συγκόπτω

head

συγκόπτω • (sygkópto)

el-verb

συγκόπτω • (sygkópto) (past συνέκοψα, passive συγκόπτομαι) found chiefly in the present tense

sygkópto (romanization)
συνέκοψα (past)
συγκόπτομαι (passive)
συγκόπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκόψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκόπτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκοπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκόπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκόψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκόπτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκοπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκόπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκόψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκόπτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκοπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκόπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συγκόψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκοπτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκοπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκόπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκόψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκοπτόσαστε (imperfective indicative passive plural present rare second-person)
συγκοπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκόπτουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκόψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόπτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκοπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκοπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέκοπτα (active first-person imperfect imperfective indicative rare singular)
συνέκοψα (active first-person indicative past perfective rare singular)
συγκοπτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκόπηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
συνέκοπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέκοψες (active indicative past perfective second-person singular)
συγκοπτόσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκόπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέκοπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέκοψε (active indicative past perfective singular third-person)
συγκοπτόταν (imperfect imperfective indicative passive rare singular third-person)
συγκόπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκόπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκόψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκοπτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκοπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκόπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκόψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συγκοπτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συγκοπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέκοπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέκοψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψανε (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόπτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκόπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκόπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκόψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκόπτομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκοπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύγκοπτε (active imperative imperfective rare second-person singular)
σύγκοψε (active imperative perfective rare second-person singular)
συγκόψου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκόπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκόψτε (active imperative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
συγκοπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκόπτοντας (active participle present)
συγκοπτόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συγκόψει (active participle past)
συγκεκομμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συγκόψει (active infinitive-aorist)
συγκοπεί (infinitive-aorist passive)

συ‧γκό‧πτω συγ‧κό‧πτω

Learned borrowing from Ancient Greek συγκόπτω (sunkóptō). By surface analysis, συγ- (συν-) (“together”) + κόπτω (“cut”).

surf

(grammar, phonology, phonetics) to cut short a sound or syllable in or of a word with syncope


ανθολογώ

head

ανθολογώ • (anthologó)

el-verb

ανθολογούμαι

ανθολογώ • (anthologó) (past ανθολόγησα, passive ανθολογούμαι)

anthologó (romanization)
ανθολόγησα (past)
ανθολογούμαι (passive)

(figurative) to anthologise (UK), anthologize (US) (collect poems, create an anthology)


λεξιπλασία

head

λεξιπλασία • (lexiplasía) f (plural λεξιπλασίες)

lexiplasía (romanization)
λεξιπλασίες (plural)
λεξιπλασία (nominative singular)
λεξιπλασίες (nominative plural)
λεξιπλασίας (genitive singular)
λεξιπλασιών (genitive plural)
λεξιπλασία (accusative singular)
λεξιπλασίες (accusative plural)
λεξιπλασία (singular vocative)
λεξιπλασίες (plural vocative)

λε‧ξι‧πλα‧σί‧α

(neologism, end of the 20th century) From λεξι- (“lexi-, of a word”) + -πλασία (“-plasia (mainly medical term)”). Literally: word-making.

af

άπαξ λεγόμενον

Polytonic spelling: ἅπαξ λεγόμενον, also άπαξ λεγόμενο


άπαξ λεγόμενον

head

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον • (ápax legómenon) n (plural άπαξ λεγόμενα)

el-noun

άπαξ λεγόμενα

ápax legómenon (romanization)
άπαξ λεγόμενα (plural)
άπαξ λεγόμενον (nominative singular)
άπαξ λεγόμενα (nominative plural)
άπαξ λεγομένου (genitive singular)
άπαξ λεγομένων (genitive plural)
άπαξ λεγόμενον (accusative singular)
άπαξ λεγόμενα (accusative plural)
άπαξ λεγόμενον (singular vocative)
άπαξ λεγόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγομένου

άπαξ λεγομένων

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

From Katharevousa ἅπαξ λεγόμενον, as with the ancient adverb ἅπαξ (hápax, “once”) and the neuter of the participle λεγόμενος (legómenos, “being said”) of λέγω (légō, “I say”), from the Latin term; see hapax legomenon.


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


έλλειψη

head

έλλειψη • (élleipsi) f (plural ελλείψεις)

élleipsi (romanization)
ελλείψεις (plural)
έλλειψη (nominative singular)
ελλείψεις (nominative plural)
έλλειψης (genitive singular)
ελλείψεων (genitive plural)
έλλειψη (accusative singular)
ελλείψεις (accusative plural)
έλλειψη (singular vocative)
ελλείψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ελλείψεως (elleípseos)

From Ancient Greek ἔλλειψις (élleipsis).


αποκοπή

apokopí (romanization)
αποκοπή (nominative singular)
αποκοπής (genitive singular)
αποκοπή (accusative singular)
αποκοπή (singular vocative)


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


ένθημα

énthima (romanization)
ενθήματα (plural)
ένθημα (nominative singular)
ενθήματα (nominative plural)
ενθήματος (genitive singular)
ενθημάτων (genitive plural)
ένθημα (accusative singular)
ενθήματα (accusative plural)
ένθημα (singular vocative)
ενθήματα (plural vocative)


πρόσφυμα

πρόσφυμα • (prósfyma) n (plural προσφύματα)

prósfyma (romanization)
προσφύματα (plural)
πρόσφυμα (nominative singular)
προσφύματα (nominative plural)
προσφύματος (genitive singular)
προσφυμάτων (genitive plural)
πρόσφυμα (accusative singular)
προσφύματα (accusative plural)
πρόσφυμα (singular vocative)
προσφύματα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek πρόσφυμα (prósphuma) with semantic loan from New Latin affixum.


ανετυμολόγητος

head

ανετυμολόγητη

ανετυμολόγητο

ανετυμολόγητος • (anetymológitos) m (feminine ανετυμολόγητη, neuter ανετυμολόγητο)

el-adj

ανετυμολόγητη

ανετυμολόγητο

anetymológitos (romanization)
ανετυμολόγητη (feminine)
ανετυμολόγητο (neuter)
ανετυμολόγητος (masculine nominative singular)
ανετυμολόγητη (feminine nominative singular)
ανετυμολόγητο (neuter nominative singular)
ανετυμολόγητοι (masculine nominative plural)
ανετυμολόγητες (feminine nominative plural)
ανετυμολόγητα (neuter nominative plural)
ανετυμολόγητου (genitive masculine singular)
ανετυμολόγητης (feminine genitive singular)
ανετυμολόγητου (genitive neuter singular)
ανετυμολόγητων (genitive masculine plural)
ανετυμολόγητων (feminine genitive plural)
ανετυμολόγητων (genitive neuter plural)
ανετυμολόγητο (accusative masculine singular)
ανετυμολόγητη (accusative feminine singular)
ανετυμολόγητο (accusative neuter singular)
ανετυμολόγητους (accusative masculine plural)
ανετυμολόγητες (accusative feminine plural)
ανετυμολόγητα (accusative neuter plural)
ανετυμολόγητε (masculine singular vocative)
ανετυμολόγητη (feminine singular vocative)
ανετυμολόγητο (neuter singular vocative)
ανετυμολόγητοι (masculine plural vocative)
ανετυμολόγητες (feminine plural vocative)
ανετυμολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανετυμολόγητ

el-decl-adj-a

ανετυμολόγητ

el-decl-adj-positive

Declension of ανετυμολόγητος

ανετυμολόγητ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανετυμολόγητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανετυμολόγητος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

ανετυμολόγητ

el-decl-adj-table

ανετυμολόγητος (anetymológitos)

ανετυμολόγητη (anetymológiti)

ανετυμολόγητο (anetymológito)

ανετυμολόγητοι (anetymológitoi)

ανετυμολόγητες (anetymológites)

ανετυμολόγητα (anetymológita)

ανετυμολόγητου (anetymológitou)

ανετυμολόγητης (anetymológitis)

ανετυμολόγητου (anetymológitou)

ανετυμολόγητων (anetymológiton)

ανετυμολόγητων (anetymológiton)

ανετυμολόγητων (anetymológiton)

ανετυμολόγητο (anetymológito)

ανετυμολόγητη (anetymológiti)

ανετυμολόγητο (anetymológito)

ανετυμολόγητους (anetymológitous)

ανετυμολόγητες (anetymológites)

ανετυμολόγητα (anetymológita)

ανετυμολόγητε (anetymológite)

ανετυμολόγητη (anetymológiti)

ανετυμολόγητο (anetymológito)

ανετυμολόγητοι (anetymológitoi)

ανετυμολόγητες (anetymológites)

ανετυμολόγητα (anetymológita)

(linguistics, lexicography) without etymology, not etymologised (UK), not etymologized (US)


άτονος

head

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άτονος (átonos)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονου (átonou)

άτονης (átonis)

άτονου (átonou)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονο (átono)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονους (átonous)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονε (átone)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


λίγκα

head

λίγκα • (lígka) f

el-noun

λίγκα • (lígka) f


μαρτυρημένος

head

μαρτυρημένος • (martyriménos) m (feminine μαρτυρημένη, neuter μαρτυρημένο)

martyriménos (romanization)
μαρτυρημένη (feminine)
μαρτυρημένο (neuter)
μαρτυρημένος (masculine nominative singular)
μαρτυρημένη (feminine nominative singular)
μαρτυρημένο (neuter nominative singular)
μαρτυρημένοι (masculine nominative plural)
μαρτυρημένες (feminine nominative plural)
μαρτυρημένα (neuter nominative plural)
μαρτυρημένου (genitive masculine singular)
μαρτυρημένης (feminine genitive singular)
μαρτυρημένου (genitive neuter singular)
μαρτυρημένων (genitive masculine plural)
μαρτυρημένων (feminine genitive plural)
μαρτυρημένων (genitive neuter plural)
μαρτυρημένο (accusative masculine singular)
μαρτυρημένη (accusative feminine singular)
μαρτυρημένο (accusative neuter singular)
μαρτυρημένους (accusative masculine plural)
μαρτυρημένες (accusative feminine plural)
μαρτυρημένα (accusative neuter plural)
μαρτυρημένε (masculine singular vocative)
μαρτυρημένη (feminine singular vocative)
μαρτυρημένο (neuter singular vocative)
μαρτυρημένοι (masculine plural vocative)
μαρτυρημένες (feminine plural vocative)
μαρτυρημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μαρτυρημένος

el-decl-adj-table

μαρτυρημένος (martyriménos)

μαρτυρημένη (martyriméni)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένοι (martyriménoi)

μαρτυρημένες (martyriménes)

μαρτυρημένα (martyriména)

μαρτυρημένου (martyriménou)

μαρτυρημένης (martyriménis)

μαρτυρημένου (martyriménou)

μαρτυρημένων (martyriménon)

μαρτυρημένων (martyriménon)

μαρτυρημένων (martyriménon)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένη (martyriméni)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένους (martyriménous)

μαρτυρημένες (martyriménes)

μαρτυρημένα (martyriména)

μαρτυρημένε (martyriméne)

μαρτυρημένη (martyriméni)

μαρτυρημένο (martyriméno)

μαρτυρημένοι (martyriménoi)

μαρτυρημένες (martyriménes)

μαρτυρημένα (martyriména)

μαρ‧τυ‧ρη‧μέ‧νος

Perfect participle of μαρτυρούμαι (martyroúmai) and μαρτυριέμαι (martyriémai), passive forms of μαρτυρώ and μαρτυράω respectively.


