άγραφτος

head

άγραφτος • (ágraftos) m (feminine άγραφτη, neuter άγραφτο)

ágraftos (romanization)
άγραφτη (feminine)
άγραφτο (neuter)
άγραφτος (masculine nominative singular)
άγραφτη (feminine nominative singular)
άγραφτο (neuter nominative singular)
άγραφτοι (masculine nominative plural)
άγραφτες (feminine nominative plural)
άγραφτα (neuter nominative plural)
άγραφτου (genitive masculine singular)
άγραφτης (feminine genitive singular)
άγραφτου (genitive neuter singular)
άγραφτων (genitive masculine plural)
άγραφτων (feminine genitive plural)
άγραφτων (genitive neuter plural)
άγραφτο (accusative masculine singular)
άγραφτη (accusative feminine singular)
άγραφτο (accusative neuter singular)
άγραφτους (accusative masculine plural)
άγραφτες (accusative feminine plural)
άγραφτα (accusative neuter plural)
άγραφτε (masculine singular vocative)
άγραφτη (feminine singular vocative)
άγραφτο (neuter singular vocative)
άγραφτοι (masculine plural vocative)
άγραφτες (feminine plural vocative)
άγραφτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άγραφτος (ágraftos)

άγραφτη (ágrafti)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτοι (ágraftoi)

άγραφτες (ágraftes)

άγραφτα (ágrafta)

άγραφτου (ágraftou)

άγραφτης (ágraftis)

άγραφτου (ágraftou)

άγραφτων (ágrafton)

άγραφτων (ágrafton)

άγραφτων (ágrafton)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτη (ágrafti)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτους (ágraftous)

άγραφτες (ágraftes)

άγραφτα (ágrafta)

άγραφτε (ágrafte)

άγραφτη (ágrafti)

άγραφτο (ágrafto)

άγραφτοι (ágraftoi)

άγραφτες (ágraftes)

άγραφτα (ágrafta)

άγραφος άγραφος#Greek


εγγλέζικα

englézika (romanization)
εγγλέζικα (nominative plural)
εγγλέζικων (genitive plural)
εγγλέζικα (accusative plural)
εγγλέζικα (plural vocative)


ιδιωματικός

head

ιδιωματικός • (idiomatikós) m (feminine ιδιωματική, neuter ιδιωματικό)

idiomatikós (romanization)
ιδιωματική (feminine)
ιδιωματικό (neuter)
ιδιωματικός (masculine nominative singular)
ιδιωματική (feminine nominative singular)
ιδιωματικό (neuter nominative singular)
ιδιωματικοί (masculine nominative plural)
ιδιωματικές (feminine nominative plural)
ιδιωματικά (neuter nominative plural)
ιδιωματικού (genitive masculine singular)
ιδιωματικής (feminine genitive singular)
ιδιωματικού (genitive neuter singular)
ιδιωματικών (genitive masculine plural)
ιδιωματικών (feminine genitive plural)
ιδιωματικών (genitive neuter plural)
ιδιωματικό (accusative masculine singular)
ιδιωματική (accusative feminine singular)
ιδιωματικό (accusative neuter singular)
ιδιωματικούς (accusative masculine plural)
ιδιωματικές (accusative feminine plural)
ιδιωματικά (accusative neuter plural)
ιδιωματικέ (masculine singular vocative)
ιδιωματική (feminine singular vocative)
ιδιωματικό (neuter singular vocative)
ιδιωματικοί (masculine plural vocative)
ιδιωματικές (feminine plural vocative)
ιδιωματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ιδιωματικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ιδιωματικός, etc.)

el-decl-adj-table

ιδιωματικός (idiomatikós)

ιδιωματική (idiomatikí)

ιδιωματικό (idiomatikó)

ιδιωματικοί (idiomatikoí)

ιδιωματικές (idiomatikés)

ιδιωματικά (idiomatiká)

ιδιωματικού (idiomatikoú)

ιδιωματικής (idiomatikís)

ιδιωματικού (idiomatikoú)

ιδιωματικών (idiomatikón)

ιδιωματικών (idiomatikón)

ιδιωματικών (idiomatikón)

ιδιωματικό (idiomatikó)

ιδιωματική (idiomatikí)

ιδιωματικό (idiomatikó)

ιδιωματικούς (idiomatikoús)

ιδιωματικές (idiomatikés)

ιδιωματικά (idiomatiká)

ιδιωματικέ (idiomatiké)

ιδιωματική (idiomatikí)

ιδιωματικό (idiomatikó)

ιδιωματικοί (idiomatikoí)

ιδιωματικές (idiomatikés)

ιδιωματικά (idiomatiká)


σχετικό υπερθετικό

head

σχετικό υπερθετικό

σχετικό υπερθετικό • (schetikó yperthetikó) n

el-noun

σχετικό υπερθετικό

relative superlative
relative superlative


σολοικισμός

head

σολοικισμός • (soloikismós) m

el-noun

σολοικισμός • (soloikismós) m

soloikismós (romanization)
σολοικισμός (nominative singular)
σολοικισμοί (nominative plural)
σολοικισμού (genitive singular)
σολοικισμών (genitive plural)
σολοικισμό (accusative singular)
σολοικισμούς (accusative plural)
σολοικισμέ (singular vocative)
σολοικισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

σολοικισμούς

σο‧λοι‧κι‧σμός

Learnedly, from Ancient Greek σολοικισμός (soloikismós).

for mistakes in grammar, see βαρβαρισμός m (varvarismós, “barbarism -linguistics-”)

(linguistics, syntax) write or speak with mistakes in syntax, solecism

σόλοικος

with mistakes in syntax; figuratively: improper


εβραϊκά

head

εβραϊκά • (evraïká) n pl

el-noun

εβραϊκά • (evraïká) n pl

evraïká (romanization)
εβραϊκά (nominative plural)
εβραϊκών (genitive plural)
εβραϊκά (accusative plural)
εβραϊκά (plural vocative)


δεικτικός

head

δεικτικός • (deiktikós) m (feminine δεικτική, neuter δεικτικό)

deiktikós (romanization)
δεικτική (feminine)
δεικτικό (neuter)
δεικτικός (masculine nominative singular)
δεικτική (feminine nominative singular)
δεικτικό (neuter nominative singular)
δεικτικοί (masculine nominative plural)
δεικτικές (feminine nominative plural)
δεικτικά (neuter nominative plural)
δεικτικού (genitive masculine singular)
δεικτικής (feminine genitive singular)
δεικτικού (genitive neuter singular)
δεικτικών (genitive masculine plural)
δεικτικών (feminine genitive plural)
δεικτικών (genitive neuter plural)
δεικτικό (accusative masculine singular)
δεικτική (accusative feminine singular)
δεικτικό (accusative neuter singular)
δεικτικούς (accusative masculine plural)
δεικτικές (accusative feminine plural)
δεικτικά (accusative neuter plural)
δεικτικέ (masculine singular vocative)
δεικτική (feminine singular vocative)
δεικτικό (neuter singular vocative)
δεικτικοί (masculine plural vocative)
δεικτικές (feminine plural vocative)
δεικτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δεικτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δεικτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δεικτικός (deiktikós)

δεικτική (deiktikí)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτικοί (deiktikoí)

δεικτικές (deiktikés)

δεικτικά (deiktiká)

δεικτικού (deiktikoú)

δεικτικής (deiktikís)

δεικτικού (deiktikoú)

δεικτικών (deiktikón)

δεικτικών (deiktikón)

δεικτικών (deiktikón)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτική (deiktikí)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτικούς (deiktikoús)

δεικτικές (deiktikés)

δεικτικά (deiktiká)

δεικτικέ (deiktiké)

δεικτική (deiktikí)

δεικτικό (deiktikó)

δεικτικοί (deiktikoí)

δεικτικές (deiktikés)

δεικτικά (deiktiká)

δηκτικός (diktikós)

Inherited from the Ancient Greek δεικτῐκός (deiktikós).

δεικτική αντωνυμία (demonstrative pronoun)


δακτυλικός

head

δακτυλικός • (daktylikós) m (feminine δακτυλική, neuter δακτυλικό)

daktylikós (romanization)
δακτυλική (feminine)
δακτυλικό (neuter)
δακτυλικός (masculine nominative singular)
δακτυλική (feminine nominative singular)
δακτυλικό (neuter nominative singular)
δακτυλικοί (masculine nominative plural)
δακτυλικές (feminine nominative plural)
δακτυλικά (neuter nominative plural)
δακτυλικού (genitive masculine singular)
δακτυλικής (feminine genitive singular)
δακτυλικού (genitive neuter singular)
δακτυλικών (genitive masculine plural)
δακτυλικών (feminine genitive plural)
δακτυλικών (genitive neuter plural)
δακτυλικό (accusative masculine singular)
δακτυλική (accusative feminine singular)
δακτυλικό (accusative neuter singular)
δακτυλικούς (accusative masculine plural)
δακτυλικές (accusative feminine plural)
δακτυλικά (accusative neuter plural)
δακτυλικέ (masculine singular vocative)
δακτυλική (feminine singular vocative)
δακτυλικό (neuter singular vocative)
δακτυλικοί (masculine plural vocative)
δακτυλικές (feminine plural vocative)
δακτυλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δακτυλικός (daktylikós)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικής (daktylikís)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικούς (daktylikoús)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικέ (daktyliké)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

From Koine Greek δακτυλικός (daktulikós). By surface analysis, δάχτυλο (dáchtylo) + -ικός (-ikós).

surf

δακτυλικό εξάμετρο (dactylic hexameter)


φιλολογία

head

φιλολογία • (filología) f (plural φιλολογίες)

filología (romanization)
φιλολογίες (plural)
φιλολογία (nominative singular)
φιλολογίες (nominative plural)
φιλολογίας (genitive singular)
φιλολογιών (genitive plural)
φιλολογία (accusative singular)
φιλολογίες (accusative plural)
φιλολογία (singular vocative)
φιλολογίες (plural vocative)


συγκριτικός

συγκριτικός • (sygkritikós) m (feminine συγκριτική, neuter συγκριτικό)

sygkritikós (romanization)
συγκριτική (feminine)
συγκριτικό (neuter)
συγκριτικός (masculine nominative singular)
συγκριτική (feminine nominative singular)
συγκριτικό (neuter nominative singular)
συγκριτικοί (masculine nominative plural)
συγκριτικές (feminine nominative plural)
συγκριτικά (neuter nominative plural)
συγκριτικού (genitive masculine singular)
συγκριτικής (feminine genitive singular)
συγκριτικού (genitive neuter singular)
συγκριτικών (genitive masculine plural)
συγκριτικών (feminine genitive plural)
συγκριτικών (genitive neuter plural)
συγκριτικό (accusative masculine singular)
συγκριτική (accusative feminine singular)
συγκριτικό (accusative neuter singular)
συγκριτικούς (accusative masculine plural)
συγκριτικές (accusative feminine plural)
συγκριτικά (accusative neuter plural)
συγκριτικέ (masculine singular vocative)
συγκριτική (feminine singular vocative)
συγκριτικό (neuter singular vocative)
συγκριτικοί (masculine plural vocative)
συγκριτικές (feminine plural vocative)
συγκριτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συγκριτικός (sygkritikós)

