καλάρω

head

καλάρω • (kaláro)

el-verb

καλάρω • (kaláro) (past κάλαρα/καλάρισα, passive —)

kaláro (romanization)
κάλαρα (past)
καλάρισα (past)
καλάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
καλάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καλάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καλάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καλάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
καλάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καλάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καλάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καλάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καλάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καλάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καλάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καλάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κάλαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καλάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κάλαρα (active first-person indicative past perfective singular)
καλάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κάλαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καλάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κάλαρες (active indicative past perfective second-person singular)
καλάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κάλαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καλάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κάλαρε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
καλάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καλάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
καλάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καλάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κάλαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καλάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κάλαραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάραν (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
καλάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα καλάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καλάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κάλαρε (active imperative imperfective second-person singular)
καλάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κάλαρε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρισε (active imperative perfective second-person singular)
καλάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
καλάρετε (active imperative perfective plural second-person)
καλάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας καλάρει (active indeclinable participle perfect)
καλαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
καλάρει (infinitive-aorist)

Borrowed from Venetian calar (“to sink, submerge”), from Vulgar Latin *calāre (“to loosen and let drop, submerge”), from Latin chalāre, from Ancient Greek χαλάω (khaláō, “to slacken, loosen”).

der

(transitive, nautical) to submerge fishing nets

(intransitive, nautical) to set sail in the open sea


ανασόνι

head

ανασόνι • (anasóni) n (plural ανασόνια)

el-noun

ανασόνι • (anasóni) n (plural ανασόνια)

anasóni (romanization)
ανασόνια (plural)
ανασόνι (nominative singular)
ανασόνια (nominative plural)
ανασονιού (genitive singular)
ανασονιών (genitive plural)
ανασόνι (accusative singular)
ανασόνια (accusative plural)
ανασόνι (singular vocative)
ανασόνια (plural vocative)

From Ottoman Turkish آناصون (anason), ultimately a reborrowing from Ancient Greek ἄνισον (ánison).

Pimpinella anisum
Pimpinella anisum#Translingual


διαφημιστής

head

διαφημίστρια

διαφημιστής • (diafimistís) m or f (plural διαφημιστές, feminine διαφημίστρια)

el-noun

διαφημίστρια

diafimistís (romanization)
διαφημιστές (plural)
διαφημίστρια (feminine)
διαφημιστής (nominative singular)
διαφημιστές (nominative plural)
διαφημιστή (genitive singular)
διαφημιστών (genitive plural)
διαφημιστή (accusative singular)
διαφημιστές (accusative plural)
διαφημιστή (singular vocative)
διαφημιστές (plural vocative)


φισέκι

fiséki (romanization)
φισέκια (plural)
φισέκι (nominative singular)
φισέκια (nominative plural)
φισεκιού (genitive singular)
φισεκιών (genitive plural)
φισέκι (accusative singular)
φισέκια (accusative plural)
φισέκι (singular vocative)
φισέκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish فشك (fişek, “cartridge”), from Persian فشنگ (fešang, “bullet”); see there for more. One theory derives the Persian word from Ancient Greek φῦσιγξ (phûsinx), making φισέκι (fiséki) a doublet of φυσίγγιο (fysíngio), but this is not certain at all.


οξαλίδα

head

οξαλίδα • (oxalída) f (plural οξαλίδες)

el-noun

οξαλίδα • (oxalída) f (plural οξαλίδες)

oxalída (romanization)
οξαλίδες (plural)
οξαλίδα (nominative singular)
οξαλίδες (nominative plural)
οξαλίδας (genitive singular)
οξαλίδων (genitive plural)
οξαλίδα (accusative singular)
οξαλίδες (accusative plural)
οξαλίδα (singular vocative)
οξαλίδες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ὀξαλίς (oxalís).

