Ισραήλ

(biblical) Israel (A Biblical region of Western Asia roughly coextensive with the modern State of Israel, known in the Bible as the Land of Israel and considered the ancestral homeland of the Jewish people)

(historical) Israel (an ancient kingdom in Western Asia, roughly coextensive with the modern State of Israel and the Land of Israel)

(historical) Israel (an ancient kingdom that occupied the northern part of the Land of Israel and modern State of Israel, as distinct from Judah)

(biblical) Israel (a name given to the Jewish patriarch Jacob)


Μαρία

head

Μαρία • (María) f

María (romanization)
Μαρία (nominative singular)
Μαρίας (genitive singular)
Μαρία (accusative singular)
Μαρία (singular vocative)

Inherited from Koine Greek Μαρία (María)

inh+

a female given name, equivalent to English Mary or Maria


ποιητής

head

ποιητής • (poiitís) m (plural ποιητές, feminine ποιήτρια)

poiitís (romanization)
ποιητές (plural)
ποιήτρια (feminine)
ποιητής (nominative singular)
ποιητές (nominative plural)
ποιητή (genitive singular)
ποιητών (genitive plural)
ποιητή (accusative singular)
ποιητές (accusative plural)
ποιητή (singular vocative)
ποιητές (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ποιητής (poiētḗs, “maker”).

der

καταραμένος for the term καταραμένοι ποιητές (poètes maudits


Πέτρος

head

Πέτρος • (Pétros) m

Pétros (romanization)
Πέτρος (nominative singular)
Πέτρου (genitive singular)
Πέτρο (accusative singular)
Πέτρο (singular vocative)

(Christianity) Any of the religious figures named Peter in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


παραβολή

παραβολή • (paravolí) f (plural παραβολές)

paravolí (romanization)
παραβολές (plural)
παραβολή (nominative singular)
παραβολές (nominative plural)
παραβολής (genitive singular)
παραβολών (genitive plural)
παραβολή (accusative singular)
παραβολές (accusative plural)
παραβολή (singular vocative)
παραβολές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek παραβολή (parabolḗ).


Βάαλ

Baal, a Canaanite deity (referred to biblically as a symbol of idolatry)


κεφαλάρι

κεφαλάρι • (kefalári) n (plural κεφαλάρια)

kefalári (romanization)
κεφαλάρια (plural)
κεφαλάρι (nominative singular)
κεφαλάρια (nominative plural)
κεφαλαριού (genitive singular)
κεφαλαριών (genitive plural)
κεφαλάρι (accusative singular)
κεφαλάρια (accusative plural)
κεφαλάρι (singular vocative)
κεφαλάρια (plural vocative)

κεφαλ (kefal, “head”) + -άρι (-ári, “associated with”)

suffix

(bookbinding) headband (the woven patch at the top and bottom of the spine of a hardback book)


Ανδρέας

head

Ανδρέας • (Andréas) m

Andréas (romanization)
Ανδρέας (nominative singular)
Ανδρέα (genitive singular)
Ανδρέα (accusative singular)
Ανδρέα (singular vocative)


Άννα

Ánna (romanization)
Άννες (plural)
Άννα (nominative singular)
Άννες (nominative plural)
Άννας (genitive singular)
Άννα (accusative singular)
Άννες (accusative plural)
Άννα (singular vocative)
Άννες (plural vocative)

a female given name, equivalent to English Ann, Anne, or Anna


Παύλος

Παύλος • (Pávlos) m

Pávlos (romanization)
Παύλος (nominative singular)
Παύλου (genitive singular)
Παύλο (accusative singular)
Παύλο (singular vocative)

From Byzantine Greek, from Ancient Greek Παῦλος (Paûlos), itself from Latin Paulus.

(Christianity) Any of the religious figures named Paul in the Bible, in particular the apostle of Jesus.


Εύα

Εύα • (Éva) f

a female given name, Eva, equivalent to English Eve.


δημοτικός

δημοτικός • (dimotikós) m (feminine δημοτική, neuter δημοτικό)

dimotikós (romanization)
δημοτική (feminine)
δημοτικό (neuter)
δημοτικός (masculine nominative singular)
δημοτική (feminine nominative singular)
δημοτικό (neuter nominative singular)
δημοτικοί (masculine nominative plural)
δημοτικές (feminine nominative plural)
δημοτικά (neuter nominative plural)
δημοτικού (genitive masculine singular)
δημοτικής (feminine genitive singular)
δημοτικού (genitive neuter singular)
δημοτικών (genitive masculine plural)
δημοτικών (feminine genitive plural)
δημοτικών (genitive neuter plural)
δημοτικό (accusative masculine singular)
δημοτική (accusative feminine singular)
δημοτικό (accusative neuter singular)
δημοτικούς (accusative masculine plural)
δημοτικές (accusative feminine plural)
δημοτικά (accusative neuter plural)
δημοτικέ (masculine singular vocative)
δημοτική (feminine singular vocative)
δημοτικό (neuter singular vocative)
δημοτικοί (masculine plural vocative)
δημοτικές (feminine plural vocative)
δημοτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δημοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δημοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

δημοτικός (dimotikós)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικής (dimotikís)

δημοτικού (dimotikoú)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικών (dimotikón)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικούς (dimotikoús)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

δημοτικέ (dimotiké)

δημοτική (dimotikí)

δημοτικό (dimotikó)

δημοτικοί (dimotikoí)

δημοτικές (dimotikés)

δημοτικά (dimotiká)

From Ancient Greek δημοτικός, from δημότης (dēmótēs), from δῆμος (dêmos, “country, land”). For music, songs: calque of German Volkslieder.

(linguistics, literature) demotic, of the people


Παραλειπομένων

head

Παραλειπομένων • (Paraleipoménon)

Chronicles, (Chronicles 1 & 2 in the Bible)


Α' Παραλειπομένων

Α' Παραλειπομένων • (A' Paraleipoménon) n


Β' Παραλειπομένων

Β' Παραλειπομένων • (V' Paraleipoménon) n

Learned borrowing from Koine Greek, literally, "Second, of things omitted". See Β΄ Greek ("beta, second") & genitive of the expression in plural: τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena) ("the omitted'), that is, events omitted from the Books of Kings, title of the Books of Chronicles. As in the passive present participle παραλειπόμενος (paraleipómenos) of verb παραλείπω (paraleípō, “omit”).

nobr

τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena)

τὰ (tà) παραλειπόμενα (paraleipómena)


Δευτερονόμιον

head

Δευτερονόμιον • (Defteronómion) n

Δευτερονόμιο Δευτερονόμιο#Greek

Katharevousa form of Δευτερονόμιο (Defteronómio)


δυνάμεις

δυνάμεις • (dynámeis) f

el-noun-form

δυνάμεις • (dynámeis) f

(biblical, in the plural) powers (level of angels)


ποίηση

poíisi (romanization)
ποίηση (nominative singular)
ποίησης (genitive singular)
ποίηση (accusative singular)
ποίηση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ποιήσεως (poiíseos)

From Ancient Greek ποίησις (poíēsis, “poetry”), from ποιέω (poiéō, “I make, do, create”).


