φαρμακοποιός

head

φαρμακοποιοί

φαρμακοποιός • (farmakopoiós) m or f (plural φαρμακοποιοί)

el-noun

φαρμακοποιοί

farmakopoiós (romanization)
φαρμακοποιοί (plural)
φαρμακοποιός (nominative singular)
φαρμακοποιοί (nominative plural)
φαρμακοποιού (genitive singular)
φαρμακοποιών (genitive plural)
φαρμακοποιό (accusative singular)
φαρμακοποιούς (accusative plural)
φαρμακοποιέ (singular vocative)
φαρμακοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

φαρμακοποιός

φαρμακοποιοί

φαρμακοποιού

φαρμακοποιών

φαρμακοποιούς

φαρμακοποιοί


σκιά

skiá (romanization)
σκιές (plural)
σκιά (nominative singular)
σκιές (nominative plural)
σκιάς (genitive singular)
σκιών (genitive plural)
σκιά (accusative singular)
σκιές (accusative plural)
σκιά (singular vocative)
σκιές (plural vocative)

From Ancient Greek σκιά (skiá); Doublet of ίσκιος (ískios).

θέατρο σκιών

(figurative, literal) shadow, shade
dark area cast by light source


συνδέω

head

συνδέω • (syndéo)

el-verb

συνδέω • (syndéo) (past συνέδεσα, passive συνδέομαι)

syndéo (romanization)
συνέδεσα (past)
συνδέομαι (passive)
συνδέω (active first-person imperfective indicative present singular)
συνδέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συνδέομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συνδεθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συνδέεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συνδέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συνδέεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συνδεθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συνδέει (active imperfective indicative present singular third-person)
συνδέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συνδέεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συνδεθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συνδέουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συνδέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συνδεόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συνδεθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συνδέετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συνδέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συνδέεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνδεόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συνδεθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συνδέουν (active imperfective indicative plural present third-person)
συνδέουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
συνδέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνδέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συνδέονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συνδεθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνδεθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σύνδεα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
συνέδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
σύνδεσα (active first-person indicative past perfective singular)
συνδεόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνδεόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
συνδέθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
συνέδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σύνδεες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
σύνδεσες (active indicative past perfective second-person singular)
συνδεόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνδεόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
συνδέθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σύνδεε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
σύνδεσε (active indicative past perfective singular third-person)
συνδεόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνδεότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
συνδέθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συνδέαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συνδέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συνδεόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συνδεθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συνδέατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συνδέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
συνδεόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συνδεθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνδέαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνδέανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σύνδεαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σύνδεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
συνδέονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συνδεόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
συνδέθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνδεθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συνδεθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συνδέω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συνδέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συνδέομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συνδεθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύνδεε (active imperative imperfective second-person singular)
σύνδεσε (active imperative perfective second-person singular)
συνδέσου (imperative passive perfective second-person singular)
συνδέετε (active imperative imperfective plural second-person)
συνδέστε (active imperative perfective plural second-person)
συνδέεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συνδεθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συνδέοντας (active participle present)
έχοντας συνδέσει (active participle past)
συνδεδεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
συνδέσει (active infinitive-aorist)
συνδεθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek σῠνδέω (sundéō). Morphologically, from συν- (“togehter”) + δέω in its ancient sense ("tie").


κοιμητήρι

head

κοιμητήρι • (koimitíri) n (plural κοιμητήρια)

koimitíri (romanization)
κοιμητήρια (plural)
κοιμητήρι (nominative singular)
κοιμητήρια (nominative plural)
κοιμητήρι (accusative singular)
κοιμητήρια (accusative plural)
κοιμητήρι (singular vocative)
κοιμητήρια (plural vocative)


κοιμητήριο

κοιμητήριο • (koimitírio) n (plural κοιμητήρια)

koimitírio (romanization)
κοιμητήρια (plural)
κοιμητήριο (nominative singular)
κοιμητήρια (nominative plural)
κοιμητηρίου (genitive singular)
κοιμητήριου (genitive singular)
κοιμητηρίων (genitive plural)
κοιμητήριο (accusative singular)
κοιμητήρια (accusative plural)
κοιμητήριο (singular vocative)
κοιμητήρια (plural vocative)

→ Aromanian: chimitir, chimitiriu

From Ancient Greek κοιμητήριον (koimētḗrion). By surface analysis, κοιμάμαι (koimámai, “sleep”) + -τήριο (-tírio).


νεκροταφείο

head

νεκροταφείο • (nekrotafeío) n (plural νεκροταφεία)

nekrotafeío (romanization)
νεκροταφεία (plural)
νεκροταφείο (nominative singular)
νεκροταφεία (nominative plural)
νεκροταφείου (genitive singular)
νεκροταφείων (genitive plural)
νεκροταφείο (accusative singular)
νεκροταφεία (accusative plural)
νεκροταφείο (singular vocative)
νεκροταφεία (plural vocative)

el-decl-noun

νεκροταφείου

νεκροταφείων

νε‧κρο‧τα‧φεί‧ο

νεκρο- (nekro-, “dead”) + τάφ(ος) (táf(os), “grave”) + -είο (-eío). First attested 1833.

af

Η διάσημη ηθοποιός θα ταφεί αύριο στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

The famous actress will be laid to rest tomorrow in the First Cemetery of Athens.

I diásimi ithopoiós tha tafeí ávrio sto Próto Nekrotafeío Athinón.

graveyard, cemetery (place where the dead are buried)

Για βάλε λίγη μουσική, είναι σκέτο νεκροταφείο εδώ μέσα!

Put on some music will you, it's like a graveyard in here!

Gia vále lígi mousikí, eínai skéto nekrotafeío edó mésa!

(humorous, figuratively) deathly silent place

Το παλιό μου αμάξι πήγε στο νεκροταφείο αυτοκινήτων.

To palió mou amáxi píge sto nekrotafeío aftokiníton.

(figuratively, by extension) graveyard, junkyard, scrapheap (final storage place for things that are no longer useful or useable)


έκτρωση

head

έκτρωση • (éktrosi) f (plural εκτρώσεις)

éktrosi (romanization)
εκτρώσεις (plural)
έκτρωση (nominative singular)
εκτρώσεις (nominative plural)
έκτρωσης (genitive singular)
εκτρώσεων (genitive plural)
έκτρωση (accusative singular)
εκτρώσεις (accusative plural)
έκτρωση (singular vocative)
εκτρώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εκτρώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτρώσεως •


αποβολή

head

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

el-noun

αποβολή • (apovolí) f (plural αποβολές)

apovolí (romanization)
αποβολές (plural)
αποβολή (nominative singular)
αποβολές (nominative plural)
αποβολής (genitive singular)
αποβολών (genitive plural)
αποβολή (accusative singular)
αποβολές (accusative plural)
αποβολή (singular vocative)
αποβολές (plural vocative)

spontaneous abortion
spontaneous abortion

(medicine) miscarriage, spontaneous abortion


φαβορίτα

head

φαβορίτα • (favoríta) f (plural φαβορίτες)

favoríta (romanization)
φαβορίτες (plural)
φαβορίτα (nominative singular)
φαβορίτες (nominative plural)
φαβορίτας (genitive singular)
φαβοριτών (genitive plural)
φαβορίτα (accusative singular)
φαβορίτες (accusative plural)
φαβορίτα (singular vocative)
φαβορίτες (plural vocative)

sideburns (in plural, chiefly US), sideboards (in plural, UK), sidelevers (in plural, Australia)


δυφίο

dyfío (romanization)
δυφία (plural)
δυφίο (nominative singular)
δυφία (nominative plural)
δυφίου (genitive singular)
δυφίων (genitive plural)
δυφίο (accusative singular)
δυφία (accusative plural)
δυφίο (singular vocative)
δυφία (plural vocative)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


σχολείο

scholeío (romanization)
σχολεία (plural)
σχολείο (nominative singular)
σχολεία (nominative plural)
σχολείου (genitive singular)
σχολείων (genitive plural)
σχολείο (accusative singular)
σχολεία (accusative plural)
σχολείο (singular vocative)
σχολεία (plural vocative)

desc

→ Aromanian: sculii, sculie, scolie, scolii

From Ancient Greek σχολεῖον (skholeîon), from σχολή (skholḗ, “spare time, leisure", later, "conversations and the knowledge gained through them during free time; the places where these conversations took place”).


Ισπανός

head

Ισπανός • (Ispanós) m (plural Ισπανοί, feminine Ισπανίδα)

Ispanós (romanization)
Ισπανοί (plural)
Ισπανίδα (feminine)
Ισπανός (nominative singular)
Ισπανοί (nominative plural)
Ισπανού (genitive singular)
Ισπανών (genitive plural)
Ισπανό (accusative singular)
Ισπανούς (accusative plural)
Ισπανέ (singular vocative)
Ισπανοί (plural vocative)

Spaniard (a person, usually male, from Spain or of Spanish ethnicity).


χίντι

χίντι • (canonical neuter plural)
χίντι (canonical)
chínti (romanization)

Unadapted learned borrowing from English Hindi, from Hindi हिंदी (hindī) or Persian هندی.
As neuter plural with article τα (ta), in the pattern of substantivised adjectives for language names; compare αγγλικά n pl (angliká, “English”).
As feminine with article η (i), by ellipsis of the noun γλώσσα f (glóssa, “language”).

(indefinite -no article-, most frequent) Μιλάτε χίντι;

(as neuter plural) Τα χίντι είναι δύσκολα.

(as feminine) Η χίντι είναι ινδοευρωπαϊκή γλώσσα.


πόνος

pónos (romanization)
πόνοι (plural)
πόνος (nominative singular)
πόνοι (nominative plural)
πόνου (genitive singular)
πόνων (genitive plural)
πόνο (accusative singular)
πόνους (accusative plural)
πόνε (singular vocative)
πόνοι (plural vocative)


Αλεξάνδρα

Αλεξάνδρα • (Alexándra) f

Alexándra (romanization)
Αλεξάνδρα (nominative singular)
Αλεξάνδρας (genitive singular)
Αλεξάνδρα (accusative singular)
Αλεξάνδρα (singular vocative)

a female given name, the Greek form of Alexandra


φούρνος

foúrnos (romanization)
φούρνοι (plural)
φούρνος (nominative singular)
φούρνοι (nominative plural)
φούρνου (genitive singular)
φούρνων (genitive plural)
φούρνο (accusative singular)
φούρνους (accusative plural)
φούρνε (singular vocative)
φούρνοι (plural vocative)

→ Turkish: fırın


όραση

órasi (romanization)
οράσεις (plural)
όραση (nominative singular)
οράσεις (nominative plural)
όρασης (genitive singular)
οράσεων (genitive plural)
όραση (accusative singular)
οράσεις (accusative plural)
όραση (singular vocative)
οράσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: οράσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: οράσεως •


αλκοόλ

(organic chemistry) ethanol, ethyl alcohol


τριφύλλι

head

τριφύλλι • (trifýlli) n (plural τριφύλλια)

trifýlli (romanization)
τριφύλλια (plural)
τριφύλλι (nominative singular)
τριφύλλια (nominative plural)
τριφυλλιού (genitive singular)
τριφυλλιών (genitive plural)
τριφύλλι (accusative singular)
τριφύλλια (accusative plural)
τριφύλλι (singular vocative)
τριφύλλια (plural vocative)

→ Ottoman Turkish: طرفیل (tırfıl)

Turkish: tırfıl

From Ancient Greek τρίφυλλον (tríphullon), equivalent to τρία (tría, “three”) + φύλλο (fýllo, “leaf”).

compound

Τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι,
Σου μάθαινε το αύριο και το χθες.
T’ alfavitári páno sto trifýlli,

1974, “Μαλαματένια Λόγια [Golden Words]”, in Manos Eleutheriou (lyrics), Yannis Markopoulos (music), Θητεία [Service], performed by Charalampos Garganourakis, Lakis Chalkias, and Tania Tsanaklidou

The schoolbook on top of the clover,
Taught you about tomorrow and yesterday.