ανθυποφορά

head

ανθυποφορά • (anthypoforá) f (plural ανθυποφορές)

anthypoforá (romanization)
ανθυποφορές (plural)
ανθυποφορά (nominative singular)
ανθυποφορές (nominative plural)
ανθυποφοράς (genitive singular)
ανθυποφορών (genitive plural)
ανθυποφορά (accusative singular)
ανθυποφορές (accusative plural)
ανθυποφορά (singular vocative)
ανθυποφορές (plural vocative)

αν‧θυ‧πο‧φο‧ρά

Learned borrowing from Koine Greek ἀνθυποφορά (anthupophorá). By surface analysis, ανθ- (anth-, “anti-”, form of αντι- before rough breathing) + υποφορά f (ypoforá)


ανομοιωτικός

head

ανομοιωτικός • (anomoiotikós) m (feminine ανομοιωτική, neuter ανομοιωτικό)

anomoiotikós (romanization)
ανομοιωτική (feminine)
ανομοιωτικό (neuter)
ανομοιωτικός (masculine nominative singular)
ανομοιωτική (feminine nominative singular)
ανομοιωτικό (neuter nominative singular)
ανομοιωτικοί (masculine nominative plural)
ανομοιωτικές (feminine nominative plural)
ανομοιωτικά (neuter nominative plural)
ανομοιωτικού (genitive masculine singular)
ανομοιωτικής (feminine genitive singular)
ανομοιωτικού (genitive neuter singular)
ανομοιωτικών (genitive masculine plural)
ανομοιωτικών (feminine genitive plural)
ανομοιωτικών (genitive neuter plural)
ανομοιωτικό (accusative masculine singular)
ανομοιωτική (accusative feminine singular)
ανομοιωτικό (accusative neuter singular)
ανομοιωτικούς (accusative masculine plural)
ανομοιωτικές (accusative feminine plural)
ανομοιωτικά (accusative neuter plural)
ανομοιωτικέ (masculine singular vocative)
ανομοιωτική (feminine singular vocative)
ανομοιωτικό (neuter singular vocative)
ανομοιωτικοί (masculine plural vocative)
ανομοιωτικές (feminine plural vocative)
ανομοιωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανομοιωτικός

el-decl-adj-table

ανομοιωτικός (anomoiotikós)

ανομοιωτική (anomoiotikí)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτικοί (anomoiotikoí)

ανομοιωτικές (anomoiotikés)

ανομοιωτικά (anomoiotiká)

ανομοιωτικού (anomoiotikoú)

ανομοιωτικής (anomoiotikís)

ανομοιωτικού (anomoiotikoú)

ανομοιωτικών (anomoiotikón)

ανομοιωτικών (anomoiotikón)

ανομοιωτικών (anomoiotikón)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτική (anomoiotikí)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτικούς (anomoiotikoús)

ανομοιωτικές (anomoiotikés)

ανομοιωτικά (anomoiotiká)

ανομοιωτικέ (anomoiotiké)

ανομοιωτική (anomoiotikí)

ανομοιωτικό (anomoiotikó)

ανομοιωτικοί (anomoiotikoí)

ανομοιωτικές (anomoiotikés)

ανομοιωτικά (anomoiotiká)


ανθολόγιο

head

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


ηχηρ.

ηχηρότητα ηχηρότητα#Greek

(phonetics) Abbreviation of ηχηρότητα (ichirótita): resonance


ηχηρότητα

ηχηρότητα • (ichirótita) f (plural ηχηρότητες)

ichirótita (romanization)
ηχηρότητες (plural)
ηχηρότητα (nominative singular)
ηχηρότητες (nominative plural)
ηχηρότητας (genitive singular)
ηχηροτήτων (genitive plural)
ηχηρότητα (accusative singular)
ηχηρότητες (accusative plural)
ηχηρότητα (singular vocative)
ηχηρότητες (plural vocative)


ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

ταὐτομετάβατος • (tautometábatos) m (feminine ταὐτομετάβατος, neuter ταὐτομετάβατον)

el-adj

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

tautometábatos (romanization)
ταὐτομετάβατος (feminine)
ταὐτομετάβατον (neuter)
ταὐτομετάβατος (feminine masculine nominative singular)
ταὐτομετάβατον (neuter nominative singular)
ταὐτομεταβάτω (dual feminine masculine nominative)
ταὐτομεταβάτω (dual neuter nominative)
ταὐτομετάβατοι (feminine masculine nominative plural)
ταὐτομετάβατᾰ (neuter nominative plural)
ταὐτομεταβάτου (feminine genitive masculine singular)
ταὐτομεταβάτου (genitive neuter singular)
ταὐτομεταβάτοιν (dual feminine genitive masculine)
ταὐτομεταβάτοιν (dual genitive neuter)
ταὐτομεταβάτων (feminine genitive masculine plural)
ταὐτομεταβάτων (genitive neuter plural)
ταὐτομεταβάτῳ (dative feminine masculine singular)
ταὐτομεταβάτῳ (dative neuter singular)
ταὐτομεταβάτοιν (dative dual feminine masculine)
ταὐτομεταβάτοιν (dative dual neuter)
ταὐτομεταβάτοις (dative feminine masculine plural)
ταὐτομεταβάτοις (dative neuter plural)
ταὐτομετάβατον (accusative feminine masculine singular)
ταὐτομετάβατον (accusative neuter singular)
ταὐτομεταβάτω (accusative dual feminine masculine)
ταὐτομεταβάτω (accusative dual neuter)
ταὐτομεταβάτους (accusative feminine masculine plural)
ταὐτομετάβατᾰ (accusative neuter plural)
ταὐτομετάβατε (feminine masculine singular vocative)
ταὐτομετάβατον (neuter singular vocative)
ταὐτομεταβάτω (dual feminine masculine vocative)
ταὐτομεταβάτω (dual neuter vocative)
ταὐτομετάβατοι (feminine masculine plural vocative)
ταὐτομετάβατᾰ (neuter plural vocative)

grc-adecl

ταὐτομετάβατος

ταὐτομετάβατον

ταὐ‧το‧με‧τά‧βα‧τος

A rare Katharevousa compound, constructed as an alternative for the Hellenistic grammar term αὐτοπαθής (autopathḗs, “reflexive”).
Compound from the ancient ταὐτός (tautós, “the same”) ταὐτο- + Hellenistic Koine μεταβατός (metabatós), from μεταβαίνω (metabaínō, “pass over from one place to another”). From μετα- (meta-, “meta-”) μετά (metá) + βατός (batós, “passable”) < βαίνω (baínō).

, Hellenistic Koine αὐτοπαθής (autopathḗs)


Χόγκουαρτς

head

Χόγκουαρτς • (Chógkouarts) n (indeclinable)

Hogwarts, the fictional school of magic in the Harry Potter series.


αντιδανεισμός

αντιδανεισμοί

αντιδανεισμός • (antidaneismós) m (plural αντιδανεισμοί)

el-noun

αντιδανεισμοί

antidaneismós (romanization)
αντιδανεισμοί (plural)
αντιδανεισμός (nominative singular)
αντιδανεισμοί (nominative plural)
αντιδανεισμού (genitive singular)
αντιδανεισμών (genitive plural)
αντιδανεισμό (accusative singular)
αντιδανεισμούς (accusative plural)
αντιδανεισμέ (singular vocative)
αντιδανεισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιδανεισμός

αντιδανεισμοί

αντιδανεισμού

αντιδανεισμών

αντιδανεισμό

αντιδανεισμούς

αντιδανεισμέ

αντιδανεισμοί

(linguistics) the practice of reborrowing repatriated loanwords


αντιδάνειος

head

αντιδάνειος • (antidáneios) m (feminine αντιδάνεια, neuter αντιδάνειο)

antidáneios (romanization)
αντιδάνεια (feminine)
αντιδάνειο (neuter)
αντιδάνειος (masculine nominative singular)
αντιδάνεια (feminine nominative singular)
αντιδάνειο (neuter nominative singular)
αντιδάνειοι (masculine nominative plural)
αντιδάνειες (feminine nominative plural)
αντιδάνεια (neuter nominative plural)
αντιδάνειου (genitive masculine singular)
αντιδάνειας (feminine genitive singular)
αντιδάνειου (genitive neuter singular)
αντιδάνειων (genitive masculine plural)
αντιδάνειων (feminine genitive plural)
αντιδάνειων (genitive neuter plural)
αντιδάνειο (accusative masculine singular)
αντιδάνεια (accusative feminine singular)
αντιδάνειο (accusative neuter singular)
αντιδάνειους (accusative masculine plural)
αντιδάνειες (accusative feminine plural)
αντιδάνεια (accusative neuter plural)
αντιδάνειε (masculine singular vocative)
αντιδάνεια (feminine singular vocative)
αντιδάνειο (neuter singular vocative)
αντιδάνειοι (masculine plural vocative)
αντιδάνειες (feminine plural vocative)
αντιδάνεια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντιδάνειος (antidáneios)

αντιδάνεια (antidáneia)

αντιδάνειο (antidáneio)

αντιδάνειοι (antidáneioi)

αντιδάνειες (antidáneies)

αντιδάνεια (antidáneia)

αντιδάνειου (antidáneiou)

αντιδάνειας (antidáneias)

αντιδάνειου (antidáneiou)

αντιδάνειων (antidáneion)

αντιδάνειων (antidáneion)

αντιδάνειων (antidáneion)

αντιδάνειο (antidáneio)

αντιδάνεια (antidáneia)

αντιδάνειο (antidáneio)

αντιδάνειους (antidáneious)

αντιδάνειες (antidáneies)

αντιδάνεια (antidáneia)

αντιδάνειε (antidáneie)

αντιδάνεια (antidáneia)

αντιδάνειο (antidáneio)

αντιδάνειοι (antidáneioi)

αντιδάνειες (antidáneies)

αντιδάνεια (antidáneia)