συγκριτική (sygkritikí)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτικοί (sygkritikoí)

συγκριτικές (sygkritikés)

συγκριτικά (sygkritiká)

συγκριτικού (sygkritikoú)

συγκριτικής (sygkritikís)

συγκριτικού (sygkritikoú)

συγκριτικών (sygkritikón)

συγκριτικών (sygkritikón)

συγκριτικών (sygkritikón)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτική (sygkritikí)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτικούς (sygkritikoús)

συγκριτικές (sygkritikés)

συγκριτικά (sygkritiká)

συγκριτικέ (sygkritiké)

συγκριτική (sygkritikí)

συγκριτικό (sygkritikó)

συγκριτικοί (sygkritikoí)

συγκριτικές (sygkritikés)

συγκριτικά (sygkritiká)

συγκριτικός βαθμός του επιθέτου (the comparative degree of the adjective)


συγκριτικός

head

συγκριτικός • (sygkritikós) m (plural συγκριτικοί)

sygkritikós (romanization)
συγκριτικοί (plural)
συγκριτικός (nominative singular)
συγκριτικοί (nominative plural)
συγκριτικού (genitive singular)
συγκριτικών (genitive plural)
συγκριτικό (accusative singular)
συγκριτικούς (accusative plural)
συγκριτικέ (singular vocative)
συγκριτικοί (plural vocative)

el-decl-noun

συγκριτικούς

ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός (the positive, the comparative and superlative)


λήγουσα

head

λήγουσα • (lígousa) f (plural λήγουσες)

el-noun

λήγουσα • (lígousa) f (plural λήγουσες)

lígousa (romanization)
λήγουσες (plural)
λήγουσα (nominative singular)
λήγουσες (nominative plural)
λήγουσας (genitive singular)
ληγουσών (genitive plural)
λήγουσα (accusative singular)
λήγουσες (accusative plural)
λήγουσα (singular vocative)
λήγουσες (plural vocative)

Nominalised (by ellipsis of συλλαβή) present participle of λήγω (lḗgō, “to cease”).

(grammar, phonology) ult (last syllable of a word)


ομαλός

head

ομαλός • (omalós) m (feminine ομαλή, neuter ομαλό)

omalós (romanization)
ομαλή (feminine)
ομαλό (neuter)
ομαλότερος (masculine nominative singular)
ομαλότερη (feminine nominative singular)
ομαλότερο (neuter nominative singular)
ομαλότεροι (masculine nominative plural)
ομαλότερες (feminine nominative plural)
ομαλότερα (neuter nominative plural)
ομαλότερου (genitive masculine singular)
ομαλότερης (feminine genitive singular)
ομαλότερου (genitive neuter singular)
ομαλότερων (genitive masculine plural)
ομαλότερων (feminine genitive plural)
ομαλότερων (genitive neuter plural)
ομαλότερο (accusative masculine singular)
ομαλότερη (accusative feminine singular)
ομαλότερο (accusative neuter singular)
ομαλότερους (accusative masculine plural)
ομαλότερες (accusative feminine plural)
ομαλότερα (accusative neuter plural)
ομαλότερε (masculine singular vocative)
ομαλότερη (feminine singular vocative)
ομαλότερο (neuter singular vocative)
ομαλότεροι (masculine plural vocative)
ομαλότερες (feminine plural vocative)
ομαλότερα (neuter plural vocative)
ομαλότατος (masculine nominative singular)
ομαλότατη (feminine nominative singular)
ομαλότατο (neuter nominative singular)
ομαλότατοι (masculine nominative plural)
ομαλότατες (feminine nominative plural)
ομαλότατα (neuter nominative plural)
ομαλότατου (genitive masculine singular)
ομαλότατης (feminine genitive singular)
ομαλότατου (genitive neuter singular)
ομαλότατων (genitive masculine plural)
ομαλότατων (feminine genitive plural)
ομαλότατων (genitive neuter plural)
ομαλότατο (accusative masculine singular)
ομαλότατη (accusative feminine singular)
ομαλότατο (accusative neuter singular)
ομαλότατους (accusative masculine plural)
ομαλότατες (accusative feminine plural)
ομαλότατα (accusative neuter plural)
ομαλότατε (masculine singular vocative)
ομαλότατη (feminine singular vocative)
ομαλότατο (neuter singular vocative)
ομαλότατοι (masculine plural vocative)
ομαλότατες (feminine plural vocative)
ομαλότατα (neuter plural vocative)
ομαλός (masculine nominative singular)
ομαλή (feminine nominative singular)
ομαλό (neuter nominative singular)
ομαλοί (masculine nominative plural)
ομαλές (feminine nominative plural)
ομαλά (neuter nominative plural)
ομαλού (genitive masculine singular)
ομαλής (feminine genitive singular)
ομαλού (genitive neuter singular)
ομαλών (genitive masculine plural)
ομαλών (feminine genitive plural)
ομαλών (genitive neuter plural)
ομαλό (accusative masculine singular)
ομαλή (accusative feminine singular)
ομαλό (accusative neuter singular)
ομαλούς (accusative masculine plural)
ομαλές (accusative feminine plural)
ομαλά (accusative neuter plural)
ομαλέ (masculine singular vocative)
ομαλή (feminine singular vocative)
ομαλό (neuter singular vocative)
ομαλοί (masculine plural vocative)
ομαλές (feminine plural vocative)
ομαλά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ομαλός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ομαλός, etc.)

el-decl-adj-table

ομαλός (omalós)

ομαλή (omalí)

ομαλό (omaló)

ομαλοί (omaloí)

ομαλές (omalés)

ομαλά (omalá)

ομαλού (omaloú)

ομαλής (omalís)

ομαλού (omaloú)

ομαλών (omalón)

ομαλών (omalón)

ομαλών (omalón)

ομαλό (omaló)

ομαλή (omalí)

ομαλό (omaló)

ομαλούς (omaloús)

ομαλές (omalés)

ομαλά (omalá)

ομαλέ (omalé)

ομαλή (omalí)

ομαλό (omaló)

ομαλοί (omaloí)

ομαλές (omalés)

ομαλά (omalá)

ομαλότερος (omalóteros)

ομαλότερη (omalóteri)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότεροι (omalóteroi)

ομαλότερες (omalóteres)

ομαλότερα (omalótera)

ομαλότερου (omalóterou)

ομαλότερης (omalóteris)

ομαλότερου (omalóterou)

ομαλότερων (omalóteron)

ομαλότερων (omalóteron)

ομαλότερων (omalóteron)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότερη (omalóteri)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότερους (omalóterous)

ομαλότερες (omalóteres)

ομαλότερα (omalótera)

ομαλότερε (omalótere)

ομαλότερη (omalóteri)

ομαλότερο (omalótero)

ομαλότεροι (omalóteroi)

ομαλότερες (omalóteres)

ομαλότερα (omalótera)

ομαλότατος (omalótatos)

ομαλότατη (omalótati)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατοι (omalótatoi)

ομαλότατες (omalótates)

ομαλότατα (omalótata)

ομαλότατου (omalótatou)

ομαλότατης (omalótatis)

ομαλότατου (omalótatou)

ομαλότατων (omalótaton)

ομαλότατων (omalótaton)

ομαλότατων (omalótaton)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατη (omalótati)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατους (omalótatous)

ομαλότατες (omalótates)

ομαλότατα (omalótata)

ομαλότατε (omalótate)

ομαλότατη (omalótati)

ομαλότατο (omalótato)

ομαλότατοι (omalótatoi)

ομαλότατες (omalótates)

ομαλότατα (omalótata)

Inherited from Ancient Greek ὁμαλός (homalós).


κλίση

klísi (romanization)
κλίσεις (plural)
κλίση (nominative singular)
κλίσεις (nominative plural)
κλίσης (genitive singular)
κλίσεων (genitive plural)
κλίση (accusative singular)
κλίσεις (accusative plural)
κλίση (singular vocative)
κλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: κλίσεως (klíseos)

(grammar) inflection; declension; conjugation


αρβανίτικα

arvanítika (romanization)
αρβανίτικα (nominative plural)
αρβανίτικων (genitive plural)
αρβανίτικα (accusative plural)
αρβανίτικα (plural vocative)

αλβανικά αλβανικά#Greek


παρατσούκλι

head

παρατσούκλια

παρατσούκλι • (paratsoúkli) n (plural παρατσούκλια)

el-noun

παρατσούκλια

paratsoúkli (romanization)
παρατσούκλια (plural)
παρατσούκλι (nominative singular)
παρατσούκλια (nominative plural)
παρατσουκλιού (genitive singular)
παρατσουκλιών (genitive plural)
παρατσούκλι (accusative singular)
παρατσούκλια (accusative plural)
παρατσούκλι (singular vocative)
παρατσούκλια (plural vocative)

el-decl-noun

παρατσούκλια

παρατσουκλιού

παρατσουκλιών

παρατσούκλια

παρατσούκλια


καλιαρντά

kaliarntá (romanization)
καλιαρντά (nominative plural)
καλιαρντά (accusative plural)
καλιαρντά (plural vocative)

κα‧λι‧αρ‧ντά

Of unknown etymology. Possibly from French gaillard (“strong, sprightly, lively”).

unk

Of unknown etymology.

uder

Kaliarda (cant used by the homosexual community in Greece)


κώδικας Μπράιγ

head

κώδικας Μπράιγ

κώδικας Μπράιγ • (kódikas Bráig) f (uncountable)

el-noun

κώδικας Μπράιγ


μικρό όνομα

head

μικρά ονόματα

μικρό όνομα • (mikró ónoma) n (plural μικρά ονόματα)

el-noun

μικρά ονόματα

mikró ónoma (romanization)
μικρά ονόματα (plural)

Literally: μικρό (mikró, “small”) + όνομα n (ónoma, “name”)

given name, first name, forename, Christian name


πρώτο όνομα

head

πρώτα ονόματα

πρώτο όνομα • (próto ónoma) n (plural πρώτα ονόματα)

el-noun

πρώτα ονόματα

próto ónoma (romanization)
πρώτα ονόματα (plural)

πρώτο (próto, “first”) + όνομα n (ónoma, “name”)


πατρικό όνομα

head

πατρικά ονόματα

πατρικό όνομα • (patrikó ónoma) n (plural πατρικά ονόματα)

el-noun

πατρικά ονόματα

patrikó ónoma (romanization)
πατρικά ονόματα (plural)

πατρικό (patrikó, “paternal”) + όνομα n (ónoma, “name”)


μεγάλο όνομα

head

μεγάλα ονόματα

μεγάλο όνομα • (megálo ónoma) n (plural μεγάλα ονόματα)

el-noun

μεγάλα ονόματα

megálo ónoma (romanization)
μεγάλα ονόματα (plural)

Literally: μεγάλο (megálo, “big”) + όνομα n (ónoma, “name”)


σπονδείος

head

σπονδείος • (spondeíos) m (plural σπονδείοι)

spondeíos (romanization)
σπονδείοι (plural)
σπονδείος (nominative singular)
σπονδείοι (nominative plural)
σπονδείου (genitive singular)
σπονδείων (genitive plural)
σπονδείο (accusative singular)
σπονδείους (accusative plural)
σπονδείε (singular vocative)
σπονδείοι (plural vocative)

From Ancient Greek σπονδεῖος (spondeîos, “spondee”).


