Ισραήλ

(biblical) Israel (A Biblical region of Western Asia roughly coextensive with the modern State of Israel, known in the Bible as the Land of Israel and considered the ancestral homeland of the Jewish people)

(historical) Israel (an ancient kingdom in Western Asia, roughly coextensive with the modern State of Israel and the Land of Israel)

(historical) Israel (an ancient kingdom that occupied the northern part of the Land of Israel and modern State of Israel, as distinct from Judah)

(biblical) Israel (a name given to the Jewish patriarch Jacob)


Με συγχωρείτε· πού είναι οι τουαλέτες;


είμαι

head

είμαι • (eímai)

el-verb

είμαι • (eímai) (imperfect ήμουν, past —)

eímai (romanization)
ήμουν (imperfect)
είμαι (active first-person imperfective indicative present singular)
ήμουν (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
ήμουνα (active first-person imperfect imperfective indicative informal singular)
θα είμαι (active first-person future imperfective indicative singular)
είσαι (active imperfective indicative present second-person singular)
ήσουν (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
ήσουνα (active imperfect imperfective indicative informal second-person singular)
θα είσαι (active future imperfective indicative second-person singular)
είναι (active imperfective indicative present singular third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal singular third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative singular third-person)
είμαστε (active first-person imperfective indicative plural present)
είμεθα (active dated first-person imperfective indicative plural present rare)
ήμαστε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμασταν (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ήμεθα (active dated first-person imperfect imperfective indicative plural rare)
θα είμαστε (active first-person future imperfective indicative plural)
είστε (active imperfective indicative plural present second-person)
είσαστε (active imperfective indicative plural present second-person)
ήσαστε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ήσασταν (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα είστε (active future imperfective indicative plural second-person)
θα είσαστε (active future imperfective indicative plural second-person)
είναι (active imperfective indicative plural present third-person)
ήταν (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήτανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ήσαν (active archaic dated imperfect imperfective indicative plural third-person)
ήσανε (active imperfect imperfective indicative informal plural rare third-person)
θα είναι (active future imperfective indicative plural third-person)
να είσαι (active imperative imperfective second-person singular)
έσο (active archaic dated imperative imperfective rare second-person singular)
να είστε (active imperative imperfective plural second-person)
να είσαστε (active imperative imperfective plural second-person)
έστε (active archaic dated imperative imperfective plural rare second-person)
όντας (participle present)

From Byzantine Greek εἶμαι (eîmai), from Ancient Greek εἰμί (eimí, “to be”), from Proto-Hellenic *ehmi, from Proto-Indo-European *h₁ésmi (“I am, I exist”).

έσομαι

I will be; in set phrases from Ancient Greek

έσο

be!, may you be!; in set phrases from Ancient Greek

έστω

let it be!; in set phrases from Ancient Greek

έστωσαν

let them be!; inset phrases from Ancient Greek

εἷμαι

not related - see verbs ἕννυμι (hénnumi); ἕζομαι (hézomai), ἵημι (híēmi)

Έχει λυθεί το πρόβλημα, είναι λυμένο.

The problem has been solved, it is [already] solved.

(grammar, auxiliary verb) to be + participles to form alternative passive perfect tenses

ούσα

ων m (on, “being”, participle) (archaic, set phrase from Ancient Greek)


κινέζικα

kinézika (romanization)
κινέζικα (nominative plural)
κινέζικων (genitive plural)
κινέζικα (accusative plural)
κινέζικα (plural vocative)

Alternative form (more formal): κινεζικά n pl (kineziká)

Chinese (the language of China its people)


αδύνατος

head

αδύνατος • (adýnatos) m (feminine αδύνατη, neuter αδύνατο)

adýnatos (romanization)
αδύνατη (feminine)
αδύνατο (neuter)
αδυνατότερος (masculine nominative singular)
αδυνατότερη (feminine nominative singular)
αδυνατότερο (neuter nominative singular)
αδυνατότεροι (masculine nominative plural)
αδυνατότερες (feminine nominative plural)
αδυνατότερα (neuter nominative plural)
αδυνατότερου (genitive masculine singular)
αδυνατότερης (feminine genitive singular)
αδυνατότερου (genitive neuter singular)
αδυνατότερων (genitive masculine plural)
αδυνατότερων (feminine genitive plural)
αδυνατότερων (genitive neuter plural)
αδυνατότερο (accusative masculine singular)
αδυνατότερη (accusative feminine singular)
αδυνατότερο (accusative neuter singular)
αδυνατότερους (accusative masculine plural)
αδυνατότερες (accusative feminine plural)
αδυνατότερα (accusative neuter plural)
αδυνατότερε (masculine singular vocative)
αδυνατότερη (feminine singular vocative)
αδυνατότερο (neuter singular vocative)
αδυνατότεροι (masculine plural vocative)
αδυνατότερες (feminine plural vocative)
αδυνατότερα (neuter plural vocative)
αδυνατότατος (masculine nominative singular)
αδυνατότατη (feminine nominative singular)
αδυνατότατο (neuter nominative singular)
αδυνατότατοι (masculine nominative plural)
αδυνατότατες (feminine nominative plural)
αδυνατότατα (neuter nominative plural)
αδυνατότατου (genitive masculine singular)
αδυνατότατης (feminine genitive singular)
αδυνατότατου (genitive neuter singular)
αδυνατότατων (genitive masculine plural)
αδυνατότατων (feminine genitive plural)
αδυνατότατων (genitive neuter plural)
αδυνατότατο (accusative masculine singular)
αδυνατότατη (accusative feminine singular)
αδυνατότατο (accusative neuter singular)
αδυνατότατους (accusative masculine plural)
αδυνατότατες (accusative feminine plural)
αδυνατότατα (accusative neuter plural)
αδυνατότατε (masculine singular vocative)
αδυνατότατη (feminine singular vocative)
αδυνατότατο (neuter singular vocative)
αδυνατότατοι (masculine plural vocative)
αδυνατότατες (feminine plural vocative)
αδυνατότατα (neuter plural vocative)
αδύνατος (masculine nominative singular)
αδύνατη (feminine nominative singular)
αδύνατο (neuter nominative singular)
αδύνατοι (masculine nominative plural)
αδύνατες (feminine nominative plural)
αδύνατα (neuter nominative plural)
αδύνατου (genitive masculine singular)
αδύνατης (feminine genitive singular)
αδύνατου (genitive neuter singular)
αδύνατων (genitive masculine plural)
αδύνατων (feminine genitive plural)
αδύνατων (genitive neuter plural)
αδύνατο (accusative masculine singular)
αδύνατη (accusative feminine singular)
αδύνατο (accusative neuter singular)
αδύνατους (accusative masculine plural)
αδύνατες (accusative feminine plural)
αδύνατα (accusative neuter plural)
αδύνατε (masculine singular vocative)
αδύνατη (feminine singular vocative)
αδύνατο (neuter singular vocative)
αδύνατοι (masculine plural vocative)
αδύνατες (feminine plural vocative)
αδύνατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αδύνατος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αδύνατος, etc.)

el-decl-adj-table

αδύνατος (adýnatos)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατοι (adýnatoi)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδύνατου (adýnatou)

αδύνατης (adýnatis)

αδύνατου (adýnatou)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατων (adýnaton)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατους (adýnatous)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδύνατε (adýnate)

αδύνατη (adýnati)

αδύνατο (adýnato)

αδύνατοι (adýnatoi)

αδύνατες (adýnates)

αδύνατα (adýnata)

αδυνατότερος (adynatóteros)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότεροι (adynatóteroi)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότερου (adynatóterou)

αδυνατότερης (adynatóteris)

αδυνατότερου (adynatóterou)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερων (adynatóteron)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότερους (adynatóterous)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότερε (adynatótere)

αδυνατότερη (adynatóteri)

αδυνατότερο (adynatótero)

αδυνατότεροι (adynatóteroi)

αδυνατότερες (adynatóteres)

αδυνατότερα (adynatótera)

αδυνατότατος (adynatótatos)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατοι (adynatótatoi)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

αδυνατότατου (adynatótatou)

αδυνατότατης (adynatótatis)

αδυνατότατου (adynatótatou)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατων (adynatótaton)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατους (adynatótatous)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

αδυνατότατε (adynatótate)

αδυνατότατη (adynatótati)

αδυνατότατο (adynatótato)

αδυνατότατοι (adynatótatoi)

αδυνατότατες (adynatótates)

αδυνατότατα (adynatótata)

From Ancient Greek ᾰ̓δῠ́νᾰτος (adúnatos, “unable, inefficient, weak”). Morphologically α- (a-) + δυνατός (dynatós).

inh

Οι αδύνατοι τύποι της προσωπικής αντωνυμίας …

The weak forms of the personal pronoun …

Oi adýnatoi týpoi tis prosopikís antonymías …


μετάφραση

head

μετάφραση • (metáfrasi) f (plural μεταφράσεις)

metáfrasi (romanization)
μεταφράσεις (plural)
μετάφραση (nominative singular)
μεταφράσεις (nominative plural)
μετάφρασης (genitive singular)
μεταφράσεων (genitive plural)
μετάφραση (accusative singular)
μεταφράσεις (accusative plural)
μετάφραση (singular vocative)
μεταφράσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταφράσεως (metafráseos)

με‧τά‧φρα‧ση

From Ancient Greek μετάφρασις (metáphrasis), from μεταφράζω (metaphrázō), from μετά (metá) + φράζω (phrázō).

af

μετά (metá) + φράζω (phrázō)

(translation studies) translation (the discipline or study of translating written language)


χαρακτήρας

head

χαρακτήρας • (charaktíras) m (plural χαρακτήρες)

charaktíras (romanization)
χαρακτήρες (plural)
χαρακτήρας (nominative singular)
χαρακτήρες (nominative plural)
χαρακτήρα (genitive singular)
χαρακτήρων (genitive plural)
χαρακτήρα (accusative singular)
χαρακτήρες (accusative plural)
χαρακτήρα (singular vocative)
χαρακτήρες (plural vocative)

χα‧ρα‧κτή‧ρας

Learnedly, from Ancient Greek χᾰρᾰκτήρ (kharaktḗr), from the accusative singular "τὸν (tòn) χαρακτῆρα (kharaktêra)". From χαράσσω (kharássō).


ελληνικά

elliniká (romanization)
ελληνικά (nominative plural)
ελληνικών (genitive plural)
ελληνικά (accusative plural)
ελληνικά (plural vocative)

El-ελληνικά.oga

From ελληνικός (ellinikós, “Greek (adjective)”).

Ο άνδρας μιλούσε άπταιστα ελληνικά.

καθαρεύουσα

νέα ελληνικά (néa elliniká)

Καθαρεύουσα

νέα ελληνικά (néa elliniká)

δημοτική

νέα ελληνικά (néa elliniká)

μαλλιαρή

νέα ελληνικά (néa elliniká)


ισπανικά

ispaniká (romanization)
ισπανικά (nominative plural)
ισπανικών (genitive plural)
ισπανικά (accusative plural)
ισπανικά (plural vocative)


διαλυτικά διαλυτικά

A diacritical mark of the Greek script, called διαλυτικά in Greek, and found on ί/ΐ/ϋ.


