συνέχεια

head

συνέχεια • (synécheia) f (plural συνέχειες)

synécheia (romanization)
συνέχειες (plural)
συνέχεια (nominative singular)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (plural vocative)

ασυνέχεια

antonym(s) of “continuation, continuity”

From Ancient Greek συνέχεια (sunékheia), from συνεχής (sunekhḗs) + -εια (-eia).

(typography) hyphen (The symbol "‐", typically used to join two or more words to form a compound term)


χυλοπίτα

χυλοπίτα • (chylopíta) f (plural χυλοπίτες)

chylopíta (romanization)
χυλοπίτες (plural)
χυλοπίτα (nominative singular)
χυλοπίτες (nominative plural)
χυλοπίτας (genitive singular)
χυλοπίτων (genitive plural)
χυλοπίτα (accusative singular)
χυλοπίτες (accusative plural)
χυλοπίτα (singular vocative)
χυλοπίτες (plural vocative)

From χυλ(ός) (chyl(ós)) + -ο- (-o-) + πίτα (píta).

af

χυλός<alt:χυλ(ός)>

(chiefly in the plural) hilopites (traditional Greek-style pasta cut into strips or squares)


άλτρια

head

άλτρια • (áltria) f (plural άλτριες, masculine άλτης)

áltria (romanization)
άλτριες (plural)
άλτης (masculine)
άλτρια (nominative singular)
άλτριες (nominative plural)
άλτριας (genitive singular)
αλτριών (genitive plural)
άλτρια (accusative singular)
άλτριες (accusative plural)
άλτρια (singular vocative)
άλτριες (plural vocative)

άλτρια του ύψους ― áltria tou ýpsous ― highjumper

άλτρια του μήκους ― áltria tou míkous ― longjumper


αλατζάς

αλατζάς • (alatzás) m (plural αλατζάδες)

alatzás (romanization)
αλατζάδες (plural)
αλατζάς (nominative singular)
αλατζάδες (nominative plural)
αλατζά (genitive singular)
αλατζάδων (genitive plural)
αλατζά (accusative singular)
αλατζάδες (accusative plural)
αλατζά (singular vocative)
αλατζάδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish آلاجه (alaca, “multicoloured”).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">alaca</i>

(by extension) cheap clothing made from it


αλευρού

head

αλευρού • (alevroú) f (plural αλευρούδες, masculine αλευράς)

alevroú (romanization)
αλευρούδες (plural)
αλευράς (masculine)
αλευρού (nominative singular)
αλευρούδες (nominative plural)
αλευρούς (genitive singular)
αλευρούδων (genitive plural)
αλευρού (accusative singular)
αλευρούδες (accusative plural)
αλευρού (singular vocative)
αλευρούδες (plural vocative)


αλιάδα

aliáda (romanization)
αλιάδες (plural)
αλιάδα (nominative singular)
αλιάδες (nominative plural)
αλιάδας (genitive singular)
αλιάδων (genitive plural)
αλιάδα (accusative singular)
αλιάδες (accusative plural)
αλιάδα (singular vocative)
αλιάδες (plural vocative)

A mediaeval borrowing from Italian agliata.


σκορδαλιά

σκορδαλιά • (skordaliá) f (plural σκορδαλιές)

skordaliá (romanization)
σκορδαλιές (plural)
σκορδαλιά (nominative singular)
σκορδαλιές (nominative plural)
σκορδαλιάς (genitive singular)
σκορδαλιών (genitive plural)
σκορδαλιά (accusative singular)
σκορδαλιές (accusative plural)
σκορδαλιά (singular vocative)
σκορδαλιές (plural vocative)

σκόρδο (skórdo, “garlic”) + αλιάδα (aliáda, “aliada”)


λησμονώ

head

λησμονώ • (lismonó)

el-verb

λησμονημένος

λησμονώ • (lismonó) / λησμονάω (past λησμόνησα, passive λησμονούμαι/λησμονιέμαι, p‑past λησμονήθηκα, ppp λησμονημένος)

lismonó (romanization)
λησμόνησα (past)
λησμονούμαι (passive)
λησμονιέμαι (passive)
λησμονήθηκα (passive past)
λησμονημένος (participle passive perfect)
λησμονώ - λησμονάω (active first-person imperfective indicative present singular)
λησμονήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λησμονούμαι - λησμονιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
λησμονηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
λησμονείς - λησμονάς (active imperfective indicative present second-person singular)
λησμονήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λησμονείσαι - λησμονιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
λησμονηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
λησμονεί - λησμονάει (active imperfective indicative present singular third-person)
λησμονήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λησμονείται - λησμονιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
λησμονηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
λησμονούμε - λησμονάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
λησμονήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λησμονούμαστε - λησμονιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
λησμονηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
λησμονείτε - λησμονάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
λησμονήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λησμονείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
{λησμονείσθε} - λησμονιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
λησμονηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
λησμονούν - λησμονάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λησμονούνε - λησμονάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λησμονάν (active imperfective indicative plural present third-person)
λησμονήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λησμονήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
λησμονούνται - λησμονιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
λησμονηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λησμονηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
λησμονούσα - λησμόναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
λησμόνησα (active first-person indicative past perfective singular)
[λησμονούμουν]² - λησμονιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[λησμονούμουν]² - λησμονιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
λησμονήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
λησμονούσες - λησμόναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
λησμόνησες (active indicative past perfective second-person singular)
[λησμονούσουν] - λησμονιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[λησμονούσουν] - λησμονιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
λησμονήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
λησμονούσε - λησμόναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
λησμόνησε (active indicative past perfective singular third-person)
λησμονούνταν -λησμονιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λησμονούνταν -λησμονιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
λησμονήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
λησμονούσαμε - λησμονάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λησμονήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λησμονούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
(‑ούμαστε) - λησμονιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
λησμονηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
λησμονούσατε - λησμονάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λησμονήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
λησμονηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
λησμονούσαν - λησμόναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λησμονούσανε - λησμόναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λησμονάγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λησμόνησαν (active indicative past perfective plural third-person)
λησμονήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
λησμονήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
λησμονούνταν - λησμονιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λησμονούνταν - λησμονιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λησμονιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λησμονιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
λησμονήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λησμονηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
λησμονηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα λησμονώ - θα λησμονάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λησμονήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα λησμονούμαι - λησμονιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα λησμονηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
λησμόνα (active imperative imperfective second-person singular)
λησμόναγε (active imperative imperfective second-person singular)
λησμόνησε (active imperative perfective second-person singular)
λησμόνα (active imperative perfective second-person singular)
λησμονήσου (imperative passive perfective second-person singular)
λησμονείτε - λησμονάτε (active imperative imperfective plural second-person)
λησμονήστε (active imperative perfective plural second-person)
λησμονείστε - λησμονιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
λησμονηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
λησμονώντας (active participle present)
λησμονούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας λησμονήσει (active participle past)
λησμονημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
λησμονήσει (active infinitive-aorist)
λησμονηθεί (infinitive-aorist passive)

From Koine Greek λησμονῶ (lēsmonô), from λήσμων (lḗsmōn, “forgetful”), from λάθμων (láthmōn), from verb λανθάνω (lanthánō, “to escape notice, to forget”)

Μη παρακαλώ σας, μη
Λησμονάτε τη χώρα μου!

1964, “Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ [Tis dikaiosýnis ílie noïté, Sun, You Who Knows Justice]”, in Odysseas Elytis (lyrics), Mikis Theodorakis (music), Το Άξιον Εστί [To Áxion Estí, It Is Worthy], performed by Grigoris Bithikotsis:

Please, oh please don't
forget my country!

(formal, literary, poetic) to forget, be forgetful


αλητοτουρίστας

head

αλητοτουρίστες

αλητοτουρίστρια

αλητοτουρίστας • (alitotourístas) m (plural αλητοτουρίστες, feminine αλητοτουρίστρια)

el-noun

αλητοτουρίστες

αλητοτουρίστρια

alitotourístas (romanization)
αλητοτουρίστες (plural)
αλητοτουρίστρια (feminine)
αλητοτουρίστας (nominative singular)
αλητοτουρίστες (nominative plural)
αλητοτουρίστα (genitive singular)
αλητοτουριστών (genitive plural)
αλητοτουρίστα (accusative singular)
αλητοτουρίστες (accusative plural)
αλητοτουρίστα (singular vocative)
αλητοτουρίστες (plural vocative)

el-decl-noun

αλητοτουρίστας

αλητοτουρίστες

αλητοτουρίστα

αλητοτουριστών

αλητοτουρίστα

αλητοτουρίστες

αλητοτουρίστα

αλητοτουρίστες


αλκαϊκός

head

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκαϊκός (alkaïkós)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκής (alkaïkís)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκούς (alkaïkoús)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκέ (alkaïké)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


πάριζα

páriza (romanization)
πάριζες (plural)
πάριζα (nominative singular)
πάριζες (nominative plural)
πάριζας (genitive singular)
παριζών (genitive plural)
πάριζα (accusative singular)
πάριζες (accusative plural)
πάριζα (singular vocative)
πάριζες (plural vocative)

(roughly equal to) baloney, boloney (seasoned sausage typically made from beef, pork or chicken)


δειλός

head

δειλός • (deilós) m (feminine δειλή, neuter δειλό)

deilós (romanization)
δειλή (feminine)
δειλό (neuter)
δειλός (masculine nominative singular)
δειλή (feminine nominative singular)
δειλό (neuter nominative singular)
δειλοί (masculine nominative plural)
δειλές (feminine nominative plural)
δειλά (neuter nominative plural)
δειλού (genitive masculine singular)
δειλής (feminine genitive singular)
δειλού (genitive neuter singular)
δειλών (genitive masculine plural)
δειλών (feminine genitive plural)
δειλών (genitive neuter plural)
δειλό (accusative masculine singular)
δειλή (accusative feminine singular)
δειλό (accusative neuter singular)
δειλούς (accusative masculine plural)
δειλές (accusative feminine plural)
δειλά (accusative neuter plural)
δειλέ (masculine singular vocative)
δειλή (feminine singular vocative)
δειλό (neuter singular vocative)
δειλοί (masculine plural vocative)
δειλές (feminine plural vocative)
δειλά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δειλός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δειλός, etc.)

el-decl-adj-table

δειλός (deilós)

δειλή (deilí)

δειλό (deiló)

δειλοί (deiloí)

δειλές (deilés)

δειλά (deilá)

δειλού (deiloú)

δειλής (deilís)

δειλού (deiloú)

δειλών (deilón)

δειλών (deilón)

δειλών (deilón)

δειλό (deiló)

δειλή (deilí)

δειλό (deiló)

δειλούς (deiloús)

δειλές (deilés)

δειλά (deilá)

δειλέ (deilé)

δειλή (deilí)

δειλό (deiló)

δειλοί (deiloí)

δειλές (deilés)

δειλά (deilá)

Learned borrowing from Ancient Greek δειλός (deilós).


