αντιδρώ

head

αντιδρώ • (antidró)

el-verb

αντιδρώ • (antidró) (past αντέδρασα, passive —)

antidró (romanization)
αντέδρασα (past)
αντιδρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιδράω (active first-person imperfective indicative present rare singular)
αντιδράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιδράς (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιδράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιδρά (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιδράει (active imperfective indicative present rare singular third-person)
αντιδράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιδρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αντιδράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιδράτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιδράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιδρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιδρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιδράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιδράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιδρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντέδρασα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιδρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντέδρασες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιδρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντέδρασε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιδρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιδράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιδρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιδράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιδρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιδρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντέδρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιδράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιδράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αντιδρώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιδράσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αντίδρασε (active imperative perfective second-person singular)
αντιδράτε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιδράστε (active imperative perfective plural second-person)
αντιδρώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αντιδράσει (active indeclinable participle perfect)
αντιδράσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀντιδρῶ (antidrô, “to act in return”), with semantic loan from French réagir. By surface analysis, αντι- (anti-) + δρω (dro).


αντιπροσωπεύω

head

αντιπροσωπεύω • (antiprosopévo)

el-verb

αντιπροσώπευσα

αντιπροσωπεύομαι

αντιπροσωπεύω • (antiprosopévo) (past αντιπροσώπευσα, passive αντιπροσωπεύομαι)

antiprosopévo (romanization)
αντιπροσώπευσα (past)
αντιπροσωπεύομαι (passive)
αντιπροσωπεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιπροσωπεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιπροσωπεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντιπροσωπευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντιπροσωπευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντιπροσωπεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιπροσωπεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιπροσωπεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντιπροσωπευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντιπροσωπευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντιπροσωπεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιπροσωπεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιπροσωπεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντιπροσωπευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντιπροσωπευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντιπροσωπεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντιπροσωπεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιπροσωπευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντιπροσωπευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντιπροσωπευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντιπροσωπεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιπροσωπεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιπροσωπεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιπροσωπευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιπροσωπευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντιπροσωπευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντιπροσωπεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιπροσωπεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιπροσωπεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιπροσωπεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιπροσωπεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντιπροσωπευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιπροσωπευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιπροσωπευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιπροσωπευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιπροσώπευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντιπροσώπευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιπροσωπευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιπροσωπευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιπροσωπεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντιπροσωπεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντιπροσώπευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντιπροσώπευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιπροσωπευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιπροσωπευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιπροσωπεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντιπροσωπεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντιπροσώπευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντιπροσώπευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιπροσωπευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιπροσωπευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιπροσωπεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντιπροσωπεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντιπροσωπεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιπροσωπεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιπροσωπευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντιπροσωπευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντιπροσωπευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντιπροσωπεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιπροσωπεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιπροσωπευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντιπροσωπευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντιπροσωπευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντιπροσώπευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιπροσωπεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιπροσωπεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιπροσώπευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιπροσωπεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιπροσωπεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντιπροσωπεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντιπροσωπευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντιπροσωπεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροσωπευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροσωπευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροσωπεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροσωπευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιπροσωπευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντιπροσωπεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιπροσωπεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντιπροσωπεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντιπροσωπευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αντιπροσωπευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντιπροσώπευε (active imperative imperfective second-person singular)
αντιπροσώπευσε (active imperative perfective second-person singular)
αντιπροσωπεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αντιπροσωπεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιπροσωπεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αντιπροσωπεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντιπροσωπευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντιπροσωπευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντιπροσωπεύοντας (active participle present)
αντιπροσωπευόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αντιπροσωπεύσει (active participle past)
αντιπροσωπευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αντιπροσωπεύσει (active infinitive-aorist)
αντιπροσωπευτεί (infinitive-aorist passive)
αντιπροσωπευθεί (infinitive-aorist passive)

α‧ντι‧προ‧σω‧πεύ‧ω


αντιστρέφω

head

αντιστρέφω • (antistréfo)

el-verb

αντιστρέφομαι

αντιστρέφω • (antistréfo) (past αντέστρεψα, passive αντιστρέφομαι)

antistréfo (romanization)
αντέστρεψα (past)
αντιστρέφομαι (passive)
αντιστρέφω (active first-person imperfective indicative present singular)
αντιστρέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αντιστρέφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αντιστραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αντιστρέφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αντιστρέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αντιστρέφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αντιστραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αντιστρέφει (active imperfective indicative present singular third-person)
αντιστρέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αντιστρέφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αντιστραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αντιστρέφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αντιστρέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αντιστρεφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αντιστραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αντιστρέφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αντιστρέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αντιστρέφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιστρεφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αντιστραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αντιστρέφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιστρέφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αντιστρέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιστρέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αντιστρέφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αντιστραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντιστραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αντέστρεφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αντέστρεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αντιστρεφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιστρεφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αντιστράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αντέστρεφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αντέστρεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αντιστρεφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιστρεφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αντιστράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αντέστρεφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αντέστρεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αντιστρεφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιστρεφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αντιστράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αντεστράφη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
αντιστρέφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αντιστρέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αντιστρεφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αντιστραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αντιστρέφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αντιστρέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αντιστρεφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αντιστραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αντέστρεφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστρέφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντιστρέφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αντέστρεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστρέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστρέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
αντιστρέφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αντιστρεφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αντιστράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιστραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αντιστραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αντεστράφησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα αντιστρέφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αντιστρέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αντιστρέφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αντιστραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αντίστρεφε (active imperative imperfective second-person singular)
αντίστρεψε (active imperative perfective second-person singular)
αντιστρέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αντιστρέφετε (active imperative imperfective plural second-person)
αντιστρέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αντιστρέφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αντιστραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αντιστρέφοντας (active participle present)
αντιστρεφόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αντιστρέψει (active participle past)
{αντεστραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αντιστραμμένος, ‑η, ‑o (informal participle passive past)
αντιστρέψει (active infinitive-aorist)
αντιστραφεί (infinitive-aorist passive)

α‧ντι‧στρέ‧φω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀντιστρέφω. Morphologically from αντι- (“anti-”) + στρέφω (“turn”).