γαλλικά

galliká (romanization)
γαλλικά (nominative plural)
γαλλικών (genitive plural)
γαλλικά (accusative plural)
γαλλικά (plural vocative)


βήτα

beta, the second letter of the modern Greek alphabet.


άλφα

Inherited from Ancient Greek ἄλφα (álpha), ultimately from Phoenician 𐤀𐤋𐤐 (ʾlp /ʾālep/, “bull, ox”).

der

alpha, the name for the first letter of the modern Greek alphabet.


γάμμα

γάμα γάμα#Greek


γάμα

gamma, the third letter of the modern Greek alphabet.


δέλτα

delta, the fourth letter of the modern Greek alphabet.


θήτα

Theta, the 8th letter of the modern Greek alphabet (majuscule Θ, minuscule θ), originally denoting an aspirated t (/tʰ/) but now denoting the voiceless dental fricative (/θ/); usually romanized as "th".


έψιλον

From Ancient Greek ἒ ψιλόν (è psilón), further from ἔ (é) + neuter of ψιλός (psilós, “simple”). Thus, “simple e”, in contrast with αι (ai), which had become identical in pronunciation by the Koine period.

epsilon, the fifth letter of the modern Greek alphabet.


ήτα

From Ancient Greek ἦτᾰ (êta), from ἧτᾰ (hêta).

eta, the seventh letter of the modern Greek alphabet.


λάμδα

lambda, the 11th letter of the Greek alphabet.


γιώτα

From Ancient Greek ἰῶτα (iôta), from the same Semitic source as English yodh, namely Proto-Semitic *yad- (“hand”).

iota; the ninth letter of the Greek alphabet


ξι

xi, the name for the 14th letter of the modern Greek alphabet.


ύψιλον

upsilon, the 20th letter of the modern Greek alphabet.


φι

phi, the 21st letter of the modern Greek alphabet.


χι

chi, the 22nd letter in the modern Greek alphabet.


ρο

rho, the 17th letter of the modern Greek alphabet.


όμικρον

From Koine Greek ὂ μικρόν (“small O”), in contrast to ὠμέγα (“big O, omega”). It took its name from the round shape of the Phoenician letter 𐤏 ayin, not from its name (like other letters: e.g. άλφα (álfa) / ἄλφα from aleph, βήτα (víta) / βῆτα (bêta) from beth, etc.)

omicron, the 15th letter of the modern Greek alphabet.


ωμέγα

From Ancient Greek ὦ μέγα (ô méga). See μέγα (méga).

omega, the 24th letter of the Greek alphabet.


ταυ

tau, the 19th letter of the modern Greek alphabet.


σίγμα

sigma, the 18th letter of the modern Greek alphabet.


νι

nu, the 13th letter of the modern Greek alphabet


κάπα

kápa (romanization)
κάπες (plural)
κάπα (nominative singular)
κάπες (nominative plural)
κάπας (genitive singular)
καπών (genitive plural)
κάπα (accusative singular)
κάπες (accusative plural)
κάπα (singular vocative)
κάπες (plural vocative)

From Late Latin cappa, possibly through Italian cappa.


μι

mu, the 12th letter of the modern Greek alphabet.


ζήτα

zeta, the sixth letter of the modern Greek alphabet, transliterated as Z.


αγγλικά

angliká (romanization)
αγγλικά (nominative plural)
αγγλικών (genitive plural)
αγγλικά (accusative plural)
αγγλικά (plural vocative)


αγγλικά

head

αγγλικά • (angliká)

el-adv

αγγλικά • (angliká)


γεωργιανά

georgianá (romanization)
γεωργιανά (nominative plural)
γεωργιανών (genitive plural)
γεωργιανά (accusative plural)
γεωργιανά (plural vocative)

Georgian (the Caucasian language of Georgia)


Μαρία

head

Μαρία • (María) f

María (romanization)
Μαρία (nominative singular)
Μαρίας (genitive singular)
Μαρία (accusative singular)
Μαρία (singular vocative)

Inherited from Koine Greek Μαρία (María)

inh+

a female given name, equivalent to English Mary or Maria


φωνή

foní (romanization)
φωνές (plural)
φωνή (nominative singular)
φωνές (nominative plural)
φωνής (genitive singular)
φωνών (genitive plural)
φωνή (accusative singular)
φωνές (accusative plural)
φωνή (singular vocative)
φωνές (plural vocative)

From Ancient Greek φωνή (phōnḗ), from Proto-Hellenic *pʰōnā́, from Proto-Indo-European *bʰoh₂-néh₂, from *bʰeh₂- (“to speak”).

κατά φωνή κι ο γάιδαρος

talk of the devil; by voice, here's the donkey

ενεργητική φωνή ― energitikí foní ― active voice

παθητική φωνή

μέση φωνή

μεσοπαθητική φωνή ― mesopathitikí foní ― mediopassive voice


Πέτρος

head

Πέτρος • (Pétros) m

Pétros (romanization)
Πέτρος (nominative singular)
Πέτρου (genitive singular)
Πέτρο (accusative singular)
Πέτρο (singular vocative)

(Christianity) Any of the religious figures named Peter in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


ποιητής

ποιητής • (poiitís) m (plural ποιητές, feminine ποιήτρια)

poiitís (romanization)
ποιητές (plural)
ποιήτρια (feminine)
ποιητής (nominative singular)
ποιητές (nominative plural)
ποιητή (genitive singular)
ποιητών (genitive plural)
ποιητή (accusative singular)
ποιητές (accusative plural)
ποιητή (singular vocative)
ποιητές (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ποιητής (poiētḗs, “maker”).

der

καταραμένος for the term καταραμένοι ποιητές (poètes maudits


θησαυρός

head

θησαυρός • (thisavrós) m (plural θησαυροί)

thisavrós (romanization)
θησαυροί (plural)
θησαυρός (nominative singular)
θησαυροί (nominative plural)
θησαυρού (genitive singular)
θησαυρών (genitive plural)
θησαυρό (accusative singular)
θησαυρούς (accusative plural)
θησαυρέ (singular vocative)
θησαυροί (plural vocative)

From Ancient Greek θησαυρός (thēsaurós).


χρόνος

chrónos (romanization)
χρόνοι (plural)
in neuter gender: χρόνια (plural second-person)
χρόνος (nominative singular)
χρόνοι (nominative plural)
χρόνου (genitive singular)
χρόνων (genitive plural)
χρόνο (accusative singular)
χρόνους (accusative plural)
χρόνε (singular vocative)
χρόνοι (plural vocative)

el-decl-noun

Also colloquial plural genitive χρονών (and χρονώ), to determine age; 2nd plural in neuter gender: <i class="Grek mention" lang="el">χρόνια</i> (chrónia)

εν ευθέτω χρόνω

ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ

προϊόντος του χρόνου

προϊόντος τοῦ χρόνου

συν τω χρόνω

σὺν τῷ χρόνῳ

χρονιάρης

celebrating (of days); who has completed one year (of persons)

χρονογράφημα

humorous column, opinion piece of newspaper, periodical

χρονογραφώ

chronicle; write humorous opinion pieces

χρονοεπίδομα

premium based on years of previous service

χρονοντούλαπο

dustbin of time, history: consigned to the historical archives


παραβολή

head

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


γένος

génos (romanization)
γένη (plural)
γένος (nominative singular)
γένη (nominative plural)
γένους (genitive singular)
γενών (genitive plural)
γένος (accusative singular)
γένη (accusative plural)
γένος (singular vocative)
γένη (plural vocative)

From Ancient Greek γένος (génos). Also see γίγνομαι (gígnomai, “I am born”).

(grammar) gender (masculine, feminine, etc)


Βάαλ

Baal, a Canaanite deity (referred to biblically as a symbol of idolatry)


μετασχηματισμός

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμός • (metaschimatismós) m (plural μετασχηματισμοί)

el-noun

μετασχηματισμοί

metaschimatismós (romanization)
μετασχηματισμοί (plural)
μετασχηματισμός (nominative singular)
μετασχηματισμοί (nominative plural)
μετασχηματισμού (genitive singular)
μετασχηματισμών (genitive plural)
μετασχηματισμό (accusative singular)
μετασχηματισμούς (accusative plural)
μετασχηματισμέ (singular vocative)
μετασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μετασχηματισμός

μετασχηματισμοί

μετασχηματισμού

μετασχηματισμών

μετασχηματισμό

μετασχηματισμούς

μετασχηματισμέ

μετασχηματισμοί


ιώτα

γιώτα γιώτα#Greek


όνομα

ónoma (romanization)
ονόματα (plural)
όνομα (nominative singular)
ονόματα (nominative plural)
ονόματος (genitive singular)
ονομάτων (genitive plural)
όνομα (accusative singular)
ονόματα (accusative plural)
όνομα (singular vocative)
ονόματα (plural vocative)

From Ancient Greek ὄνομα (ónoma), from Proto-Indo-European *h₁nómn̥.

(grammar) noun (sensu lato), a word class including substantives (nouns, sensu stricto) and adjectives


άνω τελεία
άνω τελεία#Greek

(grammar) raised point (άνω τελεία (áno teleía)) or Greek semicolon ( ; ))


Κοινή

head

Κοινή • (Koiní) f

el-noun

Κοινή • (Koiní) f

κοινή κοινή#Greek

(linguistics) → see κοινή (koiní) (language)


δίφθογγος

head

δίφθογγος • (dífthongos) m (plural δίφθογγοι)

dífthongos (romanization)
δίφθογγοι (plural)
δίφθογγος (nominative singular)
δίφθογγοι (nominative plural)
δίφθογγου (genitive singular)
δίφθογγων (genitive plural)
δίφθογγο (accusative singular)
δίφθογγους (accusative plural)
δίφθογγε (singular vocative)
δίφθογγοι (plural vocative)


μαύρος

μαύρος • (mávros) m (feminine μαύρη, neuter μαύρο)

mávros (romanization)
μαύρη (feminine)
μαύρο (neuter)
μαύρος (masculine nominative singular)
μαύρη (feminine nominative singular)
μαύρο (neuter nominative singular)
μαύροι (masculine nominative plural)
μαύρες (feminine nominative plural)
μαύρα (neuter nominative plural)
μαύρου (genitive masculine singular)
μαύρης (feminine genitive singular)
μαύρου (genitive neuter singular)
μαύρων (genitive masculine plural)
μαύρων (feminine genitive plural)
μαύρων (genitive neuter plural)
μαύρο (accusative masculine singular)
μαύρη (accusative feminine singular)
μαύρο (accusative neuter singular)
μαύρους (accusative masculine plural)
μαύρες (accusative feminine plural)
μαύρα (accusative neuter plural)
μαύρε (masculine singular vocative)
μαύρη (feminine singular vocative)
μαύρο (neuter singular vocative)
μαύροι (masculine plural vocative)
μαύρες (feminine plural vocative)
μαύρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαύρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαύρος, etc.)

el-decl-adj-table

μαύρος (mávros)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύροι (mávroi)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

μαύρου (mávrou)

μαύρης (mávris)

μαύρου (mávrou)

μαύρων (mávron)

μαύρων (mávron)

μαύρων (mávron)

μαύρο (mávro)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύρους (mávrous)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

