απερίτμητος

απερίτμητος • (aperítmitos) m (feminine απερίτμητη, neuter απερίτμητο)

aperítmitos (romanization)
απερίτμητη (feminine)
απερίτμητο (neuter)
απερίτμητος (masculine nominative singular)
απερίτμητη (feminine nominative singular)
απερίτμητο (neuter nominative singular)
απερίτμητοι (masculine nominative plural)
απερίτμητες (feminine nominative plural)
απερίτμητα (neuter nominative plural)
απερίτμητου (genitive masculine singular)
απερίτμητης (feminine genitive singular)
απερίτμητου (genitive neuter singular)
απερίτμητων (genitive masculine plural)
απερίτμητων (feminine genitive plural)
απερίτμητων (genitive neuter plural)
απερίτμητο (accusative masculine singular)
απερίτμητη (accusative feminine singular)
απερίτμητο (accusative neuter singular)
απερίτμητους (accusative masculine plural)
απερίτμητες (accusative feminine plural)
απερίτμητα (accusative neuter plural)
απερίτμητε (masculine singular vocative)
απερίτμητη (feminine singular vocative)
απερίτμητο (neuter singular vocative)
απερίτμητοι (masculine plural vocative)
απερίτμητες (feminine plural vocative)
απερίτμητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απερίτμητος •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητοι •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

απερίτμητου •

απερίτμητης •

απερίτμητου •

απερίτμητων •

απερίτμητων •

απερίτμητων •

απερίτμητο •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητους •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

απερίτμητε •

απερίτμητη •

απερίτμητο •

απερίτμητοι •

απερίτμητες •

απερίτμητα •

From Koine Greek ἀπερίτμητος (aperítmētos).


απέταλος

head

απέταλος • (apétalos) m (feminine απέταλη, neuter απέταλο)

apétalos (romanization)
απέταλη (feminine)
απέταλο (neuter)
απέταλος (masculine nominative singular)
απέταλη (feminine nominative singular)
απέταλο (neuter nominative singular)
απέταλοι (masculine nominative plural)
απέταλες (feminine nominative plural)
απέταλα (neuter nominative plural)
απέταλου (genitive masculine singular)
απέταλης (feminine genitive singular)
απέταλου (genitive neuter singular)
απέταλων (genitive masculine plural)
απέταλων (feminine genitive plural)
απέταλων (genitive neuter plural)
απέταλο (accusative masculine singular)
απέταλη (accusative feminine singular)
απέταλο (accusative neuter singular)
απέταλους (accusative masculine plural)
απέταλες (accusative feminine plural)
απέταλα (accusative neuter plural)
απέταλε (masculine singular vocative)
απέταλη (feminine singular vocative)
απέταλο (neuter singular vocative)
απέταλοι (masculine plural vocative)
απέταλες (feminine plural vocative)
απέταλα (neuter plural vocative)

Either Learned borrowing from Katharevousa ἀπέταλος (apétalos), attested since 1873, from Koine Greek ἀπέτηλος (apétēlos) with change to πεταλ- from Ancient Greek πέταλον (pétalon)
Or learned borrowing from French apétale < a- + pétale from Ancient Greek πέταλον (pétalon), Morphologically, α- (a-, alpha privative) + Ancient Greek πέταλ(ον) (pétal(on)) + suffix for adjectives -ος (-os).
Or, related to the unattested Ancient Greek ᾱ̓πέτᾰλος (āpétalos).
For the taxonomic term απέταλα (apétala) see the New Latin apetala (example, Nestegis apetala.

lbor

(rare definition, equestrianism) unshoed, unshod


απεψία

apepsía (romanization)
απεψία (nominative singular)
απεψίας (genitive singular)
απεψία (accusative singular)
απεψία (singular vocative)


άπικρος

head

άπικρος • (ápikros) m (feminine άπικρη, neuter άπικρο)

ápikros (romanization)
άπικρη (feminine)
άπικρο (neuter)
άπικρος (masculine nominative singular)
άπικρη (feminine nominative singular)
άπικρο (neuter nominative singular)
άπικροι (masculine nominative plural)
άπικρες (feminine nominative plural)
άπικρα (neuter nominative plural)
άπικρου (genitive masculine singular)
άπικρης (feminine genitive singular)
άπικρου (genitive neuter singular)
άπικρων (genitive masculine plural)
άπικρων (feminine genitive plural)
άπικρων (genitive neuter plural)
άπικρο (accusative masculine singular)
άπικρη (accusative feminine singular)
άπικρο (accusative neuter singular)
άπικρους (accusative masculine plural)
άπικρες (accusative feminine plural)
άπικρα (accusative neuter plural)
άπικρε (masculine singular vocative)
άπικρη (feminine singular vocative)
άπικρο (neuter singular vocative)
άπικροι (masculine plural vocative)
άπικρες (feminine plural vocative)
άπικρα (neuter plural vocative)

Αυτά τα υλικά ενισχύουν την όξινη αλλά απικρή γεύση.

These ingredients enhance the acidic yet bitterless taste.

Aftá ta yliká enischýoun tin óxini allá apikrí géfsi.


άπλοια

áploia (romanization)
άπλοια (nominative singular)
άπλοιας (genitive singular)
άπλοια (accusative singular)
άπλοια (singular vocative)

(nautical) confinement in port due to bad weather or detention


γουδί

goudí (romanization)
γουδιά (plural)
γουδί (nominative singular)
γουδιά (nominative plural)
γουδιού (genitive singular)
γουδιών (genitive plural)
γουδί (accusative singular)
γουδιά (accusative plural)
γουδί (singular vocative)
γουδιά (plural vocative)

From Byzantine Greek γδί(ν) (gdí(n)), from Koine Greek ἰγδίον (igdíon), diminutive of Ancient Greek ἴγδις (ígdis), of Pre-Greek origin (evidenced by cluster "-γδ-" per Beekes). Ultimate origin may be from Hurrian 𒀉𒆠 (/idki, itki/, “mortar”), from the root 𒀉 (/id-/, “to beat”). Doublet of ιγδίο (igdío).

γουδί του φαρμακείου

mortar (vessel used to grind ingredients, especially spices or pharmaceutical preparations)

to goudí, to goudochéri kai ton kópano sto chéri

to repeat something with an illogical fixation for it; the mortar and pestle, and the pestle in hand

το γουδί, το γουδοχέρι και τον κόπανο στο χέρι


πλατίνα

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

el-noun

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

platína (romanization)
πλατίνες (plural)
πλατίνα (nominative singular)
πλατίνας (genitive singular)
πλατίνα (accusative singular)
πλατίνα (singular vocative)

Borrowed from Italian platina or from French platine Ultimately from Spanish platina (“platinum”).

Η πλατίνα είναι ένα πολύτιμο μέταλλο.


πλατίνα

head

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

el-noun

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

platína (romanization)
πλατίνες (plural)
πλατίνα (nominative singular)
πλατίνες (nominative plural)
πλατίνας (genitive singular)
πλατινών (genitive plural)
πλατίνα (accusative singular)
πλατίνες (accusative plural)
πλατίνα (singular vocative)
πλατίνες (plural vocative)

Semantic loan from French vis platinées (plural).

Οι πλατίνες έχουν φθαρεί.

(engineering) contact breaker (electrical switch in internal combustion engines)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(metallurgy) zinc in the form of thin sheets (synecdoche)

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)

λαδόστοκος λαδόστοκος#Greek

(architecture) zinc oxide used in the preparation of house painter's putty (see λαδόστοκος (ladóstokos, “linseed oil putty”))


ογκομέτρηση

head

ογκομετρήσεις

ογκομέτρηση • (ogkométrisi) f (plural ογκομετρήσεις)

el-noun

ογκομετρήσεις

ogkométrisi (romanization)
ογκομετρήσεις (plural)
ογκομέτρηση (nominative singular)
ογκομετρήσεις (nominative plural)
ογκομέτρησης (genitive singular)
ογκομετρήσεων (genitive plural)
ογκομέτρηση (accusative singular)
ογκομετρήσεις (accusative plural)
ογκομέτρηση (singular vocative)
ογκομετρήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ογκομετρήσεως

el-decl-noun

ογκομετρήσεις

ογκομέτρησης

ογκομετρήσεων

ογκομετρήσεις

ογκομετρήσεις

Older or formal genitive singular: ογκομετρήσεως •

ο‧γκο‧μέ‧τρη‧ση

From όγκος (ógkos, “volume”) + μέτρηση (métrisi, “measurement”), from μετράω (metráo, “I measure”), a form of ογκομετρία (ogkometría, “measuring bulk; titration”), calque of French volumétrie. See the ancient ὄγκος (ónkos) and μέτρον (métron) for further etymology.

af

ογκομέτρηση εξουδετέρωσης

οξειδοαναγωγική ογκομέτρηση

συμπλοκομετρική ογκομέτρηση


νέφτι

néfti (romanization)
νέφτια (plural)
νέφτι (nominative singular)
νέφτια (nominative plural)
νεφτιού (genitive singular)
νεφτιών (genitive plural)
νέφτι (accusative singular)
νέφτια (accusative plural)
νέφτι (singular vocative)
νέφτια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish نفت (neft, “spirit of turpentine”). Doublet of νάφθα (náftha).

βάζω νέφτι σε κάποιον

to make someone run fast; to put turpentine in someone

(chemistry) turpentine, volatile essential oil from distillation of terebinth or pine tree resin, used as a solvent and paint thinner.

(chemistry) mineral turpentine, white spirit, volatile transparent liquid derived from paraffin, used as a solvent and paint thinner, with similar applications but very different chemical consistency from resin-derived wood turpentine.


κουρασάνι

head

κουρασάνι • (kourasáni) n (plural κουρασάνια)

kourasáni (romanization)
κουρασάνια (plural)
κουρασάνι (nominative singular)
κουρασάνια (nominative plural)
κουρασανιού (genitive singular)
κουρασανιών (genitive plural)
κουρασάνι (accusative singular)
κουρασάνια (accusative plural)
κουρασάνι (singular vocative)
κουρασάνια (plural vocative)

κου‧ρα‧σά‧νι

From Ottoman Turkish خراسانی (xorâsâni, “of Khorasani style”), from Persian خراسان (xorâsân, “Khorasan (toponym)”). Doublet of Χορασάν (Chorasán).

der

(architecture) high quality lime mortar which also includes brick dust and natural pozzolana


προχοΐδα

head

προχοΐδα • (prochoḯda) f (plural προχοΐδες)

prochoḯda (romanization)
προχοΐδες (plural)
προχοΐδα (nominative singular)
προχοΐδες (nominative plural)
προχοΐδας (genitive singular)
προχοΐδων (genitive plural)
προχοΐδα (accusative singular)
προχοΐδες (accusative plural)
προχοΐδα (singular vocative)
προχοΐδες (plural vocative)

Katharevousa learned borrowing from Koine Greek προχοΐς (prokhoḯs, “chamber pot”), diminutive of Ancient Greek πρόχους (prókhous, “ewer, wine jug”) by semantic influence of the latter; itself from προ- (pro-) + χοῦς (khoûs, “measure of liquid capacity”), ultimately from Proto-Indo-European *ǵʰew-.

af

(chemistry) burette, glass laboratory instrument used for titration


σανδαράχη

head

σανδαράχη • (sandaráchi) f (plural σανδαράχες)

sandaráchi (romanization)
σανδαράχες (plural)
σανδαράχη (nominative singular)
σανδαράχες (nominative plural)
σανδαράχης (genitive singular)
σανδαράχων (genitive plural)
σανδαράχη (accusative singular)
σανδαράχες (accusative plural)
σανδαράχη (singular vocative)
σανδαράχες (plural vocative)

σαν‧δα‧ρά‧χη

Learned borrowing from Ancient Greek σανδαράχη (sandarákhē), variant of σανδαράκη (sandarákē), traditionally considered an oriental loanword from an unknown source.

unk

unknown

ερυθρά ερυθρά

(mineralogy) realgar, sandarac, red sulfide of arsenic (as ερυθρά σανδαράχη "red sandarac")

κίτρινη κίτρινη

(mineralogy) orpiment, yellow sulfide of arsenic (as κίτρινη σανδαράχη "yellow sandarac")


κούμαρο

koúmaro (romanization)
κούμαρα (plural)
κούμαρο (nominative singular)
κούμαρα (nominative plural)
κούμαρου (genitive singular)
κούμαρων (genitive plural)
κούμαρο (accusative singular)
κούμαρα (accusative plural)
κούμαρο (singular vocative)
κούμαρα (plural vocative)

desc

→ Bulgarian: кумарка f (kumarka, “strawberry tree”)

From Byzantine Greek κούμαρον (koúmaron, “strawberry tree fruit”), from Koine Greek κόμαρον (kómaron, “strawberry tree fruit”) via [o>u], from Ancient Greek κόμαρος (kómaros, “strawberry tree”) (whence also Sicilian cacumbaru) transformed to neutral gender under the semantic influence of other fruit names. See κόμαρος (kómaros) for further etymology, perhaps ultimately Pre-Greek.

αγριοκούμαρο

fruit of the Greek strawberry tree (Arbutus andrachne)

κουμαρόρακη

alcoholic spirit from the distillation of strawberry tree fruit

κουμαρόκρεμα

strawberry tree fruit liqueur, crème d'arbouse; strawberry tree fruit cream

κούμαρο ο κόσμος δυνατό θα πίνει απ’ τα παγούρια
koúmaro o kósmos dynató tha pínei ap’ ta pagoúria

the people will be drinking strong strawberry tree spirit from the flasks

(dialectal, Crete)

an alcoholic spirit made from the distillation of strawberry tree fruit


κουμάρι

head

κουμάρι • (koumári) n (plural κουμάρια)

el-noun

κουμάρι • (koumári) n (plural κουμάρια)

koumári (romanization)
κουμάρια (plural)

From Ottoman Turkish قمار (qumar, “gambling”) (compare Turkish kumar), from Arabic قِمَار (qimār, “gambling”).

bor

(informal, slang) gambling, any instance of a game of chance involving a wager


τεπές

tepés (romanization)
τεπέδες (plural)
τεπές (nominative singular)
τεπέδες (nominative plural)
τεπέ (genitive singular)
τεπέδων (genitive plural)
τεπέ (accusative singular)
τεπέδες (accusative plural)
τεπέ (singular vocative)
τεπέδες (plural vocative)

From Ottoman Turkish تپه (tepe, “hill, crown of the head”). See Turkish tepe for further cognates.

crown of a hat; the hemispherical part of a cap which covers the head


ρετάλι

retáli (romanization)
ρετάλια (plural)
ρετάλι (nominative singular)
ρετάλια (nominative plural)
ρεταλιού (genitive singular)
ρεταλιών (genitive plural)
ρετάλι (accusative singular)
ρετάλια (accusative plural)
ρετάλι (singular vocative)
ρετάλια (plural vocative)

From Italian ritaglio (“remnant fabric”) or the dialectal form thereof retaglio.

remnant, the remaining fabric at the end of the bolt


καλάι

kalái (romanization)
καλάι (nominative singular)
καλαγιού / καλαϊού (genitive informal singular)
καλάι (accusative singular)
καλάι (singular vocative)
Genitive is rare. Metalls
usually in the singular.