αμάδα

amáda (romanization)
αμάδες (plural)
αμάδα (nominative singular)
αμάδες (nominative plural)
αμάδας (genitive singular)
αμάδων (genitive plural)
αμάδα (accusative singular)
αμάδες (accusative plural)
αμάδα (singular vocative)
αμάδες (plural vocative)

(games) quoit (a small round flat stone)


βίπερ

βιβλίο βιβλίο#Greek

περιπτέρου περίπτερο#Greek

(colloquial) Acronym of βιβλίο and περιπτέρου (vivlío and periptérou), paperback (UK), softback (US). (Chiefly crime and romance novels bought in kiosks)


ΒΙΠΕΡ

βίπερ βίπερ#Greek


εκλέρ

éclair (small chocolate covered creme-filled pastry puff in a general oblong shape)


παντεσπάνι

head

παντεσπάνι • (pantespáni) n (plural παντεσπάνια)

pantespáni (romanization)
παντεσπάνια (plural)
παντεσπάνι (nominative singular)
παντεσπάνια (nominative plural)
παντεσπάνι (accusative singular)
παντεσπάνια (accusative plural)
παντεσπάνι (singular vocative)
παντεσπάνια (plural vocative)

πα‧ντε‧σπά‧νι

Borrowed from Ottoman Turkish پان دیسپانیا (pandispanya), from Italian pandispagna (“bread from Spain”).

bor

پان دیسپانیا

<i class="Latn mention" lang="tr">pandispanya</i>

der

«αν δεν έχει ο λαός ψωμί, ας φάει παντεσπάνι»
«an den échei o laós psomí, as fáei pantespáni»
"If the people have no bread, let them eat cake"

sponge cake, madeira cake, pound cake (US) (as an ingredient in trifles or other desserts)


εκλαίρ

εκλέρ εκλέρ#Greek


αμαξοποιός

head

αμαξοποιός • (amaxopoiós) m (plural αμαξοποιοί)

amaxopoiós (romanization)
αμαξοποιοί (plural)
αμαξοποιός (nominative singular)
αμαξοποιοί (nominative plural)
αμαξοποιού (genitive singular)
αμαξοποιών (genitive plural)
αμαξοποιό (accusative singular)
αμαξοποιούς (accusative plural)
αμαξοποιέ (singular vocative)
αμαξοποιοί (plural vocative)


αμαξουργός

αμαξουργός • (amaxourgós) m (plural αμαξουργοί)

amaxourgós (romanization)
αμαξουργοί (plural)
αμαξουργός (nominative singular)
αμαξουργοί (nominative plural)
αμαξουργού (genitive singular)
αμαξουργών (genitive plural)
αμαξουργό (accusative singular)
αμαξουργούς (accusative plural)
αμαξουργέ (singular vocative)
αμαξουργοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἁμαξουργός (hamaxourgós), from ἅμαξα (hámaxa, “wagon, coach”) + -ουργός (-ourgós, “maker”); equivalent to άμαξα (ámaxa) + -ουργός (-ourgós).


αμαρκάριστος

head

αμαρκάριστος • (amarkáristos) m (feminine αμαρκάριστη, neuter αμαρκάριστο)

amarkáristos (romanization)
αμαρκάριστη (feminine)
αμαρκάριστο (neuter)
αμαρκάριστος (masculine nominative singular)
αμαρκάριστη (feminine nominative singular)
αμαρκάριστο (neuter nominative singular)
αμαρκάριστοι (masculine nominative plural)
αμαρκάριστες (feminine nominative plural)
αμαρκάριστα (neuter nominative plural)
αμαρκάριστου (genitive masculine singular)
αμαρκάριστης (feminine genitive singular)
αμαρκάριστου (genitive neuter singular)
αμαρκάριστων (genitive masculine plural)
αμαρκάριστων (feminine genitive plural)
αμαρκάριστων (genitive neuter plural)
αμαρκάριστο (accusative masculine singular)
αμαρκάριστη (accusative feminine singular)
αμαρκάριστο (accusative neuter singular)
αμαρκάριστους (accusative masculine plural)
αμαρκάριστες (accusative feminine plural)
αμαρκάριστα (accusative neuter plural)
αμαρκάριστε (masculine singular vocative)
αμαρκάριστη (feminine singular vocative)
αμαρκάριστο (neuter singular vocative)
αμαρκάριστοι (masculine plural vocative)
αμαρκάριστες (feminine plural vocative)
αμαρκάριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αμαρκάριστος

el-decl-adj-table

αμαρκάριστος (amarkáristos)

αμαρκάριστη (amarkáristi)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστοι (amarkáristoi)

αμαρκάριστες (amarkáristes)

αμαρκάριστα (amarkárista)

αμαρκάριστου (amarkáristou)

αμαρκάριστης (amarkáristis)

αμαρκάριστου (amarkáristou)

αμαρκάριστων (amarkáriston)

αμαρκάριστων (amarkáriston)

αμαρκάριστων (amarkáriston)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστη (amarkáristi)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστους (amarkáristous)

αμαρκάριστες (amarkáristes)

αμαρκάριστα (amarkárista)

αμαρκάριστε (amarkáriste)

αμαρκάριστη (amarkáristi)

αμαρκάριστο (amarkáristo)

αμαρκάριστοι (amarkáristoi)

αμαρκάριστες (amarkáristes)

αμαρκάριστα (amarkárista)

(sports) not marked, not checked by a defender

unmarked
not marked, not checked by a defender


αμελέτητα

amelétita (romanization)
αμελέτητα (nominative plural)
αμελέτητων (genitive plural)
αμελέτητα (accusative plural)
αμελέτητα (plural vocative)


(dated) Encloses an embedded (inner) quotation, within « » for the outer quotation.

Curved single quotation marks and apostrophes

Straight single quotation mark and apostrophe


βολή

volí (romanization)
βολές (plural)
βολή (nominative singular)
βολές (nominative plural)
βολής (genitive singular)
βολών (genitive plural)
βολή (accusative singular)
βολές (accusative plural)
βολή (singular vocative)
βολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek βολή (bolḗ).


προπονήτρια

head

προπονήτριες

προπονήτρια • (proponítria) f (plural προπονήτριες, masculine προπονητής)

el-noun

προπονήτριες

proponítria (romanization)
προπονήτριες (plural)
προπονητής (masculine)
προπονήτρια (nominative singular)
προπονήτριες (nominative plural)
προπονήτριας (genitive singular)
προπονητριών (genitive plural)
προπονήτρια (accusative singular)
προπονήτριες (accusative plural)
προπονήτρια (singular vocative)
προπονήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

προπονήτριες

προπονήτριας

προπονητριών

προπονήτριες

προπονήτριες

Female of προπονητής (proponitís) + -τρια (-tria).


προπονητής

head

προπονητής • (proponitís) m (plural προπονητές, feminine προπονήτρια)

proponitís (romanization)
προπονητές (plural)
προπονήτρια (feminine)
προπονητής (nominative singular)
προπονητές (nominative plural)
προπονητή (genitive singular)
προπονητών (genitive plural)
προπονητή (accusative singular)
προπονητές (accusative plural)
προπονητή (singular vocative)
προπονητές (plural vocative)

First attested around 1896. From προπονώ (proponó) Ancient Greek προπονέω (proponéō)


σπασίκλας

σπασίκλας • (spasíklas) m (plural σπασίκλες)

spasíklas (romanization)
σπασίκλες (plural)
σπασίκλας (nominative singular)
σπασίκλες (nominative plural)
σπασίκλα (genitive singular)
σπασικλών (genitive plural)
σπασίκλα (accusative singular)
σπασίκλες (accusative plural)
σπασίκλα (singular vocative)
σπασίκλες (plural vocative)


γήπεδο

gípedo (romanization)
γήπεδα (plural)
γήπεδο (nominative singular)
γήπεδα (nominative plural)
γηπέδου (genitive singular)
γήπεδου (genitive singular)
γηπέδων (genitive plural)
γήπεδο (accusative singular)
γήπεδα (accusative plural)
γήπεδο (singular vocative)
γήπεδα (plural vocative)

From Ancient Greek γήπεδον (gḗpedon), from γῆ (gê, “land, earth”) + πέδον (pédon, “ground”).

γήπεδο ποδοσφαίρου

γήπεδο του τένις ― gípedo tou ténis ― tennis court

γήπεδο του γκολφ

(sports) ground, field, pitch, court, course (piece of land on which a specified sport takes place)


τιρκουάζ

Learned borrowing from French turquoise (“turquoise -gemstone-”).

lbor

see also περουζές m (perouzés)

τυρκουάζ transliteration imitating the French spelling


αμμοκονία

head

αμμοκονία • (ammokonía) n (plural αμμοκονίες)

ammokonía (romanization)
αμμοκονίες (plural)
αμμοκονία (nominative singular)
αμμοκονίες (nominative plural)
αμμοκονίας (genitive singular)
αμμοκονία (accusative singular)
αμμοκονίες (accusative plural)
αμμοκονία (singular vocative)
αμμοκονίες (plural vocative)

αμμοκονίαμα αμμοκονίαμα#Greek

Alternative form of αμμοκονίαμα (ammokoníama)


επίχρισμα

επίχρισμα • (epíchrisma) n (plural επιχρίσματα)

epíchrisma (romanization)
επιχρίσματα (plural)
επίχρισμα (nominative singular)
επιχρίσματα (nominative plural)
επιχρίσματος (genitive singular)
επιχρισμάτων (genitive plural)
επίχρισμα (accusative singular)
επιχρίσματα (accusative plural)
επίχρισμα (singular vocative)
επιχρίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

επιχρίσματος

επιχρισμάτων


τσιμεντοκονία

head

τσιμεντοκονίες

τσιμεντοκονία • (tsimentokonía) n (plural τσιμεντοκονίες)

el-noun

τσιμεντοκονίες

tsimentokonía (romanization)
τσιμεντοκονίες (plural)
τσιμεντοκονία (nominative singular)
τσιμεντοκονίες (nominative plural)
τσιμεντοκονίας (genitive singular)
τσιμεντοκονιών (genitive plural)
τσιμεντοκονία (accusative singular)
τσιμεντοκονίες (accusative plural)
τσιμεντοκονία (singular vocative)
τσιμεντοκονίες (plural vocative)

el-decl-noun

τσιμεντοκονία

τσιμεντοκονίες

τσιμεντοκονίας

τσιμεντοκονιών

τσιμεντοκονία

τσιμεντοκονίες

τσιμεντοκονία

τσιμεντοκονίες

The form τσιμεντοκονίων (tsimentokoníon) is also found


αμμοκονίαμα

head

αμμοκονιάματα

αμμοκονίαμα • (ammokoníama) n (plural αμμοκονιάματα)

el-noun

αμμοκονιάματα

ammokoníama (romanization)
αμμοκονιάματα (plural)
αμμοκονίαμα (nominative singular)
αμμοκονιάματα (nominative plural)
αμμοκονιάματος (genitive singular)
αμμοκονιαμάτων (genitive plural)
αμμοκονίαμα (accusative singular)
αμμοκονιάματα (accusative plural)
αμμοκονίαμα (singular vocative)
αμμοκονιάματα (plural vocative)

el-decl-noun

αμμοκονιάματα

αμμοκονιάματος

αμμοκονιαμάτων

αμμοκονιάματα

αμμοκονιάματα


ασβεστοκονίαμα

head

ασβεστοκονιάματα

ασβεστοκονίαμα • (asvestokoníama) n (plural ασβεστοκονιάματα)

el-noun

ασβεστοκονιάματα

asvestokoníama (romanization)
ασβεστοκονιάματα (plural)
ασβεστοκονίαμα (nominative singular)
ασβεστοκονιάματα (nominative plural)
ασβεστοκονιάματος (genitive singular)
ασβεστοκονιαμάτων (genitive plural)
ασβεστοκονίαμα (accusative singular)
ασβεστοκονιάματα (accusative plural)
ασβεστοκονίαμα (singular vocative)
ασβεστοκονιάματα (plural vocative)

el-decl-noun

ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα

ασβεστοκονιάματος

ασβεστοκονιαμάτων

ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα

ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα


κονίαμα

head

κονίαμα • (koníama) n (plural κονιάματα)

koníama (romanization)
κονιάματα (plural)
κονίαμα (nominative singular)
κονιάματα (nominative plural)
κονιάματος (genitive singular)
κονιαμάτων (genitive plural)
κονίαμα (accusative singular)
κονιάματα (accusative plural)
κονίαμα (singular vocative)
κονιάματα (plural vocative)


αμμοκονιαστής

αμμοκονιαστές

αμμοκονιαστής • (ammokoniastís) m (plural αμμοκονιαστές)

el-noun

αμμοκονιαστές

ammokoniastís (romanization)
αμμοκονιαστές (plural)
αμμοκονιαστής (nominative singular)
αμμοκονιαστές (nominative plural)
αμμοκονιαστή (genitive singular)
αμμοκονιαστών (genitive plural)
αμμοκονιαστή (accusative singular)
αμμοκονιαστές (accusative plural)
αμμοκονιαστή (singular vocative)
αμμοκονιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

αμμοκονιαστής

αμμοκονιαστές

αμμοκονιαστή

αμμοκονιαστών

αμμοκονιαστή

αμμοκονιαστές

αμμοκονιαστή

αμμοκονιαστές

αμμοκονια (ammokonia, “plaster”) + -στής (-stís, “-ist, -er”). First attested 1894.


