λογοτέχνιδα

λογοτέχνιδες

λογοτέχνιδα • (logotéchnida) f (plural λογοτέχνιδες, masculine λογοτέχνης)

el-noun

λογοτέχνιδες

logotéchnida (romanization)
λογοτέχνιδες (plural)
λογοτέχνης (masculine)
λογοτέχνιδα (nominative singular)
λογοτέχνιδες (nominative plural)
λογοτέχνιδας (genitive singular)
λογοτεχνίδων (genitive plural)
λογοτέχνιδα (accusative singular)
λογοτέχνιδες (accusative plural)
λογοτέχνιδα (singular vocative)
λογοτέχνιδες (plural vocative)

el-decl-noun

λογοτέχνιδες

λογοτέχνιδας

λογοτεχνίδων

λογοτέχνιδες

λογοτέχνιδες

the genitive plural form is rare, and the proparoxytone λογοτέχνιδων is more common.


μαζοχίστρια

head

μαζοχίστριες

μαζοχίστρια • (mazochístria) f (plural μαζοχίστριες, masculine μαζοχιστής)

el-noun

μαζοχίστριες

mazochístria (romanization)
μαζοχίστριες (plural)
μαζοχιστής (masculine)
μαζοχίστρια (nominative singular)
μαζοχίστριες (nominative plural)
μαζοχίστριας (genitive singular)
μαζοχιστριών (genitive plural)
μαζοχίστρια (accusative singular)
μαζοχίστριες (accusative plural)
μαζοχίστρια (singular vocative)
μαζοχίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

μαζοχίστριες

μαζοχίστριας

μαζοχιστριών

μαζοχίστριες

μαζοχίστριες


καλαμποκέλαιο

head

καλαμποκέλαια

καλαμποκέλαιο • (kalampokélaio) n (plural καλαμποκέλαια)

el-noun

καλαμποκέλαια

kalampokélaio (romanization)
καλαμποκέλαια (plural)
καλαμποκέλαιο (nominative singular)
καλαμποκέλαια (nominative plural)
καλαμποκελαίου (genitive singular)
καλαμποκέλαιου (genitive singular)
καλαμποκελαίων (genitive plural)
καλαμποκέλαιων (genitive plural)
καλαμποκέλαιο (accusative singular)
καλαμποκέλαια (accusative plural)
καλαμποκέλαιο (singular vocative)
καλαμποκέλαια (plural vocative)

el-decl-noun

καλαμποκέλαιο

καλαμποκέλαια

καλαμποκελαίου

καλαμποκέλαιου

καλαμποκελαίων

καλαμποκέλαιων

καλαμποκέλαιο

καλαμποκέλαια

καλαμποκέλαιο

καλαμποκέλαια

καλαμπόκι (kalampóki, “maize, corn”) + έλαιο (élaio, “oil”)


καλαμποκόψωμο

head

καλαμποκόψωμα

καλαμποκόψωμο • (kalampokópsomo) n (plural καλαμποκόψωμα)

el-noun

καλαμποκόψωμα

kalampokópsomo (romanization)
καλαμποκόψωμα (plural)
καλαμποκόψωμο (nominative singular)
καλαμποκόψωμα (nominative plural)
καλαμποκόψωμου (genitive singular)
καλαμποκόψωμων (genitive plural)
καλαμποκόψωμο (accusative singular)
καλαμποκόψωμα (accusative plural)
καλαμποκόψωμο (singular vocative)
καλαμποκόψωμα (plural vocative)

el-decl-noun

καλαμποκόψωμο

καλαμποκόψωμα

καλαμποκόψωμου

καλαμποκόψωμων

καλαμποκόψωμο

καλαμποκόψωμα

καλαμποκόψωμο

καλαμποκόψωμα

κα‧λα‧μπο‧κό‧ψω‧μο

From καλαμπόκ(ι) (kalampók(i), “maize, corn”) + -ό- (“infix”) + -ψωμο (-psomo, “bread”).


μπομπότα

head

μπομπότα • (bompóta) f (plural μπομπότες)

bompóta (romanization)
μπομπότες (plural)
μπομπότα (nominative singular)
μπομπότες (nominative plural)
μπομπότας (genitive singular)
μπομπότα (accusative singular)
μπομπότες (accusative plural)
μπομπότα (singular vocative)
μπομπότες (plural vocative)

Uncertain. Probably borrowed from
* Venetan boba, and children's word *bobotta
* or possibly from Albanian bobot(ë) + suffix -α
* or from Romanian bobotă.


σαγανάκι

σαγανάκι • (saganáki) n (plural σαγανάκια)

saganáki (romanization)
σαγανάκια (plural)
σαγανάκι (nominative singular)
σαγανάκια (nominative plural)
σαγανάκι (accusative singular)
σαγανάκια (accusative plural)
σαγανάκι (singular vocative)
σαγανάκια (plural vocative)

English: saganaki

Diminutive form of σαγάνι (sagáni, “double-handled pan”), from Ottoman Turkish صحن (sahan, sahın), from Arabic صَحْن (ṣaḥn). Compare Greek τηγάνι (tigáni, “frying pan”) and Ancient Greek τήγανον (tḗganon) or τάγηνον (tágēnon).

saganaki (small double-handled frying pan or a fried cheese dish cooked in it)


γονιός

goniós (romanization)
γονιοί (plural)
γονιός (nominative singular)
γονιοί (nominative plural)
γονιού (genitive singular)
γονιών (genitive plural)
γονιό (accusative singular)
γονιούς (accusative plural)
γονιέ (singular vocative)
γονιοί (plural vocative)

γονέας γονέας#Greek


ξαδέλφι

ξαδέλφι • (xadélfi) n (plural ξαδέλφια)

el-noun

ξαδέλφι • (xadélfi) n (plural ξαδέλφια)

xadélfi (romanization)
ξαδέλφια (plural)
ξαδέλφι (nominative singular)
ξαδέλφια (nominative plural)
ξαδελφιού (genitive singular)
ξαδελφιών (genitive plural)
ξαδέλφι (accusative singular)
ξαδέλφια (accusative plural)
ξαδέλφι (singular vocative)
ξαδέλφια (plural vocative)

ξαδέρφι ξαδέρφι#Greek


ξαδέρφι

head

ξαδέρφι • (xadérfi) n (plural ξαδέρφια)

el-noun

ξαδέρφι • (xadérfi) n (plural ξαδέρφια)

xadérfi (romanization)
ξαδέρφια (plural)
ξαδέρφι (nominative singular)
ξαδέρφια (nominative plural)
ξαδερφιού (genitive singular)
ξαδερφιών (genitive plural)
ξαδέρφι (accusative singular)
ξαδέρφια (accusative plural)
ξαδέρφι (singular vocative)
ξαδέρφια (plural vocative)


ξαδέλφη

head

ξαδέλφη • (xadélfi) f (plural ξαδέλφες, masculine ξάδελφος)

xadélfi (romanization)
ξαδέλφες (plural)
ξάδελφος (masculine)
ξαδέλφη (nominative singular)
ξαδέλφες (nominative plural)
ξαδέλφης (genitive singular)
ξαδέλφων (genitive plural)
ξαδέλφη (accusative singular)
ξαδέλφες (accusative plural)
ξαδέλφη (singular vocative)
ξαδέλφες (plural vocative)

ξαδέρφη ξαδέρφη#Greek


εξαδέλφη

εξαδέλφη • (exadélfi) f (plural εξαδέλφες, masculine εξάδελφος)

exadélfi (romanization)
εξαδέλφες (plural)
εξάδελφος (masculine)
εξαδέλφη (nominative singular)
εξαδέλφες (nominative plural)
εξαδέλφης (genitive singular)
εξαδέλφων (genitive plural)
εξαδέλφη (accusative singular)
εξαδέλφες (accusative plural)
εξαδέλφη (singular vocative)
εξαδέλφες (plural vocative)

ξαδέρφη ξαδέρφη#Greek


προγονός

προγονός • (progonós) m (plural προγονοί, feminine προγονή)

progonós (romanization)
προγονοί (plural)
προγονή (feminine)
προγονός (nominative singular)
προγονοί (nominative plural)
προγονού (genitive singular)
προγονών (genitive plural)
προγονό (accusative singular)
προγονούς (accusative plural)
προγονέ (singular vocative)
προγονοί (plural vocative)

stepson (the son of a spouse by a previous marriage)


εξαδέρφη

εξαδέρφη • (exadérfi) f (plural εξαδέρφες, masculine εξάδερφος)

exadérfi (romanization)
εξαδέρφες (plural)
εξάδερφος (masculine)
εξαδέρφη (nominative singular)
εξαδέρφες (nominative plural)
εξαδέρφης (genitive singular)
εξαδέρφων (genitive plural)
εξαδέρφη (accusative singular)
εξαδέρφες (accusative plural)
εξαδέρφη (singular vocative)
εξαδέρφες (plural vocative)

ξαδέρφη ξαδέρφη#Greek


εξάδερφος

εξάδερφος • (exáderfos) m (plural εξάδερφοι, feminine εξαδέρφη)

exáderfos (romanization)
εξάδερφοι (plural)
εξαδέρφη (feminine)
εξάδερφος (nominative singular)
εξάδερφοι (nominative plural)
εξαδέρφου (genitive singular)
εξαδέρφων (genitive plural)
εξάδερφο (accusative singular)
εξαδέρφους (accusative plural)
εξάδερφε (singular vocative)
εξάδερφοι (plural vocative)

ξάδερφος ξάδερφος#Greek


προγονή

προγονή • (progoní) f (plural προγονές, masculine προγονός)

progoní (romanization)
προγονές (plural)
προγονός (masculine)
προγονή (nominative singular)
προγονές (nominative plural)
προγονής (genitive singular)
προγονών (genitive plural)
προγονή (accusative singular)
προγονές (accusative plural)
προγονή (singular vocative)
προγονές (plural vocative)

stepdaughter (the daughter of a spouse by a previous marriage)


ξάδελφος

ξάδελφος • (xádelfos) m (plural ξάδελφοι, feminine ξαδέλφη)

xádelfos (romanization)
ξάδελφοι (plural)
ξαδέλφη (feminine)
ξάδελφος (nominative singular)
ξάδελφοι (nominative plural)
ξάδελφου (genitive singular)
ξαδέλφου (genitive singular)
ξάδελφων (genitive plural)
ξαδέλφων (genitive plural)
ξάδελφο (accusative singular)
ξάδελφους (accusative plural)
ξαδέλφους (accusative plural)
ξάδελφε (singular vocative)
ξάδελφοι (plural vocative)

ξάδερφος ξάδερφος#Greek


εξάδελφος

εξάδελφος • (exádelfos) m (plural εξάδελφοι, feminine εξαδέλφη)

exádelfos (romanization)
εξάδελφοι (plural)
εξαδέλφη (feminine)
εξάδελφος (nominative singular)
εξάδελφοι (nominative plural)
εξαδέλφου (genitive singular)
εξαδέλφων (genitive plural)
εξάδελφο (accusative singular)
εξαδέλφους (accusative plural)
εξάδελφε (singular vocative)
εξάδελφοι (plural vocative)

ξάδερφος ξάδερφος#Greek


ξαδέρφη

ξαδέρφη • (xadérfi) f (plural ξαδέρφες, masculine ξάδερφος)

xadérfi (romanization)
ξαδέρφες (plural)
ξάδερφος (masculine)
ξαδέρφη (nominative singular)
ξαδέρφες (nominative plural)
ξαδέρφης (genitive singular)
ξαδέρφων (genitive plural)
ξαδέρφη (accusative singular)
ξαδέρφες (accusative plural)
ξαδέρφη (singular vocative)
ξαδέρφες (plural vocative)


ξάδερφος

ξάδερφος • (xáderfos) m (plural ξάδερφοι, feminine ξαδέρφη)

xáderfos (romanization)
ξάδερφοι (plural)
ξαδέρφη (feminine)
ξάδερφος (nominative singular)
ξάδερφοι (nominative plural)
ξάδερφου (genitive singular)
ξαδέρφου (genitive singular)
ξάδερφων (genitive plural)
ξαδέρφων (genitive plural)
ξάδερφο (accusative singular)
ξάδερφους (accusative plural)
ξαδέρφους (accusative plural)
ξάδερφε (singular vocative)
ξάδερφοι (plural vocative)

From the form ξάδελφος (xádelfos), from εξάδελφος (exádelfos), from Koine Greek ἐξάδελφος (exádelphos), from Ancient Greek ἐξ- (ex-) + ἀδελφός (adelphós).


