αλφαβητάριο

head

αλφαβητάριο • (alfavitário) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitário (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάριο (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβηταρίου (genitive singular)
αλφαβητάριου (genitive singular)
αλφαβηταρίων (genitive plural)
αλφαβητάριο (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάριο (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

el-decl-noun

αλφαβηταρίου

αλφαβητάριου

αλφαβηταρίων

αλφαβητάρι αλφαβητάρι#Greek

Alternative form of αλφαβητάρι (alfavitári)


αλφαβητάρι

head

αλφαβητάρι • (alfavitári) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitári (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάρι (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβητάρι (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάρι (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

(education) spelling book, reading primer


συνέχεια

συνέχεια • (synécheia) f (plural συνέχειες)

synécheia (romanization)
συνέχειες (plural)
συνέχεια (nominative singular)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (plural vocative)

ασυνέχεια

antonym(s) of “continuation, continuity”

From Ancient Greek συνέχεια (sunékheia), from συνεχής (sunekhḗs) + -εια (-eia).

(typography) hyphen (The symbol "‐", typically used to join two or more words to form a compound term)


αλκαϊκός

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκαϊκός (alkaïkós)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκής (alkaïkís)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκούς (alkaïkoús)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκέ (alkaïké)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


βίπερ

βιβλίο βιβλίο#Greek

περιπτέρου περίπτερο#Greek

(colloquial) Acronym of βιβλίο and περιπτέρου (vivlío and periptérou), paperback (UK), softback (US). (Chiefly crime and romance novels bought in kiosks)


ΒΙΠΕΡ

βίπερ βίπερ#Greek


(dated) Encloses an embedded (inner) quotation, within « » for the outer quotation.

Curved single quotation marks and apostrophes

Straight single quotation mark and apostrophe


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτος (análektos)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτης (análektis)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτους (análektous)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτε (análekte)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

(literature) describing analects, chosen passages


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


͵Στ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Ν

The Greek numeral representing the number fifty thousand (50,000).


͵Λ

The Greek numeral representing the number thirty thousand (30,000).


͵Ϟ

The Greek numeral representing the number ninety thousand (90,000).


͵Μ

The Greek numeral representing the number forty thousand (40,000).


͵Ψ

seven hundred thousand
seven hundred thousand

The Greek numeral representing the number seven hundred thousand (700,000).


͵Ϡ

nine hundred thousand
nine hundred thousand

The Greek numeral representing the number nine hundred thousand (900,000).


͵Υ

four hundred thousand
four hundred thousand

The Greek numeral representing the number four hundred thousand (400,000).


͵Ο

The Greek numeral representing the number seventy thousand (70,000).


͵Τ

three hundred thousand
three hundred thousand

The Greek numeral representing the number three hundred thousand (300,000).


͵Χ

six hundred thousand
six hundred thousand

The Greek numeral representing the number six hundred thousand (600,000).


͵Π

The Greek numeral representing the number eighty thousand (80,000).


͵Φ

five hundred thousand
five hundred thousand

The Greek numeral representing the number five hundred thousand (500,000).


͵Ξ

The Greek numeral representing the number sixty thousand (60,000).


͵Σ

two hundred thousand
two hundred thousand

The Greek numeral representing the number two hundred thousand (200,000).


Κριτές

From Ancient Greek Κριταί (Kritaí), from κριτής (kritḗs, “judge”).

Judges (seventh book in the New Testament of the Bible)


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

Ruth (eighth book in the Old Testament of the Bible)

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)

Book of Joshua (sixth book in the Old Testament of the Bible)


Πράξεις των Αποστόλων

head

Πράξεις των Αποστόλων

Πράξεις των Αποστόλων • (Práxeis ton Apostólon) f pl

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

Acts of the Apostles
Acts of the Apostles

Acts of the Apostles (fifth book in the New Testament of the Bible)

en-Πράξεις_των_Αποστόλων-el-name-u2dtIKuP


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


Ιησούς Χριστός

head

Ιησούς Χριστός • (Iisoús Christós) m

From Ancient Greek Ἰησοῦς Χριστός (Iēsoûs Khristós), from Hebrew יֵשׁוּעַ.

der

Ἰησοῦς Χριστός

Hebrew יֵשׁוּעַ


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος (anantapódotos)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτης (anantapódotis)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτους (anantapódotous)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτε (anantapódote)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