Borrowed from Ottoman Turkish قالای (kalay, “tin”) (Turkish kalay), from Arabic قَلَعِيّ (qalaʕiyy, “tin”).

solder, alloy of tin and (traditionally) lead used to mend, coat, or join –typically small– metal objects.


νισαντήρι

head

νισαντήρι • (nisantíri) n

el-noun

νισαντήρι • (nisantíri) n

nisantíri (romanization)
νισαντήρι (nominative singular)
νισαντήρια (nominative plural)
νισαντηριού (genitive singular)
νισαντηριών (genitive plural)
νισαντήρι (accusative singular)
νισαντήρια (accusative plural)
νισαντήρι (singular vocative)
νισαντήρια (plural vocative)

el-decl-noun

The plural forms are attested, but very rare.

νι‧σα‧ντή‧ρι

From Ottoman Turkish نشادر (nışadır, “sal ammoniac”), from Persian نشادر (nošâdor, “sal ammoniac”), a later form of Persian نوشادر (nôšâdor, literally “immortal fire”).

der

(inorganic chemistry) ammonium chloride, sal ammoniac, an inorganic salt used as a flux for cleaning metal surfaces by reacting with the oxides on their surface


δεκα-

δεκα- (deka-) + λίτρο (lítro, “litre”) → δεκάλιτρο (dekálitro, “decalitre, 10 litres”)


απόβαση

head

απόβαση • (apóvasi) f (plural αποβάσεις)

apóvasi (romanization)
αποβάσεις (plural)
απόβαση (nominative singular)
αποβάσεις (nominative plural)
απόβασης (genitive singular)
αποβάσεων (genitive plural)
απόβαση (accusative singular)
αποβάσεις (accusative plural)
απόβαση (singular vocative)
αποβάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποβάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποβάσεως •


απογεμίζω

head

απογεμίζω • (apogemízo)

el-verb

απογεμίζω • (apogemízo) (past απογέμισα)

apogemízo (romanization)
απογέμισα (past)


απόβροχο

apóvrocho (romanization)
απόβροχο (nominative singular)
απόβροχου (genitive singular)
απόβροχο (accusative singular)
απόβροχο (singular vocative)


απογραφέας

head

απογραφέας • (apograféas) m (plural απογραφείς)

apograféas (romanization)
απογραφείς (plural)
απογραφέας (nominative singular)
απογραφείς (nominative plural)
απογραφέα (genitive singular)
απογραφέων (genitive plural)
απογραφέα (accusative singular)
απογραφείς (accusative plural)
απογραφέα (singular vocative)
απογραφείς (plural vocative)


απόδειπνο

απόδειπνο • (apódeipno) n (plural απόδειπνα)

apódeipno (romanization)
απόδειπνα (plural)
απόδειπνο (nominative singular)
απόδειπνα (nominative plural)
αποδείπνου (genitive singular)
απόδειπνου (genitive singular)
αποδείπνων (genitive plural)
απόδειπνο (accusative singular)
απόδειπνα (accusative plural)
απόδειπνο (singular vocative)
απόδειπνα (plural vocative)

el-decl-noun

there are less common gentive forms απόδειπνου • & απόδειπνων •

(Christianity) compline, evening service or prayer


αποδέσμευση

head

αποδεσμεύσεις

αποδέσμευση • (apodésmefsi) f (plural αποδεσμεύσεις)

el-noun

αποδεσμεύσεις

apodésmefsi (romanization)
αποδεσμεύσεις (plural)
αποδέσμευση (nominative singular)
αποδεσμεύσεις (nominative plural)
αποδέσμευσης (genitive singular)
αποδεσμεύσεων (genitive plural)
αποδέσμευση (accusative singular)
αποδεσμεύσεις (accusative plural)
αποδέσμευση (singular vocative)
αποδεσμεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδεσμεύσεως

el-decl-noun

αποδεσμεύσεις

αποδέσμευσης

αποδεσμεύσεων

αποδεσμεύσεις

αποδεσμεύσεις

Older or formal genitive singular: αποδεσμεύσεως •


αποδημία

head

αποδημία • (apodimía) f (plural αποδημίες)

apodimía (romanization)
αποδημίες (plural)
αποδημία (nominative singular)
αποδημίες (nominative plural)
αποδημίας (genitive singular)
αποδημιών (genitive plural)
αποδημία (accusative singular)
αποδημίες (accusative plural)
αποδημία (singular vocative)
αποδημίες (plural vocative)


ψευδοκράτος

ψευδοκράτος • (psevdokrátos) n (plural ψευδοκράτη)

psevdokrátos (romanization)
ψευδοκράτη (plural)
ψευδοκράτος (nominative singular)
ψευδοκράτη (nominative plural)
ψευδοκράτους (genitive singular)
ψευδοκρατών (genitive plural)
ψευδοκράτος (accusative singular)
ψευδοκράτη (accusative plural)
ψευδοκράτος (singular vocative)
ψευδοκράτη (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδοκράτους

ψευ‧δο‧κρά‧τος

ψευδο- (psevdo-) + κράτος (krátos, “state”)


Βοημός

head

Βοημός • (Voïmós) m (plural Βοημοί, feminine Βοημή or Βοημίδα)

Voïmós (romanization)
Βοημοί (plural)
Βοημή (feminine)
Βοημίδα (feminine)
Βοημός (nominative singular)
Βοημοί (nominative plural)
Βοημού (genitive singular)
Βοημών (genitive plural)
Βοημό (accusative singular)
Βοημούς (accusative plural)
Βοημέ (singular vocative)
Βοημοί (plural vocative)

Bohemian (a person, usually male, from Bohemia or of Bohemian ethnicity).


Βοημή

Βοημή • (Voïmí) f (plural Βοημές, masculine Βοημός)

Voïmí (romanization)
Βοημές (plural)
Βοημός (masculine)
Βοημή (nominative singular)
Βοημές (nominative plural)
Βοημής (genitive singular)
Βοημών (genitive plural)
Βοημή (accusative singular)
Βοημές (accusative plural)
Βοημή (singular vocative)
Βοημές (plural vocative)

Bohemian (a female person from Bohemia or of Bohemian ethnicity).


Βοημίδα

Βοημίδα • (Voïmída) f (plural Βοημίδες, masculine Βοημός)

Voïmída (romanization)
Βοημίδες (plural)
Βοημός (masculine)
Βοημίδα (nominative singular)
Βοημίδες (nominative plural)
Βοημίδας (genitive singular)
Βοημίδων (genitive plural)
Βοημίδα (accusative singular)
Βοημίδες (accusative plural)
Βοημίδα (singular vocative)
Βοημίδες (plural vocative)


Τρανσυλβανός

Τρανσυλβανοί

Τρανσυλβανός • (Transylvanós) m (plural Τρανσυλβανοί, feminine Τρανσυλβανή)

el-noun

Τρανσυλβανοί

Transylvanós (romanization)
Τρανσυλβανοί (plural)
Τρανσυλβανή (feminine)
Τρανσυλβανός (nominative singular)
Τρανσυλβανοί (nominative plural)
Τρανσυλβανού (genitive singular)
Τρανσυλβανών (genitive plural)
Τρανσυλβανό (accusative singular)
Τρανσυλβανούς (accusative plural)
Τρανσυλβανέ (singular vocative)
Τρανσυλβανοί (plural vocative)

el-decl-noun

Τρανσυλβανός

Τρανσυλβανοί

Τρανσυλβανού

Τρανσυλβανών

Τρανσυλβανούς

Τρανσυλβανοί

Transylvanian (a person, usually male, from Transylvania or of Transylvanian ethnicity).


Τρανσυλβανή

head

Τρανσυλβανές

Τρανσυλβανός

Τρανσυλβανή • (Transylvaní) f (plural Τρανσυλβανές, masculine Τρανσυλβανός)

el-noun

Τρανσυλβανές

Τρανσυλβανός

Transylvaní (romanization)
Τρανσυλβανές (plural)
Τρανσυλβανός (masculine)
Τρανσυλβανή (nominative singular)
Τρανσυλβανές (nominative plural)
Τρανσυλβανής (genitive singular)
Τρανσυλβανών (genitive plural)
Τρανσυλβανή (accusative singular)
Τρανσυλβανές (accusative plural)
Τρανσυλβανή (singular vocative)
Τρανσυλβανές (plural vocative)

el-decl-noun

Τρανσυλβανές

Τρανσυλβανής

Τρανσυλβανών

Τρανσυλβανές

Τρανσυλβανές

Transylvanian (a female person from Transylvania or of Transylvanian ethnicity).


Γιουγκοσλάβος

head

Γιουγκοσλάβοι

Γιουγκοσλάβα

Γιουγκοσλάβος • (Giougkoslávos) m (plural Γιουγκοσλάβοι, feminine Γιουγκοσλάβα)

el-noun

Γιουγκοσλάβοι

Γιουγκοσλάβα

Giougkoslávos (romanization)
Γιουγκοσλάβοι (plural)
Γιουγκοσλάβα (feminine)
Γιουγκοσλάβος (nominative singular)
Γιουγκοσλάβοι (nominative plural)
Γιουγκοσλάβου (genitive singular)
Γιουγκοσλάβων (genitive plural)
Γιουγκοσλάβο (accusative singular)
Γιουγκοσλάβους (accusative plural)
Γιουγκοσλάβε (singular vocative)
Γιουγκοσλάβοι (plural vocative)

el-decl-noun

Γιουγκοσλάβος

Γιουγκοσλάβοι

Γιουγκοσλάβου

Γιουγκοσλάβων

Γιουγκοσλάβο

Γιουγκοσλάβους

Γιουγκοσλάβε

Γιουγκοσλάβοι

Yugoslavian (a person, usually male, from Yugoslavia or of Yugoslavian ethnicity).


Γιουγκοσλάβα

head

Γιουγκοσλάβες

Γιουγκοσλάβος

Γιουγκοσλάβα • (Giougkosláva) f (plural Γιουγκοσλάβες, masculine Γιουγκοσλάβος)

el-noun

Γιουγκοσλάβες

Γιουγκοσλάβος

Giougkosláva (romanization)
Γιουγκοσλάβες (plural)
Γιουγκοσλάβος (masculine)
Γιουγκοσλάβα (nominative singular)
Γιουγκοσλάβες (nominative plural)
Γιουγκοσλάβας (genitive singular)
Γιουγκοσλάβων (genitive plural)
Γιουγκοσλάβα (accusative singular)
Γιουγκοσλάβες (accusative plural)
Γιουγκοσλάβα (singular vocative)
Γιουγκοσλάβες (plural vocative)

el-decl-noun

Γιουγκοσλάβα

Γιουγκοσλάβες

Γιουγκοσλάβας

Γιουγκοσλάβων

Γιουγκοσλάβα

Γιουγκοσλάβες

Γιουγκοσλάβα

Γιουγκοσλάβες

Yugoslavian (a female person from Yugoslavia or of Yugoslavian ethnicity).


αποθαλασσώνομαι

head

αποθαλασσώνομαι • (apothalassónomai)

el-verb

αποθαλασσώνομαι • (apothalassónomai) deponent


απόθεμα

head

απόθεμα • (apóthema) f (plural αποθέματα)

apóthema (romanization)
αποθέματα (plural)
απόθεμα (nominative singular)
αποθέματα (nominative plural)
αποθέματος (genitive singular)
αποθεμάτων (genitive plural)
απόθεμα (accusative singular)
αποθέματα (accusative plural)
απόθεμα (singular vocative)
αποθέματα (plural vocative)

(geology) deposit, sediment, silt, loess


αποθεματικό

αποθεματικό • (apothematikó) n (plural αποθεματικά)

apothematikó (romanization)
αποθεματικά (plural)
αποθεματικό (nominative singular)
αποθεματικά (nominative plural)
αποθεματικού (genitive singular)
αποθεματικών (genitive plural)
αποθεματικό (accusative singular)
αποθεματικά (accusative plural)
αποθεματικό (singular vocative)
αποθεματικά (plural vocative)

el-decl-noun

αποθεματικού

αποθεματικών

άδηλο αποθεματικό

(finance, commerce) reserve, stockpile, stock


θερισμός

head

θερισμός • (therismós) m (plural θερισμοί)

therismós (romanization)
θερισμοί (plural)
θερισμός (nominative singular)
θερισμοί (nominative plural)
θερισμού (genitive singular)
θερισμών (genitive plural)
θερισμό (accusative singular)
θερισμούς (accusative plural)
θερισμέ (singular vocative)
θερισμοί (plural vocative)


απόθεση

απόθεση • (apóthesi) f (plural αποθέσεις)

apóthesi (romanization)
αποθέσεις (plural)
απόθεση (nominative singular)
αποθέσεις (nominative plural)
απόθεσης (genitive singular)
αποθέσεων (genitive plural)
απόθεση (accusative singular)
αποθέσεις (accusative plural)
απόθεση (singular vocative)
αποθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποθέσεως •


αποκαθηλώνω

head

αποκαθηλώνω • (apokathilóno)

el-verb

αποκαθηλωμένος

αποκαθηλώνομαι

αποκαθηλώνω • (apokathilóno) (past αποκαθήλωσα, passive αποκαθηλώνομαι, ppp αποκαθηλωμένος)

apokathilóno (romanization)
αποκαθήλωσα (past)
αποκαθηλώνομαι (passive)
αποκαθηλωμένος (participle passive perfect)

(Orthodox Christianity) to take down from the Cross


αποκαθήλωση

head

αποκαθηλώσεις

αποκαθήλωση • (apokathílosi) f (plural αποκαθηλώσεις)

el-noun

αποκαθηλώσεις

apokathílosi (romanization)
αποκαθηλώσεις (plural)
αποκαθήλωση (nominative singular)
αποκαθηλώσεις (nominative plural)
αποκαθήλωσης (genitive singular)
αποκαθηλώσεων (genitive plural)
αποκαθήλωση (accusative singular)
αποκαθηλώσεις (accusative plural)
αποκαθήλωση (singular vocative)
αποκαθηλώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποκαθηλώσεως

el-decl-noun

αποκαθηλώσεις

αποκαθήλωσης

αποκαθηλώσεων

αποκαθηλώσεις

αποκαθηλώσεις

Older or formal genitive singular: αποκαθηλώσεως •

(Orthodox Christianity, often capitalised) decent/deposition/removal from the Cross


Χαρίκλεια

Charíkleia (romanization)
Χαρίκλεια (nominative singular)
Χαρίκλειας (genitive singular)
Χαρίκλεια (accusative singular)
Χαρίκλεια (singular vocative)

Χα‧ρί‧κλει‧α

a female given name, equivalent to English Chariclea


αποκρεύω

head

αποκρεύω • (apokrévo)

el-verb

αποκρεύω • (apokrévo) (past απόκρεψα)


απόκρουση

head

απόκρουση • (apókrousi) f (plural αποκρούσεις)

apókrousi (romanization)
αποκρούσεις (plural)
απόκρουση (nominative singular)
αποκρούσεις (nominative plural)
απόκρουσης (genitive singular)
αποκρούσεων (genitive plural)
απόκρουση (accusative singular)
αποκρούσεις (accusative plural)
απόκρουση (singular vocative)
αποκρούσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποκρούσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποκρούσεως •


αποκρυστάλλωση

head

αποκρυσταλλώσεις

αποκρυστάλλωση • (apokrystállosi) f (plural αποκρυσταλλώσεις)

el-noun

αποκρυσταλλώσεις

apokrystállosi (romanization)
αποκρυσταλλώσεις (plural)
αποκρυστάλλωση (nominative singular)
αποκρυσταλλώσεις (nominative plural)
αποκρυστάλλωσης (genitive singular)
αποκρυσταλλώσεων (genitive plural)
αποκρυστάλλωση (accusative singular)
αποκρυσταλλώσεις (accusative plural)
αποκρυστάλλωση (singular vocative)
αποκρυσταλλώσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αποκρυστάλλωση

αποκρυσταλλώσεις

αποκρυστάλλωσης

αποκρυσταλλώσεων

αποκρυστάλλωση

αποκρυσταλλώσεις

αποκρυστάλλωση

αποκρυσταλλώσεις

Older or formal genitive singular: αποκρυσταλλώσεως •

(chemistry) recrystallisation (UK), recrystallization (US)


απογευματινή

head

απογευματινή • (apogevmatiní)


Αποκαθήλωση

Αποκαθηλώσεις

Αποκαθήλωση • (Apokathílosi) f (plural Αποκαθηλώσεις)

Apokathílosi (romanization)
Αποκαθηλώσεις (plural)
Αποκαθήλωση (nominative singular)
Αποκαθήλωσης (genitive singular)
Αποκαθήλωση (accusative singular)
Αποκαθήλωση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: Αποκαθηλώσεως

el-decl-noun-unc

Αποκαθήλωσης

Older or formal genitive singular: Αποκαθηλώσεως •

(Orthodox Christianity, usually capitalised) decent/deposition/removal from the Cross


απόγαιο

head

απόγαιο • (apógaio) n

el-noun

απόγαιο • (apógaio) n

apógaio (romanization)
απόγαιο (nominative singular)
απόγαια (nominative plural)
απόγαιου (genitive singular)
απόγαιων (genitive plural)
απόγαιο (accusative singular)
απόγαια (accusative plural)
απόγαιο (singular vocative)
απόγαια (plural vocative)

απόγειο απόγειο#Greek

(astronomy) Alternative form of απόγειο (apógeio)


απόγειος

head

απόγειος • (apógeios) m (feminine απόγεια, neuter απόγειο)

apógeios (romanization)
απόγεια (feminine)
απόγειο (neuter)
απόγειος (masculine nominative singular)
απόγεια (feminine nominative singular)
απόγειο (neuter nominative singular)
απόγειοι (masculine nominative plural)
απόγειες (feminine nominative plural)
απόγεια (neuter nominative plural)
απόγειου (genitive masculine singular)
απόγειας (feminine genitive singular)
απόγειου (genitive neuter singular)
απόγειων (genitive masculine plural)
απόγειων (feminine genitive plural)
απόγειων (genitive neuter plural)
απόγειο (accusative masculine singular)
απόγεια (accusative feminine singular)
απόγειο (accusative neuter singular)
απόγειους (accusative masculine plural)
απόγειες (accusative feminine plural)
απόγεια (accusative neuter plural)
απόγειε (masculine singular vocative)
απόγεια (feminine singular vocative)
απόγειο (neuter singular vocative)
απόγειοι (masculine plural vocative)
απόγειες (feminine plural vocative)
απόγεια (neuter plural vocative)


αποδήμηση

αποδήμηση • (apodímisi) f (plural αποδημήσεις)

apodímisi (romanization)
αποδημήσεις (plural)
αποδήμηση (nominative singular)
αποδημήσεις (nominative plural)
αποδήμησης (genitive singular)
αποδημήσεων (genitive plural)
αποδήμηση (accusative singular)
αποδημήσεις (accusative plural)
αποδήμηση (singular vocative)
αποδημήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδημήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδημήσεως •


αποθαλάσσωση

head

αποθαλασσώσεις

αποθαλάσσωση • (apothalássosi) f (plural αποθαλασσώσεις)

el-noun

αποθαλασσώσεις

apothalássosi (romanization)
αποθαλασσώσεις (plural)
αποθαλάσσωση (nominative singular)
αποθαλασσώσεις (nominative plural)
αποθαλάσσωσης (genitive singular)
αποθαλασσώσεων (genitive plural)
αποθαλάσσωση (accusative singular)
αποθαλασσώσεις (accusative plural)
αποθαλάσσωση (singular vocative)
αποθαλασσώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αποθαλάσσωση

αποθαλασσώσεις

αποθαλάσσωσης

αποθαλασσώσεων

αποθαλάσσωση

αποθαλασσώσεις

αποθαλάσσωση

αποθαλασσώσεις

Formal genitive singular in -εως (-eos) is not common for this group of words.

(aviation) taking-off from the sea, marine aviation


νιτροκυτταρίνη

head

νιτροκυτταρίνη • (nitrokyttaríni) f (uncountable)

nitrokyttaríni (romanization)
νιτροκυτταρίνη (nominative singular)
νιτροκυτταρίνης (genitive singular)
νιτροκυτταρίνη (accusative singular)
νιτροκυτταρίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

νιτροκυτταρίνη

νιτροκυτταρίνης

νιτροκυτταρίνη

νιτροκυτταρίνη


αποθέτης

head

αποθέτης • (apothétis) m (plural αποθέτες)

apothétis (romanization)
αποθέτες (plural)
αποθέτης (nominative singular)
αποθέτες (nominative plural)
αποθέτη (genitive singular)
αποθετών (genitive plural)
αποθέτη (accusative singular)
αποθέτες (accusative plural)
αποθέτη (singular vocative)
αποθέτες (plural vocative)

(archaeology) a storeroom or storehouse for unused sacred objects


ψιλόβροχο

ψιλόβροχο • (psilóvrocho) n (plural ψιλόβροχα)

psilóvrocho (romanization)
ψιλόβροχα (plural)
ψιλόβροχο (nominative singular)
ψιλόβροχα (nominative plural)
ψιλόβροχου (genitive singular)
ψιλόβροχων (genitive plural)
ψιλόβροχο (accusative singular)
ψιλόβροχα (accusative plural)
ψιλόβροχο (singular vocative)
ψιλόβροχα (plural vocative)

ψι‧λό‧βρο‧χο

ψιλό- (psiló-, “thin”) + βροχ(ή) f (vroch(í), “rain”) + -ο (-o, neuter ending)


αποικοδόμηση

head

αποικοδόμηση • (apoikodómisi) f (uncountable)

apoikodómisi (romanization)
αποικοδόμηση (nominative singular)
αποικοδόμησης (genitive singular)
αποικοδόμηση (accusative singular)
αποικοδόμηση (singular vocative)
Older

el-decl-noun-unc

αποικοδόμηση

αποικοδόμησης

αποικοδόμηση

αποικοδόμηση

Older or formal genitive singular: αποικοδομήσεως •


αποίμαντος

head

αποίμαντος • (apoímantos) m (feminine αποίμαντη, neuter αποίμαντο)

apoímantos (romanization)
αποίμαντη (feminine)
αποίμαντο (neuter)
αποίμαντος (masculine nominative singular)
αποίμαντη (feminine nominative singular)
αποίμαντο (neuter nominative singular)
αποίμαντοι (masculine nominative plural)
αποίμαντες (feminine nominative plural)
αποίμαντα (neuter nominative plural)
αποίμαντου (genitive masculine singular)
αποίμαντης (feminine genitive singular)
αποίμαντου (genitive neuter singular)
αποίμαντων (genitive masculine plural)
αποίμαντων (feminine genitive plural)
αποίμαντων (genitive neuter plural)
αποίμαντο (accusative masculine singular)
αποίμαντη (accusative feminine singular)
αποίμαντο (accusative neuter singular)
αποίμαντους (accusative masculine plural)
αποίμαντες (accusative feminine plural)
αποίμαντα (accusative neuter plural)
αποίμαντε (masculine singular vocative)
αποίμαντη (feminine singular vocative)
αποίμαντο (neuter singular vocative)
αποίμαντοι (masculine plural vocative)
αποίμαντες (feminine plural vocative)
αποίμαντα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αποίμαντος •

αποίμαντοι •

αποίμαντες •

αποίμαντου •

αποίμαντης •

αποίμαντου •

αποίμαντων •

αποίμαντων •

αποίμαντων •

αποίμαντους •

αποίμαντες •

αποίμαντοι •

αποίμαντες •


αποκεφαλιστής

head

αποκεφαλιστές

αποκεφαλιστής • (apokefalistís) m (plural αποκεφαλιστές)

el-noun

αποκεφαλιστές

apokefalistís (romanization)
αποκεφαλιστές (plural)
αποκεφαλιστής (nominative singular)
αποκεφαλιστές (nominative plural)
αποκεφαλιστή (genitive singular)
αποκεφαλιστών (genitive plural)
αποκεφαλιστή (accusative singular)
αποκεφαλιστές (accusative plural)
αποκεφαλιστή (singular vocative)
αποκεφαλιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αποκεφαλιστής

αποκεφαλιστές

αποκεφαλιστή

αποκεφαλιστών

αποκεφαλιστή

αποκεφαλιστές

αποκεφαλιστή

αποκεφαλιστές


αποκρυστάλλωμα

head

αποκρυσταλλώματα

αποκρυστάλλωμα • (apokrystálloma) f (plural αποκρυσταλλώματα)

el-noun

αποκρυσταλλώματα

apokrystálloma (romanization)
αποκρυσταλλώματα (plural)
αποκρυστάλλωμα (nominative singular)
αποκρυσταλλώματα (nominative plural)
αποκρυσταλλώματος (genitive singular)
αποκρυσταλλωμάτων (genitive plural)
αποκρυστάλλωμα (accusative singular)
αποκρυσταλλώματα (accusative plural)
αποκρυστάλλωμα (singular vocative)
αποκρυσταλλώματα (plural vocative)

el-decl-noun

αποκρυστάλλωμα

αποκρυσταλλώματα

αποκρυσταλλώματος

αποκρυσταλλωμάτων

αποκρυστάλλωμα

αποκρυσταλλώματα

αποκρυστάλλωμα

αποκρυσταλλώματα


ημιόλιο

head

ημιόλιο • (imiólio) n

el-noun

ημιόλιο • (imiólio) n

imiólio (romanization)
ημιόλιο (nominative singular)
ημιόλια (nominative plural)
ημιολίου (genitive singular)
ημιόλιου (genitive singular)
ημιολίων (genitive plural)
ημιόλιο (accusative singular)
ημιόλια (accusative plural)
ημιόλιο (singular vocative)
ημιόλια (plural vocative)


επιγραφική

head

επιγραφική • (epigrafikí) f (uncountable)

epigrafikí (romanization)
επιγραφική (nominative singular)
επιγραφικής (genitive singular)
επιγραφική (accusative singular)
επιγραφική (singular vocative)


απόπασχα

απόπασχα • (apópascha)

el-adv

απόπασχα • (apópascha)


απόλαμπρα

head

απόλαμπρα • (apólampra)

el-adv

απόλαμπρα • (apólampra)


απολιθώνω

head

απολιθώνω • (apolithóno)

el-verb

απολιθωμένος

απολιθώνομαι

απολιθώνω • (apolithóno) (past απολίθωσα, passive απολιθώνομαι, ppp απολιθωμένος)

apolithóno (romanization)
απολίθωσα (past)
απολιθώνομαι (passive)
απολιθωμένος (participle passive perfect)

(paleontology, geology) to fossilise (UK), fossilize (US), petrify


απολιθωμένος

head

απολιθωμένος • (apolithoménos) m (feminine απολιθωμένη, neuter απολιθωμένο)

apolithoménos (romanization)
απολιθωμένη (feminine)
απολιθωμένο (neuter)
απολιθωμένος (masculine nominative singular)
απολιθωμένη (feminine nominative singular)
απολιθωμένο (neuter nominative singular)
απολιθωμένοι (masculine nominative plural)
απολιθωμένες (feminine nominative plural)
απολιθωμένα (neuter nominative plural)
απολιθωμένου (genitive masculine singular)
απολιθωμένης (feminine genitive singular)
απολιθωμένου (genitive neuter singular)
απολιθωμένων (genitive masculine plural)
απολιθωμένων (feminine genitive plural)
απολιθωμένων (genitive neuter plural)
απολιθωμένο (accusative masculine singular)
απολιθωμένη (accusative feminine singular)
απολιθωμένο (accusative neuter singular)
απολιθωμένους (accusative masculine plural)
απολιθωμένες (accusative feminine plural)
απολιθωμένα (accusative neuter plural)
απολιθωμένε (masculine singular vocative)
απολιθωμένη (feminine singular vocative)
απολιθωμένο (neuter singular vocative)
απολιθωμένοι (masculine plural vocative)
απολιθωμένες (feminine plural vocative)
απολιθωμένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απολιθωμένος

el-decl-adj-table

απολιθωμένος •

απολιθωμένη •

απολιθωμένο •

απολιθωμένοι •

απολιθωμένες •

απολιθωμένα •

απολιθωμένου •

απολιθωμένης •

απολιθωμένου •

απολιθωμένων •

απολιθωμένων •

απολιθωμένων •

απολιθωμένο •

απολιθωμένη •

απολιθωμένο •

απολιθωμένους •

απολιθωμένες •

απολιθωμένα •

απολιθωμένε •

απολιθωμένη •

απολιθωμένο •

απολιθωμένοι •

απολιθωμένες •

απολιθωμένα •

α‧πο‧λι‧θω‧μέ‧νος

Perfect participle of απολιθώνομαι (apolithónomai), passive voice of απολιθώνω (apolithóno, “I fossilise”)

participle of

απολιθώνομαι

(paleontology, geology) fossilised (UK), fossilized (US), petrified


κοσμητικός

head

κοσμητικός • (kosmitikós) m (feminine κοσμητική, neuter κοσμητικό)

kosmitikós (romanization)
κοσμητική (feminine)
κοσμητικό (neuter)
κοσμητικός (masculine nominative singular)
κοσμητική (feminine nominative singular)
κοσμητικό (neuter nominative singular)
κοσμητικοί (masculine nominative plural)
κοσμητικές (feminine nominative plural)
κοσμητικά (neuter nominative plural)
κοσμητικού (genitive masculine singular)
κοσμητικής (feminine genitive singular)
κοσμητικού (genitive neuter singular)
κοσμητικών (genitive masculine plural)
κοσμητικών (feminine genitive plural)
κοσμητικών (genitive neuter plural)
κοσμητικό (accusative masculine singular)
κοσμητική (accusative feminine singular)
κοσμητικό (accusative neuter singular)
κοσμητικούς (accusative masculine plural)
κοσμητικές (accusative feminine plural)
κοσμητικά (accusative neuter plural)
κοσμητικέ (masculine singular vocative)
κοσμητική (feminine singular vocative)
κοσμητικό (neuter singular vocative)
κοσμητικοί (masculine plural vocative)
κοσμητικές (feminine plural vocative)
κοσμητικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κοσμητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κοσμητικός, etc.)