ταυτολογία

head

ταυτολογία • (taftología) f

el-noun

ταυτολογία • (taftología) f

taftología (romanization)
ταυτολογία (nominative singular)
ταυτολογίες (nominative plural)
ταυτολογίας (genitive singular)
ταυτολογιών (genitive plural)
ταυτολογία (accusative singular)
ταυτολογίες (accusative plural)
ταυτολογία (singular vocative)
ταυτολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ταὐτολογία (tautología).


σύμφωνο

sýmfono (romanization)
σύμφωνα (plural)
σύμφωνο (nominative singular)
σύμφωνα (nominative plural)
συμφώνου (genitive singular)
σύμφωνου (genitive singular)
συμφώνων (genitive plural)
σύμφωνο (accusative singular)
σύμφωνα (accusative plural)
σύμφωνο (singular vocative)
σύμφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek σύμφωνον (súmphōnon).


φωνήεν

head

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

el-noun

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

foníen (romanization)
φωνήεντα (plural)
φωνήεν (nominative singular)
φωνήεντα (nominative plural)
φωνήεντος (genitive singular)
φωνηέντων (genitive plural)
φωνήεν (accusative singular)
φωνήεντα (accusative plural)
φωνήεν (singular vocative)
φωνήεντα (plural vocative)

From Ancient Greek φωνῆεν (phōnêen) the noun formed from φωνήεις (phōnḗeis, “gifted with speech”), from φωνή (phōnḗ, “voice”) + suffix -ήεις (-ḗeis).

(typography) letter representing a vowel


επιθετικός

head

επιθετικός • (epithetikós) m (feminine επιθετική, neuter επιθετικό)

epithetikós (romanization)
επιθετική (feminine)
επιθετικό (neuter)
επιθετικότερος (masculine nominative singular)
επιθετικότερη (feminine nominative singular)
επιθετικότερο (neuter nominative singular)
επιθετικότεροι (masculine nominative plural)
επιθετικότερες (feminine nominative plural)
επιθετικότερα (neuter nominative plural)
επιθετικότερου (genitive masculine singular)
επιθετικότερης (feminine genitive singular)
επιθετικότερου (genitive neuter singular)
επιθετικότερων (genitive masculine plural)
επιθετικότερων (feminine genitive plural)
επιθετικότερων (genitive neuter plural)
επιθετικότερο (accusative masculine singular)
επιθετικότερη (accusative feminine singular)
επιθετικότερο (accusative neuter singular)
επιθετικότερους (accusative masculine plural)
επιθετικότερες (accusative feminine plural)
επιθετικότερα (accusative neuter plural)
επιθετικότερε (masculine singular vocative)
επιθετικότερη (feminine singular vocative)
επιθετικότερο (neuter singular vocative)
επιθετικότεροι (masculine plural vocative)
επιθετικότερες (feminine plural vocative)
επιθετικότερα (neuter plural vocative)
επιθετικότατος (masculine nominative singular)
επιθετικότατη (feminine nominative singular)
επιθετικότατο (neuter nominative singular)
επιθετικότατοι (masculine nominative plural)
επιθετικότατες (feminine nominative plural)
επιθετικότατα (neuter nominative plural)
επιθετικότατου (genitive masculine singular)
επιθετικότατης (feminine genitive singular)
επιθετικότατου (genitive neuter singular)
επιθετικότατων (genitive masculine plural)
επιθετικότατων (feminine genitive plural)
επιθετικότατων (genitive neuter plural)
επιθετικότατο (accusative masculine singular)
επιθετικότατη (accusative feminine singular)
επιθετικότατο (accusative neuter singular)
επιθετικότατους (accusative masculine plural)
επιθετικότατες (accusative feminine plural)
επιθετικότατα (accusative neuter plural)
επιθετικότατε (masculine singular vocative)
επιθετικότατη (feminine singular vocative)
επιθετικότατο (neuter singular vocative)
επιθετικότατοι (masculine plural vocative)
επιθετικότατες (feminine plural vocative)
επιθετικότατα (neuter plural vocative)
επιθετικός (masculine nominative singular)
επιθετική (feminine nominative singular)
επιθετικό (neuter nominative singular)
επιθετικοί (masculine nominative plural)
επιθετικές (feminine nominative plural)
επιθετικά (neuter nominative plural)
επιθετικού (genitive masculine singular)
επιθετικής (feminine genitive singular)
επιθετικού (genitive neuter singular)
επιθετικών (genitive masculine plural)
επιθετικών (feminine genitive plural)
επιθετικών (genitive neuter plural)
επιθετικό (accusative masculine singular)
επιθετική (accusative feminine singular)
επιθετικό (accusative neuter singular)
επιθετικούς (accusative masculine plural)
επιθετικές (accusative feminine plural)
επιθετικά (accusative neuter plural)
επιθετικέ (masculine singular vocative)
επιθετική (feminine singular vocative)
επιθετικό (neuter singular vocative)
επιθετικοί (masculine plural vocative)
επιθετικές (feminine plural vocative)
επιθετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-a

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο επιθετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επιθετικός, etc.)

el-decl-adj-degrees

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

επιθετικότερ

επιθετικότατ

From Ancient Greek ἐπιθετικός (epithetikós).


υποθετικός

head

υποθετικός • (ypothetikós) m (feminine υποθετική, neuter υποθετικό)

ypothetikós (romanization)
υποθετική (feminine)
υποθετικό (neuter)
υποθετικός (masculine nominative singular)
υποθετική (feminine nominative singular)
υποθετικό (neuter nominative singular)
υποθετικοί (masculine nominative plural)
υποθετικές (feminine nominative plural)
υποθετικά (neuter nominative plural)
υποθετικού (genitive masculine singular)
υποθετικής (feminine genitive singular)
υποθετικού (genitive neuter singular)
υποθετικών (genitive masculine plural)
υποθετικών (feminine genitive plural)
υποθετικών (genitive neuter plural)
υποθετικό (accusative masculine singular)
υποθετική (accusative feminine singular)
υποθετικό (accusative neuter singular)
υποθετικούς (accusative masculine plural)
υποθετικές (accusative feminine plural)
υποθετικά (accusative neuter plural)
υποθετικέ (masculine singular vocative)
υποθετική (feminine singular vocative)
υποθετικό (neuter singular vocative)
υποθετικοί (masculine plural vocative)
υποθετικές (feminine plural vocative)
υποθετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποθετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποθετικός, etc.)


χρονικός

head

χρονικός • (chronikós) m (feminine χρονική, neuter χρονικό)

chronikós (romanization)
χρονική (feminine)
χρονικό (neuter)
χρονικός (masculine nominative singular)
χρονική (feminine nominative singular)
χρονικό (neuter nominative singular)
χρονικοί (masculine nominative plural)
χρονικές (feminine nominative plural)
χρονικά (neuter nominative plural)
χρονικού (genitive masculine singular)
χρονικής (feminine genitive singular)
χρονικού (genitive neuter singular)
χρονικών (genitive masculine plural)
χρονικών (feminine genitive plural)
χρονικών (genitive neuter plural)
χρονικό (accusative masculine singular)
χρονική (accusative feminine singular)
χρονικό (accusative neuter singular)
χρονικούς (accusative masculine plural)
χρονικές (accusative feminine plural)
χρονικά (accusative neuter plural)
χρονικέ (masculine singular vocative)
χρονική (feminine singular vocative)
χρονικό (neuter singular vocative)
χρονικοί (masculine plural vocative)
χρονικές (feminine plural vocative)
χρονικά (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek χρονικός (khronikós).

lbor

(grammar) temporal (relating to or denoting time or tense)


αποθετικός

head

αποθετικός • (apothetikós) m (feminine αποθετική, neuter αποθετικό)

apothetikós (romanization)
αποθετική (feminine)
αποθετικό (neuter)
αποθετικός (masculine nominative singular)
αποθετική (feminine nominative singular)
αποθετικό (neuter nominative singular)
αποθετικοί (masculine nominative plural)
αποθετικές (feminine nominative plural)
αποθετικά (neuter nominative plural)
αποθετικού (genitive masculine singular)
αποθετικής (feminine genitive singular)
αποθετικού (genitive neuter singular)
αποθετικών (genitive masculine plural)
αποθετικών (feminine genitive plural)
αποθετικών (genitive neuter plural)
αποθετικό (accusative masculine singular)
αποθετική (accusative feminine singular)
αποθετικό (accusative neuter singular)
αποθετικούς (accusative masculine plural)
αποθετικές (accusative feminine plural)
αποθετικά (accusative neuter plural)
αποθετικέ (masculine singular vocative)
αποθετική (feminine singular vocative)
αποθετικό (neuter singular vocative)
αποθετικοί (masculine plural vocative)
αποθετικές (feminine plural vocative)
αποθετικά (neuter plural vocative)

αποθετικό ρήμα ― apothetikó ríma ― deponent verb


κατάληξη

κατάληξη • (katálixi) f (plural καταλήξεις)

katálixi (romanization)
καταλήξεις (plural)
κατάληξη (nominative singular)
καταλήξεις (nominative plural)
κατάληξης (genitive singular)
καταλήξεων (genitive plural)
κατάληξη (accusative singular)
καταλήξεις (accusative plural)
κατάληξη (singular vocative)
καταλήξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: καταλήξεως (katalíxeos)


αρχαϊκός

head

αρχαϊκός • (archaïkós) m (feminine αρχαϊκή, neuter αρχαϊκό)

archaïkós (romanization)
αρχαϊκή (feminine)
αρχαϊκό (neuter)
αρχαϊκός (masculine nominative singular)
αρχαϊκή (feminine nominative singular)
αρχαϊκό (neuter nominative singular)
αρχαϊκοί (masculine nominative plural)
αρχαϊκές (feminine nominative plural)
αρχαϊκά (neuter nominative plural)
αρχαϊκού (genitive masculine singular)
αρχαϊκής (feminine genitive singular)
αρχαϊκού (genitive neuter singular)
αρχαϊκών (genitive masculine plural)
αρχαϊκών (feminine genitive plural)
αρχαϊκών (genitive neuter plural)
αρχαϊκό (accusative masculine singular)
αρχαϊκή (accusative feminine singular)
αρχαϊκό (accusative neuter singular)
αρχαϊκούς (accusative masculine plural)
αρχαϊκές (accusative feminine plural)
αρχαϊκά (accusative neuter plural)
αρχαϊκέ (masculine singular vocative)
αρχαϊκή (feminine singular vocative)
αρχαϊκό (neuter singular vocative)
αρχαϊκοί (masculine plural vocative)
αρχαϊκές (feminine plural vocative)
αρχαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊκός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊκός (archaïkós)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκοί (archaïkoí)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

αρχαϊκού (archaïkoú)

αρχαϊκής (archaïkís)

αρχαϊκού (archaïkoú)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκών (archaïkón)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκούς (archaïkoús)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

αρχαϊκέ (archaïké)

αρχαϊκή (archaïkí)

αρχαϊκό (archaïkó)

αρχαϊκοί (archaïkoí)

αρχαϊκές (archaïkés)

αρχαϊκά (archaïká)

(archaeology, linguistics) archaic (relating to classical times)

(linguistics) archaising (UK), archaizing (US)


Δευτερονόμιο

head

Δευτερονόμιο • (Defteronómio) n

Defteronómio (romanization)
Δευτερονόμιο (nominative singular)
Δευτερονομίου (genitive singular)
Δευτερονόμιο (accusative singular)
Δευτερονόμιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Δευτερονόμιο

Δευτερονομίου

Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο

From Koine Greek Δευτερονόμιον (Deuteronómion), from Ancient Greek δεύτερος (deúteros, “second”) + νόμος (nómos, “law”).

uder

Δευτερονόμιον


μάγια

mágia (romanization)
glóssa (romanization)
“language” (romanization)

Learned borrowing from English Maya, the language.


