κλίνω

head

κλίνω • (klíno)

el-verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)

klíno (romanization)
έκλινα (imperfect)
έκλινα (past)
κλίνομαι (passive)
κλίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
κλίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κλίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κλιθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κλίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κλίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κλίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κλιθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κλίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
κλίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κλίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κλιθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κλίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κλίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κλινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κλιθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κλίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κλίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κλιθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κλίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κλίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κλίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κλιθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κλιθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έκλινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έκλινα (active first-person indicative past perfective singular)
κλινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
κλίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έκλινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έκλινες (active indicative past perfective second-person singular)
κλινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
κλίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έκλινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έκλινε (active indicative past perfective singular third-person)
κλινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κλίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κλίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κλίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
κλινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κλιθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κλίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κλίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
κλινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
κλιθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έκλιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κλίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έκλιναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίναν (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
κλίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κλινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
κλίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κλιθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κλίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κλίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κλίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κλιθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κλίνε (active imperative imperfective second-person singular)
κλίνε (active imperative perfective second-person singular)
κλίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
κλίντε (active imperative perfective plural second-person)
κλίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κλιθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κλίνοντας (active participle present)
κλινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κλίνει (active participle past)
κλιμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{κεκλιμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
κλίνει (active infinitive-aorist)
κλιθεί (infinitive-aorist passive)

κλείνω (kleíno)

κλιτός

not to be confused with κλητός (klitós; ) or κλυτός (klutós, )

(intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate


πικρός

head

πικρός • (pikrós) m (feminine πικρή, neuter πικρό)

pikrós (romanization)
πικρή (feminine)
πικρό (neuter)
πικρός (masculine nominative singular)
πικρή (feminine nominative singular)
πικρό (neuter nominative singular)
πικροί (masculine nominative plural)
πικρές (feminine nominative plural)
πικρά (neuter nominative plural)
πικρού (genitive masculine singular)
πικρής (feminine genitive singular)
πικρού (genitive neuter singular)
πικρών (genitive masculine plural)
πικρών (feminine genitive plural)
πικρών (genitive neuter plural)
πικρό (accusative masculine singular)
πικρή (accusative feminine singular)
πικρό (accusative neuter singular)
πικρούς (accusative masculine plural)
πικρές (accusative feminine plural)
πικρά (accusative neuter plural)
πικρέ (masculine singular vocative)
πικρή (feminine singular vocative)
πικρό (neuter singular vocative)
πικροί (masculine plural vocative)
πικρές (feminine plural vocative)
πικρά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
πικρότερος (masculine nominative singular)
πικρότερη (feminine nominative singular)
πικρότερο (neuter nominative singular)
πικρότεροι (masculine nominative plural)
πικρότερες (feminine nominative plural)
πικρότερα (neuter nominative plural)
πικρότερου (genitive masculine singular)
πικρότερης (feminine genitive singular)
πικρότερου (genitive neuter singular)
πικρότερων (genitive masculine plural)
πικρότερων (feminine genitive plural)
πικρότερων (genitive neuter plural)
πικρότερο (accusative masculine singular)
πικρότερη (accusative feminine singular)
πικρότερο (accusative neuter singular)
πικρότερους (accusative masculine plural)
πικρότερες (accusative feminine plural)
πικρότερα (accusative neuter plural)
πικρότερε (masculine singular vocative)
πικρότερη (feminine singular vocative)
πικρότερο (neuter singular vocative)
πικρότεροι (masculine plural vocative)
πικρότερες (feminine plural vocative)
πικρότερα (neuter plural vocative)
πικρότατος (masculine nominative singular)
πικρότατη (feminine nominative singular)
πικρότατο (neuter nominative singular)
πικρότατοι (masculine nominative plural)
πικρότατες (feminine nominative plural)
πικρότατα (neuter nominative plural)
πικρότατου (genitive masculine singular)
πικρότατης (feminine genitive singular)
πικρότατου (genitive neuter singular)
πικρότατων (genitive masculine plural)
πικρότατων (feminine genitive plural)
πικρότατων (genitive neuter plural)
πικρότατο (accusative masculine singular)
πικρότατη (accusative feminine singular)
πικρότατο (accusative neuter singular)
πικρότατους (accusative masculine plural)
πικρότατες (accusative feminine plural)
πικρότατα (accusative neuter plural)
πικρότατε (masculine singular vocative)
πικρότατη (feminine singular vocative)
πικρότατο (neuter singular vocative)
πικρότατοι (masculine plural vocative)
πικρότατες (feminine plural vocative)
πικρότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο πικρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πικρός, etc.)

el-decl-adj-table

πικρότερος •

πικρότεροι •

πικρότερες •

πικρότερου •

πικρότερης •

πικρότερου •

πικρότερων •

πικρότερων •

πικρότερων •

πικρότερους •

πικρότερες •

πικρότεροι •

πικρότερες •

πικρότατος •

πικρότατοι •

πικρότατες •

πικρότατου •

πικρότατης •

πικρότατου •

πικρότατων •

πικρότατων •

πικρότατων •

πικρότατους •

πικρότατες •

πικρότατοι •

πικρότατες •


πάπλωμα

head

πάπλωμα • (páploma) n

el-noun

πάπλωμα • (páploma) n

páploma (romanization)
πάπλωμα (nominative singular)
παπλώματα (nominative plural)
παπλώματος (genitive singular)
παπλωμάτων (genitive plural)
πάπλωμα (accusative singular)
παπλώματα (accusative plural)
πάπλωμα (singular vocative)
παπλώματα (plural vocative)

→ Romanian: plapumă


ακορντεόν

head

ακορντεόν • (akornteón) n (indeclinable)


χίμαιρα

χίμαιρα • (chímaira) f (plural χίμαιρες)

chímaira (romanization)
χίμαιρες (plural)
χίμαιρα (nominative singular)
χίμαιρες (nominative plural)
χίμαιρας (genitive singular)
χιμαιρών (genitive plural)
χίμαιρα (accusative singular)
χίμαιρες (accusative plural)
χίμαιρα (singular vocative)
χίμαιρες (plural vocative)

(mythology) chimera, chimaera (a monster)

(biology) chimera, chimaera (an organism consisting of genetically different parts)


συντροφιά

συντροφιά • (syntrofiá) f (plural συντροφιές)

syntrofiá (romanization)
συντροφιές (plural)
συντροφιά (nominative singular)
συντροφιές (nominative plural)
συντροφιάς (genitive singular)
συντροφιών (genitive plural)
συντροφιά (accusative singular)
συντροφιές (accusative plural)
συντροφιά (singular vocative)
συντροφιές (plural vocative)

→ Romanian: sindrofie


ναρκωτικό

ναρκωτικό • (narkotikó) n (plural ναρκωτικά)

narkotikó (romanization)
ναρκωτικά (plural)
ναρκωτικό (nominative singular)
ναρκωτικά (nominative plural)
ναρκωτικού (genitive singular)
ναρκωτικών (genitive plural)
ναρκωτικό (accusative singular)
ναρκωτικά (accusative plural)
ναρκωτικό (singular vocative)
ναρκωτικά (plural vocative)

να‧ρκω‧τι‧κό


Ινδός

Ινδός • (Indós) m (plural Ινδοί, feminine Ινδή)

Indós (romanization)
Ινδοί (plural)
Ινδή (feminine)
Ινδός (nominative singular)
Ινδοί (nominative plural)
Ινδού (genitive singular)
Ινδών (genitive plural)
Ινδό (accusative singular)
Ινδούς (accusative plural)
Ινδέ (singular vocative)
Ινδοί (plural vocative)

Indian, a male person from India or of Indian nationality.


τουρκικά

tourkiká (romanization)
τουρκικά (nominative plural)
τουρκικών (genitive plural)
τουρκικά (accusative plural)
τουρκικά (plural vocative)


ποδόσφαιρο

ποδόσφαιρο • (podósfairo) n (plural ποδόσφαιρα)

podósfairo (romanization)
ποδόσφαιρα (plural)
ποδόσφαιρο (nominative singular)
ποδόσφαιρα (nominative plural)
ποδοσφαίρου (genitive singular)
ποδόσφαιρου (genitive singular)
ποδοσφαίρων (genitive plural)
ποδόσφαιρων (genitive plural)
ποδόσφαιρο (accusative singular)
ποδόσφαιρα (accusative plural)
ποδόσφαιρο (singular vocative)
ποδόσφαιρα (plural vocative)

el-decl-noun

Note: Genitive plural is rare and not easily used.

πο‧δό‧σφαι‧ρο

Calque of English football with ποδο- (podo-, “from Ancient Greek πούς, ποδός”) + -σφαιρο (-sfairo, “from σφαῖρᾰ (sphaîra)”). First attested 1895.

af

from <i class="Polyt mention" lang="grc">σφαῖρᾰ</i> (sphaîra)

association football
association football

(soccer) football, soccer, association football


λευκό

head

λευκό • (lefkó)

λευκός λευκός#Greek

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of λευκός (lefkós).


λευκό

lefkó (romanization)
λευκά (plural)
λευκό (nominative singular)
λευκά (nominative plural)
λευκού (genitive singular)
λευκών (genitive plural)
λευκό (accusative singular)
λευκά (accusative plural)
λευκό (singular vocative)
λευκά (plural vocative)

Έριξα λευκό.


γκρίζος

γκρίζος • (gkrízos) m (feminine γκρίζα, neuter γκρίζο)

gkrízos (romanization)
γκρίζα (feminine)
γκρίζο (neuter)
γκρίζος (masculine nominative singular)
γκρίζα (feminine nominative singular)
γκρίζο (neuter nominative singular)
γκρίζοι (masculine nominative plural)
γκρίζες (feminine nominative plural)
γκρίζα (neuter nominative plural)
γκρίζου (genitive masculine singular)
γκρίζας (feminine genitive singular)
γκρίζου (genitive neuter singular)
γκρίζων (genitive masculine plural)
γκρίζων (feminine genitive plural)
γκρίζων (genitive neuter plural)
γκρίζο (accusative masculine singular)
γκρίζα (accusative feminine singular)
γκρίζο (accusative neuter singular)
γκρίζους (accusative masculine plural)
γκρίζες (accusative feminine plural)
γκρίζα (accusative neuter plural)
γκρίζε (masculine singular vocative)
γκρίζα (feminine singular vocative)
γκρίζο (neuter singular vocative)
γκρίζοι (masculine plural vocative)
γκρίζες (feminine plural vocative)
γκρίζα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο γκρίζος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο γκρίζος, etc.)

From Venetian grixo (“grey”), derived through the medium of Old French or Occitan from Frankish *grīs, from Proto-Germanic *grīsaz (“grey”).


αψέντι

apsénti (romanization)
αψέντια (plural)
αψέντι (nominative singular)
αψέντια (nominative plural)
αψεντιού (genitive singular)
αψεντιών (genitive plural)
αψέντι (accusative singular)
αψέντια (accusative plural)
αψέντι (singular vocative)
αψέντια (plural vocative)

An αντιδάνειο (antidáneio, “repatriated loanword”): Borrowed from French absinthe, from Ancient Greek ἄψινθος (ápsinthos, “wormwood”).


αμάξι

amáxi (romanization)
αμάξια (plural)
αμάξι (nominative singular)
αμάξια (nominative plural)
αμαξιού (genitive singular)
αμαξιών (genitive plural)
αμάξι (accusative singular)
αμάξια (accusative plural)
αμάξι (singular vocative)
αμάξια (plural vocative)


ακτίνα

aktína (romanization)
ακτίνες (plural)
ακτίνα (nominative singular)
ακτίνες (nominative plural)
ακτίνας (genitive singular)
ακτίνων (genitive plural)
ακτίνα (accusative singular)
ακτίνες (accusative plural)
ακτίνα (singular vocative)
ακτίνες (plural vocative)

(physics) light ray, beam of light, X-ray (or other radiation)

σε ακτίνα 200 χιλιομέτρων

(geometry) radius (dimension of a circle, physical line)


θυμωμένος

head

θυμωμένος • (thymoménos) m (feminine θυμωμένη, neuter θυμωμένο)

thymoménos (romanization)
θυμωμένη (feminine)
θυμωμένο (neuter)
θυμωμένος (masculine nominative singular)
θυμωμένη (feminine nominative singular)
θυμωμένο (neuter nominative singular)
θυμωμένοι (masculine nominative plural)
θυμωμένες (feminine nominative plural)
θυμωμένα (neuter nominative plural)
θυμωμένου (genitive masculine singular)
θυμωμένης (feminine genitive singular)
θυμωμένου (genitive neuter singular)
θυμωμένων (genitive masculine plural)
θυμωμένων (feminine genitive plural)
θυμωμένων (genitive neuter plural)
θυμωμένο (accusative masculine singular)
θυμωμένη (accusative feminine singular)
θυμωμένο (accusative neuter singular)
θυμωμένους (accusative masculine plural)
θυμωμένες (accusative feminine plural)
θυμωμένα (accusative neuter plural)
θυμωμένε (masculine singular vocative)
θυμωμένη (feminine singular vocative)
θυμωμένο (neuter singular vocative)
θυμωμένοι (masculine plural vocative)
θυμωμένες (feminine plural vocative)
θυμωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θυμωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θυμωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

θυμωμένους •

θυ‧μω‧μέ‧νος

Perfect passive participle of θυμώνω (thymóno, “to anger, I make angry”), a verb without passive voice forms.


