αποταμιεύω

head

αποταμιεύω • (apotamiévo)

el-verb

αποταμιεύομαι

αποταμιεύω • (apotamiévo) (past αποταμίευσα, passive αποταμιεύομαι)

apotamiévo (romanization)
αποταμίευσα (past)
αποταμιεύομαι (passive)
αποταμιεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποταμιεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποταμιεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποταμιευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποταμιευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποταμιεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποταμιεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποταμιεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποταμιευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποταμιευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποταμιεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποταμιεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποταμιεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποταμιευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποταμιευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποταμιεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποταμιεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποταμιευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποταμιευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποταμιευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποταμιεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποταμιεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποταμιεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποταμιευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποταμιευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποταμιευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποταμιεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποταμιεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποταμιεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποταμιεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποταμιεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποταμιευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμιευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμιευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμιευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμίευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποταμίευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποταμιευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποταμιευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποταμιεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποταμιεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποταμίευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποταμίευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποταμιευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποταμιευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποταμιεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποταμιεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποταμίευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποταμίευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποταμιευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποταμιευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποταμιεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποταμιεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποταμιεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποταμιεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποταμιευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποταμιευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποταμιευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποταμιεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποταμιεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποταμιευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποταμιευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποταμιευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποταμίευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποταμιεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποταμιεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποταμίευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποταμιεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποταμιεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποταμιεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποταμιευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποταμιεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποταμιεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποταμιεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποταμιεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποταμιευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αποταμιευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποταμίευε (active imperative imperfective second-person singular)
αποταμίευσε (active imperative perfective second-person singular)
αποταμιεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποταμιεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποταμιεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αποταμιεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποταμιευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποταμιευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποταμιεύοντας (active participle present)
έχοντας αποταμιεύσει (active participle past)
αποταμιευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποταμιεύσει (active infinitive-aorist)
αποταμιευτεί (infinitive-aorist passive)
αποταμιευθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧τα‧μι‧εύω


τεφτέρι

head

τεφτέρι • (teftéri) n

el-noun

τεφτέρι • (teftéri) n

teftéri (romanization)
τεφτέρι (nominative singular)
τεφτέρια (nominative plural)
τεφτεριού (genitive singular)
τεφτεριών (genitive plural)
τεφτέρι (accusative singular)
τεφτέρια (accusative plural)
τεφτέρι (singular vocative)
τεφτέρια (plural vocative)

From Ottoman Turkish دفتر (defter), from Arabic دَفْتَر (daftar), from Aramaic דהפתּיר (defter), from Ancient Greek διφθέρα (diphthéra).


τιμολόγιο

head

τιμολόγιο • (timológio) n (plural τιμολόγια)

timológio (romanization)
τιμολόγια (plural)
τιμολόγιο (nominative singular)
τιμολόγια (nominative plural)
τιμολογίου (genitive singular)
τιμολόγιου (genitive singular)
τιμολογίων (genitive plural)
τιμολόγιο (accusative singular)
τιμολόγια (accusative plural)
τιμολόγιο (singular vocative)
τιμολόγια (plural vocative)

τι‧μο‧λό‧γι‧ο

τιμή (timí, “price”) + -ο- (-o-) + λόγος (lógos, “computation, reckoning”), calque of German Preiskurant. First attested 1856.


κεφαλαιοκράτισσα

head

κεφαλαιοκράτης

κεφαλαιοκράτισσα • (kefalaiokrátissa) f (masculine κεφαλαιοκράτης)

el-noun

κεφαλαιοκράτης

kefalaiokrátissa (romanization)
κεφαλαιοκράτης (masculine)
κεφαλαιοκράτισσα (nominative singular)
κεφαλαιοκράτισσες (nominative plural)
κεφαλαιοκράτισσας (genitive singular)
κεφαλαιοκρατισσών (genitive plural)
κεφαλαιοκράτισσα (accusative singular)
κεφαλαιοκράτισσες (accusative plural)
κεφαλαιοκράτισσα (singular vocative)
κεφαλαιοκράτισσες (plural vocative)

el-decl-noun

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτισσες

κεφαλαιοκράτισσας

κεφαλαιοκρατισσών

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτισσες

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτισσες


κεφαλαιοκράτης

head

κεφαλαιοκράτισσα

κεφαλαιοκράτης • (kefalaiokrátis) m (feminine κεφαλαιοκράτισσα)

el-noun

κεφαλαιοκράτισσα

kefalaiokrátis (romanization)
κεφαλαιοκράτισσα (feminine)
κεφαλαιοκράτης (nominative singular)
κεφαλαιοκράτες (nominative plural)
κεφαλαιοκράτη (genitive singular)
κεφαλαιοκρατών (genitive plural)
κεφαλαιοκράτη (accusative singular)
κεφαλαιοκράτες (accusative plural)
κεφαλαιοκράτη (singular vocative)
κεφαλαιοκράτες (plural vocative)

el-decl-noun

κεφαλαιοκράτης

κεφαλαιοκράτες

κεφαλαιοκράτη

κεφαλαιοκρατών

κεφαλαιοκράτη

κεφαλαιοκράτες

κεφαλαιοκράτη

κεφαλαιοκράτες


καπιταλίστρια

head

καπιταλίστριες

καπιταλιστής

καπιταλίστρια • (kapitalístria) f (plural καπιταλίστριες, masculine καπιταλιστής)

el-noun

καπιταλίστριες

καπιταλιστής

kapitalístria (romanization)
καπιταλίστριες (plural)
καπιταλιστής (masculine)
καπιταλίστρια (nominative singular)
καπιταλίστριες (nominative plural)
καπιταλίστριας (genitive singular)
καπιταλιστριών (genitive plural)
καπιταλίστρια (accusative singular)
καπιταλίστριες (accusative plural)
καπιταλίστρια (singular vocative)
καπιταλίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλίστρια

καπιταλίστριες

καπιταλίστριας

καπιταλιστριών

καπιταλίστρια

καπιταλίστριες

καπιταλίστρια

καπιταλίστριες


καπιταλιστής

head

καπιταλιστές

καπιταλίστρια

καπιταλιστής • (kapitalistís) m (plural καπιταλιστές, feminine καπιταλίστρια)

el-noun

καπιταλιστές

καπιταλίστρια

kapitalistís (romanization)
καπιταλιστές (plural)
καπιταλίστρια (feminine)
καπιταλιστής (nominative singular)
καπιταλιστές (nominative plural)
καπιταλιστή (genitive singular)
καπιταλιστών (genitive plural)
καπιταλιστή (accusative singular)
καπιταλιστές (accusative plural)
καπιταλιστή (singular vocative)
καπιταλιστές (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλιστής

καπιταλιστές

καπιταλιστών

καπιταλιστές

καπιταλιστές


κομμουνιστής

head

κομμουνιστές

κομμουνίστρια

κομμουνιστής • (kommounistís) m (plural κομμουνιστές, feminine κομμουνίστρια)

el-noun

κομμουνιστές

κομμουνίστρια

kommounistís (romanization)
κομμουνιστές (plural)
κομμουνίστρια (feminine)
κομμουνιστής (nominative singular)
κομμουνιστές (nominative plural)
κομμουνιστή (genitive singular)
κομμουνιστών (genitive plural)
κομμουνιστή (accusative singular)
κομμουνιστές (accusative plural)
κομμουνιστή (singular vocative)
κομμουνιστές (plural vocative)

el-decl-noun

κομμουνιστής

κομμουνιστές

κομμουνιστών

κομμουνιστές

κομμουνιστές


κομμουνίστρια

head

κομμουνίστριες

κομμουνιστής

κομμουνίστρια • (kommounístria) f (plural κομμουνίστριες, masculine κομμουνιστής)

el-noun

κομμουνίστριες

κομμουνιστής

kommounístria (romanization)
κομμουνίστριες (plural)
κομμουνιστής (masculine)
κομμουνίστρια (nominative singular)
κομμουνίστριες (nominative plural)
κομμουνίστριας (genitive singular)
κομμουνιστριών (genitive plural)
κομμουνίστρια (accusative singular)
κομμουνίστριες (accusative plural)
κομμουνίστρια (singular vocative)
κομμουνίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

κομμουνίστρια

κομμουνίστριες

κομμουνίστριας

κομμουνιστριών

κομμουνίστρια

κομμουνίστριες

κομμουνίστρια

κομμουνίστριες


κομμουνιστικός

head

κομμουνιστική

κομμουνιστικό

κομμουνιστικός • (kommounistikós) m (feminine κομμουνιστική, neuter κομμουνιστικό)

el-adj

κομμουνιστική

κομμουνιστικό

kommounistikós (romanization)
κομμουνιστική (feminine)
κομμουνιστικό (neuter)
κομμουνιστικός (masculine nominative singular)
κομμουνιστική (feminine nominative singular)
κομμουνιστικό (neuter nominative singular)
κομμουνιστικοί (masculine nominative plural)
κομμουνιστικές (feminine nominative plural)
κομμουνιστικά (neuter nominative plural)
κομμουνιστικού (genitive masculine singular)
κομμουνιστικής (feminine genitive singular)
κομμουνιστικού (genitive neuter singular)
κομμουνιστικών (genitive masculine plural)
κομμουνιστικών (feminine genitive plural)
κομμουνιστικών (genitive neuter plural)
κομμουνιστικό (accusative masculine singular)
κομμουνιστική (accusative feminine singular)
κομμουνιστικό (accusative neuter singular)
κομμουνιστικούς (accusative masculine plural)
κομμουνιστικές (accusative feminine plural)
κομμουνιστικά (accusative neuter plural)
κομμουνιστικέ (masculine singular vocative)
κομμουνιστική (feminine singular vocative)
κομμουνιστικό (neuter singular vocative)
κομμουνιστικοί (masculine plural vocative)
κομμουνιστικές (feminine plural vocative)
κομμουνιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