(linguistics) of or relating to repatriated loanword

αντιδάνειο n and δάνειο

repatriated loanword; loanword, borrowing


αντωνυμικός

head

αντωνυμικός • (antonymikós) m (feminine αντωνυμική, neuter αντωνυμικό)

antonymikós (romanization)
αντωνυμική (feminine)
αντωνυμικό (neuter)
αντωνυμικός (masculine nominative singular)
αντωνυμική (feminine nominative singular)
αντωνυμικό (neuter nominative singular)
αντωνυμικοί (masculine nominative plural)
αντωνυμικές (feminine nominative plural)
αντωνυμικά (neuter nominative plural)
αντωνυμικού (genitive masculine singular)
αντωνυμικής (feminine genitive singular)
αντωνυμικού (genitive neuter singular)
αντωνυμικών (genitive masculine plural)
αντωνυμικών (feminine genitive plural)
αντωνυμικών (genitive neuter plural)
αντωνυμικό (accusative masculine singular)
αντωνυμική (accusative feminine singular)
αντωνυμικό (accusative neuter singular)
αντωνυμικούς (accusative masculine plural)
αντωνυμικές (accusative feminine plural)
αντωνυμικά (accusative neuter plural)
αντωνυμικέ (masculine singular vocative)
αντωνυμική (feminine singular vocative)
αντωνυμικό (neuter singular vocative)
αντωνυμικοί (masculine plural vocative)
αντωνυμικές (feminine plural vocative)
αντωνυμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντωνυμικός (antonymikós)

αντωνυμική (antonymikí)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμικοί (antonymikoí)

αντωνυμικές (antonymikés)

αντωνυμικά (antonymiká)

αντωνυμικού (antonymikoú)

αντωνυμικής (antonymikís)

αντωνυμικού (antonymikoú)

αντωνυμικών (antonymikón)

αντωνυμικών (antonymikón)

αντωνυμικών (antonymikón)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμική (antonymikí)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμικούς (antonymikoús)

αντωνυμικές (antonymikés)

αντωνυμικά (antonymiká)

αντωνυμικέ (antonymiké)

αντωνυμική (antonymikí)

αντωνυμικό (antonymikó)

αντωνυμικοί (antonymikoí)

αντωνυμικές (antonymikés)

αντωνυμικά (antonymiká)


άνω στιγμή

head

άνω στιγμή • (áno stigmí) f (plural άνω στιγμές)

áno stigmí (romanization)
άνω στιγμές (plural)
άνω στιγμή (nominative singular)
άνω στιγμές (nominative plural)
άνω στιγμής (genitive singular)
άνω στιγμών (genitive plural)
άνω στιγμή (accusative singular)
άνω στιγμές (accusative plural)
άνω στιγμή (singular vocative)
άνω στιγμές (plural vocative)

(grammar, typography, less common) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως (parathéseos)


αοιδός

head

αοιδός • (aoidós) m or f (plural αοιδοί)

aoidós (romanization)
αοιδοί (plural)
αοιδός (nominative singular)
αοιδοί (nominative plural)
αοιδού (genitive singular)
αοιδών (genitive plural)
αοιδό (accusative singular)
αοιδούς (accusative plural)
αοιδέ (singular vocative)
αοιδοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀοιδός (aoidós, “minstrel”).


αντονομασία

head

αντονομασίες

αντονομασία • (antonomasía) f (plural αντονομασίες)

el-noun

αντονομασίες

antonomasía (romanization)
αντονομασίες (plural)
αντονομασία (nominative singular)
αντονομασίες (nominative plural)
αντονομασίας (genitive singular)
αντονομασιών (genitive plural)
αντονομασία (accusative singular)
αντονομασίες (accusative plural)
αντονομασία (singular vocative)
αντονομασίες (plural vocative)

el-decl-noun

αντονομασίες

αντονομασίας

αντονομασιών

αντονομασίες

αντονομασίες

From Ancient Greek ἀντονομασία (antonomasía).

π.χ. Γέρος του Μοριά ανττί Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
p.ch. Géros tou Moriá anttí Theódoros Kolokotrónis
e.g. Elder of the Morea for Theodoros Kolokotronis

(grammar) naming using a patronymic, birth place or epithet, etc


απάνθισμα

head

απάνθισμα • (apánthisma) n (plural απανθίσματα)

apánthisma (romanization)
απανθίσματα (plural)
απάνθισμα (nominative singular)
απανθίσματα (nominative plural)
απανθίσματος (genitive singular)
απανθισμάτων (genitive plural)
απάνθισμα (accusative singular)
απανθίσματα (accusative plural)
απάνθισμα (singular vocative)
απανθίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

απανθίσματος

απανθισμάτων

(literature) anthology, selection, collection, compendium (especially the best)


γροιλανδικά

groilandiká (romanization)
γροιλανδικά (nominative plural)
γροιλανδικών (genitive plural)
γροιλανδικά (accusative plural)
γροιλανδικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

γροιλανδικών


απλογραφία

head

απλογραφία • (aplografía) f (plural απλογραφίες)

aplografía (romanization)
απλογραφίες (plural)
απλογραφία (nominative singular)
απλογραφίες (nominative plural)
απλογραφίας (genitive singular)
απλογραφιών (genitive plural)
απλογραφία (accusative singular)
απλογραφίες (accusative plural)
απλογραφία (singular vocative)
απλογραφίες (plural vocative)


κύριο όνομα

κύριο όνομα • (kýrio ónoma) n

el-noun

κύριο όνομα • (kýrio ónoma) n


απαράθετος

head

απαράθετος • (aparáthetos) m (feminine απαράθετη, neuter απαράθετο)

aparáthetos (romanization)
απαράθετη (feminine)
απαράθετο (neuter)
απαράθετος (masculine nominative singular)
απαράθετη (feminine nominative singular)
απαράθετο (neuter nominative singular)
απαράθετοι (masculine nominative plural)
απαράθετες (feminine nominative plural)
απαράθετα (neuter nominative plural)
απαράθετου (genitive masculine singular)
απαράθετης (feminine genitive singular)
απαράθετου (genitive neuter singular)
απαράθετων (genitive masculine plural)
απαράθετων (feminine genitive plural)
απαράθετων (genitive neuter plural)
απαράθετο (accusative masculine singular)
απαράθετη (accusative feminine singular)
απαράθετο (accusative neuter singular)
απαράθετους (accusative masculine plural)
απαράθετες (accusative feminine plural)
απαράθετα (accusative neuter plural)
απαράθετε (masculine singular vocative)
απαράθετη (feminine singular vocative)
απαράθετο (neuter singular vocative)
απαράθετοι (masculine plural vocative)
απαράθετες (feminine plural vocative)
απαράθετα (neuter plural vocative)


τριτοπρόσωπος

τριτοπρόσωπη

τριτοπρόσωπο

τριτοπρόσωπος • (tritoprósopos) m (feminine τριτοπρόσωπη, neuter τριτοπρόσωπο)

el-adj

τριτοπρόσωπη

τριτοπρόσωπο

tritoprósopos (romanization)
τριτοπρόσωπη (feminine)
τριτοπρόσωπο (neuter)
τριτοπρόσωπος (masculine nominative singular)
τριτοπρόσωπη (feminine nominative singular)
τριτοπρόσωπο (neuter nominative singular)
τριτοπρόσωποι (masculine nominative plural)
τριτοπρόσωπες (feminine nominative plural)
τριτοπρόσωπα (neuter nominative plural)
τριτοπρόσωπου (genitive masculine singular)
τριτοπρόσωπης (feminine genitive singular)
τριτοπρόσωπου (genitive neuter singular)
τριτοπρόσωπων (genitive masculine plural)
τριτοπρόσωπων (feminine genitive plural)
τριτοπρόσωπων (genitive neuter plural)
τριτοπρόσωπο (accusative masculine singular)
τριτοπρόσωπη (accusative feminine singular)
τριτοπρόσωπο (accusative neuter singular)
τριτοπρόσωπους (accusative masculine plural)
τριτοπρόσωπες (accusative feminine plural)
τριτοπρόσωπα (accusative neuter plural)
τριτοπρόσωπε (masculine singular vocative)
τριτοπρόσωπη (feminine singular vocative)
τριτοπρόσωπο (neuter singular vocative)
τριτοπρόσωποι (masculine plural vocative)
τριτοπρόσωπες (feminine plural vocative)
τριτοπρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τριτοπρόσωπος

el-decl-adj-table

τριτοπρόσωπος (tritoprósopos)

τριτοπρόσωπη (tritoprósopi)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωποι (tritoprósopoi)

τριτοπρόσωπες (tritoprósopes)

τριτοπρόσωπα (tritoprósopa)

τριτοπρόσωπου (tritoprósopou)

τριτοπρόσωπης (tritoprósopis)

τριτοπρόσωπου (tritoprósopou)

τριτοπρόσωπων (tritoprósopon)

τριτοπρόσωπων (tritoprósopon)

τριτοπρόσωπων (tritoprósopon)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωπη (tritoprósopi)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωπους (tritoprósopous)

τριτοπρόσωπες (tritoprósopes)

τριτοπρόσωπα (tritoprósopa)

τριτοπρόσωπε (tritoprósope)

τριτοπρόσωπη (tritoprósopi)

τριτοπρόσωπο (tritoprósopo)

τριτοπρόσωποι (tritoprósopoi)

τριτοπρόσωπες (tritoprósopes)

τριτοπρόσωπα (tritoprósopa)

τριτοπρόσωπο ρήμα ― tritoprósopo ríma ― third-person verb


απαρεμφατικός

head

απαρεμφατική

απαρεμφατικό

απαρεμφατικός • (aparemfatikós) m (feminine απαρεμφατική, neuter απαρεμφατικό)

el-adj

απαρεμφατική

απαρεμφατικό

aparemfatikós (romanization)
απαρεμφατική (feminine)
απαρεμφατικό (neuter)
απαρεμφατικός (masculine nominative singular)
απαρεμφατική (feminine nominative singular)
απαρεμφατικό (neuter nominative singular)
απαρεμφατικοί (masculine nominative plural)
απαρεμφατικές (feminine nominative plural)
απαρεμφατικά (neuter nominative plural)
απαρεμφατικού (genitive masculine singular)
απαρεμφατικής (feminine genitive singular)
απαρεμφατικού (genitive neuter singular)
απαρεμφατικών (genitive masculine plural)
απαρεμφατικών (feminine genitive plural)
απαρεμφατικών (genitive neuter plural)
απαρεμφατικό (accusative masculine singular)
απαρεμφατική (accusative feminine singular)
απαρεμφατικό (accusative neuter singular)
απαρεμφατικούς (accusative masculine plural)
απαρεμφατικές (accusative feminine plural)
απαρεμφατικά (accusative neuter plural)
απαρεμφατικέ (masculine singular vocative)
απαρεμφατική (feminine singular vocative)
απαρεμφατικό (neuter singular vocative)
απαρεμφατικοί (masculine plural vocative)
απαρεμφατικές (feminine plural vocative)
απαρεμφατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απαρεμφατικός

el-decl-adj-table

απαρεμφατικός (aparemfatikós)

απαρεμφατική (aparemfatikí)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατικοί (aparemfatikoí)

απαρεμφατικές (aparemfatikés)

απαρεμφατικά (aparemfatiká)

απαρεμφατικού (aparemfatikoú)

απαρεμφατικής (aparemfatikís)