δόντι

dónti (romanization)
δόντια (plural)
δόντι (nominative singular)
δόντια (nominative plural)
δοντιού (genitive singular)
δοντιών (genitive plural)
δόντι (accusative singular)
δόντια (accusative plural)
δόντι (singular vocative)
δόντια (plural vocative)

From Byzantine Greek δόντιν (dóntin), δόντιον (dóntion), from Ancient Greek *ὀδόντιον (*odóntion), diminutive of ὀδούς, ὀδόντος (odoús, odóntos), from Proto-Indo-European *h₃dónts (“tooth”).
Compare Mariupol Greek дъонд (ðond).


γωνία

gonía (romanization)
γωνίες (plural)
γωνία (nominative singular)
γωνίες (nominative plural)
γωνίας (genitive singular)
γωνιών (genitive plural)
γωνία (accusative singular)
γωνίες (accusative plural)
γωνία (singular vocative)
γωνίες (plural vocative)

Ottoman Turkish: گونیه (günye)

Borrowed from Ancient Greek γωνία (gōnía).


τραγούδι

head

τραγούδι • (tragoúdi) n (plural τραγούδια)

tragoúdi (romanization)
τραγούδια (plural)
τραγούδι (nominative singular)
τραγούδια (nominative plural)
τραγουδιού (genitive singular)
τραγουδιών (genitive plural)
τραγούδι (accusative singular)
τραγούδια (accusative plural)
τραγούδι (singular vocative)
τραγούδια (plural vocative)

From Byzantine Greek τραγούδιν (tragoúdin), from the verb τραγουδώ (tragoudṓ).
Cognate with Mariupol Greek траго́дъ (trahóð).

Coordinate term: νανούρισμα (nanoúrisma)

χαρούμενο τραγούδι


παλτό

paltó (romanization)
παλτά (plural)
παλτό (nominative singular)
παλτά (nominative plural)
παλτού (genitive singular)
παλτών (genitive plural)
παλτό (accusative singular)
παλτά (accusative plural)
παλτό (singular vocative)
παλτά (plural vocative)


σφεντόνα

σφεντόνα • (sfentóna) f (plural σφεντόνες)

sfentóna (romanization)
σφεντόνες (plural)
σφεντόνα (nominative singular)
σφεντόνες (nominative plural)
σφεντόνας (genitive singular)
σφεντονών (genitive plural)
σφεντόνα (accusative singular)
σφεντόνες (accusative plural)
σφεντόνα (singular vocative)
σφεντόνες (plural vocative)

From Ancient Greek σφενδόνη (sphendónē, “sling”).


βάρκα

várka (romanization)
βάρκες (plural)
βάρκα (nominative singular)
βάρκες (nominative plural)
βάρκας (genitive singular)
βάρκα (accusative singular)
βάρκες (accusative plural)
βάρκα (singular vocative)
βάρκες (plural vocative)

→ Aromanian: varcã

Inherited from Byzantine Greek βάρκα (bárka) attested in the 6ᵗʰ century (John the Lydian), a medieval αντδιάνειο n (antdiáneio, “repatriated loanword”) from Late Latin barca, from Vulgar Latin *bārica, from Latin bāris (“Egyptian shallow wide flat-bottomed river boat”), from Ancient Greek βᾶρις (bâris), from Demotic br, from Egyptian bꜣjr, further origin uncertain.


κύλινδρος

head

κύλινδρος • (kýlindros) m (plural κύλινδροι)

kýlindros (romanization)
κύλινδροι (plural)

From Ancient Greek κύλινδρος (kúlindros).


κόστος

kóstos (romanization)
κόστη (plural)
κόστος (nominative singular)
κόστη (nominative plural)
κόστους (genitive singular)
κοστών (genitive plural)
κόστος (accusative singular)
κόστη (accusative plural)
κόστος (singular vocative)
κόστη (plural vocative)


στοπ

τα στοπ

(automotive, in the plural) brake lights


καλόγερος

καλόγερος • (kalógeros) m (plural καλόγεροι)

kalógeros (romanization)
καλόγεροι (plural)
καλόγερος (nominative singular)
καλόγεροι (nominative plural)
καλόγερου (genitive singular)
καλόγερων (genitive plural)
καλόγερο (accusative singular)
καλόγερους (accusative plural)
καλόγερε (singular vocative)
καλόγεροι (plural vocative)

→ Italian: Calogero (Proper name)

→ Aromanian: cãlugãr

→ Portuguese: calouro

→ Romanian: călugăr

→ Serbo-Croatian: kaluđer

→ Bulgarian: калугер (kaluger)

→ Sicilian: Calòjiru, Caloriu (Proper name)

From Koine Greek καλόγηρος (kalógēros), from καλός (kalós, “good”) + γῆρας (gêras, “old age”).


ύφεση

ýfesi (romanization)
υφέσεις (plural)
ύφεση (nominative singular)
υφέσεις (nominative plural)
ύφεσης (genitive singular)
υφέσεων (genitive plural)
ύφεση (accusative singular)
υφέσεις (accusative plural)
ύφεση (singular vocative)
υφέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: υφέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υφέσεως •

From Koine Greek ὕφεσις (húphesis, “slackness of string on a musical instrument”), from Ancient Greek ὑφίημι (huphíēmi, “to lower”).

der

Στη δεκαετία του 80, υπήρξε ύφεση μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ.
Sti dekaetía tou 80, ypírxe ýfesi metaxý ton IPA kai tis ESSD.
In the 1980s, there was a détente between the US and the USSR.

(politics) détente (relaxing of tension between countries)

Το 2008 ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική ύφεση.

In 2008, the global economic downturn began.

To 2008 xekínise i pagkósmia oikonomikí ýfesi.

(economics) recession, downturn, slump, depression (period of reduced economic activity)

Το Κοντσέρτο για Φαγκότο σε σι ύφεση ματζόρε του Μότσαρτ.

The Concerto for Bassoon in B-flat major by Mozart.

To Kontsérto gia Fagkóto se si ýfesi matzóre tou Mótsart.

(music, of notes) flat (lowered by one semitone)

Ο βιολιστής έπαιξε λάθος νότα, διότι ο αντιγραφέας ξέχασε να βάλει ύφεση μπροστά στη νότα.

The violinist played the wrong note since the copyist forgot to put a flat in front of the note.

O violistís épaixe láthos nóta, dióti o antigraféas xéchase na válei ýfesi brostá sti nóta.

Υπάρχει βαρομετρική ύφεση πάνω από την Κρήτη.

There's a barometric depression over Crete.

Ypárchei varometrikí ýfesi páno apó tin Kríti.

(meteorology) depression (area of lowered air pressure)


ηλεκτρικός

head

ηλεκτρικός • (ilektrikós) m (feminine ηλεκτρική, neuter ηλεκτρικό)

ilektrikós (romanization)
ηλεκτρική (feminine)
ηλεκτρικό (neuter)
ηλεκτρικός (masculine nominative singular)
ηλεκτρική (feminine nominative singular)
ηλεκτρικό (neuter nominative singular)
ηλεκτρικοί (masculine nominative plural)
ηλεκτρικές (feminine nominative plural)
ηλεκτρικά (neuter nominative plural)
ηλεκτρικού (genitive masculine singular)
ηλεκτρικής (feminine genitive singular)
ηλεκτρικού (genitive neuter singular)
ηλεκτρικών (genitive masculine plural)
ηλεκτρικών (feminine genitive plural)
ηλεκτρικών (genitive neuter plural)
ηλεκτρικό (accusative masculine singular)
ηλεκτρική (accusative feminine singular)
ηλεκτρικό (accusative neuter singular)
ηλεκτρικούς (accusative masculine plural)
ηλεκτρικές (accusative feminine plural)
ηλεκτρικά (accusative neuter plural)
ηλεκτρικέ (masculine singular vocative)
ηλεκτρική (feminine singular vocative)
ηλεκτρικό (neuter singular vocative)
ηλεκτρικοί (masculine plural vocative)
ηλεκτρικές (feminine plural vocative)
ηλεκτρικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηλεκτρικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλεκτρικός, etc.)

el-decl-adj-table

ηλεκτρικός •

ηλεκτρικοί •

ηλεκτρικές •

ηλεκτρικού •

ηλεκτρικής •

ηλεκτρικού •

ηλεκτρικών •

ηλεκτρικών •

ηλεκτρικών •

ηλεκτρικούς •

ηλεκτρικές •

ηλεκτρικοί •

ηλεκτρικές •

electrical, electric (describing a domestic or other installation)

(figuratively) electric (describing the quality of the sound produced by an instrument)


κυβερνήτης

head

κυβερνήτης • (kyvernítis) m (plural κυβερνήτες)

kyvernítis (romanization)
κυβερνήτες (plural)
κυβερνήτης (nominative singular)
κυβερνήτες (nominative plural)
κυβερνήτη (genitive singular)
κυβερνητών (genitive plural)
κυβερνήτη (accusative singular)
κυβερνήτες (accusative plural)
κυβερνήτη (singular vocative)
κυβερνήτες (plural vocative)

el-decl-noun

* The vocative singular κυβερνήτα is used in the phrase "Κύριε Κυβερνήτα".

From Ancient Greek κυβερνήτης (kubernḗtēs).


αληθής

head

αληθής • (alithís) m (feminine αληθής, neuter αληθές)

alithís (romanization)
αληθής (feminine)
αληθές (neuter)
αληθής (masculine nominative singular)
αληθής (feminine nominative singular)
αληθές (neuter nominative singular)
αληθείς (masculine nominative plural)
αληθείς (feminine nominative plural)
αληθή (neuter nominative plural)
αληθούς (genitive masculine singular)
αληθούς (feminine genitive singular)
αληθούς (genitive neuter singular)
αληθών (genitive masculine plural)
αληθών (feminine genitive plural)
αληθών (genitive neuter plural)
αληθή (accusative masculine singular)
αληθή (accusative feminine singular)
αληθές (accusative neuter singular)
αληθείς (accusative masculine plural)
αληθείς (accusative feminine plural)
αληθή (accusative neuter plural)
αληθή (masculine singular vocative)
αληθής (masculine singular vocative)
αληθής (feminine singular vocative)
αληθές (neuter singular vocative)
αληθείς (masculine plural vocative)
αληθείς (feminine plural vocative)
αληθή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
αληθέστερος (masculine nominative singular)
αληθέστερη (feminine nominative singular)
αληθέστερο (neuter nominative singular)
αληθέστεροι (masculine nominative plural)
αληθέστερες (feminine nominative plural)
αληθέστερα (neuter nominative plural)
αληθέστερου (genitive masculine singular)
αληθέστερης (feminine genitive singular)
αληθέστερου (genitive neuter singular)
αληθέστερων (genitive masculine plural)
αληθέστερων (feminine genitive plural)
αληθέστερων (genitive neuter plural)
αληθέστερο (accusative masculine singular)
αληθέστερη (accusative feminine singular)
αληθέστερο (accusative neuter singular)
αληθέστερους (accusative masculine plural)
αληθέστερες (accusative feminine plural)
αληθέστερα (accusative neuter plural)
αληθέστερε (masculine singular vocative)
αληθέστερη (feminine singular vocative)
αληθέστερο (neuter singular vocative)
αληθέστεροι (masculine plural vocative)
αληθέστερες (feminine plural vocative)
αληθέστερα (neuter plural vocative)
αληθέστατος (masculine nominative singular)
αληθέστατη (feminine nominative singular)
αληθέστατο (neuter nominative singular)
αληθέστατοι (masculine nominative plural)
αληθέστατες (feminine nominative plural)
αληθέστατα (neuter nominative plural)
αληθέστατου (genitive masculine singular)
αληθέστατης (feminine genitive singular)
αληθέστατου (genitive neuter singular)
αληθέστατων (genitive masculine plural)
αληθέστατων (feminine genitive plural)
αληθέστατων (genitive neuter plural)
αληθέστατο (accusative masculine singular)
αληθέστατη (accusative feminine singular)
αληθέστατο (accusative neuter singular)
αληθέστατους (accusative masculine plural)
αληθέστατες (accusative feminine plural)
αληθέστατα (accusative neuter plural)
αληθέστατε (masculine singular vocative)
αληθέστατη (feminine singular vocative)
αληθέστατο (neuter singular vocative)
αληθέστατοι (masculine plural vocative)
αληθέστατες (feminine plural vocative)
αληθέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

vocative masculine as in the accusative (rarely, in some grammars as in the nominative). For Katharevousa, as in neuter nominative (cf. inflection in Ancient Greek).

