ταραμοσαλάτα

head

ταραμοσαλάτες

ταραμοσαλάτα • (taramosaláta) f (plural ταραμοσαλάτες)

el-noun

ταραμοσαλάτες

taramosaláta (romanization)
ταραμοσαλάτες (plural)
ταραμοσαλάτα (nominative singular)
ταραμοσαλάτες (nominative plural)
ταραμοσαλάτας (genitive singular)
ταραμοσαλατών (genitive plural)
ταραμοσαλάτα (accusative singular)
ταραμοσαλάτες (accusative plural)
ταραμοσαλάτα (singular vocative)
ταραμοσαλάτες (plural vocative)

el-decl-noun

ταραμοσαλάτα

ταραμοσαλάτες

ταραμοσαλάτας

ταραμοσαλατών

ταραμοσαλάτα

ταραμοσαλάτες

ταραμοσαλάτα

ταραμοσαλάτες


ανάκαμψη

head

ανάκαμψη • (anákampsi) n (plural ανακάμψεις)

anákampsi (romanization)
ανακάμψεις (plural)
ανάκαμψη (nominative singular)
ανακάμψεις (nominative plural)
ανάκαμψης (genitive singular)
ανακάμψεων (genitive plural)
ανάκαμψη (accusative singular)
ανακάμψεις (accusative plural)
ανάκαμψη (singular vocative)
ανακάμψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακάμψεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακάμψεως •


ανακαταλαμβάνω

head

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno)

el-verb

ανακαταλαμβάνομαι

ανακαταλαμβάνω • (anakatalamváno) (past ανακατέλαβα, passive ανακαταλαμβάνομαι)

anakatalamváno (romanization)
ανακατέλαβα (past)
ανακαταλαμβάνομαι (passive)

α‧να‧κα‧τα‧λαμ‧βά‧νω


ανακαινίστρια

head

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

ανακαινίστρια • (anakainístria) f (plural ανακαινίστριες, masculine ανακαινιστής)

el-noun

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

anakainístria (romanization)
ανακαινίστριες (plural)
ανακαινιστής (masculine)
ανακαινίστρια (nominative singular)
ανακαινίστριες (nominative plural)
ανακαινίστριας (genitive singular)
ανακαινιστριών (genitive plural)
ανακαινίστρια (accusative singular)
ανακαινίστριες (accusative plural)
ανακαινίστρια (singular vocative)
ανακαινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστριας

ανακαινιστριών

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες


ανακαινιστής

head

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

ανακαινιστής • (anakainistís) m (plural ανακαινιστές, feminine ανακαινίστρια)

el-noun

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

anakainistís (romanization)
ανακαινιστές (plural)
ανακαινίστρια (feminine)
ανακαινιστής (nominative singular)
ανακαινιστές (nominative plural)
ανακαινιστή (genitive singular)
ανακαινιστών (genitive plural)
ανακαινιστή (accusative singular)
ανακαινιστές (accusative plural)
ανακαινιστή (singular vocative)
ανακαινιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινιστής

ανακαινιστές

ανακαινιστών

ανακαινιστές

ανακαινιστές

From Koine Greek ἀνακαινιστής (anakainistḗs), equivalent to ανακαινίζω (anakainízo, “to renotave”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

inh

ἀνακαινιστής


ανακατατάσσω

head

ανακατατάσσω • (anakatatásso)

el-verb

ανακατατάσσομαι

ανακατατάσσω • (anakatatásso) (past ανακατέταξα, passive ανακατατάσσομαι)

anakatatásso (romanization)
ανακατέταξα (past)
ανακατατάσσομαι (passive)


ανακαούρα

head

ανακαούρα • (anakaoúra) f (plural ανακαούρες)

anakaoúra (romanization)
ανακαούρες (plural)
ανακαούρα (nominative singular)
ανακαούρες (nominative plural)
ανακαούρας (genitive singular)
ανακαούρα (accusative singular)
ανακαούρες (accusative plural)
ανακαούρα (singular vocative)
ανακαούρες (plural vocative)


καούρα

kaoúra (romanization)
καούρες (plural)
καούρα (nominative singular)
καούρες (nominative plural)
καούρας (genitive singular)
καούρα (accusative singular)
καούρες (accusative plural)
καούρα (singular vocative)
καούρες (plural vocative)

→ Aromanian: cãurã


ανακαψίλα

ανακαψίλα • (anakapsíla) f (plural ανακαψίλες)

anakapsíla (romanization)
ανακαψίλες (plural)
ανακαψίλα (nominative singular)
ανακαψίλες (nominative plural)
ανακαψίλας (genitive singular)
ανακαψίλα (accusative singular)
ανακαψίλες (accusative plural)
ανακαψίλα (singular vocative)
ανακαψίλες (plural vocative)


ανακατάληψη

ανακαταλήψεις

ανακατάληψη • (anakatálipsi) f (plural ανακαταλήψεις)

el-noun

ανακαταλήψεις

anakatálipsi (romanization)
ανακαταλήψεις (plural)
ανακατάληψη (nominative singular)
ανακαταλήψεις (nominative plural)
ανακατάληψης (genitive singular)
ανακαταλήψεων (genitive plural)
ανακατάληψη (accusative singular)
ανακαταλήψεις (accusative plural)
ανακατάληψη (singular vocative)
ανακαταλήψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακαταλήψεως

el-decl-noun

ανακαταλήψεις

ανακατάληψης

ανακαταλήψεων

ανακαταλήψεις

ανακαταλήψεις

Older or formal genitive singular: ανακαταλήψεως •

α‧να‧κα‧τά‧λη‧ψη


ανακατάταξη

head

ανακατατάξεις

ανακατάταξη • (anakatátaxi) f (plural ανακατατάξεις)

el-noun

ανακατατάξεις

anakatátaxi (romanization)
ανακατατάξεις (plural)
ανακατάταξη (nominative singular)
ανακατατάξεις (nominative plural)
ανακατάταξης (genitive singular)
ανακατατάξεων (genitive plural)
ανακατάταξη (accusative singular)
ανακατατάξεις (accusative plural)
ανακατάταξη (singular vocative)
ανακατατάξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακατατάξεως

el-decl-noun

ανακατατάξεις

ανακατάταξης

ανακατατάξεων

ανακατατάξεις

ανακατατάξεις

Older or formal genitive singular: ανακατατάξεως •


ανακάτεμα

head

ανακάτεμα • (anakátema) n (plural ανακατέματα)

anakátema (romanization)
ανακατέματα (plural)
ανακάτεμα (nominative singular)
ανακατέματα (nominative plural)
ανακατέματος (genitive singular)
ανακατεμάτων (genitive plural)
ανακάτεμα (accusative singular)
ανακατέματα (accusative plural)
ανακάτεμα (singular vocative)
ανακατέματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατέματος

ανακατεμάτων


αναβρυτήριο

head

αναβρυτήριο • (anavrytírio) n (plural αναβρυτήρια)

anavrytírio (romanization)
αναβρυτήρια (plural)
αναβρυτήριο (nominative singular)
αναβρυτήρια (nominative plural)
αναβρυτηρίου (genitive singular)
αναβρυτήριου (genitive singular)
αναβρυτηρίων (genitive plural)
αναβρυτήριο (accusative singular)
αναβρυτήρια (accusative plural)
αναβρυτήριο (singular vocative)
αναβρυτήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναβρυτηρίου

αναβρυτήριου

αναβρυτηρίων

(literary, architecture) fountain, water jet


καψώνι

kapsóni (romanization)
καψώνια (plural)
καψώνι (nominative singular)
καψώνια (nominative plural)
καψωνιού (genitive singular)
καψωνιών (genitive plural)
καψώνι (accusative singular)
καψώνια (accusative plural)
καψώνι (singular vocative)
καψώνια (plural vocative)

From καψώνω (kapsóno, “to feel heat”), from Ancient Greek καῦσις (kaûsis, “heat”), from καίω (kaíō, “to burn”).

Οι παλιοί βάζουν καψώνια στους νεοσύλλεκτους.

Oi palioí vázoun kapsónia stous neosýllektous.

(military) hazing (initiation pranks that involve humiliation, harassment or abuse)


φυσική επιλογή

head

φυσική επιλογή • (fysikí epilogí) f (uncountable)


πυροφάνι

πυροφάνι • (pyrofáni) n (plural πυροφάνια)

pyrofáni (romanization)
πυροφάνια (plural)
πυροφάνι (nominative singular)
πυροφάνια (nominative plural)
πυροφανιού (genitive singular)
πυροφανιών (genitive plural)
πυροφάνι (accusative singular)
πυροφάνια (accusative plural)
πυροφάνι (singular vocative)
πυροφάνια (plural vocative)

From πῦρ (pûr, “fire”) + φᾱνῐ́ον (phāníon, “lantern”), derived from φαίνω (phaínō, “to appear, to shine”).

Έφυγε με το πυροφάνι κι ούτε πια πίσω δεν εφάνει

1940, Alekos Sakellarios, Christos Gianakopoulos, Christos Chairopoulos, Ψαροπούλα [Fisherman's Daughter]

He left with the fishing light and never more appeared again.

Éfyge me to pyrofáni ki oúte pia píso den efánei

Με σβησμένο πυροφάνι
Κάποια νύχτα σκοτεινή
Μπήκε μέσα στο λιμάνι
η βαρκούλα η ορφανή.
Me svisméno pyrofáni
Kápoia nýchta skoteiní
Bíke mésa sto limáni

1958, Thanos Sofos, Tonis Maroudas, Και η βάρκα γύρισε μόνη [And the boat came back alone]

With a turned off fishing light,
One dark night,
The orphaned boat
Came into the harbour.

(fishing) fishing light attractor (fishing aid which uses lights attached to structure above water or suspended underwater to attract fish)

Ο ψαράς πήγε για πυροφάνι.

The fisherman went fishing with an attractor.

(fishing, by extension) The method of fishing that uses such a fish attractor.

(colloquial, military) A type of hazing where lit paper is inserted between the toes of a sleeping soldier.


αναβιβάζω

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧βι‧βά‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


Λουθηρανισμός

Louthiranismós (romanization)
Λουθηρανισμός (nominative singular)
Λουθηρανισμού (genitive singular)
Λουθηρανισμό (accusative singular)
Λουθηρανισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Λουθηρανισμός

Λουθηρανισμού

Λουθηρανισμό

Λουθηρανισμέ


λουθηρανή

head

λουθηρανή • (louthiraní) f (plural λουθηρανές, masculine λουθηρανός)

louthiraní (romanization)
λουθηρανές (plural)
λουθηρανός (masculine)
λουθηρανή (nominative singular)
λουθηρανές (nominative plural)
λουθηρανής (genitive singular)
λουθηρανών (genitive plural)
λουθηρανή (accusative singular)
λουθηρανές (accusative plural)
λουθηρανή (singular vocative)
λουθηρανές (plural vocative)

(Christianity) Lutheran (a Christian of that persuasion)


