Ισραήλ

(biblical) Israel (A Biblical region of Western Asia roughly coextensive with the modern State of Israel, known in the Bible as the Land of Israel and considered the ancestral homeland of the Jewish people)

(historical) Israel (an ancient kingdom in Western Asia, roughly coextensive with the modern State of Israel and the Land of Israel)

(historical) Israel (an ancient kingdom that occupied the northern part of the Land of Israel and modern State of Israel, as distinct from Judah)

(biblical) Israel (a name given to the Jewish patriarch Jacob)


Με συγχωρείτε· πού είναι οι τουαλέτες;


χαρακτήρας

head

χαρακτήρας • (charaktíras) m (plural χαρακτήρες)

charaktíras (romanization)
χαρακτήρες (plural)
χαρακτήρας (nominative singular)
χαρακτήρες (nominative plural)
χαρακτήρα (genitive singular)
χαρακτήρων (genitive plural)
χαρακτήρα (accusative singular)
χαρακτήρες (accusative plural)
χαρακτήρα (singular vocative)
χαρακτήρες (plural vocative)

χα‧ρα‧κτή‧ρας

Learnedly, from Ancient Greek χᾰρᾰκτήρ (kharaktḗr), from the accusative singular "τὸν (tòn) χαρακτῆρα (kharaktêra)". From χαράσσω (kharássō).


διαλυτικά διαλυτικά

A diacritical mark of the Greek script, called διαλυτικά in Greek, and found on ί/ΐ/ϋ.


βήτα

beta, the second letter of the modern Greek alphabet.


άλφα

Inherited from Ancient Greek ἄλφα (álpha), ultimately from Phoenician 𐤀𐤋𐤐 (ʾlp /ʾālep/, “bull, ox”).

der

alpha, the name for the first letter of the modern Greek alphabet.


γάμμα

γάμα γάμα#Greek


γάμα

gamma, the third letter of the modern Greek alphabet.


δέλτα

delta, the fourth letter of the modern Greek alphabet.


θήτα

Theta, the 8th letter of the modern Greek alphabet (majuscule Θ, minuscule θ), originally denoting an aspirated t (/tʰ/) but now denoting the voiceless dental fricative (/θ/); usually romanized as "th".


ήτα

From Ancient Greek ἦτᾰ (êta), from ἧτᾰ (hêta).

eta, the seventh letter of the modern Greek alphabet.


έψιλον

From Ancient Greek ἒ ψιλόν (è psilón), further from ἔ (é) + neuter of ψιλός (psilós, “simple”). Thus, “simple e”, in contrast with αι (ai), which had become identical in pronunciation by the Koine period.

epsilon, the fifth letter of the modern Greek alphabet.


γιώτα

From Ancient Greek ἰῶτα (iôta), from the same Semitic source as English yodh, namely Proto-Semitic *yad- (“hand”).

iota; the ninth letter of the Greek alphabet


λάμδα

lambda, the 11th letter of the Greek alphabet.


ξι

xi, the name for the 14th letter of the modern Greek alphabet.


ύψιλον

upsilon, the 20th letter of the modern Greek alphabet.


ρο

rho, the 17th letter of the modern Greek alphabet.


φι

phi, the 21st letter of the modern Greek alphabet.


χι

chi, the 22nd letter in the modern Greek alphabet.


ωμέγα

From Ancient Greek ὦ μέγα (ô méga). See μέγα (méga).

omega, the 24th letter of the Greek alphabet.


όμικρον

From Koine Greek ὂ μικρόν (“small O”), in contrast to ὠμέγα (“big O, omega”). It took its name from the round shape of the Phoenician letter 𐤏 ayin, not from its name (like other letters: e.g. άλφα (álfa) / ἄλφα from aleph, βήτα (víta) / βῆτα (bêta) from beth, etc.)

omicron, the 15th letter of the modern Greek alphabet.


ταυ

tau, the 19th letter of the modern Greek alphabet.


σίγμα

sigma, the 18th letter of the modern Greek alphabet.


νι

nu, the 13th letter of the modern Greek alphabet


κάπα

kápa (romanization)
κάπες (plural)
κάπα (nominative singular)
κάπες (nominative plural)
κάπας (genitive singular)
καπών (genitive plural)
κάπα (accusative singular)
κάπες (accusative plural)
κάπα (singular vocative)
κάπες (plural vocative)

From Late Latin cappa, possibly through Italian cappa.


ζήτα

zeta, the sixth letter of the modern Greek alphabet, transliterated as Z.


μι

mu, the 12th letter of the modern Greek alphabet.


Μαρία

head

Μαρία • (María) f

María (romanization)
Μαρία (nominative singular)
Μαρίας (genitive singular)
Μαρία (accusative singular)
Μαρία (singular vocative)

Inherited from Koine Greek Μαρία (María)

inh+

a female given name, equivalent to English Mary or Maria


ποιητής

head

ποιητής • (poiitís) m (plural ποιητές, feminine ποιήτρια)

poiitís (romanization)
ποιητές (plural)
ποιήτρια (feminine)
ποιητής (nominative singular)
ποιητές (nominative plural)
ποιητή (genitive singular)
ποιητών (genitive plural)
ποιητή (accusative singular)
ποιητές (accusative plural)
ποιητή (singular vocative)
ποιητές (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ποιητής (poiētḗs, “maker”).

der

καταραμένος for the term καταραμένοι ποιητές (poètes maudits


Πέτρος

head

Πέτρος • (Pétros) m

Pétros (romanization)
Πέτρος (nominative singular)
Πέτρου (genitive singular)
Πέτρο (accusative singular)
Πέτρο (singular vocative)

(Christianity) Any of the religious figures named Peter in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


παραβολή

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


Βάαλ

Baal, a Canaanite deity (referred to biblically as a symbol of idolatry)


ιώτα

γιώτα γιώτα#Greek


άνω τελεία
άνω τελεία#Greek

(grammar) raised point (άνω τελεία (áno teleía)) or Greek semicolon ( ; ))


δίφθογγος

δίφθογγος • (dífthongos) m (plural δίφθογγοι)

dífthongos (romanization)
δίφθογγοι (plural)
δίφθογγος (nominative singular)
δίφθογγοι (nominative plural)
δίφθογγου (genitive singular)
δίφθογγων (genitive plural)
δίφθογγο (accusative singular)
δίφθογγους (accusative plural)
δίφθογγε (singular vocative)
δίφθογγοι (plural vocative)


μαύρος

μαύρος • (mávros) m (feminine μαύρη, neuter μαύρο)

mávros (romanization)
μαύρη (feminine)
μαύρο (neuter)
μαύρος (masculine nominative singular)
μαύρη (feminine nominative singular)
μαύρο (neuter nominative singular)
μαύροι (masculine nominative plural)
μαύρες (feminine nominative plural)
μαύρα (neuter nominative plural)
μαύρου (genitive masculine singular)
μαύρης (feminine genitive singular)
μαύρου (genitive neuter singular)
μαύρων (genitive masculine plural)
μαύρων (feminine genitive plural)
μαύρων (genitive neuter plural)
μαύρο (accusative masculine singular)
μαύρη (accusative feminine singular)
μαύρο (accusative neuter singular)
μαύρους (accusative masculine plural)
μαύρες (accusative feminine plural)
μαύρα (accusative neuter plural)
μαύρε (masculine singular vocative)
μαύρη (feminine singular vocative)
μαύρο (neuter singular vocative)
μαύροι (masculine plural vocative)
μαύρες (feminine plural vocative)
μαύρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαύρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαύρος, etc.)

el-decl-adj-table

μαύρος (mávros)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύροι (mávroi)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

μαύρου (mávrou)

μαύρης (mávris)

μαύρου (mávrou)

μαύρων (mávron)

μαύρων (mávron)

μαύρων (mávron)

μαύρο (mávro)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύρους (mávrous)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

μαύρε (mávre)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύροι (mávroi)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

Inherited from Koine Greek μαῦρος (maûros), from Ancient Greek ἀμαυρός (amaurós, “dark”). Also substantivised.

inh+

μαυρο- & -μαυρος compounds like μαυρόασπρος


μεγάλος

head

μεγάλος • (megálos) m (feminine μεγάλη, neuter μεγάλο)

megálos (romanization)
μεγάλη (feminine)
μεγάλο (neuter)
μεγαλύτερος (masculine nominative singular)
μεγαλύτερη (feminine nominative singular)
μεγαλύτερο (neuter nominative singular)
μεγαλύτεροι (masculine nominative plural)
μεγαλύτερες (feminine nominative plural)
μεγαλύτερα (neuter nominative plural)
μεγαλύτερου (genitive masculine singular)
μεγαλύτερης (feminine genitive singular)
μεγαλύτερου (genitive neuter singular)
μεγαλύτερων (genitive masculine plural)
μεγαλύτερων (feminine genitive plural)
μεγαλύτερων (genitive neuter plural)
μεγαλύτερο (accusative masculine singular)
μεγαλύτερη (accusative feminine singular)
μεγαλύτερο (accusative neuter singular)
μεγαλύτερους (accusative masculine plural)
μεγαλύτερες (accusative feminine plural)
μεγαλύτερα (accusative neuter plural)
μεγαλύτερε (masculine singular vocative)
μεγαλύτερη (feminine singular vocative)
μεγαλύτερο (neuter singular vocative)
μεγαλύτεροι (masculine plural vocative)
μεγαλύτερες (feminine plural vocative)
μεγαλύτερα (neuter plural vocative)
μέγιστος (masculine nominative singular)
μέγιστη (feminine nominative singular)
μέγιστο (neuter nominative singular)
μέγιστοι (masculine nominative plural)
μέγιστες (feminine nominative plural)
μέγιστα (neuter nominative plural)
μέγιστου (genitive masculine singular)
μέγιστης (feminine genitive singular)
μέγιστου (genitive neuter singular)
μέγιστων (genitive masculine plural)
μέγιστων (feminine genitive plural)
μέγιστων (genitive neuter plural)
μέγιστο (accusative masculine singular)
μέγιστη (accusative feminine singular)
μέγιστο (accusative neuter singular)
μέγιστους (accusative masculine plural)
μέγιστες (accusative feminine plural)
μέγιστα (accusative neuter plural)
μέγιστε (masculine singular vocative)
μέγιστη (feminine singular vocative)
μέγιστο (neuter singular vocative)
μέγιστοι (masculine plural vocative)
μέγιστες (feminine plural vocative)
μέγιστα (neuter plural vocative)
μεγάλος (masculine nominative singular)
μεγάλη (feminine nominative singular)
μεγάλο (neuter nominative singular)
μεγάλοι (masculine nominative plural)
μεγάλες (feminine nominative plural)
μεγάλα (neuter nominative plural)
μεγάλου (genitive masculine singular)
μεγάλης (feminine genitive singular)
μεγάλου (genitive neuter singular)
μεγάλων (genitive masculine plural)
μεγάλων (feminine genitive plural)
μεγάλων (genitive neuter plural)
μεγάλο (accusative masculine singular)
μεγάλη (accusative feminine singular)
μεγάλο (accusative neuter singular)
μεγάλους (accusative masculine plural)
μεγάλες (accusative feminine plural)
μεγάλα (accusative neuter plural)
μεγάλε (masculine singular vocative)
μεγάλη (feminine singular vocative)
μεγάλο (neuter singular vocative)
μεγάλοι (masculine plural vocative)
μεγάλες (feminine plural vocative)
μεγάλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεγάλος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεγάλος, etc.)