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αληθής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αληθής, etc.)

el-decl-adj-table

αληθέστερος •

αληθέστερη •

αληθέστερο •

αληθέστεροι •

αληθέστερες •

αληθέστερα •

αληθέστερου •

αληθέστερης •

αληθέστερου •

αληθέστερων •

αληθέστερων •

αληθέστερων •

αληθέστερο •

αληθέστερη •

αληθέστερο •

αληθέστερους •

αληθέστερες •

αληθέστερα •

αληθέστερε •

αληθέστερη •

αληθέστερο •

αληθέστεροι •

αληθέστερες •

αληθέστερα •

αληθέστατος •

αληθέστατη •

αληθέστατο •

αληθέστατοι •

αληθέστατες •

αληθέστατα •

αληθέστατου •

αληθέστατης •

αληθέστατου •

αληθέστατων •

αληθέστατων •

αληθέστατων •

αληθέστατο •

αληθέστατη •

αληθέστατο •

αληθέστατους •

αληθέστατες •

αληθέστατα •

αληθέστατε •

αληθέστατη •

αληθέστατο •

αληθέστατοι •

αληθέστατες •

αληθέστατα •

From Ancient Greek ᾰ̓ληθής (alēthḗs, “true”).

(logic, computing, formal) true (in Boolean logic)

πιστός

representative, accurate; of an image, portrait


παγωτό

pagotó (romanization)
παγωτά (plural)
παγωτό (nominative singular)
παγωτά (nominative plural)
παγωτού (genitive singular)
παγωτών (genitive plural)
παγωτό (accusative singular)
παγωτά (accusative plural)
παγωτό (singular vocative)
παγωτά (plural vocative)

From the stem παγ- (pag-) (from the same root as πήγνυμι (pígnymi)) and the suffix -ωτό (-otó), cf. -ωτός (-otós).


αιτιατική

head

αιτιατική • (aitiatikí) f (plural αιτιατικές)

aitiatikí (romanization)
αιτιατικές (plural)
αιτιατική (nominative singular)
αιτιατικές (nominative plural)
αιτιατικής (genitive singular)
αιτιατικών (genitive plural)
αιτιατική (accusative singular)
αιτιατικές (accusative plural)
αιτιατική (singular vocative)
αιτιατικές (plural vocative)

From Ancient Greek αἰτιᾱτική (aitiātikḗ), from αἰτιᾱτός (aitiātós, “effect”).

αιτιατική πτώση ― aitiatikí ptósi ― accusative case


κεφαλαίο

κεφαλαίο • (kefalaío) n (plural κεφαλαία)

kefalaío (romanization)
κεφαλαία (plural)
κεφαλαίο (nominative singular)
κεφαλαία (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφαλαίο (accusative singular)
κεφαλαία (accusative plural)
κεφαλαίο (singular vocative)
κεφαλαία (plural vocative)

(typography) majuscule, capital letter, uppercase letter

(typography) numbered paragraph, section or chapter


κιονόκρανο

κιονόκρανο • (kionókrano) n (plural κιονόκρανα)

kionókrano (romanization)
κιονόκρανα (plural)
κιονόκρανο (nominative singular)
κιονόκρανα (nominative plural)
κιονόκρανου (genitive singular)
κιονόκρανων (genitive plural)
κιονόκρανο (accusative singular)
κιονόκρανα (accusative plural)
κιονόκρανο (singular vocative)
κιονόκρανα (plural vocative)

κι‧ο‧νό‧κρα‧νο

From Koine Greek κιονόκρανον (kionókranon) from κίων (kíōn) (genitive κίονος (kíonos) + *κρανον (see κρανίον (kraníon).

(architecture) capital (top part of column)


υπουργός

υπουργός • (ypourgós) m or f (plural υπουργοί)

ypourgós (romanization)
υπουργοί (plural)
υπουργός (nominative singular)
υπουργοί (nominative plural)
υπουργού (genitive singular)
υπουργών (genitive plural)
υπουργό (accusative singular)
υπουργούς (accusative plural)
υπουργέ (singular vocative)
υπουργοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὑπουργός (hupourgós, “servant, helper”), from ὑπό (hupó, “under”) + -ουργός (-ourgós, “worker”) (see ἔργον (érgon, “work”)).
The modern sense is a semantic loan from Italian ministro.

suf

Ο υπουργός υγείας παραιτήθηκε μετά το σκάνδαλο.

The health minister resigned after the scandal.

O ypourgós ygeías paraitíthike metá to skándalo.

(government) minister, secretary (politician who heads a ministry or department)


υποδοχή

head

υποδοχή • (ypodochí) f (plural υποδοχές)

ypodochí (romanization)
υποδοχές (plural)
υποδοχή (nominative singular)
υποδοχές (nominative plural)
υποδοχής (genitive singular)
υποδοχών (genitive plural)
υποδοχή (accusative singular)
υποδοχές (accusative plural)
υποδοχή (singular vocative)
υποδοχές (plural vocative)

From Ancient Greek ὑποδοχή (hupodokhḗ), from Ancient Greek ὑποδέχομαι (hupodékhomai).

υποδοχή για USB

(electricity, techonology) port, slot (opening into which a plug or other connecting part is designed to fit)

υποδοχή τής μπάλας ύστερα από σερβίς

(volleyball) pass, reception (any form of attack)


στιγμιαίος καφές

στιγμιαίος καφές

στιγμιαίοι καφέδες

στιγμιαίος καφές • (stigmiaíos kafés) m (plural στιγμιαίοι καφέδες)

el-noun

στιγμιαίοι καφέδες

στιγμιαίος καφές

stigmiaíos kafés (romanization)
στιγμιαίοι καφέδες (plural)


στατιστική

head

στατιστική • (statistikí) f (plural στατιστικές)

statistikí (romanization)
στατιστικές (plural)
στατιστική (nominative singular)
στατιστικές (nominative plural)
στατιστικής (genitive singular)
στατιστικών (genitive plural)
στατιστική (accusative singular)
στατιστικές (accusative plural)
στατιστική (singular vocative)
στατιστικές (plural vocative)


αμμωνία

ammonía (romanization)
αμμωνία (nominative singular)
αμμωνίας (genitive singular)
αμμωνία (accusative singular)
αμμωνία (singular vocative)


λοχαγός

λοχαγός • (lochagós) m or f (plural λοχαγοί)

lochagós (romanization)
λοχαγοί (plural)
λοχαγός (nominative singular)
λοχαγοί (nominative plural)
λοχαγού (genitive singular)
λοχαγών (genitive plural)
λοχαγό (accusative singular)
λοχαγούς (accusative plural)
λοχαγέ (singular vocative)
λοχαγοί (plural vocative)

(military) the rank of captain in the British and US armies with the NATO grade OF-2


καπέλο

kapélo (romanization)
καπέλα (plural)
καπέλο (nominative singular)
καπέλα (nominative plural)
καπέλου (genitive singular)
καπέλων (genitive plural)
καπέλο (accusative singular)
καπέλα (accusative plural)
καπέλο (singular vocative)
καπέλα (plural vocative)

Borrowed from Italian cappello, from Early Medieval Latin cappellus, from Late Latin cappa.

(figuratively, economics) illegal surcharge


τερματοφύλακας

τερματοφύλακες

τερματοφύλακας • (termatofýlakas) m or f (plural τερματοφύλακες)

el-noun

τερματοφύλακες

termatofýlakas (romanization)
τερματοφύλακες (plural)
τερματοφύλακας (nominative singular)
τερματοφύλακες (nominative plural)
τερματοφύλακα (genitive singular)
τερματοφυλάκων (genitive plural)
τερματοφύλακα (accusative singular)
τερματοφύλακες (accusative plural)
τερματοφύλακα (singular vocative)
τερματοφύλακες (plural vocative)

el-decl-noun

τερματοφύλακας

τερματοφύλακες

τερματοφύλακα

τερματοφυλάκων

τερματοφύλακα

τερματοφύλακες

τερματοφύλακα

τερματοφύλακες

τέρμα (térma, “goal”) + φύλακας (fýlakas, “gatekeeper”)


τύφλωση

head

τύφλωση • (týflosi) f (plural τυφλώσεις)

týflosi (romanization)
τυφλώσεις (plural)
τύφλωση (nominative singular)
τυφλώσεις (nominative plural)
τύφλωσης (genitive singular)
τυφλώσεων (genitive plural)
τύφλωση (accusative singular)
τυφλώσεις (accusative plural)
τύφλωση (singular vocative)
τυφλώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: τυφλώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: τυφλώσεως •


ακυρώνω

head

ακυρώνω • (akyróno)

el-verb

ακυρώνω • (akyróno) (past ακύρωσα, passive ακυρώνομαι)

akyróno (romanization)
ακύρωσα (past)
ακυρώνομαι (passive)
ακυρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακυρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακυρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακυρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακυρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακυρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακυρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακυρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακυρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακυρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακυρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακυρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακυρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακυρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακυρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακυρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακυρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακυρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακυρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακυρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακυρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακυρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακυρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακυρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακυρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακυρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακυρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακυρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακύρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακύρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ακυρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακυρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακυρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακύρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακύρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ακυρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακυρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακυρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακύρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακύρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ακυρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακυρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακυρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακυρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακυρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακυρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακυρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακυρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακυρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακυρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακυρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακύρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακυρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακυρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακύρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακυρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακυρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακυρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακυρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακυρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακυρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακυρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακυρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακυρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακυρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακυρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακύρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ακύρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ακυρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ακυρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακυρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ακυρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακυρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακυρώνοντας (active participle present)
έχοντας ακυρώσει (active participle past)
ακυρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακυρώσει (active infinitive-aorist)
ακυρωθεί (infinitive-aorist passive)


οθόνη

othóni (romanization)
οθόνες (plural)
οθόνη (nominative singular)
οθόνες (nominative plural)
οθόνης (genitive singular)
οθονών (genitive plural)
οθόνη (accusative singular)
οθόνες (accusative plural)
οθόνη (singular vocative)
οθόνες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀθόνη (othónē, “sheet”), probably from a Semitic language (compare Hebrew אֵטוּן (ʾēṭūn, “fine linen”)), ultimately from Egyptian jdmj (“fine red linen”).


σημασία

head

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

el-noun

σημασία • (simasía) f (plural σημασίες)

simasía (romanization)
σημασίες (plural)
σημασία (nominative singular)
σημασίες (nominative plural)
σημασίας (genitive singular)
σημασιών (genitive plural)
σημασία (accusative singular)
σημασίες (accusative plural)
σημασία (singular vocative)
σημασίες (plural vocative)

δίνω σημασία

to pay attention, to take heed; to give significance

Tο ρήμα «τρέχω» έχει πολλές σημασίες.
To ríma «trécho» échei pollés simasíes.
The verb “trécho” has many meanings.