κρυφτό

kryftó (romanization)
κρυφτό (nominative singular)
κρυφτά (nominative plural)
κρυφτού (genitive singular)
κρυφτών (genitive plural)
κρυφτό (accusative singular)
κρυφτά (accusative plural)
κρυφτό (singular vocative)
κρυφτά (plural vocative)

Substantivized neuter form of Byzantine Greek κρυφτός (kruphtós, adj), from Ancient Greek κρυπτός (kruptós, “concealed, hidden”).

der

(games) hide and seek (UK), hide and go seek (US)


αγορανόμος

head

αγορανόμος • (agoranómos) m or f (plural αγορανόμοι)

agoranómos (romanization)
αγορανόμοι (plural)
αγορανόμος (nominative singular)
αγορανόμοι (nominative plural)
αγορανόμου (genitive singular)
αγορανόμων (genitive plural)
αγορανόμο (accusative singular)
αγορανόμους (accusative plural)
αγορανόμε (singular vocative)
αγορανόμοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀγορανόμος (agoranómos).


σπορ

Transliteration of French sport, itself borrowed from English sport.


ρεσεψιόν

reception, reception desk (especially in a hotel)


ακορντεονίστας

ακορντεονίστες

ακορντεονίστρια

ακορντεονίστα

ακορντεονίστας • (akornteonístas) m (plural ακορντεονίστες, feminine ακορντεονίστρια or ακορντεονίστα)

el-noun

ακορντεονίστες

ακορντεονίστρια

ακορντεονίστα

akornteonístas (romanization)
ακορντεονίστες (plural)
ακορντεονίστρια (feminine)
ακορντεονίστα (feminine)
ακορντεονίστας (nominative singular)
ακορντεονίστες (nominative plural)
ακορντεονίστα (genitive singular)
ακορντεονιστών (genitive plural)
ακορντεονίστα (accusative singular)
ακορντεονίστες (accusative plural)
ακορντεονίστα (singular vocative)
ακορντεονίστες (plural vocative)

el-decl-noun

ακορντεονίστας

ακορντεονίστες

ακορντεονίστα

ακορντεονιστών

ακορντεονίστα

ακορντεονίστες

ακορντεονίστα

ακορντεονίστες


ακορντεονίστρια

head

ακορντεονίστριες

ακορντεονίστας

ακορντεονίστρια • (akornteonístria) f (plural ακορντεονίστριες, masculine ακορντεονίστας)

el-noun

ακορντεονίστριες

ακορντεονίστας

akornteonístria (romanization)
ακορντεονίστριες (plural)
ακορντεονίστας (masculine)
ακορντεονίστρια (nominative singular)
ακορντεονίστριες (nominative plural)
ακορντεονίστριας (genitive singular)
ακορντεονιστριών (genitive plural)
ακορντεονίστρια (accusative singular)
ακορντεονίστριες (accusative plural)
ακορντεονίστρια (singular vocative)
ακορντεονίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ακορντεονίστρια

ακορντεονίστριες

ακορντεονίστριας

ακορντεονιστριών

ακορντεονίστρια

ακορντεονίστριες

ακορντεονίστρια

ακορντεονίστριες


παστό βοδινό

head

παστό βοδινό

παστό βοδινό • (pastó vodinó) n (uncountable)

el-noun

παστό βοδινό

pastó vodinó (romanization)
παστό βοδινό (nominative singular)
παστού βοδινού (genitive singular)
παστό βοδινό (accusative singular)
παστό βοδινό (singular vocative)

el-decl-noun-unc

παστό βοδινό

παστού βοδινού

παστό βοδινό

παστό βοδινό


Πολωνός

head

Πολωνός • (Polonós) m (plural Πολωνοί, feminine Πολωνή)

Polonós (romanization)
Πολωνοί (plural)
Πολωνή (feminine)
Πολωνός (nominative singular)
Πολωνοί (nominative plural)
Πολωνού (genitive singular)
Πολωνών (genitive plural)
Πολωνό (accusative singular)
Πολωνούς (accusative plural)
Πολωνέ (singular vocative)
Πολωνοί (plural vocative)

Pole (a person, usually male, from Poland or of Polish ethnicity).


καλιαρντά

kaliarntá (romanization)
καλιαρντά (nominative plural)
καλιαρντά (accusative plural)
καλιαρντά (plural vocative)

κα‧λι‧αρ‧ντά

Of unknown etymology. Possibly from French gaillard (“strong, sprightly, lively”).

unk

Of unknown etymology.

uder

Kaliarda (cant used by the homosexual community in Greece)


καρδιοχειρουργός

head

καρδιοχειρουργοί

καρδιοχειρουργός • (kardiocheirourgós) m or f (plural καρδιοχειρουργοί)

el-noun

καρδιοχειρουργοί

kardiocheirourgós (romanization)
καρδιοχειρουργοί (plural)
καρδιοχειρουργός (nominative singular)
καρδιοχειρουργοί (nominative plural)
καρδιοχειρουργού (genitive singular)
καρδιοχειρουργών (genitive plural)
καρδιοχειρουργό (accusative singular)
καρδιοχειρουργούς (accusative plural)
καρδιοχειρουργέ (singular vocative)
καρδιοχειρουργοί (plural vocative)

el-decl-noun

καρδιοχειρουργός

καρδιοχειρουργοί

καρδιοχειρουργού

καρδιοχειρουργών

καρδιοχειρουργό

καρδιοχειρουργούς

καρδιοχειρουργέ

καρδιοχειρουργοί


κώδικας Μπράιγ

head

κώδικας Μπράιγ

κώδικας Μπράιγ • (kódikas Bráig) f (uncountable)

el-noun

κώδικας Μπράιγ


ανθρωπολόγος

head

ανθρωπολόγοι

ανθρωπολόγος • (anthropológos) m or f (plural ανθρωπολόγοι)

el-noun

ανθρωπολόγοι

anthropológos (romanization)
ανθρωπολόγοι (plural)
ανθρωπολόγος (nominative singular)
ανθρωπολόγοι (nominative plural)
ανθρωπολόγου (genitive singular)
ανθρωπολόγων (genitive plural)
ανθρωπολόγο (accusative singular)
ανθρωπολόγους (accusative plural)
ανθρωπολόγε (singular vocative)
ανθρωπολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπολόγος

ανθρωπολόγοι

ανθρωπολόγου

ανθρωπολόγων

ανθρωπολόγους

ανθρωπολόγοι


μπορντέλο

head

μπορντέλο • (borntélo) n (plural μπορντέλα)

borntélo (romanization)
μπορντέλα (plural)
μπορντέλο (nominative singular)
μπορντέλα (nominative plural)
μπορντέλου (genitive singular)
μπορντέλων (genitive plural)
μπορντέλο (accusative singular)
μπορντέλα (accusative plural)
μπορντέλο (singular vocative)
μπορντέλα (plural vocative)

μπουρδέλο μπουρδέλο#Greek

Alternative form of μπουρδέλο (bourdélo)


μπορντέλλο

μπορντέλλο • (borntéllo) n (plural μπορντέλλα)

borntéllo (romanization)
μπορντέλλα (plural)
μπορντέλλο (nominative singular)
μπορντέλλα (nominative plural)
μπορντέλλου (genitive singular)
μπορντέλλων (genitive plural)
μπορντέλλο (accusative singular)
μπορντέλλα (accusative plural)
μπορντέλλο (singular vocative)
μπορντέλλα (plural vocative)

μπορντέλο μπορντέλο#Greek

Alternative form of μπορντέλο (borntélo)


μπορδέλο

μπορδέλο • (bordélo) n (plural μπορδέλα)

bordélo (romanization)
μπορδέλα (plural)
μπορδέλο (nominative singular)
μπορδέλα (nominative plural)
μπορδέλου (genitive singular)
μπορδέλων (genitive plural)
μπορδέλο (accusative singular)
μπορδέλα (accusative plural)
μπορδέλο (singular vocative)
μπορδέλα (plural vocative)

μπορντέλο μπορντέλο#Greek


φλεβοτόμος

φλεβοτόμος • (flevotómos) m (plural φλεβοτόμοι)

flevotómos (romanization)
φλεβοτόμοι (plural)
φλεβοτόμος (nominative singular)
φλεβοτόμοι (nominative plural)
φλεβοτόμου (genitive singular)
φλεβοτόμων (genitive plural)
φλεβοτόμο (accusative singular)
φλεβοτόμους (accusative plural)
φλεβοτόμε (singular vocative)
φλεβοτόμοι (plural vocative)


αρχιμαγείρισσα

αρχιμαγείρισσες

αρχιμάγειρας

αρχιμάγειρος

αρχιμαγείρισσα • (archimageírissa) f (plural αρχιμαγείρισσες, masculine αρχιμάγειρας or αρχιμάγειρος)

el-noun

αρχιμαγείρισσες

αρχιμάγειρας

αρχιμάγειρος

archimageírissa (romanization)
αρχιμαγείρισσες (plural)
αρχιμάγειρας (masculine)
αρχιμάγειρος (masculine)
αρχιμαγείρισσα (nominative singular)
αρχιμαγείρισσες (nominative plural)
αρχιμαγείρισσας (genitive singular)
αρχιμαγειρισσών (genitive plural)
αρχιμαγείρισσα (accusative singular)
αρχιμαγείρισσες (accusative plural)
αρχιμαγείρισσα (singular vocative)
αρχιμαγείρισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιμαγείρισσα

αρχιμαγείρισσες

αρχιμαγείρισσας

αρχιμαγειρισσών

αρχιμαγείρισσα

αρχιμαγείρισσες

αρχιμαγείρισσα

αρχιμαγείρισσες

From αρχι- (archi-, “first, chief”) + μαγείρισσα (mageírissa, “(female) cook, chef”) or αρχιμάγειρας (archimágeiras, “head chef”) + -ισσα (-issa, feminine suffix).

affix

αρχιμάγειρας


αρχιμάγειρας

head

αρχιμάγειρες

αρχιμαγείρισσα

αρχιμάγειρας • (archimágeiras) m (plural αρχιμάγειρες, feminine αρχιμαγείρισσα)

el-noun

αρχιμάγειρες

αρχιμαγείρισσα

archimágeiras (romanization)
αρχιμάγειρες (plural)
αρχιμαγείρισσα (feminine)
αρχιμάγειρας (nominative singular)
αρχιμάγειρες (nominative plural)
αρχιμάγειρα (genitive singular)
αρχιμαγείρων (genitive plural)
αρχιμάγειρα (accusative singular)
αρχιμάγειρες (accusative plural)
αρχιμάγειρα (singular vocative)
αρχιμάγειρες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιμάγειρας

αρχιμάγειρες

αρχιμαγείρων

αρχιμάγειρες

αρχιμάγειρες

From αρχι- (archi-) + μάγειρας (mágeiras).


αρχιτεκτόνισσα

head

αρχιτεκτόνισσες

αρχιτέκτονας

αρχιτεκτόνισσα • (architektónissa) f (plural αρχιτεκτόνισσες, masculine αρχιτέκτονας)

el-noun

αρχιτεκτόνισσες

αρχιτέκτονας

architektónissa (romanization)
αρχιτεκτόνισσες (plural)
αρχιτέκτονας (masculine)
αρχιτεκτόνισσα (nominative singular)
αρχιτεκτόνισσες (nominative plural)
αρχιτεκτόνισσας (genitive singular)
αρχιτεκτονισσών (genitive plural)
αρχιτεκτόνισσα (accusative singular)
αρχιτεκτόνισσες (accusative plural)
αρχιτεκτόνισσα (singular vocative)
αρχιτεκτόνισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιτεκτόνισσα

αρχιτεκτόνισσες

αρχιτεκτόνισσας

αρχιτεκτονισσών

αρχιτεκτόνισσα

αρχιτεκτόνισσες

αρχιτεκτόνισσα

αρχιτεκτόνισσες

From αρχιτέκτονας (architéktonas, “architect”) + -ισσα (-issa, feminine suffix).

affix

αρχιτέκτονας


φλαουτίστας

head

φλαουτίστρια

φλαουτίστας • (flaoutístas) m (plural φλαουτίστες, feminine φλαουτίστα or φλαουτίστρια)

el-noun

φλαουτίστρια

flaoutístas (romanization)
φλαουτίστες (plural)
φλαουτίστα (feminine)
φλαουτίστρια (feminine)
φλαουτίστας (nominative singular)
φλαουτίστες (nominative plural)
φλαουτίστα (genitive singular)
φλαουτιστών (genitive plural)
φλαουτίστα (accusative singular)
φλαουτίστες (accusative plural)
φλαουτίστα (singular vocative)
φλαουτίστες (plural vocative)


φλαουτίστρια

head

φλαουτίστριες

φλαουτίστρια • (flaoutístria) f (plural φλαουτίστριες, masculine φλαουτίστας)

el-noun

φλαουτίστριες

flaoutístria (romanization)
φλαουτίστριες (plural)
φλαουτίστας (masculine)
φλαουτίστρια (nominative singular)
φλαουτίστριες (nominative plural)
φλαουτίστριας (genitive singular)
φλαουτιστριών (genitive plural)
φλαουτίστρια (accusative singular)
φλαουτίστριες (accusative plural)
φλαουτίστρια (singular vocative)
φλαουτίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φλαουτίστρια

