αντιγραμματικός

head

αντιγραμματική

αντιγραμματικό

αντιγραμματικός • (antigrammatikós) m (feminine αντιγραμματική, neuter αντιγραμματικό)

el-adj

αντιγραμματική

αντιγραμματικό

antigrammatikós (romanization)
αντιγραμματική (feminine)
αντιγραμματικό (neuter)
αντιγραμματικός (masculine nominative singular)
αντιγραμματική (feminine nominative singular)
αντιγραμματικό (neuter nominative singular)
αντιγραμματικοί (masculine nominative plural)
αντιγραμματικές (feminine nominative plural)
αντιγραμματικά (neuter nominative plural)
αντιγραμματικού (genitive masculine singular)
αντιγραμματικής (feminine genitive singular)
αντιγραμματικού (genitive neuter singular)
αντιγραμματικών (genitive masculine plural)
αντιγραμματικών (feminine genitive plural)
αντιγραμματικών (genitive neuter plural)
αντιγραμματικό (accusative masculine singular)
αντιγραμματική (accusative feminine singular)
αντιγραμματικό (accusative neuter singular)
αντιγραμματικούς (accusative masculine plural)
αντιγραμματικές (accusative feminine plural)
αντιγραμματικά (accusative neuter plural)
αντιγραμματικέ (masculine singular vocative)
αντιγραμματική (feminine singular vocative)
αντιγραμματικό (neuter singular vocative)
αντιγραμματικοί (masculine plural vocative)
αντιγραμματικές (feminine plural vocative)
αντιγραμματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιγραμματικ

el-decl-adj-a

αντιγραμματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιγραμματικός

αντιγραμματικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιγραμματικ

el-decl-adj-table

αντιγραμματικός (antigrammatikós)

αντιγραμματική (antigrammatikí)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματικοί (antigrammatikoí)

αντιγραμματικές (antigrammatikés)

αντιγραμματικά (antigrammatiká)

αντιγραμματικού (antigrammatikoú)

αντιγραμματικής (antigrammatikís)

αντιγραμματικού (antigrammatikoú)

αντιγραμματικών (antigrammatikón)

αντιγραμματικών (antigrammatikón)

αντιγραμματικών (antigrammatikón)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματική (antigrammatikí)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματικούς (antigrammatikoús)

αντιγραμματικές (antigrammatikés)

αντιγραμματικά (antigrammatiká)

αντιγραμματικέ (antigrammatiké)

αντιγραμματική (antigrammatikí)

αντιγραμματικό (antigrammatikó)

αντιγραμματικοί (antigrammatikoí)

αντιγραμματικές (antigrammatikés)

αντιγραμματικά (antigrammatiká)


γραμματικός

head

γραμματικός • (grammatikós) m (feminine γραμματική, neuter γραμματικό)

grammatikós (romanization)
γραμματική (feminine)
γραμματικό (neuter)
γραμματικός (masculine nominative singular)
γραμματική (feminine nominative singular)
γραμματικό (neuter nominative singular)
γραμματικοί (masculine nominative plural)
γραμματικές (feminine nominative plural)
γραμματικά (neuter nominative plural)
γραμματικού (genitive masculine singular)
γραμματικής (feminine genitive singular)
γραμματικού (genitive neuter singular)
γραμματικών (genitive masculine plural)
γραμματικών (feminine genitive plural)
γραμματικών (genitive neuter plural)
γραμματικό (accusative masculine singular)
γραμματική (accusative feminine singular)
γραμματικό (accusative neuter singular)
γραμματικούς (accusative masculine plural)
γραμματικές (accusative feminine plural)
γραμματικά (accusative neuter plural)
γραμματικέ (masculine singular vocative)
γραμματική (feminine singular vocative)
γραμματικό (neuter singular vocative)
γραμματικοί (masculine plural vocative)
γραμματικές (feminine plural vocative)
γραμματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

γραμματικός (grammatikós)

γραμματική (grammatikí)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματικοί (grammatikoí)

γραμματικές (grammatikés)

γραμματικά (grammatiká)

γραμματικού (grammatikoú)

γραμματικής (grammatikís)

γραμματικού (grammatikoú)

γραμματικών (grammatikón)

γραμματικών (grammatikón)

γραμματικών (grammatikón)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματική (grammatikí)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματικούς (grammatikoús)

γραμματικές (grammatikés)

γραμματικά (grammatiká)

γραμματικέ (grammatiké)

γραμματική (grammatikí)

γραμματικό (grammatikó)

γραμματικοί (grammatikoí)

γραμματικές (grammatikés)

γραμματικά (grammatiká)

From Ancient Greek γραμματικός (grammatikós, “literate, relating to grammar”).

inh

(grammar) grammatical (relating to grammar)

(grammar) grammatical (using correct grammar)


υπογραμμιστής

head

υπογραμμιστές

υπογραμμιστής • (ypogrammistís) m (plural υπογραμμιστές)

el-noun

υπογραμμιστές

ypogrammistís (romanization)
υπογραμμιστές (plural)
υπογραμμιστής (nominative singular)
υπογραμμιστές (nominative plural)
υπογραμμιστή (genitive singular)
υπογραμμιστών (genitive plural)
υπογραμμιστή (accusative singular)
υπογραμμιστές (accusative plural)
υπογραμμιστή (singular vocative)
υπογραμμιστές (plural vocative)

el-decl-noun

υπογραμμιστής

υπογραμμιστές

υπογραμμιστή

υπογραμμιστών

υπογραμμιστή

υπογραμμιστές

υπογραμμιστή

υπογραμμιστές

υπογραμμ- (ypogramm-, “to underline, to highlight”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of English highlighter.


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


δασύς

head

δασύς • (dasýs) m (feminine δασεία, neuter δασύ)

dasýs (romanization)
δασεία (feminine)
δασύ (neuter)
δασύς (masculine nominative singular)
δασεία (feminine nominative singular)
δασύ (neuter nominative singular)
δασείς (masculine nominative plural)
δασείες (feminine nominative plural)
δασέα (neuter nominative plural)
δασέος (genitive masculine singular)
δασύ (genitive masculine singular)
δασείας (feminine genitive singular)
δασύ (genitive neuter singular)
δασέος (genitive neuter singular)
δασέων (genitive masculine plural)
δασειών (feminine genitive plural)
δασέων (genitive neuter plural)
δασύ (accusative masculine singular)
δασεία (accusative feminine singular)
δασύ (accusative neuter singular)
δασείς (accusative masculine plural)
δασείες (accusative feminine plural)
δασέα (accusative neuter plural)
δασύ (masculine singular vocative)
δασεία (feminine singular vocative)
δασύ (neuter singular vocative)
δασείς (masculine plural vocative)
δασείες (feminine plural vocative)
δασέα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δασύς, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δασύς, etc.)

el-decl-adj-table

δασύς (dasýs)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)

δασέος (daséos)

δασείας (daseías)

δασέος (daséos)

δασέων (daséon)

δασειών (daseión)

δασέων (daséon)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)

δασεία (daseía)

δασείς (daseís)

δασείες (daseíes)

δασέα (daséa)


λήμμα

límma (romanization)
λήμματα (plural)
λήμμα (nominative singular)
λήμματα (nominative plural)
λήμματος (genitive singular)
λημμάτων (genitive plural)
λήμμα (accusative singular)
λήμματα (accusative plural)
λήμμα (singular vocative)
λήμματα (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek λῆμμᾰ (lêmma), from *λῆβ-μα. For stem ληβ-, see verb λαμβάνω (lambánō).

Το λεξικό μου έχει πάνω από 80.000 λήμματα.

To lexikó mou échei páno apó 80.000 límmata.

(linguistics, lexicography) lemma (the chief form of a word found in dictionaries and encyclopedias)


ετρουσκικά

etrouskiká (romanization)
ετρουσκικά (nominative plural)
ετρουσκικών (genitive plural)
ετρουσκικά (accusative plural)
ετρουσκικά (plural vocative)

Etruscan (the language of Etruria and its people)


Γεωργιανά

Georgianá (romanization)
Γεωργιανά (nominative plural)
Γεωργιανών (genitive plural)
Γεωργιανά (accusative plural)
Γεωργιανά (plural vocative)

γεωργιανά γεωργιανά#Greek

Alternative letter-case form of γεωργιανά (georgianá)


μεσοπαθ.

Abbreviation of μεσοπαθητικός (mesopathitikós).

abbreviation of

μεσοπαθητικός

(linguistics, grammar) mediopassive, middle voice


ενεργ.

ενεργητικός ενεργητικός#Greek

(grammar) Abbreviation of ενεργητικός (energitikós): active


ενεργ.

ενεργητική φωνή
ενεργητική φωνή#Greek

(grammar) Abbreviation of ενεργητική φωνή (energitikí foní): active voice


μεσοπαθητικός

head

μεσοπαθητική

μεσοπαθητικό

μεσοπαθητικός • (mesopathitikós) m (feminine μεσοπαθητική, neuter μεσοπαθητικό)

el-adj

μεσοπαθητική

μεσοπαθητικό

mesopathitikós (romanization)
μεσοπαθητική (feminine)
μεσοπαθητικό (neuter)
μεσοπαθητικός (masculine nominative singular)
μεσοπαθητική (feminine nominative singular)
μεσοπαθητικό (neuter nominative singular)
μεσοπαθητικοί (masculine nominative plural)
μεσοπαθητικές (feminine nominative plural)
μεσοπαθητικά (neuter nominative plural)
μεσοπαθητικού (genitive masculine singular)
μεσοπαθητικής (feminine genitive singular)
μεσοπαθητικού (genitive neuter singular)
μεσοπαθητικών (genitive masculine plural)
μεσοπαθητικών (feminine genitive plural)
μεσοπαθητικών (genitive neuter plural)
μεσοπαθητικό (accusative masculine singular)
μεσοπαθητική (accusative feminine singular)
μεσοπαθητικό (accusative neuter singular)
μεσοπαθητικούς (accusative masculine plural)
μεσοπαθητικές (accusative feminine plural)
μεσοπαθητικά (accusative neuter plural)
μεσοπαθητικέ (masculine singular vocative)
μεσοπαθητική (feminine singular vocative)
μεσοπαθητικό (neuter singular vocative)
μεσοπαθητικοί (masculine plural vocative)
μεσοπαθητικές (feminine plural vocative)
μεσοπαθητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μεσοπαθητικός