κομμουνιστικ

el-decl-adj-a

κομμουνιστικ

el-decl-adj-positive

Declension of κομμουνιστικός

κομμουνιστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κομμουνιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κομμουνιστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

κομμουνιστικ

el-decl-adj-table

κομμουνιστικός (kommounistikós)

κομμουνιστική (kommounistikí)

κομμουνιστικό (kommounistikó)

κομμουνιστικοί (kommounistikoí)

κομμουνιστικές (kommounistikés)

κομμουνιστικά (kommounistiká)

κομμουνιστικού (kommounistikoú)

κομμουνιστικής (kommounistikís)

κομμουνιστικού (kommounistikoú)

κομμουνιστικών (kommounistikón)

κομμουνιστικών (kommounistikón)

κομμουνιστικών (kommounistikón)

κομμουνιστικό (kommounistikó)

κομμουνιστική (kommounistikí)

κομμουνιστικό (kommounistikó)

κομμουνιστικούς (kommounistikoús)

κομμουνιστικές (kommounistikés)

κομμουνιστικά (kommounistiká)

κομμουνιστικέ (kommounistiké)

κομμουνιστική (kommounistikí)

κομμουνιστικό (kommounistikó)

κομμουνιστικοί (kommounistikoí)

κομμουνιστικές (kommounistikés)

κομμουνιστικά (kommounistiká)


δημοσίευμα

head

δημοσιεύματα

δημοσίευμα • (dimosíevma) n (plural δημοσιεύματα)

el-noun

δημοσιεύματα

dimosíevma (romanization)
δημοσιεύματα (plural)
δημοσίευμα (nominative singular)
δημοσιεύματα (nominative plural)
δημοσιεύματος (genitive singular)
δημοσιευμάτων (genitive plural)
δημοσίευμα (accusative singular)
δημοσιεύματα (accusative plural)
δημοσίευμα (singular vocative)
δημοσιεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

δημοσιεύματα

δημοσιεύματος

δημοσιευμάτων

δημοσιεύματα

δημοσιεύματα

είχε πολλά δημοσιεύματα


συνθέτιδα

head

συνθέτιδα • (synthétida) f (plural συνθέτιδες, masculine συνθέτης)

synthétida (romanization)
συνθέτιδες (plural)
συνθέτης (masculine)
συνθέτιδα (nominative singular)
συνθέτιδες (nominative plural)
συνθέτιδας (genitive singular)
συνθετίδων (genitive plural)
συνθέτιδα (accusative singular)
συνθέτιδες (accusative plural)
συνθέτιδα (singular vocative)
συνθέτιδες (plural vocative)


υποθηκεύω

υποθηκεύω • (ypothikévo)

el-verb

υποθηκεύομαι

υποθηκεύτηκα

υποθηκεύθηκα

υποθηκευμένος

υποθηκεύω • (ypothikévo) (past υποθήκευσα, passive υποθηκεύομαι, p‑past υποθηκεύτηκα/υποθηκεύθηκα, ppp υποθηκευμένος)

ypothikévo (romanization)
υποθήκευσα (past)
υποθηκεύομαι (passive)
υποθηκεύτηκα (passive past)
υποθηκεύθηκα (passive past)
υποθηκευμένος (participle passive perfect)
υποθηκεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
υποθηκεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
υποθηκεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
υποθηκευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
υποθηκευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
υποθηκεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
υποθηκεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
υποθηκεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
υποθηκευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
υποθηκευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
υποθηκεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
υποθηκεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
υποθηκεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
υποθηκευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
υποθηκευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
υποθηκεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
υποθηκεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
υποθηκευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
υποθηκευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
υποθηκευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
υποθηκεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
υποθηκεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
υποθηκεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υποθηκευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
υποθηκευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
υποθηκευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
υποθηκεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
υποθηκεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
υποθηκεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποθηκεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
υποθηκεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
υποθηκευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υποθηκευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υποθηκευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υποθηκευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
υποθήκευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
υποθήκευσα (active first-person indicative past perfective singular)
υποθηκευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
υποθηκευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
υποθηκεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
υποθηκεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
υποθήκευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
υποθήκευσες (active indicative past perfective second-person singular)
υποθηκευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
υποθηκευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
υποθηκεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
υποθηκεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
υποθήκευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
υποθήκευσε (active indicative past perfective singular third-person)
υποθηκευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
υποθηκευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
υποθηκεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
υποθηκεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
υποθηκεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
υποθηκεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
υποθηκευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
υποθηκευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
υποθηκευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
υποθηκεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
υποθηκεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
υποθηκευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
υποθηκευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
υποθηκευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
υποθήκευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποθηκεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποθηκεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
υποθήκευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποθηκεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
υποθηκεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
υποθηκεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
υποθηκευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
υποθηκεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υποθηκευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υποθηκευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
υποθηκεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υποθηκευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
υποθηκευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα υποθηκεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα υποθηκεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα υποθηκεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα υποθηκευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
υποθηκευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
υποθήκευε (active imperative imperfective second-person singular)
υποθήκευσε (active imperative perfective second-person singular)
υποθηκεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
υποθηκεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
υποθηκεύστε (active imperative perfective plural second-person)
υποθηκεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
υποθηκευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
υποθηκευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
υποθηκεύοντας (active participle present)
υποθηκευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας υποθηκεύσει (active participle past)
υποθηκευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
υποθηκεύσει (active infinitive-aorist)
υποθηκευτεί (infinitive-aorist passive)
υποθηκευθεί (infinitive-aorist passive)

υ‧πο‧θη‧κεύ‧ω


αβεβαίωτος

head

αβεβαίωτος • (avevaíotos) m (feminine αβεβαίωτη, neuter αβεβαίωτο)

avevaíotos (romanization)
αβεβαίωτη (feminine)
αβεβαίωτο (neuter)
αβεβαίωτος (masculine nominative singular)
αβεβαίωτη (feminine nominative singular)
αβεβαίωτο (neuter nominative singular)
αβεβαίωτοι (masculine nominative plural)
αβεβαίωτες (feminine nominative plural)
αβεβαίωτα (neuter nominative plural)
αβεβαίωτου (genitive masculine singular)
αβεβαίωτης (feminine genitive singular)
αβεβαίωτου (genitive neuter singular)
αβεβαίωτων (genitive masculine plural)
αβεβαίωτων (feminine genitive plural)
αβεβαίωτων (genitive neuter plural)
αβεβαίωτο (accusative masculine singular)
αβεβαίωτη (accusative feminine singular)
αβεβαίωτο (accusative neuter singular)
αβεβαίωτους (accusative masculine plural)
αβεβαίωτες (accusative feminine plural)
αβεβαίωτα (accusative neuter plural)
αβεβαίωτε (masculine singular vocative)
αβεβαίωτη (feminine singular vocative)
αβεβαίωτο (neuter singular vocative)
αβεβαίωτοι (masculine plural vocative)
αβεβαίωτες (feminine plural vocative)
αβεβαίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβεβαίωτος (avevaíotos)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτης (avevaíotis)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτους (avevaíotous)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτε (avevaíote)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


ενεργητικός

head

ενεργητικός • (energitikós) m (feminine ενεργητική, neuter ενεργητικό)

energitikós (romanization)
ενεργητική (feminine)
ενεργητικό (neuter)
ενεργητικός (masculine nominative singular)
ενεργητική (feminine nominative singular)
ενεργητικό (neuter nominative singular)
ενεργητικοί (masculine nominative plural)
ενεργητικές (feminine nominative plural)
ενεργητικά (neuter nominative plural)
ενεργητικού (genitive masculine singular)
ενεργητικής (feminine genitive singular)
ενεργητικού (genitive neuter singular)
ενεργητικών (genitive masculine plural)
ενεργητικών (feminine genitive plural)
ενεργητικών (genitive neuter plural)
ενεργητικό (accusative masculine singular)
ενεργητική (accusative feminine singular)
ενεργητικό (accusative neuter singular)
ενεργητικούς (accusative masculine plural)
ενεργητικές (accusative feminine plural)
ενεργητικά (accusative neuter plural)
ενεργητικέ (masculine singular vocative)
ενεργητική (feminine singular vocative)
ενεργητικό (neuter singular vocative)
ενεργητικοί (masculine plural vocative)
ενεργητικές (feminine plural vocative)
ενεργητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ενεργητικός (energitikós)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικοί (energitikoí)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

ενεργητικού (energitikoú)

ενεργητικής (energitikís)

ενεργητικού (energitikoú)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικών (energitikón)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικούς (energitikoús)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

