πλαγιάζω

head

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλαγίασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλαγίασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλαγίασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλαγίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλαγίασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλαγίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλαγίασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλαγίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλαγίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλαγίασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.

inh

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(grammar, syntax, linguistics, transitive) to use indirect speech


αναγνωσιμότητα

head

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα • (anagnosimótita) f (plural αναγνωσιμότητες)

el-noun

αναγνωσιμότητες

anagnosimótita (romanization)
αναγνωσιμότητες (plural)
αναγνωσιμότητα (nominative singular)
αναγνωσιμότητες (nominative plural)
αναγνωσιμότητας (genitive singular)
αναγνωσιμοτήτων (genitive plural)
αναγνωσιμότητα (accusative singular)
αναγνωσιμότητες (accusative plural)
αναγνωσιμότητα (singular vocative)
αναγνωσιμότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητας

αναγνωσιμοτήτων

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

α‧να‧γνω‧σι‧μό‧τη‧τα

αναγνώσιμος (anagnósimos, “readable”) + -ότητα (-ótita), calque of English readability.

af

Είναι ένα πολύ δύσκολο κείμενο που δεν έχει καθόλου σχεδόν αναγνωσιμότητα.

It's a very difficult article that has almost no readability.

Eínai éna polý dýskolo keímeno pou den échei kathólou schedón anagnosimótita.

readability, legibility (property of being capable of being read)

Η αναγνωσιμότητα των εφημερίδων συνεχίζει να πέφτει.

The readership of newspapers continues to fall.

I anagnosimótita ton efimerídon synechízei na péftei.

(books, magazines, Internet) readership, ratings (number of people who read a certain written publication)

τηλεθεαματικότητα

ratings): θεαματικότητα f (theamatikótita) (of a television show


αλφαβητάριο

head

αλφαβητάριο • (alfavitário) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitário (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάριο (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβηταρίου (genitive singular)
αλφαβητάριου (genitive singular)
αλφαβηταρίων (genitive plural)
αλφαβητάριο (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάριο (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

el-decl-noun

αλφαβηταρίου

αλφαβητάριου

αλφαβηταρίων

αλφαβητάρι αλφαβητάρι#Greek

Alternative form of αλφαβητάρι (alfavitári)


αλφαβητάρι

head

αλφαβητάρι • (alfavitári) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitári (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάρι (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβητάρι (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάρι (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

(education) spelling book, reading primer


συνέχεια

συνέχεια • (synécheia) f (plural συνέχειες)

synécheia (romanization)
συνέχειες (plural)
συνέχεια (nominative singular)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (plural vocative)

ασυνέχεια

antonym(s) of “continuation, continuity”

From Ancient Greek συνέχεια (sunékheia), from συνεχής (sunekhḗs) + -εια (-eia).

(typography) hyphen (The symbol "‐", typically used to join two or more words to form a compound term)


αλκαϊκός

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκαϊκός (alkaïkós)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκής (alkaïkís)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκούς (alkaïkoús)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκέ (alkaïké)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


ΒΙΠΕΡ

βίπερ βίπερ#Greek


βίπερ

βιβλίο βιβλίο#Greek

περιπτέρου περίπτερο#Greek

(colloquial) Acronym of βιβλίο and περιπτέρου (vivlío and periptérou), paperback (UK), softback (US). (Chiefly crime and romance novels bought in kiosks)


(dated) Encloses an embedded (inner) quotation, within « » for the outer quotation.

Curved single quotation marks and apostrophes

Straight single quotation mark and apostrophe


μτβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek

(grammar) Abbreviation of μεταβατικός (metavatikós): transitive (verb)


μετβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek


μεταβατικός

head

μεταβατικός • (metavatikós) m (feminine μεταβατική, neuter μεταβατικό)

metavatikós (romanization)
μεταβατική (feminine)
μεταβατικό (neuter)
μεταβατικός (masculine nominative singular)
μεταβατική (feminine nominative singular)
μεταβατικό (neuter nominative singular)
μεταβατικοί (masculine nominative plural)
μεταβατικές (feminine nominative plural)
μεταβατικά (neuter nominative plural)
μεταβατικού (genitive masculine singular)
μεταβατικής (feminine genitive singular)
μεταβατικού (genitive neuter singular)
μεταβατικών (genitive masculine plural)
μεταβατικών (feminine genitive plural)
μεταβατικών (genitive neuter plural)
μεταβατικό (accusative masculine singular)
μεταβατική (accusative feminine singular)
μεταβατικό (accusative neuter singular)
μεταβατικούς (accusative masculine plural)
μεταβατικές (accusative feminine plural)
μεταβατικά (accusative neuter plural)
μεταβατικέ (masculine singular vocative)
μεταβατική (feminine singular vocative)
μεταβατικό (neuter singular vocative)
μεταβατικοί (masculine plural vocative)
μεταβατικές (feminine plural vocative)
μεταβατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μεταβατικός (metavatikós)

μεταβατική (metavatikí)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατικοί (metavatikoí)

μεταβατικές (metavatikés)

μεταβατικά (metavatiká)

μεταβατικού (metavatikoú)

μεταβατικής (metavatikís)

μεταβατικού (metavatikoú)

μεταβατικών (metavatikón)

μεταβατικών (metavatikón)

μεταβατικών (metavatikón)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατική (metavatikí)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατικούς (metavatikoús)

μεταβατικές (metavatikés)

μεταβατικά (metavatiká)

μεταβατικέ (metavatiké)

μεταβατική (metavatikí)

μεταβατικό (metavatikó)

μεταβατικοί (metavatikoí)

μεταβατικές (metavatikés)

μεταβατικά (metavatiká)

Αυτό είναι ένα μεταβατικό ρήμα.


χασμωδία

head

χασμωδία • (chasmodía) f (plural χασμωδίες)

chasmodía (romanization)
χασμωδίες (plural)
χασμωδία (nominative singular)
χασμωδίες (nominative plural)
χασμωδίας (genitive singular)
χασμωδιών (genitive plural)
χασμωδία (accusative singular)
χασμωδίες (accusative plural)
χασμωδία (singular vocative)
χασμωδίες (plural vocative)


αμφίσημος

αμφίσημος • (amfísimos) m (feminine αμφίσημη, neuter αμφίσημο)

amfísimos (romanization)
αμφίσημη (feminine)
αμφίσημο (neuter)
αμφίσημος (masculine nominative singular)
αμφίσημη (feminine nominative singular)
αμφίσημο (neuter nominative singular)
αμφίσημοι (masculine nominative plural)
αμφίσημες (feminine nominative plural)
αμφίσημα (neuter nominative plural)
αμφίσημου (genitive masculine singular)
αμφίσημης (feminine genitive singular)
αμφίσημου (genitive neuter singular)
αμφίσημων (genitive masculine plural)
αμφίσημων (feminine genitive plural)
αμφίσημων (genitive neuter plural)
αμφίσημο (accusative masculine singular)
αμφίσημη (accusative feminine singular)
αμφίσημο (accusative neuter singular)
αμφίσημους (accusative masculine plural)
αμφίσημες (accusative feminine plural)
αμφίσημα (accusative neuter plural)
αμφίσημε (masculine singular vocative)
αμφίσημη (feminine singular vocative)
αμφίσημο (neuter singular vocative)
αμφίσημοι (masculine plural vocative)
αμφίσημες (feminine plural vocative)
αμφίσημα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμφίσημος (amfísimos)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημοι (amfísimoi)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

αμφίσημου (amfísimou)

αμφίσημης (amfísimis)

αμφίσημου (amfísimou)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημων (amfísimon)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημους (amfísimous)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

αμφίσημε (amfísime)

αμφίσημη (amfísimi)

αμφίσημο (amfísimo)

αμφίσημοι (amfísimoi)

αμφίσημες (amfísimes)

αμφίσημα (amfísima)

(grammar) describes ambiguous words or phrases


αμφισημία

head

αμφισημία • (amfisimía) f (plural αμφισημίες)

amfisimía (romanization)
αμφισημίες (plural)
αμφισημία (nominative singular)
αμφισημίες (nominative plural)
αμφισημίας (genitive singular)
αμφισημιών (genitive plural)
αμφισημία (accusative singular)
αμφισημίες (accusative plural)
αμφισημία (singular vocative)
αμφισημίες (plural vocative)


κατωιταλιώτικα

κατωιταλιώτικα • (katoïtaliótika) n pl

el-noun

κατωιταλιώτικα • (katoïtaliótika) n pl


ευκτική

head

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

el-noun

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

efktikí (romanization)
ευκτικές (plural)
ευκτική (nominative singular)
ευκτικές (nominative plural)
ευκτικής (genitive singular)
ευκτικών (genitive plural)
ευκτική (accusative singular)
ευκτικές (accusative plural)
ευκτική (singular vocative)
ευκτικές (plural vocative)

From Ancient Greek εὐκτική (euktikḗ), by ellipsis, from the phrase εὐκτική [ἔγκλισις].