(linguistics, grammar) in the mediopassive voice or middle voice


ενεργητικός

head

ενεργητικός • (energitikós) m (feminine ενεργητική, neuter ενεργητικό)

energitikós (romanization)
ενεργητική (feminine)
ενεργητικό (neuter)
ενεργητικός (masculine nominative singular)
ενεργητική (feminine nominative singular)
ενεργητικό (neuter nominative singular)
ενεργητικοί (masculine nominative plural)
ενεργητικές (feminine nominative plural)
ενεργητικά (neuter nominative plural)
ενεργητικού (genitive masculine singular)
ενεργητικής (feminine genitive singular)
ενεργητικού (genitive neuter singular)
ενεργητικών (genitive masculine plural)
ενεργητικών (feminine genitive plural)
ενεργητικών (genitive neuter plural)
ενεργητικό (accusative masculine singular)
ενεργητική (accusative feminine singular)
ενεργητικό (accusative neuter singular)
ενεργητικούς (accusative masculine plural)
ενεργητικές (accusative feminine plural)
ενεργητικά (accusative neuter plural)
ενεργητικέ (masculine singular vocative)
ενεργητική (feminine singular vocative)
ενεργητικό (neuter singular vocative)
ενεργητικοί (masculine plural vocative)
ενεργητικές (feminine plural vocative)
ενεργητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ενεργητικός (energitikós)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικοί (energitikoí)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

ενεργητικού (energitikoú)

ενεργητικής (energitikís)

ενεργητικού (energitikoú)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικούς (energitikoús)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

ενεργητικέ (energitiké)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικοί (energitikoí)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνεργητικός (energētikós) with semantic loan from French actif in the accounting sense. By surface analysis, ενεργώ (energó) + -τικός (-tikós).

surf

(linguistics, grammar) active (in the active voice)


αναλύομαι

head

αναλύομαι • (analýomai)

el-verb

αναλύομαι • (analýomai) passive (past αναλύθηκα, active αναλύω)

analýomai (romanization)
αναλύθηκα (past)
αναλύω (active)


καζακικά

kazakiká (romanization)
καζακικά (nominative plural)
καζακικών (genitive plural)
καζακικά (accusative plural)
καζακικά (plural vocative)

Kazakh (the language of Kazakhstan and its people)


καταλανικά

katalaniká (romanization)
καταλανικά (nominative plural)
καταλανικών (genitive plural)
καταλανικά (accusative plural)
καταλανικά (plural vocative)

Catalan (the language of Catalonia and its people)


Λουξεμβουργιανά

head

Λουξεμβουργιανά • (Louxemvourgianá) n pl

Louxemvourgianá (romanization)
Λουξεμβουργιανά (nominative plural)
Λουξεμβουργιανών (genitive plural)
Λουξεμβουργιανά (accusative plural)
Λουξεμβουργιανά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

Λουξεμβουργιανά

Λουξεμβουργιανών

Λουξεμβουργιανά

Λουξεμβουργιανά

λουξεμβουργιανά λουξεμβουργιανά#Greek

Alternative form of λουξεμβουργιανά (louxemvourgianá)


λουξεμβουργιανά

head

λουξεμβουργιανά • (louxemvourgianá) n pl

louxemvourgianá (romanization)
λουξεμβουργιανά (nominative plural)
λουξεμβουργιανών (genitive plural)
λουξεμβουργιανά (accusative plural)
λουξεμβουργιανά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

λουξεμβουργιανά

λουξεμβουργιανών

λουξεμβουργιανά

λουξεμβουργιανά

Luxembourgish (the language of Luxembourg and its people)


ενώνω

head

ενώνω • (enóno)

el-verb

ενώνω • (enóno) (past ένωσα, passive ενώνομαι, p‑past ενώθηκα, ppp ενωμένος)

enóno (romanization)
ένωσα (past)
ενώνομαι (passive)
ενώθηκα (passive past)
ενωμένος (participle passive perfect)
ενώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ένωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ένωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ένωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ένωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ένωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ένωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ένωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ένωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ένωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ένωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενώνοντας (active participle present)
έχοντας ενώσει (active participle past)
ενωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενώσει (active infinitive-aorist)
ενωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἑνόω (henóō) / ἑνῶ (henô), from εἷς (heîs, “one”).


φιλιππινέζικα

filippinézika (romanization)
φιλιππινέζικα (nominative plural)
φιλιππινέζικων (genitive plural)
φιλιππινέζικα (accusative plural)
φιλιππινέζικα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

φιλιππινέζικα

φιλιππινέζικων

φιλιππινέζικα

φιλιππινέζικα


Ιώβ

Ancient Greek Ἰώβ (Iṓb), from Biblical Hebrew אִיּוֹב (ʾiyyōḇ).

(biblical) Job (Old Testament character and book in the Bible)


Ἰώβ

head

Ἰώβ • (Iṓb) m

Ιώβ Ιώβ#Greek


Γένεση

Γένεση • (Génesi) f

Génesi (romanization)
Γένεση (nominative singular)
Γένεσης (genitive singular)
Γένεση (accusative singular)
Γένεση (singular vocative)

From Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

inh

Genesis (title of the first book of the Bible and the Pentateuch)


Γένεσις

head

Γένεσις • (Génesis) f

Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

Γένεση Γένεση#Greek


Λευϊτικόν

Λευϊτικόν • (Levïtikón) n

From Koine Greek Λευϊτικόν (Leuïtikón), from Ancient Greek λεβυϊτικόν (lebuïtikón).

Λευϊτικό Λευϊτικό#Greek

Katharevousa form of Λευϊτικό (Levïtikó)


Αριθμοί

Arithmoí (romanization)
Αριθμοί (nominative plural)
Αριθμών (genitive plural)
Αριθμούς (accusative plural)
Αριθμοί (plural vocative)

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).


Λευϊτικό

head

Λευϊτικό • (Levïtikó) f

Levïtikó (romanization)
Λευϊτικό (nominative singular)
Λευϊτικού (genitive singular)
Λευϊτικό (accusative singular)
Λευϊτικό (singular vocative)

(biblical) Leviticus (third book in the Old Testament of the Bible)


στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης • (stoicheiothétis) m (plural στοιχειοθέτες, feminine στοιχειοθέτρια)

el-noun

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétis (romanization)
στοιχειοθέτες (plural)
στοιχειοθέτρια (feminine)
στοιχειοθέτης (nominative singular)
στοιχειοθέτες (nominative plural)
στοιχειοθέτη (genitive singular)
στοιχειοθετών (genitive plural)
στοιχειοθέτη (accusative singular)
στοιχειοθέτες (accusative plural)
στοιχειοθέτη (singular vocative)
στοιχειοθέτες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθετών

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες


στοιχειοθέτρια

head

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια • (stoicheiothétria) f (plural στοιχειοθέτρια, masculine στοιχειοθέτης)

el-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétria (romanization)
στοιχειοθέτρια (plural)
στοιχειοθέτης (masculine)
στοιχειοθέτρια (nominative singular)
στοιχειοθέτριες (nominative plural)
στοιχειοθέτριας (genitive singular)
στοιχειοθετριών (genitive plural)
στοιχειοθέτρια (accusative singular)
στοιχειοθέτριες (accusative plural)
στοιχειοθέτρια (singular vocative)
στοιχειοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτριας

στοιχειοθετριών

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες


(dated) Encloses an embedded (inner) quotation.


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


παράθημα

head

παράθημα • (paráthima) n (plural παραθήματα)

paráthima (romanization)
παραθήματα (plural)
παράθημα (nominative singular)
παραθήματα (nominative plural)
παραθήματος (genitive singular)
παραθημάτων (genitive plural)
παράθημα (accusative singular)
παραθήματα (accusative plural)
παράθημα (singular vocative)
παραθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin affixum or French affixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


Νώε

Νώε • (Nóe) m


απλολογία

απλολογία • (aplología) f (plural απλολογίες)

aplología (romanization)
απλολογίες (plural)
απλολογία (nominative singular)
απλολογίες (nominative plural)
απλολογίας (genitive singular)
απλολογιών (genitive plural)
απλολογία (accusative singular)
απλολογίες (accusative plural)
απλολογία (singular vocative)
απλολογίες (plural vocative)

Borrowed from French haplologie (“haplology”), from Ancient Greek ἁπλόος (haplóos, “simple”) + -λογία (-logía, “knowledge”).


ανθρωπωνυμία

head

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνυμία • (anthroponymía) n (plural ανθρωπωνυμίες)

el-noun

ανθρωπωνυμίες

anthroponymía (romanization)
ανθρωπωνυμίες (plural)
ανθρωπωνυμία (nominative singular)
ανθρωπωνυμίες (nominative plural)
ανθρωπωνυμίας (genitive singular)
ανθρωπωνυμιών (genitive plural)
ανθρωπωνυμία (accusative singular)
ανθρωπωνυμίες (accusative plural)
ανθρωπωνυμία (singular vocative)
ανθρωπωνυμίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπωνυμία

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνυμίας

ανθρωπωνυμιών

ανθρωπωνυμία

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνυμία

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνύμιο ανθρωπωνύμιο#Greek

Alternative form of ανθρωπωνύμιο (anthroponýmio)


ανθρωπωνύμιο

head

ανθρωπωνύμια

ανθρωπωνύμιο • (anthroponýmio) n (plural ανθρωπωνύμια)

el-noun

ανθρωπωνύμια

anthroponýmio (romanization)
ανθρωπωνύμια (plural)
ανθρωπωνύμιο (nominative singular)
ανθρωπωνύμια (nominative plural)
ανθρωπωνυμίου (genitive singular)
ανθρωπωνύμιου (genitive singular)
ανθρωπωνυμίων (genitive plural)
ανθρωπωνύμιο (accusative singular)
ανθρωπωνύμια (accusative plural)
ανθρωπωνύμιο (singular vocative)
ανθρωπωνύμια (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπωνύμιο

ανθρωπωνύμια

ανθρωπωνυμίου

ανθρωπωνύμιου

ανθρωπωνυμίων

ανθρωπωνύμιο

ανθρωπωνύμια

ανθρωπωνύμιο

ανθρωπωνύμια


παρατατικός

head

παρατατικός • (paratatikós) m (plural παρατατικοί)

paratatikós (romanization)
παρατατικοί (plural)
παρατατικός (nominative singular)
παρατατικοί (nominative plural)
παρατατικού (genitive singular)
παρατατικών (genitive plural)
παρατατικό (accusative singular)
παρατατικούς (accusative plural)
παρατατικέ (singular vocative)
παρατατικοί (plural vocative)

el-decl-noun

παρατατικούς

Learned borrowing from Koine Greek παρατατικός (paratatikós, “extending, continuing”), from Ancient Greek παρατείνω (parateínō, “to stretch out along”), perhaps via a participle form παρατετακώς (paratetakṓs).

der

(grammar) imperfect, past continuous, past progressive, imperfective past (tense)


αποθ.

αποθ. ρ. (αποθετικό ρήμα) ― apoth. r. (apothetikó ríma) ― deponent verb

αποθετικός αποθετικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αποθετικός (apothetikós): deponent


απόδ.