διαμεσολαβήτρια

head

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβητής

διαμεσολαβήτρια • (diamesolavítria) f (plural διαμεσολαβήτριες, masculine διαμεσολαβητής)

el-noun

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβητής

diamesolavítria (romanization)
διαμεσολαβήτριες (plural)
διαμεσολαβητής (masculine)
διαμεσολαβήτρια (nominative singular)
διαμεσολαβήτριες (nominative plural)
διαμεσολαβήτριας (genitive singular)
διαμεσολαβητριών (genitive plural)
διαμεσολαβήτρια (accusative singular)
διαμεσολαβήτριες (accusative plural)
διαμεσολαβήτρια (singular vocative)
διαμεσολαβήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

διαμεσολαβήτρια

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβήτριας

διαμεσολαβητριών

διαμεσολαβήτρια

διαμεσολαβήτριες

διαμεσολαβήτρια

διαμεσολαβήτριες


παλιρροιακός

head

παλιρροιακός • (palirroiakós) m (feminine παλιρροιακή, neuter παλιρροιακό)

palirroiakós (romanization)
παλιρροιακή (feminine)
παλιρροιακό (neuter)
παλιρροιακός (masculine nominative singular)
παλιρροιακή (feminine nominative singular)
παλιρροιακό (neuter nominative singular)
παλιρροιακοί (masculine nominative plural)
παλιρροιακές (feminine nominative plural)
παλιρροιακά (neuter nominative plural)
παλιρροιακού (genitive masculine singular)
παλιρροιακής (feminine genitive singular)
παλιρροιακού (genitive neuter singular)
παλιρροιακών (genitive masculine plural)
παλιρροιακών (feminine genitive plural)
παλιρροιακών (genitive neuter plural)
παλιρροιακό (accusative masculine singular)
παλιρροιακή (accusative feminine singular)
παλιρροιακό (accusative neuter singular)
παλιρροιακούς (accusative masculine plural)
παλιρροιακές (accusative feminine plural)
παλιρροιακά (accusative neuter plural)
παλιρροιακέ (masculine singular vocative)
παλιρροιακή (feminine singular vocative)
παλιρροιακό (neuter singular vocative)
παλιρροιακοί (masculine plural vocative)
παλιρροιακές (feminine plural vocative)
παλιρροιακά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of παλιρροιακός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παλιρροιακός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παλιρροιακός, etc.)

el-decl-adj-table

παλιρροιακός •

παλιρροιακή •

παλιρροιακό •

παλιρροιακοί •

παλιρροιακές •

παλιρροιακά •

παλιρροιακού •

παλιρροιακής •

παλιρροιακού •

παλιρροιακών •

παλιρροιακών •

παλιρροιακών •

παλιρροιακό •

παλιρροιακή •

παλιρροιακό •

παλιρροιακούς •

παλιρροιακές •

παλιρροιακά •

παλιρροιακέ •

παλιρροιακή •

παλιρροιακό •

παλιρροιακοί •

παλιρροιακές •

παλιρροιακά •


ΑΤΜ

αυτόματη ταμειακή μηχανή
αυτόματη ταμειακή μηχανή#Greek

αυτόματη ταμειολογιστική μηχανή
αυτόματη ταμειολογιστική μηχανή#Greek

automated teller machine
automated teller machine

Initialism of αυτόματη ταμειακή μηχανή or αυτόματη ταμειολογιστική μηχανή (aftómati tameiakí michaní or aftómati tameiologistikí michaní): ATM, automated teller machine


αυτόματη ταμειακή μηχανή

head

αυτόματες ταμειακές μηχανές

αυτόματη ταμειακή μηχανή • (aftómati tameiakí michaní) f (plural αυτόματες ταμειακές μηχανές)

el-noun

αυτόματες ταμειακές μηχανές

aftómati tameiakí michaní (romanization)
αυτόματες ταμειακές μηχανές (plural)

From αυτόματος (aftómatos, “automatic”) + ταμειακός (tameiakós, “cash”) + μηχανή (michaní, “machine”).

automatic teller machine
automatic teller machine

automated teller machine, automatic teller machine

en-αυτόματη_ταμειακή_μηχανή-el-noun-FYu1Ckqh


παλιρροϊκός

head

παλιρροϊκός • (palirroïkós) m (feminine παλιρροϊκή, neuter παλιρροϊκό)

palirroïkós (romanization)
παλιρροϊκή (feminine)
παλιρροϊκό (neuter)
παλιρροϊκός (masculine nominative singular)
παλιρροϊκή (feminine nominative singular)
παλιρροϊκό (neuter nominative singular)
παλιρροϊκοί (masculine nominative plural)
παλιρροϊκές (feminine nominative plural)
παλιρροϊκά (neuter nominative plural)
παλιρροϊκού (genitive masculine singular)
παλιρροϊκής (feminine genitive singular)
παλιρροϊκού (genitive neuter singular)
παλιρροϊκών (genitive masculine plural)
παλιρροϊκών (feminine genitive plural)
παλιρροϊκών (genitive neuter plural)
παλιρροϊκό (accusative masculine singular)
παλιρροϊκή (accusative feminine singular)
παλιρροϊκό (accusative neuter singular)
παλιρροϊκούς (accusative masculine plural)
παλιρροϊκές (accusative feminine plural)
παλιρροϊκά (accusative neuter plural)
παλιρροϊκέ (masculine singular vocative)
παλιρροϊκή (feminine singular vocative)
παλιρροϊκό (neuter singular vocative)
παλιρροϊκοί (masculine plural vocative)
παλιρροϊκές (feminine plural vocative)
παλιρροϊκά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παλιρροϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παλιρροϊκός, etc.)

el-decl-adj-table

παλιρροϊκός •

παλιρροϊκή •

παλιρροϊκό •

παλιρροϊκοί •

παλιρροϊκές •

παλιρροϊκά •

παλιρροϊκού •

παλιρροϊκής •

παλιρροϊκού •

παλιρροϊκών •

παλιρροϊκών •

παλιρροϊκών •

παλιρροϊκό •

παλιρροϊκή •

παλιρροϊκό •

παλιρροϊκούς •

παλιρροϊκές •

παλιρροϊκά •

παλιρροϊκέ •

παλιρροϊκή •

παλιρροϊκό •

παλιρροϊκοί •

παλιρροϊκές •

παλιρροϊκά •

παλιρροϊκό κύμα


αυτόματη ταμειολογιστική μηχανή

head

αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές

αυτόματη ταμειολογιστική μηχανή • (aftómati tameiologistikí michaní) f (plural αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές)

el-noun

αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές

aftómati tameiologistikí michaní (romanization)
αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές (plural)

From αυτόματος (aftómatos, “automatic”) + ταμείο (tameío, “cash”) + λογιστικός (logistikós, “accounting”) + μηχανή (michaní, “machine”).