αντιμετάθεση

head

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση • (antimetáthesi) f (plural αντιμεταθέσεις)

el-noun

αντιμεταθέσεις

antimetáthesi (romanization)
αντιμεταθέσεις (plural)
αντιμετάθεση (nominative singular)
αντιμεταθέσεις (nominative plural)
αντιμετάθεσης (genitive singular)
αντιμεταθέσεων (genitive plural)
αντιμετάθεση (accusative singular)
αντιμεταθέσεις (accusative plural)
αντιμετάθεση (singular vocative)
αντιμεταθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεσης

αντιμεταθέσεων

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

αντιμετάθεση

αντιμεταθέσεις

Older or formal genitive singular: αντιμεταθέσεως (antimetathéseos)

From αντί (antí) + μετάθεση (metáthesi).

(linguistics, phonology) metathesis (interversion of two sounds)


ουσιαστικοποίηση

head

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση • (ousiastikopoíisi) f (plural ουσιαστικοποιήσεις)

el-noun

ουσιαστικοποιήσεις

ousiastikopoíisi (romanization)
ουσιαστικοποιήσεις (plural)
ουσιαστικοποίηση (nominative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (nominative plural)
ουσιαστικοποίησης (genitive singular)
ουσιαστικοποιήσεων (genitive plural)
ουσιαστικοποίηση (accusative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (accusative plural)
ουσιαστικοποίηση (singular vocative)
ουσιαστικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίησης

ουσιαστικοποιήσεων

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουσιαστικοποιήσεως (ousiastikopoiíseos)

ου‧σι‧α‧στι‧κο‧ποί‧η‧ση

From ουσιαστικό (ousiastikó, “substantive”) + ποίηση (poíisi).

af

(grammar, linguistic morphology) nominalization, substantivization


παρετυμολογία

head

παρετυμολογίες

παρετυμολογία • (paretymología) f (plural παρετυμολογίες)

el-noun

παρετυμολογίες

paretymología (romanization)
παρετυμολογίες (plural)
παρετυμολογία (nominative singular)
παρετυμολογίες (nominative plural)
παρετυμολογίας (genitive singular)
παρετυμολογιών (genitive plural)
παρετυμολογία (accusative singular)
παρετυμολογίες (accusative plural)
παρετυμολογία (singular vocative)
παρετυμολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

παρετυμολογίας

παρετυμολογιών

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

παρετυμολογία

παρετυμολογίες

πα‧ρε‧τυ‧μο‧λο‧γί‧α

From παρ- (par-) + ετυμολογία (etymología), calque of German Volksetymologie. First attested 1874.

(linguistics, lexicography) folk etymology (false etymology that incorrectly explains the origin of a word)


χειλικός

head

χειλικός • (cheilikós) m (feminine χειλική, neuter χειλικό)

cheilikós (romanization)
χειλική (feminine)
χειλικό (neuter)
χειλικός (masculine nominative singular)
χειλική (feminine nominative singular)
χειλικό (neuter nominative singular)
χειλικοί (masculine nominative plural)
χειλικές (feminine nominative plural)
χειλικά (neuter nominative plural)
χειλικού (genitive masculine singular)
χειλικής (feminine genitive singular)
χειλικού (genitive neuter singular)
χειλικών (genitive masculine plural)
χειλικών (feminine genitive plural)
χειλικών (genitive neuter plural)
χειλικό (accusative masculine singular)
χειλική (accusative feminine singular)
χειλικό (accusative neuter singular)
χειλικούς (accusative masculine plural)
χειλικές (accusative feminine plural)
χειλικά (accusative neuter plural)
χειλικέ (masculine singular vocative)
χειλική (feminine singular vocative)
χειλικό (neuter singular vocative)
χειλικοί (masculine plural vocative)
χειλικές (feminine plural vocative)
χειλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο χειλικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο χειλικός, etc.)

From χείλι (cheíli, “lip”) + -ικός (-ikós).


αναδίπλωση

head

αναδιπλώσεις

αναδίπλωση • (anadíplosi) f (plural αναδιπλώσεις)

el-noun

αναδιπλώσεις

anadíplosi (romanization)
αναδιπλώσεις (plural)
αναδίπλωση (nominative singular)
αναδιπλώσεις (nominative plural)
αναδίπλωσης (genitive singular)
αναδιπλώσεων (genitive plural)
αναδίπλωση (accusative singular)
αναδιπλώσεις (accusative plural)
αναδίπλωση (singular vocative)
αναδιπλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεων

αναδιπλώσεις

αναδιπλώσεις

Older or formal genitive singular: αναδιπλώσεως (anadiplóseos)


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


αναβιβάζω

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧βι‧βά‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


υποκειμενικός

head

υποκειμενική

υποκειμενικό

υποκειμενικός • (ypokeimenikós) m (feminine υποκειμενική, neuter υποκειμενικό)

el-adj

υποκειμενική

υποκειμενικό

ypokeimenikós (romanization)
υποκειμενική (feminine)
υποκειμενικό (neuter)
υποκειμενικότερος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότερη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότερο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότεροι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότερες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότερα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότερου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότερης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότερου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότερων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότερων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότερων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότερο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότερη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότερο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότερους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότερες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότερα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότερε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότερη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότερο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότεροι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότερες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότερα (neuter plural vocative)
υποκειμενικότατος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότατη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότατο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότατοι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότατες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότατα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότατου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότατης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότατου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότατων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότατων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότατων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότατο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότατη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότατο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότατους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότατες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότατα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότατε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότατη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότατο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότατοι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότατες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότατα (neuter plural vocative)
υποκειμενικός (masculine nominative singular)
υποκειμενική (feminine nominative singular)
υποκειμενικό (neuter nominative singular)
υποκειμενικοί (masculine nominative plural)
υποκειμενικές (feminine nominative plural)
υποκειμενικά (neuter nominative plural)
υποκειμενικού (genitive masculine singular)
υποκειμενικής (feminine genitive singular)
υποκειμενικού (genitive neuter singular)
υποκειμενικών (genitive masculine plural)
υποκειμενικών (feminine genitive plural)
υποκειμενικών (genitive neuter plural)
υποκειμενικό (accusative masculine singular)
υποκειμενική (accusative feminine singular)
υποκειμενικό (accusative neuter singular)
υποκειμενικούς (accusative masculine plural)
υποκειμενικές (accusative feminine plural)
υποκειμενικά (accusative neuter plural)
υποκειμενικέ (masculine singular vocative)
υποκειμενική (feminine singular vocative)
υποκειμενικό (neuter singular vocative)
υποκειμενικοί (masculine plural vocative)
υποκειμενικές (feminine plural vocative)
υποκειμενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-a

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of υποκειμενικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποκειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποκειμενικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποκειμενικός (ypokeimenikós)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικοί (ypokeimenikoí)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

υποκειμενικού (ypokeimenikoú)

υποκειμενικής (ypokeimenikís)

υποκειμενικού (ypokeimenikoú)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικών (ypokeimenikón)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικούς (ypokeimenikoús)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

υποκειμενικέ (ypokeimeniké)

υποκειμενική (ypokeimenikí)

υποκειμενικό (ypokeimenikó)

υποκειμενικοί (ypokeimenikoí)

υποκειμενικές (ypokeimenikés)

υποκειμενικά (ypokeimeniká)

el-decl-adj-degrees

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότερ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότερος (ypokeimenikóteros)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότεροι (ypokeimenikóteroi)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

υποκειμενικότερου (ypokeimenikóterou)

υποκειμενικότερης (ypokeimenikóteris)

υποκειμενικότερου (ypokeimenikóterou)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερων (ypokeimenikóteron)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότερους (ypokeimenikóterous)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

υποκειμενικότερε (ypokeimenikótere)

υποκειμενικότερη (ypokeimenikóteri)

υποκειμενικότερο (ypokeimenikótero)

υποκειμενικότεροι (ypokeimenikóteroi)

υποκειμενικότερες (ypokeimenikóteres)

υποκειμενικότερα (ypokeimenikótera)

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότατος (ypokeimenikótatos)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατοι (ypokeimenikótatoi)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

υποκειμενικότατου (ypokeimenikótatou)

υποκειμενικότατης (ypokeimenikótatis)

υποκειμενικότατου (ypokeimenikótatou)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατων (ypokeimenikótaton)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατους (ypokeimenikótatous)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

υποκειμενικότατε (ypokeimenikótate)

υποκειμενικότατη (ypokeimenikótati)

υποκειμενικότατο (ypokeimenikótato)

υποκειμενικότατοι (ypokeimenikótatoi)

υποκειμενικότατες (ypokeimenikótates)

υποκειμενικότατα (ypokeimenikótata)

From υποκείμενο (ypokeímeno, “subject”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the subject of a sentence


αφομοίωση

head

αφομοίωση • (afomoíosi) f (plural αφομοιώσεις)

afomoíosi (romanization)
αφομοιώσεις (plural)
αφομοίωση (nominative singular)
αφομοιώσεις (nominative plural)
αφομοίωσης (genitive singular)
αφομοιώσεων (genitive plural)
αφομοίωση (accusative singular)
αφομοιώσεις (accusative plural)
αφομοίωση (singular vocative)
αφομοιώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφομοιώσεως (afomoióseos)

From Ancient Greek ἀφομοίωσις (aphomoíōsis). Semantic loan from French assimilation.