σονέτο

sonéto (romanization)
σονέτα (plural)
σονέτο (nominative singular)
σονέτα (nominative plural)
σονέτου (genitive singular)
σονέτων (genitive plural)
σονέτο (accusative singular)
σονέτα (accusative plural)
σονέτο (singular vocative)
σονέτα (plural vocative)


περιοδικό

head

περιοδικό • (periodikó) n (plural περιοδικά)

periodikó (romanization)
περιοδικά (plural)
περιοδικό (nominative singular)
περιοδικά (nominative plural)
περιοδικού (genitive singular)
περιοδικών (genitive plural)
περιοδικό (accusative singular)
περιοδικά (accusative plural)
περιοδικό (singular vocative)
περιοδικά (plural vocative)

πε‧ρι‧ο‧δι‧κό

* (Adjective): inflectional form of περιοδικός.
* (Noun): Substantivized adjective from the phrase περιοδικός τύπος (“periodic press”). From French périodique (“periodical”) < Latin periodicus < Ancient Greek περιοδικός (periodikós).


Ιωάννης

Ιωάννης • (Ioánnis) m

Ioánnis (romanization)
Ιωάννης (nominative singular)
Ιωάννη (genitive singular)
Ιωάννη (accusative singular)
Ιωάννη (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἰωάννης (Iōánnēs), from Biblical Hebrew יוֹחָנָן (Yōḥānān). Doublet of Γιάννης (Giánnis).

lbor

(Christianity) Any of the religious figures named John in the Bible, such as the John the Apostle or John the Baptist.


Ματθαίος

Matthaíos (romanization)
Ματθαίος (nominative singular)
Ματθαίου (genitive singular)
Ματθαίο (accusative singular)
Ματθαίε (singular vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek Ματθαῖος (Matthaîos).


μέτρο

métro (romanization)
μέτρα (plural)
μέτρο (nominative singular)
μέτρα (nominative plural)
μέτρου (genitive singular)
μέτρων (genitive plural)
μέτρο (accusative singular)
μέτρα (accusative plural)
μέτρο (singular vocative)
μέτρα (plural vocative)

From Ancient Greek μέτρον (métron). The modern sense is reinforced by French mètre.


αυτοβιογραφία

head

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία • (aftoviografía) f (plural αυτοβιογραφίες)

el-noun

αυτοβιογραφίες

aftoviografía (romanization)
αυτοβιογραφίες (plural)
αυτοβιογραφία (nominative singular)
αυτοβιογραφίες (nominative plural)
αυτοβιογραφίας (genitive singular)
αυτοβιογραφιών (genitive plural)
αυτοβιογραφία (accusative singular)
αυτοβιογραφίες (accusative plural)
αυτοβιογραφία (singular vocative)
αυτοβιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφίας

αυτοβιογραφιών

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

αυτοβιογραφία

αυτοβιογραφίες

From French autobiographie. By surface analysis, αυτο- (afto-) + βιογραφία (viografía).


δράμα

dráma (romanization)
δράματα (plural)
δράμα (nominative singular)
δράματα (nominative plural)
δράματος (genitive singular)
δραμάτων (genitive plural)
δράμα (accusative singular)
δράματα (accusative plural)
δράμα (singular vocative)
δράματα (plural vocative)

From Ancient Greek δρᾶμα (drâma, “an act, a theatrical act, a play”), from δράω (dráō, “to act, to take action, to achieve”).
(For figurative sense): Semantic loan from French drame in its new sense.

inh

το αρχαίο drama


βιβλιογραφία

head

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφία • (vivliografía) f (plural βιβλιογραφίες)

el-noun

βιβλιογραφίες

vivliografía (romanization)
βιβλιογραφίες (plural)
βιβλιογραφία (nominative singular)
βιβλιογραφίες (nominative plural)
βιβλιογραφίας (genitive singular)
βιβλιογραφιών (genitive plural)
βιβλιογραφία (accusative singular)
βιβλιογραφίες (accusative plural)
βιβλιογραφία (singular vocative)
βιβλιογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφίας

βιβλιογραφιών

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες

βιβλιογραφία

βιβλιογραφίες


ποιήτρια

head

ποιήτρια • (poiítria) f (plural ποιήτριες, masculine ποιητής)

poiítria (romanization)
ποιήτριες (plural)
ποιητής (masculine)
ποιήτρια (nominative singular)
ποιήτριες (nominative plural)
ποιήτριας (genitive singular)
ποιητριών (genitive plural)
ποιήτρια (accusative singular)
ποιήτριες (accusative plural)
ποιήτρια (singular vocative)
ποιήτριες (plural vocative)


Μωυσής

Moysís (romanization)
Mωυσήδες (plural)
Μωυσής (nominative singular)
Μωυσήδες (nominative plural)
Μωυσή (genitive singular)
Μωυσήδων (genitive plural)
Μωυσή (accusative singular)
Μωυσήδες (accusative plural)
Μωυσή (singular vocative)
Μωυσήδες (plural vocative)


Ιουδαίος

Ιουδαίος • (Ioudaíos) m (plural Ιουδαίοι, feminine Ιουδαία)

Ioudaíos (romanization)
Ιουδαίοι (plural)
Ιουδαία (feminine)
Ιουδαίος (nominative singular)
Ιουδαίοι (nominative plural)
Ιουδαίου (genitive singular)
Ιουδαίων (genitive plural)
Ιουδαίο (accusative singular)
Ιουδαίους (accusative plural)
Ιουδαίε (singular vocative)
Ιουδαίοι (plural vocative)

Jew (a male who follows the religion of Judaism)


Κόλαση

Κόλαση • (Kólasi) f (plural Κολάσεις)

Kólasi (romanization)
Κολάσεις (plural)
Κόλαση (nominative singular)
Κόλασης (genitive singular)
Κόλαση (accusative singular)
Κόλαση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: Κολάσεως (Koláseos)

(religion, biblical) Hell, Hades, the place where the souls of the dead are said to reside.