απαρεμφατικού (aparemfatikoú)

απαρεμφατικών (aparemfatikón)

απαρεμφατικών (aparemfatikón)

απαρεμφατικών (aparemfatikón)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατική (aparemfatikí)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατικούς (aparemfatikoús)

απαρεμφατικές (aparemfatikés)

απαρεμφατικά (aparemfatiká)

απαρεμφατικέ (aparemfatiké)

απαρεμφατική (aparemfatikí)

απαρεμφατικό (aparemfatikó)

απαρεμφατικοί (aparemfatikoí)

απαρεμφατικές (aparemfatikés)

απαρεμφατικά (aparemfatiká)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)


κοσμητικός

head

κοσμητικός • (kosmitikós) m (feminine κοσμητική, neuter κοσμητικό)

kosmitikós (romanization)
κοσμητική (feminine)
κοσμητικό (neuter)
κοσμητικός (masculine nominative singular)
κοσμητική (feminine nominative singular)
κοσμητικό (neuter nominative singular)
κοσμητικοί (masculine nominative plural)
κοσμητικές (feminine nominative plural)
κοσμητικά (neuter nominative plural)
κοσμητικού (genitive masculine singular)
κοσμητικής (feminine genitive singular)
κοσμητικού (genitive neuter singular)
κοσμητικών (genitive masculine plural)
κοσμητικών (feminine genitive plural)
κοσμητικών (genitive neuter plural)
κοσμητικό (accusative masculine singular)
κοσμητική (accusative feminine singular)
κοσμητικό (accusative neuter singular)
κοσμητικούς (accusative masculine plural)
κοσμητικές (accusative feminine plural)
κοσμητικά (accusative neuter plural)
κοσμητικέ (masculine singular vocative)
κοσμητική (feminine singular vocative)
κοσμητικό (neuter singular vocative)
κοσμητικοί (masculine plural vocative)
κοσμητικές (feminine plural vocative)
κοσμητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κοσμητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κοσμητικός, etc.)

el-decl-adj-table

κοσμητικός (kosmitikós)

κοσμητική (kosmitikí)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητικοί (kosmitikoí)

κοσμητικές (kosmitikés)

κοσμητικά (kosmitiká)

κοσμητικού (kosmitikoú)

κοσμητικής (kosmitikís)

κοσμητικού (kosmitikoú)

κοσμητικών (kosmitikón)

κοσμητικών (kosmitikón)

κοσμητικών (kosmitikón)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητική (kosmitikí)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητικούς (kosmitikoús)

κοσμητικές (kosmitikés)

κοσμητικά (kosmitiká)

κοσμητικέ (kosmitiké)

κοσμητική (kosmitikí)

κοσμητικό (kosmitikó)

κοσμητικοί (kosmitikoí)

κοσμητικές (kosmitikés)

κοσμητικά (kosmitiká)

κο‧σμη‧τι‧κός

Learned borrowing from Ancient Greek κοσμητικός (kosmētikós, “skilled in ordering or arranging”), derived from κοσμητής (kosmētḗs, “orderer, adorner”), derived from κοσμέω (kosméō, “to order, arrange, adorn”), derived from κόσμος (kósmos, “order”).

lbor

(grammar, of an adjective) That has the characteristics of a modifier; modifying


παντζάμπι

head

παντζάμπι • (pantzámpi) n (indeclinable)


απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


αορ.

αορίστου αορίστου#Greek

(grammar) Abbreviation of αορίστου (aorístou).


βοήθημα

head

βοήθημα • (voḯthima) n (plural βοηθήματα)

voḯthima (romanization)
βοηθήματα (plural)
βοήθημα (nominative singular)
βοηθήματα (nominative plural)
βοηθήματος (genitive singular)
βοηυημάτων (genitive plural)
βοήθημα (accusative singular)
βοηθήματα (accusative plural)
βοήθημα (singular vocative)
βοηθήματα (plural vocative)


Μαρία Μαγδαληνή

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


βαρβαρισμός

head

βαρβαρισμός • (varvarismós) m (plural βαρβαρισμοί)

varvarismós (romanization)
βαρβαρισμοί (plural)
βαρβαρισμός (nominative singular)
βαρβαρισμοί (nominative plural)
βαρβαρισμού (genitive singular)
βαρβαρισμών (genitive plural)
βαρβαρισμό (accusative singular)
βαρβαρισμούς (accusative plural)
βαρβαρισμέ (singular vocative)
βαρβαρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

βαρβαρισμούς

βαρ‧βα‧ρι‧σμός

for other senses of barbarism see βαρβαρότητα f (varvarótita)

(linguistics, grammar) grammatical mistake, barbarism


αρχαΐζουσα

archaḯzousa (romanization)
αρχαΐζουσα (nominative singular)
αρχαΐζουσες (nominative plural)
αρχαΐζουσας (genitive singular)
αρχαϊζουσών (genitive plural)
αρχαΐζουσα (accusative singular)
αρχαΐζουσες (accusative plural)
αρχαΐζουσα (singular vocative)
αρχαΐζουσες (plural vocative)

αρ‧χα‧ΐ‧ζου‧σα

Learnedly, from Ancient Greek ἀρχαΐζουσα (arkhaḯzousa), feminine of participle ἀρχαΐζων (arkhaḯzōn). Also substantivised.

(linguistics) archaism, archaicy (language style)


απρόθετος

head

απρόθετος • (apróthetos) m (feminine απρόθετη, neuter απρόθετο)

apróthetos (romanization)
απρόθετη (feminine)
απρόθετο (neuter)
απρόθετος (masculine nominative singular)
απρόθετη (feminine nominative singular)
απρόθετο (neuter nominative singular)
απρόθετοι (masculine nominative plural)
απρόθετες (feminine nominative plural)
απρόθετα (neuter nominative plural)
απρόθετου (genitive masculine singular)
απρόθετης (feminine genitive singular)
απρόθετου (genitive neuter singular)
απρόθετων (genitive masculine plural)
απρόθετων (feminine genitive plural)
απρόθετων (genitive neuter plural)
απρόθετο (accusative masculine singular)
απρόθετη (accusative feminine singular)
απρόθετο (accusative neuter singular)
απρόθετους (accusative masculine plural)
απρόθετες (accusative feminine plural)
απρόθετα (accusative neuter plural)
απρόθετε (masculine singular vocative)
απρόθετη (feminine singular vocative)
απρόθετο (neuter singular vocative)
απρόθετοι (masculine plural vocative)
απρόθετες (feminine plural vocative)
απρόθετα (neuter plural vocative)

(grammar) lacking a preposition or prefix


άπτωτος

άπτωτος • (áptotos) m (feminine άπτωτη, neuter άπτωτο)

áptotos (romanization)
άπτωτη (feminine)
άπτωτο (neuter)
άπτωτος (masculine nominative singular)
άπτωτη (feminine nominative singular)
άπτωτο (neuter nominative singular)
άπτωτοι (masculine nominative plural)
άπτωτες (feminine nominative plural)
άπτωτα (neuter nominative plural)
άπτωτου (genitive masculine singular)
άπτωτης (feminine genitive singular)
άπτωτου (genitive neuter singular)
άπτωτων (genitive masculine plural)
άπτωτων (feminine genitive plural)
άπτωτων (genitive neuter plural)
άπτωτο (accusative masculine singular)
άπτωτη (accusative feminine singular)
άπτωτο (accusative neuter singular)
άπτωτους (accusative masculine plural)
άπτωτες (accusative feminine plural)
άπτωτα (accusative neuter plural)
άπτωτε (masculine singular vocative)
άπτωτη (feminine singular vocative)
άπτωτο (neuter singular vocative)
άπτωτοι (masculine plural vocative)
άπτωτες (feminine plural vocative)
άπτωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άπτωτος (áptotos)

άπτωτη (áptoti)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτοι (áptotoi)

άπτωτες (áptotes)

άπτωτα (áptota)

άπτωτου (áptotou)

άπτωτης (áptotis)

άπτωτου (áptotou)

άπτωτων (áptoton)

άπτωτων (áptoton)

άπτωτων (áptoton)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτη (áptoti)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτους (áptotous)

άπτωτες (áptotes)

άπτωτα (áptota)

άπτωτε (áptote)

άπτωτη (áptoti)

άπτωτο (áptoto)

άπτωτοι (áptotoi)

άπτωτες (áptotes)

άπτωτα (áptota)


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


Γαμαλιήλ

Learned borrowing from Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

der

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel


ουδ.

ουδέτερος ουδέτερος#Greek

(grammar) Abbreviation of ουδέτερος (oudéteros): neuter (gender)


ουσ.

ουσιαστικό ουσιαστικό#Greek

(grammar) Abbreviation of ουσιαστικό (ousiastikó): noun


αρχέτυπο

head

αρχέτυπο • (archétypo) n (plural αρχέτυπα)

archétypo (romanization)
αρχέτυπα (plural)
αρχέτυπο (nominative singular)
αρχέτυπα (nominative plural)
αρχετύπου (genitive singular)
αρχέτυπου (genitive singular)
αρχετύπων (genitive plural)
αρχέτυπων (genitive plural)
αρχέτυπο (accusative singular)
αρχέτυπα (accusative plural)
αρχέτυπο (singular vocative)
αρχέτυπα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀρχέτυπον (arkhétupon).


δύο τελείες

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

el-noun

δύο τελείες • (dýo teleíes) f

(grammar, typography) The modern Greek colon ⟨:⟩.


νεογραμματικός

head

νεογραμματικός • (neogrammatikós) m

el-noun

νεογραμματικός • (neogrammatikós) m

(linguistics) Neogrammarian / neogrammarian


Αυνάν

head

Αυνάν • (Avnán) m

From Ancient Greek Αὐνάν (Aunán), from Hebrew אוֹנָן (onán).

