αδελφώνω

head

αδελφώνω • (adelfóno)

el-verb

αδελφώνω • (adelfóno) (past αδέλφωσα, passive αδελφώνομαι)

adelfóno (romanization)
αδέλφωσα (past)
αδελφώνομαι (passive)
αδελφώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αδελφώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αδελφώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αδελφωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αδελφώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αδελφώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αδελφώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αδελφωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αδελφώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αδελφώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αδελφώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αδελφωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αδελφώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αδελφώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αδελφωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αδελφωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αδελφώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αδελφώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αδελφωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αδελφώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αδελφώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αδελφώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αδελφωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδελφωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αδέλφωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αδέλφωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αδελφωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αδελφώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αδέλφωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αδέλφωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αδελφωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αδελφώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αδέλφωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αδέλφωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αδελφωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αδελφώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αδελφώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αδελφώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αδελφωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αδελφωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αδελφώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αδελφώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αδελφωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αδελφωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αδέλφωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδελφώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αδέλφωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αδελφώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αδελφωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αδελφώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αδελφωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αδελφώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αδελφώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αδελφώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αδελφωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αδέλφωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αδέλφωσε (active imperative perfective second-person singular)
αδελφώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αδελφώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αδελφώστε (active imperative perfective plural second-person)
αδελφώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αδελφωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αδελφώνοντας (active participle present)
έχοντας αδελφώσει (active participle past)
αδελφωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αδελφώσει (active infinitive-aorist)
αδελφωθεί (infinitive-aorist passive)

(botany, agriculture) to tiller (to produce multiple stems)


αγιοποιημένος

head

αγιοποιημένη

αγιοποιημένο

αγιοποιημένος • (agiopoiiménos) m (feminine αγιοποιημένη, neuter αγιοποιημένο)

agiopoiiménos (romanization)
αγιοποιημένη (feminine)
αγιοποιημένο (neuter)
αγιοποιημένος (masculine nominative singular)
αγιοποιημένη (feminine nominative singular)
αγιοποιημένο (neuter nominative singular)
αγιοποιημένοι (masculine nominative plural)
αγιοποιημένες (feminine nominative plural)
αγιοποιημένα (neuter nominative plural)
αγιοποιημένου (genitive masculine singular)
αγιοποιημένης (feminine genitive singular)
αγιοποιημένου (genitive neuter singular)
αγιοποιημένων (genitive masculine plural)
αγιοποιημένων (feminine genitive plural)
αγιοποιημένων (genitive neuter plural)
αγιοποιημένο (accusative masculine singular)
αγιοποιημένη (accusative feminine singular)
αγιοποιημένο (accusative neuter singular)
αγιοποιημένους (accusative masculine plural)
αγιοποιημένες (accusative feminine plural)
αγιοποιημένα (accusative neuter plural)
αγιοποιημένε (masculine singular vocative)
αγιοποιημένη (feminine singular vocative)
αγιοποιημένο (neuter singular vocative)
αγιοποιημένοι (masculine plural vocative)
αγιοποιημένες (feminine plural vocative)
αγιοποιημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αγιοποιημένος

el-decl-adj-table

αγιοποιημένος •

αγιοποιημένη •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένοι •

αγιοποιημένες •

αγιοποιημένα •

αγιοποιημένου •

αγιοποιημένης •

αγιοποιημένου •

αγιοποιημένων •

αγιοποιημένων •

αγιοποιημένων •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένη •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένους •

αγιοποιημένες •

αγιοποιημένα •

αγιοποιημένε •

αγιοποιημένη •

αγιοποιημένο •

αγιοποιημένοι •

αγιοποιημένες •

αγιοποιημένα •

α‧γι‧ο‧ποι‧η‧μέ‧νος

Perfect participle of αγιοποιούμαι (agiopoioúmai), passive voice of αγιοποιώ (“sanctify”).

participle of

αγιοποιούμαι

(religion) canonised (UK), canonized (US)


Νώε

head

Νώε • (Nóe) m


παράθημα

παράθημα • (paráthima) n (plural παραθήματα)

paráthima (romanization)
παραθήματα (plural)
παράθημα (nominative singular)
παραθήματα (nominative plural)
παραθήματος (genitive singular)
παραθημάτων (genitive plural)
παράθημα (accusative singular)
παραθήματα (accusative plural)
παράθημα (singular vocative)
παραθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin affixum or French affixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


κυβίστηση

κυβίστηση • (kyvístisi) f (plural κυβιστήσεις)

kyvístisi (romanization)
κυβιστήσεις (plural)
κυβίστηση (nominative singular)
κυβιστήσεις (nominative plural)
κυβίστησης (genitive singular)
κυβιστήσεων (genitive plural)
κυβίστηση (accusative singular)
κυβιστήσεις (accusative plural)
κυβίστηση (singular vocative)
κυβιστήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: κυβιστήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κυβιστήσεως •


Αργοναύτης

head

Αργοναύτης • (Argonáftis) m (plural Αργοναύτες)

Argonáftis (romanization)
Αργοναύτες (plural)
Αργοναύτης (nominative singular)
Αργοναύτες (nominative plural)
Αργοναύτη (genitive singular)
Αργοναυτών (genitive plural)
Αργοναύτη (accusative singular)
Αργοναύτες (accusative plural)
Αργοναύτη (singular vocative)
Αργοναύτες (plural vocative)

(Greek mythology, chiefly plural) Argonaut


ναύλα

návla (romanization)
ναύλα (nominative plural)
ναύλων (genitive plural)
ναύλα (accusative plural)
ναύλα (plural vocative)


κωλοτούμπα

κωλοτούμπα • (kolotoúmpa) f (plural κολοτούμπες)

kolotoúmpa (romanization)
κολοτούμπες (plural)
κωλοτούμπα (nominative singular)
κωλοτούμπες (nominative plural)
κωλοτούμπας (genitive singular)
κωλοτούμπα (accusative singular)
κωλοτούμπες (accusative plural)
κωλοτούμπα (singular vocative)
κωλοτούμπες (plural vocative)

κω‧λο‧τού‧μπα

κωλο- (kolo-, “arse, ass”) + τούμπα (toúmpa, “tumble, somersault”).


χαιρετισμός

head

χαιρετισμός • (chairetismós) m (plural χαιρετισμοί)

chairetismós (romanization)
χαιρετισμοί (plural)
χαιρετισμός (nominative singular)
χαιρετισμοί (nominative plural)
χαιρετισμού (genitive singular)
χαιρετισμών (genitive plural)
χαιρετισμό (accusative singular)
χαιρετισμούς (accusative plural)
χαιρετισμέ (singular vocative)
χαιρετισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

χαιρετισμούς

χαι‧ρε‧τι‧σμός


απλολογία

head

απλολογία • (aplología) f (plural απλολογίες)

aplología (romanization)
απλολογίες (plural)
απλολογία (nominative singular)
απλολογίες (nominative plural)
απλολογίας (genitive singular)
απλολογιών (genitive plural)
απλολογία (accusative singular)
απλολογίες (accusative plural)
απλολογία (singular vocative)
απλολογίες (plural vocative)

Borrowed from French haplologie (“haplology”), from Ancient Greek ἁπλόος (haplóos, “simple”) + -λογία (-logía, “knowledge”).


τούμπα

toúmpa (romanization)
τούμπες (plural)
τούμπα (nominative singular)
τούμπες (nominative plural)
τούμπας (genitive singular)
τούμπα (accusative singular)
τούμπες (accusative plural)
τούμπα (singular vocative)
τούμπες (plural vocative)

Reborrowing from Latin tumba (“small mound”), from Ancient Greek τύμβος (túmbos, “small mound”)

Γλίστρησα και πήρα μία τούμπα.

(gymnastics) somersault
(figuratively, colloquial) a bad fall


περιοχή

head

περιοχή • (periochí) f (plural περιοχές)

periochí (romanization)
περιοχές (plural)
περιοχή (nominative singular)
περιοχές (nominative plural)
περιοχής (genitive singular)
περιοχών (genitive plural)
περιοχή (accusative singular)
περιοχές (accusative plural)
περιοχή (singular vocative)
περιοχές (plural vocative)


Βασσιλική

Βασσιλική • (Vassilikí) f

Vassilikí (romanization)
Βασσιλική (nominative singular)
Βασσιλικής (genitive singular)
Βασσιλική (accusative singular)
Βασσιλική (singular vocative)

Βασιλική Βασιλική#Greek


εσπέρα

espéra (romanization)
εσπέρες (plural)
εσπέρα (nominative singular)
εσπέρες (nominative plural)
εσπέρας (genitive singular)
εσπέρα (accusative singular)
εσπέρες (accusative plural)
εσπέρα (singular vocative)
εσπέρες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ἑσπέρα (hespéra, “evening”)


ανθρωπωνυμία

head

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνυμία • (anthroponymía) n (plural ανθρωπωνυμίες)

el-noun

ανθρωπωνυμίες

anthroponymía (romanization)
ανθρωπωνυμίες (plural)
ανθρωπωνυμία (nominative singular)
ανθρωπωνυμίες (nominative plural)
ανθρωπωνυμίας (genitive singular)
ανθρωπωνυμιών (genitive plural)
ανθρωπωνυμία (accusative singular)
ανθρωπωνυμίες (accusative plural)
ανθρωπωνυμία (singular vocative)
ανθρωπωνυμίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπωνυμία

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνυμίας

ανθρωπωνυμιών

ανθρωπωνυμία

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνυμία

ανθρωπωνυμίες

ανθρωπωνύμιο ανθρωπωνύμιο#Greek

Alternative form of ανθρωπωνύμιο (anthroponýmio)


ανθρωπωνύμιο

head

ανθρωπωνύμια

ανθρωπωνύμιο • (anthroponýmio) n (plural ανθρωπωνύμια)

el-noun

ανθρωπωνύμια

anthroponýmio (romanization)
ανθρωπωνύμια (plural)
ανθρωπωνύμιο (nominative singular)
ανθρωπωνύμια (nominative plural)
ανθρωπωνυμίου (genitive singular)
ανθρωπωνύμιου (genitive singular)
ανθρωπωνυμίων (genitive plural)
ανθρωπωνύμιο (accusative singular)
ανθρωπωνύμια (accusative plural)
ανθρωπωνύμιο (singular vocative)
ανθρωπωνύμια (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπωνύμιο

ανθρωπωνύμια

ανθρωπωνυμίου

ανθρωπωνύμιου

ανθρωπωνυμίων

ανθρωπωνύμιο

ανθρωπωνύμια

ανθρωπωνύμιο

ανθρωπωνύμια


ουγγιά

oungiá (romanization)
ουγγιές (plural)
ουγγιά (nominative singular)
ουγγιές (nominative plural)
ουγγιάς (genitive singular)
ουγγιών (genitive plural)
ουγγιά (accusative singular)
ουγγιές (accusative plural)
ουγγιά (singular vocative)
ουγγιές (plural vocative)


λίμπρα

límpra (romanization)
λίμπρες (plural)
λίμπρα (nominative singular)
λίμπρες (nominative plural)
λίμπρας (genitive singular)
λιμπρών (genitive plural)
λίμπρα (accusative singular)
λίμπρες (accusative plural)
λίμπρα (singular vocative)
λίμπρες (plural vocative)

λίβρα λίβρα#Greek


πλέθρο

pléthro (romanization)
πλέθρα (plural)
πλέθρο (nominative singular)
πλέθρα (nominative plural)
πλέθρου (genitive singular)
πλέθρων (genitive plural)
πλέθρο (accusative singular)
πλέθρα (accusative plural)
πλέθρο (singular vocative)
πλέθρα (plural vocative)


λίρα

líra (romanization)
λίρες (plural)
λίρα (nominative singular)
λίρες (nominative plural)
λίρας (genitive singular)
λιρών (genitive plural)
λίρα (accusative singular)
λίρες (accusative plural)
λίρα (singular vocative)
λίρες (plural vocative)