el-decl-adj-table

κοσμητικός •

κοσμητικοί •

κοσμητικές •

κοσμητικού •

κοσμητικής •

κοσμητικού •

κοσμητικών •

κοσμητικών •

κοσμητικών •

κοσμητικούς •

κοσμητικές •

κοσμητικοί •

κοσμητικές •

κο‧σμη‧τι‧κός

Learned borrowing from Ancient Greek κοσμητικός (kosmētikós, “skilled in ordering or arranging”), derived from κοσμητής (kosmētḗs, “orderer, adorner”), derived from κοσμέω (kosméō, “to order, arrange, adorn”), derived from κόσμος (kósmos, “order”).

lbor

(grammar, of an adjective) That has the characteristics of a modifier; modifying


Απόλλωνας

head

Απόλλωνας • (Apóllonas) m

Apóllonas (romanization)
Απόλλωνας (nominative singular)
Απόλλωνα (genitive singular)
Απόλλωνα (accusative singular)
Απόλλωνα (singular vocative)

(Greek mythology) Apollo (an Olympian God)


παντζάμπι

παντζάμπι • (pantzámpi) n (indeclinable)


Μπάρος

Báros (romanization)
Μπάρου (feminine)
Μπάρος (nominative singular)
Μπάροι (nominative plural)
Μπάρου (genitive singular)
Μπάρων (genitive plural)
Μπάρο (accusative singular)
Μπάρους (accusative plural)
Μπάρο (singular vocative)
Μπάροι (plural vocative)


απολυταρχία

απολυταρχίες

απολυταρχία • (apolytarchía) f (plural απολυταρχίες)

el-noun

απολυταρχίες

apolytarchía (romanization)
απολυταρχίες (plural)
απολυταρχία (nominative singular)
απολυταρχίες (nominative plural)
απολυταρχίας (genitive singular)
απολυταρχιών (genitive plural)
απολυταρχία (accusative singular)
απολυταρχίες (accusative plural)
απολυταρχία (singular vocative)
απολυταρχίες (plural vocative)

el-decl-noun

απολυταρχίες

απολυταρχίας

απολυταρχιών

απολυταρχίες

απολυταρχίες

(government) autocracy, absolutism, despotism


απολυταρχισμός

head

απολυταρχισμοί

απολυταρχισμός • (apolytarchismós) m (plural απολυταρχισμοί)

el-noun

απολυταρχισμοί

apolytarchismós (romanization)
απολυταρχισμοί (plural)
απολυταρχισμός (nominative singular)
απολυταρχισμοί (nominative plural)
απολυταρχισμού (genitive singular)
απολυταρχισμών (genitive plural)
απολυταρχισμό (accusative singular)
απολυταρχισμούς (accusative plural)
απολυταρχισμέ (singular vocative)
απολυταρχισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

απολυταρχισμός

απολυταρχισμοί

απολυταρχισμού

απολυταρχισμών

απολυταρχισμό

απολυταρχισμούς

απολυταρχισμέ

απολυταρχισμοί


απολυτίκιο

head

απολυτίκιο • (apolytíkio) n (plural απολυτίκια)

apolytíkio (romanization)
απολυτίκια (plural)
απολυτίκιο (nominative singular)
απολυτίκια (nominative plural)
απολυτίκιου (genitive singular)
απολυτίκιων (genitive plural)
απολυτίκιο (accusative singular)
απολυτίκια (accusative plural)
απολυτίκιο (singular vocative)
απολυτίκια (plural vocative)

Coordinate term: τροπάριο (tropário)


ατροφώ

ατροφώ • (atrofó)

el-verb

ατροφώ • (atrofó) (past ατρόφησα, passive —)


απομνημόνευμα

head

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα • (apomnimónevma) n (plural απομνημονεύματα)

el-noun

απομνημονεύματα

apomnimónevma (romanization)
απομνημονεύματα (plural)
απομνημόνευμα (nominative singular)
απομνημονεύματα (nominative plural)
απομνημονεύματος (genitive singular)
απομνημονευμάτων (genitive plural)
απομνημόνευμα (accusative singular)
απομνημονεύματα (accusative plural)
απομνημόνευμα (singular vocative)
απομνημονεύματα (plural vocative)

el-decl-noun

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημονεύματος

απομνημονευμάτων

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

απομνημόνευμα

απομνημονεύματα

From Ancient Greek ἀπομνημόνευμα (apomnēmóneuma, “memorial”).

inh

ἀπομνημόνευμα


απομονωτήριο

head

απομονωτήρια

απομονωτήριο • (apomonotírio) n (plural απομονωτήρια)

el-noun

απομονωτήρια

apomonotírio (romanization)
απομονωτήρια (plural)
απομονωτήριο (nominative singular)
απομονωτήρια (nominative plural)
απομονωτηρίου (genitive singular)
απομονωτήριου (genitive singular)
απομονωτηρίων (genitive plural)
απομονωτήριο (accusative singular)
απομονωτήρια (accusative plural)
απομονωτήριο (singular vocative)
απομονωτήρια (plural vocative)

el-decl-noun

απομονωτήριο

απομονωτήρια

απομονωτηρίου

απομονωτήριου

απομονωτηρίων

απομονωτήριο

απομονωτήρια

απομονωτήριο

απομονωτήρια

Proparoxytone genitive forms are less common: απομονωτήριου • and απομονωτήριων •


καντάρι

head

καντάρι • (kantári) n (plural καντάρια)

el-noun

καντάρι • (kantári) n (plural καντάρια)

kantári (romanization)
καντάρια (plural)
καντάρι (nominative singular)
καντάρια (nominative plural)
κανταριού (genitive singular)
κανταριών (genitive plural)
καντάρι (accusative singular)
καντάρια (accusative plural)
καντάρι (singular vocative)
καντάρια (plural vocative)

q

⇒ Greek: κανταράκι (kantaráki) (diminutive, refers exclusively to a small weighing scale)

→ Albanian: kandar

→ Aromanian: cãntare, cîntare, cîndare

From Byzantine Greek καντάρι (kantári), a reborrowing (possibly through Ottoman Turkish قنطار (kantar)) from Arabic قِنْطَار (qinṭār, “kantar (weight unit)”), from Byzantine Greek κεντηνάριον (kentēnárion), from Latin centēnārium (“hundredweight”), ultimately from Latin centum (“hundred”). See Arabic قِنْطَار (qinṭār) for numerous cognates with the exact same meaning passed via Arabic and Ottoman Turkish throughout the Mediterranean region.

με έφαγε στο καντάρι

I was cheated in a commercial transaction; I was eaten on the weighing scale

με το καντάρι

to a very large degree, excessively; by the kantar

ρίχνει καντάρια

it's raining cats and dogs; it's pouring kantars [of rain]

ηλεκτρονικό καντάρι βαρέως τύπου

(kitchenware) scales, balance, especially a vertical spring balance


αλευρόγαια

head

αλευρόγαια • (alevrógaia) f (uncountable)

alevrógaia (romanization)
αλευρόγαια (nominative singular)
αλευρόγαιας (genitive singular)
αλευρόγαια (accusative singular)
αλευρόγαια (singular vocative)

α‧λευ‧ρό‧γαι‧α

Of late 18th–early 19th c. as a neologism from άλευρον (álevron, “flour”) + γαία (gaía, “earth”), in reference to the flour-like consistency of this alkaline earth oxide. The term was preferred by scholars of the Greek Enlightenment, who were reluctant to adopt μαγνησία (magnisía), a calque of Late Latin magnesia, due to confusion with the region name Μαγνησία (Magnisía).

af

εὑρίσκεται συχνάκις ἡ ἀλευρόγαια καὶ κομμάτια μικρὰ, λευκὰ, ἐλαφρὰ, καὶ εὔτριπτα, καὶ ὡς κόνις ἐλαφρὰ, καὶ λευκή

1808, Κωνσταντίνος Κούμας, “Περὶ Γαιῶν καὶ Καλίων”, in Χημείας Ἐπιτομή, page 52

magnesium oxide is most often found as small, white, low density, easily pulverised pieces and as a low density white powder

heurísketai sukhnákis hē aleurógaia kaì kommátia mikrà, leukà, elaphrà, kaì eútripta, kaì hōs kónis elaphrà, kaì leukḗ

(inorganic chemistry) magnesium oxide, magnesia, a white powder (MgO) which is an ore of magnesium


εκστρατεία

head

εκστρατεία • (ekstrateía) f (plural εκστρατιές)

ekstrateía (romanization)
εκστρατιές (plural)
εκστρατεία (nominative singular)
εκστρατείες (nominative plural)
εκστρατείας (genitive singular)
εκστρατειών (genitive plural)
εκστρατεία (accusative singular)
εκστρατείες (accusative plural)
εκστρατεία (singular vocative)
εκστρατείες (plural vocative)

εκ‧στρα‧τεί‧α

From Koine Greek ἐκστρατεία (ekstrateía, “military campaign, expedition”), akin to verb εκστρατεύω (ekstratévo) from prefix εκ- (ek-, “out, from”) + στρατός (stratós, “army”), from Ancient Greek ἐκστρατεύω (ekstrateúō, “to march out; to take the field; wage a campaign”) from ἐκ- (ek-) + στρᾰτεύω (strateúō, “to advance with an army, wage war”); in figurative sense, partially a semantic loan from French campagne.

af

el:εκστρατεία

Η εκστρατεία της Χίου για την απελευθέρωση του νησιού άρχισε με σκοπό να φροντίσει να συμπεριληφθεί η Χίος στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος, ύστερα από την σφαγή δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον Οθωμανικό στρατό.

The campaign of Chios for the liberation of the island commenced with the aim of ensuring that Chios was included in the newly formed Greek state, in the wake of the massacre of tens of thousands of Greeks in Chios by the Ottoman army.

I ekstrateía tis Chíou gia tin apelefthérosi tou nisioú árchise me skopó na frontísei na symperiliftheí i Chíos sto neosýstato Ellinikó krátos, ýstera apó tin sfagí dekádon chiliádon Ellínon tis Chíou apó ton Othomanikó strató.

H Aργοναυτική εκστρατεία, το μυθικό ταξίδι του Iάσονα.

The Argonaut expedition, the mythic voyage of Jason.

H Argonaftikí ekstrateía, to mythikó taxídi tou Iásona.

(military) a military campaign, an expedition


γαλαζοπράσινο

head

γαλαζοπράσινα

γαλαζοπράσινο • (galazoprásino) n (plural γαλαζοπράσινα)

el-noun

γαλαζοπράσινα

galazoprásino (romanization)
γαλαζοπράσινα (plural)
γαλαζοπράσινο (nominative singular)
γαλαζοπράσινα (nominative plural)
γαλαζοπράσινου (genitive singular)
γαλαζοπράσινων (genitive plural)
γαλαζοπράσινο (accusative singular)
γαλαζοπράσινα (accusative plural)
γαλαζοπράσινο (singular vocative)
γαλαζοπράσινα (plural vocative)

el-decl-noun

γαλαζοπράσινο

γαλαζοπράσινα

γαλαζοπράσινου

γαλαζοπράσινων

γαλαζοπράσινο

γαλαζοπράσινα

γαλαζοπράσινο

γαλαζοπράσινα

γα‧λα‧ζο‧πρά‧σι‧νο

From γαλάζιο (galázio, “cyan”) + πράσινο (prásino, “green”).

af

γαλαζοπράσινο:

turquoise, teal, an intermediate bluish-green colour


απολίνωση

head

απολίνωση • (apolínosi) f (plural απολινώσεις)

apolínosi (romanization)
απολινώσεις (plural)
απολίνωση (nominative singular)
απολινώσεις (nominative plural)
απολίνωσης (genitive singular)
απολινώσεων (genitive plural)
απολίνωση (accusative singular)
απολινώσεις (accusative plural)
απολίνωση (singular vocative)
απολινώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: απολινώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: απολινώσεως •


απολυμαντής

head

απολυμαντής • (apolymantís) m (plural απολυμαντές)

apolymantís (romanization)
απολυμαντές (plural)
απολυμαντής (nominative singular)
απολυμαντές (nominative plural)
απολυμαντή (genitive singular)
απολυμαντών (genitive plural)
απολυμαντή (accusative singular)
απολυμαντές (accusative plural)
απολυμαντή (singular vocative)
απολυμαντές (plural vocative)


απόλυτη αιθανόλη

απόλυτη αιθανόλη

απόλυτη αιθανόλη • (apólyti aithanóli) f (uncountable)

el-noun

απόλυτη αιθανόλη


αγιασμένο νερό

head

αγιασμένο νερό • (agiasméno neró) f (uncountable)


απονεύρωση

απονεύρωση • (aponévrosi) f (uncountable)

aponévrosi (romanization)
απονεύρωση (nominative singular)
απονεύρωσης (genitive singular)
απονεύρωση (accusative singular)
απονεύρωση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: απονευρώσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: απονευρώσεως •

aponeurosis
(medicine) nerve deactivation

aponeurosis
(dentistry) root canal treatment


απόνετος

head

απόνετος • (apónetos) m (feminine απόνετη, neuter απόνετο)

apónetos (romanization)
απόνετη (feminine)
απόνετο (neuter)
απόνετος (masculine nominative singular)
απόνετη (feminine nominative singular)
απόνετο (neuter nominative singular)
απόνετοι (masculine nominative plural)
απόνετες (feminine nominative plural)
απόνετα (neuter nominative plural)
απόνετου (genitive masculine singular)
απόνετης (feminine genitive singular)
απόνετου (genitive neuter singular)
απόνετων (genitive masculine plural)
απόνετων (feminine genitive plural)
απόνετων (genitive neuter plural)
απόνετο (accusative masculine singular)
απόνετη (accusative feminine singular)
απόνετο (accusative neuter singular)
απόνετους (accusative masculine plural)
απόνετες (accusative feminine plural)
απόνετα (accusative neuter plural)
απόνετε (masculine singular vocative)
απόνετη (feminine singular vocative)
απόνετο (neuter singular vocative)
απόνετοι (masculine plural vocative)
απόνετες (feminine plural vocative)
απόνετα (neuter plural vocative)


νιτρογόνο

nitrogóno (romanization)
νιτρογόνο (nominative singular)
νιτρογόνου (genitive singular)
νιτρογόνο (accusative singular)
νιτρογόνο (singular vocative)


νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια

νιτροβενζόλιο • (nitrovenzólio) n (usually uncountable, plural νιτροβενζόλια)

el-noun

νιτροβενζόλια

nitrovenzólio (romanization)
νιτροβενζόλια (plural)
νιτροβενζόλιο (nominative singular)
νιτροβενζόλια (nominative plural)
νιτρπβενζολίου (genitive singular)
νιτροβενζόλιου (genitive singular)
νιτρπβενζολίων (genitive plural)
νιτροβενζόλιο (accusative singular)
νιτροβενζόλια (accusative plural)
νιτροβενζόλιο (singular vocative)
νιτροβενζόλια (plural vocative)

el-decl-noun

νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια

νιτρπβενζολίου

νιτροβενζόλιου

νιτρπβενζολίων

νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια

νιτροβενζόλιο

νιτροβενζόλια


αζωτοδέσμευση

head

αζωτοδέσμευση • (azotodésmefsi) f (uncountable)

azotodésmefsi (romanization)
αζωτοδέσμευση (nominative singular)
αζωτοδέσμευσης (genitive singular)
αζωτοδέσμευση (accusative singular)
αζωτοδέσμευση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αζωτοδέσμευση

