επιθετικός

επιθετικός • (epithetikós) m (feminine επιθετική, neuter επιθετικό)

epithetikós (romanization)
επιθετική (feminine)
επιθετικό (neuter)
επιθετικός (masculine nominative singular)
επιθετική (feminine nominative singular)
επιθετικό (neuter nominative singular)
επιθετικοί (masculine nominative plural)
επιθετικές (feminine nominative plural)
επιθετικά (neuter nominative plural)
επιθετικού (genitive masculine singular)
επιθετικής (feminine genitive singular)
επιθετικού (genitive neuter singular)
επιθετικών (genitive masculine plural)
επιθετικών (feminine genitive plural)
επιθετικών (genitive neuter plural)
επιθετικό (accusative masculine singular)
επιθετική (accusative feminine singular)
επιθετικό (accusative neuter singular)
επιθετικούς (accusative masculine plural)
επιθετικές (accusative feminine plural)
επιθετικά (accusative neuter plural)
επιθετικέ (masculine singular vocative)
επιθετική (feminine singular vocative)
επιθετικό (neuter singular vocative)
επιθετικοί (masculine plural vocative)
επιθετικές (feminine plural vocative)
επιθετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
επιθετικότερος (masculine nominative singular)
επιθετικότερη (feminine nominative singular)
επιθετικότερο (neuter nominative singular)
επιθετικότεροι (masculine nominative plural)
επιθετικότερες (feminine nominative plural)
επιθετικότερα (neuter nominative plural)
επιθετικότερου (genitive masculine singular)
επιθετικότερης (feminine genitive singular)
επιθετικότερου (genitive neuter singular)
επιθετικότερων (genitive masculine plural)
επιθετικότερων (feminine genitive plural)
επιθετικότερων (genitive neuter plural)
επιθετικότερο (accusative masculine singular)
επιθετικότερη (accusative feminine singular)
επιθετικότερο (accusative neuter singular)
επιθετικότερους (accusative masculine plural)
επιθετικότερες (accusative feminine plural)
επιθετικότερα (accusative neuter plural)
επιθετικότερε (masculine singular vocative)
επιθετικότερη (feminine singular vocative)
επιθετικότερο (neuter singular vocative)
επιθετικότεροι (masculine plural vocative)
επιθετικότερες (feminine plural vocative)
επιθετικότερα (neuter plural vocative)
επιθετικότατος (masculine nominative singular)
επιθετικότατη (feminine nominative singular)
επιθετικότατο (neuter nominative singular)
επιθετικότατοι (masculine nominative plural)
επιθετικότατες (feminine nominative plural)
επιθετικότατα (neuter nominative plural)
επιθετικότατου (genitive masculine singular)
επιθετικότατης (feminine genitive singular)
επιθετικότατου (genitive neuter singular)
επιθετικότατων (genitive masculine plural)
επιθετικότατων (feminine genitive plural)
επιθετικότατων (genitive neuter plural)
επιθετικότατο (accusative masculine singular)
επιθετικότατη (accusative feminine singular)
επιθετικότατο (accusative neuter singular)
επιθετικότατους (accusative masculine plural)
επιθετικότατες (accusative feminine plural)
επιθετικότατα (accusative neuter plural)
επιθετικότατε (masculine singular vocative)
επιθετικότατη (feminine singular vocative)
επιθετικότατο (neuter singular vocative)
επιθετικότατοι (masculine plural vocative)
επιθετικότατες (feminine plural vocative)
επιθετικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-a

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο επιθετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο επιθετικός, etc.)

el-decl-adj-table

επιθετικός •

επιθετικοί •

επιθετικές •

επιθετικού •

επιθετικής •

επιθετικού •

επιθετικών •

επιθετικών •

επιθετικών •

επιθετικούς •

επιθετικές •

επιθετικοί •

επιθετικές •

el-decl-adj-degrees

επιθετικότερ

επιθετικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

επιθετικότερ

el-decl-adj-table

επιθετικότερος •

επιθετικότερη •

επιθετικότερο •

επιθετικότεροι •

επιθετικότερες •

επιθετικότερα •

επιθετικότερου •

επιθετικότερης •

επιθετικότερου •

επιθετικότερων •

επιθετικότερων •

επιθετικότερων •

επιθετικότερο •

επιθετικότερη •

επιθετικότερο •

επιθετικότερους •

επιθετικότερες •

επιθετικότερα •

επιθετικότερε •

επιθετικότερη •

επιθετικότερο •

επιθετικότεροι •

επιθετικότερες •

επιθετικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

επιθετικότατ

el-decl-adj-table

επιθετικότατος •

επιθετικότατη •

επιθετικότατο •

επιθετικότατοι •

επιθετικότατες •

επιθετικότατα •

επιθετικότατου •

επιθετικότατης •

επιθετικότατου •

επιθετικότατων •

επιθετικότατων •

επιθετικότατων •

επιθετικότατο •

επιθετικότατη •

επιθετικότατο •

επιθετικότατους •

επιθετικότατες •

επιθετικότατα •

επιθετικότατε •

επιθετικότατη •

επιθετικότατο •

επιθετικότατοι •

επιθετικότατες •

επιθετικότατα •

From Ancient Greek ἐπιθετικός (epithetikós).


επιθετικός

head

επιθετικός • (epithetikós) m (plural επιθετικοί, feminine επιθετική)

epithetikós (romanization)
επιθετικοί (plural)
επιθετική (feminine)
επιθετικός (nominative singular)
επιθετικοί (nominative plural)
επιθετικού (genitive singular)
επιθετικών (genitive plural)
επιθετικό (accusative singular)
επιθετικούς (accusative plural)
επιθετικέ (singular vocative)
επιθετικοί (plural vocative)


υποθετικός

υποθετικός • (ypothetikós) m (feminine υποθετική, neuter υποθετικό)

ypothetikós (romanization)
υποθετική (feminine)
υποθετικό (neuter)
υποθετικός (masculine nominative singular)
υποθετική (feminine nominative singular)
υποθετικό (neuter nominative singular)
υποθετικοί (masculine nominative plural)
υποθετικές (feminine nominative plural)
υποθετικά (neuter nominative plural)
υποθετικού (genitive masculine singular)
υποθετικής (feminine genitive singular)
υποθετικού (genitive neuter singular)
υποθετικών (genitive masculine plural)
υποθετικών (feminine genitive plural)
υποθετικών (genitive neuter plural)
υποθετικό (accusative masculine singular)
υποθετική (accusative feminine singular)
υποθετικό (accusative neuter singular)
υποθετικούς (accusative masculine plural)
υποθετικές (accusative feminine plural)
υποθετικά (accusative neuter plural)
υποθετικέ (masculine singular vocative)
υποθετική (feminine singular vocative)
υποθετικό (neuter singular vocative)
υποθετικοί (masculine plural vocative)
υποθετικές (feminine plural vocative)
υποθετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποθετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποθετικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποθετικός •

υποθετικοί •

υποθετικές •

υποθετικού •

υποθετικής •

υποθετικού •

υποθετικών •

υποθετικών •

υποθετικών •

υποθετικούς •

υποθετικές •

υποθετικοί •

υποθετικές •


ανακτώ

head

ανακτώ • (anaktó)

el-verb

ανακτώ • (anaktó) (past ανέκτησα, passive ανακτώμαι, p‑past ανακτήθηκα, ppp ανακτημένος)

anaktó (romanization)
ανέκτησα (past)
ανακτώμαι (passive)
ανακτήθηκα (passive past)
ανακτημένος (participle passive perfect)
ανακτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακτώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακτάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακτά (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακτάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανακτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακτάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακτώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκτησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκτησες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκτησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακτάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακτώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακτώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέκτησε (active imperative perfective second-person singular)
ανακτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακτάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
ανακτάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
ανακτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακτώντας (active participle present)
ανακτώμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανακτήσει (active participle past)
ανακτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανακτήσει (active infinitive-aorist)
ανακτηθεί (infinitive-aorist passive)