ειδύλλιο

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός (anapaistikós)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικής (anapaistikís)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικούς (anapaistikoús)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικέ (anapaistiké)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


ανθολογώ

head

ανθολογώ • (anthologó)

el-verb

ανθολογούμαι

ανθολογώ • (anthologó) (past ανθολόγησα, passive ανθολογούμαι)

anthologó (romanization)
ανθολόγησα (past)
ανθολογούμαι (passive)

(figurative) to anthologise (UK), anthologize (US) (collect poems, create an anthology)


άπαξ λεγόμενον

head

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον • (ápax legómenon) n (plural άπαξ λεγόμενα)

el-noun

άπαξ λεγόμενα

ápax legómenon (romanization)
άπαξ λεγόμενα (plural)
άπαξ λεγόμενον (nominative singular)
άπαξ λεγόμενα (nominative plural)
άπαξ λεγομένου (genitive singular)
άπαξ λεγομένων (genitive plural)
άπαξ λεγόμενον (accusative singular)
άπαξ λεγόμενα (accusative plural)
άπαξ λεγόμενον (singular vocative)
άπαξ λεγόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγομένου

άπαξ λεγομένων

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

From Katharevousa ἅπαξ λεγόμενον, as with the ancient adverb ἅπαξ (hápax, “once”) and the neuter of the participle λεγόμενος (legómenos, “being said”) of λέγω (légō, “I say”), from the Latin term; see hapax legomenon.


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


άτονος

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άτονος (átonos)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονου (átonou)

άτονης (átonis)

άτονου (átonou)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονο (átono)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονους (átonous)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονε (átone)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


ανθολόγιο

head

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


Χόγκουαρτς

Χόγκουαρτς • (Chógkouarts) n (indeclinable)

Hogwarts, the fictional school of magic in the Harry Potter series.


άνω στιγμή

άνω στιγμή • (áno stigmí) f (plural άνω στιγμές)

áno stigmí (romanization)
άνω στιγμές (plural)
άνω στιγμή (nominative singular)
άνω στιγμές (nominative plural)
άνω στιγμής (genitive singular)
άνω στιγμών (genitive plural)
άνω στιγμή (accusative singular)
άνω στιγμές (accusative plural)
άνω στιγμή (singular vocative)
άνω στιγμές (plural vocative)

(grammar, typography, less common) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως (parathéseos)


αοιδός

head

αοιδός • (aoidós) m or f (plural αοιδοί)

aoidós (romanization)
αοιδοί (plural)
αοιδός (nominative singular)
αοιδοί (nominative plural)
αοιδού (genitive singular)
αοιδών (genitive plural)
αοιδό (accusative singular)
αοιδούς (accusative plural)
αοιδέ (singular vocative)
αοιδοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀοιδός (aoidós, “minstrel”).


απάνθισμα

head

απάνθισμα • (apánthisma) n (plural απανθίσματα)

apánthisma (romanization)
απανθίσματα (plural)
απάνθισμα (nominative singular)
απανθίσματα (nominative plural)
απανθίσματος (genitive singular)
απανθισμάτων (genitive plural)
απάνθισμα (accusative singular)
απανθίσματα (accusative plural)
απάνθισμα (singular vocative)
απανθίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

απανθίσματος

απανθισμάτων

(literature) anthology, selection, collection, compendium (especially the best)


απλογραφία

head

απλογραφία • (aplografía) f (plural απλογραφίες)

aplografía (romanization)
απλογραφίες (plural)
απλογραφία (nominative singular)
απλογραφίες (nominative plural)
απλογραφίας (genitive singular)
απλογραφιών (genitive plural)
απλογραφία (accusative singular)
απλογραφίες (accusative plural)
απλογραφία (singular vocative)
απλογραφίες (plural vocative)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)


απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


βοήθημα

head

βοήθημα • (voḯthima) n (plural βοηθήματα)

voḯthima (romanization)
βοηθήματα (plural)
βοήθημα (nominative singular)
βοηθήματα (nominative plural)
βοηθήματος (genitive singular)
βοηυημάτων (genitive plural)
βοήθημα (accusative singular)
βοηθήματα (accusative plural)
βοήθημα (singular vocative)
βοηθήματα (plural vocative)


Μαρία Μαγδαληνή

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


Γαμαλιήλ

Learned borrowing from Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

der

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel


δύο τελείες

head

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

el-noun

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


Αυνάν

head

Αυνάν • (Avnán) m

From Ancient Greek Αὐνάν (Aunán), from Hebrew אוֹנָן (onán).