φλαουτίστριες

φλαουτίστριας

φλαουτιστριών

φλαουτίστρια

φλαουτίστριες

φλαουτίστρια

φλαουτίστριες

φλαουτίστα φλαουτίστα#Greek

Alternative form of φλαουτίστα (flaoutísta)


φλαουτίστα

head

φλαουτίστα • (flaoutísta) f (plural φλαουτίστες, masculine φλαουτίστας)

flaoutísta (romanization)
φλαουτίστες (plural)
φλαουτίστας (masculine)
φλαουτίστα (nominative singular)
φλαουτίστες (nominative plural)
φλαουτίστας (genitive singular)
φλαουτίστα (accusative singular)
φλαουτίστες (accusative plural)
φλαουτίστα (singular vocative)
φλαουτίστες (plural vocative)


κυνήγι

kynígi (romanization)
κυνήγια (plural)
κυνήγι (nominative singular)
κυνήγια (nominative plural)
κυνηγιού (genitive singular)
κυνηγιών (genitive plural)
κυνήγι (accusative singular)
κυνήγια (accusative plural)
κυνήγι (singular vocative)
κυνήγια (plural vocative)

From Byzantine Greek κυνήγιν (kunḗgin), from Koine Greek κυνήγιον (kunḗgion), from Ancient Greek κυνηγέσιον (kunēgésion), from κυνηγός (kunēgós), from κύων (kúōn, “dog”).

hunting, shooting, the chase (the search for prey and its killing, for food or pleasure)


θήρα

thíra (romanization)
θήρα (nominative singular)
θήρας (genitive singular)
θήρα (accusative singular)
θήρα (singular vocative)

Inherited from Ancient Greek θήρα (thḗra).


βιολόγος

βιολόγος • (viológos) m or f (plural βιολόγοι)

viológos (romanization)
βιολόγοι (plural)
βιολόγος (nominative singular)
βιολόγοι (nominative plural)
βιολόγου (genitive singular)
βιολόγων (genitive plural)
βιολόγο (accusative singular)
βιολόγους (accusative plural)
βιολόγε (singular vocative)
βιολόγοι (plural vocative)


βιολιστής

βιολονίστρια

βιολιστής • (violistís) m (plural βιολιστές, feminine βιολίστρια or βιολονίστρια)

el-noun

βιολονίστρια

violistís (romanization)
βιολιστές (plural)
βιολίστρια (feminine)
βιολονίστρια (feminine)
βιολιστής (nominative singular)
βιολιστές (nominative plural)
βιολιστή (genitive singular)
βιολιστών (genitive plural)
βιολιστή (accusative singular)
βιολιστές (accusative plural)
βιολιστή (singular vocative)
βιολιστές (plural vocative)

βιολί (violí, “violin”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


βιολίστρια

head

βιολίστρια • (violístria) f (plural βιολίστριες, masculine βιολιστής or βιολονίστας)

violístria (romanization)
βιολίστριες (plural)
βιολιστής (masculine)
βιολονίστας (masculine)
βιολίστρια (nominative singular)
βιολίστριες (nominative plural)
βιολίστριας (genitive singular)
βιολιστριών (genitive plural)
βιολίστρια (accusative singular)
βιολίστριες (accusative plural)
βιολίστρια (singular vocative)
βιολίστριες (plural vocative)


βιολονίστρια

βιολονίστριες

βιολονίστρια • (violonístria) f (plural βιολονίστριες, masculine βιολονίστας or βιολιστής)

el-noun

βιολονίστριες

violonístria (romanization)
βιολονίστριες (plural)
βιολονίστας (masculine)
βιολιστής (masculine)
βιολονίστρια (nominative singular)
βιολονίστριες (nominative plural)
βιολονίστριας (genitive singular)
βιολονιστριών (genitive plural)
βιολονίστρια (accusative singular)
βιολονίστριες (accusative plural)
βιολονίστρια (singular vocative)
βιολονίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

βιολονίστρια

βιολονίστριες

βιολονίστριας

βιολονιστριών

βιολονίστρια

βιολονίστριες

βιολονίστρια

βιολονίστριες


βιολονίστας

head

βιολονίστρια

βιολονίστας • (violonístas) m (plural βιολονίστες, feminine βιολονίστρια or βιολίστρια)

el-noun

βιολονίστρια

violonístas (romanization)
βιολονίστες (plural)
βιολονίστρια (feminine)
βιολίστρια (feminine)
βιολονίστας (nominative singular)
βιολονίστες (nominative plural)
βιολονίστα (genitive singular)
βιολονιστών (genitive plural)
βιολονίστα (accusative singular)
βιολονίστες (accusative plural)
βιολονίστα (singular vocative)
βιολονίστες (plural vocative)


σπόντα

spónta (romanization)
σπόντες (plural)
σπόντα (nominative singular)
σπόντες (nominative plural)
σπόντας (genitive singular)
σπόντα (accusative singular)
σπόντες (accusative plural)
σπόντα (singular vocative)
σπόντες (plural vocative)


σπονδείος

head

σπονδείος • (spondeíos) m (plural σπονδείοι)

spondeíos (romanization)
σπονδείοι (plural)
σπονδείος (nominative singular)
σπονδείοι (nominative plural)
σπονδείου (genitive singular)
σπονδείων (genitive plural)
σπονδείο (accusative singular)
σπονδείους (accusative plural)
σπονδείε (singular vocative)
σπονδείοι (plural vocative)

From Ancient Greek σπονδεῖος (spondeîos, “spondee”).


μαντήλα

head

μαντήλα • (mantíla) f (plural μαντήλες)

el-noun

μαντήλα • (mantíla) f (plural μαντήλες)

mantíla (romanization)
μαντήλες (plural)
μαντήλα (nominative singular)
μαντήλες (nominative plural)
μαντήλας (genitive singular)
μαντήλα (accusative singular)
μαντήλες (accusative plural)
μαντήλα (singular vocative)
μαντήλες (plural vocative)

From Byzantine Greek μαντήλη (mantḗlē), μανδίλιον (mandílion), μαντίλιον (mantílion), μανδήλη (mandḗlē, “cloth, hand towel, handkerchief, tablecloth”), from Latin mantēle, mantēlium.


κλαίω

head

κλαίω • (klaío)

el-verb

κλαίω • (klaío) (past έκλαψα, passive κλαίγομαι)

klaío (romanization)
έκλαψα (past)
κλαίγομαι (passive)
κλαίω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλαίγω (active first-person imperfective indicative present rare singular)
κλάψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
[{κλαύσω}] (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλαίγομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
[{κλαίομαι}] (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλαυτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
[{κλαυθώ}] (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλαις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλαίγεις (active imperfective indicative present rare second-person singular)
[{κλαίεις}] (active imperfective indicative present second-person singular)
κλάψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
[{κλαύσεις}] (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλαίγεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλαυτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
[{κλαυθείς}] (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλαίει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλαίγει (active imperfective indicative present rare singular third-person)
κλάψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
[{κλαύσει}] (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλαίγεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλαυτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
[{κλαυθεί}] (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλαίμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κλαίγομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
[{κλαίομε}] (active first-person imperfective indicative plural present)
[{κλαίομεν}] (active first-person imperfective indicative plural present)
κλάψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομαι (active dependent first-person indicative informal perfective plural)
[{κλαύσομε}] (active dependent first-person indicative perfective plural)
[{κλαύσομεν}] (active dependent first-person indicative perfective plural)
κλαιγόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλαυτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
[{κλαυθούμε}] (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλαίτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλαίγετε (active imperfective indicative plural present rare second-person)
κλάψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
[{κλαύσετε}] (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλαίγεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλαιγόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
κλαυτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
[{κλαυθείτε}] (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλαίνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλαιν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλαίγουν (active imperfective indicative plural present rare third-person)
[{κλαίουν}] (active imperfective indicative plural present third-person)
κλάψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλάψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
[{κλαύσουν}] (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλαίγονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
[{κλαίονται}] (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλαυτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλαυτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
[{κλαυθούν}] (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έκλαιγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
[{έκλαια}] (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκλαψα (active first-person indicative past perfective singular)
[{έκλαυσα}] (active first-person indicative past perfective singular)
κλαιγόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλαιγόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[{(ε)κλαιόμουν}] (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλαύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{κλαύθηκα}] (first-person indicative passive past perfective singular)
έκλαιγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
[{έκλαιες}] (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκλαψες (active indicative past perfective second-person singular)
[{έκλαυσες}] (active indicative past perfective second-person singular)
κλαιγόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλαιγόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλαύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{κλαύθηκες}] (indicative passive past perfective second-person singular)
έκλαιγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
[{έκλαιε}] (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκλαψε (active indicative past perfective singular third-person)
[{έκλαυσε}] (active indicative past perfective singular third-person)
[{έκλαυσεν}] (active indicative past perfective singular third-person)
κλαιγόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλαιγότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλαύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
[{κλαύθηκε}] (indicative passive past perfective singular third-person)
κλαίγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
[{κλαίαμε}] (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλάψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
[{εκλαύσαμεν}] (active first-person indicative past perfective plural)
κλαιγόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλαυτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{κλαυθήκαμε}] (first-person indicative passive past perfective plural)
κλαίγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
[{κλαίατε}] (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλάψατε (active indicative past perfective plural second-person)
[{εκλαύσατε}] (active indicative past perfective plural second-person)
κλαιγόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλαυτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{κλαυθήκατε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
έκλαιγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλαίγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλαίγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
[{έκλαιαν}] (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκλαψαν (active indicative past perfective plural third-person)
κλάψαν (active indicative past perfective plural third-person)
κλάψανε (active indicative past perfective plural third-person)
[{έκλαυσαν}] (active indicative past perfective plural third-person)
κλαίγονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλαιγόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
[{(ε)κλαίονταν}] (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλαύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλαυτήκανε (indicative informal passive past perfective plural third-person)
[{κλαύθηκαν}] (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλαίω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλαίγω (active first-person future imperfective indicative progressive rare singular)
θα κλάψω (active first-person future indicative perfective singular)
[{θα κλαύσω}] (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλαίγομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλαυτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
[{θα κλαυθώ}] (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλαίγε (active imperative imperfective second-person singular)
[{κλαίε}] (active imperative imperfective second-person singular)
κλάψε (active imperative perfective second-person singular)
κλαύ' (active imperative informal perfective second-person singular)
κλάψου (imperative passive perfective second-person singular)
κλαίτε (active imperative imperfective plural second-person)
κλαίγετε (active imperative imperfective plural rare second-person)
κλάψτε (active imperative perfective plural second-person)
κλαύτε (active imperative perfective plural second-person)
[{κλαύσετε}] (active imperative perfective plural second-person)
κλαίγεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλαυτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
[{κλαυθείτε}] (imperative passive perfective plural second-person)
κλαίγοντας (active participle present)
[{κλαίοντας}] (active participle present)
[{κλαίων, κλαίουσα³, κλαίον}] (active participle present)
έχοντας κλάψει (active participle past)
κλαμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
[{κλαυμένος, &}] (participle passive past)
κλάψει (active infinitive-aorist)
[{κλαύσει}] (active infinitive-aorist)
κλαυτεί (infinitive-aorist passive)
[{κλαυθεί}] (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek κλαίω (klaíō).
Root κλα-. Stems: κλαι- / κλαυσ- > κλαψ- / κλαυθ- > κλαυτ- / κλαυμ > κλαμμ > κλαμ-.

nobr

κλαυμ > κλαμμ > κλαμ-.

κλαυμ > κλαμμ > κλαμ-.

κλαίων (fem: κλαίουσα, neu: κλαίον, κλαῖον

Το παιδί έκλαιγε γιατί έπεσε κάτω.

The child was crying because he fell down.

Οι γονείς μου κλάψανε από χαρά όταν άκουσαν τα καλά νέα.

My parents wept for joy when they heard the good news.

Oi goneís mou klápsane apó chará ótan ákousan ta kalá néa.

Ολόκληρο το χωριό τον έκλαψε όταν πέθανε.

The entire village mourned him when he died.

Olókliro to chorió ton éklapse ótan péthane.

Έκλαψε την χαμένη της νιότη.

(transitive, figuratively) to mourn, grieve for (a person or thing)

Τον κλαίω με όλα αυτά που του έγιναν.

I feel sorry for him for all that happened to him.