λίρα στερλίνα

τουρκική λίρα

(numismatics) pound, lira (various countries)


λίβρα

lívra (romanization)
λίβρες (plural)
λίβρα (nominative singular)
λίβρες (nominative plural)
λίβρας (genitive singular)
λιβρών (genitive plural)
λίβρα (accusative singular)
λίβρες (accusative plural)
λίβρα (singular vocative)
λίβρες (plural vocative)


κανονάκι

head

κανονάκι • (kanonáki) n (plural κανονάκια)

kanonáki (romanization)
κανονάκια (plural)
κανονάκι (nominative singular)
κανονάκια (nominative plural)
κανονάκι (accusative singular)
κανονάκια (accusative plural)
κανονάκι (singular vocative)
κανονάκια (plural vocative)


μαντούρα

μαντούρα • (mantoúra) f (plural μαντούρες)

mantoúra (romanization)
μαντούρες (plural)
μαντούρα (nominative singular)
μαντούρες (nominative plural)
μαντούρας (genitive singular)
μαντουρών (genitive plural)
μαντούρα (accusative singular)
μαντούρες (accusative plural)
μαντούρα (singular vocative)
μαντούρες (plural vocative)

(Cretan, music) floghera (Cretan wind instrument)


μπαντούρα

μπαντούρα • (bantoúra) f (plural μπαντούρες)

bantoúra (romanization)
μπαντούρες (plural)
μπαντούρα (nominative singular)
μπαντούρες (nominative plural)
μπαντούρας (genitive singular)
μπαντουρών (genitive plural)
μπαντούρα (accusative singular)
μπαντούρες (accusative plural)
μπαντούρα (singular vocative)
μπαντούρες (plural vocative)

μαντούρα μαντούρα#Greek

(Cretan, music) Alternative form of μαντούρα (mantoúra)


γκάζι

gkázi (romanization)
γκάζια (plural)
γκάζι (nominative singular)
γκάζια (nominative plural)
γκαζιού (genitive singular)
γκαζιών (genitive plural)
γκάζι (accusative singular)
γκάζια (accusative plural)
γκάζι (singular vocative)
γκάζια (plural vocative)


εύζωνος

évzonos (romanization)
εύζωνοι (plural)
εύζωνος (nominative singular)
εύζωνοι (nominative plural)
ευζώνου (genitive singular)
ευζώνων (genitive plural)
εύζωνο (accusative singular)
ευζώνους (accusative plural)
εύζωνε (singular vocative)
εύζωνοι (plural vocative)

(military) evzone, a member of the presidential guard

(military, in the plural) the presidential guard


Αρβανιτόπουλος

Αρβανιτοπούλου

Αρβανιτόπουλος • (Arvanitópoulos) m (feminine Αρβανιτοπούλου)

Arvanitópoulos (romanization)
Αρβανιτοπούλου (feminine)

From Αρβανίτης (Arvanítis, “Arvanite”) + -όπουλος (-ópoulos).

affix

Απόστολος Σ. Αρβανιτόπουλος (1874–1942), Greek archaeologist and university professor

a male surname, equivalent to English Arvanitopoulos — held by:


χούντα

choúnta (romanization)
χούντες (plural)
χούντα (nominative singular)
χούντες (nominative plural)
χούντας (genitive singular)
χούντα (accusative singular)
χούντες (accusative plural)
χούντα (singular vocative)
χούντες (plural vocative)


Καργαδούρης

head

Καργαδούρης • (Kargadoúris) m (feminine Καργαδούρη)

Kargadoúris (romanization)
Καργαδούρη (feminine)
Καργαδούρης (nominative singular)
Καργαδούρηδες (nominative plural)
Καργαδούρη (genitive singular)
Καργαδούρηδων (genitive plural)
Καργαδούρη (accusative singular)
Καργαδούρηδες (accusative plural)
Καργαδούρη (singular vocative)
Καργαδούρηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Καργαδούρηδες

Καργαδούρηδων

Καργαδούρηδες

Καργαδούρηδες

Καρ‧γα‧δού‧ρης

Borrowed probably from Venetian cargatore (literally “carrier”) from cargar (“to load onto oneself”). Compare to cargo.

Καργαδούρη Καργαδούρη#Greek

a male surname, feminine equivalent Καργαδούρη (Kargadoúri)


Αθανασάκης

head

Αθανασάκης • (Athanasákis) m (feminine Αθανασάκη)

Athanasákis (romanization)
Αθανασάκη (feminine)
Αθανασάκης (nominative singular)
Αθανασάκηδες (nominative plural)
Αθανασάκη (genitive singular)
Αθανασάκηδων (genitive plural)
Αθανασάκη (accusative singular)
Αθανασάκηδες (accusative plural)
Αθανασάκη (singular vocative)
Αθανασάκηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Αθανασάκηδες

Αθανασάκηδων

Αθανασάκηδες

Αθανασάκηδες

Α‧θα‧να‧σά‧κης

Αθανάσ(ιος) (Athanás(ios), “Athanasius”) + -άκης (-ákis, “surname suffix”)

af

Αλέξιος Αθανασάκης, a wealthy merchant of Portaria and benefactor of the Archaeological Museum of Volos

a male surname, equivalent to English Athanassakis — held by:


παράδοση

head

παράδοση • (parádosi) f (plural παραδόσεις)

parádosi (romanization)
παραδόσεις (plural)
παράδοση (nominative singular)
παραδόσεις (nominative plural)
παράδοσης (genitive singular)
παραδόσεων (genitive plural)
παράδοση (accusative singular)
παραδόσεις (accusative plural)
παράδοση (singular vocative)
παραδόσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: παραδόσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παραδόσεως •

Learnedly, from Ancient Greek παράδοσις (parádosis) + modern ending -ση (-si), thus παρά- (pará-) + δόση f (dósi, “dose, portion, gift”).
The Triantafyllidis Dictionary suggests that the sense of "tradition" is influenced by semantic loan from French tradition and German Überlieferung, which are themselves from traditio, which in had its sense of "tradition" ("saying or teaching handed down generationally, especially ecclesiastical tradition") influenced by the Koine Greek παράδοσις (parádosis)


Πορτορικάνα

head

Πορτορικάνες

Πορτορικάνος

Πορτορικάνα • (Portorikána) f (plural Πορτορικάνες, masculine Πορτορικάνος)

el-noun

Πορτορικάνες

Πορτορικάνος

Portorikána (romanization)
Πορτορικάνες (plural)
Πορτορικάνος (masculine)
Πορτορικάνα (nominative singular)
Πορτορικάνες (nominative plural)
Πορτορικάνας (genitive singular)
Πορτορικάνων (genitive plural)
Πορτορικάνα (accusative singular)
Πορτορικάνες (accusative plural)
Πορτορικάνα (singular vocative)
Πορτορικάνες (plural vocative)

el-decl-noun

Πορτορικάνες

Πορτορικάνας

Πορτορικάνων

Πορτορικάνες

Πορτορικάνες

Πορτορικανή Πορτορικανή#Greek

Alternative form of Πορτορικανή (Portorikaní)


Πορτορικανή

head

Πορτορικανές

Πορτορικανός

Πορτορικανή • (Portorikaní) f (plural Πορτορικανές, masculine Πορτορικανός)

el-noun

Πορτορικανές

Πορτορικανός

Portorikaní (romanization)
Πορτορικανές (plural)
Πορτορικανός (masculine)
Πορτορικανή (nominative singular)
Πορτορικανές (nominative plural)
Πορτορικανής (genitive singular)
Πορτορικανών (genitive plural)
Πορτορικανή (accusative singular)
Πορτορικανές (accusative plural)
Πορτορικανή (singular vocative)
Πορτορικανές (plural vocative)

el-decl-noun

Πορτορικανές

Πορτορικανής

Πορτορικανών

Πορτορικανές

Πορτορικανές

Puerto Rican (a female person from Puerto Rico)


Πορτορικάνος

head

Πορτορικάνοι

Πορτορικάνος • (Portorikános) m (plural Πορτορικάνοι, feminine Πορτορικάνα)

el-noun

Πορτορικάνοι

Portorikános (romanization)
Πορτορικάνοι (plural)
Πορτορικάνα (feminine)
Πορτορικάνος (nominative singular)
Πορτορικάνοι (nominative plural)
Πορτορικάνου (genitive singular)
Πορτορικάνων (genitive plural)
Πορτορικάνο (accusative singular)
Πορτορικάνους (accusative plural)
Πορτορικάνε (singular vocative)
Πορτορικάνοι (plural vocative)

el-decl-noun

Πορτορικάνος

Πορτορικάνοι

Πορτορικάνου

Πορτορικάνων

Πορτορικάνους

Πορτορικάνοι

Πορτορικανός Πορτορικανός#Greek

Alternative form of Πορτορικανός (Portorikanós)


Πορτορικανός

head

Πορτορικανοί

Πορτορικανός • (Portorikanós) m (plural Πορτορικανοί, feminine Πορτορικανή)

el-noun

Πορτορικανοί

Portorikanós (romanization)
Πορτορικανοί (plural)
Πορτορικανή (feminine)
Πορτορικανός (nominative singular)
Πορτορικανοί (nominative plural)
Πορτορικανού (genitive singular)
Πορτορικανών (genitive plural)
Πορτορικανό (accusative singular)
Πορτορικανούς (accusative plural)
Πορτορικανέ (singular vocative)
Πορτορικανοί (plural vocative)

el-decl-noun

Πορτορικανός

Πορτορικανοί

Πορτορικανού

Πορτορικανών

Πορτορικανούς

Πορτορικανοί

Puerto Rican (a person, usually male, from Puerto Rico)


Αθανασάκη

head

Αθανασάκη • (Athanasáki) f (indeclinable)

Α‧θα‧να‧σά‧κη

Αθανασάκης Αθανασάκης#Greek

a female surname, masculine equivalent Αθανασάκης (Athanasákis)


παρατατικός

παρατατικός • (paratatikós) m (plural παρατατικοί)

paratatikós (romanization)
παρατατικοί (plural)
παρατατικός (nominative singular)
παρατατικοί (nominative plural)
παρατατικού (genitive singular)
παρατατικών (genitive plural)
παρατατικό (accusative singular)
παρατατικούς (accusative plural)
παρατατικέ (singular vocative)
παρατατικοί (plural vocative)

el-decl-noun

παρατατικούς

(grammar) imperfect, past continuous, past progressive, imperfective past (tense)


Σταχτοπούτα

Stachtopoúta (romanization)
Σταχτοπούτα (nominative singular)
Σταχτοπούτας (genitive singular)
Σταχτοπούτα (accusative singular)
Σταχτοπούτα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Σταχτοπούτας

From στάχτη (stáchti, “ash”) + πουτάνα (poutána), calque of German Aschenputtel.


Αρβανιτόπουλλος

head

Αρβανιτοπούλλου

Αρβανιτόπουλλος • (Arvanitópoullos) m (feminine Αρβανιτοπούλλου)

Arvanitópoullos (romanization)
Αρβανιτοπούλλου (feminine)

Αρβανιτόπουλος Αρβανιτόπουλος#Greek

a male surname, rare spelling variant of Αρβανιτόπουλος (Arvanitópoulos)


χαράτσι

χαράτσι • (charátsi) n (plural χαράτσια)

charátsi (romanization)
χαράτσια (plural)
χαράτσι (nominative singular)
χαράτσια (nominative plural)
χαρατσιού (genitive singular)
χαρατσιών (genitive plural)
χαράτσι (accusative singular)
χαράτσια (accusative plural)
χαράτσι (singular vocative)
χαράτσια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χαράτσι (kharátsi), from Ottoman Turkish خراج (haraç), from Arabic خَرَاج (ḵarāj).

