ultimately from Proto-Indo-European *h₂ōwyóm via Proto-Hellenic *ōyyón.

ακόμη δεν βγήκε απ' τ' αβγό

don't try to teach grandma how to suck eggs; he/she's not even out of the egg yet

κάθομαι στ' αβγά μου

to mind one's own business, to not get involved; sit on one's eggs

πιάσ' τ' αβγό και κούρευ' το

get blood out of a stone; Catch the egg and shave it

σιγά τ' αβγά

as if, give me a break; slowly the eggs (so they won't break)

χάνω τ' αβγά και τα καλάθια

to lose everything, to lose one's mind; lose the eggs and the baskets

χάνω τ' αβγά και τα πασχάλια

to lose everything, to lose one's mind; lose the eggs and the calendar

Το αβγό της χελώνας είναι μικρό και ολοστρόγγυλο.

A turtle's egg is small and totally round.

To avgó tis chelónas eínai mikró kai olostróngylo.

(zoology) egg (spherical or ellipsoidal body produced by birds, reptiles, insects and other animals, housing the embryo during its development)

Δύο άντρες χρειάζονται το αβγό μιας γυναίκας για να έχουν ένα παιδί.

Two men need a woman's egg to have a child.

Dýo ántres chreiázontai to avgó mias gynaíkas gia na échoun éna paidí.

(biology) egg, ovum (female primary cell)


πρόσωπο

prósopo (romanization)
πρόσωπα (plural)
πρόσωπο (nominative singular)
πρόσωπα (nominative plural)
προσώπου (genitive singular)
πρόσωπου (genitive singular)
προσώπων (genitive plural)
πρόσωπο (accusative singular)
πρόσωπα (accusative plural)
πρόσωπο (singular vocative)
πρόσωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek πρόσωπον (prósōpon).


φτέρνα

ftérna (romanization)
φτέρνες (plural)
φτέρνα (nominative singular)
φτέρνες (nominative plural)
φτέρνας (genitive singular)
φτερνών (genitive plural)
φτέρνα (accusative singular)
φτέρνες (accusative plural)
φτέρνα (singular vocative)
φτέρνες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φτέρνα (phtérna), from Koine Greek πτέρνα (ptérna), from Ancient Greek πτέρνη (ptérnē, “heel”).


μήτρα

mítra (romanization)
μήτρες (plural)
μήτρα (nominative singular)
μήτρες (nominative plural)
μήτρας (genitive singular)
μητρών (genitive plural)
μήτρα (accusative singular)
μήτρες (accusative plural)
μήτρα (singular vocative)
μήτρες (plural vocative)

→ Albanian: mitër

→ Romanian: mitră


σώμα

sóma (romanization)
σώματα (plural)
σώμα (nominative singular)
σώματα (nominative plural)
σώματος (genitive singular)
σωμάτων (genitive plural)
σώμα (accusative singular)
σώματα (accusative plural)
σώμα (singular vocative)
σώματα (plural vocative)


αρχαιολόγος

head

αρχαιολόγος • (archaiológos) m or f (plural αρχαιολόγοι)

archaiológos (romanization)
αρχαιολόγοι (plural)
αρχαιολόγος (nominative singular)
αρχαιολόγοι (nominative plural)
αρχαιολόγου (genitive singular)
αρχαιολόγων (genitive plural)
αρχαιολόγο (accusative singular)
αρχαιολόγους (accusative plural)
αρχαιολόγε (singular vocative)
αρχαιολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχαιολόγους


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


κεραία

keraía (romanization)
κεραίες (plural)
κεραία (nominative singular)
κεραίες (nominative plural)
κεραίας (genitive singular)
κεραιών (genitive plural)
κεραία (accusative singular)
κεραίες (accusative plural)
κεραία (singular vocative)
κεραίες (plural vocative)

(entomology, zoology) horn, antenna, feeler (on insects)


γονίδιο

gonídio (romanization)
γονίδια (plural)
γονίδιο (nominative singular)
γονίδια (nominative plural)
γονιδίου (genitive singular)
γονίδιου (genitive singular)
γονιδίων (genitive plural)
γονίδιο (accusative singular)
γονίδια (accusative plural)
γονίδιο (singular vocative)
γονίδια (plural vocative)

(biology, genetics) gene (unit of heredity)


διαβήτης

head

διαβήτης • (diavítis) m (plural διαβήτες)

diavítis (romanization)
διαβήτες (plural)
διαβήτης (nominative singular)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (plural vocative)

δια‧βή‧της δι‧α‧βή‧της

For the instrument, learned borrowing from Ancient Greek διαβήτης (diabḗtēs) from διαβαίνω (diabaínō, “walk, pass through”).
For medicine, learned borrowing from Koine Greek sense.