el-decl-adj-table

μεγάλος (megálos)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλοι (megáloi)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγάλου (megálou)

μεγάλης (megális)

μεγάλου (megálou)

μεγάλων (megálon)

μεγάλων (megálon)

μεγάλων (megálon)

μεγάλο (megálo)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλους (megálous)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγάλε (megále)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλοι (megáloi)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγαλύτερος (megalýteros)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτεροι (megalýteroi)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μεγαλύτερου (megalýterou)

μεγαλύτερης (megalýteris)

μεγαλύτερου (megalýterou)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτερους (megalýterous)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μεγαλύτερε (megalýtere)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτεροι (megalýteroi)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μέγιστος (mégistos)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστοι (mégistoi)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

μέγιστου (mégistou)

μέγιστης (mégistis)

μέγιστου (mégistou)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστους (mégistous)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

μέγιστε (mégiste)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστοι (mégistoi)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

Inherited from Byzantine Greek μεγάλος (megálos), from Ancient Greek μέγας (mégas) from its stem μεγαλ-, from Proto-Indo-European *méǵh₂s (“big, great”).

inh

Το όνομά μου να γράφει με μεγάλα γράμματα.

My name is to be written in capital letters.

To ónomá mou na gráfei me megála grámmata.

(typography, of letters) uppercase, capital


κεφαλάρι

head

κεφαλάρι • (kefalári) n (plural κεφαλάρια)

kefalári (romanization)
κεφαλάρια (plural)
κεφαλάρι (nominative singular)
κεφαλάρια (nominative plural)
κεφαλαριού (genitive singular)
κεφαλαριών (genitive plural)
κεφαλάρι (accusative singular)
κεφαλάρια (accusative plural)
κεφαλάρι (singular vocative)
κεφαλάρια (plural vocative)

κεφαλ (kefal, “head”) + -άρι (-ári, “associated with”)

suffix

(typography) A repeated header or heading

(bookbinding) headband (the woven patch at the top and bottom of the spine of a hardback book)


Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

head

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο • (Diethnés Fonitikó Alfávito) n

Diethnés Fonitikó Alfávito (romanization)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet, IPA (ΔΦΑ)

en-Διεθνές_Φωνητικό_Αλφάβητο-el-name-xuh05MCE


Ανδρέας

Ανδρέας • (Andréas) m

Andréas (romanization)
Ανδρέας (nominative singular)
Ανδρέα (genitive singular)
Ανδρέα (accusative singular)
Ανδρέα (singular vocative)


στιγμή

stigmí (romanization)
στιγμές (plural)
στιγμή (nominative singular)
στιγμές (nominative plural)
στιγμής (genitive singular)
στιγμών (genitive plural)
στιγμή (accusative singular)
στιγμές (accusative plural)
στιγμή (singular vocative)
στιγμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στιγμή (stigmḗ, “point”).


Άννα

Ánna (romanization)
Άννες (plural)
Άννα (nominative singular)
Άννες (nominative plural)
Άννας (genitive singular)
Άννα (accusative singular)
Άννες (accusative plural)
Άννα (singular vocative)
Άννες (plural vocative)

a female given name, equivalent to English Ann, Anne, or Anna


Παύλος

Παύλος • (Pávlos) m

Pávlos (romanization)
Παύλος (nominative singular)
Παύλου (genitive singular)
Παύλο (accusative singular)
Παύλο (singular vocative)

From Byzantine Greek, from Ancient Greek Παῦλος (Paûlos), itself from Latin Paulus.

(Christianity) Any of the religious figures named Paul in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


κάππα

kappa the tenth letter of the Greek alphabet.


υποστιγμή

υποστιγμή • (ypostigmí) f (plural υποστιγμές)

ypostigmí (romanization)
υποστιγμές (plural)
υποστιγμή (nominative singular)
υποστιγμές (nominative plural)
υποστιγμής (genitive singular)
υποστιγμών (genitive plural)
υποστιγμή (accusative singular)
υποστιγμές (accusative plural)
υποστιγμή (singular vocative)
υποστιγμές (plural vocative)

υπο- (ypo-, “below, underneath”) + στιγμή (stigmí, “point”)

affix

(typography) the lower point or comma from early Greek texts


άνω τελεία

head

άνω τελεία • (áno teleía) f (plural άνω τελείες)

áno teleía (romanization)
άνω τελείες (plural)
άνω τελεία (nominative singular)
άνω τελείες (nominative plural)
άνω τελείας (genitive singular)
άνω τελειών (genitive plural)
άνω τελεία (accusative singular)
άνω τελείες (accusative plural)
άνω τελεία (singular vocative)
άνω τελείες (plural vocative)

ἄνω (ánō, “upper”) + τελεία (teleía, “stop”)

(grammar, typography) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


υποδιαστολή

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ‧πο‧δι‧α‧στο‧λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, grammar, historical) The hypodiastole, a mark used in scripta continua Classical and Byzantine Greek to note that a series of letters should be read as two words rather than all together, now identical to the comma.

(typography, mathematics) The Greek decimal point, identical to the comma.

κόμμα κόμμα#Greek

(typography, grammar, uncommon) Synonym of κόμμα (kómma) in its other uses.


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

(typography) a typographical symbol: “,”

(grammar) the comma (used as a punctuation mark)

a typographical symbol: “,”
the comma (used as a punctuation mark)

two thousand five hundred euros and fifty cents

a typographical symbol: “,”
the decimal point


ερωτηματικό

head

ερωτηματικό • (erotimatikó) n (plural ερωτηματικά)

erotimatikó (romanization)
ερωτηματικά (plural)
ερωτηματικό (nominative singular)
ερωτηματικά (nominative plural)
ερωτηματικού (genitive singular)
ερωτηματικών (genitive plural)
ερωτηματικό (accusative singular)
ερωτηματικά (accusative plural)
ερωτηματικό (singular vocative)
ερωτηματικά (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτηματικού

ερωτηματικών

From ερωτηματικός (erotimatikós, “questioning”).

(grammar, typography) question mark, represented in Greek text by the semicolon ;


Εύα

head

Εύα • (Éva) f

a female given name, Eva, equivalent to English Eve.


δημοτικός

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικός (dimotikós)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικής (dimotikís)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικούς (dimotikoús)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικέ (dimotiké)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

From Ancient Greek δημοτικός, from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


͵Α

The Greek numeral representing the number one thousand (1000); typically romanized as the Roman numeral M.


Παραλειπομένων

head

Παραλειπομένων • (Paraleipoménon)

Chronicles, (Chronicles 1 & 2 in the Bible)


Α' Παραλειπομένων

Α' Παραλειπομένων • (A' Paraleipoménon) n


Β' Παραλειπομένων

Β' Παραλειπομένων • (V' Paraleipoménon) n

Learned borrowing from Koine Greek, literally, "Second, of things omitted". See Β΄ Greek ("beta, second") & genitive of the expression in plural: τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena) ("the omitted'), that is, events omitted from the Books of Kings, title of the Books of Chronicles. As in the passive present participle παραλειπόμενος (paraleipómenos) of verb παραλείπω (paraleípō, “omit”).

nobr

τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena)

τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena)


Δευτερονόμιον

head

Δευτερονόμιον • (Defteronómion) n

Δευτερονόμιο Δευτερονόμιο#Greek

Katharevousa form of Δευτερονόμιο (Defteronómio)


ψηφίο

psifío (romanization)
ψηφία (plural)
ψηφίο (nominative singular)
ψηφία (nominative plural)
ψηφίου (genitive singular)
ψηφίων (genitive plural)
ψηφίο (accusative singular)
ψηφία (accusative plural)
ψηφίο (singular vocative)
ψηφία (plural vocative)

From neuter Hellenistic Ancient Greek ψηφίον (“small pebble, gravel”) diminutive of feminine Ancient Greek ψῆφος (psêphos, “pebble, counter, vote”).

der

-ψήφιος with numeral prefixes as first combining forms μονο-


(orthography) The Greek tonos (τόνος) stress mark used in modern Greek.

The appendix describing the Greek alphabet


τυπογράφος

head

τυπογράφος • (typográfos) m or f (plural τυπογράφοι)

typográfos (romanization)
τυπογράφοι (plural)
τυπογράφος (nominative singular)
τυπογράφοι (nominative plural)
τυπογράφου (genitive singular)
τυπογράφων (genitive plural)
τυπογράφο (accusative singular)
τυπογράφους (accusative plural)
τυπογράφε (singular vocative)
τυπογράφοι (plural vocative)


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


διαλυτικά

dialytiká (romanization)
διαλυτικά (nominative plural)
διαλυτικών (genitive plural)
διαλυτικά (accusative plural)
διαλυτικά (plural vocative)

Nominalization of the neuter plural of the adjective διαλυτικός (dialytikós, “separating”).

(grammar) diaeresis (UK), dieresis (US), umlaut


κάθετος

káthetos (romanization)
κάθετοι (plural)
κάθετος (nominative singular)
κάθετοι (nominative plural)
καθέτου (genitive singular)
καθέτων (genitive plural)
κάθετο (accusative singular)
καθέτους (accusative plural)
κάθετε (singular vocative)
κάθετο (singular vocative)
κάθετοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κάθετος (káthetos). Also substantivised. See the ancient verb καθίημι (kathíēmi).

lbor

(typography) vertical line, slash, virgule


παρένθεση

head

παρένθεση • (parénthesi) f (plural παρενθέσεις)

parénthesi (romanization)
παρενθέσεις (plural)
παρένθεση (nominative singular)
παρενθέσεις (nominative plural)
παρένθεσης (genitive singular)
παρενθέσεων (genitive plural)
παρένθεση (accusative singular)
παρενθέσεις (accusative plural)
παρένθεση (singular vocative)
παρενθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρενθέσεως (parenthéseos)

From Ancient Greek παρένθεσις (parénthesis).

