συμμαθητής

head

συμμαθητής • (symmathitís) m (plural συμμαθητές, feminine συμμαθήτρια)

symmathitís (romanization)
συμμαθητές (plural)
συμμαθήτρια (feminine)
συμμαθητής (nominative singular)
συμμαθητές (nominative plural)
συμμαθητή (genitive singular)
συμμαθητών (genitive plural)
συμμαθητή (accusative singular)
συμμαθητές (accusative plural)
συμμαθητή (singular vocative)
συμμαθητές (plural vocative)

συμ‧μα‧θη‧τής

Learned borrowing from Ancient Greek συμμαθητής (summathētḗs). By surface analysis, συμ- (sym-) + μαθητής (mathitís).


φυσίγγιο

head

φυσίγγιο • (fysíngio) n (plural φυσίγγια)

fysíngio (romanization)
φυσίγγια (plural)
φυσίγγιο (nominative singular)
φυσίγγια (nominative plural)
φυσιγγίου (genitive singular)
φυσίγγιου (genitive singular)
φυσιγγίων (genitive plural)
φυσίγγιο (accusative singular)
φυσίγγια (accusative plural)
φυσίγγιο (singular vocative)
φυσίγγια (plural vocative)

άσφαιρο φυσίγγιο


άσφαιρος

άσφαιρος • (ásfairos) m (feminine άσφαιρη, neuter άσφαιρο)

ásfairos (romanization)
άσφαιρη (feminine)
άσφαιρο (neuter)
άσφαιρος (masculine nominative singular)
άσφαιρη (feminine nominative singular)
άσφαιρο (neuter nominative singular)
άσφαιροι (masculine nominative plural)
άσφαιρες (feminine nominative plural)
άσφαιρα (neuter nominative plural)
άσφαιρου (genitive masculine singular)
άσφαιρης (feminine genitive singular)
άσφαιρου (genitive neuter singular)
άσφαιρων (genitive masculine plural)
άσφαιρων (feminine genitive plural)
άσφαιρων (genitive neuter plural)
άσφαιρο (accusative masculine singular)
άσφαιρη (accusative feminine singular)
άσφαιρο (accusative neuter singular)
άσφαιρους (accusative masculine plural)
άσφαιρες (accusative feminine plural)
άσφαιρα (accusative neuter plural)
άσφαιρε (masculine singular vocative)
άσφαιρη (feminine singular vocative)
άσφαιρο (neuter singular vocative)
άσφαιροι (masculine plural vocative)
άσφαιρες (feminine plural vocative)
άσφαιρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσφαιρος (ásfairos)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιροι (ásfairoi)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

άσφαιρου (ásfairou)

άσφαιρης (ásfairis)

άσφαιρου (ásfairou)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρων (ásfairon)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιρους (ásfairous)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

άσφαιρε (ásfaire)

άσφαιρη (ásfairi)

άσφαιρο (ásfairo)

άσφαιροι (ásfairoi)

άσφαιρες (ásfaires)

άσφαιρα (ásfaira)

From ά- (á-, “un-”, privative alpha) + σφαίρα (sfaíra, “bullet”). Attested since 1887 in Katharevousa as ἄσφαιρος (ásphairos).

af

άσφαιρο φυσίγγιο


επικεφαλής

head

επικεφαλής • (epikefalís) m or f or n (indeclinable)

ε‧πι‧κε‧φα‧λής

Univerbation of επί (epí) + κεφαλής (kefalís), a learned calque of French en tête.

univerbation

επικεφαλής του επιτελείου


βαθμολογία

head

βαθμολογία • (vathmología) f (plural βαθμολογίες)

vathmología (romanization)
βαθμολογίες (plural)
βαθμολογία (nominative singular)
βαθμολογίες (nominative plural)
βαθμολογίας (genitive singular)
βαθμολογιών (genitive plural)
βαθμολογία (accusative singular)
βαθμολογίες (accusative plural)
βαθμολογία (singular vocative)
βαθμολογίες (plural vocative)

Learnedly from βαθμολογώ (vathmologó) + -ία (-ía).


εμφάνιση

εμφάνιση • (emfánisi) f (plural εμφανίσεις)

emfánisi (romanization)
εμφανίσεις (plural)
εμφάνιση (nominative singular)
εμφανίσεις (nominative plural)
εμφάνισης (genitive singular)
εμφανίσεων (genitive plural)
εμφάνιση (accusative singular)
εμφανίσεις (accusative plural)
εμφάνιση (singular vocative)
εμφανίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εμφανίσεως (emfaníseos)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμφάνισις (emphánisis) with -ση (-si) ending.

lbor

(photography) development (the processing of photographic film so as to bring out the images latent in it)


ενήλικας

head

ενήλικας • (enílikas) m (plural ενήλικες)

enílikas (romanization)
ενήλικες (plural)
ενήλικας (nominative singular)
ενήλικες (nominative plural)
ενήλικα (genitive singular)
ενηλίκων (genitive plural)
ενήλικα (accusative singular)
ενήλικες (accusative plural)
ενήλικα (singular vocative)
ενήλικες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἐνήλιξ (enḗlix) (accusative ἐνήλικα (enḗlika)).


ριζότο

rizóto (romanization)
ριζότο (nominative singular)
ριζότου (genitive singular)
ριζότο (accusative singular)
ριζότο (singular vocative)

From Italian risotto, from riso (“rice”).


διαλογισμός

head

διαλογισμός • (dialogismós) m (plural διαλογισμοί)

dialogismós (romanization)
διαλογισμοί (plural)
διαλογισμός (nominative singular)
διαλογισμοί (nominative plural)
διαλογισμού (genitive singular)
διαλογισμών (genitive plural)
διαλογισμό (accusative singular)
διαλογισμούς (accusative plural)
διαλογισμέ (singular vocative)
διαλογισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

διαλογισμούς

δι‧α‧λο‧γι‧σμός

Learned borrowing from Koine Greek διαλογισμός (dialogismós, “balancing of accounts”) (directly inherited from Koine Greek in the 'deep thought' sense). By surface analysis, διαλογίζομαι (dialogízomai) + -μός (-mós).

surf

διαλογίζομαι


συνάδελφος

head

συναδέλφισσα

συνάδελφος • (synádelfos) m or f (plural συνάδελφοι, feminine συναδέλφισσα)

el-noun

συναδέλφισσα

synádelfos (romanization)
συνάδελφοι (plural)
συναδέλφισσα (feminine)
συνάδελφος (nominative singular)
συνάδελφοι (nominative plural)
συνάδελφου (genitive singular)
συναδέλφου (genitive singular)
συνάδελφων (genitive plural)
συναδέλφων (genitive plural)
συνάδελφο (accusative singular)
συνάδελφους (accusative plural)
συναδέλφους (accusative plural)
συνάδελφε (singular vocative)
συνάδελφοι (plural vocative)

συ‧νά‧δελ‧φος

Learned borrowing from Byzantine Greek συνάδελφος (sunádelphos, “member of a (military) company”), from Ancient Greek συνάδελφος (sunádelphos, “who has siblings”), with semantic loan from French confrère. By surface analysis, συν- (syn-) + αδελφός (adelfós).


πρασόπιτα

head

πρασόπιτα • (prasópita) f (plural πρασόπιτες)

prasópita (romanization)
πρασόπιτες (plural)
πρασόπιτα (nominative singular)
πρασόπιτες (nominative plural)
πρασόπιτας (genitive singular)
πρασοπιτών (genitive plural)
πρασόπιτα (accusative singular)
πρασόπιτες (accusative plural)
πρασόπιτα (singular vocative)
πρασόπιτες (plural vocative)

πρα‧σό‧πι‧τα

From πράσο (práso) + -ό- (-ó-) + πίτα (píta).


επιθεωρητής

επιθεωρήτρια

επιθεωρητής • (epitheoritís) m (feminine επιθεωρήτρια)

el-noun

επιθεωρήτρια

epitheoritís (romanization)
επιθεωρήτρια (feminine)
επιθεωρητής (nominative singular)
επιθεωρητές (nominative plural)
επιθεωρητή (genitive singular)
επιθεωρητών (genitive plural)
επιθεωρητή (accusative singular)
επιθεωρητές (accusative plural)
επιθεωρητή (singular vocative)
επιθεωρητές (plural vocative)

el-decl-noun

* The vocative singular επιθεωρητά is used in the phrase "Κύριε Επιθεωρητά".

ε‧πι‧θε‧ω‧ρη‧τής

Learnedly from επιθεωρώ (epitheoró) + -τής (-tís), with semantic loan from French inspecteur.

inspector (a person employed to inspect something)


φιλενάδα

head

φιλενάδα • (filenáda) f (plural φιλενάδες)

filenáda (romanization)
φιλενάδες (plural)
φιλενάδα (nominative singular)
φιλενάδες (nominative plural)
φιλενάδας (genitive singular)
φιλενάδων (genitive plural)
φιλενάδα (accusative singular)
φιλενάδες (accusative plural)
φιλενάδα (singular vocative)
φιλενάδες (plural vocative)

From Byzantine Greek φίλαινα (phílaina, “girlfriend”) + -άδα (-áda).

der

girlfriend (female friend of a woman or girl)

girlfriend (female partner in a romantic relationship)


προθέρμανση

head

προθερμάνσεις

προθέρμανση • (prothérmansi) f (plural προθερμάνσεις)

el-noun

προθερμάνσεις

prothérmansi (romanization)
προθερμάνσεις (plural)
προθέρμανση (nominative singular)
προθερμάνσεις (nominative plural)
προθέρμανσης (genitive singular)
προθερμάνσεων (genitive plural)
προθέρμανση (accusative singular)
προθερμάνσεις (accusative plural)
προθέρμανση (singular vocative)
προθερμάνσεις (plural vocative)

el-decl-noun

προθερμάνσεις

προθέρμανσης

προθερμάνσεων

προθερμάνσεις

προθερμάνσεις

Older or formal genitive singular: προθερμάνσεως (prothermánseos)

προ‧θέρ‧μαν‧ση

Learned borrowing from Koine Greek προθέρμανσις (prothérmansis) + -ση (-si), with semantic loan from English warming up and German Anwärmen.

lbor

προθέρμανσις

(exercise) warming up, warm-up, warmup (a regime of gentle exercise undertaken before some strenuous exercise or sport)


νοοτροπία

head

νοοτροπία • (nootropía) f (plural νοοτροπίες)

nootropía (romanization)
νοοτροπίες (plural)
νοοτροπία (nominative singular)
νοοτροπίες (nominative plural)
νοοτροπίας (genitive singular)
νοοτροπιών (genitive plural)
νοοτροπία (accusative singular)
νοοτροπίες (accusative plural)
νοοτροπία (singular vocative)
νοοτροπίες (plural vocative)