αστράγαλος

head

αστράγαλος • (astrágalos) m (plural αστράγαλοι)

astrágalos (romanization)
αστράγαλοι (plural)
αστράγαλος (nominative singular)
αστράγαλοι (nominative plural)
αστραγάλου (genitive singular)
αστραγάλων (genitive plural)
αστράγαλο (accusative singular)
αστραγάλους (accusative plural)
αστράγαλε (singular vocative)
αστράγαλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀστράγαλος (astrágalos).

Coordinate term: (ankle joint) ποδοκνημική άρθρωση (podoknimikí árthrosi)


σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

σπερματοζωάριο • (spermatozoário) n (plural σπερματοζωάρια)

el-noun

σπερματοζωάρια

spermatozoário (romanization)
σπερματοζωάρια (plural)
σπερματοζωάριο (nominative singular)
σπερματοζωάρια (nominative plural)
σπερματοζωαρίου (genitive singular)
σπερματοζωάριου (genitive singular)
σπερματοζωαρίων (genitive plural)
σπερματοζωάριων (genitive plural)
σπερματοζωάριο (accusative singular)
σπερματοζωάρια (accusative plural)
σπερματοζωάριο (singular vocative)
σπερματοζωάρια (plural vocative)

el-decl-noun

σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

σπερματοζωαρίου

σπερματοζωάριου

σπερματοζωαρίων

σπερματοζωάριων

σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

(biology) spermatozoon, a single sperm cell.


σπέρμα

head

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

el-noun

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

spérma (romanization)
σπέρματα (plural)
σπέρμα (nominative singular)
σπέρματα (nominative plural)
σπέρματος (genitive singular)
σπερμάτων (genitive plural)
σπέρμα (accusative singular)
σπέρματα (accusative plural)
σπέρμα (singular vocative)
σπέρματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σπέρμα (spérma, “seed, semen”).

inh

(biology, botany) seed, the seed of plants.

(biology, medicine) human or animal seed, semen, sperm


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


καταρράκτης

καταρράκτης • (katarráktis) m (plural καταρράκτες)

katarráktis (romanization)
καταρράκτες (plural)
καταρράκτης (nominative singular)
καταρράκτες (nominative plural)
καταρράκτη (genitive singular)
καταρρακτών (genitive plural)
καταρράκτη (accusative singular)
καταρράκτες (accusative plural)
καταρράκτη (singular vocative)
καταρράκτες (plural vocative)

From Ancient Greek καταρράκτης (katarrháktēs)


ασθενής

head

ασθενής • (asthenís) m or f (plural ασθενείς)

asthenís (romanization)
ασθενείς (plural)
ασθενής (nominative singular)
ασθενείς (nominative plural)
ασθενή (genitive singular)
ασθενούς (genitive singular)
ασθενών (genitive plural)
ασθενή (accusative singular)
ασθενείς (accusative plural)
ασθενή (singular vocative)
ασθενείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀσθενής (asthenḗs).

lbor

(medicine) patient (a person receiving medical treatment)


άρθρωση

head

άρθρωση • (árthrosi) f (plural αρθρώσεις)

árthrosi (romanization)
αρθρώσεις (plural)
άρθρωση (nominative singular)
αρθρώσεις (nominative plural)
άρθρωσης (genitive singular)
αρθρώσεων (genitive plural)
άρθρωση (accusative singular)
αρθρώσεις (accusative plural)
άρθρωση (singular vocative)
αρθρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αρθρώσεως (arthróseos)

From Ancient Greek ἄρθρωσις (árthrōsis).


σκωληκοειδίτιδα

head

σκωληκοειδίτιδα • (skolikoeidítida) f (uncountable)

skolikoeidítida (romanization)
σκωληκοειδίτιδα (nominative singular)
σκωληκοειδίτιδας (genitive singular)
σκωληκοειδίτιδα (accusative singular)
σκωληκοειδίτιδα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδας

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδα

(medicine) appendicitis (inflammation of the appendix)


αμινοξύ

head

αμινοξύ • (aminoxý) n (plural αμινοξέα)

el-noun

αμινοξύ • (aminoxý) n (plural αμινοξέα)

aminoxý (romanization)
αμινοξέα (plural)
αμινοξύ (nominative singular)
αμινοξέα (nominative plural)
αμινοξέος (genitive singular)
αμινοξέων (genitive plural)
αμινοξύ (accusative singular)
αμινοξέα (accusative plural)
αμινοξύ (singular vocative)
αμινοξέα (plural vocative)