λουθηρανικός

λουθηρανικός • (louthiranikós) m (feminine λουθηρανική, neuter λουθηρανικό)

louthiranikós (romanization)
λουθηρανική (feminine)
λουθηρανικό (neuter)
λουθηρανικός (masculine nominative singular)
λουθηρανική (feminine nominative singular)
λουθηρανικό (neuter nominative singular)
λουθηρανικοί (masculine nominative plural)
λουθηρανικές (feminine nominative plural)
λουθηρανικά (neuter nominative plural)
λουθηρανικού (genitive masculine singular)
λουθηρανικής (feminine genitive singular)
λουθηρανικού (genitive neuter singular)
λουθηρανικών (genitive masculine plural)
λουθηρανικών (feminine genitive plural)
λουθηρανικών (genitive neuter plural)
λουθηρανικό (accusative masculine singular)
λουθηρανική (accusative feminine singular)
λουθηρανικό (accusative neuter singular)
λουθηρανικούς (accusative masculine plural)
λουθηρανικές (accusative feminine plural)
λουθηρανικά (accusative neuter plural)
λουθηρανικέ (masculine singular vocative)
λουθηρανική (feminine singular vocative)
λουθηρανικό (neuter singular vocative)
λουθηρανικοί (masculine plural vocative)
λουθηρανικές (feminine plural vocative)
λουθηρανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of λουθηρανικός

el-decl-adj-table

λουθηρανικός •

λουθηρανική •

λουθηρανικό •

λουθηρανικοί •

λουθηρανικές •

λουθηρανικά •

λουθηρανικού •

λουθηρανικής •

λουθηρανικού •

λουθηρανικών •

λουθηρανικών •

λουθηρανικών •

λουθηρανικό •

λουθηρανική •

λουθηρανικό •

λουθηρανικούς •

λουθηρανικές •

λουθηρανικά •

λουθηρανικέ •

λουθηρανική •

λουθηρανικό •

λουθηρανικοί •

λουθηρανικές •

λουθηρανικά •


λουθηρανός

head

λουθηρανός • (louthiranós) m (feminine λουθηρανή, neuter λουθηρανό)

louthiranós (romanization)
λουθηρανή (feminine)
λουθηρανό (neuter)
λουθηρανός (masculine nominative singular)
λουθηρανή (feminine nominative singular)
λουθηρανό (neuter nominative singular)
λουθηρανοί (masculine nominative plural)
λουθηρανές (feminine nominative plural)
λουθηρανά (neuter nominative plural)
λουθηρανού (genitive masculine singular)
λουθηρανής (feminine genitive singular)
λουθηρανού (genitive neuter singular)
λουθηρανών (genitive masculine plural)
λουθηρανών (feminine genitive plural)
λουθηρανών (genitive neuter plural)
λουθηρανό (accusative masculine singular)
λουθηρανή (accusative feminine singular)
λουθηρανό (accusative neuter singular)
λουθηρανούς (accusative masculine plural)
λουθηρανές (accusative feminine plural)
λουθηρανά (accusative neuter plural)
λουθηρανέ (masculine singular vocative)
λουθηρανή (feminine singular vocative)
λουθηρανό (neuter singular vocative)
λουθηρανοί (masculine plural vocative)
λουθηρανές (feminine plural vocative)
λουθηρανά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

λουθηρανός •

λουθηρανοί •

λουθηρανές •

λουθηρανού •

λουθηρανής •

λουθηρανού •

λουθηρανών •

λουθηρανών •

λουθηρανών •

λουθηρανούς •

λουθηρανές •

λουθηρανοί •

λουθηρανές •


αναισθητώ

head

αναισθητώ • (anaisthitó)

el-verb

αναισθητώ • (anaisthitó)

(medicine) to anaesthetise (UK), anesthetize (US)


ανακάτωμα

head

ανακάτωμα • (anakátoma) n (plural ανακατώματα)

anakátoma (romanization)
ανακατώματα (plural)
ανακάτωμα (nominative singular)
ανακατώματα (nominative plural)
ανακατώματος (genitive singular)
ανακατωμάτων (genitive plural)
ανακάτωμα (accusative singular)
ανακατώματα (accusative plural)
ανακάτωμα (singular vocative)
ανακατώματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατώματος

ανακατωμάτων


αφομοίωση

head

αφομοίωση • (afomoíosi) f (plural αφομοιώσεις)

afomoíosi (romanization)
αφομοιώσεις (plural)
αφομοίωση (nominative singular)
αφομοιώσεις (nominative plural)
αφομοίωσης (genitive singular)
αφομοιώσεων (genitive plural)
αφομοίωση (accusative singular)
αφομοιώσεις (accusative plural)
αφομοίωση (singular vocative)
αφομοιώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αφομοιώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αφομοιώσεως •

From Ancient Greek ἀφομοίωσις (aphomoíōsis). Semantic loan from French assimilation.


ανακήρυξη

head

ανακήρυξη • (anakíryxi) f (plural ανακηρύξεις)

anakíryxi (romanization)
ανακηρύξεις (plural)
ανακηρύξη (nominative singular)
ανακηρυξεις (nominative plural)
ανακηρύξης (genitive singular)
ανακηρυξεων (genitive plural)
ανακηρύξη (accusative singular)
ανακηρυξεις (accusative plural)
ανακηρύξη (singular vocative)
ανακηρυξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακηρυξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακηρυξεως •


ανακλητικά

head

ανακλητικά • (anaklitiká) n

el-noun-form

ανακλητικά • (anaklitiká) n


ανάκληση

anáklisi (romanization)
ανάκληση (nominative singular)
ανάκλησης (genitive singular)
ανάκληση (accusative singular)
ανάκληση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: ανακλήσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ανακλήσεως •


ανακλητικό

head

ανακλητικό • (anaklitikó) n (plural ανακλητικά)

anaklitikó (romanization)
ανακλητικά (plural)
ανακλητικό (nominative singular)
ανακλητικά (nominative plural)
ανακλητικού (genitive singular)
ανακλητικών (genitive plural)
ανακλητικό (accusative singular)
ανακλητικά (accusative plural)
ανακλητικό (singular vocative)
ανακλητικά (plural vocative)


ανάκλαση

ανάκλαση • (anáklasi) f (plural ανακλάσεις)

anáklasi (romanization)
ανακλάσεις (plural)
ανάκλαση (nominative singular)
ανακλάσεις (nominative plural)
ανάκλασης (genitive singular)
ανακλάσεων (genitive plural)
ανάκλαση (accusative singular)
ανακλάσεις (accusative plural)
ανάκλαση (singular vocative)
ανακλάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακλάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακλάσεως •

(physics) reflection (heat, light, sound, etc)

(biology) response, reflex (to stimulus)


γαλλισμός

head

γαλλισμός • (gallismós) m (plural γαλλισμοί)

gallismós (romanization)
γαλλισμοί (plural)
γαλλισμός (nominative singular)
γαλλισμοί (nominative plural)
γαλλισμού (genitive singular)
γαλλισμών (genitive plural)
γαλλισμό (accusative singular)
γαλλισμούς (accusative plural)
γαλλισμέ (singular vocative)
γαλλισμοί (plural vocative)


βραχύχρονος

βραχύχρονος • (vrachýchronos) m (feminine βραχύχρονη, neuter βραχύχρονο)

vrachýchronos (romanization)
βραχύχρονη (feminine)
βραχύχρονο (neuter)
βραχύχρονος (masculine nominative singular)
βραχύχρονη (feminine nominative singular)
βραχύχρονο (neuter nominative singular)
βραχύχρονοι (masculine nominative plural)
βραχύχρονες (feminine nominative plural)
βραχύχρονα (neuter nominative plural)
βραχύχρονου (genitive masculine singular)
βραχύχρονης (feminine genitive singular)
βραχύχρονου (genitive neuter singular)
βραχύχρονων (genitive masculine plural)
βραχύχρονων (feminine genitive plural)
βραχύχρονων (genitive neuter plural)
βραχύχρονο (accusative masculine singular)
βραχύχρονη (accusative feminine singular)
βραχύχρονο (accusative neuter singular)
βραχύχρονους (accusative masculine plural)
βραχύχρονες (accusative feminine plural)
βραχύχρονα (accusative neuter plural)
βραχύχρονε (masculine singular vocative)
βραχύχρονη (feminine singular vocative)
βραχύχρονο (neuter singular vocative)
βραχύχρονοι (masculine plural vocative)
βραχύχρονες (feminine plural vocative)
βραχύχρονα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο βραχύχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο βραχύχρονος, etc.)

el-decl-adj-table

βραχύχρονος •

βραχύχρονη •

βραχύχρονο •

βραχύχρονοι •

βραχύχρονες •

βραχύχρονα •

βραχύχρονου •

βραχύχρονης •

βραχύχρονου •

βραχύχρονων •

βραχύχρονων •

βραχύχρονων •

βραχύχρονο •

βραχύχρονη •

βραχύχρονο •

βραχύχρονους •

βραχύχρονες •

βραχύχρονα •

βραχύχρονε •

βραχύχρονη •

βραχύχρονο •

βραχύχρονοι •

βραχύχρονες •

βραχύχρονα •

From βραχύς (vrachýs, “short”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) short (of a vowel, of a sound)


μακρόχρονος

head

μακρόχρονος • (makróchronos) m (feminine μακρόχρονη, neuter μακρόχρονο)

makróchronos (romanization)
μακρόχρονη (feminine)
μακρόχρονο (neuter)
μακρόχρονος (masculine nominative singular)
μακρόχρονη (feminine nominative singular)
μακρόχρονο (neuter nominative singular)
μακρόχρονοι (masculine nominative plural)
μακρόχρονες (feminine nominative plural)
μακρόχρονα (neuter nominative plural)
μακρόχρονου (genitive masculine singular)
μακρόχρονης (feminine genitive singular)
μακρόχρονου (genitive neuter singular)
μακρόχρονων (genitive masculine plural)
μακρόχρονων (feminine genitive plural)
μακρόχρονων (genitive neuter plural)
μακρόχρονο (accusative masculine singular)
μακρόχρονη (accusative feminine singular)
μακρόχρονο (accusative neuter singular)
μακρόχρονους (accusative masculine plural)
μακρόχρονες (accusative feminine plural)
μακρόχρονα (accusative neuter plural)
μακρόχρονε (masculine singular vocative)
μακρόχρονη (feminine singular vocative)
μακρόχρονο (neuter singular vocative)
μακρόχρονοι (masculine plural vocative)
μακρόχρονες (feminine plural vocative)
μακρόχρονα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μακρόχρονος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μακρόχρονος, etc.)

el-decl-adj-table

μακρόχρονος •

μακρόχρονη •

μακρόχρονο •

μακρόχρονοι •

μακρόχρονες •

μακρόχρονα •

μακρόχρονου •

μακρόχρονης •

μακρόχρονου •

μακρόχρονων •

μακρόχρονων •

μακρόχρονων •

μακρόχρονο •

μακρόχρονη •

μακρόχρονο •

μακρόχρονους •

μακρόχρονες •

μακρόχρονα •

μακρόχρονε •

μακρόχρονη •

μακρόχρονο •

μακρόχρονοι •

μακρόχρονες •

μακρόχρονα •

From μακρός (makrós, “long”) + χρόνος (chrónos).

af

(phonetics, phonology) long (of a vowel, of a sound)


ηχηρός

head

ηχηρός • (ichirós) m (feminine ηχηρή, neuter ηχηρό)

ichirós (romanization)
ηχηρή (feminine)
ηχηρό (neuter)
ηχηρός (masculine nominative singular)
ηχηρή (feminine nominative singular)
ηχηρό (neuter nominative singular)
ηχηροί (masculine nominative plural)
ηχηρές (feminine nominative plural)
ηχηρά (neuter nominative plural)
ηχηρού (genitive masculine singular)
ηχηρής (feminine genitive singular)
ηχηρού (genitive neuter singular)
ηχηρών (genitive masculine plural)
ηχηρών (feminine genitive plural)
ηχηρών (genitive neuter plural)
ηχηρό (accusative masculine singular)
ηχηρή (accusative feminine singular)
ηχηρό (accusative neuter singular)
ηχηρούς (accusative masculine plural)
ηχηρές (accusative feminine plural)
ηχηρά (accusative neuter plural)
ηχηρέ (masculine singular vocative)
ηχηρή (feminine singular vocative)
ηχηρό (neuter singular vocative)
ηχηροί (masculine plural vocative)
ηχηρές (feminine plural vocative)
ηχηρά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηχηρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηχηρός, etc.)

From ήχος (íchos, “sound”) + -ρός (-rós).