(biblical) Onan (son of Judah who is known for having ejaculated on the floor instead of during intercourse with Tamar, to prevent her bearing a child which would legally have been his deceased brother's)


άσιγμος

άσιγμος • (ásigmos) m (feminine άσιγμη, neuter άσιγμο)

ásigmos (romanization)
άσιγμη (feminine)
άσιγμο (neuter)
άσιγμος (masculine nominative singular)
άσιγμη (feminine nominative singular)
άσιγμο (neuter nominative singular)
άσιγμοι (masculine nominative plural)
άσιγμες (feminine nominative plural)
άσιγμα (neuter nominative plural)
άσιγμου (genitive masculine singular)
άσιγμης (feminine genitive singular)
άσιγμου (genitive neuter singular)
άσιγμων (genitive masculine plural)
άσιγμων (feminine genitive plural)
άσιγμων (genitive neuter plural)
άσιγμο (accusative masculine singular)
άσιγμη (accusative feminine singular)
άσιγμο (accusative neuter singular)
άσιγμους (accusative masculine plural)
άσιγμες (accusative feminine plural)
άσιγμα (accusative neuter plural)
άσιγμε (masculine singular vocative)
άσιγμη (feminine singular vocative)
άσιγμο (neuter singular vocative)
άσιγμοι (masculine plural vocative)
άσιγμες (feminine plural vocative)
άσιγμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσιγμος (ásigmos)

άσιγμη (ásigmi)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμοι (ásigmoi)

άσιγμες (ásigmes)

άσιγμα (ásigma)

άσιγμου (ásigmou)

άσιγμης (ásigmis)

άσιγμου (ásigmou)

άσιγμων (ásigmon)

άσιγμων (ásigmon)

άσιγμων (ásigmon)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμη (ásigmi)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμους (ásigmous)

άσιγμες (ásigmes)

άσιγμα (ásigma)

άσιγμε (ásigme)

άσιγμη (ásigmi)

άσιγμο (ásigmo)

άσιγμοι (ásigmoi)

άσιγμες (ásigmes)

άσιγμα (ásigma)


άστικτος

head

άστικτος • (ástiktos) m (feminine άστικτη, neuter άστικτο)

ástiktos (romanization)
άστικτη (feminine)
άστικτο (neuter)
άστικτος (masculine nominative singular)
άστικτη (feminine nominative singular)
άστικτο (neuter nominative singular)
άστικτοι (masculine nominative plural)
άστικτες (feminine nominative plural)
άστικτα (neuter nominative plural)
άστικτου (genitive masculine singular)
άστικτης (feminine genitive singular)
άστικτου (genitive neuter singular)
άστικτων (genitive masculine plural)
άστικτων (feminine genitive plural)
άστικτων (genitive neuter plural)
άστικτο (accusative masculine singular)
άστικτη (accusative feminine singular)
άστικτο (accusative neuter singular)
άστικτους (accusative masculine plural)
άστικτες (accusative feminine plural)
άστικτα (accusative neuter plural)
άστικτε (masculine singular vocative)
άστικτη (feminine singular vocative)
άστικτο (neuter singular vocative)
άστικτοι (masculine plural vocative)
άστικτες (feminine plural vocative)
άστικτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άστικτος (ástiktos)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτου (ástiktou)

άστικτης (ástiktis)

άστικτου (ástiktou)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτων (ástikton)

άστικτο (ástikto)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτους (ástiktous)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)

άστικτε (ástikte)

άστικτη (ástikti)

άστικτο (ástikto)

άστικτοι (ástiktoi)

άστικτες (ástiktes)

άστικτα (ástikta)


ασυναίρετος

head

ασυναίρετος • (asynaíretos) m (feminine ασυναίρετη, neuter ασυναίρετο)

asynaíretos (romanization)
ασυναίρετη (feminine)
ασυναίρετο (neuter)
ασυναίρετος (masculine nominative singular)
ασυναίρετη (feminine nominative singular)
ασυναίρετο (neuter nominative singular)
ασυναίρετοι (masculine nominative plural)
ασυναίρετες (feminine nominative plural)
ασυναίρετα (neuter nominative plural)
ασυναίρετου (genitive masculine singular)
ασυναίρετης (feminine genitive singular)
ασυναίρετου (genitive neuter singular)
ασυναίρετων (genitive masculine plural)
ασυναίρετων (feminine genitive plural)
ασυναίρετων (genitive neuter plural)
ασυναίρετο (accusative masculine singular)
ασυναίρετη (accusative feminine singular)
ασυναίρετο (accusative neuter singular)
ασυναίρετους (accusative masculine plural)
ασυναίρετες (accusative feminine plural)
ασυναίρετα (accusative neuter plural)
ασυναίρετε (masculine singular vocative)
ασυναίρετη (feminine singular vocative)
ασυναίρετο (neuter singular vocative)
ασυναίρετοι (masculine plural vocative)
ασυναίρετες (feminine plural vocative)
ασυναίρετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασυναίρετος (asynaíretos)

ασυναίρετη (asynaíreti)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετοι (asynaíretoi)

ασυναίρετες (asynaíretes)

ασυναίρετα (asynaíreta)

ασυναίρετου (asynaíretou)

ασυναίρετης (asynaíretis)

ασυναίρετου (asynaíretou)

ασυναίρετων (asynaíreton)

ασυναίρετων (asynaíreton)

ασυναίρετων (asynaíreton)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετη (asynaíreti)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετους (asynaíretous)

ασυναίρετες (asynaíretes)

ασυναίρετα (asynaíreta)

ασυναίρετε (asynaírete)

ασυναίρετη (asynaíreti)

ασυναίρετο (asynaíreto)

ασυναίρετοι (asynaíretoi)

ασυναίρετες (asynaíretes)

ασυναίρετα (asynaíreta)


ασύνδετος

head

ασύνδετος • (asýndetos) m (feminine ασύνδετη, neuter ασύνδετο)

asýndetos (romanization)
ασύνδετη (feminine)
ασύνδετο (neuter)
ασύνδετος (masculine nominative singular)
ασύνδετη (feminine nominative singular)
ασύνδετο (neuter nominative singular)
ασύνδετοι (masculine nominative plural)
ασύνδετες (feminine nominative plural)
ασύνδετα (neuter nominative plural)
ασύνδετου (genitive masculine singular)
ασύνδετης (feminine genitive singular)
ασύνδετου (genitive neuter singular)
ασύνδετων (genitive masculine plural)
ασύνδετων (feminine genitive plural)
ασύνδετων (genitive neuter plural)
ασύνδετο (accusative masculine singular)
ασύνδετη (accusative feminine singular)
ασύνδετο (accusative neuter singular)
ασύνδετους (accusative masculine plural)
ασύνδετες (accusative feminine plural)
ασύνδετα (accusative neuter plural)
ασύνδετε (masculine singular vocative)
ασύνδετη (feminine singular vocative)
ασύνδετο (neuter singular vocative)
ασύνδετοι (masculine plural vocative)
ασύνδετες (feminine plural vocative)
ασύνδετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασύνδετος (asýndetos)

ασύνδετη (asýndeti)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετοι (asýndetoi)

ασύνδετες (asýndetes)

ασύνδετα (asýndeta)

ασύνδετου (asýndetou)

ασύνδετης (asýndetis)

ασύνδετου (asýndetou)

ασύνδετων (asýndeton)

ασύνδετων (asýndeton)

ασύνδετων (asýndeton)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετη (asýndeti)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετους (asýndetous)

ασύνδετες (asýndetes)

ασύνδετα (asýndeta)

ασύνδετε (asýndete)

ασύνδετη (asýndeti)

ασύνδετο (asýndeto)

ασύνδετοι (asýndetoi)

ασύνδετες (asýndetes)

ασύνδετα (asýndeta)

(nominalised, grammar) asyndeton (a sentence without conjunctions)


τοπωνύμιο

head

τοπωνύμιο • (toponýmio) n (plural τοπωνύμια)

toponýmio (romanization)
τοπωνύμια (plural)
τοπωνύμιο (nominative singular)
τοπωνύμια (nominative plural)
τοπωνυμίου (genitive singular)
τοπωνύμιου (genitive singular)
τοπωνυμίων (genitive plural)
τοπωνύμιο (accusative singular)
τοπωνύμια (accusative plural)
τοπωνύμιο (singular vocative)
τοπωνύμια (plural vocative)

το‧πω‧νύ‧μι‧ο

Learned borrowing from Katharevousa τοπωνύμι(ον) created in analogy to Koine Greek ἐπωνύμιον (epōnúmion, “surname”) + -ο (Standard Modern Greek neuter suffix). Compound of τοπ- (τόπος) (top- (tópos), “place”) + -ωνύμιο (-onýmio, “-onym”).

lang

τοπωνύμι(ον)

τοπωνύμι(ον)

af

τοπ- (τόπος)

For subjects of onomastics and hyponyms of τοπωνύμιο see: -ωνύμιο


τοπωνυμία

head

τοπωνυμία • (toponymía) n (plural τοπωνυμίες)

toponymía (romanization)
τοπωνυμίες (plural)
τοπωνυμία (nominative singular)
τοπωνυμίες (nominative plural)
τοπωνυμίας (genitive singular)
τοπωνυμιών (genitive plural)
τοπωνυμία (accusative singular)
τοπωνυμίες (accusative plural)
τοπωνυμία (singular vocative)
τοπωνυμίες (plural vocative)

το‧πω‧νυ‧μί‧α

Already attested in 1874 in analogy to επωνυμία f (eponymía). Compound of τοπ- (τόπος) (top- (tópos), “place”) + -ωνυμία (-onymía, “-onym”).
According to Charalambakis, also the sense "toponymy", as a learned borrowing from English toponymy or French toponymie.

af

τοπ- (τόπος)

τοπωνύμιο τοπωνύμιο#Greek

tautonym (absolute synonym) of τοπωνύμιο n (toponýmio)

as synonym of τοπωνυμιολογία (toponymiología): the study of toponyms

τοπωνυμιολογία τοπωνυμιολογία#Greek


αναδαν.

αναδανεισμός αναδανεισμός#Greek

(linguistics) Abbreviation of αναδανεισμός (anadaneismós): reborrowing


αναδανεισμός

head

αναδανεισμοί

αναδανεισμός • (anadaneismós) m (plural αναδανεισμοί)

el-noun

αναδανεισμοί

anadaneismós (romanization)
αναδανεισμοί (plural)
αναδανεισμός (nominative singular)
αναδανεισμοί (nominative plural)
αναδανεισμού (genitive singular)
αναδανεισμών (genitive plural)
αναδανεισμό (accusative singular)
αναδανεισμούς (accusative plural)
αναδανεισμέ (singular vocative)
αναδανεισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναδανεισμός

αναδανεισμοί

αναδανεισμού

αναδανεισμών

αναδανεισμούς

αναδανεισμοί

α‧να‧δα‧νει‧σμός

Calque of English reborrowing. Morphologically, ανα- (ana-, “re-”) + δανεισμός m (daneismós, “borrowing”). Literally: borrowing again.

af

abbreviation: αναδαν. (anadan.)

(linguistics) a more recent reborrowing of a term originating from the same language

reborrowings marked αναδαν. at Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]

1998 at the Centre for the Greek language


έλξη

élxi (romanization)
έλξεις (plural)
έλξη (nominative singular)
έλξεις (nominative plural)
έλξης (genitive singular)
έλξεων (genitive plural)
έλξη (accusative singular)
έλξεις (accusative plural)
έλξη (singular vocative)
έλξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: έλξεως (élxeos)

Learned borrowing from Ancient Greek ἕλξις (hélxis), with semantic loan from English attraction.