νο‧ο‧τρο‧πί‧α

Learnedly from νοο- (noo-) + τρόπ(ος) (tróp(os)) + -ία (-ía).

af

νους<alt:νοο->

τρόπος<alt:τρόπ(ος)>


νταντά

head

νταντά • (ntantá) f (plural νταντάδες)

el-noun

νταντά • (ntantá) f (plural νταντάδες)

ntantá (romanization)
νταντάδες (plural)
νταντά (nominative singular)
νταντάδες (nominative plural)
νταντάς (genitive singular)
νταντάδων (genitive plural)
νταντά (accusative singular)
νταντάδες (accusative plural)
νταντά (singular vocative)
νταντάδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish ﺩﺍﺩﻯ (dadı) (see Turkish dadı), from Persian دادا (dâdâ).

bor+

Near-synonyms: τροφός f (trofós), γκουβερνάντα f (gkouvernánta)

(familiar) nanny, nursemaid (a woman or girl employed to care for children)


καμβάς

head

καμβάς • (kamvás) m (plural καμβάδες)

el-noun

καμβάς • (kamvás) m (plural καμβάδες)

kamvás (romanization)
καμβάδες (plural)
καμβάς (nominative singular)
καμβάδες (nominative plural)
καμβά (genitive singular)
καμβάδων (genitive plural)
καμβά (accusative singular)
καμβάδες (accusative plural)
καμβά (singular vocative)
καμβάδες (plural vocative)

(figuratively) canvas (a basis for creative work)


παλαιστής

head

παλαιστής • (palaistís) m (plural παλαιστές, feminine παλαίστρια)

palaistís (romanization)
παλαιστές (plural)
παλαίστρια (feminine)
παλαιστής (nominative singular)
παλαιστές (nominative plural)
παλαιστή (genitive singular)
παλαιστών (genitive plural)
παλαιστή (accusative singular)
παλαιστές (accusative plural)
παλαιστή (singular vocative)
παλαιστές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek παλαιστής (palaistḗs).


σάλι

sáli (romanization)
σάλια (plural)
σάλι (nominative singular)
σάλια (nominative plural)
σαλιού (genitive singular)
σαλιών (genitive plural)
σάλι (accusative singular)
σάλια (accusative plural)
σάλι (singular vocative)
σάλια (plural vocative)

Borrowed from Italian scialle, from French châle, from Hindi शाल (śāl), from Persian شال (šâl).


φόρμα

fórma (romanization)
φόρμες (plural)
φόρμα (nominative singular)
φόρμες (nominative plural)
φόρμας (genitive singular)
φορμών (genitive plural)
φόρμα (accusative singular)
φόρμες (accusative plural)
φόρμα (singular vocative)
φόρμες (plural vocative)

Borrowed from Italian forma, from Latin forma.

(exercise) training kit (clothing worn during training)


διδάκτορας

head

διδάκτορας • (didáktoras) m or f (plural διδάκτορες)

didáktoras (romanization)
διδάκτορες (plural)
διδάκτορας (nominative singular)
διδάκτορες (nominative plural)
διδάκτορα (genitive singular)
διδακτόρων (genitive plural)
διδάκτορα (accusative singular)
διδάκτορες (accusative plural)
διδάκτορα (singular vocative)
διδάκτορες (plural vocative)

δι‧δά‧κτο‧ρας

Learnedly from διδάκ(τωρ) (didák(tor)) + -τορας (-toras), an adaptation to Demotic Greek.

af

διδάκτωρ<alt:διδάκ(τωρ)>

doctor (a person who has attained a doctorate)


κατακτητής

head

κατακτητής • (kataktitís) m (plural κατακτητές, feminine κατακτήτρια)

kataktitís (romanization)
κατακτητές (plural)
κατακτήτρια (feminine)
κατακτητής (nominative singular)
κατακτητές (nominative plural)
κατακτητή (genitive singular)
κατακτητών (genitive plural)
κατακτητή (accusative singular)
κατακτητές (accusative plural)
κατακτητή (singular vocative)
κατακτητές (plural vocative)

κα‧τα‧κτη‧τής

Learnedly from κατακτώ (kataktó) + -τής (-tís).


φιλέλληνας

φιλέλληνας • (filéllinas) m (plural φιλέλληνες)

filéllinas (romanization)
φιλέλληνες (plural)
φιλέλληνας (nominative singular)
φιλέλληνες (nominative plural)
φιλέλληνα (genitive singular)
φιλελλήνων (genitive plural)
φιλέλληνα (accusative singular)
φιλέλληνες (accusative plural)
φιλέλληνα (singular vocative)
φιλέλληνες (plural vocative)

φι‧λέλ‧λη‧νας

Learned borrowing from Ancient Greek φιλέλλην (philéllēn), from φίλος (phílos) + Έλλην (Éllēn), with semantic loan from French philhellènes, from the plural of the same etymon, in the sense 'supporter of Greek independence'.

lbor

(historical) philhellene (specifically, a supporter of Greek independence, especially during the Greek war of independence in 1821-29)


διαθέτης

head

διαθέτης • (diathétis) m (plural διαθέτες)

diathétis (romanization)
διαθέτες (plural)
διαθέτης (nominative singular)
διαθέτες (nominative plural)
διαθέτη (genitive singular)
διαθετών (genitive plural)
διαθέτη (accusative singular)
διαθέτες (accusative plural)
διαθέτη (singular vocative)
διαθέτες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek διαθέτης (diathétēs, “arranger”).

lbor

Near-synonym: κληροδότης m (klirodótis)


μπριάμ

Borrowed from Turkish biryan, from Persian بریان (beryân, “roast, kebab”).

a vegetable stew, typically with such ingredients as eggplant, onion, potatoes, tomato and zucchini, similar to ratatouille


συμπατριώτης

head

συμπατριώτες

συμπατριώτισσα

συμπατριώτης • (sympatriótis) m (plural συμπατριώτες, feminine συμπατριώτισσα)

el-noun

συμπατριώτες

συμπατριώτισσα

sympatriótis (romanization)
συμπατριώτες (plural)
συμπατριώτισσα (feminine)
συμπατριώτης (nominative singular)
συμπατριώτες (nominative plural)
συμπατριώτη (genitive singular)
συμπατριωτών (genitive plural)
συμπατριώτη (accusative singular)
συμπατριώτες (accusative plural)
συμπατριώτη (singular vocative)
συμπατριώτες (plural vocative)

el-decl-noun

συμπατριώτης

συμπατριώτες

συμπατριωτών

συμπατριώτες

συμπατριώτες

συ‧μπα‧τρι‧ώ‧της

Learned borrowing from Ancient Greek συμπατριώτης (sumpatriṓtēs). By surface analysis, συμ- (sym-) + πατριώτης (patriótis).

lbor

συμπατριώτης


έπος

épos (romanization)
έπη (plural)
έπος (nominative singular)
έπη (nominative plural)
έπους (genitive singular)
επών (genitive plural)
έπος (accusative singular)
έπη (accusative plural)
έπος (singular vocative)
έπη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔπος (épos) with the sense 'epic' from its plural, ἔπη (épē).

lbor

ηρωικό έπος

epic (an extended narrative poem in elevated or dignified language, celebrating the feats of a deity, demigod (heroic epic), other legend or traditional hero)

epic (a series of events considered appropriate to an epic)


τελείωμα

head

τελείωμα • (teleíoma) n (plural τελειώματα)

teleíoma (romanization)
τελειώματα (plural)
τελείωμα (nominative singular)
τελειώματα (nominative plural)
τελειώματος (genitive singular)
τελειωμάτων (genitive plural)
τελείωμα (accusative singular)
τελειώματα (accusative plural)
τελείωμα (singular vocative)
τελειώματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek τελείωμα (teleíōma).

lbor

(sports) finish (shot on goal, especially one that ends in a goal)


δακρύζω

head

δακρύζω • (dakrýzo)

el-verb

δακρύζω • (dakrýzo) (past δάκρυσα, ppp δακρυσμένος)

dakrýzo (romanization)
δάκρυσα (past)
δακρυσμένος (participle passive perfect)
δακρύζω (active first-person imperfective indicative present singular)
δακρύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
δακρύζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
δακρύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
δακρύζει (active imperfective indicative present singular third-person)
δακρύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
δακρύζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
δακρύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
δακρύζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
δακρύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
δακρύζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
δακρύζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
δακρύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
δακρύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
δάκρυζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
δάκρυσα (active first-person indicative past perfective singular)
δάκρυζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
δάκρυσες (active indicative past perfective second-person singular)
δάκρυζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
δάκρυσε (active indicative past perfective singular third-person)
δακρύζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
δακρύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
δακρύζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
δακρύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
δάκρυζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δακρύζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δακρύζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
δάκρυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δακρύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
δακρύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα δακρύζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα δακρύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
δάκρυζε (active imperative imperfective second-person singular)
δάκρυσε (active imperative perfective second-person singular)
δακρύζετε (active imperative imperfective plural second-person)
δακρύστε (active imperative perfective plural second-person)
δακρύζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας δακρύσει (active indeclinable participle perfect)
δακρυσμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
δακρύσει (infinitive-aorist)

Inherited from Byzantine Greek δακρύζω (dakrúzō), from Ancient Greek δακρύω (dakrúō).

inh+

to tear up, to get teary-eyed, to become tearful, to weep


δρομέας

droméas (romanization)
δρομείς (plural)
δρομέας (nominative singular)
δρομείς (nominative plural)
δρομέα (genitive singular)
δρομέων (genitive plural)
δρομέα (accusative singular)
δρομείς (accusative plural)
δρομέα (singular vocative)
δρομείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek δρομεύς (dromeús) with semantic loan from English cursor.