(historical) poll tax (under the Ottomans)


ζωγραφική

ζωγραφική • (zografikí) f (plural ζωγραφικές)

zografikí (romanization)
ζωγραφικές (plural)
ζωγραφική (nominative singular)
ζωγραφικές (nominative plural)
ζωγραφικής (genitive singular)
ζωγραφικών (genitive plural)
ζωγραφική (accusative singular)
ζωγραφικές (accusative plural)
ζωγραφική (singular vocative)
ζωγραφικές (plural vocative)

From Ancient Greek ζωγραφική (zōgraphikḗ).

(art) painting (the production of an artwork)


αποθ.

αποθ. ρ. (αποθετικό ρήμα) ― apoth. r. (apothetikó ríma) ― deponent verb

αποθετικός αποθετικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αποθετικός (apothetikós): deponent


απαρ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απαρέμφατο (aparémfato): infinitive


απρμφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απρφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απόδ.

απόδοση απόδοση#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απόδοση (apódosi): apodosis


απλολ.

απλολογία απλολογία#Greek

(linguistics) Abbreviation of απλολογία (aplología): haplology


μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

μετενσάρκωση • (metensárkosi) f (plural μετενσαρκώσεις)

el-noun

μετενσαρκώσεις

metensárkosi (romanization)
μετενσαρκώσεις (plural)
μετενσάρκωση (nominative singular)
μετενσαρκώσεις (nominative plural)
μετενσάρκωσης (genitive singular)
μετενσαρκώσεων (genitive plural)
μετενσάρκωση (accusative singular)
μετενσαρκώσεις (accusative plural)
μετενσάρκωση (singular vocative)
μετενσαρκώσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

μετενσάρκωσης

μετενσαρκώσεων

μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

μετενσάρκωση

μετενσαρκώσεις

Older or formal genitive singular: μετενσαρκώσεως •

με‧τεν‧σάρ‧κω‧ση


απόδοση

head

απόδοση • (apódosi) f (plural αποδόσεις)

apódosi (romanization)
αποδόσεις (plural)
απόδοση (nominative singular)
αποδόσεις (nominative plural)
απόδοσης (genitive singular)
αποδόσεων (genitive plural)
απόδοση (accusative singular)
αποδόσεις (accusative plural)
απόδοση (singular vocative)
αποδόσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδόσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδόσεως •


ακάτιον

head

ακάτιον • (akátion) n

el-noun

ακάτιον • (akátion) n

ακάτιο ακάτιο#Greek

(nautical) Katharevousa form of ακάτιο (akátio) small dinghy, skiff


ακάτιο

akátio (romanization)
ακάτια (plural)
ακάτιο (nominative singular)
ακάτια (nominative plural)
ακατίου (genitive singular)
ακάτιου (genitive singular)
ακατίων (genitive plural)
ακάτιο (accusative singular)
ακάτια (accusative plural)
ακάτιο (singular vocative)
ακάτια (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀκάτιον (akátion), probably a technical loanword from Pre-Greek, but sometimes connected to ἄκρος (ákros).


απρόσ.

απρόσωπος απρόσωπος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απρόσωπος (aprósopos): impersonal


άρθρ.

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) Abbreviation of άρθρο (árthro): article


ρ.

ρήμα ρήμα#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of ρήμα (ríma): verb


αριθ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητικός (arithmitikós): arithmetical


αριθ.

αριθμητική αριθμητική#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητική (arithmitikí): arithmetic


αριθμ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek


αριθμ.

αριθμητική αριθμητική#Greek


αριθμητικό

head

αριθμητικό • (arithmitikó) n (plural αριθμητικά)

arithmitikó (romanization)
αριθμητικά (plural)
αριθμητικό (nominative singular)
αριθμητικά (nominative plural)
αριθμητικού (genitive singular)
αριθμητικών (genitive plural)
αριθμητικό (accusative singular)
αριθμητικά (accusative plural)
αριθμητικό (singular vocative)
αριθμητικά (plural vocative)


ακατάσχετος

ακατάσχετος • (akatáschetos) m (feminine ακατάσχετη, neuter ακατάσχετο)

akatáschetos (romanization)
ακατάσχετη (feminine)
ακατάσχετο (neuter)
ακατάσχετος (masculine nominative singular)
ακατάσχετη (feminine nominative singular)
ακατάσχετο (neuter nominative singular)
ακατάσχετοι (masculine nominative plural)
ακατάσχετες (feminine nominative plural)
ακατάσχετα (neuter nominative plural)
ακατάσχετου (genitive masculine singular)
ακατάσχετης (feminine genitive singular)
ακατάσχετου (genitive neuter singular)
ακατάσχετων (genitive masculine plural)
ακατάσχετων (feminine genitive plural)
ακατάσχετων (genitive neuter plural)
ακατάσχετο (accusative masculine singular)
ακατάσχετη (accusative feminine singular)
ακατάσχετο (accusative neuter singular)
ακατάσχετους (accusative masculine plural)
ακατάσχετες (accusative feminine plural)
ακατάσχετα (accusative neuter plural)
ακατάσχετε (masculine singular vocative)
ακατάσχετη (feminine singular vocative)
ακατάσχετο (neuter singular vocative)
ακατάσχετοι (masculine plural vocative)
ακατάσχετες (feminine plural vocative)
ακατάσχετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάσχετος •

ακατάσχετη •

ακατάσχετο •

ακατάσχετοι •

ακατάσχετες •

ακατάσχετα •

ακατάσχετου •

ακατάσχετης •

ακατάσχετου •

ακατάσχετων •

ακατάσχετων •

ακατάσχετων •

ακατάσχετο •

ακατάσχετη •

ακατάσχετο •

ακατάσχετους •

ακατάσχετες •

ακατάσχετα •

ακατάσχετε •

ακατάσχετη •

ακατάσχετο •

ακατάσχετοι •

ακατάσχετες •

ακατάσχετα •

From κατάσχω (katáscho, “to confiscate”).


αριθμητικός

head

αριθμητικός • (arithmitikós) m (feminine αριθμητική, neuter αριθμητικό)

arithmitikós (romanization)
αριθμητική (feminine)
αριθμητικό (neuter)
αριθμητικός (masculine nominative singular)
αριθμητική (feminine nominative singular)
αριθμητικό (neuter nominative singular)
αριθμητικοί (masculine nominative plural)
αριθμητικές (feminine nominative plural)
αριθμητικά (neuter nominative plural)
αριθμητικού (genitive masculine singular)
αριθμητικής (feminine genitive singular)
αριθμητικού (genitive neuter singular)
αριθμητικών (genitive masculine plural)
αριθμητικών (feminine genitive plural)
αριθμητικών (genitive neuter plural)
αριθμητικό (accusative masculine singular)
αριθμητική (accusative feminine singular)
αριθμητικό (accusative neuter singular)
αριθμητικούς (accusative masculine plural)
αριθμητικές (accusative feminine plural)
αριθμητικά (accusative neuter plural)
αριθμητικέ (masculine singular vocative)
αριθμητική (feminine singular vocative)
αριθμητικό (neuter singular vocative)
αριθμητικοί (masculine plural vocative)
αριθμητικές (feminine plural vocative)
αριθμητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αριθμητικός •

αριθμητική •

αριθμητικό •

αριθμητικοί •

αριθμητικές •

αριθμητικά •

αριθμητικού •

αριθμητικής •

αριθμητικού •

αριθμητικών •

αριθμητικών •

αριθμητικών •

αριθμητικό •

αριθμητική •

αριθμητικό •

αριθμητικούς •

αριθμητικές •

αριθμητικά •

αριθμητικέ •

αριθμητική •

αριθμητικό •

αριθμητικοί •

αριθμητικές •

αριθμητικά •

From Ancient Greek ἀριθμητικός (arithmētikós)


απρόσωπος

head

απρόσωπος • (aprósopos) m (feminine απρόσωπη, neuter απρόσωπο)

aprósopos (romanization)
απρόσωπη (feminine)
απρόσωπο (neuter)
απρόσωπος (masculine nominative singular)
απρόσωπη (feminine nominative singular)
απρόσωπο (neuter nominative singular)
απρόσωποι (masculine nominative plural)
απρόσωπες (feminine nominative plural)
απρόσωπα (neuter nominative plural)
απρόσωπου (genitive masculine singular)
απρόσωπης (feminine genitive singular)
απρόσωπου (genitive neuter singular)
απρόσωπων (genitive masculine plural)
απρόσωπων (feminine genitive plural)
απρόσωπων (genitive neuter plural)
απρόσωπο (accusative masculine singular)
απρόσωπη (accusative feminine singular)
απρόσωπο (accusative neuter singular)
απρόσωπους (accusative masculine plural)
απρόσωπες (accusative feminine plural)
απρόσωπα (accusative neuter plural)
απρόσωπε (masculine singular vocative)
απρόσωπη (feminine singular vocative)
απρόσωπο (neuter singular vocative)
απρόσωποι (masculine plural vocative)
απρόσωπες (feminine plural vocative)
απρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απρόσωπους •

απρόσωπο ρήμα ― aprósopo ríma ― impersonal verb


καλαματιανός

head

καλαματιανός • (kalamatianós) m (feminine καλαματιανή, neuter καλαματιανό)

kalamatianós (romanization)
καλαματιανή (feminine)
καλαματιανό (neuter)
καλαματιανός (masculine nominative singular)
καλαματιανή (feminine nominative singular)
καλαματιανό (neuter nominative singular)
καλαματιανοί (masculine nominative plural)
καλαματιανές (feminine nominative plural)
καλαματιανά (neuter nominative plural)
καλαματιανού (genitive masculine singular)
καλαματιανής (feminine genitive singular)
καλαματιανού (genitive neuter singular)
καλαματιανών (genitive masculine plural)
καλαματιανών (feminine genitive plural)
καλαματιανών (genitive neuter plural)
καλαματιανό (accusative masculine singular)
καλαματιανή (accusative feminine singular)
καλαματιανό (accusative neuter singular)
καλαματιανούς (accusative masculine plural)
καλαματιανές (accusative feminine plural)
καλαματιανά (accusative neuter plural)
καλαματιανέ (masculine singular vocative)
καλαματιανή (feminine singular vocative)
καλαματιανό (neuter singular vocative)
καλαματιανοί (masculine plural vocative)
καλαματιανές (feminine plural vocative)
καλαματιανά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of καλαματιανός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο καλαματιανός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο καλαματιανός, etc.)

el-decl-adj-table

καλαματιανός •

καλαματιανή •

καλαματιανό •

καλαματιανοί •

καλαματιανές •

καλαματιανά •

καλαματιανού •

καλαματιανής •

καλαματιανού •

καλαματιανών •

καλαματιανών •

καλαματιανών •

καλαματιανό •

καλαματιανή •

καλαματιανό •

καλαματιανούς •

καλαματιανές •

καλαματιανά •

καλαματιανέ •

καλαματιανή •

καλαματιανό •

καλαματιανοί •

καλαματιανές •

καλαματιανά •

related to Kalamata, a town in the Peloponnese


καλαματιανός

head

καλαματιανοί

καλαματιανός • (kalamatianós) m (plural καλαματιανοί)

el-noun

καλαματιανοί

kalamatianós (romanization)
καλαματιανοί (plural)
καλαματιανός (nominative singular)
καλαματιανοί (nominative plural)
καλαματιανού (genitive singular)
καλαματιανών (genitive plural)
καλαματιανό (accusative singular)
καλαματιανούς (accusative plural)
καλαματιανέ (singular vocative)
καλαματιανοί (plural vocative)

el-decl-noun

καλαματιανός

καλαματιανοί

καλαματιανού

καλαματιανών

καλαματιανούς

καλαματιανοί

(Greece) Kalamatianos, a dance originating in the Peloponnese


ΑΡΣ.

αρσενικός αρσενικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρσενικός (arsenikós): masculine


αρσ.

αρσενικός αρσενικός#Greek


αρχαιοπρ.

αρχαιοπρεπής αρχαιοπρεπής#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαιοπρεπής (archaioprepís): archaic


αρνητ.

αρνητικός αρνητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αρνητικός (arnitikós): negative, undesirable, disapproving


αρχαϊστ.

