αστυνομία

head

αστυνομία • (astynomía) f (plural αστυνομίες)

astynomía (romanization)
αστυνομίες (plural)
αστυνομία (nominative singular)
αστυνομίες (nominative plural)
αστυνομίας (genitive singular)
αστυνομιών (genitive plural)
αστυνομία (accusative singular)
αστυνομίες (accusative plural)
αστυνομία (singular vocative)
αστυνομίες (plural vocative)

α‧στυ‧νο‧μί‧α

From the Ancient Greek ἀστυνόμος (astunómos), from ἄστυ (ástu, “city”) + νόμος (nómos, “law”).


αστυφύλακας

αστυφύλακας • (astyfýlakas) m or f (plural αστυφύλακες)

astyfýlakas (romanization)
αστυφύλακες (plural)
αστυφύλακας (nominative singular)
αστυφύλακες (nominative plural)
αστυφύλακα (genitive singular)
αστυφυλάκων (genitive plural)
αστυφύλακα (accusative singular)
αστυφύλακες (accusative plural)
αστυφύλακα (singular vocative)
αστυφύλακες (plural vocative)

α‧στυ‧φύ‧λα‧κας

From Ancient Greek ἀστυφύλαξ (astuphúlax); by surface analysis, άστυ (ásty, “city center”) + φύλακας (fýlakas, “guard”).

surf

(law enforcement) officer, constable (police rank)


φυλάκιση

head

φυλάκιση • (fylákisi) f (plural φυλακίσεις)

fylákisi (romanization)
φυλακίσεις (plural)
φυλάκιση (nominative singular)
φυλακίσεις (nominative plural)
φυλάκισης (genitive singular)
φυλακίσεων (genitive plural)
φυλάκιση (accusative singular)
φυλακίσεις (accusative plural)
φυλάκιση (singular vocative)
φυλακίσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: φυλακίσεως (fylakíseos)

Learnedly from φυλακί(ζω) (fylakí(zo)) + -ση (-si).

af

φυλακίζω<alt:φυλακί(ζω)>

confinement in prison, imprisonment, incarceration


φυλακισμένος

head

φυλακισμένοι

φυλακισμένος • (fylakisménos) m (plural φυλακισμένοι)

el-noun

φυλακισμένοι

fylakisménos (romanization)
φυλακισμένοι (plural)
φυλακισμένος (nominative singular)
φυλακισμένοι (nominative plural)
φυλακισμένου (genitive singular)
φυλακισμένων (genitive plural)
φυλακισμένο (accusative singular)
φυλακισμένους (accusative plural)
φυλακισμένε (singular vocative)
φυλακισμένοι (plural vocative)

el-decl-noun

φυλακισμένος

φυλακισμένοι

φυλακισμένου

φυλακισμένων

φυλακισμένους

φυλακισμένοι

prisoner (person incarcerated in a prison)

prisoner (any person held against his or her will)


φυλακή

fylakí (romanization)
φυλακές (plural)
φυλακή (nominative singular)
φυλακές (nominative plural)
φυλακής (genitive singular)
φυλακών (genitive plural)
φυλακή (accusative singular)
φυλακές (accusative plural)
φυλακή (singular vocative)
φυλακές (plural vocative)

κελί φυλακής


πυροσβέστης

head

πυροσβέστρια

πυροσβέστης • (pyrosvéstis) m (plural πυροσβέστες, feminine πυροσβέστρια)

el-noun

πυροσβέστρια

pyrosvéstis (romanization)
πυροσβέστες (plural)
πυροσβέστρια (feminine)
πυροσβέστης (nominative singular)
πυροσβέστες (nominative plural)
πυροσβέστη (genitive singular)
πυροσβεστών (genitive plural)
πυροσβέστη (accusative singular)
πυροσβέστες (accusative plural)
πυροσβέστη (singular vocative)
πυροσβέστες (plural vocative)

πυ‧ρο‧σβέ‧στης

From πυρο- (pyro-, “pyro-, fire”) + stem σβεσ- as in ancient σβέννυμι (sbénnumi) [see modern σβήνω (svíno, “put out”)] + -της (-tis). Attested since 1855.

