αναφυτεύω

head

αναφυτεύω • (anafytévo)

el-verb

αναφυτεύομαι

αναφυτεύω • (anafytévo) (past αναφύτευσα, passive αναφυτεύομαι)

anafytévo (romanization)
αναφύτευσα (past)
αναφυτεύομαι (passive)
αναφυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναφυτεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναφυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναφυτευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναφυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναφυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναφυτεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναφυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναφυτευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναφυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναφυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναφυτεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναφυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναφυτευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναφυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναφυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναφυτεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναφυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναφυτευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναφυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναφυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναφυτεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναφυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναφυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναφυτευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναφυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναφυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναφυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναφυτεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναφυτεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναφυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναφυτευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναφύτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναφυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναφυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναφυτεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναφυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναφύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναφύτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναφυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναφυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναφυτεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναφυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναφύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναφύτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναφυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναφυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναφυτεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναφυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναφυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναφυτεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναφυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναφυτευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναφυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναφυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναφυτεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναφυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναφυτευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναφυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναφύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφύτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναφυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναφυτεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναφυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναφυτεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναφυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναφυτευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αναφυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναφύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
αναφύτευσε (active imperative perfective second-person singular)
αναφυτεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναφυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναφυτεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναφυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναφυτευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναφυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναφυτεύοντας (active participle present)
έχοντας αναφυτεύσει (active participle past)
αναφυτευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναφυτεύσει (active infinitive-aorist)
αναφυτευθεί (infinitive-aorist passive)
αναφυτευτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧φυ‧τεύ‧ω

Inherited from Katharevousa ἀναφυτεύω, from Ancient Greek ἀναφυτεύω (anaphuteúō). Morphologically, from ανα- (“re-, again”) + φυτεύω (“I plant”).


φιξάρω

head

φιξάρω • (fixáro)

el-verb

φιξάρω • (fixáro) (past φιξάρισα, passive φιξάρομαι)

fixáro (romanization)
φιξάρισα (past)
φιξάρομαι (passive)
φιξάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
φιξάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φιξάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
φιξαριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
φιξάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φιξάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φιξάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
φιξαριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
φιξάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
φιξάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φιξάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
φιξαριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
φιξάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φιξάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φιξαριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
φιξαριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
φιξάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φιξάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φιξάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φιξαριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
φιξαριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
φιξάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φιξάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φιξάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φιξάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φιξάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
φιξαριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φιξαριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
φιξάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φιξάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
φιξαριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φιξαριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
φιξαρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
φιξάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φιξάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
φιξαριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φιξαριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
φιξαρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
φιξάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φιξάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
φιξαριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φιξαριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
φιξαρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
φιξάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φιξάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
φιξαριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
φιξαριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
φιξάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φιξάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
φιξαριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
φιξαριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
φιξάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φιξάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάραν (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
φιξάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
φιξαριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
φιξαρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φιξαριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
φιξαριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα φιξάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φιξάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα φιξάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα φιξαριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
φιξάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
φιξάρισε (active imperative perfective second-person singular)
φιξαρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
φιξάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
φιξάρετε (active imperative perfective plural second-person)
φιξάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
φιξαριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
φιξάροντας (active participle present)
έχοντας φιξάρει (active participle past)
φιξαρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
φιξάρει (active infinitive-aorist)
φιξαριστεί (infinitive-aorist passive)

Borrowed from French fixer + -άρω (“suffix for verbs”).

(photography) to fix (a photographic image)


αναψηλάφηση

head

αναψηλαφήσεις

αναψηλάφηση • (anapsiláfisi) f (plural αναψηλαφήσεις)

el-noun

αναψηλαφήσεις

anapsiláfisi (romanization)
αναψηλαφήσεις (plural)
αναψηλάφηση (nominative singular)
αναψηλαφήσεις (nominative plural)
αναψηλάφησης (genitive singular)
αναψηλαφήσεων (genitive plural)
αναψηλάφηση (accusative singular)
αναψηλαφήσεις (accusative plural)
αναψηλάφηση (singular vocative)
αναψηλαφήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναψηλαφήσεως

el-decl-noun

αναψηλαφήσεις

αναψηλάφησης

αναψηλαφήσεων

αναψηλαφήσεις

αναψηλαφήσεις

Older or formal genitive singular: αναψηλαφήσεως •

(law) review (the re-opening and re-examination of a closed case)


αναψηλαφώ

head

αναψηλαφώ • (anapsilafó)

el-verb

αναψηλαφώ • (anapsilafó) (past αναψηλάφησα, passive —)

anapsilafó (romanization)
αναψηλάφησα (past)

(law) to review (to re-opening and re-examination of a previous case)


άνδηρο

ándiro (romanization)
άνδηρο (plural)
άνδηρο (nominative singular)
άνδηρα (nominative plural)
άνδηρου (genitive singular)
άνδηρων (genitive plural)
άνδηρο (accusative singular)
άνδηρα (accusative plural)
άνδηρο (singular vocative)
άνδηρα (plural vocative)

(architecture) (raised) terrace (especially an ancient one)


ναυτολόγιο

head

ναυτολόγιο • (naftológio) n (plural ναυτολόγια)

naftológio (romanization)
ναυτολόγια (plural)
ναυτολόγιο (nominative singular)
ναυτολόγια (nominative plural)
ναυτολογίου (genitive singular)
ναυτολόγιου (genitive singular)
ναυτολογίων (genitive plural)
ναυτολόγιο (accusative singular)
ναυτολόγια (accusative plural)
ναυτολόγιο (singular vocative)
ναυτολόγια (plural vocative)

ναυ‧το‧λό‧γι‧ο


αναυπήγητος

αναυπήγητος • (anafpígitos) m (feminine αναυπήγητη, neuter αναυπήγητο)

anafpígitos (romanization)
αναυπήγητη (feminine)
αναυπήγητο (neuter)
αναυπήγητος (masculine nominative singular)
αναυπήγητη (feminine nominative singular)
αναυπήγητο (neuter nominative singular)
αναυπήγητοι (masculine nominative plural)
αναυπήγητες (feminine nominative plural)
αναυπήγητα (neuter nominative plural)
αναυπήγητου (genitive masculine singular)
αναυπήγητης (feminine genitive singular)
αναυπήγητου (genitive neuter singular)
αναυπήγητων (genitive masculine plural)
αναυπήγητων (feminine genitive plural)
αναυπήγητων (genitive neuter plural)
αναυπήγητο (accusative masculine singular)
αναυπήγητη (accusative feminine singular)
αναυπήγητο (accusative neuter singular)
αναυπήγητους (accusative masculine plural)
αναυπήγητες (accusative feminine plural)
αναυπήγητα (accusative neuter plural)
αναυπήγητε (masculine singular vocative)
αναυπήγητη (feminine singular vocative)
αναυπήγητο (neuter singular vocative)
αναυπήγητοι (masculine plural vocative)
αναυπήγητες (feminine plural vocative)
αναυπήγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναυπήγητος •

αναυπήγητη •

αναυπήγητο •

αναυπήγητοι •

αναυπήγητες •

αναυπήγητα •

αναυπήγητου •

αναυπήγητης •

αναυπήγητου •

αναυπήγητων •

αναυπήγητων •

αναυπήγητων •

αναυπήγητο •

αναυπήγητη •

αναυπήγητο •

αναυπήγητους •

αναυπήγητες •

αναυπήγητα •

αναυπήγητε •

αναυπήγητη •

αναυπήγητο •

αναυπήγητοι •

αναυπήγητες •

αναυπήγητα •


αναυτολόγητος

head

αναυτολόγητη

αναυτολόγητο

αναυτολόγητος • (anaftológitos) m (feminine αναυτολόγητη, neuter αναυτολόγητο)

el-adj

αναυτολόγητη

αναυτολόγητο

anaftológitos (romanization)
αναυτολόγητη (feminine)
αναυτολόγητο (neuter)
αναυτολόγητος (masculine nominative singular)
αναυτολόγητη (feminine nominative singular)
αναυτολόγητο (neuter nominative singular)
αναυτολόγητοι (masculine nominative plural)
αναυτολόγητες (feminine nominative plural)
αναυτολόγητα (neuter nominative plural)
αναυτολόγητου (genitive masculine singular)
αναυτολόγητης (feminine genitive singular)
αναυτολόγητου (genitive neuter singular)
αναυτολόγητων (genitive masculine plural)
αναυτολόγητων (feminine genitive plural)
αναυτολόγητων (genitive neuter plural)
αναυτολόγητο (accusative masculine singular)
αναυτολόγητη (accusative feminine singular)
αναυτολόγητο (accusative neuter singular)
αναυτολόγητους (accusative masculine plural)
αναυτολόγητες (accusative feminine plural)
αναυτολόγητα (accusative neuter plural)
αναυτολόγητε (masculine singular vocative)
αναυτολόγητη (feminine singular vocative)
αναυτολόγητο (neuter singular vocative)
αναυτολόγητοι (masculine plural vocative)
αναυτολόγητες (feminine plural vocative)
αναυτολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναυτολόγητος

el-decl-adj-table

αναυτολόγητος •

αναυτολόγητη •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητοι •

αναυτολόγητες •

αναυτολόγητα •

αναυτολόγητου •

αναυτολόγητης •

αναυτολόγητου •

αναυτολόγητων •

αναυτολόγητων •

αναυτολόγητων •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητη •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητους •

αναυτολόγητες •

αναυτολόγητα •

αναυτολόγητε •

αναυτολόγητη •

αναυτολόγητο •

αναυτολόγητοι •

αναυτολόγητες •

αναυτολόγητα •

(nautical) not on the ship's register/muster roll


μηρυκάζω

head

μηρυκάζω • (mirykázo)

el-verb

μηρυκάζω • (mirykázo) (past μηρύκασα, passive —)


αναχαράζω

head

αναχαράζω • (anacharázo)

el-verb

αναχαράζομαι

αναχαράζω • (anacharázo) (past αναχάραξα, passive αναχαράζομαι)

anacharázo (romanization)
αναχάραξα (past)
αναχαράζομαι (passive)


αναχωνεύω

head

αναχωνεύω • (anachonévo)

el-verb

αναχωνεύομαι

αναχωνεύω • (anachonévo) (past αναχώνευσα, passive αναχωνεύομαι)

anachonévo (romanization)
αναχώνευσα (past)
αναχωνεύομαι (passive)

(metallurgy) to recast, refound; melt down


αναχωρήτρια

head

αναχωρήτριες

αναχωρήτρια • (anachorítria) f (plural αναχωρήτριες, masculine αναχωρητής)

el-noun

αναχωρήτριες

anachorítria (romanization)
αναχωρήτριες (plural)
αναχωρητής (masculine)
αναχωρήτρια (nominative singular)
αναχωρήτριες (nominative plural)
αναχωρήτριας (genitive singular)
αναχωρητριών (genitive plural)
αναχωρήτρια (accusative singular)
αναχωρήτριες (accusative plural)
αναχωρήτρια (singular vocative)
αναχωρήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρήτριες

αναχωρήτριας

αναχωρητριών

αναχωρήτριες

αναχωρήτριες

(religion) hermit, recluse, anchorite (anachorite), eremite


αποφοιτώ

head

αποφοιτώ • (apofoitó)

el-verb

αποφοιτώ • (apofoitó) (past αποφοίτησα, passive —)

apofoitó (romanization)
αποφοίτησα (past)
αποφοιτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφοιτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφοιτάς (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφοιτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφοιτά (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφοιτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφοιτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
αποφοιτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφοιτάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφοιτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφοιτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφοιτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφοιτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφοίτησα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφοιτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφοίτησες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφοιτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφοίτησε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφοιτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφοιτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφοιτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφοιτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφοιτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοιτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφοίτησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφοιτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αποφοιτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφοιτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αποφοίτησε (active imperative perfective second-person singular)
αποφοιτάτε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφοιτήστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφοιτώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αποφοιτήσει (active indeclinable participle perfect)
αποφοιτήσει (infinitive-aorist)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀποφοιτῶ (apophoitô), contracted form of ἀποφοιτάω (apophoitáō, “cease to take lessons”). By surface analysis, απο- (“de-”) + φοιτώ (“attend lessons”).


αναχωρητισμός

head

αναχωρητήρια

αναχωρητισμός • (anachoritismós) n (plural αναχωρητήρια)

el-noun

αναχωρητήρια

anachoritismós (romanization)
αναχωρητήρια (plural)
αναχωρητισμός (nominative singular)
αναχωρητισμοί (nominative plural)
αναχωρητισμού (genitive singular)
αναχωρητισμών (genitive plural)
αναχωρητισμό (accusative singular)
αναχωρητισμούς (accusative plural)
αναχωρητισμέ (singular vocative)
αναχωρητισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρητισμός

αναχωρητισμοί

αναχωρητισμού

αναχωρητισμών

αναχωρητισμό

αναχωρητισμούς

αναχωρητισμέ

αναχωρητισμοί

(religion) anachoresis (the way of life of an anchorite)


αναχωρητήριο

head

αναχωρητήρια

αναχωρητήριο • (anachoritírio) n (plural αναχωρητήρια)

el-noun

αναχωρητήρια

anachoritírio (romanization)
αναχωρητήρια (plural)
αναχωρητήριο (nominative singular)
αναχωρητήρια (nominative plural)
αναχωρητηρίου (genitive singular)
αναχωρητήριου (genitive singular)
αναχωρητηρίων (genitive plural)
αναχωρητήριο (accusative singular)
αναχωρητήρια (accusative plural)
αναχωρητήριο (singular vocative)
αναχωρητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια

αναχωρητηρίου

αναχωρητήριου

αναχωρητηρίων

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια

αναχωρητήριο

αναχωρητήρια


αναχωρητής

head

αναχωρητής • (anachoritís) m (plural αναχωρητές, feminine αναχωρήτρια)

anachoritís (romanization)
αναχωρητές (plural)
αναχωρήτρια (feminine)
αναχωρητής (nominative singular)
αναχωρητές (nominative plural)
αναχωρητή (genitive singular)
αναχωρητών (genitive plural)
αναχωρητή (accusative singular)
αναχωρητές (accusative plural)
αναχωρητή (singular vocative)
αναχωρητές (plural vocative)


αναχώνευση

αναχωνεύσεις

αναχώνευση • (anachónefsi) f (plural αναχωνεύσεις)

el-noun

αναχωνεύσεις

anachónefsi (romanization)
αναχωνεύσεις (plural)
αναχώνευση (nominative singular)
αναχωνεύσεις (nominative plural)
αναχώνευσης (genitive singular)
αναχωνεύσεων (genitive plural)
αναχώνευση (accusative singular)
αναχωνεύσεις (accusative plural)
αναχώνευση (singular vocative)
αναχωνεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναχωνεύσεως

el-decl-noun

αναχωνεύσεις

αναχωνεύσεων

αναχωνεύσεις

αναχωνεύσεις

Older or formal genitive singular: αναχωνεύσεως •

(metallurgy) recasting, refounding; melting down


ανδράποδο

head

ανδράποδο • (andrápodo) n (plural ανδράποδα)

andrápodo (romanization)
ανδράποδα (plural)
ανδράποδο (nominative singular)
ανδράποδα (nominative plural)
ανδράποδου (genitive singular)
ανδράποδων (genitive plural)
ανδράποδο (accusative singular)
ανδράποδα (accusative plural)
ανδράποδο (singular vocative)
ανδράποδα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνδράποδον (andrápodon).


ανδραποδισμός

ανδραποδισμοί

ανδραποδισμός • (andrapodismós) m (plural ανδραποδισμοί)

el-noun

ανδραποδισμοί

andrapodismós (romanization)
ανδραποδισμοί (plural)
ανδραποδισμός (nominative singular)
ανδραποδισμοί (nominative plural)
ανδραποδισμού (genitive singular)
ανδραποδισμών (genitive plural)
ανδραποδισμό (accusative singular)
ανδραποδισμούς (accusative plural)
ανδραποδισμέ (singular vocative)
ανδραποδισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανδραποδισμός

ανδραποδισμοί

ανδραποδισμού

ανδραποδισμών

ανδραποδισμό

ανδραποδισμούς

ανδραποδισμέ

ανδραποδισμοί


ανδραποδίζω

head

ανδραποδίζω • (andrapodízo)

el-verb

ανδραποδίζομαι

ανδραποδίστηκα

ανδραποδίσθηκα

ανδραποδισμένος

ανδραποδίζω • (andrapodízo) (past ανδραπόδισα, passive ανδραποδίζομαι, p‑past ανδραποδίστηκα/ανδραποδίσθηκα, ppp ανδραποδισμένος)

andrapodízo (romanization)
ανδραπόδισα (past)
ανδραποδίζομαι (passive)
ανδραποδίστηκα (passive past)
ανδραποδίσθηκα (passive past)
ανδραποδισμένος (participle passive perfect)
ανδραποδίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανδραποδίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανδραποδίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανδραποδιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδραποδισθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανδραποδίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανδραποδίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανδραποδίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανδραποδιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδραποδισθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανδραποδίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανδραποδίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανδραποδίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανδραποδιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδραποδισθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανδραποδίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανδραποδίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανδραποδιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανδραποδιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδραποδισθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανδραποδίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανδραποδίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανδραποδίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδραποδιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανδραποδιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδραποδισθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανδραποδίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδραποδίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανδραποδίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδραποδίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανδραποδίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανδραποδιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδισθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραποδισθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανδραπόδιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανδραπόδισα (active first-person indicative past perfective singular)
ανδραποδιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδραποδιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανδραποδίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδραποδίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανδραπόδιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανδραπόδισες (active indicative past perfective second-person singular)
ανδραποδιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδραποδιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανδραποδίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανδραπόδιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανδραπόδισε (active indicative past perfective singular third-person)
ανδραποδιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδραποδιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανδραποδίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανδραποδίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανδραποδίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανδραποδιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανδραποδιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδραποδισθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανδραποδίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανδραποδίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανδραποδιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανδραποδιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδραποδισθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανδραπόδιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραποδίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραποδίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανδραπόδισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανδραποδίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανδραποδιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανδραποδίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδισθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανδραποδισθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανδραποδίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανδραποδίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανδραποδίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανδραποδιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανδραποδισθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανδραπόδιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανδραπόδισε (active imperative perfective second-person singular)
ανδραποδίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανδραποδίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανδραποδίστε (active imperative perfective plural second-person)
ανδραποδίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανδραποδιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδραποδισθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανδραποδίζοντας (active participle present)
έχοντας ανδραποδίσει (active participle past)
ανδραποδισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανδραποδίσει (active infinitive-aorist)
ανδραποδιστεί (infinitive-aorist passive)
ανδραποδισθεί (infinitive-aorist passive)

αν‧δρα‧πο‧δί‧ζω

εξανδραποδίζω εξανδραποδίζω#Greek

(formal) Alternative form of εξανδραποδίζω (exandrapodízo, “to enslave”)


ανδριάντας

head

ανδριάντας • (andriántas) m (plural ανδριάντες)

andriántas (romanization)
ανδριάντες (plural)
ανδριάντας (nominative singular)
ανδριάντες (nominative plural)
ανδριάντα (genitive singular)
ανδριάντων (genitive plural)
ανδριάντα (accusative singular)
ανδριάντες (accusative plural)
ανδριάντα (singular vocative)
ανδριάντες (plural vocative)


ανδρείκελο

ανδρείκελο • (andreíkelo) n (plural ανδρείκελα)

andreíkelo (romanization)
ανδρείκελα (plural)
ανδρείκελο (nominative singular)
ανδρείκελα (nominative plural)
ανδρεικέλου (genitive singular)
ανδρείκελου (genitive singular)
ανδρεικέλων (genitive plural)
ανδρείκελο (accusative singular)
ανδρείκελα (accusative plural)
ανδρείκελο (singular vocative)
ανδρείκελα (plural vocative)

el-decl-noun

ανδρείκελου • and ανδρείκελων • are common, but 'ungrammatical', genitive forms.