δραστικός

head

δραστικός • (drastikós) m

el-adj

δραστικός • (drastikós) m

drastikós (romanization)
δραστικός (masculine nominative singular)
δραστική (feminine nominative singular)
δραστικό (neuter nominative singular)
δραστικοί (masculine nominative plural)
δραστικές (feminine nominative plural)
δραστικά (neuter nominative plural)
δραστικού (genitive masculine singular)
δραστικής (feminine genitive singular)
δραστικού (genitive neuter singular)
δραστικών (genitive masculine plural)
δραστικών (feminine genitive plural)
δραστικών (genitive neuter plural)
δραστικό (accusative masculine singular)
δραστική (accusative feminine singular)
δραστικό (accusative neuter singular)
δραστικούς (accusative masculine plural)
δραστικές (accusative feminine plural)
δραστικά (accusative neuter plural)
δραστικέ (masculine singular vocative)
δραστική (feminine singular vocative)
δραστικό (neuter singular vocative)
δραστικοί (masculine plural vocative)
δραστικές (feminine plural vocative)
δραστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
δραστικότερος (masculine nominative singular)
δραστικότερη (feminine nominative singular)
δραστικότερο (neuter nominative singular)
δραστικότεροι (masculine nominative plural)
δραστικότερες (feminine nominative plural)
δραστικότερα (neuter nominative plural)
δραστικότερου (genitive masculine singular)
δραστικότερης (feminine genitive singular)
δραστικότερου (genitive neuter singular)
δραστικότερων (genitive masculine plural)
δραστικότερων (feminine genitive plural)
δραστικότερων (genitive neuter plural)
δραστικότερο (accusative masculine singular)
δραστικότερη (accusative feminine singular)
δραστικότερο (accusative neuter singular)
δραστικότερους (accusative masculine plural)
δραστικότερες (accusative feminine plural)
δραστικότερα (accusative neuter plural)
δραστικότερε (masculine singular vocative)
δραστικότερη (feminine singular vocative)
δραστικότερο (neuter singular vocative)
δραστικότεροι (masculine plural vocative)
δραστικότερες (feminine plural vocative)
δραστικότερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δραστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δραστικός, etc.)

el-decl-adj-table

δραστικούς •

δραστικότερος •

δραστικότερη •

δραστικότερο •

δραστικότεροι •

δραστικότερες •

δραστικότερα •

δραστικότερου •

δραστικότερης •

δραστικότερου •

δραστικότερων •

δραστικότερων •

δραστικότερων •

δραστικότερο •

δραστικότερη •

δραστικότερο •

δραστικότερους •

δραστικότερες •

δραστικότερα •

δραστικότερε •

δραστικότερη •

δραστικότερο •

δραστικότεροι •

δραστικότερες •

δραστικότερα •


τοπικός

head

τοπικός • (topikós) m (feminine τοπική, neuter τοπικό)

topikós (romanization)
τοπική (feminine)
τοπικό (neuter)
τοπικός (masculine nominative singular)
τοπική (feminine nominative singular)
τοπικό (neuter nominative singular)
τοπικοί (masculine nominative plural)
τοπικές (feminine nominative plural)
τοπικά (neuter nominative plural)
τοπικού (genitive masculine singular)
τοπικής (feminine genitive singular)
τοπικού (genitive neuter singular)
τοπικών (genitive masculine plural)
τοπικών (feminine genitive plural)
τοπικών (genitive neuter plural)
τοπικό (accusative masculine singular)
τοπική (accusative feminine singular)
τοπικό (accusative neuter singular)
τοπικούς (accusative masculine plural)
τοπικές (accusative feminine plural)
τοπικά (accusative neuter plural)
τοπικέ (masculine singular vocative)
τοπική (feminine singular vocative)
τοπικό (neuter singular vocative)
τοπικοί (masculine plural vocative)
τοπικές (feminine plural vocative)
τοπικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τοπικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τοπικός, etc.)

Inherited from Ancient Greek τοπῐκός (topikós) with semantic loan from French topique (in the medical sense) and local.

inh+

τοπική αναισθησία

(medicine) topical, local (applied to a localized part of the body)


διυλιστήριο

head

διυλιστήριο • (diylistírio) n (plural διυλιστήρια)

diylistírio (romanization)
διυλιστήρια (plural)
διυλιστήριο (nominative singular)
διυλιστήρια (nominative plural)
διυλιστηρίου (genitive singular)
διυλιστήριου (genitive singular)
διυλιστηρίων (genitive plural)
διυλιστήριο (accusative singular)
διυλιστήρια (accusative plural)
διυλιστήριο (singular vocative)
διυλιστήρια (plural vocative)

el-decl-noun

διυλιστηρίου

διυλιστήριου

διυλιστηρίων


σιδηροδρομικός σταθμός

head

σιδηροδρομικός σταθμός

σιδηροδρομικοί σταθμοί

σιδηροδρομικός σταθμός • (sidirodromikós stathmós) m (plural σιδηροδρομικοί σταθμοί)

el-noun

σιδηροδρομικοί σταθμοί

σιδηροδρομικός σταθμός

sidirodromikós stathmós (romanization)
σιδηροδρομικοί σταθμοί (plural)

railway station (UK), train station (US)

en-σιδηροδρομικός_σταθμός-el-noun-YiwXRbe5


σιδηροδρομικός

head

σιδηροδρομική

σιδηροδρομικό

σιδηροδρομικός • (sidirodromikós) m (feminine σιδηροδρομική, neuter σιδηροδρομικό)

el-adj

σιδηροδρομική

σιδηροδρομικό

sidirodromikós (romanization)
σιδηροδρομική (feminine)
σιδηροδρομικό (neuter)
σιδηροδρομικός (masculine nominative singular)
σιδηροδρομική (feminine nominative singular)
σιδηροδρομικό (neuter nominative singular)
σιδηροδρομικοί (masculine nominative plural)
σιδηροδρομικές (feminine nominative plural)
σιδηροδρομικά (neuter nominative plural)
σιδηροδρομικού (genitive masculine singular)
σιδηροδρομικής (feminine genitive singular)
σιδηροδρομικού (genitive neuter singular)
σιδηροδρομικών (genitive masculine plural)
σιδηροδρομικών (feminine genitive plural)
σιδηροδρομικών (genitive neuter plural)
σιδηροδρομικό (accusative masculine singular)
σιδηροδρομική (accusative feminine singular)
σιδηροδρομικό (accusative neuter singular)
σιδηροδρομικούς (accusative masculine plural)
σιδηροδρομικές (accusative feminine plural)
σιδηροδρομικά (accusative neuter plural)
σιδηροδρομικέ (masculine singular vocative)
σιδηροδρομική (feminine singular vocative)
σιδηροδρομικό (neuter singular vocative)
σιδηροδρομικοί (masculine plural vocative)
σιδηροδρομικές (feminine plural vocative)
σιδηροδρομικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

σιδηροδρομικ

el-decl-adj-a

σιδηροδρομικ

el-decl-adj-positive

Declension of σιδηροδρομικός

σιδηροδρομικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο σιδηροδρομικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σιδηροδρομικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

σιδηροδρομικ

el-decl-adj-table

σιδηροδρομικός •

σιδηροδρομική •

σιδηροδρομικό •

σιδηροδρομικοί •

σιδηροδρομικές •

σιδηροδρομικά •

σιδηροδρομικού •

σιδηροδρομικής •

σιδηροδρομικού •

σιδηροδρομικών •

σιδηροδρομικών •

σιδηροδρομικών •

σιδηροδρομικό •

σιδηροδρομική •

σιδηροδρομικό •

σιδηροδρομικούς •

σιδηροδρομικές •

σιδηροδρομικά •

σιδηροδρομικέ •

σιδηροδρομική •

σιδηροδρομικό •

σιδηροδρομικοί •

σιδηροδρομικές •

σιδηροδρομικά •

From σιδηρόδρομος m (sidiródromos, “railway”).