(biblical) Onan (son of Judah who is known for having ejaculated on the floor instead of during intercourse with Tamar, to prevent her bearing a child which would legally have been his deceased brother's)


άστικτος

άστικτος • (ástiktos) m (feminine άστικτη, neuter άστικτο)

ástiktos (romanization)
άστικτη (feminine)
άστικτο (neuter)
άστικτος (masculine nominative singular)
άστικτη (feminine nominative singular)
άστικτο (neuter nominative singular)
άστικτοι (masculine nominative plural)
άστικτες (feminine nominative plural)
άστικτα (neuter nominative plural)
άστικτου (genitive masculine singular)
άστικτης (feminine genitive singular)
άστικτου (genitive neuter singular)
άστικτων (genitive masculine plural)
άστικτων (feminine genitive plural)
άστικτων (genitive neuter plural)
άστικτο (accusative masculine singular)
άστικτη (accusative feminine singular)
άστικτο (accusative neuter singular)
άστικτους (accusative masculine plural)
άστικτες (accusative feminine plural)
άστικτα (accusative neuter plural)
άστικτε (masculine singular vocative)
άστικτη (feminine singular vocative)
άστικτο (neuter singular vocative)
άστικτοι (masculine plural vocative)
άστικτες (feminine plural vocative)
άστικτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άστικτος (ástiktos)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτου (ástiktou)

άστικτης (ástiktis)

άστικτου (ástiktou)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτο (ástikto)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτους (ástiktous)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτε (ástikte)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)


έπος

épos (romanization)
έπη (plural)
έπος (nominative singular)
έπη (nominative plural)
έπους (genitive singular)
επών (genitive plural)
έπος (accusative singular)
έπη (accusative plural)
έπος (singular vocative)
έπη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔπος (épos) with the sense 'epic' from its plural, ἔπη (épē).

lbor

ηρωικό έπος

epic (an extended narrative poem in elevated or dignified language, celebrating the feats of a deity, demigod (heroic epic), other legend or traditional hero)

epic (a series of events considered appropriate to an epic)


ατόνιστος

head

ατόνιστος • (atónistos) m (feminine ατόνιστη, neuter ατόνιστο)

atónistos (romanization)
ατόνιστη (feminine)
ατόνιστο (neuter)
ατόνιστος (masculine nominative singular)
ατόνιστη (feminine nominative singular)
ατόνιστο (neuter nominative singular)
ατόνιστοι (masculine nominative plural)
ατόνιστες (feminine nominative plural)
ατόνιστα (neuter nominative plural)
ατόνιστου (genitive masculine singular)
ατόνιστης (feminine genitive singular)
ατόνιστου (genitive neuter singular)
ατόνιστων (genitive masculine plural)
ατόνιστων (feminine genitive plural)
ατόνιστων (genitive neuter plural)
ατόνιστο (accusative masculine singular)
ατόνιστη (accusative feminine singular)
ατόνιστο (accusative neuter singular)
ατόνιστους (accusative masculine plural)
ατόνιστες (accusative feminine plural)
ατόνιστα (accusative neuter plural)
ατόνιστε (masculine singular vocative)
ατόνιστη (feminine singular vocative)
ατόνιστο (neuter singular vocative)
ατόνιστοι (masculine plural vocative)
ατόνιστες (feminine plural vocative)
ατόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατόνιστος (atónistos)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστης (atónistis)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστους (atónistous)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστε (atóniste)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

