σουτάρω

head

σουτάρω • (soutáro)

el-verb

σουτάρω • (soutáro) (past σούταρα/σουτάρισα, passive σουτάρομαι)

soutáro (romanization)
σούταρα (past)
σουτάρισα (past)
σουτάρομαι (passive)
σουτάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σουτάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σουτάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σουταριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σουτάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σουτάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σουτάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σουταριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σουτάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σουτάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σουτάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σουταριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σουτάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σουτάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σουταριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σουταριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σουτάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σουτάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σουτάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σουταριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σουταριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σούταρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σουτάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σούταρα (active first-person indicative past perfective singular)
σουτάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σουταριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σούταρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σουτάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σούταρες (active indicative past perfective second-person singular)
σουτάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σουταριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σούταρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σουτάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σούταρε (active indicative past perfective singular third-person)
σουτάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σουταριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σουτάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σουτάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σουταριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σουταριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σουτάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σουτάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σουταριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σουταριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σούταραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σούταραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σουταριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σουταρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σουτάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σουτάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σουτάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σουταριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σούταρε (active imperative imperfective second-person singular)
σουτάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σούταρε (active imperative perfective second-person singular)
σουτάρισε (active imperative perfective second-person singular)
σουταρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
σουτάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σουτάρετε (active imperative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σουταριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σουτάροντας (active participle present)
έχοντας σουτάρει (active participle past)
σουταρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σουτάρει (active infinitive-aorist)
σουταριστεί (infinitive-aorist passive)

Σούταρε από απόσταση και δεν έβαλε γκολ.

He shot from a distance and didn't get a goal.

Soútare apó apóstasi kai den évale gkol.

(sports, intransitive) to shoot, strike (fire a ball at target)


κακοκεφιά

head

κακοκεφιά • (kakokefiá) f (plural κακοκεφιές)

kakokefiá (romanization)
κακοκεφιές (plural)
κακοκεφιά (nominative singular)
κακοκεφιές (nominative plural)
κακοκεφιάς (genitive singular)
κακοκεφιών (genitive plural)
κακοκεφιά (accusative singular)
κακοκεφιές (accusative plural)
κακοκεφιά (singular vocative)
κακοκεφιές (plural vocative)

κα‧κο‧κε‧φιά

κακόκεφ(ος) (“gloomy”) (κακό- (“bad”)+ κέφι n (“mood”)) + -ιά.

af

κακό- (“bad”)

Έχω κακοκεφιά σήμερα.


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


ευθυμία

ευθυμία • (efthymía) n (plural ευθυμίες)

efthymía (romanization)
ευθυμίες (plural)
ευθυμία (nominative singular)
ευθυμίες (nominative plural)
ευθυμίας (genitive singular)
ευθυμιών (genitive plural)
ευθυμία (accusative singular)
ευθυμίες (accusative plural)
ευθυμία (singular vocative)
ευθυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek εὐθυμία (euthumía). Morphologically ευ- (ef-, “good”) + θυμός (thymós, “temper”).

af

Επικρατούσε μια γενική ευθυμία. Όλοι ήταν χαρούμενοι.

There was a general cheerfulness [in the air]. Everybody was happy.

Epikratoúse mia genikí efthymía. Óloi ítan charoúmenoi.


σαγιονάρα

head

σαγιονάρα • (sagionára) f (plural σαγιονάρες)

sagionára (romanization)
σαγιονάρες (plural)
σαγιονάρα (nominative singular)
σαγιονάρες (nominative plural)
σαγιονάρας (genitive singular)
σαγιονάρα (accusative singular)
σαγιονάρες (accusative plural)
σαγιονάρα (singular vocative)
σαγιονάρες (plural vocative)

σα‧γιο‧νά‧ρα

Borrowed from English sayonara, from Japanese さよなら (sayonara), a shorter form of more traditional さようなら (sayōnara, “goodbye”, literally “if that's the way it is”). Use for footwear comes from first seeing this footwear in the 1957 film Sayonara. Cognate with Spanish sayonara (“flip-flop, thong, jandal”).

cog

Στην παραλία φοράω σαγιονάρες.

flip-flop, thong, jandal (sandal, usually of rubber, secured to the foot by two straps mounted between the big toe and its neighbour)


σχοινάκι

head

σχοινάκι • (schoináki) n (plural σχοινάκια)

schoináki (romanization)
σχοινάκια (plural)
σχοινάκι (nominative singular)
σχοινάκια (nominative plural)
σχοινάκι (accusative singular)
σχοινάκια (accusative plural)
σχοινάκι (singular vocative)
σχοινάκια (plural vocative)

* diminutive of σχοινί (schoiní, “rope”)


σκοινάκι

σκοινάκι • (skoináki) n (plural σκοινάκια)

skoináki (romanization)
σκοινάκια (plural)
σκοινάκι (nominative singular)
σκοινάκια (nominative plural)
σκοινάκι (accusative singular)
σκοινάκια (accusative plural)
σκοινάκι (singular vocative)
σκοινάκια (plural vocative)

σχοινάκι σχοινάκι#Greek

Alternative form of σχοινάκι (schoináki)


τορπίλη

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

el-noun

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

torpíli (romanization)
τορπίλες (plural)
τορπίλη (nominative singular)
τορπίλες (nominative plural)
τορπίλης (genitive singular)
τορπιλών (genitive plural)
τορπίλη (accusative singular)
τορπίλες (accusative plural)
τορπίλη (singular vocative)
τορπίλες (plural vocative)

From French torpille. First attested 1879.


ελληνίστρια

head

ελληνίστρια • (ellinístria) f (masculine ελληνιστής)

ellinístria (romanization)
ελληνιστής (masculine)
ελληνίστρια (nominative singular)
ελληνίστριες (nominative plural)
ελληνίστριας (genitive singular)
ελληνιστριών (genitive plural)
ελληνίστρια (accusative singular)
ελληνίστριες (accusative plural)
ελληνίστρια (singular vocative)
ελληνίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ελληνίστριες

ελληνίστριας

ελληνιστριών

ελληνίστριες

ελληνίστριες

a female person studying Ancient and Hellenistic Greek literature and language.


ανάπηρος

head

ανάπηρος • (anápiros) m (feminine ανάπηρη, neuter ανάπηρο)

anápiros (romanization)
ανάπηρη (feminine)
ανάπηρο (neuter)
ανάπηρος (masculine nominative singular)
ανάπηρη (feminine nominative singular)
ανάπηρο (neuter nominative singular)
ανάπηροι (masculine nominative plural)
ανάπηρες (feminine nominative plural)
ανάπηρα (neuter nominative plural)
ανάπηρου (genitive masculine singular)
ανάπηρης (feminine genitive singular)
ανάπηρου (genitive neuter singular)
ανάπηρων (genitive masculine plural)
ανάπηρων (feminine genitive plural)
ανάπηρων (genitive neuter plural)
ανάπηρο (accusative masculine singular)
ανάπηρη (accusative feminine singular)
ανάπηρο (accusative neuter singular)
ανάπηρους (accusative masculine plural)
ανάπηρες (accusative feminine plural)
ανάπηρα (accusative neuter plural)
ανάπηρε (masculine singular vocative)
ανάπηρη (feminine singular vocative)
ανάπηρο (neuter singular vocative)
ανάπηροι (masculine plural vocative)
ανάπηρες (feminine plural vocative)
ανάπηρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάπηρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάπηρος, etc.)

el-decl-adj-table

ανάπηρος (anápiros)

ανάπηρη (anápiri)

ανάπηρο (anápiro)

ανάπηροι (anápiroi)

ανάπηρες (anápires)

ανάπηρα (anápira)

ανάπηρου (anápirou)

ανάπηρης (anápiris)

ανάπηρου (anápirou)

ανάπηρων (anápiron)

ανάπηρων (anápiron)

ανάπηρων (anápiron)

ανάπηρο (anápiro)

ανάπηρη (anápiri)

ανάπηρο (anápiro)

ανάπηρους (anápirous)

ανάπηρες (anápires)

ανάπηρα (anápira)

ανάπηρε (anápire)

ανάπηρη (anápiri)

ανάπηρο (anápiro)

ανάπηροι (anápiroi)

ανάπηρες (anápires)

ανάπηρα (anápira)

ανάπηρος πολέμου

handicapped, disabled (by injury, illness, etc)


ανάπηρος

head

ανάπηρος • (anápiros) m (plural ανάπηροι, feminine ανάπηρη)

anápiros (romanization)
ανάπηροι (plural)
ανάπηρη (feminine)
ανάπηρος (nominative singular)
ανάπηροι (nominative plural)
ανάπηρου (genitive singular)
αναπήρου (genitive singular)
ανάπηρων (genitive plural)
αναπήρων (genitive plural)
ανάπηρο (accusative singular)
ανάπηρους (accusative plural)
αναπήρους (accusative plural)
ανάπηρε (singular vocative)
ανάπηροι (plural vocative)


επιπλοποιός

επιπλοποιός • (epiplopoiós) m (plural επιπλοποιοί)

epiplopoiós (romanization)
επιπλοποιοί (plural)
επιπλοποιός (nominative singular)
επιπλοποιοί (nominative plural)
επιπλοποιού (genitive singular)
επιπλοποιών (genitive plural)
επιπλοποιό (accusative singular)
επιπλοποιούς (accusative plural)
επιπλοποιέ (singular vocative)
επιπλοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

επιπλοποιούς


αναπνευστήρας

head

αναπνευστήρες

αναπνευστήρας • (anapnefstíras) m (plural αναπνευστήρες)

el-noun

αναπνευστήρες

anapnefstíras (romanization)
αναπνευστήρες (plural)
αναπνευστήρας (nominative singular)
αναπνευστήρες (nominative plural)
αναπνευστήρα (genitive singular)
αναπνευστήρων (genitive plural)
αναπνευστήρα (accusative singular)
αναπνευστήρες (accusative plural)
αναπνευστήρα (singular vocative)
αναπνευστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρων

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες


φλύαρος

head

φλύαρος • (flýaros) m (feminine φλύαρη, neuter φλύαρο)

flýaros (romanization)
φλύαρη (feminine)
φλύαρο (neuter)
φλύαρος (masculine nominative singular)
φλύαρη (feminine nominative singular)
φλύαρο (neuter nominative singular)
φλύαροι (masculine nominative plural)
φλύαρες (feminine nominative plural)
φλύαρα (neuter nominative plural)
φλύαρου (genitive masculine singular)
φλύαρης (feminine genitive singular)
φλύαρου (genitive neuter singular)
φλύαρων (genitive masculine plural)
φλύαρων (feminine genitive plural)
φλύαρων (genitive neuter plural)
φλύαρο (accusative masculine singular)
φλύαρη (accusative feminine singular)
φλύαρο (accusative neuter singular)
φλύαρους (accusative masculine plural)
φλύαρες (accusative feminine plural)
φλύαρα (accusative neuter plural)
φλύαρε (masculine singular vocative)
φλύαρη (feminine singular vocative)
φλύαρο (neuter singular vocative)
φλύαροι (masculine plural vocative)
φλύαρες (feminine plural vocative)
φλύαρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φλύαρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φλύαρος, etc.)

el-decl-adj-table

φλύαρος (flýaros)

φλύαρη (flýari)

φλύαρο (flýaro)

φλύαροι (flýaroi)

φλύαρες (flýares)

φλύαρα (flýara)

φλύαρου (flýarou)

φλύαρης (flýaris)

φλύαρου (flýarou)

φλύαρων (flýaron)

φλύαρων (flýaron)

φλύαρων (flýaron)

φλύαρο (flýaro)

φλύαρη (flýari)

φλύαρο (flýaro)

φλύαρους (flýarous)

φλύαρες (flýares)

φλύαρα (flýara)

φλύαρε (flýare)

φλύαρη (flýari)

φλύαρο (flýaro)

φλύαροι (flýaroi)

φλύαρες (flýares)

φλύαρα (flýara)

Learned borrowing from Ancient Greek φλύαρος (phlúaros).