βραχύχρονος

head

βραχύχρονος • (vrachýchronos) m (feminine βραχύχρονη, neuter βραχύχρονο)

vrachýchronos (romanization)
βραχύχρονη (feminine)
βραχύχρονο (neuter)
βραχύχρονος (masculine nominative singular)
βραχύχρονη (feminine nominative singular)
βραχύχρονο (neuter nominative singular)
βραχύχρονοι (masculine nominative plural)
βραχύχρονες (feminine nominative plural)
βραχύχρονα (neuter nominative plural)
βραχύχρονου (genitive masculine singular)
βραχύχρονης (feminine genitive singular)
βραχύχρονου (genitive neuter singular)
βραχύχρονων (genitive masculine plural)
βραχύχρονων (feminine genitive plural)
βραχύχρονων (genitive neuter plural)
βραχύχρονο (accusative masculine singular)
βραχύχρονη (accusative feminine singular)
βραχύχρονο (accusative neuter singular)
βραχύχρονους (accusative masculine plural)
βραχύχρονες (accusative feminine plural)
βραχύχρονα (accusative neuter plural)
βραχύχρονε (masculine singular vocative)
βραχύχρονη (feminine singular vocative)
βραχύχρονο (neuter singular vocative)
βραχύχρονοι (masculine plural vocative)
βραχύχρονες (feminine plural vocative)
βραχύχρονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βραχύχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραχύχρονος, etc.)

From βραχύ- (vrachý-, “short”) + χρόνος (chrónos, “time”).

af

(phonetics, phonology) short (of a vowel, of a sound)


μακρόχρονος

head

μακρόχρονος • (makróchronos) m (feminine μακρόχρονη, neuter μακρόχρονο)

makróchronos (romanization)
μακρόχρονη (feminine)
μακρόχρονο (neuter)
μακρόχρονος (masculine nominative singular)
μακρόχρονη (feminine nominative singular)
μακρόχρονο (neuter nominative singular)
μακρόχρονοι (masculine nominative plural)
μακρόχρονες (feminine nominative plural)
μακρόχρονα (neuter nominative plural)
μακρόχρονου (genitive masculine singular)
μακρόχρονης (feminine genitive singular)
μακρόχρονου (genitive neuter singular)
μακρόχρονων (genitive masculine plural)
μακρόχρονων (feminine genitive plural)
μακρόχρονων (genitive neuter plural)
μακρόχρονο (accusative masculine singular)
μακρόχρονη (accusative feminine singular)
μακρόχρονο (accusative neuter singular)
μακρόχρονους (accusative masculine plural)
μακρόχρονες (accusative feminine plural)
μακρόχρονα (accusative neuter plural)
μακρόχρονε (masculine singular vocative)
μακρόχρονη (feminine singular vocative)
μακρόχρονο (neuter singular vocative)
μακρόχρονοι (masculine plural vocative)
μακρόχρονες (feminine plural vocative)
μακρόχρονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μακρόχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μακρόχρονος, etc.)

From μακρός (makrós, “long”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) long (of a vowel, of a sound)


ηχηρός

head

ηχηρός • (ichirós) m (feminine ηχηρή, neuter ηχηρό)

ichirós (romanization)
ηχηρή (feminine)
ηχηρό (neuter)
ηχηρός (masculine nominative singular)
ηχηρή (feminine nominative singular)
ηχηρό (neuter nominative singular)
ηχηροί (masculine nominative plural)
ηχηρές (feminine nominative plural)
ηχηρά (neuter nominative plural)
ηχηρού (genitive masculine singular)
ηχηρής (feminine genitive singular)
ηχηρού (genitive neuter singular)
ηχηρών (genitive masculine plural)
ηχηρών (feminine genitive plural)
ηχηρών (genitive neuter plural)
ηχηρό (accusative masculine singular)
ηχηρή (accusative feminine singular)
ηχηρό (accusative neuter singular)
ηχηρούς (accusative masculine plural)
ηχηρές (accusative feminine plural)
ηχηρά (accusative neuter plural)
ηχηρέ (masculine singular vocative)
ηχηρή (feminine singular vocative)
ηχηρό (neuter singular vocative)
ηχηροί (masculine plural vocative)
ηχηρές (feminine plural vocative)
ηχηρά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηχηρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηχηρός, etc.)

From ήχος (íchos, “sound”) + -ρός (-rós).

ηχηρό σύμφωνο


γαλλισμός

head

γαλλισμός • (gallismós) m (plural γαλλισμοί)

gallismós (romanization)
γαλλισμοί (plural)
γαλλισμός (nominative singular)
γαλλισμοί (nominative plural)
γαλλισμού (genitive singular)
γαλλισμών (genitive plural)
γαλλισμό (accusative singular)
γαλλισμούς (accusative plural)
γαλλισμέ (singular vocative)
γαλλισμοί (plural vocative)


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτος (análektos)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτης (análektis)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτους (análektous)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτε (análekte)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

(literature) describing analects, chosen passages


πρόθημα

head

πρόθημα • (próthima) n (plural προθήματα)

próthima (romanization)
προθήματα (plural)
πρόθημα (nominative singular)
προθήματα (nominative plural)
προθήματος (genitive singular)
προθημάτων (genitive plural)
πρόθημα (accusative singular)
προθήματα (accusative plural)
πρόθημα (singular vocative)
προθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin praefixum or French préfixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


επίθημα

επίθημα • (epíthima) n (plural επιθήματα)

epíthima (romanization)
επιθήματα (plural)
επίθημα (nominative singular)
επιθήματα (nominative plural)
επιθήματος (genitive singular)
επιθημάτων (genitive plural)
επίθημα (accusative singular)
επιθήματα (accusative plural)
επίθημα (singular vocative)
επιθήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίθημα (epíthēma); semantic loan from Latin suffixum or French suffixe.


σημασιολογικό δάνειο

σημασιολογικά δάνεια

σημασιολογικό δάνειο • (simasiologikó dáneio) n (plural σημασιολογικά δάνεια)

el-noun

σημασιολογικά δάνεια

simasiologikó dáneio (romanization)
σημασιολογικά δάνεια (plural)

Semantic loan from German Lehnübersetzung and French emprunt. Also see μεταφραστικό δάνειο (metaphrastikó dáneio, “translation loan”).

sl

(linguistics, lexicography) semantic loan

en-σημασιολογικό_δάνειο-el-noun-0mfPW8Tx


μεταφραστικό δάνειο

head

μεταφραστικά δάνεια

μεταφραστικό δάνειο • (metafrastikó dáneio) n (plural μεταφραστικά δάνεια)

el-noun

μεταφραστικά δάνεια

metafrastikó dáneio (romanization)
μεταφραστικά δάνεια (plural)

Free translation of French calque (phraséologique), or a calque of German Lehnübersetzung or English loan translation. See σημασιολογικό δάνειο (simasiologikó dáneio, “semantic loan”).

(linguistics, lexicography) calque, loan translation

εκτύπωμα n Also seen as έκτυπο n. See French calquer.


ημίφωνο

imífono (romanization)
ημίφωνα (plural)
ημίφωνο (nominative singular)
ημίφωνα (nominative plural)
ημιφώνου (genitive singular)
ημίφωνου (genitive singular)
ημιφώνων (genitive plural)
ημίφωνο (accusative singular)
ημίφωνα (accusative plural)
ημίφωνο (singular vocative)
ημίφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek ἡμίφωνον (hēmíphōnon), neuter of adjective ἡμίφωνος (hēmíphōnos).