(transitive, figuratively) to feel sorry for (a person or thing)

(transitive, figurative, colloquial) to cry with laughter


βρακί

vrakí (romanization)
βρακιά (plural)
βρακί (nominative singular)
βρακιά (nominative plural)
βρακιού (genitive singular)
βρακιών (genitive plural)
βρακί (accusative singular)
βρακιά (accusative plural)
βρακί (singular vocative)
βρακιά (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek βρακί (brakí) < βρακίν, from Koine Greek βράκιον (brákion), a diminutive noun with ending -ιον (-ion) to a plural noun βράκες (brákes) or βράκαι (brákai) from which, see the modern βράκα m (vráka, “traditional wide trousers, vraka”).

κατεβάζω τα βρακιά

I drop down the underpants literally: I am a coward, I am yielding

την παντρεύτηκε με το βρακί της

he married her; with her underwear -there was no dowry, she is penniless-; tin

ta metaxotá vrakiá théloun epidéxious kólous

τα μεταξωτά βρακιά θέλουν επιδέξιους κώλους

, also the plural βρακιά (vrakiá) (for both sexes) / for women only: κιλότα f (kilóta)

briefs, panties, knickers (female underclothing), underpants (male underclothing)

Τα 'κανε στα βρακιά του

S/He shitted in his underpants. [was scared to death]

(obsolete sense for traditional old clothing) a medieval term similar to vraka, traditional breeches, trousers (chiefly male clothing)


μουσκέτο

head

μουσκέτο • (mouskéto) n (plural μουσκέτα)

mouskéto (romanization)
μουσκέτα (plural)
μουσκέτο (nominative singular)
μουσκέτα (nominative plural)
μουσκέτου (genitive singular)
μουσκέτων (genitive plural)
μουσκέτο (accusative singular)
μουσκέτα (accusative plural)
μουσκέτο (singular vocative)
μουσκέτα (plural vocative)


καραμπίνα

καραμπίνα • (karampína) f (plural καραμπίνες)

karampína (romanization)
καραμπίνες (plural)
καραμπίνα (nominative singular)
καραμπίνες (nominative plural)
καραμπίνας (genitive singular)
καραμπίνα (accusative singular)
καραμπίνες (accusative plural)
καραμπίνα (singular vocative)
καραμπίνες (plural vocative)

Borrowed from Italian carabina, from French carabine.


αγριάνθρωπος

αγριάνθρωποι

αγριάνθρωπος • (agriánthropos) m (plural αγριάνθρωποι)

el-noun

αγριάνθρωποι

agriánthropos (romanization)
αγριάνθρωποι (plural)
αγριάνθρωπος (nominative singular)
αγριάνθρωποι (nominative plural)
αγριανθρώπου (genitive singular)
αγριανθρώπων (genitive plural)
αγριάνθρωπο (accusative singular)
αγριανθρώπους (accusative plural)
αγριάνθρωπε (singular vocative)
αγριάνθρωποι (plural vocative)

el-decl-noun

αγριάνθρωπος

αγριάνθρωποι

αγριανθρώπου

αγριανθρώπων

αγριανθρώπους

αγριάνθρωποι

From άγριος (ágrios, “wild”) + άνθρωπος (ánthropos, “man”).


φαφλατάς

head

φαφλατάς • (faflatás) m (plural φαφλατάδες, feminine φαφλατού)

faflatás (romanization)
φαφλατάδες (plural)
φαφλατού (feminine)
φαφλατάς (nominative singular)
φαφλατάδες (nominative plural)
φαφλατά (genitive singular)
φαφλατάδων (genitive plural)
φαφλατά (accusative singular)
φαφλατάδες (accusative plural)
φαφλατά (singular vocative)
φαφλατάδες (plural vocative)

From Byzantine Greek φαφλατίζω (phaphlatízō) (onomatopoeic).

Αν έχεις μυστικό, μην το λες του Κώστα. Είναι φαφλατάς.

If you've got a secret, don't tell it to Kostas. He's a blabbermouth.

An écheis mystikó, min to les tou Kósta. Eínai faflatás.


ξεμεθώ

ξεμεθώ • (xemethó)

el-verb

ξεμεθώ • (xemethó) (past ξεμέθυσα)

ξε- (xe-, “un-”) + μεθώ (methó, “get drunk”)


καρφώνω

head

καρφώνω • (karfóno)

el-verb

καρφώνω • (karfóno) (past κάρφωσα, passive καρφώνομαι)

karfóno (romanization)
κάρφωσα (past)
καρφώνομαι (passive)
καρφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
καρφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καρφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καρφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καρφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καρφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καρφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καρφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καρφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καρφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καρφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καρφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καρφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καρφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καρφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καρφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καρφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καρφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καρφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καρφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καρφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καρφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καρφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καρφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καρφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καρφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καρφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καρφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κάρφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάρφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
καρφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καρφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καρφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κάρφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάρφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
καρφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καρφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καρφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κάρφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάρφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
καρφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καρφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καρφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καρφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καρφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καρφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καρφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καρφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καρφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καρφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καρφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κάρφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καρφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάρφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καρφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καρφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καρφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καρφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καρφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καρφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καρφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καρφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καρφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καρφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καρφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κάρφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
κάρφωσε (active imperative perfective second-person singular)
καρφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
καρφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καρφώστε (active imperative perfective plural second-person)
καρφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καρφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καρφώνοντας (active participle present)
έχοντας καρφώσει (active participle past)
καρφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καρφώσει (active infinitive-aorist)
καρφωθεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek καρφώνω (karphṓnō), from Koine Greek κάρφω (kárphō, “to dry up, wither”) + -ώνω (-óno), apparently invoking the meaning of a derivative κᾰ́ρφος (kárphos, “dry straw, chip of wood”) > "nail" > "to nail, stab".


φαγκοτίστα

head

φαγκοτίστα • (fagkotísta) f (plural φαγκοτίστες, masculine φαγκοτίστας)

fagkotísta (romanization)
φαγκοτίστες (plural)
φαγκοτίστας (masculine)
φαγκοτίστα (nominative singular)
φαγκοτίστες (nominative plural)
φαγκοτίστας (genitive singular)
φαγκοτίστα (accusative singular)
φαγκοτίστες (accusative plural)
φαγκοτίστα (singular vocative)
φαγκοτίστες (plural vocative)


φαγκοτίστας

φαγκοτίστρια

φαγκοτίστας • (fagkotístas) m (plural φαγκοτίστες, feminine φαγκοτίστα or φαγκοτίστρια)

el-noun

φαγκοτίστρια

fagkotístas (romanization)
φαγκοτίστες (plural)
φαγκοτίστα (feminine)
φαγκοτίστρια (feminine)
φαγκοτίστας (nominative singular)
φαγκοτίστες (nominative plural)
φαγκοτίστα (genitive singular)
φαγκοτιστών (genitive plural)
φαγκοτίστα (accusative singular)
φαγκοτίστες (accusative plural)
φαγκοτίστα (singular vocative)
φαγκοτίστες (plural vocative)


άλμπατρος

head

άλμπατρος • (álmpatros) n (indeclinable)


δόλωμα

δόλωμα • (dóloma) n (plural δολώματα)

el-noun

δόλωμα • (dóloma) n (plural δολώματα)

dóloma (romanization)
δολώματα (plural)
δόλωμα (nominative singular)
δολώματα (nominative plural)
δολώματος (genitive singular)
δολωμάτων (genitive plural)
δόλωμα (accusative singular)
δολώματα (accusative plural)
δόλωμα (singular vocative)
δολώματα (plural vocative)


εκπαιδεύτρια

head

εκπαιδεύτριες

εκπαιδεύτρια • (ekpaidéftria) f (plural εκπαιδεύτριες, masculine εκπαιδευτής)

el-noun

εκπαιδεύτριες

ekpaidéftria (romanization)
εκπαιδεύτριες (plural)
εκπαιδευτής (masculine)
εκπαιδεύτρια (nominative singular)
εκπαιδεύτριες (nominative plural)
εκπαιδεύτριας (genitive singular)
εκπαιδευτριών (genitive plural)
εκπαιδεύτρια (accusative singular)
εκπαιδεύτριες (accusative plural)
εκπαιδεύτρια (singular vocative)
εκπαιδεύτριες (plural vocative)

el-decl-noun

εκπαιδεύτρια

εκπαιδεύτριες

εκπαιδεύτριας

εκπαιδευτριών

εκπαιδεύτρια

εκπαιδεύτριες

εκπαιδεύτρια

εκπαιδεύτριες


διδασκάλισσα

head

διδασκάλισσες

διδασκάλισσα • (didaskálissa) f (plural διδασκάλισσες, masculine διδάσκαλος)

el-noun

διδασκάλισσες

didaskálissa (romanization)
διδασκάλισσες (plural)
διδάσκαλος (masculine)
διδασκάλισσα (nominative singular)
διδασκάλισσες (nominative plural)
διδασκάλισσας (genitive singular)
διδασκαλισσών (genitive plural)
διδασκάλισσα (accusative singular)
διδασκάλισσες (accusative plural)
διδασκάλισσα (singular vocative)
διδασκάλισσες (plural vocative)

el-decl-noun

διδασκάλισσα

διδασκάλισσες

διδασκάλισσας

διδασκαλισσών

διδασκάλισσα

διδασκάλισσες

διδασκάλισσα

διδασκάλισσες


εκδότης

head

εκδότης • (ekdótis) m (plural εκδότες, feminine εκδότρια)

ekdótis (romanization)
εκδότες (plural)
εκδότρια (feminine)
εκδότης (nominative singular)
εκδότες (nominative plural)
εκδότη (genitive singular)
εκδοτών (genitive plural)
εκδότη (accusative singular)
εκδότες (accusative plural)
εκδότη (singular vocative)
εκδότες (plural vocative)


εκδότρια

εκδότρια • (ekdótria) f (plural εκδότριες, masculine εκδότης)

ekdótria (romanization)
εκδότριες (plural)
εκδότης (masculine)
εκδότρια (nominative singular)
εκδότριες (nominative plural)
εκδότριας (genitive singular)
εκδοτριών (genitive plural)
εκδότρια (accusative singular)
εκδότριες (accusative plural)
εκδότρια (singular vocative)
εκδότριες (plural vocative)


φωνήεν

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

el-noun

φωνήεν • (foníen) n (plural φωνήεντα)

foníen (romanization)
φωνήεντα (plural)
φωνήεν (nominative singular)
φωνήεντα (nominative plural)
φωνήεντος (genitive singular)
φωνηέντων (genitive plural)
φωνήεν (accusative singular)
φωνήεντα (accusative plural)
φωνήεν (singular vocative)
φωνήεντα (plural vocative)

From Ancient Greek φωνῆεν (phōnêen) the noun formed from φωνήεις (phōnḗeis, “gifted with speech”), from φωνή (phōnḗ, “voice”) + suffix -ήεις (-ḗeis).

(typography) letter representing a vowel


αμυγδαλόπαστα

amygdalópasta (romanization)
αμυγδαλόπαστα (nominative singular)
αμυγδαλόπαστας (genitive singular)
αμυγδαλόπαστα (accusative singular)
αμυγδαλόπαστα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αμυγδαλόπαστα

αμυγδαλόπαστας

αμυγδαλόπαστα

αμυγδαλόπαστα


βάφλα

váfla (romanization)
βάφλες (plural)
βάφλα (nominative singular)
βάφλες (nominative plural)
βάφλας (genitive singular)
βαφλών (genitive plural)
βάφλα (accusative singular)
βάφλες (accusative plural)
βάφλα (singular vocative)
βάφλες (plural vocative)


κουραμπιές

head

κουραμπιέδες

κουραμπιές • (kourampiés) m (plural κουραμπιέδες)

el-noun

κουραμπιέδες

kourampiés (romanization)
κουραμπιέδες (plural)
κουραμπιές (nominative singular)
κουραμπιέδες (nominative plural)
κουραμπιέ (genitive singular)
κουραμπιέδων (genitive plural)
κουραμπιέ (accusative singular)
κουραμπιέδες (accusative plural)
κουραμπιέ (singular vocative)
κουραμπιέδες (plural vocative)

el-decl-noun

κουραμπιέδες

κουραμπιέδων

κουραμπιέδες

κουραμπιέδες

From Ottoman Turkish قرابیه (kurabiye), غرابیه (gurabiye).

qurabiya, an almond flavoured, crisp bun similar to a macaroon


μαντολάτο

head

μαντολάτο • (mantoláto) n (plural μαντολάτα)

mantoláto (romanization)
μαντολάτα (plural)
μαντολάτο (nominative singular)
μαντολάτα (nominative plural)
μαντολάτου (genitive singular)
μαντολάτων (genitive plural)
μαντολάτο (accusative singular)
μαντολάτα (accusative plural)
μαντολάτο (singular vocative)
μαντολάτα (plural vocative)

μα‧ντο‧λά‧το

From Venetan mandolato. In Italian, mandorlato.