αρχαϊστικός αρχαϊστικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαϊστικός (archaïstikós): archaistic


αρχ.

αρχαίος αρχαίος#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαίος (archaíos): ancient


ταγάρι

tagári (romanization)
ταγάρια (plural)
ταγάρι (nominative singular)
ταγάρια (nominative plural)
ταγαριού (genitive singular)
ταγαριών (genitive plural)
ταγάρι (accusative singular)
ταγάρια (accusative plural)
ταγάρι (singular vocative)
ταγάρια (plural vocative)

From Byzantine Greek ταγάριον (tagárion), from Koine Greek ταγή (tagḗ).

shoulder bag, haversack, knapsack (often decorated)


συνίζηση

head

συνίζηση • (synízisi) f (plural συνιζήσεις)

synízisi (romanization)
συνιζήσεις (plural)
συνίζηση (nominative singular)
συνιζήσεις (nominative plural)
συνίζησης (genitive singular)
συνιζήσεων (genitive plural)
συνίζηση (accusative singular)
συνιζήσεις (accusative plural)
συνίζηση (singular vocative)
συνιζήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συνιζήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνιζήσεως •


αρχαϊστικός

head

αρχαϊστικός • (archaïstikós) m (feminine αρχαϊστική, neuter αρχαϊστικό)

archaïstikós (romanization)
αρχαϊστική (feminine)
αρχαϊστικό (neuter)
αρχαϊστικός (masculine nominative singular)
αρχαϊστική (feminine nominative singular)
αρχαϊστικό (neuter nominative singular)
αρχαϊστικοί (masculine nominative plural)
αρχαϊστικές (feminine nominative plural)
αρχαϊστικά (neuter nominative plural)
αρχαϊστικού (genitive masculine singular)
αρχαϊστικής (feminine genitive singular)
αρχαϊστικού (genitive neuter singular)
αρχαϊστικών (genitive masculine plural)
αρχαϊστικών (feminine genitive plural)
αρχαϊστικών (genitive neuter plural)
αρχαϊστικό (accusative masculine singular)
αρχαϊστική (accusative feminine singular)
αρχαϊστικό (accusative neuter singular)
αρχαϊστικούς (accusative masculine plural)
αρχαϊστικές (accusative feminine plural)
αρχαϊστικά (accusative neuter plural)
αρχαϊστικέ (masculine singular vocative)
αρχαϊστική (feminine singular vocative)
αρχαϊστικό (neuter singular vocative)
αρχαϊστικοί (masculine plural vocative)
αρχαϊστικές (feminine plural vocative)
αρχαϊστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊστικός •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικοί •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •

αρχαϊστικού •

αρχαϊστικής •

αρχαϊστικού •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικούς •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •

αρχαϊστικέ •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικοί •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •


αρνητικός

head

αρνητικός • (arnitikós) m (feminine αρνητική, neuter αρνητικό)

arnitikós (romanization)
αρνητική (feminine)
αρνητικό (neuter)
αρνητικός (masculine nominative singular)
αρνητική (feminine nominative singular)
αρνητικό (neuter nominative singular)
αρνητικοί (masculine nominative plural)
αρνητικές (feminine nominative plural)
αρνητικά (neuter nominative plural)
αρνητικού (genitive masculine singular)
αρνητικής (feminine genitive singular)
αρνητικού (genitive neuter singular)
αρνητικών (genitive masculine plural)
αρνητικών (feminine genitive plural)
αρνητικών (genitive neuter plural)
αρνητικό (accusative masculine singular)
αρνητική (accusative feminine singular)
αρνητικό (accusative neuter singular)
αρνητικούς (accusative masculine plural)
αρνητικές (accusative feminine plural)
αρνητικά (accusative neuter plural)
αρνητικέ (masculine singular vocative)
αρνητική (feminine singular vocative)
αρνητικό (neuter singular vocative)
αρνητικοί (masculine plural vocative)
αρνητικές (feminine plural vocative)
αρνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρνητικούς •

αρ‧νη‧τη‧κός

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀρνητικός (arnētikós). For contemporary, scientific senses, a semantic loan from French négatif.


αρχαιοπρεπής

head

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

αρχαιοπρεπής • (archaioprepís) m (feminine αρχαιοπρεπής, neuter αρχαιοπρεπές)

el-adj

αρχαιοπρεπής

αρχαιοπρεπές

archaioprepís (romanization)
αρχαιοπρεπής (feminine)
αρχαιοπρεπές (neuter)
αρχαιοπρεπής (masculine nominative singular)
αρχαιοπρεπής (feminine nominative singular)
αρχαιοπρεπές (neuter nominative singular)
αρχαιοπρεπείς (masculine nominative plural)
αρχαιοπρεπείς (feminine nominative plural)
αρχαιοπρεπή (neuter nominative plural)
αρχαιοπρεπούς (genitive masculine singular)
αρχαιοπρεπούς (feminine genitive singular)
αρχαιοπρεπούς (genitive neuter singular)
αρχαιοπρεπών (genitive masculine plural)
αρχαιοπρεπών (feminine genitive plural)
αρχαιοπρεπών (genitive neuter plural)
αρχαιοπρεπή (accusative masculine singular)
αρχαιοπρεπή (accusative feminine singular)
αρχαιοπρεπές (accusative neuter singular)
αρχαιοπρεπείς (accusative masculine plural)
αρχαιοπρεπείς (accusative feminine plural)
αρχαιοπρεπή (accusative neuter plural)
αρχαιοπρεπή (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (masculine singular vocative)
αρχαιοπρεπής (feminine singular vocative)
αρχαιοπρεπές (neuter singular vocative)
αρχαιοπρεπείς (masculine plural vocative)
αρχαιοπρεπείς (feminine plural vocative)
αρχαιοπρεπή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of αρχαιοπρεπής

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαιοπρεπής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαιοπρεπής, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπές •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπούς •

αρχαιοπρεπούς •

αρχαιοπρεπούς •

αρχαιοπρεπών •

αρχαιοπρεπών •

αρχαιοπρεπών •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπές •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπή •

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπής •

αρχαιοπρεπές •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπείς •

αρχαιοπρεπή •

αρ‧χαι‧ο‧πρε‧πής


επωνυμία

head

επωνυμία • (eponymía) f (plural επωνυμίες)

eponymía (romanization)
επωνυμίες (plural)
επωνυμία (nominative singular)
επωνυμίες (nominative plural)
επωνυμίας (genitive singular)
επωνυμιών (genitive plural)
επωνυμία (accusative singular)
επωνυμίες (accusative plural)
επωνυμία (singular vocative)
επωνυμίες (plural vocative)

(business) distinguishing name, trade name


κουτσός

κουτσός • (koutsós) m (plural κουτσοί, feminine κουτσή)

koutsós (romanization)
κουτσοί (plural)
κουτσή (feminine)
κουτσός (nominative singular)
κουτσοί (nominative plural)
κουτσού (genitive singular)
κουτσών (genitive plural)
κουτσό (accusative singular)
κουτσούς (accusative plural)
κουτσέ (singular vocative)
κουτσοί (plural vocative)

From Byzantine Greek κουτσός (koutsós), likely from Late Latin coxus (“lame, crippled, etc.”), from Latin coxa (“hip, thigh, etc.”), from Proto-Indo-European *koḱs-.

der

Δώσε τη θέση σου σ' αυτόν τον κουτσό!


βενετικά

venetiká (romanization)
βενετικά (nominative plural)
βενετικών (genitive plural)
βενετικά (accusative plural)
βενετικά (plural vocative)

Venetian (the historical language of the Venice city state)


Βενετή

head

Βενετή • (Venetí) f (plural Βενετές, masculine Βενετός)

Venetí (romanization)
Βενετές (plural)
Βενετός (masculine)
Βενετή (nominative singular)
Βενετές (nominative plural)
Βενετής (genitive singular)
Βενετών (genitive plural)
Βενετή (accusative singular)
Βενετές (accusative plural)
Βενετή (singular vocative)
Βενετές (plural vocative)

Venetian (a female person from Venice or of Venetian ethnicity).


Βενετός

Βενετός • (Venetós) m (plural Βενετοί, feminine Βενετή)

Venetós (romanization)
Βενετοί (plural)
Βενετή (feminine)
Βενετός (nominative singular)
Βενετοί (nominative plural)
Βενετού (genitive singular)
Βενετών (genitive plural)
Βενετό (accusative singular)
Βενετούς (accusative plural)
Βενετέ (singular vocative)
Βενετοί (plural vocative)

Venetian (a person, usually male, from Venice or of Venetian ethnicity).


βόρ.

βορράς βορράς#Greek


βενετικός

βενετικός • (venetikós) m (feminine βενετική, neuter βενετικό)

venetikós (romanization)
βενετική (feminine)
βενετικό (neuter)
βενετικός (masculine nominative singular)
βενετική (feminine nominative singular)
βενετικό (neuter nominative singular)
βενετικοί (masculine nominative plural)
βενετικές (feminine nominative plural)
βενετικά (neuter nominative plural)
βενετικού (genitive masculine singular)
βενετικής (feminine genitive singular)
βενετικού (genitive neuter singular)
βενετικών (genitive masculine plural)
βενετικών (feminine genitive plural)
βενετικών (genitive neuter plural)
βενετικό (accusative masculine singular)
βενετική (accusative feminine singular)
βενετικό (accusative neuter singular)
βενετικούς (accusative masculine plural)
βενετικές (accusative feminine plural)
βενετικά (accusative neuter plural)
βενετικέ (masculine singular vocative)
βενετική (feminine singular vocative)
βενετικό (neuter singular vocative)
βενετικοί (masculine plural vocative)
βενετικές (feminine plural vocative)
βενετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

βενετικούς •

From Byzantine Greek Βενετικός (Benetikós), from Latin veneticus (“Venetic, Venetian”), q.v. Equivalent to Βενετία (Venetía) + -ικός (-ikós).

Venetian, of or related to Venetian, its medieval and modern language


ασσασίνος

head

ασσασίνος • (assasínos) m (plural ασσασίνοι)

assasínos (romanization)
ασσασίνοι (plural)
ασσασίνος (nominative singular)
ασσασίνοι (nominative plural)
ασσασίνου (genitive singular)
ασσασίνων (genitive plural)
ασσασίνο (accusative singular)
ασσασίνους (accusative plural)
ασσασίνε (singular vocative)
ασσασίνοι (plural vocative)


δωρεά

doreá (romanization)
δωρεές (plural)
δωρεά (nominative singular)
δωρεές (nominative plural)
δωρεάς (genitive singular)
δωρεών (genitive plural)
δωρεά (accusative singular)
δωρεές (accusative plural)
δωρεά (singular vocative)
δωρεές (plural vocative)


τυπογραφία

τυπογραφία • (typografía) f (uncountable)

typografía (romanization)
τυπογραφία (nominative singular)
τυπογραφίας (genitive singular)
τυπογραφία (accusative singular)
τυπογραφία (singular vocative)

Hellenised form of New Latin typographia


τυπογραφείο

τυπογραφείο • (typografeío) n (plural τυπογραφεία)

typografeío (romanization)
τυπογραφεία (plural)
τυπογραφείο (nominative singular)
τυπογραφεία (nominative plural)
τυπογραφείου (genitive singular)
τυπογραφείων (genitive plural)
τυπογραφείο (accusative singular)
τυπογραφεία (accusative plural)
τυπογραφείο (singular vocative)
τυπογραφεία (plural vocative)

el-decl-noun

τυπογραφείου

τυπογραφείων

From τυπογραφία (typografía, “print”) + -είο (-eío, “place, building”).

suffix

(typography) print shop, printer's, printing works (a printing business building)


μαργαρίτα

head

μαργαρίτα • (margaríta) f (plural μαργαρίτες)

margaríta (romanization)
μαργαρίτες (plural)
μαργαρίτα (nominative singular)
μαργαρίτες (nominative plural)
μαργαρίτας (genitive singular)
μαργαριτών (genitive plural)
μαργαρίτα (accusative singular)
μαργαρίτες (accusative plural)
μαργαρίτα (singular vocative)
μαργαρίτες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive plural is uncommon and considered awkward by scholars.