(botany) clover, trefoil, shamrock (plant in genus Trifolium)


ομοφυλοφιλία

head

ομοφυλοφιλία • (omofylofilía) f (uncountable)

omofylofilía (romanization)
ομοφυλοφιλία (nominative singular)
ομοφυλοφιλίας (genitive singular)
ομοφυλοφιλία (accusative singular)
ομοφυλοφιλία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ομοφυλοφιλία

ομοφυλοφιλίας

ομοφυλοφιλία

ομοφυλοφιλία

ο‧μο‧φυ‧λο‧φι‧λί‧α

ὁμός (homós) + φύλον (phúlon) + φιλία (philía)


οινόπνευμα

head

οινοπνεύματα

οινόπνευμα • (oinópnevma) n (plural οινοπνεύματα)

el-noun

οινοπνεύματα

oinópnevma (romanization)
οινοπνεύματα (plural)
οινόπνευμα (nominative singular)
οινοπνεύματα (nominative plural)
οινοπνεύματος (genitive singular)
οινοπνευμάτων (genitive plural)
οινόπνευμα (accusative singular)
οινοπνεύματα (accusative plural)
οινόπνευμα (singular vocative)
οινοπνεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

οινοπνεύματα

οινοπνεύματος

οινοπνευμάτων

οινοπνεύματα

οινοπνεύματα

οι‧νό‧πνευ‧μα

From οίνος (oínos, “wine”) + πνεύμα (pnévma, “spirit”), a calque of French esprit-de-vin, itself calquing Latin spiritus vini. First attested 1831.


τάπητας

tápitas (romanization)
τάπητες (plural)
τάπητας (nominative singular)
τάπητες (nominative plural)
τάπητα (genitive singular)
ταπήτων (genitive plural)
τάπητα (accusative singular)
τάπητες (accusative plural)
τάπητα (singular vocative)
τάπητες (plural vocative)


αγγειοπλαστική

head

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική • (angeioplastikí) f (plural αγγειοπλαστικές)

el-noun

αγγειοπλαστικές

angeioplastikí (romanization)
αγγειοπλαστικές (plural)
αγγειοπλαστική (nominative singular)
αγγειοπλαστικές (nominative plural)
αγγειοπλαστικής (genitive singular)
αγγειοπλαστικών (genitive plural)
αγγειοπλαστική (accusative singular)
αγγειοπλαστικές (accusative plural)
αγγειοπλαστική (singular vocative)
αγγειοπλαστικές (plural vocative)

el-decl-noun

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστικής

αγγειοπλαστικών

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγειοπλαστική

αγγειοπλαστικές

αγγείο (angeío, “pot”) + πλαστική (plastikí, “plastic art”)

compound

(medicine, surgery) angioplasty (heart surgery: the mechanical widening of blood vessels)


αίθριο

aíthrio (romanization)
αίθρια (plural)
αίθριο (nominative singular)
αίθρια (nominative plural)
αιθρίου (genitive singular)
αίθριου (genitive singular)
αιθρίων (genitive plural)
αίθριο (accusative singular)
αίθρια (accusative plural)
αίθριο (singular vocative)
αίθρια (plural vocative)

(architecture) atrium (square internal courtyard in a Roman house)


μείωση

head

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

el-noun

μείωση • (meíosi) f (plural μειώσεις)

meíosi (romanization)
μειώσεις (plural)
μείωση (nominative singular)
μειώσεις (nominative plural)
μείωσης (genitive singular)
μειώσεων (genitive plural)
μείωση (accusative singular)
μειώσεις (accusative plural)
μείωση (singular vocative)
μειώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μειώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μειώσεως •

(biology, genetics, cytology) meiosis, reduction division of a cell


ζιζάνιο

zizánio (romanization)
ζιζάνια (plural)
ζιζάνιο (nominative singular)
ζιζάνια (nominative plural)
ζιζανίου (genitive singular)
ζιζάνιου (genitive singular)
ζιζανίων (genitive plural)
ζιζάνιο (accusative singular)
ζιζάνια (accusative plural)
ζιζάνιο (singular vocative)
ζιζάνια (plural vocative)

From the Ancient Greek ζῐζᾰ́νῐον (zizánion).


κίνηση

head

κίνηση • (kínisi) f (plural κινήσεις)

el-noun

κίνηση • (kínisi) f (plural κινήσεις)

kínisi (romanization)
κινήσεις (plural)
κίνηση (nominative singular)
κινήσεις (nominative plural)
κίνησης (genitive singular)
κινήσεων (genitive plural)
κίνηση (accusative singular)
κινήσεις (accusative plural)
κίνηση (singular vocative)
κινήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: κινήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: κινήσεως •


ιγμορίτιδα

head

ιγμορίτιδα • (igmorítida) f (plural ιγμορίτιδες)

igmorítida (romanization)
ιγμορίτιδες (plural)
ιγμορίτιδα (nominative singular)
ιγμορίτιδες (nominative plural)
ιγμορίτιδας (genitive singular)
ιγμορίτιδων (genitive plural)
ιγμορίτιδα (accusative singular)
ιγμορίτιδες (accusative plural)
ιγμορίτιδα (singular vocative)
ιγμορίτιδες (plural vocative)


περίπατος

περίπατος • (perípatos) m (plural περίπατοι)

perípatos (romanization)
περίπατοι (plural)
περίπατος (nominative singular)
περίπατοι (nominative plural)
περιπάτου (genitive singular)
περιπάτων (genitive plural)
περίπατο (accusative singular)
περιπάτους (accusative plural)
περίπατε (singular vocative)
περίπατοι (plural vocative)


περίνεο

περίνεο • (períneo) n

el-noun

περίνεο • (períneo) n

períneo (romanization)
περίνεο (nominative singular)
περίνεα (nominative plural)
περινέου (genitive singular)
περίνεου (genitive singular)
περινέων (genitive plural)
περίνεων (genitive plural)
περίνεο (accusative singular)
περίνεα (accusative plural)
περίνεο (singular vocative)
περίνεα (plural vocative)

el-decl-noun

The proparoxytone genitive forms is quite common, but may be ungrammatical.

From Ancient Greek περίς (perís, “penis”) through influence from Ancient Greek πηρίς (pērís, “scrotum”).


Ολυμπία

head

Ολυμπία • (Olympía) f

Olympía (romanization)
Ολυμπία (nominative singular)
Ολυμπίας (genitive singular)
Ολυμπία (accusative singular)
Ολυμπία (singular vocative)

Ο‧λυ‧μπί‧α Ο‧λυμ‧πί‧α


τέμνω

τέμνω • (témno)

el-verb

τέμνω • (témno)


αντωνυμία

head

αντωνυμία • (antonymía) f (plural αντωνυμίες)

antonymía (romanization)
αντωνυμίες (plural)
αντωνυμία (nominative singular)
αντωνυμίες (nominative plural)
αντωνυμίας (genitive singular)
αντωνυμιών (genitive plural)
αντωνυμία (accusative singular)
αντωνυμίες (accusative plural)
αντωνυμία (singular vocative)
αντωνυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía) cognate with Katharevousa ἀντωνυμία (antōnumía).


καρέκλα

καρέκλα • (karékla) f (plural καρέκλες)

el-noun

καρέκλα • (karékla) f (plural καρέκλες)

karékla (romanization)
καρέκλες (plural)
καρέκλα (nominative singular)
καρέκλες (nominative plural)
καρέκλας (genitive singular)
καρεκλών (genitive plural)
καρέκλα (accusative singular)
καρέκλες (accusative plural)
καρέκλα (singular vocative)
καρέκλες (plural vocative)

Borrowed from Venetian carega (“chair”), from Vulgar Latin *cathegra (“chair”), from Latin cathedra (“chair”), from Ancient Greek καθέδρᾱ (kathédrā, “seat”). Doublet of καθέδρα (kathédra).

der

Εκεί που πήγα να κάτσω, κάποιος μου τράβηξε την καρέκλα κι έπεσα στον κώλο μου!

As I was going to sit down, someone pulled the chair out from under me and I fell on my arse!

Ekeí pou píga na kátso, kápoios mou trávixe tin karékla ki épesa ston kólo mou!


νομικός

head

νομικός • (nomikós) m (feminine νομική, neuter νομικό)

nomikós (romanization)
νομική (feminine)
νομικό (neuter)
νομικός (masculine nominative singular)
νομική (feminine nominative singular)
νομικό (neuter nominative singular)
νομικοί (masculine nominative plural)
νομικές (feminine nominative plural)
νομικά (neuter nominative plural)
νομικού (genitive masculine singular)
νομικής (feminine genitive singular)
νομικού (genitive neuter singular)
νομικών (genitive masculine plural)
νομικών (feminine genitive plural)
νομικών (genitive neuter plural)
νομικό (accusative masculine singular)
νομική (accusative feminine singular)
νομικό (accusative neuter singular)
νομικούς (accusative masculine plural)
νομικές (accusative feminine plural)
νομικά (accusative neuter plural)
νομικέ (masculine singular vocative)
νομική (feminine singular vocative)
νομικό (neuter singular vocative)
νομικοί (masculine plural vocative)
νομικές (feminine plural vocative)
νομικά (neuter plural vocative)

νομικός σύμβουλος (legal advisor)

νομικός οδηγός (legal guide)


βασίλειο

βασίλειο • (vasíleio) n (plural βασίλεια)

vasíleio (romanization)
βασίλεια (plural)
βασίλειο (nominative singular)
βασίλεια (nominative plural)
βασιλείου (genitive singular)
βασίλειου (genitive singular)
βασιλείων (genitive plural)
βασίλειων (genitive plural)
βασίλειο (accusative singular)
βασίλεια (accusative plural)
βασίλειο (singular vocative)
βασίλεια (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek βασίλειον (basíleion, “palace, capital”).

inh

(taxonomy, biology) kingdom (taxonomic division below Domain and above Phylum)


κύβος

kývos (romanization)
κύβοι (plural)
κύβος (nominative singular)
κύβοι (nominative plural)
κύβου (genitive singular)
κύβων (genitive plural)
κύβο (accusative singular)
κύβους (accusative plural)
κύβε (singular vocative)
κύβοι (plural vocative)


Βέλγος

head

Βέλγος • (Vélgos) m (plural Βέλγοι, feminine Βελγίδα or Βέλγα)

Vélgos (romanization)
Βέλγοι (plural)
Βελγίδα (feminine)
Βέλγα (feminine)
Βέλγος (nominative singular)
Βέλγοι (nominative plural)
Βέλγου (genitive singular)
Βέλγων (genitive plural)
Βέλγο (accusative singular)
Βέλγους (accusative plural)
Βέλγε (singular vocative)
Βέλγοι (plural vocative)

Belgian (a person, usually male, from Belgium or of Belgian ethnicity).