μαντόλα

music instrument bigger than the mandolin


μαλλί της γριάς

μαλλιά της γριάς

μαλλί της γριάς • (mallí tis griás) n (plural μαλλιά της γριάς)

el-noun

μαλλιά της γριάς

mallí tis griás (romanization)
μαλλιά της γριάς (plural)

μαλλί (mallí, “hair”) γριά (griá, “old woman”)


κέικ

kéik (romanization)
of the English plural (transcription)

Unadapted borrowing from English cake, hence the final consonant [k], not encountered in Greek.

baked cake of various flavours, but not layers of fillings

τούρτα

a cake with elaborate fillings and icing


χαλβάς

chalvás (romanization)
χαλβάδες (plural)
χαλβάς (nominative singular)
χαλβάδες (nominative plural)
χαλβά (genitive singular)
χαλβάδων (genitive plural)
χαλβά (accusative singular)
χαλβάδες (accusative plural)
χαλβά (singular vocative)
χαλβάδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish حلوا (halva, helva), from Persian حلوا (halvâ), from Arabic حَلْوَى (ḥalwā).

halva, confection usually made from crushed sesame seeds and honey


σουτζούκι

head

σουτζούκι • (soutzoúki) n (plural σουτζούκια)

soutzoúki (romanization)
σουτζούκια (plural)
σουτζούκι (nominative singular)
σουτζούκια (nominative plural)
σουτζουκιού (genitive singular)
σουτζουκιών (genitive plural)
σουτζούκι (accusative singular)
σουτζούκια (accusative plural)
σουτζούκι (singular vocative)
σουτζούκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish صوجوق (sucuk), from Persian زیجک (zijak).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">sucuk</i>

(dessert) A jelly prepared from wine must, which has been enriched with walnuts and formed into a roll.


μουσταλευριά

head

μουσταλευριές

μουσταλευριά • (moustalevriá) f (plural μουσταλευριές)

el-noun

μουσταλευριές

moustalevriá (romanization)
μουσταλευριές (plural)
μουσταλευριά (nominative singular)
μουσταλευριές (nominative plural)
μουσταλευριάς (genitive singular)
μουσταλευριών (genitive plural)
μουσταλευριά (accusative singular)
μουσταλευριές (accusative plural)
μουσταλευριά (singular vocative)
μουσταλευριές (plural vocative)

el-decl-noun

μουσταλευριά

μουσταλευριές

μουσταλευριάς

μουσταλευριών

μουσταλευριά

μουσταλευριές

μουσταλευριά

μουσταλευριές

moustalevria, a dessert containing grape juice and flour


μελομακάρονο

head

μελομακάρονα

μελομακάρονο • (melomakárono) n (plural μελομακάρονα)

el-noun

μελομακάρονα

melomakárono (romanization)
μελομακάρονα (plural)
μελομακάρονο (nominative singular)
μελομακάρονα (nominative plural)
μελομακάρονου (genitive singular)
μελομακάρονων (genitive plural)
μελομακάρονο (accusative singular)
μελομακάρονα (accusative plural)
μελομακάρονο (singular vocative)
μελομακάρονα (plural vocative)

el-decl-noun

μελομακάρονο

μελομακάρονα

μελομακάρονου

μελομακάρονων

μελομακάρονο

μελομακάρονα

μελομακάρονο

μελομακάρονα


καραμέλα

head

καραμέλα • (karaméla) f (plural καραμέλες)

karaméla (romanization)
καραμέλες (plural)
καραμέλα (nominative singular)
καραμέλες (nominative plural)
καραμέλας (genitive singular)
καραμελών (genitive plural)
καραμέλα (accusative singular)
καραμέλες (accusative plural)
καραμέλα (singular vocative)
καραμέλες (plural vocative)

sweet (UK confectionery: toffee, boiled sweet, etc), candy (US)


ρεβιθάδα

ρεβιθάδα • (revitháda) f (plural ρεβιθάδες)

revitháda (romanization)
ρεβιθάδες (plural)
ρεβιθάδα (nominative singular)
ρεβιθάδες (nominative plural)
ρεβιθάδας (genitive singular)
ρεβιθάδα (accusative singular)
ρεβιθάδες (accusative plural)
ρεβιθάδα (singular vocative)
ρεβιθάδες (plural vocative)


οπωροπώλης

οπωροπώλισσα

οπωροπώλης • (oporopólis) m (plural οπωροπώλες, feminine οπωροπώλισσα)

el-noun

οπωροπώλισσα

oporopólis (romanization)
οπωροπώλες (plural)
οπωροπώλισσα (feminine)
οπωροπώλης (nominative singular)
οπωροπώλες (nominative plural)
οπωροπώλη (genitive singular)
οπωροπωλών (genitive plural)
οπωροπώλη (accusative singular)
οπωροπώλες (accusative plural)
οπωροπώλη (singular vocative)
οπωροπώλες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὀπωροπώλης (opōropṓlēs).


ψεύτης

head

ψεύτης • (pséftis) m (plural ψεύτες, feminine ψεύτρα)

pséftis (romanization)
ψεύτες (plural)
ψεύτρα (feminine)
ψεύτης (nominative singular)
ψεύτες (nominative plural)
ψεύτη (genitive singular)
ψευτών (genitive plural)
ψεύτη (accusative singular)
ψεύτες (accusative plural)
ψεύτη (singular vocative)
ψεύτες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ψεύστης (pseústēs), dropping the [s] to simplify the consonant cluster, which is a nominal formation from ψεύδω (pseúdō, “to lie”).


τζόκινγκ

Κάθε πρωί κάνω είκοσι λεπτά τζόκινγκ.

Every morning I go for a twenty minute jog.


σπριντ

(athletics, cycling) sprint (includes: running, cycling, canoeing, etc)


επιθετικός

επιθετικός • (epithetikós) m (plural επιθετικοί, feminine επιθετική)

epithetikós (romanization)
επιθετικοί (plural)
επιθετική (feminine)
επιθετικός (nominative singular)
επιθετικοί (nominative plural)
επιθετικού (genitive singular)
επιθετικών (genitive plural)
επιθετικό (accusative singular)
επιθετικούς (accusative plural)
επιθετικέ (singular vocative)
επιθετικοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπιθετικός (epithetikós).


σιδηροδρομικός

σιδηροδρομική

σιδηροδρομικό

σιδηροδρομικός • (sidirodromikós) m (feminine σιδηροδρομική, neuter σιδηροδρομικό)

el-adj

σιδηροδρομική

σιδηροδρομικό

sidirodromikós (romanization)
σιδηροδρομική (feminine)
σιδηροδρομικό (neuter)
σιδηροδρομικός (masculine nominative singular)
σιδηροδρομική (feminine nominative singular)
σιδηροδρομικό (neuter nominative singular)
σιδηροδρομικοί (masculine nominative plural)
σιδηροδρομικές (feminine nominative plural)
σιδηροδρομικά (neuter nominative plural)
σιδηροδρομικού (genitive masculine singular)
σιδηροδρομικής (feminine genitive singular)
σιδηροδρομικού (genitive neuter singular)
σιδηροδρομικών (genitive masculine plural)
σιδηροδρομικών (feminine genitive plural)
σιδηροδρομικών (genitive neuter plural)
σιδηροδρομικό (accusative masculine singular)
σιδηροδρομική (accusative feminine singular)
σιδηροδρομικό (accusative neuter singular)
σιδηροδρομικούς (accusative masculine plural)
σιδηροδρομικές (accusative feminine plural)
σιδηροδρομικά (accusative neuter plural)
σιδηροδρομικέ (masculine singular vocative)
σιδηροδρομική (feminine singular vocative)
σιδηροδρομικό (neuter singular vocative)
σιδηροδρομικοί (masculine plural vocative)
σιδηροδρομικές (feminine plural vocative)
σιδηροδρομικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

σιδηροδρομικ

el-decl-adj-a

σιδηροδρομικ

el-decl-adj-positive

Declension of σιδηροδρομικός

σιδηροδρομικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σιδηροδρομικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σιδηροδρομικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

σιδηροδρομικ

el-decl-adj-table

σιδηροδρομικός (sidirodromikós)

σιδηροδρομική (sidirodromikí)

σιδηροδρομικό (sidirodromikó)

σιδηροδρομικοί (sidirodromikoí)

σιδηροδρομικές (sidirodromikés)

σιδηροδρομικά (sidirodromiká)

σιδηροδρομικού (sidirodromikoú)

σιδηροδρομικής (sidirodromikís)

σιδηροδρομικού (sidirodromikoú)

σιδηροδρομικών (sidirodromikón)

σιδηροδρομικών (sidirodromikón)

σιδηροδρομικών (sidirodromikón)

σιδηροδρομικό (sidirodromikó)

σιδηροδρομική (sidirodromikí)

σιδηροδρομικό (sidirodromikó)

σιδηροδρομικούς (sidirodromikoús)

σιδηροδρομικές (sidirodromikés)

σιδηροδρομικά (sidirodromiká)

σιδηροδρομικέ (sidirodromiké)

σιδηροδρομική (sidirodromikí)

σιδηροδρομικό (sidirodromikó)

σιδηροδρομικοί (sidirodromikoí)

σιδηροδρομικές (sidirodromikés)

σιδηροδρομικά (sidirodromiká)

From σιδηρόδρομος m (sidiródromos, “railway”).

σιδηροδρομικός σταθμός (railway station)


πρωταθλητής

head

πρωταθλήτρια

πρωταθλητής • (protathlitís) m (plural πρωταθλητές, feminine πρωταθλήτρια)

el-noun

πρωταθλήτρια

protathlitís (romanization)
πρωταθλητές (plural)
πρωταθλήτρια (feminine)
πρωταθλητής (nominative singular)
πρωταθλητές (nominative plural)
πρωταθλητή (genitive singular)
πρωταθλητών (genitive plural)
πρωταθλητή (accusative singular)
πρωταθλητές (accusative plural)
πρωταθλητή (singular vocative)
πρωταθλητές (plural vocative)

πρω‧τα‧θλη‧τής

From πρωτ- (prot-, “first”) + αθλητής (athlitís, “athlete”), first attested in 1839. The medieval or Late Koine πρωταθλητής (prōtathlētḗs) with different sense "first martyr of faith", also see πρώταθλος (prṓtathlos).


ποδηλατοδρόμιο

head

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρόμιο • (podilatodrómio) n (plural ποδηλατοδρόμια)

el-noun

ποδηλατοδρόμια

podilatodrómio (romanization)
ποδηλατοδρόμια (plural)
ποδηλατοδρόμιο (nominative singular)
ποδηλατοδρόμια (nominative plural)
ποδηλατοδρομίου (genitive singular)
ποδηλατοδρόμιου (genitive singular)
ποδηλατοδρομίων (genitive plural)
ποδηλατοδρόμιο (accusative singular)
ποδηλατοδρόμια (accusative plural)
ποδηλατοδρόμιο (singular vocative)
ποδηλατοδρόμια (plural vocative)

el-decl-noun

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρομίου

ποδηλατοδρόμιου

ποδηλατοδρομίων

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

πο‧δη‧λα‧το‧δρό‧μι‧ο

Learnedly from ποδήλατ(ο) (podílat(o)) + -ο- (-o-) + -δρόμιο (-drómio), a calque of French vélodrome.

af

ποδήλατο<alt:ποδήλατ(ο)>


ενδυμασία

head

ενδυμασία • (endymasía) f (plural ενδυμασίες)

endymasía (romanization)
ενδυμασίες (plural)
ενδυμασία (nominative singular)
ενδυμασίες (nominative plural)
ενδυμασίας (genitive singular)
ενδυμασιών (genitive plural)
ενδυμασία (accusative singular)
ενδυμασίες (accusative plural)
ενδυμασία (singular vocative)
ενδυμασίες (plural vocative)


κοστούμι

κοστούμι • (kostoúmi) n (plural κοστούμια)

kostoúmi (romanization)
κοστούμια (plural)
κοστούμι (nominative singular)
κοστούμια (nominative plural)
κοστουμιού (genitive singular)
κοστουμιών (genitive plural)
κοστούμι (accusative singular)
κοστούμια (accusative plural)
κοστούμι (singular vocative)
κοστούμια (plural vocative)


Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο • (Defteronómio) n

Defteronómio (romanization)
Δευτερονόμιο (nominative singular)
Δευτερονομίου (genitive singular)
Δευτερονόμιο (accusative singular)
Δευτερονόμιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Δευτερονόμιο

Δευτερονομίου

Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο

From Koine Greek Δευτερονόμιον (Deuteronómion), from Ancient Greek δεύτερος (deúteros, “second”) + νόμος (nómos, “law”).

uder

Δευτερονόμιον


μάγια

mágia (romanization)
glóssa (romanization)
“language” (romanization)

Learned borrowing from English Maya, the language.