τυπογραφικός

head

τυπογραφικός • (typografikós) m (feminine τυπογραφική, neuter τυπογραφικό)

typografikós (romanization)
τυπογραφική (feminine)
τυπογραφικό (neuter)
τυπογραφικός (masculine nominative singular)
τυπογραφική (feminine nominative singular)
τυπογραφικό (neuter nominative singular)
τυπογραφικοί (masculine nominative plural)
τυπογραφικές (feminine nominative plural)
τυπογραφικά (neuter nominative plural)
τυπογραφικού (genitive masculine singular)
τυπογραφικής (feminine genitive singular)
τυπογραφικού (genitive neuter singular)
τυπογραφικών (genitive masculine plural)
τυπογραφικών (feminine genitive plural)
τυπογραφικών (genitive neuter plural)
τυπογραφικό (accusative masculine singular)
τυπογραφική (accusative feminine singular)
τυπογραφικό (accusative neuter singular)
τυπογραφικούς (accusative masculine plural)
τυπογραφικές (accusative feminine plural)
τυπογραφικά (accusative neuter plural)
τυπογραφικέ (masculine singular vocative)
τυπογραφική (feminine singular vocative)
τυπογραφικό (neuter singular vocative)
τυπογραφικοί (masculine plural vocative)
τυπογραφικές (feminine plural vocative)
τυπογραφικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of τυπογραφικός

el-decl-adj-table

τυπογραφικός •

τυπογραφική •

τυπογραφικό •

τυπογραφικοί •

τυπογραφικές •

τυπογραφικά •

τυπογραφικού •

τυπογραφικής •

τυπογραφικού •

τυπογραφικών •

τυπογραφικών •

τυπογραφικών •

τυπογραφικό •

τυπογραφική •

τυπογραφικό •

τυπογραφικούς •

τυπογραφικές •

τυπογραφικά •

τυπογραφικέ •

τυπογραφική •

τυπογραφικό •

τυπογραφικοί •

τυπογραφικές •

τυπογραφικά •


δοτική

dotikí (romanization)
δοτικές (plural)
δοτική (nominative singular)
δοτικές (nominative plural)
δοτικής (genitive singular)
δοτικών (genitive plural)
δοτική (accusative singular)
δοτικές (accusative plural)
δοτική (singular vocative)
δοτικές (plural vocative)

From the Ancient Greek δοτῐκή (dotikḗ, “the dative case”).


μέτρηση

head

μέτρηση • (métrisi) f (plural μετρήσεις)

métrisi (romanization)
μετρήσεις (plural)
μέτρηση (nominative singular)
μετρήσεις (nominative plural)
μέτρησης (genitive singular)
μετρήσεων (genitive plural)
μέτρηση (accusative singular)
μετρήσεις (accusative plural)
μέτρηση (singular vocative)
μετρήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μετρήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μετρήσεως •


κορμάκι

head

κορμάκι • (kormáki) n (plural κορμάκια)

el-noun

κορμάκι • (kormáki) n (plural κορμάκια)

kormáki (romanization)
κορμάκια (plural)
κορμάκι (nominative singular)
κορμάκια (nominative plural)
κορμάκι (accusative singular)
κορμάκια (accusative plural)
κορμάκι (singular vocative)
κορμάκια (plural vocative)


οριζόντιο δοκάρι

head

οριζόντιο δοκάρι

οριζόντια δοκάρια

οριζόντιο δοκάρι • (orizóntio dokári) n (plural οριζόντια δοκάρια)

el-noun

οριζόντιο δοκάρι

οριζόντια δοκάρια

orizóntio dokári (romanization)
οριζόντια δοκάρια (plural)


κάθετο δοκάρι

head

κάθετο δοκάρι

κάθετα δοκάρια

κάθετο δοκάρι • (kátheto dokári) n (plural κάθετα δοκάρια)

el-noun

κάθετο δοκάρι

κάθετα δοκάρια

kátheto dokári (romanization)
κάθετα δοκάρια (plural)


πορνίδιο

head

πορνίδιο • (pornídio) n (plural πορνίδια)

pornídio (romanization)
πορνίδια (plural)
πορνίδιο (nominative singular)
πορνίδια (nominative plural)
πορνίδιου (genitive singular)
πορνίδιων (genitive plural)
πορνίδιο (accusative singular)
πορνίδια (accusative plural)
πορνίδιο (singular vocative)
πορνίδια (plural vocative)


αλλομετρία

αλλομετρία • (allometría) f (uncountable)

allometría (romanization)
αλλομετρία (nominative singular)
αλλομετρίας (genitive singular)
αλλομετρία (accusative singular)
αλλομετρία (singular vocative)


φυσικό πρόσωπο

φυσικό πρόσωπο

φυσικά πρόσωπα

φυσικό πρόσωπο • (fysikó prósopo) n (plural φυσικά πρόσωπα)

el-noun

φυσικό πρόσωπο

φυσικά πρόσωπα

fysikó prósopo (romanization)
φυσικά πρόσωπα (plural)


νομικό πρόσωπο

head

νομικό πρόσωπο

νομικά πρόσωπα

νομικό πρόσωπο • (nomikó prósopo) n (plural νομικά πρόσωπα)

el-noun

νομικό πρόσωπο

νομικά πρόσωπα

nomikó prósopo (romanization)
νομικά πρόσωπα (plural)


Μακεδόνισσα

head

Μακεδόνισσες

Μακεδόνισσα • (Makedónissa) f (plural Μακεδόνισσες, masculine Μακεδόνας)

el-noun

Μακεδόνισσες

Makedónissa (romanization)
Μακεδόνισσες (plural)
Μακεδόνας (masculine)
Μακεδόνισσα (nominative singular)
Μακεδόνισσες (nominative plural)
Μακεδόνισσας (genitive singular)
Μακεδονισσών (genitive plural)
Μακεδόνισσα (accusative singular)
Μακεδόνισσες (accusative plural)
Μακεδόνισσα (singular vocative)
Μακεδόνισσες (plural vocative)

el-decl-noun

Μακεδόνισσες

Μακεδόνισσας

Μακεδονισσών

Μακεδόνισσες

Μακεδόνισσες

Macedonian (a female person from Macedonia).


κίτρινη κάρτα

head

κίτρινη κάρτα

κίτρινες κάρτες

κίτρινη κάρτα • (kítrini kárta) f (plural κίτρινες κάρτες)

el-noun

κίτρινη κάρτα

κίτρινες κάρτες

kítrini kárta (romanization)
κίτρινες κάρτες (plural)


κόκκινη κάρτα

head

κόκκινη κάρτα

κόκκινες κάρτες

κόκκινη κάρτα • (kókkini kárta) f (plural κόκκινες κάρτες)

el-noun

κόκκινη κάρτα

κόκκινες κάρτες

kókkini kárta (romanization)
κόκκινες κάρτες (plural)


μακεδονικός

head

μακεδονικός • (makedonikós) m (feminine μακεδονική, neuter μακεδονικό)

makedonikós (romanization)
μακεδονική (feminine)
μακεδονικό (neuter)
μακεδονικός (masculine nominative singular)
μακεδονική (feminine nominative singular)
μακεδονικό (neuter nominative singular)
μακεδονικοί (masculine nominative plural)
μακεδονικές (feminine nominative plural)
μακεδονικά (neuter nominative plural)
μακεδονικού (genitive masculine singular)
μακεδονικής (feminine genitive singular)
μακεδονικού (genitive neuter singular)
μακεδονικών (genitive masculine plural)
μακεδονικών (feminine genitive plural)
μακεδονικών (genitive neuter plural)
μακεδονικό (accusative masculine singular)
μακεδονική (accusative feminine singular)
μακεδονικό (accusative neuter singular)
μακεδονικούς (accusative masculine plural)
μακεδονικές (accusative feminine plural)
μακεδονικά (accusative neuter plural)
μακεδονικέ (masculine singular vocative)
μακεδονική (feminine singular vocative)
μακεδονικό (neuter singular vocative)
μακεδονικοί (masculine plural vocative)
μακεδονικές (feminine plural vocative)
μακεδονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μακεδονικός •

μακεδονική •

μακεδονικό •

μακεδονικοί •

μακεδονικές •

μακεδονικά •

μακεδονικού •

μακεδονικής •

μακεδονικού •

μακεδονικών •

μακεδονικών •

μακεδονικών •

μακεδονικό •

μακεδονική •

μακεδονικό •

μακεδονικούς •

μακεδονικές •

μακεδονικά •

μακεδονικέ •

μακεδονική •

μακεδονικό •

μακεδονικοί •

μακεδονικές •

μακεδονικά •

Macedonian (relating to Macedonia or its people or language)


Παρασκευόπουλος

head

Παρασκευόπουλοι

Παρασκευοπούλου

Παρασκευόπουλος • (Paraskevópoulos) m (plural Παρασκευόπουλοι, feminine Παρασκευοπούλου)

Paraskevópoulos (romanization)
Παρασκευόπουλοι (plural)
Παρασκευοπούλου (feminine)
Παρασκευόπουλος (nominative singular)
Παρασκευοπούλου (genitive singular)
Παρασκευόπουλο (accusative singular)
Παρασκευόπουλε (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Παρασκευόπουλος

Παρασκευοπούλου

Παρασκευόπουλο

Παρασκευόπουλε

Πα‧ρα‧σκευ‧ό‧που‧λος

Παρασκευ(άς) (Paraskev(ás)) + -όπουλος (-ópoulos)

af

Παρασκευ(άς)

Παρασκευοπούλου Παρασκευοπούλου#Greek

a male surname, feminine equivalent Παρασκευοπούλου (Paraskevopoúlou)


λογιστικό φύλλο

head

λογιστικό φύλλο

λογιστικά φύλλα

λογιστικό φύλλο • (logistikó fýllo) n (plural λογιστικά φύλλα)

el-noun

λογιστικό φύλλο

λογιστικά φύλλα

logistikó fýllo (romanization)
λογιστικά φύλλα (plural)


Παρασκευοπούλου

head

Παρασκευοπούλου • (Paraskevopoúlou) f (indeclinable)

Πα‧ρα‧σκευ‧π‧πού‧λου

Formal, older genitive singular of masculine surname Παρασκευόπουλος (Paraskevópoulos).

Παρασκευόπουλος Παρασκευόπουλος#Greek

a female surname, feminine of Παρασκευόπουλος (Paraskevópoulos)


Ορλάνδος

Ορλάνδος • (Orlándos) m (feminine Ορλάνδου)

Orlándos (romanization)
Ορλάνδου (feminine)
Ορλάνδος (nominative singular)
Ορλάνδοι (nominative plural)
Ορλάνδου (genitive singular)
Ορλάνδων (genitive plural)
Ορλάνδο (accusative singular)
Ορλάνδους (accusative plural)
Ορλάνδε (singular vocative)
Ορλάνδοι (plural vocative)

a male surname, equivalent to English Orlando — famously held by:

Ιωάννης Ορλάνδος (1770–1852), Greek politician and revolutionary

Αναστάσιος Κ. Ορλάνδος (1887–1979), Greek architect and historian of architecture


επικόλληση

επικολλήσεις

επικόλληση • (epikóllisi) f (plural επικολλήσεις)

el-noun

επικολλήσεις

epikóllisi (romanization)
επικολλήσεις (plural)
επικόλληση (nominative singular)
επικολλήσεις (nominative plural)
επικόλλησης (genitive singular)
επικολλήσεων (genitive plural)
επικόλληση (accusative singular)
επικολλήσεις (accusative plural)
επικόλληση (singular vocative)
επικολλήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: επικολλήσεως

el-decl-noun

επικολλήσεις

επικολλήσεων

επικολλήσεις

επικολλήσεις

Older or formal genitive singular: επικολλήσεως •

From επί (epí, “on”) + κολλάω (kolláo, “glue, attach”).