τεχνητή νοημοσύνη

τεχνητή νοημοσύνη

τεχνητές νοημοσύνες

τεχνητή νοημοσύνη • (technití noïmosýni) f (plural τεχνητές νοημοσύνες)

el-noun

τεχνητές νοημοσύνες

τεχνητή νοημοσύνη

technití noïmosýni (romanization)
τεχνητές νοημοσύνες (plural)

artificial intelligence
artificial intelligence


άτομο

átomo (romanization)
άτομα (plural)
άτομο (nominative singular)
άτομα (nominative plural)
ατόμου (genitive singular)
ατόμων (genitive plural)
άτομο (accusative singular)
άτομα (accusative plural)
άτομο (singular vocative)
άτομα (plural vocative)

From Ancient Greek ἄτομον (átomon), neuter of ἄτομος (átomos, “indivisible”). For sense "individual", semantic loan from French individu. For sense in physics, semantic loan from French atome.

(physics, chemistry) atom (smallest particle of an element)


πιπίλα

head

πιπίλα • (pipíla) f

el-noun

πιπίλα • (pipíla) f

pipíla (romanization)
πιπίλα (nominative singular)
πιπίλες (nominative plural)
πιπίλας (genitive singular)
πιπίλα (accusative singular)
πιπίλες (accusative plural)
πιπίλα (singular vocative)
πιπίλες (plural vocative)

dummy (UK), pacifier (US) (artificial teat for babies)


δίπλα

dípla (romanization)
δίπλες (plural)
δίπλα (nominative singular)
δίπλες (nominative plural)
δίπλας (genitive singular)
διπλών (genitive plural)
δίπλα (accusative singular)
δίπλες (accusative plural)
δίπλα (singular vocative)
δίπλες (plural vocative)

Back-formation from διπλώνω (diplóno, “I fold”).

back-form

(cooking, in the plural) diples, rolled pastry dessert


παραλήρημα

head

παραληρήματα

παραλήρημα • (paralírima) n (plural παραληρήματα)

el-noun

παραληρήματα

paralírima (romanization)
παραληρήματα (plural)
παραλήρημα (nominative singular)
παραληρήματα (nominative plural)
παραληρήματος (genitive singular)
παραληρημάτων (genitive plural)
παραλήρημα (accusative singular)
παραληρήματα (accusative plural)
παραλήρημα (singular vocative)
παραληρήματα (plural vocative)

el-decl-noun

παραληρήματα

παραληρήματος

παραληρημάτων

παραληρήματα

παραληρήματα

παραληρώ (paraliró, “to rave, be delirious”) + -μα (-ma)


βακτηριολογία

head

βακτηριολογία • (vaktiriología) f (uncountable)

vaktiriología (romanization)
βακτηριολογία (nominative singular)
βακτηριολογίας (genitive singular)
βακτηριολογία (accusative singular)
βακτηριολογία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

βακτηριολογία

βακτηριολογίας

βακτηριολογία

βακτηριολογία


αλλεργία

head

αλλεργία • (allergía) f (plural αλλεργίες)

allergía (romanization)
αλλεργίες (plural)
αλλεργία (nominative singular)
αλλεργίες (nominative plural)
αλλεργίας (genitive singular)
αλλεργιών (genitive plural)
αλλεργία (accusative singular)
αλλεργίες (accusative plural)
αλλεργία (singular vocative)
αλλεργίες (plural vocative)

Borrowed from German Allergie. Coined by Austrian pediatrician Clemens von Pirquet in 1906 from Ancient Greek ἄλλος (állos, “other”) + ἔργον (érgon, “work, activity”), on the model of Energie.


κελί

kelí (romanization)
κελιά (plural)
κελί (nominative singular)
κελιά (nominative plural)
κελιού (genitive singular)
κελιών (genitive plural)
κελί (accusative singular)
κελιά (accusative plural)
κελί (singular vocative)
κελιά (plural vocative)

From Byzantine Greek κελλίν (kellín), from Koine Greek κελλίον (kellíon), from Ancient Greek κέλλα (kélla), from Latin cella.

κελί φυλακής


κύτταρο

kýttaro (romanization)
κύτταρα (plural)
κύτταρο (nominative singular)
κύτταρα (nominative plural)
κυττάρου (genitive singular)
κύτταρου (genitive singular)
κυττάρων (genitive plural)
κύτταρο (accusative singular)
κύτταρα (accusative plural)
κύτταρο (singular vocative)
κύτταρα (plural vocative)

(biology, cytology) cell (basic unit of a living organism)


Αφρικάνος

Αφρικάνος • (Afrikános) m (plural Αφρικάνοι, feminine Αφρικάνα)

Afrikános (romanization)
Αφρικάνοι (plural)
Αφρικάνα (feminine)
Αφρικάνος (nominative singular)
Αφρικάνοι (nominative plural)
Αφρικάνου (genitive singular)
Αφρικάνων (genitive plural)
Αφρικάνο (accusative singular)
Αφρικάνους (accusative plural)
Αφρικάνε (singular vocative)
Αφρικάνοι (plural vocative)

Αφρικανός Αφρικανός#Greek

Alternative form of Αφρικανός (Afrikanós)


σχέση

schési (romanization)
σχέσεις (plural)
σχέση (nominative singular)
σχέσεις (nominative plural)
σχέσης (genitive singular)
σχέσεων (genitive plural)
σχέση (accusative singular)
σχέσεις (accusative plural)
σχέση (singular vocative)
σχέσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: σχέσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: σχέσεως •

(automotive) gear, ratio (a particular combination or choice of interlocking gears)


δάκρυ

dákry (romanization)
δάκρυα (plural)
δάκρυ (nominative singular)
δάκρυα (nominative plural)
δακρύου (genitive singular)
δακρύων (genitive plural)
δάκρυ (accusative singular)
δάκρυα (accusative plural)
δάκρυ (singular vocative)
δάκρυα (plural vocative)

From Ancient Greek δάκρυ (dákru), from Proto-Indo-European *dáḱru-.


φατνιακός

head

φατνιακός • (fatniakós) m (feminine φατνιακή, neuter φατνιακό)

fatniakós (romanization)
φατνιακή (feminine)
φατνιακό (neuter)
φατνιακός (masculine nominative singular)
φατνιακή (feminine nominative singular)
φατνιακό (neuter nominative singular)
φατνιακοί (masculine nominative plural)
φατνιακές (feminine nominative plural)
φατνιακά (neuter nominative plural)
φατνιακού (genitive masculine singular)
φατνιακής (feminine genitive singular)
φατνιακού (genitive neuter singular)
φατνιακών (genitive masculine plural)
φατνιακών (feminine genitive plural)
φατνιακών (genitive neuter plural)
φατνιακό (accusative masculine singular)
φατνιακή (accusative feminine singular)
φατνιακό (accusative neuter singular)
φατνιακούς (accusative masculine plural)
φατνιακές (accusative feminine plural)
φατνιακά (accusative neuter plural)
φατνιακέ (masculine singular vocative)
φατνιακή (feminine singular vocative)
φατνιακό (neuter singular vocative)
φατνιακοί (masculine plural vocative)
φατνιακές (feminine plural vocative)
φατνιακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φατνιακούς •

From φατνίο (fatnío, “tooth socket”) + -ακός (-akós). Calque of French alvéolaire.

af

(phonetics, phonology) alveolar (formed with the tip of the tongue touching the inner ridge of the gums of the upper front teeth)


απαλλαγή

head

απαλλαγή • (apallagí) f (plural απαλλαγές)

apallagí (romanization)
απαλλαγές (plural)
απαλλαγή (nominative singular)
απαλλαγές (nominative plural)
απαλλαγής (genitive singular)
απαλλαγών (genitive plural)
απαλλαγή (accusative singular)
απαλλαγές (accusative plural)
απαλλαγή (singular vocative)
απαλλαγές (plural vocative)

From Ancient Greek ἀπαλλαγή (apallagḗ, “deliverence”). Morphologically, from απ- (απο-) (“from”) + αλλαγή (“change”).


υποψήφιος

head

υποψήφιος • (ypopsífios) m or f (plural υποψήφιοι, feminine υποψήφια)

ypopsífios (romanization)
υποψήφιοι (plural)
υποψήφια (feminine)
υποψήφιος (nominative singular)
υποψήφιοι (nominative plural)
υποψήφιου (genitive singular)
υποψηφίου (genitive singular)
υποψήφιων (genitive plural)
υποψηφίων (genitive plural)
υποψήφιο (accusative singular)
υποψήφιους (accusative plural)
υποψηφίους (accusative plural)
υποψήφιε (singular vocative)
υποψήφιοι (plural vocative)
Second forms are formal.

(politics) candidate (in election or for position)


ονομαστική

ονομαστική • (onomastikí) f

el-noun

ονομαστική • (onomastikí) f

onomastikí (romanization)
ονομαστική (nominative singular)
ονομαστικές (nominative plural)
ονομαστικής (genitive singular)
ονομαστικών (genitive plural)
ονομαστική (accusative singular)
ονομαστικές (accusative plural)
ονομαστική (singular vocative)
ονομαστικές (plural vocative)

Το υποκείμενο του ρήματος βρίσκεται πάντα σε ονομαστική πτώση.

The subject of the verb is always in the nominative case.

To ypokeímeno tou rímatos vrísketai pánta se onomastikí ptósi.


πρωτεΐνη

head

πρωτεΐνη • (proteḯni) f (plural πρωτεΐνες)

proteḯni (romanization)
πρωτεΐνες (plural)
πρωτεΐνη (nominative singular)
πρωτεΐνες (nominative plural)
πρωτεΐνης (genitive singular)
πρωτεϊνών (genitive plural)
πρωτεΐνη (accusative singular)
πρωτεΐνες (accusative plural)
πρωτεΐνη (singular vocative)
πρωτεΐνες (plural vocative)

(biochemistry) protein (molecular structure)


κοινωνιολογία

κοινωνιολογίες

κοινωνιολογία • (koinoniología) f (plural κοινωνιολογίες)

el-noun

κοινωνιολογίες

koinoniología (romanization)
κοινωνιολογίες (plural)
κοινωνιολογία (nominative singular)
κοινωνιολογίες (nominative plural)
κοινωνιολογίας (genitive singular)
κοινωνιολογιών (genitive plural)
κοινωνιολογία (accusative singular)
κοινωνιολογίες (accusative plural)
κοινωνιολογία (singular vocative)
κοινωνιολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

κοινωνιολογία

κοινωνιολογίες

κοινωνιολογίας

κοινωνιολογιών

κοινωνιολογία

κοινωνιολογίες

κοινωνιολογία

κοινωνιολογίες

κοι‧νω‧νι‧ο‧λο‧γί‧α

From κοινωνί(α) (koinoní(a), “society”) + -ο- (-o-) + -λογία (-logía, “-logy”), a calque of French sociologie.

af

sociology (study of society, human social interactions, etc.)


Αργεντινή

head

Αργεντινή • (Argentiní) f (plural Αργεντινές, masculine Αργεντινός)

Argentiní (romanization)
Αργεντινές (plural)
Αργεντινός (masculine)
Αργεντινή (nominative singular)
Αργεντινές (nominative plural)
Αργεντινής (genitive singular)
Αργεντινών (genitive plural)
Αργεντινή (accusative singular)
Αργεντινές (accusative plural)
Αργεντινή (singular vocative)
Αργεντινές (plural vocative)

From Spanish Argentina, from Latin argentum (“silver”).

Argentinian (a female person from Argentina or of Argentinian ethnicity).