σε παρένθεση
in parenthesis

(grammar) parenthesis (either or each of the brackets enclosing a word or words; or the enclosed)


δυνάμεις

head

δυνάμεις • (dynámeis) f

el-noun-form

δυνάμεις • (dynámeis) f

(biblical, in the plural) powers (level of angels)


κεφαλαίο

head

κεφαλαίο • (kefalaío) n (plural κεφαλαία)

kefalaío (romanization)
κεφαλαία (plural)
κεφαλαίο (nominative singular)
κεφαλαία (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφαλαίο (accusative singular)
κεφαλαία (accusative plural)
κεφαλαίο (singular vocative)
κεφαλαία (plural vocative)

(typography) majuscule, capital letter, uppercase letter

(typography) numbered paragraph, section or chapter


ανάγλυφη γραφή

ανάγλυφη γραφή

ανάγλυφη γραφή • (anáglyfi grafí) f (uncountable)

el-noun

ανάγλυφη γραφή


ποίηση

poíisi (romanization)
ποίηση (nominative singular)
ποίησης (genitive singular)
ποίηση (accusative singular)
ποίηση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ποιήσεως (poiíseos)

From Ancient Greek ποίησις (poíēsis, “poetry”), from ποιέω (poiéō, “I make, do, create”).


σονέτο

sonéto (romanization)
σονέτα (plural)
σονέτο (nominative singular)
σονέτα (nominative plural)
σονέτου (genitive singular)
σονέτων (genitive plural)
σονέτο (accusative singular)
σονέτα (accusative plural)
σονέτο (singular vocative)
σονέτα (plural vocative)


απόστροφος

head

απόστροφος • (apóstrofos) f (plural απόστροφοι)

apóstrofos (romanization)
απόστροφοι (plural)
απόστροφος (nominative singular)
απόστροφοι (nominative plural)
αποστρόφου (genitive singular)
αποστρόφων (genitive plural)
απόστροφο (accusative singular)
αποστρόφους (accusative plural)
απόστροφε (singular vocative)
απόστροφο (singular vocative)
απόστροφοι (plural vocative)

α‧πό‧στρο‧φος

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀπόστροφος (apóstrophos), substantivised feminine of the ancient adjective with sense: "turning away from, averted", from verb ἀποστρέφω (apostréphō). From ἀπό (apó) + στροφ- of verb στρέφω (stréphō) + ending -ος (-os).

(typography) apostrophe, the character ’


περιοδικό

περιοδικό • (periodikó) n (plural περιοδικά)

periodikó (romanization)
περιοδικά (plural)
περιοδικό (nominative singular)
περιοδικά (nominative plural)
περιοδικού (genitive singular)
περιοδικών (genitive plural)
περιοδικό (accusative singular)
περιοδικά (accusative plural)
περιοδικό (singular vocative)
περιοδικά (plural vocative)

πε‧ρι‧ο‧δι‧κό

* (Adjective): inflectional form of περιοδικός.
* (Noun): Substantivized adjective from the phrase περιοδικός τύπος (“periodic press”). From French périodique (“periodical”) < Latin periodicus < Ancient Greek περιοδικός (periodikós).


Ιωάννης

Ιωάννης • (Ioánnis) m

Ioánnis (romanization)
Ιωάννης (nominative singular)
Ιωάννη (genitive singular)
Ιωάννη (accusative singular)
Ιωάννη (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἰωάννης (Iōánnēs), from Biblical Hebrew יוֹחָנָן (Yōḥānān). Doublet of Γιάννης (Giánnis).

lbor

(Christianity) Any of the religious figures named John in the Bible, such as the John the Apostle or John the Baptist.


τόνος

tónos (romanization)
τόνοι (plural)
τόνος (nominative singular)
τόνοι (nominative plural)
τόνου (genitive singular)
τόνων (genitive plural)
τόνο (accusative singular)
τόνους (accusative plural)
τόνε (singular vocative)
τόνοι (plural vocative)

English: tonos

From Ancient Greek τόνος (tónos, “rope, chord, tone”).

inh

(orthography, typography, grammar) accent (΄), tonos (the stress accent used in modern Greek)


υπογράμμιση

head

υπογραμμίσεις

υπογράμμιση • (ypográmmisi) f (plural υπογραμμίσεις)

el-noun

υπογραμμίσεις

ypográmmisi (romanization)
υπογραμμίσεις (plural)
υπογράμμιση (nominative singular)
υπογραμμίσεις (nominative plural)
υπογράμμισης (genitive singular)
υπογραμμίσεων (genitive plural)
υπογράμμιση (accusative singular)
υπογραμμίσεις (accusative plural)
υπογράμμιση (singular vocative)
υπογραμμίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπογραμμίσεις

υπογράμμισης

υπογραμμίσεων

υπογραμμίσεις

υπογραμμίσεις

Older or formal genitive singular: υπογραμμίσεως (ypogrammíseos)

υπογραμμίζω

to underline, to underscore, to emphasise

(typography) underline, underlining, underscore (line underneath text)


παύλα

pávla (romanization)
παύλες (plural)
παύλα (nominative singular)
παύλες (nominative plural)
παύλας (genitive singular)
παυλών (genitive plural)
παύλα (accusative singular)
παύλες (accusative plural)
παύλα (singular vocative)
παύλες (plural vocative)

διπλή παύλα ― diplí pávla (two dashes used instead of parentheses)


μελάνη

meláni (romanization)
μελάνες (plural)
μελάνη (nominative singular)
μελάνες (nominative plural)
μελάνης (genitive singular)
μελανών (genitive plural)
μελάνη (accusative singular)
μελάνες (accusative plural)
μελάνη (singular vocative)
μελάνες (plural vocative)

μελάνι μελάνι#Greek


μελάνι

meláni (romanization)
μελάνια (plural)
μελάνι (nominative singular)
μελάνια (nominative plural)
μελανιού (genitive singular)
μελανιών (genitive plural)
μελάνι (accusative singular)
μελάνια (accusative plural)
μελάνι (singular vocative)
μελάνια (plural vocative)

ink (sepia coloured ink from cuttlefish)


ενωτικό σημείο

head

ενωτικό σημείο • (enotikó simeío) n

el-noun

ενωτικό σημείο • (enotikó simeío) n


Ματθαίος

Matthaíos (romanization)
Ματθαίος (nominative singular)
Ματθαίου (genitive singular)
Ματθαίο (accusative singular)
Ματθαίε (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek Ματθαῖος (Matthaîos).


γραμματοσειρά

head

γραμματοσειρές

γραμματοσειρά • (grammatoseirá) f (plural γραμματοσειρές)

el-noun

γραμματοσειρές

grammatoseirá (romanization)
γραμματοσειρές (plural)
γραμματοσειρά (nominative singular)
γραμματοσειρές (nominative plural)
γραμματοσειράς (genitive singular)
γραμματοσειρών (genitive plural)
γραμματοσειρά (accusative singular)
γραμματοσειρές (accusative plural)
γραμματοσειρά (singular vocative)
γραμματοσειρές (plural vocative)

el-decl-noun

γραμματοσειρά

γραμματοσειρές

γραμματοσειράς

γραμματοσειρών

γραμματοσειρά

γραμματοσειρές

γραμματοσειρά

γραμματοσειρές


γραμματοστοιχείο

head

γραμματοστοιχεία

γραμματοστοιχείο • (grammatostoicheío) n (plural γραμματοστοιχεία)

el-noun

γραμματοστοιχεία

grammatostoicheío (romanization)
γραμματοστοιχεία (plural)
γραμματοστοιχείο (nominative singular)
γραμματοστοιχεία (nominative plural)
γραμματοστοιχείου (genitive singular)
γραμματοστοιχείων (genitive plural)
γραμματοστοιχείο (accusative singular)
γραμματοστοιχεία (accusative plural)
γραμματοστοιχείο (singular vocative)
γραμματοστοιχεία (plural vocative)

el-decl-noun

γραμματοστοιχείο

γραμματοστοιχεία

γραμματοστοιχείου

γραμματοστοιχείων

γραμματοστοιχείο

γραμματοστοιχεία

γραμματοστοιχείο

γραμματοστοιχεία

γραμματο- (grammato-, “writing”) + στοιχείο (stoicheío, “type”)


μέτρο

métro (romanization)
μέτρα (plural)
μέτρο (nominative singular)
μέτρα (nominative plural)
μέτρου (genitive singular)
μέτρων (genitive plural)
μέτρο (accusative singular)
μέτρα (accusative plural)
μέτρο (singular vocative)
μέτρα (plural vocative)

From Ancient Greek μέτρον (métron). The modern sense is reinforced by French mètre.


αναπαραγωγή

head

αναπαραγωγές

αναπαραγωγή • (anaparagogí) f (plural αναπαραγωγές)

el-noun

αναπαραγωγές

anaparagogí (romanization)
αναπαραγωγές (plural)
αναπαραγωγή (nominative singular)
αναπαραγωγές (nominative plural)
αναπαραγωγής (genitive singular)
αναπαραγωγών (genitive plural)
αναπαραγωγή (accusative singular)
αναπαραγωγές (accusative plural)
αναπαραγωγή (singular vocative)
αναπαραγωγές (plural vocative)

el-decl-noun

αναπαραγωγές

αναπαραγωγής

αναπαραγωγών

αναπαραγωγές

αναπαραγωγές


αυτοβιογραφία

head

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία • (aftoviografía) f (plural αυτοβιογραφίες)

el-noun

αυτοβιογραφίες

aftoviografía (romanization)
αυτοβιογραφίες (plural)
αυτοβιογραφία (nominative singular)
αυτοβιογραφίες (nominative plural)
αυτοβιογραφίας (genitive singular)
αυτοβιογραφιών (genitive plural)
αυτοβιογραφία (accusative singular)
αυτοβιογραφίες (accusative plural)
αυτοβιογραφία (singular vocative)
αυτοβιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφίας

αυτοβιογραφιών

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

From French autobiographie. By surface analysis, αυτο- (afto-) + βιογραφία (viografía).


άγκιστρο

head

άγκιστρο • (ágkistro) n (plural άγκιστρα)

ágkistro (romanization)
άγκιστρα (plural)
άγκιστρο (nominative singular)
άγκιστρα (nominative plural)
αγκίστρου (genitive singular)
άγκιστρου (genitive singular)
αγκίστρων (genitive plural)
άγκιστρων (genitive plural)
άγκιστρο (accusative singular)
άγκιστρα (accusative plural)
άγκιστρο (singular vocative)
άγκιστρα (plural vocative)

From Ancient Greek ἄγκιστρον (ánkistron).