lbor

(botany) wood sorrel, any plant belonging to the family Oxalidaceae


τερπένιο

head

τερπένιο • (terpénio) n (plural τερπένια)

terpénio (romanization)
τερπένια (plural)
τερπένιο (nominative singular)
τερπένια (nominative plural)
τερπενίου (genitive singular)
τερπενίων (genitive plural)
τερπένιο (accusative singular)
τερπένια (accusative plural)
τερπένιο (singular vocative)
τερπένια (plural vocative)

Learned borrowing from English terpene or French terpène or German Terpen, the latter coined by Kekulé in analogy to German Terpentine (“turpentine”), from Latin terebinthina (“turpentine”), from Ancient Greek τερέβινθος (terébinthos, “terebinth”).

der

(organic chemistry) terpene, hydrocarbon derived from and structurally related to isoprene


φιντάνι

head

φιντάνι • (fintáni) n (plural φιντάνια)

el-noun

φιντάνι • (fintáni) n (plural φιντάνια)

fintáni (romanization)
φιντάνια (plural)
φιντάνι (nominative singular)
φιντάνια (nominative plural)
φιντανιού (genitive singular)
φιντανιών (genitive plural)
φιντάνι (accusative singular)
φιντάνια (accusative plural)
φιντάνι (singular vocative)
φιντάνια (plural vocative)

From Ottoman Turkish فدان (fidan, “young plant, sapling”), from Byzantine Greek φυτόν (phutón, “plant”) (a reborrowing).

bor

(botany) any young plant, sapling, scion used in grafting


οξαλικός

head

οξαλικός • (oxalikós) m (feminine οξαλική, neuter οξαλικό)

oxalikós (romanization)
οξαλική (feminine)
οξαλικό (neuter)
οξαλικός (masculine nominative singular)
οξαλική (feminine nominative singular)
οξαλικό (neuter nominative singular)
οξαλικοί (masculine nominative plural)
οξαλικές (feminine nominative plural)
οξαλικά (neuter nominative plural)
οξαλικού (genitive masculine singular)
οξαλικής (feminine genitive singular)
οξαλικού (genitive neuter singular)
οξαλικών (genitive masculine plural)
οξαλικών (feminine genitive plural)
οξαλικών (genitive neuter plural)
οξαλικό (accusative masculine singular)
οξαλική (accusative feminine singular)
οξαλικό (accusative neuter singular)
οξαλικούς (accusative masculine plural)
οξαλικές (accusative feminine plural)
οξαλικά (accusative neuter plural)
οξαλικέ (masculine singular vocative)
οξαλική (feminine singular vocative)
οξαλικό (neuter singular vocative)
οξαλικοί (masculine plural vocative)
οξαλικές (feminine plural vocative)
οξαλικά (neuter plural vocative)

Learned borrowing from French oxalique, from Oxalis (“wood sorrel”) (due to the plant's high oxalate content), from Ancient Greek ὀξαλίς (oxalís, “garden sorrel”).


εμφανίζω

head

εμφανίζω • (emfanízo)

el-verb

εμφανισμένος

εμφανίζω • (emfanízo) (past εμφάνισα, passive εμφανίζομαι, p‑past εμφανίστηκα, ppp εμφανισμένος)

emfanízo (romanization)
εμφάνισα (past)
εμφανίζομαι (passive)
εμφανίστηκα (passive past)
εμφανισμένος (participle passive perfect)
εμφανίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
εμφανίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εμφανίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εμφανιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εμφανίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εμφανίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εμφανίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εμφανιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εμφανίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
εμφανίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εμφανίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εμφανιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εμφανίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εμφανίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εμφανιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εμφανιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εμφανίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εμφανίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εμφανίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμφανιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εμφανιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εμφανίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εμφανίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εμφανίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμφανίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εμφανίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εμφανιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμφανιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εμφάνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εμφάνισα (active first-person indicative past perfective singular)
εμφανιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμφανιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εμφανίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εμφάνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εμφάνισες (active indicative past perfective second-person singular)
εμφανιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμφανιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εμφανίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εμφάνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εμφάνισε (active indicative past perfective singular third-person)
εμφανιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμφανιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εμφανίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενεφανίσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εμφανίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εμφανίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εμφανιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εμφανιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εμφανίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εμφανίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εμφανιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εμφανιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εμφάνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφανίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφανίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εμφάνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εμφανίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εμφανιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εμφανίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμφανστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εμφανστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ενεφανίσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εμφανίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εμφανίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εμφανίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εμφανιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εμφάνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
εμφάνισε (active imperative perfective second-person singular)
εμφανίσου (imperative passive perfective second-person singular)
εμφανίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
εμφανίστε (active imperative perfective plural second-person)
εμφανίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εμφανιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εμφανίζοντας (active participle present)
έχοντας εμφανίσει (active participle past)
εμφανισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εμφανίσει (active infinitive-aorist)
εμφανιστεί (infinitive-aorist passive)