πίνακας

pínakas (romanization)
πίνακες (plural)
πίνακας (nominative singular)
πίνακες (nominative plural)
πίνακα (genitive singular)
πινάκων (genitive plural)
πίνακα (accusative singular)
πίνακες (accusative plural)
πίνακα (singular vocative)
πίνακες (plural vocative)


γρίπη

grípi (romanization)
γρίπη (nominative singular)
γρίπης (genitive singular)
γρίπη (accusative singular)
γρίπη (singular vocative)


βιολογία

βιολογία • (viología) f (plural βιολογίες)

viología (romanization)
βιολογίες (plural)
βιολογία (nominative singular)
βιολογίες (nominative plural)
βιολογίας (genitive singular)
βιολογιών (genitive plural)
βιολογία (accusative singular)
βιολογίες (accusative plural)
βιολογία (singular vocative)
βιολογίες (plural vocative)

βι‧ο‧λο‧γί‧α

Learned borrowing from French biologie. By surface analysis, βίος (víos) + -λογία (-logía).

surf

(sciences, biology) biology (science of living matter)


λεωφορείο

head

λεωφορείο • (leoforeío) n (plural λεωφορεία)

leoforeío (romanization)
λεωφορεία (plural)
λεωφορείο (nominative singular)
λεωφορεία (nominative plural)
λεωφορείου (genitive singular)
λεωφορείων (genitive plural)
λεωφορείο (accusative singular)
λεωφορεία (accusative plural)
λεωφορείο (singular vocative)
λεωφορεία (plural vocative)

From λεώς (leṓs, “people”), an archaic Attic variant of λαός (laós, “people”), and φορείο (foreío, “carriage”) from the verb φέρω (phérō, “carry”). First coined in 1863 in order to translate the French bus or omnibus. The choice of the obsolete variant λεώς (leṓs) instead of the common λαός (laós) was due to the Ancient Greek word λεωφόρος (leōphóros, “thoroughfare”) of the same etymology still being in use.


κάθετος

κάθετος • (káthetos) m (feminine κάθετη or κάθετος, neuter κάθετο)

káthetos (romanization)
κάθετη (feminine)
κάθετος (feminine)
κάθετο (neuter)
κάθετος (masculine nominative singular)
κάθετος (feminine nominative singular)
κάθετη (feminine nominative singular)
κάθετο (neuter nominative singular)
κάθετοι (masculine nominative plural)
κάθετοι (feminine nominative plural)
κάθετες (feminine nominative plural)
κάθετα (neuter nominative plural)
κάθετου (genitive masculine singular)
κάθετου (feminine genitive singular)
κάθετης (feminine genitive singular)
κάθετου (genitive neuter singular)
κάθετων (genitive masculine plural)
κάθετων (feminine genitive plural)
κάθετων (genitive neuter plural)
κάθετο (accusative masculine singular)
κάθετο (accusative feminine singular)
κάθετη (accusative feminine singular)
κάθετο (accusative neuter singular)
κάθετους (accusative masculine plural)
κάθετους (accusative feminine plural)
κάθετες (accusative feminine plural)
κάθετα (accusative neuter plural)
κάθετε (masculine singular vocative)
κάθετε (feminine singular vocative)
κάθετη (feminine singular vocative)
κάθετο (neuter singular vocative)
κάθετοι (masculine plural vocative)
κάθετοι (feminine plural vocative)
κάθετες (feminine plural vocative)
κάθετα (neuter plural vocative)

(geometry) perpendicular, orthogonal, vertical (at or forming a right angle to)


άθροισμα

άθροισμα • (áthroisma) n (plural αθροίσματα)

áthroisma (romanization)
αθροίσματα (plural)
άθροισμα (nominative singular)
αθροίσματα (nominative plural)
αθροίσματος (genitive singular)
αθροισμάτων (genitive plural)
άθροισμα (accusative singular)
αθροίσματα (accusative plural)
άθροισμα (singular vocative)
αθροίσματα (plural vocative)

γενικό άθροισμα

(mathematics) sum, total (of a list of numbers)


αθροίζω

αθροίζω • (athroízo)

el-verb

αθροίζω • (athroízo) (past άθροισα, passive αθροίζομαι)

athroízo (romanization)
άθροισα (past)
αθροίζομαι (passive)
αθροίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αθροίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αθροίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αθροιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αθροίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αθροίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αθροίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αθροιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αθροίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αθροίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αθροίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αθροιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αθροίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αθροίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αθροιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αθροιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αθροίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αθροίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αθροίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αθροιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αθροιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αθροίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αθροίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αθροίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αθροίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αθροίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αθροιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αθροιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
άθροιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
άθροισα (active first-person indicative past perfective singular)
αθροιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αθροιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αθροίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
άθροιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
άθροισες (active indicative past perfective second-person singular)
αθροιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αθροιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αθροίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
άθροιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
άθροισε (active indicative past perfective singular third-person)
αθροιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αθροιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αθροίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αθροίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αθροίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αθροιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αθροιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αθροίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αθροίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αθροιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αθροιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
άθροιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αθροίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αθροίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
άθροισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αθροίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αθροιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αθροίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αθροιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αθροιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αθροίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αθροίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αθροίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αθροιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
άθροιζε (active imperative imperfective second-person singular)
άθροισε (active imperative perfective second-person singular)
αθροίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αθροίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αθροίστε (active imperative perfective plural second-person)
αθροίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αθροιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αθροίζοντας (active participle present)
αθροιζόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αθροίσει (active participle past)
αθροισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αθροίσει (active infinitive-aorist)
αθροιστεί (infinitive-aorist passive)

(mathematics) to sum, add up, tot up, cast (obsolete)


σούπα

soúpa (romanization)
σούπες (plural)
σούπα (nominative singular)
σούπες (nominative plural)
σούπας (genitive singular)
σουπών (genitive plural)
σούπα (accusative singular)
σούπες (accusative plural)
σούπα (singular vocative)
σούπες (plural vocative)


ανθρωπολογία

head

ανθρωπολογίες

ανθρωπολογία • (anthropología) f (plural ανθρωπολογίες)

el-noun

ανθρωπολογίες

anthropología (romanization)
ανθρωπολογίες (plural)
ανθρωπολογία (nominative singular)
ανθρωπολογίες (nominative plural)
ανθρωπολογίας (genitive singular)
ανθρωπολογιών (genitive plural)
ανθρωπολογία (accusative singular)
ανθρωπολογίες (accusative plural)
ανθρωπολογία (singular vocative)
ανθρωπολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωπολογία

ανθρωπολογίες

ανθρωπολογίας

ανθρωπολογιών

ανθρωπολογία

ανθρωπολογίες

ανθρωπολογία

ανθρωπολογίες


άλλοθι

From Ancient Greek ἄλλοθι (állothi, “elsewhere”), semantic loan from Latin alibi.

inh

ακλόνητο άλλοθι·

ψεύτικο άλλοθι·

Είχε ατράνταχτο άλλοθι· ήταν μαζί της όλη την βραδιά του εγκλήματος.

He had a rock-solid alibi: he was with her the whole night of the crime.

Eíche atrántachto állothi; ítan mazí tis óli tin vradiá tou egklímatos.

(law) alibi (defense under which a person on trial for a crime proves or attempts to prove being in another place when the alleged act was committed)

Ο καθένας χρησιμοποιεί το άλλοθι ότι είχε κακά παιδικά χρόνια.

Everyone uses the excuse that they had a bad childhood.

O kathénas chrisimopoieí to állothi óti eíche kaká paidiká chrónia.

(law, by extension) excuse (especially one used to avoid responsibility or blame)


μεταβολισμός

head

μεταβολισμοί

μεταβολισμός • (metavolismós) m (plural μεταβολισμοί)

el-noun

μεταβολισμοί

metavolismós (romanization)
μεταβολισμοί (plural)
μεταβολισμός (nominative singular)
μεταβολισμοί (nominative plural)
μεταβολισμού (genitive singular)
μεταβολισμών (genitive plural)
μεταβολισμό (accusative singular)
μεταβολισμούς (accusative plural)
μεταβολισμέ (singular vocative)
μεταβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μεταβολισμός

μεταβολισμοί

μεταβολισμού

μεταβολισμών

μεταβολισμούς

μεταβολισμοί


επίπεδο

epípedo (romanization)
επίπεδα (plural)
επίπεδο (nominative singular)
επίπεδα (nominative plural)
επιπέδου (genitive singular)
επίπεδου (genitive singular)
επιπέδων (genitive plural)
επίπεδο (accusative singular)
επίπεδα (accusative plural)
επίπεδο (singular vocative)
επίπεδα (plural vocative)


επίκεντρο

head

επίκεντρο • (epíkentro) n (plural επίκεντρα)

epíkentro (romanization)
επίκεντρα (plural)
επίκεντρο (nominative singular)
επίκεντρα (nominative plural)
επικέντρου (genitive singular)
επίκεντρου (genitive singular)
επικέντρων (genitive plural)
επίκεντρο (accusative singular)
επίκεντρα (accusative plural)
επίκεντρο (singular vocative)
επίκεντρα (plural vocative)

el-decl-noun

other the genitive forms: επίκεντρου and επίκεντρων


μεταδοτικός

head

μεταδοτικός • (metadotikós) m (feminine μεταδοτική, neuter μεταδοτικό)

metadotikós (romanization)
μεταδοτική (feminine)
μεταδοτικό (neuter)
μεταδοτικός (masculine nominative singular)
μεταδοτική (feminine nominative singular)
μεταδοτικό (neuter nominative singular)
μεταδοτικοί (masculine nominative plural)
μεταδοτικές (feminine nominative plural)
μεταδοτικά (neuter nominative plural)
μεταδοτικού (genitive masculine singular)
μεταδοτικής (feminine genitive singular)
μεταδοτικού (genitive neuter singular)
μεταδοτικών (genitive masculine plural)
μεταδοτικών (feminine genitive plural)
μεταδοτικών (genitive neuter plural)
μεταδοτικό (accusative masculine singular)
μεταδοτική (accusative feminine singular)
μεταδοτικό (accusative neuter singular)
μεταδοτικούς (accusative masculine plural)
μεταδοτικές (accusative feminine plural)
μεταδοτικά (accusative neuter plural)
μεταδοτικέ (masculine singular vocative)
μεταδοτική (feminine singular vocative)
μεταδοτικό (neuter singular vocative)
μεταδοτικοί (masculine plural vocative)
μεταδοτικές (feminine plural vocative)
μεταδοτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μεταδοτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μεταδοτικός, etc.)

el-decl-adj-table

μεταδοτικός •

μεταδοτική •

μεταδοτικό •

μεταδοτικοί •

μεταδοτικές •

μεταδοτικά •

μεταδοτικού •

μεταδοτικής •

μεταδοτικού •

μεταδοτικών •

μεταδοτικών •

μεταδοτικών •

μεταδοτικό •

μεταδοτική •

μεταδοτικό •

μεταδοτικούς •

μεταδοτικές •

μεταδοτικά •

μεταδοτικέ •

μεταδοτική •

μεταδοτικό •

μεταδοτικοί •

μεταδοτικές •

μεταδοτικά •

(medicine) contagious, infectious, catching


στήλη

stíli (romanization)
στήλες (plural)
στήλη (nominative singular)
στήλες (nominative plural)
στήλης (genitive singular)
στηλών (genitive plural)
στήλη (accusative singular)
στήλες (accusative plural)
στήλη (singular vocative)
στήλες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek στήλη (stḗlē).