αμμόπετρα

head

αμμόπετρα • (ammópetra) f (plural αμμόπετρες)

ammópetra (romanization)
αμμόπετρες (plural)
αμμόπετρα (nominative singular)
αμμόπετρες (nominative plural)
αμμόπετρας (genitive singular)
αμμόπετρα (accusative singular)
αμμόπετρες (accusative plural)
αμμόπετρα (singular vocative)
αμμόπετρες (plural vocative)


αμμόλιθος

αμμόλιθος • (ammólithos) m (uncountable)

ammólithos (romanization)
αμμόλιθος (nominative singular)
αμμόλιθου (genitive singular)
αμμόλιθο (accusative singular)
αμμόλιθε (singular vocative)


ψαμμίτης

ψαμμίτης • (psammítis) m (plural ψαμμίτες)

psammítis (romanization)
ψαμμίτες (plural)
ψαμμίτης (nominative singular)
ψαμμίτες (nominative plural)
ψαμμίτη (genitive singular)
ψαμμιτών (genitive plural)
ψαμμίτη (accusative singular)
ψαμμίτες (accusative plural)
ψαμμίτη (singular vocative)
ψαμμίτες (plural vocative)


αμμοχάλικο

αμμοχάλικο • (ammocháliko) n (plural αμμοχάλικα)

ammocháliko (romanization)
αμμοχάλικα (plural)
αμμοχάλικο (nominative singular)
αμμοχάλικα (nominative plural)
αμμοχάλικου (genitive singular)
αμμοχάλικων (genitive plural)
αμμοχάλικο (accusative singular)
αμμοχάλικα (accusative plural)
αμμοχάλικο (singular vocative)
αμμοχάλικα (plural vocative)

Dvandva compound of άμμος (ámmos, “sand”) + χαλίκι (chalíki, “gravel”)

affix

(construction) aggregate, sand and gravel


χιτζάμπ

Borrowed from English hijab, from Arabic حِجَاب (ḥijāb).


νηπιαγωγός

head

νηπιαγωγός • (nipiagogós) m or f (plural νηπιαγωγοί)

nipiagogós (romanization)
νηπιαγωγοί (plural)
νηπιαγωγός (nominative singular)
νηπιαγωγοί (nominative plural)
νηπιαγωγού (genitive singular)
νηπιαγωγών (genitive plural)
νηπιαγωγό (accusative singular)
νηπιαγωγούς (accusative plural)
νηπιαγωγέ (singular vocative)
νηπιαγωγοί (plural vocative)


κλόουν

βαλιστής κλόουν

clown triggerfish, bigspotted triggerfish

Πολλά άτομα φοβούνται τους κλόουν.

clown (performance artist associated with circus)


παλιάτσος

παλιάτσος • (paliátsos) m (plural παλιάτσοι)

paliátsos (romanization)
παλιάτσοι (plural)
παλιάτσος (nominative singular)
παλιάτσοι (nominative plural)
παλιάτσου (genitive singular)
παλιάτσων (genitive plural)
παλιάτσο (accusative singular)
παλιάτσους (accusative plural)
παλιάτσε (singular vocative)
παλιάτσοι (plural vocative)

Το τσίρκο έχει πολλούς παλιάτσους.

clown (performance artist associated with the circus)


γελωτοποιός

γελωτοποιός • (gelotopoiós) m (plural γελωτοποιοί)

gelotopoiós (romanization)
γελωτοποιοί (plural)
γελωτοποιός (nominative singular)
γελωτοποιοί (nominative plural)
γελωτοποιού (genitive singular)
γελωτοποιών (genitive plural)
γελωτοποιό (accusative singular)
γελωτοποιούς (accusative plural)
γελωτοποιέ (singular vocative)
γελωτοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

γελωτοποιούς

γε‧λω‧το‧ποι‧ός

From Ancient Greek γελωτοποιός (gelōtopoiós), from Ancient Greek γέλως (gélōs, “laughter”).

ο γελωτοποιός του βασιλιά

(history) jester, fool, joker, buffoon, clown (person employed to amuse a court)


θλίψη

thlípsi (romanization)
θλίψεις (plural)
θλίψη (nominative singular)
θλίψεις (nominative plural)
θλίψης (genitive singular)
θλίψεων (genitive plural)
θλίψη (accusative singular)
θλίψεις (accusative plural)
θλίψη (singular vocative)
θλίψεις (plural vocative)

Also, older or formal genitive singlar: θλίψεως (thlípseos)

From Ancient Greek θλῖψις (thlîpsis, “pressure”).

inh

Η θλίψη της ήταν μεγάλη για την απώλεια του συζύγου της.

Her sorrow at the loss of her husband was great.

I thlípsi tis ítan megáli gia tin apóleia tou syzýgou tis.


κολυμβητήριο

head

κολυμβητήριο • (kolymvitírio) n

el-noun

κολυμβητήριο • (kolymvitírio) n

kolymvitírio (romanization)
κολυμβητήριο (nominative singular)
κολυμβητήρια (nominative plural)
κολυμβητηρίου (genitive singular)
κολυμβητήριου (genitive singular)
κολυμβητηρίων (genitive plural)
κολυμβητήριο (accusative singular)
κολυμβητήρια (accusative plural)
κολυμβητήριο (singular vocative)
κολυμβητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

κολυμβητήριο

κολυμβητήρια

κολυμβητηρίου

κολυμβητήριου

κολυμβητηρίων

κολυμβητήριο

κολυμβητήρια

κολυμβητήριο

κολυμβητήρια

First attested around 1855. κολυμβητής (kolymvitís) + -τήριο (-tírio).

suffix

natatorium, swimming pool, facility designed for swimming games or training


μονόζυγο

head

μονόζυγο • (monózygo) n

el-noun

μονόζυγο • (monózygo) n

monózygo (romanization)
μονόζυγο (nominative singular)
μονόζυγα (nominative plural)
μονόζυγου (genitive singular)
μονόζυγων (genitive plural)
μονόζυγο (accusative singular)
μονόζυγα (accusative plural)
μονόζυγο (singular vocative)
μονόζυγα (plural vocative)

(gymnastics) horizontal bar (bar or event)


αμπάριζα

head

αμπάριζα • (ampáriza) f (plural αμπάριζες)

ampáriza (romanization)
αμπάριζες (plural)
αμπάριζα (nominative singular)
αμπάριζες (nominative plural)
αμπάριζας (genitive singular)
αμπάριζα (accusative singular)
αμπάριζες (accusative plural)
αμπάριζα (singular vocative)
αμπάριζες (plural vocative)

(games) a children's game, generally played in open ground or in the street


αμπελόβεργα

αμπελόβεργες

αμπελόβεργα • (ampelóverga) f (plural αμπελόβεργες)

el-noun

αμπελόβεργες

ampelóverga (romanization)
αμπελόβεργες (plural)
αμπελόβεργα (nominative singular)
αμπελόβεργες (nominative plural)
αμπελόβεργας (genitive singular)
αμπελοβεργών (genitive plural)
αμπελόβεργα (accusative singular)
αμπελόβεργες (accusative plural)
αμπελόβεργα (singular vocative)
αμπελόβεργες (plural vocative)

el-decl-noun

αμπελόβεργες

αμπελόβεργας

αμπελοβεργών

αμπελόβεργες

αμπελόβεργες

(wine) stem, branch, twig, etc on a vine


αμπελοκομία

head

αμπελοκομία • (ampelokomía) f (uncountable)

ampelokomía (romanization)
αμπελοκομία (nominative singular)
αμπελοκομίας (genitive singular)
αμπελοκομία (accusative singular)
αμπελοκομία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αμπελοκομίας


αμπελάς

head

αμπελάς • (ampelás) m (plural αμπελάδες, feminine αμπελού)

ampelás (romanization)
αμπελάδες (plural)
αμπελού (feminine)
αμπελάς (nominative singular)
αμπελάδες (nominative plural)
αμπελά (genitive singular)
αμπελάδων (genitive plural)
αμπελά (accusative singular)
αμπελάδες (accusative plural)
αμπελά (singular vocative)
αμπελάδες (plural vocative)


αμπελουργία

αμπελουργία • (ampelourgía) f (uncountable)

ampelourgía (romanization)
αμπελουργία (nominative singular)
αμπελουργίας (genitive singular)
αμπελουργία (accusative singular)
αμπελουργία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αμπελουργίας

From αμπελουργός (ampelourgós) + -ία (-ía).


αμπελόκλημα

head

αμπελοκλήματα

αμπελόκλημα • (ampelóklima) f (plural αμπελοκλήματα)

el-noun

αμπελοκλήματα

ampelóklima (romanization)
αμπελοκλήματα (plural)
αμπελόκλημα (nominative singular)
αμπελοκλήματα (nominative plural)
αμπελοκλήματος (genitive singular)
αμπελοκλημάτων (genitive plural)
αμπελόκλημα (accusative singular)
αμπελοκλήματα (accusative plural)
αμπελόκλημα (singular vocative)
αμπελοκλήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αμπελοκλήματα

αμπελοκλήματος

αμπελοκλημάτων

αμπελοκλήματα

αμπελοκλήματα


αμπελοκαλλιέργεια

head

αμπελοκαλλιέργειες

αμπελοκαλλιέργεια • (ampelokalliérgeia) f (plural αμπελοκαλλιέργειες)

el-noun

αμπελοκαλλιέργειες

ampelokalliérgeia (romanization)
αμπελοκαλλιέργειες (plural)
αμπελοκαλλιέργεια (nominative singular)
αμπελοκαλλιέργειες (nominative plural)
αμπελοκαλλιέργειας (genitive singular)
αμπελοκαλλιεργειών (genitive plural)
αμπελοκαλλιέργεια (accusative singular)
αμπελοκαλλιέργειες (accusative plural)
αμπελοκαλλιέργεια (singular vocative)
αμπελοκαλλιέργειες (plural vocative)

el-decl-noun

αμπελοκαλλιέργεια

αμπελοκαλλιέργειες

αμπελοκαλλιέργειας

αμπελοκαλλιεργειών

αμπελοκαλλιέργεια

αμπελοκαλλιέργειες

αμπελοκαλλιέργεια

αμπελοκαλλιέργειες


αμπελοκαλλιεργητής

head

αμπελοκαλλιεργητές

αμπελοκαλλιεργητής • (ampelokalliergitís) m (plural αμπελοκαλλιεργητές)

el-noun

αμπελοκαλλιεργητές

ampelokalliergitís (romanization)
αμπελοκαλλιεργητές (plural)
αμπελοκαλλιεργητής (nominative singular)
αμπελοκαλλιεργητές (nominative plural)
αμπελοκαλλιεργητή (genitive singular)
αμπελοκαλλιεργητών (genitive plural)
αμπελοκαλλιεργητή (accusative singular)
αμπελοκαλλιεργητές (accusative plural)
αμπελοκαλλιεργητή (singular vocative)
αμπελοκαλλιεργητές (plural vocative)

el-decl-noun

αμπελοκαλλιεργητής

αμπελοκαλλιεργητές

αμπελοκαλλιεργητή

αμπελοκαλλιεργητών

αμπελοκαλλιεργητή

αμπελοκαλλιεργητές

αμπελοκαλλιεργητή

αμπελοκαλλιεργητές


αμπελοκόμος

head

αμπελοκόμος • (ampelokómos) m (plural αμπελοκόμοι)

ampelokómos (romanization)
αμπελοκόμοι (plural)
αμπελοκόμος (nominative singular)
αμπελοκόμοι (nominative plural)
αμπελοκόμου (genitive singular)
αμπελοκόμων (genitive plural)
αμπελοκόμο (accusative singular)
αμπελοκόμους (accusative plural)
αμπελοκόμε (singular vocative)
αμπελοκόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