μοντέλο

montélo (romanization)
μοντέλα (plural)
μοντέλο (nominative singular)
μοντέλα (nominative plural)
μοντέλου (genitive singular)
μοντέλων (genitive plural)
μοντέλο (accusative singular)
μοντέλα (accusative plural)
μοντέλο (singular vocative)
μοντέλα (plural vocative)

μοντελίστα

female fashion designer, modellista, model maker

(design) model (mock-up of an intended object)

(manufacturing) model (version of a product)


Ανδρόνικος

head

Ανδρόνικος • (Andrónikos) m

Andrónikos (romanization)
Ανδρόνικος (nominative singular)
Ανδρόνικου (genitive singular)
Ανδρόνικο (accusative singular)
Ανδρόνικε (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδρόνικος (Andrónikos).

a male given name, equivalent to English Andronicus


Ανδροκλής

Ανδροκλής • (Androklís) m

Androklís (romanization)
Ανδροκλής (nominative singular)
Ανδροκλή (genitive singular)
Ανδροκλή (accusative singular)
Ανδροκλή (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδροκλῆς (Androklês).

(folklore) a male given name, equivalent to English Androcles


Ανδρομάχη

Andromáchi (romanization)
Ανδρομάχη (nominative singular)
Ανδρομάχης (genitive singular)
Ανδρομάχη (accusative singular)
Ανδρομάχη (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀνδρομάχη (Andromákhē).

(Greek mythology) a female given name, equivalent to English Andromache


ανδρόγυνος

ανδρόγυνος • (andrógynos) m (plural ανδρόγυνοι)

andrógynos (romanization)
ανδρόγυνοι (plural)
ανδρόγυνος (nominative singular)
ανδρόγυνοι (nominative plural)
ανδρογύνου (genitive singular)
ανδρογύνων (genitive plural)
ανδρόγυνο (accusative singular)
ανδρογύνους (accusative plural)
ανδρόγυνε (singular vocative)
ανδρόγυνοι (plural vocative)


Ιεσική

Ιεσική • (Iesikí) f

Iesikí (romanization)
Ιεσική (nominative singular)
Ιεσικής (genitive singular)
Ιεσική (accusative singular)
Ιεσική (singular vocative)

a female given name, equivalent to English Jessica


Έκτορας

Έκτορας • (Éktoras) m

Éktoras (romanization)
Έκτορας (nominative singular)
Έκτορες (nominative plural)
Έκτορα (genitive singular)
Εκτόρων (genitive plural)
Έκτορα (accusative singular)
Έκτορες (accusative plural)
Έκτορα (singular vocative)
Έκτορες (plural vocative)

el-decl-noun

Usually, in the singular.
Also see Έκτωρ (Éktor) and the ancient Ἕκτωρ (Héktōr).

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Hector


ανεγείρω

head

ανεγείρω • (anegeíro)

el-verb

ανεγείρω • (anegeíro) (past ανήγειρα/ανέγειρα, passive ανεγείρομαι)

anegeíro (romanization)
ανήγειρα (past)
ανέγειρα (past)
ανεγείρομαι (passive)


ανεκδίκαστος

head

ανεκδίκαστος • (anekdíkastos) m (feminine ανεκδίκαστη, neuter ανεκδίκαστο)

anekdíkastos (romanization)
ανεκδίκαστη (feminine)
ανεκδίκαστο (neuter)
ανεκδίκαστος (masculine nominative singular)
ανεκδίκαστη (feminine nominative singular)
ανεκδίκαστο (neuter nominative singular)
ανεκδίκαστοι (masculine nominative plural)
ανεκδίκαστες (feminine nominative plural)
ανεκδίκαστα (neuter nominative plural)
ανεκδίκαστου (genitive masculine singular)
ανεκδίκαστης (feminine genitive singular)
ανεκδίκαστου (genitive neuter singular)
ανεκδίκαστων (genitive masculine plural)
ανεκδίκαστων (feminine genitive plural)
ανεκδίκαστων (genitive neuter plural)
ανεκδίκαστο (accusative masculine singular)
ανεκδίκαστη (accusative feminine singular)
ανεκδίκαστο (accusative neuter singular)
ανεκδίκαστους (accusative masculine plural)
ανεκδίκαστες (accusative feminine plural)
ανεκδίκαστα (accusative neuter plural)
ανεκδίκαστε (masculine singular vocative)
ανεκδίκαστη (feminine singular vocative)
ανεκδίκαστο (neuter singular vocative)
ανεκδίκαστοι (masculine plural vocative)
ανεκδίκαστες (feminine plural vocative)
ανεκδίκαστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεκδίκαστος

el-decl-adj-table

ανεκδίκαστος •

ανεκδίκαστη •

ανεκδίκαστο •

ανεκδίκαστοι •

ανεκδίκαστες •

ανεκδίκαστα •

ανεκδίκαστου •

ανεκδίκαστης •

ανεκδίκαστου •

ανεκδίκαστων •

ανεκδίκαστων •

ανεκδίκαστων •

ανεκδίκαστο •

ανεκδίκαστη •

ανεκδίκαστο •

ανεκδίκαστους •

ανεκδίκαστες •

ανεκδίκαστα •

ανεκδίκαστε •

ανεκδίκαστη •

ανεκδίκαστο •

ανεκδίκαστοι •

ανεκδίκαστες •

ανεκδίκαστα •


επιστημολογία

head

επιστημολογίες

επιστημολογία • (epistimología) f (plural επιστημολογίες)

el-noun

επιστημολογίες

epistimología (romanization)
επιστημολογίες (plural)
επιστημολογία (nominative singular)
επιστημολογίες (nominative plural)
επιστημολογίας (genitive singular)
επιστημολογιών (genitive plural)
επιστημολογία (accusative singular)
επιστημολογίες (accusative plural)
επιστημολογία (singular vocative)
επιστημολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

επιστημολογία

επιστημολογίες

επιστημολογίας

επιστημολογιών

επιστημολογία

επιστημολογίες

επιστημολογία

επιστημολογίες

From επιστήμη (epistími) + -λογία (-logía).


ανεκκαθάριστος

head

ανεκκαθάριστη

ανεκκαθάριστο

ανεκκαθάριστος • (anekkatháristos) m (feminine ανεκκαθάριστη, neuter ανεκκαθάριστο)

el-adj

ανεκκαθάριστη

ανεκκαθάριστο

anekkatháristos (romanization)
ανεκκαθάριστη (feminine)
ανεκκαθάριστο (neuter)
ανεκκαθάριστος (masculine nominative singular)
ανεκκαθάριστη (feminine nominative singular)
ανεκκαθάριστο (neuter nominative singular)
ανεκκαθάριστοι (masculine nominative plural)
ανεκκαθάριστες (feminine nominative plural)
ανεκκαθάριστα (neuter nominative plural)
ανεκκαθάριστου (genitive masculine singular)
ανεκκαθάριστης (feminine genitive singular)
ανεκκαθάριστου (genitive neuter singular)
ανεκκαθάριστων (genitive masculine plural)
ανεκκαθάριστων (feminine genitive plural)
ανεκκαθάριστων (genitive neuter plural)
ανεκκαθάριστο (accusative masculine singular)
ανεκκαθάριστη (accusative feminine singular)
ανεκκαθάριστο (accusative neuter singular)
ανεκκαθάριστους (accusative masculine plural)
ανεκκαθάριστες (accusative feminine plural)
ανεκκαθάριστα (accusative neuter plural)
ανεκκαθάριστε (masculine singular vocative)
ανεκκαθάριστη (feminine singular vocative)
ανεκκαθάριστο (neuter singular vocative)
ανεκκαθάριστοι (masculine plural vocative)
ανεκκαθάριστες (feminine plural vocative)
ανεκκαθάριστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-a

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-positive

Declension of ανεκκαθάριστος

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-ος-η-ο

ανεκκαθάριστ

el-decl-adj-table

ανεκκαθάριστος •

ανεκκαθάριστη •

ανεκκαθάριστο •

ανεκκαθάριστοι •

ανεκκαθάριστες •

ανεκκαθάριστα •

ανεκκαθάριστου •

ανεκκαθάριστης •

ανεκκαθάριστου •

ανεκκαθάριστων •

ανεκκαθάριστων •

ανεκκαθάριστων •

ανεκκαθάριστο •

ανεκκαθάριστη •

ανεκκαθάριστο •

ανεκκαθάριστους •

ανεκκαθάριστες •

ανεκκαθάριστα •

ανεκκαθάριστε •

ανεκκαθάριστη •

ανεκκαθάριστο •

ανεκκαθάριστοι •

ανεκκαθάριστες •

ανεκκαθάριστα •

α‧νεκ‧κα‧θά‧ρι‧στος

From αν- (α-) (an- (a-), “α- privative”) + stem εκκαθαρισ- (ekkatharis-) of verb εκκαθαρίζω (ekkatharízo) + -τος (-tos, suffix for adjectives).