μια φορά κι έναν καιρό

head

μια φορά κι έναν καιρό • (mia forá ki énan kairó)

EL-μια-φορά-κι-έναν-καιρό.ogg

(used at the beginnings of fairytales) once upon a time

en-μια_φορά_κι_έναν_καιρό-el-phrase-cc~m2v9n

kókkini klostí deméni stin anémi tyligméni

κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη

dós' tis klótso na gyrísei, paramýthi n' archinísei

δώσ' της κλότσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινήσει


Απόστολος

Απόστολος • (Apóstolos) m (plural Απόστολοι)

Apóstolos (romanization)
Απόστολοι (plural)
Απόστολος (nominative singular)
Απόστολοι (nominative plural)
Αποστόλου (genitive singular)
Αποστόλων (genitive plural)
Απόστολο (accusative singular)
Αποστόλους (accusative plural)
Απόστολε (singular vocative)
Απόστολοι (plural vocative)

Ο Απόστολος Ματθαίος


είδηση

είδηση • (eídisi) f (plural ειδήσεις)

el-noun

είδηση • (eídisi) f (plural ειδήσεις)

eídisi (romanization)
ειδήσεις (plural)
είδηση (nominative singular)
ειδήσεις (nominative plural)
είδησης (genitive singular)
ειδήσεων (genitive plural)
είδηση (accusative singular)
ειδήσεις (accusative plural)
είδηση (singular vocative)
ειδήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ειδήσεως (eidíseos)

(newspapers, television) news item, piece of news, news story


αγγελούδι

head

αγγελούδι • (angeloúdi) n (plural αγγελούδια)

angeloúdi (romanization)
αγγελούδια (plural)
αγγελούδι (nominative singular)
αγγελούδια (nominative plural)
αγγελουδιού (genitive singular)
αγγελουδιών (genitive plural)
αγγελούδι (accusative singular)
αγγελούδια (accusative plural)
αγγελούδι (singular vocative)
αγγελούδια (plural vocative)

αγ‧γε‧λού‧δι

άγγελος άγγελος#Greek

(biblical) cherub (diminutive of άγγελος (ángelos, “angel”))


δακτυλικός

δακτυλικός • (daktylikós) m (feminine δακτυλική, neuter δακτυλικό)

daktylikós (romanization)
δακτυλική (feminine)
δακτυλικό (neuter)
δακτυλικός (masculine nominative singular)
δακτυλική (feminine nominative singular)
δακτυλικό (neuter nominative singular)
δακτυλικοί (masculine nominative plural)
δακτυλικές (feminine nominative plural)
δακτυλικά (neuter nominative plural)
δακτυλικού (genitive masculine singular)
δακτυλικής (feminine genitive singular)
δακτυλικού (genitive neuter singular)
δακτυλικών (genitive masculine plural)
δακτυλικών (feminine genitive plural)
δακτυλικών (genitive neuter plural)
δακτυλικό (accusative masculine singular)
δακτυλική (accusative feminine singular)
δακτυλικό (accusative neuter singular)
δακτυλικούς (accusative masculine plural)
δακτυλικές (accusative feminine plural)
δακτυλικά (accusative neuter plural)
δακτυλικέ (masculine singular vocative)
δακτυλική (feminine singular vocative)
δακτυλικό (neuter singular vocative)
δακτυλικοί (masculine plural vocative)
δακτυλικές (feminine plural vocative)
δακτυλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

δακτυλικός (daktylikós)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικής (daktylikís)

δακτυλικού (daktylikoú)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικών (daktylikón)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικούς (daktylikoús)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

δακτυλικέ (daktyliké)

δακτυλική (daktylikí)

δακτυλικό (daktylikó)

δακτυλικοί (daktylikoí)

δακτυλικές (daktylikés)

δακτυλικά (daktyliká)

From Koine Greek δακτυλικός (daktulikós). By surface analysis, δάχτυλο (dáchtylo) + -ικός (-ikós).

surf

δακτυλικό εξάμετρο (dactylic hexameter)


σπονδείος

head

σπονδείος • (spondeíos) m (plural σπονδείοι)

spondeíos (romanization)
σπονδείοι (plural)
σπονδείος (nominative singular)
σπονδείοι (nominative plural)
σπονδείου (genitive singular)
σπονδείων (genitive plural)
σπονδείο (accusative singular)
σπονδείους (accusative plural)
σπονδείε (singular vocative)
σπονδείοι (plural vocative)

From Ancient Greek σπονδεῖος (spondeîos, “spondee”).


Δευτερονόμιο

head

Δευτερονόμιο • (Defteronómio) n

Defteronómio (romanization)
Δευτερονόμιο (nominative singular)
Δευτερονομίου (genitive singular)
Δευτερονόμιο (accusative singular)
Δευτερονόμιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Δευτερονόμιο

Δευτερονομίου

Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο

From Koine Greek Δευτερονόμιον (Deuteronómion), from Ancient Greek δεύτερος (deúteros, “second”) + νόμος (nómos, “law”).

uder

Δευτερονόμιον


κιβωτός

kivotós (romanization)
κιβωτοί (plural)
κιβωτός (nominative singular)
κιβωτοί (nominative plural)
κιβωτού (genitive singular)
κιβωτών (genitive plural)
κιβωτό (accusative singular)
κιβωτούς (accusative plural)
κιβωτέ (singular vocative)
κιβωτό (singular vocative)
κιβωτοί (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek κιβωτός (kibōtós, “wooden box, chest, coffer”) with biblical senses from Koine Greek.

lbor

(biblical) ark, Ark (Ark of the Covenant)


Έξοδος

Éxodos (romanization)
Έξοδος (nominative singular)
Εξόδου (genitive singular)
Έξοδο (accusative singular)
Έξοδε (singular vocative)
Έξοδο (singular vocative)

Learned borrowing from Koine Greek Ἔξοδος (Éxodos), from Ancient Greek ἔξοδος (éxodos, “departure”).


Ἀριθμοί

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).

Αριθμοί Αριθμοί#Greek

Polytonic spelling of Αριθμοί (Arithmoí)


στέκω

head

στέκω • (stéko)

el-verb

στέκω • (stéko) (imperfect έστεκα, past —, passive —)

stéko (romanization)
έστεκα (imperfect)
στέκω (στέκομαι →) (active first-person imperfective indicative present singular)
έστεκα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα στέκω (active first-person future imperfective indicative singular)
στέκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
έστεκες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα στέκεις (active future imperfective indicative second-person singular)
στέκει (active imperfective indicative present singular third-person)
έστεκε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα στέκει (active future imperfective indicative singular third-person)
στέκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στέκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα στέκουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
στέκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στέκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα στέκετε (active future imperfective indicative plural second-person)
στέκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στέκουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
έστεκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στέκανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα στέκουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
στέκε (active imperative imperfective second-person singular)
στέκετε (active imperative imperfective plural second-person)
στέκοντας (participle present)

Inherited from Byzantine Greek στέκω (stékō), from Hellenistic Koine Greek στήκω (stḗkō) < Ancient Greek ἕστηκα (héstēka), perfect of verb ῐ̔́στημῐ (hístēmi, “I stand”).

στέκομαι

to stop, to stand still; a deponent verb

στέκω καλά

to be in a good physical or economical condition

Στέκω ακίνητος.

Ο στρατιώτης στέκει σε στάση προσοχής.