απόδοση απόδοση#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απόδοση (apódosi): apodosis


απρμφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απαρέμφατο (aparémfato): infinitive


απλολ.

απλολογία απλολογία#Greek

(linguistics) Abbreviation of απλολογία (aplología): haplology


απαρ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απρφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απόδοση

head

απόδοση • (apódosi) f (plural αποδόσεις)

apódosi (romanization)
αποδόσεις (plural)
απόδοση (nominative singular)
αποδόσεις (nominative plural)
απόδοσης (genitive singular)
αποδόσεων (genitive plural)
απόδοση (accusative singular)
αποδόσεις (accusative plural)
απόδοση (singular vocative)
αποδόσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδόσεως (apodóseos)


ρ.

ρήμα ρήμα#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of ρήμα (ríma): verb


απρόσ.

απρόσωπος απρόσωπος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απρόσωπος (aprósopos): impersonal


άρθρ.

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) Abbreviation of άρθρο (árthro): article


αριθμ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητικός (arithmitikós): arithmetical


αριθμ.

αριθμητική αριθμητική#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητική (arithmitikí): arithmetic


αριθμητικό

head

αριθμητικό • (arithmitikó) n (plural αριθμητικά)

arithmitikó (romanization)
αριθμητικά (plural)
αριθμητικό (nominative singular)
αριθμητικά (nominative plural)
αριθμητικού (genitive singular)
αριθμητικών (genitive plural)
αριθμητικό (accusative singular)
αριθμητικά (accusative plural)
αριθμητικό (singular vocative)
αριθμητικά (plural vocative)


αριθ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek


αριθ.

αριθμητική αριθμητική#Greek


απρόσωπος

απρόσωπος • (aprósopos) m (feminine απρόσωπη, neuter απρόσωπο)

aprósopos (romanization)
απρόσωπη (feminine)
απρόσωπο (neuter)
απρόσωπος (masculine nominative singular)
απρόσωπη (feminine nominative singular)
απρόσωπο (neuter nominative singular)
απρόσωποι (masculine nominative plural)
απρόσωπες (feminine nominative plural)
απρόσωπα (neuter nominative plural)
απρόσωπου (genitive masculine singular)
απρόσωπης (feminine genitive singular)
απρόσωπου (genitive neuter singular)
απρόσωπων (genitive masculine plural)
απρόσωπων (feminine genitive plural)
απρόσωπων (genitive neuter plural)
απρόσωπο (accusative masculine singular)
απρόσωπη (accusative feminine singular)
απρόσωπο (accusative neuter singular)
απρόσωπους (accusative masculine plural)
απρόσωπες (accusative feminine plural)
απρόσωπα (accusative neuter plural)
απρόσωπε (masculine singular vocative)
απρόσωπη (feminine singular vocative)
απρόσωπο (neuter singular vocative)
απρόσωποι (masculine plural vocative)
απρόσωπες (feminine plural vocative)
απρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απρόσωπος (aprósopos)

απρόσωπη (aprósopi)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωποι (aprósopoi)

απρόσωπες (aprósopes)

απρόσωπα (aprósopa)

απρόσωπου (aprósopou)

απρόσωπης (aprósopis)

απρόσωπου (aprósopou)

απρόσωπων (aprósopon)

απρόσωπων (aprósopon)

απρόσωπων (aprósopon)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωπη (aprósopi)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωπους (aprósopous)

απρόσωπες (aprósopes)

απρόσωπα (aprósopa)

απρόσωπε (aprósope)

απρόσωπη (aprósopi)

απρόσωπο (aprósopo)

απρόσωποι (aprósopoi)

απρόσωπες (aprósopes)

απρόσωπα (aprósopa)

απρόσωπο ρήμα ― aprósopo ríma ― impersonal verb


αρσ.

αρσενικός αρσενικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρσενικός (arsenikós): masculine


αρχ.

αρχαίος αρχαίος#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαίος (archaíos): ancient


αρχαιοπρ.

αρχαιοπρεπής αρχαιοπρεπής#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαιοπρεπής (archaioprepís): archaic


ΑΡΣ.

αρσενικός αρσενικός#Greek


αρχαϊστ.

αρχαϊστικός αρχαϊστικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαϊστικός (archaïstikós): archaistic


αρνητ.

αρνητικός αρνητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αρνητικός (arnitikós): negative, undesirable, disapproving


αρχαϊστικός

head

αρχαϊστικός • (archaïstikós) m (feminine αρχαϊστική, neuter αρχαϊστικό)

archaïstikós (romanization)
αρχαϊστική (feminine)
αρχαϊστικό (neuter)
αρχαϊστικός (masculine nominative singular)
αρχαϊστική (feminine nominative singular)
αρχαϊστικό (neuter nominative singular)
αρχαϊστικοί (masculine nominative plural)
αρχαϊστικές (feminine nominative plural)
αρχαϊστικά (neuter nominative plural)
αρχαϊστικού (genitive masculine singular)
αρχαϊστικής (feminine genitive singular)
αρχαϊστικού (genitive neuter singular)
αρχαϊστικών (genitive masculine plural)
αρχαϊστικών (feminine genitive plural)
αρχαϊστικών (genitive neuter plural)
αρχαϊστικό (accusative masculine singular)
αρχαϊστική (accusative feminine singular)
αρχαϊστικό (accusative neuter singular)
αρχαϊστικούς (accusative masculine plural)
αρχαϊστικές (accusative feminine plural)
αρχαϊστικά (accusative neuter plural)
αρχαϊστικέ (masculine singular vocative)
αρχαϊστική (feminine singular vocative)
αρχαϊστικό (neuter singular vocative)
αρχαϊστικοί (masculine plural vocative)
αρχαϊστικές (feminine plural vocative)
αρχαϊστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊστικός (archaïstikós)

αρχαϊστική (archaïstikí)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστικοί (archaïstikoí)

αρχαϊστικές (archaïstikés)

αρχαϊστικά (archaïstiká)

αρχαϊστικού (archaïstikoú)

αρχαϊστικής (archaïstikís)

αρχαϊστικού (archaïstikoú)

αρχαϊστικών (archaïstikón)

αρχαϊστικών (archaïstikón)

αρχαϊστικών (archaïstikón)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστική (archaïstikí)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστικούς (archaïstikoús)

αρχαϊστικές (archaïstikés)

αρχαϊστικά (archaïstiká)

αρχαϊστικέ (archaïstiké)

αρχαϊστική (archaïstikí)

αρχαϊστικό (archaïstikó)

αρχαϊστικοί (archaïstikoí)

αρχαϊστικές (archaïstikés)

αρχαϊστικά (archaïstiká)


συνίζηση

head

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως (synizíseos)


αρχαιοπρεπής

head

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

αρχαιοπρεπής • (archaioprepís) m (feminine αρχαιοπρεπής, neuter αρχαιοπρεπές)

el-adj

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

archaioprepís (romanization)
αρχαιοπρεπής (feminine)
αρχαιοπρεπές (neuter)
αρχαιοπρεπής (masculine nominative singular)
αρχαιοπρεπής (feminine nominative singular)
αρχαιοπρεπές (neuter nominative singular)
αρχαιοπρεπείς (masculine nominative plural)
αρχαιοπρεπείς (feminine nominative plural)
αρχαιοπρεπή (neuter nominative plural)
αρχαιοπρεπούς (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπή (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπούς (feminine genitive singular)
αρχαιοπρεπούς (genitive neuter singular)
αρχαιοπρεπών (genitive masculine plural)
αρχαιοπρεπών (feminine genitive plural)
αρχαιοπρεπών (genitive neuter plural)
αρχαιοπρεπή (accusative masculine singular)
αρχαιοπρεπή (accusative feminine singular)
αρχαιοπρεπές (accusative neuter singular)
αρχαιοπρεπείς (accusative masculine plural)
αρχαιοπρεπείς (accusative feminine plural)
αρχαιοπρεπή (accusative neuter plural)
αρχαιοπρεπή (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (feminine singular vocative)
αρχαιοπρεπές (neuter singular vocative)
αρχαιοπρεπείς (masculine plural vocative)
αρχαιοπρεπείς (feminine plural vocative)
αρχαιοπρεπή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αρχαιοπρεπής

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαιοπρεπής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαιοπρεπής, etc.)

αρ‧χαι‧ο‧πρε‧πής


αρνητικός

head

αρνητικός • (arnitikós) m (feminine αρνητική, neuter αρνητικό)

arnitikós (romanization)
αρνητική (feminine)
αρνητικό (neuter)
αρνητικός (masculine nominative singular)
αρνητική (feminine nominative singular)
αρνητικό (neuter nominative singular)
αρνητικοί (masculine nominative plural)
αρνητικές (feminine nominative plural)
αρνητικά (neuter nominative plural)
αρνητικού (genitive masculine singular)
αρνητικής (feminine genitive singular)
αρνητικού (genitive neuter singular)
αρνητικών (genitive masculine plural)
αρνητικών (feminine genitive plural)
αρνητικών (genitive neuter plural)
αρνητικό (accusative masculine singular)
αρνητική (accusative feminine singular)
αρνητικό (accusative neuter singular)
αρνητικούς (accusative masculine plural)
αρνητικές (accusative feminine plural)
αρνητικά (accusative neuter plural)
αρνητικέ (masculine singular vocative)
αρνητική (feminine singular vocative)
αρνητικό (neuter singular vocative)
αρνητικοί (masculine plural vocative)
αρνητικές (feminine plural vocative)
αρνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρνητικός (arnitikós)

αρνητική (arnitikí)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητικοί (arnitikoí)

αρνητικές (arnitikés)

αρνητικά (arnitiká)

αρνητικού (arnitikoú)

αρνητικής (arnitikís)

αρνητικού (arnitikoú)

αρνητικών (arnitikón)

αρνητικών (arnitikón)

αρνητικών (arnitikón)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητική (arnitikí)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητικούς (arnitikoús)

αρνητικές (arnitikés)

αρνητικά (arnitiká)

αρνητικέ (arnitiké)

αρνητική (arnitikí)

αρνητικό (arnitikó)

αρνητικοί (arnitikoí)

αρνητικές (arnitikés)

αρνητικά (arnitiká)

αρ‧νη‧τη‧κός

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀρνητικός (arnētikós). The contemporary scientific senses are a semantic loan from French négatif.