αναλύω

head

αναλύω • (analýo)

el-verb

αναλύω • (analýo) (past ανέλυσα/ανάλυσα, passive αναλύομαι)

analýo (romanization)
ανέλυσα (past)
ανάλυσα (past)
αναλύομαι (passive)
αναλύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναλύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναλύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναλυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναλύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναλύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναλύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναλυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναλύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναλύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναλύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναλυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναλύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναλύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναλυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναλυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναλύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναλύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναλύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναλυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναλυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναλύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναλύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναλύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναλυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναλυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανάλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναλυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναλυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναλύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανάλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναλυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναλυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναλύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανάλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναλυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναλυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναλύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναλύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναλύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναλυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναλυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναλύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναλύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναλυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναλυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανάλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναλυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναλύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναλυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναλυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναλύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναλύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναλύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναλυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάλυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάλυσε (active imperative perfective second-person singular)
αναλύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναλύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναλύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναλύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναλυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναλύοντας (active participle present)
αναλυόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αναλύσει (active participle past)
αναλυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναλύσει (active infinitive-aorist)
αναλυθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀναλύω (“unloose; resolve into its elements”). For modern senses, semantic loan from French analyser and English analyse. Morphologically, from ανα- + λύω.

αναλάω

demotic, medieval. Contracted & uncontracted


ισλανδικά

islandiká (romanization)
ισλανδικά (nominative plural)
ισλανδικών (genitive plural)
ισλανδικά (accusative plural)
ισλανδικά (plural vocative)


γερούνδιο

head

γερούνδιο • (geroúndio) n (plural γερούνδια)

geroúndio (romanization)
γερούνδια (plural)
γερούνδιο (nominative singular)
γερούνδια (nominative plural)
γερουνδίου (genitive singular)
γερούνδιου (genitive singular)
γερουνδίων (genitive plural)
γερούνδιο (accusative singular)
γερούνδια (accusative plural)
γερούνδιο (singular vocative)
γερούνδια (plural vocative)


αντικείμενο

αντικείμενο • (antikeímeno) n (plural αντικείμενα)

antikeímeno (romanization)
αντικείμενα (plural)
αντικείμενο (nominative singular)
αντικείμενα (nominative plural)
αντικειμένου (genitive singular)
αντικείμενου (genitive singular)
αντικειμένων (genitive plural)
αντικείμενο (accusative singular)
αντικείμενα (accusative plural)
αντικείμενο (singular vocative)
αντικείμενα (plural vocative)

el-decl-noun

αντικειμένου

αντικείμενου

αντικειμένων

α‧ντι‧κεί‧με‧νο

From Ancient Greek ἀντικείμενον (antikeímenon), participle of ἀντίκειμαι (antíkeimai).

inh

ἀντικείμενον

ágnostis taftótitas iptámeno antikeímeno

άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο


αδόκιμος

head

αδόκιμος • (adókimos) m (feminine αδόκιμη, neuter αδόκιμο)

adókimos (romanization)
αδόκιμη (feminine)
αδόκιμο (neuter)
αδόκιμος (masculine nominative singular)
αδόκιμη (feminine nominative singular)
αδόκιμο (neuter nominative singular)
αδόκιμοι (masculine nominative plural)
αδόκιμες (feminine nominative plural)
αδόκιμα (neuter nominative plural)
αδόκιμου (genitive masculine singular)
αδόκιμης (feminine genitive singular)
αδόκιμου (genitive neuter singular)
αδόκιμων (genitive masculine plural)
αδόκιμων (feminine genitive plural)
αδόκιμων (genitive neuter plural)
αδόκιμο (accusative masculine singular)
αδόκιμη (accusative feminine singular)
αδόκιμο (accusative neuter singular)
αδόκιμους (accusative masculine plural)
αδόκιμες (accusative feminine plural)
αδόκιμα (accusative neuter plural)
αδόκιμε (masculine singular vocative)
αδόκιμη (feminine singular vocative)
αδόκιμο (neuter singular vocative)
αδόκιμοι (masculine plural vocative)
αδόκιμες (feminine plural vocative)
αδόκιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αδόκιμος (adókimos)

αδόκιμη (adókimi)

αδόκιμο (adókimo)

αδόκιμοι (adókimoi)

αδόκιμες (adókimes)

αδόκιμα (adókima)

αδόκιμου (adókimou)

αδόκιμης (adókimis)

αδόκιμου (adókimou)

αδόκιμων (adókimon)

αδόκιμων (adókimon)

αδόκιμων (adókimon)

αδόκιμο (adókimo)

αδόκιμη (adókimi)

αδόκιμο (adókimo)

αδόκιμους (adókimous)

αδόκιμες (adókimes)

αδόκιμα (adókima)

αδόκιμε (adókime)

αδόκιμη (adókimi)

αδόκιμο (adókimo)

αδόκιμοι (adókimoi)

αδόκιμες (adókimes)

αδόκιμα (adókima)


κιβωτός

kivotós (romanization)
κιβωτοί (plural)
κιβωτός (nominative singular)
κιβωτοί (nominative plural)
κιβωτού (genitive singular)
κιβωτών (genitive plural)
κιβωτό (accusative singular)
κιβωτούς (accusative plural)
κιβωτέ (singular vocative)
κιβωτό (singular vocative)
κιβωτοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κιβωτός (kibōtós, “wooden box, chest, coffer”) with biblical senses from Koine Greek.

lbor

(biblical) ark, Ark (Ark of the Covenant)


άηχος

head

άηχος • (áichos) m (feminine άηχη, neuter άηχο)

áichos (romanization)
άηχη (feminine)
άηχο (neuter)
άηχος (masculine nominative singular)
άηχη (feminine nominative singular)
άηχο (neuter nominative singular)
άηχοι (masculine nominative plural)
άηχες (feminine nominative plural)
άηχα (neuter nominative plural)
άηχου (genitive masculine singular)
άηχης (feminine genitive singular)
άηχου (genitive neuter singular)
άηχων (genitive masculine plural)
άηχων (feminine genitive plural)
άηχων (genitive neuter plural)
άηχο (accusative masculine singular)
άηχη (accusative feminine singular)
άηχο (accusative neuter singular)
άηχους (accusative masculine plural)
άηχες (accusative feminine plural)
άηχα (accusative neuter plural)
άηχε (masculine singular vocative)
άηχη (feminine singular vocative)
άηχο (neuter singular vocative)
άηχοι (masculine plural vocative)
άηχες (feminine plural vocative)
άηχα (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἄηχος (áēkhos). By surface analysis, ά- (á-, privative alpha) + ήχος (íchos, “sound”).

surf

Τα άηχα σύμφωνα της νεοελληνικής είναι τα [p t k c], [f x ç θ s] και [ts].
Ta áicha sýmfona tis neoellinikís eínai ta [p t k c], [f x ç th s] kai [ts].
The voiceless consonants of Modern Greek are [p t k c], [f x ç θ s] and [ts].

(phonetics, phonology) voiceless, unvoiced


Έξοδος

Éxodos (romanization)
Έξοδος (nominative singular)
Εξόδου (genitive singular)
Έξοδο (accusative singular)
Έξοδε (singular vocative)
Έξοδο (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἔξοδος (Éxodos), from Ancient Greek ἔξοδος (éxodos, “departure”).


ιστορικός ενεστώτας

head

ιστορικός ενεστώτας

ιστορικός ενεστώτας • (istorikós enestótas) m

el-noun

ιστορικός ενεστώτας

historical present tense
historical present tense


ενεστώτας

head

ενεστώτας • (enestótas) m (plural ενεστώτες)

enestótas (romanization)
ενεστώτες (plural)
ενεστώτας (nominative singular)
ενεστώτες (nominative plural)
ενεστώτα (genitive singular)
ενεστώτων (genitive plural)
ενεστώτα (accusative singular)
ενεστώτες (accusative plural)
ενεστώτα (singular vocative)
ενεστώτες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἐνεστώς (enestṓs), perfect active infinitive masculine participle of ἐνίστημι (enístēmi, “to begin”), in the accusative case ενεστῶτα (enestôta).


κινεζικά

kineziká (romanization)
κινεζικά (nominative plural)
κινεζικών (genitive plural)
κινεζικά (accusative plural)
κινεζικά (plural vocative)

Alternative form (less formal): κινέζικα n pl (kinézika)

Chinese (the language of China its people)


λαϊκός

head

λαϊκός • (laïkós) m (feminine λαϊκή, neuter λαϊκό)

laïkós (romanization)
λαϊκή (feminine)
λαϊκό (neuter)
λαϊκότερος (masculine nominative singular)
λαϊκότερη (feminine nominative singular)
λαϊκότερο (neuter nominative singular)
λαϊκότεροι (masculine nominative plural)
λαϊκότερες (feminine nominative plural)
λαϊκότερα (neuter nominative plural)
λαϊκότερου (genitive masculine singular)
λαϊκότερης (feminine genitive singular)
λαϊκότερου (genitive neuter singular)
λαϊκότερων (genitive masculine plural)
λαϊκότερων (feminine genitive plural)
λαϊκότερων (genitive neuter plural)
λαϊκότερο (accusative masculine singular)
λαϊκότερη (accusative feminine singular)
λαϊκότερο (accusative neuter singular)
λαϊκότερους (accusative masculine plural)
λαϊκότερες (accusative feminine plural)
λαϊκότερα (accusative neuter plural)
λαϊκότερε (masculine singular vocative)
λαϊκότερη (feminine singular vocative)
λαϊκότερο (neuter singular vocative)
λαϊκότεροι (masculine plural vocative)
λαϊκότερες (feminine plural vocative)
λαϊκότερα (neuter plural vocative)
λαϊκότατος (masculine nominative singular)
λαϊκότατη (feminine nominative singular)
λαϊκότατο (neuter nominative singular)
λαϊκότατοι (masculine nominative plural)
λαϊκότατες (feminine nominative plural)
λαϊκότατα (neuter nominative plural)
λαϊκότατου (genitive masculine singular)
λαϊκότατης (feminine genitive singular)
λαϊκότατου (genitive neuter singular)
λαϊκότατων (genitive masculine plural)
λαϊκότατων (feminine genitive plural)
λαϊκότατων (genitive neuter plural)
λαϊκότατο (accusative masculine singular)
λαϊκότατη (accusative feminine singular)
λαϊκότατο (accusative neuter singular)
λαϊκότατους (accusative masculine plural)
λαϊκότατες (accusative feminine plural)
λαϊκότατα (accusative neuter plural)
λαϊκότατε (masculine singular vocative)
λαϊκότατη (feminine singular vocative)
λαϊκότατο (neuter singular vocative)
λαϊκότατοι (masculine plural vocative)
λαϊκότατες (feminine plural vocative)
λαϊκότατα (neuter plural vocative)
λαϊκός (masculine nominative singular)
λαϊκή (feminine nominative singular)
λαϊκό (neuter nominative singular)
λαϊκοί (masculine nominative plural)
λαϊκές (feminine nominative plural)
λαϊκά (neuter nominative plural)
λαϊκού (genitive masculine singular)
λαϊκής (feminine genitive singular)
λαϊκού (genitive neuter singular)
λαϊκών (genitive masculine plural)
λαϊκών (feminine genitive plural)
λαϊκών (genitive neuter plural)
λαϊκό (accusative masculine singular)
λαϊκή (accusative feminine singular)
λαϊκό (accusative neuter singular)
λαϊκούς (accusative masculine plural)
λαϊκές (accusative feminine plural)
λαϊκά (accusative neuter plural)
λαϊκέ (masculine singular vocative)
λαϊκή (feminine singular vocative)
λαϊκό (neuter singular vocative)
λαϊκοί (masculine plural vocative)
λαϊκές (feminine plural vocative)
λαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο λαϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο λαϊκός, etc.)