ουρανικός

head

ουρανικός • (ouranikós) m (feminine ουρανική, neuter ουρανικό)

ouranikós (romanization)
ουρανική (feminine)
ουρανικό (neuter)
ουρανικός (masculine nominative singular)
ουρανική (feminine nominative singular)
ουρανικό (neuter nominative singular)
ουρανικοί (masculine nominative plural)
ουρανικές (feminine nominative plural)
ουρανικά (neuter nominative plural)
ουρανικού (genitive masculine singular)
ουρανικής (feminine genitive singular)
ουρανικού (genitive neuter singular)
ουρανικών (genitive masculine plural)
ουρανικών (feminine genitive plural)
ουρανικών (genitive neuter plural)
ουρανικό (accusative masculine singular)
ουρανική (accusative feminine singular)
ουρανικό (accusative neuter singular)
ουρανικούς (accusative masculine plural)
ουρανικές (accusative feminine plural)
ουρανικά (accusative neuter plural)
ουρανικέ (masculine singular vocative)
ουρανική (feminine singular vocative)
ουρανικό (neuter singular vocative)
ουρανικοί (masculine plural vocative)
ουρανικές (feminine plural vocative)
ουρανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουρανικός (ouranikós)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικοί (ouranikoí)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

ουρανικού (ouranikoú)

ουρανικής (ouranikís)

ουρανικού (ouranikoú)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικών (ouranikón)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικούς (ouranikoús)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

ουρανικέ (ouraniké)

ουρανική (ouranikí)

ουρανικό (ouranikó)

ουρανικοί (ouranikoí)

ουρανικές (ouranikés)

ουρανικά (ouraniká)

From ουρανός (ouranós) + -ικός (-ikós). Semantic loan from French palatal.


έρρινος

head

έρρινος • (érrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

érrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
έρρινος (masculine nominative singular)
έρρινη (feminine nominative singular)
έρρινο (neuter nominative singular)
έρρινοι (masculine nominative plural)
έρρινες (feminine nominative plural)
έρρινα (neuter nominative plural)
έρρινου (genitive masculine singular)
έρρινης (feminine genitive singular)
έρρινου (genitive neuter singular)
έρρινων (genitive masculine plural)
έρρινων (feminine genitive plural)
έρρινων (genitive neuter plural)
έρρινο (accusative masculine singular)
έρρινη (accusative feminine singular)
έρρινο (accusative neuter singular)
έρρινους (accusative masculine plural)
έρρινες (accusative feminine plural)
έρρινα (accusative neuter plural)
έρρινε (masculine singular vocative)
έρρινη (feminine singular vocative)
έρρινο (neuter singular vocative)
έρρινοι (masculine plural vocative)
έρρινες (feminine plural vocative)
έρρινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο έρρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο έρρινος, etc.)

el-decl-adj-table

έρρινος (érrinos)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινοι (érrinoi)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

έρρινου (érrinou)

έρρινης (érrinis)

έρρινου (érrinou)

έρρινων (érrinon)

έρρινων (érrinon)

έρρινων (érrinon)

έρρινο (érrino)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινους (érrinous)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

έρρινε (érrine)

έρρινη (érrini)

έρρινο (érrino)

έρρινοι (érrinoi)

έρρινες (érrines)

έρρινα (érrina)

From earlier ἔνρινος (énrinos), with regressive assimilation; from Ancient Greek ἐν (en, “in”) + ῥίς (rhís, “nose”) + -ος (-os).
The phonetic sense is a semantic loan from French nasal.
The Hellenistic Koine noun ἔρρινον (érrhinon, “sneazing medicine”) is semantically unrelated.

τα έρρινα σύμφωνα μι και νι
ta érrina sýmfona mi kai ni
the nasal consonants mu and nu


τριβόμενος

head

τριβόμενος • (trivómenos) m (feminine τριβόμενη, neuter τριβόμενο)

trivómenos (romanization)
τριβόμενη (feminine)
τριβόμενο (neuter)
τριβόμενος (masculine nominative singular)
τριβόμενη (feminine nominative singular)
τριβόμενο (neuter nominative singular)
τριβόμενοι (masculine nominative plural)
τριβόμενες (feminine nominative plural)
τριβόμενα (neuter nominative plural)
τριβόμενου (genitive masculine singular)
τριβόμενης (feminine genitive singular)
τριβόμενου (genitive neuter singular)
τριβόμενων (genitive masculine plural)
τριβόμενων (feminine genitive plural)
τριβόμενων (genitive neuter plural)
τριβόμενο (accusative masculine singular)
τριβόμενη (accusative feminine singular)
τριβόμενο (accusative neuter singular)
τριβόμενους (accusative masculine plural)
τριβόμενες (accusative feminine plural)
τριβόμενα (accusative neuter plural)
τριβόμενε (masculine singular vocative)
τριβόμενη (feminine singular vocative)
τριβόμενο (neuter singular vocative)
τριβόμενοι (masculine plural vocative)
τριβόμενες (feminine plural vocative)
τριβόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τριβόμενος (trivómenos)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενοι (trivómenoi)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

τριβόμενου (trivómenou)

τριβόμενης (trivómenis)

τριβόμενου (trivómenou)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενων (trivómenon)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενους (trivómenous)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

τριβόμενε (trivómene)

τριβόμενη (trivómeni)

τριβόμενο (trivómeno)

τριβόμενοι (trivómenoi)

τριβόμενες (trivómenes)

τριβόμενα (trivómena)

Present participle of τρίβω (trívo, “to rub”).

τριβόμενα σύμφωνα


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


τρόπος άρθρωσης

head

τρόποι άρθρωσης

τρόπος άρθρωσης • (trópos árthrosis) m (plural τρόποι άρθρωσης)

el-noun

τρόποι άρθρωσης

trópos árthrosis (romanization)
τρόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English manner of articulation or French mode d’articulation.

cal

manner of articulation
manner of articulation

(phonetics, phonology) manner of articulation


τόπος άρθρωσης

head

τόποι άρθρωσης

τόπος άρθρωσης • (tópos árthrosis) m (plural τόποι άρθρωσης)

el-noun

τόποι άρθρωσης

tópos árthrosis (romanization)
τόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English place of articulation or French lieu d’articulation.

place of articulation
place of articulation

(phonetics, phonology) place of articulation


ουρανικοποίηση

head

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση • (ouranikopoíisi) f (plural ουρανικοποιήσεις)

el-noun

ουρανικοποιήσεις

ouranikopoíisi (romanization)
ουρανικοποιήσεις (plural)
ουρανικοποίηση (nominative singular)
ουρανικοποιήσεις (nominative plural)
ουρανικοποίησης (genitive singular)
ουρανικοποιήσεων (genitive plural)
ουρανικοποίηση (accusative singular)
ουρανικοποιήσεις (accusative plural)
ουρανικοποίηση (singular vocative)
ουρανικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίησης

ουρανικοποιήσεων

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουρανικοποιήσεως (ouranikopoiíseos)

ου‧ρα‧νι‧κο‧ποί‧η‧ση

Morphologically, ουρανικ(ός) (ouranik(ós), “palatal”) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi, “creation, -ization”).


υπερωικοποίηση

head

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση • (yperoïkopoíisi) f (plural υπερωικοποιήσεις)

el-noun

υπερωικοποιήσεις

yperoïkopoíisi (romanization)
υπερωικοποιήσεις (plural)
υπερωικοποίηση (nominative singular)
υπερωικοποιήσεις (nominative plural)
υπερωικοποίησης (genitive singular)
υπερωικοποιήσεων (genitive plural)
υπερωικοποίηση (accusative singular)
υπερωικοποιήσεις (accusative plural)
υπερωικοποίηση (singular vocative)
υπερωικοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίησης

υπερωικοποιήσεων

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: υπερωικοποιήσεως (yperoïkopoiíseos)

υπερωικός (yperoïkós) + -ποίηση (-poíisi).