αναποκατάστατος

head

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

αναποκατάστατος • (anapokatástatos) m (feminine αναποκατάστατη, neuter αναποκατάστατο)

el-adj

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

anapokatástatos (romanization)
αναποκατάστατη (feminine)
αναποκατάστατο (neuter)
αναποκατάστατος (masculine nominative singular)
αναποκατάστατη (feminine nominative singular)
αναποκατάστατο (neuter nominative singular)
αναποκατάστατοι (masculine nominative plural)
αναποκατάστατες (feminine nominative plural)
αναποκατάστατα (neuter nominative plural)
αναποκατάστατου (genitive masculine singular)
αναποκατάστατης (feminine genitive singular)
αναποκατάστατου (genitive neuter singular)
αναποκατάστατων (genitive masculine plural)
αναποκατάστατων (feminine genitive plural)
αναποκατάστατων (genitive neuter plural)
αναποκατάστατο (accusative masculine singular)
αναποκατάστατη (accusative feminine singular)
αναποκατάστατο (accusative neuter singular)
αναποκατάστατους (accusative masculine plural)
αναποκατάστατες (accusative feminine plural)
αναποκατάστατα (accusative neuter plural)
αναποκατάστατε (masculine singular vocative)
αναποκατάστατη (feminine singular vocative)
αναποκατάστατο (neuter singular vocative)
αναποκατάστατοι (masculine plural vocative)
αναποκατάστατες (feminine plural vocative)
αναποκατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποκατάστατ

el-decl-adj-a

αναποκατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποκατάστατος

αναποκατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποκατάστατ

el-decl-adj-table

αναποκατάστατος (anapokatástatos)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατοι (anapokatástatoi)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)

αναποκατάστατου (anapokatástatou)

αναποκατάστατης (anapokatástatis)

αναποκατάστατου (anapokatástatou)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατους (anapokatástatous)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)

αναποκατάστατε (anapokatástate)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατοι (anapokatástatoi)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)


γιάτρισσα

head

γιάτρισσα • (giátrissa) f (plural γιάτρισσες, masculine γιατρός)

giátrissa (romanization)
γιάτρισσες (plural)
γιατρός (masculine)
γιάτρισσα (nominative singular)
γιάτρισσες (nominative plural)
γιάτρισσας (genitive singular)
γιατρισσών (genitive plural)
γιάτρισσα (accusative singular)
γιάτρισσες (accusative plural)
γιάτρισσα (singular vocative)
γιάτρισσες (plural vocative)


γιατρίνα

γιατρίνα • (giatrína) f (plural γιατρίνες, masculine γιατρός)

giatrína (romanization)
γιατρίνες (plural)
γιατρός (masculine)
γιατρίνα (nominative singular)
γιατρίνες (nominative plural)
γιατρίνας (genitive singular)
γιατρίνων (genitive plural)
γιατρίνα (accusative singular)
γιατρίνες (accusative plural)
γιατρίνα (singular vocative)
γιατρίνες (plural vocative)


αστρονόμος

αστρονόμος • (astronómos) m or f (plural αστρονόμοι)

astronómos (romanization)
αστρονόμοι (plural)
αστρονόμος (nominative singular)
αστρονόμοι (nominative plural)
αστρονόμου (genitive singular)
αστρονόμων (genitive plural)
αστρονόμο (accusative singular)
αστρονόμους (accusative plural)
αστρονόμε (singular vocative)
αστρονόμοι (plural vocative)

α‧στρο‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστρονόμος (astronómos).


οφσάιντ

(sports) offside (in an illegal position ahead of the ball)


σέντερ

(soccer) centre (player position in centre of field)


σέντερ φορ

σέντερ φορ • (sénter for) m (indeclinable)

(soccer) centre forward (most central of the strikers)


σέντερ μπακ

σέντερ μπακ • (sénter bak) m (indeclinable)

(soccer) centre-back (player who plays in the centre of defence)


ειδύλλιο

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


αναστηλωτής

head

αναστηλώτρια

αναστηλωτής • (anastilotís) m (plural αναστηλωτές, feminine αναστηλώτρια)

el-noun

αναστηλώτρια

anastilotís (romanization)
αναστηλωτές (plural)
αναστηλώτρια (feminine)
αναστηλωτής (nominative singular)
αναστηλωτές (nominative plural)
αναστηλωτή (genitive singular)
αναστηλωτών (genitive plural)
αναστηλωτή (accusative singular)
αναστηλωτές (accusative plural)
αναστηλωτή (singular vocative)
αναστηλωτές (plural vocative)


αναστηλώτρια

head

αναστηλώτριες

αναστηλώτρια • (anastilótria) f (plural αναστηλώτριες, masculine αναστηλωτής)

el-noun

αναστηλώτριες

anastilótria (romanization)
αναστηλώτριες (plural)
αναστηλωτής (masculine)
αναστηλώτρια (nominative singular)
αναστηλώτριες (nominative plural)
αναστηλώτριας (genitive singular)
αναστηλωτριών (genitive plural)
αναστηλώτρια (accusative singular)
αναστηλώτριες (accusative plural)
αναστηλώτρια (singular vocative)
αναστηλώτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αναστηλώτρια

αναστηλώτριες

αναστηλώτριας

αναστηλωτριών

αναστηλώτρια

αναστηλώτριες

αναστηλώτρια

αναστηλώτριες


αναστροφή

head

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α‧να‧στρο‧φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(exercise) lying on the back with legs raised


πουδραρίζομαι

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai) passive (past πουδραρίστηκα)

poudrarízomai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)

που‧δρα‧ρί‧ζομαι

πουδράρομαι πουδράρομαι#Greek

πουδράρω πουδράρω

(cosmetics) Alternative form of πουδράρομαι (poudráromai), passive of πουδράρω


πορτοκαλόπιτα

head

πορτοκαλόπιτες

πορτοκαλόπιτα • (portokalópita) f (plural πορτοκαλόπιτες)

el-noun

πορτοκαλόπιτες

portokalópita (romanization)
πορτοκαλόπιτες (plural)
πορτοκαλόπιτα (nominative singular)
πορτοκαλόπιτες (nominative plural)
πορτοκαλόπιτας (genitive singular)
πορτοκαλόπιτα (accusative singular)
πορτοκαλόπιτες (accusative plural)
πορτοκαλόπιτα (singular vocative)
πορτοκαλόπιτες (plural vocative)

el-decl-noun

πορτοκαλόπιτα

πορτοκαλόπιτες

πορτοκαλόπιτας

πορτοκαλόπιτα

πορτοκαλόπιτες

πορτοκαλόπιτα

πορτοκαλόπιτες

Plural genitive 'πορτοκαλοπιτών' is dysfunctional.

πορ‧το‧κα‧λό‧πι‧τα

πορτοκάλ(ι) (portokál(i), “orange”) + -ό- (-ó-) + -πιτα (πίτα) (-pita (píta), “pie”)

af

-πιτα (πίτα)


πατσαβουρόπιτα

head

πατσαβουρόπιτες

πατσαβουρόπιτα • (patsavourópita) f (plural πατσαβουρόπιτες)

el-noun

πατσαβουρόπιτες

patsavourópita (romanization)
πατσαβουρόπιτες (plural)
πατσαβουρόπιτα (nominative singular)
πατσαβουρόπιτες (nominative plural)
πατσαβουρόπιτας (genitive singular)
πατσαβουρόπιτα (accusative singular)
πατσαβουρόπιτες (accusative plural)
πατσαβουρόπιτα (singular vocative)
πατσαβουρόπιτες (plural vocative)

el-decl-noun

πατσαβουρόπιτα

πατσαβουρόπιτες

πατσαβουρόπιτας

πατσαβουρόπιτα

πατσαβουρόπιτες

πατσαβουρόπιτα

πατσαβουρόπιτες

πα‧τσα‧βου‧ρό‧πι‧τα

πατσαβούρ(α) (patsavoúr(a), “swab”) + -ό- (-ó-) + -πιτα (πίτα) (-pita (píta), “pie”)

af

πατσαβούρ(α)

-πιτα (πίτα)

cake or pie made with squashed phyllo, with any flavour added


ανατολίτισσα

head

ανατολίτισσες

ανατολίτισσα • (anatolítissa) f (plural ανατολίτισσες, masculine ανατολίτης)

el-noun

ανατολίτισσες

anatolítissa (romanization)
ανατολίτισσες (plural)
ανατολίτης (masculine)
ανατολίτισσα (nominative singular)
ανατολίτισσες (nominative plural)
ανατολίτισσας (genitive singular)
ανατολιτισσών (genitive plural)
ανατολίτισσα (accusative singular)
ανατολίτισσες (accusative plural)
ανατολίτισσα (singular vocative)
ανατολίτισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ανατολίτισσα

ανατολίτισσες

ανατολίτισσας

ανατολιτισσών

ανατολίτισσα

ανατολίτισσες

ανατολίτισσα

ανατολίτισσες

Anatolian (a female person from Anatolia or of Anatolian ethnicity)


ανατολίτης

head

ανατολίτισσα

ανατολίτης • (anatolítis) m (plural ανατολίτες, feminine ανατολίτισσα)

el-noun

ανατολίτισσα

anatolítis (romanization)
ανατολίτες (plural)
ανατολίτισσα (feminine)
ανατολίτης (nominative singular)
ανατολίτες (nominative plural)
ανατολίτη (genitive singular)
ανατολιτών (genitive plural)
ανατολίτη (accusative singular)
ανατολίτες (accusative plural)
ανατολίτη (singular vocative)
ανατολίτες (plural vocative)

Anatolian (a person, usually male, from Anatolia or of Anatolian ethnicity)


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός (anapaistikós)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικής (anapaistikís)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικούς (anapaistikoús)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικέ (anapaistiké)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


ανασκαφέας

head

ανασκαφέας • (anaskaféas) m (plural ανασκαφείς)

anaskaféas (romanization)
ανασκαφείς (plural)
ανασκαφέας (nominative singular)
ανασκαφείς (nominative plural)
ανασκαφέα (genitive singular)
ανασκαφέων (genitive plural)
ανασκαφέα (accusative singular)
ανασκαφείς (accusative plural)
ανασκαφέα (singular vocative)
ανασκαφείς (plural vocative)


γάμος ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων • (gámos omofylófilon) m (plural γάμοι ομοφυλόφιλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων

gámos omofylófilon (romanization)
γάμοι ομοφυλόφιλων (plural)


γάμος ομοφυλοφίλων

head

γάμος ομοφυλοφίλων

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων • (gámos omofylofílon) m (plural γάμοι ομοφυλοφίλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων

gámos omofylofílon (romanization)
γάμοι ομοφυλοφίλων (plural)

Τους πρώτους γάμους ομοφυλοφίλων στη Βρετανία χαιρέτισε τα μεσάνυχτα ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον

2014 March 29, Η Καθημερινή [Kathimerini], retrieved 2019-05-18:

Britain's first gay marriages were welcomed at midnight by British Prime Minister David Cameron.