el-decl-adj-table

λαϊκός (laïkós)

λαϊκή (laïkí)

λαϊκό (laïkó)

λαϊκοί (laïkoí)

λαϊκές (laïkés)

λαϊκά (laïká)

λαϊκού (laïkoú)

λαϊκής (laïkís)

λαϊκού (laïkoú)

λαϊκών (laïkón)

λαϊκών (laïkón)

λαϊκών (laïkón)

λαϊκό (laïkó)

λαϊκή (laïkí)

λαϊκό (laïkó)

λαϊκούς (laïkoús)

λαϊκές (laïkés)

λαϊκά (laïká)

λαϊκέ (laïké)

λαϊκή (laïkí)

λαϊκό (laïkó)

λαϊκοί (laïkoí)

λαϊκές (laïkés)

λαϊκά (laïká)

λαϊκότερος (laïkóteros)

λαϊκότερη (laïkóteri)

λαϊκότερο (laïkótero)

λαϊκότεροι (laïkóteroi)

λαϊκότερες (laïkóteres)

λαϊκότερα (laïkótera)

λαϊκότερου (laïkóterou)

λαϊκότερης (laïkóteris)

λαϊκότερου (laïkóterou)

λαϊκότερων (laïkóteron)

λαϊκότερων (laïkóteron)

λαϊκότερων (laïkóteron)

λαϊκότερο (laïkótero)

λαϊκότερη (laïkóteri)

λαϊκότερο (laïkótero)

λαϊκότερους (laïkóterous)

λαϊκότερες (laïkóteres)

λαϊκότερα (laïkótera)

λαϊκότερε (laïkótere)

λαϊκότερη (laïkóteri)

λαϊκότερο (laïkótero)

λαϊκότεροι (laïkóteroi)

λαϊκότερες (laïkóteres)

λαϊκότερα (laïkótera)

λαϊκότατος (laïkótatos)

λαϊκότατη (laïkótati)

λαϊκότατο (laïkótato)

λαϊκότατοι (laïkótatoi)

λαϊκότατες (laïkótates)

λαϊκότατα (laïkótata)

λαϊκότατου (laïkótatou)

λαϊκότατης (laïkótatis)

λαϊκότατου (laïkótatou)

λαϊκότατων (laïkótaton)

λαϊκότατων (laïkótaton)

λαϊκότατων (laïkótaton)

λαϊκότατο (laïkótato)

λαϊκότατη (laïkótati)

λαϊκότατο (laïkótato)

λαϊκότατους (laïkótatous)

λαϊκότατες (laïkótates)

λαϊκότατα (laïkótata)

λαϊκότατε (laïkótate)

λαϊκότατη (laïkótati)

λαϊκότατο (laïkótato)

λαϊκότατοι (laïkótatoi)

λαϊκότατες (laïkótates)

λαϊκότατα (laïkótata)

From Ancient Greek λᾱϊκός (lāïkós, “of the people”), from λᾱός (lāós, “crowd, people”).

uder

(lexicography) colloquial, common (words, language)


κροατικά

kroatiká (romanization)
κροατικά (nominative plural)
κροατικών (genitive plural)
κροατικά (accusative plural)
κροατικά (plural vocative)

Croatian (the language of Croatia and its people)


ολλανδέζικα

ollandézika (romanization)
ολλανδέζικα (nominative plural)
ολλανδέζικων (genitive plural)
ολλανδέζικα (accusative plural)
ολλανδέζικα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

ολλανδέζικων


Ἀριθμοί

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).

der

Αριθμοί Αριθμοί#Greek

Polytonic spelling of Αριθμοί (Arithmoí)


αυξάνω

head

αυξάνω • (afxáno)

el-verb

αυξάνω • (afxáno) (past αύξησα, passive αυξάνομαι, p‑past αυξήθηκα, ppp αυξημένος)

afxáno (romanization)
αύξησα (past)
αυξάνομαι (passive)
αυξήθηκα (passive past)
αυξημένος (participle passive perfect)
αυξάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αυξήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αυξάνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αυξηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αυξάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αυξήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αυξάνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αυξηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αυξάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αυξήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αυξάνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αυξηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αυξάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αυξήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αυξανόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αυξηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αυξάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αυξήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αυξάνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αυξανόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αυξηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αυξάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αυξάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αυξήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αυξήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αυξάνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αυξηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αυξηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αύξαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αύξησα (active first-person indicative past perfective singular)
αυξανόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αυξανόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αυξήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αύξαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αύξησες (active indicative past perfective second-person singular)
αυξανόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αυξανόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αυξήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αύξαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αύξησε (active indicative past perfective singular third-person)
αυξανόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αυξανότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αυξήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αυξάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αυξήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αυξανόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αυξηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αυξάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αυξήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αυξανόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αυξηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αύξαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αυξάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αυξάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αύξησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αυξήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αυξήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αυξάνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αυξανόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αυξήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αυξηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αυξηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αυξάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αυξήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αυξάνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αυξηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αύξαινε (active imperative imperfective second-person singular)
αύξησε (active imperative perfective second-person singular)
αυξήσου (imperative passive perfective second-person singular)
αυξάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αυξήστε (active imperative perfective plural second-person)
αυξάνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αυξηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
declinable: {αύξων (active participle present)
αύξουσα (active participle present)
αύξον} (active participle present)
indeclinable: αυξάνοντας (active participle present)
αυξανόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αυξήσει (active participle past)
αυξημένος (participle passive past)
-η (participle passive past)
-ο (participle passive past)
{ηυξημένος (participle passive past)
-ο} (participle passive past)
αυξήσει (active infinitive-aorist)
αυξηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek αὐξάνω (auxánō).


στέκω

head

στέκω • (stéko)

el-verb

στέκω • (stéko) (imperfect έστεκα, past —, passive —)

stéko (romanization)
έστεκα (imperfect)
στέκω (στέκομαι →) (active first-person imperfective indicative present singular)
έστεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα στέκω (active first-person future imperfective indicative singular)
στέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
έστεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα στέκεις (active future imperfective indicative second-person singular)
στέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
έστεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα στέκει (active future imperfective indicative singular third-person)
στέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα στέκουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
στέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα στέκετε (active future imperfective indicative plural second-person)
στέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
έστεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
στέκε (active imperative imperfective second-person singular)
στέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
στέκοντας (participle present)

Inherited from Byzantine Greek στέκω (stékō), from Hellenistic Koine Greek στήκω (stḗkō) < Ancient Greek ἕστηκα (héstēka), perfect of verb ῐ̔́στημῐ (hístēmi, “I stand”).

στέκομαι

to stop, to stand still; a deponent verb

στέκω καλά

to be in a good physical or economical condition

Στέκω ακίνητος.

Ο στρατιώτης στέκει σε στάση προσοχής.

(intransitive, colloquial, literature) to stand up, stand still


ουσιαστικοποιώ

head

ουσιαστικοποιώ • (ousiastikopoió)

el-verb

ουσιαστικοποίησα

ουσιαστικοποιούμαι

ουσιαστικοποιώ • (ousiastikopoió) (past ουσιαστικοποίησα, passive ουσιαστικοποιούμαι)

ousiastikopoió (romanization)
ουσιαστικοποίησα (past)
ουσιαστικοποιούμαι (passive)
ουσιαστικοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ουσιαστικοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ουσιαστικοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ουσιαστικοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ουσιαστικοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ουσιαστικοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ουσιαστικοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ουσιαστικοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ουσιαστικοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ουσιαστικοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ουσιαστικοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ουσιαστικοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ουσιαστικοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ουσιαστικοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ουσιαστικοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ουσιαστικοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ουσιαστικοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ουσιαστικοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ουσιαστικοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ουσιαστικοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ουσιαστικοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
ουσιαστικοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ουσιαστικοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ουσιαστικοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ουσιαστικοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ουσιαστικοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ουσιαστικοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ουσιαστικοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ουσιαστικοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ουσιαστικοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ουσιαστικοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ουσιαστικοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ουσιαστικοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ουσιαστικοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ουσιαστικοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ουσιαστικοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ουσιαστικοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ουσιαστικοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ουσιαστικοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ουσιαστικοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ουσιαστικοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ουσιαστικοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ουσιαστικοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ουσιαστικοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ουσιαστικοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ουσιαστικοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ουσιαστικοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ουσιαστικοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιώντας (active participle present)
ουσιαστικοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ουσιαστικοποιήσει (active participle past)
ουσιαστικοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ουσιαστικοποιήσει (active infinitive-aorist)
ουσιαστικοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

(grammar, linguistics) to substantivise, nominalise (UK), substantivize, nominalize (US)


καθομιλουμένη

head

καθομιλούμενες

καθομιλουμένη • (kathomilouméni) f (plural καθομιλούμενες)

el-noun

καθομιλούμενες

kathomilouméni (romanization)
καθομιλούμενες (plural)
καθομιλουμένη (nominative singular)
καθομιλούμενες (nominative plural)
καθομιλουμένης (genitive singular)
καθομιλουμένων (genitive plural)
καθομιλουμένη (accusative singular)
καθομιλούμενες (accusative plural)
καθομιλουμένη (singular vocative)
καθομιλούμενες (plural vocative)

el-decl-noun

καθομιλουμένη

καθομιλούμενες

καθομιλουμένης

καθομιλουμένων

καθομιλουμένη

καθομιλούμενες

καθομιλουμένη

καθομιλούμενες

κα‧θο‧μι‧λου‧μέ‧νη

Present participle of the middle disposition of Hellenistic Koine Greek καθομιλοῦμαι (kathomiloûmai, “I am used, usual”) sc. language. From καθομιλέω / καθομιλῶ (“win the favour”) < καθ' + ὁμιλώ. As a linguistic term, probably a semantic loan from French langue commune.