κορνφλέικς

head

κορνφλέικς • (kornfléiks) n (indeclinable)


ακτινοβολώ

ακτινοβολώ • (aktinovoló)

el-verb

ακτινοβόλησα

ακτινοβολώ • (aktinovoló) (past ακτινοβόλησα)

aktinovoló (romanization)
ακτινοβόλησα (past)

α‧κτι‧νο‧βο‧λώ

(figuratively) to beam, shine with happiness


αλιεία

alieía (romanization)
αλιεία (nominative singular)
αλιείας (genitive singular)
αλιεία (accusative singular)
αλιεία (singular vocative)

From Ancient Greek ἅλῐος (hálios, “marine, of the sea”, from Ancient Greek ἅλς (háls, “salt”, from Proto-Indo-European *séh₂l-, *séh₂ls)) + -εία (-eía, “-ery”).


διαμεσολαβήτρια

head

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβητής

διαμεσολαβήτρια • (diamesolavítria) f (plural διαμεσολαβήτριες, masculine διαμεσολαβητής)

el-noun

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβητής

diamesolavítria (romanization)
διαμεσολαβήτριες (plural)
διαμεσολαβητής (masculine)
διαμεσολαβήτρια (nominative singular)
διαμεσολαβήτριες (nominative plural)
διαμεσολαβήτριας (genitive singular)
διαμεσολαβητριών (genitive plural)
διαμεσολαβήτρια (accusative singular)
διαμεσολαβήτριες (accusative plural)
διαμεσολαβήτρια (singular vocative)
διαμεσολαβήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

διαμεσολαβήτρια

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβήτριας

διαμεσολαβητριών

διαμεσολαβήτρια

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβήτρια

διαμεσολαβήτριες


κηπουρός

head

κηπουρός • (kipourós) m or f (plural κηπουροί)

kipourós (romanization)
κηπουροί (plural)
κηπουρός (nominative singular)
κηπουροί (nominative plural)
κηπουρού (genitive singular)
κηπουρών (genitive plural)
κηπουρό (accusative singular)
κηπουρούς (accusative plural)
κηπουρέ (singular vocative)
κηπουροί (plural vocative)


Ισλανδή

Ισλανδή • (Islandí) f (plural Ισλανδές, masculine Ισλανδός)

Islandí (romanization)
Ισλανδές (plural)
Ισλανδός (masculine)
Ισλανδή (nominative singular)
Ισλανδές (nominative plural)
Ισλανδής (genitive singular)
Ισλανδών (genitive plural)
Ισλανδή (accusative singular)
Ισλανδές (accusative plural)
Ισλανδή (singular vocative)
Ισλανδές (plural vocative)


Ισλανδός

Ισλανδός • (Islandós) m (plural Ισλανδοί, feminine Ισλανδή or Ισλανδέζα)

Islandós (romanization)
Ισλανδοί (plural)
Ισλανδή (feminine)
Ισλανδέζα (feminine)
Ισλανδός (nominative singular)
Ισλανδοί (nominative plural)
Ισλανδού (genitive singular)
Ισλανδών (genitive plural)
Ισλανδό (accusative singular)
Ισλανδούς (accusative plural)
Ισλανδέ (singular vocative)
Ισλανδοί (plural vocative)


Ισλανδέζα

Ισλανδέζα • (Islandéza) f (plural Ισλανδέζες, masculine Ισλανδός)

Islandéza (romanization)
Ισλανδέζες (plural)
Ισλανδός (masculine)
Ισλανδέζα (nominative singular)
Ισλανδέζες (nominative plural)
Ισλανδέζας (genitive singular)
Ισλανδέζων (genitive plural)
Ισλανδέζα (accusative singular)
Ισλανδέζες (accusative plural)
Ισλανδέζα (singular vocative)
Ισλανδέζες (plural vocative)


ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάστης

ζαχαροπλάσταινα • (zacharoplástaina) f (plural ζαχαροπλάσταινες, masculine ζαχαροπλάστης)

el-noun

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάστης

zacharoplástaina (romanization)
ζαχαροπλάσταινες (plural)
ζαχαροπλάστης (masculine)
ζαχαροπλάσταινα (nominative singular)
ζαχαροπλάσταινες (nominative plural)
ζαχαροπλάσταινας (genitive singular)
ζαχαροπλάσταινων (genitive plural)
ζαχαροπλάσταινα (accusative singular)
ζαχαροπλάσταινες (accusative plural)
ζαχαροπλάσταινα (singular vocative)
ζαχαροπλάσταινες (plural vocative)

el-decl-noun

ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάσταινας

ζαχαροπλάσταινων

ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες

ζάχαρη

see: ζαχαροπλαστείο n (zacharoplasteío, “confectioners”); and


ζαχαροπλάστισσα

head

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστης

ζαχαροπλάστισσα • (zacharoplástissa) f (plural ζαχαροπλάστισσες, masculine ζαχαροπλάστης)

el-noun

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστης

zacharoplástissa (romanization)
ζαχαροπλάστισσες (plural)
ζαχαροπλάστης (masculine)
ζαχαροπλάστισσα (nominative singular)
ζαχαροπλάστισσες (nominative plural)
ζαχαροπλάστισσας (genitive singular)
ζαχαροπλαστισσών (genitive plural)
ζαχαροπλάστισσα (accusative singular)
ζαχαροπλάστισσες (accusative plural)
ζαχαροπλάστισσα (singular vocative)
ζαχαροπλάστισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ζαχαροπλάστισσα

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστισσας

ζαχαροπλαστισσών

ζαχαροπλάστισσα

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστισσα

ζαχαροπλάστισσες


ονειρολόγος

head

ονειρολόγος • (oneirológos) m (plural ονειρολόγοι)

oneirológos (romanization)
ονειρολόγοι (plural)
ονειρολόγος (nominative singular)
ονειρολόγοι (nominative plural)
ονειρολόγου (genitive singular)
ονειρολόγων (genitive plural)
ονειρολόγο (accusative singular)
ονειρολόγους (accusative plural)
ονειρολόγε (singular vocative)
ονειρολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ονειρολόγους


μίνι φούστα

head

μίνι φούστες

μίνι φούστα • (míni foústa) f (plural μίνι φούστες)

el-noun

μίνι φούστες

míni foústa (romanization)
μίνι φούστες (plural)


φον ντε τεν

head

φον ντε τεν • (fon nte ten) n (indeclinable)


μακιγιέρ

μακιγιέρ • (makigiér) m or n (indeclinable, feminine μακιγιέζ)

makigiér (romanization)
μακιγιέζ (feminine)


μακιγιέζ

μακιγιέζ • (makigiéz) f (indeclinable, masculine μακιγιέρ)

makigiéz (romanization)
μακιγιέρ (masculine)


σκούφος

skoúfos (romanization)
σκούφοι (plural)
σκούφος (nominative singular)
σκούφοι (nominative plural)
σκούφου (genitive singular)
σκούφων (genitive plural)
σκούφο (accusative singular)
σκούφους (accusative plural)
σκούφε (singular vocative)
σκούφοι (plural vocative)


ΛΟΑΤ

Τα άτομα ΛΟΑΤ συμμετέχουν κάθε χρόνο στο Πράιντ.

LGBT people take part every year in Pride.

Ta átoma LOAT symmetéchoun káthe chróno sto Práint.

λεσβία λεσβία#Greek

ομοφυλόφιλος ομοφυλόφιλος#Greek

αμφιφυλόφιλος αμφιφυλόφιλος#Greek

τρανς τρανς#Greek

LGBT (Initialism of λεσβία, ομοφυλόφιλος, αμφιφυλόφιλος, τρανς (lesvía, omofylófilos, amfifylófilos, trans).)


μπουγιαμπέσα

μπουγιαμπέσες

μπουγιαμπέσα • (bougiampésa) f (plural μπουγιαμπέσες)

el-noun

μπουγιαμπέσες

bougiampésa (romanization)
μπουγιαμπέσες (plural)
μπουγιαμπέσα (nominative singular)
μπουγιαμπέσες (nominative plural)
μπουγιαμπέσας (genitive singular)
μπουγιαμπέσα (accusative singular)
μπουγιαμπέσες (accusative plural)
μπουγιαμπέσα (singular vocative)
μπουγιαμπέσες (plural vocative)

el-decl-noun

μπουγιαμπέσα

μπουγιαμπέσες

μπουγιαμπέσας

μπουγιαμπέσα

μπουγιαμπέσες

μπουγιαμπέσα

μπουγιαμπέσες

Borrowed from French bouillabaisse, from Occitan bolhabaissa, possibly a compound of bolhir (“to boil”) + abaissar (“to lower [temperature]”).


φονταμενταλιστής

head

φονταμενταλιστές

φονταμενταλίστρια

φονταμενταλιστής • (fontamentalistís) m (plural φονταμενταλιστές, feminine φονταμενταλίστρια)

el-noun

φονταμενταλιστές

φονταμενταλίστρια

fontamentalistís (romanization)
φονταμενταλιστές (plural)
φονταμενταλίστρια (feminine)
φονταμενταλιστής (nominative singular)
φονταμενταλιστές (nominative plural)
φονταμενταλιστή (genitive singular)
φονταμενταλιστών (genitive plural)
φονταμενταλιστή (accusative singular)
φονταμενταλιστές (accusative plural)
φονταμενταλιστή (singular vocative)
φονταμενταλιστές (plural vocative)

el-decl-noun

φονταμενταλιστής

φονταμενταλιστές

φονταμενταλιστή

φονταμενταλιστών

φονταμενταλιστή

φονταμενταλιστές

φονταμενταλιστή

φονταμενταλιστές


μάμμη

mámmi (romanization)
μάμμες (plural)
μάμμη (nominative singular)
μάμμες (nominative plural)
μάμμης (genitive singular)
μάμμη (accusative singular)
μάμμες (accusative plural)
μάμμη (singular vocative)
μάμμες (plural vocative)


εμποροπλοίαρχος

head

εμποροπλοίαρχοι

εμποροπλοίαρχος • (emporoploíarchos) m (plural εμποροπλοίαρχοι)

el-noun

εμποροπλοίαρχοι

emporoploíarchos (romanization)
εμποροπλοίαρχοι (plural)
εμποροπλοίαρχος (nominative singular)
εμποροπλοίαρχοι (nominative plural)
εμποροπλοιάρχου (genitive singular)
εμποροπλοιάρχων (genitive plural)
εμποροπλοίαρχο (accusative singular)
εμποροπλοιάρχους (accusative plural)
εμποροπλοίαρχε (singular vocative)
εμποροπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

εμποροπλοίαρχος

εμποροπλοίαρχοι

εμποροπλοιάρχου

εμποροπλοιάρχων

εμποροπλοίαρχο

εμποροπλοιάρχους

εμποροπλοίαρχε

εμποροπλοίαρχοι


εμποροϋπάλληλος

head

εμποροϋπάλληλοι

εμποροϋπάλληλος • (emporoÿpállilos) m or f (plural εμποροϋπάλληλοι)

el-noun

εμποροϋπάλληλοι

emporoÿpállilos (romanization)
εμποροϋπάλληλοι (plural)
εμποροϋπάλληλος (nominative singular)
εμποροϋπάλληλοι (nominative plural)
εμποροϋπαλλήλου (genitive singular)
εμποροϋπαλλήλων (genitive plural)
εμποροϋπάλληλο (accusative singular)
εμποροϋπαλλήλους (accusative plural)
εμποροϋπάλληλε (singular vocative)
εμποροϋπάλληλοι (plural vocative)

el-decl-noun

εμποροϋπάλληλος

εμποροϋπάλληλοι

εμποροϋπαλλήλου

εμποροϋπαλλήλων

εμποροϋπάλληλο

εμποροϋπαλλήλους

εμποροϋπάλληλε

εμποροϋπάλληλοι

From εμπόριο (empório) + υπάλληλος (ypállilos).


κιβωτός

kivotós (romanization)
κιβωτοί (plural)
κιβωτός (nominative singular)
κιβωτοί (nominative plural)
κιβωτού (genitive singular)
κιβωτών (genitive plural)
κιβωτό (accusative singular)
κιβωτούς (accusative plural)
κιβωτέ (singular vocative)
κιβωτό (singular vocative)
κιβωτοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κιβωτός (kibōtós, “wooden box, chest, coffer”) with biblical senses from Koine Greek.

lbor

(biblical) ark, Ark (Ark of the Covenant)


σόι

sói (romanization)
σόγια (plural)
σόι (nominative singular)
σόγια (nominative plural)
σογιού (genitive singular)
σογιών (genitive plural)
σόι (accusative singular)
σόγια (accusative plural)
σόι (singular vocative)
σόγια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish صوی (soy, “ancestry, descent”).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">soy</i>

Δεν φτάνει που ήρθε αυτός, έφερε και όλο το σόι του μαζί.