(photography) to print film of a photograph from the negative


ψαροντούφεκο

head

ψαροντούφεκα

ψαροντούφεκο • (psarontoúfeko) n (plural ψαροντούφεκα)

el-noun

ψαροντούφεκα

psarontoúfeko (romanization)
ψαροντούφεκα (plural)
ψαροντούφεκο (nominative singular)
ψαροντούφεκα (nominative plural)
ψαροντούφεκου (genitive singular)
ψαροντούφεκων (genitive plural)
ψαροντούφεκο (accusative singular)
ψαροντούφεκα (accusative plural)
ψαροντούφεκο (singular vocative)
ψαροντούφεκα (plural vocative)

el-decl-noun

ψαροντούφεκο

ψαροντούφεκα

ψαροντούφεκου

ψαροντούφεκων

ψαροντούφεκο

ψαροντούφεκα

ψαροντούφεκο

ψαροντούφεκα

ψα‧ρο‧ντού‧φε‧κο

ψαρο- (psaro-, “fish”, suffix) + ντουφέκ(ι) (ntoufék(i), “rifle”) + -ο (-o, neuter ending).


ντουφέκι

head

ντουφέκι • (ntouféki) n (plural ντουφέκια)

ntouféki (romanization)
ντουφέκια (plural)
ντουφέκι (nominative singular)
ντουφέκια (nominative plural)
ντουφεκιού (genitive singular)
ντουφεκιών (genitive plural)
ντουφέκι (accusative singular)
ντουφέκια (accusative plural)
ντουφέκι (singular vocative)
ντουφέκια (plural vocative)

τουφέκι (touféki) with voicing of initial [t] > [d], as in τομάτα (tomáta) > ντομάτα f (ntomáta, “tomato”).

τουφέκι τουφέκι#Greek

(colloquial) Alternative form of τουφέκι (touféki): rifle


τσουρέκι

τσουρέκι • (tsouréki) f (plural τσουρέκια)

tsouréki (romanization)
τσουρέκια (plural)
τσουρέκι (nominative singular)
τσουρέκια (nominative plural)
τσουρεκιού (genitive singular)
τσουρεκιών (genitive plural)
τσουρέκι (accusative singular)
τσουρέκια (accusative plural)
τσουρέκι (singular vocative)
τσουρέκια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish چورك (çörek, “round bread”).

bor+

tsoureki (sweet, leavened bread, enriched with egg and butter, similar to brioche)


καρυότυπος

head

καρυότυπος • (karyótypos) m (plural καρυότυποι)

karyótypos (romanization)
καρυότυποι (plural)
καρυότυπος (nominative singular)
καρυότυποι (nominative plural)
καρυότυπου (genitive singular)
καρυοτύπου (genitive singular)
καρυότυπων (genitive plural)
καρυοτύπων (genitive plural)
καρυότυπο (accusative singular)
καρυότυπους (accusative plural)
καρυοτύπους (accusative plural)
καρυότυπε (singular vocative)
καρυότυποι (plural vocative)
Second forms are formal.

κα‧ρυ‧ό‧τυ‧πος


Πλήθων

Plíthon (romanization)
Πλήθων (nominative singular)
Πλήθωνος (genitive singular)
Πλήθωνα (accusative singular)
Πλήθων (singular vocative)

From Byzantine Greek Πλήθων (Plḗthōn), from Attic Greek πλῆθος (plêthos). See English Plethon for more.