γιουβέτσι

head

γιουβέτσι • (giouvétsi) n (plural γιουβέτσια)

giouvétsi (romanization)
γιουβέτσια (plural)
γιουβέτσι (nominative singular)
γιουβέτσια (nominative plural)
γιουβετσιού (genitive singular)
γιουβετσιών (genitive plural)
γιουβέτσι (accusative singular)
γιουβέτσια (accusative plural)
γιουβέτσι (singular vocative)
γιουβέτσια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish كوكج (güvec) (for which see güveç for more).

bor+

el:γιουβέτσι


μαραθωνοδρόμος

head

μαραθωνοδρόμοι

μαραθωνοδρόμος • (marathonodrómos) m or f (plural μαραθωνοδρόμοι)

el-noun

μαραθωνοδρόμοι

marathonodrómos (romanization)
μαραθωνοδρόμοι (plural)
μαραθωνοδρόμος (nominative singular)
μαραθωνοδρόμοι (nominative plural)
μαραθωνοδρόμου (genitive singular)
μαραθωνοδρόμων (genitive plural)
μαραθωνοδρόμο (accusative singular)
μαραθωνοδρόμους (accusative plural)
μαραθωνοδρόμε (singular vocative)
μαραθωνοδρόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

μαραθωνοδρόμος

μαραθωνοδρόμοι

μαραθωνοδρόμου

μαραθωνοδρόμων

μαραθωνοδρόμο

μαραθωνοδρόμους

μαραθωνοδρόμε

μαραθωνοδρόμοι

μα‧ρα‧θω‧νο‧δρό‧μος

Learnedly from μαραθών(ιος) (marathón(ios)) + -ο- (-o-) + -δρόμος (-drómos).

af

μαραθώνιος<alt:μαραθών(ιος)>


παγοδρόμος

head

παγοδρόμος • (pagodrómos) m or f (plural παγοδρόμοι)

pagodrómos (romanization)
παγοδρόμοι (plural)
παγοδρόμος (nominative singular)
παγοδρόμοι (nominative plural)
παγοδρόμου (genitive singular)
παγοδρόμων (genitive plural)
παγοδρόμο (accusative singular)
παγοδρόμους (accusative plural)
παγοδρόμε (singular vocative)
παγοδρόμοι (plural vocative)
παγοδρόμος (nominative singular)
παγοδρόμοι (nominative plural)
παγοδρόμου (genitive singular)
παγοδρόμων (genitive plural)
παγοδρόμο (accusative singular)
παγοδρόμους (accusative plural)
παγοδρόμε (singular vocative)
παγοδρόμο (singular vocative)
παγοδρόμοι (plural vocative)

πα‧γο‧δρό‧μος

Learnedly from πάγ(ος) (pág(os)) + -ο- (-o-) + -δρόμος (-drómos), a calque of German Eisläufer.

af

πάγος<alt:πάγ(ος)>


σουτζουκάκι

head

σουτζουκάκια

σουτζουκάκι • (soutzoukáki) n (plural σουτζουκάκια)

el-noun

σουτζουκάκια

soutzoukáki (romanization)
σουτζουκάκια (plural)
σουτζουκάκι (nominative singular)
σουτζουκάκια (nominative plural)
σουτζουκάκι (accusative singular)
σουτζουκάκια (accusative plural)
σουτζουκάκι (singular vocative)
σουτζουκάκια (plural vocative)

el-decl-noun

σουτζουκάκια

σουτζουκάκια

σουτζουκάκια

σου‧τζου‧κά‧κι

From Ottoman Turkish صوجوق (sucuk) + -άκι (-áki) or σουτζούκι (soutzoúki) + -άκι (-áki).

af

Near-synonym: κεφτές (keftés)

σμυρναίικα σουτζουκάκια


κλείστρο

head

κλείστρο • (kleístro) n (plural κλείστρα)

kleístro (romanization)
κλείστρα (plural)
κλείστρο (nominative singular)
κλείστρα (nominative plural)
κλείστρου (genitive singular)
κλείστρων (genitive plural)
κλείστρο (accusative singular)
κλείστρα (accusative plural)
κλείστρο (singular vocative)
κλείστρα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek κλεῖστρον (kleîstron, “door latch”). By surface analysis, κλείσ- (kleís-) + -τρο (-tro).

surf

κλείνω<alt:κλείσ->

(firearms) bolt (a sliding mechanism to chamber and unchamber a cartridge in a firearm)

(firearms) breechblock (the metal block that closes the breech of a breech-loading gun after insertion of the cartridge)

(photography) shutter (the part of a camera, normally closed, that opens for a controlled period of time to let light in when taking a picture)


κλειδαράς

head

κλειδαράς • (kleidarás) m (plural κλειδαράδες)

kleidarás (romanization)
κλειδαράδες (plural)
κλειδαράς (nominative singular)
κλειδαράδες (nominative plural)
κλειδαρά (genitive singular)
κλειδαράδων (genitive plural)
κλειδαρά (accusative singular)
κλειδαράδες (accusative plural)
κλειδαρά (singular vocative)
κλειδαράδες (plural vocative)

From κλειδαρ(ιά) (kleidar(iá)) + -άς (-ás).

af

κλειδαριά<alt:κλειδαρ(ιά)>

locksmith (one who practices locksmithing)


κλειδούχος

head

κλειδούχος • (kleidoúchos) m (plural κλειδούχοι)

kleidoúchos (romanization)
κλειδούχοι (plural)
κλειδούχος (nominative singular)
κλειδούχοι (nominative plural)
κλειδούχου (genitive singular)
κλειδούχων (genitive plural)
κλειδούχο (accusative singular)
κλειδούχους (accusative plural)
κλειδούχε (singular vocative)
κλειδούχοι (plural vocative)

κλει‧δού‧χος

Learned borrowing from Ancient Greek κλειδοῦχος (kleidoûkhos, “keyholder, keybearer”). By surface analysis, κλειδ(ί) (kleid(í)) + -ούχος (-oúchos)

surf

κλειδί<alt:κλειδ(ί)>


κουνιάδα

head

κουνιάδα • (kouniáda) f (plural κουνιάδες, masculine κουνιάδος)

kouniáda (romanization)
κουνιάδες (plural)
κουνιάδος (masculine)
κουνιάδα (nominative singular)
κουνιάδες (nominative plural)
κουνιάδας (genitive singular)
κουνιάδων (genitive plural)
κουνιάδα (accusative singular)
κουνιάδες (accusative plural)
κουνιάδα (singular vocative)
κουνιάδες (plural vocative)

Borrowed from Venetan cognada, cugnada, from Latin cognāta.

sister-in-law, specifically spouse's sister

γαμπρός

brother-in-law (sister's husband), son-in-law (daughter's husband), groom

νύφη

sister-in-law (brothers's wife), daughter-in-law (son's wife), bride


Αμένωφις

Αμένωφις • (Aménofis)

From Ancient Greek Ἀμένωφις (Aménōphis).

A male given name of historical usage, equivalent to English Amenophis, notably borne by several Egyptian pharaohs


Μήνης

Μήνης • (Mínis)

Mínis (romanization)
Μήνης (nominative singular)
Μήνη (genitive singular)
Μήνη (accusative singular)
Μήνη (singular vocative)

From Ancient Greek Μήνης (Mḗnēs), itself from Egyptian mn:n-i (mnj).

der

<i class="Latn mention" lang="egy">mnj</i>

A male given name of historical usage, notably borne by Menes, uniter of Upper and Lower Egypt and founder of the First Dynasty of Egypt


υπερήρωας

head

υπερήρωας • (yperíroas) m (plural υπερήρωες, feminine υπερηρωίδα)

yperíroas (romanization)
υπερήρωες (plural)
υπερηρωίδα (feminine)
υπερήρωας (nominative singular)
υπερήρωες (nominative plural)
υπερήρωα (genitive singular)
υπερηρώων (genitive plural)
υπερήρωα (accusative singular)
υπερήρωες (accusative plural)
υπερήρωα (singular vocative)
υπερήρωες (plural vocative)

Calque of English superhero, from υπερ- (yper-) + ήρωας (íroas).


οικοπεδούχος

οικοπεδούχοι

οικοπεδούχος • (oikopedoúchos) m or f (plural οικοπεδούχοι)

el-noun

οικοπεδούχοι

oikopedoúchos (romanization)
οικοπεδούχοι (plural)
οικοπεδούχος (nominative singular)
οικοπεδούχοι (nominative plural)
οικοπεδούχου (genitive singular)
οικοπεδούχων (genitive plural)
οικοπεδούχο (accusative singular)
οικοπεδούχους (accusative plural)
οικοπεδούχε (singular vocative)
οικοπεδούχοι (plural vocative)
οικοπεδούχος (nominative singular)
οικοπεδούχοι (nominative plural)
οικοπεδούχου (genitive singular)
οικοπεδούχων (genitive plural)
οικοπεδούχο (accusative singular)
οικοπεδούχους (accusative plural)
οικοπεδούχε (singular vocative)
οικοπεδούχο (singular vocative)
οικοπεδούχοι (plural vocative)

el-decl-noun

οικοπεδούχος

οικοπεδούχοι

οικοπεδούχου

οικοπεδούχων

οικοπεδούχους

οικοπεδούχοι

οικοπεδούχος

οικοπεδούχοι

οικοπεδούχου

οικοπεδούχων

οικοπεδούχους

οικοπεδούχοι

οι‧κο‧πε‧δού‧χος

Learnedly from οικόπεδ(ο) (oikóped(o)) + -ούχος (-oúchos).

af

οικόπεδο<alt:οικόπεδ(ο)>


νοικοκύρης

head

νοικοκύρηδες

νοικοκυραίοι

νοικοκύρης • (noikokýris) m (plural νοικοκύρηδες or νοικοκυραίοι, feminine νοικοκυρά)

el-noun

νοικοκύρηδες

νοικοκυραίοι

noikokýris (romanization)
νοικοκύρηδες (plural)
νοικοκυραίοι (plural)
νοικοκυρά (feminine)
νοικοκύρης (nominative singular)
νοικοκύρηδες (nominative plural)
νοικοκύρη (genitive singular)
νοικοκύρηδων (genitive plural)
νοικοκύρη (accusative singular)
νοικοκύρηδες (accusative plural)
νοικοκύρη (singular vocative)
νοικοκύρηδες (plural vocative)

el-decl-noun

νοικοκύρηδες

νοικοκύρηδων

νοικοκύρηδες

νοικοκύρηδες

Alternative plural forms: nominative/vocative νοικοκυραίοι, genitive νοικοκυραίων, accusative νοικοκυραίους.

νοι‧κο‧κύ‧ρης

Rebracketing of τον οικοκύρης (ton oikokýris) with prothesis of ν to οικοκύρης, from οίκ(ος) (oík(os), “house, home”) + -ο- (-o-) + κύρης (kýris, “master”).

rebracketing

τον οικοκύρης

af

(familiar) landlord (a person that leases real property; a lessor)


καρό

Learned borrowing from French carreau. Noun, also in adjectival use.