αζωτοδέσμευσης

αζωτοδέσμευση

αζωτοδέσμευση

α‧ζω‧το‧δέ‧σμευ‧ση

From άζωτο (ázoto, “nitrogen”) + δέσμευση (désmefsi, “binding”).

af

ατμοσφαιρική αζωτοδέσμευση

atmospheric (lightning-induced) nitrogen fixation

βιολογική αζωτοδέσμευση ― viologikí azotodésmefsi ― biological nitrogen fixation (diazotrophy)

(chemistry, biochemistry) nitrogen fixation


νίτρωση

nítrosi (romanization)
νίτρωση (nominative singular)
νίτρωσης (genitive singular)
νίτρωση (accusative singular)
νίτρωση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: νιτρώσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: νιτρώσεως •


απόξεση

head

απόξεση • (apóxesi) f (plural αποξέσεις)

apóxesi (romanization)
αποξέσεις (plural)
απόξεση (nominative singular)
αποξέσεις (nominative plural)
απόξεσης (genitive singular)
αποξέσεων (genitive plural)
απόξεση (accusative singular)
αποξέσεις (accusative plural)
απόξεση (singular vocative)
αποξέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποξέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποξέσεως •


αποπλάνηση

head

αποπλανήσεις

αποπλάνηση • (apoplánisi) f (plural αποπλανήσεις)

el-noun

αποπλανήσεις

apoplánisi (romanization)
αποπλανήσεις (plural)
αποπλάνηση (nominative singular)
αποπλανήσεις (nominative plural)
αποπλάνησης (genitive singular)
αποπλανήσεων (genitive plural)
αποπλάνηση (accusative singular)
αποπλανήσεις (accusative plural)
αποπλάνηση (singular vocative)
αποπλανήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποπλανήσεως

el-decl-noun

αποπλανήσεις

αποπλανήσεων

αποπλανήσεις

αποπλανήσεις

Older or formal genitive singular: αποπλανήσεως •


αποπληξία

head

αποπληξία • (apoplixía) f (plural αποπληξίες)

apoplixía (romanization)
αποπληξίες (plural)
αποπληξία (nominative singular)
αποπληξίες (nominative plural)
αποπληξίας (genitive singular)
αποπληξιών (genitive plural)
αποπληξία (accusative singular)
αποπληξίες (accusative plural)
αποπληξία (singular vocative)
αποπληξίες (plural vocative)


προσροφώ

προσροφώ • (prosrofó)

el-verb

προσροφώ • (prosrofó) (past προσρόφησα, passive προσροφώμαι)

prosrofó (romanization)
προσρόφησα (past)
προσροφώμαι (passive)

Coordinate term: απορροφώ (aporrofó, “absorb”)

(chemistry, physics, transitive) to adsorb


απόσβεση

head

απόσβεση • (apósvesi) f (plural αποσβέσεις)

apósvesi (romanization)
αποσβέσεις (plural)
απόσβεση (nominative singular)
αποσβέσεις (nominative plural)
απόσβεσης (genitive singular)
αποσβέσεων (genitive plural)
απόσβεση (accusative singular)
αποσβέσεις (accusative plural)
απόσβεση (singular vocative)
αποσβέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποσβέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποσβέσεως •

(finance) amortisation (UK), amortization (US), payment, write-off, depreciation


αποσιωπτήρας

head

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρας • (aposioptíras) m (plural αποσιωπτήρες)

el-noun

αποσιωπτήρες

aposioptíras (romanization)
αποσιωπτήρες (plural)
αποσιωπτήρας (nominative singular)
αποσιωπτήρες (nominative plural)
αποσιωπτήρα (genitive singular)
αποσιωπτήρων (genitive plural)
αποσιωπτήρα (accusative singular)
αποσιωπτήρες (accusative plural)
αποσιωπτήρα (singular vocative)
αποσιωπτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσιωπτήρας

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρων

αποσιωπτήρες

αποσιωπτήρες


αορ.

αορίστου αορίστου#Greek

(grammar) Abbreviation of αορίστου (aorístou).


βοήθημα

head

βοήθημα • (voḯthima) n (plural βοηθήματα)

voḯthima (romanization)
βοηθήματα (plural)
βοήθημα (nominative singular)
βοηθήματα (nominative plural)
βοηθήματος (genitive singular)
βοηυημάτων (genitive plural)
βοήθημα (accusative singular)
βοηθήματα (accusative plural)
βοήθημα (singular vocative)
βοηθήματα (plural vocative)


Σοφία

Σοφία • (Sofía) f

Sofía (romanization)
Σοφία (nominative singular)
Σοφίας (genitive singular)
Σοφία (accusative singular)
Σοφία (singular vocative)

From Byzantine Greek Σοφία (Sophía), from Ancient Greek σοφία (sophía).

a female given name, equivalent to English Sophia


Ευρωζώνη

Ευρωζώνη • (Evrozóni) f

Evrozóni (romanization)
Ευρωζώνη (nominative singular)
Ευρωζώνης (genitive singular)
Ευρωζώνη (accusative singular)
Ευρωζώνη (singular vocative)


θειάφι

theiáfi (romanization)
θειάφι (nominative singular)
θειάφια (nominative plural)
θειαφιού (genitive singular)
θειαφιών (genitive plural)
θειάφι (accusative singular)
θειάφια (accusative plural)
θειάφι (singular vocative)
θειάφια (plural vocative)

(chemistry, colloquial) sulphur (UK), sulfur (US) (informal, usually not in chemical literature)


Θεία Κοινωνία

Θεία Κοινωνία

Θεία Κοινωνία • (Theía Koinonía) f

(Christianity) Holy Communion, Eucharist


Χριστινάκι

Χριστιν (Christin) + -άκι (-áki, “diminutive form”)

suffix

Χριστίνα Χριστίνα#Greek

a diminutive of the female given name Χριστίνα (Christína)


Χριστινούλα

Christinoúla (romanization)
Χριστινούλα (nominative singular)
Χριστινούλας (genitive singular)
Χριστινούλα (accusative singular)
Χριστινούλα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Χριστινούλας

Χριστίνα Χριστίνα#Greek


Γιαννούλης

head

Γιαννούλης • (Giannoúlis) m

Giannoúlis (romanization)
Γιαννούλης (nominative singular)
Γιαννούλη (genitive singular)
Γιαννούλη (accusative singular)
Γιαννούλη (singular vocative)

Για‧ννού‧λης

Γιάννης Γιάννης#Greek

a diminutive of the male given name Γιάννης (Giánnis)


Χρήστος

Chrístos (romanization)
Χρήστος (nominative singular)
Χρήστου (genitive singular)
Χρήστο (accusative singular)
Χρήστο (singular vocative)

From Byzantine Greek, from Ancient Greek χρηστός (khrēstós).


Χρηστάκης

Christákis (romanization)
Χρηστάκης (nominative singular)
Χρηστάκηδες (nominative plural)
Χρηστάκη (genitive singular)
Χρηστάκηδων (genitive plural)
Χρηστάκη (accusative singular)
Χρηστάκηδες (accusative plural)
Χρηστάκη (singular vocative)
Χρηστάκηδες (plural vocative)

Χρήστ(ος) (Chríst(os), “Chris”) + -άκης (-ákis, “diminutive form”)

af

Χρήστος Χρήστος#Greek

a diminutive of the male given name Χρήστος (Chrístos)

Χρηστάκη Χρηστάκη#Greek

a male surname, feminine equivalent Χρηστάκη (Christáki)


Χριστάκης

Christákis (romanization)
Χριστάκης (nominative singular)
Χριστάκηδες (nominative plural)
Χριστάκη (genitive singular)
Χριστάκηδων (genitive plural)
Χριστάκη (accusative singular)
Χριστάκηδες (accusative plural)
Χριστάκη (singular vocative)
Χριστάκηδες (plural vocative)

→ Aromanian: Hristachi, Hrista

Χρίστ(ος) (Chríst(os), “Chris”) + -άκης (-ákis, “diminutive form”)

Χρίστος Χρίστος#Greek

Χρηστάκης Χρηστάκης#Greek

Χρήστος Χρήστος#Greek

a diminutive of the male given name Χρίστος (Chrístos), an alternative spelling variant of Χρηστάκης (Christákis) from Χρήστος (Chrístos)

female: Χριστάκη (Christáki)


Χριστάκος

Christákos (romanization)
Χριστάκος (nominative singular)
Χριστάκοι (nominative plural)
Χριστάκου (genitive singular)
Χριστάκων (genitive plural)
Χριστάκο (accusative singular)
Χριστάκους (accusative plural)
Χριστάκο (singular vocative)
Χριστάκοι (plural vocative)

Χρίστ(ος) (Chríst(os), “Chris”) + -άκος (-ákos, “diminutive form”)

Χρίστος Χρίστος#Greek

a diminutive of the male given name Χρίστος (Chrístos)

Χριστάκου Χριστάκου#Greek

a male surname, feminine equivalent Χριστάκου (Christákou)


νέκρωση

head

νέκρωση • (nékrosi) f (plural νεκρώσεις)

nékrosi (romanization)
νεκρώσεις (plural)
νέκρωση (nominative singular)
νεκρώσεις (nominative plural)
νέκρωσης (genitive singular)
νεκρώσεων (genitive plural)
νέκρωση (accusative singular)
νεκρώσεις (accusative plural)
νέκρωση (singular vocative)
νεκρώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: νεκρώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: νεκρώσεως •


σάτιρα

sátira (romanization)
σάτιρες (plural)
σάτιρα (nominative singular)
σάτιρες (nominative plural)
σάτιρας (genitive singular)
σατιρών (genitive plural)
σάτιρα (accusative singular)
σάτιρες (accusative plural)
σάτιρα (singular vocative)
σάτιρες (plural vocative)


Χρηστάκος

Christákos (romanization)
Χρηστάκος (nominative singular)
Χρηστάκοι (nominative plural)
Χρηστάκου (genitive singular)
Χρηστάκων (genitive plural)
Χρηστάκο (accusative singular)
Χρηστάκους (accusative plural)
Χρηστάκο (singular vocative)
Χρηστάκοι (plural vocative)

Χρήστ(ος) (Chríst(os), “Chris”) + -άκος (-ákos, “diminutive form”)

af

Χρήστος Χρήστος#Greek

Χρηστάκου Χρηστάκου#Greek

a male surname, feminine equivalent Χρηστάκου (Christákou)


μαντολίνο

head

μαντολίνο • (mantolíno) n (plural μαντολίνα)

mantolíno (romanization)
μαντολίνα (plural)
μαντολίνο (nominative singular)
μαντολίνα (nominative plural)
μαντολίνου (genitive singular)
μαντολίνων (genitive plural)
μαντολίνο (accusative singular)
μαντολίνα (accusative plural)
μαντολίνο (singular vocative)
μαντολίνα (plural vocative)


οπλισμός

οπλισμός • (oplismós) m (plural οπλισμοί)

oplismós (romanization)
οπλισμοί (plural)
οπλισμός (nominative singular)
οπλισμοί (nominative plural)
οπλισμού (genitive singular)
οπλισμών (genitive plural)
οπλισμό (accusative singular)
οπλισμούς (accusative plural)
οπλισμέ (singular vocative)
οπλισμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὁπλισμός (hoplismós).


επανεκκίνηση

επανεκκινήσεις

επανεκκίνηση • (epanekkínisi) f (plural επανεκκινήσεις)

el-noun

επανεκκινήσεις

epanekkínisi (romanization)
επανεκκινήσεις (plural)
επανεκκίνηση (nominative singular)
επανεκκινήσεις (nominative plural)
επανεκκίνησης (genitive singular)
επανεκκινήσεων (genitive plural)
επανεκκίνηση (accusative singular)
επανεκκινήσεις (accusative plural)
επανεκκίνηση (singular vocative)
επανεκκινήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

επανεκκίνηση

επανεκκινήσεις

επανεκκίνησης

επανεκκινήσεων

επανεκκίνηση

επανεκκινήσεις

επανεκκίνηση

επανεκκινήσεις

Older or formal genitive singular: επανεκκινήσεως •

From επαν- (epan-) + εκκίνηση (ekkínisi).


εκοιμήθη

head

εκοιμήθη • (ekoimíthi)

el-verb-form

εκοιμήθη • (ekoimíthi)

Learnedly, from the ancient 3rd person singular ἐκοιμήθη (ekoimḗthē), of passive aorist ἐκοιμήθην (ekoimḗthēn, “slept”) of the verb κοιμάω (koimáō).

(formal, euphemistic, Christianity) (of saints, holy men, nuns, and church officials) died, passed away


ερημίτης

head

ερημίτης • (erimítis) m (plural ερημίτες)

erimítis (romanization)
ερημίτες (plural)
ερημίτης (nominative singular)
ερημίτες (nominative plural)
ερημίτη (genitive singular)
ερημιτών (genitive plural)
ερημίτη (accusative singular)
ερημίτες (accusative plural)
ερημίτη (singular vocative)
ερημίτες (plural vocative)

Coordinate term: (ascetic) ασκητής (askitís)


μήνυση

μήνυση • (mínysi) f (plural μηνύσεις)

el-noun

μήνυση • (mínysi) f (plural μηνύσεις)

mínysi (romanization)
μηνύσεις (plural)
μήνυση (nominative singular)
μηνύσεις (nominative plural)
μήνυσης (genitive singular)
μηνύσεων (genitive plural)
μήνυση (accusative singular)
μηνύσεις (accusative plural)
μήνυση (singular vocative)
μηνύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μηνύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μηνύσεως •


δυστροφία

head

δυστροφία • (dystrofía) f (plural δυστροφίες)

dystrofía (romanization)
δυστροφίες (plural)
δυστροφία (nominative singular)
δυστροφίες (nominative plural)
δυστροφίας (genitive singular)
δυστροφιών (genitive plural)
δυστροφία (accusative singular)
δυστροφίες (accusative plural)
δυστροφία (singular vocative)
δυστροφίες (plural vocative)


δυσπλασία

δυσπλασία • (dysplasía) f (plural δυσπλασίες)

dysplasía (romanization)
δυσπλασίες (plural)
δυσπλασία (nominative singular)
δυσπλασίες (nominative plural)
δυσπλασίας (genitive singular)
δυσπλασιών (genitive plural)
δυσπλασία (accusative singular)
δυσπλασίες (accusative plural)
δυσπλασία (singular vocative)
δυσπλασίες (plural vocative)


ξενύχτης

ξενύχτης • (xenýchtis) m (plural ξενύχτηδες, feminine ξενύχτισσα)

xenýchtis (romanization)
ξενύχτηδες (plural)
ξενύχτισσα (feminine)
ξενύχτης (nominative singular)
ξενύχτηδες (nominative plural)
ξενύχτη (genitive singular)
ξενύχτηδων (genitive plural)
ξενύχτη (accusative singular)
ξενύχτηδες (accusative plural)
ξενύχτη (singular vocative)
ξενύχτηδες (plural vocative)