inh

καθομιλοῦμαι

af

καθ' + ὁμιλώ

sl

(linguistics) the standard language spoken by the majority of speakers


λήγω

head

λήγω • (lígo)

el-verb

λήγω • (lígo) (past έληξα, passive —, ppp ληγμένος)

lígo (romanization)
έληξα (past)
ληγμένος (participle passive perfect)
λήγω (active first-person imperfective indicative present singular)
λήξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λήγεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λήξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λήγει (active imperfective indicative present singular third-person)
λήξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λήγουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λήξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λήγετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λήξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λήγουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λήγουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λήξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λήξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
έληγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έληξα (active first-person indicative past perfective singular)
έληγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έληξες (active indicative past perfective second-person singular)
έληγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έληξε (active indicative past perfective singular third-person)
λήγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λήξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λήγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λήξατε (active indicative past perfective plural second-person)
έληγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λήγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λήγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έληξαν (active indicative past perfective plural third-person)
λήξαν (active indicative past perfective plural third-person)
λήξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λήγω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λήξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λήγε (active imperative imperfective second-person singular)
λήξε (active imperative perfective second-person singular)
λήχ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
λήγετε (active imperative imperfective plural second-person)
λήξτε (active imperative perfective plural second-person)
λήχτε² (active imperative informal perfective plural second-person)
declinable: λήγων (active indeclinable participle present)
λήγουσα (active indeclinable participle present)
λήγον (active indeclinable participle present)
also see active past participle λήξας (active indeclinable participle present)
λήξασα (active indeclinable participle present)
λήξαν (active indeclinable participle present)
indeclinable: λήγοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λήξει (active indeclinable participle perfect)
ληγμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
λήξει (infinitive-aorist)

προπαραλήγουσα

antepenultima, third syllable from the end

Τα ρήματα που λήγουν σε -ίζω γράφονται με γιώτα.
Ta rímata pou lígoun se -ízo gráfontai me gióta.
Verbs ending in -ízo are written with an iota.


αρμένικα

arménika (romanization)
αρμένικα (nominative plural)
αρμένικων (genitive plural)
αρμένικα (accusative plural)
αρμένικα (plural vocative)

αρμενικά αρμενικά#Greek


περιφραστικός

head

περιφραστική

περιφραστικό

περιφραστικός • (perifrastikós) m (feminine περιφραστική, neuter περιφραστικό)

el-adj

περιφραστική

περιφραστικό

perifrastikós (romanization)
περιφραστική (feminine)
περιφραστικό (neuter)
περιφραστικός (masculine nominative singular)
περιφραστική (feminine nominative singular)
περιφραστικό (neuter nominative singular)
περιφραστικοί (masculine nominative plural)
περιφραστικές (feminine nominative plural)
περιφραστικά (neuter nominative plural)
περιφραστικού (genitive masculine singular)
περιφραστικής (feminine genitive singular)
περιφραστικού (genitive neuter singular)
περιφραστικών (genitive masculine plural)
περιφραστικών (feminine genitive plural)
περιφραστικών (genitive neuter plural)
περιφραστικό (accusative masculine singular)
περιφραστική (accusative feminine singular)
περιφραστικό (accusative neuter singular)
περιφραστικούς (accusative masculine plural)
περιφραστικές (accusative feminine plural)
περιφραστικά (accusative neuter plural)
περιφραστικέ (masculine singular vocative)
περιφραστική (feminine singular vocative)
περιφραστικό (neuter singular vocative)
περιφραστικοί (masculine plural vocative)
περιφραστικές (feminine plural vocative)
περιφραστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of περιφραστικός

el-decl-adj-table

περιφραστικός (perifrastikós)

περιφραστική (perifrastikí)

περιφραστικό (perifrastikó)

περιφραστικοί (perifrastikoí)

περιφραστικές (perifrastikés)

περιφραστικά (perifrastiká)

περιφραστικού (perifrastikoú)

περιφραστικής (perifrastikís)

περιφραστικού (perifrastikoú)

περιφραστικών (perifrastikón)

περιφραστικών (perifrastikón)

περιφραστικών (perifrastikón)

περιφραστικό (perifrastikó)

περιφραστική (perifrastikí)

περιφραστικό (perifrastikó)

περιφραστικούς (perifrastikoús)

περιφραστικές (perifrastikés)

περιφραστικά (perifrastiká)

περιφραστικέ (perifrastiké)

περιφραστική (perifrastikí)

περιφραστικό (perifrastikó)

περιφραστικοί (perifrastikoí)

περιφραστικές (perifrastikés)

περιφραστικά (perifrastiká)


μονολεκτικός

head

μονολεκτικός • (monolektikós) m (feminine μονολεκτική, neuter μονολεκτικό)

monolektikós (romanization)
μονολεκτική (feminine)
μονολεκτικό (neuter)
μονολεκτικός (masculine nominative singular)
μονολεκτική (feminine nominative singular)
μονολεκτικό (neuter nominative singular)
μονολεκτικοί (masculine nominative plural)
μονολεκτικές (feminine nominative plural)
μονολεκτικά (neuter nominative plural)
μονολεκτικού (genitive masculine singular)
μονολεκτικής (feminine genitive singular)
μονολεκτικού (genitive neuter singular)
μονολεκτικών (genitive masculine plural)
μονολεκτικών (feminine genitive plural)
μονολεκτικών (genitive neuter plural)
μονολεκτικό (accusative masculine singular)
μονολεκτική (accusative feminine singular)
μονολεκτικό (accusative neuter singular)
μονολεκτικούς (accusative masculine plural)
μονολεκτικές (accusative feminine plural)
μονολεκτικά (accusative neuter plural)
μονολεκτικέ (masculine singular vocative)
μονολεκτική (feminine singular vocative)
μονολεκτικό (neuter singular vocative)
μονολεκτικοί (masculine plural vocative)
μονολεκτικές (feminine plural vocative)
μονολεκτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μονολεκτικός

el-decl-adj-table

μονολεκτικός (monolektikós)

μονολεκτική (monolektikí)

μονολεκτικό (monolektikó)

μονολεκτικοί (monolektikoí)

μονολεκτικές (monolektikés)

μονολεκτικά (monolektiká)

μονολεκτικού (monolektikoú)

μονολεκτικής (monolektikís)

μονολεκτικού (monolektikoú)

μονολεκτικών (monolektikón)

μονολεκτικών (monolektikón)

μονολεκτικών (monolektikón)

μονολεκτικό (monolektikó)

μονολεκτική (monolektikí)

μονολεκτικό (monolektikó)

μονολεκτικούς (monolektikoús)

μονολεκτικές (monolektikés)

μονολεκτικά (monolektiká)

μονολεκτικέ (monolektiké)

μονολεκτική (monolektikí)

μονολεκτικό (monolektikó)

μονολεκτικοί (monolektikoí)

μονολεκτικές (monolektikés)

μονολεκτικά (monolektiká)

(grammar) single-word, one-word, monolectic


πολυλεκτικός

head

πολυλεκτικός • (polylektikós) m (feminine πολυλεκτική, neuter πολυλεκτικό)

polylektikós (romanization)
πολυλεκτική (feminine)
πολυλεκτικό (neuter)
πολυλεκτικός (masculine nominative singular)
πολυλεκτική (feminine nominative singular)
πολυλεκτικό (neuter nominative singular)
πολυλεκτικοί (masculine nominative plural)
πολυλεκτικές (feminine nominative plural)
πολυλεκτικά (neuter nominative plural)
πολυλεκτικού (genitive masculine singular)
πολυλεκτικής (feminine genitive singular)
πολυλεκτικού (genitive neuter singular)
πολυλεκτικών (genitive masculine plural)
πολυλεκτικών (feminine genitive plural)
πολυλεκτικών (genitive neuter plural)
πολυλεκτικό (accusative masculine singular)
πολυλεκτική (accusative feminine singular)
πολυλεκτικό (accusative neuter singular)
πολυλεκτικούς (accusative masculine plural)
πολυλεκτικές (accusative feminine plural)
πολυλεκτικά (accusative neuter plural)
πολυλεκτικέ (masculine singular vocative)
πολυλεκτική (feminine singular vocative)
πολυλεκτικό (neuter singular vocative)
πολυλεκτικοί (masculine plural vocative)
πολυλεκτικές (feminine plural vocative)
πολυλεκτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of πολυλεκτικός

el-decl-adj-table

πολυλεκτικός (polylektikós)

πολυλεκτική (polylektikí)

πολυλεκτικό (polylektikó)

πολυλεκτικοί (polylektikoí)

πολυλεκτικές (polylektikés)

πολυλεκτικά (polylektiká)

πολυλεκτικού (polylektikoú)

πολυλεκτικής (polylektikís)

πολυλεκτικού (polylektikoú)

πολυλεκτικών (polylektikón)

πολυλεκτικών (polylektikón)

πολυλεκτικών (polylektikón)

πολυλεκτικό (polylektikó)

πολυλεκτική (polylektikí)

πολυλεκτικό (polylektikó)

πολυλεκτικούς (polylektikoús)

πολυλεκτικές (polylektikés)

πολυλεκτικά (polylektiká)

πολυλεκτικέ (polylektiké)

πολυλεκτική (polylektikí)

πολυλεκτικό (polylektikó)

πολυλεκτικοί (polylektikoí)

πολυλεκτικές (polylektikés)

πολυλεκτικά (polylektiká)


πρόταση

head

πρόταση • (prótasi) f (plural προτάσεις)

prótasi (romanization)
προτάσεις (plural)
πρόταση (nominative singular)
προτάσεις (nominative plural)
πρότασης (genitive singular)
προτάσεων (genitive plural)
πρόταση (accusative singular)
προτάσεις (accusative plural)
πρόταση (singular vocative)
προτάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προτάσεως (protáseos)

Learned borrowing from Ancient Greek πρότᾰσῐς (prótasis), with semantic loan from French proposition in the grammatical sense.

lbor

κύρια πρόταση

δευτερεύουσα πρόταση


κομορικά

komoriká (romanization)
κομορικά (nominative plural)
κομορικών (genitive plural)
κομορικά (accusative plural)
κομορικά (plural vocative)

Comorian (the language of Comoros and its people)


οργανική

head

οργανική • (organikí) f

el-noun

οργανική • (organikí) f

organikí (romanization)
οργανική (nominative singular)
οργανικές (nominative plural)
οργανικής (genitive singular)
οργανικών (genitive plural)
οργανική (accusative singular)
οργανικές (accusative plural)
οργανική (singular vocative)
οργανικές (plural vocative)


συνθετικό

head

συνθετικό • (synthetikó) n (plural συνθετικά)

synthetikó (romanization)
συνθετικά (plural)
συνθετικό (nominative singular)
συνθετικά (nominative plural)
συνθετικού (genitive singular)
συνθετικών (genitive plural)
συνθετικό (accusative singular)
συνθετικά (accusative plural)
συνθετικό (singular vocative)
συνθετικά (plural vocative)


α' συνθ.