(typography) "{ }" braces, curly brackets


δράμα

dráma (romanization)
δράματα (plural)
δράμα (nominative singular)
δράματα (nominative plural)
δράματος (genitive singular)
δραμάτων (genitive plural)
δράμα (accusative singular)
δράματα (accusative plural)
δράμα (singular vocative)
δράματα (plural vocative)

From Ancient Greek δρᾶμα (drâma, “an act, a theatrical act, a play”), from δράω (dráō, “to act, to take action, to achieve”).
(For figurative sense): Semantic loan from French drame in its new sense.

inh

το αρχαίο drama


βιβλιογραφία

head

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφία • (vivliografía) f (plural βιβλιογραφίες)

el-noun

βιβλιογραφίες

vivliografía (romanization)
βιβλιογραφίες (plural)
βιβλιογραφία (nominative singular)
βιβλιογραφίες (nominative plural)
βιβλιογραφίας (genitive singular)
βιβλιογραφιών (genitive plural)
βιβλιογραφία (accusative singular)
βιβλιογραφίες (accusative plural)
βιβλιογραφία (singular vocative)
βιβλιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφίας

βιβλιογραφιών

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες


ποιήτρια

head

ποιήτρια • (poiítria) f (plural ποιήτριες, masculine ποιητής)

poiítria (romanization)
ποιήτριες (plural)
ποιητής (masculine)
ποιήτρια (nominative singular)
ποιήτριες (nominative plural)
ποιήτριας (genitive singular)
ποιητριών (genitive plural)
ποιήτρια (accusative singular)
ποιήτριες (accusative plural)
ποιήτρια (singular vocative)
ποιήτριες (plural vocative)


Μωυσής

Moysís (romanization)
Mωυσήδες (plural)
Μωυσής (nominative singular)
Μωυσήδες (nominative plural)
Μωυσή (genitive singular)
Μωυσήδων (genitive plural)
Μωυσή (accusative singular)
Μωυσήδες (accusative plural)
Μωυσή (singular vocative)
Μωυσήδες (plural vocative)


Ιουδαίος

Ιουδαίος • (Ioudaíos) m (plural Ιουδαίοι, feminine Ιουδαία)

Ioudaíos (romanization)
Ιουδαίοι (plural)
Ιουδαία (feminine)
Ιουδαίος (nominative singular)
Ιουδαίοι (nominative plural)
Ιουδαίου (genitive singular)
Ιουδαίων (genitive plural)
Ιουδαίο (accusative singular)
Ιουδαίους (accusative plural)
Ιουδαίε (singular vocative)
Ιουδαίοι (plural vocative)

Jew (a male who follows the religion of Judaism)


Κόλαση

Κόλαση • (Kólasi) f (plural Κολάσεις)

Kólasi (romanization)
Κολάσεις (plural)
Κόλαση (nominative singular)
Κόλασης (genitive singular)
Κόλαση (accusative singular)
Κόλαση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: Κολάσεως (Koláseos)

(religion, biblical) Hell, Hades, the place where the souls of the dead are said to reside.


δίγαμμα

digamma, Ϝ, ϝ, the sixth letter of the archaic Greek alphabet.


άνω και κάτω τελεία

head

άνω και κάτω τελείες

άνω και κάτω τελεία • (áno kai káto teleía) f (plural άνω και κάτω τελείες)

el-noun

άνω και κάτω τελείες

áno kai káto teleía (romanization)
άνω και κάτω τελείες (plural)

From άνω (áno, “upper”) + και (kai, “and”) + κάτω (káto, “lower”) + τελεία (teleía, “stop, full stop”).

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


θαυμαστικό

head

θαυμαστικό • (thavmastikó) n (plural θαυμαστικά)

thavmastikó (romanization)
θαυμαστικά (plural)
θαυμαστικό (nominative singular)
θαυμαστικά (nominative plural)
θαυμαστικού (genitive singular)
θαυμαστικών (genitive plural)
θαυμαστικό (accusative singular)
θαυμαστικά (accusative plural)
θαυμαστικό (singular vocative)
θαυμαστικά (plural vocative)

(grammar, typography) exclamation mark (UK), exclamation point (US), the “!”


εισαγωγικά

eisagogiká (romanization)
εισαγωγικά (nominative plural)
εισαγωγικών (genitive plural)
εισαγωγικά (accusative plural)
εισαγωγικά (plural vocative)

Neuter plural form of εισαγωγικός (eisagogikós, “introductory”).

double angle quotation mark
double angle quotation mark

(grammar, typography) guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.

guillemets, quotation marks, chevrons, duckfoot quotes, the Unicode double angle quotation mark.
 (Most commonly in Greek: « or », and in English “ or ”.)

Most commonly in Greek: « or »; and in English “ or ”.


εισαγωγικά

εισαγωγικά • (eisagogiká)

el-adv

εισαγωγικά • (eisagogiká)


Α΄

Ο Ιουστινιανός Αʹ ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 527 έως το 565.

Justinian I was a Byzantine emperor from 527 to 565.

The Greek numeral representing the number one (1); typically romanized as the Roman numeral I.


͵Β

The Greek numeral representing the number two thousand (2000); typically romanized as the Roman numeral MM.


Ϛ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


Ε΄

Ο Αλέξιος Εʹ Δούκας ο επιλεγόμενος μούρτζουφλος ήταν ο αυτοκράτορας των Ρωμαίων (5 Φεβρουαρίου 1204 - 12 Απριλίου 1204).

Alexius V Ducas, known as the Thick-Brow, was the emperor of the Romans from February 5 to April 12, 1204.

The Greek numeral representing the number five (5), typically romanized as the Roman numeral V.


͵Δ

The Greek numeral representing the number four thousand (4000).


Δ΄

Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Ρωμανός Δʹ Διογένης έμεινε στο θρόνο από το 1068 ως το 1071.

An emperor of the Roman Empire, Romanus IV Diogenes remained on the throne from 1068 to 1071.

The Greek numeral representing the number four (4), typically romanized as the Roman numeral IV.


Στ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


͵Γ

The Greek numeral representing the number three thousand (3000); typically romanized as the Roman numeral MMM.


Ϝ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


ϛ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek

(nonstandard, literary) Alternative form of ΣΤ΄


͵ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


ϝ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


Β΄

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Βασίλειος Β΄, ο επονομαζόμενος Βουλγαροκτόνος, ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας της Μακεδονικής δυναστείας.

Basil II, called the Bulgar-killer, was a Byzantine emperor of the Macedonian dynasty.

The Greek numeral representing the number two (2), typically romanized as the Roman numeral II.


ΣΤ΄

From the similarity of the stigma (Ϛ), a Byzantine ligature of the common Greek consonant cluster σ-τ using sigma's lunate form ϲ, with the medieval variant of the numerical form of digamma (), employed in Greek numerals for the value six, its place in the epichoric Milesian Greek alphabet (where it was more often written Ϝ).

Ο Πτολεμαίος ΣΤʹ Φιλομήτωρ ( 186 – 145 π.Χ. ) ήταν ο έκτος φαραώ της Δυναστείας των Πτολεμαίων.
Ptolemy VI the Mother-Lover (186–145 B.C.) was the sixth pharaoh of the Dynasty of the Ptolemies.

The Greek numeral representing the number six (6), typically romanized as the Roman numeral VI.


στ΄

ΣΤ΄ ΣΤ΄#Greek


Η΄

Ο Ιωάννης Ηʹ Παλαιολόγος ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας που βασίλεψε από το 1425 μέχρι το θάνατό του το 1448.
John VIII Palæologus was a Byzantine emperor who ruled from 1425 until his death in 1448.

The Greek numeral representing the number eight (8), typically romanized as the Roman numeral VIII.


Ζ΄

Ο Αντίοχος Ζʹ Σιδήτης ή Ευεργέτης ήταν αυτοκράτορας της Δυναστειας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο.
Antiochus VII the Sidetan or Do-Gooder was an emperor of the Dynasty of the Seleucids and king of Syria during the Hellenistic period.

The Greek numeral representing the number seven (7), typically romanized as the Roman numeral VII.


Θ΄

Η Όγδοη Σταυροφορία αναλήφθηκε και πάλι από τον Λουδοβίκος Θʹ της Γαλλίας το 1270. Η Θʹ Σταυροφορία υπολογίζεται πολλές φορές σαν μέρος της όγδοης.

The Eighth Crusade was undertaken by Louis IX of France in 1270. The 9th Crusade is often considered part of the Eighth.

The Greek numeral representing the number nine (9), typically romanized as the Roman numeral IX.


Ι΄

Ο Αλφόνσος Ιʹ (1221–1284) ήταν ένας μονάρχης, βασιλιάς της Λεόν και Καστίλλης-Γαλικίας από το 1252 μέχρι τον θάνατό του.
Alfonso X (1221–1284) was a monarch, king of Leon and Castille–Galicia from 1252 until his death.

The Greek numeral representing the number ten (10), typically romanized as the Roman numeral X.


Σ΄

The Greek numeral representing the number two hundred (200); typically romanized as the Roman numeral CC.


Γ΄

Ο Αλέξανδρος Γʹ ο Μακεδών ή Αλέξανδρος ο Μέγας ήταν Έλληνας Μακεδών βασιλεύς.
Alexander III of Macedonia or Alexander the Great was a Greek Macedonian king.

The Greek numeral representing the number three (3), typically romanized as the Roman numeral III.


ιϝ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


ισ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


ΙϜ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


ΙΣ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


ΙΘ΄

The Greek number representing the number nineteen or 19.


ΙϚ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


Κ΄

The Greek numeral representing the number twenty (20); typically romanized as the Roman numeral XX.


ιϛ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


Ν΄

The Greek numeral representing the number fifty (50); typically romanized as the Roman numeral L.


Λ΄

The Greek numeral representing the number thirty (30); typically romanized as the Roman numeral XXX.


Π΄

The Greek numeral representing the number eighty (80); typically romanized as the Roman numeral LXXX.


Ϟ΄

The Greek numeral representing the number ninety (90); typically romanized as the Roman numeral XC.


Ο΄

The Greek numeral representing the number seventy (70); typically romanized as the Roman numeral LXX.


Ξ΄

The Greek numeral representing the number sixty (60); typically romanized as the Roman numeral LX.


Υ΄

The Greek numeral representing the number four hundred (400); typically romanized as the Roman numeral CD.


Ρ΄

The Greek numeral representing the number one hundred (100), typically romanized as the Roman numeral C.


Φ΄

The Greek numeral representing the number five hundred (500); typically romanized as the Roman numeral D.


Μ΄

The Greek numeral representing the number forty (40); typically romanized as the Roman numeral XL.


Ϡ΄

The Greek numeral representing the number nine hundred (900); typically romanized as the Roman numeral CM.


Ψ΄

The Greek numeral representing the number seven hundred (700); typically romanized as the Roman numeral DCC.


Ω΄

The Greek numeral representing the number eight hundred (800); typically romanized as the Roman numeral DCCC.


ΙΣτ΄

ΙΣΤ΄ ΙΣΤ΄#Greek


Χ΄

The Greek numeral representing the number six hundred (600); typically romanized as the Roman numeral DC.


͵Ε

The Greek numeral representing the number five thousand (5000).


Τ΄

The Greek numeral representing the number three hundred (300); typically romanized as the Roman numeral CCC.