κυριολεκτική σημασία

μεταφορική σημασία

(lexicography) meaning, sense (single conventional use of a word)


παγετώνας

head

παγετώνας • (pagetónas) m (plural παγετώνες)

pagetónas (romanization)
παγετώνες (plural)
παγετώνας (nominative singular)
παγετώνες (nominative plural)
παγετώνα (genitive singular)
παγετώνων (genitive plural)
παγετώνα (accusative singular)
παγετώνες (accusative plural)
παγετώνα (singular vocative)
παγετώνες (plural vocative)


κοινωνία

κοινωνία • (koinonía) f (plural κοινωνίες)

koinonía (romanization)
κοινωνίες (plural)
κοινωνία (nominative singular)
κοινωνίες (nominative plural)
κοινωνίας (genitive singular)
κοινωνιών (genitive plural)
κοινωνία (accusative singular)
κοινωνίες (accusative plural)
κοινωνία (singular vocative)
κοινωνίες (plural vocative)

Borrowed learnedly from Ancient Greek κοινωνίᾱ (koinōníā).

Θεία κοινωνία


ψευδαίσθηση

ψευδαισθήσεις

ψευδαίσθηση • (psevdaísthisi) f (plural ψευδαισθήσεις)

el-noun

ψευδαισθήσεις

psevdaísthisi (romanization)
ψευδαισθήσεις (plural)
ψευδαίσθηση (nominative singular)
ψευδαισθήσεις (nominative plural)
ψευδαίσθησης (genitive singular)
ψευδαισθήσεων (genitive plural)
ψευδαίσθηση (accusative singular)
ψευδαισθήσεις (accusative plural)
ψευδαίσθηση (singular vocative)
ψευδαισθήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ψευδαισθήσεως

el-decl-noun

ψευδαισθήσεις

ψευδαίσθησης

ψευδαισθήσεων

ψευδαισθήσεις

ψευδαισθήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδαισθήσεως •

ψευ‧δαί‧σθη‧ση

From ψευδ- (psevd-, “pseudo-”) + αίσθηση (aísthisi, “feeling”), on the model of παραίσθηση (paraísthisi). First attested as Katharevousa ψευδαίσθησις (psevdaísthisis) in 1888.


εξαγωγή

head

εξαγωγή • (exagogí) f (plural εξαγωγές)

el-noun

εξαγωγή • (exagogí) f (plural εξαγωγές)

exagogí (romanization)
εξαγωγές (plural)
εξαγωγή (nominative singular)
εξαγωγές (nominative plural)
εξαγωγής (genitive singular)
εξαγωγών (genitive plural)
εξαγωγή (accusative singular)
εξαγωγές (accusative plural)
εξαγωγή (singular vocative)
εξαγωγές (plural vocative)

From Ancient Greek ἐξαγωγή (exagōgḗ). Morphologically εξ- (ex-) + αγωγή (agogí).


φυλακή

fylakí (romanization)
φυλακές (plural)
φυλακή (nominative singular)
φυλακές (nominative plural)
φυλακής (genitive singular)
φυλακών (genitive plural)
φυλακή (accusative singular)
φυλακές (accusative plural)
φυλακή (singular vocative)
φυλακές (plural vocative)

κελί φυλακής


δημιουργός

head

δημιουργός • (dimiourgós) m or f (plural δημιουργοί)

dimiourgós (romanization)
δημιουργοί (plural)
δημιουργός (nominative singular)
δημιουργοί (nominative plural)
δημιουργού (genitive singular)
δημιουργών (genitive plural)
δημιουργό (accusative singular)
δημιουργούς (accusative plural)
δημιουργέ (singular vocative)
δημιουργοί (plural vocative)

δη‧μι‧ουρ‧γός

Learned borrowing from Ancient Greek δημιουργός (dēmiourgós, “worker for the common good”). Synchronically analysable as being from stem δημι-, from δῆμος (dêmos) + -ουργός (-ourgós), from the root of έργο (érgo).


έλκηθρο

élkithro (romanization)
έλκηθρα (plural)
έλκηθρο (nominative singular)
έλκηθρα (nominative plural)
ελκήθρου (genitive singular)
έλκηθρου (genitive singular)
ελκήθρων (genitive plural)
έλκηθρο (accusative singular)
έλκηθρα (accusative plural)
έλκηθρο (singular vocative)
έλκηθρα (plural vocative)


μεγαλομανία

head

μεγαλομανίες

μεγαλομανία • (megalomanía) f (plural μεγαλομανίες)

el-noun

μεγαλομανίες

megalomanía (romanization)
μεγαλομανίες (plural)
μεγαλομανία (nominative singular)
μεγαλομανίες (nominative plural)
μεγαλομανίας (genitive singular)
μεγαλομανιών (genitive plural)
μεγαλομανία (accusative singular)
μεγαλομανίες (accusative plural)
μεγαλομανία (singular vocative)
μεγαλομανίες (plural vocative)

el-decl-noun

μεγαλομανίες

μεγαλομανίας

μεγαλομανιών

μεγαλομανίες

μεγαλομανίες

με‧γα‧λο‧μα‧νί‧α

Learned borrowing from French mégalomanie, a Greek classical compound from mégalo- + manie (μεγαλο- (“megalo-”) + μανία + mania).


ηφαίστειο

head

ηφαίστειο • (ifaísteio) n (plural ηφαίστεια)

ifaísteio (romanization)
ηφαίστεια (plural)
ηφαίστειο (nominative singular)
ηφαίστεια (nominative plural)
ηφαιστείου (genitive singular)
ηφαίστειου (genitive singular)
ηφαιστείων (genitive plural)
ηφαίστειο (accusative singular)
ηφαίστεια (accusative plural)
ηφαίστειο (singular vocative)
ηφαίστεια (plural vocative)

Literary loan translation from Romance (French volcan (fr) m, Italian vulcano (it) m), from ancient Greek ἡφαίστειον (neuter form of ἡφαίστειος (hēphaísteios) “belonging to Hephaestus”), scil. ὄρος (óros) “mountain” or such.


δοχείο

docheío (romanization)
δοχεία (plural)
δοχείο (nominative singular)
δοχεία (nominative plural)
δοχείου (genitive singular)
δοχείων (genitive plural)
δοχείο (accusative singular)
δοχεία (accusative plural)
δοχείο (singular vocative)
δοχεία (plural vocative)


φάρυγγας

φάρυγγας • (fáryngas) m (plural φάρυγγες)

fáryngas (romanization)
φάρυγγες (plural)
φάρυγγας (nominative singular)
φάρυγγες (nominative plural)
φάρυγγα (genitive singular)
φαρύγγων (genitive plural)
φάρυγγα (accusative singular)
φάρυγγες (accusative plural)
φάρυγγα (singular vocative)
φάρυγγες (plural vocative)


ευλογιά

ευλογιά • (evlogiá) f (plural ευλογιές)

el-noun

ευλογιά • (evlogiá) f (plural ευλογιές)

evlogiá (romanization)
ευλογιές (plural)
ευλογιά (nominative singular)
ευλογιές (nominative plural)
ευλογιάς (genitive singular)
ευλογιών (genitive plural)
ευλογιά (accusative singular)
ευλογιές (accusative plural)
ευλογιά (singular vocative)
ευλογιές (plural vocative)


γενοκτονία

head

γενοκτονία • (genoktonía) f (plural γενοκτονίες)

genoktonía (romanization)
γενοκτονίες (plural)
γενοκτονία (nominative singular)
γενοκτονίες (nominative plural)
γενοκτονίας (genitive singular)
γενοκτονιών (genitive plural)
γενοκτονία (accusative singular)
γενοκτονίες (accusative plural)
γενοκτονία (singular vocative)
γενοκτονίες (plural vocative)

γε‧νο‧κτο‧νί‧α

γένος (génos, “genus, race, family”) + -κτονία (-ktonía).


επεξεργαστής κειμένου

head

επεξεργαστής κειμένου

επεξεργαστής κειμένου • (epexergastís keiménou) m

el-noun

επεξεργαστής κειμένου

en-επεξεργαστής_κειμένου-el-noun-c3Vrdq4Q


υποπόδιο

head

υποπόδιο • (ypopódio) n (plural υποπόδια)

ypopódio (romanization)
υποπόδια (plural)
υποπόδιο (nominative singular)
υποπόδια (nominative plural)
υποπόδιου (genitive singular)
υποπόδιων (genitive plural)
υποπόδιο (accusative singular)
υποπόδια (accusative plural)
υποπόδιο (singular vocative)
υποπόδια (plural vocative)


βασιλικός

βασιλικός • (vasilikós) m (plural βασιλικοί or βασιλικά)

vasilikós (romanization)
βασιλικοί (plural)
βασιλικά (plural)
βασιλικός (nominative singular)
βασιλικοί (nominative plural)
βασιλικού (genitive singular)
βασιλικών (genitive plural)
βασιλικό (accusative singular)
βασιλικούς (accusative plural)
βασιλικέ (singular vocative)
βασιλικοί (plural vocative)

From Koine Greek βασιλικόν φυτόν (basilikón phutón, “royal plant”).

der

βασιλικόν φυτόν

βα‧σι‧λι‧κός

Ocimum basilicum
Ocimum basilicum#Translingual

basil, Ocimum basilicum (culinary garden herb)


μεθοδολογία

head

μεθοδολογίες

μεθοδολογία • (methodología) f (plural μεθοδολογίες)

el-noun

μεθοδολογίες

methodología (romanization)
μεθοδολογίες (plural)
μεθοδολογία (nominative singular)
μεθοδολογίες (nominative plural)
μεθοδολογίας (genitive singular)
μεθοδολογιών (genitive plural)
μεθοδολογία (accusative singular)
μεθοδολογίες (accusative plural)
μεθοδολογία (singular vocative)
μεθοδολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

μεθοδολογίες

μεθοδολογίας

μεθοδολογιών

μεθοδολογίες

μεθοδολογίες

From French méthodologie, from méthode (“method”) and -logie (“-logy”); finally from Ancient Greek μέθοδος (méthodos, “method”) and λέγω (légō, “to tell”).


Μορφέας

head

Μορφέας • (Morféas) m

Morféas (romanization)
Μορφέας (nominative singular)
Μορφέα (genitive singular)
Μορφέα (accusative singular)
Μορφέα (singular vocative)


αμόνι

amóni (romanization)
αμόνια (plural)
αμόνι (nominative singular)
αμόνια (nominative plural)
αμονιού (genitive singular)
αμονιών (genitive plural)
αμόνι (accusative singular)
αμόνια (accusative plural)
αμόνι (singular vocative)
αμόνια (plural vocative)

Ancient Greek ἀκμόνιον (akmónion), diminutive of ἄκμων (ákmōn, “anvil”).