οριστικός

head

οριστικός • (oristikós) m (feminine οριστική, neuter οριστικό)

oristikós (romanization)
οριστική (feminine)
οριστικό (neuter)
οριστικός (masculine nominative singular)
οριστική (feminine nominative singular)
οριστικό (neuter nominative singular)
οριστικοί (masculine nominative plural)
οριστικές (feminine nominative plural)
οριστικά (neuter nominative plural)
οριστικού (genitive masculine singular)
οριστικής (feminine genitive singular)
οριστικού (genitive neuter singular)
οριστικών (genitive masculine plural)
οριστικών (feminine genitive plural)
οριστικών (genitive neuter plural)
οριστικό (accusative masculine singular)
οριστική (accusative feminine singular)
οριστικό (accusative neuter singular)
οριστικούς (accusative masculine plural)
οριστικές (accusative feminine plural)
οριστικά (accusative neuter plural)
οριστικέ (masculine singular vocative)
οριστική (feminine singular vocative)
οριστικό (neuter singular vocative)
οριστικοί (masculine plural vocative)
οριστικές (feminine plural vocative)
οριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οριστικός (oristikós)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικοί (oristikoí)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

οριστικού (oristikoú)

οριστικής (oristikís)

οριστικού (oristikoú)

οριστικών (oristikón)

οριστικών (oristikón)

οριστικών (oristikón)

οριστικό (oristikó)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικούς (oristikoús)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

οριστικέ (oristiké)

οριστική (oristikí)

οριστικό (oristikó)

οριστικοί (oristikoí)

οριστικές (oristikés)

οριστικά (oristiká)

From Ancient Greek ὁριστικός (horistikós).


χειλοϋπερωικός

head

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

χειλοϋπερωικός • (cheiloÿperoïkós) m (feminine χειλοϋπερωική, neuter χειλοϋπερωικό)

el-adj

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

cheiloÿperoïkós (romanization)
χειλοϋπερωική (feminine)
χειλοϋπερωικό (neuter)
χειλοϋπερωικός (masculine nominative singular)
χειλοϋπερωική (feminine nominative singular)
χειλοϋπερωικό (neuter nominative singular)
χειλοϋπερωικοί (masculine nominative plural)
χειλοϋπερωικές (feminine nominative plural)
χειλοϋπερωικά (neuter nominative plural)
χειλοϋπερωικού (genitive masculine singular)
χειλοϋπερωικής (feminine genitive singular)
χειλοϋπερωικού (genitive neuter singular)
χειλοϋπερωικών (genitive masculine plural)
χειλοϋπερωικών (feminine genitive plural)
χειλοϋπερωικών (genitive neuter plural)
χειλοϋπερωικό (accusative masculine singular)
χειλοϋπερωική (accusative feminine singular)
χειλοϋπερωικό (accusative neuter singular)
χειλοϋπερωικούς (accusative masculine plural)
χειλοϋπερωικές (accusative feminine plural)
χειλοϋπερωικά (accusative neuter plural)
χειλοϋπερωικέ (masculine singular vocative)
χειλοϋπερωική (feminine singular vocative)
χειλοϋπερωικό (neuter singular vocative)
χειλοϋπερωικοί (masculine plural vocative)
χειλοϋπερωικές (feminine plural vocative)
χειλοϋπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-a

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-positive

Declension of χειλοϋπερωικός

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-table

χειλοϋπερωικός (cheiloÿperoïkós)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικοί (cheiloÿperoïkoí)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

χειλοϋπερωικού (cheiloÿperoïkoú)

χειλοϋπερωικής (cheiloÿperoïkís)

χειλοϋπερωικού (cheiloÿperoïkoú)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικών (cheiloÿperoïkón)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικούς (cheiloÿperoïkoús)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

χειλοϋπερωικέ (cheiloÿperoïké)

χειλοϋπερωική (cheiloÿperoïkí)

χειλοϋπερωικό (cheiloÿperoïkó)

χειλοϋπερωικοί (cheiloÿperoïkoí)

χειλοϋπερωικές (cheiloÿperoïkés)

χειλοϋπερωικά (cheiloÿperoïká)

From χείλος (cheílos) + υπερωικός (yperoïkós). Calque of French labiovélaire or English labiovelar.


αηχοποίηση

head

αηχοποιήσεις

αηχοποίηση • (aïchopoíisi) f (plural αηχοποιήσεις)

el-noun

αηχοποιήσεις

aïchopoíisi (romanization)
αηχοποιήσεις (plural)
αηχοποίηση (nominative singular)
αηχοποιήσεις (nominative plural)
αηχοποίησης (genitive singular)
αηχοποιήσεων (genitive plural)
αηχοποίηση (accusative singular)
αηχοποιήσεις (accusative plural)
αηχοποίηση (singular vocative)
αηχοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεων

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αηχοποιήσεως (aïchopoiíseos)


ηχηροποίηση

head

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίηση • (ichiropoíisi) f (plural ηχηροποιήσεις)

el-noun

ηχηροποιήσεις

ichiropoíisi (romanization)
ηχηροποιήσεις (plural)
ηχηροποίηση (nominative singular)
ηχηροποιήσεις (nominative plural)
ηχηροποίησης (genitive singular)
ηχηροποιήσεων (genitive plural)
ηχηροποίηση (accusative singular)
ηχηροποιήσεις (accusative plural)
ηχηροποίηση (singular vocative)
ηχηροποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίησης

ηχηροποιήσεων

ηχηροποιήσεις

ηχηροποιήσεις

Older or formal genitive singular: ηχηροποιήσεως (ichiropoiíseos)


έκκροτος

head

έκκροτος • (ékkrotos) m (feminine έκκροτη, neuter έκκροτο)

ékkrotos (romanization)
έκκροτη (feminine)
έκκροτο (neuter)
έκκροτος (masculine nominative singular)
έκκροτη (feminine nominative singular)
έκκροτο (neuter nominative singular)
έκκροτοι (masculine nominative plural)
έκκροτες (feminine nominative plural)
έκκροτα (neuter nominative plural)
έκκροτου (genitive masculine singular)
έκκροτης (feminine genitive singular)
έκκροτου (genitive neuter singular)
έκκροτων (genitive masculine plural)
έκκροτων (feminine genitive plural)
έκκροτων (genitive neuter plural)
έκκροτο (accusative masculine singular)
έκκροτη (accusative feminine singular)
έκκροτο (accusative neuter singular)
έκκροτους (accusative masculine plural)
έκκροτες (accusative feminine plural)
έκκροτα (accusative neuter plural)
έκκροτε (masculine singular vocative)
έκκροτη (feminine singular vocative)
έκκροτο (neuter singular vocative)
έκκροτοι (masculine plural vocative)
έκκροτες (feminine plural vocative)
έκκροτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

έκκροτος (ékkrotos)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτοι (ékkrotoi)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

έκκροτου (ékkrotou)

έκκροτης (ékkrotis)

έκκροτου (ékkrotou)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτων (ékkroton)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτους (ékkrotous)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

έκκροτε (ékkrote)

έκκροτη (ékkroti)

έκκροτο (ékkroto)

έκκροτοι (ékkrotoi)

έκκροτες (ékkrotes)

έκκροτα (ékkrota)

From Ancient Greek ἔκκροτος (ékkrotos), from Ancient Greek ἐκκρούω (ekkroúō, “to expel”). See κρότος m (krótos, “rattling noise, clack”).

der

έκκροτα σύμφωνα


υπερωικός

head

υπερωικός • (yperoïkós) m (feminine υπερωική, neuter υπερωικό)

yperoïkós (romanization)
υπερωική (feminine)
υπερωικό (neuter)
υπερωικός (masculine nominative singular)
υπερωική (feminine nominative singular)
υπερωικό (neuter nominative singular)
υπερωικοί (masculine nominative plural)
υπερωικές (feminine nominative plural)
υπερωικά (neuter nominative plural)
υπερωικού (genitive masculine singular)
υπερωικής (feminine genitive singular)
υπερωικού (genitive neuter singular)
υπερωικών (genitive masculine plural)
υπερωικών (feminine genitive plural)
υπερωικών (genitive neuter plural)
υπερωικό (accusative masculine singular)
υπερωική (accusative feminine singular)
υπερωικό (accusative neuter singular)
υπερωικούς (accusative masculine plural)
υπερωικές (accusative feminine plural)
υπερωικά (accusative neuter plural)
υπερωικέ (masculine singular vocative)
υπερωική (feminine singular vocative)
υπερωικό (neuter singular vocative)
υπερωικοί (masculine plural vocative)
υπερωικές (feminine plural vocative)
υπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπερωικός (yperoïkós)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικοί (yperoïkoí)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

υπερωικού (yperoïkoú)

υπερωικής (yperoïkís)

υπερωικού (yperoïkoú)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικών (yperoïkón)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικούς (yperoïkoús)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

υπερωικέ (yperoïké)

υπερωική (yperoïkí)

υπερωικό (yperoïkó)

υπερωικοί (yperoïkoí)

υπερωικές (yperoïkés)

υπερωικά (yperoïká)

From υπερώα (yperóa) + -ικός (-ikós). Calque of French vélaire.