επωνυμία

head

επωνυμία • (eponymía) f (plural επωνυμίες)

eponymía (romanization)
επωνυμίες (plural)
επωνυμία (nominative singular)
επωνυμίες (nominative plural)
επωνυμίας (genitive singular)
επωνυμιών (genitive plural)
επωνυμία (accusative singular)
επωνυμίες (accusative plural)
επωνυμία (singular vocative)
επωνυμίες (plural vocative)


βενετικά

venetiká (romanization)
βενετικά (nominative plural)
βενετικών (genitive plural)
βενετικά (accusative plural)
βενετικά (plural vocative)

Venetian (the historical language of the Venice city state)


τυπογραφείο

τυπογραφείο • (typografeío) n (plural τυπογραφεία)

typografeío (romanization)
τυπογραφεία (plural)
τυπογραφείο (nominative singular)
τυπογραφεία (nominative plural)
τυπογραφείου (genitive singular)
τυπογραφείων (genitive plural)
τυπογραφείο (accusative singular)
τυπογραφεία (accusative plural)
τυπογραφείο (singular vocative)
τυπογραφεία (plural vocative)

el-decl-noun

τυπογραφείου

τυπογραφείων

From τυπογραφία (typografía, “print”) + -είο (-eío, “place, building”).

suffix

(typography) print shop, printer's, printing works (a printing business building)


τυπογραφία

head

τυπογραφία • (typografía) f (uncountable)

typografía (romanization)
τυπογραφία (nominative singular)
τυπογραφίας (genitive singular)
τυπογραφία (accusative singular)
τυπογραφία (singular vocative)

Hellenised form of New Latin typographia


τυπογραφικός

τυπογραφικός • (typografikós) m (feminine τυπογραφική, neuter τυπογραφικό)

typografikós (romanization)
τυπογραφική (feminine)
τυπογραφικό (neuter)
τυπογραφικός (masculine nominative singular)
τυπογραφική (feminine nominative singular)
τυπογραφικό (neuter nominative singular)
τυπογραφικοί (masculine nominative plural)
τυπογραφικές (feminine nominative plural)
τυπογραφικά (neuter nominative plural)
τυπογραφικού (genitive masculine singular)
τυπογραφικής (feminine genitive singular)
τυπογραφικού (genitive neuter singular)
τυπογραφικών (genitive masculine plural)
τυπογραφικών (feminine genitive plural)
τυπογραφικών (genitive neuter plural)
τυπογραφικό (accusative masculine singular)
τυπογραφική (accusative feminine singular)
τυπογραφικό (accusative neuter singular)
τυπογραφικούς (accusative masculine plural)
τυπογραφικές (accusative feminine plural)
τυπογραφικά (accusative neuter plural)
τυπογραφικέ (masculine singular vocative)
τυπογραφική (feminine singular vocative)
τυπογραφικό (neuter singular vocative)
τυπογραφικοί (masculine plural vocative)
τυπογραφικές (feminine plural vocative)
τυπογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τυπογραφικός

el-decl-adj-table

τυπογραφικός (typografikós)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικής (typografikís)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικούς (typografikoús)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικέ (typografiké)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)


δοτική

dotikí (romanization)
δοτικές (plural)
δοτική (nominative singular)
δοτικές (nominative plural)
δοτικής (genitive singular)
δοτικών (genitive plural)
δοτική (accusative singular)
δοτικές (accusative plural)
δοτική (singular vocative)
δοτικές (plural vocative)

From the Ancient Greek δοτῐκή (dotikḗ, “the dative case”).


μολδαβικά

moldaviká (romanization)
μολδαβικά (nominative plural)
μολδαβικών (genitive plural)
μολδαβικά (accusative plural)
μολδαβικά (plural vocative)


μαυροβουνιακά

mavrovouniaká (romanization)
μαυροβουνιακά (nominative plural)
μαυροβουνιακών (genitive plural)
μαυροβουνιακά (accusative plural)
μαυροβουνιακά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

μαυροβουνιακά

μαυροβουνιακών

μαυροβουνιακά

μαυροβουνιακά


κανονικός

head

κανονικός • (kanonikós) m (feminine κανονική, neuter κανονικό)

kanonikós (romanization)
κανονική (feminine)
κανονικό (neuter)
κανονικός (masculine nominative singular)
κανονική (feminine nominative singular)
κανονικό (neuter nominative singular)
κανονικοί (masculine nominative plural)
κανονικές (feminine nominative plural)
κανονικά (neuter nominative plural)
κανονικού (genitive masculine singular)
κανονικής (feminine genitive singular)
κανονικού (genitive neuter singular)
κανονικών (genitive masculine plural)
κανονικών (feminine genitive plural)
κανονικών (genitive neuter plural)
κανονικό (accusative masculine singular)
κανονική (accusative feminine singular)
κανονικό (accusative neuter singular)
κανονικούς (accusative masculine plural)
κανονικές (accusative feminine plural)
κανονικά (accusative neuter plural)
κανονικέ (masculine singular vocative)
κανονική (feminine singular vocative)
κανονικό (neuter singular vocative)
κανονικοί (masculine plural vocative)
κανονικές (feminine plural vocative)
κανονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κανονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κανονικός, etc.)

el-decl-adj-table

κανονικός (kanonikós)

κανονική (kanonikí)

κανονικό (kanonikó)

κανονικοί (kanonikoí)

κανονικές (kanonikés)

κανονικά (kanoniká)

κανονικού (kanonikoú)

κανονικής (kanonikís)

κανονικού (kanonikoú)

κανονικών (kanonikón)

κανονικών (kanonikón)

κανονικών (kanonikón)

κανονικό (kanonikó)

κανονική (kanonikí)

κανονικό (kanonikó)

κανονικούς (kanonikoús)

κανονικές (kanonikés)

κανονικά (kanoniká)

κανονικέ (kanoniké)

κανονική (kanonikí)

κανονικό (kanonikó)

κανονικοί (kanonikoí)

κανονικές (kanonikés)

κανονικά (kanoniká)

κα‧νο‧νι‧κός

From the Ancient Greek κανονικός (kanonikós) from κανών (kanṓn).


λ.

λέξη λέξη#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of λέξη (léxi): word


γλωσσ.

γλώσσα γλώσσα#Greek

Abbreviation of γλώσσα (glóssa): language


εφετικός

head

εφετικός • (efetikós) m (feminine εφετική, neuter εφετικό)

efetikós (romanization)
εφετική (feminine)
εφετικό (neuter)
εφετικός (masculine nominative singular)
εφετική (feminine nominative singular)
εφετικό (neuter nominative singular)
εφετικοί (masculine nominative plural)
εφετικές (feminine nominative plural)
εφετικά (neuter nominative plural)
εφετικού (genitive masculine singular)
εφετικής (feminine genitive singular)
εφετικού (genitive neuter singular)
εφετικών (genitive masculine plural)
εφετικών (feminine genitive plural)
εφετικών (genitive neuter plural)
εφετικό (accusative masculine singular)
εφετική (accusative feminine singular)
εφετικό (accusative neuter singular)
εφετικούς (accusative masculine plural)
εφετικές (accusative feminine plural)
εφετικά (accusative neuter plural)
εφετικέ (masculine singular vocative)
εφετική (feminine singular vocative)
εφετικό (neuter singular vocative)
εφετικοί (masculine plural vocative)
εφετικές (feminine plural vocative)
εφετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εφετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εφετικός, etc.)

el-decl-adj-table

εφετικός (efetikós)

εφετική (efetikí)

εφετικό (efetikó)

εφετικοί (efetikoí)

εφετικές (efetikés)

εφετικά (efetiká)

εφετικού (efetikoú)

εφετικής (efetikís)

εφετικού (efetikoú)

εφετικών (efetikón)

εφετικών (efetikón)

εφετικών (efetikón)

εφετικό (efetikó)

εφετική (efetikí)

εφετικό (efetikó)

εφετικούς (efetikoús)

εφετικές (efetikés)

εφετικά (efetiká)

εφετικέ (efetiké)

εφετική (efetikí)

εφετικό (efetikó)

εφετικοί (efetikoí)

εφετικές (efetikés)

εφετικά (efetiká)

From Ancient Greek ἐφετικός (ephetikós).


ευχετικός

head

ευχετικός • (efchetikós) m (feminine ευχετική, neuter ευχετικό)

efchetikós (romanization)
ευχετική (feminine)
ευχετικό (neuter)
ευχετικός (masculine nominative singular)
ευχετική (feminine nominative singular)
ευχετικό (neuter nominative singular)
ευχετικοί (masculine nominative plural)
ευχετικές (feminine nominative plural)
ευχετικά (neuter nominative plural)
ευχετικού (genitive masculine singular)
ευχετικής (feminine genitive singular)
ευχετικού (genitive neuter singular)
ευχετικών (genitive masculine plural)
ευχετικών (feminine genitive plural)
ευχετικών (genitive neuter plural)
ευχετικό (accusative masculine singular)
ευχετική (accusative feminine singular)
ευχετικό (accusative neuter singular)
ευχετικούς (accusative masculine plural)
ευχετικές (accusative feminine plural)
ευχετικά (accusative neuter plural)
ευχετικέ (masculine singular vocative)
ευχετική (feminine singular vocative)
ευχετικό (neuter singular vocative)
ευχετικοί (masculine plural vocative)
ευχετικές (feminine plural vocative)
ευχετικά (neuter plural vocative)

ευ‧χε‧τι‧κός

From ευχέτ(ης) (efchét(is), “who wishes”) + -ικός.


Ρουμάνικα

Roumánika (romanization)
Ρουμάνικα (nominative plural)
Ρουμάνικων (genitive plural)
Ρουμάνικα (accusative plural)
Ρουμάνικα (plural vocative)

Ρουμανικά Ρουμανικά#Greek

Katharevousa form of Ρουμανικά (Roumaniká)


Ρουμανικά

Roumaniká (romanization)
Ρουμανικά (nominative plural)
Ρουμανικών (genitive plural)
Ρουμανικά (accusative plural)
Ρουμανικά (plural vocative)

ρουμανικά ρουμανικά#Greek

Alternative form of ρουμανικά (roumaniká)


ρουμανικά

roumaniká (romanization)
ρουμανικά (nominative plural)
ρουμανικών (genitive plural)
ρουμανικά (accusative plural)
ρουμανικά (plural vocative)


ουαλικά

oualiká (romanization)
ουαλικά (nominative plural)
ουαλικών (genitive plural)
ουαλικά (accusative plural)
ουαλικά (plural vocative)


παρακείμενος

head

παρακείμενος • (parakeímenos) m

el-noun

παρακείμενος • (parakeímenos) m

parakeímenos (romanization)
παρακείμενος (nominative singular)
παρακείμενοι (nominative plural)
παρακειμένου (genitive singular)
παρακειμένων (genitive plural)
παρακείμενο (accusative singular)
παρακειμένους (accusative plural)
παρακείμενε (singular vocative)
παρακείμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

παρακείμενος

παρακείμενοι

παρακειμένου

παρακειμένων

παρακειμένους

παρακείμενοι

πα‧ρα‧κεί‧με‧νος

Learnedly, from Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος. Present participle of παράκειμαι (parákeimai), an ancient middle voice verb. The noun is a substantivization in Hellenistic Koine with ellipsis of χρόνος (khrónos, “tense”).