σιδηροδρομικός σταθμός (railway station)


ναύλος

návlos (romanization)
ναύλοι (plural)
ναύλος (nominative singular)
ναύλοι (nominative plural)
ναύλου (genitive singular)
ναύλων (genitive plural)
ναύλο (accusative singular)
ναύλους (accusative plural)
ναύλε (singular vocative)
ναύλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ναῦλος (naûlos, “passenger money”).

uder

(transport) fee (for chartering a ship or aeroplane)


εντομοκτόνο

head

εντομοκτόνο • (entomoktóno) n (plural εντομοκτόνα)

entomoktóno (romanization)
εντομοκτόνα (plural)
εντομοκτόνο (nominative singular)
εντομοκτόνα (nominative plural)
εντομοκτόνου (genitive singular)
εντομοκτόνων (genitive plural)
εντομοκτόνο (accusative singular)
εντομοκτόνα (accusative plural)
εντομοκτόνο (singular vocative)
εντομοκτόνα (plural vocative)

el-decl-noun

εντομοκτόνου

εντομοκτόνων


εμφύτευση

head

εμφύτευση • (emfýtefsi) f (plural εμφυτεύσεις)

emfýtefsi (romanization)
εμφυτεύσεις (plural)
εμφύτευση (nominative singular)
εμφυτεύσεις (nominative plural)
εμφύτευσης (genitive singular)
εμφυτεύσεων (genitive plural)
εμφύτευση (accusative singular)
εμφυτεύσεις (accusative plural)
εμφύτευση (singular vocative)
εμφυτεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εμφυτεύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εμφυτεύσεως •

(medicine) implantation (of fertilized egg, artificial tooth; hair transplant)


εργαστήρι

head

εργαστήρι • (ergastíri) n (plural εργαστήρια)

ergastíri (romanization)
εργαστήρια (plural)
εργαστήρι (nominative singular)
εργαστήρια (nominative plural)
εργαστηριού (genitive singular)
εργαστηριών (genitive plural)
εργαστήρι (accusative singular)
εργαστήρια (accusative plural)
εργαστήρι (singular vocative)
εργαστήρια (plural vocative)


εργαστήριο

εργαστήριο • (ergastírio) n (plural εργαστήρια)

ergastírio (romanization)
εργαστήρια (plural)
εργαστήριο (nominative singular)
εργαστήρια (nominative plural)
εργαστηρίου (genitive singular)
εργαστήριου (genitive singular)
εργαστηρίων (genitive plural)
εργαστήριο (accusative singular)
εργαστήρια (accusative plural)
εργαστήριο (singular vocative)
εργαστήρια (plural vocative)


πρωταθλητής

πρωταθλήτρια

πρωταθλητής • (protathlitís) m (plural πρωταθλητές, feminine πρωταθλήτρια)

el-noun

πρωταθλήτρια

protathlitís (romanization)
πρωταθλητές (plural)
πρωταθλήτρια (feminine)
πρωταθλητής (nominative singular)
πρωταθλητές (nominative plural)
πρωταθλητή (genitive singular)
πρωταθλητών (genitive plural)
πρωταθλητή (accusative singular)
πρωταθλητές (accusative plural)
πρωταθλητή (singular vocative)
πρωταθλητές (plural vocative)

πρω‧τα‧θλη‧τής

From πρωτ- (prot-, “first”) + αθλητής (athlitís, “athlete”), first attested in 1839. The medieval or Late Koine πρωταθλητής (prōtathlētḗs) with different sense "first martyr of faith", also see πρώταθλος (prṓtathlos).


συγκολλώ

head

συγκολλώ • (sygkolló)

el-verb

συγκολλώ • (sygkolló) (past συγκόλλησα)

sygkolló (romanization)
συγκόλλησα (past)

(engineering, metallurgy, electronics) to solder


οξυγονοκολλώ

head

οξυγονοκολλώ • (oxygonokolló)

el-verb

οξυγονοκόλλησα

οξυγονοκολλώ • (oxygonokolló) (past οξυγονοκόλλησα)

oxygonokolló (romanization)
οξυγονοκόλλησα (past)

οξυγόνο (oxygóno, “oxygen”) + κολλώ (kolló, “attach”)


χρησικτησία

head

χρησικτησίες

χρησικτησία • (chrisiktisía) f (plural χρησικτησίες)

el-noun

χρησικτησίες

chrisiktisía (romanization)
χρησικτησίες (plural)
χρησικτησία (nominative singular)
χρησικτησίες (nominative plural)
χρησικτησίας (genitive singular)
χρησικτησιών (genitive plural)
χρησικτησία (accusative singular)
χρησικτησίες (accusative plural)
χρησικτησία (singular vocative)
χρησικτησίες (plural vocative)

el-decl-noun

χρησικτησίες

χρησικτησίας

χρησικτησιών

χρησικτησίες

χρησικτησίες

(law) usucapion, acquisitive prescription


ποδηλατοδρόμιο

head

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρόμιο • (podilatodrómio) n (plural ποδηλατοδρόμια)

el-noun

ποδηλατοδρόμια

podilatodrómio (romanization)
ποδηλατοδρόμια (plural)
ποδηλατοδρόμιο (nominative singular)
ποδηλατοδρόμια (nominative plural)
ποδηλατοδρομίου (genitive singular)
ποδηλατοδρόμιου (genitive singular)
ποδηλατοδρομίων (genitive plural)
ποδηλατοδρόμιο (accusative singular)
ποδηλατοδρόμια (accusative plural)
ποδηλατοδρόμιο (singular vocative)
ποδηλατοδρόμια (plural vocative)

el-decl-noun

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρομίου

ποδηλατοδρόμιου

ποδηλατοδρομίων

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια

ποδηλατοδρόμιο

ποδηλατοδρόμια


χρονικός

head

χρονικός • (chronikós) m (feminine χρονική, neuter χρονικό)

chronikós (romanization)
χρονική (feminine)
χρονικό (neuter)
χρονικός (masculine nominative singular)
χρονική (feminine nominative singular)
χρονικό (neuter nominative singular)
χρονικοί (masculine nominative plural)
χρονικές (feminine nominative plural)
χρονικά (neuter nominative plural)
χρονικού (genitive masculine singular)
χρονικής (feminine genitive singular)
χρονικού (genitive neuter singular)
χρονικών (genitive masculine plural)
χρονικών (feminine genitive plural)
χρονικών (genitive neuter plural)
χρονικό (accusative masculine singular)
χρονική (accusative feminine singular)
χρονικό (accusative neuter singular)
χρονικούς (accusative masculine plural)
χρονικές (accusative feminine plural)
χρονικά (accusative neuter plural)
χρονικέ (masculine singular vocative)
χρονική (feminine singular vocative)
χρονικό (neuter singular vocative)
χρονικοί (masculine plural vocative)
χρονικές (feminine plural vocative)
χρονικά (neuter plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek χρονικός (khronikós).

lbor

χρονικό διάστημα

time (attributive), temporal (relating to time)

(grammar) temporal (relating to or denoting time or tense)


σήραγγα

head

σήραγγα • (síranga) f

el-noun

σήραγγα • (síranga) f

síranga (romanization)
σήραγγα (nominative singular)
σήραγγες (nominative plural)
σήραγγας (genitive singular)
σηράγγων (genitive plural)
σήραγγα (accusative singular)
σήραγγες (accusative plural)
σήραγγα (singular vocative)
σήραγγες (plural vocative)


αποθετικός

head

αποθετικός • (apothetikós) m (feminine αποθετική, neuter αποθετικό)

apothetikós (romanization)
αποθετική (feminine)
αποθετικό (neuter)
αποθετικός (masculine nominative singular)
αποθετική (feminine nominative singular)
αποθετικό (neuter nominative singular)
αποθετικοί (masculine nominative plural)
αποθετικές (feminine nominative plural)
αποθετικά (neuter nominative plural)
αποθετικού (genitive masculine singular)
αποθετικής (feminine genitive singular)
αποθετικού (genitive neuter singular)
αποθετικών (genitive masculine plural)
αποθετικών (feminine genitive plural)
αποθετικών (genitive neuter plural)
αποθετικό (accusative masculine singular)
αποθετική (accusative feminine singular)
αποθετικό (accusative neuter singular)
αποθετικούς (accusative masculine plural)
αποθετικές (accusative feminine plural)
αποθετικά (accusative neuter plural)
αποθετικέ (masculine singular vocative)
αποθετική (feminine singular vocative)
αποθετικό (neuter singular vocative)
αποθετικοί (masculine plural vocative)
αποθετικές (feminine plural vocative)
αποθετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αποθετικός •