πολυπαλλόμενο

head

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο • (polypallómeno) n (plural πολυπαλλόμενα)

el-noun

πολυπαλλόμενα

polypallómeno (romanization)
πολυπαλλόμενα (plural)
πολυπαλλόμενο (nominative singular)
πολυπαλλόμενα (nominative plural)
πολυπαλλομένου (genitive singular)
πολυπαλλόμενου (genitive singular)
πολυπαλλομένων (genitive plural)
πολυπαλλόμενο (accusative singular)
πολυπαλλόμενα (accusative plural)
πολυπαλλόμενο (singular vocative)
πολυπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλομένου

πολυπαλλόμενου

πολυπαλλομένων

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

From πολύ (polý) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).


μονοπαλλόμενο

head

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο • (monopallómeno) n (plural μονοπαλλόμενα)

el-noun

μονοπαλλόμενα

monopallómeno (romanization)
μονοπαλλόμενα (plural)
μονοπαλλόμενο (nominative singular)
μονοπαλλόμενα (nominative plural)
μονοπαλλόμενου (genitive singular)
μονοπαλλόμενων (genitive plural)
μονοπαλλόμενο (accusative singular)
μονοπαλλόμενα (accusative plural)
μονοπαλλόμενο (singular vocative)
μονοπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενου

μονοπαλλόμενων

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

From μόνος (mónos) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).

μο‧νο‧παλ‧λό‧με‧νο

(phonetics, phonology) flap, tap (consonant sound made by a single muscle contraction)

παλλόμενο (pallómeno) σύμφωνο

παλλόμενο σύμφωνο at Dictionary of Linguistic Terms at www.greek-language.gr retr:2018.


στρογγυλός

head

στρογγυλός • (strongylós) m (feminine στρογγυλή, neuter στρογγυλό)

strongylós (romanization)
στρογγυλή (feminine)
στρογγυλό (neuter)
στρογγυλός (masculine nominative singular)
στρογγυλή (feminine nominative singular)
στρογγυλό (neuter nominative singular)
στρογγυλοί (masculine nominative plural)
στρογγυλές (feminine nominative plural)
στρογγυλά (neuter nominative plural)
στρογγυλού (genitive masculine singular)
στρογγυλής (feminine genitive singular)
στρογγυλού (genitive neuter singular)
στρογγυλών (genitive masculine plural)
στρογγυλών (feminine genitive plural)
στρογγυλών (genitive neuter plural)
στρογγυλό (accusative masculine singular)
στρογγυλή (accusative feminine singular)
στρογγυλό (accusative neuter singular)
στρογγυλούς (accusative masculine plural)
στρογγυλές (accusative feminine plural)
στρογγυλά (accusative neuter plural)
στρογγυλέ (masculine singular vocative)
στρογγυλή (feminine singular vocative)
στρογγυλό (neuter singular vocative)
στρογγυλοί (masculine plural vocative)
στρογγυλές (feminine plural vocative)
στρογγυλά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στρογγυλός (strongylós)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλοί (strongyloí)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

στρογγυλού (strongyloú)

στρογγυλής (strongylís)

στρογγυλού (strongyloú)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλών (strongylón)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλούς (strongyloús)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

στρογγυλέ (strongylé)

στρογγυλή (strongylí)

στρογγυλό (strongyló)

στρογγυλοί (strongyloí)

στρογγυλές (strongylés)

στρογγυλά (strongylá)

From Ancient Greek στρογγύλος (strongúlos), with accent shift by analogy with oxytone words such as ομαλός (omalós), μακρουλός (makroulós).

στρογγυλά φωνήεντα


συναίρεση

head

συναίρεση • (synaíresi) f (plural συναιρέσεις)

synaíresi (romanization)
συναιρέσεις (plural)
συναίρεση (nominative singular)
συναιρέσεις (nominative plural)
συναίρεσης (genitive singular)
συναιρέσεων (genitive plural)
συναίρεση (accusative singular)
συναιρέσεις (accusative plural)
συναίρεση (singular vocative)
συναιρέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναιρέσεως (synairéseos)

συ‧ναί‧ρε‧ση

From Koine Greek συναίρεσις (sunaíresis), from Ancient Greek συναιρέω (sunairéō), συναιρῶ (sunairô, “to draw together, contract”), from συν- (sun-, “with, together”) + ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω (aweírō, aeírō, aírō, “to take up, draw; bind, attach”), from Proto-Hellenic *aweřřō, from Proto-Indo-European *h₂wer-, equivalent to συναιρώ (synairó) from συν- (syn-) + αίρω (aíro). Or from συν- (sun-, “with, together”) + αἱρέω (hairéō, “take, grasp”), from Proto-Hellenic *héřřō, from Proto-Indo-European *ser- (“to bind, tie together”).

af

ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω

der

e.g. of [ao] to [o] as in τραγουδάω (tragoudáo) > τραγουδώ (tragoudó, “I sing”)

(grammar, phonology) contraction, synaeresis of two adjacent vowels or diphthongs within one word, into one


συμφυρμός

head

συμφυρμός • (symfyrmós) m (plural συμφυρμοί)

symfyrmós (romanization)
συμφυρμοί (plural)
συμφυρμός (nominative singular)
συμφυρμοί (nominative plural)
συμφυρμού (genitive singular)
συμφυρμών (genitive plural)
συμφυρμό (accusative singular)
συμφυρμούς (accusative plural)
συμφυρμέ (singular vocative)
συμφυρμοί (plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek συμφῡρμός (sumphūrmós) from verb συμφύρω (sumphúrō). For sense in linguistics, calque of French contamination.

• διάβολος (/ˈðʝavolos/ “devil”) & σατανάς (/sataˈnas/ “satan”) → διάτανος (/ˈðʝatanos/ “devil”)

• γέροντας (/ˈʝerondas/ “old man”) & γεράματα (/ʝeˈramata/ “old years, old age”) → γεροντάματα (/ʝeronˈdamata/ “old age”)

(linguistics, phonology, phonetics) blend of two cognate elements (sounds, morphemes, phrases) which violates the rules of word formation. Associated with analogy and paretymology. e.g.


͵Στ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Π

The Greek numeral representing the number eighty thousand (80,000).


͵Μ

The Greek numeral representing the number forty thousand (40,000).


͵Λ

The Greek numeral representing the number thirty thousand (30,000).


͵Ν

The Greek numeral representing the number fifty thousand (50,000).


͵Υ

four hundred thousand
four hundred thousand

The Greek numeral representing the number four hundred thousand (400,000).


͵Ο

The Greek numeral representing the number seventy thousand (70,000).


͵Ξ

The Greek numeral representing the number sixty thousand (60,000).


͵Φ

five hundred thousand
five hundred thousand

The Greek numeral representing the number five hundred thousand (500,000).


͵Ψ

seven hundred thousand
seven hundred thousand

The Greek numeral representing the number seven hundred thousand (700,000).


͵Σ

two hundred thousand
two hundred thousand

The Greek numeral representing the number two hundred thousand (200,000).


͵Ϡ

nine hundred thousand
nine hundred thousand

The Greek numeral representing the number nine hundred thousand (900,000).


͵Τ

three hundred thousand
three hundred thousand

The Greek numeral representing the number three hundred thousand (300,000).


͵Ϟ

The Greek numeral representing the number ninety thousand (90,000).


͵Χ

six hundred thousand
six hundred thousand

The Greek numeral representing the number six hundred thousand (600,000).


νέα ελληνική

νέα ελληνική • (néa ellinikí) f

el-noun

νέα ελληνική • (néa ellinikí) f

néa ellinikí (romanization)
νέα ελληνική (nominative singular)
νέας ελληνικής (genitive singular)
νέα ελληνική (accusative singular)
νέα ελληνική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

νέα ελληνική

νέας ελληνικής

νέα ελληνική

νέα ελληνική

Feminine singular substantivized from adjectives νέος (néos, “young, modern”) & ελληνικός (ellinikós, “Greek”) by ellipsis of feminine noun γλώσσα (glóssa, “language”).

νέα ελληνικά
νέα ελληνικά#Greek

Alternative form of νέα ελληνικά (néa elliniká): Modern Greek, Neo-Hellenic


νεοελληνικά

neoelliniká (romanization)
νεοελληνικά (nominative plural)
νεοελληνικών (genitive plural)
νεοελληνικά (accusative plural)
νεοελληνικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

νεοελληνικών

Neuter plural substantivized from adjective νεοελληνικός (neoellinikós, “new, modern Greek”).

νε‧ο‧ελ‧λη‧νι‧κά

νέα ελληνικά
νέα ελληνικά#Greek

Alternative form of νέα ελληνικά (néa elliniká): Modern Greek, Neo-Hellenic language


νεοελληνική

head

νεοελληνική • (neoellinikí) f

el-noun

νεοελληνική • (neoellinikí) f

neoellinikí (romanization)
νεοελληνική (nominative singular)
νεοελληνικής (genitive singular)
νεοελληνική (accusative singular)
νεοελληνική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

νεοελληνικής

Feminine singular substantivized from adjective νεοελληνικός (neoellinikós, “new, modern Greek”) by ellipsis of feminine noun γλώσσα (glóssa, “language”).