σαμπί

sampí (romanization)
σαμπιά (plural)
σαμπί (nominative singular)
σαμπιά (nominative plural)
σαμπιού (genitive singular)
σαμπιών (genitive plural)
σαμπί (accusative singular)
σαμπιά (accusative plural)
σαμπί (singular vocative)
σαμπιά (plural vocative)

sampi (obsolete Greek alphabetical character - Ϡ ϡ)


͵Κ

The Greek numeral representing the number twenty thousand (20,000).


͵Η

The Greek numeral representing the number eight thousand (8000).


͵Ζ

The Greek numeral representing the number seven thousand (7000).


͵Θ

The Greek numeral representing the number nine thousand (9000).


͵Ρ

one hundred thousand
one hundred thousand

The Greek numeral representing the number one hundred thousand (100,000).


͵Ι

The Greek numeral representing the number ten thousand (10,000).


κεφαλαίο γράμμα

head

κεφαλαία γράμματα

κεφαλαίο γράμμα • (kefalaío grámma) n (plural κεφαλαία γράμματα)

el-noun

κεφαλαία γράμματα

kefalaío grámma (romanization)
κεφαλαία γράμματα (plural)

(typography) (usually plural) capital letter, block letter, uppercase letter


μικρό γράμμα

head

μικρά γράμματα

μικρό γράμμα • (mikró grámma) n (plural μικρά γράμματα)

el-noun

μικρά γράμματα

mikró grámma (romanization)
μικρά γράμματα (plural)


πεζό γράμμα

head

πεζά γράμματα

πεζό γράμμα • (pezó grámma) n (plural πεζά γράμματα)

el-noun

πεζά γράμματα

pezó grámma (romanization)
πεζά γράμματα (plural)

πεζό (pezó, “prosaic, on foot”) + γράμμα (grámma, “letter”)

(typography) (usually plural) small or lowercase letter


πεζός

head

πεζός • (pezós) m (feminine πεζή, neuter πεζό)

pezós (romanization)
πεζή (feminine)
πεζό (neuter)
πεζός (masculine nominative singular)
πεζή (feminine nominative singular)
πεζό (neuter nominative singular)
πεζοί (masculine nominative plural)
πεζές (feminine nominative plural)
πεζά (neuter nominative plural)
πεζού (genitive masculine singular)
πεζής (feminine genitive singular)
πεζού (genitive neuter singular)
πεζών (genitive masculine plural)
πεζών (feminine genitive plural)
πεζών (genitive neuter plural)
πεζό (accusative masculine singular)
πεζή (accusative feminine singular)
πεζό (accusative neuter singular)
πεζούς (accusative masculine plural)
πεζές (accusative feminine plural)
πεζά (accusative neuter plural)
πεζέ (masculine singular vocative)
πεζή (feminine singular vocative)
πεζό (neuter singular vocative)
πεζοί (masculine plural vocative)
πεζές (feminine plural vocative)
πεζά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πεζός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πεζός, etc.)

el-decl-adj-table

πεζός (pezós)

πεζοί (pezoí)

πεζές (pezés)

πεζού (pezoú)

πεζής (pezís)

πεζού (pezoú)

πεζών (pezón)

πεζών (pezón)

πεζών (pezón)

πεζούς (pezoús)

πεζές (pezés)

πεζοί (pezoí)

πεζές (pezés)


άνω κάτω τελεία

head

άνω κάτω τελείες

άνω κάτω τελεία • (áno káto teleía) f (plural άνω κάτω τελείες)

el-noun

άνω κάτω τελείες

áno káto teleía (romanization)
άνω κάτω τελείες (plural)

Literally up down stop
: ἄνω (ánō, “upper”) + κάτω (kátō, “lower”) + τελεία (teleía, “stop”)

άνω και κάτω τελεία
άνω και κάτω τελεία#Greek

Alternative form of άνω και κάτω τελεία (áno kai káto teleía)


μαρκαδόρος

head

μαρκαδόρος • (markadóros) m (plural μαρκαδόροι)

markadóros (romanization)
μαρκαδόροι (plural)
μαρκαδόρος (nominative singular)
μαρκαδόροι (nominative plural)
μαρκαδόρου (genitive singular)
μαρκαδόρων (genitive plural)
μαρκαδόρο (accusative singular)
μαρκαδόρους (accusative plural)
μαρκαδόρε (singular vocative)
μαρκαδόροι (plural vocative)

μαρ‧κα‧δό‧ρος

From Spanish marcador (“marker”) or μαρκάρω (markáro, “to mark”) + -αδόρος (-adóros).


υστερόγραφο

head

υστερόγραφο • (ysterógrafo) n (plural υστερόγραφα)

ysterógrafo (romanization)
υστερόγραφα (plural)
υστερόγραφο (nominative singular)
υστερόγραφα (nominative plural)
υστερογράφου (genitive singular)
υστερόγραφου (genitive singular)
υστερογράφων (genitive plural)
υστερόγραφο (accusative singular)
υστερόγραφα (accusative plural)
υστερόγραφο (singular vocative)
υστερόγραφα (plural vocative)

el-decl-noun

υστερογράφου

υστερόγραφου

υστερογράφων

From υστερό- (ysteró-, “after, subsequent”) + γραφή (grafí, “writing”), a calque of New Latin postscriptum. First attested 1840.

af

(typography) postscript, PS (footnote or addendum in correspondence)


μια φορά κι έναν καιρό

head

μια φορά κι έναν καιρό • (mia forá ki énan kairó)

EL-μια-φορά-κι-έναν-καιρό.ogg

(used at the beginnings of fairytales) once upon a time

en-μια_φορά_κι_έναν_καιρό-el-phrase-cc~m2v9n

kókkini klostí deméni stin anémi tyligméni

κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη

dós' tis klótso na gyrísei, paramýthi n' archinísei

δώσ' της κλότσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινήσει


͵Ω

eight hundred thousand
eight hundred thousand

The Greek numeral representing the number eight hundred thousand (800,000).


͵στ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵ϛ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek

(nonstandard, literary) Alternative form of ͵ΣΤ


͵Ϛ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵ΣΤ

The Greek numeral representing the number six thousand (6000).


ενωτικό

enotikó (romanization)
ενωτικά (plural)
ενωτικό (nominative singular)
ενωτικά (nominative plural)
ενωτικού (genitive singular)
ενωτικών (genitive plural)
ενωτικό (accusative singular)
ενωτικά (accusative plural)
ενωτικό (singular vocative)
ενωτικά (plural vocative)

Substantivised neuter of adjective ενωτικός (enotikós).


στοιχείο

στοιχείο • (stoicheío) n (plural στοιχεία)

stoicheío (romanization)
στοιχεία (plural)
στοιχείο (nominative singular)
στοιχεία (nominative plural)
στοιχείου (genitive singular)
στοιχείων (genitive plural)
στοιχείο (accusative singular)
στοιχεία (accusative plural)
στοιχείο (singular vocative)
στοιχεία (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek στοιχεῖον (stoikheîon). Compare the inherited doublet στοιχειό (stoicheió).

unit, element, cell (a portion of a whole)


στυλό διαρκείας

στυλό διαρκείας • (styló diarkeías) n

el-noun

στυλό διαρκείας • (styló diarkeías) n


ψιλή

psilí (romanization)
ψιλές (plural)
ψιλή (nominative singular)
ψιλές (nominative plural)
ψιλής (genitive singular)
ψιλών (genitive plural)
ψιλή (accusative singular)
ψιλές (accusative plural)
ψιλή (singular vocative)
ψιλές (plural vocative)

ψηλή (psilí) & compare to stripped-by-parse_pron_post_template_fn

(typography) smooth breathing, spiritus lenis (Ancient Greek diacritical mark)


Απόστολος

head

Απόστολος • (Apóstolos) m (plural Απόστολοι)

Apóstolos (romanization)
Απόστολοι (plural)
Απόστολος (nominative singular)
Απόστολοι (nominative plural)
Αποστόλου (genitive singular)
Αποστόλων (genitive plural)
Απόστολο (accusative singular)
Αποστόλους (accusative plural)
Απόστολε (singular vocative)
Απόστολοι (plural vocative)

Ο Απόστολος Ματθαίος


είδηση

είδηση • (eídisi) f (plural ειδήσεις)

el-noun

είδηση • (eídisi) f (plural ειδήσεις)

eídisi (romanization)
ειδήσεις (plural)
είδηση (nominative singular)
ειδήσεις (nominative plural)
είδησης (genitive singular)
ειδήσεων (genitive plural)
είδηση (accusative singular)
ειδήσεις (accusative plural)
είδηση (singular vocative)
ειδήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ειδήσεως (eidíseos)

(newspapers, television) news item, piece of news, news story


αγγελούδι

head

αγγελούδι • (angeloúdi) n (plural αγγελούδια)

angeloúdi (romanization)
αγγελούδια (plural)
αγγελούδι (nominative singular)
αγγελούδια (nominative plural)
αγγελουδιού (genitive singular)
αγγελουδιών (genitive plural)
αγγελούδι (accusative singular)
αγγελούδια (accusative plural)
αγγελούδι (singular vocative)
αγγελούδια (plural vocative)

αγ‧γε‧λού‧δι

άγγελος άγγελος#Greek

(biblical) cherub (diminutive of άγγελος (ángelos, “angel”))


ʹ

Used to form Greek numerals from the letters of the Greek alphabet. In modern use, these are equivalent to Roman numerals in Latin script.