καρά καρά#Greek

with colloquial plural καρά (kará) (card games) diamond


συνειδητό

head

συνειδητό • (syneiditó) n

el-noun

συνειδητό • (syneiditó) n

syneiditó (romanization)
συνειδητό (nominative singular)
συνειδητά (nominative plural)
συνειδητού (genitive singular)
συνειδητών (genitive plural)
συνειδητό (accusative singular)
συνειδητά (accusative plural)
συνειδητό (singular vocative)
συνειδητά (plural vocative)

συ‧νει‧δη‧τό


οικονομολόγος

head

οικονομολόγοι

οικονομολόγος • (oikonomológos) m or f (plural οικονομολόγοι)

el-noun

οικονομολόγοι

oikonomológos (romanization)
οικονομολόγοι (plural)
οικονομολόγος (nominative singular)
οικονομολόγοι (nominative plural)
οικονομολόγου (genitive singular)
οικονομολόγων (genitive plural)
οικονομολόγο (accusative singular)
οικονομολόγους (accusative plural)
οικονομολόγε (singular vocative)
οικονομολόγοι (plural vocative)
οικονομολόγος (nominative singular)
οικονομολόγοι (nominative plural)
οικονομολόγου (genitive singular)
οικονομολόγων (genitive plural)
οικονομολόγο (accusative singular)
οικονομολόγους (accusative plural)
οικονομολόγε (singular vocative)
οικονομολόγο (singular vocative)
οικονομολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

οικονομολόγος

οικονομολόγοι

οικονομολόγου

οικονομολόγων

οικονομολόγο

οικονομολόγους

οικονομολόγε

οικονομολόγοι

οικονομολόγος

οικονομολόγοι

οικονομολόγου

οικονομολόγων

οικονομολόγο

οικονομολόγους

οικονομολόγε

οικονομολόγο

οικονομολόγοι

οι‧κο‧νο‧μο‧λό‧γος

Learnedly from οικονομ(ία) (oikonom(ía)) + -ο- (-o-) + -λόγος (-lógos), a loose calque of French économiste, from Ancient Greek οἰκονομ(ία) (oikonom(ía)) + -ιστής (-istḗs).

af

οικονομία<alt:οικονομ(ία)>


ατλάζι

atlázi (romanization)
ατλάζια (plural)
ατλάζι (nominative singular)
ατλάζια (nominative plural)
ατλαζιού (genitive singular)
ατλαζιών (genitive plural)
ατλάζι (accusative singular)
ατλάζια (accusative plural)
ατλάζι (singular vocative)
ατλάζια (plural vocative)


ατόνιστος

head

ατόνιστος • (atónistos) m (feminine ατόνιστη, neuter ατόνιστο)

atónistos (romanization)
ατόνιστη (feminine)
ατόνιστο (neuter)
ατόνιστος (masculine nominative singular)
ατόνιστη (feminine nominative singular)
ατόνιστο (neuter nominative singular)
ατόνιστοι (masculine nominative plural)
ατόνιστες (feminine nominative plural)
ατόνιστα (neuter nominative plural)
ατόνιστου (genitive masculine singular)
ατόνιστης (feminine genitive singular)
ατόνιστου (genitive neuter singular)
ατόνιστων (genitive masculine plural)
ατόνιστων (feminine genitive plural)
ατόνιστων (genitive neuter plural)
ατόνιστο (accusative masculine singular)
ατόνιστη (accusative feminine singular)
ατόνιστο (accusative neuter singular)
ατόνιστους (accusative masculine plural)
ατόνιστες (accusative feminine plural)
ατόνιστα (accusative neuter plural)
ατόνιστε (masculine singular vocative)
ατόνιστη (feminine singular vocative)
ατόνιστο (neuter singular vocative)
ατόνιστοι (masculine plural vocative)
ατόνιστες (feminine plural vocative)
ατόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατόνιστος (atónistos)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστης (atónistis)

ατόνιστου (atónistou)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστων (atóniston)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστους (atónistous)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

ατόνιστε (atóniste)

ατόνιστη (atónisti)

ατόνιστο (atónisto)

ατόνιστοι (atónistoi)

ατόνιστες (atónistes)

ατόνιστα (atónista)

(grammar, orthography, typography) unaccented, unstressed


ολοφύρομαι

head

ολοφύρομαι • (olofýromai)

el-verb

ολοφύρομαι • (olofýromai)

olofýromai (romanization)
in the present tense

ο‧λο‧φύ‧ρο‧μαι

Learned borrowing from Ancient Greek ὀλοφύρομαι (olophúromai).

lbor

(learned) to lament, to wail (to weep mournfully)


μελαγχολώ

head

μελαγχολώ • (melancholó)

el-verb

μελαγχολώ • (melancholó) (past μελαγχόλησα)

melancholó (romanization)
μελαγχόλησα (past)
μελαγχολώ (active first-person imperfective indicative present singular)
μελαγχολήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
μελαγχολείς (active imperfective indicative present second-person singular)
μελαγχολήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
μελαγχολεί (active imperfective indicative present singular third-person)
μελαγχολήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
μελαγχολούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
μελαγχολήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
μελαγχολείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
μελαγχολήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
μελαγχολούν (active imperfective indicative plural present third-person)
μελαγχολούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
μελαγχολήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
μελαγχολήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
μελαγχολούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
μελαγχόλησα (active first-person indicative past perfective singular)
μελαγχολούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
μελαγχόλησες (active indicative past perfective second-person singular)
μελαγχολούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
μελαγχόλησε (active indicative past perfective singular third-person)
μελαγχολούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
μελαγχολήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
μελαγχολούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
μελαγχολήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
μελαγχολούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μελαγχολούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
μελαγχόλησαν (active indicative past perfective plural third-person)
μελαγχολήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
μελαγχολήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα μελαγχολώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα μελαγχολήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
μελαγχόλησε (active imperative perfective second-person singular)
μελαγχολείτε (active imperative imperfective plural second-person)
μελαγχολήστε (active imperative perfective plural second-person)
μελαγχολώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας μελαγχολήσει (active indeclinable participle perfect)
μελαγχολήσει (infinitive-aorist)

με‧λαγ‧χο‧λώ

Learned borrowing from Ancient Greek μελαγχολῶ (melankholô).

lbor

(transitive) to make melancholic, to put in a melancholic mood


γυμνάζομαι

head

γυμνάζομαι • (gymnázomai)

el-verb

γυμνάζομαι • (gymnázomai) passive (past γυμνάστηκα, active γυμνάζω)

gymnázomai (romanization)
γυμνάστηκα (past)
γυμνάζω (active)

to exercise, to train, to work out (to perform physical activity for health or training)


γούνα

goúna (romanization)
γούνες (plural)
γούνα (nominative singular)
γούνες (nominative plural)
γούνας (genitive singular)
γουών (genitive plural)
γούνα (accusative singular)
γούνες (accusative plural)
γούνα (singular vocative)
γούνες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek γούνα (goúna), see there for more.


λογοτεχνικός

head

λογοτεχνικός • (logotechnikós) m (feminine λογοτεχνική, neuter λογοτεχνικό)

logotechnikós (romanization)
λογοτεχνική (feminine)
λογοτεχνικό (neuter)
λογοτεχνικός (masculine nominative singular)
λογοτεχνική (feminine nominative singular)
λογοτεχνικό (neuter nominative singular)
λογοτεχνικοί (masculine nominative plural)
λογοτεχνικές (feminine nominative plural)
λογοτεχνικά (neuter nominative plural)
λογοτεχνικού (genitive masculine singular)
λογοτεχνικής (feminine genitive singular)
λογοτεχνικού (genitive neuter singular)
λογοτεχνικών (genitive masculine plural)
λογοτεχνικών (feminine genitive plural)
λογοτεχνικών (genitive neuter plural)
λογοτεχνικό (accusative masculine singular)
λογοτεχνική (accusative feminine singular)
λογοτεχνικό (accusative neuter singular)
λογοτεχνικούς (accusative masculine plural)
λογοτεχνικές (accusative feminine plural)
λογοτεχνικά (accusative neuter plural)
λογοτεχνικέ (masculine singular vocative)
λογοτεχνική (feminine singular vocative)
λογοτεχνικό (neuter singular vocative)
λογοτεχνικοί (masculine plural vocative)
λογοτεχνικές (feminine plural vocative)
λογοτεχνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λογοτεχνικός

λο‧γο‧τε‧χνι‧κός

Learnedly from λογοτεχν(ία) (logotechn(ía)) + -ικός (-ikós).

af

λογοτεχνία<alt:λογοτεχν(ία)>

literary (relating to writers, or the profession of literature)

literary (appropriate to literature rather than everyday writing)


στίβος

stívos (romanization)
στίβοι (plural)
στίβος (nominative singular)
στίβοι (nominative plural)
στίβου (genitive singular)
στίβων (genitive plural)
στίβο (accusative singular)
στίβους (accusative plural)
στίβε (singular vocative)
στίβοι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek στίβος (stíbos, “trodden path, track”) with semantic loan from English track (path or course laid out for a race).

lbor

(sports, by extension) athletics, track and field

(figuratively) arena, field (a realm in which events take place)


σκυταλοδρομία

head

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομία • (skytalodromía) f (plural σκυταλοδρομίες)

el-noun

σκυταλοδρομίες

skytalodromía (romanization)
σκυταλοδρομίες (plural)
σκυταλοδρομία (nominative singular)
σκυταλοδρομίες (nominative plural)
σκυταλοδρομίας (genitive singular)
σκυταλοδρομιών (genitive plural)
σκυταλοδρομία (accusative singular)
σκυταλοδρομίες (accusative plural)
σκυταλοδρομία (singular vocative)
σκυταλοδρομίες (plural vocative)

el-decl-noun

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομίας

σκυταλοδρομιών

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυταλοδρομία

σκυταλοδρομίες

σκυ‧τα‧λο‧δρο‧μί‧α

Learnedly from σκυτάλ(η) (skytál(i)) + -ο- (-o-) + -δρομία (-dromía).

af

σκυτάλη<alt:σκυτάλ(η)>


δισκοβόλος

head

δισκοβόλος • (diskovólos) m (plural δισκοβόλοι)

diskovólos (romanization)
δισκοβόλοι (plural)
δισκοβόλος (nominative singular)
δισκοβόλοι (nominative plural)
δισκοβόλου (genitive singular)
δισκοβόλων (genitive plural)
δισκοβόλο (accusative singular)
δισκοβόλους (accusative plural)
δισκοβόλε (singular vocative)
δισκοβόλοι (plural vocative)

δι‧σκο‧βό‧λος

Learned borrowing from Koine Greek δισκοβόλος (diskobólos).