νε‧ο‧ελ‧λη‧νι‧κή

νέα ελληνικά
νέα ελληνικά#Greek


μετάπτωση

head

μετάπτωση • (metáptosi) f (plural μεταπτώσεις)

metáptosi (romanization)
μεταπτώσεις (plural)
μετάπτωση (nominative singular)
μεταπτώσεις (nominative plural)
μετάπτωσης (genitive singular)
μεταπτώσεων (genitive plural)
μετάπτωση (accusative singular)
μεταπτώσεις (accusative plural)
μετάπτωση (singular vocative)
μεταπτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταπτώσεως (metaptóseos)

με‧τά‧πτω‧ση

From Ancient Greek μετᾰ́πτωσῐς (“change”) (μετά (metá) + πτῶσῐς (ptôsis)). Sense in linguistics, since Hellenistic Koine.

ποσοτική μετάπτωση: λέγω - λόγος
posotikí metáptosi: légo - lógos
quantitive ablaut: lĕgo (“I say”) - lŏgos (“speech, reason”)

ποιοτική μετάπτωση: πατέρα - πατήρ
poiotikí metáptosi: patéra - patír
qualitative ablaut: patĕra (“father -accusative-”) - patēr (“father -nominative-”)

See notes

(linguistics, phonetics) ablaut, vowel gradation. For Greek language: change during derivation or composition of a word, or specifically of a vowel or diphthong in a root, or stem, or an affix, either qualitative (short ↔ short), or quantitive (short ↔ long)


διεθνισμός

head

διεθνισμός • (diethnismós) m (plural διεθνισμοί)

diethnismós (romanization)
διεθνισμοί (plural)
for sense: linguistics (mainly)
διεθνισμός (nominative singular)
διεθνισμοί (nominative plural)
διεθνισμού (genitive singular)
διεθνισμών (genitive plural)
διεθνισμό (accusative singular)
διεθνισμούς (accusative plural)
διεθνισμέ (singular vocative)
διεθνισμοί (plural vocative)

δι‧ε‧θνι‧σμός

διεθνής (“international”) + -ισμός
* (as theory): Calque of French internationalisme. Attested since 1893.
* (linguistics): Calque of German Internationalismus.


απολίθωμα

απολίθωμα • (apolíthoma) n (plural απολιθώματα)

apolíthoma (romanization)
απολιθώματα (plural)
απολίθωμα (nominative singular)
απολιθώματα (nominative plural)
απολιθώματος (genitive singular)
απολιθωμάτων (genitive plural)
απολίθωμα (accusative singular)
απολιθώματα (accusative plural)
απολίθωμα (singular vocative)
απολιθώματα (plural vocative)

el-decl-noun

απολιθώματος

απολιθωμάτων

α‧πο‧λί‧θω‧μα

First attested in 1856. From απολιθώνω (apolithóno, “fossilize”) + -μα (-ma, “neuter suffix”). Morphologically from από (apó, “from”) + λίθος (líthos, “stone”) + -μα (-ma, “suffix”). For sense fossil, calque of French pétrification. For figurative senses, calque of French fossile.

af

(figuratively, linguistics) a fossil word or expression.


αμπχαζικά

ampchaziká (romanization)
αμπχαζικά (nominative plural)
αμπχαζικών (genitive plural)
αμπχαζικά (accusative plural)
αμπχαζικά (plural vocative)


αμπχαζικά

head

αμπχαζικά • (ampchaziká)

el-adv

αμπχαζικά • (ampchaziká)


ερρίνωση

head

ερρίνωση • (errínosi) f (plural ερρινώσεις)

errínosi (romanization)
ερρινώσεις (plural)
ερρίνωση (nominative singular)
ερρινώσεις (nominative plural)
ερρίνωσης (genitive singular)
ερρινώσεων (genitive plural)
ερρίνωση (accusative singular)
ερρινώσεις (accusative plural)
ερρίνωση (singular vocative)
ερρινώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ερρινώσεως (errinóseos)

ερρινοποίηση ερρινοποίηση#Greek

(phonetics, phonology) Synonym of ερρινοποίηση (errinopoíisi)


ερρινότης

head

ερρινότης • (errinótis) f (plural ερρινότητες)

errinótis (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότης (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητος (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητας (accusative plural)
ερρινότης (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)

el-decl-noun

In polytonic script with article: ἡ ἐρρινότης, τῆς ἐρρινότητος, τήν ἐρρινότητα, (ὦ) ἐρρινότης
αἱ ἐρρινότητες, τῶν ἐρρινοτήτων, τάς ἐρρινότητας, (ὦ) ἐρρινότητες

ἐρ‧ρι‧νό‧της

From Ancient Greek ἔρρινον (érrhinon) + -της (-tis, suffix for feminine nouns).

(phonetics, phonology) nasality, the characteristic of nasal voice.


ερρινότητα

head

ερρινότητα • (errinótita) f (plural ερρινότητες)

errinótita (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότητα (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητας (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητες (accusative plural)
ερρινότητα (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)

ερ‧ρι‧νό‧τη‧τα

From Katharevousa ἐρρινότης (errhinótēs). See έρρινος (érrinos).


ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση • (errinopoíisi) f (plural ερρινοποιήσεις)

el-noun

ερρινοποιήσεις

errinopoíisi (romanization)
ερρινοποιήσεις (plural)
ερρινοποίηση (nominative singular)
ερρινοποιήσεις (nominative plural)
ερρινοποίησης (genitive singular)
ερρινοποιήσεων (genitive plural)
ερρινοποίηση (accusative singular)
ερρινοποιήσεις (accusative plural)
ερρινοποίηση (singular vocative)
ερρινοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίησης

ερρινοποιήσεων

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ερρινοποιήσεως (errinopoiíseos)

ερ‧ρι‧νο‧ποί‧η‧ση

Calque of French nasalisation. From έρρινος (érrinos) + -ποίηση (-poíisi) from -ποίησις (-poíēsis).

ερρινοποίηση του [ɡ] σε [ŋɡ]
errinopoíisi tou [ɡ] se [ŋɡ]
nasalization of [ɡ] to [ŋɡ]

(phonetics, phonology) nasalization, the change of the pronunciation of a phoneme, to nasal


ένρινος

head

ένρινος • (énrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

énrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
ένρινος (masculine nominative singular)
ένρινη (feminine nominative singular)
ένρινο (neuter nominative singular)
ένρινοι (masculine nominative plural)
ένρινες (feminine nominative plural)
ένρινα (neuter nominative plural)
ένρινου (genitive masculine singular)
ένρινης (feminine genitive singular)
ένρινου (genitive neuter singular)
ένρινων (genitive masculine plural)
ένρινων (feminine genitive plural)
ένρινων (genitive neuter plural)
ένρινο (accusative masculine singular)
ένρινη (accusative feminine singular)
ένρινο (accusative neuter singular)
ένρινους (accusative masculine plural)
ένρινες (accusative feminine plural)
ένρινα (accusative neuter plural)
ένρινε (masculine singular vocative)
ένρινη (feminine singular vocative)
ένρινο (neuter singular vocative)
ένρινοι (masculine plural vocative)
ένρινες (feminine plural vocative)
ένρινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ένρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ένρινος, etc.)

el-decl-adj-table

ένρινος (énrinos)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινοι (énrinoi)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

ένρινου (énrinou)

ένρινης (énrinis)

ένρινου (énrinou)

ένρινων (énrinon)

ένρινων (énrinon)

ένρινων (énrinon)

ένρινο (énrino)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινους (énrinous)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

ένρινε (énrine)

ένρινη (énrini)

ένρινο (énrino)

ένρινοι (énrinoi)

ένρινες (énrines)

ένρινα (énrina)

έρρινος έρρινος#Greek

(phonetics, phonology) Alternative form of έρρινος (érrinos)


ενρινότητα

head

ενρινότητα • (enrinótita) f (plural ενρινότητες)

enrinótita (romanization)
ενρινότητες (plural)
ενρινότητα (nominative singular)
ενρινότητες (nominative plural)
ενρινότητας (genitive singular)
ενρινοτήτων (genitive plural)
ενρινότητα (accusative singular)
ενρινότητες (accusative plural)
ενρινότητα (singular vocative)
ενρινότητες (plural vocative)

εν‧ρι‧νό‧τη‧τα


Κριτές

From Ancient Greek Κριταί (Kritaí), from κριτής (kritḗs, “judge”).