πυροσβεστική υπηρεσία fπυροσβεστική φωλιά

For ranks of the Hellenic Fire Service see πυροσβεστικό σώμα


κρατούμενος

head

κρατούμενος • (kratoúmenos) m (plural κρατούμενοι, feminine κρατούμενη or κρατουμένη)

kratoúmenos (romanization)
κρατούμενοι (plural)
κρατούμενη (feminine)
κρατουμένη (feminine)
κρατούμενος (nominative singular)
κρατούμενοι (nominative plural)
κρατουμένου (genitive singular)
κρατουμένων (genitive plural)
κρατούμενο (accusative singular)
κρατουμένους (accusative plural)
κρατούμενε (singular vocative)
κρατούμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

κρατουμένους


φυλακίζω

head

φυλακίζω • (fylakízo)

el-verb

φυλακίζω • (fylakízo) (past φυλάκισα, passive φυλακίζομαι)

fylakízo (romanization)
φυλάκισα (past)
φυλακίζομαι (passive)
φυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
φυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
φυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
φυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
φυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
φυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
φυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
φυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
φυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
φυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
φυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
φυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
φυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
φυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας φυλακίσει (active participle past)
φυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φυλακίσει (active infinitive-aorist)
φυλακιστεί (infinitive-aorist passive)


αστυνομικός

head

αστυνομικίνα

αστυνομικός • (astynomikós) m (plural αστυνομικοί, feminine αστυνομικίνα)

el-noun

αστυνομικίνα

astynomikós (romanization)
αστυνομικοί (plural)
αστυνομικίνα (feminine)
αστυνομικός (nominative singular)
αστυνομικοί (nominative plural)
αστυνομικού (genitive singular)
αστυνομικών (genitive plural)
αστυνομικό (accusative singular)
αστυνομικούς (accusative plural)
αστυνομικέ (singular vocative)
αστυνομικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομικούς

→ Aromanian: astinumico


ασφάλεια

head

ασφάλεια • (asfáleia) f (plural ασφάλειες)

asfáleia (romanization)
ασφάλειες (plural)
ασφάλεια (nominative singular)
ασφάλειες (nominative plural)
ασφαλείας (genitive singular)
ασφάλειας (genitive singular)
ασφαλειών (genitive plural)
ασφάλεια (accusative singular)
ασφάλειες (accusative plural)
ασφάλεια (singular vocative)
ασφάλειες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀσφάλεια (aspháleia).


αγροφυλακή

αγροφυλακή • (agrofylakí) f (uncountable)

agrofylakí (romanization)
αγροφυλακή (nominative singular)
αγροφυλακές (nominative plural)
αγροφυλακής (genitive singular)
αγροφυλακών (genitive plural)
αγροφυλακή (accusative singular)
αγροφυλακές (accusative plural)
αγροφυλακή (singular vocative)
αγροφυλακές (plural vocative)

αγρός (agrós, “field”) + φύλακας (fýlakas, “warden”)


αγροφύλακας

head

αγροφύλακας • (agrofýlakas) m (plural αγροφύλακες)

agrofýlakas (romanization)
αγροφύλακες (plural)
αγροφύλακας (nominative singular)
αγροφύλακες (nominative plural)
αγροφύλακα (genitive singular)
αγροφυλάκων (genitive plural)
αγροφύλακα (accusative singular)
αγροφύλακες (accusative plural)
αγροφύλακα (singular vocative)
αγροφύλακες (plural vocative)