βαρβαρισμός

βαρβαρισμός • (varvarismós) m (plural βαρβαρισμοί)

varvarismós (romanization)
βαρβαρισμοί (plural)
βαρβαρισμός (nominative singular)
βαρβαρισμοί (nominative plural)
βαρβαρισμού (genitive singular)
βαρβαρισμών (genitive plural)
βαρβαρισμό (accusative singular)
βαρβαρισμούς (accusative plural)
βαρβαρισμέ (singular vocative)
βαρβαρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

βαρβαρισμούς

βαρ‧βα‧ρι‧σμός

for other senses of barbarism see βαρβαρότητα f (varvarótita)

(linguistics, grammar) grammatical mistake, barbarism


επισκοπή

head

επισκοπή • (episkopí) f (plural επισκοπές)

episkopí (romanization)
επισκοπές (plural)
επισκοπή (nominative singular)
επισκοπές (nominative plural)
επισκοπής (genitive singular)
επισκοπών (genitive plural)
επισκοπή (accusative singular)
επισκοπές (accusative plural)
επισκοπή (singular vocative)
επισκοπές (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek ἐπισκοπή (episkopḗ), from ἐπίσκοπος (epískopos).


ευρωβουλευτής

ευρωβουλευτές

ευρωβουλευτίνα

ευρωβουλευτής • (evrovouleftís) m or f (plural ευρωβουλευτές, feminine ευρωβουλευτίνα)

el-noun

ευρωβουλευτές

ευρωβουλευτίνα

evrovouleftís (romanization)
ευρωβουλευτές (plural)
ευρωβουλευτίνα (feminine)
ευρωβουλευτής (nominative singular)
ευρωβουλευτές (nominative plural)
ευρωβουλευτή (genitive singular)
ευρωβουλευτών (genitive plural)
ευρωβουλευτή (accusative singular)
ευρωβουλευτές (accusative plural)
ευρωβουλευτή (singular vocative)
ευρωβουλευτές (plural vocative)
ευρωβουλευτής (nominative singular)
ευρωβουλευτές (nominative plural)
ευρωβουλευτού (genitive singular)
ευρωβουλευτών (genitive plural)
ευρωβουλευτή (accusative singular)
ευρωβουλευτές (accusative plural)
ευρωβουλευτή (singular vocative)
ευρωβουλευτές (plural vocative)

el-decl-noun

ευρωβουλευτής

ευρωβουλευτές

ευρωβουλευτή

ευρωβουλευτών

ευρωβουλευτή

ευρωβουλευτές

ευρωβουλευτή

ευρωβουλευτές

Also, a very formal genitive singular for the masculine: του ευρωβουλευτού in the fashion of βουλευτού, a dated genitive as in the ancient declension of βουλευτής.

ευρωβουλευτής

ευρωβουλευτού

ευρωβουλευτή

ευρωβουλευτή

ευρωβουλευτές

ευρωβουλευτών

ευρωβουλευτές

ευρωβουλευτές

See also the more modern form ευρωβουλευτίνα (evrovouleftína).

ευ‧ρω‧βου‧λευ‧τής


Θευδέριχος

Thevdérichos (romanization)
Θευδέριχος (nominative singular)
Θευδερίχου (genitive singular)
Θευδέριχο (accusative singular)
Θευδέριχε (singular vocative)

Θευ‧δέ‧ρι‧χος

From Byzantine Greek Θευδέριχος (Theudérikhos) via Late Latin Theodericus from a Germanic origin, likely via Gothic 𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐍂𐌴𐌹𐌺𐍃 (þiudareiks) from Proto-Germanic *Þeudarīks, from *þeudō (“people”) + *rīks (“king”).

der

el:Θευδέριχος

a male given name from Gothic, equivalent to Latin Theodericus or English Theoderic, Theodoric, or Derek