(organic chemistry, biochemistry) amino acid


αναιμία

head

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

el-noun

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

anaimía (romanization)
αναιμίες (plural)
αναιμία (nominative singular)
αναιμίες (nominative plural)
αναιμίας (genitive singular)
αναιμιών (genitive plural)
αναιμία (accusative singular)
αναιμίες (accusative plural)
αναιμία (singular vocative)
αναιμίες (plural vocative)

el-decl-noun

Some dictionaries record this word uncountable.

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā) from ἄναιμος (ánaimos, “bloddless”) and semantic loan from French anémie from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā). By surface analysis, αν- (an-, α- privative) + Ancient Greek αἷμα (haîma).


φαρμακείο

head

φαρμακείο • (farmakeío) n (plural φαρμακεία)

farmakeío (romanization)
φαρμακεία (plural)
φαρμακείο (nominative singular)
φαρμακεία (nominative plural)
φαρμακείου (genitive singular)
φαρμακείων (genitive plural)
φαρμακείο (accusative singular)
φαρμακεία (accusative plural)
φαρμακείο (singular vocative)
φαρμακεία (plural vocative)


φαρμακοποιός

φαρμακοποιοί

φαρμακοποιός • (farmakopoiós) m or f (plural φαρμακοποιοί)

el-noun

φαρμακοποιοί

farmakopoiós (romanization)
φαρμακοποιοί (plural)
φαρμακοποιός (nominative singular)
φαρμακοποιοί (nominative plural)
φαρμακοποιού (genitive singular)
φαρμακοποιών (genitive plural)
φαρμακοποιό (accusative singular)
φαρμακοποιούς (accusative plural)
φαρμακοποιέ (singular vocative)
φαρμακοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

φαρμακοποιός

φαρμακοποιοί

φαρμακοποιού

φαρμακοποιών

φαρμακοποιούς

φαρμακοποιοί


οικοσύστημα

head

οικοσυστήματα

οικοσύστημα • (oikosýstima) n (plural οικοσυστήματα)

el-noun

οικοσυστήματα

oikosýstima (romanization)
οικοσυστήματα (plural)
οικοσύστημα (nominative singular)
οικοσυστήματα (nominative plural)
οικοσυστήματος (genitive singular)
οικοσυστημάτων (genitive plural)
οικοσύστημα (accusative singular)
οικοσυστήματα (accusative plural)
οικοσύστημα (singular vocative)
οικοσυστήματα (plural vocative)

el-decl-noun

οικοσυστήματα

οικοσυστήματος

οικοσυστημάτων

οικοσυστήματα

οικοσυστήματα

From French écosystème (“ecosystem”). By surface analysis, οικο- (oiko-) + σύστημα (sýstima).


αποβολή

head

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

el-noun

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

apovolí (romanization)
αποβολές (plural)
αποβολή (nominative singular)
αποβολές (nominative plural)
αποβολής (genitive singular)
αποβολών (genitive plural)
αποβολή (accusative singular)
αποβολές (accusative plural)
αποβολή (singular vocative)
αποβολές (plural vocative)

spontaneous abortion
spontaneous abortion

(medicine) miscarriage, spontaneous abortion


έκτρωση

head

έκτρωση • (éktrosi) f (plural εκτρώσεις)

éktrosi (romanization)
εκτρώσεις (plural)
έκτρωση (nominative singular)
εκτρώσεις (nominative plural)
έκτρωσης (genitive singular)
εκτρώσεων (genitive plural)
έκτρωση (accusative singular)
εκτρώσεις (accusative plural)
έκτρωση (singular vocative)
εκτρώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτρώσεως (ektróseos)


φαβορίτα

head

φαβορίτα • (favoríta) f (plural φαβορίτες)

favoríta (romanization)
φαβορίτες (plural)
φαβορίτα (nominative singular)
φαβορίτες (nominative plural)
φαβορίτας (genitive singular)
φαβοριτών (genitive plural)
φαβορίτα (accusative singular)
φαβορίτες (accusative plural)
φαβορίτα (singular vocative)
φαβορίτες (plural vocative)

sideburns (in plural, chiefly US), sideboards (in plural, UK), sidelevers (in plural, Australia)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