άλμα εις ύψος

head

άλμα εις ύψος • (álma eis ýpsos) n

el-noun

άλμα εις ύψος • (álma eis ýpsos) n


άλμα επί κοντώ

head

άλμα επί κοντώ

άλμα επί κοντώ • (álma epí kontó) n

el-noun

άλμα επί κοντώ

άλμα επί κοντώ • (álma epí kontó) n


σκοράρω

head

σκοράρω • (skoráro)

el-verb

σκοράρω • (skoráro) (past σκόραρα/σκοράρισα, passive —)

skoráro (romanization)
σκόραρα (past)
σκοράρισα (past)
σκοράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σκοράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σκοράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σκοράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σκοράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σκοράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σκοράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σκοράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σκοράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σκοράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σκοράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκόραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκοράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκόραρα (active first-person indicative past perfective singular)
σκοράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σκόραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκοράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκόραρες (active indicative past perfective second-person singular)
σκοράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σκόραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκοράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκόραρε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σκοράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σκοράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σκοράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σκόραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκόραραν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράραν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σκοράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα σκοράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σκοράρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
σκόραρε (active imperative imperfective second-person singular)
σκοράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σκόραρε (active imperative perfective second-person singular)
σκοράρισε (active imperative perfective second-person singular)
σκοράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σκοράρετε (active imperative perfective plural second-person)
σκοράροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας σκοράρει (active indeclinable participle perfect)
σκοράρει (infinitive-aorist)

(sports) to score (to earn points in a game)


υπενθυμίζω

head

υπενθυμίζω • (ypenthymízo)

el-verb

υπενθυμίζω • (ypenthymízo) (past υπενθύμισα, passive —)

ypenthymízo (romanization)
υπενθύμισα (past)
υπενθυμίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
υπενθυμίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
υπενθυμίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
υπενθυμίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
υπενθυμίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
υπενθυμίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
υπενθυμίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
υπενθυμίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
υπενθυμίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
υπενθυμίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
υπενθυμίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
υπενθυμίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
υπενθυμίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
υπενθυμίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
υπενθύμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
υπενθύμισα (active first-person indicative past perfective singular)
υπενθύμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
υπενθύμισες (active indicative past perfective second-person singular)
υπενθύμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
υπενθύμισε (active indicative past perfective singular third-person)
υπενθυμίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
υπενθυμίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
υπενθυμίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
υπενθυμίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
υπενθύμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υπενθυμίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υπενθυμίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υπενθύμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
υπενθυμίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υπενθυμίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα υπενθυμίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα υπενθυμίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
υπενθύμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
υπενθύμισε (active imperative perfective second-person singular)
υπενθυμίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
υπενθυμίστε (active imperative perfective plural second-person)
υπενθυμίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας υπενθυμίσει (active indeclinable participle perfect)
υπενθυμίσει (infinitive-aorist)

υ‧πεν‧θυ‧μί‧ζω

Learnedly from υπ- (yp-) + ενθυμίζω (enthymízo), influenced by Ancient Greek ὑπομιμνήσκω (hupomimnḗskō, “to remind”).


Ρόδιος

Ródios (romanization)
Ρόδιοι (plural)
Ρόδιος (nominative singular)
Ρόδιοι (nominative plural)
Ρόδιου (genitive singular)
Ροδίου (genitive singular)
Ρόδιων (genitive plural)
Ροδίων (genitive plural)
Ρόδιο (accusative singular)
Ρόδιους (accusative plural)
Ροδίους (accusative plural)
Ρόδιε (singular vocative)
Ρόδιοι (plural vocative)

Probably inherited from Ancient Greek Ῥόδιος (Rhódios).

inh+

Rhodian (someone from the island of Rhodes)


ολυμπιονίκης

head

ολυμπιονίκες

ολυμπιονίκης • (olympioníkis) m or f (plural ολυμπιονίκες)

el-noun

ολυμπιονίκες

olympioníkis (romanization)
ολυμπιονίκες (plural)
ολυμπιονίκης (nominative singular)
ολυμπιονίκες (nominative plural)
ολυμπιονίκη (genitive singular)
ολυμπιονικών (genitive plural)
ολυμπιονίκη (accusative singular)
ολυμπιονίκες (accusative plural)
ολυμπιονίκη (singular vocative)
ολυμπιονίκες (plural vocative)

el-decl-noun

ολυμπιονίκης

ολυμπιονίκες

ολυμπιονικών

ολυμπιονίκες

ολυμπιονίκες

ο‧λυ‧μπι‧ο‧νί‧κης

Learned borrowing from Ancient Greek ὀλυμπιονίκης (olumpioníkēs).

lbor

ὀλυμπιονίκης


στεφανώνω

head

στεφανώνω • (stefanóno)

el-verb

στεφανώνομαι

στεφανωμένος

στεφανώνω • (stefanóno) (past στεφάνωσα, passive στεφανώνομαι, p‑past στεφανώθηκα, ppp στεφανωμένος)

stefanóno (romanization)
στεφάνωσα (past)
στεφανώνομαι (passive)
στεφανώθηκα (passive past)
στεφανωμένος (participle passive perfect)
στεφανώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
στεφανώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στεφανώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στεφανωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στεφανώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στεφανώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στεφανώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στεφανωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στεφανώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
στεφανώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στεφανώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στεφανωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στεφανώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στεφανώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στεφανωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στεφανωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στεφανώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στεφανώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στεφανώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στεφανωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφανωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφάνωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στεφάνωσα (active first-person indicative past perfective singular)
στεφανωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στεφάνωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στεφάνωσες (active indicative past perfective second-person singular)
στεφανωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στεφάνωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στεφάνωσε (active indicative past perfective singular third-person)
στεφανωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στεφανώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στεφανώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στεφανωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στεφανωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στεφανώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στεφανώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στεφανωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στεφανωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στεφάνωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφάνωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στεφανωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στεφανώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στεφανώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στεφανώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στεφανώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στεφανωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στεφάνωνε (active imperative imperfective second-person singular)
στεφάνωσε (active imperative perfective second-person singular)
στεφανώσου (imperative passive perfective second-person singular)
στεφανώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
στεφανώστε (active imperative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στεφανωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στεφανώνοντας (active participle present)
έχοντας στεφανώσει (active participle past)
στεφανωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στεφανώσει (active infinitive-aorist)
στεφανωθεί (infinitive-aorist passive)

στε‧φα‧νώ‧νω

Inherited from Koine Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to marry' and learned borrowing from Ancient Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to crown/wreathe'. By surface analysis, στέφανος (stéfanos) or στεφάνι (stefáni) + -ώνω (-óno).

lbor

(transitive, figuratively) to crown (to form the topmost or finishing part of; to complete; to consummate; to perfect)

(transitive) to marry, to marry off (to arrange for the marriage of)

(transitive) to marry, to wed (to perform the marriage ceremony for; to unite in wedlock)

(passive voice) to marry (to enter into the conjugal or connubial state; to take a husband or a wife)


εύθυμος

head

εύθυμος • (éfthymos) m (feminine εύθυμη, neuter εύθυμο)

éfthymos (romanization)
εύθυμη (feminine)
εύθυμο (neuter)
εύθυμος (masculine nominative singular)
εύθυμη (feminine nominative singular)
εύθυμο (neuter nominative singular)
εύθυμοι (masculine nominative plural)
εύθυμες (feminine nominative plural)
εύθυμα (neuter nominative plural)
εύθυμου (genitive masculine singular)
εύθυμης (feminine genitive singular)
εύθυμου (genitive neuter singular)
εύθυμων (genitive masculine plural)
εύθυμων (feminine genitive plural)
εύθυμων (genitive neuter plural)
εύθυμο (accusative masculine singular)
εύθυμη (accusative feminine singular)
εύθυμο (accusative neuter singular)
εύθυμους (accusative masculine plural)
εύθυμες (accusative feminine plural)
εύθυμα (accusative neuter plural)
εύθυμε (masculine singular vocative)
εύθυμη (feminine singular vocative)
εύθυμο (neuter singular vocative)
εύθυμοι (masculine plural vocative)
εύθυμες (feminine plural vocative)
εύθυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εύθυμος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εύθυμος, etc.)

Learned borrowing from Ancient Greek εὔθυμος (eúthumos). By surface analysis, εύ- (éf-) + θυμός (thymós).


αυλάρχης

head

αυλάρχης • (avlárchis) m (plural αυλάρχες)

avlárchis (romanization)
αυλάρχες (plural)
αυλάρχης (nominative singular)
αυλάρχες (nominative plural)
αυλάρχη (genitive singular)
αυλαρχών (genitive plural)
αυλάρχη (accusative singular)
αυλάρχες (accusative plural)
αυλάρχη (singular vocative)
αυλάρχες (plural vocative)

chamberlain (usually a position in royal court)


ηλεκτροσυγκολλητής

ηλεκτροσυγκολλήτρια

ηλεκτροσυγκολλητής • (ilektrosygkollitís) m (feminine ηλεκτροσυγκολλήτρια)

el-noun

ηλεκτροσυγκολλήτρια

ilektrosygkollitís (romanization)
ηλεκτροσυγκολλήτρια (feminine)
ηλεκτροσυγκολλητής (nominative singular)
ηλεκτροσυγκολλητές (nominative plural)
ηλεκτροσυγκολλητή (genitive singular)
ηλεκτροσυγκολλητών (genitive plural)
ηλεκτροσυγκολλητή (accusative singular)
ηλεκτροσυγκολλητές (accusative plural)
ηλεκτροσυγκολλητή (singular vocative)
ηλεκτροσυγκολλητές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροσυγκολλητής

ηλεκτροσυγκολλητές

ηλεκτροσυγκολλητή

ηλεκτροσυγκολλητών

ηλεκτροσυγκολλητή

ηλεκτροσυγκολλητές

ηλεκτροσυγκολλητή

ηλεκτροσυγκολλητές

η‧λε‧κτρο‧συ‧γκολ‧λη‧τής

Learnedly from ηλεκτροσυγκόλλη(ση) (ilektrosygkólli(si)) + -τής (-tís).

af

ηλεκτροσυγκόλληση<alt:ηλεκτροσυγκόλλη(ση)>


δαφνόφυλλο

head

δαφνόφυλλο • (dafnófyllo) n (plural δαφνόφυλλα)

dafnófyllo (romanization)
δαφνόφυλλα (plural)
δαφνόφυλλο (nominative singular)
δαφνόφυλλα (nominative plural)
δαφνοφύλλου (genitive singular)
δαφνόφυλλου (genitive singular)
δαφνοφύλλων (genitive plural)
δαφνόφυλλων (genitive plural)
δαφνόφυλλο (accusative singular)
δαφνόφυλλα (accusative plural)
δαφνόφυλλο (singular vocative)
δαφνόφυλλα (plural vocative)