der

πᾰρᾰκείμενος

Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος


ουκρανικά

oukraniká (romanization)
ουκρανικά (nominative plural)
ουκρανικών (genitive plural)
ουκρανικά (accusative plural)
ουκρανικά (plural vocative)


Αζερικά

Azeriká (romanization)
Αζερικά (nominative plural)
Αζερικών (genitive plural)
Αζερικά (accusative plural)
Αζερικά (plural vocative)

αζερικά αζερικά#Greek

Alternative letter-case form of αζερικά (azeriká)


πετραρχικός

head

πετραρχικός • (petrarchikós) m (feminine πετραρχική, neuter πετραρχικό)

petrarchikós (romanization)
πετραρχική (feminine)
πετραρχικό (neuter)
πετραρχικός (masculine nominative singular)
πετραρχική (feminine nominative singular)
πετραρχικό (neuter nominative singular)
πετραρχικοί (masculine nominative plural)
πετραρχικές (feminine nominative plural)
πετραρχικά (neuter nominative plural)
πετραρχικού (genitive masculine singular)
πετραρχικής (feminine genitive singular)
πετραρχικού (genitive neuter singular)
πετραρχικών (genitive masculine plural)
πετραρχικών (feminine genitive plural)
πετραρχικών (genitive neuter plural)
πετραρχικό (accusative masculine singular)
πετραρχική (accusative feminine singular)
πετραρχικό (accusative neuter singular)
πετραρχικούς (accusative masculine plural)
πετραρχικές (accusative feminine plural)
πετραρχικά (accusative neuter plural)
πετραρχικέ (masculine singular vocative)
πετραρχική (feminine singular vocative)
πετραρχικό (neuter singular vocative)
πετραρχικοί (masculine plural vocative)
πετραρχικές (feminine plural vocative)
πετραρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πετραρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πετραρχικός, etc.)

πε‧τραρ‧χι‧κός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ικός (-ikós, “-an, -ic”)


πετραρχισμός

petrarchismós (romanization)
πετραρχισμός (nominative singular)
πετραρχισμού (genitive singular)
πετραρχισμό (accusative singular)
πετραρχισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πετραρχισμός

πετραρχισμού

πε‧τραρ‧χι‧σμός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ισμός (-ismós, “-ism”)


πετραρχικό σονέτο

head

πετραρχικά σονέτα

πετραρχικό σονέτο • (petrarchikó sonéto) n (plural πετραρχικά σονέτα)

el-noun

πετραρχικά σονέτα

petrarchikó sonéto (romanization)
πετραρχικά σονέτα (plural)

Named after Italian scholar, poet and humanist Francesco Petrarca (1304–1374), who did not invent but made large use of this form in his authorship.


αναγνώστης

head

αναγνώστης • (anagnóstis) m (plural αναγνώστες, feminine αναγνώστρια)

anagnóstis (romanization)
αναγνώστες (plural)
αναγνώστρια (feminine)
αναγνώστης (nominative singular)
αναγνώστες (nominative plural)
αναγνώστη (genitive singular)
αναγνωστών (genitive plural)
αναγνώστη (accusative singular)
αναγνώστες (accusative plural)
αναγνώστη (singular vocative)
αναγνώστες (plural vocative)

α‧να‧γνώ‧στης

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀναγνώστης (anagnṓstēs, “reader, usually a slave trained to read”) (1st century BC), from ἀνάγνωσ(ις) (anágnōs(is), “recognition; reading, reading aloud”) + -της (-tēs).
The ecclesiastic term, since the mediaeval times.

inh

(Christianity) lay reader (person who is not ordained but is appointed to lead Church services)


Βήμα

head

το Βήμα • (to Víma) n

το Βήμα (canonical)
to Víma (romanization)
Βήμα (nominative singular)
Βήματος (genitive singular)
Βήμα (accusative singular)
Βήμα (singular vocative)

the Tribune (a Greek national newspaper published on Sundays)


διερμηνεία

διερμηνεία • (diermineía) f (plural διερμηνείες)

diermineía (romanization)
διερμηνείες (plural)
διερμηνεία (nominative singular)
διερμηνείες (nominative plural)
διερμηνείας (genitive singular)
διερμηνειών (genitive plural)
διερμηνεία (accusative singular)
διερμηνείες (accusative plural)
διερμηνεία (singular vocative)
διερμηνείες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek διερμηνεία (diermēneía), whence Pontic Greek δα̤ρμενεία (därmeneía).

lbor

(translation studies) interpretation (the discipline or study of translating spoken language)


κλειστός

head

κλειστός • (kleistós) m (feminine κλειστή, neuter κλειστό)

kleistós (romanization)
κλειστή (feminine)
κλειστό (neuter)
κλειστός (masculine nominative singular)
κλειστή (feminine nominative singular)
κλειστό (neuter nominative singular)
κλειστοί (masculine nominative plural)
κλειστές (feminine nominative plural)
κλειστά (neuter nominative plural)
κλειστού (genitive masculine singular)
κλειστής (feminine genitive singular)
κλειστού (genitive neuter singular)
κλειστών (genitive masculine plural)
κλειστών (feminine genitive plural)
κλειστών (genitive neuter plural)
κλειστό (accusative masculine singular)
κλειστή (accusative feminine singular)
κλειστό (accusative neuter singular)
κλειστούς (accusative masculine plural)
κλειστές (accusative feminine plural)
κλειστά (accusative neuter plural)
κλειστέ (masculine singular vocative)
κλειστή (feminine singular vocative)
κλειστό (neuter singular vocative)
κλειστοί (masculine plural vocative)
κλειστές (feminine plural vocative)
κλειστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κλειστός (kleistós)

κλειστή (kleistí)

κλειστό (kleistó)

κλειστοί (kleistoí)

κλειστές (kleistés)

κλειστά (kleistá)

κλειστού (kleistoú)

κλειστής (kleistís)

κλειστού (kleistoú)

κλειστών (kleistón)

κλειστών (kleistón)

κλειστών (kleistón)

κλειστό (kleistó)

κλειστή (kleistí)

κλειστό (kleistó)

κλειστούς (kleistoús)

κλειστές (kleistés)

κλειστά (kleistá)

κλειστέ (kleisté)

κλειστή (kleistí)

κλειστό (kleistó)

κλειστοί (kleistoí)

κλειστές (kleistés)

κλειστά (kleistá)

Passive participle of κλείνω (kleíno, “to shut”).


Λουκάς

head

Λουκάς • (Loukás) m

Loukás (romanization)
Λουκάς (nominative singular)
Λουκά (genitive singular)
Λουκά (accusative singular)
Λουκά (singular vocative)


Μάρκος

Μάρκος • (Márkos) m

Márkos (romanization)
Μάρκος (nominative singular)
Μάρκου (genitive singular)
Μάρκο (accusative singular)
Μάρκε (singular vocative)


Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστής • (Evangelistís) m (plural Ευαγγελιστές)

el-noun

Ευαγγελιστές

Evangelistís (romanization)
Ευαγγελιστές (plural)
Ευαγγελιστής (nominative singular)
Ευαγγελιστές (nominative plural)
Ευαγγελιστή (genitive singular)
Ευαγγελιστών (genitive plural)
Ευαγγελιστή (accusative singular)
Ευαγγελιστές (accusative plural)
Ευαγγελιστή (singular vocative)
Ευαγγελιστές (plural vocative)

el-decl-noun

Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστών

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστές

Ancient Greek εὐαγγελιστής (euangelistḗs, “bringer of good news”), from εὐαγγελίζω (euangelízō, “to evangelize”), from εὐάγγελος (euángelos, “bringing good news”), from εὐ- (eu-, “well”) + ἀγγέλλω (angéllō, “to announce”). By surface analysis, ευαγγέλιο (evangélio) + -ιστής (-istís)

inh

εὐαγγελιστής

surf

Ιωάννης ο Ευαγγελιστής


ενεργητική φωνή

head

ενεργητική φωνή • (energitikí foní) f

el-noun

ενεργητική φωνή • (energitikí foní) f


ορθογραφία

head

ορθογραφία • (orthografía) f (uncountable)

orthografía (romanization)
ορθογραφία (nominative singular)
ορθογραφίας (genitive singular)
ορθογραφία (accusative singular)
ορθογραφία (singular vocative)

ορ‧θο‧γρα‧φί‧α

From Ancient Greek ὀρθογραφία (orthographía), equivalent to ορθο- (ortho-, “correct, ortho-”) + -γραφία (-grafía, “writing, -graphy”).

confix

orthography (aspect of language study concerned with letters and their sequences in words)


διαλεκτικός

head

διαλεκτικός • (dialektikós) m (feminine διαλεκτική, neuter διαλεκτικό)

dialektikós (romanization)
διαλεκτική (feminine)
διαλεκτικό (neuter)
διαλεκτικός (masculine nominative singular)
διαλεκτική (feminine nominative singular)
διαλεκτικό (neuter nominative singular)
διαλεκτικοί (masculine nominative plural)
διαλεκτικές (feminine nominative plural)
διαλεκτικά (neuter nominative plural)
διαλεκτικού (genitive masculine singular)
διαλεκτικής (feminine genitive singular)
διαλεκτικού (genitive neuter singular)
διαλεκτικών (genitive masculine plural)
διαλεκτικών (feminine genitive plural)
διαλεκτικών (genitive neuter plural)
διαλεκτικό (accusative masculine singular)
διαλεκτική (accusative feminine singular)
διαλεκτικό (accusative neuter singular)
διαλεκτικούς (accusative masculine plural)
διαλεκτικές (accusative feminine plural)
διαλεκτικά (accusative neuter plural)
διαλεκτικέ (masculine singular vocative)
διαλεκτική (feminine singular vocative)
διαλεκτικό (neuter singular vocative)
διαλεκτικοί (masculine plural vocative)
διαλεκτικές (feminine plural vocative)
διαλεκτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο διαλεκτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο διαλεκτικός, etc.)

el-decl-adj-table

διαλεκτικός (dialektikós)

διαλεκτική (dialektikí)

διαλεκτικό (dialektikó)

διαλεκτικοί (dialektikoí)

διαλεκτικές (dialektikés)

διαλεκτικά (dialektiká)

διαλεκτικού (dialektikoú)

διαλεκτικής (dialektikís)

διαλεκτικού (dialektikoú)

διαλεκτικών (dialektikón)

διαλεκτικών (dialektikón)

διαλεκτικών (dialektikón)

διαλεκτικό (dialektikó)

διαλεκτική (dialektikí)

διαλεκτικό (dialektikó)

διαλεκτικούς (dialektikoús)