στρατιώτης

head

στρατιώτης • (stratiótis) m (plural στρατιώτες, feminine στρατιωτίνα)

stratiótis (romanization)
στρατιώτες (plural)
στρατιωτίνα (feminine)
στρατιώτης (nominative singular)
στρατιώτες (nominative plural)
στρατιώτη (genitive singular)
στρατιωτών (genitive plural)
στρατιώτη (accusative singular)
στρατιώτες (accusative plural)
στρατιώτη (singular vocative)
στρατιώτες (plural vocative)

στρα‧τιώ‧της στρα‧τι‧ώ‧της

Inherited from Ancient Greek στρατιώτης (stratiṓtēs, “soldier”).

inh

(military) private (army rank), the NATO military rank OR-1


πόδι

pódi (romanization)
πόδια (plural)
πόδι (nominative singular)
πόδια (nominative plural)
ποδιού (genitive singular)
ποδιών (genitive plural)
πόδι (accusative singular)
πόδια (accusative plural)
πόδι (singular vocative)
πόδια (plural vocative)

From Byzantine Greek πόδιν (pódin), from Ancient Greek πόδιον (pódion), diminutive of πούς, ποδός (poús, podós), from Proto-Indo-European *póds, *pṓds.

méchri na sikósei to éna pódi, vromáei to állo

to be bone idle, to be incredibly lazy; by the time he/she moves one leg, the other one stinks

μέχρι να σηκώσει το ένα πόδι, βρωμάει το άλλο

Έσπασε το πόδι του παίζοντας ποδόσφαιρο.

Éspase to pódi tou paízontas podósfairo.

(anatomy) leg (portion of the lower human appendage from the thigh to the ankle)

like ποδόγυρος

ποδο- (podo-, “related to legs”, prefix)

Του έκοψαν το πόδι επειδή είχε μολυνθεί το δάχτυλο του ποδιού.

They cut his foot off because the toe had become infected.

Tou ékopsan to pódi epeidí eíche molyntheí to dáchtylo tou podioú.

Η Χαλκιδική έχει τρία πόδια.

(geography, figuratively) finger (of land)

Το αεροσκάφος πετάει στα τριάντα χιλιάδες πόδια.

The aircraft is flying at thirty thousand feet.

To aeroskáfos petáei sta triánta chiliádes pódia.

(unit of measure) foot (unit of measure equal to twelve inches or one third of a yard)


δευτερεύων

head

δευτερεύουσα

δευτερεύων • (defterévon) m (feminine δευτερεύουσα, neuter δευτερεύον)

el-adj

δευτερεύουσα

defterévon (romanization)
δευτερεύουσα (feminine)
δευτερεύον (neuter)
δευτερεύων (masculine nominative singular)
δευτερεύουσα (feminine nominative singular)
δευτερεύον (neuter nominative singular)
δευτερεύοντες (masculine nominative plural)
δευτερεύουσες (feminine nominative plural)
δευτερεύοντα (neuter nominative plural)
δευτερεύοντος (genitive masculine singular)
δευτερεύουσας (feminine genitive singular)
δευτερευούσης (feminine genitive singular)
δευτερεύοντος (genitive neuter singular)
δευτερευόντων (genitive masculine plural)
δευτερευουσών (feminine genitive plural)
δευτερευόντων (genitive neuter plural)
δευτερεύοντα (accusative masculine singular)
δευτερεύουσα (accusative feminine singular)
δευτερεύον (accusative neuter singular)
δευτερεύοντες (accusative masculine plural)
δευτερεύουσες (accusative feminine plural)
δευτερεύοντα (accusative neuter plural)
δευτερεύων (masculine singular vocative)
δευτερεύουσα (feminine singular vocative)
δευτερεύον (neuter singular vocative)
δευτερεύοντες (masculine plural vocative)
δευτερεύουσες (feminine plural vocative)
δευτερεύοντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

1.The more regular form is considered incorrect by grammarians.
2. The vocative is rare and follows the nominative.

el-decl-adj-table

δευτερεύων •

δευτερεύουσα •

δευτερεύον •

δευτερεύοντες •

δευτερεύουσες •

δευτερεύοντα •

δευτερεύοντος •

δευτερεύουσας •

δευτερευούσης •

δευτερεύοντος •

δευτερευόντων •

δευτερευουσών •

δευτερευόντων •

δευτερεύοντα •

δευτερεύουσα •

δευτερεύον •

δευτερεύοντες •

δευτερεύουσες •

δευτερεύοντα •

δευτερεύων •

δευτερεύουσα •

δευτερεύον •

δευτερεύοντες •

δευτερεύουσες •

δευτερεύοντα •

δευτερεύουσα πρόταση


μαθητής

head

μαθητής • (mathitís) m (plural μαθητές, feminine μαθήτρια)

mathitís (romanization)
μαθητές (plural)
μαθήτρια (feminine)
μαθητής (nominative singular)
μαθητές (nominative plural)
μαθητή (genitive singular)
μαθητών (genitive plural)
μαθητή (accusative singular)
μαθητές (accusative plural)
μαθητή (singular vocative)
μαθητές (plural vocative)

el-decl-noun

a scholarly genitive singular is found μαθητού


εφαρμογή

head

εφαρμογή • (efarmogí) f (plural εφαρμογές)

efarmogí (romanization)
εφαρμογές (plural)
εφαρμογή (nominative singular)
εφαρμογές (nominative plural)
εφαρμογής (genitive singular)
εφαρμογών (genitive plural)
εφαρμογή (accusative singular)
εφαρμογές (accusative plural)
εφαρμογή (singular vocative)
εφαρμογές (plural vocative)


οψιανός

opsianós (romanization)
οψιανοί (plural)
οψιανός (nominative singular)
οψιανοί (nominative plural)
οψιανού (genitive singular)
οψιανών (genitive plural)
οψιανό (accusative singular)
οψιανούς (accusative plural)
οψιανέ (singular vocative)
οψιανοί (plural vocative)

οψιδιανός οψιδιανός#Greek

Alternative form of οψιδιανός (opsidianós)


μέρισμα

μέρισμα • (mérisma) n (plural μερίσματα)

mérisma (romanization)
μερίσματα (plural)
μέρισμα (nominative singular)
μερίσματα (nominative plural)
μερίσματος (genitive singular)
μερισμάτων (genitive plural)
μέρισμα (accusative singular)
μερίσματα (accusative plural)
μέρισμα (singular vocative)
μερίσματα (plural vocative)


βραχυκυκλώνω

βραχυκυκλώνω • (vrachykyklóno)

el-verb

βραχυκύκλωσα

βραχυκυκλώνομαι

βραχυκυκλώνω • (vrachykyklóno) (past βραχυκύκλωσα, passive βραχυκυκλώνομαι)

vrachykyklóno (romanization)
βραχυκύκλωσα (past)
βραχυκυκλώνομαι (passive)
βραχυκυκλώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
βραχυκυκλώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βραχυκυκλώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
βραχυκυκλωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
βραχυκυκλώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βραχυκυκλώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βραχυκυκλώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
βραχυκυκλωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
βραχυκυκλώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
βραχυκυκλώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βραχυκυκλώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
βραχυκυκλωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
βραχυκυκλώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βραχυκυκλώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βραχυκυκλωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
βραχυκυκλωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
βραχυκυκλώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βραχυκυκλώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βραχυκυκλώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βραχυκυκλωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
βραχυκυκλωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
βραχυκυκλώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βραχυκυκλώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βραχυκυκλώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βραχυκυκλώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βραχυκυκλώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
βραχυκυκλωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βραχυκυκλωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
βραχυκύκλωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βραχυκύκλωσα (active first-person indicative past perfective singular)
βραχυκυκλωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βραχυκυκλωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
βραχυκυκλώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
βραχυκύκλωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βραχυκύκλωσες (active indicative past perfective second-person singular)
βραχυκυκλωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βραχυκυκλωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
βραχυκυκλώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
βραχυκύκλωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βραχυκύκλωσε (active indicative past perfective singular third-person)
βραχυκυκλωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βραχυκυκλωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
βραχυκυκλώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
βραχυκυκλώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βραχυκυκλώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βραχυκυκλωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
βραχυκυκλωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
βραχυκυκλώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βραχυκυκλώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
βραχυκυκλωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
βραχυκυκλωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
βραχυκύκλωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βραχυκυκλώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βραχυκυκλώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βραχυκύκλωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βραχυκυκλώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
βραχυκυκλώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
βραχυκυκλώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
βραχυκυκλωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
βραχυκυκλώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βραχυκυκλωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
βραχυκυκλωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα βραχυκυκλώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βραχυκυκλώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα βραχυκυκλώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα βραχυκυκλωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
βραχυκύκλωνε (active imperative imperfective second-person singular)
βραχυκύκλωσε (active imperative perfective second-person singular)
βραχυκυκλώσου (imperative passive perfective second-person singular)
βραχυκυκλώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
βραχυκυκλώστε (active imperative perfective plural second-person)
βραχυκυκλώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
βραχυκυκλωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
βραχυκυκλώνοντας (active participle present)
έχοντας βραχυκυκλώσει (active participle past)
βραχυκυκλωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
βραχυκυκλώσει (active infinitive-aorist)
βραχυκυκλωθεί (infinitive-aorist passive)

βρα‧χυ‧κυ‧κλώ‧νω

From βραχυ- (vrachy-, “short, small”) + κυκλώνω (kyklóno, “circuit”), calque of English short circuit.


ακρωτηριάζω

head

ακρωτηριάζω • (akrotiriázo)

el-verb

ακρωτηριάζομαι

ακρωτηριάζω • (akrotiriázo) (past ακρωτηρίασα, passive ακρωτηριάζομαι)

akrotiriázo (romanization)
ακρωτηρίασα (past)
ακρωτηριάζομαι (passive)
ακρωτηριάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ακρωτηριάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ακρωτηριάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ακρωτηριαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ακρωτηριάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ακρωτηριάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ακρωτηριάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ακρωτηριαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ακρωτηριάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ακρωτηριάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ακρωτηριάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ακρωτηριαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ακρωτηριάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ακρωτηριάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ακρωτηριαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ακρωτηριαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ακρωτηριάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ακρωτηριάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ακρωτηριάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακρωτηριαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ακρωτηριαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ακρωτηριάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ακρωτηριάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ακρωτηριάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακρωτηριάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ακρωτηριάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ακρωτηριαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακρωτηριαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ακρωτηρίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ακρωτηρίασα (active first-person indicative past perfective singular)
ακρωτηριαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακρωτηριαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ακρωτηριάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ακρωτηρίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ακρωτηρίασες (active indicative past perfective second-person singular)
ακρωτηριαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακρωτηριαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ακρωτηριάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ακρωτηρίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ακρωτηρίασε (active indicative past perfective singular third-person)
ακρωτηριαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακρωτηριαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ακρωτηριάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ακρωτηριάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ακρωτηριάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ακρωτηριαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ακρωτηριαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ακρωτηριάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ακρωτηριάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ακρωτηριαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ακρωτηριαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ακρωτηρίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακρωτηριάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακρωτηριάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ακρωτηρίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακρωτηριάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ακρωτηριάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ακρωτηριάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ακρωτηριαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ακρωτηριάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακρωτηριαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ακρωτηριαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ακρωτηριάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ακρωτηριάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ακρωτηριάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ακρωτηριαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ακρωτηρίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
ακρωτηρίασε (active imperative perfective second-person singular)
ακρωτηριάσου (imperative passive perfective second-person singular)
ακρωτηριάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ακρωτηριάστε (active imperative perfective plural second-person)
ακρωτηριάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ακρωτηριαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ακρωτηριάζοντας (active participle present)
έχοντας ακρωτηριάσει (active participle past)
ακρωτηριασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ακρωτηριάσει (active infinitive-aorist)
ακρωτηριαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧κρω‧τη‧ρι‧ά‧ζω


πομπός

pompós (romanization)
πομποί (plural)
πομπός (nominative singular)
πομποί (nominative plural)
πομπού (genitive singular)
πομπών (genitive plural)
πομπό (accusative singular)
πομπούς (accusative plural)
πομπέ (singular vocative)
πομποί (plural vocative)


διαιρετέος

head

διαιρετέος • (diairetéos) m (plural διαιρετέοι)

diairetéos (romanization)
διαιρετέοι (plural)
διαιρετέος (nominative singular)
διαιρετέοι (nominative plural)
διαιρετέου (genitive singular)
διαιρετέων (genitive plural)
διαιρετέο (accusative singular)
διαιρετέους (accusative plural)
διαιρετέε (singular vocative)
διαιρετέοι (plural vocative)

(mathematics) dividend (the number to be divided; numerator)


σαγόνι

sagóni (romanization)
σαγόνια (plural)
σαγόνι (nominative singular)
σαγόνια (nominative plural)
σαγονιού (genitive singular)
σαγονιών (genitive plural)
σαγόνι (accusative singular)
σαγόνια (accusative plural)
σαγόνι (singular vocative)
σαγόνια (plural vocative)

Probably from Katharevousa σαγόνιον (sagónion), from Ancient Greek σιαγόνιον (siagónion), diminutive of σιαγών (siagṓn).