(law) unsettled, unpaid (bill) uncleared (account)


ανελαστικότητα

head

ανελαστικότητα • (anelastikótita) f (uncountable)

anelastikótita (romanization)
ανελαστικότητα (nominative singular)
ανελαστικότητας (genitive singular)
ανελαστικότητα (accusative singular)
ανελαστικότητα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανελαστικότητα

ανελαστικότητας

ανελαστικότητα

ανελαστικότητα


ανέλιξη

head

ανέλιξη • (anélixi) f (plural ανελίξεις)

anélixi (romanization)
ανελίξεις (plural)
ανέλιξη (nominative singular)
ανελίξεις (nominative plural)
ανέλιξης (genitive singular)
ανελίξεων (genitive plural)
ανέλιξη (accusative singular)
ανελίξεις (accusative plural)
ανέλιξη (singular vocative)
ανελίξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανελίξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανελίξεως •


ανέλκυση

head

ανέλκυση • (anélkysi) f

el-noun

ανέλκυση • (anélkysi) f

anélkysi (romanization)
ανέλκυση (nominative singular)
ανελκύσεις (nominative plural)
ανέλκυσης (genitive singular)
ανελκύσεων (genitive plural)
ανέλκυση (accusative singular)
ανελκύσεις (accusative plural)
ανέλκυση (singular vocative)
ανελκύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανελκύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανελκύσεως •

Learned borrowing from Koine Greek ἀνέλκυ(σις) (anélku(sis)) + -ση (-si).


ανέκκλητος

head

ανέκκλητος • (anékklitos) m (feminine ανέκκλητη, neuter ανέκκλητο)

anékklitos (romanization)
ανέκκλητη (feminine)
ανέκκλητο (neuter)
ανέκκλητος (masculine nominative singular)
ανέκκλητη (feminine nominative singular)
ανέκκλητο (neuter nominative singular)
ανέκκλητοι (masculine nominative plural)
ανέκκλητες (feminine nominative plural)
ανέκκλητα (neuter nominative plural)
ανέκκλητου (genitive masculine singular)
ανέκκλητης (feminine genitive singular)
ανέκκλητου (genitive neuter singular)
ανέκκλητων (genitive masculine plural)
ανέκκλητων (feminine genitive plural)
ανέκκλητων (genitive neuter plural)
ανέκκλητο (accusative masculine singular)
ανέκκλητη (accusative feminine singular)
ανέκκλητο (accusative neuter singular)
ανέκκλητους (accusative masculine plural)
ανέκκλητες (accusative feminine plural)
ανέκκλητα (accusative neuter plural)
ανέκκλητε (masculine singular vocative)
ανέκκλητη (feminine singular vocative)
ανέκκλητο (neuter singular vocative)
ανέκκλητοι (masculine plural vocative)
ανέκκλητες (feminine plural vocative)
ανέκκλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανέκκλητος •

ανέκκλητοι •

ανέκκλητες •

ανέκκλητου •

ανέκκλητης •

ανέκκλητου •

ανέκκλητων •

ανέκκλητων •

ανέκκλητων •

ανέκκλητους •

ανέκκλητες •

ανέκκλητοι •

ανέκκλητες •


ανελαστικός

head

ανελαστικός • (anelastikós) m (feminine ανελαστική, neuter ανελαστικό)

anelastikós (romanization)
ανελαστική (feminine)
ανελαστικό (neuter)
ανελαστικός (masculine nominative singular)
ανελαστική (feminine nominative singular)
ανελαστικό (neuter nominative singular)
ανελαστικοί (masculine nominative plural)
ανελαστικές (feminine nominative plural)
ανελαστικά (neuter nominative plural)
ανελαστικού (genitive masculine singular)
ανελαστικής (feminine genitive singular)
ανελαστικού (genitive neuter singular)
ανελαστικών (genitive masculine plural)
ανελαστικών (feminine genitive plural)
ανελαστικών (genitive neuter plural)
ανελαστικό (accusative masculine singular)
ανελαστική (accusative feminine singular)
ανελαστικό (accusative neuter singular)
ανελαστικούς (accusative masculine plural)
ανελαστικές (accusative feminine plural)
ανελαστικά (accusative neuter plural)
ανελαστικέ (masculine singular vocative)
ανελαστική (feminine singular vocative)
ανελαστικό (neuter singular vocative)
ανελαστικοί (masculine plural vocative)
ανελαστικές (feminine plural vocative)
ανελαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανελαστικός •

ανελαστική •

ανελαστικό •

ανελαστικοί •

ανελαστικές •

ανελαστικά •

ανελαστικού •

ανελαστικής •

ανελαστικού •

ανελαστικών •

ανελαστικών •

ανελαστικών •

ανελαστικό •

ανελαστική •

ανελαστικό •

ανελαστικούς •

ανελαστικές •

ανελαστικά •

ανελαστικέ •

ανελαστική •

ανελαστικό •

ανελαστικοί •

ανελαστικές •

ανελαστικά •


μπιντές

head

μπιντές • (bintés) m (plural μπιντέδες)

el-noun

μπιντές • (bintés) m (plural μπιντέδες)

bintés (romanization)
μπιντέδες (plural)
μπιντές (nominative singular)
μπιντέδες (nominative plural)
μπιντέ (genitive singular)
μπιντέδων (genitive plural)
μπιντέ (accusative singular)
μπιντέδες (accusative plural)
μπιντέ (singular vocative)
μπιντέδες (plural vocative)


ανεμαντλία

head

ανεμαντλία • (anemantlía) f (plural ανεμαντλίες)

anemantlía (romanization)
ανεμαντλίες (plural)
ανεμαντλία (nominative singular)
ανεμαντλίες (nominative plural)
ανεμαντλίας (genitive singular)
ανεμαντλιών (genitive plural)
ανεμαντλία (accusative singular)
ανεμαντλίες (accusative plural)
ανεμαντλία (singular vocative)
ανεμαντλίες (plural vocative)


ανέμη

anémi (romanization)
ανέμες (plural)
ανέμη (nominative singular)
ανέμες (nominative plural)
ανέμης (genitive singular)
ανέμη (accusative singular)
ανέμες (accusative plural)
ανέμη (singular vocative)
ανέμες (plural vocative)

Inherited from Koine Greek ἀνέμη (anémē, “weasel”), from Ancient Greek ἄνεμος m (ánemos, “wind”).

inh+

(textiles) yarn winder, weasel, swift, reel


ανέμη

A shortening of ανεμότρατα f (anemótrata, “trawlnet, dragnet”)


νήμα

níma (romanization)
νήματα (plural)
νήμα (nominative singular)
νήματα (nominative plural)
νήματος (genitive singular)
νημάτων (genitive plural)
νήμα (accusative singular)
νήματα (accusative plural)
νήμα (singular vocative)
νήματα (plural vocative)


ανεμογκάστρι

head

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι • (anemogkástri) n (plural ανεμογκάστρια)

el-noun

ανεμογκάστρια

anemogkástri (romanization)
ανεμογκάστρια (plural)
ανεμογκάστρι (nominative singular)
ανεμογκάστρια (nominative plural)
ανεμογκάστρι (accusative singular)
ανεμογκάστρια (accusative plural)
ανεμογκάστρι (singular vocative)
ανεμογκάστρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

άνεμος (ánemos, “wind”) + γκαστρώνω (gkastróno, “make pregnant”)


ψευδοκύηση

head

ψευδοκυήσεις

ψευδοκύηση • (psevdokýisi) n (plural ψευδοκυήσεις)

el-noun

ψευδοκυήσεις

psevdokýisi (romanization)
ψευδοκυήσεις (plural)
ψευδοκύηση (nominative singular)
ψευδοκυήσεις (nominative plural)
ψευδοκύησης (genitive singular)
ψευδοκυήσεων (genitive plural)
ψευδοκύηση (accusative singular)
ψευδοκυήσεις (accusative plural)
ψευδοκύηση (singular vocative)
ψευδοκυήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ψευδοκυήσεως

el-decl-noun

ψευδοκυήσεις

ψευδοκυήσεων

ψευδοκυήσεις

ψευδοκυήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδοκυήσεως •

ψευ‧δο‧κύ‧η‧ση

ψευδο- (psevdo-) + κύηση (kýisi, “pregnancy”)


δυσεντερία

head

δυσεντερία • (dysentería) f (plural δυσεντερίες)

dysentería (romanization)
δυσεντερίες (plural)
δυσεντερία (nominative singular)
δυσεντερίες (nominative plural)
δυσεντερίας (genitive singular)
δυσεντεριών (genitive plural)
δυσεντερία (accusative singular)
δυσεντερίες (accusative plural)
δυσεντερία (singular vocative)
δυσεντερίες (plural vocative)

From Ancient Greek δυσεντερία (dusentería).