(intransitive, colloquial, literature) to stand up, stand still


ποιητικός

head

ποιητικός • (poiitikós) m (feminine ποιητική, neuter ποιητικό)

poiitikós (romanization)
ποιητική (feminine)
ποιητικό (neuter)
ποιητικότερος (masculine nominative singular)
ποιητικότερη (feminine nominative singular)
ποιητικότερο (neuter nominative singular)
ποιητικότεροι (masculine nominative plural)
ποιητικότερες (feminine nominative plural)
ποιητικότερα (neuter nominative plural)
ποιητικότερου (genitive masculine singular)
ποιητικότερης (feminine genitive singular)
ποιητικότερου (genitive neuter singular)
ποιητικότερων (genitive masculine plural)
ποιητικότερων (feminine genitive plural)
ποιητικότερων (genitive neuter plural)
ποιητικότερο (accusative masculine singular)
ποιητικότερη (accusative feminine singular)
ποιητικότερο (accusative neuter singular)
ποιητικότερους (accusative masculine plural)
ποιητικότερες (accusative feminine plural)
ποιητικότερα (accusative neuter plural)
ποιητικότερε (masculine singular vocative)
ποιητικότερη (feminine singular vocative)
ποιητικότερο (neuter singular vocative)
ποιητικότεροι (masculine plural vocative)
ποιητικότερες (feminine plural vocative)
ποιητικότερα (neuter plural vocative)
ποιητικότατος (masculine nominative singular)
ποιητικότατη (feminine nominative singular)
ποιητικότατο (neuter nominative singular)
ποιητικότατοι (masculine nominative plural)
ποιητικότατες (feminine nominative plural)
ποιητικότατα (neuter nominative plural)
ποιητικότατου (genitive masculine singular)
ποιητικότατης (feminine genitive singular)
ποιητικότατου (genitive neuter singular)
ποιητικότατων (genitive masculine plural)
ποιητικότατων (feminine genitive plural)
ποιητικότατων (genitive neuter plural)
ποιητικότατο (accusative masculine singular)
ποιητικότατη (accusative feminine singular)
ποιητικότατο (accusative neuter singular)
ποιητικότατους (accusative masculine plural)
ποιητικότατες (accusative feminine plural)
ποιητικότατα (accusative neuter plural)
ποιητικότατε (masculine singular vocative)
ποιητικότατη (feminine singular vocative)
ποιητικότατο (neuter singular vocative)
ποιητικότατοι (masculine plural vocative)
ποιητικότατες (feminine plural vocative)
ποιητικότατα (neuter plural vocative)
ποιητικός (masculine nominative singular)
ποιητική (feminine nominative singular)
ποιητικό (neuter nominative singular)
ποιητικοί (masculine nominative plural)
ποιητικές (feminine nominative plural)
ποιητικά (neuter nominative plural)
ποιητικού (genitive masculine singular)
ποιητικής (feminine genitive singular)
ποιητικού (genitive neuter singular)
ποιητικών (genitive masculine plural)
ποιητικών (feminine genitive plural)
ποιητικών (genitive neuter plural)
ποιητικό (accusative masculine singular)
ποιητική (accusative feminine singular)
ποιητικό (accusative neuter singular)
ποιητικούς (accusative masculine plural)
ποιητικές (accusative feminine plural)
ποιητικά (accusative neuter plural)
ποιητικέ (masculine singular vocative)
ποιητική (feminine singular vocative)
ποιητικό (neuter singular vocative)
ποιητικοί (masculine plural vocative)
ποιητικές (feminine plural vocative)
ποιητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ποιητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ποιητικός, etc.)

el-decl-adj-table

ποιητικός (poiitikós)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικοί (poiitikoí)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικού (poiitikoú)

ποιητικής (poiitikís)

ποιητικού (poiitikoú)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικών (poiitikón)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικούς (poiitikoús)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικέ (poiitiké)

ποιητική (poiitikí)

ποιητικό (poiitikó)

ποιητικοί (poiitikoí)

ποιητικές (poiitikés)

ποιητικά (poiitiká)

ποιητικότερος (poiitikóteros)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότεροι (poiitikóteroi)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότερου (poiitikóterou)

ποιητικότερης (poiitikóteris)

ποιητικότερου (poiitikóterou)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερων (poiitikóteron)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότερους (poiitikóterous)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότερε (poiitikótere)

ποιητικότερη (poiitikóteri)

ποιητικότερο (poiitikótero)

ποιητικότεροι (poiitikóteroi)

ποιητικότερες (poiitikóteres)

ποιητικότερα (poiitikótera)

ποιητικότατος (poiitikótatos)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατοι (poiitikótatoi)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

ποιητικότατου (poiitikótatou)

ποιητικότατης (poiitikótatis)

ποιητικότατου (poiitikótatou)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατων (poiitikótaton)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατους (poiitikótatous)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

ποιητικότατε (poiitikótate)

ποιητικότατη (poiitikótati)

ποιητικότατο (poiitikótato)

ποιητικότατοι (poiitikótatoi)

ποιητικότατες (poiitikótates)

ποιητικότατα (poiitikótata)

From Ancient Greek ποιητικός (poiētikós), from ποιέω (poiéō, “make”).


Ιώβ

Ancient Greek Ἰώβ (Iṓb), from Biblical Hebrew אִיּוֹב (ʾiyyōḇ).

(biblical) Job (Old Testament character and book in the Bible)


Ἰώβ

head

Ἰώβ • (Iṓb) m

Ιώβ Ιώβ#Greek


Γένεση

Γένεση • (Génesi) f

Génesi (romanization)
Γένεση (nominative singular)
Γένεσης (genitive singular)
Γένεση (accusative singular)
Γένεση (singular vocative)

From Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

inh

Genesis (title of the first book of the Bible and the Pentateuch)


Γένεσις

head

Γένεσις • (Génesis) f

Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

Γένεση Γένεση#Greek


Λευϊτικόν

Λευϊτικόν • (Levïtikón) n

From Koine Greek Λευϊτικόν (Leuïtikón), from Ancient Greek λεβυϊτικόν (lebuïtikón).