λεκάνη

lekáni (romanization)
λεκάνες (plural)
λεκάνη (nominative singular)
λεκάνες (nominative plural)
λεκάνης (genitive singular)
λεκανών (genitive plural)
λεκάνη (accusative singular)
λεκάνες (accusative plural)
λεκάνη (singular vocative)
λεκάνες (plural vocative)

(geography) basin, catchment (An area of water that drains into a river)


εξάντας

exántas (romanization)
εξάντες (plural)
εξάντας (nominative singular)
εξάντες (nominative plural)
εξάντα (genitive singular)
εξάντων (genitive plural)
εξάντα (accusative singular)
εξάντες (accusative plural)
εξάντα (singular vocative)
εξάντες (plural vocative)


εξίσωση

εξίσωση • (exísosi) f

el-noun

εξίσωση • (exísosi) f

exísosi (romanization)
εξίσωση (nominative singular)
εξισώσεις (nominative plural)
εξίσωσης (genitive singular)
εξισώσεων (genitive plural)
εξίσωση (accusative singular)
εξισώσεις (accusative plural)
εξίσωση (singular vocative)
εξισώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εξισώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξισώσεως •


Μάιος

Máios (romanization)
Μάιοι (plural)
Μάιος (nominative singular)
Μάιοι (nominative plural)
Μαΐου (genitive singular)
Μαΐων (genitive plural)
Μάιο (accusative singular)
Μαΐους (accusative plural)
Μάιε (singular vocative)
Μάιοι (plural vocative)

Genitive plural:Μαΐων is also used to express, mostly in an ironic manner, the age of an old lady

→ Crimean Tatar: mayıs

→? Romanian: mai (also partially via Slavic)

→ Turkish: mayıs

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek Μάϊος (Máïos), from Latin Māius.


συνώνυμος

head

συνώνυμος • (synónymos) m (feminine συνώνυμη, neuter συνώνυμο)

synónymos (romanization)
συνώνυμη (feminine)
συνώνυμο (neuter)
συνώνυμος (masculine nominative singular)
συνώνυμη (feminine nominative singular)
συνώνυμο (neuter nominative singular)
συνώνυμοι (masculine nominative plural)
συνώνυμες (feminine nominative plural)
συνώνυμα (neuter nominative plural)
συνώνυμου (genitive masculine singular)
συνώνυμης (feminine genitive singular)
συνώνυμου (genitive neuter singular)
συνώνυμων (genitive masculine plural)
συνώνυμων (feminine genitive plural)
συνώνυμων (genitive neuter plural)
συνώνυμο (accusative masculine singular)
συνώνυμη (accusative feminine singular)
συνώνυμο (accusative neuter singular)
συνώνυμους (accusative masculine plural)
συνώνυμες (accusative feminine plural)
συνώνυμα (accusative neuter plural)
συνώνυμε (masculine singular vocative)
συνώνυμη (feminine singular vocative)
συνώνυμο (neuter singular vocative)
συνώνυμοι (masculine plural vocative)
συνώνυμες (feminine plural vocative)
συνώνυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

συνώνυμους •


Γεωργία

head

Γεωργία • (Georgía) f

Georgía (romanization)
Γεωργία (nominative singular)
Γεωργίας (genitive singular)
Γεωργία (accusative singular)
Γεωργία (singular vocative)

a female given name, equivalent to English Georgia


δαίμονας

δαίμονας • (daímonas) m (plural δαίμονες)

daímonas (romanization)
δαίμονες (plural)
δαίμονας (nominative singular)
δαίμονες (nominative plural)
δαίμονα (genitive singular)
δαιμόνων (genitive plural)
δαίμονα (accusative singular)
δαίμονες (accusative plural)
δαίμονα (singular vocative)
δαίμονες (plural vocative)


Ερυθραία

Ερυθραία • (Erythraía) f (plural Ερυθραίες, masculine Ερυθραίος)

Erythraía (romanization)
Ερυθραίες (plural)
Ερυθραίος (masculine)

Borrowed from Italian Eritrea, from Ancient Greek Ἐρῠθραίᾱ (Eruthraíā), feminine of the adjective Ἐρυθραῖος (Eruthraîos), from ἐρυθρός (eruthrós, “red”). As in the phrase Ἐρυθρὰ θάλασσα (Eruthrà thálassa) (in Herodous Ἐρυθρὴ θάλασσα (Eruthrḕ thálassa) literally Red Sea.

Eritrean (a female person from Eritrea or of Eritrean ethnicity). in Africa


μάγουλο

mágoulo (romanization)
μάγουλα (plural)
μάγουλο (nominative singular)
μάγουλα (nominative plural)
μάγουλου (genitive singular)
μάγουλων (genitive plural)
μάγουλο (accusative singular)
μάγουλα (accusative plural)
μάγουλο (singular vocative)
μάγουλα (plural vocative)

From Byzantine Greek, from late Koine Greek μάγουλον (mágoulon), itself from Late Latin magulum.


Ευρώπη

Ευρώπη • (Evrópi) f

Evrópi (romanization)
Ευρώπη (nominative singular)
Ευρώπης (genitive singular)
Ευρώπη (accusative singular)
Ευρώπη (singular vocative)

→ Albanian: Evropa, Evropë

→ Aromanian: Evropa

(Greek mythology) Europa (a Phoenician princess)

(astronomy) Europa (a satellite of Jupiter)


αρχιεπίσκοπος

αρχιεπίσκοποι

αρχιεπίσκοπος • (archiepískopos) m (plural αρχιεπίσκοποι)

el-noun

αρχιεπίσκοποι

archiepískopos (romanization)
αρχιεπίσκοποι (plural)
αρχιεπίσκοπος (nominative singular)
αρχιεπίσκοποι (nominative plural)
αρχιεπισκόπου (genitive singular)
αρχιεπισκόπων (genitive plural)
αρχιεπίσκοπο (accusative singular)
αρχιεπισκόπους (accusative plural)
αρχιεπίσκοπε (singular vocative)
αρχιεπίσκοποι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιεπίσκοπος

αρχιεπίσκοποι

αρχιεπισκόπου

αρχιεπισκόπων

αρχιεπίσκοπο

αρχιεπισκόπους

αρχιεπίσκοπε

αρχιεπίσκοποι

αρ‧χι‧ε‧πί‧σκο‧πος

From Ancient Greek ἀρχιεπίσκοπος (arkhiepískopos), equivalent to αρχι- (archi-, “first, chief”) + επίσκοπος (epískopos, “overseer”).

inh

ἀρχιεπίσκοπος


νότος

nótos (romanization)
νότος (nominative singular)
νότου (genitive singular)
νότο (accusative singular)
νότε (singular vocative)


τύπος

týpos (romanization)
τύποι (plural)
τύπος (nominative singular)
τύποι (nominative plural)
τύπου (genitive singular)
τύπων (genitive plural)
τύπο (accusative singular)
τύπους (accusative plural)
τύπε (singular vocative)
τύποι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek τύπος (túpos).
The colloquial meaning of "guy, chap" is a semantic loan from French type. Sense "the press", semantic loan from French presse.


κοιλάδα

head

κοιλάδα • (koiláda) f (plural κοιλάδες)

el-noun

κοιλάδα • (koiláda) f (plural κοιλάδες)

koiláda (romanization)
κοιλάδες (plural)
κοιλάδα (nominative singular)
κοιλάδες (nominative plural)
κοιλάδας (genitive singular)
κοιλάδων (genitive plural)
κοιλάδα (accusative singular)
κοιλάδες (accusative plural)
κοιλάδα (singular vocative)
κοιλάδες (plural vocative)


κριτικός

head

κριτικός • (kritikós) m or f (plural κριτικοί)

kritikós (romanization)
κριτικοί (plural)
κριτικός (nominative singular)
κριτικοί (nominative plural)
κριτικού (genitive singular)
κριτικών (genitive plural)
κριτικό (accusative singular)
κριτικούς (accusative plural)
κριτικέ (singular vocative)
κριτικοί (plural vocative)

κριτικός θεάτρου (theatre critic)


δελφίνι

δελφίνι • (delfíni) n (plural δελφίνια)

el-noun

δελφίνι • (delfíni) n (plural δελφίνια)

delfíni (romanization)
δελφίνια (plural)
δελφίνι (nominative singular)
δελφίνια (nominative plural)
δελφινιού (genitive singular)
δελφινιών (genitive plural)
δελφίνι (accusative singular)
δελφίνια (accusative plural)
δελφίνι (singular vocative)
δελφίνια (plural vocative)

(sometimes capitalised) hydrofoil (the name attached to some services)


κέρας

kéras (romanization)
κέρατα (plural)
κέρας (nominative singular)
κέρατα (nominative plural)
κέρατος (genitive singular)
κεράτων (genitive plural)
κέρας (accusative singular)
κέρατα (accusative plural)
κέρας (singular vocative)
κέρατα (plural vocative)


έκταση

head

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

el-noun

έκταση • (éktasi) f (plural εκτάσεις)

éktasi (romanization)
εκτάσεις (plural)
έκταση (nominative singular)
εκτάσεις (nominative plural)
έκτασης (genitive singular)
εκτάσεων (genitive plural)
έκταση (accusative singular)
εκτάσεις (accusative plural)
έκταση (singular vocative)
εκτάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εκτάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκτάσεως •

(grammar) ectasis (the lengthening of a short vowel to a long one)


μασχάλη

head

μασχάλη • (mascháli) f (plural μασχάλες)

mascháli (romanization)
μασχάλες (plural)
μασχάλη (nominative singular)
μασχάλες (nominative plural)
μασχάλης (genitive singular)
μασχαλών (genitive plural)
μασχάλη (accusative singular)
μασχάλες (accusative plural)
μασχάλη (singular vocative)
μασχάλες (plural vocative)


σουλτάνος

σουλτάνος • (soultános) m (plural σουλτάνοι, feminine σουλτάνα)

soultános (romanization)
σουλτάνοι (plural)
σουλτάνα (feminine)
σουλτάνος (nominative singular)
σουλτάνοι (nominative plural)
σουλτάνου (genitive singular)
σουλτάνων (genitive plural)
σουλτάνο (accusative singular)
σουλτάνους (accusative plural)
σουλτάνε (singular vocative)
σουλτάνοι (plural vocative)

From Byzantine Greek σουλτᾶνος (soultânos), from Ottoman Turkish سلطان (sultân, sultan), from Arabic سُلْطَان (sulṭān).