Αναστάσιος

head

Αναστάσιος • (Anastásios) m

Anastásios (romanization)
Αναστάσιος (nominative singular)
Αναστασίου (genitive singular)
Αναστάσιου (genitive singular)
Αναστάσιο (accusative singular)
Αναστάσιε (singular vocative)

From the Ancient Greek Ᾰ̓νᾰστᾰ́σῐος (Anastásios, “Anastasius”).

der

Ᾰ̓νᾰστᾰ́σῐος

a male given name, equivalent to English Anastasius — famously held by:


Ελευθερουδάκη

head

Ελευθερουδάκη • (Eleftheroudáki) f (indeclinable)

Genitive singular of the masculine surname Ελευθερουδάκης (Eleftheroudákis).

Ε‧λευ‧θε‧ρου‧δά‧κη

Ελευθερουδάκης Ελευθερουδάκης#Greek

a female surname, masculine equivalent Ελευθερουδάκης (Eleftheroudákis)


πρόχειρο

πρόχειρο • (prócheiro) n (plural πρόχειρα)

prócheiro (romanization)
πρόχειρα (plural)
πρόχειρο (nominative singular)
πρόχειρα (nominative plural)
προχείρου (genitive singular)
πρόχειρου (genitive singular)
προχείρων (genitive plural)
πρόχειρο (accusative singular)
πρόχειρα (accusative plural)
πρόχειρο (singular vocative)
πρόχειρα (plural vocative)

(Internet) draft, an early version of an e-mail


Ελευθερουδάκης

Ελευθερουδάκη

Ελευθερουδάκης • (Eleftheroudákis) m (feminine Ελευθερουδάκη)

Eleftheroudákis (romanization)
Ελευθερουδάκη (feminine)
Ελευθερουδάκης (nominative singular)
Ελευθερουδάκηδες (nominative plural)
Ελευθερουδάκη (genitive singular)
Ελευθερουδάκηδων (genitive plural)
Ελευθερουδάκη (accusative singular)
Ελευθερουδάκηδες (accusative plural)
Ελευθερουδάκη (singular vocative)
Ελευθερουδάκηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Ελευθερουδάκης

Ελευθερουδάκηδες

Ελευθερουδάκη

Ελευθερουδάκηδων

Ελευθερουδάκη

Ελευθερουδάκηδες

Ελευθερουδάκη

Ελευθερουδάκηδες

Ε‧λευ‧θε‧ρου‧δά‧κης

From male name Ελευθέρ(ιος) (Elefthér(ios), “from ἐλεύθερος (eleútheros, “free”)”) + ούδ(ης) + -άκης (“diminutive suffixes”). Common suffixes for surnames in the island of Crete.

Ελευθερουδάκη Ελευθερουδάκη#Greek

a male surname, feminine equivalent Ελευθερουδάκη (Eleftheroudáki)


Μονεγάσκος

head

Μονεγάσκος • (Monegáskos) m (plural Μονεγάσκοι)

Monegáskos (romanization)
Μονεγάσκοι (plural)
Μονεγάσκος (nominative singular)
Μονεγάσκοι (nominative plural)
Μονεγάσκου (genitive singular)
Μονεγάσκων (genitive plural)
Μονεγάσκο (accusative singular)
Μονεγάσκους (accusative plural)
Μονεγάσκε (singular vocative)
Μονεγάσκοι (plural vocative)

Monegasque (a person from Monaco or of Monegasque ethnicity).


Μαλτέζος

Μαλτέζος • (Maltézos) m (plural Μαλτέζοι, feminine Μαλτέζα)

Maltézos (romanization)
Μαλτέζοι (plural)
Μαλτέζα (feminine)
Μαλτέζος (nominative singular)
Μαλτέζοι (nominative plural)
Μαλτέζου (genitive singular)
Μαλτέζων (genitive plural)
Μαλτέζο (accusative singular)
Μαλτέζους (accusative plural)
Μαλτέζε (singular vocative)
Μαλτέζοι (plural vocative)

Μάλτα (Málta, “Malta”) + -έζος (-ézos, “-ese”).

suffix

Maltese (a person, usually male, from Malta or of Maltese ethnicity).


Μαυροβούνια

head

Μαυροβούνιες

Μαυροβούνιος

Μαυροβούνια • (Mavrovoúnia) f (plural Μαυροβούνιες, masculine Μαυροβούνιος)

el-noun

Μαυροβούνιες

Μαυροβούνιος

Mavrovoúnia (romanization)
Μαυροβούνιες (plural)
Μαυροβούνιος (masculine)
Μαυροβούνια (nominative singular)
Μαυροβούνιες (nominative plural)
Μαυροβούνιας (genitive singular)
Μαυροβουνίων (genitive plural)
Μαυροβούνια (accusative singular)
Μαυροβούνιες (accusative plural)
Μαυροβούνια (singular vocative)
Μαυροβούνιες (plural vocative)

el-decl-noun

Μαυροβούνιες

Μαυροβούνιας

Μαυροβουνίων

Μαυροβούνιες

Μαυροβούνιες

Montenegrin (a female person from Montenegro or of Montenegrin ethnicity).


Μολδαβός

head

Μολδαβός • (Moldavós) m (plural Μολδαβοί, feminine Μολδαβή)

Moldavós (romanization)
Μολδαβοί (plural)
Μολδαβή (feminine)
Μολδαβός (nominative singular)
Μολδαβοί (nominative plural)
Μολδαβού (genitive singular)
Μολδαβών (genitive plural)
Μολδαβό (accusative singular)
Μολδαβούς (accusative plural)
Μολδαβέ (singular vocative)
Μολδαβοί (plural vocative)

Moldavan, Moldavian (a person, usually male, from Moldova or of Moldavian ethnicity).


Μαλτέζα

Μαλτέζα • (Maltéza) f (plural Μαλτέζες, masculine Μαλτέζος)

Maltéza (romanization)
Μαλτέζες (plural)
Μαλτέζος (masculine)
Μαλτέζα (nominative singular)
Μαλτέζες (nominative plural)
Μαλτέζας (genitive singular)
Μαλτέζων (genitive plural)
Μαλτέζα (accusative singular)
Μαλτέζες (accusative plural)
Μαλτέζα (singular vocative)
Μαλτέζες (plural vocative)

Maltese (a female person from Malta or of Maltese ethnicity).


Μολδαβή

Μολδαβή • (Moldaví) f (plural Μολδαβές, masculine Μολδαβός)

Moldaví (romanization)
Μολδαβές (plural)
Μολδαβός (masculine)
Μολδαβή (nominative singular)
Μολδαβές (nominative plural)
Μολδαβής (genitive singular)
Μολδαβών (genitive plural)
Μολδαβή (accusative singular)
Μολδαβές (accusative plural)
Μολδαβή (singular vocative)
Μολδαβές (plural vocative)

Moldavan, Moldavian (a female person from Moldova or of Moldavian ethnicity).


Μαυροβούνιος

Μαυροβούνιοι

Μαυροβούνιος • (Mavrovoúnios) m (plural Μαυροβούνιοι, feminine Μαυροβούνια)

el-noun

Μαυροβούνιοι

Mavrovoúnios (romanization)
Μαυροβούνιοι (plural)
Μαυροβούνια (feminine)
Μαυροβούνιος (nominative singular)
Μαυροβούνιοι (nominative plural)
Μαυροβούνιου (genitive singular)
Μαυροβουνίου (genitive singular)
Μαυροβούνιων (genitive plural)
Μαυροβουνίων (genitive plural)
Μαυροβούνιο (accusative singular)
Μαυροβούνιους (accusative plural)
Μαυροβουνίους (accusative plural)
Μαυροβούνιε (singular vocative)
Μαυροβούνιοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

Μαυροβούνιος

Μαυροβούνιοι

Μαυροβούνιου

Μαυροβουνίου

Μαυροβούνιων

Μαυροβουνίων

Μαυροβούνιους

Μαυροβουνίους

Μαυροβούνιοι

Montenegrin (a person, usually male, from Montenegrin or of Montenegrin ethnicity).


μαλτέζικος

head

μαλτέζικος • (maltézikos) m (feminine μαλτέζικη, neuter μαλτέζικο)

maltézikos (romanization)
μαλτέζικη (feminine)
μαλτέζικο (neuter)
μαλτέζικος (masculine nominative singular)
μαλτέζικη (feminine nominative singular)
μαλτέζικο (neuter nominative singular)
μαλτέζικοι (masculine nominative plural)
μαλτέζικες (feminine nominative plural)
μαλτέζικα (neuter nominative plural)
μαλτέζικου (genitive masculine singular)
μαλτέζικης (feminine genitive singular)
μαλτέζικου (genitive neuter singular)
μαλτέζικων (genitive masculine plural)
μαλτέζικων (feminine genitive plural)
μαλτέζικων (genitive neuter plural)
μαλτέζικο (accusative masculine singular)
μαλτέζικη (accusative feminine singular)
μαλτέζικο (accusative neuter singular)
μαλτέζικους (accusative masculine plural)
μαλτέζικες (accusative feminine plural)
μαλτέζικα (accusative neuter plural)
μαλτέζικε (masculine singular vocative)
μαλτέζικη (feminine singular vocative)
μαλτέζικο (neuter singular vocative)
μαλτέζικοι (masculine plural vocative)
μαλτέζικες (feminine plural vocative)
μαλτέζικα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μαλτέζικος •

μαλτέζικοι •

μαλτέζικες •

μαλτέζικου •

μαλτέζικης •

μαλτέζικου •

μαλτέζικων •

μαλτέζικων •

μαλτέζικων •

μαλτέζικους •

μαλτέζικες •

μαλτέζικοι •

μαλτέζικες •

Maltese (relating to Malta or its people or language)


μολδαβικός

head

μολδαβικός • (moldavikós) m (feminine μολδαβική, neuter μολδαβικό)

moldavikós (romanization)
μολδαβική (feminine)
μολδαβικό (neuter)
μολδαβικός (masculine nominative singular)
μολδαβική (feminine nominative singular)
μολδαβικό (neuter nominative singular)
μολδαβικοί (masculine nominative plural)
μολδαβικές (feminine nominative plural)
μολδαβικά (neuter nominative plural)
μολδαβικού (genitive masculine singular)
μολδαβικής (feminine genitive singular)
μολδαβικού (genitive neuter singular)
μολδαβικών (genitive masculine plural)
μολδαβικών (feminine genitive plural)
μολδαβικών (genitive neuter plural)
μολδαβικό (accusative masculine singular)
μολδαβική (accusative feminine singular)
μολδαβικό (accusative neuter singular)
μολδαβικούς (accusative masculine plural)
μολδαβικές (accusative feminine plural)
μολδαβικά (accusative neuter plural)
μολδαβικέ (masculine singular vocative)
μολδαβική (feminine singular vocative)
μολδαβικό (neuter singular vocative)
μολδαβικοί (masculine plural vocative)
μολδαβικές (feminine plural vocative)
μολδαβικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μολδαβικός •

μολδαβικοί •

μολδαβικές •

μολδαβικού •

μολδαβικής •

μολδαβικού •

μολδαβικών •

μολδαβικών •

μολδαβικών •

μολδαβικούς •

μολδαβικές •

μολδαβικοί •

μολδαβικές •

Moldovan, Moldavian (relating to Moldova or its people or language)