αποθετικοί •

αποθετικές •

αποθετικού •

αποθετικής •

αποθετικού •

αποθετικών •

αποθετικών •

αποθετικών •

αποθετικούς •

αποθετικές •

αποθετικοί •

αποθετικές •

αποθετικό ρήμα ― apothetikó ríma ― deponent verb


παρκάρω

head

παρκάρω • (parkáro)

el-verb

παρκαρίστηκα

παρκαρισμένος

παρκάρω • (parkáro) (past πάρκαρα/παρκάρισα, passive παρκάρομαι, p‑past παρκαρίστηκα, ppp παρκαρισμένος)

parkáro (romanization)
πάρκαρα (past)
παρκάρισα (past)
παρκάρομαι (passive)
παρκαρίστηκα (passive past)
παρκαρισμένος (participle passive perfect)
παρκάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
παρκάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παρκάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παρκαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παρκάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παρκάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παρκάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παρκαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παρκάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
παρκάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παρκάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παρκαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παρκάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παρκάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παρκαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παρκαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παρκάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παρκάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παρκάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρκαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παρκαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παρκάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παρκάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παρκάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρκάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παρκάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παρκαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρκαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πάρκαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρκάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πάρκαρα (active first-person indicative past perfective singular)
παρκάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
παρκαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρκαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παρκαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πάρκαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρκάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πάρκαρες (active indicative past perfective second-person singular)
παρκάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
παρκαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρκαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παρκαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πάρκαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρκάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πάρκαρε (active indicative past perfective singular third-person)
παρκάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
παρκαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρκαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παρκαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρκάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παρκάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
παρκαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παρκαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παρκάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παρκάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
παρκαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παρκαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πάρκαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρκάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρκάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρκάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πάρκαραν (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάραν (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
παρκάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παρκαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
παρκαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρκαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παρκαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα παρκάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παρκάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παρκάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παρκαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πάρκαρε (active imperative imperfective second-person singular)
παρκάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πάρκαρε (active imperative perfective second-person singular)
παρκάρισε (active imperative perfective second-person singular)
παρκαρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
παρκάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
παρκάρετε (active imperative perfective plural second-person)
παρκάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παρκαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παρκάροντας (active participle present)
έχοντας παρκάρει (active participle past)
παρκαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
παρκάρει (active infinitive-aorist)
παρκαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from Italian parcare from French parquer (“to park”), from parc (“park, pen”).

Πήγαινε να βρεις κάπου να παρκάρεις.

(automotive, transport) to park (a vehicle)


μητρική κάρτα

head

μητρική κάρτα

μητρικές κάρτες

μητρική κάρτα • (mitrikí kárta) f (plural μητρικές κάρτες)

el-noun

μητρικές κάρτες

μητρική κάρτα

mitrikí kárta (romanization)
μητρικές κάρτες (plural)


μιναρές

head

μιναρές • (minarés) m (plural μιναρέδες)

minarés (romanization)
μιναρέδες (plural)
μιναρές (nominative singular)
μιναρέδες (nominative plural)
μιναρέ (genitive singular)
μιναρέδων (genitive plural)
μιναρέ (accusative singular)
μιναρέδες (accusative plural)
μιναρέ (singular vocative)
μιναρέδες (plural vocative)

From Ottoman Turkish مناره (minare), from Arabic مَنَارَة (manāra).


τακτικός

τακτικός • (taktikós) m (feminine τακτική, neuter τακτικό)

taktikós (romanization)
τακτική (feminine)
τακτικό (neuter)
τακτικός (masculine nominative singular)
τακτική (feminine nominative singular)
τακτικό (neuter nominative singular)
τακτικοί (masculine nominative plural)
τακτικές (feminine nominative plural)
τακτικά (neuter nominative plural)
τακτικού (genitive masculine singular)
τακτικής (feminine genitive singular)
τακτικού (genitive neuter singular)
τακτικών (genitive masculine plural)
τακτικών (feminine genitive plural)
τακτικών (genitive neuter plural)
τακτικό (accusative masculine singular)
τακτική (accusative feminine singular)
τακτικό (accusative neuter singular)
τακτικούς (accusative masculine plural)
τακτικές (accusative feminine plural)
τακτικά (accusative neuter plural)
τακτικέ (masculine singular vocative)
τακτική (feminine singular vocative)
τακτικό (neuter singular vocative)
τακτικοί (masculine plural vocative)
τακτικές (feminine plural vocative)
τακτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
τακτικότερος (masculine nominative singular)
τακτικότερη (feminine nominative singular)
τακτικότερο (neuter nominative singular)
τακτικότεροι (masculine nominative plural)
τακτικότερες (feminine nominative plural)
τακτικότερα (neuter nominative plural)
τακτικότερου (genitive masculine singular)
τακτικότερης (feminine genitive singular)
τακτικότερου (genitive neuter singular)
τακτικότερων (genitive masculine plural)
τακτικότερων (feminine genitive plural)
τακτικότερων (genitive neuter plural)
τακτικότερο (accusative masculine singular)
τακτικότερη (accusative feminine singular)
τακτικότερο (accusative neuter singular)
τακτικότερους (accusative masculine plural)
τακτικότερες (accusative feminine plural)
τακτικότερα (accusative neuter plural)
τακτικότερε (masculine singular vocative)
τακτικότερη (feminine singular vocative)
τακτικότερο (neuter singular vocative)
τακτικότεροι (masculine plural vocative)
τακτικότερες (feminine plural vocative)
τακτικότερα (neuter plural vocative)
τακτικότατος (masculine nominative singular)
τακτικότατη (feminine nominative singular)
τακτικότατο (neuter nominative singular)
τακτικότατοι (masculine nominative plural)
τακτικότατες (feminine nominative plural)
τακτικότατα (neuter nominative plural)
τακτικότατου (genitive masculine singular)
τακτικότατης (feminine genitive singular)
τακτικότατου (genitive neuter singular)
τακτικότατων (genitive masculine plural)
τακτικότατων (feminine genitive plural)
τακτικότατων (genitive neuter plural)
τακτικότατο (accusative masculine singular)
τακτικότατη (accusative feminine singular)
τακτικότατο (accusative neuter singular)
τακτικότατους (accusative masculine plural)
τακτικότατες (accusative feminine plural)
τακτικότατα (accusative neuter plural)
τακτικότατε (masculine singular vocative)
τακτικότατη (feminine singular vocative)
τακτικότατο (neuter singular vocative)
τακτικότατοι (masculine plural vocative)
τακτικότατες (feminine plural vocative)
τακτικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο τακτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τακτικός, etc.)

el-decl-adj-table

τακτικότερος •

τακτικότερη •

τακτικότερο •

τακτικότεροι •

τακτικότερες •

τακτικότερα •

τακτικότερου •

τακτικότερης •

τακτικότερου •

τακτικότερων •

τακτικότερων •

τακτικότερων •

τακτικότερο •

τακτικότερη •

τακτικότερο •

τακτικότερους •

τακτικότερες •

τακτικότερα •

τακτικότερε •

τακτικότερη •

τακτικότερο •

τακτικότεροι •

τακτικότερες •

τακτικότερα •

τακτικότατος •

τακτικότατη •

τακτικότατο •

τακτικότατοι •

τακτικότατες •

τακτικότατα •

τακτικότατου •

τακτικότατης •

τακτικότατου •

τακτικότατων •

τακτικότατων •

τακτικότατων •

τακτικότατο •

τακτικότατη •

τακτικότατο •

τακτικότατους •

τακτικότατες •

τακτικότατα •

τακτικότατε •

τακτικότατη •

τακτικότατο •

τακτικότατοι •

τακτικότατες •

τακτικότατα •

τακτικό αριθμητικό ― taktikó arithmitikó ― ordinal number


Υπαπαντή

head

Υπαπαντή • (Ypapantí) f

Ypapantí (romanization)
Υπαπαντή (nominative singular)
Υπαπαντές (nominative plural)
Υπαπαντής (genitive singular)
Υπαπαντών (genitive plural)
Υπαπαντή (accusative singular)
Υπαπαντές (accusative plural)
Υπαπαντή (singular vocative)
Υπαπαντές (plural vocative)

ὑπαπάντησις (hupapántēsis) "encounter", variant of ὑπάντησις (hupántēsis), from the verb ἀπαντάω (apantáō), ἀντάω (antáō) "to meet".