Tous prótous gámous omofylofílon sti Vretanía chairétise ta mesánychta o prothypourgós tis Vretanías Ntéivint Kámeron


φιξάρω

head

φιξάρω • (fixáro)

el-verb

φιξάρω • (fixáro) (past φιξάρισα, passive φιξάρομαι)

fixáro (romanization)
φιξάρισα (past)
φιξάρομαι (passive)
φιξάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
φιξάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φιξάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φιξαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φιξάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φιξάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φιξάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φιξαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φιξάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
φιξάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φιξάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φιξαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φιξάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φιξάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φιξαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φιξαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φιξάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φιξάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φιξάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φιξαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φιξαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φιξάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φιξάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φιξάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φιξάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φιξάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φιξαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φιξαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φιξάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φιξάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
φιξαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φιξαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φιξαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φιξάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φιξάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
φιξαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φιξαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φιξαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φιξάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φιξάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
φιξαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φιξαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φιξαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φιξάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φιξάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
φιξαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φιξαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φιξάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φιξάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
φιξαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φιξαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φιξάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάραν (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φιξαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φιξαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φιξαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φιξαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φιξάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φιξάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φιξάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φιξαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φιξάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
φιξάρισε (active imperative perfective second-person singular)
φιξαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
φιξάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
φιξάρετε (active imperative perfective plural second-person)
φιξάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φιξαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φιξάροντας (active participle present)
έχοντας φιξάρει (active participle past)
φιξαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φιξάρει (active infinitive-aorist)
φιξαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from French fixer + -άρω (“suffix for verbs”).

(photography) to fix (a photographic image)


αναχωρητής

head

αναχωρητής • (anachoritís) m (plural αναχωρητές, feminine αναχωρήτρια)

anachoritís (romanization)
αναχωρητές (plural)
αναχωρήτρια (feminine)
αναχωρητής (nominative singular)
αναχωρητές (nominative plural)
αναχωρητή (genitive singular)
αναχωρητών (genitive plural)
αναχωρητή (accusative singular)
αναχωρητές (accusative plural)
αναχωρητή (singular vocative)
αναχωρητές (plural vocative)

(religion) hermit, recluse, anchorite (anachorite), eremite


ανδράποδο

ανδράποδο • (andrápodo) n (plural ανδράποδα)

andrápodo (romanization)
ανδράποδα (plural)
ανδράποδο (nominative singular)
ανδράποδα (nominative plural)
ανδράποδου (genitive singular)
ανδράποδων (genitive plural)
ανδράποδο (accusative singular)
ανδράποδα (accusative plural)
ανδράποδο (singular vocative)
ανδράποδα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνδράποδον (andrápodon).

(figurative) creep (a grovelling or obsequious person)


ανδραποδισμός

ανδραποδισμοί

ανδραποδισμός • (andrapodismós) m (plural ανδραποδισμοί)

el-noun

ανδραποδισμοί

andrapodismós (romanization)
ανδραποδισμοί (plural)
ανδραποδισμός (nominative singular)
ανδραποδισμοί (nominative plural)
ανδραποδισμού (genitive singular)
ανδραποδισμών (genitive plural)
ανδραποδισμό (accusative singular)
ανδραποδισμούς (accusative plural)
ανδραποδισμέ (singular vocative)
ανδραποδισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανδραποδισμός

ανδραποδισμοί

ανδραποδισμού

ανδραποδισμών

ανδραποδισμό

ανδραποδισμούς

ανδραποδισμέ

ανδραποδισμοί


αναχωρήτρια

head

αναχωρήτριες

αναχωρήτρια • (anachorítria) f (plural αναχωρήτριες, masculine αναχωρητής)

el-noun

αναχωρήτριες

anachorítria (romanization)
αναχωρήτριες (plural)
αναχωρητής (masculine)
αναχωρήτρια (nominative singular)
αναχωρήτριες (nominative plural)
αναχωρήτριας (genitive singular)
αναχωρητριών (genitive plural)
αναχωρήτρια (accusative singular)
αναχωρήτριες (accusative plural)
αναχωρήτρια (singular vocative)
αναχωρήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρήτριες

αναχωρήτριας

αναχωρητριών

αναχωρήτριες

αναχωρήτριες


ανδρείκελο

head

ανδρείκελο • (andreíkelo) n (plural ανδρείκελα)

andreíkelo (romanization)
ανδρείκελα (plural)
ανδρείκελο (nominative singular)
ανδρείκελα (nominative plural)
ανδρεικέλου (genitive singular)
ανδρείκελου (genitive singular)
ανδρεικέλων (genitive plural)
ανδρείκελο (accusative singular)
ανδρείκελα (accusative plural)
ανδρείκελο (singular vocative)
ανδρείκελα (plural vocative)

el-decl-noun

ανδρείκελου (andreíkelou) and ανδρείκελων (andreíkelon) are common, but 'ungrammatical', genitive forms.


ανδραποδίζω

head

ανδραποδίζω • (andrapodízo)

el-verb

ανδραποδίζομαι

ανδραποδίστηκα

ανδραποδίσθηκα

ανδραποδισμένος

ανδραποδίζω • (andrapodízo) (past ανδραπόδισα, passive ανδραποδίζομαι, p‑past ανδραποδίστηκα/ανδραποδίσθηκα, ppp ανδραποδισμένος)

andrapodízo (romanization)
ανδραπόδισα (past)
ανδραποδίζομαι (passive)
ανδραποδίστηκα (passive past)
ανδραποδίσθηκα (passive past)
ανδραποδισμένος (participle passive perfect)
ανδραποδίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανδραποδίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανδραποδίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανδραποδιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδραποδισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδραποδίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανδραποδίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανδραποδίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανδραποδιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδραποδισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδραποδίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανδραποδίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανδραποδίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανδραποδιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδραποδισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδραποδίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανδραποδίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανδραποδιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανδραποδιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδραποδισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδραποδίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανδραποδίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανδραποδίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδραποδιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδραποδιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδραποδισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδραποδίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδραποδίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδραποδίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδραποδίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδραποδίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανδραποδιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραπόδιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανδραπόδισα (active first-person indicative past perfective singular)
ανδραποδιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδραποδιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδραποδίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδραποδίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδραπόδιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανδραπόδισες (active indicative past perfective second-person singular)
ανδραποδιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδραποδιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδραποδίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανδραπόδιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανδραπόδισε (active indicative past perfective singular third-person)
ανδραποδιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδραποδιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδραποδίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανδραποδίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανδραποδίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανδραποδιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανδραποδιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδραποδισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδραποδίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανδραποδίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανδραποδιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανδραποδιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδραποδισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδραπόδιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραποδίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραποδίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραπόδισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανδραποδιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανδραποδίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανδραποδίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανδραποδίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανδραποδίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανδραποδιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανδραποδισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανδραπόδιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανδραπόδισε (active imperative perfective second-person singular)
ανδραποδίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανδραποδίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανδραποδίστε (active imperative perfective plural second-person)
ανδραποδίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανδραποδιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδραποδισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδραποδίζοντας (active participle present)
έχοντας ανδραποδίσει (active participle past)
ανδραποδισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανδραποδίσει (active infinitive-aorist)
ανδραποδιστεί (infinitive-aorist passive)
ανδραποδισθεί (infinitive-aorist passive)

αν‧δρα‧πο‧δί‧ζω

εξανδραποδίζω εξανδραποδίζω#Greek

(formal) Alternative form of εξανδραποδίζω (exandrapodízo, “to enslave”)


μοντέλο

montélo (romanization)
μοντέλα (plural)
μοντέλο (nominative singular)
μοντέλα (nominative plural)
μοντέλου (genitive singular)
μοντέλων (genitive plural)
μοντέλο (accusative singular)
μοντέλα (accusative plural)
μοντέλο (singular vocative)
μοντέλα (plural vocative)

μοντελίστα

female fashion designer, modellista, model maker

(manufacturing) model (version of a product)


νήμα

níma (romanization)
νήματα (plural)
νήμα (nominative singular)
νήματα (nominative plural)
νήματος (genitive singular)
νημάτων (genitive plural)
νήμα (accusative singular)
νήματα (accusative plural)
νήμα (singular vocative)
νήματα (plural vocative)


ανέμη

anémi (romanization)
ανέμες (plural)
ανέμη (nominative singular)
ανέμες (nominative plural)
ανέμης (genitive singular)
ανέμη (accusative singular)
ανέμες (accusative plural)
ανέμη (singular vocative)
ανέμες (plural vocative)

Inherited from Koine Greek ἀνέμη (anémē, “weasel”), from Ancient Greek ἄνεμος m (ánemos, “wind”).

inh+

(textiles) yarn winder, weasel, swift, reel


ανεμότρατα

head

ανεμότρατα • (anemótrata) f (plural ανεμότρατες)

anemótrata (romanization)
ανεμότρατες (plural)
ανεμότρατα (nominative singular)
ανεμότρατες (nominative plural)
ανεμότρατας (genitive singular)
ανεμότρατα (accusative singular)
ανεμότρατες (accusative plural)
ανεμότρατα (singular vocative)
ανεμότρατες (plural vocative)

α‧νε‧μό‧τρα‧τα


μπλου τζιν

μπλου τζιν • (blou tzin) n (indeclinable)

μπλουτζίν μπλουτζίν#Greek

Alternative form of μπλουτζίν (bloutzín)


