νύφη

nýfi (romanization)
νύφες (plural)
νύφη (nominative singular)
νύφες (nominative plural)
νύφης (genitive singular)
νυφών (genitive plural)
νύφη (accusative singular)
νύφες (accusative plural)
νύφη (singular vocative)
νύφες (plural vocative)

From Ancient Greek νύμφη (númphē, “bride”).


γυναίκα

head

γυναίκα • (gynaíka) f (plural γυναίκες)

el-noun

γυναίκα • (gynaíka) f (plural γυναίκες)

gynaíka (romanization)
γυναίκες (plural)
γυναίκα (nominative singular)
γυναίκες (nominative plural)
γυναίκας (genitive singular)
γυναικών (genitive plural)
γυναίκα (accusative singular)
γυναίκες (accusative plural)
γυναίκα (singular vocative)
γυναίκες (plural vocative)

From Byzantine Greek γυναίκα (gunaíka), from Ancient Greek γυνή, γυναῖκα (gunḗ, gunaîka). Cognate with Tsakonian γουναίκα (gounaíka) and Cappadocian Greek ναίκα (naíka).

inh

γυνή, γυναῖκα

Η γυναίκα έχει το παλτό μου.


άνδρας

ándras (romanization)
άνδρες (plural)
άνδρας (nominative singular)
άνδρες (nominative plural)
άνδρα (genitive singular)
ανδρών (genitive plural)
άνδρα (accusative singular)
άνδρες (accusative plural)
άνδρα (singular vocative)
άνδρες (plural vocative)

Learned influence on άντρας (ántras), with ⟨νδ⟩ as in the ἄνδρα (ándra), accusative singular of ἀνήρ (anḗr) pronounced in Modern Greek as [nð]. Compare to the pronunciation of the inherited άντρας (ántras).

άντρας άντρας#Greek

a more formal alternative of άντρας (ántras)

αρσενικός

masculine, male; grammatical and biological gender


γαμπρός

gamprós (romanization)
γαμπροί (plural)
γαμπρός (nominative singular)
γαμπροί (nominative plural)
γαμπρού (genitive singular)
γαμπρών (genitive plural)
γαμπρό (accusative singular)
γαμπρούς (accusative plural)
γαμπρέ (singular vocative)
γαμπροί (plural vocative)

→ Aromanian: yrambo

Inherited from Byzantine Greek γαμπρός (gamprós), form of γαμβρός (gambrós), from Ancient Greek γαμβρός (gambrós), from Proto-Indo-European *ǵem-.

inh+

brother-in-law, specifically sister's husband


κρεβάτι

head

κρεβάτι • (kreváti) n (plural κρεβάτια)

el-noun

κρεβάτι • (kreváti) n (plural κρεβάτια)

kreváti (romanization)
κρεβάτια (plural)
κρεβάτι (nominative singular)
κρεβάτια (nominative plural)
κρεβατιού (genitive singular)
κρεβατιών (genitive plural)
κρεβάτι (accusative singular)
κρεβάτια (accusative plural)
κρεβάτι (singular vocative)
κρεβάτια (plural vocative)

→ Albanian: krevat

→ Aromanian: crivati

→ Romanian: crivat (regional, archaic)

→ Ottoman Turkish: كروت (kerevet) (see there for further descendants)

→ Russian: кровать (krovatʹ) (see there for further descendants)

From Byzantine Greek κρεβάτι(ο)ν (krebáti(o)n), from Koine Greek κραβ(β)άτιον (krab(b)átion), from a diminutive of Ancient Greek κράββατος (krábbatos).
Cognate with Mariupol Greek крева́ть (krjevátʹ).

inh

κραβ(β)άτιον

A marriage custom, usually some days before the marriage, during which friends and relatives throw money onto the marriage bed.


κουμπάρος

head

κουμπάρος • (koumpáros) m (plural κουμπάροι, feminine κουμπάρα)

koumpáros (romanization)
κουμπάροι (plural)
κουμπάρα (feminine)
κουμπάρος (nominative singular)
κουμπάροι (nominative plural)
κουμπάρου (genitive singular)
κουμπάρων (genitive plural)
κουμπάρο (accusative singular)
κουμπάρους (accusative plural)
κουμπάρε (singular vocative)
κουμπάροι (plural vocative)

From Venetan compare (“godfather”), conpare, from Latin compater, compatrem, from cum (“with”) + pater (“father”).

