μοναστήρι

head

μοναστήρι • (monastíri) n (plural μοναστήρια)

monastíri (romanization)
μοναστήρια (plural)
μοναστήρι (nominative singular)
μοναστήρια (nominative plural)
μοναστηριού (genitive singular)
μοναστηριών (genitive plural)
μοναστήρι (accusative singular)
μοναστήρια (accusative plural)
μοναστήρι (singular vocative)
μοναστήρια (plural vocative)

→ Aromanian: mãnãstir

→ Romanian: mânăstire, mănăstire

→ Turkish: manastır

From Ancient Greek μοναστήριον (monastḗrion).


καλογερόπουλο

καλογερόπουλα

καλογερόπουλο • (kalogerópoulo) n (plural καλογερόπουλα)

el-noun

καλογερόπουλα

kalogerópoulo (romanization)
καλογερόπουλα (plural)
καλογερόπουλο (nominative singular)
καλογερόπουλα (nominative plural)
καλογεροπούλου (genitive singular)
καλογερόπουλου (genitive singular)
καλογεροπούλων (genitive plural)
καλογερόπουλο (accusative singular)
καλογερόπουλα (accusative plural)
καλογερόπουλο (singular vocative)
καλογερόπουλα (plural vocative)

el-decl-noun

καλογερόπουλο

καλογερόπουλα

καλογεροπούλου

καλογερόπουλου

καλογεροπούλων

καλογερόπουλο

καλογερόπουλα

καλογερόπουλο

καλογερόπουλα


καλόγρια

head

καλόγρια • (kalógria) f (plural καλόγριες, masculine καλόγερος)

kalógria (romanization)
καλόγριες (plural)
καλόγερος (masculine)
καλόγρια (nominative singular)
καλόγριες (nominative plural)
καλόγριας (genitive singular)
καλογριών (genitive plural)
καλόγρια (accusative singular)
καλόγριες (accusative plural)
καλόγρια (singular vocative)
καλόγριες (plural vocative)

From Byzantine Greek καλόγρια (kalógria), from καλός (kalós, “good”) + γριά (griá, “old woman”).

compound

Οι καλόγριες προσεύχονται κάθε μέρα.

(religion) nun, sister (member of a Christian religious community of women who live by certain vows and usually wear a habit)

Η Μαριώ δε θα έρθει, είναι σκέτη καλόγρια και δεν της αρέσουν τα πάρτι.

Maria won't be coming; she's a complete puritan and doesn't like parties.

I Marió de tha érthei, eínai skéti kalógria kai den tis arésoun ta párti.

(colloquial, humorous, derogatory, figuratively) prude, prig, puritan (woman who is or tries to be excessively proper, especially one who is easily offended by matters of a sexual nature)


κελί

kelí (romanization)
κελιά (plural)
κελί (nominative singular)
κελιά (nominative plural)
κελιού (genitive singular)
κελιών (genitive plural)
κελί (accusative singular)
κελιά (accusative plural)
κελί (singular vocative)
κελιά (plural vocative)

From Byzantine Greek κελλίν (kellín), from Koine Greek κελλίον (kellíon), from Ancient Greek κέλλα (kélla), from Latin cella.

κελί φυλακής


μονή

moní (romanization)
μονές (plural)
μονή (nominative singular)
μονές (nominative plural)
μονής (genitive singular)
μονών (genitive plural)
μονή (accusative singular)
μονές (accusative plural)
μονή (singular vocative)
μονές (plural vocative)


καλόγερος

head

καλόγερος • (kalógeros) m (plural καλόγεροι)

kalógeros (romanization)
καλόγεροι (plural)
καλόγερος (nominative singular)
καλόγεροι (nominative plural)
καλόγερου (genitive singular)
καλόγερων (genitive plural)
καλόγερο (accusative singular)
καλόγερους (accusative plural)
καλόγερε (singular vocative)
καλόγεροι (plural vocative)

→ Italian: Calogero (Proper name)

→ Aromanian: cãlugãr

→ Portuguese: calouro

→ Romanian: călugăr

→ Serbo-Croatian: kaluđer

→ Bulgarian: калугер (kaluger)

→ Macedonian: калуѓер (kaluǵer)

→ Sicilian: Calòjiru, Caluoru (Proper name)

From Koine Greek καλόγηρος (kalógēros), from καλός (kalós, “good”) + γῆρας (gêras, “old age”).