μαυροβουνιακός

head

μαυροβουνιακή

μαυροβουνιακό

μαυροβουνιακός • (mavrovouniakós) m (feminine μαυροβουνιακή, neuter μαυροβουνιακό)

el-adj

μαυροβουνιακή

μαυροβουνιακό

mavrovouniakós (romanization)
μαυροβουνιακή (feminine)
μαυροβουνιακό (neuter)
μαυροβουνιακός (masculine nominative singular)
μαυροβουνιακή (feminine nominative singular)
μαυροβουνιακό (neuter nominative singular)
μαυροβουνιακοί (masculine nominative plural)
μαυροβουνιακές (feminine nominative plural)
μαυροβουνιακά (neuter nominative plural)
μαυροβουνιακού (genitive masculine singular)
μαυροβουνιακής (feminine genitive singular)
μαυροβουνιακού (genitive neuter singular)
μαυροβουνιακών (genitive masculine plural)
μαυροβουνιακών (feminine genitive plural)
μαυροβουνιακών (genitive neuter plural)
μαυροβουνιακό (accusative masculine singular)
μαυροβουνιακή (accusative feminine singular)
μαυροβουνιακό (accusative neuter singular)
μαυροβουνιακούς (accusative masculine plural)
μαυροβουνιακές (accusative feminine plural)
μαυροβουνιακά (accusative neuter plural)
μαυροβουνιακέ (masculine singular vocative)
μαυροβουνιακή (feminine singular vocative)
μαυροβουνιακό (neuter singular vocative)
μαυροβουνιακοί (masculine plural vocative)
μαυροβουνιακές (feminine plural vocative)
μαυροβουνιακά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

μαυροβουνιακ

el-decl-adj-a

μαυροβουνιακ

el-decl-adj-positive

Declension of μαυροβουνιακός

μαυροβουνιακ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαυροβουνιακός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαυροβουνιακός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

μαυροβουνιακ

el-decl-adj-table

μαυροβουνιακός •

μαυροβουνιακή •

μαυροβουνιακό •

μαυροβουνιακοί •

μαυροβουνιακές •

μαυροβουνιακά •

μαυροβουνιακού •

μαυροβουνιακής •

μαυροβουνιακού •

μαυροβουνιακών •

μαυροβουνιακών •

μαυροβουνιακών •

μαυροβουνιακό •

μαυροβουνιακή •

μαυροβουνιακό •

μαυροβουνιακούς •

μαυροβουνιακές •

μαυροβουνιακά •

μαυροβουνιακέ •

μαυροβουνιακή •

μαυροβουνιακό •

μαυροβουνιακοί •

μαυροβουνιακές •

μαυροβουνιακά •

Montenegrin (relating to Montenegro or its people or language)


μονεγασκικός

head

μονεγασκικός • (monegaskikós) m (feminine μονεγασκική, neuter μονεγασκικό)

monegaskikós (romanization)
μονεγασκική (feminine)
μονεγασκικό (neuter)
μονεγασκικός (masculine nominative singular)
μονεγασκική (feminine nominative singular)
μονεγασκικό (neuter nominative singular)
μονεγασκικοί (masculine nominative plural)
μονεγασκικές (feminine nominative plural)
μονεγασκικά (neuter nominative plural)
μονεγασκικού (genitive masculine singular)
μονεγασκικής (feminine genitive singular)
μονεγασκικού (genitive neuter singular)
μονεγασκικών (genitive masculine plural)
μονεγασκικών (feminine genitive plural)
μονεγασκικών (genitive neuter plural)
μονεγασκικό (accusative masculine singular)
μονεγασκική (accusative feminine singular)
μονεγασκικό (accusative neuter singular)
μονεγασκικούς (accusative masculine plural)
μονεγασκικές (accusative feminine plural)
μονεγασκικά (accusative neuter plural)
μονεγασκικέ (masculine singular vocative)
μονεγασκική (feminine singular vocative)
μονεγασκικό (neuter singular vocative)
μονεγασκικοί (masculine plural vocative)
μονεγασκικές (feminine plural vocative)
μονεγασκικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μονεγασκικός

el-decl-adj-table

μονεγασκικός •

μονεγασκική •

μονεγασκικό •

μονεγασκικοί •

μονεγασκικές •

μονεγασκικά •

μονεγασκικού •

μονεγασκικής •

μονεγασκικού •

μονεγασκικών •

μονεγασκικών •

μονεγασκικών •

μονεγασκικό •

μονεγασκική •

μονεγασκικό •

μονεγασκικούς •

μονεγασκικές •

μονεγασκικά •

μονεγασκικέ •

μονεγασκική •

μονεγασκικό •

μονεγασκικοί •

μονεγασκικές •

μονεγασκικά •

Monegasque (relating to Monaco or its people or language)


μολδαβικά

moldaviká (romanization)
μολδαβικά (nominative plural)
μολδαβικών (genitive plural)
μολδαβικά (accusative plural)
μολδαβικά (plural vocative)


μαυροβουνιακά

mavrovouniaká (romanization)
μαυροβουνιακά (nominative plural)
μαυροβουνιακών (genitive plural)
μαυροβουνιακά (accusative plural)
μαυροβουνιακά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

μαυροβουνιακά

μαυροβουνιακών

μαυροβουνιακά

μαυροβουνιακά


κανονικός

head

κανονικός • (kanonikós) m (feminine κανονική, neuter κανονικό)

kanonikós (romanization)
κανονική (feminine)
κανονικό (neuter)
κανονικός (masculine nominative singular)
κανονική (feminine nominative singular)
κανονικό (neuter nominative singular)
κανονικοί (masculine nominative plural)
κανονικές (feminine nominative plural)
κανονικά (neuter nominative plural)
κανονικού (genitive masculine singular)
κανονικής (feminine genitive singular)
κανονικού (genitive neuter singular)
κανονικών (genitive masculine plural)
κανονικών (feminine genitive plural)
κανονικών (genitive neuter plural)
κανονικό (accusative masculine singular)
κανονική (accusative feminine singular)
κανονικό (accusative neuter singular)
κανονικούς (accusative masculine plural)
κανονικές (accusative feminine plural)
κανονικά (accusative neuter plural)
κανονικέ (masculine singular vocative)
κανονική (feminine singular vocative)
κανονικό (neuter singular vocative)
κανονικοί (masculine plural vocative)
κανονικές (feminine plural vocative)
κανονικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κανονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κανονικός, etc.)

el-decl-adj-table

κανονικούς •

κα‧νο‧νι‧κός

From the Ancient Greek κανονικός (kanonikós) from κανών (kanṓn).


παίρνω πίπα

head

παίρνω πίπα • (paírno pípa)

(colloquial, vulgar) to fellate, blow, give head


αυταρχία

αυταρχία • (aftarchía) f (plural αυταρχίες)

aftarchía (romanization)
αυταρχίες (plural)
αυταρχία (nominative singular)
αυταρχίες (nominative plural)
αυταρχίας (genitive singular)
αυταρχιών (genitive plural)
αυταρχία (accusative singular)
αυταρχίες (accusative plural)
αυταρχία (singular vocative)
αυταρχίες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek αὐταρχία (autarkhía, “absolute power, autocracy, autarchy”), partially a semantic loan from French autocratie via Ancient Greek αὐτοκρατής (autokratḗs).

lbor+

(politics) absolute sovereignty, independence, autarky

(government) autarchy, autocracy, absolutism, despotism, authoritarian rule


εμβολίζω

head

εμβολίζω • (emvolízo)

el-verb

εμβολίζω • (emvolízo) (past εμβόλισα, passive εμβολίζομαι)

emvolízo (romanization)
εμβόλισα (past)
εμβολίζομαι (passive)
εμβολίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβόλιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβόλισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβόλιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβόλισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβόλιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβόλισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβόλιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβόλισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβόλιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβόλισε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολίζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολίσει (active participle past)
εμβολισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολίσει (active infinitive-aorist)
εμβολιστεί (infinitive-aorist passive)

(nautical) to ram (one ship into another)


εμβολιάζω

head

εμβολιάζω • (emvoliázo)

el-verb

εμβολιάζομαι

εμβολιάστηκα

εμβολιασμένος

εμβολιάζω • (emvoliázo) (past εμβολίασα, passive εμβολιάζομαι, p‑past εμβολιάστηκα, ppp εμβολιασμένος)

emvoliázo (romanization)
εμβολίασα (past)
εμβολιάζομαι (passive)
εμβολιάστηκα (passive past)
εμβολιασμένος (participle passive perfect)
εμβολιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμβολιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμβολιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμβολιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμβολιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμβολιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμβολιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμβολιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμβολιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμβολιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμβολιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμβολιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμβολιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμβολιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμβολιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμβολιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμβολιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμβολιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμβολιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμβολιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμβολιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμβολίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμβολίασα (active first-person indicative past perfective singular)
εμβολιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμβολιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμβολίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμβολίασες (active indicative past perfective second-person singular)
εμβολιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμβολιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμβολίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμβολίασε (active indicative past perfective singular third-person)
εμβολιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμβολιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εμβολιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμβολιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμβολιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμβολιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμβολιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμβολιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμβολιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμβολιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμβολίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμβολίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμβολιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμβολιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμβολιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμβολιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμβολιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμβολιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμβολιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμβολιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμβολίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμβολίασε (active imperative perfective second-person singular)
εμβολιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμβολιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμβολιάστε (active imperative perfective plural second-person)
εμβολιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμβολιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμβολιάζοντας (active participle present)
έχοντας εμβολιάσει (active participle past)
εμβολιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμβολιάσει (active infinitive-aorist)
εμβολιαστεί (infinitive-aorist passive)

εμ‧βο‧λι‧ά‧ζω

From the more formal εμβόλι(ο) (emvóli(o)) + -άζω (-ázo), calque of Greek μπολιάζω (boliázo).

(medicine) to innoculate (against a disease)

(horticulture) to graft (part of one woody plant onto another)


κωδικός πρόσβασης

head

κωδικός πρόσβασης

κωδικοί πρόσβασης

κωδικός πρόσβασης • (kodikós prósvasis) m (plural κωδικοί πρόσβασης)

el-noun

κωδικός πρόσβασης

κωδικοί πρόσβασης

kodikós prósvasis (romanization)
κωδικοί πρόσβασης (plural)


σακίδιο

sakídio (romanization)
σακίδια (plural)
σακίδιο (nominative singular)
σακίδια (nominative plural)
σακιδίου (genitive singular)
σακίδιου (genitive singular)
σακιδίων (genitive plural)
σακίδιο (accusative singular)
σακίδια (accusative plural)
σακίδιο (singular vocative)
σακίδια (plural vocative)


Βούδας

head

Βούδας • (Voúdas) m

Voúdas (romanization)
Βούδας (nominative singular)
Βούδα (genitive singular)
Βούδα (accusative singular)
Βούδα (singular vocative)

Borrowed from Sanskrit बुद्ध (buddha). First attested 1830.

(Buddhism) Buddha (title of founder of Buddhism)


γυλιός

gyliós (romanization)
γυλιοί (plural)
γυλιός (nominative singular)
γυλιοί (nominative plural)
γυλιού (genitive singular)
γυλιών (genitive plural)
γυλιό (accusative singular)
γυλιούς (accusative plural)
γυλιέ (singular vocative)
γυλιοί (plural vocative)


δεξιά

dexiá (romanization)
δεξιά (nominative singular)
δεξιάς (genitive singular)
δεξιά (accusative singular)
δεξιά (singular vocative)


ακαταλόγιστο

ακαταλόγιστα

ακαταλόγιστο • (akatalógisto) n (plural ακαταλόγιστα)

el-noun

ακαταλόγιστα

akatalógisto (romanization)
ακαταλόγιστα (plural)
ακαταλόγιστο (nominative singular)
ακαταλόγιστα (nominative plural)
ακαταλόγιστου (genitive singular)
ακαταλόγιστων (genitive plural)
ακαταλόγιστο (accusative singular)
ακαταλόγιστα (accusative plural)
ακαταλόγιστο (singular vocative)
ακαταλόγιστα (plural vocative)

el-decl-noun

ακαταλόγιστο

ακαταλόγιστα

ακαταλόγιστου

ακαταλόγιστων

ακαταλόγιστο

ακαταλόγιστα

ακαταλόγιστο

ακαταλόγιστα

(law) lack of responsibility owing to reduced intellectual capacity


ασφάλιση

head

ασφάλιση • (asfálisi) f (plural ασφαλίσεις)

asfálisi (romanization)
ασφαλίσεις (plural)
ασφάλιση (nominative singular)
ασφαλίσεις (nominative plural)
ασφάλισης (genitive singular)
ασφαλίσεων (genitive plural)
ασφάλιση (accusative singular)
ασφαλίσεις (accusative plural)
ασφάλιση (singular vocative)
ασφαλίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ασφαλίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ασφαλίσεως •


ακεφιά

akefiá (romanization)
ακεφιές (plural)
ακεφιά (nominative singular)
ακεφιές (nominative plural)
ακεφιάς (genitive singular)
ακεφιών (genitive plural)
ακεφιά (accusative singular)
ακεφιές (accusative plural)
ακεφιά (singular vocative)
ακεφιές (plural vocative)

From άκεφ(ος) (ákef(os), “gloomy”) + -ιά (-iá, “suffix for feminine nouns”).

af

Είμαι στις ακεφιές μου σήμερα.