παρελθοντικός

head

παρελθοντική

παρελθοντικό

παρελθοντικός • (parelthontikós) m (feminine παρελθοντική, neuter παρελθοντικό)

el-adj

παρελθοντική

παρελθοντικό

parelthontikós (romanization)
παρελθοντική (feminine)
παρελθοντικό (neuter)
παρελθοντικός (masculine nominative singular)
παρελθοντική (feminine nominative singular)
παρελθοντικό (neuter nominative singular)
παρελθοντικοί (masculine nominative plural)
παρελθοντικές (feminine nominative plural)
παρελθοντικά (neuter nominative plural)
παρελθοντικού (genitive masculine singular)
παρελθοντικής (feminine genitive singular)
παρελθοντικού (genitive neuter singular)
παρελθοντικών (genitive masculine plural)
παρελθοντικών (feminine genitive plural)
παρελθοντικών (genitive neuter plural)
παρελθοντικό (accusative masculine singular)
παρελθοντική (accusative feminine singular)
παρελθοντικό (accusative neuter singular)
παρελθοντικούς (accusative masculine plural)
παρελθοντικές (accusative feminine plural)
παρελθοντικά (accusative neuter plural)
παρελθοντικέ (masculine singular vocative)
παρελθοντική (feminine singular vocative)
παρελθοντικό (neuter singular vocative)
παρελθοντικοί (masculine plural vocative)
παρελθοντικές (feminine plural vocative)
παρελθοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of παρελθοντικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παρελθοντικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παρελθοντικός, etc.)

Learnedly from παρελθοντ- (parelthont-) + -ικός (-ikós).

af

παρελθόν<alt:παρελθοντ->

παρελθοντικός χρόνος ― parelthontikós chrónos ― past tense


προσδιορίζω

head

προσδιορίζω • (prosdiorízo)

el-verb

προσδιορίζομαι

προσδιορίστηκα

προσδιορισμένος

προσδιορίζω • (prosdiorízo) (past προσδιόρισα, passive προσδιορίζομαι, p‑past προσδιορίστηκα, ppp προσδιορισμένος)

prosdiorízo (romanization)
προσδιόρισα (past)
προσδιορίζομαι (passive)
προσδιορίστηκα (passive past)
προσδιορισμένος (participle passive perfect)
προσδιορίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσδιορίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσδιορίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσδιοριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσδιορίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσδιορίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσδιορίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσδιοριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσδιορίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσδιορίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσδιορίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσδιοριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσδιορίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσδιορίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσδιοριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσδιοριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσδιορίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσδιορίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσδιορίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσδιοριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσδιοριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσδιορίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσδιορίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσδιορίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσδιορίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσδιορίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσδιοριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσδιοριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσδιόριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσδιόρισα (active first-person indicative past perfective singular)
προσδιοριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσδιοριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσδιορίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσδιόριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσδιόρισες (active indicative past perfective second-person singular)
προσδιοριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσδιοριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσδιορίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσδιόριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσδιόρισε (active indicative past perfective singular third-person)
προσδιοριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσδιοριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσδιορίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσδιορίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσδιορίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσδιοριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσδιοριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσδιορίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσδιορίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσδιοριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσδιοριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσδιόριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσδιορίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσδιορίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσδιόρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσδιορίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσδιορίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσδιορίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσδιοριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσδιορίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσδιοριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσδιοριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσδιορίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσδιορίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσδιορίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσδιοριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προσδιόριζε (active imperative imperfective second-person singular)
προσδιόρισε (active imperative perfective second-person singular)
προσδιορίσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσδιορίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσδιορίστε (active imperative perfective plural second-person)
προσδιορίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσδιοριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσδιορίζοντας (active participle present)
έχοντας προσδιορίσει (active participle past)
προσδιορισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσδιορίσει (active infinitive-aorist)
προσδιοριστεί (infinitive-aorist passive)

προσ‧δι‧ο‧ρί‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek προσδιορίζω (prosdiorízō). By surface analysis, προσ- (pros-) + διορίζω (diorízo).

surf

(grammar) to modify (to qualify the meaning of)


κατεβάζω

head

κατεβάζω • (katevázo)

el-verb

κατεβασμένος

κατεβάζω • (katevázo) (past κατέβασα, ppp κατεβασμένος)

katevázo (romanization)
κατέβασα (past)
κατεβασμένος (participle passive perfect)
κατεβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
κατεβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κατεβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κατεβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κατεβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
κατεβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κατεβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κατεβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κατεβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κατεβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κατεβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατεβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατεβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατεβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατέβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατέβασα (active first-person indicative past perfective singular)
κατέβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατέβασες (active indicative past perfective second-person singular)
κατέβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατέβασε (active indicative past perfective singular third-person)
κατεβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κατεβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κατεβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κατεβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
κατέβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατεβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατεβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατέβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατεβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατεβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα κατεβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κατεβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κατέβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
κατέβασε (active imperative perfective second-person singular)
κατεβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
κατεβάστε (active imperative perfective plural second-person)
κατεβάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κατεβάσει (active indeclinable participle perfect)
κατεβασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
κατεβάσει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek κατεβάζω (katebázō), with -ε- from κατέβασα (katébasa), past tense of καταβάζω (katabázō), from Ancient Greek καταβιβάζω (katabibázō), from κατα- (kata-) + βιβάζω (bibázō).

inh+

(linguistics) to shift (:stress to the following syllable)


επαναφορά

head

επαναφορά • (epanaforá) f (plural επαναφορές)

epanaforá (romanization)
επαναφορές (plural)
επαναφορά (nominative singular)
επαναφορές (nominative plural)
επαναφοράς (genitive singular)
επαναφορών (genitive plural)
επαναφορά (accusative singular)
επαναφορές (accusative plural)
επαναφορά (singular vocative)
επαναφορές (plural vocative)

ε‧πα‧να‧φο‧ρά

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπαναφορά (epanaphorá) (from Koine Greek in the rhetorical sense) and with semantic loan from French revenu (“tempering”).


έπος

épos (romanization)
έπη (plural)
έπος (nominative singular)
έπη (nominative plural)
έπους (genitive singular)
επών (genitive plural)
έπος (accusative singular)
έπη (accusative plural)
έπος (singular vocative)
έπη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔπος (épos) with the sense 'epic' from its plural, ἔπη (épē).

lbor

ηρωικό έπος

epic (an extended narrative poem in elevated or dignified language, celebrating the feats of a deity, demigod (heroic epic), other legend or traditional hero)

epic (a series of events considered appropriate to an epic)


μεγεθυντικός

head

μεγεθυντικός • (megethyntikós) m (feminine μεγεθυντική, neuter μεγεθυντικό)

megethyntikós (romanization)
μεγεθυντική (feminine)
μεγεθυντικό (neuter)
μεγεθυντικός (masculine nominative singular)
μεγεθυντική (feminine nominative singular)
μεγεθυντικό (neuter nominative singular)
μεγεθυντικοί (masculine nominative plural)
μεγεθυντικές (feminine nominative plural)
μεγεθυντικά (neuter nominative plural)
μεγεθυντικού (genitive masculine singular)
μεγεθυντικής (feminine genitive singular)
μεγεθυντικού (genitive neuter singular)
μεγεθυντικών (genitive masculine plural)
μεγεθυντικών (feminine genitive plural)
μεγεθυντικών (genitive neuter plural)
μεγεθυντικό (accusative masculine singular)
μεγεθυντική (accusative feminine singular)
μεγεθυντικό (accusative neuter singular)
μεγεθυντικούς (accusative masculine plural)
μεγεθυντικές (accusative feminine plural)
μεγεθυντικά (accusative neuter plural)
μεγεθυντικέ (masculine singular vocative)
μεγεθυντική (feminine singular vocative)
μεγεθυντικό (neuter singular vocative)
μεγεθυντικοί (masculine plural vocative)
μεγεθυντικές (feminine plural vocative)
μεγεθυντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μεγεθυντικός

με‧γε‧θυ‧ντι‧κός

Learnedly from μεγεθύν(ω) (megethýn(o)) + -τικός (-tikós), a calque of English magnifying and German Vergrößerungs- (“magnifying”) and of Medieval Latin augmentativus (“augmentative”).

af

μεγεθύνω<alt:μεγεθύν(ω)>


μεσοφωνηεντικός

head

μεσοφωνηεντική

μεσοφωνηεντικό

μεσοφωνηεντικός • (mesofonientikós) m (feminine μεσοφωνηεντική, neuter μεσοφωνηεντικό)

el-adj

μεσοφωνηεντική

μεσοφωνηεντικό

mesofonientikós (romanization)
μεσοφωνηεντική (feminine)
μεσοφωνηεντικό (neuter)
μεσοφωνηεντικός (masculine nominative singular)
μεσοφωνηεντική (feminine nominative singular)
μεσοφωνηεντικό (neuter nominative singular)
μεσοφωνηεντικοί (masculine nominative plural)
μεσοφωνηεντικές (feminine nominative plural)
μεσοφωνηεντικά (neuter nominative plural)
μεσοφωνηεντικού (genitive masculine singular)
μεσοφωνηεντικής (feminine genitive singular)
μεσοφωνηεντικού (genitive neuter singular)
μεσοφωνηεντικών (genitive masculine plural)
μεσοφωνηεντικών (feminine genitive plural)
μεσοφωνηεντικών (genitive neuter plural)
μεσοφωνηεντικό (accusative masculine singular)
μεσοφωνηεντική (accusative feminine singular)
μεσοφωνηεντικό (accusative neuter singular)
μεσοφωνηεντικούς (accusative masculine plural)
μεσοφωνηεντικές (accusative feminine plural)
μεσοφωνηεντικά (accusative neuter plural)
μεσοφωνηεντικέ (masculine singular vocative)
μεσοφωνηεντική (feminine singular vocative)
μεσοφωνηεντικό (neuter singular vocative)
μεσοφωνηεντικοί (masculine plural vocative)
μεσοφωνηεντικές (feminine plural vocative)
μεσοφωνηεντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-a

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-positive

Declension of μεσοφωνηεντικός

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

μεσοφωνηεντικ

el-decl-adj-table

μεσοφωνηεντικός (mesofonientikós)

μεσοφωνηεντική (mesofonientikí)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντικοί (mesofonientikoí)

μεσοφωνηεντικές (mesofonientikés)

μεσοφωνηεντικά (mesofonientiká)

μεσοφωνηεντικού (mesofonientikoú)

μεσοφωνηεντικής (mesofonientikís)

μεσοφωνηεντικού (mesofonientikoú)

μεσοφωνηεντικών (mesofonientikón)

μεσοφωνηεντικών (mesofonientikón)

μεσοφωνηεντικών (mesofonientikón)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντική (mesofonientikí)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντικούς (mesofonientikoús)

μεσοφωνηεντικές (mesofonientikés)

μεσοφωνηεντικά (mesofonientiká)

μεσοφωνηεντικέ (mesofonientiké)

μεσοφωνηεντική (mesofonientikí)

μεσοφωνηεντικό (mesofonientikó)

μεσοφωνηεντικοί (mesofonientikoí)

μεσοφωνηεντικές (mesofonientikés)

μεσοφωνηεντικά (mesofonientiká)

με‧σο‧φω‧νη‧ε‧ντι‧κός

Learnedly from μεσο- (meso-) + φωνηεντικός (fonientikós), a calque of French intervocalique.