ανδραδέλφη

ανδραδέλφη • (andradélfi) f (plural ανδραδέλφες, masculine ανδράδελφος)

andradélfi (romanization)
ανδραδέλφες (plural)
ανδράδελφος (masculine)
ανδραδέλφη (nominative singular)
ανδραδέλφες (nominative plural)
ανδραδέλφης (genitive singular)
ανδραδελφών (genitive plural)
ανδραδέλφη (accusative singular)
ανδραδέλφες (accusative plural)
ανδραδέλφη (singular vocative)
ανδραδέλφες (plural vocative)

sister-in-law (the sister of one's spouse)


ανδράδελφος

ανδράδελφος • (andrádelfos) m (plural ανδράδελφοι, feminine ανδραδέλφη)

andrádelfos (romanization)
ανδράδελφοι (plural)
ανδραδέλφη (feminine)
ανδράδελφος (nominative singular)
ανδράδελφοι (nominative plural)
ανδράδελφου (genitive singular)
ανδράδελφων (genitive plural)
ανδράδελφο (accusative singular)
ανδράδελφους (accusative plural)
ανδράδελφε (singular vocative)
ανδράδελφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανδράδελφους


ανδριαντοποιία

head

ανδριαντοποιίες

ανδριαντοποιία • (andriantopoiía) f (plural ανδριαντοποιίες)

el-noun

ανδριαντοποιίες

andriantopoiía (romanization)
ανδριαντοποιίες (plural)
ανδριαντοποιία (nominative singular)
ανδριαντοποιίες (nominative plural)
ανδριαντοποιίας (genitive singular)
ανδριαντοποιία (accusative singular)
ανδριαντοποιίες (accusative plural)
ανδριαντοποιία (singular vocative)
ανδριαντοποιίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανδριαντοποιία

ανδριαντοποιίες

ανδριαντοποιίας

ανδριαντοποιία

ανδριαντοποιίες

ανδριαντοποιία

ανδριαντοποιίες


ανθολογώ

head

ανθολογώ • (anthologó)

el-verb

ανθολογούμαι

ανθολογώ • (anthologó) (past ανθολόγησα, passive ανθολογούμαι)

anthologó (romanization)
ανθολόγησα (past)
ανθολογούμαι (passive)

(figurative) to anthologise (UK), anthologize (US) (collect poems, create an anthology)


πεσιμιστής

head

πεσιμιστής • (pesimistís) m (plural πεσιμιστές, feminine πεσιμίστρια)

pesimistís (romanization)
πεσιμιστές (plural)
πεσιμίστρια (feminine)
πεσιμιστής (nominative singular)
πεσιμιστές (nominative plural)
πεσιμιστή (genitive singular)
πεσιμιστών (genitive plural)
πεσιμιστή (accusative singular)
πεσιμιστές (accusative plural)
πεσιμιστή (singular vocative)
πεσιμιστές (plural vocative)

πε‧σι‧μι‧στής

Transfer or calque of French pessimiste, from Latin pessimus (“worst”) + -iste < -ιστής (-istḗs, masculine agent-noun suffix)


αγχωμένος

αγχωμένος • (anchoménos) m (feminine αγχωμένη, neuter αγχωμένο)

anchoménos (romanization)
αγχωμένη (feminine)
αγχωμένο (neuter)
αγχωμένος (masculine nominative singular)
αγχωμένη (feminine nominative singular)
αγχωμένο (neuter nominative singular)
αγχωμένοι (masculine nominative plural)
αγχωμένες (feminine nominative plural)
αγχωμένα (neuter nominative plural)
αγχωμένου (genitive masculine singular)
αγχωμένης (feminine genitive singular)
αγχωμένου (genitive neuter singular)
αγχωμένων (genitive masculine plural)
αγχωμένων (feminine genitive plural)
αγχωμένων (genitive neuter plural)
αγχωμένο (accusative masculine singular)
αγχωμένη (accusative feminine singular)
αγχωμένο (accusative neuter singular)
αγχωμένους (accusative masculine plural)
αγχωμένες (accusative feminine plural)
αγχωμένα (accusative neuter plural)
αγχωμένε (masculine singular vocative)
αγχωμένη (feminine singular vocative)
αγχωμένο (neuter singular vocative)
αγχωμένοι (masculine plural vocative)
αγχωμένες (feminine plural vocative)
αγχωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγχωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγχωμένος, etc.)

αγ‧χω‧μέ‧νος

Perfect participle of αγχώνομαι (anchónomai), passive voice of αγχώνω (“make anxious, stress”).


άπαξ λεγόμενον

head

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον • (ápax legómenon) n (plural άπαξ λεγόμενα)

el-noun

άπαξ λεγόμενα

ápax legómenon (romanization)
άπαξ λεγόμενα (plural)
άπαξ λεγόμενον (nominative singular)
άπαξ λεγόμενα (nominative plural)
άπαξ λεγομένου (genitive singular)
άπαξ λεγομένων (genitive plural)
άπαξ λεγόμενον (accusative singular)
άπαξ λεγόμενα (accusative plural)
άπαξ λεγόμενον (singular vocative)
άπαξ λεγόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγομένου

άπαξ λεγομένων

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

From Katharevousa ἅπαξ λεγόμενον, as with the ancient adverb ἅπαξ (hápax, “once”) and the neuter of the participle λεγόμενος (legómenos, “being said”) of λέγω (légō, “I say”), from the Latin term; see hapax legomenon.


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


ανθρακεργάτης

ανθρακεργάτες

ανθρακεργάτης • (anthrakergátis) m (plural ανθρακεργάτες)

el-noun

ανθρακεργάτες

anthrakergátis (romanization)
ανθρακεργάτες (plural)
ανθρακεργάτης (nominative singular)
ανθρακεργάτες (nominative plural)
ανθρακεργάτη (genitive singular)
ανθρακεργατών (genitive plural)
ανθρακεργάτη (accusative singular)
ανθρακεργάτες (accusative plural)
ανθρακεργάτη (singular vocative)
ανθρακεργάτες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακεργάτης

ανθρακεργάτες

ανθρακεργάτη

ανθρακεργατών

ανθρακεργάτη

ανθρακεργάτες

ανθρακεργάτη

ανθρακεργάτες


ανθρακέμπορος

head

ανθρακέμποροι

ανθρακέμπορος • (anthrakémporos) m (plural ανθρακέμποροι)

el-noun

ανθρακέμποροι

anthrakémporos (romanization)
ανθρακέμποροι (plural)
ανθρακέμπορος (nominative singular)
ανθρακέμποροι (nominative plural)
ανθρακέμπορου (genitive singular)
ανθρακεμπόρου (genitive singular)
ανθρακέμπορων (genitive plural)
ανθρακεμπόρων (genitive plural)
ανθρακέμπορο (accusative singular)
ανθρακέμπορους (accusative plural)
ανθρακεμπόρους (accusative plural)
ανθρακέμπορε (singular vocative)
ανθρακέμποροι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακέμπορος

ανθρακέμποροι

ανθρακέμπορου

ανθρακεμπόρου

ανθρακέμπορων

ανθρακεμπόρων

ανθρακέμπορο

ανθρακέμπορους

ανθρακεμπόρους

ανθρακέμπορε

ανθρακέμποροι


ανθυποσμηναγός

head

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγός • (anthyposminagós) m or f (plural ανθυποσμηναγοί)

el-noun

ανθυποσμηναγοί

anthyposminagós (romanization)
ανθυποσμηναγοί (plural)
ανθυποσμηναγός (nominative singular)
ανθυποσμηναγοί (nominative plural)
ανθυποσμηναγού (genitive singular)
ανθυποσμηναγών (genitive plural)
ανθυποσμηναγό (accusative singular)
ανθυποσμηναγούς (accusative plural)
ανθυποσμηναγέ (singular vocative)
ανθυποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποσμηναγός

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγού

ανθυποσμηναγών

ανθυποσμηναγό

ανθυποσμηναγούς

ανθυποσμηναγέ

ανθυποσμηναγοί

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


ανθυποπλοίαρχος

head

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχος • (anthypoploíarchos) m or f (plural ανθυποπλοίαρχοι)

el-noun

ανθυποπλοίαρχοι

anthypoploíarchos (romanization)
ανθυποπλοίαρχοι (plural)
ανθυποπλοίαρχος (nominative singular)
ανθυποπλοίαρχοι (nominative plural)
ανθυποπλοίαρχου (genitive singular)
ανθυποπλοιράρχου (genitive singular)
ανθυποπλοίαρχων (genitive plural)
ανθυποπλοιράρχων (genitive plural)
ανθυποπλοίαρχο (accusative singular)
ανθυποπλοίαρχους (accusative plural)
ανθυποπλοιράρχους (accusative plural)
ανθυποπλοίαρχε (singular vocative)
ανθυποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποπλοίαρχος

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχου

ανθυποπλοιράρχου

ανθυποπλοίαρχων

ανθυποπλοιράρχων

ανθυποπλοίαρχο

ανθυποπλοίαρχους

ανθυποπλοιράρχους

ανθυποπλοίαρχε

ανθυποπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
sub-lieutenant in the Royal Navy


ανδρολόγος

head

ανδρολόγος • (andrológos) m (plural ανδρολόγοι)

andrológos (romanization)
ανδρολόγοι (plural)
ανδρολόγος (nominative singular)
ανδρολόγοι (nominative plural)
ανδρολόγου (genitive singular)
ανδρολόγων (genitive plural)
ανδρολόγο (accusative singular)
ανδρολόγους (accusative plural)
ανδρολόγε (singular vocative)
ανδρολόγοι (plural vocative)


μπόουλινγκ

μπόουλινγκ • (bóoulingk) n (indeclinable)


φοβητσιάρης

φοβητσιάρικο

φοβητσιάρης • (fovitsiáris) m (feminine φοβητσιάρα, neuter φοβητσιάρικο)

el-adj

φοβητσιάρικο

fovitsiáris (romanization)
φοβητσιάρα (feminine)
φοβητσιάρικο (neuter)
φοβητσιάρης (masculine nominative singular)
φοβητσιάρα (feminine nominative singular)
φοβητσιάρικο (neuter nominative singular)
φοβητσιάρηδες (masculine nominative plural)
φοβητσιάρες (feminine nominative plural)
φοβητσιάρικα (neuter nominative plural)
φοβητσιάρη (genitive masculine singular)
φοβητσιάρας (feminine genitive singular)
φοβητσιάρικου (genitive neuter singular)
φοβητσιάρηδων (genitive masculine plural)
φοβητσιάρικων (genitive neuter plural)
φοβητσιάρη (accusative masculine singular)
φοβητσιάρα (accusative feminine singular)
φοβητσιάρικο (accusative neuter singular)
φοβητσιάρηδες (accusative masculine plural)
φοβητσιάρες (accusative feminine plural)
φοβητσιάρικα (accusative neuter plural)
φοβητσιάρη (masculine singular vocative)
φοβητσιάρα (feminine singular vocative)
φοβητσιάρικο (neuter singular vocative)
φοβητσιάρηδες (masculine plural vocative)
φοβητσιάρες (feminine plural vocative)
φοβητσιάρικα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φοβητσιάρης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φοβητσιάρης, etc.)