ενεργητικέ (energitiké)

ενεργητική (energitikí)

ενεργητικό (energitikó)

ενεργητικοί (energitikoí)

ενεργητικές (energitikés)

ενεργητικά (energitiká)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνεργητικός (energētikós) with semantic loan from French actif in the accounting sense. By surface analysis, ενεργώ (energó) + -τικός (-tikós).

surf

(accounting, of a trade balance) positive


διύλιση

diýlisi (romanization)
διύλιση (nominative singular)
διύλισης (genitive singular)
διύλιση (accusative singular)
διύλιση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: διυλίσεως (diylíseos)

(metallurgy, chemistry) purification, refinement


διάλυση

head

διάλυση • (diálysi) f (plural διαλύσεις)

diálysi (romanization)
διαλύσεις (plural)
διάλυση (nominative singular)
διαλύσεις (nominative plural)
διάλυσης (genitive singular)
διαλύσεων (genitive plural)
διάλυση (accusative singular)
διαλύσεις (accusative plural)
διάλυση (singular vocative)
διαλύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: διαλύσεως (dialýseos)


πετάω

head

πετάω • (petáo)

el-verb

πετάω • (petáo) / πετώ (past πέταξα, passive πετιέμαι/πετάγομαι, p‑past πετάχτηκα, ppp πεταμένος / πεταγμένος)

petáo (romanization)
πέταξα (past)
πετιέμαι (passive)
πετάγομαι (passive)
πετάχτηκα (passive past)
πεταμένος (participle passive perfect)
πεταγμένος (participle passive perfect)
πετάω (active first-person imperfective indicative present singular)
πετώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πετάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πετιέμαι - πετάγομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πεταχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πετάς (active imperfective indicative present second-person singular)
πετάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πετιέσαι - πετάγεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πεταχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πετάει (active imperfective indicative present singular third-person)
πετά (active imperfective indicative present singular third-person)
πετάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πετιέται - πετάγεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πεταχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πετάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πετούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πετάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πετιόμαστε - πεταγόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πεταχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πετάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πετάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πετιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πετιόσαστε - πετάγεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πεταγόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πεταχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πετάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πετάν (active imperfective indicative plural present third-person)
πετούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πετούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πετάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πετάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πετιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πετιόνται - πετάτγονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πεταχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πεταχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πετούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πέταγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πέταξα (active first-person indicative past perfective singular)
πετιόμουν - πεταγόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετιόμουν - πεταγόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετιόμουναν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετιόμουνανα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετάχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πετούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πέταγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πέταξες (active indicative past perfective second-person singular)
πετιόσουν - πεταγόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετιόσουν - πεταγόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετιόσουναν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετιόσουνανα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετάχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πετούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πέταγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πέταξε (active indicative past perfective singular third-person)
πετιόταν - πεταγόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετιόταν - πεταγότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετιότανεν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετιότανενε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετάχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πετούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πετάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πετάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πεταχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πετούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πετάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πετάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
πεταχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πετούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πετούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πέταγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πετάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
πέταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πετάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πετάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
πετιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετιούνταν - πετάγονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πεταγόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετάχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πεταχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πεταχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πετάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πετώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πετάξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πετιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πεταχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πέτα (active imperative imperfective second-person singular)
πέταγε (active imperative imperfective second-person singular)
πέταξε (active imperative perfective second-person singular)
πέταχ' (active imperative perfective second-person singular)
πέτα (active imperative perfective second-person singular)
πετάξου (imperative passive perfective second-person singular)
πετάτε (active imperative imperfective plural second-person)
πετάξτε (active imperative perfective plural second-person)
πετάχτε (active imperative perfective plural second-person)
πετιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πεταχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πετώντας (active participle present)
έχοντας πετάξει (active participle past)
πεταμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο & πεταγμένος (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πετάξει (active infinitive-aorist)
πεταχτεί (infinitive-aorist passive)

From πετ(ώ) (pet(ó)) + modern suffix -άω (-áo). From Koine Greek πετῶ (petô), contracted form of πετάω (petáō) from Ancient Greek πέταμαι (pétamai), from Proto-Indo-European *péth₂eti (“to fly”) from the root *peth₂- (literally “to spread one’s wings”).


ενώνω

head

ενώνω • (enóno)

el-verb

ενώνω • (enóno) (past ένωσα, passive ενώνομαι, p‑past ενώθηκα, ppp ενωμένος)

enóno (romanization)
ένωσα (past)
ενώνομαι (passive)
ενώθηκα (passive past)
ενωμένος (participle passive perfect)
ενώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ένωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ένωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ένωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ένωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ένωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ένωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ένωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ένωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ένωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ένωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενώνοντας (active participle present)
έχοντας ενώσει (active participle past)
ενωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενώσει (active infinitive-aorist)
ενωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἑνόω (henóō) / ἑνῶ (henô), from εἷς (heîs, “one”).


στοιχίζω

head

στοιχίζω • (stoichízo)

el-verb

στοιχίζω • (stoichízo) (past στοίχισα, passive —)

stoichízo (romanization)
στοίχισα (past)
στοιχίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
στοιχίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στοιχίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στοιχίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στοιχίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
στοιχίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στοιχίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στοιχίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στοιχίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στοιχίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στοιχίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στοιχίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στοιχίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στοιχίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στοίχιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στοίχισα (active first-person indicative past perfective singular)
στοίχιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στοίχισες (active indicative past perfective second-person singular)
στοίχιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στοίχισε (active indicative past perfective singular third-person)
στοιχίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στοιχίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στοιχίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στοιχίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στοίχιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στοιχίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στοιχίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στοίχισαν (active indicative past perfective plural third-person)
στοιχίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στοιχίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στοιχίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στοιχίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στοίχιζε (active imperative imperfective second-person singular)
στοίχισε (active imperative perfective second-person singular)
στοιχίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
στοιχίστε (active imperative perfective plural second-person)
στοιχίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στοιχίσει (active indeclinable participle perfect)
στοιχίσει (infinitive-aorist)

Το σπίτι αυτό του στοίχισε μια περιουσία.

To spíti aftó tou stoíchise mia periousía.


στοιχειοθέτης

head

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης • (stoicheiothétis) m (plural στοιχειοθέτες, feminine στοιχειοθέτρια)

el-noun

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétis (romanization)
στοιχειοθέτες (plural)
στοιχειοθέτρια (feminine)
στοιχειοθέτης (nominative singular)
στοιχειοθέτες (nominative plural)
στοιχειοθέτη (genitive singular)
στοιχειοθετών (genitive plural)
στοιχειοθέτη (accusative singular)
στοιχειοθέτες (accusative plural)
στοιχειοθέτη (singular vocative)
στοιχειοθέτες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθετών

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες

στοιχειοθέτη

στοιχειοθέτες


στοιχειοθέτρια

head

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια • (stoicheiothétria) f (plural στοιχειοθέτρια, masculine στοιχειοθέτης)

el-noun

στοιχειοθέτης

στοιχειοθέτρια

stoicheiothétria (romanization)
στοιχειοθέτρια (plural)
στοιχειοθέτης (masculine)
στοιχειοθέτρια (nominative singular)
στοιχειοθέτριες (nominative plural)
στοιχειοθέτριας (genitive singular)
στοιχειοθετριών (genitive plural)
στοιχειοθέτρια (accusative singular)
στοιχειοθέτριες (accusative plural)
στοιχειοθέτρια (singular vocative)
στοιχειοθέτριες (plural vocative)

el-decl-noun

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτριας

στοιχειοθετριών

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες

στοιχειοθέτρια

στοιχειοθέτριες


αντισταθμίζω

head

αντισταθμίζω • (antistathmízo)

el-verb

αντιστάθμισα

αντισταθμίζομαι

αντισταθμίζω • (antistathmízo) (past αντιστάθμισα, passive αντισταθμίζομαι)

antistathmízo (romanization)
αντιστάθμισα (past)
αντισταθμίζομαι (passive)
αντισταθμίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντισταθμίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντισταθμίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντισταθμιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντισταθμίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντισταθμίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντισταθμίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντισταθμιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντισταθμίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντισταθμίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντισταθμίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντισταθμιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντισταθμίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντισταθμίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντισταθμιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντισταθμιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντισταθμίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντισταθμίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντισταθμίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντισταθμιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντισταθμιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντισταθμίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντισταθμίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντισταθμίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντισταθμίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντισταθμίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντισταθμιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντισταθμιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιστάθμιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντιστάθμισα (active first-person indicative past perfective singular)
αντισταθμιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντισταθμιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντισταθμίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντιστάθμιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντιστάθμισες (active indicative past perfective second-person singular)
αντισταθμιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντισταθμιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντισταθμίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντιστάθμιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντιστάθμισε (active indicative past perfective singular third-person)
αντισταθμιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντισταθμιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντισταθμίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντισταθμίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντισταθμίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντισταθμιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντισταθμιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντισταθμίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντισταθμίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντισταθμιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντισταθμιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντιστάθμιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντισταθμίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντισταθμίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστάθμισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντισταθμίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντισταθμίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντισταθμίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντισταθμιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντισταθμίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντισταθμιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντισταθμιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντισταθμίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντισταθμίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντισταθμίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντισταθμιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντιστάθμιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αντιστάθμισε (active imperative perfective second-person singular)
αντισταθμίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αντισταθμίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντισταθμίστε (active imperative perfective plural second-person)
αντισταθμίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντισταθμιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντισταθμίζοντας (active participle present)
έχοντας αντισταθμίσει (active participle past)
αντισταθμισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αντισταθμίσει (active infinitive-aorist)
αντισταθμιστεί (infinitive-aorist passive)