ηχηρό σύμφωνο


υποκειμενικός

head

υποκειμενική

υποκειμενικό

υποκειμενικός • (ypokeimenikós) m (feminine υποκειμενική, neuter υποκειμενικό)

el-adj

υποκειμενική

υποκειμενικό

ypokeimenikós (romanization)
υποκειμενική (feminine)
υποκειμενικό (neuter)
υποκειμενικός (masculine nominative singular)
υποκειμενική (feminine nominative singular)
υποκειμενικό (neuter nominative singular)
υποκειμενικοί (masculine nominative plural)
υποκειμενικές (feminine nominative plural)
υποκειμενικά (neuter nominative plural)
υποκειμενικού (genitive masculine singular)
υποκειμενικής (feminine genitive singular)
υποκειμενικού (genitive neuter singular)
υποκειμενικών (genitive masculine plural)
υποκειμενικών (feminine genitive plural)
υποκειμενικών (genitive neuter plural)
υποκειμενικό (accusative masculine singular)
υποκειμενική (accusative feminine singular)
υποκειμενικό (accusative neuter singular)
υποκειμενικούς (accusative masculine plural)
υποκειμενικές (accusative feminine plural)
υποκειμενικά (accusative neuter plural)
υποκειμενικέ (masculine singular vocative)
υποκειμενική (feminine singular vocative)
υποκειμενικό (neuter singular vocative)
υποκειμενικοί (masculine plural vocative)
υποκειμενικές (feminine plural vocative)
υποκειμενικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
υποκειμενικότερος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότερη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότερο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότεροι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότερες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότερα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότερου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότερης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότερου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότερων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότερων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότερων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότερο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότερη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότερο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότερους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότερες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότερα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότερε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότερη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότερο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότεροι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότερες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότερα (neuter plural vocative)
υποκειμενικότατος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότατη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότατο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότατοι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότατες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότατα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότατου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότατης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότατου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότατων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότατων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότατων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότατο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότατη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότατο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότατους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότατες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότατα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότατε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότατη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότατο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότατοι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότατες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-a

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of υποκειμενικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποκειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποκειμενικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποκειμενικός •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικοί •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

υποκειμενικού •

υποκειμενικής •

υποκειμενικού •

υποκειμενικών •

υποκειμενικών •

υποκειμενικών •

υποκειμενικό •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικούς •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

υποκειμενικέ •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικοί •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

el-decl-adj-degrees

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότερ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότερος •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότεροι •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

υποκειμενικότερου •

υποκειμενικότερης •

υποκειμενικότερου •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότερους •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

υποκειμενικότερε •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότεροι •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότατος •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατοι •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

υποκειμενικότατου •

υποκειμενικότατης •

υποκειμενικότατου •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατους •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

υποκειμενικότατε •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατοι •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

From υποκείμενο (ypokeímeno, “subject”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the subject of a sentence


μπολσεβικισμός

head

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμός • (bolsevikismós) m (plural μπολσεβικισμοί)

el-noun

μπολσεβικισμοί

bolsevikismós (romanization)
μπολσεβικισμοί (plural)
μπολσεβικισμός (nominative singular)
μπολσεβικισμοί (nominative plural)
μπολσεβικισμού (genitive singular)
μπολσεβικισμών (genitive plural)
μπολσεβικισμό (accusative singular)
μπολσεβικισμούς (accusative plural)
μπολσεβικισμέ (singular vocative)
μπολσεβικισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμού

μπολσεβικισμών

μπολσεβικισμό

μπολσεβικισμούς

μπολσεβικισμέ

μπολσεβικισμοί


μπολσεβίκα

head

μπολσεβίκα • (bolsevíka) f (plural μπολσεβίκες, masculine μπολσεβίκος)

bolsevíka (romanization)
μπολσεβίκες (plural)
μπολσεβίκος (masculine)
μπολσεβίκα (nominative singular)
μπολσεβίκες (nominative plural)
μπολσεβίκας (genitive singular)
μπολσεβικών (genitive plural)
μπολσεβίκα (accusative singular)
μπολσεβίκες (accusative plural)
μπολσεβίκα (singular vocative)
μπολσεβίκες (plural vocative)

(history, politics) Bolshevik; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβίκος

μπολσεβίκος • (bolsevíkos) m (plural μπολσεβίκοι, feminine μπολσεβίκα)

bolsevíkos (romanization)
μπολσεβίκοι (plural)
μπολσεβίκα (feminine)
μπολσεβίκος (nominative singular)
μπολσεβίκοι (nominative plural)
μπολσεβίκου (genitive singular)
μπολσεβίκων (genitive plural)
μπολσεβίκο (accusative singular)
μπολσεβίκους (accusative plural)
μπολσεβίκε (singular vocative)
μπολσεβίκοι (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβίκους

(history, politics) Bolshevik, Bolshevist; bolshie (derogatory, slang)


μενσεβίκος

head

μενσεβίκος • (mensevíkos) m (plural μενσεβίκοι)

mensevíkos (romanization)
μενσεβίκοι (plural)
μενσεβίκος (nominative singular)
μενσεβίκοι (nominative plural)
μενσεβίκου (genitive singular)
μενσεβίκων (genitive plural)
μενσεβίκο (accusative singular)
μενσεβίκους (accusative plural)
μενσεβίκε (singular vocative)
μενσεβίκοι (plural vocative)


μενσεβικικός

μενσεβικικός • (mensevikikós) m (feminine μενσεβικική, neuter μενσεβικικό)

mensevikikós (romanization)
μενσεβικική (feminine)
μενσεβικικό (neuter)
μενσεβικικός (masculine nominative singular)
μενσεβικική (feminine nominative singular)
μενσεβικικό (neuter nominative singular)
μενσεβικικοί (masculine nominative plural)
μενσεβικικές (feminine nominative plural)
μενσεβικικά (neuter nominative plural)
μενσεβικικού (genitive masculine singular)
μενσεβικικής (feminine genitive singular)
μενσεβικικού (genitive neuter singular)
μενσεβικικών (genitive masculine plural)
μενσεβικικών (feminine genitive plural)
μενσεβικικών (genitive neuter plural)
μενσεβικικό (accusative masculine singular)
μενσεβικική (accusative feminine singular)
μενσεβικικό (accusative neuter singular)
μενσεβικικούς (accusative masculine plural)
μενσεβικικές (accusative feminine plural)
μενσεβικικά (accusative neuter plural)
μενσεβικικέ (masculine singular vocative)
μενσεβικική (feminine singular vocative)
μενσεβικικό (neuter singular vocative)
μενσεβικικοί (masculine plural vocative)
μενσεβικικές (feminine plural vocative)
μενσεβικικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μενσεβικικός

el-decl-adj-table

μενσεβικικός •

μενσεβικική •

μενσεβικικό •

μενσεβικικοί •

μενσεβικικές •

μενσεβικικά •

μενσεβικικού •

μενσεβικικής •

μενσεβικικού •

μενσεβικικών •

μενσεβικικών •

μενσεβικικών •

μενσεβικικό •

μενσεβικική •

μενσεβικικό •

μενσεβικικούς •

μενσεβικικές •

μενσεβικικά •

μενσεβικικέ •

μενσεβικική •

μενσεβικικό •

μενσεβικικοί •

μενσεβικικές •

μενσεβικικά •


μπολσεβικικός

head

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

μπολσεβικικός • (bolsevikikós) m (feminine μπολσεβικική, neuter μπολσεβικικό)

el-adj

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

bolsevikikós (romanization)
μπολσεβικική (feminine)
μπολσεβικικό (neuter)
μπολσεβικικός (masculine nominative singular)
μπολσεβικική (feminine nominative singular)
μπολσεβικικό (neuter nominative singular)
μπολσεβικικοί (masculine nominative plural)
μπολσεβικικές (feminine nominative plural)
μπολσεβικικά (neuter nominative plural)
μπολσεβικικού (genitive masculine singular)
μπολσεβικικής (feminine genitive singular)
μπολσεβικικού (genitive neuter singular)
μπολσεβικικών (genitive masculine plural)
μπολσεβικικών (feminine genitive plural)
μπολσεβικικών (genitive neuter plural)
μπολσεβικικό (accusative masculine singular)
μπολσεβικική (accusative feminine singular)
μπολσεβικικό (accusative neuter singular)
μπολσεβικικούς (accusative masculine plural)
μπολσεβικικές (accusative feminine plural)
μπολσεβικικά (accusative neuter plural)
μπολσεβικικέ (masculine singular vocative)
μπολσεβικική (feminine singular vocative)
μπολσεβικικό (neuter singular vocative)
μπολσεβικικοί (masculine plural vocative)
μπολσεβικικές (feminine plural vocative)
μπολσεβικικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μπολσεβικικός

el-decl-adj-table

μπολσεβικικός •

μπολσεβικική •

μπολσεβικικό •

μπολσεβικικοί •

μπολσεβικικές •

μπολσεβικικά •

μπολσεβικικού •

μπολσεβικικής •

μπολσεβικικού •

μπολσεβικικών •

μπολσεβικικών •

μπολσεβικικών •

μπολσεβικικό •

μπολσεβικική •

μπολσεβικικό •

μπολσεβικικούς •

μπολσεβικικές •

μπολσεβικικά •

μπολσεβικικέ •

μπολσεβικική •

μπολσεβικικό •

μπολσεβικικοί •

μπολσεβικικές •

μπολσεβικικά •


ανακριτική

head

ανακριτική • (anakritikí) n (uncountable)

anakritikí (romanization)
ανακριτική (nominative singular)
ανακριτικής (genitive singular)
ανακριτική (accusative singular)
ανακριτική (singular vocative)


ανάκτορο

ανάκτορο • (anáktoro) n (plural ανάκτορα)

anáktoro (romanization)
ανάκτορα (plural)
ανάκτορο (nominative singular)
ανάκτορα (nominative plural)
ανακτόρου (genitive singular)
ανάκτορου (genitive singular)
ανακτόρων (genitive plural)
ανάκτορο (accusative singular)
ανάκτορα (accusative plural)
ανάκτορο (singular vocative)
ανάκτορα (plural vocative)


ανακωχή

ανακωχή • (anakochí) f (plural ανακωχές)

anakochí (romanization)
ανακωχές (plural)
ανακωχή (nominative singular)
ανακωχές (nominative plural)
ανακωχής (genitive singular)
ανακωχών (genitive plural)
ανακωχή (accusative singular)
ανακωχές (accusative plural)
ανακωχή (singular vocative)
ανακωχές (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek ἀνακωχή (anakōkhḗ), late form of Ancient Greek ἀνοκωχή (anokōkhḗ) with analogical restoration to the < ἀν(α)- (an(a)-) compounds + ὀκωχή f (okōkhḗ, “hold, stay”).


αναλγησία

analgisía (romanization)
αναλγησία (nominative singular)
αναλγησίας (genitive singular)
αναλγησία (accusative singular)
αναλγησία (singular vocative)


ανακρούω

ανακρούω • (anakroúo)

el-verb

ανακρούω • (anakroúo) (past ανέκρουσα, passive ανακρούομαι)

anakroúo (romanization)
ανέκρουσα (past)
ανακρούομαι (passive)
ανακρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανακρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανακρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανακρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανακρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανακρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανακρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανακρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανακρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανακρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανακρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανακρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανακρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακρούσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανακρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανακρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανακρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανακρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανακρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανακρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανακρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανακρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανακρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανακρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανακρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανακρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
ανακρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανακρούστε (active imperative perfective plural second-person)
ανακρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακρούοντας (active participle present)
έχοντας ανακρούσει (active participle past)
ανακρούσει (active infinitive-aorist)
ανακρουστεί (infinitive-aorist passive)
ανακρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ᾰ̓νᾰκρούω (“push back”). Sense 1 since Hellenistic times. Morphologically, from ανα- + κρούω (“strike”).

af

ανα- + κρούω (“strike”)

H ορχήστρα ανέκρουσε τον εθνικό ύμνο.

The orchestra played the national anthem.