Λευϊτικό Λευϊτικό#Greek

Katharevousa form of Λευϊτικό (Levïtikó)


Αριθμοί

Arithmoí (romanization)
Αριθμοί (nominative plural)
Αριθμών (genitive plural)
Αριθμούς (accusative plural)
Αριθμοί (plural vocative)


Λευϊτικό

Λευϊτικό • (Levïtikó) f

Levïtikó (romanization)
Λευϊτικό (nominative singular)
Λευϊτικού (genitive singular)
Λευϊτικό (accusative singular)
Λευϊτικό (singular vocative)

(biblical) Leviticus (third book in the Old Testament of the Bible)


Νώε

Νώε • (Nóe) m


συνίζηση

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως (synizíseos)


πετραρχισμός

petrarchismós (romanization)
πετραρχισμός (nominative singular)
πετραρχισμού (genitive singular)
πετραρχισμό (accusative singular)
πετραρχισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

πετραρχισμός

πετραρχισμού

πε‧τραρ‧χι‧σμός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ισμός (-ismós, “-ism”)


πετραρχικός

head

πετραρχικός • (petrarchikós) m (feminine πετραρχική, neuter πετραρχικό)

petrarchikós (romanization)
πετραρχική (feminine)
πετραρχικό (neuter)
πετραρχικός (masculine nominative singular)
πετραρχική (feminine nominative singular)
πετραρχικό (neuter nominative singular)
πετραρχικοί (masculine nominative plural)
πετραρχικές (feminine nominative plural)
πετραρχικά (neuter nominative plural)
πετραρχικού (genitive masculine singular)
πετραρχικής (feminine genitive singular)
πετραρχικού (genitive neuter singular)
πετραρχικών (genitive masculine plural)
πετραρχικών (feminine genitive plural)
πετραρχικών (genitive neuter plural)
πετραρχικό (accusative masculine singular)
πετραρχική (accusative feminine singular)
πετραρχικό (accusative neuter singular)
πετραρχικούς (accusative masculine plural)
πετραρχικές (accusative feminine plural)
πετραρχικά (accusative neuter plural)
πετραρχικέ (masculine singular vocative)
πετραρχική (feminine singular vocative)
πετραρχικό (neuter singular vocative)
πετραρχικοί (masculine plural vocative)
πετραρχικές (feminine plural vocative)
πετραρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πετραρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πετραρχικός, etc.)

πε‧τραρ‧χι‧κός

Πετράρχης (Petrárchis, “Petrarch”) + -ικός (-ikós, “-an, -ic”)


πετραρχικό σονέτο

head

πετραρχικά σονέτα

πετραρχικό σονέτο • (petrarchikó sonéto) n (plural πετραρχικά σονέτα)

el-noun

πετραρχικά σονέτα

petrarchikó sonéto (romanization)
πετραρχικά σονέτα (plural)

Named after Italian scholar, poet and humanist Francesco Petrarca (1304–1374), who did not invent but made large use of this form in his authorship.


αναγνώστης

head

αναγνώστης • (anagnóstis) m (plural αναγνώστες, feminine αναγνώστρια)

anagnóstis (romanization)
αναγνώστες (plural)
αναγνώστρια (feminine)
αναγνώστης (nominative singular)
αναγνώστες (nominative plural)
αναγνώστη (genitive singular)
αναγνωστών (genitive plural)
αναγνώστη (accusative singular)
αναγνώστες (accusative plural)
αναγνώστη (singular vocative)
αναγνώστες (plural vocative)

α‧να‧γνώ‧στης

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀναγνώστης (anagnṓstēs, “reader, usually a slave trained to read”) (1st century BC), from ἀνάγνωσ(ις) (anágnōs(is), “recognition; reading, reading aloud”) + -της (-tēs).
The ecclesiastic term, since the mediaeval times.

inh

(Christianity) lay reader (person who is not ordained but is appointed to lead Church services)


Βήμα

head

το Βήμα • (to Víma) n

το Βήμα (canonical)
to Víma (romanization)
Βήμα (nominative singular)
Βήματος (genitive singular)
Βήμα (accusative singular)
Βήμα (singular vocative)

the Tribune (a Greek national newspaper published on Sundays)


Μάρκος

Μάρκος • (Márkos) m

Márkos (romanization)
Μάρκος (nominative singular)
Μάρκου (genitive singular)
Μάρκο (accusative singular)
Μάρκε (singular vocative)


Λουκάς

Λουκάς • (Loukás) m

Loukás (romanization)
Λουκάς (nominative singular)
Λουκά (genitive singular)
Λουκά (accusative singular)
Λουκά (singular vocative)


Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστής • (Evangelistís) m (plural Ευαγγελιστές)

el-noun

Ευαγγελιστές

Evangelistís (romanization)
Ευαγγελιστές (plural)
Ευαγγελιστής (nominative singular)
Ευαγγελιστές (nominative plural)
Ευαγγελιστή (genitive singular)
Ευαγγελιστών (genitive plural)
Ευαγγελιστή (accusative singular)
Ευαγγελιστές (accusative plural)
Ευαγγελιστή (singular vocative)
Ευαγγελιστές (plural vocative)

el-decl-noun

Ευαγγελιστής

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστών

Ευαγγελιστές

Ευαγγελιστές

Ancient Greek εὐαγγελιστής (euangelistḗs, “bringer of good news”), from εὐαγγελίζω (euangelízō, “to evangelize”), from εὐάγγελος (euángelos, “bringing good news”), from εὐ- (eu-, “well”) + ἀγγέλλω (angéllō, “to announce”). By surface analysis, ευαγγέλιο (evangélio) + -ιστής (-istís)

inh

εὐαγγελιστής

surf

Ιωάννης ο Ευαγγελιστής


φωτόσπαθο

head

φωτόσπαθο • (fotóspatho) n (plural φωτόσπαθα)

fotóspatho (romanization)
φωτόσπαθα (plural)
φωτόσπαθο (nominative singular)
φωτόσπαθα (nominative plural)
φωτόσπαθου (genitive singular)
φωτόσπαθων (genitive plural)
φωτόσπαθο (accusative singular)
φωτόσπαθα (accusative plural)
φωτόσπαθο (singular vocative)
φωτόσπαθα (plural vocative)

From φωτο- (foto-, “light”) + σπαθί (spathí, “sword”); calque of English lightsaber.

prefix

(science fiction, weaponry) lightsaber (sword having a blade made of a powerful beam of light)


ξαγναντεύω

head

ξαγναντεύω • (xagnantévo)

el-verb

ξαγναντεύω • (xagnantévo) (past ξαγνάντεψα, passive —)

xagnantévo (romanization)
ξαγνάντεψα (past)
ξαγναντεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ξαγναντέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ξαγναντεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ξαγναντέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ξαγναντεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ξαγναντέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ξαγναντεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ξαγναντέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ξαγναντεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ξαγναντέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ξαγναντεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ξαγναντέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγναντέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ξαγνάντευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ξαγνάντεψα (active first-person indicative past perfective singular)
ξαγνάντευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ξαγνάντεψες (active indicative past perfective second-person singular)
ξαγνάντευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ξαγνάντεψε (active indicative past perfective singular third-person)
ξαγναντεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ξαγναντέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ξαγναντεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ξαγναντέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
ξαγνάντευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγναντεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ξαγνάντεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
ξαγναντέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα ξαγναντεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ξαγναντέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
ξαγνάντευε (active imperative imperfective second-person singular)
ξαγνάντεψε (active imperative perfective second-person singular)
ξαγνάντευ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
ξαγναντεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ξαγναντέψτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύτε (active imperative perfective plural second-person)
ξαγναντεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας ξαγναντέψει (active indeclinable participle perfect)
ξαγναντέψει (infinitive-aorist)