Alternative form of αυτόματη ταμειακή μηχανή (aftómati tameiakí michaní)

en-αυτόματη_ταμειολογιστική_μηχανή-el-noun-ozprcMnp


αρειανός

head

αρειανός • (areianós) m (feminine αρειανή, neuter αρειανό)

areianós (romanization)
αρειανή (feminine)
αρειανό (neuter)
αρειανός (masculine nominative singular)
αρειανή (feminine nominative singular)
αρειανό (neuter nominative singular)
αρειανοί (masculine nominative plural)
αρειανές (feminine nominative plural)
αρειανά (neuter nominative plural)
αρειανού (genitive masculine singular)
αρειανής (feminine genitive singular)
αρειανού (genitive neuter singular)
αρειανών (genitive masculine plural)
αρειανών (feminine genitive plural)
αρειανών (genitive neuter plural)
αρειανό (accusative masculine singular)
αρειανή (accusative feminine singular)
αρειανό (accusative neuter singular)
αρειανούς (accusative masculine plural)
αρειανές (accusative feminine plural)
αρειανά (accusative neuter plural)
αρειανέ (masculine singular vocative)
αρειανή (feminine singular vocative)
αρειανό (neuter singular vocative)
αρειανοί (masculine plural vocative)
αρειανές (feminine plural vocative)
αρειανά (neuter plural vocative)

Coordinate term: (the Roman god Mars) Μαρς (Mars)


αρειανός

αρειανός • (areianós) m (plural αρειανοί)

areianós (romanization)
αρειανοί (plural)
αρειανός (nominative singular)
αρειανοί (nominative plural)
αρειανού (genitive singular)
αρειανών (genitive plural)
αρειανό (accusative singular)
αρειανούς (accusative plural)
αρειανέ (singular vocative)
αρειανοί (plural vocative)


αρειανός

areianós (romanization)
αρειανοί (plural)

From Ancient Greek Άρειος (Áreios, “Arius”)


ρεζέρβα

ρεζέρβα • (rezérva) f (plural ρεζέρβες)

el-noun

ρεζέρβα • (rezérva) f (plural ρεζέρβες)

rezérva (romanization)
ρεζέρβες (plural)
ρεζέρβα (nominative singular)
ρεζέρβες (nominative plural)
ρεζέρβας (genitive singular)
ρεζέρβων (genitive plural)
ρεζέρβα (accusative singular)
ρεζέρβες (accusative plural)
ρεζέρβα (singular vocative)
ρεζέρβες (plural vocative)

el-decl-noun

There is a rare genitive plural: ρεζερβών


κηπευτικά

kipeftiká (romanization)
κηπευτικά (nominative plural)
κηπευτικών (genitive plural)
κηπευτικά (accusative plural)
κηπευτικά (plural vocative)


κηπουρική

kipourikí (romanization)
κηπουρική (nominative singular)
κηπουρικής (genitive singular)
κηπουρική (accusative singular)
κηπουρική (singular vocative)


κηπουρός

head

κηπουρός • (kipourós) m or f (plural κηπουροί)

kipourós (romanization)
κηπουροί (plural)
κηπουρός (nominative singular)
κηπουροί (nominative plural)
κηπουρού (genitive singular)
κηπουρών (genitive plural)
κηπουρό (accusative singular)
κηπουρούς (accusative plural)
κηπουρέ (singular vocative)
κηπουροί (plural vocative)


κηπευτική

kipeftikí (romanization)
κηπευτική (nominative singular)
κηπευτικές (nominative plural)
κηπευτικής (genitive singular)
κηπευτικών (genitive plural)
κηπευτική (accusative singular)
κηπευτικές (accusative plural)
κηπευτική (singular vocative)
κηπευτικές (plural vocative)


κηπευτικός

κηπευτικός • (kipeftikós) m (feminine κηπευτική, neuter κηπευτικό)

kipeftikós (romanization)
κηπευτική (feminine)
κηπευτικό (neuter)
κηπευτικός (masculine nominative singular)
κηπευτική (feminine nominative singular)
κηπευτικό (neuter nominative singular)
κηπευτικοί (masculine nominative plural)
κηπευτικές (feminine nominative plural)
κηπευτικά (neuter nominative plural)
κηπευτικού (genitive masculine singular)
κηπευτικής (feminine genitive singular)
κηπευτικού (genitive neuter singular)
κηπευτικών (genitive masculine plural)
κηπευτικών (feminine genitive plural)
κηπευτικών (genitive neuter plural)
κηπευτικό (accusative masculine singular)
κηπευτική (accusative feminine singular)
κηπευτικό (accusative neuter singular)
κηπευτικούς (accusative masculine plural)
κηπευτικές (accusative feminine plural)
κηπευτικά (accusative neuter plural)
κηπευτικέ (masculine singular vocative)
κηπευτική (feminine singular vocative)
κηπευτικό (neuter singular vocative)
κηπευτικοί (masculine plural vocative)
κηπευτικές (feminine plural vocative)
κηπευτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κηπευτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κηπευτικός, etc.)

el-decl-adj-table

κηπευτικός •

κηπευτικοί •

κηπευτικές •

κηπευτικού •

κηπευτικής •

κηπευτικού •

κηπευτικών •

κηπευτικών •

κηπευτικών •

κηπευτικούς •

κηπευτικές •

κηπευτικοί •

κηπευτικές •


κηπουρικός

head

κηπουρικός • (kipourikós) m (feminine κηπουρική, neuter κηπουρικό)

kipourikós (romanization)
κηπουρική (feminine)
κηπουρικό (neuter)
κηπουρικός (masculine nominative singular)
κηπουρική (feminine nominative singular)
κηπουρικό (neuter nominative singular)
κηπουρικοί (masculine nominative plural)
κηπουρικές (feminine nominative plural)
κηπουρικά (neuter nominative plural)
κηπουρικού (genitive masculine singular)
κηπουρικής (feminine genitive singular)
κηπουρικού (genitive neuter singular)
κηπουρικών (genitive masculine plural)
κηπουρικών (feminine genitive plural)
κηπουρικών (genitive neuter plural)
κηπουρικό (accusative masculine singular)
κηπουρική (accusative feminine singular)
κηπουρικό (accusative neuter singular)
κηπουρικούς (accusative masculine plural)
κηπουρικές (accusative feminine plural)
κηπουρικά (accusative neuter plural)
κηπουρικέ (masculine singular vocative)
κηπουρική (feminine singular vocative)
κηπουρικό (neuter singular vocative)
κηπουρικοί (masculine plural vocative)
κηπουρικές (feminine plural vocative)
κηπουρικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κηπουρικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κηπουρικός, etc.)