μαύρε (mávre)

μαύρη (mávri)

μαύρο (mávro)

μαύροι (mávroi)

μαύρες (mávres)

μαύρα (mávra)

Inherited from Koine Greek μαῦρος (maûros), from Ancient Greek ἀμαυρός (amaurós, “dark”). Also substantivised.

inh+

μαυρο- & -μαυρος compounds like μαυρόασπρος


μεγάλος

head

μεγάλος • (megálos) m (feminine μεγάλη, neuter μεγάλο)

megálos (romanization)
μεγάλη (feminine)
μεγάλο (neuter)
μεγαλύτερος (masculine nominative singular)
μεγαλύτερη (feminine nominative singular)
μεγαλύτερο (neuter nominative singular)
μεγαλύτεροι (masculine nominative plural)
μεγαλύτερες (feminine nominative plural)
μεγαλύτερα (neuter nominative plural)
μεγαλύτερου (genitive masculine singular)
μεγαλύτερης (feminine genitive singular)
μεγαλύτερου (genitive neuter singular)
μεγαλύτερων (genitive masculine plural)
μεγαλύτερων (feminine genitive plural)
μεγαλύτερων (genitive neuter plural)
μεγαλύτερο (accusative masculine singular)
μεγαλύτερη (accusative feminine singular)
μεγαλύτερο (accusative neuter singular)
μεγαλύτερους (accusative masculine plural)
μεγαλύτερες (accusative feminine plural)
μεγαλύτερα (accusative neuter plural)
μεγαλύτερε (masculine singular vocative)
μεγαλύτερη (feminine singular vocative)
μεγαλύτερο (neuter singular vocative)
μεγαλύτεροι (masculine plural vocative)
μεγαλύτερες (feminine plural vocative)
μεγαλύτερα (neuter plural vocative)
μέγιστος (masculine nominative singular)
μέγιστη (feminine nominative singular)
μέγιστο (neuter nominative singular)
μέγιστοι (masculine nominative plural)
μέγιστες (feminine nominative plural)
μέγιστα (neuter nominative plural)
μέγιστου (genitive masculine singular)
μέγιστης (feminine genitive singular)
μέγιστου (genitive neuter singular)
μέγιστων (genitive masculine plural)
μέγιστων (feminine genitive plural)
μέγιστων (genitive neuter plural)
μέγιστο (accusative masculine singular)
μέγιστη (accusative feminine singular)
μέγιστο (accusative neuter singular)
μέγιστους (accusative masculine plural)
μέγιστες (accusative feminine plural)
μέγιστα (accusative neuter plural)
μέγιστε (masculine singular vocative)
μέγιστη (feminine singular vocative)
μέγιστο (neuter singular vocative)
μέγιστοι (masculine plural vocative)
μέγιστες (feminine plural vocative)
μέγιστα (neuter plural vocative)
μεγάλος (masculine nominative singular)
μεγάλη (feminine nominative singular)
μεγάλο (neuter nominative singular)
μεγάλοι (masculine nominative plural)
μεγάλες (feminine nominative plural)
μεγάλα (neuter nominative plural)
μεγάλου (genitive masculine singular)
μεγάλης (feminine genitive singular)
μεγάλου (genitive neuter singular)
μεγάλων (genitive masculine plural)
μεγάλων (feminine genitive plural)
μεγάλων (genitive neuter plural)
μεγάλο (accusative masculine singular)
μεγάλη (accusative feminine singular)
μεγάλο (accusative neuter singular)
μεγάλους (accusative masculine plural)
μεγάλες (accusative feminine plural)
μεγάλα (accusative neuter plural)
μεγάλε (masculine singular vocative)
μεγάλη (feminine singular vocative)
μεγάλο (neuter singular vocative)
μεγάλοι (masculine plural vocative)
μεγάλες (feminine plural vocative)
μεγάλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεγάλος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεγάλος, etc.)

el-decl-adj-table

μεγάλος (megálos)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλοι (megáloi)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγάλου (megálou)

μεγάλης (megális)

μεγάλου (megálou)

μεγάλων (megálon)

μεγάλων (megálon)

μεγάλων (megálon)

μεγάλο (megálo)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλους (megálous)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγάλε (megále)

μεγάλη (megáli)

μεγάλο (megálo)

μεγάλοι (megáloi)

μεγάλες (megáles)

μεγάλα (megála)

μεγαλύτερος (megalýteros)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτεροι (megalýteroi)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μεγαλύτερου (megalýterou)

μεγαλύτερης (megalýteris)

μεγαλύτερου (megalýterou)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερων (megalýteron)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτερους (megalýterous)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μεγαλύτερε (megalýtere)

μεγαλύτερη (megalýteri)

μεγαλύτερο (megalýtero)

μεγαλύτεροι (megalýteroi)

μεγαλύτερες (megalýteres)

μεγαλύτερα (megalýtera)

μέγιστος (mégistos)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστοι (mégistoi)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

μέγιστου (mégistou)

μέγιστης (mégistis)

μέγιστου (mégistou)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστων (mégiston)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστους (mégistous)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

μέγιστε (mégiste)

μέγιστη (mégisti)

μέγιστο (mégisto)

μέγιστοι (mégistoi)

μέγιστες (mégistes)

μέγιστα (mégista)

Inherited from Byzantine Greek μεγάλος (megálos), from Ancient Greek μέγας (mégas) from its stem μεγαλ-, from Proto-Indo-European *méǵh₂s (“big, great”).

inh

Το όνομά μου να γράφει με μεγάλα γράμματα.

My name is to be written in capital letters.

To ónomá mou na gráfei me megála grámmata.

(typography, of letters) uppercase, capital


κεφαλάρι

head

κεφαλάρι • (kefalári) n (plural κεφαλάρια)

kefalári (romanization)
κεφαλάρια (plural)
κεφαλάρι (nominative singular)
κεφαλάρια (nominative plural)
κεφαλαριού (genitive singular)
κεφαλαριών (genitive plural)
κεφαλάρι (accusative singular)
κεφαλάρια (accusative plural)
κεφαλάρι (singular vocative)
κεφαλάρια (plural vocative)

κεφαλ (kefal, “head”) + -άρι (-ári, “associated with”)

suffix

(typography) A repeated header or heading

(bookbinding) headband (the woven patch at the top and bottom of the spine of a hardback book)


Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

head

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο • (Diethnés Fonitikó Alfávito) n

Diethnés Fonitikó Alfávito (romanization)

International Phonetic Alphabet
International Phonetic Alphabet

(phonetics) International Phonetic Alphabet, IPA (ΔΦΑ)

en-Διεθνές_Φωνητικό_Αλφάβητο-el-name-xuh05MCE


Ανδρέας

Ανδρέας • (Andréas) m

Andréas (romanization)
Ανδρέας (nominative singular)
Ανδρέα (genitive singular)
Ανδρέα (accusative singular)
Ανδρέα (singular vocative)


νέα ελληνικά

νέα ελληνικά • (néa elliniká) n pl

el-noun

νέα ελληνικά • (néa elliniká) n pl

néa elliniká (romanization)
νέα ελληνικά (nominative plural)
νέων ελληνικών (genitive plural)
νέα ελληνικά (accusative plural)
νέα ελληνικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

νέα ελληνικά

νέων ελληνικών

νέα ελληνικά

νέα ελληνικά

From νέος (néos, “young, modern”) & ελληνικά (elliniká, “Greek language”) neuter plural, substantivized from ελληνικός (ellinikós, “Greek”).


στιγμή

stigmí (romanization)
στιγμές (plural)
στιγμή (nominative singular)
στιγμές (nominative plural)
στιγμής (genitive singular)
στιγμών (genitive plural)
στιγμή (accusative singular)
στιγμές (accusative plural)
στιγμή (singular vocative)
στιγμές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek στιγμή (stigmḗ, “point”).


Άννα

Ánna (romanization)
Άννες (plural)
Άννα (nominative singular)
Άννες (nominative plural)
Άννας (genitive singular)
Άννα (accusative singular)
Άννες (accusative plural)
Άννα (singular vocative)
Άννες (plural vocative)

a female given name, equivalent to English Ann, Anne, or Anna


Παύλος

head

Παύλος • (Pávlos) m

Pávlos (romanization)
Παύλος (nominative singular)
Παύλου (genitive singular)
Παύλο (accusative singular)
Παύλο (singular vocative)

From Byzantine Greek, from Ancient Greek Παῦλος (Paûlos), itself from Latin Paulus.

(Christianity) Any of the religious figures named Paul in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


ακυριολεξία

ακυριολεξίες

ακυριολεξία • (akyriolexía) f (plural ακυριολεξίες)

el-noun

ακυριολεξίες

akyriolexía (romanization)
ακυριολεξίες (plural)
ακυριολεξία (nominative singular)
ακυριολεξίες (nominative plural)
ακυριολεξίας (genitive singular)
ακυριολεξιών (genitive plural)
ακυριολεξία (accusative singular)
ακυριολεξίες (accusative plural)
ακυριολεξία (singular vocative)
ακυριολεξίες (plural vocative)

el-decl-noun

ακυριολεξίες

ακυριολεξίας

ακυριολεξιών

ακυριολεξίες

ακυριολεξίες


αγγλισμός

head

αγγλισμός • (anglismós) m (plural αγγλισμοί)

anglismós (romanization)
αγγλισμοί (plural)
αγγλισμός (nominative singular)
αγγλισμοί (nominative plural)
αγγλισμού (genitive singular)
αγγλισμών (genitive plural)
αγγλισμό (accusative singular)
αγγλισμούς (accusative plural)
αγγλισμέ (singular vocative)
αγγλισμοί (plural vocative)

(lexicography) anglicism, a word or phrase idiomatic of English or England


αόριστος

αόριστος • (aóristos) m (feminine αόριστη, neuter αόριστο)

aóristos (romanization)
αόριστη (feminine)
αόριστο (neuter)
αόριστος (masculine nominative singular)
αόριστη (feminine nominative singular)
αόριστο (neuter nominative singular)
αόριστοι (masculine nominative plural)
αόριστες (feminine nominative plural)
αόριστα (neuter nominative plural)
αόριστου (genitive masculine singular)
αόριστης (feminine genitive singular)
αόριστου (genitive neuter singular)
αόριστων (genitive masculine plural)
αόριστων (feminine genitive plural)
αόριστων (genitive neuter plural)
αόριστο (accusative masculine singular)
αόριστη (accusative feminine singular)
αόριστο (accusative neuter singular)
αόριστους (accusative masculine plural)
αόριστες (accusative feminine plural)
αόριστα (accusative neuter plural)
αόριστε (masculine singular vocative)
αόριστη (feminine singular vocative)
αόριστο (neuter singular vocative)
αόριστοι (masculine plural vocative)
αόριστες (feminine plural vocative)
αόριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αόριστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αόριστος, etc.)

el-decl-adj-table

αόριστος (aóristos)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστοι (aóristoi)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

αόριστου (aóristou)

αόριστης (aóristis)

αόριστου (aóristou)

αόριστων (aóriston)

αόριστων (aóriston)

αόριστων (aóriston)

αόριστο (aóristo)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστους (aóristous)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

αόριστε (aóriste)