ξα‧γνα‧ντεύ‧ω

From (ξε-) ξ- (“totally”) + αγναντεύω (“gaze from far above”).

af

αγναντεύω αγναντεύω#Greek

(literature) Alternative form of αγναντεύω (agnantévo)


Αποσπερίτης

head

Αποσπερίτης • (Aposperítis) m

Aposperítis (romanization)
Αποσπερίτης (nominative singular)
Αποσπερίτη (genitive singular)
Αποσπερίτη (accusative singular)
Αποσπερίτη (singular vocative)

(astronomy, Venus, literature) evening star, Vesper, Hesperus


πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα • (pornográfima) n (plural πορνογραφήματα)

el-noun

πορνογραφήματα

pornográfima (romanization)
πορνογραφήματα (plural)
πορνογράφημα (nominative singular)
πορνογραφήματα (nominative plural)
πορνογραφήματος (genitive singular)
πορνογραφημάτων (genitive plural)
πορνογράφημα (accusative singular)
πορνογραφήματα (accusative plural)
πορνογράφημα (singular vocative)
πορνογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογραφήματος

πορνογραφημάτων

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

πορνογράφημα

πορνογραφήματα

(literature) pornographic writing, pornography


αισχρογράφημα

head

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα • (aischrográfima) n (plural αισχρογραφήματα)

el-noun

αισχρογραφήματα

aischrográfima (romanization)
αισχρογραφήματα (plural)
αισχρογράφημα (nominative singular)
αισχρογραφήματα (nominative plural)
αισχρογραφήματος (genitive singular)
αισχρογραφημάτων (genitive plural)
αισχρογράφημα (accusative singular)
αισχρογραφήματα (accusative plural)
αισχρογράφημα (singular vocative)
αισχρογραφήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογραφήματος

αισχρογραφημάτων

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα

αισχρογράφημα

αισχρογραφήματα


ακαδημαϊσμός

head

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

el-adj

ακαδημαϊσμός • (akadimaïsmós) m

akadimaïsmós (romanization)
ακαδημαϊσμός (nominative singular)
ακαδημαϊσμοί (nominative plural)
ακαδημαϊσμού (genitive singular)
ακαδημαϊσμών (genitive plural)
ακαδημαϊσμό (accusative singular)
ακαδημαϊσμούς (accusative plural)
ακαδημαϊσμέ (singular vocative)
ακαδημαϊσμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ακαδημαϊσμός

ακαδημαϊσμοί

ακαδημαϊσμού

ακαδημαϊσμών

ακαδημαϊσμούς

ακαδημαϊσμοί

(literature, art) academicism (conventional, scholarly, formalism)


αληθεύω

head

αληθεύω • (alithévo)

el-verb

αληθεύω • (alithévo) (past αλήθεψα)

alithévo (romanization)
αλήθεψα (past)
αληθεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αληθέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αληθεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αληθευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αληθεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αληθέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αληθεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αληθευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αληθεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αληθέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αληθεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αληθευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αληθεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αληθέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αληθευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αληθευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αληθεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αληθέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αληθευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αληθεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αληθέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αληθεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αληθευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αληθευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλήθευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλήθεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αληθευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αληθεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλήθευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλήθεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αληθευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αληθεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλήθευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλήθεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αληθευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αληθεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αληθεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αληθέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αληθευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αληθευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αληθεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αληθέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αληθευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αληθευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλήθευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αληθεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλήθεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αληθέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αληθεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αληθευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αληθεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αληθευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αληθεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αληθέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αληθεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αληθευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλήθευε (active imperative imperfective second-person singular)
αλήθεψε (active imperative perfective second-person singular)
αληθέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αληθεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αληθέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αληθεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αληθευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αληθεύοντας (active participle present)
έχοντας αληθέψει (active participle past)
αληθευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
αληθεμένος, ‑η, ‑o (participle passive past rare)
αληθέψει (active infinitive-aorist)
αληθευτεί (infinitive-aorist passive)

(literature, rarely in other forms)
(transitive) to prove to be true

(intransitive, passive voice) to be realized


αναγνωσιμότητα

head

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα • (anagnosimótita) f (plural αναγνωσιμότητες)

el-noun

αναγνωσιμότητες

anagnosimótita (romanization)
αναγνωσιμότητες (plural)
αναγνωσιμότητα (nominative singular)
αναγνωσιμότητες (nominative plural)
αναγνωσιμότητας (genitive singular)
αναγνωσιμοτήτων (genitive plural)
αναγνωσιμότητα (accusative singular)
αναγνωσιμότητες (accusative plural)
αναγνωσιμότητα (singular vocative)
αναγνωσιμότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητας

αναγνωσιμοτήτων

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

αναγνωσιμότητα

αναγνωσιμότητες

α‧να‧γνω‧σι‧μό‧τη‧τα

αναγνώσιμος (anagnósimos, “readable”) + -ότητα (-ótita), calque of English readability.

af

Είναι ένα πολύ δύσκολο κείμενο που δεν έχει καθόλου σχεδόν αναγνωσιμότητα.

It's a very difficult article that has almost no readability.

Eínai éna polý dýskolo keímeno pou den échei kathólou schedón anagnosimótita.

readability, legibility (property of being capable of being read)

Η αναγνωσιμότητα των εφημερίδων συνεχίζει να πέφτει.

The readership of newspapers continues to fall.

I anagnosimótita ton efimerídon synechízei na péftei.

(books, magazines, Internet) readership, ratings (number of people who read a certain written publication)

τηλεθεαματικότητα

ratings): θεαματικότητα f (theamatikótita) (of a television show


αλφαβητάριο

head

αλφαβητάριο • (alfavitário) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitário (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάριο (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβηταρίου (genitive singular)
αλφαβητάριου (genitive singular)
αλφαβηταρίων (genitive plural)
αλφαβητάριο (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάριο (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

el-decl-noun

αλφαβηταρίου

αλφαβητάριου

αλφαβηταρίων

αλφαβητάρι αλφαβητάρι#Greek

Alternative form of αλφαβητάρι (alfavitári)


αλφαβητάρι

head

αλφαβητάρι • (alfavitári) n (plural αλφαβητάρια)

alfavitári (romanization)
αλφαβητάρια (plural)
αλφαβητάρι (nominative singular)
αλφαβητάρια (nominative plural)
αλφαβητάρι (accusative singular)
αλφαβητάρια (accusative plural)
αλφαβητάρι (singular vocative)
αλφαβητάρια (plural vocative)