(finance) to make to balance (a budget or balance sheet)


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


λίρα

líra (romanization)
λίρες (plural)
λίρα (nominative singular)
λίρες (nominative plural)
λίρας (genitive singular)
λιρών (genitive plural)
λίρα (accusative singular)
λίρες (accusative plural)
λίρα (singular vocative)
λίρες (plural vocative)

λίρα στερλίνα

τουρκική λίρα

(numismatics) pound, lira (various countries)


χαράτσι

head

χαράτσι • (charátsi) n (plural χαράτσια)

charátsi (romanization)
χαράτσια (plural)
χαράτσι (nominative singular)
χαράτσια (nominative plural)
χαρατσιού (genitive singular)
χαρατσιών (genitive plural)
χαράτσι (accusative singular)
χαράτσια (accusative plural)
χαράτσι (singular vocative)
χαράτσια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χαράτσι (kharátsi), from Ottoman Turkish خراج (haraç), from Arabic خَرَاج (ḵarāj).

(historical) poll tax (under the Ottomans)


επωνυμία

επωνυμία • (eponymía) f (plural επωνυμίες)

eponymía (romanization)
επωνυμίες (plural)
επωνυμία (nominative singular)
επωνυμίες (nominative plural)
επωνυμίας (genitive singular)
επωνυμιών (genitive plural)
επωνυμία (accusative singular)
επωνυμίες (accusative plural)
επωνυμία (singular vocative)
επωνυμίες (plural vocative)

(business) distinguishing name, trade name


τυπογραφείο

τυπογραφείο • (typografeío) n (plural τυπογραφεία)

typografeío (romanization)
τυπογραφεία (plural)
τυπογραφείο (nominative singular)
τυπογραφεία (nominative plural)
τυπογραφείου (genitive singular)
τυπογραφείων (genitive plural)
τυπογραφείο (accusative singular)
τυπογραφεία (accusative plural)
τυπογραφείο (singular vocative)
τυπογραφεία (plural vocative)

el-decl-noun

τυπογραφείου

τυπογραφείων

From τυπογραφία (typografía, “print”) + -είο (-eío, “place, building”).

suffix

(typography) print shop, printer's, printing works (a printing business building)


τυπογραφία

head

τυπογραφία • (typografía) f (uncountable)

typografía (romanization)
τυπογραφία (nominative singular)
τυπογραφίας (genitive singular)
τυπογραφία (accusative singular)
τυπογραφία (singular vocative)

Hellenised form of New Latin typographia


τυπογραφικός

τυπογραφικός • (typografikós) m (feminine τυπογραφική, neuter τυπογραφικό)

typografikós (romanization)
τυπογραφική (feminine)
τυπογραφικό (neuter)
τυπογραφικός (masculine nominative singular)
τυπογραφική (feminine nominative singular)
τυπογραφικό (neuter nominative singular)
τυπογραφικοί (masculine nominative plural)
τυπογραφικές (feminine nominative plural)
τυπογραφικά (neuter nominative plural)
τυπογραφικού (genitive masculine singular)
τυπογραφικής (feminine genitive singular)
τυπογραφικού (genitive neuter singular)
τυπογραφικών (genitive masculine plural)
τυπογραφικών (feminine genitive plural)
τυπογραφικών (genitive neuter plural)
τυπογραφικό (accusative masculine singular)
τυπογραφική (accusative feminine singular)
τυπογραφικό (accusative neuter singular)
τυπογραφικούς (accusative masculine plural)
τυπογραφικές (accusative feminine plural)
τυπογραφικά (accusative neuter plural)
τυπογραφικέ (masculine singular vocative)
τυπογραφική (feminine singular vocative)
τυπογραφικό (neuter singular vocative)
τυπογραφικοί (masculine plural vocative)
τυπογραφικές (feminine plural vocative)
τυπογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τυπογραφικός

el-decl-adj-table

τυπογραφικός (typografikós)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικής (typografikís)

τυπογραφικού (typografikoú)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικών (typografikón)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικούς (typografikoús)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)

τυπογραφικέ (typografiké)

τυπογραφική (typografikí)

τυπογραφικό (typografikó)

τυπογραφικοί (typografikoí)

τυπογραφικές (typografikés)

τυπογραφικά (typografiká)


ασφάλιση

head

ασφάλιση • (asfálisi) f (plural ασφαλίσεις)

asfálisi (romanization)
ασφαλίσεις (plural)
ασφάλιση (nominative singular)
ασφαλίσεις (nominative plural)
ασφάλισης (genitive singular)
ασφαλίσεων (genitive plural)
ασφάλιση (accusative singular)
ασφαλίσεις (accusative plural)
ασφάλιση (singular vocative)
ασφαλίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ασφαλίσεως (asfalíseos)


ΑΦΜ

αριθμός αριθμός#Greek

φορολογικού φορολογία#Greek

μητρώου μητρώο#Greek

(finance) Abbreviation of αριθμός φορολογικού μητρώου (arithmós forologikoú mitróou): tax registration number


Α.Φ.Μ.

αριθμός αριθμός#Greek

φορολογικού φορολογικού#Greek

μητρώου μητρώου#Greek


καφές της παρηγοριάς

head

καφέδες της παρηγοριάς

καφές της παρηγοριάς • (kafés tis parigoriás) m (plural καφέδες της παρηγοριάς)

el-noun

καφέδες της παρηγοριάς

kafés tis parigoriás (romanization)
καφέδες της παρηγοριάς (plural)
καφές της παρηγοριάς (nominative singular)
καφέδες της παρηγοριάς (nominative plural)
καφέ της παρηγοριάς (genitive singular)
καφέδων της παρηγοριάς (genitive plural)
καφέ της παρηγοριάς (accusative singular)
καφέδες της παρηγοριάς (accusative plural)
καφέ της παρηγοριάς (singular vocative)
καφέδες της παρηγοριάς (plural vocative)

el-decl-noun

καφές της παρηγοριάς

καφέδες της παρηγοριάς

καφέ της παρηγοριάς

καφέδων της παρηγοριάς

καφέ της παρηγοριάς

καφέδες της παρηγοριάς

καφέ της παρηγοριάς

καφέδες της παρηγοριάς

The cup of coffee traditionally served and drunk after Greek funerals.

en-καφές_της_παρηγοριάς-el-noun-hr~NLFm7


πικρός καφές της παρηγοριάς

head

πικροί καφέδες της παρηγοριάς

πικρός καφές της παρηγοριάς • (pikrós kafés tis parigoriás) m (plural πικροί καφέδες της παρηγοριάς)

el-noun

πικροί καφέδες της παρηγοριάς

pikrós kafés tis parigoriás (romanization)
πικροί καφέδες της παρηγοριάς (plural)
πικρός καφές της παρηγοριάς (nominative singular)
πικροί καφέδες της παρηγοριάς (nominative plural)
πικρού καφέ της παρηγοριάς (genitive singular)
πικρών καφέδων της παρηγοριάς (genitive plural)
πικρό καφέ της παρηγοριάς (accusative singular)
πικρούς καφέδες της παρηγοριάς (accusative plural)
πικρέ καφέ της παρηγοριάς (singular vocative)
πικροί καφέδες της παρηγοριάς (plural vocative)

el-decl-noun

πικρός καφές της παρηγοριάς

πικροί καφέδες της παρηγοριάς

πικρού καφέ της παρηγοριάς

πικρών καφέδων της παρηγοριάς

πικρό καφέ της παρηγοριάς

πικρούς καφέδες της παρηγοριάς

πικρέ καφέ της παρηγοριάς

πικροί καφέδες της παρηγοριάς

Literally, 'bitter coffee of consolation'

καφές της παρηγοριάς
καφές της παρηγοριάς

More elaborate form of καφές της παρηγοριάς.

en-πικρός_καφές_της_παρηγοριάς-el-noun-KG5ouQIv


δεκάλεπτο

head

δεκάλεπτο • (dekálepto) n (plural δεκάλεπτα)

dekálepto (romanization)
δεκάλεπτα (plural)
δεκάλεπτο (nominative singular)
δεκάλεπτα (nominative plural)
δεκάλεπτου (genitive singular)
δεκάλεπτων (genitive plural)
δεκάλεπτο (accusative singular)
δεκάλεπτα (accusative plural)
δεκάλεπτο (singular vocative)
δεκάλεπτα (plural vocative)


ένεση

énesi (romanization)
ενέσεις (plural)
ένεση (nominative singular)
ενέσεις (nominative plural)
ένεσης (genitive singular)
ενέσεων (genitive plural)
ένεση (accusative singular)
ενέσεις (accusative plural)
ένεση (singular vocative)
ενέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενέσεως (enéseos)

(figuratively, finance) injection (of cash)