A male given name of historical usage, notably borne by Theodoric the Great (c. 454–526 C.E.), King of the Ostrogoths (from 475), of the Ostrogothic Kingdom of Italy (from 493), and of the Visigoths (from 511)

A male given name of historical usage, notably borne by Theodoric I (c. 390–451 C.E.), King of the Visigothic Kingdom from 418 to 451

A male given name of historical usage, notably borne by Theodoric II (c. 426–466 C.E.), King of the Visigothic Kingdom from 453 to 466

Theoderic or Theodoric:


βιοφυσικός

head

βιοφυσικός • (viofysikós) m or f (plural βιοφυσικοί)

viofysikós (romanization)
βιοφυσικοί (plural)
βιοφυσικός (nominative singular)
βιοφυσικοί (nominative plural)
βιοφυσικού (genitive singular)
βιοφυσικών (genitive plural)
βιοφυσικό (accusative singular)
βιοφυσικούς (accusative plural)
βιοφυσικέ (singular vocative)
βιοφυσικοί (plural vocative)


αποφοίτηση

αποφοιτήσεις

αποφοίτηση • (apofoítisi) f (plural αποφοιτήσεις)

el-noun

αποφοιτήσεις

apofoítisi (romanization)
αποφοιτήσεις (plural)
αποφοίτηση (nominative singular)
αποφοιτήσεις (nominative plural)
αποφοίτησης (genitive singular)
αποφοιτήσεων (genitive plural)
αποφοίτηση (accusative singular)
αποφοιτήσεις (accusative plural)
αποφοίτηση (singular vocative)
αποφοιτήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποφοιτήσεως

el-decl-noun

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεων

αποφοιτήσεις

αποφοιτήσεις

Older or formal genitive singular: αποφοιτήσεως •


παπαδίτσα

head

παπαδίτσα • (papadítsa) f (plural παπαδίτσες)

papadítsa (romanization)
παπαδίτσες (plural)
παπαδίτσα (nominative singular)
παπαδίτσες (nominative plural)
παπαδίτσας (genitive singular)
παπαδίτσα (accusative singular)
παπαδίτσες (accusative plural)
παπαδίτσα (singular vocative)
παπαδίτσες (plural vocative)

(ornithology) tit (especially great tit)


αποφλοιωτήρας

αποφλοιωτήρες

αποφλοιωτήρας • (apofloiotíras) m (plural αποφλοιωτήρες)

el-noun

αποφλοιωτήρες

apofloiotíras (romanization)
αποφλοιωτήρες (plural)
αποφλοιωτήρας (nominative singular)
αποφλοιωτήρες (nominative plural)
αποφλοιωτήρα (genitive singular)
αποφλοιωτήρων (genitive plural)
αποφλοιωτήρα (accusative singular)
αποφλοιωτήρες (accusative plural)
αποφλοιωτήρα (singular vocative)
αποφλοιωτήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αποφλοιωτήρας

αποφλοιωτήρες

αποφλοιωτήρα

αποφλοιωτήρων

αποφλοιωτήρα

αποφλοιωτήρες

αποφλοιωτήρα

αποφλοιωτήρες

peeler, debarker (equipment for doing this task)


εμπειρισμός

head

εμπειρισμός • (empeirismós) m (plural εμπειρισμοί)

empeirismós (romanization)
εμπειρισμοί (plural)
εμπειρισμός (nominative singular)
εμπειρισμοί (nominative plural)
εμπειρισμού (genitive singular)
εμπειρισμών (genitive plural)
εμπειρισμό (accusative singular)
εμπειρισμούς (accusative plural)
εμπειρισμέ (singular vocative)
εμπειρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

εμπειρισμούς

ε‧μπει‧ρι‧σμός


ενημερώνω

head

ενημερώνω • (enimeróno)

el-verb

ενημερώνομαι

ενημερώνω • (enimeróno) (past ενημέρωσα, passive ενημερώνομαι)

enimeróno (romanization)
ενημέρωσα (past)
ενημερώνομαι (passive)