ενεστωτικός

head

ενεστωτικός • (enestotikós) m (feminine ενεστωτική, neuter ενεστωτικό)

enestotikós (romanization)
ενεστωτική (feminine)
ενεστωτικό (neuter)
ενεστωτικός (masculine nominative singular)
ενεστωτική (feminine nominative singular)
ενεστωτικό (neuter nominative singular)
ενεστωτικοί (masculine nominative plural)
ενεστωτικές (feminine nominative plural)
ενεστωτικά (neuter nominative plural)
ενεστωτικού (genitive masculine singular)
ενεστωτικής (feminine genitive singular)
ενεστωτικού (genitive neuter singular)
ενεστωτικών (genitive masculine plural)
ενεστωτικών (feminine genitive plural)
ενεστωτικών (genitive neuter plural)
ενεστωτικό (accusative masculine singular)
ενεστωτική (accusative feminine singular)
ενεστωτικό (accusative neuter singular)
ενεστωτικούς (accusative masculine plural)
ενεστωτικές (accusative feminine plural)
ενεστωτικά (accusative neuter plural)
ενεστωτικέ (masculine singular vocative)
ενεστωτική (feminine singular vocative)
ενεστωτικό (neuter singular vocative)
ενεστωτικοί (masculine plural vocative)
ενεστωτικές (feminine plural vocative)
ενεστωτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ενεστωτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ενεστωτικός, etc.)

el-decl-adj-table

ενεστωτικός (enestotikós)

ενεστωτική (enestotikí)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτικοί (enestotikoí)

ενεστωτικές (enestotikés)

ενεστωτικά (enestotiká)

ενεστωτικού (enestotikoú)

ενεστωτικής (enestotikís)

ενεστωτικού (enestotikoú)

ενεστωτικών (enestotikón)

ενεστωτικών (enestotikón)

ενεστωτικών (enestotikón)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτική (enestotikí)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτικούς (enestotikoús)

ενεστωτικές (enestotikés)

ενεστωτικά (enestotiká)

ενεστωτικέ (enestotiké)

ενεστωτική (enestotikí)

ενεστωτικό (enestotikó)

ενεστωτικοί (enestotikoí)

ενεστωτικές (enestotikés)

ενεστωτικά (enestotiká)

ε‧νε‧στω‧τι‧κός

Learnedly from ενεστώτ(ας) (enestót(as), “present tense”) + -ικός (-ikós).

af

ενεστώτας<alt:ενεστώτ(ας)><t:present tense>

(grammar) present-tense (attributive), present


ομόηχος

head

ομόηχος • (omóichos) m (feminine ομόηχη, neuter ομόηχο)

omóichos (romanization)
ομόηχη (feminine)
ομόηχο (neuter)
ομόηχος (masculine nominative singular)
ομόηχη (feminine nominative singular)
ομόηχο (neuter nominative singular)
ομόηχοι (masculine nominative plural)
ομόηχες (feminine nominative plural)
ομόηχα (neuter nominative plural)
ομόηχου (genitive masculine singular)
ομόηχης (feminine genitive singular)
ομόηχου (genitive neuter singular)
ομόηχων (genitive masculine plural)
ομόηχων (feminine genitive plural)
ομόηχων (genitive neuter plural)
ομόηχο (accusative masculine singular)
ομόηχη (accusative feminine singular)
ομόηχο (accusative neuter singular)
ομόηχους (accusative masculine plural)
ομόηχες (accusative feminine plural)
ομόηχα (accusative neuter plural)
ομόηχε (masculine singular vocative)
ομόηχη (feminine singular vocative)
ομόηχο (neuter singular vocative)
ομόηχοι (masculine plural vocative)
ομόηχες (feminine plural vocative)
ομόηχα (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὁμόηχος (homóēkhos, “sounding together”). By surface analysis, ομό- (omó-) + ήχος (íchos).

surf

(phonetics, semantics) homophonous, same-sounding (of words: having the same pronunciation but different meanings)


πρόληψη

head

πρόληψη • (prólipsi) f (plural προλήψεις)

prólipsi (romanization)
προλήψεις (plural)
πρόληψη (nominative singular)
προλήψεις (nominative plural)
πρόληψης (genitive singular)
προλήψεων (genitive plural)
πρόληψη (accusative singular)
προλήψεις (accusative plural)
πρόληψη (singular vocative)
προλήψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προλήψεως (prolípseos)

Learned borrowing from Koine Greek πρόληψις (prólēpsis, “preconception”) with -ση (-si) ending and semantic loan from French prévention, préjugé and prolepse.

lbor

(grammar) prolepsis (a construction that consists of placing an element in a syntactic unit before that to which it would logically correspond)

(rhetoric) prolepsis, anticipation (the anticipation of an objection to an argument)


συντελικός

head

συντελικός • (syntelikós) m (feminine συντελική, neuter συντελικό)

syntelikós (romanization)
συντελική (feminine)
συντελικό (neuter)
συντελικός (masculine nominative singular)
συντελική (feminine nominative singular)
συντελικό (neuter nominative singular)
συντελικοί (masculine nominative plural)
συντελικές (feminine nominative plural)
συντελικά (neuter nominative plural)
συντελικού (genitive masculine singular)
συντελικής (feminine genitive singular)
συντελικού (genitive neuter singular)
συντελικών (genitive masculine plural)
συντελικών (feminine genitive plural)
συντελικών (genitive neuter plural)
συντελικό (accusative masculine singular)
συντελική (accusative feminine singular)
συντελικό (accusative neuter singular)
συντελικούς (accusative masculine plural)
συντελικές (accusative feminine plural)
συντελικά (accusative neuter plural)
συντελικέ (masculine singular vocative)
συντελική (feminine singular vocative)
συντελικό (neuter singular vocative)
συντελικοί (masculine plural vocative)
συντελικές (feminine plural vocative)
συντελικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.)

el-decl-adj-table

συντελικός (syntelikós)

συντελική (syntelikí)

συντελικό (syntelikó)

συντελικοί (syntelikoí)

συντελικές (syntelikés)

συντελικά (synteliká)

συντελικού (syntelikoú)

συντελικής (syntelikís)

συντελικού (syntelikoú)

συντελικών (syntelikón)

συντελικών (syntelikón)

συντελικών (syntelikón)

συντελικό (syntelikó)

συντελική (syntelikí)

συντελικό (syntelikó)

συντελικούς (syntelikoús)

συντελικές (syntelikés)

συντελικά (synteliká)

συντελικέ (synteliké)

συντελική (syntelikí)

συντελικό (syntelikó)

συντελικοί (syntelikoí)

συντελικές (syntelikés)

συντελικά (synteliká)

συ‧ντε‧λι‧κός συν‧τε‧λι‧κός

Learned borrowing from Koine Greek συντελικός (suntelikós, “belonging to; completed sense of tenses”). Morphologically, συντελ(ής) (syntel(ís)) + -ικός (-ikós)

lbor

Οι συντελικοί χρόνοι στα νέα ελληνικά είναι: παρακείμενος, υπερσυντέλικος, τετελεσμένος μέλλοντας

The perfective tenses in Modern Greek are: present perfect, past perfect, future perfect.

Oi syntelikoí chrónoi sta néa elliniká eínai: parakeímenos, ypersyntélikos, tetelesménos méllontas

(grammar) relating to perfective aspect of tenses, with the sense: completed


ατόνιστος

head

ατόνιστος • (atónistos) m (feminine ατόνιστη, neuter ατόνιστο)

atónistos (romanization)
ατόνιστη (feminine)
ατόνιστο (neuter)
ατόνιστος (masculine nominative singular)
ατόνιστη (feminine nominative singular)
ατόνιστο (neuter nominative singular)
ατόνιστοι (masculine nominative plural)
ατόνιστες (feminine nominative plural)
ατόνιστα (neuter nominative plural)
ατόνιστου (genitive masculine singular)
ατόνιστης (feminine genitive singular)
ατόνιστου (genitive neuter singular)
ατόνιστων (genitive masculine plural)
ατόνιστων (feminine genitive plural)
ατόνιστων (genitive neuter plural)
ατόνιστο (accusative masculine singular)
ατόνιστη (accusative feminine singular)
ατόνιστο (accusative neuter singular)
ατόνιστους (accusative masculine plural)
ατόνιστες (accusative feminine plural)
ατόνιστα (accusative neuter plural)
ατόνιστε (masculine singular vocative)
ατόνιστη (feminine singular vocative)
ατόνιστο (neuter singular vocative)
ατόνιστοι (masculine plural vocative)
ατόνιστες (feminine plural vocative)
ατόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατόνιστος (atónistos)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστης (atónistis)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστους (atónistous)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστε (atóniste)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

(grammar, orthography, typography) unaccented, unstressed


επιτονισμός

head

επιτονισμός • (epitonismós) m (plural επιτονισμοί)

epitonismós (romanization)
επιτονισμοί (plural)
επιτονισμός (nominative singular)
επιτονισμοί (nominative plural)
επιτονισμού (genitive singular)
επιτονισμών (genitive plural)
επιτονισμό (accusative singular)
επιτονισμούς (accusative plural)
επιτονισμέ (singular vocative)
επιτονισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

επιτονισμούς

ε‧πι‧το‧νι‧σμός

Learnedly from επι- (epi-) + τόν(ος) (tón(os)) + -ισμός (-ismós), a loose calque of French intonation.

af

τόνος<alt:τόν(ος)>


λογοτεχνικός

head

λογοτεχνικός • (logotechnikós) m (feminine λογοτεχνική, neuter λογοτεχνικό)

logotechnikós (romanization)
λογοτεχνική (feminine)
λογοτεχνικό (neuter)
λογοτεχνικός (masculine nominative singular)
λογοτεχνική (feminine nominative singular)
λογοτεχνικό (neuter nominative singular)
λογοτεχνικοί (masculine nominative plural)
λογοτεχνικές (feminine nominative plural)
λογοτεχνικά (neuter nominative plural)
λογοτεχνικού (genitive masculine singular)
λογοτεχνικής (feminine genitive singular)
λογοτεχνικού (genitive neuter singular)
λογοτεχνικών (genitive masculine plural)
λογοτεχνικών (feminine genitive plural)
λογοτεχνικών (genitive neuter plural)
λογοτεχνικό (accusative masculine singular)
λογοτεχνική (accusative feminine singular)
λογοτεχνικό (accusative neuter singular)
λογοτεχνικούς (accusative masculine plural)
λογοτεχνικές (accusative feminine plural)
λογοτεχνικά (accusative neuter plural)
λογοτεχνικέ (masculine singular vocative)
λογοτεχνική (feminine singular vocative)
λογοτεχνικό (neuter singular vocative)
λογοτεχνικοί (masculine plural vocative)
λογοτεχνικές (feminine plural vocative)
λογοτεχνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λογοτεχνικός