καπνοπωλείο

head

καπνοπωλείο • (kapnopoleío) n (plural καπνοπωλεία)

kapnopoleío (romanization)
καπνοπωλεία (plural)
καπνοπωλείο (nominative singular)
καπνοπωλεία (nominative plural)
καπνοπωλείου (genitive singular)
καπνοπωλείων (genitive plural)
καπνοπωλείο (accusative singular)
καπνοπωλεία (accusative plural)
καπνοπωλείο (singular vocative)
καπνοπωλεία (plural vocative)

el-decl-noun

καπνοπωλείου

καπνοπωλείων


έκπτωση

head

έκπτωση • (ékptosi) f (plural εκπτώσεις)

ékptosi (romanization)
εκπτώσεις (plural)
έκπτωση (nominative singular)
εκπτώσεις (nominative plural)
έκπτωσης (genitive singular)
εκπτώσεων (genitive plural)
έκπτωση (accusative singular)
εκπτώσεις (accusative plural)
έκπτωση (singular vocative)
εκπτώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκπτώσεως (ekptóseos)

έκπτωση 15% ― ékptosi 15% ― 15% discount


σήμα

síma (romanization)
σήματα (plural)
σήμα (nominative singular)
σήματα (nominative plural)
σήματος (genitive singular)
σημάτων (genitive plural)
σήμα (accusative singular)
σήματα (accusative plural)
σήμα (singular vocative)
σήματα (plural vocative)


στερλίνα

head

στερλίνα • (sterlína) f (plural στερλίνες)

sterlína (romanization)
στερλίνες (plural)
στερλίνα (nominative singular)
στερλίνες (nominative plural)
στερλίνας (genitive singular)
στερλινών (genitive plural)
στερλίνα (accusative singular)
στερλίνες (accusative plural)
στερλίνα (singular vocative)
στερλίνες (plural vocative)

λίρα στερλίνα


στεγαστικό δάνειο

στεγαστικά δάνεια

στεγαστικό δάνειο • (stegastikó dáneio) n (plural στεγαστικά δάνεια)

el-noun

στεγαστικά δάνεια

stegastikó dáneio (romanization)
στεγαστικά δάνεια (plural)


ξενοδόχα

head

ξενοδόχα • (xenodócha) f (plural ξενοδόχες)

xenodócha (romanization)
ξενοδόχες (plural)
ξενοδόχα (nominative singular)
ξενοδόχες (nominative plural)
ξενοδόχας (genitive singular)
ξενοδόχα (accusative singular)
ξενοδόχες (accusative plural)
ξενοδόχα (singular vocative)
ξενοδόχες (plural vocative)

ξενοδόχος (xenodóchos, “hotelier”) + -α (-a).

suffix

Η ξενοδόχα χαιρετά τους επισκέπτες.

(colloquial, female) hotelier (person who runs or owns a hotel)


ξενοδόχος

head

ξενοδόχος • (xenodóchos) m or f (plural ξενοδόχοι)

xenodóchos (romanization)
ξενοδόχοι (plural)
ξενοδόχος (nominative singular)
ξενοδόχοι (nominative plural)
ξενοδόχου (genitive singular)
ξενοδόχων (genitive plural)
ξενοδόχο (accusative singular)
ξενοδόχους (accusative plural)
ξενοδόχε (singular vocative)
ξενοδόχοι (plural vocative)

ξε‧νο‧δό‧χος

From Ancient Greek ξενοδόχος (xenodókhos), from ξένος (xénos, “foreign, stranger”) + δέχομαι (dékhomai, “to receive”).

Ο ξενοδόχος αποφάσισε να χτίσει καινούργια πισίνα.

The hotelier decided to build a new pool.

O xenodóchos apofásise na chtísei kainoúrgia pisína.


ξενοδοχοϋπάλληλος

ξενοδοχοϋπάλληλοι

ξενοδοχοϋπάλληλος • (xenodochoÿpállilos) m or f (plural ξενοδοχοϋπάλληλοι)

el-noun

ξενοδοχοϋπάλληλοι

xenodochoÿpállilos (romanization)
ξενοδοχοϋπάλληλοι (plural)
ξενοδοχοϋπάλληλος (nominative singular)
ξενοδοχοϋπάλληλοι (nominative plural)
ξενοδοχοϋπαλλήλου (genitive singular)
ξενοδοχοϋπαλλήλων (genitive plural)
ξενοδοχοϋπάλληλο (accusative singular)
ξενοδοχοϋπαλλήλους (accusative plural)
ξενοδοχοϋπάλληλε (singular vocative)
ξενοδοχοϋπάλληλοι (plural vocative)

el-decl-noun

ξενοδοχοϋπάλληλος

ξενοδοχοϋπάλληλοι

ξενοδοχοϋπαλλήλου

ξενοδοχοϋπαλλήλων

ξενοδοχοϋπάλληλο

ξενοδοχοϋπαλλήλους

ξενοδοχοϋπάλληλε

ξενοδοχοϋπάλληλοι

ξε‧νο‧δο‧χο‧ϋ‧πάλ‧λη‧λος

ξενοδοχ(είο) (xenodoch(eío), “hotel”) + -ο- (infix) + υπάλληλος (ypállilos, “employee”).

af

ξενοδοχ(είο)

Φέτος προσλάβαμε δέκα νέους ξενοδοχοϋπαλλήλους.

This year, we hired ten new hotel employees.

Fétos proslávame déka néous xenodochoÿpallílous.

hotel worker, hotel employee (person who works in a hotel)


ξενοδοχειακός

head

ξενοδοχειακή

ξενοδοχειακό

ξενοδοχειακός • (xenodocheiakós) m (feminine ξενοδοχειακή, neuter ξενοδοχειακό)

el-adj

ξενοδοχειακή

ξενοδοχειακό

xenodocheiakós (romanization)
ξενοδοχειακή (feminine)
ξενοδοχειακό (neuter)
ξενοδοχειακός (masculine nominative singular)
ξενοδοχειακή (feminine nominative singular)
ξενοδοχειακό (neuter nominative singular)
ξενοδοχειακοί (masculine nominative plural)
ξενοδοχειακές (feminine nominative plural)
ξενοδοχειακά (neuter nominative plural)
ξενοδοχειακού (genitive masculine singular)
ξενοδοχειακής (feminine genitive singular)
ξενοδοχειακού (genitive neuter singular)
ξενοδοχειακών (genitive masculine plural)
ξενοδοχειακών (feminine genitive plural)
ξενοδοχειακών (genitive neuter plural)
ξενοδοχειακό (accusative masculine singular)
ξενοδοχειακή (accusative feminine singular)
ξενοδοχειακό (accusative neuter singular)
ξενοδοχειακούς (accusative masculine plural)
ξενοδοχειακές (accusative feminine plural)
ξενοδοχειακά (accusative neuter plural)
ξενοδοχειακέ (masculine singular vocative)
ξενοδοχειακή (feminine singular vocative)
ξενοδοχειακό (neuter singular vocative)
ξενοδοχειακοί (masculine plural vocative)
ξενοδοχειακές (feminine plural vocative)
ξενοδοχειακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ξενοδοχειακός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ξενοδοχειακός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ξενοδοχειακός, etc.)

ξε‧νο‧δο‧χει‧α‧κός

From Byzantine Greek ξενοδοχεῖον (xenodokheîon). First attested 1889.

uder

ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις

ξενοδοχειακός εξοπλισμός

ξενοδοχειακή αλυσίδα

ξενοδοχειακή μονάδα

ξενοδοχειακές επιχειρήσεις


τάλιρο

táliro (romanization)
τάλιρα (plural)
τάλιρο (nominative singular)
τάλιρα (nominative plural)
τάλιρου (genitive singular)
τάλιρων (genitive plural)
τάλιρο (accusative singular)
τάλιρα (accusative plural)
τάλιρο (singular vocative)
τάλιρα (plural vocative)

(colloquial, obsolete) A coin or banknote with a value of five drachmas.

(colloquial, by extension) A coin or banknote with a value of five of any other currency; fiver.

Τρελάθηκες; Μην δίνεις το τάλιρο στον ζητιάνο!

Are you mad? Don't give that fiver to the beggar!

Treláthikes? Min díneis to táliro ston zitiáno!

(colloquial, by extension, currently) The five euro banknote; fiver.