διπλή τελεία

διπλές τελείες

διπλή τελεία • (diplí teleía) f (plural διπλές τελείες)

el-noun

διπλές τελείες

diplí teleía (romanization)
διπλές τελείες (plural)

διπλή (diplḗ, “double”) + τελεία (teleía, “stop”)


διπλή στιγμή

head

διπλές στιγμές

διπλή στιγμή • (diplí stigmí) f (plural διπλές στιγμές)

el-noun

διπλές στιγμές

diplí stigmí (romanization)
διπλές στιγμές (plural)

διπλή (diplḗ, “double”) + στιγμή (stigmḗ, “point”)


αποσιωπητικά

aposiopitiká (romanization)
αποσιωπητικά (nominative plural)
αποσιωπητικών (genitive plural)
αποσιωπητικά (accusative plural)
αποσιωπητικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αποσιωπητικά

αποσιωπητικών

αποσιωπητικά

αποσιωπητικά

(typography, grammar) ellipsis, suspension points


αγκύλες

head

αγκύλες • (agkýles) f

el-noun-form

αγκύλες • (agkýles) f


άγραφος

head

άγραφος • (ágrafos) m (feminine άγραφη, neuter άγραφο)

ágrafos (romanization)
άγραφη (feminine)
άγραφο (neuter)
άγραφος (masculine nominative singular)
άγραφη (feminine nominative singular)
άγραφο (neuter nominative singular)
άγραφοι (masculine nominative plural)
άγραφες (feminine nominative plural)
άγραφα (neuter nominative plural)
άγραφου (genitive masculine singular)
άγραφης (feminine genitive singular)
άγραφου (genitive neuter singular)
άγραφων (genitive masculine plural)
άγραφων (feminine genitive plural)
άγραφων (genitive neuter plural)
άγραφο (accusative masculine singular)
άγραφη (accusative feminine singular)
άγραφο (accusative neuter singular)
άγραφους (accusative masculine plural)
άγραφες (accusative feminine plural)
άγραφα (accusative neuter plural)
άγραφε (masculine singular vocative)
άγραφη (feminine singular vocative)
άγραφο (neuter singular vocative)
άγραφοι (masculine plural vocative)
άγραφες (feminine plural vocative)
άγραφα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άγραφος (ágrafos)

άγραφη (ágrafi)

άγραφο (ágrafo)

άγραφοι (ágrafoi)

άγραφες (ágrafes)

άγραφα (ágrafa)

άγραφου (ágrafou)

άγραφης (ágrafis)

άγραφου (ágrafou)

άγραφων (ágrafon)

άγραφων (ágrafon)

άγραφων (ágrafon)

άγραφο (ágrafo)

άγραφη (ágrafi)

άγραφο (ágrafo)

άγραφους (ágrafous)

άγραφες (ágrafes)

άγραφα (ágrafa)

άγραφε (ágrafe)

άγραφη (ágrafi)

άγραφο (ágrafo)

άγραφοι (ágrafoi)

άγραφες (ágrafes)

άγραφα (ágrafa)

a mountainous region of Greece so named because it was unwritten on maps

αυτό είναι απ' τ' άγραφα!

this is totally unexpected, unprecedented and weird


άγραφτος

head

άγραφτος • (ágraftos) m (feminine άγραφτη, neuter άγραφτο)

ágraftos (romanization)
άγραφτη (feminine)
άγραφτο (neuter)
άγραφτος (masculine nominative singular)
άγραφτη (feminine nominative singular)
άγραφτο (neuter nominative singular)
άγραφτοι (masculine nominative plural)
άγραφτες (feminine nominative plural)
άγραφτα (neuter nominative plural)
άγραφτου (genitive masculine singular)
άγραφτης (feminine genitive singular)
άγραφτου (genitive neuter singular)
άγραφτων (genitive masculine plural)
άγραφτων (feminine genitive plural)
άγραφτων (genitive neuter plural)
άγραφτο (accusative masculine singular)
άγραφτη (accusative feminine singular)
άγραφτο (accusative neuter singular)
άγραφτους (accusative masculine plural)
άγραφτες (accusative feminine plural)
άγραφτα (accusative neuter plural)
άγραφτε (masculine singular vocative)
άγραφτη (feminine singular vocative)
άγραφτο (neuter singular vocative)
άγραφτοι (masculine plural vocative)
άγραφτες (feminine plural vocative)
άγραφτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άγραφτος (ágraftos)

άγραφτη (ágrafti)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτοι (ágraftoi)

άγραφτες (ágraftes)

άγραφτα (ágrafta)

άγραφτου (ágraftou)

άγραφτης (ágraftis)

άγραφτου (ágraftou)

άγραφτων (ágrafton)

άγραφτων (ágrafton)

άγραφτων (ágrafton)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτη (ágrafti)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτους (ágraftous)

άγραφτες (ágraftes)

άγραφτα (ágrafta)

άγραφτε (ágrafte)

άγραφτη (ágrafti)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτοι (ágraftoi)

άγραφτες (ágraftes)

άγραφτα (ágrafta)

άγραφος άγραφος#Greek


δακτυλικός

head

δακτυλικός • (daktylikós) m (feminine δακτυλική, neuter δακτυλικό)

daktylikós (romanization)
δακτυλική (feminine)
δακτυλικό (neuter)
δακτυλικός (masculine nominative singular)
δακτυλική (feminine nominative singular)
δακτυλικό (neuter nominative singular)
δακτυλικοί (masculine nominative plural)
δακτυλικές (feminine nominative plural)
δακτυλικά (neuter nominative plural)
δακτυλικού (genitive masculine singular)
δακτυλικής (feminine genitive singular)
δακτυλικού (genitive neuter singular)
δακτυλικών (genitive masculine plural)
δακτυλικών (feminine genitive plural)
δακτυλικών (genitive neuter plural)
δακτυλικό (accusative masculine singular)
δακτυλική (accusative feminine singular)
δακτυλικό (accusative neuter singular)
δακτυλικούς (accusative masculine plural)
δακτυλικές (accusative feminine plural)
δακτυλικά (accusative neuter plural)
δακτυλικέ (masculine singular vocative)
δακτυλική (feminine singular vocative)
δακτυλικό (neuter singular vocative)
δακτυλικοί (masculine plural vocative)
δακτυλικές (feminine plural vocative)
δακτυλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δακτυλικός (daktylikós)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικής (daktylikís)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικούς (daktylikoús)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικέ (daktyliké)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

From Koine Greek δακτυλικός (daktulikós). By surface analysis, δάχτυλο (dáchtylo) + -ικός (-ikós).

surf

δακτυλικό εξάμετρο (dactylic hexameter)


κώδικας Μπράιγ

head

κώδικας Μπράιγ

κώδικας Μπράιγ • (kódikas Bráig) f (uncountable)

el-noun

κώδικας Μπράιγ


σπονδείος

head

σπονδείος • (spondeíos) m (plural σπονδείοι)

spondeíos (romanization)
σπονδείοι (plural)
σπονδείος (nominative singular)
σπονδείοι (nominative plural)
σπονδείου (genitive singular)
σπονδείων (genitive plural)
σπονδείο (accusative singular)
σπονδείους (accusative plural)
σπονδείε (singular vocative)
σπονδείοι (plural vocative)

From Ancient Greek σπονδεῖος (spondeîos, “spondee”).


φωνήεν

head

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

el-noun

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

foníen (romanization)
φωνήεντα (plural)
φωνήεν (nominative singular)
φωνήεντα (nominative plural)
φωνήεντος (genitive singular)
φωνηέντων (genitive plural)
φωνήεν (accusative singular)
φωνήεντα (accusative plural)
φωνήεν (singular vocative)
φωνήεντα (plural vocative)

From Ancient Greek φωνῆεν (phōnêen) the noun formed from φωνήεις (phōnḗeis, “gifted with speech”), from φωνή (phōnḗ, “voice”) + suffix -ήεις (-ḗeis).

(typography) letter representing a vowel


Δευτερονόμιο

head

Δευτερονόμιο • (Defteronómio) n

Defteronómio (romanization)
Δευτερονόμιο (nominative singular)
Δευτερονομίου (genitive singular)
Δευτερονόμιο (accusative singular)
Δευτερονόμιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Δευτερονόμιο

Δευτερονομίου

Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο

From Koine Greek Δευτερονόμιον (Deuteronómion), from Ancient Greek δεύτερος (deúteros, “second”) + νόμος (nómos, “law”).

uder

Δευτερονόμιον


κιβωτός

kivotós (romanization)
κιβωτοί (plural)
κιβωτός (nominative singular)
κιβωτοί (nominative plural)
κιβωτού (genitive singular)
κιβωτών (genitive plural)
κιβωτό (accusative singular)
κιβωτούς (accusative plural)
κιβωτέ (singular vocative)
κιβωτό (singular vocative)
κιβωτοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κιβωτός (kibōtós, “wooden box, chest, coffer”) with biblical senses from Koine Greek.

lbor

(biblical) ark, Ark (Ark of the Covenant)


Έξοδος

Éxodos (romanization)
Έξοδος (nominative singular)
Εξόδου (genitive singular)
Έξοδο (accusative singular)
Έξοδε (singular vocative)
Έξοδο (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἔξοδος (Éxodos), from Ancient Greek ἔξοδος (éxodos, “departure”).


Ἀριθμοί

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).

Αριθμοί Αριθμοί#Greek

Polytonic spelling of Αριθμοί (Arithmoí)


στέκω

head

στέκω • (stéko)

el-verb

στέκω • (stéko) (imperfect έστεκα, past —, passive —)

stéko (romanization)
έστεκα (imperfect)
στέκω (στέκομαι →) (active first-person imperfective indicative present singular)
έστεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα στέκω (active first-person future imperfective indicative singular)
στέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
έστεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα στέκεις (active future imperfective indicative second-person singular)
στέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
έστεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα στέκει (active future imperfective indicative singular third-person)
στέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα στέκουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
στέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα στέκετε (active future imperfective indicative plural second-person)
στέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
έστεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
στέκε (active imperative imperfective second-person singular)
στέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
στέκοντας (participle present)

Inherited from Byzantine Greek στέκω (stékō), from Hellenistic Koine Greek στήκω (stḗkō) < Ancient Greek ἕστηκα (héstēka), perfect of verb ῐ̔́στημῐ (hístēmi, “I stand”).

στέκομαι

to stop, to stand still; a deponent verb

στέκω καλά

to be in a good physical or economical condition

Στέκω ακίνητος.

Ο στρατιώτης στέκει σε στάση προσοχής.

(intransitive, colloquial, literature) to stand up, stand still


ποιητικός

head

ποιητικός • (poiitikós) m (feminine ποιητική, neuter ποιητικό)