δαφ‧νό‧φυλ‧λο

Inherited from Byzantine Greek δαφνόφυλλον (daphnóphullon). By surface analysis, δάφν(η) (dáfn(i)) + -ο- (-o-) + φύλλο (fýllo).

surf

δάφνη<alt:δάφν(η)>


εκπρόσωπος

head

εκπρόσωπος • (ekprósopos) m or f (plural εκπρόσωποι)

ekprósopos (romanization)
εκπρόσωποι (plural)
εκπρόσωπος (nominative singular)
εκπρόσωποι (nominative plural)
εκπροσώπου (genitive singular)
εκπροσώπων (genitive plural)
εκπρόσωπο (accusative singular)
εκπροσώπους (accusative plural)
εκπρόσωπε (singular vocative)
εκπρόσωποι (plural vocative)
εκπρόσωπος (nominative singular)
εκπρόσωποι (nominative plural)
εκπροσώπου (genitive singular)
εκπροσώπων (genitive plural)
εκπρόσωπο (accusative singular)
εκπροσώπους (accusative plural)
εκπρόσωπε (singular vocative)
εκπρόσωπο (singular vocative)
εκπρόσωποι (plural vocative)

el-decl-noun

Alternative nominative/accusative/vocative plural: <i class="Grek mention" lang="el">εκπρόσωπες</i>

εκ‧πρό‧σω‧πος

Learned back-formation from εκπροσωπώ (ekprosopó) with -ος (-os) ending.

bf

Near-synonyms: αντιπρόσωπος (antiprósopos), πληρεξούσιος (plirexoúsios)

representative (one who speaks for or acts on behalf of another in a particular (especially official) capacity)

representative (one who is taken as typical of a class)


αυτοεξόριστος

head

αυτοεξόριστοι

αυτοεξόριστη

αυτοεξόριστος • (aftoexóristos) m (plural αυτοεξόριστοι, feminine αυτοεξόριστη)

el-noun

αυτοεξόριστοι

αυτοεξόριστη

aftoexóristos (romanization)
αυτοεξόριστοι (plural)
αυτοεξόριστη (feminine)
αυτοεξόριστος (nominative singular)
αυτοεξόριστοι (nominative plural)
αυτοεξόριστου (genitive singular)
αυτοεξορίστου (genitive singular)
αυτοεξόριστων (genitive plural)
αυτοεξορίστων (genitive plural)
αυτοεξόριστο (accusative singular)
αυτοεξόριστους (accusative plural)
αυτοεξορίστους (accusative plural)
αυτοεξόριστε (singular vocative)
αυτοεξόριστοι (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοεξόριστος

αυτοεξόριστοι

αυτοεξόριστου

αυτοεξορίστου

αυτοεξόριστων

αυτοεξορίστων

αυτοεξόριστο

αυτοεξόριστους

αυτοεξορίστους

αυτοεξόριστε

αυτοεξόριστοι


συννυφάδα

head

συννυφάδα • (synnyfáda) f (plural συννυφάδες)

synnyfáda (romanization)
συννυφάδες (plural)
συννυφάδα (nominative singular)
συννυφάδες (nominative plural)
συννυφάδας (genitive singular)
συννυφάδων (genitive plural)
συννυφάδα (accusative singular)
συννυφάδες (accusative plural)
συννυφάδα (singular vocative)
συννυφάδες (plural vocative)

συν‧νυ‧φά‧δα

Inherited from Koine Greek σύννυμφος (súnnumphos), with addition of -άδα (-áda) ending akin to κουνιάδα (kouniáda). By surface analysis, συν- (syn-) + νύφ(η) (nýf(i)) + -άδα (-áda).

surf

νύφη<alt:νύφ(η)>

co-sister-in-law (one's husband's brother's wife)


ερωτοδουλειά

head

ερωτοδουλειές

ερωτοδουλειά • (erotodouleiá) f (plural ερωτοδουλειές)

el-noun

ερωτοδουλειές

erotodouleiá (romanization)
ερωτοδουλειές (plural)
ερωτοδουλειά (nominative singular)
ερωτοδουλειές (nominative plural)
ερωτοδουλειάς (genitive singular)
ερωτοδουλειών (genitive plural)
ερωτοδουλειά (accusative singular)
ερωτοδουλειές (accusative plural)
ερωτοδουλειά (singular vocative)
ερωτοδουλειές (plural vocative)

el-decl-noun

ερωτοδουλειά

ερωτοδουλειές

ερωτοδουλειάς

ερωτοδουλειών

ερωτοδουλειά

ερωτοδουλειές

ερωτοδουλειά

ερωτοδουλειές

ε‧ρω‧το‧δου‧λειά

By surface analysis, έρωτας (érotas) + -ο- (-o-) + δουλειά (douleiá). Compare Byzantine Greek ερωτοδουλεία (erōtodouleía, “enslavement/slavery to love”).

cog

ερωτοδουλεία


διαπραγματευτής

head

διαπραγματευτές

διαπραγματεύτρια

διαπραγματευτής • (diapragmateftís) m (plural διαπραγματευτές, feminine διαπραγματεύτρια)

el-noun

διαπραγματευτές

διαπραγματεύτρια

diapragmateftís (romanization)
διαπραγματευτές (plural)
διαπραγματεύτρια (feminine)
διαπραγματευτής (nominative singular)
διαπραγματευτές (nominative plural)
διαπραγματευτή (genitive singular)
διαπραγματευτών (genitive plural)
διαπραγματευτή (accusative singular)
διαπραγματευτές (accusative plural)
διαπραγματευτή (singular vocative)
διαπραγματευτές (plural vocative)

el-decl-noun

διαπραγματευτής

διαπραγματευτές

διαπραγματευτή

διαπραγματευτών

διαπραγματευτή

διαπραγματευτές

διαπραγματευτή

διαπραγματευτές

δι‧α‧πραγ‧μα‧τευ‧τής

Learnedly from διαπραγματεύ(ομαι) (diapragmatév(omai)) + -τής (-tís).

af

διαπραγματεύομαι<alt:διαπραγματεύ(ομαι)>


υποδούλωση

head

υποδούλωση • (ypodoúlosi) f

el-noun

υποδούλωση • (ypodoúlosi) f

ypodoúlosi (romanization)
υποδούλωση (nominative singular)
υποδουλώσεις (nominative plural)
υποδούλωσης (genitive singular)
υποδουλώσεων (genitive plural)
υποδούλωση (accusative singular)
υποδουλώσεις (accusative plural)
υποδούλωση (singular vocative)
υποδουλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

υποδουλώσεις

υποδουλώσεων

υποδουλώσεις

υποδουλώσεις

Older or formal genitive singular: υποδουλώσεως (ypodoulóseos)

υ‧πο‧δού‧λω‧ση

Learnedly from υποδουλώ(νω) (ypodouló(no)) + -ση (-si).

af

υποδουλώνω<alt:υποδουλώ(νω)>


νεογέννητος

head

νεογέννητος • (neogénnitos) m (feminine νεογέννητη, neuter νεογέννητο)

neogénnitos (romanization)
νεογέννητη (feminine)
νεογέννητο (neuter)
νεογέννητος (masculine nominative singular)
νεογέννητη (feminine nominative singular)
νεογέννητο (neuter nominative singular)
νεογέννητοι (masculine nominative plural)
νεογέννητες (feminine nominative plural)
νεογέννητα (neuter nominative plural)
νεογέννητου (genitive masculine singular)
νεογέννητης (feminine genitive singular)
νεογέννητου (genitive neuter singular)
νεογέννητων (genitive masculine plural)
νεογέννητων (feminine genitive plural)
νεογέννητων (genitive neuter plural)
νεογέννητο (accusative masculine singular)
νεογέννητη (accusative feminine singular)
νεογέννητο (accusative neuter singular)
νεογέννητους (accusative masculine plural)
νεογέννητες (accusative feminine plural)
νεογέννητα (accusative neuter plural)
νεογέννητε (masculine singular vocative)
νεογέννητη (feminine singular vocative)
νεογέννητο (neuter singular vocative)
νεογέννητοι (masculine plural vocative)
νεογέννητες (feminine plural vocative)
νεογέννητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

νεογέννητος (neogénnitos)

νεογέννητη (neogénniti)

νεογέννητο (neogénnito)

νεογέννητοι (neogénnitoi)

νεογέννητες (neogénnites)

νεογέννητα (neogénnita)

νεογέννητου (neogénnitou)

νεογέννητης (neogénnitis)

νεογέννητου (neogénnitou)

νεογέννητων (neogénniton)

νεογέννητων (neogénniton)

νεογέννητων (neogénniton)

νεογέννητο (neogénnito)

νεογέννητη (neogénniti)

νεογέννητο (neogénnito)

νεογέννητους (neogénnitous)

νεογέννητες (neogénnites)

νεογέννητα (neogénnita)

νεογέννητε (neogénnite)

νεογέννητη (neogénniti)

νεογέννητο (neogénnito)

νεογέννητοι (neogénnitoi)

νεογέννητες (neogénnites)

νεογέννητα (neogénnita)

νε‧ο‧γέν‧νη‧τος

Learned borrowing from Byzantine Greek νεογέννητος (neogénnētos) with semantic loan from French nouveau-né in non-literal contexts. By surface analysis, νεο- (neo-) + γεννη- (stem of γεννώ (gennó)) + -τος (-tos).

surf

stem of <i class="Grek mention" lang="el">γεννώ</i> (gennó)


τροχαίος

head

τροχαίος • (trochaíos) m (feminine τροχαία, neuter τροχαίο)

trochaíos (romanization)
τροχαία (feminine)
τροχαίο (neuter)
τροχαίος (masculine nominative singular)
τροχαία (feminine nominative singular)
τροχαίο (neuter nominative singular)
τροχαίοι (masculine nominative plural)
τροχαίες (feminine nominative plural)
τροχαία (neuter nominative plural)
τροχαίου (genitive masculine singular)
τροχαίας (feminine genitive singular)
τροχαίου (genitive neuter singular)
τροχαίων (genitive masculine plural)
τροχαίων (feminine genitive plural)
τροχαίων (genitive neuter plural)
τροχαίο (accusative masculine singular)
τροχαία (accusative feminine singular)
τροχαίο (accusative neuter singular)
τροχαίους (accusative masculine plural)
τροχαίες (accusative feminine plural)
τροχαία (accusative neuter plural)
τροχαίε (masculine singular vocative)
τροχαία (feminine singular vocative)
τροχαίο (neuter singular vocative)
τροχαίοι (masculine plural vocative)
τροχαίες (feminine plural vocative)
τροχαία (neuter plural vocative)