συμβόλαιο

head

συμβόλαιο • (symvólaio) n (plural συμβόλαια)

symvólaio (romanization)
συμβόλαια (plural)
συμβόλαιο (nominative singular)
συμβόλαια (nominative plural)
συμβολαίου (genitive singular)
συμβόλαιου (genitive singular)
συμβολαίων (genitive plural)
συμβόλαιο (accusative singular)
συμβόλαια (accusative plural)
συμβόλαιο (singular vocative)
συμβόλαια (plural vocative)

ασφαλιστήριο συμβόλαιο


ρεσεψιονίστ

ρεσεψιονίστ • (resepsioníst) m or f (indeclinable)


καπιταλίστας

καπιταλίστας • (kapitalístas) m

el-noun

καπιταλίστας • (kapitalístas) m

kapitalístas (romanization)
καπιταλίστας (nominative singular)
καπιταλίστες (nominative plural)
καπιταλίστα (genitive singular)
καπιταλιστών (genitive plural)
καπιταλίστα (accusative singular)
καπιταλίστες (accusative plural)
καπιταλίστα (singular vocative)
καπιταλίστες (plural vocative)

el-decl-noun

καπιταλίστας

καπιταλίστες

καπιταλιστών

καπιταλίστες

καπιταλίστες


ΦΠΑ

φόρος προστιθέμενης αξίας
φόρος προστιθέμενης αξίας#Greek

Abbreviation of φόρος προστιθέμενης αξίας (fóros prostithémenis axías): VAT, value added tax


σουβλατζίδικο

head

σουβλατζίδικο • (souvlatzídiko) n

el-noun

σουβλατζίδικο • (souvlatzídiko) n

souvlatzídiko (romanization)
σουβλατζίδικο (nominative singular)
σουβλατζίδικα (nominative plural)
σουβλατζίδικου (genitive singular)
σουβλατζίδικων (genitive plural)
σουβλατζίδικο (accusative singular)
σουβλατζίδικα (accusative plural)
σουβλατζίδικο (singular vocative)
σουβλατζίδικα (plural vocative)

el-decl-noun

σουβλατζίδικο

σουβλατζίδικα

σουβλατζίδικου

σουβλατζίδικων

σουβλατζίδικο

σουβλατζίδικα

σουβλατζίδικο

σουβλατζίδικα

σου‧βλα‧τζί‧δι‧κο

σουβλάκι (souvláki, “souvlaki”) + -τζίδικο (-tzídiko).


φόρος προστιθέμενης αξίας

head

φόροι προστιθέμενης αξίας

φόρος προστιθέμενης αξίας • (fóros prostithémenis axías) m (plural φόροι προστιθέμενης αξίας)

el-noun

φόροι προστιθέμενης αξίας

fóros prostithémenis axías (romanization)
φόροι προστιθέμενης αξίας (plural)

en-φόρος_προστιθέμενης_αξίας-el-noun-UDkcfzek


αδαμαντοπωλείο

head

αδαμαντοπωλεία

αδαμαντοπωλείο • (adamantopoleío) n (plural αδαμαντοπωλεία)

el-noun

αδαμαντοπωλεία

adamantopoleío (romanization)
αδαμαντοπωλεία (plural)
αδαμαντοπωλείο (nominative singular)
αδαμαντοπωλεία (nominative plural)
αδαμαντοπωλείου (genitive singular)
αδαμαντοπωλείων (genitive plural)
αδαμαντοπωλείο (accusative singular)
αδαμαντοπωλεία (accusative plural)
αδαμαντοπωλείο (singular vocative)
αδαμαντοπωλεία (plural vocative)

el-decl-noun

αδαμαντοπωλείο

αδαμαντοπωλεία

αδαμαντοπωλείου

αδαμαντοπωλείων

αδαμαντοπωλείο

αδαμαντοπωλεία

αδαμαντοπωλείο

αδαμαντοπωλεία

From αδαμαντ- (adamant-) + -ο- (-o-) + -πωλείο (-poleío).

af

αδάμας<alt:αδαμαντ->

jeweller's, jewellery shop (UK), jeweler's, jewelry store (US) (specializing in diamonds or other gemstones)


αδιατίμητος

head

αδιατίμητος • (adiatímitos) m (feminine αδιατίμητη, neuter αδιατίμητο)

adiatímitos (romanization)
αδιατίμητη (feminine)
αδιατίμητο (neuter)
αδιατίμητος (masculine nominative singular)
αδιατίμητη (feminine nominative singular)
αδιατίμητο (neuter nominative singular)
αδιατίμητοι (masculine nominative plural)
αδιατίμητες (feminine nominative plural)
αδιατίμητα (neuter nominative plural)
αδιατίμητου (genitive masculine singular)
αδιατίμητης (feminine genitive singular)
αδιατίμητου (genitive neuter singular)
αδιατίμητων (genitive masculine plural)
αδιατίμητων (feminine genitive plural)
αδιατίμητων (genitive neuter plural)
αδιατίμητο (accusative masculine singular)
αδιατίμητη (accusative feminine singular)
αδιατίμητο (accusative neuter singular)
αδιατίμητους (accusative masculine plural)
αδιατίμητες (accusative feminine plural)
αδιατίμητα (accusative neuter plural)
αδιατίμητε (masculine singular vocative)
αδιατίμητη (feminine singular vocative)
αδιατίμητο (neuter singular vocative)
αδιατίμητοι (masculine plural vocative)
αδιατίμητες (feminine plural vocative)
αδιατίμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αδιατίμητος (adiatímitos)

αδιατίμητη (adiatímiti)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητοι (adiatímitoi)

αδιατίμητες (adiatímites)

αδιατίμητα (adiatímita)

αδιατίμητου (adiatímitou)

αδιατίμητης (adiatímitis)

αδιατίμητου (adiatímitou)

αδιατίμητων (adiatímiton)

αδιατίμητων (adiatímiton)

αδιατίμητων (adiatímiton)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητη (adiatímiti)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητους (adiatímitous)

αδιατίμητες (adiatímites)

αδιατίμητα (adiatímita)

αδιατίμητε (adiatímite)

αδιατίμητη (adiatímiti)

αδιατίμητο (adiatímito)

αδιατίμητοι (adiatímitoi)

αδιατίμητες (adiatímites)

αδιατίμητα (adiatímita)


έσοδο

ésodo (romanization)
έσοδα (plural)
έσοδο (nominative singular)
έσοδα (nominative plural)
εσόδου (genitive singular)
έσοδου (genitive singular)
εσόδων (genitive plural)
έσοδο (accusative singular)
έσοδα (accusative plural)
έσοδο (singular vocative)
έσοδα (plural vocative)

From Ancient Greek ἔσοδος (ésodos), εἴσοδος (eísodos) with change of gender.


νεκροθάλαμος

head

νεκροθάλαμοι

νεκροθάλαμος • (nekrothálamos) m (plural νεκροθάλαμοι)

el-noun

νεκροθάλαμοι

nekrothálamos (romanization)
νεκροθάλαμοι (plural)
νεκροθάλαμος (nominative singular)
νεκροθάλαμοι (nominative plural)
νεκροθαλάμου (genitive singular)
νεκροθαλάμων (genitive plural)
νεκροθάλαμο (accusative singular)
νεκροθαλάμους (accusative plural)
νεκροθάλαμε (singular vocative)
νεκροθάλαμοι (plural vocative)

el-decl-noun

νεκροθάλαμος

νεκροθάλαμοι

νεκροθαλάμου

νεκροθαλάμων

νεκροθαλάμους

νεκροθάλαμοι

νε‧κρο‧θά‧λα‧μος

νεκρο- (nekro-, “dead”) + θάλαμος (thálamos, “chamber, closet”). First attested 1887.

prefix

Το πτώμα του έμεινε μια βραδιά στο νεκροθάλαμο και την επόμενη μέρα τον θάψανε.

His body spent one night in the morgue and the next day he was buried.

To ptóma tou émeine mia vradiá sto nekrothálamo kai tin epómeni méra ton thápsane.

morgue, mortuary (building or room where dead bodies are kept before burial or cremation)

νεκροτομείο

morgue, mortuary, autopsy room; where bodies are autopsied


γραφείο τελετών

head

γραφεία τελετών

γραφείο τελετών • (grafeío teletón) n (plural γραφεία τελετών)

el-noun

γραφεία τελετών

grafeío teletón (romanization)
γραφεία τελετών (plural)
γραφείο τελετών (nominative singular)
γραφεία τελετών (nominative plural)
γραφείου τελετών (genitive singular)
γραφείων τελετών (genitive plural)
γραφείο τελετών (accusative singular)
γραφεία τελετών (accusative plural)
γραφείο τελετών (singular vocative)
γραφεία τελετών (plural vocative)

el-decl-noun

γραφείο τελετών

γραφεία τελετών

γραφείου τελετών

γραφείων τελετών

γραφείο τελετών

γραφεία τελετών

γραφείο τελετών

γραφεία τελετών

Το φέρετρο θα έρθει με τη νεκροφόρα από το γραφείο τελετών.

The coffin will come in the hearse from the funeral home.

To féretro tha érthei me ti nekrofóra apó to grafeío teletón.

(formal, euphemistic) funeral home, funeral parlor (mortuary where bodies are prepared for burial)


νεκροστάσιο

head

νεκροστάσιο • (nekrostásio) n (plural νεκροστάσια)

nekrostásio (romanization)
νεκροστάσια (plural)
νεκροστάσιο (nominative singular)
νεκροστάσια (nominative plural)
νεκροστασίου (genitive singular)
νεκροστάσιου (genitive singular)
νεκροστασίων (genitive plural)
νεκροστάσιο (accusative singular)
νεκροστάσια (accusative plural)
νεκροστάσιο (singular vocative)
νεκροστάσια (plural vocative)

el-decl-noun

νεκροστασίου

νεκροστάσιου

νεκροστασίων

νε‧κρο‧στά‧σιο

νεκρο- (nekro-, “dead”) + -στάσιο (-stásio). First attested 1883.

confix

Συγκινήθηκε πολύ όταν τον είδε στο νεκροστάσιο.

He was very moved when he saw him in the mortuary.