(usually in the plural) low spirits, gloominess, misery


ανασκαφή

head

ανασκαφή • (anaskafí) f (plural ανασκαφές)

anaskafí (romanization)
ανασκαφές (plural)
ανασκαφή (nominative singular)
ανασκαφές (nominative plural)
ανασκαφής (genitive singular)
ανασκαφών (genitive plural)
ανασκαφή (accusative singular)
ανασκαφές (accusative plural)
ανασκαφή (singular vocative)
ανασκαφές (plural vocative)


άκεφος

άκεφος • (ákefos) m (feminine άκεφη, neuter άκεφο)

ákefos (romanization)
άκεφη (feminine)
άκεφο (neuter)
άκεφος (masculine nominative singular)
άκεφη (feminine nominative singular)
άκεφο (neuter nominative singular)
άκεφοι (masculine nominative plural)
άκεφες (feminine nominative plural)
άκεφα (neuter nominative plural)
άκεφου (genitive masculine singular)
άκεφης (feminine genitive singular)
άκεφου (genitive neuter singular)
άκεφων (genitive masculine plural)
άκεφων (feminine genitive plural)
άκεφων (genitive neuter plural)
άκεφο (accusative masculine singular)
άκεφη (accusative feminine singular)
άκεφο (accusative neuter singular)
άκεφους (accusative masculine plural)
άκεφες (accusative feminine plural)
άκεφα (accusative neuter plural)
άκεφε (masculine singular vocative)
άκεφη (feminine singular vocative)
άκεφο (neuter singular vocative)
άκεφοι (masculine plural vocative)
άκεφες (feminine plural vocative)
άκεφα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άκεφος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άκεφος, etc.)

From ά- (“non”, privative α-) + κέφ(ι) (“high spirits”) + -ος (suffix for masculines).


ακληρονόμητος

head

ακληρονόμητη

ακληρονόμητο

ακληρονόμητος • (aklironómitos) m (feminine ακληρονόμητη, neuter ακληρονόμητο)

el-adj

ακληρονόμητη

ακληρονόμητο

aklironómitos (romanization)
ακληρονόμητη (feminine)
ακληρονόμητο (neuter)
ακληρονόμητος (masculine nominative singular)
ακληρονόμητη (feminine nominative singular)
ακληρονόμητο (neuter nominative singular)
ακληρονόμητοι (masculine nominative plural)
ακληρονόμητες (feminine nominative plural)
ακληρονόμητα (neuter nominative plural)
ακληρονόμητου (genitive masculine singular)
ακληρονόμητης (feminine genitive singular)
ακληρονόμητου (genitive neuter singular)
ακληρονόμητων (genitive masculine plural)
ακληρονόμητων (feminine genitive plural)
ακληρονόμητων (genitive neuter plural)
ακληρονόμητο (accusative masculine singular)
ακληρονόμητη (accusative feminine singular)
ακληρονόμητο (accusative neuter singular)
ακληρονόμητους (accusative masculine plural)
ακληρονόμητες (accusative feminine plural)
ακληρονόμητα (accusative neuter plural)
ακληρονόμητε (masculine singular vocative)
ακληρονόμητη (feminine singular vocative)
ακληρονόμητο (neuter singular vocative)
ακληρονόμητοι (masculine plural vocative)
ακληρονόμητες (feminine plural vocative)
ακληρονόμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακληρονόμητος

el-decl-adj-table

ακληρονόμητος •

ακληρονόμητη •

ακληρονόμητο •

ακληρονόμητοι •

ακληρονόμητες •

ακληρονόμητα •

ακληρονόμητου •

ακληρονόμητης •

ακληρονόμητου •

ακληρονόμητων •

ακληρονόμητων •

ακληρονόμητων •

ακληρονόμητο •

ακληρονόμητη •

ακληρονόμητο •

ακληρονόμητους •

ακληρονόμητες •

ακληρονόμητα •

ακληρονόμητε •

ακληρονόμητη •

ακληρονόμητο •

ακληρονόμητοι •

ακληρονόμητες •

ακληρονόμητα •

α‧κλη‧ρο‧νό‧μη‧τος


λ.

λέξη λέξη#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of λέξη (léxi): word


ακολουθία

head

ακολουθία • (akolouthía) f (plural ακολουθίες)

akolouthía (romanization)
ακολουθίες (plural)
ακολουθία (nominative singular)
ακολουθίες (nominative plural)
ακολουθίας (genitive singular)
ακολουθιών (genitive plural)
ακολουθία (accusative singular)
ακολουθίες (accusative plural)
ακολουθία (singular vocative)
ακολουθίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀκολουθία (akolouthía).


ακοινώνητος

ακοινώνητος • (akoinónitos) m (feminine ακοινώνητη, neuter ακοινώνητο)

akoinónitos (romanization)
ακοινώνητη (feminine)
ακοινώνητο (neuter)
ακοινώνητος (masculine nominative singular)
ακοινώνητη (feminine nominative singular)
ακοινώνητο (neuter nominative singular)
ακοινώνητοι (masculine nominative plural)
ακοινώνητες (feminine nominative plural)
ακοινώνητα (neuter nominative plural)
ακοινώνητου (genitive masculine singular)
ακοινώνητης (feminine genitive singular)
ακοινώνητου (genitive neuter singular)
ακοινώνητων (genitive masculine plural)
ακοινώνητων (feminine genitive plural)
ακοινώνητων (genitive neuter plural)
ακοινώνητο (accusative masculine singular)
ακοινώνητη (accusative feminine singular)
ακοινώνητο (accusative neuter singular)
ακοινώνητους (accusative masculine plural)
ακοινώνητες (accusative feminine plural)
ακοινώνητα (accusative neuter plural)
ακοινώνητε (masculine singular vocative)
ακοινώνητη (feminine singular vocative)
ακοινώνητο (neuter singular vocative)
ακοινώνητοι (masculine plural vocative)
ακοινώνητες (feminine plural vocative)
ακοινώνητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακοινώνητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακοινώνητος, etc.)

el-decl-adj-table

ακοινώνητος •

ακοινώνητη •

ακοινώνητο •

ακοινώνητοι •

ακοινώνητες •

ακοινώνητα •

ακοινώνητου •

ακοινώνητης •

ακοινώνητου •

ακοινώνητων •

ακοινώνητων •

ακοινώνητων •

ακοινώνητο •

ακοινώνητη •

ακοινώνητο •

ακοινώνητους •

ακοινώνητες •

ακοινώνητα •

ακοινώνητε •

ακοινώνητη •

ακοινώνητο •

ακοινώνητοι •

ακοινώνητες •

ακοινώνητα •

(Christianity) not taking communion; excluded from communion


ακομπανιάρω

head

ακομπανιάρω • (akompaniáro)

el-verb

ακομπανιάρισα

ακομπανιάρομαι

ακομπανιάρω • (akompaniáro) (past ακομπανιάρισα, passive ακομπανιάρομαι)

akompaniáro (romanization)
ακομπανιάρισα (past)
ακομπανιάρομαι (passive)
ακομπανιάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακομπανιάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακομπανιάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακομπανιαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακομπανιάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακομπανιάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακομπανιάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακομπανιαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακομπανιάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακομπανιάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακομπανιάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακομπανιαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακομπανιάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακομπανιάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακομπανιαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακομπανιαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακομπανιάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακομπανιάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακομπανιάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακομπανιαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακομπανιαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακομπανιάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακομπανιάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακομπανιάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακομπανιάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακομπανιάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακομπανιαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακομπανιαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακομπανιάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακομπανιάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
ακομπανιαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακομπανιαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακομπανιαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακομπανιάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακομπανιάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
ακομπανιαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακομπανιαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακομπανιαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακομπανιάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακομπανιάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
ακομπανιαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακομπανιαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακομπανιαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακομπανιάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακομπανιάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακομπανιαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακομπανιαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακομπανιάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακομπανιάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακομπανιαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακομπανιαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακομπανιάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακομπανιάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάραν (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακομπανιάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακομπανιαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακομπανιαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακομπανιαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακομπανιαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακομπανιάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακομπανιάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακομπανιάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακομπανιαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακομπανιάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
ακομπανιάρισε (active imperative perfective second-person singular)
ακομπανιαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
ακομπανιάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακομπανιάρετε (active imperative perfective plural second-person)
ακομπανιάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακομπανιαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακομπανιάροντας (active participle present)
έχοντας ακομπανιάρει (active participle past)
ακομπανιαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακομπανιάρει (active infinitive-aorist)
ακομπανιαριστεί (infinitive-aorist passive)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρω α‧κομ‧πα‧νιά‧ρω

Borrowed from Italian accompagnare (“to accompany”).


ακόλουθος

head

ακόλουθος • (akólouthos) m or f (plural ακόλουθοι)

akólouthos (romanization)
ακόλουθοι (plural)
ακόλουθος (nominative singular)
ακόλουθοι (nominative plural)
ακόλουθου (genitive singular)
ακολούθου (genitive singular)
ακόλουθων (genitive plural)
ακολούθων (genitive plural)
ακόλουθο (accusative singular)
ακόλουθους (accusative plural)
ακολούθους (accusative plural)
ακόλουθε (singular vocative)
ακόλουθοι (plural vocative)
Second forms are formal.

From Ancient Greek ἀκόλουθος (akólouthos, “follower”).


ζιπούνι

head

ζιπούνι • (zipoúni) n (plural ζιπούνια)

el-noun

ζιπούνι • (zipoúni) n (plural ζιπούνια)

zipoúni (romanization)
ζιπούνια (plural)
ζιπούνι (nominative singular)
ζιπούνια (nominative plural)
ζιπουνιού (genitive singular)
ζιπουνιών (genitive plural)
ζιπούνι (accusative singular)
ζιπούνια (accusative plural)
ζιπούνι (singular vocative)
ζιπούνια (plural vocative)

→ Russian: зипун (zipun)

From Byzantine Greek ζιπούνιν (zipoúnin), from ζιπόνιν (zipónin), from Venetian zipon. Doublet of τζουμπές (tzoumpés).

A short jacket or waistcoat (forming part of some Greek folk costumes)


καουμπόι

An Old West figure, a buckaroo or gunslinger, mainly from the literature of the Western genre.


γελαδάρισσα

head

γελαδάρισσες

γελαδάρισσα • (geladárissa) f (plural γελαδάρισσες, masculine γελαδάρης)

el-noun

γελαδάρισσες

geladárissa (romanization)
γελαδάρισσες (plural)
γελαδάρης (masculine)
γελαδάρισσα (nominative singular)
γελαδάρισσες (nominative plural)
γελαδάρισσας (genitive singular)
γελαδαρισσών (genitive plural)
γελαδάρισσα (accusative singular)
γελαδάρισσες (accusative plural)
γελαδάρισσα (singular vocative)
γελαδάρισσες (plural vocative)

el-decl-noun

γελαδάρισσες

γελαδάρισσας

γελαδαρισσών

γελαδάρισσες

γελαδάρισσες

αγελαδάρισσα αγελαδάρισσα#Greek

Alternative form of αγελαδάρισσα (ageladárissa)