el-decl-adj-table

φοβητσιάρης (fovitsiáris)

φοβητσιάρα (fovitsiára)

φοβητσιάρικο (fovitsiáriko)

φοβητσιάρηδες (fovitsiárides)

φοβητσιάρες (fovitsiáres)

φοβητσιάρικα (fovitsiárika)

φοβητσιάρη (fovitsiári)

φοβητσιάρας (fovitsiáras)

φοβητσιάρικου (fovitsiárikou)

φοβητσιάρηδων (fovitsiáridon)

φοβητσιάρικων (fovitsiárikon)

φοβητσιάρη (fovitsiári)

φοβητσιάρα (fovitsiára)

φοβητσιάρικο (fovitsiáriko)

φοβητσιάρηδες (fovitsiárides)

φοβητσιάρες (fovitsiáres)

φοβητσιάρικα (fovitsiárika)

φοβητσιάρη (fovitsiári)

φοβητσιάρα (fovitsiára)

φοβητσιάρικο (fovitsiáriko)

φοβητσιάρηδες (fovitsiárides)

φοβητσιάρες (fovitsiáres)

φοβητσιάρικα (fovitsiárika)


ψωμάς

psomás (romanization)
ψωμάδες (plural)
ψωμάς (nominative singular)
ψωμάδες (nominative plural)
ψωμά (genitive singular)
ψωμάδων (genitive plural)
ψωμά (accusative singular)
ψωμάδες (accusative plural)
ψωμά (singular vocative)
ψωμάδες (plural vocative)

αρτοποιός αρτοποιός#Greek

φούρναρης φούρναρης#Greek

(colloquial) baker, informal synonym of αρτοποιός (artopoiós), φούρναρης (foúrnaris)


διανοούμενος

head

διανοούμενοι

διανοούμενος • (dianooúmenos) m (plural διανοούμενοι, feminine διανοούμενη)

el-noun

διανοούμενοι

dianooúmenos (romanization)
διανοούμενοι (plural)
διανοούμενη (feminine)
διανοούμενος (nominative singular)
διανοούμενοι (nominative plural)
διανοούμενου (genitive singular)
διανοούμενων (genitive plural)
διανοούμενο (accusative singular)
διανοούμενους (accusative plural)
διανοούμενε (singular vocative)
διανοούμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

διανοούμενος

διανοούμενοι

διανοούμενου

διανοούμενων

διανοούμενους

διανοούμενοι

δι‧α‧νο‧ού‧με‧νος

Learned borrowing from Ancient Greek διανοούμενος (dianooúmenos), present middle participle of διανοέομαι (dianoéomai). A calque of French intellectuel.

lbor

διανοούμενος

intellectual (an intelligent, learned person, especially one who discourses about learned matters)


άτονος

head

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άτονος (átonos)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονου (átonou)

άτονης (átonis)

άτονου (átonou)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονων (átonon)

άτονο (átono)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονους (átonous)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

άτονε (átone)

άτονη (átoni)

άτονο (átono)

άτονοι (átonoi)

άτονες (átones)

άτονα (átona)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


ανιψίδι

head

ανιψίδι • (anipsídi) n (plural ανιψίδια)

anipsídi (romanization)
ανιψίδια (plural)
ανιψίδι (nominative singular)
ανιψίδια (nominative plural)
ανιψίδι (accusative singular)
ανιψίδια (accusative plural)
ανιψίδι (singular vocative)
ανιψίδια (plural vocative)


βαΐζω

βαΐζω • (vaḯzo) f

el-noun

βαΐζω • (vaḯzo) f


αντζούγια

head

αντζούγια • (antzoúgia) f (plural αντζούγιες)

antzoúgia (romanization)
αντζούγιες (plural)
αντζούγια (nominative singular)
αντζούγιες (nominative plural)
αντζούγιας (genitive singular)
αντζούγια (accusative singular)
αντζούγιες (accusative plural)
αντζούγια (singular vocative)
αντζούγιες (plural vocative)

→ Armenian: անձրուկ (anjruk)

Ultimately a reborrowing from Ancient Greek ἀφύη (aphúē, “small fish”). The immediate source is Venetan anciuga, from Ligurian anciôa, from a Vulgar Latin development of Classical Latin aphyē, from Ancient Greek ἀφύη (aphúē). The ending -ια (-ia) is from the pronunciation of plural αντζούγες (antzoúges) /anˈdzuʝes/, from singular αντζούγα (antzoúga)..


αφετηρία

head

αφετηρία • (afetiría) f (plural αφετηρίες)

afetiría (romanization)
αφετηρίες (plural)
αφετηρία (nominative singular)
αφετηρίες (nominative plural)
αφετηρίας (genitive singular)
αφετηριών (genitive plural)
αφετηρία (accusative singular)
αφετηρίες (accusative plural)
αφετηρία (singular vocative)
αφετηρίες (plural vocative)


αυταπάτη

αυταπάτη • (aftapáti) f (plural αυταπάτες)

aftapáti (romanization)
αυταπάτες (plural)
αυταπάτη (nominative singular)
αυταπάτες (nominative plural)
αυταπάτης (genitive singular)
αυταπατών (genitive plural)
αυταπάτη (accusative singular)
αυταπάτες (accusative plural)
αυταπάτη (singular vocative)
αυταπάτες (plural vocative)

αυτό + απάτη


κοσμοπολίτης

κοσμοπολίτες

κοσμοπολίτισσα

κοσμοπολίτης • (kosmopolítis) m (plural κοσμοπολίτες, feminine κοσμοπολίτισσα)

el-noun

κοσμοπολίτες

κοσμοπολίτισσα

kosmopolítis (romanization)
κοσμοπολίτες (plural)
κοσμοπολίτισσα (feminine)
κοσμοπολίτης (nominative singular)
κοσμοπολίτες (nominative plural)
κοσμοπολίτη (genitive singular)
κοσμοπολιτών (genitive plural)
κοσμοπολίτη (accusative singular)
κοσμοπολίτες (accusative plural)
κοσμοπολίτη (singular vocative)
κοσμοπολίτες (plural vocative)

el-decl-noun

κοσμοπολίτης

κοσμοπολίτες

κοσμοπολιτών

κοσμοπολίτες

κοσμοπολίτες

κο‧σμο‧πο‧λί‧της

From Koine Greek κοσμοπολίτης (kosmopolítēs).

inh

κοσμοπολίτης

a cosmopolite; one who has traveled to many countries or is familiar with many cultures

(dated) a cosmopolitan (literally “world citizen”) who rejects loyalty to any particular nation; an internationalist or antinationalist


συνοριοφύλακας

head

συνοριοφύλακες

συνοριοφύλακας • (synoriofýlakas) m (plural συνοριοφύλακες)

el-noun

συνοριοφύλακες

synoriofýlakas (romanization)
συνοριοφύλακες (plural)
συνοριοφύλακας (nominative singular)
συνοριοφύλακες (nominative plural)
συνοριοφύλακα (genitive singular)
συνοριοφυλάκων (genitive plural)
συνοριοφύλακα (accusative singular)
συνοριοφύλακες (accusative plural)
συνοριοφύλακα (singular vocative)
συνοριοφύλακες (plural vocative)

el-decl-noun

συνοριοφύλακας

συνοριοφύλακες

συνοριοφύλακα

συνοριοφυλάκων

συνοριοφύλακα

συνοριοφύλακες

συνοριοφύλακα

συνοριοφύλακες

συ‧νο‧ρι‧ο‧φύ‧λα‧κας

σύνορο (sýnoro, “border”) + φύλακας (fýlakas, “guard”). From Byzantine Greek σῠ́νορον (súnoron, “border”) from Koine Greek σῠ́νορος (súnoros, “bordering”), and Ancient Greek φῠ́λᾰξ, φῠ́λᾰκος (phúlax, phúlakos, “guard”).

der

φῠ́λᾰξ, φῠ́λᾰκος


κορνφλάουρ

head

κορνφλάουρ • (kornfláour) n (indeclinable)


νισεστές

νισεστές • (nisestés) m (plural νισεστέδες)

nisestés (romanization)
νισεστέδες (plural)
νισεστές (nominative singular)
νισεστέδες (nominative plural)
νισεστέ (genitive singular)
νισεστέδων (genitive plural)
νισεστέ (accusative singular)
νισεστέδες (accusative plural)
νισεστέ (singular vocative)
νισεστέδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish نشاسته (nişaste, nişasta, “starch”), possibly with [a] > [e], ultimately from Persian نشاسته (nešâsta, nešâste).


ναύαρχος

head

ναύαρχος • (návarchos) m or f (plural ναύαρχοι)

návarchos (romanization)
ναύαρχοι (plural)
ναύαρχος (nominative singular)
ναύαρχοι (nominative plural)
ναυάρχου (genitive singular)
ναυάρχων (genitive plural)
ναύαρχο (accusative singular)
ναυάρχους (accusative plural)
ναύαρχε (singular vocative)
ναύαρχοι (plural vocative)

From Ancient Greek ναύαρχος (naúarkhos, “fleet commander, admiral”).

inh

(nautical) admiral in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-9


αντεισαγγελέας

head

αντεισαγγελείς

αντεισαγγελέας • (anteisangeléas) m or f (plural αντεισαγγελείς)

el-noun

αντεισαγγελείς

anteisangeléas (romanization)
αντεισαγγελείς (plural)
αντεισαγγελέας (nominative singular)
αντεισαγγελείς (nominative plural)
αντεισαγγελέα (genitive singular)
αντεισαγγελέως (genitive singular)
αντεισαγγελέων (genitive plural)
αντεισαγγελέα (accusative singular)
αντεισαγγελείς (accusative plural)
αντεισαγγελέα (singular vocative)
αντεισαγγελείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντεισαγγελέας

αντεισαγγελείς

αντεισαγγελέα

αντεισαγγελέως

αντεισαγγελέων

αντεισαγγελέα

αντεισαγγελείς

αντεισαγγελέα

αντεισαγγελείς

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

deputy district attorney, deputy public prosecutor


αντερί

anterí (romanization)
αντεριά (plural)
αντερί (nominative singular)
αντεριά (nominative plural)
αντεριού (genitive singular)
αντεριών (genitive plural)
αντερί (accusative singular)
αντεριά (accusative plural)
αντερί (singular vocative)
αντεριά (plural vocative)


μπροκαντέρ

head

μπροκαντέρ • (brokantér) m or f (indeclinable)


αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

αντιβασιλέας • (antivasiléas) m (plural αντιβασιλείς, feminine αντιβασίλισσα)

el-noun

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

antivasiléas (romanization)
αντιβασιλείς (plural)
αντιβασίλισσα (feminine)
αντιβασιλέας (nominative singular)
αντιβασιλείς (nominative plural)
αντιβασιλέα (genitive singular)
αντιβασιλέων (genitive plural)
αντιβασιλέα (accusative singular)
αντιβασιλείς (accusative plural)
αντιβασιλέα (singular vocative)
αντιβασιλείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασιλέων

αντιβασιλείς

αντιβασιλείς

αντι- (anti-) + βασιλέας (vasiléas, “king”)


αντίδωρο

head

αντίδωρο • (antídoro) m (plural αντίδωρα)

antídoro (romanization)
αντίδωρα (plural)
αντίδωρο (nominative singular)
αντίδωρα (nominative plural)
αντίδωρου (genitive singular)
αντίδωρων (genitive plural)
αντίδωρο (accusative singular)
αντίδωρα (accusative plural)
αντίδωρο (singular vocative)
αντίδωρα (plural vocative)

From Koine Greek ἀντίδωρον (antídōron), from Ancient Greek ἀντί + δῶρον (antí + dôron).

inh

ἀντί + δῶρον

(Christianity) host, communion wafer, communion bread


αντιναύαρχος

head

αντιναύαρχοι

αντιναύαρχος • (antinávarchos) m or f (plural αντιναύαρχοι)

el-noun

αντιναύαρχοι

antinávarchos (romanization)
αντιναύαρχοι (plural)
αντιναύαρχος (nominative singular)
αντιναύαρχοι (nominative plural)
αντιναυάρχου (genitive singular)
αντιναυάρχων (genitive plural)
αντιναύαρχο (accusative singular)
αντιναυάρχους (accusative plural)
αντιναύαρχε (singular vocative)
αντιναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιναύαρχος

αντιναύαρχοι

αντιναυάρχου

αντιναυάρχων

αντιναυάρχους

αντιναύαρχοι

From αντι- (anti-) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

vice-admiral, a rank in the Hellenic Coast Guard


ανχος

αντιναύαρχος αντιναύαρχος#Greek

Abbreviation of αντιναύαρχος (antinávarchos).


υπγος

υποστράτηγος υποστράτηγος#Greek

Abbreviation of υποστράτηγος (ypostrátigos).


στγος

στρατηγός στρατηγός#Greek


υπνχος

υποναύαρχος υποναύαρχος#Greek

Abbreviation of υποναύαρχος (yponávarchos).


αντγος

αντιστράτηγος αντιστράτηγος#Greek

Abbreviation of αντιστράτηγος (antistrátigos).


νχος

ναύαρχος ναύαρχος#Greek


στχης

στρατάρχης στρατάρχης#Greek

Abbreviation of στρατάρχης (stratárchis).


πτχος

πτέραρχος πτέραρχος#Greek


αιθεράρχης

head

αιθεράρχης • (aitherárchis) m or f (plural στρατάρχες)

aitherárchis (romanization)
στρατάρχες (plural)
αιθεράρχης (nominative singular)
αιθεράρχες (nominative plural)
αιθεράρχη (genitive singular)
αιθεραρχών (genitive plural)
αιθεράρχη (accusative singular)
αιθεράρχες (accusative plural)
αιθεράρχη (singular vocative)
αιθεράρχες (plural vocative)

(military, dated) An air force rank with the NATO grade OF-10 (obsolete in most modern air forces)

general of the air force
general of the air force


υποναύαρχος

υποναύαρχος • (yponávarchos) m or f (plural υποναύαρχοι)

yponávarchos (romanization)
υποναύαρχοι (plural)
υποναύαρχος (nominative singular)
υποναύαρχοι (nominative plural)
υποναυάρχου (genitive singular)
υποναυάρχων (genitive plural)
υποναύαρχο (accusative singular)
υποναυάρχους (accusative plural)
υποναύαρχε (singular vocative)
υποναύαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποναυάρχους

From υπο- (ypo-, “sub-”) + ναύαρχος (návarchos, “admiral”).

af

rear admiral, a rank in the Hellenic Coast Guard


πτέραρχος

head

πτέραρχος • (ptérarchos) m or f (plural πτέραρχοι)

ptérarchos (romanization)
πτέραρχοι (plural)
πτέραρχος (nominative singular)
πτέραρχοι (nominative plural)
πτεράρχου (genitive singular)
πτεράρχων (genitive plural)
πτέραρχο (accusative singular)
πτεράρχους (accusative plural)
πτέραρχε (singular vocative)
πτέραρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-9


ανθυπίατρος

ανθυπίατρος • (anthypíatros) m (plural ανθυπίατροι)

anthypíatros (romanization)
ανθυπίατροι (plural)
ανθυπίατρος (nominative singular)
ανθυπίατροι (nominative plural)
ανθυπίατρου (genitive singular)
ανθυπιάτρου (genitive singular)
ανθυπίατρων (genitive plural)
ανθυπιάτρων (genitive plural)
ανθυπίατρο (accusative singular)
ανθυπίατρους (accusative plural)
ανθυπιάτρους (accusative plural)
ανθυπίατρε (singular vocative)
ανθυπίατροι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίατρους

ανθυπιάτρους

(military, medicine) army surgeon (lieutenant)


ανθυπίλαρχος

head

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχος • (anthypílarchos) m (plural ανθυπίλαρχοι)

el-noun

ανθυπίλαρχοι

anthypílarchos (romanization)
ανθυπίλαρχοι (plural)
ανθυπίλαρχος (nominative singular)
ανθυπίλαρχοι (nominative plural)
ανθυπίλαρχου (genitive singular)
ανθυπιλάρχου (genitive singular)
ανθυπίλαρχων (genitive plural)
ανθυπιλάρχων (genitive plural)
ανθυπίλαρχο (accusative singular)
ανθυπίλαρχους (accusative plural)
ανθυπιλάρχους (accusative plural)
ανθυπίλαρχε (singular vocative)
ανθυπίλαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπίλαρχος

ανθυπίλαρχοι

ανθυπίλαρχου

ανθυπιλάρχου

ανθυπίλαρχων

ανθυπιλάρχων

ανθυπίλαρχους

ανθυπιλάρχους

ανθυπίλαρχοι

ανθ- (anth-, “anti”) + υπίλαρχος (ypílarchos, “cavalry lieutenant”).

prefix

(obsolete) the rank of second lieutenant in a cavalry unit

(military) the rank of second lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


απτχος

αντιπτέραρχος αντιπτέραρχος#Greek

Abbreviation of αντιπτέραρχος (antiptérarchos).


υπτχος

υποπτέραρχος υποπτέραρχος#Greek

Abbreviation of υποπτέραρχος (ypoptérarchos).


αντιπτέραρχος

head

αντιπτέραρχοι

αντιπτέραρχος • (antiptérarchos) m or f (plural αντιπτέραρχοι)

el-noun

αντιπτέραρχοι

antiptérarchos (romanization)
αντιπτέραρχοι (plural)
αντιπτέραρχος (nominative singular)
αντιπτέραρχοι (nominative plural)
αντιπτεράρχου (genitive singular)
αντιπτεράρχων (genitive plural)
αντιπτέραρχο (accusative singular)
αντιπτεράρχους (accusative plural)
αντιπτέραρχε (singular vocative)
αντιπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπτέραρχος

αντιπτέραρχοι

αντιπτεράρχου

αντιπτεράρχων

αντιπτέραρχο

αντιπτεράρχους

αντιπτέραρχε

αντιπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-8


υποπτέραρχος

head

υποπτέραρχοι

υποπτέραρχος • (ypoptérarchos) m or f (plural υποπτέραρχοι)

el-noun

υποπτέραρχοι

ypoptérarchos (romanization)
υποπτέραρχοι (plural)
υποπτέραρχος (nominative singular)
υποπτέραρχοι (nominative plural)
υποπτεράρχου (genitive singular)
υποπτεράρχων (genitive plural)
υποπτέραρχο (accusative singular)
υποπτεράρχους (accusative plural)
υποπτέραρχε (singular vocative)
υποπτέραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπτέραρχος

υποπτέραρχοι

υποπτεράρχου

υποπτεράρχων

υποπτεράρχους

υποπτέραρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-7


πχος

πλοίαρχος πλοίαρχος#Greek


πλοίαρχος

head

πλοίαρχος • (ploíarchos) m or f (plural πλοίαρχοι)

ploíarchos (romanization)
πλοίαρχοι (plural)
πλοίαρχος (nominative singular)
πλοίαρχοι (nominative plural)
πλοιάρχου (genitive singular)
πλοιάρχων (genitive plural)
πλοίαρχο (accusative singular)
πλοιάρχους (accusative plural)
πλοίαρχε (singular vocative)
πλοίαρχοι (plural vocative)

πλοίο (ploío) + -αρχος (-archos), the latter component from άρχω (árcho).

(nautical) captain in the Royal Navy and in the US navy, a rank with the NATO grade OF-5


ταξχος

ταξίαρχος ταξίαρχος#Greek


απχος

αρχιπλοίαρχος αρχιπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of αρχιπλοίαρχος (archiploíarchos).


αρχιπλοίαρχος

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοίαρχος • (archiploíarchos) m (plural αρχιπλοίαρχοι)

el-noun

αρχιπλοίαρχοι

archiploíarchos (romanization)
αρχιπλοίαρχοι (plural)
αρχιπλοίαρχος (nominative singular)
αρχιπλοίαρχοι (nominative plural)
αρχιπλοιάρχου (genitive singular)
αρχιπλοιάρχων (genitive plural)
αρχιπλοίαρχο (accusative singular)
αρχιπλοιάρχους (accusative plural)
αρχιπλοίαρχε (singular vocative)
αρχιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιπλοίαρχος

αρχιπλοίαρχοι

αρχιπλοιάρχου

αρχιπλοιάρχων

αρχιπλοίαρχο

αρχιπλοιάρχους

αρχιπλοίαρχε

αρχιπλοίαρχοι

rear admiral (lower half)
rear admiral (lower half)

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-6

rear admiral (lower half) (abbreviated RDML) in the US Navy


σμχος

σμήναρχος σμήναρχος#Greek


σμήναρχος

head

σμήναρχος • (smínarchos) m or f (plural σμήναρχοι)

smínarchos (romanization)
σμήναρχοι (plural)
σμήναρχος (nominative singular)
σμήναρχοι (nominative plural)
σμήναρχου (genitive singular)
σμηνάρχου (genitive singular)
σμήναρχων (genitive plural)
σμηνάρχων (genitive plural)
σμήναρχο (accusative singular)
σμήναρχους (accusative plural)
σμηνάρχους (accusative plural)
σμήναρχε (singular vocative)
σμήναρχοι (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-5