εξοργίζω

head

εξοργίζω • (exorgízo)

el-verb

εξοργισμένος

εξοργίζω • (exorgízo) (past εξόργισα, passive εξοργίζομαι, p‑past εξοργίστηκα, ppp εξοργισμένος)

exorgízo (romanization)
εξόργισα (past)
εξοργίζομαι (passive)
εξοργίστηκα (passive past)
εξοργισμένος (participle passive perfect)

Inherited from Ancient Greek ἐξοργίζω (exorgízō).

inh+

to enrage, to incense, to infuriate, to exasperate


σανδάλι

head

σανδάλι • (sandáli) n (plural σανδάλια)

el-noun

σανδάλι • (sandáli) n (plural σανδάλια)

sandáli (romanization)
σανδάλια (plural)
σανδάλι (nominative singular)
σανδάλια (nominative plural)
σανδαλιού (genitive singular)
σανδαλιών (genitive plural)
σανδάλι (accusative singular)
σανδάλια (accusative plural)
σανδάλι (singular vocative)
σανδάλια (plural vocative)


ατονία

atonía (romanization)
ατονίες (plural)
ατονία (nominative singular)
ατονίες (nominative plural)
ατονίας (genitive singular)
ατονιών (genitive plural)
ατονία (accusative singular)
ατονίες (accusative plural)
ατονία (singular vocative)
ατονίες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἀτονία (atonía) (with ἀ- (a-) privative), from ἄτονος (átonos).

(pathology) atony, atonia (lack of muscle tone)


αρχαΐζουσα

archaḯzousa (romanization)
αρχαΐζουσα (nominative singular)
αρχαΐζουσες (nominative plural)
αρχαΐζουσας (genitive singular)
αρχαϊζουσών (genitive plural)
αρχαΐζουσα (accusative singular)
αρχαΐζουσες (accusative plural)
αρχαΐζουσα (singular vocative)
αρχαΐζουσες (plural vocative)

αρ‧χα‧ΐ‧ζου‧σα

Learnedly, from Ancient Greek ἀρχαΐζουσα (arkhaḯzousa), feminine of participle ἀρχαΐζων (arkhaḯzōn). Also substantivised.

(linguistics) archaism, archaicy (language style)


οκτάνιο

oktánio (romanization)
οκτάνια (plural)
οκτάνιο (nominative singular)
οκτάνια (nominative plural)
οκτανίου (genitive singular)
οκτάνιου (genitive singular)
οκτανίων (genitive plural)
οκτάνιο (accusative singular)
οκτάνια (accusative plural)
οκτάνιο (singular vocative)
οκτάνια (plural vocative)


τσαγκάρης

head

τσαγκάρης • (tsagkáris) m (plural τσαγκάρηδες, feminine τσαγκάρισσα)

tsagkáris (romanization)
τσαγκάρηδες (plural)
τσαγκάρισσα (feminine)
τσαγκάρης (nominative singular)
τσαγκάρηδες (nominative plural)
τσαγκάρη (genitive singular)
τσαγκάρηδων (genitive plural)
τσαγκάρη (accusative singular)
τσαγκάρηδες (accusative plural)
τσαγκάρη (singular vocative)
τσαγκάρηδες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek τσαγκάρης (tsankárēs), from Mediaeval and Late Koine Greek τσαγκάριος (tsankários) & τζαγκάριος (tzankários), τζαγγάριος (tzangários) with simplification of ⟨γγ > γκ⟩, from Koine Greek τζάγγη (tzángē) + -άριος (-ários). The Hellenistic term, chiefly in the plural, found as a transcription of Late Latin zancha / tzanga, from Persian ظانگا (zângâ) as in Parthian. Cognates include the Byzantine Greek τζαγγίον n (tzangíon, “a kind of Byzantine shoe”) and possibly the modern τσαγανό n (tsaganó).

cog

τσαγκαροδευτέρα

formally a holiday, currently used to identify a personal holiday or unpaid day off


καναντέρ

head

καναντέρ • (kanantér)

Compare French canadair, Italian canadair, Serbo-Croatian kanader.