αστυνομικίνα

αστυνομικίνες

αστυνομικίνα • (astynomikína) f (plural αστυνομικίνες, masculine αστυνομικός)

el-noun

αστυνομικίνες

astynomikína (romanization)
αστυνομικίνες (plural)
αστυνομικός (masculine)
αστυνομικίνα (nominative singular)
αστυνομικίνες (nominative plural)
αστυνομικίνας (genitive singular)
αστυνομικίνα (accusative singular)
αστυνομικίνες (accusative plural)
αστυνομικίνα (singular vocative)
αστυνομικίνες (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομικίνα

αστυνομικίνες

αστυνομικίνας

αστυνομικίνα

αστυνομικίνες

αστυνομικίνα

αστυνομικίνες


πυροσβεστική

head

πυροσβεστικές

πυροσβεστική • (pyrosvestikí) f (plural πυροσβεστικές)

el-noun

πυροσβεστικές

pyrosvestikí (romanization)
πυροσβεστικές (plural)
πυροσβεστική (nominative singular)
πυροσβεστικές (nominative plural)
πυροσβεστικής (genitive singular)
πυροσβεστικών (genitive plural)
πυροσβεστική (accusative singular)
πυροσβεστικές (accusative plural)
πυροσβεστική (singular vocative)
πυροσβεστικές (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

πυροσβεστικής

πυροσβεστικών

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

πυροσβεστική

πυροσβεστικές

Ellipsis of πυροσβεστική υπηρεσία f (pyrosvestikí ypiresía, literally “fire extinguishing service”).

ellipsis

πυροσβεστική υπηρεσία

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυ‧ρο‧σβε‧στι‧κή

Πάρε αμέσως τηλέφωνο στο 199, την πυροσβεστική!

Phone immediately 199 the [Hellenic] Fire Brigade!

Páre amésos tiléfono sto 199, tin pyrosvestikí!

(firefighting) fire brigade (UK), fire department (US)


πυροσβέστρια

head

πυροσβέστριες

πυροσβέστρια • (pyrosvéstria) f (plural πυροσβέστριες, masculine πυροσβέστης)

el-noun

πυροσβέστριες

pyrosvéstria (romanization)
πυροσβέστριες (plural)
πυροσβέστης (masculine)
πυροσβέστρια (nominative singular)
πυροσβέστριες (nominative plural)
πυροσβέστριας (genitive singular)
πυροσβεστριών (genitive plural)
πυροσβέστρια (accusative singular)
πυροσβέστριες (accusative plural)
πυροσβέστρια (singular vocative)
πυροσβέστριες (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβέστρια

πυροσβέστριες

πυροσβέστριας

πυροσβεστριών

πυροσβέστρια

πυροσβέστριες

πυροσβέστρια

πυροσβέστριες


γκλομπ

gklomp (romanization)
γκλοπ (alternative)
κλομπ (alternative)

(law enforcement) truncheon (UK), baton (US)


στόμιο υδροληψίας

head

στόμια υδροληψίας

στόμιο υδροληψίας • (stómio ydrolipsías) n (plural στόμια υδροληψίας)

el-noun

στόμια υδροληψίας

stómio ydrolipsías (romanization)
στόμια υδροληψίας (plural)


τροχονόμος

head

τροχονόμος • (trochonómos) m or f (plural τροχονόμοι)

trochonómos (romanization)
τροχονόμοι (plural)
τροχονόμος (nominative singular)
τροχονόμοι (nominative plural)
τροχονόμου (genitive singular)
τροχονόμων (genitive plural)
τροχονόμο (accusative singular)
τροχονόμους (accusative plural)
τροχονόμε (singular vocative)
τροχονόμοι (plural vocative)

τρο‧χο‧νό‧μος

τροχ(ός) (troch(ós), “wheel”) as in τροχαία (trochaía) + -ο- (infix) + -νόμος (-nómos, “of law”) in analogy to the word αστυνόμος (astynómos, “police officer”).