βάση

vási (romanization)
βάσεις (plural)
βάση (nominative singular)
βάσεις (nominative plural)
βάσης (genitive singular)
βάσεων (genitive plural)
βάση (accusative singular)
βάσεις (accusative plural)
βάση (singular vocative)
βάσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: βάσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: βάσεως •

From Ancient Greek βάσις (básis), from Proto-Indo-European *gʷémtis.


σεξουαλικότητα

head

σεξουαλικότητα • (sexoualikótita) f

el-noun

σεξουαλικότητα • (sexoualikótita) f

sexoualikótita (romanization)
σεξουαλικότητα (nominative singular)
σεξουαλικότητες (nominative plural)
σεξουαλικότητας (genitive singular)
σεξουαλικότητα (accusative singular)
σεξουαλικότητες (accusative plural)
σεξουαλικότητα (singular vocative)
σεξουαλικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

σεξουαλικότητα

σεξουαλικότητες

σεξουαλικότητας

σεξουαλικότητα

σεξουαλικότητες

σεξουαλικότητα

σεξουαλικότητες


τείνω

head

τείνω • (teíno)

el-verb

τείνω • (teíno) (imperfect έτεινα, past έτεινα, passive τείνομαι)

teíno (romanization)
έτεινα (imperfect)
έτεινα (past)
τείνομαι (passive)
τείνω (active first-person imperfective indicative present singular)
τείνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τείνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τείνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τείνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τείνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τείνει (active imperfective indicative present singular third-person)
τείνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τείνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τείνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τείνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τεινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τείνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τείνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τείνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τεινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τείνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τείνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τείνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τείνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τείνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ταθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ταθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
έτεινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έτεινα (active first-person indicative past perfective singular)
τεινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τεινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
έτεινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έτεινες (active indicative past perfective second-person singular)
τεινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τεινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
έτεινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έτεινε (active indicative past perfective singular third-person)
τεινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τεινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τείναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τείναμε (active first-person indicative past perfective plural)
τεινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τείνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τείνατε (active indicative past perfective plural second-person)
τεινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
έτειναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τείναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τείνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έτειναν (active indicative past perfective plural third-person)
τείναν (active indicative past perfective plural third-person)
τείνανε (active indicative past perfective plural third-person)
τείνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τεινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ταθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τείνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τείνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τείνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τείνε (active imperative imperfective second-person singular)
τείνε (active imperative perfective second-person singular)
τείνετε (active imperative imperfective plural second-person)
τείνετε (active imperative perfective plural second-person)
τείνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τείνοντας (active participle present)
έχοντας τείνει (active participle past)
{τεταμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
τείνει (active infinitive-aorist)
ταθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek τείνω (teínō). Stems with vowel gradation τεν-, τα-, τον-

lang

τεν-, τα-, τον-

τεν-, τα-, τον-

Όταν το x τείνει προς το 0, τότε το 1/x τείνει προς το άπειρο.

As x approaches 0, 1/x tends to infinity.

Ótan to x teínei pros to 0, tóte to 1/x teínei pros to ápeiro.


δεκαετία

head

δεκαετία • (dekaetía) f (plural δεκαετίες)

dekaetía (romanization)
δεκαετίες (plural)
δεκαετία (nominative singular)
δεκαετίες (nominative plural)
δεκαετίας (genitive singular)
δεκαετιών (genitive plural)
δεκαετία (accusative singular)
δεκαετίες (accusative plural)
δεκαετία (singular vocative)
δεκαετίες (plural vocative)

From Ancient Greek δεκαετία (dekaetía), from δέκα (déka, “ten”) + ἔτος (étos, “year”).


διανομέας

διανομέας • (dianoméas) m or f (plural διανομείς)

dianoméas (romanization)
διανομείς (plural)
διανομέας (nominative singular)
διανομείς (nominative plural)
διανομέα (genitive singular)
διανομέως (genitive singular)
διανομέων (genitive plural)
διανομέα (accusative singular)
διανομείς (accusative plural)
διανομέα (singular vocative)
διανομείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

(computing) router (a device connecting local area networks to form a larger internet)


κόκκινο

kókkino (romanization)
κόκκινα (plural)
κόκκινο (nominative singular)
κόκκινα (nominative plural)
κοκκίνου (genitive singular)
κόκκινου (genitive singular)
κοκκίνων (genitive plural)
κόκκινο (accusative singular)
κόκκινα (accusative plural)
κόκκινο (singular vocative)
κόκκινα (plural vocative)

περνάω με κόκκινο

to run a red light (literally, “I pass with a red”)


συνήγορος

head

συνήγορος • (synígoros) m or f (plural συνήγοροι)

synígoros (romanization)
συνήγοροι (plural)
συνήγορος (nominative singular)
συνήγοροι (nominative plural)
συνηγόρου (genitive singular)
συνηγόρων (genitive plural)
συνήγορο (accusative singular)
συνηγόρους (accusative plural)
συνήγορε (singular vocative)
συνήγοροι (plural vocative)


οικογένεια

οικογένεια • (oikogéneia) f (plural οικογένειες)

oikogéneia (romanization)
οικογένειες (plural)
οικογένεια (nominative singular)
οικογένειες (nominative plural)
οικογένειας (genitive singular)
οικογενειών (genitive plural)
οικογένεια (accusative singular)
οικογένειες (accusative plural)
οικογένεια (singular vocative)
οικογένειες (plural vocative)

οι‧κο‧γέ‧νει‧α

From Ancient Greek οἰκογεν(ής) (oikogen(ḗs), “born in the house; homebred slave”) + -εια (-eia) or as in Koine Greek οἰκογένεια (oikogéneia) with different sense "the state or verification of being a homebred slave". For Medieval Greek, see φαμελιά (phameliá).


ευφημισμός

head

ευφημισμός • (effimismós) m (plural ευφημισμοί)

effimismós (romanization)
ευφημισμοί (plural)
ευφημισμός (nominative singular)
ευφημισμοί (nominative plural)
ευφημισμού (genitive singular)
ευφημισμών (genitive plural)
ευφημισμό (accusative singular)
ευφημισμούς (accusative plural)
ευφημισμέ (singular vocative)
ευφημισμοί (plural vocative)

From Ancient Greek εὐφημισμός (euphēmismós).


ηθοποιός

ηθοποιός • (ithopoiós) m or f (plural ηθοποιοί)

ithopoiós (romanization)
ηθοποιοί (plural)
ηθοποιός (nominative singular)
ηθοποιοί (nominative plural)
ηθοποιού (genitive singular)
ηθοποιών (genitive plural)
ηθοποιό (accusative singular)
ηθοποιούς (accusative plural)
ηθοποιέ (singular vocative)
ηθοποιοί (plural vocative)

Formed from ήθος (íthos) and ποιώ (poió).


πουκάμισο

πουκάμισο • (poukámiso) n (plural πουκάμισα)

poukámiso (romanization)
πουκάμισα (plural)
πουκάμισο (nominative singular)
πουκάμισα (nominative plural)
πουκαμίσου (genitive singular)
πουκάμισου (genitive singular)
πουκαμίσων (genitive plural)
πουκάμισων (genitive plural)
πουκάμισο (accusative singular)
πουκάμισα (accusative plural)
πουκάμισο (singular vocative)
πουκάμισα (plural vocative)

From Byzantine Greek πουκάμισον (poukámison), from earlier ὑποκάμισον (hupokámison), from ὑπο- (hupo-) + καμίσιον (kamísion), the latter part from Medieval Latin or Late Latin camisia (“shirt”), of Gaulish and perhaps ultimately Germanic origin.


εμετός

emetós (romanization)
εμετοί (plural)
εμετός (nominative singular)
εμετοί (nominative plural)
εμετού (genitive singular)
εμετών (genitive plural)
εμετό (accusative singular)
εμετούς (accusative plural)
εμετέ (singular vocative)
εμετοί (plural vocative)


πλήκτρο

plíktro (romanization)
πλήκτρα (plural)
πλήκτρο (nominative singular)
πλήκτρα (nominative plural)
πλήκτρου (genitive singular)
πλήκτρων (genitive plural)
πλήκτρο (accusative singular)
πλήκτρα (accusative plural)
πλήκτρο (singular vocative)
πλήκτρα (plural vocative)

(music) plectrum (for playing guitar, bouzouki, etc)

(computing) key (of computer, typewriter, calculator, etc)

(anatomy) spur, claw on rear of fowl's leg


διάστημα

διάστημα • (diástima) n (plural διαστήματα)

diástima (romanization)
διαστήματα (plural)
διάστημα (nominative singular)
διαστήματα (nominative plural)
διαστήματος (genitive singular)
διαστημάτων (genitive plural)
διάστημα (accusative singular)
διαστήματα (accusative plural)
διάστημα (singular vocative)
διαστήματα (plural vocative)

From Ancient Greek διάστημα (diástēma); morphologically δια- (dia-) + στῆναι (stênai) + -μα (-ma).


συμφωνία

head

συμφωνία • (symfonía) f (plural συμφωνίες)

symfonía (romanization)
συμφωνίες (plural)
συμφωνία (nominative singular)
συμφωνίες (nominative plural)
συμφωνίας (genitive singular)
συμφωνιών (genitive plural)
συμφωνία (accusative singular)
συμφωνίες (accusative plural)
συμφωνία (singular vocative)
συμφωνίες (plural vocative)

From Ancient Greek συμφωνία (sumphōnía). Doublet of τσαμπούνα (tsampoúna).