αρχιμανδρίτης

head

αρχιμανδρίτες

αρχιμανδρίτης • (archimandrítis) m (plural αρχιμανδρίτες)

el-noun

αρχιμανδρίτες

archimandrítis (romanization)
αρχιμανδρίτες (plural)
αρχιμανδρίτης (nominative singular)
αρχιμανδρίτες (nominative plural)
αρχιμανδρίτη (genitive singular)
αρχιμανδριτών (genitive plural)
αρχιμανδρίτη (accusative singular)
αρχιμανδρίτες (accusative plural)
αρχιμανδρίτη (singular vocative)
αρχιμανδρίτες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιμανδρίτης

αρχιμανδρίτες

αρχιμανδρίτη

αρχιμανδριτών

αρχιμανδρίτη

αρχιμανδρίτες

αρχιμανδρίτη

αρχιμανδρίτες

From Ancient Greek ἀρχιμανδρίτης (arkhimandrítēs), equivalent to αρχι- (archi-, “first, chief”) + μάνδρα (mándra, “sheepfold, pen”) + -ίτης (-ítis).

der

ἀρχιμανδρίτης

confix

(religion) archimandrite (prior, abbot in the Orthodox Church)


αββάς

avvás (romanization)
αββάδες (plural)
αββάς (nominative singular)
αββάδες (nominative plural)
αββά (genitive singular)
αββάδων (genitive plural)
αββά (accusative singular)
αββάδες (accusative plural)
αββά (singular vocative)
αββάδες (plural vocative)


μοναχός

head

μοναχός • (monachós) m (plural μοναχοί, feminine μοναχή)

monachós (romanization)
μοναχοί (plural)
μοναχή (feminine)
μοναχός (nominative singular)
μοναχοί (nominative plural)
μοναχού (genitive singular)
μοναχών (genitive plural)
μοναχό (accusative singular)
μοναχούς (accusative plural)
μοναχέ (singular vocative)
μοναχοί (plural vocative)

From Ancient Greek μοναχός (monakhós, “single, solitary”), from μόνος (mónos, “alone”).


μοναστηριακός

head

μοναστηριακή

μοναστηριακά

μοναστηριακός • (monastiriakós) m (feminine μοναστηριακή, neuter μοναστηριακά)

el-adj

μοναστηριακή

μοναστηριακά

monastiriakós (romanization)
μοναστηριακή (feminine)
μοναστηριακά (neuter)


μοναχή

head

μοναχή • (monachí) f (plural μοναχές, masculine μοναχός)

monachí (romanization)
μοναχές (plural)
μοναχός (masculine)
μοναχή (nominative singular)
μοναχές (nominative plural)
μοναχής (genitive singular)
μοναχών (genitive plural)
μοναχή (accusative singular)
μοναχές (accusative plural)
μοναχή (singular vocative)
μοναχές (plural vocative)


ράσο

ráso (romanization)
ράσα (plural)
ράσο (nominative singular)
ράσα (nominative plural)
ράσου (genitive singular)
ράσων (genitive plural)
ράσο (accusative singular)
ράσα (accusative plural)
ράσο (singular vocative)
ράσα (plural vocative)

Russian: ряса f (rjasa, “cassock”)

habit (clothing worn by a monk, friar, nun, etc)


Καπουτσίνος

Καπουτσίνος • (Kapoutsínos) m (plural Καπουτσίνοι)

Kapoutsínos (romanization)
Καπουτσίνοι (plural)
Καπουτσίνος (nominative singular)
Καπουτσίνοι (nominative plural)
Καπουτσίνου (genitive singular)
Καπουτσίνων (genitive plural)
Καπουτσίνο (accusative singular)
Καπουτσίνους (accusative plural)
Καπουτσίνε (singular vocative)
Καπουτσίνοι (plural vocative)

el-decl-noun

Καπουτσίνους

(Christianity) Capuchin (member of that order of Friars)