διαλεκτικές (dialektikés)

διαλεκτικά (dialektiká)

διαλεκτικέ (dialektiké)

διαλεκτική (dialektikí)

διαλεκτικό (dialektikó)

διαλεκτικοί (dialektikoí)

διαλεκτικές (dialektikés)

διαλεκτικά (dialektiká)

Learnedly from διάλεκτ(ος) (diálekt(os)) + -ικός (-ikós), a calque of French dialectal.

af

διάλεκτος<alt:διάλεκτ(ος)>

δι‧α‧λε‧κτι‧κός


μαλγασικά

malgasiká (romanization)
μαλγασικά (nominative plural)
μαλγασικών (genitive plural)
μαλγασικά (accusative plural)
μαλγασικά (plural vocative)

Malagasy (the language spoken in Madagascar)


ισοσύλλαβος

head

ισοσύλλαβος • (isosýllavos) m (feminine ισοσύλλαβη, neuter ισοσύλλαβο)

isosýllavos (romanization)
ισοσύλλαβη (feminine)
ισοσύλλαβο (neuter)
ισοσύλλαβος (masculine nominative singular)
ισοσύλλαβη (feminine nominative singular)
ισοσύλλαβο (neuter nominative singular)
ισοσύλλαβοι (masculine nominative plural)
ισοσύλλαβες (feminine nominative plural)
ισοσύλλαβα (neuter nominative plural)
ισοσύλλαβου (genitive masculine singular)
ισοσύλλαβης (feminine genitive singular)
ισοσύλλαβου (genitive neuter singular)
ισοσύλλαβων (genitive masculine plural)
ισοσύλλαβων (feminine genitive plural)
ισοσύλλαβων (genitive neuter plural)
ισοσύλλαβο (accusative masculine singular)
ισοσύλλαβη (accusative feminine singular)
ισοσύλλαβο (accusative neuter singular)
ισοσύλλαβους (accusative masculine plural)
ισοσύλλαβες (accusative feminine plural)
ισοσύλλαβα (accusative neuter plural)
ισοσύλλαβε (masculine singular vocative)
ισοσύλλαβη (feminine singular vocative)
ισοσύλλαβο (neuter singular vocative)
ισοσύλλαβοι (masculine plural vocative)
ισοσύλλαβες (feminine plural vocative)
ισοσύλλαβα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισοσύλλαβος (isosýllavos)

ισοσύλλαβη (isosýllavi)

ισοσύλλαβο (isosýllavo)

ισοσύλλαβοι (isosýllavoi)

ισοσύλλαβες (isosýllaves)

ισοσύλλαβα (isosýllava)

ισοσύλλαβου (isosýllavou)

ισοσύλλαβης (isosýllavis)

ισοσύλλαβου (isosýllavou)

ισοσύλλαβων (isosýllavon)

ισοσύλλαβων (isosýllavon)

ισοσύλλαβων (isosýllavon)

ισοσύλλαβο (isosýllavo)

ισοσύλλαβη (isosýllavi)

ισοσύλλαβο (isosýllavo)

ισοσύλλαβους (isosýllavous)

ισοσύλλαβες (isosýllaves)

ισοσύλλαβα (isosýllava)

ισοσύλλαβε (isosýllave)

ισοσύλλαβη (isosýllavi)

ισοσύλλαβο (isosýllavo)

ισοσύλλαβοι (isosýllavoi)

ισοσύλλαβες (isosýllaves)

ισοσύλλαβα (isosýllava)


μεταγραφή

head

μεταγραφή • (metagrafí) f (plural μεταγραφές)

metagrafí (romanization)
μεταγραφές (plural)
μεταγραφή (nominative singular)
μεταγραφές (nominative plural)
μεταγραφής (genitive singular)
μεταγραφών (genitive plural)
μεταγραφή (accusative singular)
μεταγραφές (accusative plural)
μεταγραφή (singular vocative)
μεταγραφές (plural vocative)


μεταγραμματισμός

μεταγραμματισμοί

μεταγραμματισμός • (metagrammatismós) m (plural μεταγραμματισμοί)

el-noun

μεταγραμματισμοί

metagrammatismós (romanization)
μεταγραμματισμοί (plural)
μεταγραμματισμός (nominative singular)
μεταγραμματισμοί (nominative plural)
μεταγραμματισμού (genitive singular)
μεταγραμματισμών (genitive plural)
μεταγραμματισμό (accusative singular)
μεταγραμματισμούς (accusative plural)
μεταγραμματισμέ (singular vocative)
μεταγραμματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταγραμματισμός

μεταγραμματισμοί

μεταγραμματισμού

μεταγραμματισμών

μεταγραμματισμό

μεταγραμματισμούς

μεταγραμματισμέ

μεταγραμματισμοί


ανισοσύλλαβος

head

ανισοσύλλαβη

ανισοσύλλαβο

ανισοσύλλαβος • (anisosýllavos) m (feminine ανισοσύλλαβη, neuter ανισοσύλλαβο)

el-adj

ανισοσύλλαβη

ανισοσύλλαβο

anisosýllavos (romanization)
ανισοσύλλαβη (feminine)
ανισοσύλλαβο (neuter)
ανισοσύλλαβος (masculine nominative singular)
ανισοσύλλαβη (feminine nominative singular)
ανισοσύλλαβο (neuter nominative singular)
ανισοσύλλαβοι (masculine nominative plural)
ανισοσύλλαβες (feminine nominative plural)
ανισοσύλλαβα (neuter nominative plural)
ανισοσύλλαβου (genitive masculine singular)
ανισοσύλλαβης (feminine genitive singular)
ανισοσύλλαβου (genitive neuter singular)
ανισοσύλλαβων (genitive masculine plural)
ανισοσύλλαβων (feminine genitive plural)
ανισοσύλλαβων (genitive neuter plural)
ανισοσύλλαβο (accusative masculine singular)
ανισοσύλλαβη (accusative feminine singular)
ανισοσύλλαβο (accusative neuter singular)
ανισοσύλλαβους (accusative masculine plural)
ανισοσύλλαβες (accusative feminine plural)
ανισοσύλλαβα (accusative neuter plural)
ανισοσύλλαβε (masculine singular vocative)
ανισοσύλλαβη (feminine singular vocative)
ανισοσύλλαβο (neuter singular vocative)
ανισοσύλλαβοι (masculine plural vocative)
ανισοσύλλαβες (feminine plural vocative)
ανισοσύλλαβα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανισοσύλλαβος

el-decl-adj-table

ανισοσύλλαβος (anisosýllavos)

ανισοσύλλαβη (anisosýllavi)

ανισοσύλλαβο (anisosýllavo)

ανισοσύλλαβοι (anisosýllavoi)

ανισοσύλλαβες (anisosýllaves)

ανισοσύλλαβα (anisosýllava)

ανισοσύλλαβου (anisosýllavou)

ανισοσύλλαβης (anisosýllavis)

ανισοσύλλαβου (anisosýllavou)

ανισοσύλλαβων (anisosýllavon)

ανισοσύλλαβων (anisosýllavon)

ανισοσύλλαβων (anisosýllavon)

ανισοσύλλαβο (anisosýllavo)

ανισοσύλλαβη (anisosýllavi)

ανισοσύλλαβο (anisosýllavo)

ανισοσύλλαβους (anisosýllavous)

ανισοσύλλαβες (anisosýllaves)

ανισοσύλλαβα (anisosýllava)

ανισοσύλλαβε (anisosýllave)

ανισοσύλλαβη (anisosýllavi)

ανισοσύλλαβο (anisosýllavo)

ανισοσύλλαβοι (anisosýllavoi)

ανισοσύλλαβες (anisosýllaves)

ανισοσύλλαβα (anisosýllava)


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


Μπαμπάρα

head

Μπαμπάρα • (Bampára) n pl (indeclinable)

μπαμπάρα μπαμπάρα#Greek


Κομορικά

Κομορικά • (Komoriká) n pl (indeclinable)

Komoriká (romanization)
Κομορικά (nominative plural)
Κομορικών (genitive plural)
Κομορικά (accusative plural)
Κομορικά (plural vocative)

κομορικά κομορικά#Greek


σομαλικά

somaliká (romanization)
σομαλικά (nominative plural)
σομαλικών (genitive plural)
σομαλικά (accusative plural)
σομαλικά (plural vocative)


αγγελιάζομαι

αγγελιάζομαι • (angeliázomai)

el-verb

αγγελιάστηκα

αγγελιάζομαι • (angeliázomai) deponent (past αγγελιάστηκα)

angeliázomai (romanization)
αγγελιάστηκα (past)

(rhetoric, folklore) to receive an announcement (especially of impending death)


αγγέλιασμα

head

αγγελιάσματα

αγγέλιασμα • (angéliasma) n (plural αγγελιάσματα)

el-noun

αγγελιάσματα

angéliasma (romanization)
αγγελιάσματα (plural)
αγγέλιασμα (nominative singular)
αγγελιάσματα (nominative plural)
αγγελιάσματος (genitive singular)
αγγελιασμάτων (genitive plural)
αγγέλιασμα (accusative singular)
αγγελιάσματα (accusative plural)
αγγέλιασμα (singular vocative)
αγγελιάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αγγελιάσματα

αγγελιάσματος

αγγελιασμάτων

αγγελιάσματα

αγγελιάσματα

(folklore, rhetoric) the receiving of an announcement of impending death


αγλωσσία

aglossía (romanization)
αγλωσσία (nominative singular)
αγλωσσίας (genitive singular)
αγλωσσία (accusative singular)
αγλωσσία (singular vocative)

(linguistics) speechlessness (inability to speak your mother tongue)


άγλωσσος

head

άγλωσσος • (áglossos) m

el-adj

άγλωσσος • (áglossos) m

áglossos (romanization)
άγλωσσος (masculine nominative singular)
άγλωσση (feminine nominative singular)
άγλωσσο (neuter nominative singular)
άγλωσσοι (masculine nominative plural)
άγλωσσες (feminine nominative plural)
άγλωσσα (neuter nominative plural)
άγλωσσου (genitive masculine singular)
άγλωσσης (feminine genitive singular)
άγλωσσου (genitive neuter singular)
άγλωσσων (genitive masculine plural)
άγλωσσων (feminine genitive plural)
άγλωσσων (genitive neuter plural)
άγλωσσο (accusative masculine singular)
άγλωσση (accusative feminine singular)
άγλωσσο (accusative neuter singular)
άγλωσσους (accusative masculine plural)
άγλωσσες (accusative feminine plural)
άγλωσσα (accusative neuter plural)
άγλωσσε (masculine singular vocative)
άγλωσση (feminine singular vocative)
άγλωσσο (neuter singular vocative)
άγλωσσοι (masculine plural vocative)
άγλωσσες (feminine plural vocative)
άγλωσσα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άγλωσσος (áglossos)