el-decl-adj-table

κηπουρικός •

κηπουρικοί •

κηπουρικές •

κηπουρικού •

κηπουρικής •

κηπουρικού •

κηπουρικών •

κηπουρικών •

κηπουρικών •

κηπουρικούς •

κηπουρικές •

κηπουρικοί •

κηπουρικές •


αποθηκεύω

head

αποθηκεύω • (apothikévo)

el-verb

αποθηκεύομαι

αποθηκεύω • (apothikévo) (past αποθήκευσα/αποθήκεψα, passive αποθηκεύομαι)

apothikévo (romanization)
αποθήκευσα (past)
αποθήκεψα (past)
αποθηκεύομαι (passive)
αποθηκεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποθηκεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποθηκέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποθηκεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποθηκευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποθηκευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποθηκεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποθηκεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποθηκέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποθηκεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποθηκευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποθηκευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποθηκεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποθηκεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποθηκέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποθηκεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποθηκευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποθηκευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποθηκεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποθηκεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποθηκέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
αποθηκευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποθηκευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποθηκευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποθηκεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποθηκεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποθηκέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποθηκεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποθηκευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποθηκευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποθηκευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποθηκεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποθηκεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποθηκεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποθηκεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποθηκευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθηκευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποθήκευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποθήκευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποθήκεψα (active first-person indicative past perfective singular)
αποθηκευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποθηκευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποθηκεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποθηκεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποθήκευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποθήκευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποθήκεψες (active indicative past perfective second-person singular)
αποθηκευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποθηκευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποθηκεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποθηκεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποθήκευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποθήκευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποθήκεψε (active indicative past perfective singular third-person)
αποθηκευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποθηκευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποθηκεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποθηκεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποθηκεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποθηκεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποθηκέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποθηκευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποθηκευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποθηκευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποθηκεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποθηκεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποθηκέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποθηκευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποθηκευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποθηκευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποθήκευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθηκεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθηκεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποθήκευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποθήκεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποθηκεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποθηκευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποθηκεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποθηκευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποθηκεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποθηκεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
αποθηκέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποθηκεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποθηκευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αποθηκευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποθήκευε (active imperative imperfective second-person singular)
αποθήκευσε (active imperative perfective second-person singular)
αποθήκεψε (active imperative perfective second-person singular)
αποθήκευ' (active imperative perfective second-person singular)
αποθηκεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποθηκέψου (imperative passive perfective second-person singular)
αποθηκεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
απογοητεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκέψτε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκεύτε (active imperative perfective plural second-person)
αποθηκεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποθηκευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποθηκευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποθηκεύοντας (active participle present)
έχοντας αποθηκεύσει (active participle past)
αποθηκέψει (active participle past)
αποθηκευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποθηκεύσει (active infinitive-aorist)
αποθηκέψει (active infinitive-aorist)
αποθηκευτεί (infinitive-aorist passive)
αποθηκευθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧θη‧κεύ‧ω


τρόμος

trómos (romanization)
τρόμος (nominative singular)
τρόμου (genitive singular)
τρόμο (accusative singular)
τρόμε (singular vocative)

From Ancient Greek τρόμος (trómos, “trembling, quaking, quivering”), from Proto-Indo-European *trem- (“to tremble”).
Compare Mariupol Greek тре́мус (trjémus).


λυσεργικό οξύ

head

λυσεργικό οξύ • (lysergikó oxý) n (uncountable)


διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος

διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος

διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος • (diaithylamídio tou lysergikoú oxéos) n (uncountable)

el-noun

διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος

diaithylamídio tou lysergikoú oxéos (romanization)

lysergic acid diethylamide
lysergic acid diethylamide

(chemistry) lysergic acid diethylamide, LSD, acid

en-διαιθυλαμίδιο_του_λυσεργικού_οξέος-el-noun-q6o7n1N7


δρομόμετρο

head

δρομόμετρο • (dromómetro) n (plural δρομόμετρα)

dromómetro (romanization)
δρομόμετρα (plural)
δρομόμετρο (nominative singular)
δρομόμετρα (nominative plural)
δρομομέτρου (genitive singular)
δρομόμετρου (genitive singular)
δρομομέτρων (genitive plural)
δρομόμετρο (accusative singular)
δρομόμετρα (accusative plural)
δρομόμετρο (singular vocative)
δρομόμετρα (plural vocative)

κοινό δρομόμετρο (common log)

(nautical) log (device for measuring a ship's speed)


κοινωνικοποιώ

κοινωνικοποιώ • (koinonikopoió)

el-verb

κοινωνικοποίησa

κοινωνικοποιώ • (koinonikopoió) (past κοινωνικοποίησa)

koinonikopoió (romanization)
κοινωνικοποίησa (past)


Λαύρα

head

Λαύρα • (Lávra) f

Lávra (romanization)
Λαύρα (nominative singular)
Λαύρας (genitive singular)
Λαύρα (accusative singular)
Λαύρα (singular vocative)


ισλανδικά

islandiká (romanization)
ισλανδικά (nominative plural)
ισλανδικών (genitive plural)
ισλανδικά (accusative plural)
ισλανδικά (plural vocative)


Ισλανδέζα

Ισλανδέζα • (Islandéza) f (plural Ισλανδέζες, masculine Ισλανδός)

Islandéza (romanization)
Ισλανδέζες (plural)
Ισλανδός (masculine)
Ισλανδέζα (nominative singular)
Ισλανδέζες (nominative plural)
Ισλανδέζας (genitive singular)
Ισλανδέζων (genitive plural)
Ισλανδέζα (accusative singular)
Ισλανδέζες (accusative plural)
Ισλανδέζα (singular vocative)
Ισλανδέζες (plural vocative)