(anatomy) incus, anvil (bone in the ear)


σύνδρομο

σύνδρομο • (sýndromo) n (plural σύνδρομα)

sýndromo (romanization)
σύνδρομα (plural)
σύνδρομο (nominative singular)
σύνδρομα (nominative plural)
συνδρόμου (genitive singular)
σύνδρομου (genitive singular)
συνδρόμων (genitive plural)
σύνδρομο (accusative singular)
σύνδρομα (accusative plural)
σύνδρομο (singular vocative)
σύνδρομα (plural vocative)

σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

syndrome (recognizable pattern of symptoms or behaviours)


μαία

maía (romanization)
μαίες (plural)
μαία (nominative singular)
μαίες (nominative plural)
μαίας (genitive singular)
μαιών (genitive plural)
μαία (accusative singular)
μαίες (accusative plural)
μαία (singular vocative)
μαίες (plural vocative)


ποινή

poiní (romanization)
ποινές (plural)
ποινή (nominative singular)
ποινές (nominative plural)
ποινής (genitive singular)
ποινών (genitive plural)
ποινή (accusative singular)
ποινές (accusative plural)
ποινή (singular vocative)
ποινές (plural vocative)


ακόρεστος

ακόρεστος • (akórestos) m (feminine ακόρεστη, neuter ακόρεστο)

akórestos (romanization)
ακόρεστη (feminine)
ακόρεστο (neuter)
ακόρεστος (masculine nominative singular)
ακόρεστη (feminine nominative singular)
ακόρεστο (neuter nominative singular)
ακόρεστοι (masculine nominative plural)
ακόρεστες (feminine nominative plural)
ακόρεστα (neuter nominative plural)
ακόρεστου (genitive masculine singular)
ακόρεστης (feminine genitive singular)
ακόρεστου (genitive neuter singular)
ακόρεστων (genitive masculine plural)
ακόρεστων (feminine genitive plural)
ακόρεστων (genitive neuter plural)
ακόρεστο (accusative masculine singular)
ακόρεστη (accusative feminine singular)
ακόρεστο (accusative neuter singular)
ακόρεστους (accusative masculine plural)
ακόρεστες (accusative feminine plural)
ακόρεστα (accusative neuter plural)
ακόρεστε (masculine singular vocative)
ακόρεστη (feminine singular vocative)
ακόρεστο (neuter singular vocative)
ακόρεστοι (masculine plural vocative)
ακόρεστες (feminine plural vocative)
ακόρεστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακόρεστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακόρεστος, etc.)

el-decl-adj-table

ακόρεστους •

ακόρεστα λιπαρά

(chemistry, nutrition) unsaturated (of a solution or a fat)


Κωνσταντίνος

head

Κωνσταντίνος • (Konstantínos) m

Konstantínos (romanization)
Κωνσταντίνα (feminine)
Κωνσταντίνος (nominative singular)
Κωνσταντίνου (genitive singular)
Κωνσταντίνο (accusative singular)
Κωνσταντίνε (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Κωνσταντίνος

Κωνσταντίνου

Plural could be (with articles): οι Κωνσταντίνοι, genitive: των Κωνσταντίνων, accusative: τους Κωνσταντίνους, vocative: Κωνσταντίνοι

EL-Κωνσταντίνος.ogg

Κων‧στα‧ντί‧νος

From Koine Greek Κωνστᾰντῖνος (Kōnstantînos) from Latin Cōnstantīnus.

inh

Κωνστᾰντῖνος


προσκυνητής

head

προσκυνήτρια

προσκυνητής • (proskynitís) m (plural προσκυνητές, feminine προσκυνήτρια)

el-noun

προσκυνήτρια

proskynitís (romanization)
προσκυνητές (plural)
προσκυνήτρια (feminine)
προσκυνητής (nominative singular)
προσκυνητές (nominative plural)
προσκυνητή (genitive singular)
προσκυνητών (genitive plural)
προσκυνητή (accusative singular)
προσκυνητές (accusative plural)
προσκυνητή (singular vocative)
προσκυνητές (plural vocative)


αδρεναλίνη

head

αδρεναλίνη • (adrenalíni) f (uncountable)

adrenalíni (romanization)
αδρεναλίνη (nominative singular)
αδρεναλίνης (genitive singular)
αδρεναλίνη (accusative singular)
αδρεναλίνη (singular vocative)

α‧δρε‧να‧λί‧νη

Learned borrowing from French adrénaline. Suffix -ίνη (-íni, “-ine”).

learned borrowing

(biochemistry) adrenaline (epinephrine, the hormone and neurotransmitter)


γενετική

head

γενετική • (genetikí) f (plural γενετικές)

genetikí (romanization)
γενετικές (plural)
γενετική (nominative singular)
γενετικές (nominative plural)
γενετικής (genitive singular)
γενετικών (genitive plural)
γενετική (accusative singular)
γενετικές (accusative plural)
γενετική (singular vocative)
γενετικές (plural vocative)

(sciences, biology) genetics (molecular biology)


υποκριτής

υποκριτής • (ypokritís) m (plural υποκριτές, feminine υποκρίτρια)

ypokritís (romanization)
υποκριτές (plural)
υποκρίτρια (feminine)
υποκριτής (nominative singular)
υποκριτές (nominative plural)
υποκριτή (genitive singular)
υποκριτών (genitive plural)
υποκριτή (accusative singular)
υποκριτές (accusative plural)
υποκριτή (singular vocative)
υποκριτές (plural vocative)

→ Aromanian: ipucrit.

From the Ancient Greek ὑποκριτής (hupokritḗs).


τραμπάλα

τραμπάλα • (trampála) f (plural τραμπάλες)

trampála (romanization)
τραμπάλες (plural)
τραμπάλα (nominative singular)
τραμπάλες (nominative plural)
τραμπάλας (genitive singular)
τραμπάλων (genitive plural)
τραμπάλα (accusative singular)
τραμπάλες (accusative plural)
τραμπάλα (singular vocative)
τραμπάλες (plural vocative)


μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση • (metaglóttisi) f (plural μεταγλωττίσεις)

el-noun

μεταγλωττίσεις

metaglóttisi (romanization)
μεταγλωττίσεις (plural)
μεταγλώττιση (nominative singular)
μεταγλωττίσεις (nominative plural)
μεταγλώττισης (genitive singular)
μεταγλωττίσεων (genitive plural)
μεταγλώττιση (accusative singular)
μεταγλωττίσεις (accusative plural)
μεταγλώττιση (singular vocative)
μεταγλωττίσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττισης

μεταγλωττίσεων

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

μεταγλώττιση

μεταγλωττίσεις

Older or formal genitive singular: μεταγλωττίσεως •

με‧τα‧γλώτ‧τι‧ση

From verb μεταγλωττί(ζω) (metaglottí(zo)) + -ση (-si). Compare to the medieval μεταγλώττισμα n (metaglṓttisma, “translation; interpretation, explanation”). See μετα- (meta-) and the ancient γλῶττα (glôtta), Attic form of γλῶσσα (glôssa).

μεταγλωττίζω

transfer to different or simpler language; dub an audio to text; compile in programming

See μεταγλώττιση on the Greek Wikipedia.Wikipedia ᵉˡ

(film, television, any audio of speech) dubbing


Ύπνος

head

Ύπνος • (Ýpnos) m

Ýpnos (romanization)
Ύπνος (nominative singular)
Ύπνου (genitive singular)
Ύπνο (accusative singular)
Ύπνε (singular vocative)

(Greek mythology) Hypnos, the god of sleep


ανατομία

ανατομία • (anatomía) f

el-noun

ανατομία • (anatomía) f

anatomía (romanization)
ανατομία (nominative singular)
ανατομίες (nominative plural)
ανατομίας (genitive singular)
ανατομιών (genitive plural)
ανατομία (accusative singular)
ανατομίες (accusative plural)
ανατομία (singular vocative)
ανατομίες (plural vocative)


υπώνυμο

ypónymo (romanization)
υπώνυμα (plural)
υπώνυμο (nominative singular)
υπώνυμα (nominative plural)
υπωνύμου (genitive singular)
υπώνυμου (genitive singular)
υπωνύμων (genitive plural)
υπώνυμο (accusative singular)
υπώνυμα (accusative plural)
υπώνυμο (singular vocative)
υπώνυμα (plural vocative)


σύνοδος

sýnodos (romanization)
σύνοδοι (plural)
σύνοδος (nominative singular)
σύνοδοι (nominative plural)
συνόδου (genitive singular)
συνόδων (genitive plural)
σύνοδο (accusative singular)
συνόδους (accusative plural)
σύνοδε (singular vocative)
σύνοδο (singular vocative)
σύνοδοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σύνοδος (súnodos).


πίεση

píesi (romanization)
πιέσεις (plural)
πίεση (nominative singular)
πιέσεις (nominative plural)
πίεσης (genitive singular)
πιέσεων (genitive plural)
πίεση (accusative singular)
πιέσεις (accusative plural)
πίεση (singular vocative)
πιέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: πιέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: πιέσεως •


νερόμυλος

head

νερόμυλος • (nerómylos) m (plural νερόμυλοι)

nerómylos (romanization)
νερόμυλοι (plural)
νερόμυλος (nominative singular)
νερόμυλοι (nominative plural)
νερόμυλου (genitive singular)
νερόμυλων (genitive plural)
νερόμυλο (accusative singular)
νερόμυλους (accusative plural)
νερόμυλε (singular vocative)
νερόμυλοι (plural vocative)

νε‧ρό‧μυ‧λος

νερό (neró, “water”) + μύλος (mýlos, “mill”)


πέναλτι

pénalti (romanization)
πέναλτις (common plural)


θαύμα

thávma (romanization)
θαύματα (plural)
θαύμα (nominative singular)
θαύματα (nominative plural)
θαύματος (genitive singular)
θαυμάτων (genitive plural)
θαύμα (accusative singular)
θαύματα (accusative plural)
θαύμα (singular vocative)
θαύματα (plural vocative)


όργανο

órgano (romanization)
όργανα (plural)
όργανο (nominative singular)
όργανα (nominative plural)
οργάνου (genitive singular)
όργανου (genitive singular)
οργάνων (genitive plural)
όργανο (accusative singular)
όργανα (accusative plural)
όργανο (singular vocative)
όργανα (plural vocative)

μουσικό όργανο

(music, more generally) any musical instrument

Η καρδιά είναι ένα όργανο του ανθρώπινου σώματος.

The heart is an organ of the human body.

I kardiá eínai éna órgano tou anthrópinou sómatos.


λάρυγγας

head

λάρυγγας • (láryngas) m (plural λάρυγγες)

láryngas (romanization)
λάρυγγες (plural)
λάρυγγας (nominative singular)
λάρυγγες (nominative plural)
λάρυγγα (genitive singular)
λαρύγγων (genitive plural)
λάρυγγα (accusative singular)
λάρυγγες (accusative plural)
λάρυγγα (singular vocative)
λάρυγγες (plural vocative)


αλβανικά

alvaniká (romanization)
αλβανικά (nominative plural)
αλβανικών (genitive plural)
αλβανικά (accusative plural)
αλβανικά (plural vocative)

Albanian (the language of Albania and its people)


περιττός

περιττός • (perittós) m (feminine περιττή, neuter περιττό)

perittós (romanization)
περιττή (feminine)
περιττό (neuter)
περιττός (masculine nominative singular)
περιττή (feminine nominative singular)
περιττό (neuter nominative singular)
περιττοί (masculine nominative plural)
περιττές (feminine nominative plural)
περιττά (neuter nominative plural)
περιττού (genitive masculine singular)
περιττής (feminine genitive singular)
περιττού (genitive neuter singular)
περιττών (genitive masculine plural)
περιττών (feminine genitive plural)
περιττών (genitive neuter plural)
περιττό (accusative masculine singular)
περιττή (accusative feminine singular)
περιττό (accusative neuter singular)
περιττούς (accusative masculine plural)
περιττές (accusative feminine plural)
περιττά (accusative neuter plural)
περιττέ (masculine singular vocative)
περιττή (feminine singular vocative)
περιττό (neuter singular vocative)
περιττοί (masculine plural vocative)
περιττές (feminine plural vocative)
περιττά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο περιττός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο περιττός, etc.)


αρχιτέκτονας

head

αρχιτέκτονες

αρχιτεκτόνισσα

αρχιτέκτονας • (architéktonas) m or f (plural αρχιτέκτονες, feminine αρχιτεκτόνισσα)

el-noun

αρχιτέκτονες

αρχιτεκτόνισσα

architéktonas (romanization)
αρχιτέκτονες (plural)
αρχιτεκτόνισσα (feminine)
αρχιτέκτονας (nominative singular)
αρχιτέκτονες (nominative plural)
αρχιτέκτονα (genitive singular)
αρχιτεκτόνων (genitive plural)
αρχιτέκτονα (accusative singular)
αρχιτέκτονες (accusative plural)
αρχιτέκτονα (singular vocative)
αρχιτέκτονες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιτέκτονας

αρχιτέκτονες

αρχιτεκτόνων

αρχιτέκτονες

αρχιτέκτονες

From Ancient Greek ἀρχιτέκτων (arkhitéktōn, “master builder”), from ἀρχι- (arkhi-, “chief”) + τέκτων (téktōn, “builder”).


Αλβανίδα

head

Αλβανίδα • (Alvanída) f (plural Αλβανίδες, masculine Αλβανός)

Alvanída (romanization)
Αλβανίδες (plural)
Αλβανός (masculine)
Αλβανίδα (nominative singular)
Αλβανίδες (nominative plural)
Αλβανίδας (genitive singular)
Αλβανίδων (genitive plural)
Αλβανίδα (accusative singular)
Αλβανίδες (accusative plural)
Αλβανίδα (singular vocative)
Αλβανίδες (plural vocative)

El-Αλβανίδα.ogg

Albanian (a female person from Albania or of Albanian ethnicity)


παραλία

παραλία • (paralía) f (plural παραλίες)

el-noun

παραλία • (paralía) f (plural παραλίες)

paralía (romanization)
παραλίες (plural)
παραλία (nominative singular)
παραλίες (nominative plural)
παραλίας (genitive singular)
παραλιών (genitive plural)
παραλία (accusative singular)
παραλίες (accusative plural)
παραλία (singular vocative)
παραλίες (plural vocative)

From Ancient Greek παραλίᾱ (paralíā) (γῆ (gê)/ χώρα (khṓra)), from παρά- (pará-) + ἅλς (háls).