αμπελοκόμους

(wine) vine grower, viticulturist, viniculturist


αμπελόφυτος

head

αμπελόφυτος • (ampelófytos) m (feminine αμπελόφυτη, neuter αμπελόφυτο)

ampelófytos (romanization)
αμπελόφυτη (feminine)
αμπελόφυτο (neuter)
αμπελόφυτος (masculine nominative singular)
αμπελόφυτη (feminine nominative singular)
αμπελόφυτο (neuter nominative singular)
αμπελόφυτοι (masculine nominative plural)
αμπελόφυτες (feminine nominative plural)
αμπελόφυτα (neuter nominative plural)
αμπελόφυτου (genitive masculine singular)
αμπελόφυτης (feminine genitive singular)
αμπελόφυτου (genitive neuter singular)
αμπελόφυτων (genitive masculine plural)
αμπελόφυτων (feminine genitive plural)
αμπελόφυτων (genitive neuter plural)
αμπελόφυτο (accusative masculine singular)
αμπελόφυτη (accusative feminine singular)
αμπελόφυτο (accusative neuter singular)
αμπελόφυτους (accusative masculine plural)
αμπελόφυτες (accusative feminine plural)
αμπελόφυτα (accusative neuter plural)
αμπελόφυτε (masculine singular vocative)
αμπελόφυτη (feminine singular vocative)
αμπελόφυτο (neuter singular vocative)
αμπελόφυτοι (masculine plural vocative)
αμπελόφυτες (feminine plural vocative)
αμπελόφυτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμπελόφυτος (ampelófytos)

αμπελόφυτη (ampelófyti)

αμπελόφυτο (ampelófyto)

αμπελόφυτοι (ampelófytoi)

αμπελόφυτες (ampelófytes)

αμπελόφυτα (ampelófyta)

αμπελόφυτου (ampelófytou)

αμπελόφυτης (ampelófytis)

αμπελόφυτου (ampelófytou)

αμπελόφυτων (ampelófyton)

αμπελόφυτων (ampelófyton)

αμπελόφυτων (ampelófyton)

αμπελόφυτο (ampelófyto)

αμπελόφυτη (ampelófyti)

αμπελόφυτο (ampelófyto)

αμπελόφυτους (ampelófytous)

αμπελόφυτες (ampelófytes)

αμπελόφυτα (ampelófyta)

αμπελόφυτε (ampelófyte)

αμπελόφυτη (ampelófyti)

αμπελόφυτο (ampelófyto)

αμπελόφυτοι (ampelófytoi)

αμπελόφυτες (ampelófytes)

αμπελόφυτα (ampelófyta)


σκοτώστρα

head

σκοτώστρα • (skotóstra) f (plural σκοτώστρες)

skotóstra (romanization)
σκοτώστρες (plural)
σκοτώστρα (nominative singular)
σκοτώστρες (nominative plural)
σκοτώστρας (genitive singular)
σκοτώστρα (accusative singular)
σκοτώστρες (accusative plural)
σκοτώστρα (singular vocative)
σκοτώστρες (plural vocative)

σκοτώνω (skotóno, “to kill”) + -τρα (-tra).

suffix

(colloquial, soccer) unsportsmanlike, dangerous player (usually of a defender)


αμπελουργικός

head

αμπελουργική

αμπελουργικό

αμπελουργικός • (ampelourgikós) m (feminine αμπελουργική, neuter αμπελουργικό)

el-adj

αμπελουργική

αμπελουργικό

ampelourgikós (romanization)
αμπελουργική (feminine)
αμπελουργικό (neuter)
αμπελουργικός (masculine nominative singular)
αμπελουργική (feminine nominative singular)
αμπελουργικό (neuter nominative singular)
αμπελουργικοί (masculine nominative plural)
αμπελουργικές (feminine nominative plural)
αμπελουργικά (neuter nominative plural)
αμπελουργικού (genitive masculine singular)
αμπελουργικής (feminine genitive singular)
αμπελουργικού (genitive neuter singular)
αμπελουργικών (genitive masculine plural)
αμπελουργικών (feminine genitive plural)
αμπελουργικών (genitive neuter plural)
αμπελουργικό (accusative masculine singular)
αμπελουργική (accusative feminine singular)
αμπελουργικό (accusative neuter singular)
αμπελουργικούς (accusative masculine plural)
αμπελουργικές (accusative feminine plural)
αμπελουργικά (accusative neuter plural)
αμπελουργικέ (masculine singular vocative)
αμπελουργική (feminine singular vocative)
αμπελουργικό (neuter singular vocative)
αμπελουργικοί (masculine plural vocative)
αμπελουργικές (feminine plural vocative)
αμπελουργικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αμπελουργικός

el-decl-adj-table

αμπελουργικός (ampelourgikós)

αμπελουργική (ampelourgikí)

αμπελουργικό (ampelourgikó)

αμπελουργικοί (ampelourgikoí)

αμπελουργικές (ampelourgikés)

αμπελουργικά (ampelourgiká)

αμπελουργικού (ampelourgikoú)

αμπελουργικής (ampelourgikís)

αμπελουργικού (ampelourgikoú)

αμπελουργικών (ampelourgikón)

αμπελουργικών (ampelourgikón)

αμπελουργικών (ampelourgikón)

αμπελουργικό (ampelourgikó)

αμπελουργική (ampelourgikí)

αμπελουργικό (ampelourgikó)

αμπελουργικούς (ampelourgikoús)

αμπελουργικές (ampelourgikés)

αμπελουργικά (ampelourgiká)

αμπελουργικέ (ampelourgiké)

αμπελουργική (ampelourgikí)

αμπελουργικό (ampelourgikó)

αμπελουργικοί (ampelourgikoí)

αμπελουργικές (ampelourgikés)

αμπελουργικά (ampelourgiká)


αμπελουργός

head

αμπελουργός • (ampelourgós) m (plural αμπελουργοί)

ampelourgós (romanization)
αμπελουργοί (plural)
αμπελουργός (nominative singular)
αμπελουργοί (nominative plural)
αμπελουργού (genitive singular)
αμπελουργών (genitive plural)
αμπελουργό (accusative singular)
αμπελουργούς (accusative plural)
αμπελουργέ (singular vocative)
αμπελουργοί (plural vocative)

el-decl-noun

αμπελουργούς

Ancient Greek άμπελος (ámpelos) + -ουργός (-ourgós)


γενίτσαρος

head

γενίτσαρος • (genítsaros) m (plural γενίτσαροι)

genítsaros (romanization)
γενίτσαροι (plural)
γενίτσαρος (nominative singular)
γενίτσαροι (nominative plural)
γενιτσάρου (genitive singular)
γενιτσάρων (genitive plural)
γενίτσαρο (accusative singular)
γενιτσάρους (accusative plural)
γενίτσαρε (singular vocative)
γενίτσαροι (plural vocative)

From Ottoman Turkish یڭیچری (yeñiçeri), from یڭی (yeñi, “new”) + چری (çeri, “soldier”).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">yeñiçeri</i>


ταραμάς

head

ταραμάς • (taramás) m (plural ταραμάδες)

taramás (romanization)
ταραμάδες (plural)
ταραμάς (nominative singular)
ταραμάδες (nominative plural)
ταραμά (genitive singular)
ταραμάδων (genitive plural)
ταραμά (accusative singular)
ταραμάδες (accusative plural)
ταραμά (singular vocative)
ταραμάδες (plural vocative)

From Ottoman Turkish طرامه (tarama), طاراما (tarama); see Turkish taramak (“to comb”), which is from the same root, for more.

tarama (cured fish roe - most commonly: cod or carp)


μετανάστευση

μετανάστευση • (metanástefsi) f

el-noun

μετανάστευση • (metanástefsi) f

metanástefsi (romanization)
μετανάστευση (nominative singular)
μεταναστεύσεις (nominative plural)
μετανάστευσης (genitive singular)
μεταναστεύσεων (genitive plural)
μετανάστευση (accusative singular)
μεταναστεύσεις (accusative plural)
μετανάστευση (singular vocative)
μεταναστεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

μετανάστευση

μεταναστεύσεις

μετανάστευσης

μεταναστεύσεων

μετανάστευση

μεταναστεύσεις

μετανάστευση

μεταναστεύσεις

Older or formal genitive singular: μεταναστεύσεως (metanastéfseos)

From Ancient Greek μεταναστεύω (metanasteúō).


μπιχλιμπίδι

head

μπιχλιμπίδια

μπιχλιμπίδι • (bichlimpídi) n (plural μπιχλιμπίδια)

el-noun

μπιχλιμπίδια

bichlimpídi (romanization)
μπιχλιμπίδια (plural)
μπιχλιμπίδι (nominative singular)
μπιχλιμπίδια (nominative plural)
μπιχλιμπιδιού (genitive singular)
μπιχλιμπιδιών (genitive plural)
μπιχλιμπίδι (accusative singular)
μπιχλιμπίδια (accusative plural)
μπιχλιμπίδι (singular vocative)
μπιχλιμπίδια (plural vocative)

el-decl-noun

μπιχλιμπίδια

μπιχλιμπιδιού

μπιχλιμπιδιών

μπιχλιμπίδια

μπιχλιμπίδια

μπι‧χλι‧μπί‧δι

From Byzantine Greek λεμπλεμπίδι (lemplempídi, “roasted chickpea”), from Ottoman Turkish لبلبی (leblebi, “roasted chickpea; jumbled or mashed chickpea”), from Arabic لَبْلَابِيّ (lablābiyy, “chickpea stew”).

der

<i class="Latn mention" lang="tr">leblebi</i>

Η γριά φορούσε διάφορα μπιχλιμπίδια μικρής αξίας.

The old woman was wearing various cheap trinkets.

I griá foroúse diáfora bichlimpídia mikrís axías.

trinket, knick-knack, bric-a-brac, bauble (small showy ornament or piece of jewelry)


αμφισβητίας

head

αμφισβητίας • (amfisvitías) m or f (plural αμφισβητίες)

amfisvitías (romanization)
αμφισβητίες (plural)
αμφισβητίας (nominative singular)
αμφισβητίες (nominative plural)
αμφισβητία (genitive singular)
αμφισβητίας (genitive singular)
αμφισβητιών (genitive plural)
αμφισβητία (accusative singular)
αμφισβητίες (accusative plural)
αμφισβητία (singular vocative)
αμφισβητίες (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is a colloquial feminine form.