άγλωσση (áglossi)

άγλωσσο (áglosso)

άγλωσσοι (áglossoi)

άγλωσσες (áglosses)

άγλωσσα (áglossa)

άγλωσσου (áglossou)

άγλωσσης (áglossis)

άγλωσσου (áglossou)

άγλωσσων (áglosson)

άγλωσσων (áglosson)

άγλωσσων (áglosson)

άγλωσσο (áglosso)

άγλωσση (áglossi)

άγλωσσο (áglosso)

άγλωσσους (áglossous)

άγλωσσες (áglosses)

άγλωσσα (áglossa)

άγλωσσε (áglosse)

άγλωσση (áglossi)

άγλωσσο (áglosso)

άγλωσσοι (áglossoi)

άγλωσσες (áglosses)

άγλωσσα (áglossa)

(linguistics) speechless (unable to speak your mother tongue)

(linguistics) having a speech defect (aphasic, stammering, etc)


ξαγναντεύω

head

ξαγναντεύω • (xagnantévo)

el-verb

ξαγναντεύω • (xagnantévo) (past ξαγνάντεψα, passive —)

xagnantévo (romanization)
ξαγνάντεψα (past)
ξαγναντεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαγναντέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαγναντεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαγναντέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαγναντεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαγναντέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαγναντεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαγναντέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαγναντεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαγναντέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαγναντεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγναντέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγνάντευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαγνάντεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαγνάντευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαγνάντεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαγνάντευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαγνάντεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαγναντεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαγναντέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαγναντεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαγναντέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαγνάντευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγνάντεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαγναντεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαγναντέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαγνάντευε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαγνάντεψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαγνάντευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ξαγναντεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαγναντέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαγναντέψει (active indeclinable participle perfect)
ξαγναντέψει (infinitive-aorist)

ξα‧γνα‧ντεύ‧ω

From (ξε-) ξ- (“totally”) + αγναντεύω (“gaze from far above”).

af

αγναντεύω αγναντεύω#Greek

(literature) Alternative form of αγναντεύω (agnantévo)


Αποσπερίτης

head

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

Aposperítis (romanization)
Αποσπερίτης (nominative singular)
Αποσπερίτη (genitive singular)
Αποσπερίτη (accusative singular)
Αποσπερίτη (singular vocative)

(astronomy, Venus, literature) evening star, Vesper, Hesperus


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîa, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


προσγράφω

head

προσγράφω • (prosgráfo)

el-verb

προσγράφομαι

προσγράφω • (prosgráfo) (past προσέγραψα, passive προσγράφομαι)

prosgráfo (romanization)
προσέγραψα (past)
προσγράφομαι (passive)
προσγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
προσγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγραφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
προσγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγραφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
προσγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγραφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσγραφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
προσγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρόσγραφε (active imperative imperfective rare second-person singular)
πρόσγραψε (active imperative perfective rare second-person singular)
προσγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
προσγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
προσγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγράφοντας (active participle present)
έχοντας προσγράψει (active participle past)
προσγεγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσγράψει (active infinitive-aorist)
προσγραφεί (infinitive-aorist passive)
προσγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek προσγρᾰ́φω. Also, semantic loan from German zuschreiben. Morphologically, from προσ- (“toward”) + γράφω (“write”).

lbor

see passive perfect participle προσγεγραμμένος (prosgegramménos), and the noun προσγεγραμμένη

(grammar, of ancient Greek) to write immediately after another character as adscript


πορνογράφημα

head

πορνογραφήματα

πορνογράφημα • (pornográfima) n (plural πορνογραφήματα)

el-noun

πορνογραφήματα

pornográfima (romanization)
πορνογραφήματα (plural)
πορνογράφημα (nominative singular)
πορνογραφήματα (nominative plural)
πορνογραφήματος (genitive singular)
πορνογραφημάτων (genitive plural)
πορνογράφημα (accusative singular)
πορνογραφήματα (accusative plural)
πορνογράφημα (singular vocative)
πορνογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογραφήματος

πορνογραφημάτων

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

(literature) pornographic writing, pornography


αισχρογράφημα

head

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα • (aischrográfima) n (plural αισχρογραφήματα)

el-noun

αισχρογραφήματα

aischrográfima (romanization)
αισχρογραφήματα (plural)
αισχρογράφημα (nominative singular)
αισχρογραφήματα (nominative plural)
αισχρογραφήματος (genitive singular)
αισχρογραφημάτων (genitive plural)
αισχρογράφημα (accusative singular)
αισχρογραφήματα (accusative plural)
αισχρογράφημα (singular vocative)
αισχρογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογραφήματος

αισχρογραφημάτων

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα


ακαδημαϊσμός

head

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

el-adj

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

akadimaïsmós (romanization)
ακαδημαϊσμός (nominative singular)
ακαδημαϊσμοί (nominative plural)
ακαδημαϊσμού (genitive singular)
ακαδημαϊσμών (genitive plural)
ακαδημαϊσμό (accusative singular)
ακαδημαϊσμούς (accusative plural)
ακαδημαϊσμέ (singular vocative)
ακαδημαϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακαδημαϊσμός

ακαδημαϊσμοί

ακαδημαϊσμού

ακαδημαϊσμών

ακαδημαϊσμούς

ακαδημαϊσμοί

(literature, art) academicism (conventional, scholarly, formalism)


ακατάληκτος

head

ακατάληκτος • (akatáliktos) m (feminine ακατάληκτη, neuter ακατάληκτο)

akatáliktos (romanization)
ακατάληκτη (feminine)
ακατάληκτο (neuter)
ακατάληκτος (masculine nominative singular)
ακατάληκτη (feminine nominative singular)
ακατάληκτο (neuter nominative singular)
ακατάληκτοι (masculine nominative plural)
ακατάληκτες (feminine nominative plural)
ακατάληκτα (neuter nominative plural)
ακατάληκτου (genitive masculine singular)
ακατάληκτης (feminine genitive singular)
ακατάληκτου (genitive neuter singular)
ακατάληκτων (genitive masculine plural)
ακατάληκτων (feminine genitive plural)
ακατάληκτων (genitive neuter plural)
ακατάληκτο (accusative masculine singular)
ακατάληκτη (accusative feminine singular)
ακατάληκτο (accusative neuter singular)
ακατάληκτους (accusative masculine plural)
ακατάληκτες (accusative feminine plural)
ακατάληκτα (accusative neuter plural)
ακατάληκτε (masculine singular vocative)
ακατάληκτη (feminine singular vocative)
ακατάληκτο (neuter singular vocative)
ακατάληκτοι (masculine plural vocative)
ακατάληκτες (feminine plural vocative)
ακατάληκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάληκτος (akatáliktos)

ακατάληκτη (akatálikti)

ακατάληκτο (akatálikto)

ακατάληκτοι (akatáliktoi)

ακατάληκτες (akatáliktes)

ακατάληκτα (akatálikta)

ακατάληκτου (akatáliktou)

ακατάληκτης (akatáliktis)

ακατάληκτου (akatáliktou)

ακατάληκτων (akatálikton)

ακατάληκτων (akatálikton)

ακατάληκτων (akatálikton)

ακατάληκτο (akatálikto)

ακατάληκτη (akatálikti)

ακατάληκτο (akatálikto)

ακατάληκτους (akatáliktous)

ακατάληκτες (akatáliktes)

ακατάληκτα (akatálikta)

ακατάληκτε (akatálikte)

ακατάληκτη (akatálikti)

ακατάληκτο (akatálikto)

ακατάληκτοι (akatáliktoi)

ακατάληκτες (akatáliktes)

ακατάληκτα (akatálikta)

From Ancient Greek ἀκατάληκτος (akatálēktos).

(grammar) without ending, without termination


αληθεύω

head

αληθεύω • (alithévo)

el-verb

αληθεύω • (alithévo) (past αλήθεψα)

alithévo (romanization)
αλήθεψα (past)
αληθεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αληθέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αληθεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αληθευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αληθεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αληθέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αληθεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αληθευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αληθεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αληθέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αληθεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αληθευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αληθεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αληθέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αληθευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αληθευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αληθεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αληθέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αληθεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αληθευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αληθευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλήθευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλήθεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αληθευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλήθευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλήθεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αληθευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλήθευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλήθεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αληθευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αληθεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αληθέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αληθευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αληθευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αληθεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αληθέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αληθευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αληθευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλήθευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλήθεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αληθεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αληθευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αληθεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αληθεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αληθέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αληθεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αληθευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλήθευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλήθεψε (active imperative perfective second-person singular)
αληθέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αληθεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αληθέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αληθευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αληθεύοντας (active participle present)
έχοντας αληθέψει (active participle past)
αληθευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
αληθεμένος, ‑η, ‑o (participle passive past rare)
αληθέψει (active infinitive-aorist)
αληθευτεί (infinitive-aorist passive)

(literature, rarely in other forms)
(transitive) to prove to be true

(intransitive, passive voice) to be realized


αλληλοπάθεια

head

αλληλοπάθεια • (allilopátheia) f (uncountable)

allilopátheia (romanization)
αλληλοπάθεια (nominative singular)
αλληλοπάθειας (genitive singular)
αλληλοπάθεια (accusative singular)
αλληλοπάθεια (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αλληλοπάθεια

αλληλοπάθειας

αλληλοπάθεια

αλληλοπάθεια

αμοιβαιότητα

f; more common; an international legal term


αυτοπάθεια

head

αυτοπάθεια • (aftopátheia) f (uncountable)

aftopátheia (romanization)
αυτοπάθεια (nominative singular)
αυτοπάθειας (genitive singular)
αυτοπάθεια (accusative singular)
αυτοπάθεια (singular vocative)