οπτός

οπτός • (optós) m (feminine οπτή, neuter οπτό)

optós (romanization)
οπτή (feminine)
οπτό (neuter)
οπτός (masculine nominative singular)
οπτή (feminine nominative singular)
οπτό (neuter nominative singular)
οπτοί (masculine nominative plural)
οπτές (feminine nominative plural)
οπτά (neuter nominative plural)
οπτού (genitive masculine singular)
οπτής (feminine genitive singular)
οπτού (genitive neuter singular)
οπτών (genitive masculine plural)
οπτών (feminine genitive plural)
οπτών (genitive neuter plural)
οπτό (accusative masculine singular)
οπτή (accusative feminine singular)
οπτό (accusative neuter singular)
οπτούς (accusative masculine plural)
οπτές (accusative feminine plural)
οπτά (accusative neuter plural)
οπτέ (masculine singular vocative)
οπτή (feminine singular vocative)
οπτό (neuter singular vocative)
οπτοί (masculine plural vocative)
οπτές (feminine plural vocative)
οπτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οπτός (optós)

οπτοί (optoí)

οπτές (optés)

οπτού (optoú)

οπτής (optís)

οπτού (optoú)

οπτών (optón)

οπτών (optón)

οπτών (optón)

οπτούς (optoús)

οπτές (optés)

οπτοί (optoí)

οπτές (optés)


άνοπτος

head

άνοπτος • (ánoptos) m (feminine άνοπτη, neuter άνοπτο)

ánoptos (romanization)
άνοπτη (feminine)
άνοπτο (neuter)
άνοπτος (masculine nominative singular)
άνοπτη (feminine nominative singular)
άνοπτο (neuter nominative singular)
άνοπτοι (masculine nominative plural)
άνοπτες (feminine nominative plural)
άνοπτα (neuter nominative plural)
άνοπτου (genitive masculine singular)
άνοπτης (feminine genitive singular)
άνοπτου (genitive neuter singular)
άνοπτων (genitive masculine plural)
άνοπτων (feminine genitive plural)
άνοπτων (genitive neuter plural)
άνοπτο (accusative masculine singular)
άνοπτη (accusative feminine singular)
άνοπτο (accusative neuter singular)
άνοπτους (accusative masculine plural)
άνοπτες (accusative feminine plural)
άνοπτα (accusative neuter plural)
άνοπτε (masculine singular vocative)
άνοπτη (feminine singular vocative)
άνοπτο (neuter singular vocative)
άνοπτοι (masculine plural vocative)
άνοπτες (feminine plural vocative)
άνοπτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άνοπτος (ánoptos)

άνοπτη (ánopti)

άνοπτο (ánopto)

άνοπτοι (ánoptoi)

άνοπτες (ánoptes)

άνοπτα (ánopta)

άνοπτου (ánoptou)

άνοπτης (ánoptis)

άνοπτου (ánoptou)

άνοπτων (ánopton)

άνοπτων (ánopton)

άνοπτων (ánopton)

άνοπτο (ánopto)

άνοπτη (ánopti)

άνοπτο (ánopto)

άνοπτους (ánoptous)

άνοπτες (ánoptes)

άνοπτα (ánopta)

άνοπτε (ánopte)

άνοπτη (ánopti)

άνοπτο (ánopto)

άνοπτοι (ánoptoi)

άνοπτες (ánoptes)

άνοπτα (ánopta)

Coordinate term: άψητος (ápsitos)


άνορακ

Borrowed from English anorak, from Greenlandic annoraaq.

Coordinate term: μπουφάν (boufán)


βλάμης

head

βλάμης • (vlámis) m (plural βλάμηδες, feminine βλάμισσα)

vlámis (romanization)
βλάμηδες (plural)
βλάμισσα (feminine)
βλάμης (nominative singular)
βλάμηδες (nominative plural)
βλάμη (genitive singular)
βλάμηδων (genitive plural)
βλάμη (accusative singular)
βλάμηδες (accusative plural)
βλάμη (singular vocative)
βλάμηδες (plural vocative)


χαρτάκι

χαρτάκι • (chartáki) n (plural χαρτάκια)

chartáki (romanization)
χαρτάκια (plural)
χαρτάκι (nominative singular)
χαρτάκια (nominative plural)
χαρτάκι (accusative singular)
χαρτάκια (accusative plural)
χαρτάκι (singular vocative)
χαρτάκια (plural vocative)

χαρτ(ί) (chart(í), “paper”) + -άκι (-áki, “diminutive of”)

af

χαρτί χαρτί#Greek

a small piece of paper child (diminutive of χαρτί (chartí))


ανπχος

αντιπλοίαρχος αντιπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of αντιπλοίαρχος (antiploíarchos).


ανχης

αντισυνταγματάρχης αντισυνταγματάρχης#Greek

Abbreviation of αντισυνταγματάρχης (antisyntagmatárchis).


ασμχος

αντισμήναρχος αντισμήναρχος#Greek

Abbreviation of αντισμήναρχος (antismínarchos).


σχης

συνταγματάρχης συνταγματάρχης#Greek

Abbreviation of συνταγματάρχης (syntagmatárchis).


αντιπλοίαρχος

head

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοίαρχος • (antiploíarchos) m or f (plural αντιπλοίαρχοι)

el-noun

αντιπλοίαρχοι

antiploíarchos (romanization)
αντιπλοίαρχοι (plural)
αντιπλοίαρχος (nominative singular)
αντιπλοίαρχοι (nominative plural)
αντιπλοιάρχου (genitive singular)
αντιπλοιάρχων (genitive plural)
αντιπλοίαρχο (accusative singular)
αντιπλοιάρχους (accusative plural)
αντιπλοίαρχε (singular vocative)
αντιπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπλοίαρχος

αντιπλοίαρχοι

αντιπλοιάρχου

αντιπλοιάρχων

αντιπλοίαρχο

αντιπλοιάρχους

αντιπλοίαρχε

αντιπλοίαρχοι

(nautical) first mate, chief mate, first officer


αντισμήναρχος

head

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχος • (antismínarchos) m or f (plural αντισμήναρχοι)

el-noun

αντισμήναρχοι

antismínarchos (romanization)
αντισμήναρχοι (plural)
αντισμήναρχος (nominative singular)
αντισμήναρχοι (nominative plural)
αντισμήναρχου (genitive singular)
αντισμηνάρχου (genitive singular)
αντισμήναρχων (genitive plural)
αντισμηνάρχων (genitive plural)
αντισμήναρχο (accusative singular)
αντισμήναρχους (accusative plural)
αντισμηνάρχους (accusative plural)
αντισμήναρχε (singular vocative)
αντισμήναρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντισμήναρχος

αντισμήναρχοι

αντισμήναρχου

αντισμηνάρχου

αντισμήναρχων

αντισμηνάρχων

αντισμήναρχο

αντισμήναρχους

αντισμηνάρχους

αντισμήναρχε

αντισμήναρχοι

(military) an air force rank with the NATO grade OF-4


πχης

πλωτάρχης πλωτάρχης#Greek


πλωτάρχης

head

πλωτάρχης • (plotárchis) m or f (plural πλωτάρχες)

plotárchis (romanization)
πλωτάρχες (plural)
πλωτάρχης (nominative singular)
πλωτάρχες (nominative plural)
πλωτάρχη (genitive singular)
πλωταρχών (genitive plural)
πλωτάρχη (accusative singular)
πλωτάρχες (accusative plural)
πλωτάρχη (singular vocative)
πλωτάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

Also, a dated, very formal singular vocative, <i class="Grek mention" lang="el">πλωτάρχα</i> (plotárcha)!

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek πλωτάρχης (plōtárkhēs, “shipmaster”), from the Ancient Greek πλωτ(ός) (plōt(ós), “navigable, floating”) + -άρχης (-árchis, suffix for leader).

der

lieutenant commander
lieutenant commander

(military) the rank of lieutenant commander in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-3


τχης

ταγματάρχης ταγματάρχης#Greek

Abbreviation of ταγματάρχης (tagmatárchis).


επγος

επισμηναγός επισμηναγός#Greek

Abbreviation of επισμηναγός (episminagós).


επισμηναγός

head

επισμηναγός • (episminagós) m or f (plural επισμηναγοί)

episminagós (romanization)
επισμηναγοί (plural)
επισμηναγός (nominative singular)
επισμηναγοί (nominative plural)
επισμηναγού (genitive singular)
επισμηναγών (genitive plural)
επισμηναγό (accusative singular)
επισμηναγούς (accusative plural)
επισμηναγέ (singular vocative)
επισμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

επισμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-3


διοικητής

head

διοικητής • (dioikitís) m (plural διοικητές, feminine διοικήτρια)

dioikitís (romanization)
διοικητές (plural)
διοικήτρια (feminine)
διοικητής (nominative singular)
διοικητές (nominative plural)
διοικητή (genitive singular)
διοικητών (genitive plural)
διοικητή (accusative singular)
διοικητές (accusative plural)
διοικητή (singular vocative)
διοικητές (plural vocative)

δι‧οι‧κη‧τής

Learned borrowing from Koine Greek διοικητής (dioikētḗs). By surface analysis, διοικώ (dioikó) + -τής (-tís).


ανθολόγιο

head

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

ανθυπασπίστρια • (anthypaspístria) m (plural ανθυπασπίστριες, masculine ανθυπασπιστής)

el-noun

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπιστής

tlb

(the masculine is also used for the feminine)

anthypaspístria (romanization)
ανθυπασπίστριες (plural)
ανθυπασπιστής (masculine)
ανθυπασπίστρια (nominative singular)
ανθυπασπίστριες (nominative plural)
ανθυπασπίστριας (genitive singular)
ανθυπασπιστριών (genitive plural)
ανθυπασπίστρια (accusative singular)
ανθυπασπίστριες (accusative plural)
ανθυπασπίστρια (singular vocative)
ανθυπασπίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστριας

ανθυπασπιστριών

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

ανθυπασπίστρια

ανθυπασπίστριες

warrant officer class 1
warrant officer class 1

regimental sergeant major
regimental sergeant major

(British army) warrant officer class 1, regimental sergeant major


ανθοτύρι

head

ανθοτύρι • (anthotýri) n (plural ανθοτύρια)

anthotýri (romanization)
ανθοτύρια (plural)
ανθοτύρι (nominative singular)
ανθοτύρια (nominative plural)
ανθοτύρι (accusative singular)
ανθοτύρια (accusative plural)
ανθοτύρι (singular vocative)
ανθοτύρια (plural vocative)

ανθότυρο ανθότυρο#Greek

Alternative form of ανθότυρο (anthótyro)


Λευκαδίτης

Λευκαδίτισσα

Λευκαδίτης • (Lefkadítis) m (plural Λευκαδίτες, feminine Λευκαδίτισσα)

el-noun

Λευκαδίτισσα

Lefkadítis (romanization)
Λευκαδίτες (plural)
Λευκαδίτισσα (feminine)
Λευκαδίτης (nominative singular)
Λευκαδίτες (nominative plural)
Λευκαδίτη (genitive singular)
Λευκαδιτών (genitive plural)
Λευκαδίτη (accusative singular)
Λευκαδίτες (accusative plural)
Λευκαδίτη (singular vocative)
Λευκαδίτες (plural vocative)

Leucadian (male citizen or inhabitant of Lefkada)


λγος

λοχαγός λοχαγός#Greek


επίλαρχος

epílarchos (romanization)
επίλαρχος (nominative singular)
επίλαρχοι (nominative plural)
επίλαρχου (genitive singular)
επιλάρχου (genitive singular)
επίλαρχων (genitive plural)
επιλάρχων (genitive plural)
επίλαρχο (accusative singular)
επίλαρχους (accusative plural)
επιλάρχους (accusative plural)
επίλαρχε (singular vocative)
επίλαρχοι (plural vocative)

Coordinate term: (infantry major) ταγματάρχης (tagmatárchis)

(military) the rank of major in an armoured unit (NATO grade OF-3 in the British and US armies)


υπχος

υποπλοίαρχος υποπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of υποπλοίαρχος (ypoploíarchos).