πόνος

pónos (romanization)
πόνοι (plural)
πόνος (nominative singular)
πόνοι (nominative plural)
πόνου (genitive singular)
πόνων (genitive plural)
πόνο (accusative singular)
πόνους (accusative plural)
πόνε (singular vocative)
πόνοι (plural vocative)


τριφύλλι

τριφύλλι • (trifýlli) n (plural τριφύλλια)

trifýlli (romanization)
τριφύλλια (plural)
τριφύλλι (nominative singular)
τριφύλλια (nominative plural)
τριφυλλιού (genitive singular)
τριφυλλιών (genitive plural)
τριφύλλι (accusative singular)
τριφύλλια (accusative plural)
τριφύλλι (singular vocative)
τριφύλλια (plural vocative)

→ Ottoman Turkish: طرفیل (tırfıl)

Turkish: tırfıl

From Ancient Greek τρίφυλλον (tríphullon), equivalent to τρία (tría, “three”) + φύλλο (fýllo, “leaf”).

compound

Τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι,
Σου μάθαινε το αύριο και το χθες.

1974, “Μαλαματένια Λόγια [Golden Words]”, in Manos Eleutheriou (lyrics), Yannis Markopoulos (music), Θητεία [Service], performed by Charalampos Garganourakis, Lakis Chalkias, and Tania Tsanaklidou:

The schoolbook on top of the clover,
Taught you about tomorrow and yesterday.

T’ alfavitári páno sto trifýlli,
Sou máthaine to ávrio kai to chthes.

(botany) clover, trefoil, shamrock (plant in genus Trifolium)


αγγειοπλαστική

head

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική • (angeioplastikí) f (plural αγγειοπλαστικές)

el-noun

αγγειοπλαστικές

angeioplastikí (romanization)
αγγειοπλαστικές (plural)
αγγειοπλαστική (nominative singular)
αγγειοπλαστικές (nominative plural)
αγγειοπλαστικής (genitive singular)
αγγειοπλαστικών (genitive plural)
αγγειοπλαστική (accusative singular)
αγγειοπλαστικές (accusative plural)
αγγειοπλαστική (singular vocative)
αγγειοπλαστικές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστικής

αγγειοπλαστικών

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγείο (angeío, “pot”) + πλαστική (plastikí, “plastic art”)

compound

(medicine, surgery) angioplasty (heart surgery: the mechanical widening of blood vessels)


μείωση

head

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

el-noun

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

meíosi (romanization)
μειώσεις (plural)
μείωση (nominative singular)
μειώσεις (nominative plural)
μείωσης (genitive singular)
μειώσεων (genitive plural)
μείωση (accusative singular)
μειώσεις (accusative plural)
μείωση (singular vocative)
μειώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μειώσεως (meióseos)

(biology, genetics, cytology) meiosis, reduction division of a cell


ζιζάνιο

zizánio (romanization)
ζιζάνια (plural)
ζιζάνιο (nominative singular)
ζιζάνια (nominative plural)
ζιζανίου (genitive singular)
ζιζάνιου (genitive singular)
ζιζανίων (genitive plural)
ζιζάνιο (accusative singular)
ζιζάνια (accusative plural)
ζιζάνιο (singular vocative)
ζιζάνια (plural vocative)

From the Ancient Greek ζῐζᾰ́νῐον (zizánion).


ιγμορίτιδα

head

ιγμορίτιδα • (igmorítida) f (plural ιγμορίτιδες)

igmorítida (romanization)
ιγμορίτιδες (plural)
ιγμορίτιδα (nominative singular)
ιγμορίτιδες (nominative plural)
ιγμορίτιδας (genitive singular)
ιγμορίτιδων (genitive plural)
ιγμορίτιδα (accusative singular)
ιγμορίτιδες (accusative plural)
ιγμορίτιδα (singular vocative)
ιγμορίτιδες (plural vocative)


περίνεο

περίνεο • (períneo) n

el-noun

περίνεο • (períneo) n

períneo (romanization)
περίνεο (nominative singular)
περίνεα (nominative plural)
περινέου (genitive singular)
περίνεου (genitive singular)
περινέων (genitive plural)
περίνεων (genitive plural)
περίνεο (accusative singular)
περίνεα (accusative plural)
περίνεο (singular vocative)
περίνεα (plural vocative)

el-decl-noun

The proparoxytone genitive forms is quite common, but may be ungrammatical.

From Ancient Greek περίς (perís, “penis”) through influence from Ancient Greek πηρίς (pērís, “scrotum”).