διαδίκτυο

head

διαδίκτυο • (diadíktyo) n (plural διαδίκτυα)

diadíktyo (romanization)
διαδίκτυα (plural)
διαδίκτυο (nominative singular)
διαδίκτυα (nominative plural)
διαδικτύου (genitive singular)
διαδίκτυου (genitive singular)
διαδικτύων (genitive plural)
διαδίκτυων (genitive plural)
διαδίκτυο (accusative singular)
διαδίκτυα (accusative plural)
διαδίκτυο (singular vocative)
διαδίκτυα (plural vocative)

δι‧α‧δί‧κτυ‧ο

διά (diá, “by”) + δίκτυο (díktyo, “network”)

compound

(computing) internet, the Internet, computer network


δύσπνοια

head

δύσπνοια • (dýspnoia) f (plural δύσπνοιες)

dýspnoia (romanization)
δύσπνοιες (plural)
δύσπνοια (nominative singular)
δύσπνοιες (nominative plural)
δύσπνοιας (genitive singular)
δύσπνοια (accusative singular)
δύσπνοιες (accusative plural)
δύσπνοια (singular vocative)
δύσπνοιες (plural vocative)

From Ancient Greek δῠ́σπνοιᾰ (dúspnoia).

(medicine) dyspnea, dyspnoea (difficult respiration)


μισθοφόρος

μισθοφόρος • (misthofóros) m (plural μισθοφόροι)

misthofóros (romanization)
μισθοφόροι (plural)
μισθοφόρος (nominative singular)
μισθοφόροι (nominative plural)
μισθοφόρου (genitive singular)
μισθοφόρων (genitive plural)
μισθοφόρο (accusative singular)
μισθοφόρους (accusative plural)
μισθοφόρε (singular vocative)
μισθοφόροι (plural vocative)

El-μισθοφόρος.ogg

μι‧σθο‧φό‧ρος

From Ancient Greek μισθοφόρος (misthophóros). By surface analysis, μισθός (misthós, “wages”) + -φόρος (-fóros).


αμυχή

amychí (romanization)
αμυχές (plural)
αμυχή (nominative singular)
αμυχές (nominative plural)
αμυχής (genitive singular)
αμυχών (genitive plural)
αμυχή (accusative singular)
αμυχές (accusative plural)
αμυχή (singular vocative)
αμυχές (plural vocative)

(medicine) abrasion, scratch (of the skin)


Μέση Ανατολή

head

Μέση Ανατολή

Μέση Ανατολή • (Mési Anatolí) f


Βελγίδα

Βελγίδα • (Velgída) f (plural Βελγίδες, masculine Βέλγος)

Velgída (romanization)
Βελγίδες (plural)
Βέλγος (masculine)
Βελγίδα (nominative singular)
Βελγίδες (nominative plural)
Βελγίδας (genitive singular)
Βελγίδων (genitive plural)
Βελγίδα (accusative singular)
Βελγίδες (accusative plural)
Βελγίδα (singular vocative)
Βελγίδες (plural vocative)

Belgian (a female person from Belgium or of Belgian ethnicity).


ψυχολογία

ψυχολογία • (psychología) f (plural ψυχολογίες)

psychología (romanization)
ψυχολογίες (plural)
ψυχολογία (nominative singular)
ψυχολογίες (nominative plural)
ψυχολογίας (genitive singular)
ψυχολογιών (genitive plural)
ψυχολογία (accusative singular)
ψυχολογίες (accusative plural)
ψυχολογία (singular vocative)
ψυχολογίες (plural vocative)

ψυ‧χο‧λο‧γί‧α

Learned borrowing from French psychologie. Μorphologically ψυχο- (psycho-, “ψυχή soul”) + -λογία (-logía, “-logy”). First attested 1805.


Κωνσταντία

head

Κωνσταντία • (Konstantía) f (plural Konstantía)

Konstantía (romanization)
Konstantía (plural)

Κων‧στα‧ντί‧α

a female given name, equivalent to English Constance


Ντίνα

Ντίνα • (Ntína) f

Κωνσταντίνα Κωνσταντίνα

shortened, everyday form of Κωνσταντίνα, Constantina


Κώστας

Κώστας • (Kóstas) m

Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος

A shortened, everyday form of Κωνσταντίνος


Ντίνος

Ντίνος • (Ntínos) m

Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος

A shortened, everyday form of Κωνσταντίνος, Constantine


Ινδή

Ινδή • (Indí) f (plural Ινδές, masculine Ινδός)

Indí (romanization)
Ινδές (plural)
Ινδός (masculine)
Ινδή (nominative singular)
Ινδές (nominative plural)
Ινδής (genitive singular)
Ινδών (genitive plural)
Ινδή (accusative singular)
Ινδές (accusative plural)
Ινδή (singular vocative)
Ινδές (plural vocative)

Indian, a female person from India or of Indian nationality.


Κωνσταντίνα

Κωνσταντίνα • (Konstantína) f

Konstantína (romanization)
Κωνσταντίνος (masculine)
Κωνσταντίνα (nominative singular)
Κωνσταντίνας (genitive singular)
Κωνσταντίνα (accusative singular)
Κωνσταντίνα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Κωνσταντίνας

EL-Κωνσταντίνα.ogg

Κων‧στα‧ντί‧να


Ισραηλινή

head

Ισραηλινή • (Israïliní) f (plural Ισραηλινές, masculine Ισραηλινός)

Israïliní (romanization)
Ισραηλινές (plural)
Ισραηλινός (masculine)
Ισραηλινή (nominative singular)
Ισραηλινές (nominative plural)
Ισραηλινής (genitive singular)
Ισραηλινών (genitive plural)
Ισραηλινή (accusative singular)
Ισραηλινές (accusative plural)
Ισραηλινή (singular vocative)
Ισραηλινές (plural vocative)

Israeli, female person from Israel or of Israeli nationality.


Ισπανίδα

Ισπανίδα • (Ispanída) f (plural Ισπανίδες, masculine Ισπανός)

Ispanída (romanization)
Ισπανίδες (plural)
Ισπανός (masculine)
Ισπανίδα (nominative singular)
Ισπανίδες (nominative plural)
Ισπανίδας (genitive singular)
Ισπανίδων (genitive plural)
Ισπανίδα (accusative singular)
Ισπανίδες (accusative plural)
Ισπανίδα (singular vocative)
Ισπανίδες (plural vocative)

Spaniard (a female person from Spain or of Spanish ethnicity).


Κωστάκης

Κωστάκης • (Kostákis) m

Kostákis (romanization)
Κωστάκης (nominative singular)
Κωστάκηδες (nominative plural)
Κωστάκη (genitive singular)
Κωστάκηδων (genitive plural)
Κωστάκη (accusative singular)
Κωστάκηδες (accusative plural)
Κωστάκη (singular vocative)
Κωστάκηδες (plural vocative)

Κώστ(ας) (Kóst(as), “short for Constantine”) + -άκης (-ákis, “diminutive form”). See Κωνσταντίνος (Konstantínos).

af

Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος#Greek

a diminutive of the male given name Κωνσταντίνος (Konstantínos)

Κωστάκη Κωστάκη#Greek

a male surname, feminine equivalent Κωστάκη (Kostáki)


αμμώνιο

ammónio (romanization)
αμμώνια (plural)
αμμώνιο (nominative singular)
αμμώνια (nominative plural)
αμμώνιου (genitive singular)
αμμώνιων (genitive plural)
αμμώνιο (accusative singular)
αμμώνια (accusative plural)
αμμώνιο (singular vocative)
αμμώνια (plural vocative)

χλωριούχο αμμώνιο (ammonium chloride)


ανάγλυφη γραφή

head

ανάγλυφη γραφή

ανάγλυφη γραφή • (anáglyfi grafí) f (uncountable)

el-noun

ανάγλυφη γραφή


αμμωνιακός

head

αμμωνιακός • (ammoniakós) m (feminine αμμωνιακή, neuter αμμωνιακό)

ammoniakós (romanization)
αμμωνιακή (feminine)
αμμωνιακό (neuter)
αμμωνιακός (masculine nominative singular)
αμμωνιακή (feminine nominative singular)
αμμωνιακό (neuter nominative singular)
αμμωνιακοί (masculine nominative plural)
αμμωνιακές (feminine nominative plural)
αμμωνιακά (neuter nominative plural)
αμμωνιακού (genitive masculine singular)
αμμωνιακής (feminine genitive singular)
αμμωνιακού (genitive neuter singular)
αμμωνιακών (genitive masculine plural)
αμμωνιακών (feminine genitive plural)
αμμωνιακών (genitive neuter plural)
αμμωνιακό (accusative masculine singular)
αμμωνιακή (accusative feminine singular)
αμμωνιακό (accusative neuter singular)
αμμωνιακούς (accusative masculine plural)
αμμωνιακές (accusative feminine plural)
αμμωνιακά (accusative neuter plural)
αμμωνιακέ (masculine singular vocative)
αμμωνιακή (feminine singular vocative)
αμμωνιακό (neuter singular vocative)
αμμωνιακοί (masculine plural vocative)
αμμωνιακές (feminine plural vocative)
αμμωνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμμωνιακός •

αμμωνιακοί •

αμμωνιακές •

αμμωνιακού •

αμμωνιακής •

αμμωνιακού •

αμμωνιακών •

αμμωνιακών •

αμμωνιακών •

αμμωνιακούς •

αμμωνιακές •

αμμωνιακοί •

αμμωνιακές •


ανάγλυφος

head

ανάγλυφος • (anáglyfos) m (feminine ανάγλυφη, neuter ανάγλυφο)

anáglyfos (romanization)
ανάγλυφη (feminine)
ανάγλυφο (neuter)
ανάγλυφος (masculine nominative singular)
ανάγλυφη (feminine nominative singular)
ανάγλυφο (neuter nominative singular)
ανάγλυφοι (masculine nominative plural)
ανάγλυφες (feminine nominative plural)
ανάγλυφα (neuter nominative plural)
ανάγλυφου (genitive masculine singular)
ανάγλυφης (feminine genitive singular)
ανάγλυφου (genitive neuter singular)
ανάγλυφων (genitive masculine plural)
ανάγλυφων (feminine genitive plural)
ανάγλυφων (genitive neuter plural)
ανάγλυφο (accusative masculine singular)
ανάγλυφη (accusative feminine singular)
ανάγλυφο (accusative neuter singular)
ανάγλυφους (accusative masculine plural)
ανάγλυφες (accusative feminine plural)
ανάγλυφα (accusative neuter plural)
ανάγλυφε (masculine singular vocative)
ανάγλυφη (feminine singular vocative)
ανάγλυφο (neuter singular vocative)
ανάγλυφοι (masculine plural vocative)
ανάγλυφες (feminine plural vocative)
ανάγλυφα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάγλυφος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάγλυφος, etc.)

el-decl-adj-table

ανάγλυφους •

ο ανάγλυφος χάρτης της Ελλάδας.


παχύ έντερο

head

παχύ έντερο • (pachý éntero) n (uncountable)

From παχύς (pachýs, “fat”) + έντερο (éntero, “intestine”).


Βυζαντινός

Βυζαντινός • (Vyzantinós) m (plural Βυζαντινοί, feminine Βυζαντινή)

Vyzantinós (romanization)
Βυζαντινοί (plural)
Βυζαντινή (feminine)
Βυζαντινός (nominative singular)
Βυζαντινοί (nominative plural)
Βυζαντινού (genitive singular)
Βυζαντινών (genitive plural)
Βυζαντινό (accusative singular)
Βυζαντινούς (accusative plural)
Βυζαντινέ (singular vocative)
Βυζαντινοί (plural vocative)

Byzantine (a person, usually male, from Byzantium).