Ισλανδή

Ισλανδή • (Islandí) f (plural Ισλανδές, masculine Ισλανδός)

Islandí (romanization)
Ισλανδές (plural)
Ισλανδός (masculine)
Ισλανδή (nominative singular)
Ισλανδές (nominative plural)
Ισλανδής (genitive singular)
Ισλανδών (genitive plural)
Ισλανδή (accusative singular)
Ισλανδές (accusative plural)
Ισλανδή (singular vocative)
Ισλανδές (plural vocative)


υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

υποδεκάμετρο • (ypodekámetro) n (plural υποδεκάμετρα)

el-noun

υποδεκάμετρα

ypodekámetro (romanization)
υποδεκάμετρα (plural)
υποδεκάμετρο (nominative singular)
υποδεκάμετρα (nominative plural)
υποδεκάμετρου (genitive singular)
υποδεκάμετρων (genitive plural)
υποδεκάμετρο (accusative singular)
υποδεκάμετρα (accusative plural)
υποδεκάμετρο (singular vocative)
υποδεκάμετρα (plural vocative)

el-decl-noun

υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

υποδεκάμετρου

υποδεκάμετρων

υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

υποδεκάμετρο

υποδεκάμετρα

(technology) rule, ruler (straightedge for measuring and drawing, usually about 20cm long)


αποκρούω

head

αποκρούω • (apokroúo)

el-verb

αποκρούω • (apokroúo) (past απέκρουσα/απόκρουσα, passive αποκρούομαι)

apokroúo (romanization)
απέκρουσα (past)
απόκρουσα (past)
αποκρούομαι (passive)
αποκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποκρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποκρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποκρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποκρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποκρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
απόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποκρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
απέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
απόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποκρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
απόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποκρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποκρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποκρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αποκρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
απόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αποκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αποκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποκρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποκρούοντας (active participle present)
έχοντας αποκρούσει (active participle past)
αποκρούσει (active infinitive-aorist)
αποκρουστεί (infinitive-aorist passive)
αποκρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓ποκρούω. For sense rebut arguments, semantic loan from French repousser. Morphologically, from απο- (“counter-”) + κρούω (“strike”).

(law) to respond (to arguments, charges, accusations)


Ισλανδός

head

Ισλανδός • (Islandós) m (plural Ισλανδοί, feminine Ισλανδή or Ισλανδέζα)

Islandós (romanization)
Ισλανδοί (plural)
Ισλανδή (feminine)
Ισλανδέζα (feminine)
Ισλανδός (nominative singular)
Ισλανδοί (nominative plural)
Ισλανδού (genitive singular)
Ισλανδών (genitive plural)
Ισλανδό (accusative singular)
Ισλανδούς (accusative plural)
Ισλανδέ (singular vocative)
Ισλανδοί (plural vocative)


κωδικοποιώ

κωδικοποιώ • (kodikopoió)

el-verb

κωδικοποίησα

κωδικοποιώ • (kodikopoió) (past κωδικοποίησα)

kodikopoió (romanization)
κωδικοποίησα (past)


ζαχαροπλάστισσα

head

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστης

ζαχαροπλάστισσα • (zacharoplástissa) f (plural ζαχαροπλάστισσες, masculine ζαχαροπλάστης)

el-noun

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστης

zacharoplástissa (romanization)
ζαχαροπλάστισσες (plural)
ζαχαροπλάστης (masculine)
ζαχαροπλάστισσα (nominative singular)
ζαχαροπλάστισσες (nominative plural)
ζαχαροπλάστισσας (genitive singular)
ζαχαροπλαστισσών (genitive plural)
ζαχαροπλάστισσα (accusative singular)
ζαχαροπλάστισσες (accusative plural)
ζαχαροπλάστισσα (singular vocative)
ζαχαροπλάστισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ζαχαροπλάστισσα

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστισσας

ζαχαροπλαστισσών

ζαχαροπλάστισσα

ζαχαροπλάστισσες

ζαχαροπλάστισσα

ζαχαροπλάστισσες

ζάχαρη

see: ζαχαροπλαστείο n (zacharoplasteío, “confectioners”); and


ζαχαροπλάσταινα

head

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάστης

ζαχαροπλάσταινα • (zacharoplástaina) f (plural ζαχαροπλάσταινες, masculine ζαχαροπλάστης)

el-noun

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάστης

zacharoplástaina (romanization)
ζαχαροπλάσταινες (plural)
ζαχαροπλάστης (masculine)
ζαχαροπλάσταινα (nominative singular)
ζαχαροπλάσταινες (nominative plural)
ζαχαροπλάσταινας (genitive singular)
ζαχαροπλάσταινων (genitive plural)
ζαχαροπλάσταινα (accusative singular)
ζαχαροπλάσταινες (accusative plural)
ζαχαροπλάσταινα (singular vocative)
ζαχαροπλάσταινες (plural vocative)

el-decl-noun

ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάσταινας

ζαχαροπλάσταινων

ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες

ζαχαροπλάσταινα

ζαχαροπλάσταινες


απολογούμαι

head

απολογούμαι • (apologoúmai)

el-verb

απολογούμαι • (apologoúmai) deponent (past απολογήθηκα)

apologoúmai (romanization)
απολογήθηκα (past)
απολογούμαι - απολογιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απολογηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απολογείσαι - απολογιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απολογηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απολογείται - απολογιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απολογηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απολογούμαστε - απολογιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απολογηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απολογείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
{απολογείσθε} - απολογιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
απολογηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απολογούνται - απολογιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
απολογηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απολογηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
[απολογούμουν] - απολογιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[απολογούμουν] - απολογιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[απολογούμουναν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
[απολογούμουνανα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απολογήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[απολογούσουν] - απολογιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[απολογούσουν] - απολογιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[απολογούσουναν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
[απολογούσουνανα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απολογήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απολογούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολογείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
[{απελογείτο}] - απολογιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
[{απελογείτο}] - απολογιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απολογήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απολογούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
(‑ούμαστε) - απολογιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απολογηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απολογηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απολογούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολογούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
[{απελογούντο}] - απολογιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
[{απελογούντο}] - απολογιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολογιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολογιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απολογήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολογηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απολογηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απολογούμαι - απολογιέμαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα απολογηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
απολογήσου (imperative passive perfective second-person singular)
απολογείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
{απολογείσθε} - απολογιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απολογηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απολογούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
απολογηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧λο‧γού‧μαι