It's not enough that he came, he brought his whole family with him.

Den ftánei pou írthe aftós, éfere kai ólo to sói tou mazí.

family, clan, kin (group of people who one is descended from or shares blood with)


αερόβιος

head

αερόβιος • (aeróvios) m (feminine αερόβια, neuter αερόβιο)

aeróvios (romanization)
αερόβια (feminine)
αερόβιο (neuter)
αερόβιος (masculine nominative singular)
αερόβια (feminine nominative singular)
αερόβιο (neuter nominative singular)
αερόβιοι (masculine nominative plural)
αερόβιες (feminine nominative plural)
αερόβια (neuter nominative plural)
αερόβιου (genitive masculine singular)
αερόβιας (feminine genitive singular)
αερόβιου (genitive neuter singular)
αερόβιων (genitive masculine plural)
αερόβιων (feminine genitive plural)
αερόβιων (genitive neuter plural)
αερόβιο (accusative masculine singular)
αερόβια (accusative feminine singular)
αερόβιο (accusative neuter singular)
αερόβιους (accusative masculine plural)
αερόβιες (accusative feminine plural)
αερόβια (accusative neuter plural)
αερόβιε (masculine singular vocative)
αερόβια (feminine singular vocative)
αερόβιο (neuter singular vocative)
αερόβιοι (masculine plural vocative)
αερόβιες (feminine plural vocative)
αερόβια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αερόβιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αερόβιος, etc.)

el-decl-adj-table

αερόβιος (aeróvios)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιοι (aeróvioi)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιου (aeróviou)

αερόβιας (aeróvias)

αερόβιου (aeróviou)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιων (aeróvion)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιους (aeróvious)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιε (aeróvie)

αερόβια (aeróvia)

αερόβιο (aeróvio)

αερόβιοι (aeróvioi)

αερόβιες (aeróvies)

αερόβια (aeróvia)

αερόβια άσκηση


φασκιώνω

head

φασκιώνω • (faskióno)

el-verb

φασκιώνω • (faskióno) (past φάσκιωσα, passive φασκιώνομαι)

faskióno (romanization)
φάσκιωσα (past)
φασκιώνομαι (passive)
φασκιώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
φασκιώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φασκιώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φασκιωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φασκιώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φασκιώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φασκιώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φασκιωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φασκιώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
φασκιώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φασκιώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φασκιωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φασκιώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φασκιώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φασκιωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φασκιωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φασκιώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φασκιώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φασκιώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φασκιωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φασκιωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φασκιώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φασκιώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φασκιώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φασκιώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φασκιώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φασκιωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φασκιωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φάσκιωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φάσκιωσα (active first-person indicative past perfective singular)
φασκιωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φασκιωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φασκιώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φάσκιωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φάσκιωσες (active indicative past perfective second-person singular)
φασκιωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φασκιωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φασκιώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φάσκιωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φάσκιωσε (active indicative past perfective singular third-person)
φασκιωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φασκιωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φασκιώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φασκιώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φασκιώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φασκιωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φασκιωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φασκιώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φασκιώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
φασκιωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φασκιωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φάσκιωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φασκιώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φασκιώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φάσκιωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φασκιώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φασκιώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
φασκιώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φασκιωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φασκιώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φασκιωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φασκιωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φασκιώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φασκιώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φασκιώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φασκιωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φάσκιωνε (active imperative imperfective second-person singular)
φάσκιωσε (active imperative perfective second-person singular)
φασκιώσου (imperative passive perfective second-person singular)
φασκιώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
φασκιώστε (active imperative perfective plural second-person)
φασκιώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φασκιωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φασκιώνοντας (active participle present)
έχοντας φασκιώσει (active participle past)
φασκιωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φασκιώσει (active infinitive-aorist)
φασκιωθεί (infinitive-aorist passive)

From Byzantine Greek φασκιώνω (phaskiṓnō), from Koine Greek φασκιῶ (phaskiô) + -ώνω (suffix for verbs), from φασκία (phaskía), from Latin fascia (“strip, ribbon”).


αεροσυνοδός

head

αεροσυνοδός • (aerosynodós) m or f (plural αεροσυνοδοί)

aerosynodós (romanization)
αεροσυνοδοί (plural)
αεροσυνοδός (nominative singular)
αεροσυνοδοί (nominative plural)
αεροσυνοδού (genitive singular)
αεροσυνοδών (genitive plural)
αεροσυνοδό (accusative singular)
αεροσυνοδούς (accusative plural)
αεροσυνοδέ (singular vocative)
αεροσυνοδοί (plural vocative)

el-decl-noun

αεροσυνοδούς

From αερο- (aero-, “flight”) + συνοδός (synodós, “companion”). Calque of English flight attendant.

af

air hostess, air stewardess (less acceptable terms)


Έξοδος

Éxodos (romanization)
Έξοδος (nominative singular)
Εξόδου (genitive singular)
Έξοδο (accusative singular)
Έξοδε (singular vocative)
Έξοδο (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἔξοδος (Éxodos), from Ancient Greek ἔξοδος (éxodos, “departure”).


ερευνήτρια

head

ερευνήτρια • (erevnítria) f (plural ερευνήτριες, masculine ερευνητής)

erevnítria (romanization)
ερευνήτριες (plural)
ερευνητής (masculine)
ερευνήτρια (nominative singular)
ερευνήτριες (nominative plural)
ερευνήτριας (genitive singular)
ερευνητριών (genitive plural)
ερευνήτρια (accusative singular)
ερευνήτριες (accusative plural)
ερευνήτρια (singular vocative)
ερευνήτριες (plural vocative)

ε‧ρευ‧νή‧τρι‧α


ιμάμ μπαϊλντί

ιμάμ μπαϊλντί • (imám baïlntí) n

el-noun

ιμάμ μπαϊλντί • (imám baïlntí) n

From Ottoman Turkish امام بایلدی (imam bayıldı). Modern Turkish equivalent imambayıldı (“the priest has fainted”).

bor

imam bayildi (a dish of baked stuffed eggplant)


τοξότρια

head

τοξότρια • (toxótria) f (plural τοξότριες, masculine τοξότης)

toxótria (romanization)
τοξότριες (plural)
τοξότης (masculine)
τοξότρια (nominative singular)
τοξότριες (nominative plural)
τοξότριας (genitive singular)
τοξοτριών (genitive plural)
τοξότρια (accusative singular)
τοξότριες (accusative plural)
τοξότρια (singular vocative)
τοξότριες (plural vocative)

From masculine τοξό(της) (toxó(tis)) + feminine ending -τρια (-tria). For the ancient "archeress" see τοξότις (toxótis).


τρομπόνι

τρομπόνι • (trompóni) n (plural τρομπόνια)

trompóni (romanization)
τρομπόνια (plural)
τρομπόνι (nominative singular)
τρομπόνια (nominative plural)
τρομπονιού (genitive singular)
τρομπονιών (genitive plural)
τρομπόνι (accusative singular)
τρομπόνια (accusative plural)
τρομπόνι (singular vocative)
τρομπόνια (plural vocative)


σκιά ματιών

σκιά ματιών • (skiá matión) f (uncountable)


Α.Π.Ο.

Αθλητικός αθλητικός#Greek

Ποδοσφαιρικός ποδοσφαιρικός#Greek

Όμιλος όμιλος#Greek

(soccer) Athletic Football Club (Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος (Athlitikós Podosfairikós Ómilos)


μεγάλος τελικός

μεγάλοι τελικοί

μεγάλος τελικός • (megálos telikós) m (plural μεγάλοι τελικοί)

el-noun

μεγάλοι τελικοί

megálos telikós (romanization)
μεγάλοι τελικοί (plural)


καλντεριμιτζού

head

καλντεριμιτζούδες

καλντεριμιτζού • (kalnterimitzoú) f (plural καλντεριμιτζούδες)

el-noun

καλντεριμιτζούδες

kalnterimitzoú (romanization)
καλντεριμιτζούδες (plural)
καλντεριμιτζού (nominative singular)
καλντεριμιτζούδες (nominative plural)
καλντεριμιτζούς (genitive singular)
καλντεριμιτζούδων (genitive plural)
καλντεριμιτζού (accusative singular)
καλντεριμιτζούδες (accusative plural)
καλντεριμιτζού (singular vocative)
καλντεριμιτζούδες (plural vocative)

el-decl-noun

καλντεριμιτζού

καλντεριμιτζούδες

καλντεριμιτζούς

καλντεριμιτζούδων

καλντεριμιτζού

καλντεριμιτζούδες

καλντεριμιτζού

καλντεριμιτζούδες


λοκατζής

head

λοκατζής • (lokatzís) m (plural λοκατζήδες)

lokatzís (romanization)
λοκατζήδες (plural)
λοκατζής (nominative singular)
λοκατζήδες (nominative plural)
λοκατζή (genitive singular)
λοκατζήδων (genitive plural)
λοκατζή (accusative singular)
λοκατζήδες (accusative plural)
λοκατζή (singular vocative)
λοκατζήδες (plural vocative)

Λ.Ο.Κ. (L.O.K.) + -τζής (-tzís). Λ.Ο.Κ. is an acronym of Λόχοι Ορεινών Καταδρομών (Lóchoi Oreinón Katadromón).


Κινέζα

Κινέζα • (Kinéza) f (plural Κινέζες, masculine Κινέζος)

Kinéza (romanization)
Κινέζες (plural)
Κινέζος (masculine)
Κινέζα (nominative singular)
Κινέζες (nominative plural)
Κινέζας (genitive singular)
Κινέζων (genitive plural)
Κινέζα (accusative singular)
Κινέζες (accusative plural)
Κινέζα (singular vocative)
Κινέζες (plural vocative)

(female) Chinese (a female person from China or of Chinese ethnicity)


κινεζικός

κινεζικός • (kinezikós) m (feminine κινεζική, neuter κινεζικό)

kinezikós (romanization)
κινεζική (feminine)
κινεζικό (neuter)
κινεζικός (masculine nominative singular)
κινεζική (feminine nominative singular)
κινεζικό (neuter nominative singular)
κινεζικοί (masculine nominative plural)
κινεζικές (feminine nominative plural)
κινεζικά (neuter nominative plural)
κινεζικού (genitive masculine singular)
κινεζικής (feminine genitive singular)
κινεζικού (genitive neuter singular)
κινεζικών (genitive masculine plural)
κινεζικών (feminine genitive plural)
κινεζικών (genitive neuter plural)
κινεζικό (accusative masculine singular)
κινεζική (accusative feminine singular)
κινεζικό (accusative neuter singular)
κινεζικούς (accusative masculine plural)
κινεζικές (accusative feminine plural)
κινεζικά (accusative neuter plural)
κινεζικέ (masculine singular vocative)
κινεζική (feminine singular vocative)
κινεζικό (neuter singular vocative)
κινεζικοί (masculine plural vocative)
κινεζικές (feminine plural vocative)
κινεζικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κινεζικός (kinezikós)

κινεζική (kinezikí)

κινεζικό (kinezikó)

κινεζικοί (kinezikoí)

κινεζικές (kinezikés)

κινεζικά (kineziká)

κινεζικού (kinezikoú)

κινεζικής (kinezikís)

κινεζικού (kinezikoú)

κινεζικών (kinezikón)

κινεζικών (kinezikón)

κινεζικών (kinezikón)

κινεζικό (kinezikó)

κινεζική (kinezikí)

κινεζικό (kinezikó)

κινεζικούς (kinezikoús)

κινεζικές (kinezikés)

κινεζικά (kineziká)

κινεζικέ (kineziké)

κινεζική (kinezikí)

κινεζικό (kinezikó)

κινεζικοί (kinezikoí)

κινεζικές (kinezikés)

κινεζικά (kineziká)

Chinese (related to the country, people or language)


αθλητικογράφος

head

αθλητικογράφοι

αθλητικογράφος • (athlitikográfos) m or f (plural αθλητικογράφοι)

el-noun

αθλητικογράφοι

athlitikográfos (romanization)
αθλητικογράφοι (plural)
αθλητικογράφος (nominative singular)
αθλητικογράφοι (nominative plural)
αθλητικογράφου (genitive singular)
αθλητικογράφων (genitive plural)
αθλητικογράφο (accusative singular)
αθλητικογράφους (accusative plural)
αθλητικογράφε (singular vocative)
αθλητικογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

αθλητικογράφος

αθλητικογράφοι

αθλητικογράφου

αθλητικογράφων

αθλητικογράφο

αθλητικογράφους

αθλητικογράφε

αθλητικογράφοι

αθλητικός (athlitikós, “sports”) + -γράφος (-gráfos, “writer”)


οδοκαθαριστής

head

οδοκαθαριστές

οδοκαθαριστής • (odokatharistís) m (plural οδοκαθαριστές)

el-noun

οδοκαθαριστές

odokatharistís (romanization)
οδοκαθαριστές (plural)
οδοκαθαριστής (nominative singular)
οδοκαθαριστές (nominative plural)
οδοκαθαριστή (genitive singular)
οδοκαθαριστών (genitive plural)
οδοκαθαριστή (accusative singular)
οδοκαθαριστές (accusative plural)
οδοκαθαριστή (singular vocative)
οδοκαθαριστές (plural vocative)

el-decl-noun

οδοκαθαριστής

οδοκαθαριστές

οδοκαθαριστή

οδοκαθαριστών

οδοκαθαριστή

οδοκαθαριστές

οδοκαθαριστή

οδοκαθαριστές

οδός (odós, “street”) + καθαριστής (katharistís, “cleaner”).