(grammar, orthography, typography) unaccented, unstressed


λογοτεχνικός

head

λογοτεχνικός • (logotechnikós) m (feminine λογοτεχνική, neuter λογοτεχνικό)

logotechnikós (romanization)
λογοτεχνική (feminine)
λογοτεχνικό (neuter)
λογοτεχνικός (masculine nominative singular)
λογοτεχνική (feminine nominative singular)
λογοτεχνικό (neuter nominative singular)
λογοτεχνικοί (masculine nominative plural)
λογοτεχνικές (feminine nominative plural)
λογοτεχνικά (neuter nominative plural)
λογοτεχνικού (genitive masculine singular)
λογοτεχνικής (feminine genitive singular)
λογοτεχνικού (genitive neuter singular)
λογοτεχνικών (genitive masculine plural)
λογοτεχνικών (feminine genitive plural)
λογοτεχνικών (genitive neuter plural)
λογοτεχνικό (accusative masculine singular)
λογοτεχνική (accusative feminine singular)
λογοτεχνικό (accusative neuter singular)
λογοτεχνικούς (accusative masculine plural)
λογοτεχνικές (accusative feminine plural)
λογοτεχνικά (accusative neuter plural)
λογοτεχνικέ (masculine singular vocative)
λογοτεχνική (feminine singular vocative)
λογοτεχνικό (neuter singular vocative)
λογοτεχνικοί (masculine plural vocative)
λογοτεχνικές (feminine plural vocative)
λογοτεχνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λογοτεχνικός

λο‧γο‧τε‧χνι‧κός

Learnedly from λογοτεχν(ία) (logotechn(ía)) + -ικός (-ikós).

af

λογοτεχνία<alt:λογοτεχν(ία)>

literary (relating to writers, or the profession of literature)

literary (appropriate to literature rather than everyday writing)


τροχαίος

head

τροχαίος • (trochaíos) m (feminine τροχαία, neuter τροχαίο)

trochaíos (romanization)
τροχαία (feminine)
τροχαίο (neuter)
τροχαίος (masculine nominative singular)
τροχαία (feminine nominative singular)
τροχαίο (neuter nominative singular)
τροχαίοι (masculine nominative plural)
τροχαίες (feminine nominative plural)
τροχαία (neuter nominative plural)
τροχαίου (genitive masculine singular)
τροχαίας (feminine genitive singular)
τροχαίου (genitive neuter singular)
τροχαίων (genitive masculine plural)
τροχαίων (feminine genitive plural)
τροχαίων (genitive neuter plural)
τροχαίο (accusative masculine singular)
τροχαία (accusative feminine singular)
τροχαίο (accusative neuter singular)
τροχαίους (accusative masculine plural)
τροχαίες (accusative feminine plural)
τροχαία (accusative neuter plural)
τροχαίε (masculine singular vocative)
τροχαία (feminine singular vocative)
τροχαίο (neuter singular vocative)
τροχαίοι (masculine plural vocative)
τροχαίες (feminine plural vocative)
τροχαία (neuter plural vocative)

Back-formation from τροχαία (trochaía, “traffic department”), from τροχ(ός) (troch(ós)) + -αία (-aía, feminine of -αίος). Compare Koine Greek τροχαῖος (trokhaîos, “running”).

af

τροχός<alt:τροχ(ός)>

-αίος<alt:-αία><pos:feminine of <i class="Grek mention" lang="el">-αίος</i>>


ατονικός

head

ατονικός • (atonikós) m (feminine ατονική, neuter ατονικό)

atonikós (romanization)
ατονική (feminine)
ατονικό (neuter)
ατονικός (masculine nominative singular)
ατονική (feminine nominative singular)
ατονικό (neuter nominative singular)
ατονικοί (masculine nominative plural)
ατονικές (feminine nominative plural)
ατονικά (neuter nominative plural)
ατονικού (genitive masculine singular)
ατονικής (feminine genitive singular)
ατονικού (genitive neuter singular)
ατονικών (genitive masculine plural)
ατονικών (feminine genitive plural)
ατονικών (genitive neuter plural)
ατονικό (accusative masculine singular)
ατονική (accusative feminine singular)
ατονικό (accusative neuter singular)
ατονικούς (accusative masculine plural)
ατονικές (accusative feminine plural)
ατονικά (accusative neuter plural)
ατονικέ (masculine singular vocative)
ατονική (feminine singular vocative)
ατονικό (neuter singular vocative)
ατονικοί (masculine plural vocative)
ατονικές (feminine plural vocative)
ατονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατονικός (atonikós)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικού (atonikoú)

ατονικής (atonikís)

ατονικού (atonikoú)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικό (atonikó)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικούς (atonikoús)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικέ (atoniké)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)