αόριστη (aóristi)

αόριστο (aóristo)

αόριστοι (aóristoi)

αόριστες (aóristes)

αόριστα (aórista)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀόριστος (aóristos, adjective). The noun is a learned borrowing from Koine Greek ἀόριστος (aóristos, “aorist tense”, noun).

lbor

αόριστο άρθρο ― aóristo árthro ― indefinite article

αόριστη αντωνυμία ― aóristi antonymía ― indefinite pronoun


αόριστος

head

αόριστος • (aóristos) m (plural αόριστοι)

aóristos (romanization)
αόριστοι (plural)
αόριστος (nominative singular)
αόριστοι (nominative plural)
αορίστου (genitive singular)
αορίστων (genitive plural)
αόριστο (accusative singular)
αορίστους (accusative plural)
αόριστε (singular vocative)
αόριστοι (plural vocative)

(grammar) aorist, past tense, simple past, perfective past


βουλγαρικά

voulgariká (romanization)
βουλγαρικά (nominative plural)
βουλγαρικών (genitive plural)
βουλγαρικά (accusative plural)
βουλγαρικά (plural vocative)

Bulgarian (the language of Bulgaria and its people)


αρχαία ελληνικά

αρχαία ελληνικά

αρχαία ελληνικά • (archaía elliniká) n pl

el-noun

αρχαία ελληνικά

archaía elliniká (romanization)
αρχαία ελληνικά (nominative plural)
αρχαίων ελληνικών (genitive plural)
αρχαία ελληνικά (accusative plural)
αρχαία ελληνικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αρχαία ελληνικά

αρχαίων ελληνικών

αρχαία ελληνικά

αρχαία ελληνικά

Coordinate term: κλασική ελληνική (klasikí ellinikí)


τσεχικά

tsechiká (romanization)
τσεχικά (nominative plural)
τσεχικών (genitive plural)
τσεχικά (accusative plural)
τσεχικά (plural vocative)


δανικά

daniká (romanization)
δανικά (nominative plural)
δανικών (genitive plural)
δανικά (accusative plural)
δανικά (plural vocative)

Danish (the language of Denmark and its people)


δανέζικα

danézika (romanization)
δανέζικα (nominative plural)
δανέζικων (genitive plural)
δανέζικα (accusative plural)
δανέζικα (plural vocative)


γερμανικά

germaniká (romanization)
γερμανικά (nominative plural)
γερμανικών (genitive plural)
γερμανικά (accusative plural)
γερμανικά (plural vocative)


φινλανδικά

finlandiká (romanization)
φινλανδικά (nominative plural)
φινλανδικών (genitive plural)
φινλανδικά (accusative plural)
φινλανδικά (plural vocative)


φιλανδικά

filandiká (romanization)
φινλανδικά (nominative plural)
φινλανδικών (genitive plural)
φινλανδικά (accusative plural)
φινλανδικά (plural vocative)

φινλανδικά φινλανδικά#Greek

Alternative form of φινλανδικά (finlandiká)


εσθονικά

esthoniká (romanization)
εσθονικά (nominative plural)
εσθονικών (genitive plural)
εσθονικά (accusative plural)
εσθονικά (plural vocative)


ολλανδικά

ollandiká (romanization)
ολλανδικά (nominative plural)
ολλανδικών (genitive plural)
ολλανδικά (accusative plural)
ολλανδικά (plural vocative)


ουγγρικά

oungriká (romanization)
ουγγρικά (nominative plural)
ουγγρικών (genitive plural)
ουγγρικά (accusative plural)
ουγγρικά (plural vocative)

Hungarian (the language of Hungary and its people)


ιρλανδικά

irlandiká (romanization)
ιρλανδικά (nominative plural)
ιρλανδικών (genitive plural)
ιρλανδικά (accusative plural)
ιρλανδικά (plural vocative)


λετονικά

letoniká (romanization)
λετονικά (nominative plural)
λετονικών (genitive plural)
λετονικά (accusative plural)
λετονικά (plural vocative)

Latvian, Lettish (the language of Latvia)


λεττονικά

lettoniká (romanization)
λεττονικά (nominative plural)
λεττονικών (genitive plural)
λεττονικά (accusative plural)
λεττονικά (plural vocative)

λετονικά λετονικά#Greek


ιταλικά

italiká (romanization)
ιταλικά (nominative plural)
ιταλικών (genitive plural)
ιταλικά (accusative plural)
ιταλικά (plural vocative)


λιθουανικά

lithouaniká (romanization)
λιθουανικά (nominative plural)
λιθουανικών (genitive plural)
λιθουανικά (accusative plural)
λιθουανικά (plural vocative)


πορτογαλικά

portogaliká (romanization)
πορτογαλικά (nominative plural)
πορτογαλικών (genitive plural)
πορτογαλικά (accusative plural)
πορτογαλικά (plural vocative)

πορτογαλικών

Portuguese (the language of Portugal and its people)


μαλτέζικα

maltézika (romanization)
μαλτέζικα (nominative plural)
μαλτέζικων (genitive plural)
μαλτέζικα (accusative plural)
μαλτέζικα (plural vocative)


πολωνικά

poloniká (romanization)
πολωνικά (nominative plural)
πολωνικών (genitive plural)
πολωνικά (accusative plural)
πολωνικά (plural vocative)

Polish (the language of Poland and its people)


ρουμάνικα

roumánika (romanization)
ρουμάνικα (nominative plural)
ρουμάνικων (genitive plural)
ρουμάνικα (accusative plural)
ρουμάνικα (plural vocative)

ρουμανικά ρουμανικά#Greek

Katharevousa form of ρουμανικά (roumaniká)


σλοβάκικα

slovákika (romanization)
σλοβάκικα (nominative plural)
σλοβάκικων (genitive plural)
σλοβάκικα (accusative plural)
σλοβάκικα (plural vocative)

σλοβακικά σλοβακικά#Greek

Katharevousa form of σλοβακικά (slovakiká)


σλοβένικα

slovénika (romanization)
σλοβένικα (nominative plural)
σλοβένικων (genitive plural)
σλοβένικα (accusative plural)
σλοβένικα (plural vocative)

σλοβενικά σλοβενικά#Greek

Alternative form of σλοβενικά (sloveniká)


σλοβενικά

sloveniká (romanization)
σλοβενικά (nominative plural)
σλοβενικών (genitive plural)
σλοβενικά (accusative plural)
σλοβενικά (plural vocative)


σλοβακικά

slovakiká (romanization)
σλοβακικά (nominative plural)
σλοβακικών (genitive plural)
σλοβακικά (accusative plural)
σλοβακικά (plural vocative)

Slovak (the language of Slovakia and its people)


γλώσσα

glóssa (romanization)
γλώσσες (plural)
γλώσσα (nominative singular)
γλώσσες (nominative plural)
γλώσσας (genitive singular)
γλωσσών (genitive plural)
γλώσσα (accusative singular)
γλώσσες (accusative plural)
γλώσσα (singular vocative)
γλώσσες (plural vocative)

From Ancient Greek γλῶσσα (glôssa). Cognate with Mariupol Greek гло́са (hlósa) and Tsakonian γρούσσα (groússa).

Η Ελληνική είναι πλούσια γλώσσα.

Ποια είναι η επίσημη γλώσσα εδώ;

μητρική γλώσσα

φυσική γλώσσα

τεχνητή γλώσσα

(linguistics, metonymically, all senses) language, tongue (words and methods of combining them understood by a community and used as a form of communication)


σουηδικά

souidiká (romanization)
σουηδικά (nominative plural)
σουηδικών (genitive plural)
σουηδικά (accusative plural)
σουηδικά (plural vocative)


έχω

head

έχω • (écho)

el-verb

έχω • (écho) (imperfect είχα, past είχα, passive —)

écho (romanization)
είχα (imperfect)
είχα (past)
έχω (active first-person imperfective indicative present singular)
είχα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα έχω (active first-person future imperfective indicative singular)
έχεις (active imperfective indicative present second-person singular)
είχες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα έχεις (active future imperfective indicative second-person singular)
έχει (active imperfective indicative present singular third-person)
είχε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα έχει (active future imperfective indicative singular third-person)
έχουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
έχομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
είχαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα έχουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
θα έχομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
έχετε (active imperfective indicative plural present second-person)
είχατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα έχετε (active future imperfective indicative plural second-person)
έχουν (active imperfective indicative plural present third-person)
έχουνε (active imperfective indicative informal plural present third-person)
είχαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
είχανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
θα έχουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα έχουνε (active future imperfective indicative informal plural third-person)
έχε (active imperative imperfective second-person singular)
έχετε (active imperative imperfective plural second-person)
έχοντας (participle present)

From Ancient Greek ἔχω (ékhō, “to have”). Cognate with Mariupol Greek э́ху (éxu).

έχω διαβάσει

(grammar, auxiliary verb) to have +verbs (or participles) to form perfect tenses.


κάππα

kappa the tenth letter of the Greek alphabet.


υποστιγμή

head

υποστιγμή • (ypostigmí) f (plural υποστιγμές)

ypostigmí (romanization)
υποστιγμές (plural)
υποστιγμή (nominative singular)
υποστιγμές (nominative plural)
υποστιγμής (genitive singular)
υποστιγμών (genitive plural)
υποστιγμή (accusative singular)
υποστιγμές (accusative plural)
υποστιγμή (singular vocative)
υποστιγμές (plural vocative)

υπο- (ypo-, “below, underneath”) + στιγμή (stigmí, “point”)

affix

(typography) the lower point or comma from early Greek texts


υποδιαστολή

head

υποδιαστολές

υποδιαστολή • (ypodiastolí) n (plural υποδιαστολές)

el-noun

υποδιαστολές

ypodiastolí (romanization)
υποδιαστολές (plural)
υποδιαστολή (nominative singular)
υποδιαστολές (nominative plural)
υποδιαστολής (genitive singular)
υποδιαστολών (genitive plural)
υποδιαστολή (accusative singular)
υποδιαστολές (accusative plural)
υποδιαστολή (singular vocative)
υποδιαστολές (plural vocative)

el-decl-noun

υποδιαστολές

υποδιαστολής

υποδιαστολών

υποδιαστολές

υποδιαστολές

υ‧πο‧δι‧α‧στο‧λή

From Ancient Greek ὑποδιαστολή (hupodiastolḗ), from the combining form of ὑπό (hupó, “under, lower”) + διαστολή (diastolḗ, “separation, distinction”).

uder

(typography, grammar, historical) The hypodiastole, a mark used in scripta continua Classical and Byzantine Greek to note that a series of letters should be read as two words rather than all together, now identical to the comma.

(typography, mathematics) The Greek decimal point, identical to the comma.

κόμμα κόμμα#Greek

(typography, grammar, uncommon) Synonym of κόμμα (kómma) in its other uses.