(music) to strike up, play (especially a rousing piece)


βλαστοκύτταρο

head

βλαστοκύτταρο • (vlastokýttaro) n

el-noun

βλαστοκύτταρο • (vlastokýttaro) n

vlastokýttaro (romanization)
βλαστοκύτταρο (nominative singular)
βλαστοκύτταρα (nominative plural)
βλαστοκυττάρου (genitive singular)
βλαστοκύτταρου (genitive singular)
βλαστοκυττάρων (genitive plural)
βλαστοκύτταρο (accusative singular)
βλαστοκύτταρα (accusative plural)
βλαστοκύτταρο (singular vocative)
βλαστοκύτταρα (plural vocative)

el-decl-noun

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα

βλαστοκυττάρου

βλαστοκύτταρου

βλαστοκυττάρων

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα

βλαστοκύτταρο

βλαστοκύτταρα


απογαλακτισμός

head

απογαλακτισμός • (apogalaktismós) m

el-noun

απογαλακτισμός • (apogalaktismós) m

apogalaktismós (romanization)
απογαλακτισμός (nominative singular)
απογαλακτισμοί (nominative plural)
απογαλακτισμού (genitive singular)
απογαλακτισμών (genitive plural)
απογαλακτισμό (accusative singular)
απογαλακτισμούς (accusative plural)
απογαλακτισμέ (singular vocative)
απογαλακτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

απογαλακτισμός

απογαλακτισμοί

απογαλακτισμού

απογαλακτισμών

απογαλακτισμό

απογαλακτισμούς

απογαλακτισμέ

απογαλακτισμοί

From Ancient Greek ἀπογαλακτισμός (apogalaktismós).

inh

ἀπογαλακτισμός


αναμασώ

head

αναμασώ • (anamasó)

el-verb

αναμασώ • (anamasó) (past αναμάσησα, passive αναμασιέμαι/αναμασώμαι)

anamasó (romanization)
αναμάσησα (past)
αναμασιέμαι (passive)
αναμασώμαι (passive)


αναμάσημα

head

αναμάσημα • (anamásima) n (plural αναμασήματα)

anamásima (romanization)
αναμασήματα (plural)
αναμάσημα (nominative singular)
αναμασήματα (nominative plural)
αναμασήματος (genitive singular)
αναμασημάτων (genitive plural)
αναμάσημα (accusative singular)
αναμασήματα (accusative plural)
αναμάσημα (singular vocative)
αναμασήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αναμασήματος

αναμασημάτων

(agriculture) rumination, chewing the cud, regurgitating


προϋπόθεση

head

προϋποθέσεις

προϋπόθεση • (proÿpóthesi) f (plural προϋποθέσεις)

el-noun

προϋποθέσεις

proÿpóthesi (romanization)
προϋποθέσεις (plural)
προϋπόθεση (nominative singular)
προϋποθέσεις (nominative plural)
προϋπόθεσης (genitive singular)
προϋποθέσεων (genitive plural)
προϋπόθεση (accusative singular)
προϋποθέσεις (accusative plural)
προϋπόθεση (singular vocative)
προϋποθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: προϋποθέσεως

el-decl-noun

προϋποθέσεις

προϋποθέσεων

προϋποθέσεις

προϋποθέσεις

Older or formal genitive singular: προϋποθέσεως •

From προ- (pro-, “before”) + υπόθεση (ypóthesi, “supposition”). Calque of French présupposition.


ανακλαδίζομαι

head

ανακλαδίζομαι • (anakladízomai)

el-verb

ανακλαδίστηκα

ανακλαδίζομαι • (anakladízomai) deponent (past ανακλαδίστηκα)

anakladízomai (romanization)
ανακλαδίστηκα (past)
ανακλαδίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανακλαδιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανακλαδίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανακλαδιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανακλαδίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανακλαδιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανακλαδιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανακλαδιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανακλαδίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακλαδιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανακλαδιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανακλαδίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανακλαδιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακλαδιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανακλαδιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακλαδιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανακλαδίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανακλαδιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακλαδιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανακλαδίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανακλαδιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακλαδιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανακλαδίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανακλαδιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανακλαδιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανακλαδιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανακλαδιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανακλαδίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανακλαδιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανακλαδίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακλαδιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανακλαδιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανακλαδίζομαι (first-person future imperfective indicative passive progressive singular)
θα ανακλαδιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (future imperfective passive perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (future imperfective passive perfective subjunctive)
ανακλαδίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανακλαδίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανακλαδιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανακλαδιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧κλα‧δί‧ζο‧μαι


αναρχούμαι

head

αναρχούμαι • (anarchoúmai)

el-verb

αναρχούμαι • (anarchoúmai) deponent found only in the present tense


τυροκαυτερή

head

τυροκαυτερές

τυροκαυτερή • (tyrokafterí) f (plural τυροκαυτερές)

el-noun

τυροκαυτερές

tyrokafterí (romanization)
τυροκαυτερές (plural)
τυροκαυτερή (nominative singular)
τυροκαυτερές (nominative plural)
τυροκαυτερής (genitive singular)
τυροκαυτερών (genitive plural)
τυροκαυτερή (accusative singular)
τυροκαυτερές (accusative plural)
τυροκαυτερή (singular vocative)
τυροκαυτερές (plural vocative)

el-decl-noun

τυροκαυτερές

τυροκαυτερής

τυροκαυτερών

τυροκαυτερές

τυροκαυτερές

Tirokafteri, spicy appetiser, consisting of cheese, olive oil, hot peppers and various other ingredients.


σταλακτίτης

head

σταλακτίτης • (stalaktítis) m

el-noun

σταλακτίτης • (stalaktítis) m

stalaktítis (romanization)
σταλακτίτης (nominative singular)
σταλακτίτες (nominative plural)
σταλακτίτη (genitive singular)
σταλακτιτών (genitive plural)
σταλακτίτη (accusative singular)
σταλακτίτες (accusative plural)
σταλακτίτη (singular vocative)
σταλακτίτες (plural vocative)


σταλαγμίτης

head

σταλαγμίτης • (stalagmítis) m

el-noun

σταλαγμίτης • (stalagmítis) m

stalagmítis (romanization)
σταλαγμίτης (nominative singular)
σταλαγμίτες (nominative plural)
σταλαγμίτη (genitive singular)
σταλαγμιτών (genitive plural)
σταλαγμίτη (accusative singular)
σταλαγμίτες (accusative plural)
σταλαγμίτη (singular vocative)
σταλαγμίτες (plural vocative)


ανασυγκροτώ

head

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó)

el-verb

ανασυγκρότησα

ανασυγκροτούμαι

ανασυγκροτώ • (anasygkrotó) (past ανασυγκρότησα, passive ανασυγκροτούμαι)

anasygkrotó (romanization)
ανασυγκρότησα (past)
ανασυγκροτούμαι (passive)
ανασυγκροτώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ανασυγκροτήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανασυγκροτούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανασυγκροτηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανασυγκροτείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ανασυγκροτήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανασυγκροτείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανασυγκροτηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ανασυγκροτήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανασυγκροτείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανασυγκροτηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανασυγκροτούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ανασυγκροτήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανασυγκροτούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανασυγκροτηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανασυγκροτείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανασυγκροτήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανασυγκροτηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανασυγκροτήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανασυγκροτηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανασυγκροτούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανασυγκρότησα (active first-person indicative past perfective singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουν) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτούμουν - (ανασυγκροτιόμουνα) (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανασυγκροτήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανασυγκροτούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανασυγκρότησες (active indicative past perfective second-person singular)
[ανασυγκροτούσουν] - (ανασυγκροτιόσουν) (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανασυγκροτήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανασυγκροτούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανασυγκρότησε (active indicative past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιόταν) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{ανασυνεκροτείτο} - (ανασυγκροτιότανε) (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανασυγκροτήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανασυγκροτούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανασυγκροτήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανασυγκροτούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
ανασυγκροτηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανασυγκροτούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανασυγκροτήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανασυγκροτηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανασυγκροτούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκροτούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανασυγκρότησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανασυγκροτούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανασυγκροτήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανασυγκροτηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανασυγκροτώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανασυγκροτήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανασυγκροτούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανασυγκροτηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανασυγκρότησε (active imperative perfective second-person singular)
ανασυγκροτήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανασυγκροτείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ανασυγκροτήστε (active imperative perfective plural second-person)
ανασυγκροτείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανασυγκροτηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανασυγκροτώντας (active participle present)
ανασυγκροτούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ανασυγκροτήσει (active participle past)
ανασυγκροτημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανασυγκροτήσει (active infinitive-aorist)
ανασυγκροτηθεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧συ‧γκρο‧τώ

ανα- (“again, re-”) + συγκροτώ (“form, compose”)

κροτώ and κρότος

to make rattle; rattling sound; strike; ) is different

κρούω (kroúo

(military) to re-form, regroup, reorganise


ανακλητήριο

head

ανακλητήριο • (anaklitírio) n (plural ανακλητήρια)

anaklitírio (romanization)
ανακλητήρια (plural)
ανακλητήριο (nominative singular)
ανακλητήρια (nominative plural)
ανακλητηρίου (genitive singular)
ανακλητήριου (genitive singular)
ανακλητηρίων (genitive plural)
ανακλητήριο (accusative singular)
ανακλητήρια (accusative plural)
ανακλητήριο (singular vocative)
ανακλητήρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακλητηρίου

ανακλητήριου

ανακλητηρίων


αντανακλαστικό

head

αντανακλαστικά

αντανακλαστικό • (antanaklastikó) n (plural αντανακλαστικά)

el-noun

αντανακλαστικά

antanaklastikó (romanization)
αντανακλαστικά (plural)
αντανακλαστικό (nominative singular)
αντανακλαστικά (nominative plural)
αντανακλαστικού (genitive singular)
αντανακλαστικών (genitive plural)
αντανακλαστικό (accusative singular)
αντανακλαστικά (accusative plural)
αντανακλαστικό (singular vocative)
αντανακλαστικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντανακλαστικό

αντανακλαστικά

αντανακλαστικού

αντανακλαστικών

αντανακλαστικό

αντανακλαστικά

αντανακλαστικό

αντανακλαστικά

α‧ντα‧να‧κλα‧στι‧κό


αντανακλαστικά

antanaklastiká (romanization)
αντανακλαστικά (nominative plural)
αντανακλαστικών (genitive plural)
αντανακλαστικά (accusative plural)
αντανακλαστικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

αντανακλαστικά

αντανακλαστικών

αντανακλαστικά

αντανακλαστικά


ανακλητήριος

head

ανακλητήριος • (anaklitírios) m (feminine ανακλητήρια, neuter ανακλητήριο)

anaklitírios (romanization)
ανακλητήρια (feminine)
ανακλητήριο (neuter)
ανακλητήριος (masculine nominative singular)
ανακλητήρια (feminine nominative singular)
ανακλητήριο (neuter nominative singular)
ανακλητήριοι (masculine nominative plural)
ανακλητήριες (feminine nominative plural)
ανακλητήρια (neuter nominative plural)
ανακλητήριου (genitive masculine singular)
ανακλητήριας (feminine genitive singular)
ανακλητήριου (genitive neuter singular)
ανακλητήριων (genitive masculine plural)
ανακλητήριων (feminine genitive plural)
ανακλητήριων (genitive neuter plural)
ανακλητήριο (accusative masculine singular)
ανακλητήρια (accusative feminine singular)
ανακλητήριο (accusative neuter singular)
ανακλητήριους (accusative masculine plural)
ανακλητήριες (accusative feminine plural)
ανακλητήρια (accusative neuter plural)
ανακλητήριε (masculine singular vocative)
ανακλητήρια (feminine singular vocative)
ανακλητήριο (neuter singular vocative)
ανακλητήριοι (masculine plural vocative)
ανακλητήριες (feminine plural vocative)
ανακλητήρια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανακλητήριος

el-decl-adj-table

ανακλητήριος •

ανακλητήρια •

ανακλητήριο •

ανακλητήριοι •

ανακλητήριες •

ανακλητήρια •

ανακλητήριου •

ανακλητήριας •

ανακλητήριου •

ανακλητήριων •

ανακλητήριων •

ανακλητήριων •

ανακλητήριο •

ανακλητήρια •

ανακλητήριο •

ανακλητήριους •

ανακλητήριες •

ανακλητήρια •

ανακλητήριε •

ανακλητήρια •

ανακλητήριο •

ανακλητήριοι •

ανακλητήριες •

ανακλητήρια •


ανακομιδή

head

ανακομιδή • (anakomidí) f (plural ανακομιδές)

anakomidí (romanization)
ανακομιδές (plural)
ανακομιδή (nominative singular)
ανακομιδές (nominative plural)
ανακομιδής (genitive singular)
ανακομιδών (genitive plural)
ανακομιδή (accusative singular)
ανακομιδές (accusative plural)
ανακομιδή (singular vocative)
ανακομιδές (plural vocative)