α' συνθετικό
α' συνθετικό#Greek

(linguistics) Abbreviation of α' συνθετικό (a' synthetikó): 1st combining form


α' συνθετικό

α' συνθετικά

α' συνθετικό • (a' synthetikó) n (plural α' συνθετικά)

el-noun

α' συνθετικά

a' synthetikó (romanization)
α' συνθετικά (plural)

πρώ‧το‧συν‧θε‧τι‧κό


β' συνθετικό

head

β' συνθετικά

β' συνθετικό • (v' synthetikó) n (plural β' συνθετικά)

el-noun

β' συνθετικά

v' synthetikó (romanization)
β' συνθετικά (plural)


β' συνθ.

β' συνθετικό
β' συνθετικό#Greek

(linguistics) Abbreviation of β' συνθετικό (v' synthetikó): 2nd combining form


απρόσωπο ρήμα

head

απρόσωπα ρήματα

απρόσωπο ρήμα • (aprósopo ríma) n (plural απρόσωπα ρήματα)

el-noun

απρόσωπα ρήματα

aprósopo ríma (romanization)
απρόσωπα ρήματα (plural)


άκλ.

άκλιτος άκλιτος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of άκλιτος (áklitos): indeclinable, undeclinable, invariable, invariant (see: Glossary)


αμετβ.

αμετάβατος αμετάβατος#Greek

(grammar) Abbreviation of αμετάβατος (ametávatos): intransitive (verb)


αμτβ.

αμετάβατος αμετάβατος#Greek


ανομ.

ανομοίωση ανομοίωση#Greek

(linguistics) Abbreviation of ανομοίωση (anomoíosi): dissimilation


ανομοίωση

head

ανομοίωση • (anomoíosi) f (plural ανομοιώσεις)

anomoíosi (romanization)
ανομοιώσεις (plural)
ανομοίωση (nominative singular)
ανομοιώσεις (nominative plural)
ανομοίωσης (genitive singular)
ανομοιώσεων (genitive plural)
ανομοίωση (accusative singular)
ανομοιώσεις (accusative plural)
ανομοίωση (singular vocative)
ανομοιώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανομοιώσεως (anomoióseos)

From Ancient Greek ἀνομοίωσις (anomoíōsis). Semantic loan from French dissimilation.


αντιδ.

αντιδάνειο αντιδάνειο#Greek

(linguistics) Abbreviation of αντιδάνειο (antidáneio): repatriated loanword


αντιδάν.

αντιδάνειο αντιδάνειο#Greek


ποιητικός

head

ποιητικός • (poiitikós) m (feminine ποιητική, neuter ποιητικό)

poiitikós (romanization)
ποιητική (feminine)
ποιητικό (neuter)
ποιητικότερος (masculine nominative singular)
ποιητικότερη (feminine nominative singular)
ποιητικότερο (neuter nominative singular)
ποιητικότεροι (masculine nominative plural)
ποιητικότερες (feminine nominative plural)
ποιητικότερα (neuter nominative plural)
ποιητικότερου (genitive masculine singular)
ποιητικότερης (feminine genitive singular)
ποιητικότερου (genitive neuter singular)
ποιητικότερων (genitive masculine plural)
ποιητικότερων (feminine genitive plural)
ποιητικότερων (genitive neuter plural)
ποιητικότερο (accusative masculine singular)
ποιητικότερη (accusative feminine singular)
ποιητικότερο (accusative neuter singular)
ποιητικότερους (accusative masculine plural)
ποιητικότερες (accusative feminine plural)
ποιητικότερα (accusative neuter plural)
ποιητικότερε (masculine singular vocative)
ποιητικότερη (feminine singular vocative)
ποιητικότερο (neuter singular vocative)
ποιητικότεροι (masculine plural vocative)
ποιητικότερες (feminine plural vocative)
ποιητικότερα (neuter plural vocative)
ποιητικότατος (masculine nominative singular)
ποιητικότατη (feminine nominative singular)
ποιητικότατο (neuter nominative singular)
ποιητικότατοι (masculine nominative plural)
ποιητικότατες (feminine nominative plural)
ποιητικότατα (neuter nominative plural)
ποιητικότατου (genitive masculine singular)
ποιητικότατης (feminine genitive singular)
ποιητικότατου (genitive neuter singular)
ποιητικότατων (genitive masculine plural)
ποιητικότατων (feminine genitive plural)
ποιητικότατων (genitive neuter plural)
ποιητικότατο (accusative masculine singular)
ποιητικότατη (accusative feminine singular)
ποιητικότατο (accusative neuter singular)
ποιητικότατους (accusative masculine plural)
ποιητικότατες (accusative feminine plural)
ποιητικότατα (accusative neuter plural)
ποιητικότατε (masculine singular vocative)
ποιητικότατη (feminine singular vocative)
ποιητικότατο (neuter singular vocative)
ποιητικότατοι (masculine plural vocative)
ποιητικότατες (feminine plural vocative)
ποιητικότατα (neuter plural vocative)
ποιητικός (masculine nominative singular)
ποιητική (feminine nominative singular)
ποιητικό (neuter nominative singular)
ποιητικοί (masculine nominative plural)
ποιητικές (feminine nominative plural)
ποιητικά (neuter nominative plural)
ποιητικού (genitive masculine singular)
ποιητικής (feminine genitive singular)
ποιητικού (genitive neuter singular)
ποιητικών (genitive masculine plural)
ποιητικών (feminine genitive plural)
ποιητικών (genitive neuter plural)
ποιητικό (accusative masculine singular)
ποιητική (accusative feminine singular)
ποιητικό (accusative neuter singular)
ποιητικούς (accusative masculine plural)
ποιητικές (accusative feminine plural)
ποιητικά (accusative neuter plural)
ποιητικέ (masculine singular vocative)
ποιητική (feminine singular vocative)
ποιητικό (neuter singular vocative)
ποιητικοί (masculine plural vocative)
ποιητικές (feminine plural vocative)
ποιητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ποιητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ποιητικός, etc.)

el-decl-adj-table

ποιητικός (poiitikós)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικοί (poiitikoí)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικού (poiitikoú)

ποιητικής (poiitikís)

ποιητικού (poiitikoú)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικούς (poiitikoús)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικέ (poiitiké)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικοί (poiitikoí)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικότερος (poiitikóteros)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότεροι (poiitikóteroi)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότερου (poiitikóterou)

ποιητικότερης (poiitikóteris)

ποιητικότερου (poiitikóterou)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότερους (poiitikóterous)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότερε (poiitikótere)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότεροι (poiitikóteroi)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότατος (poiitikótatos)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατοι (poiitikótatoi)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

ποιητικότατου (poiitikótatou)

ποιητικότατης (poiitikótatis)

ποιητικότατου (poiitikótatou)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατους (poiitikótatous)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

ποιητικότατε (poiitikótate)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατοι (poiitikótatoi)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

From Ancient Greek ποιητικός (poiētikós), from ποιέω (poiéō, “make”).


υποτακτική

head

υποτακτική • (ypotaktikí) f (plural υποτακτικές)

ypotaktikí (romanization)
υποτακτικές (plural)
υποτακτική (nominative singular)
υποτακτικές (nominative plural)
υποτακτικής (genitive singular)
υποτακτικών (genitive plural)
υποτακτική (accusative singular)
υποτακτικές (accusative plural)
υποτακτική (singular vocative)
υποτακτικές (plural vocative)


έγκλιση

έγκλιση • (égklisi) f (plural εγκλίσεις)

égklisi (romanization)
εγκλίσεις (plural)
έγκλιση (nominative singular)
εγκλίσεις (nominative plural)
έγκλισης (genitive singular)
εγκλίσεων (genitive plural)
έγκλιση (accusative singular)
εγκλίσεις (accusative plural)
έγκλιση (singular vocative)
εγκλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εγκλίσεως (egklíseos)

έγκληση (égklisi)


οριστική

head

οριστική • (oristikí) f (plural οριστικές)

oristikí (romanization)
οριστικές (plural)
οριστική (nominative singular)
οριστικές (nominative plural)
οριστικής (genitive singular)
οριστικών (genitive plural)
οριστική (accusative singular)
οριστικές (accusative plural)
οριστική (singular vocative)
οριστικές (plural vocative)

οριστικοί (oristikoí)


αντικειμενικός

αντικειμενική

αντικειμενικό

αντικειμενικός • (antikeimenikós) m (feminine αντικειμενική, neuter αντικειμενικό)

el-adj

αντικειμενική

αντικειμενικό

antikeimenikós (romanization)
αντικειμενική (feminine)
αντικειμενικό (neuter)
αντικειμενικότερος (masculine nominative singular)
αντικειμενικότερη (feminine nominative singular)
αντικειμενικότερο (neuter nominative singular)
αντικειμενικότεροι (masculine nominative plural)
αντικειμενικότερες (feminine nominative plural)
αντικειμενικότερα (neuter nominative plural)
αντικειμενικότερου (genitive masculine singular)
αντικειμενικότερης (feminine genitive singular)
αντικειμενικότερου (genitive neuter singular)
αντικειμενικότερων (genitive masculine plural)
αντικειμενικότερων (feminine genitive plural)
αντικειμενικότερων (genitive neuter plural)
αντικειμενικότερο (accusative masculine singular)
αντικειμενικότερη (accusative feminine singular)
αντικειμενικότερο (accusative neuter singular)
αντικειμενικότερους (accusative masculine plural)
αντικειμενικότερες (accusative feminine plural)
αντικειμενικότερα (accusative neuter plural)
αντικειμενικότερε (masculine singular vocative)
αντικειμενικότερη (feminine singular vocative)
αντικειμενικότερο (neuter singular vocative)
αντικειμενικότεροι (masculine plural vocative)
αντικειμενικότερες (feminine plural vocative)
αντικειμενικότερα (neuter plural vocative)
αντικειμενικότατος (masculine nominative singular)
αντικειμενικότατη (feminine nominative singular)
αντικειμενικότατο (neuter nominative singular)
αντικειμενικότατοι (masculine nominative plural)
αντικειμενικότατες (feminine nominative plural)
αντικειμενικότατα (neuter nominative plural)
αντικειμενικότατου (genitive masculine singular)
αντικειμενικότατης (feminine genitive singular)
αντικειμενικότατου (genitive neuter singular)
αντικειμενικότατων (genitive masculine plural)
αντικειμενικότατων (feminine genitive plural)
αντικειμενικότατων (genitive neuter plural)
αντικειμενικότατο (accusative masculine singular)
αντικειμενικότατη (accusative feminine singular)
αντικειμενικότατο (accusative neuter singular)
αντικειμενικότατους (accusative masculine plural)
αντικειμενικότατες (accusative feminine plural)
αντικειμενικότατα (accusative neuter plural)
αντικειμενικότατε (masculine singular vocative)
αντικειμενικότατη (feminine singular vocative)
αντικειμενικότατο (neuter singular vocative)
αντικειμενικότατοι (masculine plural vocative)
αντικειμενικότατες (feminine plural vocative)
αντικειμενικότατα (neuter plural vocative)
αντικειμενικός (masculine nominative singular)
αντικειμενική (feminine nominative singular)
αντικειμενικό (neuter nominative singular)
αντικειμενικοί (masculine nominative plural)
αντικειμενικές (feminine nominative plural)
αντικειμενικά (neuter nominative plural)
αντικειμενικού (genitive masculine singular)
αντικειμενικής (feminine genitive singular)
αντικειμενικού (genitive neuter singular)
αντικειμενικών (genitive masculine plural)
αντικειμενικών (feminine genitive plural)
αντικειμενικών (genitive neuter plural)
αντικειμενικό (accusative masculine singular)
αντικειμενική (accusative feminine singular)
αντικειμενικό (accusative neuter singular)
αντικειμενικούς (accusative masculine plural)
αντικειμενικές (accusative feminine plural)
αντικειμενικά (accusative neuter plural)
αντικειμενικέ (masculine singular vocative)
αντικειμενική (feminine singular vocative)
αντικειμενικό (neuter singular vocative)
αντικειμενικοί (masculine plural vocative)
αντικειμενικές (feminine plural vocative)
αντικειμενικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικειμενικ

αντικειμενικότερ

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-a

αντικειμενικ

αντικειμενικότερ

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικειμενικός

αντικειμενικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντικειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντικειμενικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικειμενικ

el-decl-adj-table

αντικειμενικός (antikeimenikós)

αντικειμενική (antikeimenikí)

αντικειμενικό (antikeimenikó)

αντικειμενικοί (antikeimenikoí)

αντικειμενικές (antikeimenikés)

αντικειμενικά (antikeimeniká)

αντικειμενικού (antikeimenikoú)

αντικειμενικής (antikeimenikís)

αντικειμενικού (antikeimenikoú)

αντικειμενικών (antikeimenikón)

αντικειμενικών (antikeimenikón)

αντικειμενικών (antikeimenikón)

αντικειμενικό (antikeimenikó)

αντικειμενική (antikeimenikí)

αντικειμενικό (antikeimenikó)

αντικειμενικούς (antikeimenikoús)

αντικειμενικές (antikeimenikés)

αντικειμενικά (antikeimeniká)

αντικειμενικέ (antikeimeniké)

αντικειμενική (antikeimenikí)

αντικειμενικό (antikeimenikó)

αντικειμενικοί (antikeimenikoí)

αντικειμενικές (antikeimenikés)

αντικειμενικά (antikeimeniká)

el-decl-adj-degrees

αντικειμενικότερ

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αντικειμενικότερ

el-decl-adj-table

αντικειμενικότερος (antikeimenikóteros)

αντικειμενικότερη (antikeimenikóteri)

αντικειμενικότερο (antikeimenikótero)

αντικειμενικότεροι (antikeimenikóteroi)

αντικειμενικότερες (antikeimenikóteres)

αντικειμενικότερα (antikeimenikótera)

αντικειμενικότερου (antikeimenikóterou)

αντικειμενικότερης (antikeimenikóteris)

αντικειμενικότερου (antikeimenikóterou)

αντικειμενικότερων (antikeimenikóteron)

αντικειμενικότερων (antikeimenikóteron)

αντικειμενικότερων (antikeimenikóteron)

αντικειμενικότερο (antikeimenikótero)

αντικειμενικότερη (antikeimenikóteri)

αντικειμενικότερο (antikeimenikótero)

αντικειμενικότερους (antikeimenikóterous)

αντικειμενικότερες (antikeimenikóteres)

αντικειμενικότερα (antikeimenikótera)

αντικειμενικότερε (antikeimenikótere)

αντικειμενικότερη (antikeimenikóteri)

αντικειμενικότερο (antikeimenikótero)

αντικειμενικότεροι (antikeimenikóteroi)

αντικειμενικότερες (antikeimenikóteres)

αντικειμενικότερα (antikeimenikótera)

el-decl-adj-ος-η-ο

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-table

αντικειμενικότατος (antikeimenikótatos)

αντικειμενικότατη (antikeimenikótati)

αντικειμενικότατο (antikeimenikótato)

αντικειμενικότατοι (antikeimenikótatoi)

αντικειμενικότατες (antikeimenikótates)

αντικειμενικότατα (antikeimenikótata)

αντικειμενικότατου (antikeimenikótatou)

αντικειμενικότατης (antikeimenikótatis)

αντικειμενικότατου (antikeimenikótatou)

αντικειμενικότατων (antikeimenikótaton)

αντικειμενικότατων (antikeimenikótaton)

αντικειμενικότατων (antikeimenikótaton)

αντικειμενικότατο (antikeimenikótato)

αντικειμενικότατη (antikeimenikótati)

αντικειμενικότατο (antikeimenikótato)

αντικειμενικότατους (antikeimenikótatous)

αντικειμενικότατες (antikeimenikótates)

αντικειμενικότατα (antikeimenikótata)

αντικειμενικότατε (antikeimenikótate)

αντικειμενικότατη (antikeimenikótati)

αντικειμενικότατο (antikeimenikótato)

αντικειμενικότατοι (antikeimenikótatoi)

αντικειμενικότατες (antikeimenikótates)

αντικειμενικότατα (antikeimenikótata)

From αντικείμενο (antikeímeno, “object”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the object of a sentence


Σλοβενικά

Sloveniká (romanization)
Σλοβενικά (nominative plural)
Σλοβενικών (genitive plural)
Σλοβενικά (accusative plural)
Σλοβενικά (plural vocative)

σλοβενικά σλοβενικά#Greek

Alternative letter-case form of σλοβενικά (sloveniká)


αζεριανά

azerianá (romanization)
αζεριανά (nominative plural)
αζεριανών (genitive plural)
αζεριανά (accusative plural)
αζεριανά (plural vocative)

Azerbaijani, Azeri (the language of Azerbaijan and its people)


βοσνιακά

vosniaká (romanization)
βοσνιακά (nominative plural)
βοσνιακών (genitive plural)
βοσνιακά (accusative plural)
βοσνιακά (plural vocative)

Bosnian (one of the languages of Bosnia and its people)


αζερικά

azeriká (romanization)
αζερικά (nominative plural)
αζερικών (genitive plural)
αζερικά (accusative plural)
αζερικά (plural vocative)


Τσουάνα

τσουάνα τσουάνα#Greek


Αραβικά

Araviká (romanization)
Αραβικά (nominative plural)
Αραβικών (genitive plural)
Αραβικά (accusative plural)
Αραβικά (plural vocative)

αραβικά αραβικά#Greek


τσουάνα

Tswana (the language of the Bantu people living in Botswana)


Αλβανικά

Alvaniká (romanization)
Αλβανικά (nominative plural)
Αλβανικών (genitive plural)
Αλβανικά (accusative plural)
Αλβανικά (plural vocative)

αλβανικά αλβανικά#Greek

Alternative letter-case form of αλβανικά (alvaniká)


Αρμενικά

Armeniká (romanization)
Αρμενικά (nominative plural)
Αρμενικών (genitive plural)
Αρμενικά (accusative plural)
Αρμενικά (plural vocative)

αρμενικά αρμενικά#Greek

Alternative letter-case form of αρμενικά (armeniká)


Λευκορωσικά

Lefkorosiká (romanization)
Λευκορωσικά (nominative plural)
Λευκορωσικών (genitive plural)
Λευκορωσικά (accusative plural)
Λευκορωσικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

Λευκορωσικών

λευκορωσικά λευκορωσικά#Greek

Alternative letter-case form of λευκορωσικά (lefkorosiká)


Σλοβακικά

Slovakiká (romanization)
Σλοβακικά (nominative plural)
Σλοβακικών (genitive plural)
Σλοβακικά (accusative plural)
Σλοβακικά (plural vocative)

σλοβακικά σλοβακικά#Greek

Alternative letter-case form of σλοβακικά (slovakiká)


βρετονικά

vretoniká (romanization)
βρετονικά (nominative plural)
βρετονικών (genitive plural)
βρετονικά (accusative plural)
βρετονικά (plural vocative)

Breton (the language of Brittany and its people)


αντικ.

αντικειμενικός αντικειμενικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αντικειμενικός (antikeimenikós): object (relating to the object of a sentence)


αντικ.

αντικείμενο αντικείμενο#Greek

(grammar) Abbreviation of αντικείμενο (antikeímeno): object (of a sentence)


παραλήγουσα

head

παραλήγουσες

παραλήγουσα • (paralígousa) f (plural παραλήγουσες)

el-noun

παραλήγουσες

paralígousa (romanization)
παραλήγουσες (plural)
παραλήγουσα (nominative singular)
παραλήγουσες (nominative plural)
παραλήγουσας (genitive singular)
παραληγουσών (genitive plural)
παραλήγουσα (accusative singular)
παραλήγουσες (accusative plural)
παραλήγουσα (singular vocative)
παραλήγουσες (plural vocative)

el-decl-noun

παραλήγουσες

παραλήγουσας

παραληγουσών

παραλήγουσες

παραλήγουσες

From παρά (pará, “next”) + λήγουσα (lígousa, “last syllable”).

af

(grammar, linguistics) penult (next to last syllable of a word)


προπαραλήγουσα

head

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσα • (proparalígousa) f (plural προπαραλήγουσες)

el-noun

προπαραλήγουσες

proparalígousa (romanization)
προπαραλήγουσες (plural)
προπαραλήγουσα (nominative singular)
προπαραλήγουσες (nominative plural)
προπαραλήγουσας (genitive singular)
προπαραληγουσών (genitive plural)
προπαραλήγουσα (accusative singular)
προπαραλήγουσες (accusative plural)
προπαραλήγουσα (singular vocative)
προπαραλήγουσες (plural vocative)

el-decl-noun

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσας

προπαραληγουσών

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

(grammar, linguistics) the antepenultimate syllable of a word


ορισμός

orismós (romanization)
ορισμοί (plural)
ορισμός (nominative singular)
ορισμοί (nominative plural)
ορισμού (genitive singular)
ορισμών (genitive plural)
ορισμό (accusative singular)
ορισμούς (accusative plural)
ορισμέ (singular vocative)
ορισμοί (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὁρισμός (horismós).


κυπριώτικα

kypriótika (romanization)
κυπριώτικα (nominative plural)
κυπριώτικων (genitive plural)
κυπριώτικα (accusative plural)
κυπριώτικα (plural vocative)

Cypriot (the dialect of Cyprus and its people)


κυπριακά

kypriaká (romanization)
κυπριακά (nominative plural)
κυπριακών (genitive plural)
κυπριακά (accusative plural)
κυπριακά (plural vocative)


Τσεχικά

Tsechiká (romanization)
Τσεχικά (nominative plural)
Τσεχικών (genitive plural)
Τσεχικά (accusative plural)
Τσεχικά (plural vocative)

τσεχικά τσεχικά#Greek

Alternative letter-case form of τσεχικά (tsechiká)


τσέχικα

tséchika (romanization)
τσέχικα (nominative plural)
τσέχικων (genitive plural)
τσέχικα (accusative plural)
τσέχικα (plural vocative)

τσεχικά τσεχικά#Greek


ανώμ.

ανώμαλος ανώμαλος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of ανώμαλος (anómalos): irregular


αντων.

αντωνυμία αντωνυμία#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αντωνυμία (antonymía): pronoun


αόρ.

αόριστος αόριστος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αόριστος (aóristos): past tense, aorist


αόρ.

αόριστος αόριστος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αόριστος (aóristos): indefinite


αόριστ.

αόριστος αόριστος#Greek


αόριστ.

αόριστος αόριστος#Greek