poiitikós (romanization)
ποιητική (feminine)
ποιητικό (neuter)
ποιητικότερος (masculine nominative singular)
ποιητικότερη (feminine nominative singular)
ποιητικότερο (neuter nominative singular)
ποιητικότεροι (masculine nominative plural)
ποιητικότερες (feminine nominative plural)
ποιητικότερα (neuter nominative plural)
ποιητικότερου (genitive masculine singular)
ποιητικότερης (feminine genitive singular)
ποιητικότερου (genitive neuter singular)
ποιητικότερων (genitive masculine plural)
ποιητικότερων (feminine genitive plural)
ποιητικότερων (genitive neuter plural)
ποιητικότερο (accusative masculine singular)
ποιητικότερη (accusative feminine singular)
ποιητικότερο (accusative neuter singular)
ποιητικότερους (accusative masculine plural)
ποιητικότερες (accusative feminine plural)
ποιητικότερα (accusative neuter plural)
ποιητικότερε (masculine singular vocative)
ποιητικότερη (feminine singular vocative)
ποιητικότερο (neuter singular vocative)
ποιητικότεροι (masculine plural vocative)
ποιητικότερες (feminine plural vocative)
ποιητικότερα (neuter plural vocative)
ποιητικότατος (masculine nominative singular)
ποιητικότατη (feminine nominative singular)
ποιητικότατο (neuter nominative singular)
ποιητικότατοι (masculine nominative plural)
ποιητικότατες (feminine nominative plural)
ποιητικότατα (neuter nominative plural)
ποιητικότατου (genitive masculine singular)
ποιητικότατης (feminine genitive singular)
ποιητικότατου (genitive neuter singular)
ποιητικότατων (genitive masculine plural)
ποιητικότατων (feminine genitive plural)
ποιητικότατων (genitive neuter plural)
ποιητικότατο (accusative masculine singular)
ποιητικότατη (accusative feminine singular)
ποιητικότατο (accusative neuter singular)
ποιητικότατους (accusative masculine plural)
ποιητικότατες (accusative feminine plural)
ποιητικότατα (accusative neuter plural)
ποιητικότατε (masculine singular vocative)
ποιητικότατη (feminine singular vocative)
ποιητικότατο (neuter singular vocative)
ποιητικότατοι (masculine plural vocative)
ποιητικότατες (feminine plural vocative)
ποιητικότατα (neuter plural vocative)
ποιητικός (masculine nominative singular)
ποιητική (feminine nominative singular)
ποιητικό (neuter nominative singular)
ποιητικοί (masculine nominative plural)
ποιητικές (feminine nominative plural)
ποιητικά (neuter nominative plural)
ποιητικού (genitive masculine singular)
ποιητικής (feminine genitive singular)
ποιητικού (genitive neuter singular)
ποιητικών (genitive masculine plural)
ποιητικών (feminine genitive plural)
ποιητικών (genitive neuter plural)
ποιητικό (accusative masculine singular)
ποιητική (accusative feminine singular)
ποιητικό (accusative neuter singular)
ποιητικούς (accusative masculine plural)
ποιητικές (accusative feminine plural)
ποιητικά (accusative neuter plural)
ποιητικέ (masculine singular vocative)
ποιητική (feminine singular vocative)
ποιητικό (neuter singular vocative)
ποιητικοί (masculine plural vocative)
ποιητικές (feminine plural vocative)
ποιητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ποιητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ποιητικός, etc.)

el-decl-adj-table

ποιητικός (poiitikós)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικοί (poiitikoí)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικού (poiitikoú)

ποιητικής (poiitikís)

ποιητικού (poiitikoú)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικούς (poiitikoús)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικέ (poiitiké)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικοί (poiitikoí)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικότερος (poiitikóteros)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότεροι (poiitikóteroi)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότερου (poiitikóterou)

ποιητικότερης (poiitikóteris)

ποιητικότερου (poiitikóterou)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότερους (poiitikóterous)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότερε (poiitikótere)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότεροι (poiitikóteroi)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότατος (poiitikótatos)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατοι (poiitikótatoi)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

ποιητικότατου (poiitikótatou)

ποιητικότατης (poiitikótatis)

ποιητικότατου (poiitikótatou)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατους (poiitikótatous)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

ποιητικότατε (poiitikótate)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατοι (poiitikótatoi)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

From Ancient Greek ποιητικός (poiētikós), from ποιέω (poiéō, “make”).


υπογραμμιστής

head

υπογραμμιστές

υπογραμμιστής • (ypogrammistís) m (plural υπογραμμιστές)

el-noun

υπογραμμιστές

ypogrammistís (romanization)
υπογραμμιστές (plural)
υπογραμμιστής (nominative singular)
υπογραμμιστές (nominative plural)
υπογραμμιστή (genitive singular)
υπογραμμιστών (genitive plural)
υπογραμμιστή (accusative singular)
υπογραμμιστές (accusative plural)
υπογραμμιστή (singular vocative)
υπογραμμιστές (plural vocative)

el-decl-noun

υπογραμμιστής

υπογραμμιστές

υπογραμμιστή

υπογραμμιστών

υπογραμμιστή

υπογραμμιστές

υπογραμμιστή

υπογραμμιστές

υπογραμμ- (ypogramm-, “to underline, to highlight”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of English highlighter.


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


ενώνω

head

ενώνω • (enóno)

el-verb

ενώνω • (enóno) (past ένωσα, passive ενώνομαι, p‑past ενώθηκα, ppp ενωμένος)

enóno (romanization)
ένωσα (past)
ενώνομαι (passive)
ενώθηκα (passive past)
ενωμένος (participle passive perfect)
ενώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ένωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ένωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ένωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ένωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ένωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ένωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ένωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ένωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ένωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ένωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενώνοντας (active participle present)
έχοντας ενώσει (active participle past)
ενωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενώσει (active infinitive-aorist)
ενωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἑνόω (henóō) / ἑνῶ (henô), from εἷς (heîs, “one”).


Ιώβ

Ancient Greek Ἰώβ (Iṓb), from Biblical Hebrew אִיּוֹב (ʾiyyōḇ).

(biblical) Job (Old Testament character and book in the Bible)


Ἰώβ

head

Ἰώβ • (Iṓb) m

Ιώβ Ιώβ#Greek


Γένεση

Γένεση • (Génesi) f

Génesi (romanization)
Γένεση (nominative singular)
Γένεσης (genitive singular)
Γένεση (accusative singular)
Γένεση (singular vocative)

From Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

inh

Genesis (title of the first book of the Bible and the Pentateuch)


Γένεσις

head

Γένεσις • (Génesis) f

Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

Γένεση Γένεση#Greek


Λευϊτικόν

Λευϊτικόν • (Levïtikón) n

From Koine Greek Λευϊτικόν (Leuïtikón), from Ancient Greek λεβυϊτικόν (lebuïtikón).

Λευϊτικό Λευϊτικό#Greek

Katharevousa form of Λευϊτικό (Levïtikó)


Αριθμοί

Arithmoí (romanization)
Αριθμοί (nominative plural)
Αριθμών (genitive plural)
Αριθμούς (accusative plural)
Αριθμοί (plural vocative)


Λευϊτικό

Λευϊτικό • (Levïtikó) f

Levïtikó (romanization)
Λευϊτικό (nominative singular)
Λευϊτικού (genitive singular)
Λευϊτικό (accusative singular)
Λευϊτικό (singular vocative)

(biblical) Leviticus (third book in the Old Testament of the Bible)


στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης • (stoicheiothétis) m (plural στοιχειοθέτες, feminine στοιχειοθέτρια)

el-noun

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétis (romanization)
στοιχειοθέτες (plural)
στοιχειοθέτρια (feminine)
στοιχειοθέτης (nominative singular)
στοιχειοθέτες (nominative plural)
στοιχειοθέτη (genitive singular)
στοιχειοθετών (genitive plural)
στοιχειοθέτη (accusative singular)
στοιχειοθέτες (accusative plural)
στοιχειοθέτη (singular vocative)
στοιχειοθέτες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθετών

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες


στοιχειοθέτρια

head

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια • (stoicheiothétria) f (plural στοιχειοθέτρια, masculine στοιχειοθέτης)

el-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétria (romanization)
στοιχειοθέτρια (plural)
στοιχειοθέτης (masculine)
στοιχειοθέτρια (nominative singular)
στοιχειοθέτριες (nominative plural)
στοιχειοθέτριας (genitive singular)
στοιχειοθετριών (genitive plural)
στοιχειοθέτρια (accusative singular)
στοιχειοθέτριες (accusative plural)
στοιχειοθέτρια (singular vocative)
στοιχειοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτριας

στοιχειοθετριών

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες


(dated) Encloses an embedded (inner) quotation.


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


Νώε

head

Νώε • (Nóe) m


συνίζηση

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως (synizíseos)


τυπογραφείο

head

τυπογραφείο • (typografeío) n (plural τυπογραφεία)

typografeío (romanization)
τυπογραφεία (plural)
τυπογραφείο (nominative singular)
τυπογραφεία (nominative plural)
τυπογραφείου (genitive singular)
τυπογραφείων (genitive plural)
τυπογραφείο (accusative singular)
τυπογραφεία (accusative plural)
τυπογραφείο (singular vocative)
τυπογραφεία (plural vocative)

el-decl-noun

τυπογραφείου

τυπογραφείων

From τυπογραφία (typografía, “print”) + -είο (-eío, “place, building”).

suffix

(typography) print shop, printer's, printing works (a printing business building)


τυπογραφία

head

τυπογραφία • (typografía) f (uncountable)

typografía (romanization)
τυπογραφία (nominative singular)
τυπογραφίας (genitive singular)
τυπογραφία (accusative singular)
τυπογραφία (singular vocative)

Hellenised form of New Latin typographia


τυπογραφικός

τυπογραφικός • (typografikós) m (feminine τυπογραφική, neuter τυπογραφικό)

typografikós (romanization)
τυπογραφική (feminine)
τυπογραφικό (neuter)
τυπογραφικός (masculine nominative singular)
τυπογραφική (feminine nominative singular)
τυπογραφικό (neuter nominative singular)
τυπογραφικοί (masculine nominative plural)
τυπογραφικές (feminine nominative plural)
τυπογραφικά (neuter nominative plural)
τυπογραφικού (genitive masculine singular)
τυπογραφικής (feminine genitive singular)
τυπογραφικού (genitive neuter singular)
τυπογραφικών (genitive masculine plural)
τυπογραφικών (feminine genitive plural)
τυπογραφικών (genitive neuter plural)
τυπογραφικό (accusative masculine singular)
τυπογραφική (accusative feminine singular)
τυπογραφικό (accusative neuter singular)
τυπογραφικούς (accusative masculine plural)
τυπογραφικές (accusative feminine plural)
τυπογραφικά (accusative neuter plural)
τυπογραφικέ (masculine singular vocative)
τυπογραφική (feminine singular vocative)
τυπογραφικό (neuter singular vocative)
τυπογραφικοί (masculine plural vocative)
τυπογραφικές (feminine plural vocative)
τυπογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τυπογραφικός

el-decl-adj-table

τυπογραφικός (typografikós)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικής (typografikís)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικούς (typografikoús)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικέ (typografiké)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)


πετραρχισμός

petrarchismós (romanization)
πετραρχισμός (nominative singular)
πετραρχισμού (genitive singular)
πετραρχισμό (accusative singular)
πετραρχισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πετραρχισμός

πετραρχισμού

πε‧τραρ‧χι‧σμός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ισμός (-ismós, “-ism”)


πετραρχικός

head

πετραρχικός • (petrarchikós) m (feminine πετραρχική, neuter πετραρχικό)

petrarchikós (romanization)
πετραρχική (feminine)
πετραρχικό (neuter)
πετραρχικός (masculine nominative singular)
πετραρχική (feminine nominative singular)
πετραρχικό (neuter nominative singular)
πετραρχικοί (masculine nominative plural)
πετραρχικές (feminine nominative plural)
πετραρχικά (neuter nominative plural)
πετραρχικού (genitive masculine singular)
πετραρχικής (feminine genitive singular)
πετραρχικού (genitive neuter singular)
πετραρχικών (genitive masculine plural)
πετραρχικών (feminine genitive plural)
πετραρχικών (genitive neuter plural)
πετραρχικό (accusative masculine singular)
πετραρχική (accusative feminine singular)
πετραρχικό (accusative neuter singular)
πετραρχικούς (accusative masculine plural)
πετραρχικές (accusative feminine plural)
πετραρχικά (accusative neuter plural)
πετραρχικέ (masculine singular vocative)
πετραρχική (feminine singular vocative)
πετραρχικό (neuter singular vocative)
πετραρχικοί (masculine plural vocative)
πετραρχικές (feminine plural vocative)
πετραρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πετραρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πετραρχικός, etc.)