τυπική απόκλιση

τυπική απόκλιση • (typikí apóklisi) f


ανεμογράφος

ανεμογράφος • (anemográfos) n (plural ανεμογράφοι)

anemográfos (romanization)
ανεμογράφοι (plural)
ανεμογράφος (nominative singular)
ανεμογράφοι (nominative plural)
ανεμογράφου (genitive singular)
ανεμογράφων (genitive plural)
ανεμογράφο (accusative singular)
ανεμογράφους (accusative plural)
ανεμογράφε (singular vocative)
ανεμογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμογράφους


αιολικό πάρκο

head

αιολικά πάρκα

αιολικό πάρκο • (aiolikó párko) n (plural αιολικά πάρκα)

el-noun

αιολικά πάρκα

aiolikó párko (romanization)
αιολικά πάρκα (plural)


ανεμοδούρα

head

ανεμοδείκτες

ανεμοδούρα • (anemodoúra) m (plural ανεμοδείκτες)

el-noun

ανεμοδείκτες

anemodoúra (romanization)
ανεμοδείκτες (plural)
ανεμοδούρα (nominative singular)
ανεμοδούρες (nominative plural)
ανεμοδούρας (genitive singular)
ανεμοδούρα (accusative singular)
ανεμοδούρες (accusative plural)
ανεμοδούρα (singular vocative)
ανεμοδούρες (plural vocative)


ανεμοζάλη

head

ανεμοζάλη • (anemozáli) f (plural ανεμοζάλες)

anemozáli (romanization)
ανεμοζάλες (plural)
ανεμοζάλη (nominative singular)
ανεμοζάλες (nominative plural)
ανεμοζάλης (genitive singular)
ανεμοζάλη (accusative singular)
ανεμοζάλες (accusative plural)
ανεμοζάλη (singular vocative)
ανεμοζάλες (plural vocative)


ανεμοθύελλα

ανεμοθύελλες

ανεμοθύελλα • (anemothýella) f (plural ανεμοθύελλες)

el-noun

ανεμοθύελλες

anemothýella (romanization)
ανεμοθύελλες (plural)
ανεμοθύελλα (nominative singular)
ανεμοθύελλες (nominative plural)
ανεμοθύελλας (genitive singular)
ανεμοθύελλα (accusative singular)
ανεμοθύελλες (accusative plural)
ανεμοθύελλα (singular vocative)
ανεμοθύελλες (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμοθύελλες

ανεμοθύελλας

ανεμοθύελλες

ανεμοθύελλες

There is a rare genitive plural: ανεμοθυελλών •


ανεμογεννήτρια

head

ανεμογεννήτριες

ανεμογεννήτρια • (anemogennítria) f (plural ανεμογεννήτριες)

el-noun

ανεμογεννήτριες

anemogennítria (romanization)
ανεμογεννήτριες (plural)
ανεμογεννήτρια (nominative singular)
ανεμογεννήτριες (nominative plural)
ανεμογεννήτριας (genitive singular)
ανεμογεννητριών (genitive plural)
ανεμογεννήτρια (accusative singular)
ανεμογεννήτριες (accusative plural)
ανεμογεννήτρια (singular vocative)
ανεμογεννήτριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμογεννήτρια

ανεμογεννήτριες

ανεμογεννήτριας

ανεμογεννητριών

ανεμογεννήτρια

ανεμογεννήτριες

ανεμογεννήτρια

ανεμογεννήτριες


ανεμοκινητήρας

head

ανεμοκινητήρες

ανεμοκινητήρας • (anemokinitíras) f (plural ανεμοκινητήρες)

el-noun

ανεμοκινητήρες

anemokinitíras (romanization)
ανεμοκινητήρες (plural)
ανεμοκινητήρας (nominative singular)
ανεμοκινητήρες (nominative plural)
ανεμοκινητήρα (genitive singular)
ανεμοκινητήρων (genitive plural)
ανεμοκινητήρα (accusative singular)
ανεμοκινητήρες (accusative plural)
ανεμοκινητήρα (singular vocative)
ανεμοκινητήρες (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμοκινητήρας

ανεμοκινητήρες

ανεμοκινητήρα

ανεμοκινητήρων

ανεμοκινητήρα

ανεμοκινητήρες

ανεμοκινητήρα

ανεμοκινητήρες

wind engine, wind generator, wind turbine


ντουέτο

ntouéto (romanization)
ντουέτο (nominative singular)
ντουέτα (nominative plural)
ντουέτου (genitive singular)
ντουέτων (genitive plural)
ντουέτο (accusative singular)
ντουέτα (accusative plural)
ντουέτο (singular vocative)
ντουέτα (plural vocative)


ανεμολόγιο

head

ανεμολόγιο • (anemológio) n (plural ανεμολόγια)

anemológio (romanization)
ανεμολόγια (plural)
ανεμολόγιο (nominative singular)
ανεμολόγια (nominative plural)
ανεμολογίου (genitive singular)
ανεμολόγιου (genitive singular)
ανεμολογίων (genitive plural)
ανεμολόγιο (accusative singular)
ανεμολόγια (accusative plural)
ανεμολόγιο (singular vocative)
ανεμολόγια (plural vocative)

(navigation) compass rose, compass card (with particular reference to wind)


μποφόρ

μποφόρ • (bofór) n (plural μποφόρια)

el-noun

μποφόρ • (bofór) n (plural μποφόρια)

κλίμακα Μποφόρ


κλίμακα Μποφόρ

head

κλίμακα Μποφόρ • (klímaka Bofór) f (uncountable)

klímaka Bofór (romanization)
κλίμακα Μποφόρ (nominative singular)
κλίμακας Μποφόρ (genitive singular)
κλίμακα Μποφόρ (accusative singular)
κλίμακα Μποφόρ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

κλίμακα Μποφόρ

κλίμακας Μποφόρ

κλίμακα Μποφόρ

κλίμακα Μποφόρ


ανεμομηχανή

head

ανεμομηχανές

ανεμομηχανή • (anemomichaní) f (plural ανεμομηχανές)

el-noun

ανεμομηχανές

anemomichaní (romanization)
ανεμομηχανές (plural)
ανεμομηχανή (nominative singular)
ανεμομηχανές (nominative plural)
ανεμομηχανής (genitive singular)
ανεμομηχανών (genitive plural)
ανεμομηχανή (accusative singular)
ανεμομηχανές (accusative plural)
ανεμομηχανή (singular vocative)
ανεμομηχανές (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμομηχανές

ανεμομηχανής

ανεμομηχανών

ανεμομηχανές

ανεμομηχανές

(rare) wind engine, wind generator, wind turbine


ανεμοπλάνο

head

ανεμοπλάνο • (anemopláno) n (plural ανεμοπλάνα)

anemopláno (romanization)
ανεμοπλάνα (plural)
ανεμοπλάνο (nominative singular)
ανεμοπλάνα (nominative plural)
ανεμοπλάνου (genitive singular)
ανεμοπλάνων (genitive plural)
ανεμοπλάνο (accusative singular)
ανεμοπλάνα (accusative plural)
ανεμοπλάνο (singular vocative)
ανεμοπλάνα (plural vocative)


ανεμόπτερο

ανεμόπτερο • (anemóptero) n (plural ανεμόπτερα)

anemóptero (romanization)
ανεμόπτερα (plural)
ανεμόπτερο (nominative singular)
ανεμόπτερα (nominative plural)
ανεμοπτέρου (genitive singular)
ανεμόπτερου (genitive singular)
ανεμοπτέρων (genitive plural)
ανεμόπτερων (genitive plural)
ανεμόπτερο (accusative singular)
ανεμόπτερα (accusative plural)
ανεμόπτερο (singular vocative)
ανεμόπτερα (plural vocative)


ολόφωτος

ολόφωτος • (olófotos) m (feminine ολόφωτη, neuter ολόφωτο)

olófotos (romanization)
ολόφωτη (feminine)
ολόφωτο (neuter)
ολόφωτος (masculine nominative singular)
ολόφωτη (feminine nominative singular)
ολόφωτο (neuter nominative singular)
ολόφωτοι (masculine nominative plural)
ολόφωτες (feminine nominative plural)
ολόφωτα (neuter nominative plural)
ολόφωτου (genitive masculine singular)
ολόφωτης (feminine genitive singular)
ολόφωτου (genitive neuter singular)
ολόφωτων (genitive masculine plural)
ολόφωτων (feminine genitive plural)
ολόφωτων (genitive neuter plural)
ολόφωτο (accusative masculine singular)
ολόφωτη (accusative feminine singular)
ολόφωτο (accusative neuter singular)
ολόφωτους (accusative masculine plural)
ολόφωτες (accusative feminine plural)
ολόφωτα (accusative neuter plural)
ολόφωτε (masculine singular vocative)
ολόφωτη (feminine singular vocative)
ολόφωτο (neuter singular vocative)
ολόφωτοι (masculine plural vocative)
ολόφωτες (feminine plural vocative)
ολόφωτα (neuter plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek ὁλόφωτος (holóphōtos). Morphologically, from (όλος) ολο- ((ólos) olo-, “holo- whole, entire”) + (φως) φωτ- ((fos) fot-, “light”) + -ος (-os).

af

ολόφωτο φεγγάρι

(expressive, poetic) filled with light, projecting light


ανεμομετρικός

head

ανεμομετρική

ανεμομετρικό

ανεμομετρικός • (anemometrikós) m (feminine ανεμομετρική, neuter ανεμομετρικό)

el-adj

ανεμομετρική

ανεμομετρικό

anemometrikós (romanization)
ανεμομετρική (feminine)
ανεμομετρικό (neuter)
ανεμομετρικός (masculine nominative singular)
ανεμομετρική (feminine nominative singular)
ανεμομετρικό (neuter nominative singular)
ανεμομετρικοί (masculine nominative plural)
ανεμομετρικές (feminine nominative plural)
ανεμομετρικά (neuter nominative plural)
ανεμομετρικού (genitive masculine singular)
ανεμομετρικής (feminine genitive singular)
ανεμομετρικού (genitive neuter singular)
ανεμομετρικών (genitive masculine plural)
ανεμομετρικών (feminine genitive plural)
ανεμομετρικών (genitive neuter plural)
ανεμομετρικό (accusative masculine singular)
ανεμομετρική (accusative feminine singular)
ανεμομετρικό (accusative neuter singular)
ανεμομετρικούς (accusative masculine plural)
ανεμομετρικές (accusative feminine plural)
ανεμομετρικά (accusative neuter plural)
ανεμομετρικέ (masculine singular vocative)
ανεμομετρική (feminine singular vocative)
ανεμομετρικό (neuter singular vocative)
ανεμομετρικοί (masculine plural vocative)
ανεμομετρικές (feminine plural vocative)
ανεμομετρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεμομετρικός

el-decl-adj-table

ανεμομετρικός •

ανεμομετρική •

ανεμομετρικό •

ανεμομετρικοί •

ανεμομετρικές •

ανεμομετρικά •

ανεμομετρικού •

ανεμομετρικής •

ανεμομετρικού •

ανεμομετρικών •

ανεμομετρικών •

ανεμομετρικών •

ανεμομετρικό •

ανεμομετρική •

ανεμομετρικό •

ανεμομετρικούς •

ανεμομετρικές •

ανεμομετρικά •

ανεμομετρικέ •

ανεμομετρική •

ανεμομετρικό •

ανεμομετρικοί •

ανεμομετρικές •

ανεμομετρικά •


ανεμοπορία

head

ανεμοπορία • (anemoporía) f (uncountable)

anemoporía (romanization)
ανεμοπορία (nominative singular)
ανεμοπορίας (genitive singular)
ανεμοπορία (accusative singular)
ανεμοπορία (singular vocative)