αμυγδαλέλαιο

head

αμυγδαλέλαια

αμυγδαλέλαιο • (amygdalélaio) n (plural αμυγδαλέλαια)

el-noun

αμυγδαλέλαια

amygdalélaio (romanization)
αμυγδαλέλαια (plural)
αμυγδαλέλαιο (nominative singular)
αμυγδαλέλαια (nominative plural)
αμυγδαλελαίου (genitive singular)
αμυγδαλέλαιου (genitive singular)
αμυγδαλελαίων (genitive plural)
αμυγδαλέλαιων (genitive plural)
αμυγδαλέλαιο (accusative singular)
αμυγδαλέλαια (accusative plural)
αμυγδαλέλαιο (singular vocative)
αμυγδαλέλαια (plural vocative)

el-decl-noun

αμυγδαλέλαιο

αμυγδαλέλαια

αμυγδαλελαίου

αμυγδαλέλαιου

αμυγδαλελαίων

αμυγδαλέλαιων

αμυγδαλέλαιο

αμυγδαλέλαια

αμυγδαλέλαιο

αμυγδαλέλαια

αμύγδαλο (amýgdalo, “almond”) + έλαιο (élaio, “oil”)


αμπελουργική

head

αμπελουργική • (ampelourgikí) f (uncountable)

ampelourgikí (romanization)
αμπελουργική (nominative singular)
αμπελουργικής (genitive singular)
αμπελουργική (accusative singular)
αμπελουργική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αμπελουργική

αμπελουργικής

αμπελουργική

αμπελουργική


αναγομώνω

head

αναγομώνω • (anagomóno)

el-verb

αναγομώνομαι

αναγομώνω • (anagomóno) (past αναγόμωσα, passive αναγομώνομαι)

anagomóno (romanization)
αναγόμωσα (past)
αναγομώνομαι (passive)

(firearms) to reload, recharge (gun or cartridge)


μεταβολή

head

μεταβολή • (metavolí) f (plural μεταβολές)

metavolí (romanization)
μεταβολές (plural)
μεταβολή (nominative singular)
μεταβολές (nominative plural)
μεταβολής (genitive singular)
μεταβολών (genitive plural)
μεταβολή (accusative singular)
μεταβολές (accusative plural)
μεταβολή (singular vocative)
μεταβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek μεταβολή (metabolḗ).

lbor

(exercise) about-turn (turn of 180 degrees)


αναδημιουργία

head

αναδημιουργία • (anadimiourgía) f (uncountable)

anadimiourgía (romanization)
αναδημιουργία (nominative singular)
αναδημιουργίας (genitive singular)
αναδημιουργία (accusative singular)
αναδημιουργία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αναδημιουργία

αναδημιουργίας

αναδημιουργία

αναδημιουργία

(biology, manufacturing) regeneration
rebuilding, redevelopment

(biology, manufacturing) regeneration
recreation (of lost tissue)


αναδημιουργώ

head

αναδημιουργώ • (anadimiourgó)

el-verb

αναδημιούργησα

αναδημιουργούμαι

αναδημιουργώ • (anadimiourgó) (past αναδημιούργησα, passive αναδημιουργούμαι)

anadimiourgó (romanization)
αναδημιούργησα (past)
αναδημιουργούμαι (passive)

(biology, manufacturing) to regenerate, recreate


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


παραγιός

παραγιός • (paragiós) m (plural παραγιοί)

paragiós (romanization)
παραγιοί (plural)
παραγιός (nominative singular)
παραγιοί (nominative plural)
παραγιού (genitive singular)
παραγιών (genitive plural)
παραγιό (accusative singular)
παραγιούς (accusative plural)
παραγιέ (singular vocative)
παραγιοί (plural vocative)

παρά (pará, “rather than”) + γιος (gios, “son”)


παρακόρη

head

παρακόρη • (parakóri) f (plural παρακόρες)

parakóri (romanization)
παρακόρες (plural)
παρακόρη (nominative singular)
παρακόρες (nominative plural)
παρακόρης (genitive singular)
παρακορών (genitive plural)
παρακόρη (accusative singular)
παρακόρες (accusative plural)
παρακόρη (singular vocative)
παρακόρες (plural vocative)

παρά (pará, “rather than”) + κόρη (kóri, “daughter”)

compound

[...] πιοτὸ θεϊκό, ποὺ μὲς στὸ σπίτι / σκλάβα καμιὰ δὲν τό 'ξερε μήτε ἄλλη παρακόρη / ἐξὸν αὐτός, τὸ ταίρι του καὶ μιὰ ἐπιστάτρα μόνη.

1976, Ζήσιμου Σίδερη, transl., Όμηρου Οδύσσεια, book 9, lines 205-207:

… a drink of the gods, of which in the household / not a single slave nor housemaid knew of it / other than he, his partner and one butler only.

[...] piotò theïkó, poù mès stò spíti / sklába kamià dèn tó 'xere mḗte állē parakórē / exòn autós, tò taíri tou kaì mià epistátra mónē.


ταραμοσαλάτα

head

ταραμοσαλάτες

ταραμοσαλάτα • (taramosaláta) f (plural ταραμοσαλάτες)

el-noun

ταραμοσαλάτες

taramosaláta (romanization)
ταραμοσαλάτες (plural)
ταραμοσαλάτα (nominative singular)
ταραμοσαλάτες (nominative plural)
ταραμοσαλάτας (genitive singular)
ταραμοσαλατών (genitive plural)
ταραμοσαλάτα (accusative singular)
ταραμοσαλάτες (accusative plural)
ταραμοσαλάτα (singular vocative)
ταραμοσαλάτες (plural vocative)

el-decl-noun

ταραμοσαλάτα

ταραμοσαλάτες

ταραμοσαλάτας

ταραμοσαλατών

ταραμοσαλάτα

ταραμοσαλάτες

ταραμοσαλάτα

ταραμοσαλάτες

ταραμάς (taramás, “cured fish roe”) + σαλάτα (saláta, “salad”).


ανακαινίστρια

head

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

ανακαινίστρια • (anakainístria) f (plural ανακαινίστριες, masculine ανακαινιστής)

el-noun

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

anakainístria (romanization)
ανακαινίστριες (plural)
ανακαινιστής (masculine)
ανακαινίστρια (nominative singular)
ανακαινίστριες (nominative plural)
ανακαινίστριας (genitive singular)
ανακαινιστριών (genitive plural)
ανακαινίστρια (accusative singular)
ανακαινίστριες (accusative plural)
ανακαινίστρια (singular vocative)
ανακαινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστριας

ανακαινιστριών

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες


ανακάτεμα

head

ανακάτεμα • (anakátema) n (plural ανακατέματα)

anakátema (romanization)
ανακατέματα (plural)
ανακάτεμα (nominative singular)
ανακατέματα (nominative plural)
ανακατέματος (genitive singular)
ανακατεμάτων (genitive plural)
ανακάτεμα (accusative singular)
ανακατέματα (accusative plural)
ανακάτεμα (singular vocative)
ανακατέματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατέματος

ανακατεμάτων


ανακαινιστής

head

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

ανακαινιστής • (anakainistís) m (plural ανακαινιστές, feminine ανακαινίστρια)

el-noun

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

anakainistís (romanization)
ανακαινιστές (plural)
ανακαινίστρια (feminine)
ανακαινιστής (nominative singular)
ανακαινιστές (nominative plural)
ανακαινιστή (genitive singular)
ανακαινιστών (genitive plural)
ανακαινιστή (accusative singular)
ανακαινιστές (accusative plural)
ανακαινιστή (singular vocative)
ανακαινιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινιστής

ανακαινιστές

ανακαινιστών

ανακαινιστές

ανακαινιστές

From Koine Greek ἀνακαινιστής (anakainistḗs), equivalent to ανακαινίζω (anakainízo, “to renotave”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

inh

ἀνακαινιστής


πυροφάνι

head

πυροφάνι • (pyrofáni) n (plural πυροφάνια)

pyrofáni (romanization)
πυροφάνια (plural)
πυροφάνι (nominative singular)
πυροφάνια (nominative plural)
πυροφανιού (genitive singular)
πυροφανιών (genitive plural)
πυροφάνι (accusative singular)
πυροφάνια (accusative plural)
πυροφάνι (singular vocative)
πυροφάνια (plural vocative)

From πῦρ (pûr, “fire”) + φᾱνῐ́ον (phāníon, “lantern”), derived from φαίνω (phaínō, “to appear, to shine”).

Έφυγε με το πυροφάνι κι ούτε πια πίσω δεν εφάνει

1940, Alekos Sakellarios, Christos Gianakopoulos, Christos Chairopoulos, Ψαροπούλα [Fisherman's Daughter]:

He left with the fishing light and never more appeared again.

Éfyge me to pyrofáni ki oúte pia píso den efánei

Με σβησμένο πυροφάνι
 Κάποια νύχτα σκοτεινή
 Μπήκε μέσα στο λιμάνι
 η βαρκούλα η ορφανή.

1958, Thanos Sofos, Tonis Maroudas, Και η βάρκα γύρισε μόνη [And the boat came back alone]:

With a turned off fishing light,
 One dark night,
 The orphaned boat
 Came into the harbour.

Me svisméno pyrofáni
 Kápoia nýchta skoteiní
 Bíke mésa sto limáni
 i varkoúla i orfaní.

(fishing) fishing light attractor (fishing aid which uses lights attached to structure above water or suspended underwater to attract fish)

Ο ψαράς πήγε για πυροφάνι.

The fisherman went fishing with an attractor.

(fishing, by extension) The method of fishing that uses such a fish attractor.


ανακάτωμα

ανακάτωμα • (anakátoma) n (plural ανακατώματα)

anakátoma (romanization)
ανακατώματα (plural)
ανακάτωμα (nominative singular)
ανακατώματα (nominative plural)
ανακατώματος (genitive singular)
ανακατωμάτων (genitive plural)
ανακάτωμα (accusative singular)
ανακατώματα (accusative plural)
ανακάτωμα (singular vocative)
ανακατώματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατώματος

ανακατωμάτων


τυροκαυτερή

head

τυροκαυτερές

τυροκαυτερή • (tyrokafterí) f (plural τυροκαυτερές)

el-noun

τυροκαυτερές

tyrokafterí (romanization)
τυροκαυτερές (plural)
τυροκαυτερή (nominative singular)
τυροκαυτερές (nominative plural)
τυροκαυτερής (genitive singular)
τυροκαυτερών (genitive plural)
τυροκαυτερή (accusative singular)
τυροκαυτερές (accusative plural)
τυροκαυτερή (singular vocative)
τυροκαυτερές (plural vocative)

el-decl-noun

τυροκαυτερές

τυροκαυτερής

τυροκαυτερών

τυροκαυτερές

τυροκαυτερές

τυρί (tyrí, “cheese”) + -ο- (-o-, “linking vowel”) + καυτερή (kafterí, “spicy”).

compound

tirokafteri (spicy appetizer, consisting of cheese, olive oil, hot peppers, and various other ingredients)


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

head

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτος (análektos)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτης (análektis)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτους (análektous)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτε (análekte)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

(literature) describing analects, chosen passages


ηγεμόνας

head

ηγεμόνας • (igemónas) m (plural ηγεμόνες)

igemónas (romanization)
ηγεμόνες (plural)
ηγεμόνας (nominative singular)
ηγεμόνες (nominative plural)
ηγεμόνα (genitive singular)
ηγεμόνων (genitive plural)
ηγεμόνα (accusative singular)
ηγεμόνες (accusative plural)
ηγεμόνα (singular vocative)
ηγεμόνες (plural vocative)


ηγεμονίσκος

ηγεμονίσκος • (igemonískos) m (plural ηγεμονίσκοι)

igemonískos (romanization)
ηγεμονίσκοι (plural)
ηγεμονίσκος (nominative singular)
ηγεμονίσκοι (nominative plural)
ηγεμονίσκου (genitive singular)
ηγεμονίσκων (genitive plural)
ηγεμονίσκο (accusative singular)
ηγεμονίσκους (accusative plural)
ηγεμονίσκε (singular vocative)
ηγεμονίσκοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηγεμονίσκους


τρυποφοβία

head

τρυποφοβία • (trypofovía) f (uncountable)

trypofovía (romanization)
τρυποφοβία (nominative singular)
τρυποφοβίας (genitive singular)
τρυποφοβία (accusative singular)
τρυποφοβία (singular vocative)


κυρογενιά

κυρογενιά • (kyrogeniá) f (plural κυρογενιές)

kyrogeniá (romanization)
κυρογενιές (plural)
κυρογενιά (nominative singular)
κυρογενιές (nominative plural)
κυρογενιάς (genitive singular)
κυρογενιών (genitive plural)
κυρογενιά (accusative singular)
κυρογενιές (accusative plural)
κυρογενιά (singular vocative)
κυρογενιές (plural vocative)

κυ‧ρο‧γε‧νιά

From κυρούλα (kyroúla, “grandmother”, noun) + γενιά (geniá, “kin”, noun).