(Christianity) the transfer of saintly relics


ανακτοσύμβουλος

ανακτοσύμβουλοι

ανακτοσύμβουλος • (anaktosýmvoulos) m (plural ανακτοσύμβουλοι)

el-noun

ανακτοσύμβουλοι

anaktosýmvoulos (romanization)
ανακτοσύμβουλοι (plural)
ανακτοσύμβουλος (nominative singular)
ανακτοσύμβουλοι (nominative plural)
ανακτοσυμβούλου (genitive singular)
ανακτοσυμβούλων (genitive plural)
ανακτοσύμβουλο (accusative singular)
ανακτοσυμβούλους (accusative plural)
ανακτοσύμβουλε (singular vocative)
ανακτοσύμβουλοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανακτοσύμβουλος

ανακτοσύμβουλοι

ανακτοσυμβούλου

ανακτοσυμβούλων

ανακτοσύμβουλο

ανακτοσυμβούλους

ανακτοσύμβουλε

ανακτοσύμβουλοι

(politics) privy councillor (UK), privy councilor (US)


ανακτοβούλιο

head

ανακτοβούλια

ανακτοβούλιο • (anaktovoúlio) n (plural ανακτοβούλια)

el-noun

ανακτοβούλια

anaktovoúlio (romanization)
ανακτοβούλια (plural)
ανακτοβούλιο (nominative singular)
ανακτοβούλια (nominative plural)
ανακτοβουλίου (genitive singular)
ανακτοβούλιου (genitive singular)
ανακτοβουλίων (genitive plural)
ανακτοβούλιο (accusative singular)
ανακτοβούλια (accusative plural)
ανακτοβούλιο (singular vocative)
ανακτοβούλια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

ανακτοβουλίου

ανακτοβούλιου

ανακτοβουλίων

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

α‧να‧κτο‧βού‧λι‧ο


ανάλεκτα

análekta (romanization)
ανάλεκτα (nominative plural)
αναλεκτων (genitive plural)
ανάλεκτα (accusative plural)
ανάλεκτα (plural vocative)

(literature) analects, analecta, chosen passages


ανάκρουση

head

ανάκρουση • (anákrousi) f (plural ανακρούσεις)

anákrousi (romanization)
ανακρούσεις (plural)
ανάκρουση (nominative singular)
ανακρούσεις (nominative plural)
ανάκρουσης (genitive singular)
ανακρούσεων (genitive plural)
ανάκρουση (accusative singular)
ανακρούσεις (accusative plural)
ανάκρουση (singular vocative)
ανακρούσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακρούσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακρούσεως •

α‧νά‧κρου‧ση

From Ancient Greek ἀνάκρουσις (anákrousis, “pushing up”), from ἀνακρούω (anakroúō, “I push up”), from ἀνά (aná, “up”) + κρούω (kroúō, “I strike”).

inh

(music) striking up, playing (especially of a rousing piece)


διετία

dietía (romanization)
διετίες (plural)
διετία (nominative singular)
διετίες (nominative plural)
διετίας (genitive singular)
διετιών (genitive plural)
διετία (accusative singular)
διετίες (accusative plural)
διετία (singular vocative)
διετίες (plural vocative)


χιλιετία

head

χιλιετία • (chilietía) f (plural χιλιετίες)

chilietía (romanization)
χιλιετίες (plural)
χιλιετία (nominative singular)
χιλιετίες (nominative plural)
χιλιετίας (genitive singular)
χιλιετιών (genitive plural)
χιλιετία (accusative singular)
χιλιετίες (accusative plural)
χιλιετία (singular vocative)
χιλιετίες (plural vocative)


ήβη

ívi (romanization)
ήβη (nominative singular)
ήβης (genitive singular)
ήβη (accusative singular)
ήβη (singular vocative)

From Ancient Greek ἥβη (hḗbē, “pubes; youth”).


ανάλεκτος

head

ανάλεκτος • (análektos) m (feminine ανάλεκτη, neuter ανάλεκτο)

análektos (romanization)
ανάλεκτη (feminine)
ανάλεκτο (neuter)
ανάλεκτος (masculine nominative singular)
ανάλεκτη (feminine nominative singular)
ανάλεκτο (neuter nominative singular)
ανάλεκτοι (masculine nominative plural)
ανάλεκτες (feminine nominative plural)
ανάλεκτα (neuter nominative plural)
ανάλεκτου (genitive masculine singular)
ανάλεκτης (feminine genitive singular)
ανάλεκτου (genitive neuter singular)
ανάλεκτων (genitive masculine plural)
ανάλεκτων (feminine genitive plural)
ανάλεκτων (genitive neuter plural)
ανάλεκτο (accusative masculine singular)
ανάλεκτη (accusative feminine singular)
ανάλεκτο (accusative neuter singular)
ανάλεκτους (accusative masculine plural)
ανάλεκτες (accusative feminine plural)
ανάλεκτα (accusative neuter plural)
ανάλεκτε (masculine singular vocative)
ανάλεκτη (feminine singular vocative)
ανάλεκτο (neuter singular vocative)
ανάλεκτοι (masculine plural vocative)
ανάλεκτες (feminine plural vocative)
ανάλεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάλεκτους •

(literature) describing analects, chosen passages


Ήβη

head

Ήβη • (Ívi) f

Ívi (romanization)
Ήβη (nominative singular)
Ήβης (genitive singular)
Ήβη (accusative singular)
Ήβη (singular vocative)

(Greek mythology) Hebe (goddess of youth)


Ηγερία

Ηγερία • (Igería) f

Igería (romanization)
Ηγερία (nominative singular)
Ηγερίας (genitive singular)
Ηγερία (accusative singular)
Ηγερία (singular vocative)


ηγεμονίσκος

ηγεμονίσκος • (igemonískos) m (plural ηγεμονίσκοι)

igemonískos (romanization)
ηγεμονίσκοι (plural)
ηγεμονίσκος (nominative singular)
ηγεμονίσκοι (nominative plural)
ηγεμονίσκου (genitive singular)
ηγεμονίσκων (genitive plural)
ηγεμονίσκο (accusative singular)
ηγεμονίσκους (accusative plural)
ηγεμονίσκε (singular vocative)
ηγεμονίσκοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηγεμονίσκους


ηγούμενος

head

ηγούμενος • (igoúmenos) m (plural ηγούμενοι, feminine ηγουμένη)

igoúmenos (romanization)
ηγούμενοι (plural)
ηγουμένη (feminine)
ηγούμενος (nominative singular)
ηγούμενοι (nominative plural)
ηγουμένου (genitive singular)
ηγουμένων (genitive plural)
ηγούμενο (accusative singular)
ηγουμένους (accusative plural)
ηγούμενε (singular vocative)
ηγούμενοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἡγούμενος (hēgoúmenos, “going before”), present participle of ἡγέομαι (hēgéomai, “to go before”).


ηγουμένισσα

head

ηγουμένισσες

ηγουμένισσα • (igouménissa) f (plural ηγουμένισσες)

el-noun

ηγουμένισσες

igouménissa (romanization)
ηγουμένισσες (plural)
ηγουμένισσα (nominative singular)
ηγουμένισσες (nominative plural)
ηγουμένισσας (genitive singular)
ηγουμενισσών (genitive plural)
ηγουμένισσα (accusative singular)
ηγουμένισσες (accusative plural)
ηγουμένισσα (singular vocative)
ηγουμένισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ηγουμένισσες

ηγουμένισσας

ηγουμενισσών

ηγουμένισσες

ηγουμένισσες


ηγουμενείο

head

ηγουμενείο • (igoumeneío) n (plural ηγουμενεία)

igoumeneío (romanization)
ηγουμενεία (plural)
ηγουμενείο (nominative singular)
ηγουμενεία (nominative plural)
ηγουμενείου (genitive singular)
ηγουμενείων (genitive plural)
ηγουμενείο (accusative singular)
ηγουμενεία (accusative plural)
ηγουμενείο (singular vocative)
ηγουμενεία (plural vocative)

the quarters of an abbot, abbess, prior, etc


ηγουμενία

ηγουμενία • (igoumenía) f (plural ηγουμενίες)

igoumenía (romanization)
ηγουμενίες (plural)
ηγουμενία (nominative singular)
ηγουμενίες (nominative plural)
ηγουμενίας (genitive singular)
ηγουμενιών (genitive plural)
ηγουμενία (accusative singular)
ηγουμενίες (accusative plural)
ηγουμενία (singular vocative)
ηγουμενίες (plural vocative)


ηγουμένη

ηγουμένη • (igouméni) f (plural ηγούμενες, masculine ηγούμενος)

igouméni (romanization)
ηγούμενες (plural)
ηγούμενος (masculine)
ηγουμένη (nominative singular)
ηγούμενες (nominative plural)
ηγουμένης (genitive singular)
ηγουμένων (genitive plural)
ηγουμένη (accusative singular)
ηγούμενες (accusative plural)
ηγουμένη (singular vocative)
ηγούμενες (plural vocative)
The plural form 'ηγουμένες'
a widespread mistake c. the 2000s

el-decl-noun

The plural form 'ηγουμένες', a widespread mistake c. the 2000s, is likely to gain frequency in the future.

Inherited from Byzantine Greek ἡγουμένη (hēgouménē), feminine noun, as in masculine Koine noun ἡγούμενος (hēgoúmenos), from Ancient Greek present participle of ἡγέομαι / ἡγοῦμαι (hēgoûmai, “I go before, I lead”).


ηγουμενοσυμβούλιο

head

ηγουμενοσυμβούλια

ηγουμενοσυμβούλιο • (igoumenosymvoúlio) n (plural ηγουμενοσυμβούλια)

el-noun

ηγουμενοσυμβούλια

igoumenosymvoúlio (romanization)
ηγουμενοσυμβούλια (plural)
ηγουμενοσυμβούλιο (nominative singular)
ηγουμενοσυμβούλια (nominative plural)
ηγουμενοσυμβουλίου (genitive singular)
ηγουμενοσυμβούλιου (genitive singular)
ηγουμενοσυμβουλίων (genitive plural)
ηγουμενοσυμβούλιο (accusative singular)
ηγουμενοσυμβούλια (accusative plural)
ηγουμενοσυμβούλιο (singular vocative)
ηγουμενοσυμβούλια (plural vocative)

el-decl-noun

ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

ηγουμενοσυμβουλίου

ηγουμενοσυμβούλιου

ηγουμενοσυμβουλίων

ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

ηγουμενοσυμβούλιο

ηγουμενοσυμβούλια

η‧γου‧με‧νο‧συμ‧βού‧λι‧ο

the board of management of an abbey, priory, etc


ηγεμόνας

head

ηγεμόνας • (igemónas) m (plural ηγεμόνες)

igemónas (romanization)
ηγεμόνες (plural)
ηγεμόνας (nominative singular)
ηγεμόνες (nominative plural)
ηγεμόνα (genitive singular)
ηγεμόνων (genitive plural)
ηγεμόνα (accusative singular)
ηγεμόνες (accusative plural)
ηγεμόνα (singular vocative)
ηγεμόνες (plural vocative)


τρυποφοβία

τρυποφοβία • (trypofovía) f (uncountable)

trypofovía (romanization)
τρυποφοβία (nominative singular)
τρυποφοβίας (genitive singular)
τρυποφοβία (accusative singular)
τρυποφοβία (singular vocative)


κυρογενιά

κυρογενιά • (kyrogeniá) f (plural κυρογενιές)

kyrogeniá (romanization)
κυρογενιές (plural)
κυρογενιά (nominative singular)
κυρογενιές (nominative plural)
κυρογενιάς (genitive singular)
κυρογενιών (genitive plural)
κυρογενιά (accusative singular)
κυρογενιές (accusative plural)
κυρογενιά (singular vocative)
κυρογενιές (plural vocative)

κυ‧ρο‧γε‧νιά

From κυρούλα (kyroúla, “grandmother”, noun) + γενιά (geniá, “kin”, noun).