Sygkiníthike polý ótan ton eíde sto nekrostásio.

morgue, mortuary, viewing room (room where dead bodies are kept for viewing before burial or cremation, often next to a chapel)


νεκροθάφτης

head

νεκροθάφτης • (nekrotháftis) m (plural νεκροθάφτες)

nekrotháftis (romanization)
νεκροθάφτες (plural)
νεκροθάφτης (nominative singular)
νεκροθάφτες (nominative plural)
νεκροθάφτη (genitive singular)
νεκροθαφτών (genitive plural)
νεκροθάφτη (accusative singular)
νεκροθάφτες (accusative plural)
νεκροθάφτη (singular vocative)
νεκροθάφτες (plural vocative)

νε‧κρο‧θάφ‧της

From Koine Greek νεκροθάπτης (nekrotháptēs), equivalent to νεκρο- (nekro-, “death”) + θάβω (thávo, “to bury”).

prefix

Ο νεκροθάφτης καλύπτει το φέρετρο με χώμα.

The gravedigger is covering the coffin with dirt.

O nekrotháftis kalýptei to féretro me chóma.

gravedigger (person employed to dig graves)


νεκροφυλακείο

head

νεκροφυλακεία

νεκροφυλακείο • (nekrofylakeío) n (plural νεκροφυλακεία)

el-noun

νεκροφυλακεία

nekrofylakeío (romanization)
νεκροφυλακεία (plural)
νεκροφυλακείο (nominative singular)
νεκροφυλακεία (nominative plural)
νεκροφυλακείου (genitive singular)
νεκροφυλακείων (genitive plural)
νεκροφυλακείο (accusative singular)
νεκροφυλακεία (accusative plural)
νεκροφυλακείο (singular vocative)
νεκροφυλακεία (plural vocative)

el-decl-noun

νεκροφυλακείο

νεκροφυλακεία

νεκροφυλακείου

νεκροφυλακείων

νεκροφυλακείο

νεκροφυλακεία

νεκροφυλακείο

νεκροφυλακεία

νε‧κρο‧φυ‧λα‧κεί‧ο

νεκρο- (nekro-, “dead”) + φυλάσσω (fylásso, “to watch, to guard”) + -είο (-eío). First attested 1833.

confix

Το πτώμα του έμεινε μια βραδιά στο νεκροφυλακείο και την επόμενη μέρα τον θάψανε.

To ptóma tou émeine mia vradiá sto nekrofylakeío kai tin epómeni méra ton thápsane.


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîa, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


αλισβερίσι

head

αλισβερίσι • (alisverísi) n (plural αλισβερίσια)

alisverísi (romanization)
αλισβερίσια (plural)
αλισβερίσι (nominative singular)
αλισβερίσια (nominative plural)
αλισβερισιού (genitive singular)
αλισβερισιών (genitive plural)
αλισβερίσι (accusative singular)
αλισβερίσια (accusative plural)
αλισβερίσι (singular vocative)
αλισβερίσια (plural vocative)

el-decl-noun

αλισβερισιού

αλισβερισιών

Borrowed from Ottoman Turkish آلیش ویریش (alışveriş, “commerce, trade”).

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">alışveriş</i>


μπάρα

head

μπάρα • (bára) f

el-noun

μπάρα • (bára) f

bára (romanization)
μπάρα (nominative singular)
μπάρες (nominative plural)
μπάρας (genitive singular)
μπάρα (accusative singular)
μπάρες (accusative plural)
μπάρα (singular vocative)
μπάρες (plural vocative)


αλληλόχρεος λογαριασμός

head

αλληλόχρεοι λογαριασμοί

αλληλόχρεος λογαριασμός • (allilóchreos logariasmós) m (plural αλληλόχρεοι λογαριασμοί)

el-noun

αλληλόχρεοι λογαριασμοί

allilóchreos logariasmós (romanization)
αλληλόχρεοι λογαριασμοί (plural)

(banking) overdraft account, transaction account, current account

en-αλληλόχρεος_λογαριασμός-el-noun-hll2~bve


συνέχεια

head

συνέχεια • (synécheia) f (plural συνέχειες)

synécheia (romanization)
συνέχειες (plural)
συνέχεια (nominative singular)
συνέχειες (nominative plural)
συνέχειας (genitive singular)
συνεχειών (genitive plural)
συνέχεια (accusative singular)
συνέχειες (accusative plural)
συνέχεια (singular vocative)
συνέχειες (plural vocative)

ασυνέχεια

antonym(s) of “continuation, continuity”

From Ancient Greek συνέχεια (sunékheia), from συνεχής (sunekhḗs) + -εια (-eia).

(typography) hyphen (The symbol "‐", typically used to join two or more words to form a compound term)


ομολογία

ομολογία • (omología) f (plural ομολογίες)

omología (romanization)
ομολογίες (plural)
ομολογία (nominative singular)
ομολογίες (nominative plural)
ομολογίας (genitive singular)
ομολογιών (genitive plural)
ομολογία (accusative singular)
ομολογίες (accusative plural)
ομολογία (singular vocative)
ομολογίες (plural vocative)

ο‧μο‧λο‧γί‧α

From Ancient Greek ὁμολογία (homología, “agreement, common assumption”), equivalent to ομο- (omo-, “same, homo-”) + -λογία (-logía, “-logy”). The present legal, religious and economic senses date from the Koine Greek era.

confix

λαχειοφόρα ομολογία

ληξιπρόθεσμη ομολογία

ομολογία δανείου

ονομαστική ομολογία

(economics) bond, debenture (documentary obligation to pay a sum or to perform a contract)


ομόλογο

omólogo (romanization)
ομόλογα (plural)
ομόλογο (nominative singular)
ομόλογα (nominative plural)
ομολόγου (genitive singular)
ομόλογου (genitive singular)
ομολόγων (genitive plural)
ομόλογο (accusative singular)
ομόλογα (accusative plural)
ομόλογο (singular vocative)
ομόλογα (plural vocative)

αφορολόγητα αποταμιευτικά ομόλογα

κρατικό ομόλογο

ομόλογο σταθερού επιτοκίου

χρεωστικό ομόλογο


διυλίζω

head

διυλίζω • (diylízo)

el-verb

διυλίζω • (diylízo) (past διύλισα, passive διυλίζομαι)

diylízo (romanization)
διύλισα (past)
διυλίζομαι (passive)

to refine, distill, crack (crude oil/petroleum)


αμιαντωρυχείο

head

αμιαντωρυχεία

αμιαντωρυχείο • (amiantorycheío) n (plural αμιαντωρυχεία)

el-noun

αμιαντωρυχεία

amiantorycheío (romanization)
αμιαντωρυχεία (plural)
αμιαντωρυχείο (nominative singular)
αμιαντωρυχεία (nominative plural)
αμιαντωρυχείου (genitive singular)
αμιαντωρυχείων (genitive plural)
αμιαντωρυχείο (accusative singular)
αμιαντωρυχεία (accusative plural)
αμιαντωρυχείο (singular vocative)
αμιαντωρυχεία (plural vocative)

el-decl-noun

αμιαντωρυχείο

αμιαντωρυχεία

αμιαντωρυχείου

αμιαντωρυχείων

αμιαντωρυχείο

αμιαντωρυχεία

αμιαντωρυχείο

αμιαντωρυχεία


αναδημοσίευση

head

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευση • (anadimosíefsi) f (plural αναδημοσιεύσεις)

el-noun

αναδημοσιεύσεις

anadimosíefsi (romanization)
αναδημοσιεύσεις (plural)
αναδημοσίευση (nominative singular)
αναδημοσιεύσεις (nominative plural)
αναδημοσίευσης (genitive singular)
αναδημοσιεύσεων (genitive plural)
αναδημοσίευση (accusative singular)
αναδημοσιεύσεις (accusative plural)
αναδημοσίευση (singular vocative)
αναδημοσιεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευσης

αναδημοσιεύσεων

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

αναδημοσίευση

αναδημοσιεύσεις

Older or formal genitive singular: αναδημοσιεύσεως (anadimosiéfseos)

From the Ancient Greek ἔκδοσις (ékdosis).


υποχώρηση

head

υποχώρηση • (ypochórisi) f (plural υποχωρήσεις)

ypochórisi (romanization)
υποχωρήσεις (plural)
υποχώρηση (nominative singular)
υποχωρήσεις (nominative plural)
υποχώρησης (genitive singular)
υποχωρήσεων (genitive plural)
υποχώρηση (accusative singular)
υποχωρήσεις (accusative plural)
υποχώρηση (singular vocative)
υποχωρήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποχωρήσεως (ypochoríseos)


ζωή σε μας

head

ζωή σε μας • (zoḯ se mas)

Ζωή σε μας να τον θυμόμαστε!

My condolences, may we live to remember him!

my condolences, I'm sorry for your loss (said at a funeral to the bereaved)


ζωή σε λόγου σας

ζωή σε λόγου σας • (zoḯ se lógou sas)

Ζωή σε λόγου σας να τον θυμόσαστε!

My condolences, may you live to remember him!


ζωή σε σας

ζωή σε σας • (zoḯ se sas)

Ζωή σε σας να τον θυμόσαστε!