(firefighting, aviation) waterbomber (firefighting aircraft)


αποτοίχιση

αποτοιχίσεις

αποτοίχιση • (apotoíchisi) f (plural αποτοιχίσεις)

el-noun

αποτοιχίσεις

apotoíchisi (romanization)
αποτοιχίσεις (plural)
αποτοίχιση (nominative singular)
αποτοιχίσεις (nominative plural)
αποτοίχισης (genitive singular)
αποτοιχίσεων (genitive plural)
αποτοίχιση (accusative singular)
αποτοιχίσεις (accusative plural)
αποτοίχιση (singular vocative)
αποτοιχίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποτοιχίσεως

el-decl-noun

αποτοιχίσεις

αποτοιχίσεων

αποτοιχίσεις

αποτοιχίσεις

Older or formal genitive singular: αποτοιχίσεως •

(archaeology) wall-painting removal (for preservation)


ισλαμισμός

head

ισλαμισμός • (islamismós) m

el-noun

ισλαμισμός • (islamismós) m

islamismós (romanization)
ισλαμισμός (nominative singular)
ισλαμισμοί (nominative plural)
ισλαμισμού (genitive singular)
ισλαμισμών (genitive plural)
ισλαμισμό (accusative singular)
ισλαμισμούς (accusative plural)
ισλαμισμέ (singular vocative)
ισλαμισμοί (plural vocative)

ισ‧λα‧μι‧σμός

Learned borrowing from French islamisme.


αποφορτίζω

head

αποφορτίζω • (apofortízo)

el-verb

αποφορτισμένος

αποφορτίζομαι

αποφορτίζω • (apofortízo) (past αποφόρτισα, passive αποφορτίζομαι, ppp αποφορτισμένος)

apofortízo (romanization)
αποφόρτισα (past)
αποφορτίζομαι (passive)
αποφορτισμένος (participle passive perfect)

(electricity) to discharge, remove charge


απόφανση

head

απόφανση • (apófansi) f (plural αποφάνσεις)

apófansi (romanization)
αποφάνσεις (plural)
απόφανση (nominative singular)
αποφάνσεις (nominative plural)
απόφανσης (genitive singular)
αποφάνσεων (genitive plural)
απόφανση (accusative singular)
αποφάνσεις (accusative plural)
απόφανση (singular vocative)
αποφάνσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποφάνσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποφάνσεως •


αρθρίτιδα

head

αρθρίτιδα • (arthrítida) f (plural αρθρίτιδες)

arthrítida (romanization)
αρθρίτιδες (plural)
αρθρίτιδα (nominative singular)
αρθρίτιδες (nominative plural)
αρθρίτιδας (genitive singular)
αρθρίτιδων (genitive plural)
αρθρίτιδα (accusative singular)
αρθρίτιδες (accusative plural)
αρθρίτιδα (singular vocative)
αρθρίτιδες (plural vocative)
Usually in the singular.

el-decl-noun

Usually in the singular.
Dated genitive singular: αρθριτίδων (arthritídon) as in the declension of <i class="Polyt mention" lang="grc">ἀρθρῖτις</i> (arthrîtis).

αρ‧θρί‧τι‧δα

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀρθρῖτις (arthrîtis) from the accusative "τὴν (tḕn) ἀρθρίτιδα (arthrítida)".

a simplified spelling of the feminine ἀρθρῖτις


παλαμάρι

head

παλαμάρι • (palamári) n (plural παλαμάρια)

palamári (romanization)
παλαμάρια (plural)
παλαμάρι (nominative singular)
παλαμάρια (nominative plural)
παλαμαριού (genitive singular)
παλαμαριών (genitive plural)
παλαμάρι (accusative singular)
παλαμάρια (accusative plural)
παλαμάρι (singular vocative)
παλαμάρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek παλαμάρι(ον) (palamári(on)), probably from Italian palamara, from Medieval Latin palamarius, probably from Ancient Greek παλάμη (palámē). Alternatively, inherited from Byzantine Greek παλαμάρι(ον) (palamári(on)), from Ancient Greek παλάμη (palámē) + -άριον (-árion). Other descendants of the medieval term include Italian palamaro, Turkish palamar, Albanian pallamar, Romanian pălămar.