αλληλοπαθής αντωνυμία

αλληλοπαθείς αντωνυμίες

αλληλοπαθής αντωνυμία • (allilopathís antonymía) f (plural αλληλοπαθείς αντωνυμίες)

el-noun

αλληλοπαθείς αντωνυμίες

allilopathís antonymía (romanization)
αλληλοπαθείς αντωνυμίες (plural)

en-αλληλοπαθής_αντωνυμία-el-noun-OEMtOIRZ


αυτοπαθής

head

αυτοπαθής • (aftopathís) m (feminine αυτοπαθής, neuter αυτοπαθές)

aftopathís (romanization)
αυτοπαθής (feminine)
αυτοπαθές (neuter)
αυτοπαθής (masculine nominative singular)
αυτοπαθής (feminine nominative singular)
αυτοπαθές (neuter nominative singular)
αυτοπαθείς (masculine nominative plural)
αυτοπαθείς (feminine nominative plural)
αυτοπαθή (neuter nominative plural)
αυτοπαθούς (genitive masculine singular)
αυτοπαθή (genitive masculine singular)
αυτοπαθούς (feminine genitive singular)
αυτοπαθούς (genitive neuter singular)
αυτοπαθών (genitive masculine plural)
αυτοπαθών (feminine genitive plural)
αυτοπαθών (genitive neuter plural)
αυτοπαθή (accusative masculine singular)
αυτοπαθή (accusative feminine singular)
αυτοπαθές (accusative neuter singular)
αυτοπαθείς (accusative masculine plural)
αυτοπαθείς (accusative feminine plural)
αυτοπαθή (accusative neuter plural)
αυτοπαθή (masculine singular vocative)
αυτοπαθής (masculine singular vocative)
αυτοπαθής (feminine singular vocative)
αυτοπαθές (neuter singular vocative)
αυτοπαθείς (masculine plural vocative)
αυτοπαθείς (feminine plural vocative)
αυτοπαθή (neuter plural vocative)

αυτοπαθής αντωνυμία ― aftopathís antonymía ― reflexive pronoun


αυτοπαθής αντωνυμία

αυτοπαθείς αντωνυμίες

αυτοπαθής αντωνυμία • (aftopathís antonymía) f (plural αυτοπαθείς αντωνυμίες)

el-noun

αυτοπαθείς αντωνυμίες

aftopathís antonymía (romanization)
αυτοπαθείς αντωνυμίες (plural)


αλληλοπαθής

head

αλληλοπαθής • (allilopathís) m (feminine αλληλοπαθής, neuter αλληλοπαθές)

allilopathís (romanization)
αλληλοπαθής (feminine)
αλληλοπαθές (neuter)
αλληλοπαθής (masculine nominative singular)
αλληλοπαθής (feminine nominative singular)
αλληλοπαθές (neuter nominative singular)
αλληλοπαθείς (masculine nominative plural)
αλληλοπαθείς (feminine nominative plural)
αλληλοπαθή (neuter nominative plural)
αλληλοπαθούς (genitive masculine singular)
αλληλοπαθή (genitive masculine singular)
αλληλοπαθούς (feminine genitive singular)
αλληλοπαθούς (genitive neuter singular)
αλληλοπαθών (genitive masculine plural)
αλληλοπαθών (feminine genitive plural)
αλληλοπαθών (genitive neuter plural)
αλληλοπαθή (accusative masculine singular)
αλληλοπαθή (accusative feminine singular)
αλληλοπαθές (accusative neuter singular)
αλληλοπαθείς (accusative masculine plural)
αλληλοπαθείς (accusative feminine plural)
αλληλοπαθή (accusative neuter plural)
αλληλοπαθή (masculine singular vocative)
αλληλοπαθής (masculine singular vocative)
αλληλοπαθής (feminine singular vocative)
αλληλοπαθές (neuter singular vocative)
αλληλοπαθείς (masculine plural vocative)
αλληλοπαθείς (feminine plural vocative)
αλληλοπαθή (neuter plural vocative)


μπάρα

μπάρα • (bára) f

el-noun

μπάρα • (bára) f

bára (romanization)
μπάρα (nominative singular)
μπάρες (nominative plural)
μπάρας (genitive singular)
μπάρα (accusative singular)
μπάρες (accusative plural)
μπάρα (singular vocative)
μπάρες (plural vocative)


προσωπικός

head

προσωπικός • (prosopikós) m (feminine προσωπική, neuter προσωπικό)

prosopikós (romanization)
προσωπική (feminine)
προσωπικό (neuter)
προσωπικότερος (masculine nominative singular)
προσωπικότερη (feminine nominative singular)
προσωπικότερο (neuter nominative singular)
προσωπικότεροι (masculine nominative plural)
προσωπικότερες (feminine nominative plural)
προσωπικότερα (neuter nominative plural)
προσωπικότερου (genitive masculine singular)
προσωπικότερης (feminine genitive singular)
προσωπικότερου (genitive neuter singular)
προσωπικότερων (genitive masculine plural)
προσωπικότερων (feminine genitive plural)
προσωπικότερων (genitive neuter plural)
προσωπικότερο (accusative masculine singular)
προσωπικότερη (accusative feminine singular)
προσωπικότερο (accusative neuter singular)
προσωπικότερους (accusative masculine plural)
προσωπικότερες (accusative feminine plural)
προσωπικότερα (accusative neuter plural)
προσωπικότερε (masculine singular vocative)
προσωπικότερη (feminine singular vocative)
προσωπικότερο (neuter singular vocative)
προσωπικότεροι (masculine plural vocative)
προσωπικότερες (feminine plural vocative)
προσωπικότερα (neuter plural vocative)
προσωπικότατος (masculine nominative singular)
προσωπικότατη (feminine nominative singular)
προσωπικότατο (neuter nominative singular)
προσωπικότατοι (masculine nominative plural)
προσωπικότατες (feminine nominative plural)
προσωπικότατα (neuter nominative plural)
προσωπικότατου (genitive masculine singular)
προσωπικότατης (feminine genitive singular)
προσωπικότατου (genitive neuter singular)
προσωπικότατων (genitive masculine plural)
προσωπικότατων (feminine genitive plural)
προσωπικότατων (genitive neuter plural)
προσωπικότατο (accusative masculine singular)
προσωπικότατη (accusative feminine singular)
προσωπικότατο (accusative neuter singular)
προσωπικότατους (accusative masculine plural)
προσωπικότατες (accusative feminine plural)
προσωπικότατα (accusative neuter plural)
προσωπικότατε (masculine singular vocative)
προσωπικότατη (feminine singular vocative)
προσωπικότατο (neuter singular vocative)
προσωπικότατοι (masculine plural vocative)
προσωπικότατες (feminine plural vocative)
προσωπικότατα (neuter plural vocative)
προσωπικός (masculine nominative singular)
προσωπική (feminine nominative singular)
προσωπικό (neuter nominative singular)
προσωπικοί (masculine nominative plural)
προσωπικές (feminine nominative plural)
προσωπικά (neuter nominative plural)
προσωπικού (genitive masculine singular)
προσωπικής (feminine genitive singular)
προσωπικού (genitive neuter singular)
προσωπικών (genitive masculine plural)
προσωπικών (feminine genitive plural)
προσωπικών (genitive neuter plural)
προσωπικό (accusative masculine singular)
προσωπική (accusative feminine singular)
προσωπικό (accusative neuter singular)
προσωπικούς (accusative masculine plural)
προσωπικές (accusative feminine plural)
προσωπικά (accusative neuter plural)
προσωπικέ (masculine singular vocative)
προσωπική (feminine singular vocative)
προσωπικό (neuter singular vocative)
προσωπικοί (masculine plural vocative)
προσωπικές (feminine plural vocative)
προσωπικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-a

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο προσωπικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο προσωπικός, etc.)

el-decl-adj-table

προσωπικός (prosopikós)

προσωπική (prosopikí)

προσωπικό (prosopikó)

προσωπικοί (prosopikoí)

προσωπικές (prosopikés)

προσωπικά (prosopiká)

προσωπικού (prosopikoú)

προσωπικής (prosopikís)

προσωπικού (prosopikoú)

προσωπικών (prosopikón)

προσωπικών (prosopikón)

προσωπικών (prosopikón)

προσωπικό (prosopikó)

προσωπική (prosopikí)

προσωπικό (prosopikó)

προσωπικούς (prosopikoús)

προσωπικές (prosopikés)

προσωπικά (prosopiká)

προσωπικέ (prosopiké)

προσωπική (prosopikí)

προσωπικό (prosopikó)

προσωπικοί (prosopikoí)

προσωπικές (prosopikés)

προσωπικά (prosopiká)

el-decl-adj-degrees

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

προσωπικότερ

el-decl-adj-table

προσωπικότερος (prosopikóteros)

προσωπικότερη (prosopikóteri)

προσωπικότερο (prosopikótero)

προσωπικότεροι (prosopikóteroi)

προσωπικότερες (prosopikóteres)

προσωπικότερα (prosopikótera)

προσωπικότερου (prosopikóterou)

προσωπικότερης (prosopikóteris)

προσωπικότερου (prosopikóterou)

προσωπικότερων (prosopikóteron)

προσωπικότερων (prosopikóteron)

προσωπικότερων (prosopikóteron)

προσωπικότερο (prosopikótero)

προσωπικότερη (prosopikóteri)

προσωπικότερο (prosopikótero)

προσωπικότερους (prosopikóterous)

προσωπικότερες (prosopikóteres)

προσωπικότερα (prosopikótera)

προσωπικότερε (prosopikótere)

προσωπικότερη (prosopikóteri)

προσωπικότερο (prosopikótero)

προσωπικότεροι (prosopikóteroi)

προσωπικότερες (prosopikóteres)

προσωπικότερα (prosopikótera)

el-decl-adj-ος-η-ο

προσωπικότατ

el-decl-adj-table

προσωπικότατος (prosopikótatos)

προσωπικότατη (prosopikótati)

προσωπικότατο (prosopikótato)

προσωπικότατοι (prosopikótatoi)

προσωπικότατες (prosopikótates)

προσωπικότατα (prosopikótata)

προσωπικότατου (prosopikótatou)

προσωπικότατης (prosopikótatis)

προσωπικότατου (prosopikótatou)

προσωπικότατων (prosopikótaton)

προσωπικότατων (prosopikótaton)

προσωπικότατων (prosopikótaton)

προσωπικότατο (prosopikótato)

προσωπικότατη (prosopikótati)

προσωπικότατο (prosopikótato)

προσωπικότατους (prosopikótatous)

προσωπικότατες (prosopikótates)

προσωπικότατα (prosopikótata)

προσωπικότατε (prosopikótate)

προσωπικότατη (prosopikótati)

προσωπικότατο (prosopikótato)

προσωπικότατοι (prosopikótatoi)

προσωπικότατες (prosopikótates)

προσωπικότατα (prosopikótata)

προσωπική αντωνυμία ― prosopikí antonymía ― personal pronoun


διπλασιασμός

head

διπλασιασμοί

διπλασιασμός • (diplasiasmós) m (plural διπλασιασμοί)

el-noun

διπλασιασμοί

diplasiasmós (romanization)
διπλασιασμοί (plural)
διπλασιασμός (nominative singular)
διπλασιασμοί (nominative plural)
διπλασιασμού (genitive singular)
διπλασιασμών (genitive plural)
διπλασιασμό (accusative singular)
διπλασιασμούς (accusative plural)
διπλασιασμέ (singular vocative)
διπλασιασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

διπλασιασμός

διπλασιασμοί

διπλασιασμού

διπλασιασμών

διπλασιασμούς

διπλασιασμοί