μαγνητίζω

μαγνητίζω • (magnitízo)

el-verb

μαγνητίζω • (magnitízo)


κυοφορία

head

κυοφορία • (kyoforía) f (plural κυοφορίες)

kyoforía (romanization)
κυοφορίες (plural)
κυοφορία (nominative singular)
κυοφορίες (nominative plural)
κυοφορίας (genitive singular)
κυοφοριών (genitive plural)
κυοφορία (accusative singular)
κυοφορίες (accusative plural)
κυοφορία (singular vocative)
κυοφορίες (plural vocative)


Σταβία

Σταβία • (Stavía) f

el-proper noun

Σταβία • (Stavía) f


υδροπλάνο

head

υδροπλάνο • (ydropláno) n (plural υδροπλάνα)

ydropláno (romanization)
υδροπλάνα (plural)
υδροπλάνο (nominative singular)
υδροπλάνα (nominative plural)
υδροπλάνου (genitive singular)
υδροπλάνων (genitive plural)
υδροπλάνο (accusative singular)
υδροπλάνα (accusative plural)
υδροπλάνο (singular vocative)
υδροπλάνα (plural vocative)


αποσπασματάρχης

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχης • (apospasmatárchis) m (plural αποσπασματάρχες)

el-noun

αποσπασματάρχες

apospasmatárchis (romanization)
αποσπασματάρχες (plural)
αποσπασματάρχης (nominative singular)
αποσπασματάρχες (nominative plural)
αποσπασματάρχη (genitive singular)
αποσπασματαρχών (genitive plural)
αποσπασματάρχη (accusative singular)
αποσπασματάρχες (accusative plural)
αποσπασματάρχη (singular vocative)
αποσπασματάρχες (plural vocative)

el-decl-noun

αποσπασματάρχης

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματαρχών

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

αποσπασματάρχη

αποσπασματάρχες

(military) squad leader, detachment commander


ζωγραφιά

head

ζωγραφιά • (zografiá) f (plural ζωγραφίες)

zografiá (romanization)
ζωγραφίες (plural)
ζωγραφία (nominative singular)
ζωγραφίες (nominative plural)
ζωγραφίας (genitive singular)
ζωγραφιών (genitive plural)
ζωγραφία (accusative singular)
ζωγραφίες (accusative plural)
ζωγραφία (singular vocative)
ζωγραφίες (plural vocative)

From Ancient Greek ζωγρᾰφῐ́ᾱ (zōgraphíā), equivalent of ζωγράφος (zográfos) + -ιά (-iá).


καλπονοθεία

καλπονοθείες

καλπονοθεία • (kalponotheía) f (plural καλπονοθείες)

el-noun

καλπονοθείες

kalponotheía (romanization)
καλπονοθείες (plural)
καλπονοθεία (nominative singular)
καλπονοθείες (nominative plural)
καλπονοθείας (genitive singular)
καλπονοθειών (genitive plural)
καλπονοθεία (accusative singular)
καλπονοθείες (accusative plural)
καλπονοθεία (singular vocative)
καλπονοθείες (plural vocative)

el-decl-noun

καλπονοθείες

καλπονοθείας

καλπονοθειών

καλπονοθείες

καλπονοθείες


Ρογήρος

head

Ρογήρος • (Rogíros) m

Rogíros (romanization)
Ρογήρος (nominative singular)
Ρογήρου (genitive singular)
Ρογήρο (accusative singular)
Ρογήρε (singular vocative)

Via Medieval Latin Rogerius via Old French Rogier, from Frankish *Hrōthigeir, from Proto-Germanic *Hrōþigaizaz (literally “glorious spear”).

der

a male given name from the Germanic languages, equivalent to English Roger


αποστρατεία

head

αποστρατείες

αποστρατεία • (apostrateía) f (plural αποστρατείες)

el-noun

αποστρατείες

apostrateía (romanization)
αποστρατείες (plural)
αποστρατεία (nominative singular)
αποστρατείες (nominative plural)
αποστρατείας (genitive singular)
αποστρατειών (genitive plural)
αποστρατεία (accusative singular)
αποστρατείες (accusative plural)
αποστρατεία (singular vocative)
αποστρατείες (plural vocative)

el-decl-noun

αποστρατείες

αποστρατείας

αποστρατειών

αποστρατείες

αποστρατείες

(especially military) retirement (the state amd the action)


αποστράτευση

head

αποστρατεύσεις

αποστράτευση • (apostrátefsi) f (plural αποστρατεύσεις)

el-noun

αποστρατεύσεις

apostrátefsi (romanization)
αποστρατεύσεις (plural)
αποστράτευση (nominative singular)
αποστρατεύσεις (nominative plural)
αποστράτευσης (genitive singular)
αποστρατεύσεων (genitive plural)
αποστράτευση (accusative singular)
αποστρατεύσεις (accusative plural)
αποστράτευση (singular vocative)
αποστρατεύσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευσης

αποστρατεύσεων

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

αποστράτευση

αποστρατεύσεις

Older or formal genitive singular: αποστρατεύσεως •

(military) demobilisation (UK), demobilization (US), retirement (the process)


αποστρατεύω

head

αποστρατεύω • (apostratévo)

el-verb

αποστράτευσα

αποστρατευμένος

αποστρατεύομαι

αποστρατεύω • (apostratévo) (past αποστράτευσα, passive αποστρατεύομαι, ppp αποστρατευμένος)

apostratévo (romanization)
αποστράτευσα (past)
αποστρατεύομαι (passive)
αποστρατευμένος (participle passive perfect)

(military) to demobilise (UK), demobilize (US)


αποσυμφορώ

head

αποσυμφορώ • (aposymforó)

el-verb

αποσυμφόρησα

αποσυμφορημένος

αποσυμφορούμαι

αποσυμφορώ • (aposymforó) (past αποσυμφόρησα, passive αποσυμφορούμαι, ppp αποσυμφορημένος)

aposymforó (romanization)
αποσυμφόρησα (past)
αποσυμφορούμαι (passive)
αποσυμφορημένος (participle passive perfect)

(medicine) to decongest, relieve congestion


αποσυμφόρηση

head

αποσυμφορήσεις

αποσυμφόρηση • (aposymfórisi) f (plural αποσυμφορήσεις)

el-noun

αποσυμφορήσεις

aposymfórisi (romanization)
αποσυμφορήσεις (plural)
αποσυμφόρηση (nominative singular)
αποσυμφορήσεις (nominative plural)
αποσυμφόρησης (genitive singular)
αποσυμφορήσεων (genitive plural)
αποσυμφόρηση (accusative singular)
αποσυμφορήσεις (accusative plural)
αποσυμφόρηση (singular vocative)
αποσυμφορήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αποσυμφόρηση

αποσυμφορήσεις

αποσυμφόρησης

αποσυμφορήσεων

αποσυμφόρηση

αποσυμφορήσεις

αποσυμφόρηση

αποσυμφορήσεις

Older or formal genitive singular: αποσυμφορήσεως •


συμφόρηση

head

συμφόρηση • (symfórisi) f (plural συμφορήσεις)

symfórisi (romanization)
συμφορήσεις (plural)
συμφόρηση (nominative singular)
συμφορήσεις (nominative plural)
συμφόρησης (genitive singular)
συμφορήσεων (genitive plural)
συμφόρηση (accusative singular)
συμφορήσεις (accusative plural)
συμφόρηση (singular vocative)
συμφορήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συμφορήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συμφορήσεως •


αποσχηματίζω

head

αποσχηματίζω • (aposchimatízo)

el-verb

αποσχημάτισα

αποσχηματισμένος

αποσχηματίζομαι

αποσχηματίζω • (aposchimatízo) (past αποσχημάτισα, passive αποσχηματίζομαι, ppp αποσχηματισμένος)

aposchimatízo (romanization)
αποσχημάτισα (past)
αποσχηματίζομαι (passive)
αποσχηματισμένος (participle passive perfect)

(transitive, Christianity) to defrock, unfrock


αποσχηματισμός

head

αποσχηματισμοί

αποσχηματισμός • (aposchimatismós) m (plural αποσχηματισμοί)

el-noun

αποσχηματισμοί

aposchimatismós (romanization)
αποσχηματισμοί (plural)
αποσχηματισμός (nominative singular)
αποσχηματισμοί (nominative plural)
αποσχηματισμού (genitive singular)
αποσχηματισμών (genitive plural)
αποσχηματισμό (accusative singular)
αποσχηματισμούς (accusative plural)
αποσχηματισμέ (singular vocative)
αποσχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αποσχηματισμός

αποσχηματισμοί

αποσχηματισμού

αποσχηματισμών

αποσχηματισμό

αποσχηματισμούς

αποσχηματισμέ

αποσχηματισμοί


Φακίρη

Genitive singular of the masculine surname Φακίρης (Fakíris).

Φακίρης Φακίρης#Greek

a female surname, feminine of Φακίρης (Fakíris)


χρήστης

head

χρήστης • (chrístis) m or f (plural χρήστες, feminine χρήστρια)

chrístis (romanization)
χρήστες (plural)
χρήστρια (feminine)
χρήστης (nominative singular)
χρήστες (nominative plural)
χρήστη (genitive singular)
χρηστών (genitive plural)
χρήστη (accusative singular)
χρήστες (accusative plural)
χρήστη (singular vocative)
χρήστες (plural vocative)


χρήστρια

χρήστρια • (chrístria) f (plural χρήστριες, masculine χρήστης)

chrístria (romanization)
χρήστριες (plural)
χρήστης (masculine)
χρήστρια (nominative singular)
χρήστριες (nominative plural)
χρήστριας (genitive singular)
χρηστριών (genitive plural)
χρήστρια (accusative singular)
χρήστριες (accusative plural)
χρήστρια (singular vocative)
χρήστριες (plural vocative)


Φακίρης

Fakíris (romanization)
Φακίρη (feminine)
Φακίρης (nominative singular)
Φακίρηδες (nominative plural)
Φακίρη (genitive singular)
Φακίρηδων (genitive plural)
Φακίρη (accusative singular)
Φακίρηδες (accusative plural)
Φακίρη (singular vocative)
Φακίρηδες (plural vocative)


απονευρώνω

απονευρώνω • (aponevróno)

el-verb

απονευρωμένος

απονευρώνομαι

απονευρώνω • (aponevróno) (past απονεύρωσα, passive απονευρώνομαι, ppp απονευρωμένος)

aponevróno (romanization)
απονεύρωσα (past)
απονευρώνομαι (passive)
απονευρωμένος (participle passive perfect)

(medicine) to deaden, deactivate or kill a nerve


αποπληθωρισμός

head

αποπληθωρισμοί

αποπληθωρισμός • (apoplithorismós) m (plural αποπληθωρισμοί)

el-noun

αποπληθωρισμοί

apoplithorismós (romanization)
αποπληθωρισμοί (plural)
αποπληθωρισμός (nominative singular)
αποπληθωρισμοί (nominative plural)
αποπληθωρισμού (genitive singular)
αποπληθωρισμών (genitive plural)
αποπληθωρισμό (accusative singular)
αποπληθωρισμούς (accusative plural)
αποπληθωρισμέ (singular vocative)
αποπληθωρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αποπληθωρισμός

αποπληθωρισμοί

αποπληθωρισμού

αποπληθωρισμών

αποπληθωρισμό

αποπληθωρισμούς

αποπληθωρισμέ

αποπληθωρισμοί

(economics) deflation (economic decline & policies against inflation)


αεροπορική επίθεση

head

αεροπορικές επιθέσεις

αεροπορική επίθεση • (aeroporikí epíthesi) f (plural αεροπορικές επιθέσεις)

el-noun

αεροπορικές επιθέσεις

aeroporikí epíthesi (romanization)
αεροπορικές επιθέσεις (plural)

Ο ουκρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι η Πολεμική Αεροπορία της χώρας αποκρούει αεροπορική επίθεση των εισβολέων.

The Ukrainian army announced that the country's Air Force was repelling air strikes by the invaders.

O oukranikós stratós anakoínose óti i Polemikí Aeroporía tis chóras apokroúei aeroporikí epíthesi ton eisvoléon.


σύνδρομο αποστέρησης

head

σύνδρομα αποστερήσεων

σύνδρομο αποστέρησης • (sýndromo apostérisis) n (plural σύνδρομα αποστερήσεων)

el-noun

σύνδρομα αποστερήσεων

sýndromo apostérisis (romanization)
σύνδρομα αποστερήσεων (plural)

en-σύνδρομο_αποστέρησης-el-noun-NE42GqMu


απόπλυση

head

απόπλυση • (apóplysi) f (plural αποπλύσεις)

apóplysi (romanization)
αποπλύσεις (plural)
απόπλυση (nominative singular)
αποπλύσεις (nominative plural)
απόπλυσης (genitive singular)
αποπλύσεων (genitive plural)
απόπλυση (accusative singular)
αποπλύσεις (accusative plural)
απόπλυση (singular vocative)
αποπλύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποπλύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποπλύσεως •


αποπληθωριστικός

head

αποπληθωριστική

αποπληθωριστικό

αποπληθωριστικός • (apoplithoristikós) m (feminine αποπληθωριστική, neuter αποπληθωριστικό)

el-adj

αποπληθωριστική

αποπληθωριστικό

apoplithoristikós (romanization)
αποπληθωριστική (feminine)
αποπληθωριστικό (neuter)
αποπληθωριστικός (masculine nominative singular)
αποπληθωριστική (feminine nominative singular)
αποπληθωριστικό (neuter nominative singular)
αποπληθωριστικοί (masculine nominative plural)
αποπληθωριστικές (feminine nominative plural)
αποπληθωριστικά (neuter nominative plural)
αποπληθωριστικού (genitive masculine singular)
αποπληθωριστικής (feminine genitive singular)
αποπληθωριστικού (genitive neuter singular)
αποπληθωριστικών (genitive masculine plural)
αποπληθωριστικών (feminine genitive plural)
αποπληθωριστικών (genitive neuter plural)
αποπληθωριστικό (accusative masculine singular)
αποπληθωριστική (accusative feminine singular)
αποπληθωριστικό (accusative neuter singular)
αποπληθωριστικούς (accusative masculine plural)
αποπληθωριστικές (accusative feminine plural)
αποπληθωριστικά (accusative neuter plural)
αποπληθωριστικέ (masculine singular vocative)
αποπληθωριστική (feminine singular vocative)
αποπληθωριστικό (neuter singular vocative)
αποπληθωριστικοί (masculine plural vocative)
αποπληθωριστικές (feminine plural vocative)
αποπληθωριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-a

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αποπληθωριστικός

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αποπληθωριστικ

el-decl-adj-table

αποπληθωριστικός •

αποπληθωριστική •

αποπληθωριστικό •

αποπληθωριστικοί •

αποπληθωριστικές •

αποπληθωριστικά •

αποπληθωριστικού •

αποπληθωριστικής •

αποπληθωριστικού •

αποπληθωριστικών •

αποπληθωριστικών •

αποπληθωριστικών •

αποπληθωριστικό •

αποπληθωριστική •

αποπληθωριστικό •

αποπληθωριστικούς •

αποπληθωριστικές •

αποπληθωριστικά •

αποπληθωριστικέ •

αποπληθωριστική •

αποπληθωριστικό •

αποπληθωριστικοί •

αποπληθωριστικές •

αποπληθωριστικά •

α‧πο‧πλη‧θω‧ρι‧στι‧κός

(inflationary)