επίθετο

epítheto (romanization)
επίθετα (plural)
επίθετο (nominative singular)
επίθετα (nominative plural)
επιθέτου (genitive singular)
επίθετου (genitive singular)
επιθέτων (genitive plural)
επίθετο (accusative singular)
επίθετα (accusative plural)
επίθετο (singular vocative)
επίθετα (plural vocative)

Coordinate term: όνομα (ónoma)


κιβώτιο

kivótio (romanization)
κιβώτια (plural)
κιβώτιο (nominative singular)
κιβώτια (nominative plural)
κιβωτίου (genitive singular)
κιβώτιου (genitive singular)
κιβωτίων (genitive plural)
κιβώτιο (accusative singular)
κιβώτια (accusative plural)
κιβώτιο (singular vocative)
κιβώτια (plural vocative)

Borrowed from Ancient Greek κιβώτιον (kibṓtion).


νεοδαμώδης

νεοδαμώδης • (neodamódis) m (plural νεοδαμώδεις)

neodamódis (romanization)
νεοδαμώδεις (plural)

(history) An emancipated helot in Ancient Sparta


συνθήκη

συνθήκη • (synthíki) f (plural συνθήκες)

synthíki (romanization)
συνθήκες (plural)
συνθήκη (nominative singular)
συνθήκες (nominative plural)
συνθήκης (genitive singular)
συνθηκών (genitive plural)
συνθήκη (accusative singular)
συνθήκες (accusative plural)
συνθήκη (singular vocative)
συνθήκες (plural vocative)

Η Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων

The Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons

I Synthíki gia ti Mi Diádosi ton Pyrinikón Óplon

(law) treaty, agreement, mutual acceptance


αναιμικός

αναιμικός • (anaimikós) m (feminine αναιμική, neuter αναιμικό)

anaimikós (romanization)
αναιμική (feminine)
αναιμικό (neuter)
αναιμικός (masculine nominative singular)
αναιμική (feminine nominative singular)
αναιμικό (neuter nominative singular)
αναιμικοί (masculine nominative plural)
αναιμικές (feminine nominative plural)
αναιμικά (neuter nominative plural)
αναιμικού (genitive masculine singular)
αναιμικής (feminine genitive singular)
αναιμικού (genitive neuter singular)
αναιμικών (genitive masculine plural)
αναιμικών (feminine genitive plural)
αναιμικών (genitive neuter plural)
αναιμικό (accusative masculine singular)
αναιμική (accusative feminine singular)
αναιμικό (accusative neuter singular)
αναιμικούς (accusative masculine plural)
αναιμικές (accusative feminine plural)
αναιμικά (accusative neuter plural)
αναιμικέ (masculine singular vocative)
αναιμική (feminine singular vocative)
αναιμικό (neuter singular vocative)
αναιμικοί (masculine plural vocative)
αναιμικές (feminine plural vocative)
αναιμικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
αναιμικότερος (masculine nominative singular)
αναιμικότερη (feminine nominative singular)
αναιμικότερο (neuter nominative singular)
αναιμικότεροι (masculine nominative plural)
αναιμικότερες (feminine nominative plural)
αναιμικότερα (neuter nominative plural)
αναιμικότερου (genitive masculine singular)
αναιμικότερης (feminine genitive singular)
αναιμικότερου (genitive neuter singular)
αναιμικότερων (genitive masculine plural)
αναιμικότερων (feminine genitive plural)
αναιμικότερων (genitive neuter plural)
αναιμικότερο (accusative masculine singular)
αναιμικότερη (accusative feminine singular)
αναιμικότερο (accusative neuter singular)
αναιμικότερους (accusative masculine plural)
αναιμικότερες (accusative feminine plural)
αναιμικότερα (accusative neuter plural)
αναιμικότερε (masculine singular vocative)
αναιμικότερη (feminine singular vocative)
αναιμικότερο (neuter singular vocative)
αναιμικότεροι (masculine plural vocative)
αναιμικότερες (feminine plural vocative)
αναιμικότερα (neuter plural vocative)
αναιμικότατος (masculine nominative singular)
αναιμικότατη (feminine nominative singular)
αναιμικότατο (neuter nominative singular)
αναιμικότατοι (masculine nominative plural)
αναιμικότατες (feminine nominative plural)
αναιμικότατα (neuter nominative plural)
αναιμικότατου (genitive masculine singular)
αναιμικότατης (feminine genitive singular)
αναιμικότατου (genitive neuter singular)
αναιμικότατων (genitive masculine plural)
αναιμικότατων (feminine genitive plural)
αναιμικότατων (genitive neuter plural)
αναιμικότατο (accusative masculine singular)
αναιμικότατη (accusative feminine singular)
αναιμικότατο (accusative neuter singular)
αναιμικότατους (accusative masculine plural)
αναιμικότατες (accusative feminine plural)
αναιμικότατα (accusative neuter plural)
αναιμικότατε (masculine singular vocative)
αναιμικότατη (feminine singular vocative)
αναιμικότατο (neuter singular vocative)
αναιμικότατοι (masculine plural vocative)
αναιμικότατες (feminine plural vocative)
αναιμικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αναιμικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αναιμικός, etc.)

el-decl-adj-table

αναιμικούς •

αναιμικότερος •

αναιμικότερη •

αναιμικότερο •

αναιμικότεροι •

αναιμικότερες •

αναιμικότερα •

αναιμικότερου •

αναιμικότερης •

αναιμικότερου •

αναιμικότερων •

αναιμικότερων •

αναιμικότερων •

αναιμικότερο •

αναιμικότερη •

αναιμικότερο •

αναιμικότερους •

αναιμικότερες •

αναιμικότερα •

αναιμικότερε •

αναιμικότερη •

αναιμικότερο •

αναιμικότεροι •

αναιμικότερες •

αναιμικότερα •

αναιμικότατος •

αναιμικότατη •

αναιμικότατο •

αναιμικότατοι •

αναιμικότατες •

αναιμικότατα •

αναιμικότατου •

αναιμικότατης •

αναιμικότατου •

αναιμικότατων •

αναιμικότατων •

αναιμικότατων •

αναιμικότατο •

αναιμικότατη •

αναιμικότατο •

αναιμικότατους •

αναιμικότατες •

αναιμικότατα •

αναιμικότατε •

αναιμικότατη •

αναιμικότατο •

αναιμικότατοι •

αναιμικότατες •

αναιμικότατα •


γλωσσολογία

head

γλωσσολογία • (glossología) f (uncountable)

glossología (romanization)
γλωσσολογία (nominative singular)
γλωσσολογίες (nominative plural)
γλωσσολογίας (genitive singular)
γλωσσολογιών (genitive plural)
γλωσσολογία (accusative singular)
γλωσσολογίες (accusative plural)
γλωσσολογία (singular vocative)
γλωσσολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

γλωσσολογίες

γλωσσολογίας

γλωσσολογιών

γλωσσολογίες

γλωσσολογίες

γλωσ‧σο‧λο‧γί‧α

γλωσσο- (glosso-, “tongue, language”) + -λογία (-logía, “-logy”), a calque of French linguistique. Different meaning for the mediaeval or Hellenistic γλωσσολογία (glōssología, “jabber, idle talk”).


μικρόβιο

head

μικρόβιο • (mikróvio) n (plural μικρόβια)

mikróvio (romanization)
μικρόβια (plural)
μικρόβιο (nominative singular)
μικρόβια (nominative plural)
μικροβίου (genitive singular)
μικρόβιου (genitive singular)
μικροβίων (genitive plural)
μικρόβιο (accusative singular)
μικρόβια (accusative plural)
μικρόβιο (singular vocative)
μικρόβια (plural vocative)


υλισμικό

υλισμικό • (ylismikó) n (plural υλισμικά)

ylismikó (romanization)
υλισμικά (plural)
υλισμικό (nominative singular)
υλισμικά (nominative plural)
υλισμικού (genitive singular)
υλισμικών (genitive plural)
υλισμικό (accusative singular)
υλισμικά (accusative plural)
υλισμικό (singular vocative)
υλισμικά (plural vocative)


φυσική

fysikí (romanization)
φυσική (nominative singular)
φυσικής (genitive singular)
φυσική (accusative singular)
φυσική (singular vocative)

Nominalisation of φυσικός (fysikós, “natural”).


εντροπία

εντροπία • (entropía) f (plural εντροπίες)

entropía (romanization)
εντροπίες (plural)
εντροπία (nominative singular)
εντροπίες (nominative plural)
εντροπίας (genitive singular)
εντροπιών (genitive plural)
εντροπία (accusative singular)
εντροπίες (accusative plural)
εντροπία (singular vocative)
εντροπίες (plural vocative)


ποδιά

podiá (romanization)
ποδιές (plural)
ποδιά (nominative singular)
ποδιές (nominative plural)
ποδιάς (genitive singular)
ποδιών (genitive plural)
ποδιά (accusative singular)
ποδιές (accusative plural)
ποδιά (singular vocative)
ποδιές (plural vocative)

Ladino: podya (Balkan)


ζώνη

zóni (romanization)
ζώνες (plural)
ζώνη (nominative singular)
ζώνες (nominative plural)
ζώνης (genitive singular)
ζωνών (genitive plural)
ζώνη (accusative singular)
ζώνες (accusative plural)
ζώνη (singular vocative)
ζώνες (plural vocative)

From Ancient Greek ζώνη (zṓnē, “belt; loins, waist”).


μοίρα

moíra (romanization)
μοίρες (plural)
μοίρα (nominative singular)
μοίρες (nominative plural)
μοίρας (genitive singular)
μοιρών (genitive plural)
μοίρα (accusative singular)
μοίρες (accusative plural)
μοίρα (singular vocative)
μοίρες (plural vocative)

From Ancient Greek μοῖρα and the three Μοῖραι (Moîrai, “Fates”).

κακομοίρικος

of a κακομοίρης


αμήν

head

αμήν • (amín)

el-interj

αμήν • (amín)


γεωλογία

geología (romanization)
γεωλογία (nominative singular)
γεωλογίας (genitive singular)
γεωλογία (accusative singular)
γεωλογία (singular vocative)


σελίδα

selída (romanization)
σελίδες (plural)
σελίδα (nominative singular)
σελίδες (nominative plural)
σελίδας (genitive singular)
σελίδων (genitive plural)
σελίδα (accusative singular)
σελίδες (accusative plural)
σελίδα (singular vocative)
σελίδες (plural vocative)

κύρια σελίδα (main page)


σαλόνι

salóni (romanization)
σαλόνια (plural)
σαλόνι (nominative singular)
σαλόνια (nominative plural)
σαλονιού (genitive singular)
σαλονιών (genitive plural)
σαλόνι (accusative singular)
σαλόνια (accusative plural)
σαλόνι (singular vocative)
σαλόνια (plural vocative)


μυς

mys (romanization)
μυς (plural)
μύες (plural)
μυς (nominative singular)
μύες (nominative plural)
μυός (genitive singular)
μυών (genitive plural)
μυ (accusative singular)
μυς (accusative plural)
μυ (singular vocative)
μύες (plural vocative)

From Ancient Greek μῦς (mûs), from Proto-Hellenic *mū́s, from Proto-Indo-European *múh₂s.


πρωκτός

proktós (romanization)
πρωκτοί (plural)
πρωκτός (nominative singular)
πρωκτοί (nominative plural)
πρωκτού (genitive singular)
πρωκτών (genitive plural)
πρωκτό (accusative singular)
πρωκτούς (accusative plural)
πρωκτέ (singular vocative)
πρωκτοί (plural vocative)

Δυστυχώς, οι εξετάσεις δείχνουν ότι πάσχετε από καρκίνο του πρωκτού.

Unfortunately, the tests show that you are suffering from cancer of the anus.

Dystychós, oi exetáseis deíchnoun óti páschete apó karkíno tou proktoú.