απογοήτευση

head

απογοητεύσεις

απογοήτευση • (apogoḯtefsi) f (plural απογοητεύσεις)

el-noun

απογοητεύσεις

apogoḯtefsi (romanization)
απογοητεύσεις (plural)
απογοήτευση (nominative singular)
απογοητεύσεις (nominative plural)
απογοήτευσης (genitive singular)
απογοητεύσεων (genitive plural)
απογοήτευση (accusative singular)
απογοητεύσεις (accusative plural)
απογοήτευση (singular vocative)
απογοητεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

απογοητεύσεις

απογοήτευσης

απογοητεύσεων

απογοητεύσεις

απογοητεύσεις

Older or formal genitive singular: απογοητεύσεως (apogoïtéfseos)

From απογοητεύω (apogoïtévo) + -ση (-si).


ηλικιωμένος

head

ηλικιωμένος • (ilikioménos) m (feminine ηλικιωμένη, neuter ηλικιωμένο)

ilikioménos (romanization)
ηλικιωμένη (feminine)
ηλικιωμένο (neuter)
ηλικιωμένος (masculine nominative singular)
ηλικιωμένη (feminine nominative singular)
ηλικιωμένο (neuter nominative singular)
ηλικιωμένοι (masculine nominative plural)
ηλικιωμένες (feminine nominative plural)
ηλικιωμένα (neuter nominative plural)
ηλικιωμένου (genitive masculine singular)
ηλικιωμένης (feminine genitive singular)
ηλικιωμένου (genitive neuter singular)
ηλικιωμένων (genitive masculine plural)
ηλικιωμένων (feminine genitive plural)
ηλικιωμένων (genitive neuter plural)
ηλικιωμένο (accusative masculine singular)
ηλικιωμένη (accusative feminine singular)
ηλικιωμένο (accusative neuter singular)
ηλικιωμένους (accusative masculine plural)
ηλικιωμένες (accusative feminine plural)
ηλικιωμένα (accusative neuter plural)
ηλικιωμένε (masculine singular vocative)
ηλικιωμένη (feminine singular vocative)
ηλικιωμένο (neuter singular vocative)
ηλικιωμένοι (masculine plural vocative)
ηλικιωμένες (feminine plural vocative)
ηλικιωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ηλικιωμένος (ilikioménos)

ηλικιωμένη (ilikioméni)

ηλικιωμένο (ilikioméno)

ηλικιωμένοι (ilikioménoi)

ηλικιωμένες (ilikioménes)

ηλικιωμένα (ilikioména)

ηλικιωμένου (ilikioménou)

ηλικιωμένης (ilikioménis)

ηλικιωμένου (ilikioménou)

ηλικιωμένων (ilikioménon)

ηλικιωμένων (ilikioménon)

ηλικιωμένων (ilikioménon)

ηλικιωμένο (ilikioméno)

ηλικιωμένη (ilikioméni)

ηλικιωμένο (ilikioméno)

ηλικιωμένους (ilikioménous)

ηλικιωμένες (ilikioménes)

ηλικιωμένα (ilikioména)

ηλικιωμένε (ilikioméne)

ηλικιωμένη (ilikioméni)

ηλικιωμένο (ilikioméno)

ηλικιωμένοι (ilikioménoi)

ηλικιωμένες (ilikioménes)

ηλικιωμένα (ilikioména)

Perfect participle of ηλικιώνομαι (ilikiónomai), a verb only in the passive form, passive perfect participle of the Medieval Byzantine Greek ἡλικιώνω (hēlikiṓnō, “reach maturity”) and a semantic loan from French âgé.

der

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νος

Ήταν πολύ ηλικιωμένος, υπερήλικας, πάνω από 90.

He was very old, hyper-elderly, over 90.

Ítan polý ilikioménos, yperílikas, páno apó 90.

(polite) elderly, aged, (usually for people over 70 years old)


τσοπάνης

head

τσοπαναραίοι

τσοπάνης • (tsopánis) m (plural τσοπάνηδες or τσοπαναραίοι)

el-noun

τσοπαναραίοι

tsopánis (romanization)
τσοπάνηδες (plural)
τσοπαναραίοι (plural)
τσοπάνης (nominative singular)
τσοπάνηδες (nominative plural)
τσοπάνη (genitive singular)
τσοπάνηδων (genitive plural)
τσοπάνη (accusative singular)
τσοπάνηδες (accusative plural)
τσοπάνη (singular vocative)
τσοπάνηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Additional common plurals are found: τσοπαναραίοι (tsopanaraíoi) and τσοπαναραίων (tsopanaraíon).


ηλεκτροτεχνίτρια

head

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτης

ηλεκτροτεχνίτρια • (ilektrotechnítria) f (plural ηλεκτροτεχνίτριες, masculine ηλεκτροτεχνίτης)

el-noun

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτης

ilektrotechnítria (romanization)
ηλεκτροτεχνίτριες (plural)
ηλεκτροτεχνίτης (masculine)
ηλεκτροτεχνίτρια (nominative singular)
ηλεκτροτεχνίτριες (nominative plural)
ηλεκτροτεχνίτριας (genitive singular)
ηλεκτροτεχνιτριών (genitive plural)
ηλεκτροτεχνίτρια (accusative singular)
ηλεκτροτεχνίτριες (accusative plural)
ηλεκτροτεχνίτρια (singular vocative)
ηλεκτροτεχνίτριες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτριας

ηλεκτροτεχνιτριών

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτριες


ηλεκτροτεχνίτης

head

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτης • (ilektrotechnítis) m (plural ηλεκτροτεχνίτες, feminine ηλεκτροτεχνίτρια)

el-noun

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτρια

ilektrotechnítis (romanization)
ηλεκτροτεχνίτες (plural)
ηλεκτροτεχνίτρια (feminine)
ηλεκτροτεχνίτης (nominative singular)
ηλεκτροτεχνίτες (nominative plural)
ηλεκτροτεχνίτη (genitive singular)
ηλεκτροτεχνιτών (genitive plural)
ηλεκτροτεχνίτη (accusative singular)
ηλεκτροτεχνίτες (accusative plural)
ηλεκτροτεχνίτη (singular vocative)
ηλεκτροτεχνίτες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτεχνίτης

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτη

ηλεκτροτεχνιτών

ηλεκτροτεχνίτη

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτη

ηλεκτροτεχνίτες


ηλεκτροχημικός

head

ηλεκτροχημικοί

ηλεκτροχημικός • (ilektrochimikós) m or f (plural ηλεκτροχημικοί)

el-noun

ηλεκτροχημικοί

ilektrochimikós (romanization)
ηλεκτροχημικοί (plural)
ηλεκτροχημικός (nominative singular)
ηλεκτροχημικοί (nominative plural)
ηλεκτροχημικού (genitive singular)
ηλεκτροχημικών (genitive plural)
ηλεκτροχημικό (accusative singular)
ηλεκτροχημικούς (accusative plural)
ηλεκτροχημικέ (singular vocative)
ηλεκτροχημικοί (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροχημικός

ηλεκτροχημικοί

ηλεκτροχημικού

ηλεκτροχημικών

ηλεκτροχημικό

ηλεκτροχημικούς

ηλεκτροχημικέ

ηλεκτροχημικοί


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


ζαριά

zariá (romanization)
ζαριές (plural)
ζαριά (nominative singular)
ζαριές (nominative plural)
ζαριάς (genitive singular)
ζαριών (genitive plural)
ζαριά (accusative singular)
ζαριές (accusative plural)
ζαριά (singular vocative)
ζαριές (plural vocative)

Έχασε όλα τα λεφτά του σε μια ζαριά.

He lost all his money in a roll of the dice.


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing


καραμπόλα

head

καραμπόλα • (karampóla) f (plural καραμπόλες)

karampóla (romanization)
καραμπόλες (plural)
καραμπόλα (nominative singular)
καραμπόλες (nominative plural)
καραμπόλας (genitive singular)
καραμπόλα (accusative singular)
καραμπόλες (accusative plural)
καραμπόλα (singular vocative)
καραμπόλες (plural vocative)

κα‧ρα‧μπό‧λα

From French carambole (“red billiard ball”).

(billiards) carom, cannon (shot in which the cue ball strikes two other balls)


Εξοχότατος

Εξοχότατος • (Exochótatos) m (plural Εξοχότατοι, feminine Εξοχοτάτη)

Exochótatos (romanization)
Εξοχότατοι (plural)
Εξοχοτάτη (feminine)
Εξοχότατος (nominative singular)
Εξοχότατοι (nominative plural)
Εξοχοτάτου (genitive singular)
Εξοχοτάτων (genitive plural)
Εξοχότατο (accusative singular)
Εξοχοτάτους (accusative plural)
Εξοχότατε (singular vocative)
Εξοχότατοι (plural vocative)

Ε‧ξο‧χό‧τα‧τος

From Koine Greek ἐξοχώτατος (exokhṓtatos), superlative of ἔξοχος (éxokhos, “excellent, worthy, eminent”), Semantic loan from Latin eminentissimus (“most eminent, most excellent”), from eminens (“eminent”).

semantic loan

Excellency (title of address for presidents and other high ranking politicians)


Εξοχοτάτη

head

Εξοχοτάτη • (Exochotáti) f (plural Εξοχοτάτες, masculine Εξοχότατος)

Exochotáti (romanization)
Εξοχοτάτες (plural)
Εξοχότατος (masculine)
Εξοχοτάτη (nominative singular)
Εξοχοτάτες (nominative plural)
Εξοχοτάτης (genitive singular)
Εξοχοτάτων (genitive plural)
Εξοχοτάτη (accusative singular)
Εξοχοτάτες (accusative plural)
Εξοχοτάτη (singular vocative)
Εξοχοτάτες (plural vocative)

Ε‧ξο‧χο‧τά‧τη

From Koine Greek ἐξοχωτάτη (exokhōtátē), superlative of ἔξοχος (éxokhos, “excellent, worthy, eminent”), Semantic loan from Latin eminentissimus (“most eminent, most excellent”), from eminens (“eminent”).


Υψηλοτάτη

Υψηλοτάτη • (Ypsilotáti) f (plural Υψηλοτάτες, masculine Υψηλότατος)

Ypsilotáti (romanization)
Υψηλοτάτες (plural)
Υψηλότατος (masculine)
Υψηλοτάτη (nominative singular)
Υψηλοτάτες (nominative plural)
Υψηλοτάτης (genitive singular)
Υψηλοτάτων (genitive plural)
Υψηλοτάτη (accusative singular)
Υψηλοτάτες (accusative plural)
Υψηλοτάτη (singular vocative)
Υψηλοτάτες (plural vocative)

Υ‧ψη‧λο‧τά‧τη

From Ancient Greek ὑψηλοτάτη (hupsēlotátē), superlative of ὑψηλός (hupsēlós, “high”), Semantic loan from English Highness.