αστυνόμος

αστυνόμος • (astynómos) m or f (plural αστυνόμοι)

astynómos (romanization)
αστυνόμοι (plural)
αστυνόμος (nominative singular)
αστυνόμοι (nominative plural)
αστυνόμου (genitive singular)
αστυνόμων (genitive plural)
αστυνόμο (accusative singular)
αστυνόμους (accusative plural)
αστυνόμε (singular vocative)
αστυνόμοι (plural vocative)

α‧στυ‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστυνόμος (astunómos), from ἄστυ (ástu, “city”) + νόμος (nómos, “law”).

Ο αστυνόμος συλλαμβάνει τον εγκληματία.

The superintendent arrests the criminal.

(law enforcement) superintendent, major, captain (police ranks)


αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατία • (astynomokratía) f (plural αστυνομοκρατίες)

el-noun

αστυνομοκρατίες

astynomokratía (romanization)
αστυνομοκρατίες (plural)
αστυνομοκρατία (nominative singular)
αστυνομοκρατίες (nominative plural)
αστυνομοκρατίας (genitive singular)
αστυνομοκρατιών (genitive plural)
αστυνομοκρατία (accusative singular)
αστυνομοκρατίες (accusative plural)
αστυνομοκρατία (singular vocative)
αστυνομοκρατίες (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατίας

αστυνομοκρατιών

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

α‧στυ‧νο‧μο‧κρα‧τί‧α

αστυνομία (astynomía, “police”) + -ο- (-o-) + -κρατία (-kratía, “-cracy”).


ανθυπομοίραρχος

head

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχος • (anthypomoírarchos) m (plural ανθυπομοίραρχοι)

el-noun

ανθυπομοίραρχοι

anthypomoírarchos (romanization)
ανθυπομοίραρχοι (plural)
ανθυπομοίραρχος (nominative singular)
ανθυπομοίραρχοι (nominative plural)
ανθυπομοίραρχου (genitive singular)
ανθυπομοιράρχου (genitive singular)
ανθυπομοίραρχων (genitive plural)
ανθυπομοιράρχων (genitive plural)
ανθυπομοίραρχο (accusative singular)
ανθυπομοίραρχους (accusative plural)
ανθυπομοιράρχους (accusative plural)
ανθυπομοίραρχε (singular vocative)
ανθυπομοίραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπομοίραρχος

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχου

ανθυπομοιράρχου

ανθυπομοίραρχων

ανθυπομοιράρχων

ανθυπομοίραρχο

ανθυπομοίραρχους

ανθυπομοιράρχους

ανθυπομοίραρχε

ανθυπομοίραρχοι

(obsolete) second lieutenant (gendarmerie)


ανθυπαστυνόμος

head

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμος • (anthypastynómos) m or f (plural ανθυπαστυνόμοι)

el-noun

ανθυπαστυνόμοι

anthypastynómos (romanization)
ανθυπαστυνόμοι (plural)
ανθυπαστυνόμος (nominative singular)
ανθυπαστυνόμοι (nominative plural)
ανθυπαστυνόμου (genitive singular)
ανθυπαστυνόμων (genitive plural)
ανθυπαστυνόμο (accusative singular)
ανθυπαστυνόμους (accusative plural)
ανθυπαστυνόμε (singular vocative)
ανθυπαστυνόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπαστυνόμος

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμου

ανθυπαστυνόμων

ανθυπαστυνόμο

ανθυπαστυνόμους

ανθυπαστυνόμε

ανθυπαστυνόμοι


αποφυλακίζω

head

αποφυλακίζω • (apofylakízo)

el-verb

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι

αποφυλακίζω • (apofylakízo) (past αποφυλάκισα, passive αποφυλακίζομαι, ppp αποφυλακισμένος)

apofylakízo (romanization)
αποφυλάκισα (past)
αποφυλακίζομαι (passive)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)
αποφυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποφυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποφυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποφυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποφυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αποφυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
αποφυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας αποφυλακίσει (active participle past)
αποφυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποφυλακίσει (active infinitive-aorist)
αποφυλακιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧φυ‧λα‧κί‧ζω

Learnedly from απο- (apo-) + φυλακίζω (fylakízo), a calque of French désemprisonner.