κουμπαριά

relationship between best man (etc) and others

παίζουμε τις κουμπάρες

play the 'godmothers'; not being serious

one's best man, koumbaros; the primary attendant to the couple in a wedding ceremony


σύζυγος

σύζυγος • (sýzygos) m or f (plural σύζυγοι)

sýzygos (romanization)
σύζυγοι (plural)
σύζυγος (nominative singular)
σύζυγοι (nominative plural)
συζύγου (genitive singular)
συζύγων (genitive plural)
σύζυγο (accusative singular)
συζύγους (accusative plural)
σύζυγε (singular vocative)
σύζυγοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σύζυγος (súzugos, “mate, yoked together”), from συ(ν) (su(n), “together”) + ζυγός (zugós, “yoke, pair”), from Proto-Indo-European *yewg- (“to join, tie together”). Cognate with English syzygy, itself a borrowing from the related συζυγία (suzugía, “union, junction”).

uder

yokefellow (close companion, co-worker, or mate)


παντρεμένος

head

παντρεμένος • (pantreménos) m (plural παντρεμένοι, feminine παντρεμένη)

pantreménos (romanization)
παντρεμένοι (plural)
παντρεμένη (feminine)
παντρεμένος (nominative singular)
παντρεμένοι (nominative plural)
παντρεμένου (genitive singular)
παντρεμένων (genitive plural)
παντρεμένο (accusative singular)
παντρεμένους (accusative plural)
παντρεμένε (singular vocative)
παντρεμένοι (plural vocative)

el-decl-noun

παντρεμένους

πα‧ντρε‧μέ‧νος

Perfect participle of παντρεύομαι (pantrévomai), passive voice of παντρεύω (pantrévo, “marry”). Also substantivised.


συζυγικός

head

συζυγικός • (syzygikós) m (feminine συζυγική, neuter συζυγικό)

syzygikós (romanization)
συζυγική (feminine)
συζυγικό (neuter)
συζυγικός (masculine nominative singular)
συζυγική (feminine nominative singular)
συζυγικό (neuter nominative singular)
συζυγικοί (masculine nominative plural)
συζυγικές (feminine nominative plural)
συζυγικά (neuter nominative plural)
συζυγικού (genitive masculine singular)
συζυγικής (feminine genitive singular)
συζυγικού (genitive neuter singular)
συζυγικών (genitive masculine plural)
συζυγικών (feminine genitive plural)
συζυγικών (genitive neuter plural)
συζυγικό (accusative masculine singular)
συζυγική (accusative feminine singular)
συζυγικό (accusative neuter singular)
συζυγικούς (accusative masculine plural)
συζυγικές (accusative feminine plural)
συζυγικά (accusative neuter plural)
συζυγικέ (masculine singular vocative)
συζυγική (feminine singular vocative)
συζυγικό (neuter singular vocative)
συζυγικοί (masculine plural vocative)
συζυγικές (feminine plural vocative)
συζυγικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συζυγικούς •

συ‧ζυ‧γι‧κός

Learnedly from σύζυγ(ος) (sýzyg(os)) + -ικός (-ikós), a calque of French conjugal.

af

σύζυγος<alt:σύζυγ(ος)>


παντρεύομαι

head

παντρεύομαι • (pantrévomai)

el-verb

παντρεύομαι • (pantrévomai) passive (past παντρεύτηκα, active παντρεύω)

pantrévomai (romanization)
παντρεύτηκα (past)
παντρεύω (active)

πα‧ντρεύ‧ο‧μαι

to marry, wed (to take a husband or wife)


παντρεύω

head

παντρεύω • (pantrévo)

el-verb

παντρεύω • (pantrévo) (past πάντρεψα, passive παντρεύομαι, p‑past παντρεύτηκα, ppp παντρεμένος)