άνω τελεία

head

άνω τελεία • (áno teleía) f (plural άνω τελείες)

áno teleía (romanization)
άνω τελείες (plural)
άνω τελεία (nominative singular)
άνω τελείες (nominative plural)
άνω τελείας (genitive singular)
άνω τελειών (genitive plural)
άνω τελεία (accusative singular)
άνω τελείες (accusative plural)
άνω τελεία (singular vocative)
άνω τελείες (plural vocative)

ἄνω (ánō, “upper”) + τελεία (teleía, “stop”)

(grammar, typography) raised point, upper stop, upper point, upper dot, the Greek semicolon, the “·”


κόμμα

kómma (romanization)
κόμματα (plural)
κόμμα (nominative singular)
κόμματα (nominative plural)
κόμματος (genitive singular)
κομμάτων (genitive plural)
κόμμα (accusative singular)
κόμματα (accusative plural)
κόμμα (singular vocative)
κόμματα (plural vocative)

(typography) a typographical symbol: “,”

(grammar) the comma (used as a punctuation mark)

a typographical symbol: “,”
the comma (used as a punctuation mark)

two thousand five hundred euros and fifty cents

a typographical symbol: “,”
the decimal point


ερωτηματικό

ερωτηματικό • (erotimatikó) n (plural ερωτηματικά)

erotimatikó (romanization)
ερωτηματικά (plural)
ερωτηματικό (nominative singular)
ερωτηματικά (nominative plural)
ερωτηματικού (genitive singular)
ερωτηματικών (genitive plural)
ερωτηματικό (accusative singular)
ερωτηματικά (accusative plural)
ερωτηματικό (singular vocative)
ερωτηματικά (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτηματικού

ερωτηματικών

From ερωτηματικός (erotimatikós, “questioning”).

(grammar, typography) question mark, represented in Greek text by the semicolon ;


πνεύμα

head

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

el-noun

πνεύμα • (pnévma) n (plural πνεύματα)

pnévma (romanization)
πνεύματα (plural)
πνεύμα (nominative singular)
πνεύματα (nominative plural)
πνεύματος (genitive singular)
πνευμάτων (genitive plural)
πνεύμα (accusative singular)
πνεύματα (accusative plural)
πνεύμα (singular vocative)
πνεύματα (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek πνεῦμα (pneûma).

(grammar) a diacritic used in the polytonic writing system of Greek language indicating a smooth or rough breathing


οδοντικός

head

οδοντικός • (odontikós) m (feminine οδοντική, neuter οδοντικό)

odontikós (romanization)
οδοντική (feminine)
οδοντικό (neuter)
οδοντικός (masculine nominative singular)
οδοντική (feminine nominative singular)
οδοντικό (neuter nominative singular)
οδοντικοί (masculine nominative plural)
οδοντικές (feminine nominative plural)
οδοντικά (neuter nominative plural)
οδοντικού (genitive masculine singular)
οδοντικής (feminine genitive singular)
οδοντικού (genitive neuter singular)
οδοντικών (genitive masculine plural)
οδοντικών (feminine genitive plural)
οδοντικών (genitive neuter plural)
οδοντικό (accusative masculine singular)
οδοντική (accusative feminine singular)
οδοντικό (accusative neuter singular)
οδοντικούς (accusative masculine plural)
οδοντικές (accusative feminine plural)
οδοντικά (accusative neuter plural)
οδοντικέ (masculine singular vocative)
οδοντική (feminine singular vocative)
οδοντικό (neuter singular vocative)
οδοντικοί (masculine plural vocative)
οδοντικές (feminine plural vocative)
οδοντικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οδοντικός (odontikós)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικής (odontikís)

οδοντικού (odontikoú)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικών (odontikón)

οδοντικό (odontikó)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικούς (odontikoús)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

οδοντικέ (odontiké)

οδοντική (odontikí)

οδοντικό (odontikó)

οδοντικοί (odontikoí)

οδοντικές (odontikés)

οδοντικά (odontiká)

From Ancient Greek ὀδοντικός (odontikós). See δόντι (dónti) and -ικός (-ikós).
Compare Mariupol Greek дъонды́ (ðondý).

Τα οδοντικά σύμφωνα είναι τα ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ και ⟨ντ⟩
Ta odontiká sýmfona eínai ta ⟨t⟩, ⟨d⟩, ⟨th⟩ kai ⟨nt⟩
The dental consonants are ⟨τ⟩, ⟨δ⟩, ⟨θ⟩ and ⟨ντ⟩.


μέλλοντας

head

μέλλοντας • (méllontas) m (plural μέλλοντες)

méllontas (romanization)
μέλλοντες (plural)
μέλλοντας (nominative singular)
μέλλοντες (nominative plural)
μέλλοντα (genitive singular)
μελλόντων (genitive plural)
μέλλοντα (accusative singular)
μέλλοντες (accusative plural)
μέλλοντα (singular vocative)
μέλλοντες (plural vocative)


μέλλων

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

el-noun

μέλλων • (méllon) m (plural μέλλοντες)

méllon (romanization)
μέλλοντες (plural)

μέλλον (méllon)

Learnedly, from Ancient Greek μέλλων (méllōn). Present participle of μέλλω (méllo), see 3rd person μέλλει (méllei). The masculine and neuter μέλλον (méllon), also substantivised.

μέλλοντας μέλλοντας#Greek

(formal, dated, grammar) older form of μέλλοντας (méllontas): "future (tense)"


Εύα

head

Εύα • (Éva) f

a female given name, Eva, equivalent to English Eve.


περσικά

persiká (romanization)
περσικά (nominative plural)
περσικών (genitive plural)
περσικά (accusative plural)
περσικά (plural vocative)


δημοτικός

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικός (dimotikós)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικής (dimotikís)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικούς (dimotikoús)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικέ (dimotiké)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

From Ancient Greek δημοτικός, from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


͵Α

The Greek numeral representing the number one thousand (1000); typically romanized as the Roman numeral M.


Παραλειπομένων

head

Παραλειπομένων • (Paraleipoménon)

Chronicles, (Chronicles 1 & 2 in the Bible)


Α' Παραλειπομένων

Α' Παραλειπομένων • (A' Paraleipoménon) n


Β' Παραλειπομένων

Β' Παραλειπομένων • (V' Paraleipoménon) n

Learned borrowing from Koine Greek, literally, "Second, of things omitted". See Β΄ Greek ("beta, second") & genitive of the expression in plural: τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena) ("the omitted'), that is, events omitted from the Books of Kings, title of the Books of Chronicles. As in the passive present participle παραλειπόμενος (paraleipómenos) of verb παραλείπω (paraleípō, “omit”).

nobr

τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena)

τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena)


Δευτερονόμιον

head

Δευτερονόμιον • (Defteronómion) n

Δευτερονόμιο Δευτερονόμιο#Greek

Katharevousa form of Δευτερονόμιο (Defteronómio)


ουσιαστικό

ουσιαστικό • (ousiastikó) n (plural ουσιαστικά)

ousiastikó (romanization)
ουσιαστικά (plural)
ουσιαστικό (nominative singular)
ουσιαστικά (nominative plural)
ουσιαστικού (genitive singular)
ουσιαστικών (genitive plural)
ουσιαστικό (accusative singular)
ουσιαστικά (accusative plural)
ουσιαστικό (singular vocative)
ουσιαστικά (plural vocative)

ου‧σι‧α‧στι‧κό

Semantic loan from French substantif. See also ουσιαστικός (ousiastikós, “substantial, real”).


αύξηση

αύξηση • (áfxisi) f (plural αυξήσεις)

el-noun

αύξηση • (áfxisi) f (plural αυξήσεις)

áfxisi (romanization)
αυξήσεις (plural)
αύξηση (nominative singular)
αυξήσεις (nominative plural)
αύξησης (genitive singular)
αυξήσεων (genitive plural)
αύξηση (accusative singular)
αυξήσεις (accusative plural)
αύξηση (singular vocative)
αυξήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αυξήσεως (afxíseos)


ψηφίο

psifío (romanization)
ψηφία (plural)
ψηφίο (nominative singular)
ψηφία (nominative plural)
ψηφίου (genitive singular)
ψηφίων (genitive plural)
ψηφίο (accusative singular)
ψηφία (accusative plural)
ψηφίο (singular vocative)
ψηφία (plural vocative)

From neuter Hellenistic Ancient Greek ψηφίον (“small pebble, gravel”) diminutive of feminine Ancient Greek ψῆφος (psêphos, “pebble, counter, vote”).

der

-ψήφιος with numeral prefixes as first combining forms μονο-


αμετάβατος

head

αμετάβατος • (ametávatos) m (feminine αμετάβατη, neuter αμετάβατο)

ametávatos (romanization)
αμετάβατη (feminine)
αμετάβατο (neuter)
αμετάβατος (masculine nominative singular)
αμετάβατη (feminine nominative singular)
αμετάβατο (neuter nominative singular)
αμετάβατοι (masculine nominative plural)
αμετάβατες (feminine nominative plural)
αμετάβατα (neuter nominative plural)
αμετάβατου (genitive masculine singular)
αμετάβατης (feminine genitive singular)
αμετάβατου (genitive neuter singular)
αμετάβατων (genitive masculine plural)
αμετάβατων (feminine genitive plural)
αμετάβατων (genitive neuter plural)
αμετάβατο (accusative masculine singular)
αμετάβατη (accusative feminine singular)
αμετάβατο (accusative neuter singular)
αμετάβατους (accusative masculine plural)
αμετάβατες (accusative feminine plural)
αμετάβατα (accusative neuter plural)
αμετάβατε (masculine singular vocative)
αμετάβατη (feminine singular vocative)
αμετάβατο (neuter singular vocative)
αμετάβατοι (masculine plural vocative)
αμετάβατες (feminine plural vocative)
αμετάβατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμετάβατος (ametávatos)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατοι (ametávatoi)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

αμετάβατου (ametávatou)

αμετάβατης (ametávatis)

αμετάβατου (ametávatou)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατων (ametávaton)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατους (ametávatous)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

αμετάβατε (ametávate)

αμετάβατη (ametávati)

αμετάβατο (ametávato)

αμετάβατοι (ametávatoi)

αμετάβατες (ametávates)

αμετάβατα (ametávata)

Αυτό είναι ένα αμετάβατο ρήμα.


ουδέτερος

head

ουδέτερος • (oudéteros) m (feminine ουδέτερη, neuter ουδέτερο)

oudéteros (romanization)
ουδέτερη (feminine)
ουδέτερο (neuter)
ουδέτερος (masculine nominative singular)
ουδέτερη (feminine nominative singular)
ουδέτερο (neuter nominative singular)
ουδέτεροι (masculine nominative plural)
ουδέτερες (feminine nominative plural)
ουδέτερα (neuter nominative plural)
ουδέτερου (genitive masculine singular)
ουδέτερης (feminine genitive singular)
ουδέτερου (genitive neuter singular)
ουδέτερων (genitive masculine plural)
ουδέτερων (feminine genitive plural)
ουδέτερων (genitive neuter plural)
ουδέτερο (accusative masculine singular)
ουδέτερη (accusative feminine singular)
ουδέτερο (accusative neuter singular)
ουδέτερους (accusative masculine plural)
ουδέτερες (accusative feminine plural)
ουδέτερα (accusative neuter plural)
ουδέτερε (masculine singular vocative)
ουδέτερη (feminine singular vocative)
ουδέτερο (neuter singular vocative)
ουδέτεροι (masculine plural vocative)
ουδέτερες (feminine plural vocative)
ουδέτερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουδέτερος (oudéteros)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτεροι (oudéteroi)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

ουδέτερου (oudéterou)

ουδέτερης (oudéteris)

ουδέτερου (oudéterou)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερων (oudéteron)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτερους (oudéterous)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

ουδέτερε (oudétere)

ουδέτερη (oudéteri)

ουδέτερο (oudétero)

ουδέτεροι (oudéteroi)

ουδέτερες (oudéteres)

ουδέτερα (oudétera)

From Ancient Greek οὐδέτερος (oudéteros).