Εσθονή

head

Εσθονή • (Esthoní) f (plural Εσθονές, feminine Εσθονός)

Esthoní (romanization)
Εσθονές (plural)
Εσθονός (feminine)
Εσθονή (nominative singular)
Εσθονές (nominative plural)
Εσθονής (genitive singular)
Εσθονών (genitive plural)
Εσθονή (accusative singular)
Εσθονές (accusative plural)
Εσθονή (singular vocative)
Εσθονές (plural vocative)

Estonian (a female person from Estonia or of Estonian ethnicity).


Εσθονός

Εσθονός • (Esthonós) m (plural Εσθονοί, feminine Εσθονή)

Esthonós (romanization)
Εσθονοί (plural)
Εσθονή (feminine)
Εσθονός (nominative singular)
Εσθονοί (nominative plural)
Εσθονού (genitive singular)
Εσθονών (genitive plural)
Εσθονό (accusative singular)
Εσθονούς (accusative plural)
Εσθονέ (singular vocative)
Εσθονοί (plural vocative)

Estonian (a person, usually male, from Estonia or of Estonian ethnicity).


Τούρκισσα

Τούρκισσα • (Toúrkissa) f (plural Τούρκισσες)

Toúrkissa (romanization)
Τούρκισσες (plural)
Τούρκισσα (nominative singular)
Τούρκισσες (nominative plural)
Τούρκισσας (genitive singular)
Τουρκισσών (genitive plural)
Τούρκισσα (accusative singular)
Τούρκισσες (accusative plural)
Τούρκισσα (singular vocative)
Τούρκισσες (plural vocative)

Τουρκάλα Τουρκάλα#Greek


Κροάτισσα

Κροάτισσα • (Kroátissa) f (plural Κροάτισσες, masculine Κροάτης)

Kroátissa (romanization)
Κροάτισσες (plural)
Κροάτης (masculine)
Κροάτισσα (nominative singular)
Κροάτισσες (nominative plural)
Κροάτισσας (genitive singular)
Κροατισσών (genitive plural)
Κροάτισσα (accusative singular)
Κροάτισσες (accusative plural)
Κροάτισσα (singular vocative)
Κροάτισσες (plural vocative)

Croatian (a female person from Croatia or of Croatian ethnicity).


Ολλανδέζος

Ολλανδέζος • (Ollandézos) m (plural Ολλανδέζοι, feminine Ολλανδέζα)

Ollandézos (romanization)
Ολλανδέζοι (plural)
Ολλανδέζα (feminine)
Ολλανδέζος (nominative singular)
Ολλανδέζοι (nominative plural)
Ολλανδέζου (genitive singular)
Ολλανδέζων (genitive plural)
Ολλανδέζο (accusative singular)
Ολλανδέζους (accusative plural)
Ολλανδέζε (singular vocative)
Ολλανδέζοι (plural vocative)

Ολλανδία (Ollandía, “Holland”) + -έζος (-ézos, “-ese”).


Ολλανδέζα

head

Ολλανδέζα • (Ollandéza) f (plural Ολλανδέζες, masculine Ολλανδέζος)

Ollandéza (romanization)
Ολλανδέζες (plural)
Ολλανδέζος (masculine)
Ολλανδέζα (nominative singular)
Ολλανδέζες (nominative plural)
Ολλανδέζας (genitive singular)
Ολλανδέζων (genitive plural)
Ολλανδέζα (accusative singular)
Ολλανδέζες (accusative plural)
Ολλανδέζα (singular vocative)
Ολλανδέζες (plural vocative)

Dutchwoman (female native, citizen or inhabitant of the Netherlands)


σινικός

σινικός • (sinikós) m (feminine σινική, neuter σινικό)

sinikós (romanization)
σινική (feminine)
σινικό (neuter)
σινικός (masculine nominative singular)
σινική (feminine nominative singular)
σινικό (neuter nominative singular)
σινικοί (masculine nominative plural)
σινικές (feminine nominative plural)
σινικά (neuter nominative plural)
σινικού (genitive masculine singular)
σινικής (feminine genitive singular)
σινικού (genitive neuter singular)
σινικών (genitive masculine plural)
σινικών (feminine genitive plural)
σινικών (genitive neuter plural)
σινικό (accusative masculine singular)
σινική (accusative feminine singular)
σινικό (accusative neuter singular)
σινικούς (accusative masculine plural)
σινικές (accusative feminine plural)
σινικά (accusative neuter plural)
σινικέ (masculine singular vocative)
σινική (feminine singular vocative)
σινικό (neuter singular vocative)
σινικοί (masculine plural vocative)
σινικές (feminine plural vocative)
σινικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σινικός (sinikós)

σινική (sinikí)

σινικό (sinikó)

σινικοί (sinikoí)

σινικές (sinikés)

σινικά (siniká)

σινικού (sinikoú)

σινικής (sinikís)

σινικού (sinikoú)

σινικών (sinikón)

σινικών (sinikón)

σινικών (sinikón)

σινικό (sinikó)

σινική (sinikí)

σινικό (sinikó)

σινικούς (sinikoús)

σινικές (sinikés)

σινικά (siniká)

σινικέ (siniké)

σινική (sinikí)

σινικό (sinikó)

σινικοί (sinikoí)

σινικές (sinikés)

σινικά (siniká)

From Medieval Latin Sinae + -ικός (-ikós)

–Δάσκαλε, θαυμάζω τη σινική ευρετικότητα του σαδισμού σας!

1956, Μ. Καραγάτσης, chapter 1, in Ο κίτρινος φάκελος, volume A':

–Master, I admire the sinic inventiveness of your sadism!

–Dáskale, thavmázo ti sinikí evretikótita tou sadismoú sas!

Chinese, Sinic (related to China, its people or language)


ασκώ

head

ασκώ • (askó)

el-verb

ασκώ • (askó) (past άσκησα, passive ασκούμαι, p‑past ασκήθηκα, ppp ασκημένος)

askó (romanization)
άσκησα (past)
ασκούμαι (passive)
ασκήθηκα (passive past)
ασκημένος (participle passive perfect)
ασκώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ασκήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ασκούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ασκηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ασκείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ασκήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ασκείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ασκηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ασκεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ασκήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ασκείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ασκηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ασκούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ασκήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ασκούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ασκηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ασκείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ασκήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ασκηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ασκούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ασκήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ασκούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ασκηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ασκούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άσκησα (active first-person indicative past perfective singular)
ασκούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
ασκήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ασκούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άσκησες (active indicative past perfective second-person singular)
ασκούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ασκήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ασκούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άσκησε (active indicative past perfective singular third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ασκήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ασκούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ασκήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ασκούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ασκηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ασκούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ασκήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ασκούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ασκηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ασκούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ασκούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άσκησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ασκήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ασκούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ασκήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ασκηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ασκώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ασκήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ασκούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ασκηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άσκησε (active imperative perfective second-person singular)
ασκήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ασκείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ασκήστε (active imperative perfective plural second-person)
ασκείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ασκηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ασκώντας (active participle present)
ασκούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ασκήσει (active participle past)
ασκημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ασκήσει (active infinitive-aorist)
ασκηθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀσκέω / ἀσκῶ. For senses "practice profession", "exert" semantic loan from French exercer.

ασκώ τους μύες του σώματός μου, τη μνήμη, το μυαλό

I train the muscles of my body, memory, the mind

askó tous mýes tou sómatós mou, ti mními, to myaló

Ασκούμαι κάθε μέρα με τρέξιμο και γυμναστική.

I train myself every day with running and exercise.

Askoúmai káthe méra me tréximo kai gymnastikí.

(sports, of any dexterity) to train, practise (UK), practice (US), exercise, instruct


Ἀριθμοί

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).

der

Αριθμοί Αριθμοί#Greek

Polytonic spelling of Αριθμοί (Arithmoí)


λινό

linó (romanization)
λινά (plural)
λινό (nominative singular)
λινά (nominative plural)
λινού (genitive singular)
λινών (genitive plural)
λινό (accusative singular)
λινά (accusative plural)
λινό (singular vocative)
λινά (plural vocative)


Κονγκολέζα

head

Κονγκολέζα • (Kongkoléza) f (plural Κονγκολέζες, masculine Κονγκολέζος)

Kongkoléza (romanization)
Κονγκολέζες (plural)
Κονγκολέζος (masculine)
Κονγκολέζα (nominative singular)
Κονγκολέζες (nominative plural)
Κονγκολέζας (genitive singular)
Κονγκολέζων (genitive plural)
Κονγκολέζα (accusative singular)
Κονγκολέζες (accusative plural)
Κονγκολέζα (singular vocative)
Κονγκολέζες (plural vocative)

Congolese (a female person from Congo or of Congolese ethnicity).


παρασκευάστρια

παρασκευάστριες

παρασκευαστής

παρασκευάστρια • (paraskevástria) f (plural παρασκευάστριες, masculine παρασκευαστής)

el-noun

παρασκευάστριες

παρασκευαστής

paraskevástria (romanization)
παρασκευάστριες (plural)
παρασκευαστής (masculine)
παρασκευάστρια (nominative singular)
παρασκευάστριες (nominative plural)
παρασκευάστριας (genitive singular)
παρασκευαστριών (genitive plural)
παρασκευάστρια (accusative singular)
παρασκευάστριες (accusative plural)
παρασκευάστρια (singular vocative)
παρασκευάστριες (plural vocative)

el-decl-noun

παρασκευάστρια

παρασκευάστριες

παρασκευάστριας

παρασκευαστριών

παρασκευάστρια

παρασκευάστριες

παρασκευάστρια

παρασκευάστριες


παρασκευαστής

head

παρασκευαστές

παρασκευάστρια

παρασκευαστής • (paraskevastís) m (plural παρασκευαστές, feminine παρασκευάστρια)

el-noun

παρασκευαστές

παρασκευάστρια

paraskevastís (romanization)
παρασκευαστές (plural)
παρασκευάστρια (feminine)
παρασκευαστής (nominative singular)
παρασκευαστές (nominative plural)
παρασκευαστή (genitive singular)
παρασκευαστών (genitive plural)
παρασκευαστή (accusative singular)
παρασκευαστές (accusative plural)
παρασκευαστή (singular vocative)
παρασκευαστές (plural vocative)

el-decl-noun

παρασκευαστής

παρασκευαστές

παρασκευαστή

παρασκευαστών

παρασκευαστή

παρασκευαστές

παρασκευαστή

παρασκευαστές


κομμώτρια

head

κομμώτρια • (kommótria) f (plural κομμώτριες, masculine κομμωτής)

kommótria (romanization)
κομμώτριες (plural)
κομμωτής (masculine)
κομμώτρια (nominative singular)
κομμώτριες (nominative plural)
κομμώτριας (genitive singular)
κομμωτριών (genitive plural)
κομμώτρια (accusative singular)
κομμώτριες (accusative plural)
κομμώτρια (singular vocative)
κομμώτριες (plural vocative)


φόρεμα

φόρεμα • (fórema) n (plural φορέματα)

el-noun

φόρεμα • (fórema) n (plural φορέματα)

fórema (romanization)
φορέματα (plural)
φόρεμα (nominative singular)
φορέματα (nominative plural)
φορέματος (genitive singular)
φορεμάτων (genitive plural)
φόρεμα (accusative singular)
φορέματα (accusative plural)
φόρεμα (singular vocative)
φορέματα (plural vocative)

From Ancient Greek φόρημα (phórēma, “that which is worn”), from φορέω (phoréō). Cognate with Pontic Greek φόρεμα (fórema).