ιεράρχης

head

ιεράρχης • (ierárchis) m (plural ιεράρχες)

ierárchis (romanization)
ιεράρχες (plural)
ιεράρχης (nominative singular)
ιεράρχες (nominative plural)
ιεράρχη (genitive singular)
ιεραρχών (genitive plural)
ιεράρχη (accusative singular)
ιεράρχες (accusative plural)
ιεράρχη (singular vocative)
ιεράρχες (plural vocative)

ιερός (ierós, “holy”) + -άρχης (-árchis, “leader”) from Hellenistic Koine ἱεράρχης (hierárkhēs)

suffix

οι Τρεις Ιεράρχες ― oi Treis Ierárches ― the Three Hierarchs are the three theologians Mέγας Bασίλειος (Basil of Caesarea), Iωάννης Xρυσόστομος (John Chrysostom) and Γρηγόριος Nαζιανζηνός (Gregory of Nazianus)


ηθοποιία

ithopoiía (romanization)
ηθοποιία (nominative singular)
ηθοποιίας (genitive singular)
ηθοποιία (accusative singular)
ηθοποιία (singular vocative)

η‧θο‧ποι‧ί‧α

(theater, film) acting (the way in which it is done)


ηλεκτράμαξα

head

ηλεκτράμαξες

ηλεκτράμαξα • (ilektrámaxa) f (plural ηλεκτράμαξες)

el-noun

ηλεκτράμαξες

ilektrámaxa (romanization)
ηλεκτράμαξες (plural)
ηλεκτράμαξα (nominative singular)
ηλεκτράμαξες (nominative plural)
ηλεκτράμαξας (genitive singular)
ηλεκτραμαξών (genitive plural)
ηλεκτράμαξα (accusative singular)
ηλεκτράμαξες (accusative plural)
ηλεκτράμαξα (singular vocative)
ηλεκτράμαξες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτράμαξες

ηλεκτράμαξας

ηλεκτραμαξών

ηλεκτράμαξες

ηλεκτράμαξες

ηλεκτρ- (ilektr-, “electro-”) + άμαξα (ámaxa, “carriage, vehicle”), from English


ΗΕΔ

ηλεκτρεγερτική δύναμη
ηλεκτρεγερτική δύναμη#Greek

(physics) Initialism of ηλεκτρεγερτική δύναμη (ilektregertikí dýnami, “EMF”).


ηλεκτρεγερτική δύναμη

head

ηλεκτρεγερτική δύναμη

ηλεκτρεγερτική δύναμη • (ilektregertikí dýnami) f (uncountable)

el-noun

ηλεκτρεγερτική δύναμη

en-ηλεκτρεγερτική_δύναμη-el-noun-6Rtk7mc2


απογοήτευση

head

απογοητεύσεις

απογοήτευση • (apogoḯtefsi) f (plural απογοητεύσεις)

el-noun

απογοητεύσεις

apogoḯtefsi (romanization)
απογοητεύσεις (plural)
απογοήτευση (nominative singular)
απογοητεύσεις (nominative plural)
απογοήτευσης (genitive singular)
απογοητεύσεων (genitive plural)
απογοήτευση (accusative singular)
απογοητεύσεις (accusative plural)
απογοήτευση (singular vocative)
απογοητεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: απογοητεύσεως

el-decl-noun

απογοητεύσεις

απογοήτευσης

απογοητεύσεων

απογοητεύσεις

απογοητεύσεις

Older or formal genitive singular: απογοητεύσεως •

From απογοητεύω (apogoïtévo) + -ση (-si).


κατάπλασμα

head

καταπλάσματα

κατάπλασμα • (katáplasma) n (plural καταπλάσματα)

el-noun

καταπλάσματα

katáplasma (romanization)
καταπλάσματα (plural)
κατάπλασμα (nominative singular)
καταπλάσματα (nominative plural)
καταπλάσματος (genitive singular)
καταπλασμάτων (genitive plural)
κατάπλασμα (accusative singular)
καταπλάσματα (accusative plural)
κατάπλασμα (singular vocative)
καταπλάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

καταπλάσματα

καταπλάσματος

καταπλασμάτων

καταπλάσματα

καταπλάσματα

(medicine) poultice (the treatment or the materials used), fomentation, cataplasm (rare)


βραχιόνιο οστό

head

βραχιόνιο οστό

βραχιόνια οστά

βραχιόνιο οστό • (vrachiónio ostó) n (plural βραχιόνια οστά)

el-noun

βραχιόνια οστά

βραχιόνιο οστό

vrachiónio ostó (romanization)
βραχιόνια οστά (plural)


επίδεσμος

head

επίδεσμος • (epídesmos) m (plural επίδεσμοι)

epídesmos (romanization)
επίδεσμοι (plural)
επίδεσμος (nominative singular)
επίδεσμοι (nominative plural)
επίδεσμου (genitive singular)
επιδέσμου (genitive singular)
επίδεσμων (genitive plural)
επιδέσμων (genitive plural)
επίδεσμο (accusative singular)
επίδεσμους (accusative plural)
επιδέσμους (accusative plural)
επίδεσμε (singular vocative)
επίδεσμοι (plural vocative)
Second forms are formal.

ε‧πί‧δε‧σμος

(medicine) bandage, dressing (applied to a wound)


ηλεκτρόδιο

ηλεκτρόδιο • (ilektródio) n (plural ηλεκτρόδια)

ilektródio (romanization)
ηλεκτρόδια (plural)
ηλεκτρόδιο (nominative singular)
ηλεκτρόδια (nominative plural)
ηλεκτροδίου (genitive singular)
ηλεκτρόδιου (genitive singular)
ηλεκτροδίων (genitive plural)
ηλεκτρόδιο (accusative singular)
ηλεκτρόδια (accusative plural)
ηλεκτρόδιο (singular vocative)
ηλεκτρόδια (plural vocative)

(physics, chemistry, electricity) electrode


ηλεκτροαρνητικός

ηλεκτροαρνητική

ηλεκτροαρνητικό

ηλεκτροαρνητικός • (ilektroarnitikós) m (feminine ηλεκτροαρνητική, neuter ηλεκτροαρνητικό)

el-adj

ηλεκτροαρνητική

ηλεκτροαρνητικό

ilektroarnitikós (romanization)
ηλεκτροαρνητική (feminine)
ηλεκτροαρνητικό (neuter)
ηλεκτροαρνητικός (masculine nominative singular)
ηλεκτροαρνητική (feminine nominative singular)
ηλεκτροαρνητικό (neuter nominative singular)
ηλεκτροαρνητικοί (masculine nominative plural)
ηλεκτροαρνητικές (feminine nominative plural)
ηλεκτροαρνητικά (neuter nominative plural)
ηλεκτροαρνητικού (genitive masculine singular)
ηλεκτροαρνητικής (feminine genitive singular)
ηλεκτροαρνητικού (genitive neuter singular)
ηλεκτροαρνητικών (genitive masculine plural)
ηλεκτροαρνητικών (feminine genitive plural)
ηλεκτροαρνητικών (genitive neuter plural)
ηλεκτροαρνητικό (accusative masculine singular)
ηλεκτροαρνητική (accusative feminine singular)
ηλεκτροαρνητικό (accusative neuter singular)
ηλεκτροαρνητικούς (accusative masculine plural)
ηλεκτροαρνητικές (accusative feminine plural)
ηλεκτροαρνητικά (accusative neuter plural)
ηλεκτροαρνητικέ (masculine singular vocative)
ηλεκτροαρνητική (feminine singular vocative)
ηλεκτροαρνητικό (neuter singular vocative)
ηλεκτροαρνητικοί (masculine plural vocative)
ηλεκτροαρνητικές (feminine plural vocative)
ηλεκτροαρνητικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ηλεκτροαρνητικ

el-decl-adj-a

ηλεκτροαρνητικ

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτροαρνητικός

ηλεκτροαρνητικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηλεκτροαρνητικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλεκτροαρνητικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

ηλεκτροαρνητικ

el-decl-adj-table

ηλεκτροαρνητικός •

ηλεκτροαρνητική •

ηλεκτροαρνητικό •

ηλεκτροαρνητικοί •

ηλεκτροαρνητικές •

ηλεκτροαρνητικά •

ηλεκτροαρνητικού •

ηλεκτροαρνητικής •

ηλεκτροαρνητικού •

ηλεκτροαρνητικών •

ηλεκτροαρνητικών •

ηλεκτροαρνητικών •

ηλεκτροαρνητικό •

ηλεκτροαρνητική •

ηλεκτροαρνητικό •

ηλεκτροαρνητικούς •

ηλεκτροαρνητικές •

ηλεκτροαρνητικά •

ηλεκτροαρνητικέ •

ηλεκτροαρνητική •

ηλεκτροαρνητικό •

ηλεκτροαρνητικοί •

ηλεκτροαρνητικές •

ηλεκτροαρνητικά •


κβαντική ηλεκτροδυναμική

head

κβαντική ηλεκτροδυναμική

κβαντική ηλεκτροδυναμική • (kvantikí ilektrodynamikí) f (uncountable)

el-noun

κβαντική ηλεκτροδυναμική

quantum electrodynamics
quantum electrodynamics

en-κβαντική_ηλεκτροδυναμική-el-noun-s5hT5Yc2


ηλεκτροδυναμική

head

ηλεκτροδυναμική • (ilektrodynamikí) f (uncountable)

ilektrodynamikí (romanization)
ηλεκτροδυναμική (nominative singular)
ηλεκτροδυναμικής (genitive singular)
ηλεκτροδυναμική (accusative singular)
ηλεκτροδυναμική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροδυναμική

ηλεκτροδυναμικής

ηλεκτροδυναμική

ηλεκτροδυναμική

κβαντική ηλεκτροδυναμική


ηλεκτροκαρδιογραφία

head

ηλεκτροκαρδιογραφία • (ilektrokardiografía) f (uncountable)

ilektrokardiografía (romanization)
ηλεκτροκαρδιογραφία (nominative singular)
ηλεκτροκαρδιογραφίας (genitive singular)
ηλεκτροκαρδιογραφία (accusative singular)
ηλεκτροκαρδιογραφία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροκαρδιογραφία

ηλεκτροκαρδιογραφίας

ηλεκτροκαρδιογραφία

ηλεκτροκαρδιογραφία


ηλεκτροθεραπεία

head

ηλεκτροθεραπεία • (ilektrotherapeía) f (uncountable)

ilektrotherapeía (romanization)
ηλεκτροθεραπεία (nominative singular)
ηλεκτροθεραπείας (genitive singular)
ηλεκτροθεραπεία (accusative singular)
ηλεκτροθεραπεία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροθεραπεία

ηλεκτροθεραπείας

ηλεκτροθεραπεία

ηλεκτροθεραπεία

electroconvulsive therapy
electroconvulsive therapy

(medicine) electroconvulsive therapy, ECT


ηλεκτροκαρδιογράφος

head

ηλεκτροκαρδιογράφοι

ηλεκτροκαρδιογράφος • (ilektrokardiográfos) m (plural ηλεκτροκαρδιογράφοι)

el-noun

ηλεκτροκαρδιογράφοι

ilektrokardiográfos (romanization)
ηλεκτροκαρδιογράφοι (plural)
ηλεκτροκαρδιογράφος (nominative singular)
ηλεκτροκαρδιογράφοι (nominative plural)
ηλεκτροκαρδιογράφου (genitive singular)
ηλεκτροκαρδιογράφων (genitive plural)
ηλεκτροκαρδιογράφο (accusative singular)
ηλεκτροκαρδιογράφους (accusative plural)
ηλεκτροκαρδιογράφε (singular vocative)
ηλεκτροκαρδιογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροκαρδιογράφος

ηλεκτροκαρδιογράφοι

ηλεκτροκαρδιογράφου

ηλεκτροκαρδιογράφων

ηλεκτροκαρδιογράφο

ηλεκτροκαρδιογράφους

ηλεκτροκαρδιογράφε

ηλεκτροκαρδιογράφοι


ηλεκτροκίνηση

head

ηλεκτροκινήσεις

ηλεκτροκίνηση • (ilektrokínisi) f (plural ηλεκτροκινήσεις)

el-noun

ηλεκτροκινήσεις

ilektrokínisi (romanization)
ηλεκτροκινήσεις (plural)
ηλεκτροκίνηση (nominative singular)
ηλεκτροκινήσεις (nominative plural)
ηλεκτροκίνησης (genitive singular)
ηλεκτροκινήσεων (genitive plural)
ηλεκτροκίνηση (accusative singular)
ηλεκτροκινήσεις (accusative plural)
ηλεκτροκίνηση (singular vocative)
ηλεκτροκινήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ηλεκτροκίνηση

ηλεκτροκινήσεις

ηλεκτροκίνησης

ηλεκτροκινήσεων

ηλεκτροκίνηση

ηλεκτροκινήσεις

ηλεκτροκίνηση

ηλεκτροκινήσεις

Older or formal genitive singular: ηλεκτροκινήσεως •

(electricity, transport) electrification (of cars, trains, etc)


επίθημα

head

επίθημα • (epíthima) n (plural επιθήματα)

epíthima (romanization)
επιθήματα (plural)
επίθημα (nominative singular)
επιθήματα (nominative plural)
επιθήματος (genitive singular)
επιθημάτων (genitive plural)
επίθημα (accusative singular)
επιθήματα (accusative plural)
επίθημα (singular vocative)
επιθήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίθημα (epíthēma); semantic loan from Latin suffixum or French suffixe.


πρόθημα

πρόθημα • (próthima) n (plural προθήματα)

próthima (romanization)
προθήματα (plural)
πρόθημα (nominative singular)
προθήματα (nominative plural)
προθήματος (genitive singular)
προθημάτων (genitive plural)
πρόθημα (accusative singular)
προθήματα (accusative plural)
πρόθημα (singular vocative)
προθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin praefixum or French préfixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


μικρό δάχτυλο

μικρό δάχτυλο

μικρά δάχτυλα

μικρό δάχτυλο • (mikró dáchtylo) n (plural μικρά δάχτυλα)

el-noun

μικρό δάχτυλο

μικρά δάχτυλα

mikró dáchtylo (romanization)
μικρά δάχτυλα (plural)

(anatomy) little finger (UK), pinkie (US)


δαχτυλάκι

head

δαχτυλάκι • (dachtyláki) n (plural δαχτυλάκια)

dachtyláki (romanization)
δαχτυλάκια (plural)
δαχτυλάκι (nominative singular)
δαχτυλάκια (nominative plural)
δαχτυλάκι (accusative singular)
δαχτυλάκια (accusative plural)
δαχτυλάκι (singular vocative)
δαχτυλάκια (plural vocative)

δα‧χτυ‧λά‧κι


ηλεκτροκινητήρας

ηλεκτροκινητήρες

ηλεκτροκινητήρας • (ilektrokinitíras) m (plural ηλεκτροκινητήρες)

el-noun

ηλεκτροκινητήρες

ilektrokinitíras (romanization)
ηλεκτροκινητήρες (plural)
ηλεκτροκινητήρας (nominative singular)
ηλεκτροκινητήρες (nominative plural)
ηλεκτροκινητήρα (genitive singular)
ηλεκτροκινητήρων (genitive plural)
ηλεκτροκινητήρα (accusative singular)
ηλεκτροκινητήρες (accusative plural)
ηλεκτροκινητήρα (singular vocative)
ηλεκτροκινητήρες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροκινητήρας

ηλεκτροκινητήρες

ηλεκτροκινητήρα

ηλεκτροκινητήρων

ηλεκτροκινητήρα

ηλεκτροκινητήρες

ηλεκτροκινητήρα

ηλεκτροκινητήρες


ηλεκτροκόλληση

head

ηλεκτροκολλήσεις

ηλεκτροκόλληση • (ilektrokóllisi) f (plural ηλεκτροκολλήσεις)

el-noun

ηλεκτροκολλήσεις

ilektrokóllisi (romanization)
ηλεκτροκολλήσεις (plural)
ηλεκτροκόλληση (nominative singular)
ηλεκτροκολλήσεις (nominative plural)
ηλεκτροκόλλησης (genitive singular)
ηλεκτροκολλήσεων (genitive plural)
ηλεκτροκόλληση (accusative singular)
ηλεκτροκολλήσεις (accusative plural)
ηλεκτροκόλληση (singular vocative)
ηλεκτροκολλήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ηλεκτροκόλληση

ηλεκτροκολλήσεις

ηλεκτροκόλλησης

ηλεκτροκολλήσεων

ηλεκτροκόλληση

ηλεκτροκολλήσεις

ηλεκτροκόλληση

ηλεκτροκολλήσεις

Older or formal genitive singular: ηλεκτροκολλήσεως •

(engineering) arc welding, electric arc welding


ηλεκτροκίνητος

head

ηλεκτροκίνητη

ηλεκτροκίνητο

ηλεκτροκίνητος • (ilektrokínitos) m (feminine ηλεκτροκίνητη, neuter ηλεκτροκίνητο)

el-adj

ηλεκτροκίνητη

ηλεκτροκίνητο

ilektrokínitos (romanization)
ηλεκτροκίνητη (feminine)
ηλεκτροκίνητο (neuter)
ηλεκτροκίνητος (masculine nominative singular)
ηλεκτροκίνητη (feminine nominative singular)
ηλεκτροκίνητο (neuter nominative singular)
ηλεκτροκίνητοι (masculine nominative plural)
ηλεκτροκίνητες (feminine nominative plural)
ηλεκτροκίνητα (neuter nominative plural)
ηλεκτροκίνητου (genitive masculine singular)
ηλεκτροκίνητης (feminine genitive singular)
ηλεκτροκίνητου (genitive neuter singular)
ηλεκτροκίνητων (genitive masculine plural)
ηλεκτροκίνητων (feminine genitive plural)
ηλεκτροκίνητων (genitive neuter plural)
ηλεκτροκίνητο (accusative masculine singular)
ηλεκτροκίνητη (accusative feminine singular)
ηλεκτροκίνητο (accusative neuter singular)
ηλεκτροκίνητους (accusative masculine plural)
ηλεκτροκίνητες (accusative feminine plural)
ηλεκτροκίνητα (accusative neuter plural)
ηλεκτροκίνητε (masculine singular vocative)
ηλεκτροκίνητη (feminine singular vocative)
ηλεκτροκίνητο (neuter singular vocative)
ηλεκτροκίνητοι (masculine plural vocative)
ηλεκτροκίνητες (feminine plural vocative)
ηλεκτροκίνητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-a

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτροκίνητος

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-ος-η-ο

ηλεκτροκίνητ

el-decl-adj-table

ηλεκτροκίνητος •

ηλεκτροκίνητη •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητοι •

ηλεκτροκίνητες •

ηλεκτροκίνητα •

ηλεκτροκίνητου •

ηλεκτροκίνητης •

ηλεκτροκίνητου •

ηλεκτροκίνητων •

ηλεκτροκίνητων •

ηλεκτροκίνητων •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητη •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητους •

ηλεκτροκίνητες •

ηλεκτροκίνητα •

ηλεκτροκίνητε •

ηλεκτροκίνητη •

ηλεκτροκίνητο •

ηλεκτροκίνητοι •

ηλεκτροκίνητες •

ηλεκτροκίνητα •

(transport) electrically powered, electrically driven


εκλαμψία

eklampsía (romanization)
εκλαμψία (nominative singular)
εκλαμψίες (nominative plural)
εκλαμψίας (genitive singular)
εκλαμψιών (genitive plural)
εκλαμψία (accusative singular)
εκλαμψίες (accusative plural)
εκλαμψία (singular vocative)
εκλαμψίες (plural vocative)


ηλικιωμένος

head

ηλικιωμένος • (ilikioménos) m (feminine ηλικιωμένη, neuter ηλικιωμένο)

ilikioménos (romanization)
ηλικιωμένη (feminine)
ηλικιωμένο (neuter)
ηλικιωμένος (masculine nominative singular)
ηλικιωμένη (feminine nominative singular)
ηλικιωμένο (neuter nominative singular)
ηλικιωμένοι (masculine nominative plural)
ηλικιωμένες (feminine nominative plural)
ηλικιωμένα (neuter nominative plural)
ηλικιωμένου (genitive masculine singular)
ηλικιωμένης (feminine genitive singular)
ηλικιωμένου (genitive neuter singular)
ηλικιωμένων (genitive masculine plural)
ηλικιωμένων (feminine genitive plural)
ηλικιωμένων (genitive neuter plural)
ηλικιωμένο (accusative masculine singular)
ηλικιωμένη (accusative feminine singular)
ηλικιωμένο (accusative neuter singular)
ηλικιωμένους (accusative masculine plural)
ηλικιωμένες (accusative feminine plural)
ηλικιωμένα (accusative neuter plural)
ηλικιωμένε (masculine singular vocative)
ηλικιωμένη (feminine singular vocative)
ηλικιωμένο (neuter singular vocative)
ηλικιωμένοι (masculine plural vocative)
ηλικιωμένες (feminine plural vocative)
ηλικιωμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.)

el-decl-adj-table

ηλικιωμένος •

ηλικιωμένη •

ηλικιωμένο •

ηλικιωμένοι •

ηλικιωμένες •

ηλικιωμένα •

ηλικιωμένου •

ηλικιωμένης •

ηλικιωμένου •

ηλικιωμένων •

ηλικιωμένων •

ηλικιωμένων •

ηλικιωμένο •

ηλικιωμένη •

ηλικιωμένο •

ηλικιωμένους •

ηλικιωμένες •

ηλικιωμένα •

ηλικιωμένε •

ηλικιωμένη •

ηλικιωμένο •

ηλικιωμένοι •

ηλικιωμένες •

ηλικιωμένα •

Perfect participle of ηλικιώνομαι (ilikiónomai), a verb only in the passive form, passive perfect participle of the Medieval Byzantine Greek ἡλικιώνω (hēlikiṓnō, “reach maturity”) and a semantic loan from French âgé.

der

η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νος

Ήταν πολύ ηλικιωμένος, υπερήλικας, πάνω από 90.

He was very old, hyper-elderly, over 90.

Ítan polý ilikioménos, yperílikas, páno apó 90.