(Christianity) Candlemas (Feast day: "the Presentation of Jesus at the Temple")


τρικάταρτο

τρικάταρτο • (trikátarto) n (plural τρικάταρτα)

trikátarto (romanization)
τρικάταρτα (plural)
τρικάταρτο (nominative singular)
τρικάταρτα (nominative plural)
τρικάταρτου (genitive singular)
τρικάταρτων (genitive plural)
τρικάταρτο (accusative singular)
τρικάταρτα (accusative plural)
τρικάταρτο (singular vocative)
τρικάταρτα (plural vocative)

τρι- (tri-, “three”) + κατάρτι (katárti, “mast”)


τρικάταρτος

head

τρικάταρτος • (trikátartos) m

el-adj

τρικάταρτος • (trikátartos) m

trikátartos (romanization)
τρικάταρτος (masculine nominative singular)
τρικάταρτη (feminine nominative singular)
τρικάταρτο (neuter nominative singular)
τρικάταρτοι (masculine nominative plural)
τρικάταρτες (feminine nominative plural)
τρικάταρτα (neuter nominative plural)
τρικάταρτου (genitive masculine singular)
τρικάταρτης (feminine genitive singular)
τρικάταρτου (genitive neuter singular)
τρικάταρτων (genitive masculine plural)
τρικάταρτων (feminine genitive plural)
τρικάταρτων (genitive neuter plural)
τρικάταρτο (accusative masculine singular)
τρικάταρτη (accusative feminine singular)
τρικάταρτο (accusative neuter singular)
τρικάταρτους (accusative masculine plural)
τρικάταρτες (accusative feminine plural)
τρικάταρτα (accusative neuter plural)
τρικάταρτε (masculine singular vocative)
τρικάταρτη (feminine singular vocative)
τρικάταρτο (neuter singular vocative)
τρικάταρτοι (masculine plural vocative)
τρικάταρτες (feminine plural vocative)
τρικάταρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τρικάταρτος •

τρικάταρτη •

τρικάταρτο •

τρικάταρτοι •

τρικάταρτες •

τρικάταρτα •

τρικάταρτου •

τρικάταρτης •

τρικάταρτου •

τρικάταρτων •

τρικάταρτων •

τρικάταρτων •

τρικάταρτο •

τρικάταρτη •

τρικάταρτο •

τρικάταρτους •

τρικάταρτες •

τρικάταρτα •

τρικάταρτε •

τρικάταρτη •

τρικάταρτο •

τρικάταρτοι •

τρικάταρτες •

τρικάταρτα •


κοστούμι

head

κοστούμι • (kostoúmi) n (plural κοστούμια)

kostoúmi (romanization)
κοστούμια (plural)
κοστούμι (nominative singular)
κοστούμια (nominative plural)
κοστουμιού (genitive singular)
κοστουμιών (genitive plural)
κοστούμι (accusative singular)
κοστούμια (accusative plural)
κοστούμι (singular vocative)
κοστούμια (plural vocative)


ενδυμασία

ενδυμασία • (endymasía) f (plural ενδυμασίες)

endymasía (romanization)
ενδυμασίες (plural)
ενδυμασία (nominative singular)
ενδυμασίες (nominative plural)
ενδυμασίας (genitive singular)
ενδυμασιών (genitive plural)
ενδυμασία (accusative singular)
ενδυμασίες (accusative plural)
ενδυμασία (singular vocative)
ενδυμασίες (plural vocative)


μαγματικός

μαγματικός • (magmatikós) m (feminine μαγματική, neuter μαγματικό)

magmatikós (romanization)
μαγματική (feminine)
μαγματικό (neuter)
μαγματικός (masculine nominative singular)
μαγματική (feminine nominative singular)
μαγματικό (neuter nominative singular)
μαγματικοί (masculine nominative plural)
μαγματικές (feminine nominative plural)
μαγματικά (neuter nominative plural)
μαγματικού (genitive masculine singular)
μαγματικής (feminine genitive singular)
μαγματικού (genitive neuter singular)
μαγματικών (genitive masculine plural)
μαγματικών (feminine genitive plural)
μαγματικών (genitive neuter plural)
μαγματικό (accusative masculine singular)
μαγματική (accusative feminine singular)
μαγματικό (accusative neuter singular)
μαγματικούς (accusative masculine plural)
μαγματικές (accusative feminine plural)
μαγματικά (accusative neuter plural)
μαγματικέ (masculine singular vocative)
μαγματική (feminine singular vocative)
μαγματικό (neuter singular vocative)
μαγματικοί (masculine plural vocative)
μαγματικές (feminine plural vocative)
μαγματικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μαγματικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μαγματικός, etc.)

el-decl-adj-table

μαγματικός •

μαγματικοί •

μαγματικές •

μαγματικού •

μαγματικής •

μαγματικού •

μαγματικών •

μαγματικών •

μαγματικών •

μαγματικούς •

μαγματικές •

μαγματικοί •

μαγματικές •


μαγνησία

magnisía (romanization)
μαγνησία (nominative singular)
μαγνησίας (genitive singular)
μαγνησία (accusative singular)
μαγνησία (singular vocative)

From Ancient Greek μαγνησίᾱ (magnēsíā), from the city Μαγνησία (Magnēsía).


ημερομηνία

head

ημερομηνία • (imerominía) f (plural ημερομηνίες)

imerominía (romanization)
ημερομηνίες (plural)
ημερομηνία (nominative singular)
ημερομηνίες (nominative plural)
ημερομηνίας (genitive singular)
ημερομηνιών (genitive plural)
ημερομηνία (accusative singular)
ημερομηνίες (accusative plural)
ημερομηνία (singular vocative)
ημερομηνίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἡμέρᾱ (hēmérā, “day”) + μήν (mḗn, “month”) + -ίᾱ (-íā), modeled after νουμήνιος (noumḗnios).


κατάληξη

κατάληξη • (katálixi) f (plural καταλήξεις)

katálixi (romanization)
καταλήξεις (plural)
κατάληξη (nominative singular)
καταλήξεις (nominative plural)
κατάληξης (genitive singular)
καταλήξεων (genitive plural)
κατάληξη (accusative singular)
καταλήξεις (accusative plural)
κατάληξη (singular vocative)
καταλήξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: καταλήξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: καταλήξεως •


θερινός

head

θερινός • (therinós) m (feminine θερινή, neuter θερινό)

therinós (romanization)
θερινή (feminine)
θερινό (neuter)
θερινός (masculine nominative singular)
θερινή (feminine nominative singular)
θερινό (neuter nominative singular)
θερινοί (masculine nominative plural)
θερινές (feminine nominative plural)
θερινά (neuter nominative plural)
θερινού (genitive masculine singular)
θερινής (feminine genitive singular)
θερινού (genitive neuter singular)
θερινών (genitive masculine plural)
θερινών (feminine genitive plural)
θερινών (genitive neuter plural)
θερινό (accusative masculine singular)
θερινή (accusative feminine singular)
θερινό (accusative neuter singular)
θερινούς (accusative masculine plural)
θερινές (accusative feminine plural)
θερινά (accusative neuter plural)
θερινέ (masculine singular vocative)
θερινή (feminine singular vocative)
θερινό (neuter singular vocative)
θερινοί (masculine plural vocative)
θερινές (feminine plural vocative)
θερινά (neuter plural vocative)


μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμιστής

μεταρρυθμίστρια • (metarrythmístria) f (plural μεταρρυθμίστριες, masculine μεταρρυθμιστής)

el-noun

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμιστής

metarrythmístria (romanization)
μεταρρυθμίστριες (plural)
μεταρρυθμιστής (masculine)
μεταρρυθμίστρια (nominative singular)
μεταρρυθμίστριες (nominative plural)
μεταρρυθμίστριας (genitive singular)
μεταρρυθμίστρια (accusative singular)
μεταρρυθμίστριες (accusative plural)
μεταρρυθμίστρια (singular vocative)
μεταρρυθμίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμίστριας

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμίστριες


μεταρρυθμιστής

head

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμίστρια

μεταρρυθμιστής • (metarrythmistís) m (plural μεταρρυθμιστές, feminine μεταρρυθμίστρια)

el-noun

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμίστρια

metarrythmistís (romanization)
μεταρρυθμιστές (plural)
μεταρρυθμίστρια (feminine)
μεταρρυθμιστής (nominative singular)
μεταρρυθμιστές (nominative plural)
μεταρρυθμιστή (genitive singular)
μεταρρυθμιστών (genitive plural)
μεταρρυθμιστή (accusative singular)
μεταρρυθμιστές (accusative plural)
μεταρρυθμιστή (singular vocative)
μεταρρυθμιστές (plural vocative)

el-decl-noun

μεταρρυθμιστής

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμιστή

μεταρρυθμιστών

μεταρρυθμιστή

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμιστή

μεταρρυθμιστές

μεταρρυθμ- (metarrythm-, “to reform”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), religious term is a calque of German Reformator. First attested 1871.

suffix

μεταρρυθμίζω


χένα

chéna (romanization)
χένες (plural)
χένα (nominative singular)
χένες (nominative plural)
χένας (genitive singular)
χενών (genitive plural)
χένα (accusative singular)
χένες (accusative plural)
χένα (singular vocative)
χένες (plural vocative)

Borrowed from English henna, from Arabic حِنّاء (ḥinnāʔ). Doublet of κινά (kiná) (neuter) via Turkish.

For the plant, see feminine κίνα (kína)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

Lawsonia inermis
Lawsonia inermis#Translingual

χέννα

older spelling without simplification of double consonant

henna dye produced from plant Lawsonia inermis


άλμπουρο

head

άλμπουρο • (álmpouro) n (plural άλμπουρα)

álmpouro (romanization)
άλμπουρα (plural)
άλμπουρο (nominative singular)
άλμπουρα (nominative plural)
άλμπουρου (genitive singular)
άλμπουρων (genitive plural)
άλμπουρο (accusative singular)
άλμπουρα (accusative plural)
άλμπουρο (singular vocative)
άλμπουρα (plural vocative)


αρχαϊκός

αρχαϊκός • (archaïkós) m (feminine αρχαϊκή, neuter αρχαϊκό)

archaïkós (romanization)
αρχαϊκή (feminine)
αρχαϊκό (neuter)
αρχαϊκός (masculine nominative singular)
αρχαϊκή (feminine nominative singular)
αρχαϊκό (neuter nominative singular)
αρχαϊκοί (masculine nominative plural)
αρχαϊκές (feminine nominative plural)
αρχαϊκά (neuter nominative plural)
αρχαϊκού (genitive masculine singular)
αρχαϊκής (feminine genitive singular)
αρχαϊκού (genitive neuter singular)
αρχαϊκών (genitive masculine plural)
αρχαϊκών (feminine genitive plural)
αρχαϊκών (genitive neuter plural)
αρχαϊκό (accusative masculine singular)
αρχαϊκή (accusative feminine singular)
αρχαϊκό (accusative neuter singular)
αρχαϊκούς (accusative masculine plural)
αρχαϊκές (accusative feminine plural)
αρχαϊκά (accusative neuter plural)
αρχαϊκέ (masculine singular vocative)
αρχαϊκή (feminine singular vocative)
αρχαϊκό (neuter singular vocative)
αρχαϊκοί (masculine plural vocative)
αρχαϊκές (feminine plural vocative)
αρχαϊκά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊκός, etc.)

(archaeology, linguistics) archaic (relating to classical times)

(linguistics) archaising (UK), archaizing (US)


συμπολεμίστρια

head

συμπολεμίστριες

συμπολεμιστής

συμπολεμίστρια • (sympolemístria) f (plural συμπολεμίστριες, masculine συμπολεμιστής)

el-noun

συμπολεμίστριες

συμπολεμιστής

sympolemístria (romanization)
συμπολεμίστριες (plural)
συμπολεμιστής (masculine)
συμπολεμίστρια (nominative singular)
συμπολεμίστριες (nominative plural)
συμπολεμίστριας (genitive singular)
συμπολεμιστριών (genitive plural)
συμπολεμίστρια (accusative singular)
συμπολεμίστριες (accusative plural)
συμπολεμίστρια (singular vocative)
συμπολεμίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

συμπολεμίστρια

συμπολεμίστριες

συμπολεμίστριας

συμπολεμιστριών

συμπολεμίστρια

συμπολεμίστριες

συμπολεμίστρια

συμπολεμίστριες

συ‧μπο‧λε‧μί‧στρι‧α

συμ- (συν-) (sym- (syn-), “with”) + πολεμίστρια (polemístria, “fighter”). First attested 1896.


λοξοδρομία

head

λοξοδρομία • (loxodromía) f (plural λοξοδρομίες)

loxodromía (romanization)
λοξοδρομίες (plural)
λοξοδρομία (nominative singular)
λοξοδρομίες (nominative plural)
λοξοδρομίας (genitive singular)
λοξοδρομιών (genitive plural)
λοξοδρομία (accusative singular)
λοξοδρομίες (accusative plural)
λοξοδρομία (singular vocative)
λοξοδρομίες (plural vocative)


Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο • (Defteronómio) n

Defteronómio (romanization)
Δευτερονόμιο (nominative singular)
Δευτερονομίου (genitive singular)
Δευτερονόμιο (accusative singular)
Δευτερονόμιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Δευτερονόμιο

Δευτερονομίου

Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο

From Koine Greek Δευτερονόμιον (Deuteronómion), from Ancient Greek δεύτερος (deúteros, “second”) + νόμος (nómos, “law”).

uder

Δευτερονόμιον


μπιντόνι

head

μπιντόνι • (bintóni) n (plural μπιντόνια)

bintóni (romanization)
μπιντόνια (plural)
μπιντόνι (nominative singular)
μπιντόνια (nominative plural)
μπιντονιού (genitive singular)
μπιντονιών (genitive plural)
μπιντόνι (accusative singular)
μπιντόνια (accusative plural)
μπιντόνι (singular vocative)
μπιντόνια (plural vocative)

μπιτόνι μπιτόνι#Greek


μπεντόνι

μπεντόνι • (bentóni) n (plural μπεντόνια)

bentóni (romanization)
μπεντόνια (plural)
μπεντόνι (nominative singular)
μπεντόνια (nominative plural)
μπεντονιού (genitive singular)
μπεντονιών (genitive plural)
μπεντόνι (accusative singular)
μπεντόνια (accusative plural)
μπεντόνι (singular vocative)
μπεντόνια (plural vocative)

μπιτόνι μπιτόνι#Greek


μπιτόνι

μπιτόνι • (bitóni) n (plural μπιτόνια)

el-noun

μπιτόνι • (bitóni) n (plural μπιτόνια)

bitóni (romanization)
μπιτόνια (plural)
μπιτόνι (nominative singular)
μπιτόνια (nominative plural)
μπιτονιού (genitive singular)
μπιτονιών (genitive plural)
μπιτόνι (accusative singular)
μπιτόνια (accusative plural)
μπιτόνι (singular vocative)
μπιτόνια (plural vocative)

a metal or plastic container for storing and transporting liquids


μπετόνι

head

μπετόνι • (betóni) n (plural μπετόνια)

el-noun

μπετόνι • (betóni) n (plural μπετόνια)

betóni (romanization)
μπετόνια (plural)
μπετόνι (nominative singular)
μπετόνια (nominative plural)
μπετονιού (genitive singular)
μπετονιών (genitive plural)
μπετόνι (accusative singular)
μπετόνια (accusative plural)
μπετόνι (singular vocative)
μπετόνια (plural vocative)

μπιτόνι μπιτόνι#Greek


προβολέας

head

προβολέας • (provoléas) m (plural προβολείς)

provoléas (romanization)
προβολείς (plural)
προβολέας (nominative singular)
προβολείς (nominative plural)
προβολέα (genitive singular)
προβολέων (genitive plural)
προβολέα (accusative singular)
προβολείς (accusative plural)
προβολέα (singular vocative)
προβολείς (plural vocative)

el-decl-noun

προβολέως is also accepted for a singular genitive form

προβάλλω (provállo, “to project”) + -έας (-éas)

suffix

προβολέα διαφανειών (slide projector)


μάγια

mágia (romanization)
glóssa (romanization)
“language” (romanization)

Learned borrowing from English Maya, the language.