σγος

σμηναγός σμηναγός#Greek


υποπλοίαρχος

head

υποπλοίαρχοι

υποπλοίαρχος • (ypoploíarchos) m or f (plural υποπλοίαρχοι)

el-noun

υποπλοίαρχοι

ypoploíarchos (romanization)
υποπλοίαρχοι (plural)
υποπλοίαρχος (nominative singular)
υποπλοίαρχοι (nominative plural)
υποπλοιάρχου (genitive singular)
υποπλοιάρχων (genitive plural)
υποπλοίαρχο (accusative singular)
υποπλοιάρχους (accusative plural)
υποπλοίαρχε (singular vocative)
υποπλοίαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

υποπλοίαρχος

υποπλοίαρχοι

υποπλοιάρχου

υποπλοιάρχων

υποπλοιάρχους

υποπλοίαρχοι

(military) the rank of lieutenant in the Royal Navy and US navy with the NATO grade OF-2


σμηναγός

head

σμηναγός • (sminagós) m or f (plural σμηναγοί)

sminagós (romanization)
σμηναγοί (plural)
σμηναγός (nominative singular)
σμηναγοί (nominative plural)
σμηναγού (genitive singular)
σμηναγών (genitive plural)
σμηναγό (accusative singular)
σμηναγούς (accusative plural)
σμηναγέ (singular vocative)
σμηναγοί (plural vocative)

(military) an air force rank with the NATO grade OF-2


σμρος

σημαιοφόρος σημαιοφόρος#Greek

Abbreviation of σημαιοφόρος (simaiofóros).


ανθχος

ανθυποπλοίαρχος ανθυποπλοίαρχος#Greek

Abbreviation of ανθυποπλοίαρχος (anthypoploíarchos).


σημαιοφόρος

σημαιοφόρος • (simaiofóros) m or f (plural σημαιοφόροι)

simaiofóros (romanization)
σημαιοφόροι (plural)
σημαιοφόρος (nominative singular)
σημαιοφόροι (nominative plural)
σημαιοφόρου (genitive singular)
σημαιοφόρων (genitive plural)
σημαιοφόρο (accusative singular)
σημαιοφόρους (accusative plural)
σημαιοφόρε (singular vocative)
σημαιοφόροι (plural vocative)

el-decl-noun

σημαιοφόρους

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
ensign in the US Navy


ανθλγός

ανθυπολοχαγός ανθυπολοχαγός#Greek

Abbreviation of ανθυπολοχαγός (anthypolochagós).


ανθλχος

ανθυπίλαρχος ανθυπίλαρχος#Greek

Abbreviation of ανθυπίλαρχος (anthypílarchos).


υπλγός

υπολοχαγός υπολοχαγός#Greek

Abbreviation of υπολοχαγός (ypolochagós).


υπλγος

υπίλαρχος υπίλαρχος#Greek


υπσγος

υποσμηναγός υποσμηναγός#Greek

Abbreviation of υποσμηναγός (yposminagós).


ανθσγος

ανθυποσμηναγός ανθυποσμηναγός#Greek

Abbreviation of ανθυποσμηναγός (anthyposminagós).


υποσμηναγός

head

υποσμηναγός • (yposminagós) m or f (plural υποσμηναγοί)

yposminagós (romanization)
υποσμηναγοί (plural)
υποσμηναγός (nominative singular)
υποσμηναγοί (nominative plural)
υποσμηναγού (genitive singular)
υποσμηναγών (genitive plural)
υποσμηναγό (accusative singular)
υποσμηναγούς (accusative plural)
υποσμηναγέ (singular vocative)
υποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

υποσμηναγούς

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


υπίλαρχος

head

υπίλαρχος • (ypílarchos) m or f (plural υπίλαρχοι)

ypílarchos (romanization)
υπίλαρχοι (plural)
υπίλαρχος (nominative singular)
υπίλαρχοι (nominative plural)
υπίλαρχου (genitive singular)
υπιλάρχου (genitive singular)
υπίλαρχων (genitive plural)
υπιλάρχων (genitive plural)
υπίλαρχο (accusative singular)
υπίλαρχους (accusative plural)
υπιλάρχους (accusative plural)
υπίλαρχε (singular vocative)
υπίλαρχοι (plural vocative)

(military) the rank of lieutenant in an armoured unit (NATO grade OF-1 in the British and US armies)


αντικριστός

αντικριστός • (antikristós) m (feminine αντικριστή, neuter αντικριστό)

antikristós (romanization)
αντικριστή (feminine)
αντικριστό (neuter)
αντικριστός (masculine nominative singular)
αντικριστή (feminine nominative singular)
αντικριστό (neuter nominative singular)
αντικριστοί (masculine nominative plural)
αντικριστές (feminine nominative plural)
αντικριστά (neuter nominative plural)
αντικριστού (genitive masculine singular)
αντικριστής (feminine genitive singular)
αντικριστού (genitive neuter singular)
αντικριστών (genitive masculine plural)
αντικριστών (feminine genitive plural)
αντικριστών (genitive neuter plural)
αντικριστό (accusative masculine singular)
αντικριστή (accusative feminine singular)
αντικριστό (accusative neuter singular)
αντικριστούς (accusative masculine plural)
αντικριστές (accusative feminine plural)
αντικριστά (accusative neuter plural)
αντικριστέ (masculine singular vocative)
αντικριστή (feminine singular vocative)
αντικριστό (neuter singular vocative)
αντικριστοί (masculine plural vocative)
αντικριστές (feminine plural vocative)
αντικριστά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αντικριστός (antikristós)

αντικριστή (antikristí)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστοί (antikristoí)

αντικριστές (antikristés)

αντικριστά (antikristá)

αντικριστού (antikristoú)

αντικριστής (antikristís)

αντικριστού (antikristoú)

αντικριστών (antikristón)

αντικριστών (antikristón)

αντικριστών (antikristón)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστή (antikristí)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστούς (antikristoús)

αντικριστές (antikristés)

αντικριστά (antikristá)

αντικριστέ (antikristé)

αντικριστή (antikristí)

αντικριστό (antikristó)

αντικριστοί (antikristoí)

αντικριστές (antikristés)

αντικριστά (antikristá)

αντικρίζω

to set eyes on, to face, to look in the face


Χόγκουαρτς

head

Χόγκουαρτς • (Chógkouarts) n (indeclinable)

Hogwarts, the fictional school of magic in the Harry Potter series.


αντίκλητος

αντίκλητος • (antíklitos) m

el-noun

αντίκλητος • (antíklitos) m

antíklitos (romanization)
αντίκλητος (nominative singular)
αντίκλητοι (nominative plural)
αντίκλητου (genitive singular)
αντικλήτου (genitive singular)
αντίκλητων (genitive plural)
αντικλήτων (genitive plural)
αντίκλητο (accusative singular)
αντίκλητους (accusative plural)
αντικλήτους (accusative plural)
αντίκλητε (singular vocative)
αντίκλητοι (plural vocative)


αντικριστής

head

αντικρίστρια

αντικριστής • (antikristís) m (plural αντικριστές, feminine αντικρίστρια)

el-noun

αντικρίστρια

antikristís (romanization)
αντικριστές (plural)
αντικρίστρια (feminine)
αντικριστής (nominative singular)
αντικριστές (nominative plural)
αντικριστή (genitive singular)
αντικριστών (genitive plural)
αντικριστή (accusative singular)
αντικριστές (accusative plural)
αντικριστή (singular vocative)
αντικριστές (plural vocative)

α‧ντι‧κρι‧στής

Stem αντικρισ- of verb αντικρίζω (antikrízo), + -τής (-tís).

also see χρηματιστής m (chrimatistís, “stockbroker”)


αντιανεμικό

head

αντιανεμικό • (antianemikó) n (plural αντιανεμικά)

antianemikó (romanization)
αντιανεμικά (plural)
αντιανεμικό (nominative singular)
αντιανεμικά (nominative plural)
αντιανεμικού (genitive singular)
αντιανεμικών (genitive plural)
αντιανεμικό (accusative singular)
αντιανεμικά (accusative plural)
αντιανεμικό (singular vocative)
αντιανεμικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντιανεμικού

αντιανεμικών


παλικάρι

head

παλικάρι • (palikári) n (plural παλικάρια)

palikári (romanization)
παλικάρια (plural)
παλικάρι (nominative singular)
παλικάρια (nominative plural)
παλικαριού (genitive singular)
παλικαριών (genitive plural)
παλικάρι (accusative singular)
παλικάρια (accusative plural)
παλικάρι (singular vocative)
παλικάρια (plural vocative)

→ Aromanian: palicar

→ Ladino: palikar

→ Romanian: palicar

desctree

→ Ottoman Turkish: پالیقاریا (palikarya)
Turkish: palikarya

From Koine Greek παλικάριν (palikárin), diminutive of Ancient Greek πάλλαξ (pállax). Cognate with Pontic Greek παλληκάρι (pallikári).


μεθυστικός

head

μεθυστικός • (methystikós) m (feminine μεθυστική, neuter μεθυστικό)

methystikós (romanization)
μεθυστική (feminine)
μεθυστικό (neuter)
μεθυστικός (masculine nominative singular)
μεθυστική (feminine nominative singular)
μεθυστικό (neuter nominative singular)
μεθυστικοί (masculine nominative plural)
μεθυστικές (feminine nominative plural)
μεθυστικά (neuter nominative plural)
μεθυστικού (genitive masculine singular)
μεθυστικής (feminine genitive singular)
μεθυστικού (genitive neuter singular)
μεθυστικών (genitive masculine plural)
μεθυστικών (feminine genitive plural)
μεθυστικών (genitive neuter plural)
μεθυστικό (accusative masculine singular)
μεθυστική (accusative feminine singular)
μεθυστικό (accusative neuter singular)
μεθυστικούς (accusative masculine plural)
μεθυστικές (accusative feminine plural)
μεθυστικά (accusative neuter plural)
μεθυστικέ (masculine singular vocative)
μεθυστική (feminine singular vocative)
μεθυστικό (neuter singular vocative)
μεθυστικοί (masculine plural vocative)
μεθυστικές (feminine plural vocative)
μεθυστικά (neuter plural vocative)