αρσενικός

head

αρσενικός • (arsenikós) m (feminine αρσενική or αρσενικιά, neuter αρσενικό)

arsenikós (romanization)
αρσενική (feminine)
αρσενικιά (feminine)
αρσενικό (neuter)
αρσενικός (masculine nominative singular)
αρσενική (feminine nominative singular)
αρσενικιά (feminine nominative singular)
αρσενικό (neuter nominative singular)
αρσενικοί (masculine nominative plural)
αρσενικές (feminine nominative plural)
αρσενικά (neuter nominative plural)
αρσενικού (genitive masculine singular)
αρσενικής (feminine genitive singular)
αρσενικιάς (feminine genitive singular)
αρσενικού (genitive neuter singular)
αρσενικών (genitive masculine plural)
αρσενικών (feminine genitive plural)
αρσενικών (genitive neuter plural)
αρσενικό (accusative masculine singular)
αρσενική (accusative feminine singular)
αρσενικιά (accusative feminine singular)
αρσενικό (accusative neuter singular)
αρσενικούς (accusative masculine plural)
αρσενικές (accusative feminine plural)
αρσενικά (accusative neuter plural)
αρσενικέ (masculine singular vocative)
αρσενική (feminine singular vocative)
αρσενικιά (feminine singular vocative)
αρσενικό (neuter singular vocative)
αρσενικοί (masculine plural vocative)
αρσενικές (feminine plural vocative)
αρσενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρσενικός (arsenikós)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικής (arsenikís)

αρσενικιάς (arsenikiás)

αρσενικού (arsenikoú)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικών (arsenikón)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικούς (arsenikoús)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

αρσενικέ (arseniké)

αρσενική (arsenikí)

αρσενικιά (arsenikiá)

αρσενικό (arsenikó)

αρσενικοί (arsenikoí)

αρσενικές (arsenikés)

αρσενικά (arseniká)

From Ancient Greek ἀρσενικός (arsenikós, “male, masculine”).


γενική

genikí (romanization)
γενικές (plural)
γενική (nominative singular)
γενικές (nominative plural)
γενικής (genitive singular)
γενικών (genitive plural)
γενική (accusative singular)
γενικές (accusative plural)
γενική (singular vocative)
γενικές (plural vocative)

γενική πτώση ― genikí ptósi ― genitive case


αποστροφή

head

αποστροφή • (apostrofí) f (plural αποστροφές)

apostrofí (romanization)
αποστροφές (plural)
αποστροφή (nominative singular)
αποστροφές (nominative plural)
αποστροφής (genitive singular)
αποστροφών (genitive plural)
αποστροφή (accusative singular)
αποστροφές (accusative plural)
αποστροφή (singular vocative)
αποστροφές (plural vocative)

α‧πο‧στρο‧φή

Learnedly, from Ancient Greek ἀποστροφή (apostrophḗ, “turning away from”) from verb ἀποστρέφω (apostréphō, “turn away”) & semantic loan from French aversion. The sense for rhetoric, since Hellenistic period.


(orthography) The Greek tonos (τόνος) stress mark used in modern Greek.

The appendix describing the Greek alphabet


μιλάω

head

μιλάω • (miláo)

el-verb

μιλάω • (miláo) / μιλώ (imperfect μιλούσα/μίλαγα, past μίλησα, passive μιλιέμαι, p‑past μιλήθηκα, ppp μιλημένος)

miláo (romanization)
μιλούσα (imperfect)
μίλαγα (imperfect)
μίλησα (past)
μιλιέμαι (passive)
μιλήθηκα (passive past)
μιλημένος (participle passive perfect)
μιλάω (active first-person imperfective indicative present singular)
μιλώ (ομιλώ →) (active first-person imperfective indicative present singular)
μιλήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μιλιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
μιληθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
μιλάς (μιλείς → ομιλώ) (active imperfective indicative present second-person singular)
μιλήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μιλιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
μιληθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
μιλάει (active imperfective indicative present singular third-person)
μιλά (μιλεί) (active imperfective indicative present singular third-person)
μιλήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μιλιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
μιληθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
μιλάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
μιλούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
μιλήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μιλιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
μιληθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
μιλάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
μιλείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
μιλήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μιλιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
μιληθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
μιλάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μιλάν (active imperfective indicative plural present third-person)
μιλούν (active imperfective indicative plural present third-person)
μιλούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μιλήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μιλήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μιλιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
μιληθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μιληθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
μιλούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μίλαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μίλησα (active first-person indicative past perfective singular)
μιλιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μιλιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
μιλήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
μιλούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μίλαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μίλησες (active indicative past perfective second-person singular)
μιλιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μιλιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
μιλήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
μιλούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μίλαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μίλησε (active indicative past perfective singular third-person)
μιλιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μιλιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
μιλήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
μιλούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μιλάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μιλήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μιλιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
μιληθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
μιλούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μιλάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μιλήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
μιλιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
μιληθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
μιλούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μιλούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μίλαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μιλάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
μίλησαν (active indicative past perfective plural third-person)
μιλήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μιλήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
μιλιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μιλιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μιλιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μιλιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
μιλήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μιληθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
μιληθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα μιλάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μιλώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μιλήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα μιλιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα μιληθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
μίλα (active imperative imperfective second-person singular)
μίλαγε (active imperative imperfective second-person singular)
μίλησε (active imperative perfective second-person singular)
μίλα (active imperative perfective second-person singular)
μιλήσου (imperative passive perfective second-person singular)
μιλάτε (active imperative imperfective plural second-person)
μιλήστε (active imperative perfective plural second-person)
μιλιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
μιληθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
μιλώντας (active participle present)
έχοντας μιλήσει (active participle past)
μιλημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
μιλήσει (active infinitive-aorist)
μιληθεί (infinitive-aorist passive)

From μιλώ (miló) + -άω, inherited from Byzantine Greek ὁμιλῶ (homilô), μιλῶ, from Hellenistic Koine Greek ὁμῑλέω (homīléō), ancient sense "be in company with", from ὅμῑλος (hómīlos).

inh+

† The 2nd person singular form is familiar and informal

it is used with strangers and to give respect

Για κάποιο λόγο, δε μιλιούνται μεταξύ τους.

For some reason, they don't have friendly relations.

Gia kápoio lógo, de milioúntai metaxý tous.

(intransitive, in passive) to have friendly relations, be on speaking terms


πτώση

ptósi (romanization)
πτώσεις (plural)
πτώση (nominative singular)
πτώσεις (nominative plural)
πτώσης (genitive singular)
πτώσεων (genitive plural)
πτώση (accusative singular)
πτώσεις (accusative plural)
πτώση (singular vocative)
πτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: πτώσεως (ptóseos)

Το υποκείμενο του ρήματος βρίσκεται πάντα σε ονομαστική πτώση.

The subject of the verb is always in the nominative case.

To ypokeímeno tou rímatos vrísketai pánta se onomastikí ptósi.


ανάλυση

head

ανάλυση • (análysi) f (plural αναλύσεις)

análysi (romanization)
αναλύσεις (plural)
ανάλυση (nominative singular)
αναλύσεις (nominative plural)
ανάλυσης (genitive singular)
αναλύσεων (genitive plural)
ανάλυση (accusative singular)
αναλύσεις (accusative plural)
ανάλυση (singular vocative)
αναλύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναλύσεως (analýseos)


αντώνυμο

head

αντώνυμο • (antónymo) n (plural αντώνυμα)

antónymo (romanization)
αντώνυμα (plural)
αντώνυμο (nominative singular)
αντώνυμα (nominative plural)
αντωνύμου (genitive singular)
αντώνυμου (genitive singular)
αντωνύμων (genitive plural)
αντώνυμο (accusative singular)
αντώνυμα (accusative plural)
αντώνυμο (singular vocative)
αντώνυμα (plural vocative)


συνώνυμο

συνώνυμο • (synónymo) n (plural συνώνυμα)

synónymo (romanization)
συνώνυμα (plural)
συνώνυμο (nominative singular)
συνώνυμα (nominative plural)
συνωνύμου (genitive singular)
συνώνυμου (genitive singular)
συνωνύμων (genitive plural)
συνώνυμο (accusative singular)
συνώνυμα (accusative plural)
συνώνυμο (singular vocative)
συνώνυμα (plural vocative)


υποκείμενο

υποκείμενο • (ypokeímeno) n (plural υποκείμενα)

ypokeímeno (romanization)
υποκείμενα (plural)
υποκείμενο (nominative singular)
υποκείμενα (nominative plural)
υποκειμένου (genitive singular)
υποκείμενου (genitive singular)
υποκειμένων (genitive plural)
υποκείμενο (accusative singular)
υποκείμενα (accusative plural)
υποκείμενο (singular vocative)
υποκείμενα (plural vocative)

→ Romanian: ipochimen

From Ancient Greek ὑποκείμενον (hupokeímenon).


κλητική

head

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

el-noun

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

klitikí (romanization)
κλητικές (plural)
κλητική (nominative singular)
κλητικές (nominative plural)
κλητικής (genitive singular)
κλητικών (genitive plural)
κλητική (accusative singular)
κλητικές (accusative plural)
κλητική (singular vocative)
κλητικές (plural vocative)

κλητική πτώση


θέμα

théma (romanization)
θέματα (plural)
θέμα (nominative singular)
θέματα (nominative plural)
θέματος (genitive singular)
θεμάτων (genitive plural)
θέμα (accusative singular)
θέματα (accusative plural)
θέμα (singular vocative)
θέματα (plural vocative)


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


τυπογράφος

head

τυπογράφος • (typográfos) m or f (plural τυπογράφοι)

typográfos (romanization)
τυπογράφοι (plural)
τυπογράφος (nominative singular)
τυπογράφοι (nominative plural)
τυπογράφου (genitive singular)
τυπογράφων (genitive plural)
τυπογράφο (accusative singular)
τυπογράφους (accusative plural)
τυπογράφε (singular vocative)
τυπογράφοι (plural vocative)


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


διαλυτικά

dialytiká (romanization)
διαλυτικά (nominative plural)
διαλυτικών (genitive plural)
διαλυτικά (accusative plural)
διαλυτικά (plural vocative)

Nominalization of the neuter plural of the adjective διαλυτικός (dialytikós, “separating”).

(grammar) diaeresis (UK), dieresis (US), umlaut


χίντι

χίντι • (canonical neuter plural)
χίντι (canonical)
chínti (romanization)

Unadapted learned borrowing from English Hindi, from Hindi हिंदी (hindī) or Persian هندی.
As neuter plural with article τα (ta), in the pattern of substantivised adjectives for language names; compare αγγλικά n pl (angliká, “English”).
As feminine with article η (i), by ellipsis of the noun γλώσσα f (glóssa, “language”).