στέγη

stégi (romanization)
στέγες (plural)
στέγη (nominative singular)
στέγες (nominative plural)
στέγης (genitive singular)
στεγών (genitive plural)
στέγη (accusative singular)
στέγες (accusative plural)
στέγη (singular vocative)
στέγες (plural vocative)


Μπούνσεν

Named after Ρόμπερτ Μπούνσεν (Rómpert Boúnsen, "Robert Bunsen")


προβολή

head

προβολή • (provolí) f (plural προβολές)

el-noun

προβολή • (provolí) f (plural προβολές)

provolí (romanization)
προβολές (plural)
προβολή (nominative singular)
προβολές (nominative plural)
προβολής (genitive singular)
προβολών (genitive plural)
προβολή (accusative singular)
προβολές (accusative plural)
προβολή (singular vocative)
προβολές (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek προβολή (probolḗ) with semantic loan from French and English projection.


κορνφλέικς

head

κορνφλέικς • (kornfléiks) n (indeclinable)


αγιοποιώ

αγιοποιώ • (agiopoió)

el-verb

αγιοποιούμαι

αγιοποιήθηκα

αγιοποιημένος

αγιοποιώ • (agiopoió) (past αγιοποίησα, passive αγιοποιούμαι, p‑past αγιοποιήθηκα, ppp αγιοποιημένος)

agiopoió (romanization)
αγιοποίησα (past)
αγιοποιούμαι (passive)
αγιοποιήθηκα (passive past)
αγιοποιημένος (participle passive perfect)
αγιοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αγιοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγιοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγιοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγιοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αγιοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγιοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγιοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγιοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αγιοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγιοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγιοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγιοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αγιοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγιοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγιοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγιοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγιοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγιοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγιοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγιοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
αγιοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγιοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγιοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγιοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγιοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγιοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγιοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγιοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγιοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγιοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
αγιοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγιοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγιοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγιοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
αγιοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αγιοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αγιοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγιοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγιοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγιοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγιοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
αγιοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγιοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγιοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγιοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγιοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγιοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγιοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγιοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγιοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[αγιοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
αγιοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγιοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγιοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγιοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγιοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγιοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγιοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγιοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγιοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγιοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγιοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγιοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγιοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγιοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγιοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγιοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγιοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
αγιοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγιοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αγιοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
αγιοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγιοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγιοποιώντας (active participle present)
αγιοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αγιοποιήσει (active participle past)
αγιοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγιοποιήσει (active infinitive-aorist)
αγιοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧γι‧ο‧ποι‧ώ

Learned borrowing from Byzantine Greek ἁγιοποιῶ (hagiopoiô). By surface analysis, αγιο- (agio-) + -ποιώ (-poió).

surf

(religion) to canonise (UK), canonize (US)


αφαιρώ

head

αφαιρώ • (afairó)

el-verb

αφαιρώ • (afairó) (past αφαίρεσα, passive αφαιρούμαι)

afairó (romanization)
αφαίρεσα (past)
αφαιρούμαι (passive)
αφαιρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αφαιρέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αφαιρούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αφαιρεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αφαιρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αφαιρέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αφαιρείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αφαιρεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αφαιρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αφαιρέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αφαιρείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αφαιρεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αφαιρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αφαιρέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αφαιρούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αφαιρεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αφαιρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αφαιρέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αφαιρείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφαιρεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αφαιρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αφαιρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αφαιρέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφαιρέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφαιρούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αφαιρεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφαιρεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφαιρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αφαίρεσα (active first-person indicative past perfective singular)
αφαιρούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
αφαιρούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
αφαιρέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αφαιρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αφαίρεσες (active indicative past perfective second-person singular)
αφαιρούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αφαιρούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
αφαιρέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αφαιρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αφαίρεσε (active indicative past perfective singular third-person)
αφαιρούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφαιρείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφαιρέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αφαιρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αφαιρέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αφαιρούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αφαιρεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αφαιρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αφαιρέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[αφαιρούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
αφαιρεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αφαιρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφαιρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφαίρεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφαιρέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφαιρέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αφαιρούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφαιρούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφαιρέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφαιρεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφαιρεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αφαιρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αφαιρέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αφαιρούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αφαιρεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αφαίρεσε (active imperative perfective second-person singular)
αφαιρέσου (imperative passive perfective second-person singular)
αφαιρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αφαιρέστε (active imperative perfective plural second-person)
αφαιρείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αφαιρεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αφαιρώντας (active participle present)
αφαιρούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αφαιρέσει (active participle past)
αφαιρεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αφαιρέσει (active infinitive-aorist)
αφαιρεθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀφαιρέω (aphairéō). Morphologically αφ- (af-) + αιρώ (airó).


ακτινοβολώ

head

ακτινοβολώ • (aktinovoló)

el-verb

ακτινοβόλησα

ακτινοβολώ • (aktinovoló) (past ακτινοβόλησα)

aktinovoló (romanization)
ακτινοβόλησα (past)

α‧κτι‧νο‧βο‧λώ

(figuratively) to beam, shine with happiness


ακτίνα Χ

head

ακτίνα Χ • (aktína Ch) f (plural ακτίνες Χ)

aktína Ch (romanization)
ακτίνες Χ (plural)


κάβος

kávos (romanization)
κάβοι (plural)
κάβος (nominative singular)
κάβοι (nominative plural)
κάβου (genitive singular)
κάβων (genitive plural)
κάβο (accusative singular)
κάβους (accusative plural)
κάβε (singular vocative)
κάβοι (plural vocative)


αφορίζω

αφορίζω • (aforízo)

el-verb

αφορίζω • (aforízo) (past αφόρισα, passive αφορίζομαι)

aforízo (romanization)
αφόρισα (past)
αφορίζομαι (passive)
αφορίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αφορίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αφορίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αφοριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αφορίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αφορίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αφορίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αφοριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αφορίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αφορίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αφορίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αφοριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αφορίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αφορίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αφοριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αφοριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αφορίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αφορίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αφορίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφοριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αφοριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αφορίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αφορίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αφορίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφορίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αφορίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αφοριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφοριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αφόριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αφόρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αφοριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αφοριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αφορίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αφόριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αφόρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αφοριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αφοριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αφορίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αφόριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αφόρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αφοριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφοριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αφορίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αφορίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αφορίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αφοριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αφοριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αφορίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αφορίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αφοριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αφοριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αφόριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφορίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφορίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αφόρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφορίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αφορίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αφορίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αφοριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αφορίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφοριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αφοριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αφορίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αφορίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αφορίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αφοριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αφόριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αφόρισε (active imperative perfective second-person singular)
αφορίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αφορίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αφορίστε (active imperative perfective plural second-person)
αφορίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αφοριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αφορίζοντας (active participle present)
έχοντας αφορίσει (active participle past)
αφορισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αφορίσει (active infinitive-aorist)
αφοριστεί (infinitive-aorist passive)


αναθεματίζω

head

αναθεματίζω • (anathematízo)

el-verb

αναθεματίζομαι

αναθεματίζω • (anathematízo) (past αναθεμάτισα, passive αναθεματίζομαι)

anathematízo (romanization)
αναθεμάτισα (past)
αναθεματίζομαι (passive)
αναθεματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναθεματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναθεματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναθεματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναθεματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναθεματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναθεματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναθεματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναθεματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναθεματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναθεματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναθεματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναθεματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναθεματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναθεματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναθεματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναθεματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναθεματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναθεματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναθεματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναθεματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναθεματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναθεματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναθεματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναθεματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναθεματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναθεματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναθεματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναθεμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναθεμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
αναθεματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναθεματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναθεματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναθεμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναθεμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
αναθεματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναθεματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναθεματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναθεμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναθεμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
αναθεματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναθεματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναθεματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναθεματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναθεματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναθεματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναθεματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναθεματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναθεματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναθεματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναθεματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναθεμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθεματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθεματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναθεμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναθεματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναθεματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναθεματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναθεματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναθεματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναθεματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναθεματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναθεματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναθεματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναθεματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναθεματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναθεμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναθεμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
αναθεματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναθεματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναθεματίστε (active imperative perfective plural second-person)
αναθεματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναθεματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναθεματίζοντας (active participle present)
έχοντας αναθεματίσει (active participle past)
αναθεματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναθεματίσει (active infinitive-aorist)
αναθεματιστεί (infinitive-aorist passive)