ανάκαμψη

ανάκαμψη • (anákampsi) n (plural ανακάμψεις)

anákampsi (romanization)
ανακάμψεις (plural)
ανάκαμψη (nominative singular)
ανακάμψεις (nominative plural)
ανάκαμψης (genitive singular)
ανακάμψεων (genitive plural)
ανάκαμψη (accusative singular)
ανακάμψεις (accusative plural)
ανάκαμψη (singular vocative)
ανακάμψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακάμψεως (anakámpseos)


ανασυγκροτώ

head

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧συ‧γκρο‧τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo


ηλεκτροτυπία

head

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία • (ilektrotypía) f (plural ηλεκτροτυπίες)

el-noun

ηλεκτροτυπίες

ilektrotypía (romanization)
ηλεκτροτυπίες (plural)
ηλεκτροτυπία (nominative singular)
ηλεκτροτυπίες (nominative plural)
ηλεκτροτυπίας (genitive singular)
ηλεκτροτυπία (accusative singular)
ηλεκτροτυπίες (accusative plural)
ηλεκτροτυπία (singular vocative)
ηλεκτροτυπίες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπίας

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες


έξοδο

éxodo (romanization)
έξοδα (plural)
έξοδο (nominative singular)
έξοδα (nominative plural)
εξόδου (genitive singular)
έξοδου (genitive singular)
εξόδων (genitive plural)
έξοδο (accusative singular)
έξοδα (accusative plural)
έξοδο (singular vocative)
έξοδα (plural vocative)

From Ancient Greek ἔξοδος (éxodos) with change of gender. See also έξοδος (éxodos).

(chiefly in the plural, finance) expenses


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing


αντικαταβολή

head

αντικαταβολές

αντικαταβολή • (antikatavolí) f (plural αντικαταβολές)

el-noun

αντικαταβολές

antikatavolí (romanization)
αντικαταβολές (plural)
αντικαταβολή (nominative singular)
αντικαταβολές (nominative plural)
αντικαταβολής (genitive singular)
αντικαταβολών (genitive plural)
αντικαταβολή (accusative singular)
αντικαταβολές (accusative plural)
αντικαταβολή (singular vocative)
αντικαταβολές (plural vocative)

el-decl-noun

αντικαταβολή

αντικαταβολές

αντικαταβολής

αντικαταβολών

αντικαταβολή

αντικαταβολές

αντικαταβολή

αντικαταβολές

αντικαταβάλλω (antikatavállo) + -η (-i), from Ancient Greek ἀντικαταβάλλω (antikatabállō), from ἀντι- (anti-) + καταβάλλω (katabállō). For the modern sense of "cash on delivery", calque of French contre remboursement.

com

αντικαταβάλλω

inh

ἀντικαταβάλλω

με αντικαταβολή

επί αντικαταβολή

(business) cash on delivery used in the phrases:


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


αναλογιστικώς

head

αναλογιστικώς • (analogistikós)

el-adv

αναλογιστικώς • (analogistikós)


αναλογιστικός

head

αναλογιστική

αναλογιστικό

αναλογιστικός • (analogistikós) m (feminine αναλογιστική, neuter αναλογιστικό)

el-adj

αναλογιστική

αναλογιστικό

analogistikós (romanization)
αναλογιστική (feminine)
αναλογιστικό (neuter)
αναλογιστικός (masculine nominative singular)
αναλογιστική (feminine nominative singular)
αναλογιστικό (neuter nominative singular)
αναλογιστικοί (masculine nominative plural)
αναλογιστικές (feminine nominative plural)
αναλογιστικά (neuter nominative plural)
αναλογιστικού (genitive masculine singular)
αναλογιστικής (feminine genitive singular)
αναλογιστικού (genitive neuter singular)
αναλογιστικών (genitive masculine plural)
αναλογιστικών (feminine genitive plural)
αναλογιστικών (genitive neuter plural)
αναλογιστικό (accusative masculine singular)
αναλογιστική (accusative feminine singular)
αναλογιστικό (accusative neuter singular)
αναλογιστικούς (accusative masculine plural)
αναλογιστικές (accusative feminine plural)
αναλογιστικά (accusative neuter plural)
αναλογιστικέ (masculine singular vocative)
αναλογιστική (feminine singular vocative)
αναλογιστικό (neuter singular vocative)
αναλογιστικοί (masculine plural vocative)
αναλογιστικές (feminine plural vocative)
αναλογιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναλογιστικός

el-decl-adj-table

αναλογιστικός (analogistikós)

αναλογιστική (analogistikí)

αναλογιστικό (analogistikó)

αναλογιστικοί (analogistikoí)

αναλογιστικές (analogistikés)

αναλογιστικά (analogistiká)

αναλογιστικού (analogistikoú)

αναλογιστικής (analogistikís)

αναλογιστικού (analogistikoú)

αναλογιστικών (analogistikón)

αναλογιστικών (analogistikón)

αναλογιστικών (analogistikón)

αναλογιστικό (analogistikó)

αναλογιστική (analogistikí)

αναλογιστικό (analogistikó)

αναλογιστικούς (analogistikoús)

αναλογιστικές (analogistikés)

αναλογιστικά (analogistiká)

αναλογιστικέ (analogistiké)

αναλογιστική (analogistikí)

αναλογιστικό (analogistikó)

αναλογιστικοί (analogistikoí)

αναλογιστικές (analogistikés)

αναλογιστικά (analogistiká)


αναξιόχρεο

head

αναξιόχρεο • (anaxióchreo) n (plural αναξιόχρεα)

anaxióchreo (romanization)
αναξιόχρεα (plural)
αναξιόχρεο (nominative singular)
αναξιόχρεα (nominative plural)
αναξιόχρεου (genitive singular)
αναξιόχρεων (genitive plural)
αναξιόχρεο (accusative singular)
αναξιόχρεα (accusative plural)
αναξιόχρεο (singular vocative)
αναξιόχρεα (plural vocative)


αναξιόχρεος

αναξιόχρεος • (anaxióchreos) m (feminine αναξιόχρεη, neuter αναξιόχρεο)

anaxióchreos (romanization)
αναξιόχρεη (feminine)
αναξιόχρεο (neuter)
αναξιόχρεος (masculine nominative singular)
αναξιόχρεη (feminine nominative singular)
αναξιόχρεο (neuter nominative singular)
αναξιόχρεοι (masculine nominative plural)
αναξιόχρεες (feminine nominative plural)
αναξιόχρεα (neuter nominative plural)
αναξιόχρεου (genitive masculine singular)
αναξιόχρεης (feminine genitive singular)
αναξιόχρεου (genitive neuter singular)
αναξιόχρεων (genitive masculine plural)
αναξιόχρεων (feminine genitive plural)
αναξιόχρεων (genitive neuter plural)
αναξιόχρεο (accusative masculine singular)
αναξιόχρεη (accusative feminine singular)
αναξιόχρεο (accusative neuter singular)
αναξιόχρεους (accusative masculine plural)
αναξιόχρεες (accusative feminine plural)
αναξιόχρεα (accusative neuter plural)
αναξιόχρεε (masculine singular vocative)
αναξιόχρεη (feminine singular vocative)
αναξιόχρεο (neuter singular vocative)
αναξιόχρεοι (masculine plural vocative)
αναξιόχρεες (feminine plural vocative)
αναξιόχρεα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναξιόχρεη (anaxióchreï)

αναξιόχρεης (anaxióchreïs)

αναξιόχρεη (anaxióchreï)

αναξιόχρεη (anaxióchreï)


αφερέγγυος

head

αφερέγγυος • (aferéngyos) m (feminine αφερέγγυα, neuter αφερέγγυο)

aferéngyos (romanization)
αφερέγγυα (feminine)
αφερέγγυο (neuter)
αφερέγγυος (masculine nominative singular)
αφερέγγυα (feminine nominative singular)
αφερέγγυο (neuter nominative singular)
αφερέγγυοι (masculine nominative plural)
αφερέγγυες (feminine nominative plural)
αφερέγγυα (neuter nominative plural)
αφερέγγυου (genitive masculine singular)
αφερέγγυας (feminine genitive singular)
αφερέγγυου (genitive neuter singular)
αφερέγγυων (genitive masculine plural)
αφερέγγυων (feminine genitive plural)
αφερέγγυων (genitive neuter plural)
αφερέγγυο (accusative masculine singular)
αφερέγγυα (accusative feminine singular)
αφερέγγυο (accusative neuter singular)
αφερέγγυους (accusative masculine plural)
αφερέγγυες (accusative feminine plural)
αφερέγγυα (accusative neuter plural)
αφερέγγυε (masculine singular vocative)
αφερέγγυα (feminine singular vocative)
αφερέγγυο (neuter singular vocative)
αφερέγγυοι (masculine plural vocative)
αφερέγγυες (feminine plural vocative)
αφερέγγυα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αφερέγγυος (aferéngyos)

αφερέγγυα (aferéngya)

αφερέγγυο (aferéngyo)

αφερέγγυοι (aferéngyoi)

αφερέγγυες (aferéngyes)

αφερέγγυα (aferéngya)

αφερέγγυου (aferéngyou)

αφερέγγυας (aferéngyas)

αφερέγγυου (aferéngyou)

αφερέγγυων (aferéngyon)

αφερέγγυων (aferéngyon)

αφερέγγυων (aferéngyon)

αφερέγγυο (aferéngyo)

αφερέγγυα (aferéngya)

αφερέγγυο (aferéngyo)

αφερέγγυους (aferéngyous)

αφερέγγυες (aferéngyes)

αφερέγγυα (aferéngya)

αφερέγγυε (aferéngye)

αφερέγγυα (aferéngya)

αφερέγγυο (aferéngyo)

αφερέγγυοι (aferéngyoi)

αφερέγγυες (aferéngyes)

αφερέγγυα (aferéngya)

α‧φε‧ρέγ‧γυ‧ος

, also see χρεωκοπημένος (chreokopiménos, “bankrupt”, participle)