(education) spelling book, reading primer


αλκαϊκός

αλκαϊκός • (alkaïkós) m (feminine αλκαϊκή, neuter αλκαϊκό)

alkaïkós (romanization)
αλκαϊκή (feminine)
αλκαϊκό (neuter)
αλκαϊκός (masculine nominative singular)
αλκαϊκή (feminine nominative singular)
αλκαϊκό (neuter nominative singular)
αλκαϊκοί (masculine nominative plural)
αλκαϊκές (feminine nominative plural)
αλκαϊκά (neuter nominative plural)
αλκαϊκού (genitive masculine singular)
αλκαϊκής (feminine genitive singular)
αλκαϊκού (genitive neuter singular)
αλκαϊκών (genitive masculine plural)
αλκαϊκών (feminine genitive plural)
αλκαϊκών (genitive neuter plural)
αλκαϊκό (accusative masculine singular)
αλκαϊκή (accusative feminine singular)
αλκαϊκό (accusative neuter singular)
αλκαϊκούς (accusative masculine plural)
αλκαϊκές (accusative feminine plural)
αλκαϊκά (accusative neuter plural)
αλκαϊκέ (masculine singular vocative)
αλκαϊκή (feminine singular vocative)
αλκαϊκό (neuter singular vocative)
αλκαϊκοί (masculine plural vocative)
αλκαϊκές (feminine plural vocative)
αλκαϊκά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλκαϊκός (alkaïkós)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκής (alkaïkís)

αλκαϊκού (alkaïkoú)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκών (alkaïkón)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκούς (alkaïkoús)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

αλκαϊκέ (alkaïké)

αλκαϊκή (alkaïkí)

αλκαϊκό (alkaïkó)

αλκαϊκοί (alkaïkoí)

αλκαϊκές (alkaïkés)

αλκαϊκά (alkaïká)

From Ancient Greek ἀλκαϊκός (alkaïkós, “alcaic”) from Ἀλκαῖος (Alkaîos, “Alcaeus”).


βίπερ

βιβλίο βιβλίο#Greek

περιπτέρου περίπτερο#Greek

(colloquial) Acronym of βιβλίο and περιπτέρου (vivlío and periptérou), paperback (UK), softback (US). (Chiefly crime and romance novels bought in kiosks)


ΒΙΠΕΡ

βίπερ βίπερ#Greek


αναδρομή

head

αναδρομή • (anadromí) f (plural αναδρομές)

anadromí (romanization)
αναδρομές (plural)
αναδρομή (nominative singular)
αναδρομές (nominative plural)
αναδρομής (genitive singular)
αναδρομών (genitive plural)
αναδρομή (accusative singular)
αναδρομές (accusative plural)
αναδρομή (singular vocative)
αναδρομές (plural vocative)


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάλεκτος

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτος (análektos)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτης (análektis)

ανάλεκτου (análektou)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτων (análekton)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτους (análektous)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

ανάλεκτε (análekte)

ανάλεκτη (análekti)

ανάλεκτο (análekto)

ανάλεκτοι (análektoi)

ανάλεκτες (análektes)

ανάλεκτα (análekta)

(literature) describing analects, chosen passages


Κριτές

From Ancient Greek Κριταί (Kritaí), from κριτής (kritḗs, “judge”).

Judges (seventh book in the New Testament of the Bible)


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)


Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

Ruth (eighth book in the Old Testament of the Bible)

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)

Book of Joshua (sixth book in the Old Testament of the Bible)


Πράξεις των Αποστόλων

head

Πράξεις των Αποστόλων

Πράξεις των Αποστόλων • (Práxeis ton Apostólon) f pl

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

Acts of the Apostles
Acts of the Apostles

Acts of the Apostles (fifth book in the New Testament of the Bible)

en-Πράξεις_των_Αποστόλων-el-name-u2dtIKuP


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


Ιησούς Χριστός

head

Ιησούς Χριστός • (Iisoús Christós) m

From Ancient Greek Ἰησοῦς Χριστός (Iēsoûs Khristós), from Hebrew יֵשׁוּעַ.

der

Ἰησοῦς Χριστός

Hebrew יֵשׁוּעַ


ανανταπόδοτος

head

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος (anantapódotos)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτης (anantapódotis)

ανανταπόδοτου (anantapódotou)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτων (anantapódoton)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτους (anantapódotous)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

ανανταπόδοτε (anantapódote)

ανανταπόδοτη (anantapódoti)

ανανταπόδοτο (anantapódoto)

ανανταπόδοτοι (anantapódotoi)

ανανταπόδοτες (anantapódotes)

ανανταπόδοτα (anantapódota)

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


ειδύλλιο

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός (anapaistikós)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικής (anapaistikís)

αναπαιστικού (anapaistikoú)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικών (anapaistikón)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικούς (anapaistikoús)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

αναπαιστικέ (anapaistiké)

αναπαιστική (anapaistikí)

αναπαιστικό (anapaistikó)

αναπαιστικοί (anapaistikoí)

αναπαιστικές (anapaistikés)

αναπαιστικά (anapaistiká)

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


ανθολογώ

head

ανθολογώ • (anthologó)

el-verb

ανθολογούμαι

ανθολογώ • (anthologó) (past ανθολόγησα, passive ανθολογούμαι)

anthologó (romanization)
ανθολόγησα (past)
ανθολογούμαι (passive)

(figurative) to anthologise (UK), anthologize (US) (collect poems, create an anthology)


άπαξ λεγόμενον

head

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον • (ápax legómenon) n (plural άπαξ λεγόμενα)

el-noun

άπαξ λεγόμενα

ápax legómenon (romanization)
άπαξ λεγόμενα (plural)
άπαξ λεγόμενον (nominative singular)
άπαξ λεγόμενα (nominative plural)
άπαξ λεγομένου (genitive singular)
άπαξ λεγομένων (genitive plural)
άπαξ λεγόμενον (accusative singular)
άπαξ λεγόμενα (accusative plural)
άπαξ λεγόμενον (singular vocative)
άπαξ λεγόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγομένου

άπαξ λεγομένων

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

From Katharevousa ἅπαξ λεγόμενον, as with the ancient adverb ἅπαξ (hápax, “once”) and the neuter of the participle λεγόμενος (legómenos, “being said”) of λέγω (légō, “I say”), from the Latin term; see hapax legomenon.


γητεύω

head

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


ανθολόγιο

ανθολόγιο • (anthológio) n (plural ανθολόγια)

anthológio (romanization)
ανθολόγια (plural)
ανθολόγιο (nominative singular)
ανθολόγια (nominative plural)
ανθολογίου (genitive singular)
ανθολόγιου (genitive singular)
ανθολογίων (genitive plural)
ανθολόγιων (genitive plural)
ανθολόγιο (accusative singular)
ανθολόγια (accusative plural)
ανθολόγιο (singular vocative)
ανθολόγια (plural vocative)


Χόγκουαρτς

Χόγκουαρτς • (Chógkouarts) n (indeclinable)

Hogwarts, the fictional school of magic in the Harry Potter series.