Judges (seventh book in the New Testament of the Bible)


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

Ruth (eighth book in the Old Testament of the Bible)

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Πράξεις των Αποστόλων

head

Πράξεις των Αποστόλων

Πράξεις των Αποστόλων • (Práxeis ton Apostólon) f pl

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

Acts of the Apostles
Acts of the Apostles

Acts of the Apostles (fifth book in the New Testament of the Bible)

en-Πράξεις_των_Αποστόλων-el-name-u2dtIKuP


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)

Book of Joshua (sixth book in the Old Testament of the Bible)


κοινόλεκτος

head

κοινόλεκτος • (koinólektos) f (plural κοινόλεκτοι)

koinólektos (romanization)
κοινόλεκτοι (plural)
κοινόλεκτος (nominative singular)
κοινόλεκτοι (nominative plural)
κοινολέκτου (genitive singular)
κοινολέκτων (genitive plural)
κοινόλεκτο (accusative singular)
κοινολέκτους (accusative plural)
κοινόλεκτε (singular vocative)
κοινόλεκτο (singular vocative)
κοινόλεκτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κοινολέκτους

κοι‧νό‧λε‧κτος

From the Hellenistic adjective of Koine Greek κοινόλεκτος (koinólektos, “in the language of common life”).

inh

(linguistics) the common body of a standard language which is spoken by all, including the dialectal speakers of regional or other varieties.


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


Ιησούς Χριστός

head

Ιησούς Χριστός • (Iisoús Christós) m

From Ancient Greek Ἰησοῦς Χριστός (Iēsoûs Khristós), from Hebrew יֵשׁוּעַ.

der

Ἰησοῦς Χριστός

Hebrew יֵשׁוּעַ


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος (anantapódotos)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτης (anantapódotis)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτους (anantapódotous)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτε (anantapódote)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


εκκρούω

εκκρούω • (ekkroúo)

el-verb

εκκρούω • (ekkroúo) (past εξέκρουσα, passive εκκρούομαι)

ekkroúo (romanization)
εξέκρουσα (past)
εκκρούομαι (passive)
εκκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκκρουσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκκρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκκρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκκρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκκρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκκρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
εκκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκρούσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
εκκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
εκκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκκρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκκρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκκρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκκρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έκκρουε (active imperative imperfective informal second-person singular)
έκκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
εκκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
εκκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκκρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκκρούοντας (active participle present)
έχοντας εκκρούσει (active participle past)
εκκρούσει (active infinitive-aorist)
εκκρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐκκρούω. For sense in linguistics, a semantic loan from German ausstoßen. Morphologically, from εκ- (“counter-”) + κρούω (“strike”).

(linguistics) to delete one of adjacent vowels of different words


φλύαρος

head

φλύαρος • (flýaros) m (feminine φλύαρη, neuter φλύαρο)

flýaros (romanization)
φλύαρη (feminine)
φλύαρο (neuter)
φλύαρος (masculine nominative singular)
φλύαρη (feminine nominative singular)
φλύαρο (neuter nominative singular)
φλύαροι (masculine nominative plural)
φλύαρες (feminine nominative plural)
φλύαρα (neuter nominative plural)
φλύαρου (genitive masculine singular)
φλύαρης (feminine genitive singular)
φλύαρου (genitive neuter singular)
φλύαρων (genitive masculine plural)
φλύαρων (feminine genitive plural)
φλύαρων (genitive neuter plural)
φλύαρο (accusative masculine singular)
φλύαρη (accusative feminine singular)
φλύαρο (accusative neuter singular)
φλύαρους (accusative masculine plural)
φλύαρες (accusative feminine plural)
φλύαρα (accusative neuter plural)
φλύαρε (masculine singular vocative)
φλύαρη (feminine singular vocative)
φλύαρο (neuter singular vocative)
φλύαροι (masculine plural vocative)
φλύαρες (feminine plural vocative)
φλύαρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φλύαρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φλύαρος, etc.)

el-decl-adj-table

φλύαρος (flýaros)

φλύαρη (flýari)

φλύαρο (flýaro)

φλύαροι (flýaroi)

φλύαρες (flýares)

φλύαρα (flýara)

φλύαρου (flýarou)

φλύαρης (flýaris)

φλύαρου (flýarou)

φλύαρων (flýaron)

φλύαρων (flýaron)

φλύαρων (flýaron)

φλύαρο (flýaro)

φλύαρη (flýari)

φλύαρο (flýaro)

φλύαρους (flýarous)

φλύαρες (flýares)

φλύαρα (flýara)

φλύαρε (flýare)

φλύαρη (flýari)

φλύαρο (flýaro)

φλύαροι (flýaroi)

φλύαρες (flýares)

φλύαρα (flýara)

Learned borrowing from Ancient Greek φλύαρος (phlúaros).


άναρθρος

head

άναρθρος • (ánarthros) m (feminine άναρθρη, neuter άναρθρο)

ánarthros (romanization)
άναρθρη (feminine)
άναρθρο (neuter)
άναρθρος (masculine nominative singular)
άναρθρη (feminine nominative singular)
άναρθρο (neuter nominative singular)
άναρθροι (masculine nominative plural)
άναρθρες (feminine nominative plural)
άναρθρα (neuter nominative plural)
άναρθρου (genitive masculine singular)
άναρθρης (feminine genitive singular)
άναρθρου (genitive neuter singular)
άναρθρων (genitive masculine plural)
άναρθρων (feminine genitive plural)
άναρθρων (genitive neuter plural)
άναρθρο (accusative masculine singular)
άναρθρη (accusative feminine singular)
άναρθρο (accusative neuter singular)
άναρθρους (accusative masculine plural)
άναρθρες (accusative feminine plural)
άναρθρα (accusative neuter plural)
άναρθρε (masculine singular vocative)
άναρθρη (feminine singular vocative)
άναρθρο (neuter singular vocative)
άναρθροι (masculine plural vocative)
άναρθρες (feminine plural vocative)
άναρθρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άναρθρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άναρθρος, etc.)

From Ancient Greek ἄναρθρος (ánarthros, “inarticulate, spineless”).


ειδύλλιο

head

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


αναστροφή

head

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α‧να‧στρο‧φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of word order

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of stress position


αναπαιστικός

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός (anapaistikós)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικής (anapaistikís)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικούς (anapaistikoús)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικέ (anapaistiké)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


αναύξητος

head

αναύξητος • (anáfxitos) m (feminine αναύξητη, neuter αναύξητο)

anáfxitos (romanization)
αναύξητη (feminine)
αναύξητο (neuter)
αναύξητος (masculine nominative singular)
αναύξητη (feminine nominative singular)
αναύξητο (neuter nominative singular)
αναύξητοι (masculine nominative plural)
αναύξητες (feminine nominative plural)
αναύξητα (neuter nominative plural)
αναύξητου (genitive masculine singular)
αναύξητης (feminine genitive singular)
αναύξητου (genitive neuter singular)
αναύξητων (genitive masculine plural)
αναύξητων (feminine genitive plural)
αναύξητων (genitive neuter plural)
αναύξητο (accusative masculine singular)
αναύξητη (accusative feminine singular)
αναύξητο (accusative neuter singular)
αναύξητους (accusative masculine plural)
αναύξητες (accusative feminine plural)
αναύξητα (accusative neuter plural)
αναύξητε (masculine singular vocative)
αναύξητη (feminine singular vocative)
αναύξητο (neuter singular vocative)
αναύξητοι (masculine plural vocative)
αναύξητες (feminine plural vocative)
αναύξητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύξητος (anáfxitos)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητοι (anáfxitoi)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)

αναύξητου (anáfxitou)

αναύξητης (anáfxitis)

αναύξητου (anáfxitou)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητων (anáfxiton)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητους (anáfxitous)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)

αναύξητε (anáfxite)

αναύξητη (anáfxiti)

αναύξητο (anáfxito)

αναύξητοι (anáfxitoi)

αναύξητες (anáfxites)

αναύξητα (anáfxita)


ανακόλουθο

head

ανακόλουθο • (anakóloutho) n (plural ανακόλουθα)

anakóloutho (romanization)
ανακόλουθα (plural)
ανακόλουθο (nominative singular)
ανακόλουθα (nominative plural)
ανακολούθου (genitive singular)
ανακόλουθου (genitive singular)
ανακολούθων (genitive plural)
ανακόλουθων (genitive plural)
ανακόλουθο (accusative singular)
ανακόλουθα (accusative plural)
ανακόλουθο (singular vocative)
ανακόλουθα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνακόλουθον (anakólouthon).