βασίλειο

head

βασίλειο • (vasíleio) n (plural βασίλεια)

vasíleio (romanization)
βασίλεια (plural)
βασίλειο (nominative singular)
βασίλεια (nominative plural)
βασιλείου (genitive singular)
βασίλειου (genitive singular)
βασιλείων (genitive plural)
βασίλειων (genitive plural)
βασίλειο (accusative singular)
βασίλεια (accusative plural)
βασίλειο (singular vocative)
βασίλεια (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek βασίλειον (basíleion, “palace, capital”).

inh

(taxonomy, biology) kingdom (taxonomic division below Domain and above Phylum)


παραλήρημα

head

παραληρήματα

παραλήρημα • (paralírima) n (plural παραληρήματα)

el-noun

παραληρήματα

paralírima (romanization)
παραληρήματα (plural)
παραλήρημα (nominative singular)
παραληρήματα (nominative plural)
παραληρήματος (genitive singular)
παραληρημάτων (genitive plural)
παραλήρημα (accusative singular)
παραληρήματα (accusative plural)
παραλήρημα (singular vocative)
παραληρήματα (plural vocative)

el-decl-noun

παραληρήματα

παραληρήματος

παραληρημάτων

παραληρήματα

παραληρήματα

παραληρώ (paraliró, “to rave, be delirious”) + -μα (-ma)


βακτηριολογία

head

βακτηριολογία • (vaktiriología) f (uncountable)

vaktiriología (romanization)
βακτηριολογία (nominative singular)
βακτηριολογίας (genitive singular)
βακτηριολογία (accusative singular)
βακτηριολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

βακτηριολογία

βακτηριολογίας

βακτηριολογία

βακτηριολογία


αλλεργία

head

αλλεργία • (allergía) f (plural αλλεργίες)

allergía (romanization)
αλλεργίες (plural)
αλλεργία (nominative singular)
αλλεργίες (nominative plural)
αλλεργίας (genitive singular)
αλλεργιών (genitive plural)
αλλεργία (accusative singular)
αλλεργίες (accusative plural)
αλλεργία (singular vocative)
αλλεργίες (plural vocative)

Borrowed from German Allergie. Coined by Austrian pediatrician Clemens von Pirquet in 1906 from Ancient Greek ἄλλος (állos, “other”) + ἔργον (érgon, “work, activity”), on the model of Energie.


κύτταρο

kýttaro (romanization)
κύτταρα (plural)
κύτταρο (nominative singular)
κύτταρα (nominative plural)
κυττάρου (genitive singular)
κύτταρου (genitive singular)
κυττάρων (genitive plural)
κύτταρο (accusative singular)
κύτταρα (accusative plural)
κύτταρο (singular vocative)
κύτταρα (plural vocative)

(biology, cytology) cell (basic unit of a living organism)


δάκρυ

dákry (romanization)
δάκρυα (plural)
δάκρυ (nominative singular)
δάκρυα (nominative plural)
δακρύου (genitive singular)
δακρύων (genitive plural)
δάκρυ (accusative singular)
δάκρυα (accusative plural)
δάκρυ (singular vocative)
δάκρυα (plural vocative)

From Ancient Greek δάκρυ (dákru), from Proto-Indo-European *dáḱru-.


φατνιακός

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακός (fatniakós)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακής (fatniakís)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακούς (fatniakoús)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακέ (fatniaké)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.


πρωτεΐνη

head

πρωτεΐνη • (proteḯni) f (plural πρωτεΐνες)

proteḯni (romanization)
πρωτεΐνες (plural)
πρωτεΐνη (nominative singular)
πρωτεΐνες (nominative plural)
πρωτεΐνης (genitive singular)
πρωτεϊνών (genitive plural)
πρωτεΐνη (accusative singular)
πρωτεΐνες (accusative plural)
πρωτεΐνη (singular vocative)
πρωτεΐνες (plural vocative)

(biochemistry) protein (molecular structure)


γρίπη

grípi (romanization)
γρίπη (nominative singular)
γρίπης (genitive singular)
γρίπη (accusative singular)
γρίπη (singular vocative)


βιολογία

βιολογία • (viología) f (plural βιολογίες)

viología (romanization)
βιολογίες (plural)
βιολογία (nominative singular)
βιολογίες (nominative plural)
βιολογίας (genitive singular)
βιολογιών (genitive plural)
βιολογία (accusative singular)
βιολογίες (accusative plural)
βιολογία (singular vocative)
βιολογίες (plural vocative)