pantrévo (romanization)
πάντρεψα (past)
παντρεύομαι (passive)
παντρεύτηκα (passive past)
παντρεμένος (participle passive perfect)
παντρεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
παντρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παντρεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παντρευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παντρεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παντρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παντρεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παντρευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παντρεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
παντρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παντρεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παντρευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παντρεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παντρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παντρευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παντρευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παντρεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παντρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παντρεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παντρευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παντρευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παντρεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παντρεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παντρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παντρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παντρεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παντρευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παντρευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πάντρευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πάντρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
παντρευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παντρευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παντρεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πάντρευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πάντρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
παντρευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παντρευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παντρεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πάντρευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πάντρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
παντρευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παντρευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παντρεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παντρεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παντρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παντρευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παντρευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παντρεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παντρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
παντρευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παντρευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πάντρευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παντρεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παντρεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πάντρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παντρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παντρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
παντρεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παντρευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παντρεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παντρευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παντρευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παντρεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παντρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παντρεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παντρευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πάντρευε (active imperative imperfective second-person singular)
πάντρεψε (active imperative perfective second-person singular)
πάντρευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
παντρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
παντρεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
παντρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
παντρεύτε² (active imperative informal perfective plural second-person)
παντρεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παντρευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παντρεύοντας (active participle present)
έχοντας παντρέψει (active participle past)
παντρεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παντρέψει (active infinitive-aorist)
παντρευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek παντρεύω or ὑπανδρεύω (hupandreúō), from Hellenistic ὕπανδρος (húpandros, “married”), from ὑπό (hupó, “under”) + ἀνδρός (andrós, “of man”).

στεφανώνω

crown with a wreath during marriage ceremony

to marry off, wed (arrange or take part in a marriage)


παντρεμένη

head

παντρεμένη • (pantreméni) f (plural παντρεμένες, masculine παντρεμένος)

pantreméni (romanization)
παντρεμένες (plural)
παντρεμένος (masculine)
παντρεμένη (nominative singular)
παντρεμένες (nominative plural)
παντρεμένης (genitive singular)
παντρεμένων (genitive plural)
παντρεμένη (accusative singular)
παντρεμένες (accusative plural)
παντρεμένη (singular vocative)
παντρεμένες (plural vocative)

παντρεμένοι (pantreménoi)

πα‧ντρε‧μέ‧νη


μονογαμία

μονογαμία • (monogamía) f (plural μονογαμίες)

monogamía (romanization)
μονογαμίες (plural)
μονογαμία (nominative singular)
μονογαμίες (nominative plural)
μονογαμίας (genitive singular)
μονογαμιών (genitive plural)
μονογαμία (accusative singular)
μονογαμίες (accusative plural)
μονογαμία (singular vocative)
μονογαμίες (plural vocative)

monogamy (permanent pair bond between two beings)


προίκα

proíka (romanization)
προίκες (plural)
προίκα (nominative singular)
προίκες (nominative plural)
προίκας (genitive singular)
προικών (genitive plural)
προίκα (accusative singular)
προίκες (accusative plural)
προίκα (singular vocative)
προίκες (plural vocative)

Coordinate term: ("dower") αντιπροίκι (antiproíki)

dowry (cash, goods or property exchanged at time of marriage)


βέρα

véra (romanization)
βέρες (plural)
βέρα (nominative singular)
βέρες (nominative plural)
βέρας (genitive singular)
βερών (genitive plural)
βέρα (accusative singular)
βέρες (accusative plural)
βέρα (singular vocative)
βέρες (plural vocative)

From Byzantine Greek βέρα (béra), from Venetan vera, from Latin viria.


παράνυφος

παράνυφος • (parányfos) m or f (plural παράνυφοι)

parányfos (romanization)
παράνυφοι (plural)
παράνυφος (nominative singular)
παράνυφοι (nominative plural)
παρανύφου (genitive singular)
παρανύφων (genitive plural)
παράνυφο (accusative singular)
παρανύφους (accusative plural)
παράνυφε (singular vocative)
παράνυφοι (plural vocative)

παράνυμφος παράνυμφος#Greek

Alternative form of παράνυμφος (paránymfos)


παράνυμφος

παράνυμφος • (paránymfos) m or f (plural παράνυμφοι)

paránymfos (romanization)
παράνυμφοι (plural)
παράνυμφος (nominative singular)
παράνυμφοι (nominative plural)
παρανύμφου (genitive singular)
παρανύμφων (genitive plural)
παράνυμφο (accusative singular)
παρανύμφους (accusative plural)
παράνυμφε (singular vocative)
παράνυμφοι (plural vocative)


γάμος ομοφύλων

γάμος ομοφύλων

γάμοι ομοφύλων

γάμος ομοφύλων • (gámos omofýlon) m (plural γάμοι ομοφύλων)

el-noun

γάμοι ομοφύλων

γάμος ομοφύλων

gámos omofýlon (romanization)
γάμοι ομοφύλων (plural)