(indefinite -no article-, most frequent) Μιλάτε χίντι;

(as neuter plural) Τα χίντι είναι δύσκολα.

(as feminine) Η χίντι είναι ινδοευρωπαϊκή γλώσσα.


αντωνυμία

αντωνυμία • (antonymía) f (plural αντωνυμίες)

antonymía (romanization)
αντωνυμίες (plural)
αντωνυμία (nominative singular)
αντωνυμίες (nominative plural)
αντωνυμίας (genitive singular)
αντωνυμιών (genitive plural)
αντωνυμία (accusative singular)
αντωνυμίες (accusative plural)
αντωνυμία (singular vocative)
αντωνυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía) cognate with Katharevousa ἀντωνυμία (antōnumía).


φατνιακός

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακός (fatniakós)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακής (fatniakís)

φατνιακού (fatniakoú)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακών (fatniakón)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακούς (fatniakoús)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

φατνιακέ (fatniaké)

φατνιακή (fatniakí)

φατνιακό (fatniakó)

φατνιακοί (fatniakoí)

φατνιακές (fatniakés)

φατνιακά (fatniaká)

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.

af

(phonetics, phonology) alveolar (formed with the tip of the tongue touching the inner ridge of the gums of the upper front teeth)


ονομαστική

head

ονομαστική • (onomastikí) f

el-noun

ονομαστική • (onomastikí) f

onomastikí (romanization)
ονομαστική (nominative singular)
ονομαστικές (nominative plural)
ονομαστικής (genitive singular)
ονομαστικών (genitive plural)
ονομαστική (accusative singular)
ονομαστικές (accusative plural)
ονομαστική (singular vocative)
ονομαστικές (plural vocative)


κάθετος

káthetos (romanization)
κάθετοι (plural)
κάθετος (nominative singular)
κάθετοι (nominative plural)
καθέτου (genitive singular)
καθέτων (genitive plural)
κάθετο (accusative singular)
καθέτους (accusative plural)
κάθετε (singular vocative)
κάθετο (singular vocative)
κάθετοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κάθετος (káthetos). Also substantivised. See the ancient verb καθίημι (kathíēmi).

lbor

(typography) vertical line, slash, virgule


δευτερεύων

head

δευτερεύουσα

δευτερεύων • (defterévon) m (feminine δευτερεύουσα, neuter δευτερεύον)

el-adj

δευτερεύουσα

defterévon (romanization)
δευτερεύουσα (feminine)
δευτερεύον (neuter)
δευτερεύων (masculine nominative singular)
δευτερεύουσα (feminine nominative singular)
δευτερεύον (neuter nominative singular)
δευτερεύοντες (masculine nominative plural)
δευτερεύουσες (feminine nominative plural)
δευτερεύοντα (neuter nominative plural)
δευτερεύοντος (genitive masculine singular)
δευτερεύουσας (feminine genitive singular)
δευτερευούσης (feminine genitive singular)
δευτερεύοντος (genitive neuter singular)
δευτερευόντων (genitive masculine plural)
δευτερευουσών (feminine genitive plural)
δευτερευόντων (genitive neuter plural)
δευτερεύοντα (accusative masculine singular)
δευτερεύουσα (accusative feminine singular)
δευτερεύον (accusative neuter singular)
δευτερεύοντες (accusative masculine plural)
δευτερεύουσες (accusative feminine plural)
δευτερεύοντα (accusative neuter plural)
δευτερεύων (masculine singular vocative)
δευτερεύουσα (feminine singular vocative)
δευτερεύον (neuter singular vocative)
δευτερεύοντες (masculine plural vocative)
δευτερεύουσες (feminine plural vocative)
δευτερεύοντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

1.The more regular form is considered incorrect by grammarians.
2. The vocative is rare and follows the nominative.

el-decl-adj-table

δευτερεύων (defterévon)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύοντος (defterévontos)

δευτερεύουσας (defterévousas)

δευτερευούσης (defterevoúsis)

δευτερεύοντος (defterévontos)

δευτερευόντων (defterevónton)

δευτερευουσών (defterevousón)

δευτερευόντων (defterevónton)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύων (defterévon)

δευτερεύουσα (defterévousa)

δευτερεύον (defterévon)

δευτερεύοντες (defterévontes)

δευτερεύουσες (defterévouses)

δευτερεύοντα (defterévonta)

δευτερεύουσα πρόταση


συνώνυμος

head

συνώνυμος • (synónymos) m (feminine συνώνυμη, neuter συνώνυμο)

synónymos (romanization)
συνώνυμη (feminine)
συνώνυμο (neuter)
συνώνυμος (masculine nominative singular)
συνώνυμη (feminine nominative singular)
συνώνυμο (neuter nominative singular)
συνώνυμοι (masculine nominative plural)
συνώνυμες (feminine nominative plural)
συνώνυμα (neuter nominative plural)
συνώνυμου (genitive masculine singular)
συνώνυμης (feminine genitive singular)
συνώνυμου (genitive neuter singular)
συνώνυμων (genitive masculine plural)
συνώνυμων (feminine genitive plural)
συνώνυμων (genitive neuter plural)
συνώνυμο (accusative masculine singular)
συνώνυμη (accusative feminine singular)
συνώνυμο (accusative neuter singular)
συνώνυμους (accusative masculine plural)
συνώνυμες (accusative feminine plural)
συνώνυμα (accusative neuter plural)
συνώνυμε (masculine singular vocative)
συνώνυμη (feminine singular vocative)
συνώνυμο (neuter singular vocative)
συνώνυμοι (masculine plural vocative)
συνώνυμες (feminine plural vocative)
συνώνυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συνώνυμος (synónymos)

συνώνυμη (synónymi)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμοι (synónymoi)

συνώνυμες (synónymes)

συνώνυμα (synónyma)

συνώνυμου (synónymou)

συνώνυμης (synónymis)

συνώνυμου (synónymou)

συνώνυμων (synónymon)

συνώνυμων (synónymon)

συνώνυμων (synónymon)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμη (synónymi)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμους (synónymous)

συνώνυμες (synónymes)

συνώνυμα (synónyma)

συνώνυμε (synónyme)

συνώνυμη (synónymi)

συνώνυμο (synónymo)

συνώνυμοι (synónymoi)

συνώνυμες (synónymes)

συνώνυμα (synónyma)


έκταση

head

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

el-noun

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

éktasi (romanization)
εκτάσεις (plural)
έκταση (nominative singular)
εκτάσεις (nominative plural)
έκτασης (genitive singular)
εκτάσεων (genitive plural)
έκταση (accusative singular)
εκτάσεις (accusative plural)
έκταση (singular vocative)
εκτάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτάσεως (ektáseos)

(grammar) ectasis (the lengthening of a short vowel to a long one)


ευφημισμός

head

ευφημισμός • (effimismós) m (plural ευφημισμοί)

effimismós (romanization)
ευφημισμοί (plural)
ευφημισμός (nominative singular)
ευφημισμοί (nominative plural)
ευφημισμού (genitive singular)
ευφημισμών (genitive plural)
ευφημισμό (accusative singular)
ευφημισμούς (accusative plural)
ευφημισμέ (singular vocative)
ευφημισμοί (plural vocative)

From Ancient Greek εὐφημισμός (euphēmismós).


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

βαθ‧μός βα‧θμός

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō, “I step”)) + -θμός (-thmós).

ο θετικός βαθμός, ο συγκριτικός βαθμός, ο υπερθετικός βαθμός

the positive degree, the comparative degree, the superlative degree

o thetikós vathmós, o sygkritikós vathmós, o yperthetikós vathmós


παρένθεση

παρένθεση • (parénthesi) f (plural παρενθέσεις)

parénthesi (romanization)
παρενθέσεις (plural)
παρένθεση (nominative singular)
παρενθέσεις (nominative plural)
παρένθεσης (genitive singular)
παρενθέσεων (genitive plural)
παρένθεση (accusative singular)
παρενθέσεις (accusative plural)
παρένθεση (singular vocative)
παρενθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρενθέσεως (parenthéseos)

From Ancient Greek παρένθεσις (parénthesis).

σε παρένθεση
in parenthesis

(grammar) parenthesis (either or each of the brackets enclosing a word or words; or the enclosed)


επιρρηματικός

head

επιρρηματική

επιρρηματικό

επιρρηματικός • (epirrimatikós) m (feminine επιρρηματική, neuter επιρρηματικό)

el-adj

επιρρηματική

επιρρηματικό

epirrimatikós (romanization)
επιρρηματική (feminine)
επιρρηματικό (neuter)
επιρρηματικός (masculine nominative singular)
επιρρηματική (feminine nominative singular)
επιρρηματικό (neuter nominative singular)
επιρρηματικοί (masculine nominative plural)
επιρρηματικές (feminine nominative plural)
επιρρηματικά (neuter nominative plural)
επιρρηματικού (genitive masculine singular)
επιρρηματικής (feminine genitive singular)
επιρρηματικού (genitive neuter singular)
επιρρηματικών (genitive masculine plural)
επιρρηματικών (feminine genitive plural)
επιρρηματικών (genitive neuter plural)
επιρρηματικό (accusative masculine singular)
επιρρηματική (accusative feminine singular)
επιρρηματικό (accusative neuter singular)
επιρρηματικούς (accusative masculine plural)
επιρρηματικές (accusative feminine plural)
επιρρηματικά (accusative neuter plural)
επιρρηματικέ (masculine singular vocative)
επιρρηματική (feminine singular vocative)
επιρρηματικό (neuter singular vocative)
επιρρηματικοί (masculine plural vocative)
επιρρηματικές (feminine plural vocative)
επιρρηματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of επιρρηματικός

el-decl-adj-table

επιρρηματικός (epirrimatikós)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικοί (epirrimatikoí)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

επιρρηματικού (epirrimatikoú)

επιρρηματικής (epirrimatikís)

επιρρηματικού (epirrimatikoú)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικών (epirrimatikón)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικούς (epirrimatikoús)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

επιρρηματικέ (epirrimatiké)

επιρρηματική (epirrimatikí)

επιρρηματικό (epirrimatikó)

επιρρηματικοί (epirrimatikoí)

επιρρηματικές (epirrimatikés)

επιρρηματικά (epirrimatiká)

(grammar) adverbial, relating to an adverb


αφαιρετική

head

αφαιρετική • (afairetikí) f (plural αφαιρετικές)

afairetikí (romanization)
αφαιρετικές (plural)
αφαιρετική (nominative singular)
αφαιρετικές (nominative plural)
αφαιρετικής (genitive singular)
αφαιρετικών (genitive plural)
αφαιρετική (accusative singular)
αφαιρετικές (accusative plural)
αφαιρετική (singular vocative)
αφαιρετικές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἀφαιρετική (aphairetikḗ).