παράθεση

παράθεση • (paráthesi) f (plural παραθέσεις)

paráthesi (romanization)
παραθέσεις (plural)
παράθεση (nominative singular)
παραθέσεις (nominative plural)
παράθεσης (genitive singular)
παραθέσεων (genitive plural)
παράθεση (accusative singular)
παραθέσεις (accusative plural)
παράθεση (singular vocative)
παραθέσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραθέσεως (parathéseos)


αοιδός

head

αοιδός • (aoidós) m or f (plural αοιδοί)

aoidós (romanization)
αοιδοί (plural)
αοιδός (nominative singular)
αοιδοί (nominative plural)
αοιδού (genitive singular)
αοιδών (genitive plural)
αοιδό (accusative singular)
αοιδούς (accusative plural)
αοιδέ (singular vocative)
αοιδοί (plural vocative)

From Ancient Greek ἀοιδός (aoidós, “minstrel”).


απάνθισμα

head

απάνθισμα • (apánthisma) n (plural απανθίσματα)

apánthisma (romanization)
απανθίσματα (plural)
απάνθισμα (nominative singular)
απανθίσματα (nominative plural)
απανθίσματος (genitive singular)
απανθισμάτων (genitive plural)
απάνθισμα (accusative singular)
απανθίσματα (accusative plural)
απάνθισμα (singular vocative)
απανθίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

απανθίσματος

απανθισμάτων

(literature) anthology, selection, collection, compendium (especially the best)


απλογραφία

head

απλογραφία • (aplografía) f (plural απλογραφίες)

aplografía (romanization)
απλογραφίες (plural)
απλογραφία (nominative singular)
απλογραφίες (nominative plural)
απλογραφίας (genitive singular)
απλογραφιών (genitive plural)
απλογραφία (accusative singular)
απλογραφίες (accusative plural)
απλογραφία (singular vocative)
απλογραφίες (plural vocative)


απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


βοήθημα

head

βοήθημα • (voḯthima) n (plural βοηθήματα)

voḯthima (romanization)
βοηθήματα (plural)
βοήθημα (nominative singular)
βοηθήματα (nominative plural)
βοηθήματος (genitive singular)
βοηυημάτων (genitive plural)
βοήθημα (accusative singular)
βοηθήματα (accusative plural)
βοήθημα (singular vocative)
βοηθήματα (plural vocative)


Μαρία Μαγδαληνή

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


Γαμαλιήλ

Learned borrowing from Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

der

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel


Αυνάν

head

Αυνάν • (Avnán) m

From Ancient Greek Αὐνάν (Aunán), from Hebrew אוֹנָן (onán).

(biblical) Onan (son of Judah who is known for having ejaculated on the floor instead of during intercourse with Tamar, to prevent her bearing a child which would legally have been his deceased brother's)


έπος

épos (romanization)
έπη (plural)
έπος (nominative singular)
έπη (nominative plural)
έπους (genitive singular)
επών (genitive plural)
έπος (accusative singular)
έπη (accusative plural)
έπος (singular vocative)
έπη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἔπος (épos) with the sense 'epic' from its plural, ἔπη (épē).

lbor

ηρωικό έπος

epic (an extended narrative poem in elevated or dignified language, celebrating the feats of a deity, demigod (heroic epic), other legend or traditional hero)

epic (a series of events considered appropriate to an epic)


λογοτεχνικός

head

λογοτεχνικός • (logotechnikós) m (feminine λογοτεχνική, neuter λογοτεχνικό)

logotechnikós (romanization)
λογοτεχνική (feminine)
λογοτεχνικό (neuter)
λογοτεχνικός (masculine nominative singular)
λογοτεχνική (feminine nominative singular)
λογοτεχνικό (neuter nominative singular)
λογοτεχνικοί (masculine nominative plural)
λογοτεχνικές (feminine nominative plural)
λογοτεχνικά (neuter nominative plural)
λογοτεχνικού (genitive masculine singular)
λογοτεχνικής (feminine genitive singular)
λογοτεχνικού (genitive neuter singular)
λογοτεχνικών (genitive masculine plural)
λογοτεχνικών (feminine genitive plural)
λογοτεχνικών (genitive neuter plural)
λογοτεχνικό (accusative masculine singular)
λογοτεχνική (accusative feminine singular)
λογοτεχνικό (accusative neuter singular)
λογοτεχνικούς (accusative masculine plural)
λογοτεχνικές (accusative feminine plural)
λογοτεχνικά (accusative neuter plural)
λογοτεχνικέ (masculine singular vocative)
λογοτεχνική (feminine singular vocative)
λογοτεχνικό (neuter singular vocative)
λογοτεχνικοί (masculine plural vocative)
λογοτεχνικές (feminine plural vocative)
λογοτεχνικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λογοτεχνικός

λο‧γο‧τε‧χνι‧κός

Learnedly from λογοτεχν(ία) (logotechn(ía)) + -ικός (-ikós).

af

λογοτεχνία<alt:λογοτεχν(ία)>

literary (relating to writers, or the profession of literature)

literary (appropriate to literature rather than everyday writing)


τροχαίος

head

τροχαίος • (trochaíos) m (feminine τροχαία, neuter τροχαίο)

trochaíos (romanization)
τροχαία (feminine)
τροχαίο (neuter)
τροχαίος (masculine nominative singular)
τροχαία (feminine nominative singular)
τροχαίο (neuter nominative singular)
τροχαίοι (masculine nominative plural)
τροχαίες (feminine nominative plural)
τροχαία (neuter nominative plural)
τροχαίου (genitive masculine singular)
τροχαίας (feminine genitive singular)
τροχαίου (genitive neuter singular)
τροχαίων (genitive masculine plural)
τροχαίων (feminine genitive plural)
τροχαίων (genitive neuter plural)
τροχαίο (accusative masculine singular)
τροχαία (accusative feminine singular)
τροχαίο (accusative neuter singular)
τροχαίους (accusative masculine plural)
τροχαίες (accusative feminine plural)
τροχαία (accusative neuter plural)
τροχαίε (masculine singular vocative)
τροχαία (feminine singular vocative)
τροχαίο (neuter singular vocative)
τροχαίοι (masculine plural vocative)
τροχαίες (feminine plural vocative)
τροχαία (neuter plural vocative)

Back-formation from τροχαία (trochaía, “traffic department”), from τροχ(ός) (troch(ós)) + -αία (-aía, feminine of -αίος). Compare Koine Greek τροχαῖος (trokhaîos, “running”).

af

τροχός<alt:τροχ(ός)>

-αίος<alt:-αία><pos:feminine of <i class="Grek mention" lang="el">-αίος</i>>