απόπτωση

head

απόπτωση • (apóptosi) f (plural αποπτώσεις)

apóptosi (romanization)
αποπτώσεις (plural)
απόπτωση (nominative singular)
αποπτώσεις (nominative plural)
απόπτωσης (genitive singular)
αποπτώσεων (genitive plural)
απόπτωση (accusative singular)
αποπτώσεις (accusative plural)
απόπτωση (singular vocative)
αποπτώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποπτώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποπτώσεως •


αποσυνάγωγος

head

αποσυνάγωγος • (aposynágogos) m (feminine αποσυνάγωγη, neuter αποσυνάγωγο)

aposynágogos (romanization)
αποσυνάγωγη (feminine)
αποσυνάγωγο (neuter)
αποσυνάγωγοςος (masculine nominative singular)
αποσυνάγωγοςη (feminine nominative singular)
αποσυνάγωγοςο (neuter nominative singular)
αποσυνάγωγοςοι (masculine nominative plural)
αποσυνάγωγοςες (feminine nominative plural)
αποσυνάγωγοςα (neuter nominative plural)
αποσυνάγωγοςου (genitive masculine singular)
αποσυνάγωγοςης (feminine genitive singular)
αποσυνάγωγοςου (genitive neuter singular)
αποσυνάγωγοςων (genitive masculine plural)
αποσυνάγωγοςων (feminine genitive plural)
αποσυνάγωγοςων (genitive neuter plural)
αποσυνάγωγοςο (accusative masculine singular)
αποσυνάγωγοςη (accusative feminine singular)
αποσυνάγωγοςο (accusative neuter singular)
αποσυνάγωγοςους (accusative masculine plural)
αποσυνάγωγοςες (accusative feminine plural)
αποσυνάγωγοςα (accusative neuter plural)
αποσυνάγωγοςε (masculine singular vocative)
αποσυνάγωγοςη (feminine singular vocative)
αποσυνάγωγοςο (neuter singular vocative)
αποσυνάγωγοςοι (masculine plural vocative)
αποσυνάγωγοςες (feminine plural vocative)
αποσυνάγωγοςα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αποσυνάγωγος

el-decl-adj-a

αποσυνάγωγος

el-decl-adj-positive

Declension of αποσυνάγωγος

αποσυνάγωγος

el-decl-adj-ος-η-ο

αποσυνάγωγος

el-decl-adj-table

αποσυνάγωγοςος •

αποσυνάγωγοςη •

αποσυνάγωγοςο •

αποσυνάγωγοςοι •

αποσυνάγωγοςες •

αποσυνάγωγοςα •

αποσυνάγωγοςου •

αποσυνάγωγοςης •

αποσυνάγωγοςου •

αποσυνάγωγοςων •

αποσυνάγωγοςων •

αποσυνάγωγοςων •

αποσυνάγωγοςο •

αποσυνάγωγοςη •

αποσυνάγωγοςο •

αποσυνάγωγοςους •

αποσυνάγωγοςες •

αποσυνάγωγοςα •

αποσυνάγωγοςε •

αποσυνάγωγοςη •

αποσυνάγωγοςο •

αποσυνάγωγοςοι •

αποσυνάγωγοςες •

αποσυνάγωγοςα •


απότακτος

head

απότακτος • (apótaktos) m (feminine απότακτη, neuter απότακτο)

apótaktos (romanization)
απότακτη (feminine)
απότακτο (neuter)
απότακτος (masculine nominative singular)
απότακτη (feminine nominative singular)
απότακτο (neuter nominative singular)
απότακτοι (masculine nominative plural)
απότακτες (feminine nominative plural)
απότακτα (neuter nominative plural)
απότακτου (genitive masculine singular)
απότακτης (feminine genitive singular)
απότακτου (genitive neuter singular)
απότακτων (genitive masculine plural)
απότακτων (feminine genitive plural)
απότακτων (genitive neuter plural)
απότακτο (accusative masculine singular)
απότακτη (accusative feminine singular)
απότακτο (accusative neuter singular)
απότακτους (accusative masculine plural)
απότακτες (accusative feminine plural)
απότακτα (accusative neuter plural)
απότακτε (masculine singular vocative)
απότακτη (feminine singular vocative)
απότακτο (neuter singular vocative)
απότακτοι (masculine plural vocative)
απότακτες (feminine plural vocative)
απότακτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απότακτους •

α‧πό‧τα‧κτος

Learnedly, from Ancient Greek ἀπότακτος (apótaktos, “set apart for a special use”) for which, see words ἀποτάσσσω (apotásssō, “set apart, assign specially”), τακτός (taktós, “prescribed”) & τάσσω (tássō)

lbor

dishonorably discharged
dishonorable discharge

(military) cashiered, dishonorably discharged


διηθητικό χαρτί

head

διηθητικά χαρτιά

διηθητικό χαρτί • (diithitikó chartí) n (plural διηθητικά χαρτιά)

el-noun

διηθητικά χαρτιά

diithitikó chartí (romanization)
διηθητικά χαρτιά (plural)


αποταχύ

head

αποταχύ • (apotachý)

el-adv

αποταχύ • (apotachý)


αποτάσσω

head

αποτάσσω • (apotásso)

el-verb

αποτάσσω • (apotásso) (past απέταξα, passive αποτάσσομαι, ppp αποταγμένος)

apotásso (romanization)
απέταξα (past)
αποτάσσομαι (passive)
αποταγμένος (participle passive perfect)


απόταξη

head

απόταξη • (apótaxi) f (plural αποτάξεις)

apótaxi (romanization)
αποτάξεις (plural)
απόταξη (nominative singular)
αποτάξεις (nominative plural)
απόταξης (genitive singular)
αποτάξεων (genitive plural)
απόταξη (accusative singular)
αποτάξεις (accusative plural)
απόταξη (singular vocative)
αποτάξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποτάξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποτάξεως •


μαζούν

head

μαζούν • (mazoún)


μακάρτι

μακάρτι • (makárti) n

→ Aromanian: mãrcat, marcat


απότιση

απότιση • (apótisi) f (plural αποτίσεις)

apótisi (romanization)
αποτίσεις (plural)
απότιση (nominative singular)
αποτίσεις (nominative plural)
απότισης (genitive singular)
αποτίσεων (genitive plural)
απότιση (accusative singular)
αποτίσεις (accusative plural)
απότιση (singular vocative)
αποτίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποτίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποτίσεως •


απότοκος

head

απότοκος • (apótokos) m (feminine απότοκη, neuter απότοκο)

apótokos (romanization)
απότοκη (feminine)
απότοκο (neuter)
απότοκος (masculine nominative singular)
απότοκη (feminine nominative singular)
απότοκο (neuter nominative singular)
απότοκοι (masculine nominative plural)
απότοκες (feminine nominative plural)
απότοκα (neuter nominative plural)
απότοκου (genitive masculine singular)
απότοκης (feminine genitive singular)
απότοκου (genitive neuter singular)
απότοκων (genitive masculine plural)
απότοκων (feminine genitive plural)
απότοκων (genitive neuter plural)
απότοκο (accusative masculine singular)
απότοκη (accusative feminine singular)
απότοκο (accusative neuter singular)
απότοκους (accusative masculine plural)
απότοκες (accusative feminine plural)
απότοκα (accusative neuter plural)
απότοκε (masculine singular vocative)
απότοκη (feminine singular vocative)
απότοκο (neuter singular vocative)
απότοκοι (masculine plural vocative)
απότοκες (feminine plural vocative)
απότοκα (neuter plural vocative)


βρογχίτιδα

βρογχίτιδα • (vronchítida) f (plural βρογχίτιδες)

vronchítida (romanization)
βρογχίτιδες (plural)
βρογχίτιδα (nominative singular)
βρογχίτιδες (nominative plural)
βρογχίτιδας (genitive singular)
βρογχίτιδων (genitive plural)
βρογχίτιδα (accusative singular)
βρογχίτιδες (accusative plural)
βρογχίτιδα (singular vocative)
βρογχίτιδες (plural vocative)

βρογ‧χί‧τι‧δα


λαρυγγίτιδα

λαρυγγίτιδες

λαρυγγίτιδα • (laryngítida) f (plural λαρυγγίτιδες)

el-noun

λαρυγγίτιδες

laryngítida (romanization)
λαρυγγίτιδες (plural)
λαρυγγίτιδα (nominative singular)
λαρυγγίτιδες (nominative plural)
λαρυγγίτιδας (genitive singular)
λαρυγγίτιδων (genitive plural)
λαρυγγίτιδα (accusative singular)
λαρυγγίτιδες (accusative plural)
λαρυγγίτιδα (singular vocative)
λαρυγγίτιδες (plural vocative)

el-decl-noun

λαρυγγίτιδες

λαρυγγίτιδας

λαρυγγίτιδων

λαρυγγίτιδες

λαρυγγίτιδες


ωριλά

ear, nose and throat
ear, nose and throat

(medicine) otolaryngologist, ear, nose and throat doctor


κοντσέρτο

head

κοντσέρτο • (kontsérto) n (plural κοντσέρτα)

kontsérto (romanization)
κοντσέρτα (plural)
κοντσέρτο (nominative singular)
κοντσέρτα (nominative plural)
κοντσέρτου (genitive singular)
κοντσέρτων (genitive plural)
κοντσέρτο (accusative singular)
κοντσέρτα (accusative plural)
κοντσέρτο (singular vocative)
κοντσέρτα (plural vocative)

κονσέρτο n pronounced as in French concert

κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα

(music) concerto (for instrument/s and orchestra)


ωτορινολαρυγγολόγος

ωτορινολαρυγγολόγοι

ωτορινολαρυγγολόγος • (otorinolaryngológos) m or f (plural ωτορινολαρυγγολόγοι)

el-noun

ωτορινολαρυγγολόγοι

otorinolaryngológos (romanization)
ωτορινολαρυγγολόγοι (plural)
ωτορινολαρυγγολόγος (nominative singular)
ωτορινολαρυγγολόγοι (nominative plural)
ωτορινολαρυγγολόγου (genitive singular)
ωτορινολαρυγγολόγων (genitive plural)
ωτορινολαρυγγολόγο (accusative singular)
ωτορινολαρυγγολόγους (accusative plural)
ωτορινολαρυγγολόγε (singular vocative)
ωτορινολαρυγγολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

ωτορινολαρυγγολόγος

ωτορινολαρυγγολόγοι

ωτορινολαρυγγολόγου

ωτορινολαρυγγολόγων

ωτορινολαρυγγολόγο

ωτορινολαρυγγολόγους

ωτορινολαρυγγολόγε

ωτορινολαρυγγολόγοι

ω‧το‧ρι‧νο‧λα‧ρυγ‧γο‧λό‧γος


ωριλάς

head

ωριλάς • (orilás) m (plural ωριλάδες)

el-noun

ωριλάς • (orilás) m (plural ωριλάδες)

orilás (romanization)
ωριλάδες (plural)
ωριλάς (nominative singular)
ωριλάδες (nominative plural)
ωριλά (genitive singular)
ωριλάδων (genitive plural)
ωριλά (accusative singular)
ωριλάδες (accusative plural)
ωριλά (singular vocative)
ωριλάδες (plural vocative)

ωριλά ωριλά#Greek

(medicine, colloquial, vernacular) otolaryngologist, ear, nose and throat doctor, vernacular form of ωριλά (orilá) (indeclinable)


Προκόπιος

head

Προκόπιος • (Prokópios) m (plural Προκόπιοι)

Prokópios (romanization)
Προκόπιοι (plural)

Προ‧κό‧πι‧ος

Learned borrowing from Koine Greek Προκόπιος (Prokópios).

lbor

(formal) a male given name from Ancient Greek, equivalent to English Procopius

el:Προκόπιος


ημιώροφος

head

ημιώροφος • (imiórofos) m (plural ημιώροφοι)

imiórofos (romanization)
ημιώροφοι (plural)
ημιώροφος (nominative singular)
ημιώροφοι (nominative plural)
ημιώροφου (genitive singular)
ημιωρόφου (genitive singular)
ημιώροφων (genitive plural)
ημιωρόφων (genitive plural)
ημιώροφο (accusative singular)
ημιώροφους (accusative plural)
ημιωρόφους (accusative plural)
ημιώροφε (singular vocative)
ημιώροφοι (plural vocative)
Second forms are formal. Second forms
less formal
colloquial.

el-decl-noun

Second forms are formal. Second forms, less formal, colloquial.

η‧μι‧ώ‧ρο‧φος

ημι- (imi-, “semi-, half”) + -ώροφος (-órofos, “floor”), from όροφος m (órofos), a calque of German Halbgeschoß

af

(architecture) mezzanine, entresol, an intermediate floor just above ground level


τριάρι

triári (romanization)
τριάρια (plural)
τριάρι (nominative singular)
τριάρια (nominative plural)
τριαριού (genitive singular)
τριαριών (genitive plural)
τριάρι (accusative singular)
τριάρια (accusative plural)
τριάρι (singular vocative)
τριάρια (plural vocative)


μεσίτης

head

μεσίτης • (mesítis) m (plural μεσίτες, feminine μεσίτρια)

mesítis (romanization)
μεσίτες (plural)
μεσίτρια (feminine)
μεσίτης (nominative singular)
μεσίτες (nominative plural)
μεσίτη (genitive singular)
μεσιτών (genitive plural)
μεσίτη (accusative singular)
μεσίτες (accusative plural)
μεσίτη (singular vocative)
μεσίτες (plural vocative)


Μαρία Μαγδαληνή

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f

el-proper noun

Μαρία Μαγδαληνή • (María Magdaliní) f


εκχύλιση

head

εκχύλιση • (ekchýlisi) f (plural εκχυλίσεις)

ekchýlisi (romanization)
εκχυλίσεις (plural)
εκχύλιση (nominative singular)
εκχυλίσεις (nominative plural)
εκχύλισης (genitive singular)
εκχυλίσεων (genitive plural)
εκχύλιση (accusative singular)
εκχυλίσεις (accusative plural)
εκχύλιση (singular vocative)
εκχυλίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εκχυλίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εκχυλίσεως •

From εκχυλίζω (ekchylízo, “extract (with solvent)”) + -ση (-si).