καλογεροπαίδι

head

καλογεροπαίδια

καλογεροπαίδι • (kalogeropaídi) n (plural καλογεροπαίδια)

el-noun

καλογεροπαίδια

kalogeropaídi (romanization)
καλογεροπαίδια (plural)
καλογεροπαίδι (nominative singular)
καλογεροπαίδια (nominative plural)
καλογεροπαίδι (accusative singular)
καλογεροπαίδια (accusative plural)
καλογεροπαίδι (singular vocative)
καλογεροπαίδια (plural vocative)

el-decl-noun

καλογεροπαίδι

καλογεροπαίδια

καλογεροπαίδι

καλογεροπαίδια

καλογεροπαίδι

καλογεροπαίδια


ηγουμένισσα

head

ηγουμένισσες

ηγουμένισσα • (igouménissa) f (plural ηγουμένισσες)

el-noun

ηγουμένισσες

igouménissa (romanization)
ηγουμένισσες (plural)
ηγουμένισσα (nominative singular)
ηγουμένισσες (nominative plural)
ηγουμένισσας (genitive singular)
ηγουμενισσών (genitive plural)
ηγουμένισσα (accusative singular)
ηγουμένισσες (accusative plural)
ηγουμένισσα (singular vocative)
ηγουμένισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ηγουμένισσες

ηγουμένισσας

ηγουμενισσών

ηγουμένισσες

ηγουμένισσες


ηγούμενος

head

ηγούμενος • (igoúmenos) m (plural ηγούμενοι, feminine ηγουμένη)

igoúmenos (romanization)
ηγούμενοι (plural)
ηγουμένη (feminine)
ηγούμενος (nominative singular)
ηγούμενοι (nominative plural)
ηγουμένου (genitive singular)
ηγουμένων (genitive plural)
ηγούμενο (accusative singular)
ηγουμένους (accusative plural)
ηγούμενε (singular vocative)
ηγούμενοι (plural vocative)

→ Georgian: იღუმენი (iɣumeni)

From Byzantine Greek ἡγούμενος (hēgoúmenos).


ηγουμενία

ηγουμενία • (igoumenía) f (plural ηγουμενίες)

igoumenía (romanization)
ηγουμενίες (plural)
ηγουμενία (nominative singular)
ηγουμενίες (nominative plural)
ηγουμενίας (genitive singular)
ηγουμενιών (genitive plural)
ηγουμενία (accusative singular)
ηγουμενίες (accusative plural)
ηγουμενία (singular vocative)
ηγουμενίες (plural vocative)


ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

ηγουμενοσυμβούλιο • (igoumenosymvoúlio) n (plural ηγουμενοσυμβούλια)

el-noun

ηγουμενοσυμβούλια

igoumenosymvoúlio (romanization)
ηγουμενοσυμβούλια (plural)
ηγουμενοσυμβούλιο (nominative singular)
ηγουμενοσυμβούλια (nominative plural)
ηγουμενοσυμβουλίου (genitive singular)
ηγουμενοσυμβούλιου (genitive singular)
ηγουμενοσυμβουλίων (genitive plural)
ηγουμενοσυμβούλιο (accusative singular)
ηγουμενοσυμβούλια (accusative plural)
ηγουμενοσυμβούλιο (singular vocative)
ηγουμενοσυμβούλια (plural vocative)

el-decl-noun

ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

ηγουμενοσυμβουλίου

ηγουμενοσυμβούλιου

ηγουμενοσυμβουλίων

ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

η‧γου‧με‧νο‧συμ‧βού‧λι‧ο

the board of management of an abbey, priory, etc


ηγουμένη

head

ηγουμένη • (igouméni) f (plural ηγούμενες, masculine ηγούμενος)

igouméni (romanization)
ηγούμενες (plural)
ηγούμενος (masculine)
ηγουμένη (nominative singular)
ηγούμενες (nominative plural)
ηγουμένης (genitive singular)
ηγουμένων (genitive plural)
ηγουμένη (accusative singular)
ηγούμενες (accusative plural)
ηγουμένη (singular vocative)
ηγούμενες (plural vocative)

el-decl-noun

The plural form 'ηγουμένες', a widespread mistake c. the 2000s, is likely to gain frequency in the future.

Inherited from Byzantine Greek ἡγουμένη (hēgouménē), feminine noun, as in masculine Koine noun ἡγούμενος (hēgoúmenos), from Ancient Greek present participle of ἡγέομαι / ἡγοῦμαι (hēgoûmai, “I go before, I lead”).


ηγουμενείο

head

ηγουμενείο • (igoumeneío) n (plural ηγουμενεία)

igoumeneío (romanization)
ηγουμενεία (plural)
ηγουμενείο (nominative singular)
ηγουμενεία (nominative plural)
ηγουμενείου (genitive singular)
ηγουμενείων (genitive plural)
ηγουμενείο (accusative singular)
ηγουμενεία (accusative plural)
ηγουμενείο (singular vocative)
ηγουμενεία (plural vocative)

the quarters of an abbot, abbess, prior, etc