(transitive) to discharge, release (prisoner)


καναντέρ

Compare French canadair, Italian canadair, Serbo-Croatian kanader / канадер, Macedonian канадер (kanader)

(firefighting, aviation) waterbomber (firefighting aircraft)


αστυνομικό τμήμα

head

αστυνομικά τμήματα

αστυνομικό τμήμα • (astynomikó tmíma) n (plural αστυνομικά τμήματα)

el-noun

αστυνομικά τμήματα

astynomikó tmíma (romanization)
αστυνομικά τμήματα (plural)


αστυνομικοκρατούμενος

head

αστυνομικοκρατούμενη

αστυνομικοκρατούμενο

αστυνομικοκρατούμενος • (astynomikokratoúmenos) m (feminine αστυνομικοκρατούμενη, neuter αστυνομικοκρατούμενο)

el-adj

αστυνομικοκρατούμενη

αστυνομικοκρατούμενο

astynomikokratoúmenos (romanization)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter)
αστυνομικοκρατούμενος (masculine nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter nominative singular)
αστυνομικοκρατούμενοι (masculine nominative)
αστυνομικοκρατούμενες (feminine nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενα (neuter nominative plural)
αστυνομικοκρατούμενου (genitive masculine singular)
αστυνομικοκρατούμενης (feminine genitive singular)
αστυνομικοκρατούμενου (genitive neuter singular)
αστυνομικοκρατούμενων (genitive masculine)
αστυνομικοκρατούμενων (feminine genitive plural)
αστυνομικοκρατούμενων (genitive neuter plural)
αστυνομικοκρατούμενο (accusative masculine singular)
αστυνομικοκρατούμενη (accusative feminine singular)
αστυνομικοκρατούμενο (accusative neuter singular)
αστυνομικοκρατούμενους (accusative masculine)
αστυνομικοκρατούμενες (accusative feminine plural)
αστυνομικοκρατούμενα (accusative neuter plural)
αστυνομικοκρατούμενε (masculine singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενη (feminine singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενο (neuter singular vocative)
αστυνομικοκρατούμενοι (masculine vocative)
αστυνομικοκρατούμενες (feminine plural vocative)
αστυνομικοκρατούμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-a

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-positive

Declension of αστυνομικοκρατούμενος

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-ος-η-ο

αστυνομικοκρατούμεν

el-decl-adj-table

αστυνομικοκρατούμενος (astynomikokratoúmenos)

αστυνομικοκρατούμενη (astynomikokratoúmeni)

αστυνομικοκρατούμενο (astynomikokratoúmeno)

αστυνομικοκρατούμενοι (astynomikokratoúmenoi)

αστυνομικοκρατούμενες (astynomikokratoúmenes)

αστυνομικοκρατούμενα (astynomikokratoúmena)

αστυνομικοκρατούμενου (astynomikokratoúmenou)

αστυνομικοκρατούμενης (astynomikokratoúmenis)

αστυνομικοκρατούμενων (astynomikokratoúmenon)

αστυνομικοκρατούμενους (astynomikokratoúmenous)

αστυνομικοκρατούμενε (astynomikokratoúmene)

police-ridden, (dominated by the police)

en-αστυνομικοκρατούμενος-el-adj-52Sip1aa


πυροσβεστική υπηρεσία

head

πυροσβεστικές υπηρεσίες

πυροσβεστική υπηρεσία • (pyrosvestikí ypiresía) f (plural πυροσβεστικές υπηρεσίες)

el-noun

πυροσβεστικές υπηρεσίες

pyrosvestikí ypiresía (romanization)
πυροσβεστικές υπηρεσίες (plural)

see tautonym πυροσβεστικό σώμα (pyrosvestikó sóma, “literally: firefighting body”) (official)

ellipsis: πυροσβεστική f (pyrosvestikí)

(firefighting) fire service literally: "fire extinguishing service"

en-πυροσβεστική_υπηρεσία-el-noun-upOZILw4


πυροσβεστικό σώμα

head

πυροσβεστικά σώματα

πυροσβεστικό σώμα • (pyrosvestikó sóma) n (plural πυροσβεστικά σώματα)

el-noun

πυροσβεστικά σώματα

pyrosvestikó sóma (romanization)
πυροσβεστικά σώματα (plural)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó), neuter of adjective πυροσβεστικός (pyrosvestikós, “fire extinguishing”) & the neuter noun σώμα (sóma) ("body', in sense "corps, organisation".