Highness (title of address for princesses)


Υψηλότατος

Υψηλότατος • (Ypsilótatos) m (plural Υψηλότατοι, feminine Υψηλοτάτη)

Ypsilótatos (romanization)
Υψηλότατοι (plural)
Υψηλοτάτη (feminine)
Υψηλότατος (nominative singular)
Υψηλότατοι (nominative plural)
Υψηλοτάτου (genitive singular)
Υψηλοτάτων (genitive plural)
Υψηλότατο (accusative singular)
Υψηλοτάτους (accusative plural)
Υψηλότατε (singular vocative)
Υψηλότατοι (plural vocative)

Υ‧ψη‧λό‧τα‧τος

From Ancient Greek ὑψηλότατος (hupsēlótatos), superlative of ὑψηλός (hupsēlós, “high”), Semantic loan from English Highness.


Παναγιότατος

Παναγιότατοι

Παναγιότατος • (Panagiótatos) m (plural Παναγιότατοι)

el-noun

Παναγιότατοι

Panagiótatos (romanization)
Παναγιότατοι (plural)
Παναγιότατος (nominative singular)
Παναγιότατοι (nominative plural)
Παναγιότατου (genitive singular)
Παναγιοτάτου (genitive singular)
Παναγιότατων (genitive plural)
Παναγιοτάτων (genitive plural)
Παναγιότατο (accusative singular)
Παναγιότατους (accusative plural)
Παναγιοτάτους (accusative plural)
Παναγιότατε (singular vocative)
Παναγιότατοι (plural vocative)

el-decl-noun

Παναγιότατος

Παναγιότατοι

Παναγιότατου

Παναγιοτάτου

Παναγιότατων

Παναγιοτάτων

Παναγιότατους

Παναγιοτάτους

Παναγιότατοι

Πα‧να‧γι‧ό‧τα‧τος

Byzantine Greek Παναγιότατος (Panagiótatos), superlative of πανάγιος (panágios, “very holy, all holy”) .

inh

Παναγιότατος

Ecumenical Patriarch
Ecumenical Patriarch#English

metropolitan bishop
metropolitan bishop#English

Παναγιώτατος Παναγιώτατος

(Eastern Orthodoxy) All Holiness (style of address for the Ecumenical Patriarch of Constantinople and the metropolitan bishop of Thessaloniki) (the form Παναγιώτατος being used in official documents)


Παναγιώτατος

head

Παναγιώτατοι

Παναγιώτατος • (Panagiótatos) m (plural Παναγιώτατοι)

el-noun

Παναγιώτατοι

Panagiótatos (romanization)
Παναγιώτατοι (plural)

Πα‧να‧γι‧ώ‧τα‧τος

From Byzantine Greek Παναγιότατος (Panagiótatos), superlative of πανάγιος (panágios, “very holy, all holy”) . The suffix -ώτατος, in the manner of Ancient Greek superlatives.

inh

Παναγιότατος

Παναγιότατος Παναγιότατος#Greek

Greek Orthodox Church
Greek Orthodox Church

Katharevousa form of Παναγιότατος (Panagiótatos), used in official documents of Greek Orthodox Church


ποδοσφαιρίστρια

head

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιριστής

ποδοσφαιρίστρια • (podosfairístria) f (plural ποδοσφαιρίστριες, masculine ποδοσφαιριστής)

el-noun

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιριστής

podosfairístria (romanization)
ποδοσφαιρίστριες (plural)
ποδοσφαιριστής (masculine)
ποδοσφαιρίστρια (nominative singular)
ποδοσφαιρίστριες (nominative plural)
ποδοσφαιρίστριας (genitive singular)
ποδοσφαιριστριών (genitive plural)
ποδοσφαιρίστρια (accusative singular)
ποδοσφαιρίστριες (accusative plural)
ποδοσφαιρίστρια (singular vocative)
ποδοσφαιρίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιρίστριας

ποδοσφαιριστριών

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιρίστριες

πο‧δο‧σφαι‧ρί‧στρι‧α

ποδόσφαιρο (podósfairo, “football”) + -ίστρια (-ístria, “-ist, -er”), calque of English footballer.

suffix

footballer, football player, soccer player (one who plays soccer)


ποδοσφαιριστής

head

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιριστής • (podosfairistís) m (plural ποδοσφαιριστές, feminine ποδοσφαιρίστρια)

el-noun

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιρίστρια

podosfairistís (romanization)
ποδοσφαιριστές (plural)
ποδοσφαιρίστρια (feminine)
ποδοσφαιριστής (nominative singular)
ποδοσφαιριστές (nominative plural)
ποδοσφαιριστή (genitive singular)
ποδοσφαιριστών (genitive plural)
ποδοσφαιριστή (accusative singular)
ποδοσφαιριστές (accusative plural)
ποδοσφαιριστή (singular vocative)
ποδοσφαιριστές (plural vocative)

el-decl-noun

ποδοσφαιριστής

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιριστή

ποδοσφαιριστών

ποδοσφαιριστή

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιριστή

ποδοσφαιριστές

πο‧δο‧σφαι‧ρι‧στής

ποδόσφαιρο (podósfairo, “football”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of English footballer. First attested 1896.


͵Στ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Ν

The Greek numeral representing the number fifty thousand (50,000).


͵Λ

The Greek numeral representing the number thirty thousand (30,000).


͵Ϟ

The Greek numeral representing the number ninety thousand (90,000).


͵Μ

The Greek numeral representing the number forty thousand (40,000).


͵Ψ

seven hundred thousand
seven hundred thousand

The Greek numeral representing the number seven hundred thousand (700,000).


͵Ϡ

nine hundred thousand
nine hundred thousand

The Greek numeral representing the number nine hundred thousand (900,000).


͵Υ

four hundred thousand
four hundred thousand

The Greek numeral representing the number four hundred thousand (400,000).


͵Ο

The Greek numeral representing the number seventy thousand (70,000).


͵Τ

three hundred thousand
three hundred thousand

The Greek numeral representing the number three hundred thousand (300,000).


͵Χ

six hundred thousand
six hundred thousand

The Greek numeral representing the number six hundred thousand (600,000).


͵Π

The Greek numeral representing the number eighty thousand (80,000).


͵Φ

five hundred thousand
five hundred thousand

The Greek numeral representing the number five hundred thousand (500,000).


͵Ξ

The Greek numeral representing the number sixty thousand (60,000).


͵Σ

two hundred thousand
two hundred thousand

The Greek numeral representing the number two hundred thousand (200,000).


πολωνέζα

head

πολωνέζα • (polonéza) f (plural πολωνέζες)

polonéza (romanization)
πολωνέζες (plural)
πολωνέζα (nominative singular)
πολωνέζες (nominative plural)
πολωνέζας (genitive singular)
πολωνέζα (accusative singular)
πολωνέζες (accusative plural)
πολωνέζα (singular vocative)
πολωνέζες (plural vocative)

From French polonaise (“dance of Poland”).

(dance) polonaise; Polish dance in triple time


-βάτης

-vátis (romanization)
-βάτισσα (feminine)
-vátria (romanization)
-vátida (romanization)
-βάτης (nominative singular)
-βάτες (nominative plural)
-βάτη (genitive singular)
-βατών (genitive plural)
-βάτη (accusative singular)
-βάτες (accusative plural)
-βάτη (singular vocative)
-βάτες (plural vocative)

κτήνος (ktínos, “beast, animal”) + -βάτης (-vátis) → κτηνοβάτης (ktinovátis, “bestialist”)

(forming nouns, sexuality) masculine: one who has sexual relations with animals


Αμπχάζια

Ampcházia (romanization)
Αμπχάζια (nominative singular)
Αμπχάζιες (nominative plural)
Αμπχάζιας (genitive singular)
Αμπχάζια (accusative singular)
Αμπχάζιες (accusative plural)
Αμπχάζια (singular vocative)
Αμπχάζιες (plural vocative)

Abkhazian (a female person from Abkhazia or of Abkhazian ethnicity).


Κριτές

From Ancient Greek Κριταί (Kritaí), from κριτής (kritḗs, “judge”).

Judges (seventh book in the New Testament of the Bible)


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

Ruth (eighth book in the Old Testament of the Bible)

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)

Book of Joshua (sixth book in the Old Testament of the Bible)


Πράξεις των Αποστόλων

head

Πράξεις των Αποστόλων

Πράξεις των Αποστόλων • (Práxeis ton Apostólon) f pl

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

Acts of the Apostles
Acts of the Apostles

Acts of the Apostles (fifth book in the New Testament of the Bible)

en-Πράξεις_των_Αποστόλων-el-name-u2dtIKuP


σταφιδόψωμο

head

σταφιδόψωμο • (stafidópsomo) n (plural σταφιδόψωμα)

stafidópsomo (romanization)
σταφιδόψωμα (plural)
σταφιδόψωμο (nominative singular)
σταφιδόψωμα (nominative plural)
σταφιδόψωμου (genitive singular)
σταφιδόψωμων (genitive plural)
σταφιδόψωμο (accusative singular)
σταφιδόψωμα (accusative plural)
σταφιδόψωμο (singular vocative)
σταφιδόψωμα (plural vocative)

el-decl-noun

σταφιδόψωμου

σταφιδόψωμων

στα‧φι‧δό‧ψω‧μο

From σταφίδ(α) (stafíd(a), “raisin”) + -ό- (“interfix”) + -ψωμο (-psomo, “bread”).


ελιόψωμο

head

ελιόψωμο • (eliópsomo) n (plural ελιόψωμα)

eliópsomo (romanization)
ελιόψωμα (plural)
ελιόψωμο (nominative singular)
ελιόψωμα (nominative plural)
ελιόψωμου (genitive singular)
ελιόψωμων (genitive plural)
ελιόψωμο (accusative singular)
ελιόψωμα (accusative plural)
ελιόψωμο (singular vocative)
ελιόψωμα (plural vocative)

From ελι(ά) (“olive”) + -ό- (interfix) + -ψωμο (“bread”).


λιόψωμο

liópsomo (romanization)
λιόψωμα (plural)
λιόψωμο (nominative singular)
λιόψωμα (nominative plural)
λιόψωμου (genitive singular)
λιόψωμων (genitive plural)
λιόψωμο (accusative singular)
λιόψωμα (accusative plural)
λιόψωμο (singular vocative)
λιόψωμα (plural vocative)

ελιόψωμο ελιόψωμο#Greek

(vernacular) Alternative form of ελιόψωμο (eliópsomo)


-ψωμο

-psomo (romanization)
-ψωμο (nominative singular)
-ψωμα (nominative plural)
-ψωμου (genitive singular)
-ψωμων (genitive plural)
-ψωμο (accusative singular)
-ψωμα (accusative plural)
-ψωμο (singular vocative)
-ψωμα (plural vocative)

From ψωμί n (psomí, “bread”). With recessive stress, forms neuter ending in -ο.

σκόρδο (skórdo, “garlic”) + -ψωμο (-psomo) → σκορδόψωμο (skordópsomo, “garlic bread”)

σταφίδα (stafída, “raisin”) + -ψωμο (-psomo) → σταφιδόψωμο (stafidópsomo, “raisin bread”)

second combining form of neuter nouns; bread made of what the first combining form denotes.