Learnedly, from Ancient Greek ἀπολογοῦμαι (apologoûmai), contracted form of ἀπολογέομαι (apologéomai, “to speak in one’s defense”).
* Sense for απολογούμαι in Cypriot idiom: usage borrowed from English apologize.
* Also see λέγω (“to say”)

δικαιολογούμαι

active: δικαιολογώ


ζαχαροδιαβήτης

head

ζαχαροδιαβήτες

ζαχαροδιαβήτης • (zacharodiavítis) m (plural ζαχαροδιαβήτες)

el-noun

ζαχαροδιαβήτες

zacharodiavítis (romanization)
ζαχαροδιαβήτες (plural)
ζαχαροδιαβήτης (nominative singular)
ζαχαροδιαβήτες (nominative plural)
ζαχαροδιαβήτη (genitive singular)
ζαχαροδιαβητών (genitive plural)
ζαχαροδιαβήτη (accusative singular)
ζαχαροδιαβήτες (accusative plural)
ζαχαροδιαβήτη (singular vocative)
ζαχαροδιαβήτες (plural vocative)

el-decl-noun

ζαχαροδιαβήτης

ζαχαροδιαβήτες

ζαχαροδιαβήτη

ζαχαροδιαβητών

ζαχαροδιαβήτη

ζαχαροδιαβήτες

ζαχαροδιαβήτη

ζαχαροδιαβήτες


Αριστοκλής

head

Αριστοκλής • (Aristoklís) m

Aristoklís (romanization)
Αριστοκλής (nominative singular)
Αριστοκλή (genitive singular)
Αριστοκλή (accusative singular)
Αριστοκλή (singular vocative)

From the Ancient Greek Ἀριστοκλῆς (Aristoklês, “Aristocles”).


ονειρολόγος

head

ονειρολόγος • (oneirológos) m (plural ονειρολόγοι)

oneirológos (romanization)
ονειρολόγοι (plural)
ονειρολόγος (nominative singular)
ονειρολόγοι (nominative plural)
ονειρολόγου (genitive singular)
ονειρολόγων (genitive plural)
ονειρολόγο (accusative singular)
ονειρολόγους (accusative plural)
ονειρολόγε (singular vocative)
ονειρολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ονειρολόγους


απονομή

head

απονομή • (aponomí) f (plural απονομές)

el-noun

απονομή • (aponomí) f (plural απονομές)

aponomí (romanization)
απονομές (plural)
απονομή (nominative singular)
απονομές (nominative plural)
απονομής (genitive singular)
απονομών (genitive plural)
απονομή (accusative singular)
απονομές (accusative plural)
απονομή (singular vocative)
απονομές (plural vocative)


απομονώνω

head

απομονώνω • (apomonóno)

el-verb

απομονώνομαι

απομονώνω • (apomonóno) (past απομόνωσα, passive απομονώνομαι)

apomonóno (romanization)
απομόνωσα (past)
απομονώνομαι (passive)
απομονώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
απομονώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
απομονώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
απομονωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
απομονώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
απομονώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
απομονώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
απομονωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
απομονώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
απομονώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
απομονώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
απομονωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
απομονώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
απομονώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
απομονωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
απομονωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
απομονώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
απομονώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
απομονώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απομονωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
απομονωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
απομονώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
απομονώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
απομονώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
απομονώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
απομονώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
απομονωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απομονωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απομόνωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απομόνωσα (active first-person indicative past perfective singular)
απομονωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απομονωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
απομονώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απομόνωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απομόνωσες (active indicative past perfective second-person singular)
απομονωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απομονωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
απομονώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απομόνωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απομόνωσε (active indicative past perfective singular third-person)
απομονωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απομονωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
απομονώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
απομονώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
απομονώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
απομονωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
απομονωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
απομονώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
απομονώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
απομονωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
απομονωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απομόνωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απομονώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απομονώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απομόνωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απομονώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
απομονώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
απομονώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
απομονωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
απομονώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απομονωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
απομονωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα απομονώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα απομονώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα απομονώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα απομονωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απομόνωνε (active imperative imperfective second-person singular)
απομόνωσε (active imperative perfective second-person singular)
απομονώσου (imperative passive perfective second-person singular)
απομονώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
απομονώστε (active imperative perfective plural second-person)
απομονώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
απομονωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
απομονώνοντας (active participle present)
έχοντας απομονώσει (active participle past)
απομονωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
απομονώσει (active infinitive-aorist)
απομονωθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧μο‧νώ‧νω


απόρριψη

head

απόρριψη • (apórripsi) f (plural απορρίψεις)

apórripsi (romanization)
απορρίψεις (plural)
απόρριψη (nominative singular)
απορρίψεις (nominative plural)
απόρριψης (genitive singular)
απορρίψεων (genitive plural)
απόρριψη (accusative singular)
απορρίψεις (accusative plural)
απόρριψη (singular vocative)
απορρίψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: απορρίψεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απορρίψεως •


πραγματικός αριθμός

head

πραγματικός αριθμός

πραγματικοί αριθμοί

πραγματικός αριθμός • (pragmatikós arithmós) m (plural πραγματικοί αριθμοί)

el-noun

πραγματικοί αριθμοί

πραγματικός αριθμός

pragmatikós arithmós (romanization)
πραγματικοί αριθμοί (plural)


αποσβήνω

head

αποσβήνω • (aposvíno)

el-verb

αποσβήνω • (aposvíno) (past απόσβησα, passive —)

απο- (apo-) + σβήνω (svíno, “to extinguish”)

prefix

Coordinate term: αποσβεννύω (aposvennýo, “pay off”)

(finance) to amortise (UK), amortize (US), depreciate, write-off


ονλαιν

καζίνο ονλαιν (online casino)


απόσταξη

head

απόσταξη • (apóstaxi) f (plural αποστάξεις)

apóstaxi (romanization)
αποστάξεις (plural)
απόσταξη (nominative singular)
αποστάξεις (nominative plural)
απόσταξης (genitive singular)
αποστάξεων (genitive plural)
απόσταξη (accusative singular)
αποστάξεις (accusative plural)
απόσταξη (singular vocative)
αποστάξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποστάξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποστάξεως •


αποστάζω

head

αποστάζω • (apostázo)

el-verb

αποστάζω • (apostázo) (past απόσταξα/απέσταξα, passive αποστάζομαι)

apostázo (romanization)
απόσταξα (past)
απέσταξα (past)
αποστάζομαι (passive)
αποστάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποσταχθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποσταχθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποσταχθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποσταζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποσταχθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποσταζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποσταχθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποσταχθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποσταχθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέσταζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απόσταζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέσταξα (active first-person indicative past perfective singular)
απόσταξα (active first-person indicative past perfective singular)
αποσταζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποσταζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστάχθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέσταζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απόσταζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέσταξες (active indicative past perfective second-person singular)
απόσταξες (active indicative past perfective second-person singular)
αποσταζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποσταζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστάχθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέσταζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απόσταζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέσταξε (active indicative past perfective singular third-person)
απόσταξε (active indicative past perfective singular third-person)
αποσταζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποσταζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστάχθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποσταζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποσταχθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποσταζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποσταχθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέσταζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απόσταζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέσταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
απόσταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποσταζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποστάχθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποσταχθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποσταχθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστάξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποσταχθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόσταζε (active imperative imperfective second-person singular)
απόσταξε (active imperative perfective second-person singular)
αποστάξου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστάξτε (active imperative perfective plural second-person)
αποστάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποσταχθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστάζοντας (active participle present)
έχοντας αποστάξει (active participle past)
αποσταγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{απεσταγμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αποστάξει (active infinitive-aorist)
αποσταχθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἀποστάζω (“fall drop by drop”). Semantic loan from French distiller. Morphologically, from απο- (“from”) + στάζω (“drip”).

inh

(chemistry) to distil (UK), distill (US)


στειρώνω

head

στειρώνω • (steiróno)

el-verb

στειρώνω • (steiróno) (past στείρωσα, passive στειρώνομαι)

steiróno (romanization)
στείρωσα (past)
στειρώνομαι (passive)
στειρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
στειρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στειρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
στειρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
στειρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στειρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στειρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
στειρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
στειρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
στειρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στειρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
στειρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
στειρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στειρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στειρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
στειρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
στειρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στειρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στειρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στειρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
στειρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
στειρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στειρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στειρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στειρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στειρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
στειρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στειρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
στείρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στείρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
στειρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στειρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
στειρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
στείρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στείρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
στειρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στειρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
στειρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
στείρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στείρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
στειρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στειρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
στειρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
στειρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στειρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στειρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
στειρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
στειρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στειρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στειρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
στειρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
στείρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στειρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στειρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στείρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στειρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στειρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
στειρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
στειρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
στειρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στειρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
στειρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα στειρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στειρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα στειρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα στειρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
στείρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
στείρωσε (active imperative perfective second-person singular)
στειρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
στειρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
στειρώστε (active imperative perfective plural second-person)
στειρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
στειρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
στειρώνοντας (active participle present)
έχοντας στειρώσει (active participle past)
στειρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
στειρώσει (active infinitive-aorist)
στειρωθεί (infinitive-aorist passive)

From Koine Greek στειρόω (steiróō), from Ancient Greek στεῖρος (steîros, “barren, infertile, sterile”).

der

Έφεραν την σκύλα στον κτηνίατρο για να στειρωθεί.

They brought the dog to the vet so that she would be neutered.

Éferan tin skýla ston ktiníatro gia na steirotheí.

(medicine, chiefly of animals) to neuter, to sterilise (UK), sterilize (US), to spay (make unable to reproduce)


μίνι φούστα

head

μίνι φούστες

μίνι φούστα • (míni foústa) f (plural μίνι φούστες)

el-noun

μίνι φούστες

míni foústa (romanization)
μίνι φούστες (plural)


αποστειρώνω

head

αποστειρώνω • (aposteiróno)

el-verb

αποστειρώνομαι

αποστειρώνω • (aposteiróno) (past αποστείρωσα, passive αποστειρώνομαι)

aposteiróno (romanization)
αποστείρωσα (past)
αποστειρώνομαι (passive)
αποστειρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποστειρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποστειρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποστειρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποστειρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποστειρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποστειρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποστειρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποστειρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποστειρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποστειρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποστειρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποστειρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποστειρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποστειρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποστειρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποστειρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποστειρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποστειρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποστειρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποστειρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστειρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποστείρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποστείρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποστειρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποστειρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποστείρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποστείρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποστειρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποστειρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποστείρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποστείρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποστειρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποστειρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποστειρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποστειρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποστειρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποστειρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποστειρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποστειρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποστειρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποστειρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποστείρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστειρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποστείρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποστειρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποστειρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποστειρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποστειρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποστειρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποστειρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποστειρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποστειρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποστείρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
αποστείρωσε (active imperative perfective second-person singular)
αποστειρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποστειρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποστειρώστε (active imperative perfective plural second-person)
αποστειρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποστειρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποστειρώνοντας (active participle present)
έχοντας αποστειρώσει (active participle past)
αποστειρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποστειρώσει (active infinitive-aorist)
αποστειρωθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧στει‧ρώ‧νω

From Hellenistic Koine Greek ἀποστειρῶ (aposteirô), contracted form of ἀποστειρόω (aposteiróō) + -ώνω (-óno, suffix for verbs). By surface analysis, απο- (apo-) + στειρώνω (steiróno, “sterilise”).

surf

(microbiology, medicine) to sterilise (UK), sterilize (US), to pasteurise (UK), pasteurize (US)