«Πυροσβεστικό Σώμα Ελλάδος» είναι ο επίσημος τίτλος της πυροσβεστικής υπηρεσίας στην Ελλάδα.
«Pyrosvestikó Sóma Elládos» eínai o epísimos títlos tis pyrosvestikís ypiresías stin Elláda.
"Hellenic Fire Service" [literally: Fire extinguishing Corps of Greece] is the official title of the fire service in Greece.

Τα πυροσβεστικά σώματα όλων των χωρών βοηθάνε το ένα το άλλο σε κάθε περίπτωση ανάγκης.

Fire brigades of all countries help each other in case of emergency.

Ta pyrosvestiká sómata ólon ton chorón voïtháne to éna to állo se káthe períptosi anágkis.

synonym: πυροσβεστική υπηρεσία f (pyrosvestikí ypiresía), ellipsis, colloquially: πυροσβεστική f (pyrosvestikí)

(firefighting) fire service, fire brigade, literally: "fire extinguishing corps"

αντιστράτηγος and υποστράτηγος for &

lieutenant fire general; major fire general; also military ranks


πυραγός

head

πυραγός • (pyragós) m or f (plural πυραγοί)

pyragós (romanization)
πυραγοί (plural)
πυραγός (nominative singular)
πυραγοί (nominative plural)
πυραγού (genitive singular)
πυραγών (genitive plural)
πυραγό (accusative singular)
πυραγούς (accusative plural)
πυραγέ (singular vocative)
πυραγοί (plural vocative)

From πυρ- (pyr-) + -αγός (-agós), in the pattern of λοχαγός (lochagós). See πυρ (pyr) and άγω (ágo).

and see ranks of Hellenic Fire Service at πυροσβεστικό σώμα


υποπυραγός

υποπυραγός • (ypopyragós) m or f (plural υποπυραγοί)

ypopyragós (romanization)
υποπυραγοί (plural)
υποπυραγός (nominative singular)
υποπυραγοί (nominative plural)
υποπυραγού (genitive singular)
υποπυραγών (genitive plural)
υποπυραγό (accusative singular)
υποπυραγούς (accusative plural)
υποπυραγέ (singular vocative)
υποπυραγοί (plural vocative)

υ‧πο‧πυ‧ρα‧γός

From υπο- (ypo-) + πυραγός (pyragós) < πυρ- (pyr-) + -αγός (-agós). See υπό (ypó, “under”), πυρ (pyr) (formal for "fire") and άγω (ágo, “lead to”).

Older spelling: ὑποπυραγός

For ranks of Hellenic Fire Service 'see πυροσβεστικό σώμα


σερίφης

σερίφης • (serífis) m (plural σερίφηδες)

serífis (romanization)
σερίφηδες (plural)
σερίφης (nominative singular)
σερίφηδες (nominative plural)
σερίφη (genitive singular)
σερίφηδων (genitive plural)
σερίφη (accusative singular)
σερίφηδες (accusative plural)
σερίφη (singular vocative)
σερίφηδες (plural vocative)

Borrowed from French shérif plus -ης (-is) ending, from English sheriff.