ανεμοπλοΐα

ανεμοπλοΐα • (anemoploḯa) f (uncountable)

anemoploḯa (romanization)
ανεμοπλοΐα (nominative singular)
ανεμοπλοΐας (genitive singular)
ανεμοπλοΐα (accusative singular)
ανεμοπλοΐα (singular vocative)


ανεμοπόρος

ανεμοπόρος • (anemopóros) m or f (plural ανεμοπόροι)

anemopóros (romanization)
ανεμοπόροι (plural)
ανεμοπόρος (nominative singular)
ανεμοπόροι (nominative plural)
ανεμοπόρου (genitive singular)
ανεμοπόρων (genitive plural)
ανεμοπόρο (accusative singular)
ανεμοπόρους (accusative plural)
ανεμοπόρε (singular vocative)
ανεμοπόροι (plural vocative)


ανεμόσκαλα

ανεμόσκαλα • (anemóskala) f (plural ανεμόσκαλες)

anemóskala (romanization)
ανεμόσκαλες (plural)
ανεμόσκαλα (nominative singular)
ανεμόσκαλες (nominative plural)
ανεμόσκαλας (genitive singular)
ανεμόσκαλα (accusative singular)
ανεμόσκαλες (accusative plural)
ανεμόσκαλα (singular vocative)
ανεμόσκαλες (plural vocative)

άνεμος (ánemos, “air”) + σκάλα (skála, “ladder”)


ανεμότρατα

head

ανεμότρατα • (anemótrata) f (plural ανεμότρατες)

anemótrata (romanization)
ανεμότρατες (plural)
ανεμότρατα (nominative singular)
ανεμότρατες (nominative plural)
ανεμότρατας (genitive singular)
ανεμότρατα (accusative singular)
ανεμότρατες (accusative plural)
ανεμότρατα (singular vocative)
ανεμότρατες (plural vocative)

α‧νε‧μό‧τρα‧τα

(shipping) drifter (a boat using a drift net)


ανεγκεφαλία

ανεγκεφαλία • (anegkefalía) f (uncountable)

anegkefalía (romanization)
ανεγκεφαλία (nominative singular)
ανεγκεφαλίας (genitive singular)
ανεγκεφαλία (accusative singular)
ανεγκεφαλία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεγκεφαλίας


ανεγκέφαλος

head

ανεγκέφαλος • (anegkéfalos) m (feminine ανεγκέφαλη, neuter ανεγκέφαλο)

anegkéfalos (romanization)
ανεγκέφαλη (feminine)
ανεγκέφαλο (neuter)
ανεγκέφαλος (masculine nominative singular)
ανεγκέφαλη (feminine nominative singular)
ανεγκέφαλο (neuter nominative singular)
ανεγκέφαλοι (masculine nominative plural)
ανεγκέφαλες (feminine nominative plural)
ανεγκέφαλα (neuter nominative plural)
ανεγκέφαλου (genitive masculine singular)
ανεγκέφαλης (feminine genitive singular)
ανεγκέφαλου (genitive neuter singular)
ανεγκέφαλων (genitive masculine plural)
ανεγκέφαλων (feminine genitive plural)
ανεγκέφαλων (genitive neuter plural)
ανεγκέφαλο (accusative masculine singular)
ανεγκέφαλη (accusative feminine singular)
ανεγκέφαλο (accusative neuter singular)
ανεγκέφαλους (accusative masculine plural)
ανεγκέφαλες (accusative feminine plural)
ανεγκέφαλα (accusative neuter plural)
ανεγκέφαλε (masculine singular vocative)
ανεγκέφαλη (feminine singular vocative)
ανεγκέφαλο (neuter singular vocative)
ανεγκέφαλοι (masculine plural vocative)
ανεγκέφαλες (feminine plural vocative)
ανεγκέφαλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεγκέφαλος •

ανεγκέφαλη •

ανεγκέφαλο •

ανεγκέφαλοι •

ανεγκέφαλες •

ανεγκέφαλα •

ανεγκέφαλου •

ανεγκέφαλης •

ανεγκέφαλου •

ανεγκέφαλων •

ανεγκέφαλων •

ανεγκέφαλων •

ανεγκέφαλο •

ανεγκέφαλη •

ανεγκέφαλο •

ανεγκέφαλους •

ανεγκέφαλες •

ανεγκέφαλα •

ανεγκέφαλε •

ανεγκέφαλη •

ανεγκέφαλο •

ανεγκέφαλοι •

ανεγκέφαλες •

ανεγκέφαλα •


ανεξιθρησκία

head

ανεξιθρησκία • (anexithriskía) f (uncountable)

anexithriskía (romanization)
ανεξιθρησκία (nominative singular)
ανεξιθρησκίας (genitive singular)
ανεξιθρησκία (accusative singular)
ανεξιθρησκία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεξιθρησκία

ανεξιθρησκίας

ανεξιθρησκία

ανεξιθρησκία

religious toleration
religious toleration

freedom of religion, religious tolerance, religious toleration (both social and political)


ανεξικακία

head

ανεξικακία • (anexikakía) f (uncountable)

anexikakía (romanization)
ανεξικακία (nominative singular)
ανεξικακίας (genitive singular)
ανεξικακία (accusative singular)
ανεξικακία (singular vocative)


ανεξεταστέος

ανεξεταστέος • (anexetastéos) m (feminine ανεξεταστέα, neuter ανεξεταστέο)

anexetastéos (romanization)
ανεξεταστέα (feminine)
ανεξεταστέο (neuter)
ανεξεταστέος (masculine nominative singular)
ανεξεταστέα (feminine nominative singular)
ανεξεταστέο (neuter nominative singular)
ανεξεταστέοι (masculine nominative plural)
ανεξεταστέες (feminine nominative plural)
ανεξεταστέα (neuter nominative plural)
ανεξεταστέου (genitive masculine singular)
ανεξεταστέας (feminine genitive singular)
ανεξεταστέου (genitive neuter singular)
ανεξεταστέων (genitive masculine plural)
ανεξεταστέων (feminine genitive plural)
ανεξεταστέων (genitive neuter plural)
ανεξεταστέο (accusative masculine singular)
ανεξεταστέα (accusative feminine singular)
ανεξεταστέο (accusative neuter singular)
ανεξεταστέους (accusative masculine plural)
ανεξεταστέες (accusative feminine plural)
ανεξεταστέα (accusative neuter plural)
ανεξεταστέε (masculine singular vocative)
ανεξεταστέα (feminine singular vocative)
ανεξεταστέο (neuter singular vocative)
ανεξεταστέοι (masculine plural vocative)
ανεξεταστέες (feminine plural vocative)
ανεξεταστέα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεξεταστέος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεξεταστέος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεξεταστέος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεξεταστέος •

ανεξεταστέα •

ανεξεταστέο •

ανεξεταστέοι •

ανεξεταστέες •

ανεξεταστέα •

ανεξεταστέου •

ανεξεταστέας •

ανεξεταστέου •

ανεξεταστέων •

ανεξεταστέων •

ανεξεταστέων •

ανεξεταστέο •

ανεξεταστέα •

ανεξεταστέο •

ανεξεταστέους •

ανεξεταστέες •

ανεξεταστέα •

ανεξεταστέε •

ανεξεταστέα •

ανεξεταστέο •

ανεξεταστέοι •

ανεξεταστέες •

ανεξεταστέα •

(education) referred, having to retake or resit an examination


ανεξερεύνητος

head

ανεξερεύνητη

ανεξερεύνητο

ανεξερεύνητος • (anexerévnitos) m (feminine ανεξερεύνητη, neuter ανεξερεύνητο)

el-adj

ανεξερεύνητη

ανεξερεύνητο

anexerévnitos (romanization)
ανεξερεύνητη (feminine)
ανεξερεύνητο (neuter)
ανεξερεύνητος (masculine nominative singular)
ανεξερεύνητη (feminine nominative singular)
ανεξερεύνητο (neuter nominative singular)
ανεξερεύνητοι (masculine nominative plural)
ανεξερεύνητες (feminine nominative plural)
ανεξερεύνητα (neuter nominative plural)
ανεξερεύνητου (genitive masculine singular)
ανεξερεύνητης (feminine genitive singular)
ανεξερεύνητου (genitive neuter singular)
ανεξερεύνητων (genitive masculine plural)
ανεξερεύνητων (feminine genitive plural)
ανεξερεύνητων (genitive neuter plural)
ανεξερεύνητο (accusative masculine singular)
ανεξερεύνητη (accusative feminine singular)
ανεξερεύνητο (accusative neuter singular)
ανεξερεύνητους (accusative masculine plural)
ανεξερεύνητες (accusative feminine plural)
ανεξερεύνητα (accusative neuter plural)
ανεξερεύνητε (masculine singular vocative)
ανεξερεύνητη (feminine singular vocative)
ανεξερεύνητο (neuter singular vocative)
ανεξερεύνητοι (masculine plural vocative)
ανεξερεύνητες (feminine plural vocative)
ανεξερεύνητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανεξερεύνητος

el-decl-adj-table

ανεξερεύνητος •

ανεξερεύνητη •

ανεξερεύνητο •

ανεξερεύνητοι •

ανεξερεύνητες •

ανεξερεύνητα •

ανεξερεύνητου •

ανεξερεύνητης •

ανεξερεύνητου •

ανεξερεύνητων •

ανεξερεύνητων •

ανεξερεύνητων •

ανεξερεύνητο •

ανεξερεύνητη •

ανεξερεύνητο •

ανεξερεύνητους •

ανεξερεύνητες •

ανεξερεύνητα •

ανεξερεύνητε •

ανεξερεύνητη •

ανεξερεύνητο •

ανεξερεύνητοι •

ανεξερεύνητες •

ανεξερεύνητα •

α‧νε‧ξε‧ρευ‧νη‧τος

uninvestigated
(cartography) uncharted, unexplored


ανεξέταστος

head

ανεξέταστος • (anexétastos) m (feminine ανεξέταστη, neuter ανεξέταστο)

anexétastos (romanization)
ανεξέταστη (feminine)
ανεξέταστο (neuter)
ανεξέταστος (masculine nominative singular)
ανεξέταστα (feminine nominative singular)
ανεξέταστο (neuter nominative singular)
ανεξέταστοι (masculine nominative plural)
ανεξέταστες (feminine nominative plural)
ανεξέταστα (neuter nominative plural)
ανεξέταστου (genitive masculine singular)
ανεξέταστας (feminine genitive singular)
ανεξέταστου (genitive neuter singular)
ανεξέταστων (genitive masculine plural)
ανεξέταστων (feminine genitive plural)
ανεξέταστων (genitive neuter plural)
ανεξέταστο (accusative masculine singular)
ανεξέταστα (accusative feminine singular)
ανεξέταστο (accusative neuter singular)
ανεξέταστους (accusative masculine plural)
ανεξέταστες (accusative feminine plural)
ανεξέταστα (accusative neuter plural)
ανεξέταστε (masculine singular vocative)
ανεξέταστα (feminine singular vocative)
ανεξέταστο (neuter singular vocative)
ανεξέταστοι (masculine plural vocative)
ανεξέταστες (feminine plural vocative)
ανεξέταστα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανεξέταστος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανεξέταστος, etc.)

el-decl-adj-table

ανεξέταστος •

ανεξέταστα •

ανεξέταστο •

ανεξέταστοι •

ανεξέταστες •

ανεξέταστα •

ανεξέταστου •

ανεξέταστας •

ανεξέταστου •

ανεξέταστων •

ανεξέταστων •

ανεξέταστων •

ανεξέταστο •

ανεξέταστα •

ανεξέταστο •

ανεξέταστους •

ανεξέταστες •

ανεξέταστα •

ανεξέταστε •

ανεξέταστα •

ανεξέταστο •

ανεξέταστοι •

ανεξέταστες •

ανεξέταστα •


ανεξιθρησκεία

head

ανεξιθρησκεία • (anexithriskeía) f (uncountable)

anexithriskeía (romanization)
ανεξιθρησκεία (nominative singular)
ανεξιθρησκείας (genitive singular)
ανεξιθρησκεία (accusative singular)
ανεξιθρησκεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεξιθρησκεία

ανεξιθρησκείας

ανεξιθρησκεία

ανεξιθρησκεία

ανεξιθρησκία ανεξιθρησκία#Greek

Alternative form of ανεξιθρησκία (anexithriskía)


ανακόλουθο

head

ανακόλουθο • (anakóloutho) n (plural ανακόλουθα)

anakóloutho (romanization)
ανακόλουθα (plural)
ανακόλουθο (nominative singular)
ανακόλουθα (nominative plural)
ανακολούθου (genitive singular)
ανακόλουθου (genitive singular)
ανακολούθων (genitive plural)
ανακόλουθων (genitive plural)
ανακόλουθο (accusative singular)
ανακόλουθα (accusative plural)
ανακόλουθο (singular vocative)
ανακόλουθα (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνακόλουθον (anakólouthon).


φοροκλέπτω

head

φοροκλέπτω • (foroklépto)

el-verb

φοροκλέπτω • (foroklépto) (past φοροέκλεψα, passive —)

foroklépto (romanization)
φοροέκλεψα (past)
φοροκλέπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
φοροκλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
φοροκλέπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
φοροκλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
φοροκλέπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
φοροκλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
φοροκλέπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
φοροκλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
φοροκλέπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
φοροκλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
φοροκλέπτουν (active imperfective indicative plural present third-person)
φοροκλέπτουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
φοροκλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
φοροκλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
φοροέκλεπτα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
φοροέκλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
φοροέκλεπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
φοροέκλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
φοροέκλεπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
φοροέκλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
φοροκλέπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
φοροκλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
φοροκλέπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
φοροκλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
φοροέκλεπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φοροκλέπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φοροκλέπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
φοροέκλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φοροκλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
φοροκλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα φοροκλέπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα φοροκλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
φορόκλεπτε (active imperative imperfective informal second-person singular)
φορόκλεψε (active imperative informal perfective second-person singular)
φοροκλέπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
φοροκλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
φοροκλέπτοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας φοροκλέψει (active indeclinable participle perfect)
φοροκλέψει (infinitive-aorist)

φο‧ρο‧κλέ‧πτω

An uncommon composition: φορο(κλοπή) (foro(klopí), “tax evasion”) + κλέπτω, ancient form of κλέβω (klévo, “steal”).

(intransitive, law) to commit tax evasion (literally: to steal taxes)


συγκόπτω

head

συγκόπτω • (sygkópto)

el-verb

συγκόπτω • (sygkópto) (past συνέκοψα, passive συγκόπτομαι) found chiefly in the present tense

sygkópto (romanization)
συνέκοψα (past)
συγκόπτομαι (passive)
συγκόπτω (active first-person imperfective indicative present singular)
συγκόψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
συγκόπτομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
συγκοπώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
συγκόπτεις (active imperfective indicative present second-person singular)
συγκόψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
συγκόπτεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
συγκοπείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
συγκόπτει (active imperfective indicative present singular third-person)
συγκόψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
συγκόπτεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
συγκοπεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
συγκόπτουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
συγκόψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
συγκοπτόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
συγκοπούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
συγκόπτετε (active imperfective indicative plural present second-person)
συγκόψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
συγκοπτόσαστε (imperfective indicative passive plural present rare second-person)
συγκοπείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
συγκόπτουν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
συγκόψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
συγκόπτονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
συγκοπούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συγκοπούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
συνέκοπτα (active first-person imperfect imperfective indicative rare singular)
συνέκοψα (active first-person indicative past perfective rare singular)
συγκοπτόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
συγκόπηκα (first-person indicative passive past perfective rare singular)
συνέκοπτες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
συνέκοψες (active indicative past perfective second-person singular)
συγκοπτόσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
συγκόπηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
συνέκοπτε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
συνέκοψε (active indicative past perfective singular third-person)
συγκοπτόταν (imperfect imperfective indicative passive rare singular third-person)
συγκόπηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
συγκόπταμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
συγκόψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
συγκοπτόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
συγκοπήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
συγκόπτατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
συγκόψατε (active indicative past perfective plural second-person)
συγκοπτόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
συγκοπήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
συνέκοπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπταν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συγκόπτανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
συνέκοψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψαν (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόψανε (active indicative past perfective plural third-person)
συγκόπτονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
συγκόπηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
συγκοπήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα συγκόπτω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα συγκόψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα συγκόπτομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα συγκοπώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σύγκοπτε (active imperative imperfective rare second-person singular)
σύγκοψε (active imperative perfective rare second-person singular)
συγκόψου (imperative passive perfective second-person singular)
συγκόπτετε (active imperative imperfective plural second-person)
συγκόψτε (active imperative perfective plural second-person)
συγκόπτεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
συγκόπτεσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
συγκοπείτε (imperative passive perfective plural second-person)
συγκόπτοντας (active participle present)
συγκοπτόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας συγκόψει (active participle past)
συγκεκομμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
συγκόψει (active infinitive-aorist)
συγκοπεί (infinitive-aorist passive)

συ‧γκό‧πτω συγ‧κό‧πτω

Learned borrowing from Ancient Greek συγκόπτω (sunkóptō). By surface analysis, συγ- (συν-) (“together”) + κόπτω (“cut”).

surf

(grammar, phonology, phonetics) to cut short a sound or syllable in or of a word with syncope


μπλου τζιν

head

μπλου τζιν • (blou tzin) n (indeclinable)

μπλουτζίν μπλουτζίν#Greek

Alternative form of μπλουτζίν (bloutzín)


ανδραδέλφη

ανδραδέλφη • (andradélfi) f (plural ανδραδέλφες, masculine ανδράδελφος)

andradélfi (romanization)
ανδραδέλφες (plural)
ανδράδελφος (masculine)
ανδραδέλφη (nominative singular)
ανδραδέλφες (nominative plural)
ανδραδέλφης (genitive singular)
ανδραδελφών (genitive plural)
ανδραδέλφη (accusative singular)
ανδραδέλφες (accusative plural)
ανδραδέλφη (singular vocative)
ανδραδέλφες (plural vocative)

sister-in-law (the sister of one's spouse)


ανδράδελφος

ανδράδελφος • (andrádelfos) m (plural ανδράδελφοι, feminine ανδραδέλφη)

andrádelfos (romanization)
ανδράδελφοι (plural)
ανδραδέλφη (feminine)
ανδράδελφος (nominative singular)
ανδράδελφοι (nominative plural)
ανδράδελφου (genitive singular)
ανδράδελφων (genitive plural)
ανδράδελφο (accusative singular)
ανδράδελφους (accusative plural)
ανδράδελφε (singular vocative)
ανδράδελφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανδράδελφους


ανδριαντοποιία

head

ανδριαντοποιίες

ανδριαντοποιία • (andriantopoiía) f (plural ανδριαντοποιίες)

el-noun

ανδριαντοποιίες

andriantopoiía (romanization)
ανδριαντοποιίες (plural)
ανδριαντοποιία (nominative singular)
ανδριαντοποιίες (nominative plural)
ανδριαντοποιίας (genitive singular)
ανδριαντοποιία (accusative singular)
ανδριαντοποιίες (accusative plural)
ανδριαντοποιία (singular vocative)
ανδριαντοποιίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανδριαντοποιία

ανδριαντοποιίες

ανδριαντοποιίας

ανδριαντοποιία

ανδριαντοποιίες

ανδριαντοποιία

ανδριαντοποιίες


ανεμοπύρωμα

head

ανεμοπύρωμα • (anemopýroma) n (uncountable)

anemopýroma (romanization)
ανεμοπύρωμα (nominative singular)
ανεμοπυρώματος (genitive singular)
ανεμοπύρωμα (accusative singular)
ανεμοπύρωμα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανεμοπυρώματος

(pathology) erysipelas, St Anthony's fire


ανθολογώ

head

ανθολογώ • (anthologó)

el-verb

ανθολογούμαι

ανθολογώ • (anthologó) (past ανθολόγησα, passive ανθολογούμαι)

anthologó (romanization)
ανθολόγησα (past)
ανθολογούμαι (passive)

(figurative) to anthologise (UK), anthologize (US) (collect poems, create an anthology)


αβδελλιάζω

head

αβδελλιάζω • (avdelliázo)

el-verb

αβδελλιάζομαι

αβδελλιάζω • (avdelliázo) (past αβδέλλιασα, passive αβδελλιάζομαι)

avdelliázo (romanization)
αβδέλλιασα (past)
αβδελλιάζομαι (passive)
αβδελλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβδελλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβδελλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αβδελλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αβδελλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβδελλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβδελλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αβδελλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβδελλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβδελλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αβδελλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αβδελλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβδελλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβδελλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αβδελλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αβδελλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβδελλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αβδελλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδελλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδέλλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβδέλλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αβδελλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αβδέλλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβδέλλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αβδελλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αβδέλλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβδέλλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αβδελλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αβδελλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβδελλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβδελλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αβδελλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αβδελλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβδελλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβδελλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αβδελλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αβδέλλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδέλλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αβδελλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αβδελλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αβδελλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβδελλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αβδελλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αβδελλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αβδέλλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβδέλλιασε (active imperative perfective second-person singular)
αβδελλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβδελλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αβδελλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζοντας (active participle present)
έχοντας αβδελλιάσει (active participle past)
αβδελλιάσει (active infinitive-aorist)
αβδελλιαστεί (infinitive-aorist passive)

(agriculture) to infested with liver flukes or leeches (livestock)

(medicine, obsolete) to bled with leeches


πεσιμιστής

head

πεσιμιστής • (pesimistís) m (plural πεσιμιστές, feminine πεσιμίστρια)

pesimistís (romanization)
πεσιμιστές (plural)
πεσιμίστρια (feminine)
πεσιμιστής (nominative singular)
πεσιμιστές (nominative plural)
πεσιμιστή (genitive singular)
πεσιμιστών (genitive plural)
πεσιμιστή (accusative singular)
πεσιμιστές (accusative plural)
πεσιμιστή (singular vocative)
πεσιμιστές (plural vocative)

πε‧σι‧μι‧στής

Transfer or calque of French pessimiste, from Latin pessimus (“worst”) + -iste < -ιστής (-istḗs, masculine agent-noun suffix)


δενδροχρονολόγηση

δενδροχρονολογήσεις

δενδροχρονολόγηση • (dendrochronológisi) f (plural δενδροχρονολογήσεις)

el-noun

δενδροχρονολογήσεις

dendrochronológisi (romanization)
δενδροχρονολογήσεις (plural)
δενδροχρονολόγηση (nominative singular)
δενδροχρονολογήσεις (nominative plural)
δενδροχρονολόγησης (genitive singular)
δενδροχρονολογήσεων (genitive plural)
δενδροχρονολόγηση (accusative singular)
δενδροχρονολογήσεις (accusative plural)
δενδροχρονολόγηση (singular vocative)
δενδροχρονολογήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

δενδροχρονολόγηση

δενδροχρονολογήσεις

δενδροχρονολόγησης

δενδροχρονολογήσεων

δενδροχρονολόγηση

δενδροχρονολογήσεις

δενδροχρονολόγηση

δενδροχρονολογήσεις

Older or formal genitive singular: δενδροχρονολογήσεως •

δεν‧δρο‧χρο‧νο‧λό‧γη‧ση

From δένδρο (déndro) + χρονολόγηση (chronológisi).


αγχωμένος

head

αγχωμένος • (anchoménos) m (feminine αγχωμένη, neuter αγχωμένο)

anchoménos (romanization)
αγχωμένη (feminine)
αγχωμένο (neuter)
αγχωμένος (masculine nominative singular)
αγχωμένη (feminine nominative singular)
αγχωμένο (neuter nominative singular)
αγχωμένοι (masculine nominative plural)
αγχωμένες (feminine nominative plural)
αγχωμένα (neuter nominative plural)
αγχωμένου (genitive masculine singular)
αγχωμένης (feminine genitive singular)
αγχωμένου (genitive neuter singular)
αγχωμένων (genitive masculine plural)
αγχωμένων (feminine genitive plural)
αγχωμένων (genitive neuter plural)
αγχωμένο (accusative masculine singular)
αγχωμένη (accusative feminine singular)
αγχωμένο (accusative neuter singular)
αγχωμένους (accusative masculine plural)
αγχωμένες (accusative feminine plural)
αγχωμένα (accusative neuter plural)
αγχωμένε (masculine singular vocative)
αγχωμένη (feminine singular vocative)
αγχωμένο (neuter singular vocative)
αγχωμένοι (masculine plural vocative)
αγχωμένες (feminine plural vocative)
αγχωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αγχωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αγχωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αγχωμένους •

αγ‧χω‧μέ‧νος

Perfect participle of αγχώνομαι (anchónomai), passive voice of αγχώνω (“make anxious, stress”).


θεώρημα

head

θεώρημα • (theórima) n (plural θεωρήματα)

theórima (romanization)
θεωρήματα (plural)
θεώρημα (nominative singular)
θεωρήματα (nominative plural)
θεωρήματος (genitive singular)
θεωρημάτων (genitive plural)
θεώρημα (accusative singular)
θεωρήματα (accusative plural)
θεώρημα (singular vocative)
θεωρήματα (plural vocative)

Coordinate term: εικασία (eikasía)

Το θεώρημα του Πυθαγόρα


τάιγκα

táigka (romanization)
τάιγκα (nominative singular)
τάιγκας (genitive singular)
τάιγκα (accusative singular)
τάιγκα (singular vocative)


λεξιπλασία

λεξιπλασία • (lexiplasía) f (plural λεξιπλασίες)

lexiplasía (romanization)
λεξιπλασίες (plural)
λεξιπλασία (nominative singular)
λεξιπλασίες (nominative plural)
λεξιπλασίας (genitive singular)
λεξιπλασιών (genitive plural)
λεξιπλασία (accusative singular)
λεξιπλασίες (accusative plural)
λεξιπλασία (singular vocative)
λεξιπλασίες (plural vocative)

λε‧ξι‧πλα‧σί‧α

(neologism, end of the 20th century) From λεξι- (“lexi-, of a word”) + -πλασία (“-plasia (mainly medical term)”). Literally: word-making.

af

άπαξ λεγόμενον

Polytonic spelling: ἅπαξ λεγόμενον, also άπαξ λεγόμενο


δόξα τω Θεώ

head

δόξα τω Θεώ!

δόξα τω Θεώ! • (dóxa to Theó!)

el-interj

δόξα τω Θεώ!

δόξα τω Θεώ! • (dóxa to Theó!)

δόξα τω Θεώ ! (canonical)
dóxa to Theó! (romanization)

In polytonic script, δόξα τῷ Θεῷ (dóxa tôi Theôi), from δόξα f (dóxa, “glory”) and dative case τῷ (tôi, “to the”) θεῷ m (theôi, “god”), written with uppercase Θεός (Theós).

Δόξα τω Θεώ, γλιτώσαμε απ’ τον κίνδυνο.

Dóxa to Theó, glitósame ap’ ton kíndyno.

Δόξα τω Θεώ, οι δουλειές μου πάνε πολύ καλά.

Thank God, my business is flourishing (doing very well).

Dóxa to Theó, oi douleiés mou páne polý kalá.


άπαξ λεγόμενον

head

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον • (ápax legómenon) n (plural άπαξ λεγόμενα)

el-noun

άπαξ λεγόμενα

ápax legómenon (romanization)
άπαξ λεγόμενα (plural)
άπαξ λεγόμενον (nominative singular)
άπαξ λεγόμενα (nominative plural)
άπαξ λεγομένου (genitive singular)
άπαξ λεγομένων (genitive plural)
άπαξ λεγόμενον (accusative singular)
άπαξ λεγόμενα (accusative plural)
άπαξ λεγόμενον (singular vocative)
άπαξ λεγόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγομένου

άπαξ λεγομένων

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

άπαξ λεγόμενον

άπαξ λεγόμενα

From Katharevousa ἅπαξ λεγόμενον, as with the ancient adverb ἅπαξ (hápax, “once”) and the neuter of the participle λεγόμενος (legómenos, “being said”) of λέγω (légō, “I say”), from the Latin term; see hapax legomenon.


παραγράφομαι

head

παραγράφομαι • (paragráfomai)

el-verb

παραγράφτηκα

παραγράφομαι • (paragráfomai) passive (past παραγράφηκα/παραγράφτηκα/παρεγράφην, active παραγράφω)

paragráfomai (romanization)
παραγράφηκα (past)
παραγράφτηκα (past)
παρεγράφην (past)
παραγράφω (active)

πα‧ρα‧γρά‧φο‧μαι