Back-formation from τροχαία (trochaía, “traffic department”), from τροχ(ός) (troch(ós)) + -αία (-aía, feminine of -αίος). Compare Koine Greek τροχαῖος (trokhaîos, “running”).

af

τροχός<alt:τροχ(ός)>

-αίος<alt:-αία><pos:feminine of <i class="Grek mention" lang="el">-αίος</i>>


φιλοτελιστής

head

φιλοτελιστές

φιλοτελίστρια

φιλοτελιστής • (filotelistís) m (plural φιλοτελιστές, feminine φιλοτελίστρια)

el-noun

φιλοτελιστές

φιλοτελίστρια

filotelistís (romanization)
φιλοτελιστές (plural)
φιλοτελίστρια (feminine)
φιλοτελιστής (nominative singular)
φιλοτελιστές (nominative plural)
φιλοτελιστή (genitive singular)
φιλοτελιστών (genitive plural)
φιλοτελιστή (accusative singular)
φιλοτελιστές (accusative plural)
φιλοτελιστή (singular vocative)
φιλοτελιστές (plural vocative)

el-decl-noun

φιλοτελιστής

φιλοτελιστές

φιλοτελιστών

φιλοτελιστές

φιλοτελιστές

φι‧λο‧τε‧λι‧στής

Learned borrowing from French philatéliste. By surface analysis, φιλοτελ(ισμός) (filotel(ismós)) + -ιστής (-istís).

surf

φιλοτελισμός<alt:φιλοτελ(ισμός)>


ρητίνη

ritíni (romanization)
ρητίνες (plural)
ρητίνη (nominative singular)
ρητίνες (nominative plural)
ρητίνης (genitive singular)
ρητινών (genitive plural)
ρητίνη (accusative singular)
ρητίνες (accusative plural)
ρητίνη (singular vocative)
ρητίνες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ῥητίνη (rhētínē). Doublet of ρετσίνι (retsíni) and ρετσίνα (retsína).

doublet

(learnedly) resin (a viscous hydrocarbon secretion of many plants, particularly coniferous trees)

resin (any of various yellowish viscous liquids or soft solids of plant origin; used in lacquers, varnishes and many other applications)

resin (any synthetic compound of similar properties)


ατονικός

head

ατονικός • (atonikós) m (feminine ατονική, neuter ατονικό)

atonikós (romanization)
ατονική (feminine)
ατονικό (neuter)
ατονικός (masculine nominative singular)
ατονική (feminine nominative singular)
ατονικό (neuter nominative singular)
ατονικοί (masculine nominative plural)
ατονικές (feminine nominative plural)
ατονικά (neuter nominative plural)
ατονικού (genitive masculine singular)
ατονικής (feminine genitive singular)
ατονικού (genitive neuter singular)
ατονικών (genitive masculine plural)
ατονικών (feminine genitive plural)
ατονικών (genitive neuter plural)
ατονικό (accusative masculine singular)
ατονική (accusative feminine singular)
ατονικό (accusative neuter singular)
ατονικούς (accusative masculine plural)
ατονικές (accusative feminine plural)
ατονικά (accusative neuter plural)
ατονικέ (masculine singular vocative)
ατονική (feminine singular vocative)
ατονικό (neuter singular vocative)
ατονικοί (masculine plural vocative)
ατονικές (feminine plural vocative)
ατονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ατονικός (atonikós)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικού (atonikoú)

ατονικής (atonikís)

ατονικού (atonikoú)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικών (atonikón)

ατονικό (atonikó)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικούς (atonikoús)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)

ατονικέ (atoniké)

ατονική (atonikí)

ατονικό (atonikó)

ατονικοί (atonikoí)

ατονικές (atonikés)

ατονικά (atoniká)


φιγούρα

head

φιγούρα • (figoúra) f (plural φιγούρες)

el-noun

φιγούρα • (figoúra) f (plural φιγούρες)

figoúra (romanization)
φιγούρες (plural)
φιγούρα (nominative singular)
φιγούρες (nominative plural)
φιγούρας (genitive singular)
φιγουρών (genitive plural)
φιγούρα (accusative singular)
φιγούρες (accusative plural)
φιγούρα (singular vocative)
φιγούρες (plural vocative)

Borrowed from Italian figura, with the 'face card' sense from Genoese.


εφευρέτης

head

εφευρέτης • (efevrétis) m (plural εφευρέτες, feminine εφευρέτρια)

efevrétis (romanization)
εφευρέτες (plural)
εφευρέτρια (feminine)
εφευρέτης (nominative singular)
εφευρέτες (nominative plural)
εφευρέτη (genitive singular)
εφευρετών (genitive plural)
εφευρέτη (accusative singular)
εφευρέτες (accusative plural)
εφευρέτη (singular vocative)
εφευρέτες (plural vocative)

ε‧φευ‧ρέ‧της

Learned borrowing from Ancient Greek ἐφευρέτης (epheurétēs).


ζυθοποιείο

head

ζυθοποιείο • (zythopoieío) n (plural ζυθοποιεία)

zythopoieío (romanization)
ζυθοποιεία (plural)
ζυθοποιείο (nominative singular)
ζυθοποιεία (nominative plural)
ζυθοποιείου (genitive singular)
ζυθοποιείων (genitive plural)
ζυθοποιείο (accusative singular)
ζυθοποιεία (accusative plural)
ζυθοποιείο (singular vocative)
ζυθοποιεία (plural vocative)

ζυ‧θο‧ποι‧εί‧ο

Learnedly from ζύθ(ος) (zýth(os)) + -ο- (-o-) + -ποιείο (-poieío).

af

ζύθος<alt:ζύθ(ος)>

brewery (a building where beer is produced)


γυμνιστής

head

γυμνιστής • (gymnistís) m (plural γυμνιστές, feminine γυμνίστρια)

gymnistís (romanization)
γυμνιστές (plural)
γυμνίστρια (feminine)
γυμνιστής (nominative singular)
γυμνιστές (nominative plural)
γυμνιστή (genitive singular)
γυμνιστών (genitive plural)
γυμνιστή (accusative singular)
γυμνιστές (accusative plural)
γυμνιστή (singular vocative)
γυμνιστές (plural vocative)

Learnedly from γυμν(ός) (gymn(ós)) + -ιστής (-istís) with semantic loan from French nudiste.

af

γυμνός<alt:γυμν(ός)>


σύγαμπρος

head

σύγαμπρος • (sýgampros) m (plural σύγαμπροι)

sýgampros (romanization)
σύγαμπροι (plural)
σύγαμπρος (nominative singular)
σύγαμπροι (nominative plural)
σύγαμπρου (genitive singular)
σύγαμπρων (genitive plural)
σύγαμπρο (accusative singular)
σύγαμπρους (accusative plural)
σύγαμπρε (singular vocative)
σύγαμπροι (plural vocative)

Inherited from Koine Greek σύγγαμβρος (súngambros), from συγ- (sug-) + γαμβρός (gambrós), with alteration of -μβρ- to -μπρ- like γαμβρός (gamvrós) → γαμπρός (gamprós).

inh+

Coordinate term: συννυφάδα f (synnyfáda, “co-sister-in-law”)

co-brother-in-law (one's wife's sister's husband)


τεσσάρι

head

τεσσάρι • (tessári) n (plural τεσσάρια)

el-noun

τεσσάρι • (tessári) n (plural τεσσάρια)

tessári (romanization)
τεσσάρια (plural)
τεσσάρι (nominative singular)
τεσσάρια (nominative plural)
τεσσαριού (genitive singular)
τεσσαριών (genitive plural)
τεσσάρι (accusative singular)
τεσσάρια (accusative plural)
τεσσάρι (singular vocative)
τεσσάρια (plural vocative)


πεντάρι

head

πεντάρι • (pentári) n (plural πεντάρια)

el-noun

πεντάρι • (pentári) n (plural πεντάρια)

pentári (romanization)
πεντάρια (plural)
πεντάρι (nominative singular)
πεντάρια (nominative plural)
πενταριού (genitive singular)
πενταριών (genitive plural)
πεντάρι (accusative singular)
πεντάρια (accusative plural)
πεντάρι (singular vocative)
πεντάρια (plural vocative)

af

πέντε<alt:πέντ(ε)>


καλοσκέφτομαι

head

καλοσκέφτομαι • (kaloskéftomai)

el-verb

καλοσκέφτηκα

καλοσκέφτομαι • (kaloskéftomai) (past καλοσκέφτηκα)

kaloskéftomai (romanization)
καλοσκέφτηκα (past)
καλοσκέφτομαι (καλοσκέπτομαι →) (first-person imperfective indicative passive present singular)
καλοσκεφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καλοσκέφτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καλοσκεφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καλοσκέφτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καλοσκεφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καλοσκεφτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καλοσκεφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καλοσκέφτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καλοσκεφτόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καλοσκεφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καλοσκέφτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καλοσκεφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καλοσκεφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καλοσκεφτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καλοσκεφτόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καλοσκέφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καλοσκεφτόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καλοσκεφτόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καλοσκέφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καλοσκεφτόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καλοσκεφτότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καλοσκέφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καλοσκεφτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καλοσκεφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καλοσκεφτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καλοσκεφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καλοσκέφτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καλοσκεφτόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καλοσκέφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καλοσκεφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καλοσκεφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καλοσκέφτομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα καλοσκεφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
καλοσκέψου (imperative passive perfective second-person singular)
καλοσκέφτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καλοσκεφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καλοσκεφτεί (infinitive-aorist passive)

κα‧λο‧σκέ‧φτο‧μαι

From καλο- (kalo-) + σκέφτομαι (skéftomai).

to think about, to think through, to think long and hard about


ισοφαρίζω

head

ισοφαρίζω • (isofarízo)

el-verb

ισοφαρίζομαι

ισοφαρίζω • (isofarízo) (past ισοφάρισα, passive ισοφαρίζομαι)

isofarízo (romanization)
ισοφάρισα (past)
ισοφαρίζομαι (passive)
ισοφαρίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ισοφαρίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ισοφαρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ισοφαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ισοφαρίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ισοφαρίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ισοφαρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ισοφαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ισοφαρίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ισοφαρίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ισοφαρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ισοφαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ισοφαρίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ισοφαρίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ισοφαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ισοφαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ισοφαρίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ισοφαρίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ισοφαρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ισοφαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ισοφαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ισοφαρίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ισοφαρίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ισοφαρίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ισοφαρίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ισοφαρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ισοφαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ισοφαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ισοφάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ισοφάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ισοφαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ισοφαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ισοφαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ισοφάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ισοφάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ισοφαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ισοφαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ισοφαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ισοφάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ισοφάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ισοφαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ισοφαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ισοφαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ισοφαρίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ισοφαρίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ισοφαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ισοφαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ισοφαρίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ισοφαρίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ισοφαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ισοφαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ισοφάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ισοφαρίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ισοφαρίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ισοφάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ισοφαρίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ισοφαρίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ισοφαρίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ισοφαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ισοφαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ισοφαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ισοφαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ισοφαρίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ισοφαρίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ισοφαρίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ισοφαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ισοφάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ισοφάρισε (active imperative perfective second-person singular)
ισοφαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ισοφαρίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ισοφαρίστε (active imperative perfective plural second-person)
ισοφαρίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ισοφαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ισοφαρίζοντας (active participle present)
ισοφαριζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ισοφαρίσει (active participle past)
ισοφαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ισοφαρίσει (active infinitive-aorist)
ισοφαριστεί (infinitive-aorist passive)