τηλεπαιχνίδι

head

τηλεπαιχνίδια

τηλεπαιχνίδι • (tilepaichnídi) n (plural τηλεπαιχνίδια)

el-noun

τηλεπαιχνίδια

tilepaichnídi (romanization)
τηλεπαιχνίδια (plural)
τηλεπαιχνίδι (nominative singular)
τηλεπαιχνίδια (nominative plural)
τηλεπαιχνιδιού (genitive singular)
τηλεπαιχνιδιών (genitive plural)
τηλεπαιχνίδι (accusative singular)
τηλεπαιχνίδια (accusative plural)
τηλεπαιχνίδι (singular vocative)
τηλεπαιχνίδια (plural vocative)

el-decl-noun

τηλεπαιχνίδι

τηλεπαιχνίδια

τηλεπαιχνιδιού

τηλεπαιχνιδιών

τηλεπαιχνίδι

τηλεπαιχνίδια

τηλεπαιχνίδι

τηλεπαιχνίδια

τηλε- (tile-, “tele-”) + παιχνίδι (paichnídi, “game”)


φαλλός

fallós (romanization)
φαλλοί (plural)
φαλλός (nominative singular)
φαλλοί (nominative plural)
φαλλού (genitive singular)
φαλλών (genitive plural)
φαλλό (accusative singular)
φαλλούς (accusative plural)
φαλλέ (singular vocative)
φαλλοί (plural vocative)


εξόριστος

head

εξόριστος • (exóristos) m (plural εξόριστοι, feminine εξόριστη)

exóristos (romanization)
εξόριστοι (plural)
εξόριστη (feminine)
εξόριστος (nominative singular)
εξόριστοι (nominative plural)
εξόριστου (genitive singular)
εξορίστου (genitive singular)
εξόριστων (genitive plural)
εξορίστων (genitive plural)
εξόριστο (accusative singular)
εξόριστους (accusative plural)
εξορίστους (accusative plural)
εξόριστε (singular vocative)
εξόριστοι (plural vocative)
Second forms are formal.


φώνημα

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

el-noun

φώνημα • (fónima) n (plural φωνήματα)

fónima (romanization)
φωνήματα (plural)
φώνημα (nominative singular)
φωνήματα (nominative plural)
φωνήματος (genitive singular)
φωνημάτων (genitive plural)
φώνημα (accusative singular)
φωνήματα (accusative plural)
φώνημα (singular vocative)
φωνήματα (plural vocative)

A reborrowing from French phonème (“phoneme”), from Ancient Greek φώνημα (phṓnēma, “sound made”, “utterance”; “thing spoken”, “speech”, “language”).


δόρυ

dóry (romanization)
δόρατα (plural)
δόρυ (nominative singular)
δόρατα (nominative plural)
δόρατος (genitive singular)
δοράτων (genitive plural)
δόρυ (accusative singular)
δόρατα (accusative plural)
δόρυ (singular vocative)
δόρατα (plural vocative)


ρουφάω

head

ρουφάω • (roufáo)

el-verb

ρουφάω • (roufáo) / ρουφώ (past ρούφηξα, passive ρουφιέμαι, p‑past ρουφήχτηκα, ppp ρουφηγμένος)

roufáo (romanization)
ρούφηξα (past)
ρουφιέμαι (passive)
ρουφήχτηκα (passive past)
ρουφηγμένος (participle passive perfect)
ρουφάω (active first-person imperfective indicative present singular)
ρουφώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ρουφήξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ρουφιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ρουφηχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ρουφάς (active imperfective indicative present second-person singular)
ρουφήξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ρουφιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ρουφηχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ρουφάει (active imperfective indicative present singular third-person)
ρουφά (active imperfective indicative present singular third-person)
ρουφήξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ρουφιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ρουφηχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ρουφάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ρουφούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ρουφήξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ρουφιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ρουφηχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ρουφάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ρουφήξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ρουφιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ρουφηχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ρουφάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ρουφάν (active imperfective indicative plural present third-person)
ρουφούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ρουφούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ρουφήξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ρουφήξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ρουφιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
ρουφηχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ρουφηχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ρουφούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ρούφαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ρούφηξα (active first-person indicative past perfective singular)
ρουφιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ρουφιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ρουφήχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ρουφούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ρούφαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ρούφηξες (active indicative past perfective second-person singular)
ρουφιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ρουφιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ρουφήχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ρουφούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ρούφαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ρούφηξε (active indicative past perfective singular third-person)
ρουφιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ρουφιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ρουφήχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ρουφούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ρουφάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ρουφήξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ρουφιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ρουφηχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ρουφούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ρουφάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ρουφήξατε (active indicative past perfective plural second-person)
ρουφιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ρουφηχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ρουφούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρουφούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρούφαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ρουφάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
ρούφηξαν (active indicative past perfective plural third-person)
ρουφήξαν (active indicative past perfective plural third-person)
ρουφήξανε (active indicative past perfective plural third-person)
ρουφιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρουφιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρουφιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρουφιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ρουφήχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ρουφηχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ρουφηχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ρουφάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ρουφώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ρουφήξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ρουφιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ρουφηχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ρούφα (active imperative imperfective second-person singular)
ρούφαγε (active imperative imperfective second-person singular)
ρούφηξε (active imperative perfective second-person singular)
ρούφα (active imperative perfective second-person singular)
ρουφήξου (imperative passive perfective second-person singular)
ρουφάτε (active imperative imperfective plural second-person)
ρουφήξτε (active imperative perfective plural second-person)
ρουφιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ρουφηχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ρουφώντας (active participle present)
έχοντας ρουφήξει (active participle past)
ρουφηγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ρουφήξει (active infinitive-aorist)
ρουφηχτεί (infinitive-aorist passive)

ρουφ-ώ (rouf-ó) + -άω (-áo). Inherited from Byzantine Greek ρουφῶ (rouphô), from Ancient Greek ῥοφῶ (rhophô), contracted form of ῥοφέω (rhophéō).


πορτοκαλάδα

head

πορτοκαλάδες

πορτοκαλάδα • (portokaláda) f (plural πορτοκαλάδες)

el-noun

πορτοκαλάδες

portokaláda (romanization)
πορτοκαλάδες (plural)
πορτοκαλάδα (nominative singular)
πορτοκαλάδες (nominative plural)
πορτοκαλάδας (genitive singular)
πορτοκαλάδων (genitive plural)
πορτοκαλάδα (accusative singular)
πορτοκαλάδες (accusative plural)
πορτοκαλάδα (singular vocative)
πορτοκαλάδες (plural vocative)

el-decl-noun

πορτοκαλάδες

πορτοκαλάδας

πορτοκαλάδων

πορτοκαλάδες

πορτοκαλάδες

πορτοκάλι (portokáli, “orange”) + -άδα (-áda, “derivative”)


κουβέρτα

head

κουβέρτα • (kouvérta) f (plural κουβέρτες)

kouvérta (romanization)
κουβέρτες (plural)
κουβέρτα (nominative singular)
κουβέρτες (nominative plural)
κουβέρτας (genitive singular)
κουβερτών (genitive plural)
κουβέρτα (accusative singular)
κουβέρτες (accusative plural)
κουβέρτα (singular vocative)
κουβέρτες (plural vocative)

Borrowed from Venetian coverta, from Latin cooperta. Compare standard Italian coperta, French couvert(ur)e.


αυνανισμός

αυνανισμός • (avnanismós) m (uncountable)

avnanismós (romanization)
αυνανισμός (nominative singular)
αυνανισμού (genitive singular)
αυνανισμό (accusative singular)
αυνανισμέ (singular vocative)

αυ‧να‧νι‧σμός

From Αυνάν (Avnán, “Onan”) + -ισμός (-ismós, “-ism”), a calque of French onanisme. First attested 1777.

af

Παλιά, έλεγαν ότι ο αυνανισμός προκαλεί τύφλωση.

In the past, they used to say that masturbation causes blindness.

Paliá, élegan óti o avnanismós prokaleí týflosi.

masturbation, onanism (manual erotic stimulation of the genitals or other erotic regions)


αυνανίζομαι

head

αυνανίζομαι • (avnanízomai)

el-verb

αυνανίζομαι • (avnanízomai) deponent (past αυνανίστηκα)

avnanízomai (romanization)
αυνανίστηκα (past)
αυνανίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αυνανιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αυνανίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αυνανιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αυνανίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αυνανιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αυνανιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αυνανιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αυνανίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αυνανιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αυνανιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αυνανίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αυνανιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αυνανιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αυνανιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αυνανιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αυνανίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αυνανιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αυνανιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αυνανίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αυνανιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αυνανιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αυνανίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αυνανιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αυνανιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αυνανιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αυνανιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αυνανίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αυνανιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αυνανίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αυνανιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αυνανιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αυνανίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα αυνανιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
αυνανίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αυνανίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αυνανιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αυνανιστεί (infinitive-aorist passive)

αυ‧να‧νί‧ζο‧μαι

Back-formation from αυνανισμός (avnanismós): αυναν- (avnan-, “to masturbate”) + -ίζομαι (-ízomai, “-verbification ending”).


θηλή

thilí (romanization)
θηλές (plural)
θηλή (nominative singular)
θηλές (nominative plural)
θηλής (genitive singular)
θηλών (genitive plural)
θηλή (accusative singular)
θηλές (accusative plural)
θηλή (singular vocative)
θηλές (plural vocative)


μορφίνη

head

μορφίνη • (morfíni) f

el-noun

μορφίνη • (morfíni) f

morfíni (romanization)
μορφίνη (nominative singular)
μορφίνης (genitive singular)
μορφίνη (accusative singular)
μορφίνη (singular vocative)


μαριχουάνα

head

μαριχουάνα • (marichouána) f (indeclinable)


όρχις

órchis (romanization)
όρχεις (plural)
όρχις (nominative singular)
όρχεις (nominative plural)
όρχεως (genitive singular)
όρχεων (genitive plural)
όρχι (accusative singular)
όρχεις (accusative plural)
όρχι (singular vocative)
όρχεις (plural vocative)

From Ancient Greek ὄρχις (órkhis). Compare the inherited αρχίδι (archídi, “ball, nut”).


νεκροτομείο

νεκροτομείο • (nekrotomeío) n (plural νεκροτομεία)

nekrotomeío (romanization)
νεκροτομεία (plural)
νεκροτομείο (nominative singular)
νεκροτομεία (nominative plural)
νεκροτομείου (genitive singular)
νεκροτομείων (genitive plural)
νεκροτομείο (accusative singular)
νεκροτομεία (accusative plural)
νεκροτομείο (singular vocative)
νεκροτομεία (plural vocative)

el-decl-noun

νεκροτομείου

νεκροτομείων

νε‧κρο‧το‧μεί‧ο

νεκροτομή (nekrotomí, “autopsy”) + -είο (-eío). First attested 1876.

suffix

Οι φοιτητές ιατρικής διενεργούν νεκροτομή στο νεκροτομείο.

The medical students are carrying out an autopsy in the morgue.

Oi foitités iatrikís dienergoún nekrotomí sto nekrotomeío.

morgue, mortuary (specifically, ones in which autopsies are carried out to determine cause of death), autopsy room

νεκροθάλαμος

morgue, mortuary; where the bodies are kept before burial

νεκροστάσιο

morgue, mortuary, viewing room; where the bodies are kept before burial


προς το παρόν

head

προς το παρόν • (pros to parón)

el-adv

προς το παρόν • (pros to parón)


γνωστικισμός

head

γνωστικισμός • (gnostikismós) m (uncountable)

gnostikismós (romanization)
γνωστικισμός (nominative singular)
γνωστικισμού (genitive singular)
γνωστικισμό (accusative singular)
γνωστικισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

γνωστικισμός

γνωστικισμού


διαμάντι

head

διαμάντι • (diamánti) n (plural διαμάντια)

diamánti (romanization)
διαμάντια (plural)
διαμάντι (nominative singular)
διαμάντια (nominative plural)
διαμαντιού (genitive singular)
διαμαντιών (genitive plural)
διαμάντι (accusative singular)
διαμάντια (accusative plural)
διαμάντι (singular vocative)
διαμάντια (plural vocative)

From Byzantine Greek διαμάντιν (diamántin), from Italian diamante, from Late Latin diamas, from Latin adamās, from Ancient Greek ἀδάμας (adámas).


στύση

stýsi (romanization)
στύσεις (plural)
στύση (nominative singular)
στύσεις (nominative plural)
στύσης (genitive singular)
στύσεων (genitive plural)
στύση (accusative singular)
στύσεις (accusative plural)
στύση (singular vocative)
στύσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: στύσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: στύσεως •

From Ancient Greek στύω (stúō, “to make stiff”) + -ση (-si).


Σατανάς

head

Σατανάς • (Satanás) m

Satanás (romanization)
Σατανάς (nominative singular)
Σατανά (genitive singular)
Σατανά (accusative singular)
Σατανά (singular vocative)