θερμόλυση

head

θερμόλυση • (thermólysi) f (plural θερμολύσεις)

thermólysi (romanization)
θερμολύσεις (plural)
θερμόλυση (nominative singular)
θερμολύσεις (nominative plural)
θερμόλυσης (genitive singular)
θερμολύσεων (genitive plural)
θερμόλυση (accusative singular)
θερμολύσεις (accusative plural)
θερμόλυση (singular vocative)
θερμολύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: θερμολύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: θερμολύσεως •

Learned borrowing from New Latin thermolysis. Morphologically, θερμός (thermós, “warm”) + λύση (lýsi, “lysis, breakdown (chemical sense)”).

af

(chemistry) thermolysis, thermal decomposition


πυρόλυση

head

πυρόλυση • (pyrólysi) f (plural πυρολύσεις)

pyrólysi (romanization)
πυρολύσεις (plural)
πυρόλυση (nominative singular)
πυρολύσεις (nominative plural)
πυρόλυσης (genitive singular)
πυρολύσεων (genitive plural)
πυρόλυση (accusative singular)
πυρολύσεις (accusative plural)
πυρόλυση (singular vocative)
πυρολύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: πυρολύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: πυρολύσεως •

Learned borrowing from New Latin pyrolysis. By surface analysis, πυρό- (pyró-, “fire”) + λύση (lýsi, “lysis, breakdown (chemical sense)”), see the ancient λύσις (lúsis).


υπερ-

From French per- in the chemical sense, under the paretymological influence of ὑπερ- (huper-).

υπερ- (yper-) + ανθρακικός (anthrakikós, “carbonate”) → υπερανθρακικός (yperanthrakikós, “percarbonate”)

υπερ- (yper-) + οξείδιο (oxeídio, “oxide”) → υπεροξείδιο (yperoxeídio, “peroxide”)

(inorganic chemistry) forming nouns and adjectives denoting the maximum proportion of oxygen or highest oxidation state of the central atom in a compound


υπερμαγγανικός

head

υπερμαγγανική

υπερμαγγανικό

υπερμαγγανικός • (ypermanganikós) m (feminine υπερμαγγανική, neuter υπερμαγγανικό)

el-adj

υπερμαγγανική

υπερμαγγανικό

ypermanganikós (romanization)
υπερμαγγανική (feminine)
υπερμαγγανικό (neuter)
υπερμαγγανικός (masculine nominative singular)
υπερμαγγανική (feminine nominative singular)
υπερμαγγανικό (neuter nominative singular)
υπερμαγγανικοί (masculine nominative plural)
υπερμαγγανικές (feminine nominative plural)
υπερμαγγανικά (neuter nominative plural)
υπερμαγγανικού (genitive masculine singular)
υπερμαγγανικής (feminine genitive singular)
υπερμαγγανικού (genitive neuter singular)
υπερμαγγανικών (genitive masculine plural)
υπερμαγγανικών (feminine genitive plural)
υπερμαγγανικών (genitive neuter plural)
υπερμαγγανικό (accusative masculine singular)
υπερμαγγανική (accusative feminine singular)
υπερμαγγανικό (accusative neuter singular)
υπερμαγγανικούς (accusative masculine plural)
υπερμαγγανικές (accusative feminine plural)
υπερμαγγανικά (accusative neuter plural)
υπερμαγγανικέ (masculine singular vocative)
υπερμαγγανική (feminine singular vocative)
υπερμαγγανικό (neuter singular vocative)
υπερμαγγανικοί (masculine plural vocative)
υπερμαγγανικές (feminine plural vocative)
υπερμαγγανικά (neuter plural vocative)
Vocative forms are rare

el-decl-adj

υπερμαγγανικ

el-decl-adj-a

υπερμαγγανικ

el-decl-adj-positive

Declension of υπερμαγγανικός

υπερμαγγανικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

υπερμαγγανικ

el-decl-adj-table

υπερμαγγανικός •

υπερμαγγανική •

υπερμαγγανικό •

υπερμαγγανικοί •

υπερμαγγανικές •

υπερμαγγανικά •

υπερμαγγανικού •

υπερμαγγανικής •

υπερμαγγανικού •

υπερμαγγανικών •

υπερμαγγανικών •

υπερμαγγανικών •

υπερμαγγανικό •

υπερμαγγανική •

υπερμαγγανικό •

υπερμαγγανικούς •

υπερμαγγανικές •

υπερμαγγανικά •

υπερμαγγανικέ •

υπερμαγγανική •

υπερμαγγανικό •

υπερμαγγανικοί •

υπερμαγγανικές •

υπερμαγγανικά •

υ‧περ‧μα‧γγα‧νι‧κός

From υπερ- (yper-) + μαγγάνιο (mangánio) + -ικός (-ikós), calque of French permanganate where the prefix per- has been paretymologically attributed as υπερ- (yper-).


αιθυλικός

head

αιθυλικός • (aithylikós) m (feminine αιθυλική, neuter αιθυλικό)

aithylikós (romanization)
αιθυλική (feminine)
αιθυλικό (neuter)
αιθυλικός (masculine nominative singular)
αιθυλική (feminine nominative singular)
αιθυλικό (neuter nominative singular)
αιθυλικοί (masculine nominative plural)
αιθυλικές (feminine nominative plural)
αιθυλικά (neuter nominative plural)
αιθυλικού (genitive masculine singular)
αιθυλικής (feminine genitive singular)
αιθυλικού (genitive neuter singular)
αιθυλικών (genitive masculine plural)
αιθυλικών (feminine genitive plural)
αιθυλικών (genitive neuter plural)
αιθυλικό (accusative masculine singular)
αιθυλική (accusative feminine singular)
αιθυλικό (accusative neuter singular)
αιθυλικούς (accusative masculine plural)
αιθυλικές (accusative feminine plural)
αιθυλικά (accusative neuter plural)
αιθυλικέ (masculine singular vocative)
αιθυλική (feminine singular vocative)
αιθυλικό (neuter singular vocative)
αιθυλικοί (masculine plural vocative)
αιθυλικές (feminine plural vocative)
αιθυλικά (neuter plural vocative)
Vocative forms are rare

el-decl-adj-table

αιθυλικούς •

From αιθύλιο (aithýlio) + -ικός (-ikós), calque of French éthylique.

αιθυλική αλκοόλη

αιθυλικός αιθέρας

αιθυλικό οινόπνευμα


ιωδισμός

iodismós (romanization)
ιωδισμός (nominative singular)
ιωδισμού (genitive singular)
ιωδισμό (accusative singular)
ιωδισμέ (singular vocative)

Learned borrowing from French iodisme; morphologically ιώδιο (iódio) + -ισμός (-ismós).


θειώδες

theiódes (romanization)
θειώδες (nominative singular)
θειώδους (genitive singular)
θειώδες (accusative singular)
θειώδες (singular vocative)

From Koine Greek θειώδης (theiṓdēs, “related to or containing sulfur”).


σουλφίδιο

head

σουλφίδιο • (soulfídio) n (plural σουλφίδια)

soulfídio (romanization)
σουλφίδια (plural)
σουλφίδιο (nominative singular)
σουλφίδια (nominative plural)
σουλφιδίου (genitive singular)
σουλφιδίων (genitive plural)
σουλφίδιο (accusative singular)
σουλφίδια (accusative plural)
σουλφίδιο (singular vocative)
σουλφίδια (plural vocative)

(inorganic chemistry) inorganic sulfide, mineral sulfide


φθορίδιο

φθορίδιο • (fthorídio) n (plural φθορίδια)

fthorídio (romanization)
φθορίδια (plural)
φθορίδιο (nominative singular)
φθορίδια (nominative plural)
φθοριδίου (genitive singular)
φθοριδίων (genitive plural)
φθορίδιο (accusative singular)
φθορίδια (accusative plural)
φθορίδιο (singular vocative)
φθορίδια (plural vocative)

From φθόριο (fthório) + -ίδιο (-ídio), calque of English fluoride.


θειαιθέρας

θειαιθέρας • (theiaithéras) m (plural θειαιθέρες)

theiaithéras (romanization)
θειαιθέρες (plural)
θειαιθέρας (nominative singular)
θειαιθέρες (nominative plural)
θειαιθέρα (genitive singular)
θειαιθέρων (genitive plural)
θειαιθέρα (accusative singular)
θειαιθέρες (accusative plural)
θειαιθέρα (singular vocative)
θειαιθέρες (plural vocative)

From θείο (theío) + αιθέρας (aithéras), calque of English thioether.


βρωμίδιο

βρωμίδιο • (vromídio) n (plural βρωμίδια)

vromídio (romanization)
βρωμίδια (plural)
βρωμίδιο (nominative singular)
βρωμίδια (nominative plural)
βρωμιδίου (genitive singular)
βρωμιδίων (genitive plural)
βρωμίδιο (accusative singular)
βρωμίδια (accusative plural)
βρωμίδιο (singular vocative)
βρωμίδια (plural vocative)

From βρώμιο (vrómio) + -ίδιο (-ídio), calque of English bromide.

βρομίδιο

recommended spelling, rarely used in chemistry


χλωρίδιο

χλωρίδιο • (chlorídio) n (plural χλωρίδια)

chlorídio (romanization)
χλωρίδια (plural)
χλωρίδιο (nominative singular)
χλωρίδια (nominative plural)
χλωριδίου (genitive singular)
χλωριδίων (genitive plural)
χλωρίδιο (accusative singular)
χλωρίδια (accusative plural)
χλωρίδιο (singular vocative)
χλωρίδια (plural vocative)

From χλώριο (chlório) + -ίδιο (-ídio), calque of English chloride.


ιωδίδιο

iodídio (romanization)
ιωδίδια (plural)
ιωδίδιο (nominative singular)
ιωδίδια (nominative plural)
ιωδιδίου (genitive singular)
ιωδιδίων (genitive plural)
ιωδίδιο (accusative singular)
ιωδίδια (accusative plural)
ιωδίδιο (singular vocative)
ιωδίδια (plural vocative)

From ιώδιο (iódio) + -ίδιο (-ídio), calque of English iodide.


θειώδης

θειώδης • (theiódis) m (feminine θειώδης, neuter θειώδες)

theiódis (romanization)
θειώδης (feminine)
θειώδες (neuter)
θειώδης (masculine nominative singular)
θειώδης (feminine nominative singular)
θειώδες (neuter nominative singular)
θειώδεις (masculine nominative plural)
θειώδεις (feminine nominative plural)
θειώδη (neuter nominative plural)
θειώδους (genitive masculine singular)
θειώδους (feminine genitive singular)
θειώδους (genitive neuter singular)
θειωδών (genitive masculine plural)
θειωδών (feminine genitive plural)
θειωδών (genitive neuter plural)
θειώδη (accusative masculine singular)
θειώδη (accusative feminine singular)
θειώδες (accusative neuter singular)
θειώδεις (accusative masculine plural)
θειώδεις (accusative feminine plural)
θειώδη (accusative neuter plural)
θειώδη (masculine singular vocative)
θειώδης (masculine singular vocative)
θειώδης (feminine singular vocative)
θειώδες (neuter singular vocative)
θειώδεις (masculine plural vocative)
θειώδεις (feminine plural vocative)
θειώδη (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο θειώδης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θειώδης, etc.)

From Koine Greek θειώδης (theiṓdēs, “related to or containing sulfur”), from θεῖον (theîon) + -ώδης (-ṓdēs).


θειοθειικός

head

θειοθειικός • (theiotheiikós) m (feminine θειοθειική, neuter θειοθειικό)

theiotheiikós (romanization)
θειοθειική (feminine)
θειοθειικό (neuter)
θειοθειικός (masculine nominative singular)
θειοθειική (feminine nominative singular)
θειοθειικό (neuter nominative singular)
θειοθειικοί (masculine nominative plural)
θειοθειικές (feminine nominative plural)
θειοθειικά (neuter nominative plural)
θειοθειικού (genitive masculine singular)
θειοθειικής (feminine genitive singular)
θειοθειικού (genitive neuter singular)
θειοθειικών (genitive masculine plural)
θειοθειικών (feminine genitive plural)
θειοθειικών (genitive neuter plural)
θειοθειικό (accusative masculine singular)
θειοθειική (accusative feminine singular)
θειοθειικό (accusative neuter singular)
θειοθειικούς (accusative masculine plural)
θειοθειικές (accusative feminine plural)
θειοθειικά (accusative neuter plural)
θειοθειικέ (masculine singular vocative)
θειοθειική (feminine singular vocative)
θειοθειικό (neuter singular vocative)
θειοθειικοί (masculine plural vocative)
θειοθειικές (feminine plural vocative)
θειοθειικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

θειοθειικός •

θειοθειική •

θειοθειικό •

θειοθειικοί •

θειοθειικές •

θειοθειικά •

θειοθειικού •

θειοθειικής •

θειοθειικού •

θειοθειικών •

θειοθειικών •

θειοθειικών •

θειοθειικό •

θειοθειική •

θειοθειικό •

θειοθειικούς •

θειοθειικές •

θειοθειικά •

θειοθειικέ •

θειοθειική •

θειοθειικό •

θειοθειικοί •

θειοθειικές •

θειοθειικά •

From θείο (theío) + θειικός (theiikós), calque of English thiosulphate.


θειοκυανικός

head

θειοκυανικός • (theiokyanikós) m (feminine θειοκυανική, neuter θειοκυανικό)

theiokyanikós (romanization)
θειοκυανική (feminine)
θειοκυανικό (neuter)
θειοκυανικός (masculine nominative singular)
θειοκυανική (feminine nominative singular)
θειοκυανικό (neuter nominative singular)
θειοκυανικοί (masculine nominative plural)
θειοκυανικές (feminine nominative plural)
θειοκυανικά (neuter nominative plural)
θειοκυανικού (genitive masculine singular)
θειοκυανικής (feminine genitive singular)
θειοκυανικού (genitive neuter singular)
θειοκυανικών (genitive masculine plural)
θειοκυανικών (feminine genitive plural)
θειοκυανικών (genitive neuter plural)
θειοκυανικό (accusative masculine singular)
θειοκυανική (accusative feminine singular)
θειοκυανικό (accusative neuter singular)
θειοκυανικούς (accusative masculine plural)
θειοκυανικές (accusative feminine plural)
θειοκυανικά (accusative neuter plural)
θειοκυανικέ (masculine singular vocative)
θειοκυανική (feminine singular vocative)
θειοκυανικό (neuter singular vocative)
θειοκυανικοί (masculine plural vocative)
θειοκυανικές (feminine plural vocative)
θειοκυανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of θειοκυανικός

el-decl-adj-table

θειοκυανικός •

θειοκυανική •

θειοκυανικό •

θειοκυανικοί •

θειοκυανικές •

θειοκυανικά •

θειοκυανικού •

θειοκυανικής •

θειοκυανικού •

θειοκυανικών •

θειοκυανικών •

θειοκυανικών •

θειοκυανικό •

θειοκυανική •

θειοκυανικό •

θειοκυανικούς •

θειοκυανικές •

θειοκυανικά •

θειοκυανικέ •

θειοκυανική •

θειοκυανικό •

θειοκυανικοί •

θειοκυανικές •

θειοκυανικά •

From θείο (theío) + κυάνιο (kyánio) + -ικός (-ikós), calque of English thiocyanate.


ηωσίνη

iosíni (romanization)
ηωσίνες (plural)
ηωσίνη (nominative singular)
ηωσίνες (nominative plural)
ηωσίνης (genitive singular)
ηωσινών (genitive plural)
ηωσίνη (accusative singular)
ηωσίνες (accusative plural)
ηωσίνη (singular vocative)
ηωσίνες (plural vocative)

Learned borrowing from French éosine or German Eosin, coined by Heinrich Caro from Ancient Greek ἠώς (ēṓs, “dawn”) + -in.