λο‧γο‧τε‧χνι‧κός

Learnedly from λογοτεχν(ία) (logotechn(ía)) + -ικός (-ikós).

af

λογοτεχνία<alt:λογοτεχν(ία)>

literary (relating to writers, or the profession of literature)

literary (appropriate to literature rather than everyday writing)


αττικίζω

head

αττικίζω • (attikízo)

el-verb

αττικίζω • (attikízo)

(linguistics, archaeology) to Atticise (UK), Atticize (US)


υποκοριστικός

head

υποκοριστική

υποκοριστικό

υποκοριστικός • (ypokoristikós) m (feminine υποκοριστική, neuter υποκοριστικό)

el-adj

υποκοριστική

υποκοριστικό

ypokoristikós (romanization)
υποκοριστική (feminine)
υποκοριστικό (neuter)
υποκοριστικός (masculine nominative singular)
υποκοριστική (feminine nominative singular)
υποκοριστικό (neuter nominative singular)
υποκοριστικοί (masculine nominative plural)
υποκοριστικές (feminine nominative plural)
υποκοριστικά (neuter nominative plural)
υποκοριστικού (genitive masculine singular)
υποκοριστικής (feminine genitive singular)
υποκοριστικού (genitive neuter singular)
υποκοριστικών (genitive masculine plural)
υποκοριστικών (feminine genitive plural)
υποκοριστικών (genitive neuter plural)
υποκοριστικό (accusative masculine singular)
υποκοριστική (accusative feminine singular)
υποκοριστικό (accusative neuter singular)
υποκοριστικούς (accusative masculine plural)
υποκοριστικές (accusative feminine plural)
υποκοριστικά (accusative neuter plural)
υποκοριστικέ (masculine singular vocative)
υποκοριστική (feminine singular vocative)
υποκοριστικό (neuter singular vocative)
υποκοριστικοί (masculine plural vocative)
υποκοριστικές (feminine plural vocative)
υποκοριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of υποκοριστικός

el-decl-adj-table

υποκοριστικός (ypokoristikós)

υποκοριστική (ypokoristikí)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστικοί (ypokoristikoí)

υποκοριστικές (ypokoristikés)

υποκοριστικά (ypokoristiká)

υποκοριστικού (ypokoristikoú)

υποκοριστικής (ypokoristikís)

υποκοριστικού (ypokoristikoú)

υποκοριστικών (ypokoristikón)

υποκοριστικών (ypokoristikón)

υποκοριστικών (ypokoristikón)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστική (ypokoristikí)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστικούς (ypokoristikoús)

υποκοριστικές (ypokoristikés)

υποκοριστικά (ypokoristiká)

υποκοριστικέ (ypokoristiké)

υποκοριστική (ypokoristikí)

υποκοριστικό (ypokoristikó)

υποκοριστικοί (ypokoristikoí)

υποκοριστικές (ypokoristikés)

υποκοριστικά (ypokoristiká)

υ‧πο‧κο‧ρι‧στι‧κός

Learned borrowing from Koine Greek ὑποκοριστικός (hupokoristikós, “usually the neuter: diminutive (name); pet name”).

lbor

ὑποκοριστικός


υποκορισμός

head

υποκορισμός • (ypokorismós) m (plural υποκορισμοί)

ypokorismós (romanization)
υποκορισμοί (plural)
υποκορισμός (nominative singular)
υποκορισμοί (nominative plural)
υποκορισμού (genitive singular)
υποκορισμών (genitive plural)
υποκορισμό (accusative singular)
υποκορισμούς (accusative plural)
υποκορισμέ (singular vocative)
υποκορισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

υποκορισμούς

υ‧πο‧κο‧ρι‧σμός

Learned borrowing from Ancient Greek ὑποκορισμός (hupokorismós, “use of endearing names; use of diminutives”).

lbor

(linguistics) (the formation of diminutive terms)


διαχρονικός

head

διαχρονικός • (diachronikós) m (feminine διαχρονική, neuter διαχρονικό)

diachronikós (romanization)
διαχρονική (feminine)
διαχρονικό (neuter)
διαχρονικός (masculine nominative singular)
διαχρονική (feminine nominative singular)
διαχρονικό (neuter nominative singular)
διαχρονικοί (masculine nominative plural)
διαχρονικές (feminine nominative plural)
διαχρονικά (neuter nominative plural)
διαχρονικού (genitive masculine singular)
διαχρονικής (feminine genitive singular)
διαχρονικού (genitive neuter singular)
διαχρονικών (genitive masculine plural)
διαχρονικών (feminine genitive plural)
διαχρονικών (genitive neuter plural)
διαχρονικό (accusative masculine singular)
διαχρονική (accusative feminine singular)
διαχρονικό (accusative neuter singular)
διαχρονικούς (accusative masculine plural)
διαχρονικές (accusative feminine plural)
διαχρονικά (accusative neuter plural)
διαχρονικέ (masculine singular vocative)
διαχρονική (feminine singular vocative)
διαχρονικό (neuter singular vocative)
διαχρονικοί (masculine plural vocative)
διαχρονικές (feminine plural vocative)
διαχρονικά (neuter plural vocative)

Learned borrowing from French diachronique. By surface analysis, διαχρον(ία) (diachron(ía)) + -ικός (-ikós).

surf

διαχρονία<alt:διαχρον(ία)>

(chiefly linguistics) diachronic (of, pertaining to or concerned with changes that occur over time)


στερητικός

head

στερητικός • (steritikós) m (feminine στερητική, neuter στερητικό)

steritikós (romanization)
στερητική (feminine)
στερητικό (neuter)
στερητικός (masculine nominative singular)
στερητική (feminine nominative singular)
στερητικό (neuter nominative singular)
στερητικοί (masculine nominative plural)
στερητικές (feminine nominative plural)
στερητικά (neuter nominative plural)
στερητικού (genitive masculine singular)
στερητικής (feminine genitive singular)
στερητικού (genitive neuter singular)
στερητικών (genitive masculine plural)
στερητικών (feminine genitive plural)
στερητικών (genitive neuter plural)
στερητικό (accusative masculine singular)
στερητική (accusative feminine singular)
στερητικό (accusative neuter singular)
στερητικούς (accusative masculine plural)
στερητικές (accusative feminine plural)
στερητικά (accusative neuter plural)
στερητικέ (masculine singular vocative)
στερητική (feminine singular vocative)
στερητικό (neuter singular vocative)
στερητικοί (masculine plural vocative)
στερητικές (feminine plural vocative)
στερητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στερητικός (steritikós)

στερητική (steritikí)

στερητικό (steritikó)

στερητικοί (steritikoí)

στερητικές (steritikés)

στερητικά (steritiká)

στερητικού (steritikoú)

στερητικής (steritikís)

στερητικού (steritikoú)

στερητικών (steritikón)

στερητικών (steritikón)

στερητικών (steritikón)

στερητικό (steritikó)

στερητική (steritikí)

στερητικό (steritikó)

στερητικούς (steritikoús)

στερητικές (steritikés)

στερητικά (steritiká)

στερητικέ (steritiké)

στερητική (steritikí)

στερητικό (steritikó)

στερητικοί (steritikoí)

στερητικές (steritikés)

στερητικά (steritiká)

στε‧ρη‧τι‧κός

Learned borrowing from Ancient Greek στερητικός (sterētikós). By surface analysis, στερη- (stem of στερώ (steró)) + -τικός (-tikós).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">στερώ</i> (steró)

(grammar) privative (indicating the absence of something)


τροχαίος

head

τροχαίος • (trochaíos) m (feminine τροχαία, neuter τροχαίο)

trochaíos (romanization)
τροχαία (feminine)
τροχαίο (neuter)
τροχαίος (masculine nominative singular)
τροχαία (feminine nominative singular)
τροχαίο (neuter nominative singular)
τροχαίοι (masculine nominative plural)
τροχαίες (feminine nominative plural)
τροχαία (neuter nominative plural)
τροχαίου (genitive masculine singular)
τροχαίας (feminine genitive singular)
τροχαίου (genitive neuter singular)
τροχαίων (genitive masculine plural)
τροχαίων (feminine genitive plural)
τροχαίων (genitive neuter plural)
τροχαίο (accusative masculine singular)
τροχαία (accusative feminine singular)
τροχαίο (accusative neuter singular)
τροχαίους (accusative masculine plural)
τροχαίες (accusative feminine plural)
τροχαία (accusative neuter plural)
τροχαίε (masculine singular vocative)
τροχαία (feminine singular vocative)
τροχαίο (neuter singular vocative)
τροχαίοι (masculine plural vocative)
τροχαίες (feminine plural vocative)
τροχαία (neuter plural vocative)

Back-formation from τροχαία (trochaía, “traffic department”), from τροχ(ός) (troch(ós)) + -αία (-aía, feminine of -αίος). Compare Koine Greek τροχαῖος (trokhaîos, “running”).

af

τροχός<alt:τροχ(ός)>

-αίος<alt:-αία><pos:feminine of <i class="Grek mention" lang="el">-αίος</i>>


μετάθεση

head

μετάθεση • (metáthesi) f (plural μεταθέσεις)

metáthesi (romanization)
μεταθέσεις (plural)
μετάθεση (nominative singular)
μεταθέσεις (nominative plural)
μετάθεσης (genitive singular)
μεταθέσεων (genitive plural)
μετάθεση (accusative singular)
μεταθέσεις (accusative plural)
μετάθεση (singular vocative)
μεταθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταθέσεως (metathéseos)

Learned borrowing from Ancient Greek μετάθεσις (metáthesis, “change of position”) with, in the sense 'transfer', semantic loan from German Versetzung and French déplacement. By surface analysis, μεταθέτω (metathéto) + -ση (-si).


ατονικός

head

ατονικός • (atonikós) m (feminine ατονική, neuter ατονικό)

atonikós (romanization)
ατονική (feminine)
ατονικό (neuter)
ατονικός (masculine nominative singular)
ατονική (feminine nominative singular)
ατονικό (neuter nominative singular)
ατονικοί (masculine nominative plural)
ατονικές (feminine nominative plural)
ατονικά (neuter nominative plural)
ατονικού (genitive masculine singular)
ατονικής (feminine genitive singular)
ατονικού (genitive neuter singular)
ατονικών (genitive masculine plural)
ατονικών (feminine genitive plural)
ατονικών (genitive neuter plural)
ατονικό (accusative masculine singular)
ατονική (accusative feminine singular)
ατονικό (accusative neuter singular)
ατονικούς (accusative masculine plural)
ατονικές (accusative feminine plural)
ατονικά (accusative neuter plural)
ατονικέ (masculine singular vocative)
ατονική (feminine singular vocative)
ατονικό (neuter singular vocative)
ατονικοί (masculine plural vocative)
ατονικές (feminine plural vocative)
ατονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατονικός (atonikós)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικού (atonikoú)

ατονικής (atonikís)

ατονικού (atonikoú)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικό (atonikó)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικούς (atonikoús)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικέ (atoniké)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)