νυμφευμένος

head

νυμφευμένος • (nymfevménos) m (feminine νυμφευμένη, neuter νυμφευμένο)

nymfevménos (romanization)
νυμφευμένη (feminine)
νυμφευμένο (neuter)
νυμφευμένος (masculine nominative singular)
νυμφευμένη (feminine nominative singular)
νυμφευμένο (neuter nominative singular)
νυμφευμένοι (masculine nominative plural)
νυμφευμένες (feminine nominative plural)
νυμφευμένα (neuter nominative plural)
νυμφευμένου (genitive masculine singular)
νυμφευμένης (feminine genitive singular)
νυμφευμένου (genitive neuter singular)
νυμφευμένων (genitive masculine plural)
νυμφευμένων (feminine genitive plural)
νυμφευμένων (genitive neuter plural)
νυμφευμένο (accusative masculine singular)
νυμφευμένη (accusative feminine singular)
νυμφευμένο (accusative neuter singular)
νυμφευμένους (accusative masculine plural)
νυμφευμένες (accusative feminine plural)
νυμφευμένα (accusative neuter plural)
νυμφευμένε (masculine singular vocative)
νυμφευμένη (feminine singular vocative)
νυμφευμένο (neuter singular vocative)
νυμφευμένοι (masculine plural vocative)
νυμφευμένες (feminine plural vocative)
νυμφευμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

νυμφευμένος •

νυμφευμένη •

νυμφευμένο •

νυμφευμένοι •

νυμφευμένες •

νυμφευμένα •

νυμφευμένου •

νυμφευμένης •

νυμφευμένου •

νυμφευμένων •

νυμφευμένων •

νυμφευμένων •

νυμφευμένο •

νυμφευμένη •

νυμφευμένο •

νυμφευμένους •

νυμφευμένες •

νυμφευμένα •

νυμφευμένε •

νυμφευμένη •

νυμφευμένο •

νυμφευμένοι •

νυμφευμένες •

νυμφευμένα •


αλληλοπαντρεύομαι

head

αλληλοπαντρεύομαι • (allilopantrévomai)

el-verb

αλληλοπαντρεύτηκα

αλληλοπαντρεύομαι • (allilopantrévomai) deponent (past αλληλοπαντρεύτηκα)

allilopantrévomai (romanization)
αλληλοπαντρεύτηκα (past)


αναποκατάστατος

head

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

αναποκατάστατος • (anapokatástatos) m (feminine αναποκατάστατη, neuter αναποκατάστατο)

el-adj

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

anapokatástatos (romanization)
αναποκατάστατη (feminine)
αναποκατάστατο (neuter)
αναποκατάστατος (masculine nominative singular)
αναποκατάστατη (feminine nominative singular)
αναποκατάστατο (neuter nominative singular)
αναποκατάστατοι (masculine nominative plural)
αναποκατάστατες (feminine nominative plural)
αναποκατάστατα (neuter nominative plural)
αναποκατάστατου (genitive masculine singular)
αναποκατάστατης (feminine genitive singular)
αναποκατάστατου (genitive neuter singular)
αναποκατάστατων (genitive masculine plural)
αναποκατάστατων (feminine genitive plural)
αναποκατάστατων (genitive neuter plural)
αναποκατάστατο (accusative masculine singular)
αναποκατάστατη (accusative feminine singular)
αναποκατάστατο (accusative neuter singular)
αναποκατάστατους (accusative masculine plural)
αναποκατάστατες (accusative feminine plural)
αναποκατάστατα (accusative neuter plural)
αναποκατάστατε (masculine singular vocative)
αναποκατάστατη (feminine singular vocative)
αναποκατάστατο (neuter singular vocative)
αναποκατάστατοι (masculine plural vocative)
αναποκατάστατες (feminine plural vocative)
αναποκατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποκατάστατ

el-decl-adj-a

αναποκατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποκατάστατος

αναποκατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποκατάστατ

el-decl-adj-table

αναποκατάστατος •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατοι •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •

αναποκατάστατου •

αναποκατάστατης •

αναποκατάστατου •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατους •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •

αναποκατάστατε •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατοι •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •


γάμος ομοφυλόφιλων

head

γάμος ομοφυλόφιλων

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων • (gámos omofylófilon) m (plural γάμοι ομοφυλόφιλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων

gámos omofylófilon (romanization)
γάμοι ομοφυλόφιλων (plural)


γάμος ομοφυλοφίλων

head

γάμος ομοφυλοφίλων

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων • (gámos omofylofílon) m (plural γάμοι ομοφυλοφίλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων

gámos omofylofílon (romanization)
γάμοι ομοφυλοφίλων (plural)

Τους πρώτους γάμους ομοφυλοφίλων στη Βρετανία χαιρέτισε τα μεσάνυχτα ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον

2014 March 29, Η Καθημερινή [Kathimerini], retrieved 2019-05-18:

Britain's first gay marriages were welcomed at midnight by British Prime Minister David Cameron.