αποταμιεύω

head

αποταμιεύω • (apotamiévo)

el-verb

αποταμιεύομαι

αποταμιεύω • (apotamiévo) (past αποταμίευσα, passive αποταμιεύομαι)

apotamiévo (romanization)
αποταμίευσα (past)
αποταμιεύομαι (passive)
αποταμιεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποταμιεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποταμιεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποταμιευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποταμιευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποταμιεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποταμιεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποταμιεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποταμιευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποταμιευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποταμιεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποταμιεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποταμιεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποταμιευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποταμιευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποταμιεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποταμιεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποταμιευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποταμιευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποταμιευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποταμιεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποταμιεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποταμιεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποταμιευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποταμιευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποταμιευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποταμιεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποταμιεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποταμιεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποταμιεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποταμιεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποταμιευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμιευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμιευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμιευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποταμίευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποταμίευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αποταμιευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποταμιευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποταμιεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποταμιεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποταμίευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποταμίευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αποταμιευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποταμιευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποταμιεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποταμιεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποταμίευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποταμίευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αποταμιευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποταμιευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποταμιεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποταμιεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποταμιεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποταμιεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποταμιευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποταμιευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποταμιευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποταμιεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποταμιεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποταμιευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποταμιευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποταμιευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποταμίευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποταμιεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποταμιεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποταμίευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποταμιεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποταμιεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποταμιεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποταμιευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποταμιεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποταμιευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποταμιεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποταμιεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποταμιεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποταμιευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αποταμιευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποταμίευε (active imperative imperfective second-person singular)
αποταμίευσε (active imperative perfective second-person singular)
αποταμιεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποταμιεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποταμιεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αποταμιεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποταμιευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποταμιευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποταμιεύοντας (active participle present)
έχοντας αποταμιεύσει (active participle past)
αποταμιευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποταμιεύσει (active infinitive-aorist)
αποταμιευτεί (infinitive-aorist passive)
αποταμιευθεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧τα‧μι‧εύω


μακιγιέρ

head

μακιγιέρ • (makigiér) m or n (indeclinable, feminine μακιγιέζ)

makigiér (romanization)
μακιγιέζ (feminine)


μακιγιέζ

μακιγιέζ • (makigiéz) f (indeclinable, masculine μακιγιέρ)

makigiéz (romanization)
μακιγιέρ (masculine)


αδιαφοροποίητος

αδιαφοροποίητη

αδιαφοροποίητο

αδιαφοροποίητος • (adiaforopoíitos) m (feminine αδιαφοροποίητη, neuter αδιαφοροποίητο)

el-adj

αδιαφοροποίητη

αδιαφοροποίητο

adiaforopoíitos (romanization)
αδιαφοροποίητη (feminine)
αδιαφοροποίητο (neuter)
αδιαφοροποίητος (masculine nominative singular)
αδιαφοροποίητη (feminine nominative singular)
αδιαφοροποίητο (neuter nominative singular)
αδιαφοροποίητοι (masculine nominative plural)
αδιαφοροποίητες (feminine nominative plural)
αδιαφοροποίητα (neuter nominative plural)
αδιαφοροποίητου (genitive masculine singular)
αδιαφοροποίητης (feminine genitive singular)
αδιαφοροποίητου (genitive neuter singular)
αδιαφοροποίητων (genitive masculine plural)
αδιαφοροποίητων (feminine genitive plural)
αδιαφοροποίητων (genitive neuter plural)
αδιαφοροποίητο (accusative masculine singular)
αδιαφοροποίητη (accusative feminine singular)
αδιαφοροποίητο (accusative neuter singular)
αδιαφοροποίητους (accusative masculine plural)
αδιαφοροποίητες (accusative feminine plural)
αδιαφοροποίητα (accusative neuter plural)
αδιαφοροποίητε (masculine singular vocative)
αδιαφοροποίητη (feminine singular vocative)
αδιαφοροποίητο (neuter singular vocative)
αδιαφοροποίητοι (masculine plural vocative)
αδιαφοροποίητες (feminine plural vocative)
αδιαφοροποίητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-a

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-positive

Declension of αδιαφοροποίητος

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-ος-η-ο

αδιαφοροποίητ

el-decl-adj-table

αδιαφοροποίητος •

αδιαφοροποίητη •

αδιαφοροποίητο •

αδιαφοροποίητοι •

αδιαφοροποίητες •

αδιαφοροποίητα •

αδιαφοροποίητου •

αδιαφοροποίητης •

αδιαφοροποίητου •

αδιαφοροποίητων •

αδιαφοροποίητων •

αδιαφοροποίητων •

αδιαφοροποίητο •

αδιαφοροποίητη •

αδιαφοροποίητο •

αδιαφοροποίητους •

αδιαφοροποίητες •

αδιαφοροποίητα •

αδιαφοροποίητε •

αδιαφοροποίητη •

αδιαφοροποίητο •

αδιαφοροποίητοι •

αδιαφοροποίητες •

αδιαφοροποίητα •

α‧δια‧φο‧ρο‧ποί‧η‧τος α‧δι‧α‧φο‧ρο‧ποί‧η‧τος

From α- privative (a- privative) + stem διαφοροποιη- diaforopoii- of διαφοροποιώ (diaforopoió, “differentiate”) + -τος (-tos, suffix for verbal adjectives).

af

διαφοροποιητοσ

xlit

διαφοροποιη-


φον ντε τεν

head

φον ντε τεν • (fon nte ten) n (indeclinable)


νηρηίδα

νηρηίδα • (niriída) f (plural νηρηίδες)

el-noun

νηρηίδα • (niriída) f (plural νηρηίδες)

niriída (romanization)
νηρηίδες (plural)
νηρηίδα (nominative singular)
νηρηίδες (nominative plural)
νηρηίδας (genitive singular)
νηρηίδων (genitive plural)
νηρηίδα (accusative singular)
νηρηίδες (accusative plural)
νηρηίδα (singular vocative)
νηρηίδες (plural vocative)


διάναξη

diánaxi (romanization)
διάναξη (nominative singular)
διάναξης (genitive singular)
διάναξη (accusative singular)
διάναξη (singular vocative)

(nautical) caulking, caulk (material used when caulking)


ναϊάδα

head

ναϊάδα • (naïáda) f (plural ναϊάδες)

el-noun

ναϊάδα • (naïáda) f (plural ναϊάδες)

naïáda (romanization)
ναϊάδες (plural)
ναϊάδα (nominative singular)
ναϊάδες (nominative plural)
ναϊάδας (genitive singular)
ναϊάδων (genitive plural)
ναϊάδα (accusative singular)
ναϊάδες (accusative plural)
ναϊάδα (singular vocative)
ναϊάδες (plural vocative)