(polite) elderly, aged, (usually for people over 70 years old)


ηλεκτρολογία

head

ηλεκτρολογίες

ηλεκτρολογία • (ilektrología) f (plural ηλεκτρολογίες)

el-noun

ηλεκτρολογίες

ilektrología (romanization)
ηλεκτρολογίες (plural)
ηλεκτρολογία (nominative singular)
ηλεκτρολογίες (nominative plural)
ηλεκτρολογίας (genitive singular)
ηλεκτρολογία (accusative singular)
ηλεκτρολογίες (accusative plural)
ηλεκτρολογία (singular vocative)
ηλεκτρολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρολογία

ηλεκτρολογίες

ηλεκτρολογίας

ηλεκτρολογία

ηλεκτρολογίες

ηλεκτρολογία

ηλεκτρολογίες

(physics) electricity (branch of physics), electrology (an outdated term)


ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα

head

ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα

ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές

ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα • (ilektromagnitikí valvída) f (plural ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές)

el-noun

ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές

ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα

ilektromagnitikí valvída (romanization)
ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές (plural)

en-ηλεκτρομαγνητική_βαλβίδα-el-noun-rBYKYY6z


ηλεκτρολύτης

head

ηλεκτρολύτες

ηλεκτρολύτης • (ilektrolýtis) m (plural ηλεκτρολύτες)

el-noun

ηλεκτρολύτες

ilektrolýtis (romanization)
ηλεκτρολύτες (plural)
ηλεκτρολύτης (nominative singular)
ηλεκτρολύτες (nominative plural)
ηλεκτρολύτη (genitive singular)
ηλεκτρολυτών (genitive plural)
ηλεκτρολύτη (accusative singular)
ηλεκτρολύτες (accusative plural)
ηλεκτρολύτη (singular vocative)
ηλεκτρολύτες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρολύτης

ηλεκτρολύτες

ηλεκτρολυτών

ηλεκτρολύτες

ηλεκτρολύτες


ηλεκτρομαγνήτης

head

ηλεκτρομαγνήτες

ηλεκτρομαγνήτης • (ilektromagnítis) m (plural ηλεκτρομαγνήτες)

el-noun

ηλεκτρομαγνήτες

ilektromagnítis (romanization)
ηλεκτρομαγνήτες (plural)
ηλεκτρομαγνήτης (nominative singular)
ηλεκτρομαγνήτες (nominative plural)
ηλεκτρομαγνήτη (genitive singular)
ηλεκτρομαγνητών (genitive plural)
ηλεκτρομαγνήτη (accusative singular)
ηλεκτρομαγνήτες (accusative plural)
ηλεκτρομαγνήτη (singular vocative)
ηλεκτρομαγνήτες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρομαγνήτης

ηλεκτρομαγνήτες

ηλεκτρομαγνήτη

ηλεκτρομαγνητών

ηλεκτρομαγνήτη

ηλεκτρομαγνήτες

ηλεκτρομαγνήτη

ηλεκτρομαγνήτες


ηλεκτρολυτικός

head

ηλεκτρολυτική

ηλεκτρολυτικό

ηλεκτρολυτικός • (ilektrolytikós) m (feminine ηλεκτρολυτική, neuter ηλεκτρολυτικό)

el-adj

ηλεκτρολυτική

ηλεκτρολυτικό

ilektrolytikós (romanization)
ηλεκτρολυτική (feminine)
ηλεκτρολυτικό (neuter)
ηλεκτρολυτικός (masculine nominative singular)
ηλεκτρολυτική (feminine nominative singular)
ηλεκτρολυτικό (neuter nominative singular)
ηλεκτρολυτικοί (masculine nominative plural)
ηλεκτρολυτικές (feminine nominative plural)
ηλεκτρολυτικά (neuter nominative plural)
ηλεκτρολυτικού (genitive masculine singular)
ηλεκτρολυτικής (feminine genitive singular)
ηλεκτρολυτικού (genitive neuter singular)
ηλεκτρολυτικών (genitive masculine plural)
ηλεκτρολυτικών (feminine genitive plural)
ηλεκτρολυτικών (genitive neuter plural)
ηλεκτρολυτικό (accusative masculine singular)
ηλεκτρολυτική (accusative feminine singular)
ηλεκτρολυτικό (accusative neuter singular)
ηλεκτρολυτικούς (accusative masculine plural)
ηλεκτρολυτικές (accusative feminine plural)
ηλεκτρολυτικά (accusative neuter plural)
ηλεκτρολυτικέ (masculine singular vocative)
ηλεκτρολυτική (feminine singular vocative)
ηλεκτρολυτικό (neuter singular vocative)
ηλεκτρολυτικοί (masculine plural vocative)
ηλεκτρολυτικές (feminine plural vocative)
ηλεκτρολυτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ηλεκτρολυτικ

el-decl-adj-a

ηλεκτρολυτικ

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτρολυτικός

ηλεκτρολυτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ηλεκτρολυτικ

el-decl-adj-table

ηλεκτρολυτικός •

ηλεκτρολυτική •

ηλεκτρολυτικό •

ηλεκτρολυτικοί •

ηλεκτρολυτικές •

ηλεκτρολυτικά •

ηλεκτρολυτικού •

ηλεκτρολυτικής •

ηλεκτρολυτικού •

ηλεκτρολυτικών •

ηλεκτρολυτικών •

ηλεκτρολυτικών •

ηλεκτρολυτικό •

ηλεκτρολυτική •

ηλεκτρολυτικό •

ηλεκτρολυτικούς •

ηλεκτρολυτικές •

ηλεκτρολυτικά •

ηλεκτρολυτικέ •

ηλεκτρολυτική •

ηλεκτρολυτικό •

ηλεκτρολυτικοί •

ηλεκτρολυτικές •

ηλεκτρολυτικά •


ηλεκτρομηχανική

head

ηλεκτρομηχανικές

ηλεκτρομηχανική • (ilektromichanikí) f (plural ηλεκτρομηχανικές)

el-noun

ηλεκτρομηχανικές

ilektromichanikí (romanization)
ηλεκτρομηχανικές (plural)
ηλεκτρομηχανική (nominative singular)
ηλεκτρομηχανικές (nominative plural)
ηλεκτρομηχανικής (genitive singular)
ηλεκτρομηχανικών (genitive plural)
ηλεκτρομηχανική (accusative singular)
ηλεκτρομηχανικές (accusative plural)
ηλεκτρομηχανική (singular vocative)
ηλεκτρομηχανικές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρομηχανική

ηλεκτρομηχανικές

ηλεκτρομηχανικής

ηλεκτρομηχανικών

ηλεκτρομηχανική

ηλεκτρομηχανικές

ηλεκτρομηχανική

ηλεκτρομηχανικές

(engineering, electricity) electromechanical engineering


ηλεκτρομηχανή

head

ηλεκτρομηχανές

ηλεκτρομηχανή • (ilektromichaní) f (plural ηλεκτρομηχανές)

el-noun

ηλεκτρομηχανές

ilektromichaní (romanization)
ηλεκτρομηχανές (plural)
ηλεκτρομηχανή (nominative singular)
ηλεκτρομηχανές (nominative plural)
ηλεκτρομηχανής (genitive singular)
ηλεκτρομηχανών (genitive plural)
ηλεκτρομηχανή (accusative singular)
ηλεκτρομηχανές (accusative plural)
ηλεκτρομηχανή (singular vocative)
ηλεκτρομηχανές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρομηχανή

ηλεκτρομηχανές

ηλεκτρομηχανής

ηλεκτρομηχανών

ηλεκτρομηχανή

ηλεκτρομηχανές

ηλεκτρομηχανή

ηλεκτρομηχανές

(engineering, electricity) electric motor


ηλεκτρονική

head

ηλεκτρονικές

ηλεκτρονική • (ilektronikí) f (plural ηλεκτρονικές)

el-noun

ηλεκτρονικές

ilektronikí (romanization)
ηλεκτρονικές (plural)
ηλεκτρονική (nominative singular)
ηλεκτρονικές (nominative plural)
ηλεκτρονικής (genitive singular)
ηλεκτρονικών (genitive plural)
ηλεκτρονική (accusative singular)
ηλεκτρονικές (accusative plural)
ηλεκτρονική (singular vocative)
ηλεκτρονικές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρονικές

ηλεκτρονικής

ηλεκτρονικών

ηλεκτρονικές

ηλεκτρονικές

(engineering, electronics) electronics (branch of study)


σημασιολογικό δάνειο

head

σημασιολογικά δάνεια

σημασιολογικό δάνειο • (simasiologikó dáneio) n (plural σημασιολογικά δάνεια)

el-noun

σημασιολογικά δάνεια

simasiologikó dáneio (romanization)
σημασιολογικά δάνεια (plural)

Semantic loan from German Lehnübersetzung and French emprunt. Also see μεταφραστικό δάνειο (metaphrastikó dáneio, “translation loan”).

sl

(linguistics, lexicography) semantic loan

en-σημασιολογικό_δάνειο-el-noun-0mfPW8Tx


μεταφραστικό δάνειο

head

μεταφραστικά δάνεια

μεταφραστικό δάνειο • (metafrastikó dáneio) n (plural μεταφραστικά δάνεια)

el-noun

μεταφραστικά δάνεια

metafrastikó dáneio (romanization)
μεταφραστικά δάνεια (plural)

Free translation of French calque (phraséologique), or a calque of German Lehnübersetzung or English loan translation. See σημασιολογικό δάνειο (simasiologikó dáneio, “semantic loan”).

(linguistics, lexicography) calque, loan translation

εκτύπωμα n Also seen as έκτυπο n. See French calquer.


ηλεκτρονόμος

head

ηλεκτρονόμοι

ηλεκτρονόμος • (ilektronómos) m (plural ηλεκτρονόμοι)

el-noun

ηλεκτρονόμοι

ilektronómos (romanization)
ηλεκτρονόμοι (plural)
ηλεκτρονόμος (nominative singular)
ηλεκτρονόμοι (nominative plural)
ηλεκτρονόμου (genitive singular)
ηλεκτρονόμων (genitive plural)
ηλεκτρονόμο (accusative singular)
ηλεκτρονόμους (accusative plural)
ηλεκτρονόμε (singular vocative)
ηλεκτρονόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρονόμος

ηλεκτρονόμοι

ηλεκτρονόμου

ηλεκτρονόμων

ηλεκτρονόμους

ηλεκτρονόμοι


ηλεκτροπαραγωγή

head

ηλεκτροπαραγωγές

ηλεκτροπαραγωγή • (ilektroparagogí) f (plural ηλεκτροπαραγωγές)

el-noun

ηλεκτροπαραγωγές

ilektroparagogí (romanization)
ηλεκτροπαραγωγές (plural)
ηλεκτροπαραγωγή (nominative singular)
ηλεκτροπαραγωγές (nominative plural)
ηλεκτροπαραγωγής (genitive singular)
ηλεκτροπαραγωγών (genitive plural)
ηλεκτροπαραγωγή (accusative singular)
ηλεκτροπαραγωγές (accusative plural)
ηλεκτροπαραγωγή (singular vocative)
ηλεκτροπαραγωγές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροπαραγωγή

ηλεκτροπαραγωγές

ηλεκτροπαραγωγής

ηλεκτροπαραγωγών

ηλεκτροπαραγωγή

ηλεκτροπαραγωγές

ηλεκτροπαραγωγή

ηλεκτροπαραγωγές


ρελές

relés (romanization)
ρελέδες (plural)
ρελές (nominative singular)
ρελέδες (nominative plural)
ρελέ (genitive singular)
ρελέδων (genitive plural)
ρελέ (accusative singular)
ρελέδες (accusative plural)
ρελέ (singular vocative)
ρελέδες (plural vocative)


τσοπάνης

head

τσοπαναραίοι

τσοπάνης • (tsopánis) m (plural τσοπάνηδες or τσοπαναραίοι)

el-noun

τσοπαναραίοι

tsopánis (romanization)
τσοπάνηδες (plural)
τσοπαναραίοι (plural)
τσοπάνης (nominative singular)
τσοπάνηδες (nominative plural)
τσοπάνη (genitive singular)
τσοπάνηδων (genitive plural)
τσοπάνη (accusative singular)
τσοπάνηδες (accusative plural)
τσοπάνη (singular vocative)
τσοπάνηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Additional common plurals are found: τσοπαναραίοι • and τσοπαναραίων •.


ηλεκτροσόκ

head

ηλεκτροσόκ • (ilektrosók) n (indeclinable)

(electricity, pathology) electric shock, electrocution


ηλεκτροσκόπιο

ηλεκτροσκόπια

ηλεκτροσκόπιο • (ilektroskópio) n (plural ηλεκτροσκόπια)

el-noun

ηλεκτροσκόπια

ilektroskópio (romanization)
ηλεκτροσκόπια (plural)
ηλεκτροσκόπιο (nominative singular)
ηλεκτροσκόπια (nominative plural)
ηλεκτροσκοπίου (genitive singular)
ηλεκτροσκόπιου (genitive singular)
ηλεκτροσκοπίων (genitive plural)
ηλεκτροσκόπιο (accusative singular)
ηλεκτροσκόπια (accusative plural)
ηλεκτροσκόπιο (singular vocative)
ηλεκτροσκόπια (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροσκόπιο

ηλεκτροσκόπια

ηλεκτροσκοπίου

ηλεκτροσκόπιου

ηλεκτροσκοπίων

ηλεκτροσκόπιο

ηλεκτροσκόπια

ηλεκτροσκόπιο

ηλεκτροσκόπια