νεφρό

nefró (romanization)
νεφρά (plural)
νεφρό (nominative singular)
νεφρά (nominative plural)
νεφρού (genitive singular)
νεφρών (genitive plural)
νεφρό (accusative singular)
νεφρά (accusative plural)
νεφρό (singular vocative)
νεφρά (plural vocative)


φωτεινός

φωτεινός • (foteinós) m (feminine φωτεινή, neuter φωτεινό)

foteinós (romanization)
φωτεινή (feminine)
φωτεινό (neuter)
φωτεινός (masculine nominative singular)
φωτεινή (feminine nominative singular)
φωτεινό (neuter nominative singular)
φωτεινοί (masculine nominative plural)
φωτεινές (feminine nominative plural)
φωτεινά (neuter nominative plural)
φωτεινού (genitive masculine singular)
φωτεινής (feminine genitive singular)
φωτεινού (genitive neuter singular)
φωτεινών (genitive masculine plural)
φωτεινών (feminine genitive plural)
φωτεινών (genitive neuter plural)
φωτεινό (accusative masculine singular)
φωτεινή (accusative feminine singular)
φωτεινό (accusative neuter singular)
φωτεινούς (accusative masculine plural)
φωτεινές (accusative feminine plural)
φωτεινά (accusative neuter plural)
φωτεινέ (masculine singular vocative)
φωτεινή (feminine singular vocative)
φωτεινό (neuter singular vocative)
φωτεινοί (masculine plural vocative)
φωτεινές (feminine plural vocative)
φωτεινά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
φωτεινότερος (masculine nominative singular)
φωτεινότερη (feminine nominative singular)
φωτεινότερο (neuter nominative singular)
φωτεινότεροι (masculine nominative plural)
φωτεινότερες (feminine nominative plural)
φωτεινότερα (neuter nominative plural)
φωτεινότερου (genitive masculine singular)
φωτεινότερης (feminine genitive singular)
φωτεινότερου (genitive neuter singular)
φωτεινότερων (genitive masculine plural)
φωτεινότερων (feminine genitive plural)
φωτεινότερων (genitive neuter plural)
φωτεινότερο (accusative masculine singular)
φωτεινότερη (accusative feminine singular)
φωτεινότερο (accusative neuter singular)
φωτεινότερους (accusative masculine plural)
φωτεινότερες (accusative feminine plural)
φωτεινότερα (accusative neuter plural)
φωτεινότερε (masculine singular vocative)
φωτεινότερη (feminine singular vocative)
φωτεινότερο (neuter singular vocative)
φωτεινότεροι (masculine plural vocative)
φωτεινότερες (feminine plural vocative)
φωτεινότερα (neuter plural vocative)
φωτεινότατος (masculine nominative singular)
φωτεινότατη (feminine nominative singular)
φωτεινότατο (neuter nominative singular)
φωτεινότατοι (masculine nominative plural)
φωτεινότατες (feminine nominative plural)
φωτεινότατα (neuter nominative plural)
φωτεινότατου (genitive masculine singular)
φωτεινότατης (feminine genitive singular)
φωτεινότατου (genitive neuter singular)
φωτεινότατων (genitive masculine plural)
φωτεινότατων (feminine genitive plural)
φωτεινότατων (genitive neuter plural)
φωτεινότατο (accusative masculine singular)
φωτεινότατη (accusative feminine singular)
φωτεινότατο (accusative neuter singular)
φωτεινότατους (accusative masculine plural)
φωτεινότατες (accusative feminine plural)
φωτεινότατα (accusative neuter plural)
φωτεινότατε (masculine singular vocative)
φωτεινότατη (feminine singular vocative)
φωτεινότατο (neuter singular vocative)
φωτεινότατοι (masculine plural vocative)
φωτεινότατες (feminine plural vocative)
φωτεινότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φωτεινός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φωτεινός, etc.)

el-decl-adj-table

φωτεινότερος •

φωτεινότερη •

φωτεινότερο •

φωτεινότεροι •

φωτεινότερες •

φωτεινότερα •

φωτεινότερου •

φωτεινότερης •

φωτεινότερου •

φωτεινότερων •

φωτεινότερων •

φωτεινότερων •

φωτεινότερο •

φωτεινότερη •

φωτεινότερο •

φωτεινότερους •

φωτεινότερες •

φωτεινότερα •

φωτεινότερε •

φωτεινότερη •

φωτεινότερο •

φωτεινότεροι •

φωτεινότερες •

φωτεινότερα •

φωτεινότατος •

φωτεινότατη •

φωτεινότατο •

φωτεινότατοι •

φωτεινότατες •

φωτεινότατα •

φωτεινότατου •

φωτεινότατης •

φωτεινότατου •

φωτεινότατων •

φωτεινότατων •

φωτεινότατων •

φωτεινότατο •

φωτεινότατη •

φωτεινότατο •

φωτεινότατους •

φωτεινότατες •

φωτεινότατα •

φωτεινότατε •

φωτεινότατη •

φωτεινότατο •

φωτεινότατοι •

φωτεινότατες •

φωτεινότατα •

From Ancient Greek φωτεινός (phōteinós, “shining, bright”).


φωτογραφία

head

φωτογραφία • (fotografía) f (plural φωτογραφίες)

fotografía (romanization)
φωτογραφίες (plural)
φωτογραφία (nominative singular)
φωτογραφίες (nominative plural)
φωτογραφίας (genitive singular)
φωτογραφιών (genitive plural)
φωτογραφία (accusative singular)
φωτογραφίες (accusative plural)
φωτογραφία (singular vocative)
φωτογραφίες (plural vocative)

φωτογραφεία (fotografeía)

φω‧το‧γρα‧φί‧α

Learned translation of French photographie. Morphologically, from φωτο- (“photo”) + -γραφ- (“-graphy”) + -ία.


αφαίρεση

head

αφαίρεση • (afaíresi) f (plural αφαιρέσεις)

afaíresi (romanization)
αφαιρέσεις (plural)
αφαίρεση (nominative singular)
αφαιρέσεις (nominative plural)
αφαίρεσης (genitive singular)
αφαιρέσεων (genitive plural)
αφαίρεση (accusative singular)
αφαιρέσεις (accusative plural)
αφαίρεση (singular vocative)
αφαιρέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αφαιρέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφαιρέσεως •


μήλο του Αδάμ

head

μήλο του Αδάμ

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ • (mílo tou Adám) n (plural μήλα του Αδάμ)

el-noun

μήλα του Αδάμ

μήλο του Αδάμ

mílo tou Adám (romanization)
μήλα του Αδάμ (plural)

laryngeal prominence
laryngeal prominence

(anatomy) Adam's apple, laryngeal prominence


τσιγάρο

tsigáro (romanization)
τσιγάρα (plural)
τσιγάρο (nominative singular)
τσιγάρα (nominative plural)
τσιγάρου (genitive singular)
τσιγάρων (genitive plural)
τσιγάρο (accusative singular)
τσιγάρα (accusative plural)
τσιγάρο (singular vocative)
τσιγάρα (plural vocative)


επίσκοπος

head

επίσκοπος • (epískopos) m (plural επίσκοποι)

epískopos (romanization)
επίσκοποι (plural)
επίσκοπος (nominative singular)
επίσκοποι (nominative plural)
επισκόπου (genitive singular)
επισκόπων (genitive plural)
επίσκοπο (accusative singular)
επισκόπους (accusative plural)
επίσκοπε (singular vocative)
επίσκοποι (plural vocative)

desctree

→ Ottoman Turkish: پسقپوس (piskopos), փիսգօփօս (piskopos) — Armeno-Turkish
Turkish: piskopos

→ Romanian: episcop


σπλήνα

splína (romanization)
σπλήνες (plural)
σπλήνα (nominative singular)
σπλήνες (nominative plural)
σπλήνας (genitive singular)
σπληνών (genitive plural)
σπλήνα (accusative singular)
σπλήνες (accusative plural)
σπλήνα (singular vocative)
σπλήνες (plural vocative)

From Byzantine Greek σπλήνα (splḗna), from Ancient Greek σπλήν (splḗn).


πυρήνας

pyrínas (romanization)
πυρήνες (plural)
πυρήνας (nominative singular)
πυρήνες (nominative plural)
πυρήνα (genitive singular)
πυρήνων (genitive plural)
πυρήνα (accusative singular)
πυρήνες (accusative plural)
πυρήνα (singular vocative)
πυρήνες (plural vocative)


λαβύρινθος

head

λαβύρινθος • (lavýrinthos) m (plural λαβύρινθοι)

lavýrinthos (romanization)
λαβύρινθοι (plural)
λαβύρινθος (nominative singular)
λαβύρινθοι (nominative plural)
λαβυρίνθου (genitive singular)
λαβυρίνθων (genitive plural)
λαβύρινθο (accusative singular)
λαβυρίνθους (accusative plural)
λαβύρινθε (singular vocative)
λαβύρινθοι (plural vocative)


βαθμός

vathmós (romanization)
βαθμοί (plural)
βαθμός (nominative singular)
βαθμοί (nominative plural)
βαθμού (genitive singular)
βαθμών (genitive plural)
βαθμό (accusative singular)
βαθμούς (accusative plural)
βαθμέ (singular vocative)
βαθμοί (plural vocative)

βαθ‧μός βα‧θμός

Learnedly, from Koine Greek βαθμός (bathmós, “degree”), Ancient Greek βαθμός (bathmós, “step”), with stem βα- (see βαίνω (baínō) "I step") + -θμός (-thmós).

— Πόσους βαθμούς έχει σήμερα; —Έχει 35 βαθμούς.
— Pósous vathmoús échei símera? —Échei 35 vathmoús.
How many degrees is it today? It is 35 degrees [°C].

literally, “It has how many degrees today? It has 35 degrees.”

(sciences, meteorology) degree (unit of temperature)

Στη φετινή βαθμολογία οι βαθμοί των μαθητών ήταν πολύ χαμηλοί.

In this year's [exam] grading the students' marks were very low.

Sti fetiní vathmología oi vathmoí ton mathitón ítan polý chamiloí.

εγκαύματα δεύτερου βαθμού

ο θετικός βαθμός, ο συγκριτικός βαθμός, ο υπερθετικός βαθμός

the positive degree, the comparative degree, the superlative degree

o thetikós vathmós, o sygkritikós vathmós, o yperthetikós vathmós


άλγεβρα

άλγεβρα • (álgevra) f

el-noun

άλγεβρα • (álgevra) f

álgevra (romanization)
άλγεβρα (nominative singular)
άλγεβρες (nominative plural)
άλγεβρας (genitive singular)
αλγεβρών (genitive plural)
άλγεβρα (accusative singular)
άλγεβρες (accusative plural)
άλγεβρα (singular vocative)
άλγεβρες (plural vocative)

Learned borrowing from Medieval Latin algebra, from Arabic اَلْجَبْر (al-jabr, “reunion, resetting of broken parts”).


ναυς

nafs (romanization)
νήες (plural)
ναυς (nominative singular)
νήες (nominative plural)
νεώς (genitive singular)
νεών (genitive plural)
ναυν (accusative singular)
ναυς (accusative plural)
ναυ (singular vocative)
νήες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ναῦς (naûs, “ship”), from Proto-Indo-European *néh₂us. Cognate with Italian nave, Persian ناو (nâv).

learned borrowing

(nautical, historical, archaic) an ancient ship

(architecture, figuratively) nave (part of a church)


πλοίο

ploío (romanization)
πλοία (plural)
πλοίο (nominative singular)
πλοία (nominative plural)
πλοίου (genitive singular)
πλοίων (genitive plural)
πλοίο (accusative singular)
πλοία (accusative plural)
πλοίο (singular vocative)
πλοία (plural vocative)

From Ancient Greek πλοῖον (ploîon, “ship”), from Ancient Greek πλέω (pléō, “I sail”).

see: Appendix:Greek terms for watercraft


ζημιά

zimiá (romanization)
ζημιές (plural)
ζημιά (nominative singular)
ζημιές (nominative plural)
ζημιάς (genitive singular)
ζημιών (genitive plural)
ζημιά (accusative singular)
ζημιές (accusative plural)
ζημιά (singular vocative)
ζημιές (plural vocative)


χάμπουργκερ

head

χάμπουργκερ • (chámpourgker) n (indeclinable)

χά‧μπουρ‧γκερ


Ισραηλινός

Ισραηλινός • (Israïlinós) m (plural Ισραηλινοί, feminine Ισραηλινή)

Israïlinós (romanization)
Ισραηλινοί (plural)
Ισραηλινή (feminine)
Ισραηλινός (nominative singular)
Ισραηλινοί (nominative plural)
Ισραηλινού (genitive singular)
Ισραηλινών (genitive plural)
Ισραηλινό (accusative singular)
Ισραηλινούς (accusative plural)
Ισραηλινέ (singular vocative)
Ισραηλινοί (plural vocative)

Israeli, male person from Israel or of Israeli nationality.