αφαιρετική πτώση ― afairetikí ptósi ― ablative case


δυνάμεις

δυνάμεις • (dynámeis) f

el-noun-form

δυνάμεις • (dynámeis) f

(biblical, in the plural) powers (level of angels)


σθένος

sthénos (romanization)
σθένος (nominative singular)
σθένη (nominative plural)
σθένους (genitive singular)
σθενών (genitive plural)
σθένος (accusative singular)
σθένη (accusative plural)
σθένος (singular vocative)
σθένη (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek σθένος (sthénos).

bor+

(grammar, linguistics) valency (number of grammatical arguments a verb can take)


κλίνω

head

κλίνω • (klíno)

el-verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)

klíno (romanization)
έκλινα (imperfect)
έκλινα (past)
κλίνομαι (passive)
κλίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλιθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλιθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλιθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κλίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κλινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλιθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλιθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλιθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλιθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έκλινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκλινα (active first-person indicative past perfective singular)
κλινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έκλινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκλινες (active indicative past perfective second-person singular)
κλινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έκλινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκλινε (active indicative past perfective singular third-person)
κλινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κλίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
κλινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλιθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κλίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
κλινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλιθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έκλιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκλιναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κλίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλιθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλίνε (active imperative imperfective second-person singular)
κλίνε (active imperative perfective second-person singular)
κλίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
κλίντε (active imperative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλιθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κλίνοντας (active participle present)
κλινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κλίνει (active participle past)
κλιμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{κεκλιμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
κλίνει (active infinitive-aorist)
κλιθεί (infinitive-aorist passive)

κλείνω (kleíno)

κλιτός

not to be confused with κλητός (klitós; ) or κλυτός (klutós, )

(intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate


τουρκικά

tourkiká (romanization)
τουρκικά (nominative plural)
τουρκικών (genitive plural)
τουρκικά (accusative plural)
τουρκικά (plural vocative)


αιτιατική

head

αιτιατική • (aitiatikí) f (plural αιτιατικές)

aitiatikí (romanization)
αιτιατικές (plural)
αιτιατική (nominative singular)
αιτιατικές (nominative plural)
αιτιατικής (genitive singular)
αιτιατικών (genitive plural)
αιτιατική (accusative singular)
αιτιατικές (accusative plural)
αιτιατική (singular vocative)
αιτιατικές (plural vocative)

From Ancient Greek αἰτιᾱτική (aitiātikḗ), from αἰτιᾱτός (aitiātós, “effect”).

αιτιατική πτώση ― aitiatikí ptósi ― accusative case


κεφαλαίο

κεφαλαίο • (kefalaío) n (plural κεφαλαία)

kefalaío (romanization)
κεφαλαία (plural)
κεφαλαίο (nominative singular)
κεφαλαία (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφαλαίο (accusative singular)
κεφαλαία (accusative plural)
κεφαλαίο (singular vocative)
κεφαλαία (plural vocative)

(typography) majuscule, capital letter, uppercase letter

(typography) numbered paragraph, section or chapter


σημασία

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

el-noun

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

simasía (romanization)
σημασίες (plural)
σημασία (nominative singular)
σημασίες (nominative plural)
σημασίας (genitive singular)
σημασιών (genitive plural)
σημασία (accusative singular)
σημασίες (accusative plural)
σημασία (singular vocative)
σημασίες (plural vocative)

δίνω σημασία

to pay attention, to take heed; to give significance

Tο ρήμα «τρέχω» έχει πολλές σημασίες.
To ríma «trécho» échei pollés simasíes.
The verb “trécho” has many meanings.

κυριολεκτική σημασία

μεταφορική σημασία

(lexicography) meaning, sense (single conventional use of a word)


υπώνυμο

ypónymo (romanization)
υπώνυμα (plural)
υπώνυμο (nominative singular)
υπώνυμα (nominative plural)
υπωνύμου (genitive singular)
υπώνυμου (genitive singular)
υπωνύμων (genitive plural)
υπώνυμο (accusative singular)
υπώνυμα (accusative plural)
υπώνυμο (singular vocative)
υπώνυμα (plural vocative)


αλβανικά

alvaniká (romanization)
αλβανικά (nominative plural)
αλβανικών (genitive plural)
αλβανικά (accusative plural)
αλβανικά (plural vocative)

Albanian (the language of Albania and its people)


ανάγλυφη γραφή

head

ανάγλυφη γραφή

ανάγλυφη γραφή • (anáglyfi grafí) f (uncountable)

el-noun

ανάγλυφη γραφή


επίθετο

epítheto (romanization)
επίθετα (plural)
επίθετο (nominative singular)
επίθετα (nominative plural)
επιθέτου (genitive singular)
επίθετου (genitive singular)
επιθέτων (genitive plural)
επίθετο (accusative singular)
επίθετα (accusative plural)
επίθετο (singular vocative)
επίθετα (plural vocative)

Coordinate term: όνομα (ónoma)


γλωσσολογία

head

γλωσσολογία • (glossología) f (uncountable)

glossología (romanization)
γλωσσολογία (nominative singular)
γλωσσολογίες (nominative plural)
γλωσσολογίας (genitive singular)
γλωσσολογιών (genitive plural)
γλωσσολογία (accusative singular)
γλωσσολογίες (accusative plural)
γλωσσολογία (singular vocative)
γλωσσολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

γλωσσολογίες

γλωσσολογίας

γλωσσολογιών

γλωσσολογίες

γλωσσολογίες

γλωσ‧σο‧λο‧γί‧α

γλωσσο- (glosso-, “tongue, language”) + -λογία (-logía, “-logy”), a calque of French linguistique. Different meaning for the mediaeval or Hellenistic γλωσσολογία (glōssología, “jabber, idle talk”).


φώνημα

head

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

el-noun

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

fónima (romanization)
φωνήματα (plural)
φώνημα (nominative singular)
φωνήματα (nominative plural)
φωνήματος (genitive singular)
φωνημάτων (genitive plural)
φώνημα (accusative singular)
φωνήματα (accusative plural)
φώνημα (singular vocative)
φωνήματα (plural vocative)

A reborrowing from French phonème (“phoneme”), from Ancient Greek φώνημα (phṓnēma, “sound made”, “utterance”; “thing spoken”, “speech”, “language”).


κατηγόρημα

head

κατηγορήματα

κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)

el-noun

κατηγορήματα

katigórima (romanization)
κατηγορήματα (plural)
κατηγόρημα (nominative singular)
κατηγορήματα (nominative plural)
κατηγορήματος (genitive singular)
κατηγορημάτων (genitive plural)
κατηγόρημα (accusative singular)
κατηγορήματα (accusative plural)
κατηγόρημα (singular vocative)
κατηγορήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κατηγορήματα

κατηγορήματος

κατηγορημάτων

κατηγορήματα

κατηγορήματα

From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). By surface analysis, κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).


ποίηση

poíisi (romanization)
ποίηση (nominative singular)
ποίησης (genitive singular)
ποίηση (accusative singular)
ποίηση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ποιήσεως (poiíseos)

From Ancient Greek ποίησις (poíēsis, “poetry”), from ποιέω (poiéō, “I make, do, create”).


σονέτο

sonéto (romanization)
σονέτα (plural)
σονέτο (nominative singular)
σονέτα (nominative plural)
σονέτου (genitive singular)
σονέτων (genitive plural)
σονέτο (accusative singular)
σονέτα (accusative plural)
σονέτο (singular vocative)
σονέτα (plural vocative)


απόστροφος

head

απόστροφος • (apóstrofos) f (plural απόστροφοι)

apóstrofos (romanization)
απόστροφοι (plural)
απόστροφος (nominative singular)
απόστροφοι (nominative plural)
αποστρόφου (genitive singular)
αποστρόφων (genitive plural)
απόστροφο (accusative singular)
αποστρόφους (accusative plural)
απόστροφε (singular vocative)
απόστροφο (singular vocative)
απόστροφοι (plural vocative)

α‧πό‧στρο‧φος

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀπόστροφος (apóstrophos), substantivised feminine of the ancient adjective with sense: "turning away from, averted", from verb ἀποστρέφω (apostréphō). From ἀπό (apó) + στροφ- of verb στρέφω (stréphō) + ending -ος (-os).

(typography) apostrophe, the character ’


περιοδικό

περιοδικό • (periodikó) n (plural περιοδικά)

periodikó (romanization)
περιοδικά (plural)
περιοδικό (nominative singular)
περιοδικά (nominative plural)
περιοδικού (genitive singular)
περιοδικών (genitive plural)
περιοδικό (accusative singular)
περιοδικά (accusative plural)
περιοδικό (singular vocative)
περιοδικά (plural vocative)

πε‧ρι‧ο‧δι‧κό

* (Adjective): inflectional form of περιοδικός.
* (Noun): Substantivized adjective from the phrase περιοδικός τύπος (“periodic press”). From French périodique (“periodical”) < Latin periodicus < Ancient Greek περιοδικός (periodikós).


ύφος

ýfos (romanization)
ύφη (plural)
ύφος (nominative singular)
ύφη (nominative plural)
ύφους (genitive singular)
υφών (genitive plural)
ύφος (accusative singular)
ύφη (accusative plural)
ύφος (singular vocative)
ύφη (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὕφος (húphos, “weaving, fabric”), from ὑφή (huphḗ, “web”) + -ος (-os, “action noun suffix”). For the "linguistic register" sense, semantic loan from English register; for the "expression" sense, semantic loan from French style.

af

style (manner of doing things)
(linguistics) register


ομόφωνος

head

ομόφωνος • (omófonos) m (feminine ομόφωνη, neuter ομόφωνο)

omófonos (romanization)
ομόφωνη (feminine)
ομόφωνο (neuter)
ομόφωνος (masculine nominative singular)
ομόφωνη (feminine nominative singular)
ομόφωνο (neuter nominative singular)
ομόφωνοι (masculine nominative plural)
ομόφωνες (feminine nominative plural)
ομόφωνα (neuter nominative plural)
ομόφωνου (genitive masculine singular)
ομόφωνης (feminine genitive singular)
ομόφωνου (genitive neuter singular)
ομόφωνων (genitive masculine plural)
ομόφωνων (feminine genitive plural)
ομόφωνων (genitive neuter plural)
ομόφωνο (accusative masculine singular)
ομόφωνη (accusative feminine singular)
ομόφωνο (accusative neuter singular)
ομόφωνους (accusative masculine plural)
ομόφωνες (accusative feminine plural)
ομόφωνα (accusative neuter plural)
ομόφωνε (masculine singular vocative)
ομόφωνη (feminine singular vocative)
ομόφωνο (neuter singular vocative)
ομόφωνοι (masculine plural vocative)
ομόφωνες (feminine plural vocative)
ομόφωνα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ομόφωνος (omófonos)

ομόφωνη (omófoni)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνοι (omófonoi)

ομόφωνες (omófones)

ομόφωνα (omófona)

ομόφωνου (omófonou)

ομόφωνης (omófonis)

ομόφωνου (omófonou)

ομόφωνων (omófonon)

ομόφωνων (omófonon)

ομόφωνων (omófonon)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνη (omófoni)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνους (omófonous)

ομόφωνες (omófones)

ομόφωνα (omófona)

ομόφωνε (omófone)

ομόφωνη (omófoni)

ομόφωνο (omófono)

ομόφωνοι (omófonoi)

ομόφωνες (omófones)

ομόφωνα (omófona)