πε‧τραρ‧χι‧κός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ικός (-ikós, “-an, -ic”)


πετραρχικό σονέτο

head

πετραρχικά σονέτα

πετραρχικό σονέτο • (petrarchikó sonéto) n (plural πετραρχικά σονέτα)

el-noun

πετραρχικά σονέτα

petrarchikó sonéto (romanization)
πετραρχικά σονέτα (plural)

Named after Italian scholar, poet and humanist Francesco Petrarca (1304–1374), who did not invent but made large use of this form in his authorship.


αναγνώστης

head

αναγνώστης • (anagnóstis) m (plural αναγνώστες, feminine αναγνώστρια)

anagnóstis (romanization)
αναγνώστες (plural)
αναγνώστρια (feminine)
αναγνώστης (nominative singular)
αναγνώστες (nominative plural)
αναγνώστη (genitive singular)
αναγνωστών (genitive plural)
αναγνώστη (accusative singular)
αναγνώστες (accusative plural)
αναγνώστη (singular vocative)
αναγνώστες (plural vocative)

α‧να‧γνώ‧στης

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀναγνώστης (anagnṓstēs, “reader, usually a slave trained to read”) (1st century BC), from ἀνάγνωσ(ις) (anágnōs(is), “recognition; reading, reading aloud”) + -της (-tēs).
The ecclesiastic term, since the mediaeval times.

inh

(Christianity) lay reader (person who is not ordained but is appointed to lead Church services)


Βήμα

head

το Βήμα • (to Víma) n

το Βήμα (canonical)
to Víma (romanization)
Βήμα (nominative singular)
Βήματος (genitive singular)
Βήμα (accusative singular)
Βήμα (singular vocative)

the Tribune (a Greek national newspaper published on Sundays)


Μάρκος

Μάρκος • (Márkos) m

Márkos (romanization)
Μάρκος (nominative singular)
Μάρκου (genitive singular)
Μάρκο (accusative singular)
Μάρκε (singular vocative)


Λουκάς

Λουκάς • (Loukás) m

Loukás (romanization)
Λουκάς (nominative singular)
Λουκά (genitive singular)
Λουκά (accusative singular)
Λουκά (singular vocative)


Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστής • (Evangelistís) m (plural Ευαγγελιστές)

el-noun

Ευαγγελιστές

Evangelistís (romanization)
Ευαγγελιστές (plural)
Ευαγγελιστής (nominative singular)
Ευαγγελιστές (nominative plural)
Ευαγγελιστή (genitive singular)
Ευαγγελιστών (genitive plural)
Ευαγγελιστή (accusative singular)
Ευαγγελιστές (accusative plural)
Ευαγγελιστή (singular vocative)
Ευαγγελιστές (plural vocative)

el-decl-noun

Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστών

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστές

Ancient Greek εὐαγγελιστής (euangelistḗs, “bringer of good news”), from εὐαγγελίζω (euangelízō, “to evangelize”), from εὐάγγελος (euángelos, “bringing good news”), from εὐ- (eu-, “well”) + ἀγγέλλω (angéllō, “to announce”). By surface analysis, ευαγγέλιο (evangélio) + -ιστής (-istís)

inh

εὐαγγελιστής

surf

Ιωάννης ο Ευαγγελιστής


ορθογραφία

head

ορθογραφία • (orthografía) f (uncountable)

orthografía (romanization)
ορθογραφία (nominative singular)
ορθογραφίας (genitive singular)
ορθογραφία (accusative singular)
ορθογραφία (singular vocative)

ορ‧θο‧γρα‧φί‧α

From Ancient Greek ὀρθογραφία (orthographía), equivalent to ορθο- (ortho-, “correct, ortho-”) + -γραφία (-grafía, “writing, -graphy”).

confix

orthography (aspect of language study concerned with letters and their sequences in words)


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


ξαγναντεύω

head

ξαγναντεύω • (xagnantévo)

el-verb

ξαγναντεύω • (xagnantévo) (past ξαγνάντεψα, passive —)

xagnantévo (romanization)
ξαγνάντεψα (past)
ξαγναντεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαγναντέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαγναντεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαγναντέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαγναντεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαγναντέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαγναντεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαγναντέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαγναντεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαγναντέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαγναντεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγναντέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγνάντευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαγνάντεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαγνάντευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαγνάντεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαγνάντευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαγνάντεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαγναντεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαγναντέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαγναντεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαγναντέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαγνάντευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγνάντεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαγναντεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαγναντέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαγνάντευε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαγνάντεψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαγνάντευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ξαγναντεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαγναντέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαγναντέψει (active indeclinable participle perfect)
ξαγναντέψει (infinitive-aorist)

ξα‧γνα‧ντεύ‧ω

From (ξε-) ξ- (“totally”) + αγναντεύω (“gaze from far above”).

af

αγναντεύω αγναντεύω#Greek

(literature) Alternative form of αγναντεύω (agnantévo)


Αποσπερίτης

head

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

Aposperítis (romanization)
Αποσπερίτης (nominative singular)
Αποσπερίτη (genitive singular)
Αποσπερίτη (accusative singular)
Αποσπερίτη (singular vocative)

(astronomy, Venus, literature) evening star, Vesper, Hesperus


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîa, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


πορνογράφημα

head

πορνογραφήματα

πορνογράφημα • (pornográfima) n (plural πορνογραφήματα)

el-noun

πορνογραφήματα

pornográfima (romanization)
πορνογραφήματα (plural)
πορνογράφημα (nominative singular)
πορνογραφήματα (nominative plural)
πορνογραφήματος (genitive singular)
πορνογραφημάτων (genitive plural)
πορνογράφημα (accusative singular)
πορνογραφήματα (accusative plural)
πορνογράφημα (singular vocative)
πορνογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογραφήματος

πορνογραφημάτων

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

(literature) pornographic writing, pornography


αισχρογράφημα

head

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα • (aischrográfima) n (plural αισχρογραφήματα)

el-noun

αισχρογραφήματα

aischrográfima (romanization)
αισχρογραφήματα (plural)
αισχρογράφημα (nominative singular)
αισχρογραφήματα (nominative plural)
αισχρογραφήματος (genitive singular)
αισχρογραφημάτων (genitive plural)
αισχρογράφημα (accusative singular)
αισχρογραφήματα (accusative plural)
αισχρογράφημα (singular vocative)
αισχρογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογραφήματος

αισχρογραφημάτων

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα


ακαδημαϊσμός

head

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

el-adj

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

akadimaïsmós (romanization)
ακαδημαϊσμός (nominative singular)
ακαδημαϊσμοί (nominative plural)
ακαδημαϊσμού (genitive singular)
ακαδημαϊσμών (genitive plural)
ακαδημαϊσμό (accusative singular)
ακαδημαϊσμούς (accusative plural)
ακαδημαϊσμέ (singular vocative)
ακαδημαϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακαδημαϊσμός

ακαδημαϊσμοί

ακαδημαϊσμού

ακαδημαϊσμών

ακαδημαϊσμούς

ακαδημαϊσμοί

(literature, art) academicism (conventional, scholarly, formalism)


αληθεύω

head

αληθεύω • (alithévo)

el-verb

αληθεύω • (alithévo) (past αλήθεψα)

alithévo (romanization)
αλήθεψα (past)
αληθεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αληθέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αληθεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αληθευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αληθεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αληθέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αληθεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αληθευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αληθεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αληθέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αληθεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αληθευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αληθεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αληθέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αληθευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αληθευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αληθεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αληθέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αληθεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αληθευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αληθευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλήθευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλήθεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αληθευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλήθευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλήθεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αληθευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλήθευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλήθεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αληθευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αληθεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αληθέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αληθευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αληθευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αληθεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αληθέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αληθευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αληθευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλήθευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλήθεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αληθεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αληθευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αληθεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αληθεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αληθέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αληθεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αληθευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλήθευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλήθεψε (active imperative perfective second-person singular)
αληθέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αληθεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αληθέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αληθευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αληθεύοντας (active participle present)
έχοντας αληθέψει (active participle past)
αληθευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
αληθεμένος, ‑η, ‑o (participle passive past rare)
αληθέψει (active infinitive-aorist)
αληθευτεί (infinitive-aorist passive)

(literature, rarely in other forms)
(transitive) to prove to be true

(intransitive, passive voice) to be realized


μπάρα

head

μπάρα • (bára) f

el-noun

μπάρα • (bára) f

bára (romanization)
μπάρα (nominative singular)
μπάρες (nominative plural)
μπάρας (genitive singular)
μπάρα (accusative singular)
μπάρες (accusative plural)
μπάρα (singular vocative)
μπάρες (plural vocative)


αναγνωσιμότητα

head

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα • (anagnosimótita) f (plural αναγνωσιμότητες)

el-noun

αναγνωσιμότητες

anagnosimótita (romanization)
αναγνωσιμότητες (plural)
αναγνωσιμότητα (nominative singular)
αναγνωσιμότητες (nominative plural)
αναγνωσιμότητας (genitive singular)
αναγνωσιμοτήτων (genitive plural)
αναγνωσιμότητα (accusative singular)
αναγνωσιμότητες (accusative plural)
αναγνωσιμότητα (singular vocative)
αναγνωσιμότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητας

αναγνωσιμοτήτων

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

α‧να‧γνω‧σι‧μό‧τη‧τα

αναγνώσιμος (anagnósimos, “readable”) + -ότητα (-ótita), calque of English readability.

af

Είναι ένα πολύ δύσκολο κείμενο που δεν έχει καθόλου σχεδόν αναγνωσιμότητα.

It's a very difficult article that has almost no readability.

Eínai éna polý dýskolo keímeno pou den échei kathólou schedón anagnosimótita.

readability, legibility (property of being capable of being read)

Η αναγνωσιμότητα των εφημερίδων συνεχίζει να πέφτει.

The readership of newspapers continues to fall.

I anagnosimótita ton efimerídon synechízei na péftei.

(books, magazines, Internet) readership, ratings (number of people who read a certain written publication)

τηλεθεαματικότητα

ratings): θεαματικότητα f (theamatikótita) (of a television show