αναλύω

head

αναλύω • (analýo)

el-verb

αναλύω • (analýo) (past ανέλυσα/ανάλυσα, passive αναλύομαι)

analýo (romanization)
ανέλυσα (past)
ανάλυσα (past)
αναλύομαι (passive)
αναλύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναλύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναλύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναλυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναλύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναλύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναλύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναλυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναλύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναλύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναλύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναλυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναλύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναλύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναλυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναλυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναλύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναλύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναλύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναλυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναλυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναλύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναλύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναλύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναλύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναλυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναλυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανάλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναλυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναλυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναλύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανάλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναλυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναλυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναλύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανάλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναλυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναλυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναλύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναλύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναλύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναλυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναλυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναλύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναλύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναλυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναλυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναλύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανάλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναλύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναλυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναλύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναλυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναλυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναλύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναλύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναλύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναλυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάλυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάλυσε (active imperative perfective second-person singular)
αναλύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναλύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναλύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναλύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναλυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναλύοντας (active participle present)
αναλυόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αναλύσει (active participle past)
αναλυμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναλύσει (active infinitive-aorist)
αναλυθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀναλύω (“unloose; resolve into its elements”). For modern senses, semantic loan from French analyser and English analyse. Morphologically, from ανα- + λύω.

αναλάω

demotic, medieval. Contracted & uncontracted


ανάποδα

head

ανάποδα • (anápoda)

el-adv

ανάποδα • (anápoda)

από την καλή

antonym(s) of “right side up, of clothes”

From Byzantine Greek ἀνὰ πόδα (anà póda).


αναπτύσσομαι

head

αναπτύσσομαι • (anaptýssomai)

el-verb

αναπτύσσομαι • (anaptýssomai) passive (past αναπτύχθηκα, active αναπτύσσω)

anaptýssomai (romanization)
αναπτύχθηκα (past)
αναπτύσσω (active)


αναστέλλω

head

αναστέλλω • (anastéllo)

el-verb

αναστέλλομαι

αναστέλλω • (anastéllo) (past ανέστειλα, passive αναστέλλομαι)

anastéllo (romanization)
ανέστειλα (past)
αναστέλλομαι (passive)
αναστέλλω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναστείλω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναστέλλομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασταλώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναστέλλεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναστείλεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναστέλλεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασταλείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναστέλλει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναστείλει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναστέλλεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασταλεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναστέλλουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναστείλουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναστελλόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασταλούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναστέλλετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναστείλετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναστέλλεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναστελλόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασταλείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναστέλλουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναστέλλουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναστείλουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναστείλουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναστέλλονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασταλούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασταλούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέστελλα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέστειλα (active first-person indicative past perfective singular)
αναστελλόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναστελλόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναστάλθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{ανεστάλην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
ανέστελλες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέστειλες (active indicative past perfective second-person singular)
αναστελλόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναστελλόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναστάλθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{ανεστάλης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέστελλε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέστειλε (active indicative past perfective singular third-person)
αναστελλόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναστελλότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναστάλθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανεστάλη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
αναστέλλαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναστείλαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναστελλόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανασταλθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{ανεστάλθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
αναστέλλατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναστείλατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναστελλόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανασταλθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{ανεστάλθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέστελλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναστέλλαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναστέλλανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέστειλαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναστείλαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναστείλανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναστέλλονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναστελλόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναστάλθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασταλθήκαν (indicative passive past perfective plural rare third-person)
ανασταλθήκανε (indicative passive past perfective plural rare third-person)
ανεστάλθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναστέλλω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναστείλω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναστέλλομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασταλώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάστελλε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάστειλε (active imperative perfective second-person singular)
αναστέλλετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναστείλτε (active imperative perfective plural second-person)
αναστέλλεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασταλείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναστέλλοντας (active participle present)
αναστελλόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αναστείλει (active participle past)
{ανεσταλμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αναστείλει (active infinitive-aorist)
ανασταλεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧στέλ‧λω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναστέλλω (anastéllō, “I send back”). Morphologically, from ανα- (“back, backwards”) + the ancient στέλλω (“send”)

στέλλω”)

modern compounds with the ancient verb στέλλω for στέλνω (stélno,

Η κυβέρνηση αναστέλλει την εφαρμογή του νόμου.

The government suspends the implementation of the Act/law.

I kyvérnisi anastéllei tin efarmogí tou nómou.

Ανεστάλησαν οι διορισμοί με διάταγμα.

The appointments were suspended by decree.

(law) to suspend temporarily by law, or decree


αλιεία

alieía (romanization)
αλιεία (nominative singular)
αλιείας (genitive singular)
αλιεία (accusative singular)
αλιεία (singular vocative)

From Ancient Greek ἅλῐος (hálios, “marine, of the sea”, from Ancient Greek ἅλς (háls, “salt”, from Proto-Indo-European *séh₂l-, *séh₂ls)) + -εία (-eía, “-ery”).


γκαρσονιέρα

head

γκαρσονιέρες

γκαρσονιέρα • (gkarsoniéra) f (plural γκαρσονιέρες)

el-noun

γκαρσονιέρες

gkarsoniéra (romanization)
γκαρσονιέρες (plural)
γκαρσονιέρα (nominative singular)
γκαρσονιέρες (nominative plural)
γκαρσονιέρας (genitive singular)
γκαρσονιέρων (genitive plural)
γκαρσονιέρα (accusative singular)
γκαρσονιέρες (accusative plural)
γκαρσονιέρα (singular vocative)
γκαρσονιέρες (plural vocative)

el-decl-noun

γκαρσονιέρες

γκαρσονιέρας

γκαρσονιέρων

γκαρσονιέρες

γκαρσονιέρες

single room apartment, flatlet (often used for sexual encounters)


αναχωρώ

head

αναχωρώ • (anachoró)

el-verb

αναχωρώ • (anachoró) (past αναχώρησα, passive —)

anachoró (romanization)
αναχώρησα (past)
αναχωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αναχωρήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναχωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
αναχωρήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναχωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
αναχωρήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναχωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αναχωρήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναχωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναχωρήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναχωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναχωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναχωρήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναχωρήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναχωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναχώρησα (active first-person indicative past perfective singular)
αναχωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναχώρησες (active indicative past perfective second-person singular)
αναχωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναχώρησε (active indicative past perfective singular third-person)
αναχωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναχωρήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναχωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναχωρήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναχωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναχωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναχώρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναχωρήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναχωρήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναχωρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναχωρήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναχώρησε (active imperative perfective second-person singular)
αναχωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
αναχωρήστε (active imperative perfective plural second-person)
αναχωρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναχωρήσει (active indeclinable participle perfect)
αναχωρήσει (infinitive-aorist)

(transport) to depart, leave (bus, train, etc.)

(religion) to depart from the everyday world, become a recluse