Tous prótous gámous omofylofílon sti Vretanía chairétise ta mesánychta o prothypourgós tis Vretanías Ntéivint Kámeron


ανδραδέλφη

head

ανδραδέλφη • (andradélfi) f (plural ανδραδέλφες, masculine ανδράδελφος)

andradélfi (romanization)
ανδραδέλφες (plural)
ανδράδελφος (masculine)
ανδραδέλφη (nominative singular)
ανδραδέλφες (nominative plural)
ανδραδέλφης (genitive singular)
ανδραδελφών (genitive plural)
ανδραδέλφη (accusative singular)
ανδραδέλφες (accusative plural)
ανδραδέλφη (singular vocative)
ανδραδέλφες (plural vocative)

sister-in-law (the sister of one's spouse)


ανδράδελφος

ανδράδελφος • (andrádelfos) m (plural ανδράδελφοι, feminine ανδραδέλφη)

andrádelfos (romanization)
ανδράδελφοι (plural)
ανδραδέλφη (feminine)
ανδράδελφος (nominative singular)
ανδράδελφοι (nominative plural)
ανδράδελφου (genitive singular)
ανδράδελφων (genitive plural)
ανδράδελφο (accusative singular)
ανδράδελφους (accusative plural)
ανδράδελφε (singular vocative)
ανδράδελφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανδράδελφους


στεφανώνω

head

στεφανώνω • (stefanóno)

el-verb

στεφανώνομαι

στεφανωμένος

στεφανώνω • (stefanóno) (past στεφάνωσα, passive στεφανώνομαι, p‑past στεφανώθηκα, ppp στεφανωμένος)

stefanóno (romanization)
στεφάνωσα (past)
στεφανώνομαι (passive)
στεφανώθηκα (passive past)
στεφανωμένος (participle passive perfect)
στεφανώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
στεφανώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στεφανώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στεφανωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στεφανώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στεφανώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στεφανώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στεφανωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στεφανώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
στεφανώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στεφανώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στεφανωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στεφανώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στεφανώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στεφανωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στεφανωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στεφανώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στεφανώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στεφανωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στεφανώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στεφανώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στεφανώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στεφανωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφανωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στεφάνωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στεφάνωσα (active first-person indicative past perfective singular)
στεφανωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στεφανώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στεφάνωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στεφάνωσες (active indicative past perfective second-person singular)
στεφανωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στεφανώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στεφάνωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στεφάνωσε (active indicative past perfective singular third-person)
στεφανωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στεφανώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στεφανώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στεφανώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στεφανωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στεφανωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στεφανώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στεφανώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στεφανωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στεφανωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στεφάνωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφανώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στεφάνωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στεφανώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στεφανωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στεφανώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στεφανωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στεφανώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στεφανώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στεφανώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στεφανωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στεφάνωνε (active imperative imperfective second-person singular)
στεφάνωσε (active imperative perfective second-person singular)
στεφανώσου (imperative passive perfective second-person singular)
στεφανώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
στεφανώστε (active imperative perfective plural second-person)
στεφανώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στεφανωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στεφανώνοντας (active participle present)
έχοντας στεφανώσει (active participle past)
στεφανωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στεφανώσει (active infinitive-aorist)
στεφανωθεί (infinitive-aorist passive)

στε‧φα‧νώ‧νω

Inherited from Koine Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to marry' and learned borrowing from Ancient Greek στεφανῶ (stephanô) in the sense 'to crown/wreathe'. By surface analysis, στέφανος (stéfanos) or στεφάνι (stefáni) + -ώνω (-óno).

lbor

(transitive, figuratively) to crown (to form the topmost or finishing part of; to complete; to consummate; to perfect)

(transitive) to marry, to marry off (to arrange for the marriage of)

(transitive) to marry, to wed (to perform the marriage ceremony for; to unite in wedlock)

(passive voice) to marry (to enter into the conjugal or connubial state; to take a husband or a wife)