ι‧σο‧φα‧ρί‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἰσοφαρίζω (isopharízō).

lbor

(sports) to equalize, to level, to draw level (to make the score of a game equal)


διαιτησία

head

διαιτησία • (diaitisía) f

el-noun

διαιτησία • (diaitisía) f

diaitisía (romanization)
διαιτησία (nominative singular)
διαιτησίες (nominative plural)
διαιτησίας (genitive singular)
διαιτησιών (genitive plural)
διαιτησία (accusative singular)
διαιτησίες (accusative plural)
διαιτησία (singular vocative)
διαιτησίες (plural vocative)

δι‧αι‧τη‧σί‧α

Learnedly from διαιτη(τής) (diaiti(tís)) + -σία (-sía), a calque of French arbitrage.

af

διαιτητής<alt:διαιτη(τής)>


παράταση

head

παράταση • (parátasi) f (plural παρατάσεις)

parátasi (romanization)
παρατάσεις (plural)
παράταση (nominative singular)
παρατάσεις (nominative plural)
παράτασης (genitive singular)
παρατάσεων (genitive plural)
παράταση (accusative singular)
παρατάσεις (accusative plural)
παράταση (singular vocative)
παρατάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρατάσεως (paratáseos)

Learned borrowing from Ancient Greek παράτασις (parátasis) with -ση (-si) suffix and semantic loan from French prolongation (“extra time, overtime”).


διαιτητεύω

head

διαιτητεύω • (diaititévo)

el-verb

διαιτητεύω • (diaititévo) (past διαιτήτευσα, passive —)

diaititévo (romanization)
διαιτήτευσα (past)
διαιτητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
διαιτητεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαιτητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
διαιτητεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαιτητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
διαιτητεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαιτητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
διαιτητεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαιτητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαιτητεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαιτητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαιτητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαιτητεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαιτητεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαιτήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διαιτήτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
διαιτήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διαιτήτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
διαιτήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διαιτήτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
διαιτητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαιτητεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαιτητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαιτητεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαιτήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαιτητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαιτητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαιτήτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαιτητεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαιτητεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα διαιτητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαιτητεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
διαιτήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
διαιτήτευσε (active imperative perfective second-person singular)
διαιτητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
διαιτητεύστε (active imperative perfective plural second-person)
διαιτητεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας διαιτητεύσει (active indeclinable participle perfect)
διαιτητεύσει (infinitive-aorist)

δι‧αι‧τη‧τεύ‧ω

Learnedly from διαιτητ(ής) (diaitit(ís)) + -εύω (-évo).

af

διαιτητής<alt:διαιτητ(ής)>


φανουρόπιτα

head

φανουρόπιτες

φανουρόπιτα • (fanourópita) f (plural φανουρόπιτες)

el-noun

φανουρόπιτες

fanourópita (romanization)
φανουρόπιτες (plural)
φανουρόπιτα (nominative singular)
φανουρόπιτες (nominative plural)
φανουρόπιτας (genitive singular)
φανουροπιτών (genitive plural)
φανουρόπιτα (accusative singular)
φανουρόπιτες (accusative plural)
φανουρόπιτα (singular vocative)
φανουρόπιτες (plural vocative)

el-decl-noun

φανουρόπιτες

φανουρόπιτας

φανουροπιτών

φανουρόπιτες

φανουρόπιτες

φα‧νου‧ρό‧πι‧τα

From (Άγιος) Φανούρ(ιος) ((Ágios) Fanoúr(ios), “Saint Phanourios”) + -ό- (-ó-) + πίτα (píta).

af

(Άγιος) Φανούρ(ιος)

fanouropita (a Greek oil-based sweet cake, traditionally Lenten and served on Saint Phanourios’ feast day on August 27, not containing any butter or eggs so that it can be eaten on holy fasting days)


κοτόπιτα

head

κοτόπιτα • (kotópita) f (plural κοτόπιτες)

kotópita (romanization)
κοτόπιτες (plural)
κοτόπιτα (nominative singular)
κοτόπιτες (nominative plural)
κοτόπιτας (genitive singular)
κοτοπιτών (genitive plural)
κοτόπιτα (accusative singular)
κοτόπιτες (accusative plural)
κοτόπιτα (singular vocative)
κοτόπιτες (plural vocative)

From κότα (kóta) + -ό- (-ó-) + πίτα (píta).


λαχούρι

λαχούρι • (lachoúri) n (plural λαχούρια)

lachoúri (romanization)
λαχούρια (plural)
λαχούρι (nominative singular)
λαχούρια (nominative plural)
λαχουριού (genitive singular)
λαχουριών (genitive plural)
λαχούρι (accusative singular)
λαχούρια (accusative plural)
λαχούρι (singular vocative)
λαχούρια (plural vocative)

→ Albanian: lahur

→ Aromanian: lãhurã

→ Romanian: lahur

Borrowed from Ottoman Turkish لاهوری (lâhuri), see there for more.

bor+

A women's shawl made of the above fabric.


υπόδουλος

head

υπόδουλος • (ypódoulos) m (feminine υπόδουλη, neuter υπόδουλο)

ypódoulos (romanization)
υπόδουλη (feminine)
υπόδουλο (neuter)
υπόδουλος (masculine nominative singular)
υπόδουλη (feminine nominative singular)
υπόδουλο (neuter nominative singular)
υπόδουλοι (masculine nominative plural)
υπόδουλες (feminine nominative plural)
υπόδουλα (neuter nominative plural)
υπόδουλου (genitive masculine singular)
υπόδουλης (feminine genitive singular)
υπόδουλου (genitive neuter singular)
υπόδουλων (genitive masculine plural)
υπόδουλων (feminine genitive plural)
υπόδουλων (genitive neuter plural)
υπόδουλο (accusative masculine singular)
υπόδουλη (accusative feminine singular)
υπόδουλο (accusative neuter singular)
υπόδουλους (accusative masculine plural)
υπόδουλες (accusative feminine plural)
υπόδουλα (accusative neuter plural)
υπόδουλε (masculine singular vocative)
υπόδουλη (feminine singular vocative)
υπόδουλο (neuter singular vocative)
υπόδουλοι (masculine plural vocative)
υπόδουλες (feminine plural vocative)
υπόδουλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπόδουλος (ypódoulos)

υπόδουλη (ypódouli)

υπόδουλο (ypódoulo)

υπόδουλοι (ypódouloi)

υπόδουλες (ypódoules)

υπόδουλα (ypódoula)

υπόδουλου (ypódoulou)

υπόδουλης (ypódoulis)

υπόδουλου (ypódoulou)

υπόδουλων (ypódoulon)

υπόδουλων (ypódoulon)

υπόδουλων (ypódoulon)

υπόδουλο (ypódoulo)

υπόδουλη (ypódouli)

υπόδουλο (ypódoulo)

υπόδουλους (ypódoulous)

υπόδουλες (ypódoules)

υπόδουλα (ypódoula)

υπόδουλε (ypódoule)

υπόδουλη (ypódouli)

υπόδουλο (ypódoulo)

υπόδουλοι (ypódouloi)

υπόδουλες (ypódoules)

υπόδουλα (ypódoula)

υ‧πό‧δου‧λος

Learned borrowing from Koine Greek ὑπόδουλος (hupódoulos).


επιστήμων

epistímon (romanization)
επιστήμων (nominative singular)
επιστήμονες (nominative plural)
επιστήμονος (genitive singular)
επιστημόνων (genitive plural)
επιστήμονα (accusative singular)
επιστήμονες (accusative plural)
επιστήμων (singular vocative)
επιστήμονες (plural vocative)

ε‧πι‧στή‧μων

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπιστήμων (epistḗmōn).

επιστήμονας επιστήμονας#Greek

(higher register) Synonym of επιστήμονας (epistímonas, “scientist”)


αυτοκινητιστής

head

αυτοκινητιστές

αυτοκινητίστρια

αυτοκινητιστής • (aftokinitistís) m (plural αυτοκινητιστές, feminine αυτοκινητίστρια)

el-noun

αυτοκινητιστές

αυτοκινητίστρια

aftokinitistís (romanization)
αυτοκινητιστές (plural)
αυτοκινητίστρια (feminine)
αυτοκινητιστής (nominative singular)
αυτοκινητιστές (nominative plural)
αυτοκινητιστή (genitive singular)
αυτοκινητιστών (genitive plural)
αυτοκινητιστή (accusative singular)
αυτοκινητιστές (accusative plural)
αυτοκινητιστή (singular vocative)
αυτοκινητιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκινητιστής

αυτοκινητιστές

αυτοκινητιστή

αυτοκινητιστών

αυτοκινητιστή

αυτοκινητιστές

αυτοκινητιστή

αυτοκινητιστές

driver (professional, of motor vehicles)


αυτοκινητίστρια

head

αυτοκινητίστριες

αυτοκινητιστής

αυτοκινητίστρια • (aftokinitístria) f (plural αυτοκινητίστριες, masculine αυτοκινητιστής)

el-noun

αυτοκινητίστριες

αυτοκινητιστής

aftokinitístria (romanization)
αυτοκινητίστριες (plural)
αυτοκινητιστής (masculine)
αυτοκινητίστρια (nominative singular)
αυτοκινητίστριες (nominative plural)
αυτοκινητίστριας (genitive singular)
αυτοκινητιστριών (genitive plural)
αυτοκινητίστρια (accusative singular)
αυτοκινητίστριες (accusative plural)
αυτοκινητίστρια (singular vocative)
αυτοκινητίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκινητίστρια

αυτοκινητίστριες

αυτοκινητίστριας

αυτοκινητιστριών

αυτοκινητίστρια

αυτοκινητίστριες

αυτοκινητίστρια

αυτοκινητίστριες