κριθαρόψωμο

head

κριθαρόψωμο • (kritharópsomo) n (plural κριθαρόψωμα)

kritharópsomo (romanization)
κριθαρόψωμα (plural)
κριθαρόψωμο (nominative singular)
κριθαρόψωμα (nominative plural)
κριθαρόψωμου (genitive singular)
κριθαρόψωμων (genitive plural)
κριθαρόψωμο (accusative singular)
κριθαρόψωμα (accusative plural)
κριθαρόψωμο (singular vocative)
κριθαρόψωμα (plural vocative)

el-decl-noun

κριθαρόψωμου

κριθαρόψωμων

κρι‧θα‧ρό‧ψω‧μο

From κριθάρι(ι) (“barley”) + -ό- (“infix”) + -ψωμο (“bread”).


χριστόψωμο

head

χριστόψωμο • (christópsomo) n (plural χριστόψωμα)

christópsomo (romanization)
χριστόψωμα (plural)
χριστόψωμο (nominative singular)
χριστόψωμα (nominative plural)
χριστόψωμου (genitive singular)
χριστόψωμων (genitive plural)
χριστόψωμο (accusative singular)
χριστόψωμα (accusative plural)
χριστόψωμο (singular vocative)
χριστόψωμα (plural vocative)

χρι‧στό‧ψω‧μο

From Χριστ(ός) (“Christ”) + -ό- (“infix”) + -ψωμο (“bread”).

af

bread especially prepared for Christmas with rich symbolic ornamentation


τόπι

tópi (romanization)
τόπια (plural)
τόπι (nominative singular)
τόπια (nominative plural)
τοπιού (genitive singular)
τοπιών (genitive plural)
τόπι (accusative singular)
τόπια (accusative plural)
τόπι (singular vocative)
τόπια (plural vocative)

el-decl-noun

The genitives are uncommon and considered awkward by scholars.

From Ottoman Turkish طوپ (top, “ball, cannon”).

κάνω τόπι στο ξύλο

to beat senseless; to make into a ball from beating

Βάλτε φωτιά στα τόπια, στα τόπια,
κάψτε τα Γιάννενα.

(Can we date this quote?), Traditional, Βασιλική Προστάζει [Vassiliki Orders]:

Set fire to the cannon, to the cannon,
burn Yannena.

Válte fotiá sta tópia, sta tópia,
kápste ta Giánnena.

(colloquial, dated, by extension) cannon


Ηρόδοτος

head

Ηρόδοτος • (Iródotos) m (plural Ηρόδοτοι)

Iródotos (romanization)
Ηρόδοτοι (plural)
Ηρόδοτος (nominative singular)
Ηρόδοτοι (nominative plural)
Ηρόδοτου (genitive singular)
Ηροδότου (genitive singular)
Ηρόδοτων (genitive plural)
Ηροδότων (genitive plural)
Ηρόδοτο (accusative singular)
Ηρόδοτους (accusative plural)
Ηροδότους (accusative plural)
Ηρόδοτε (singular vocative)
Ηρόδοτοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek Ἡρόδοτος (Hēródotos).


Τσάκωνας

head

Τσάκωνας • (Tsákonas) m (plural Τσάκωνες, feminine Τσακώνισσα)

Tsákonas (romanization)
Τσάκωνες (plural)
Τσακώνισσα (feminine)
Τσάκωνας (nominative singular)
Τσάκωνες (nominative plural)
Τσάκωνα (genitive singular)
Τσακώνων (genitive plural)
Τσάκωνα (accusative singular)
Τσάκωνες (accusative plural)
Τσάκωνα (singular vocative)
Τσάκωνες (plural vocative)

Οf uncertain etymon, with multiple theories proposed. Medieval spelling as in Τσακωνία f (Tsakonía, “area of Tsakonia”), or as in τζακονικός.
* Ahrweiler associates the ethnonym of the inhabitants of Τσακωνία (Tsakonía, “Tsakonia”) with the medieval parallel use for the sense "guardians", or "soldiers" Tσάκωνες, Τζάκωνες, Τζέκωνες (or -ονες) from the words ζάκα, σάκα (military guard), of Arabic, Semitic origin (see Greek σάκκος (sákkos), Classical Syriac ܣܩܐ,), to τζάκων, τσάκων.
* From the plural διάκονες or διάκονοι of the mediaeval διάκων (diákōn) or the ancient δῐᾱ́κονος (diā́konos, “servant, deacon of Christian church”), with mediaeval regional sense: "guardians", or "soldiers".. In this case, an etymologically informed spelling would be Τσάκονας with omicron.
*: The spelling with omega Τσάκωνας has prevailed, regardless of etymological concerns.
* From *Ἐξω-Λάκωνες (Exō-Lákōnes, “Outer-Laconians”) with a change of [ks] to [ts], typical of Tsakonian, and omission of [l]
Not likely:
* From τρᾱχών (trākhṓn, “rugged, stony tract”) genitive: τρᾱχῶνος
* From Albanian tsakon (“rough, rugged land”)
* From phrase εἰς τούς Λάκωνας (eis toús Lákōnas, “to the Laconians”).
* From Slavic roots

Tsakonian: of or relating to the people of the Tsakonia area


αναμπαίζω

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


αναβολικά

anavoliká (romanization)
αναβολικά (nominative plural)
αναβολικών (genitive plural)
αναβολικά (accusative plural)
αναβολικά (plural vocative)


πυροβολισμός

head

πυροβολισμοί

πυροβολισμός • (pyrovolismós) m (plural πυροβολισμοί)

el-noun

πυροβολισμοί

pyrovolismós (romanization)
πυροβολισμοί (plural)
πυροβολισμός (nominative singular)
πυροβολισμοί (nominative plural)
πυροβολισμού (genitive singular)
πυροβολισμών (genitive plural)
πυροβολισμό (accusative singular)
πυροβολισμούς (accusative plural)
πυροβολισμέ (singular vocative)
πυροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πυροβολισμός

πυροβολισμοί

πυροβολισμού

πυροβολισμών

πυροβολισμούς

πυροβολισμοί


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


τεντούρα

head

τεντούρα • (tentoúra) n (plural τεντούρες)

tentoúra (romanization)
τεντούρες (plural)
τεντούρα (nominative singular)
τεντούρες (nominative plural)
τεντούρας (genitive singular)
τεντούρων (genitive plural)
τεντούρα (accusative singular)
τεντούρες (accusative plural)
τεντούρα (singular vocative)
τεντούρες (plural vocative)

tentura (a sweetish spirit flavoured with herbs and spices, including cinnamon and cloves)


Ιησούς Χριστός

Ιησούς Χριστός • (Iisoús Christós) m

From Ancient Greek Ἰησοῦς Χριστός (Iēsoûs Khristós), from Hebrew יֵשׁוּעַ.

der

Ἰησοῦς Χριστός

Hebrew יֵשׁוּעַ


αναξαίνω

head

αναξαίνω • (anaxaíno)

el-verb

αναξαίνω • (anaxaíno)

(textiles) to card again, recomb (repeated wool treatment)


Αναξίμανδρος

head

Αναξίμανδρος • (Anaxímandros) m

Anaxímandros (romanization)
Αναξίμανδρος (nominative singular)
Αναξιμάνδρου (genitive singular)
Αναξίμανδρο (accusative singular)
Αναξίμανδρε (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Αναξίμανδρος

Αναξιμάνδρου

From Ancient Greek Ἀναξίμανδρος (Anaxímandros).

der

Ἀναξίμανδρος


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος (anantapódotos)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτης (anantapódotis)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτους (anantapódotous)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτε (anantapódote)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


Αναξιμένης

head

Αναξιμένης • (Anaximénis) m

Anaximénis (romanization)
Αναξιμένης (nominative singular)
Αναξιμένoυς (genitive singular)
Αναξιμένη (accusative singular)
Αναξιμένη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

The genitive Αναξιμένη (Anaximéni) is also found.

From Ancient Greek Ἀναξιμένης (Anaximénēs).


πουδράρομαι

head

πουδράρομαι • (poudráromai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδράρομαι • (poudráromai) passive (past πουδραρίστηκα, active πουδράρω)

poudráromai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)
πουδράρω (active)

που‧δρά‧ρο‧μαι


πουδριέρα

head

πουδριέρα • (poudriéra) f (plural πουδριέρες)

poudriéra (romanization)
πουδριέρες (plural)
πουδριέρα (nominative singular)
πουδριέρες (nominative plural)
πουδριέρας (genitive singular)
πουδριέρα (accusative singular)
πουδριέρες (accusative plural)
πουδριέρα (singular vocative)
πουδριέρες (plural vocative)

From French poudrier, equivalent to πούδρα (poúdra, “powder”) + -ιέρα (-iéra).

suffix

Έβγαλε ένα σωρό πουδριέρες και καλλυντικά από την τσάντα της.

She took out a load of powder boxes and cosmetics from her bag.

Évgale éna soró poudriéres kai kallyntiká apó tin tsánta tis.

(cosmetics) powder compact, powder box (small box which holds powder)


πούδρα

poúdra (romanization)
πούδρες (plural)
πούδρα (nominative singular)
πούδρες (nominative plural)
πούδρας (genitive singular)
πούδρα (accusative singular)
πούδρες (accusative plural)
πούδρα (singular vocative)
πούδρες (plural vocative)

Φορούσε πούδρα ώστε να μη φαίνονται τα σπυριά της.

She was wearing powder so that her spots wouldn't be visible.

Foroúse poúdra óste na mi faínontai ta spyriá tis.

(cosmetics) powder (mixture of fine dry, sweet-smelling particles applied to the face or other body parts, to reduce shine or to alleviate chaffing)


πουδράρω

head

πουδράρω • (poudráro)

el-verb

πουδραρίζομαι

πουδράρω • (poudráro) (past πουδράρισα/πούδραρα, passive πουδράρομαι/πουδραρίζομαι)

poudráro (romanization)
πουδράρισα (past)
πούδραρα (past)
πουδράρομαι (passive)
πουδραρίζομαι (passive)
πουδράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
πουδράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πουδράρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πουδραρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πουδραριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πουδράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πουδράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πουδράρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πουδραρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πουδραριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πουδράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
πουδράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πουδράρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πουδραρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πουδραριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πουδράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πουδράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πουδραριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πουδραριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πουδράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πουδράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πουδράρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πουδράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πουδράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πουδράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πουδράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πουδράρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πουδραρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πουδραριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πουδραριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πούδραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πουδράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πούδραρα (active first-person indicative past perfective singular)
πουδράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
πουδραριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πουδραριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πουδραρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πούδραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πουδράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πούδραρες (active indicative past perfective second-person singular)
πουδράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
πουδραριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πουδραριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πουδραρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πούδραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πουδράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πούδραρε (active indicative past perfective singular third-person)
πουδράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
πουδραριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πουδραριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πουδραρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πουδράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πουδράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
πουδραριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πουδραριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πουδράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πουδράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
πουδραριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πουδραριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πούδραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πούδραραν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράραν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πουδραριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πουδραρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πουδραριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πουδραριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πουδράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πουδράρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πουδράρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πουδραριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πούδραρε (active imperative imperfective second-person singular)
πουδράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πούδραρε (active imperative perfective second-person singular)
πουδράρισε (active imperative perfective second-person singular)
πουδραρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
πουδράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
πουδράρετε (active imperative perfective plural second-person)
πουδράρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πουδραριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πουδράροντας (active participle present)
έχοντας πουδράρει (active participle past)
πουδραρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πουδράρει (active infinitive-aorist)
πουδραριστεί (infinitive-aorist passive)

From French poudrer, equivalent to πούδρα (poúdra, “powder”) + -άρω (-áro).

Μια ώρα πουδράρουν την ηθοποιό.

They've been powdering the actress for an hour now.

(cosmetics, transitive) to powder (apply powder)