πυροσβεστήρας

πυροσβεστήρες

πυροσβεστήρας • (pyrosvestíras) m (plural πυροσβεστήρες)

el-noun

πυροσβεστήρες

pyrosvestíras (romanization)
πυροσβεστήρες (plural)
πυροσβεστήρας (nominative singular)
πυροσβεστήρες (nominative plural)
πυροσβεστήρα (genitive singular)
πυροσβεστήρων (genitive plural)
πυροσβεστήρα (accusative singular)
πυροσβεστήρες (accusative plural)
πυροσβεστήρα (singular vocative)
πυροσβεστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

πυροσβεστήρας

πυροσβεστήρες

πυροσβεστήρα

πυροσβεστήρων

πυροσβεστήρα

πυροσβεστήρες

πυροσβεστήρα

πυροσβεστήρες

πυ‧ρο‧σβε‧στή‧ρας

From πυρο- (pyro-) + Koine Greek σβεστήρ (sbestḗr, “extinguisher”) + -ας (-as), a calque of English fire extinguisher.


πυροσβεστικός

head

πυροσβεστική

πυροσβεστικό

πυροσβεστικός • (pyrosvestikós) m (feminine πυροσβεστική, neuter πυροσβεστικό)

el-adj

πυροσβεστική

πυροσβεστικό

pyrosvestikós (romanization)
πυροσβεστική (feminine)
πυροσβεστικό (neuter)
πυροσβεστικός (masculine nominative singular)
πυροσβεστική (feminine nominative singular)
πυροσβεστικό (neuter nominative singular)
πυροσβεστικοί (masculine nominative)
πυροσβεστικές (feminine nominative plural)
πυροσβεστικά (neuter nominative plural)
πυροσβεστικού (genitive masculine singular)
πυροσβεστικής (feminine genitive singular)
πυροσβεστικού (genitive neuter singular)
πυροσβεστικών (genitive masculine)
πυροσβεστικών (feminine genitive plural)
πυροσβεστικών (genitive neuter plural)
πυροσβεστικό (accusative masculine singular)
πυροσβεστική (accusative feminine singular)
πυροσβεστικό (accusative neuter singular)
πυροσβεστικούς (accusative masculine)
πυροσβεστικές (accusative feminine plural)
πυροσβεστικά (accusative neuter plural)
πυροσβεστικέ (masculine singular vocative)
πυροσβεστική (feminine singular vocative)
πυροσβεστικό (neuter singular vocative)
πυροσβεστικοί (masculine vocative)
πυροσβεστικές (feminine plural vocative)
πυροσβεστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of πυροσβεστικός

el-decl-adj-table

πυροσβεστικός (pyrosvestikós)

πυροσβεστική (pyrosvestikí)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυροσβεστικές (pyrosvestikés)

πυροσβεστικά (pyrosvestiká)

πυροσβεστικού (pyrosvestikoú)

πυροσβεστικής (pyrosvestikís)

πυροσβεστικού (pyrosvestikoú)

πυροσβεστικών (pyrosvestikón)

πυροσβεστικών (pyrosvestikón)

πυροσβεστικών (pyrosvestikón)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστική (pyrosvestikí)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστικούς (pyrosvestikoús)

πυροσβεστικές (pyrosvestikés)

πυροσβεστικά (pyrosvestiká)

πυροσβεστικέ (pyrosvestiké)

πυροσβεστική (pyrosvestikí)

πυροσβεστικό (pyrosvestikó)

πυροσβεστικοί (pyrosvestikoí)

πυροσβεστικές (pyrosvestikés)

πυροσβεστικά (pyrosvestiká)

πυ‧ρο‧σβε‧στι‧κός

Learnedly from πυροσβέστ(ης) (pyrosvést(is)) + -ικός (-ikós).

af

πυροσβέστης<alt:πυροσβέστ(ης)>

fire extinguishing, firefighting (attributive)


στρούγκα

head

στρούγκα • (stroúgka) f (plural στρούγκες)

stroúgka (romanization)
στρούγκες (plural)

Compare Albanian shtrungë, Aromanian strungã, Serbo-Croatian strȕga /стру̏га.

cog

strȕga//стру̏га

goat or sheep fence, fold, pen
(derogatory) prison