βι‧ο‧λο‧γί‧α

Learned borrowing from French biologie. By surface analysis, βίος (víos) + -λογία (-logía).

surf

(sciences, biology) biology (science of living matter)


μεταβολισμός

head

μεταβολισμοί

μεταβολισμός • (metavolismós) m (plural μεταβολισμοί)

el-noun

μεταβολισμοί

metavolismós (romanization)
μεταβολισμοί (plural)
μεταβολισμός (nominative singular)
μεταβολισμοί (nominative plural)
μεταβολισμού (genitive singular)
μεταβολισμών (genitive plural)
μεταβολισμό (accusative singular)
μεταβολισμούς (accusative plural)
μεταβολισμέ (singular vocative)
μεταβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταβολισμός

μεταβολισμοί

μεταβολισμού

μεταβολισμών

μεταβολισμούς

μεταβολισμοί


νονός

head

νονός • (nonós) m (plural νονοί, feminine νονά)

nonós (romanization)
νονοί (plural)
νονά (feminine)
νονός (nominative singular)
νονοί (nominative plural)
νονού (genitive singular)
νονών (genitive plural)
νονό (accusative singular)
νονούς (accusative plural)
νονέ (singular vocative)
νονοί (plural vocative)

From Byzantine Greek νονός (nonós), from Koine Greek νόννος (nónnos), either of onomatopoetic origin or perhaps borrowed from Late Latin nonnus.


πόδι

pódi (romanization)
πόδια (plural)
πόδι (nominative singular)
πόδια (nominative plural)
ποδιού (genitive singular)
ποδιών (genitive plural)
πόδι (accusative singular)
πόδια (accusative plural)
πόδι (singular vocative)
πόδια (plural vocative)

From Byzantine Greek πόδιν (pódin), from Ancient Greek πόδιον (pódion), diminutive of πούς, ποδός (poús, podós), from Proto-Indo-European *póds, *pṓds.

méchri na sikósei to éna pódi, vromáei to állo

to be bone idle, to be incredibly lazy; by the time he/she moves one leg, the other one stinks

μέχρι να σηκώσει το ένα πόδι, βρωμάει το άλλο

Έσπασε το πόδι του παίζοντας ποδόσφαιρο.

Éspase to pódi tou paízontas podósfairo.

(anatomy) leg (portion of the lower human appendage from the thigh to the ankle)

like ποδόγυρος

ποδο- (podo-, “related to legs”, prefix)

Του έκοψαν το πόδι επειδή είχε μολυνθεί το δάχτυλο του ποδιού.

They cut his foot off because the toe had become infected.

Tou ékopsan to pódi epeidí eíche molyntheí to dáchtylo tou podioú.


μεταδοτικός

μεταδοτικός • (metadotikós) m (feminine μεταδοτική, neuter μεταδοτικό)

metadotikós (romanization)
μεταδοτική (feminine)
μεταδοτικό (neuter)
μεταδοτικός (masculine nominative singular)
μεταδοτική (feminine nominative singular)
μεταδοτικό (neuter nominative singular)
μεταδοτικοί (masculine nominative plural)
μεταδοτικές (feminine nominative plural)
μεταδοτικά (neuter nominative plural)
μεταδοτικού (genitive masculine singular)
μεταδοτικής (feminine genitive singular)
μεταδοτικού (genitive neuter singular)
μεταδοτικών (genitive masculine plural)
μεταδοτικών (feminine genitive plural)
μεταδοτικών (genitive neuter plural)
μεταδοτικό (accusative masculine singular)
μεταδοτική (accusative feminine singular)
μεταδοτικό (accusative neuter singular)
μεταδοτικούς (accusative masculine plural)
μεταδοτικές (accusative feminine plural)
μεταδοτικά (accusative neuter plural)
μεταδοτικέ (masculine singular vocative)
μεταδοτική (feminine singular vocative)
μεταδοτικό (neuter singular vocative)
μεταδοτικοί (masculine plural vocative)
μεταδοτικές (feminine plural vocative)
μεταδοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεταδοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεταδοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

μεταδοτικός (metadotikós)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικής (metadotikís)

μεταδοτικού (metadotikoú)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικών (metadotikón)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικούς (metadotikoús)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

μεταδοτικέ (metadotiké)

μεταδοτική (metadotikí)

μεταδοτικό (metadotikó)

μεταδοτικοί (metadotikoí)

μεταδοτικές (metadotikés)

μεταδοτικά (metadotiká)

(medicine) contagious, infectious, catching