inh

παλαμάρι(ον)

παλαμάρι(ον)


Κίτρος

Kítros (romanization)
Κίτροι (plural)
Κίτρος (nominative singular)
Κίτροι (nominative plural)
Κίτρου (genitive singular)
Κίτρων (genitive plural)
Κίτρο (accusative singular)
Κίτρους (accusative plural)
Κίτρε (singular vocative)
Κίτρο (singular vocative)
Κίτροι (plural vocative)

Learned borrowing from New Latin Citrus, from Latin citrus.

(botany) The genus Citrus, which includes fruits such as oranges, lemons, grapefruits, etc.


απόχρεμμα

head

απόχρεμμα • (apóchremma) n (plural αποχρέμματα)

apóchremma (romanization)
αποχρέμματα (plural)
απόχρεμμα (nominative singular)
αποχρέμματα (nominative plural)
αποχρέμματος (genitive singular)
αποχρεμμάτων (genitive plural)
απόχρεμμα (accusative singular)
αποχρέμματα (accusative plural)
απόχρεμμα (singular vocative)
αποχρέμματα (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρέμματος

αποχρεμμάτων


αποχρεμπτικό

head

αποχρεμπτικά

αποχρεμπτικό • (apochremptikó) n (plural αποχρεμπτικά)

el-noun

αποχρεμπτικά

apochremptikó (romanization)
αποχρεμπτικά (plural)
αποχρεμπτικό (nominative singular)
αποχρεμπτικά (nominative plural)
αποχρεμπτικού (genitive singular)
αποχρεμπτικών (genitive plural)
αποχρεμπτικό (accusative singular)
αποχρεμπτικά (accusative plural)
αποχρεμπτικό (singular vocative)
αποχρεμπτικά (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικά

αποχρεμπτικού

αποχρεμπτικών

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικά

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικά


αποχρωματίζω

head

αποχρωματίζω • (apochromatízo)

el-verb

αποχρωμάτισα

αποχρωματισμένος

αποχρωματίζομαι

αποχρωματίζω • (apochromatízo) (past αποχρωμάτισα, passive αποχρωματίζομαι, ppp αποχρωματισμένος)

apochromatízo (romanization)
αποχρωμάτισα (past)
αποχρωματίζομαι (passive)
αποχρωματισμένος (participle passive perfect)


απόχρεμψη

head

απόχρεμψη • (apóchrempsi) f (plural αποχρέμψεις)

apóchrempsi (romanization)
αποχρέμψεις (plural)
απόχρεμψη (nominative singular)
αποχρέμψεις (nominative plural)
απόχρεμψης (genitive singular)
αποχρέμψεων (genitive plural)
απόχρεμψη (accusative singular)
αποχρέμψεις (accusative plural)
απόχρεμψη (singular vocative)
αποχρέμψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποχρέμψεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποχρέμψεως •

(medicine) expectoration (process, action)


αποχρεμπτικός

head

αποχρεμπτική

αποχρεμπτικό

αποχρεμπτικός • (apochremptikós) m (feminine αποχρεμπτική, neuter αποχρεμπτικό)

el-adj

αποχρεμπτική

αποχρεμπτικό

apochremptikós (romanization)
αποχρεμπτική (feminine)
αποχρεμπτικό (neuter)
αποχρεμπτικός (masculine nominative singular)
αποχρεμπτική (feminine nominative singular)
αποχρεμπτικό (neuter nominative singular)
αποχρεμπτικοί (masculine nominative plural)
αποχρεμπτικές (feminine nominative plural)
αποχρεμπτικά (neuter nominative plural)
αποχρεμπτικού (genitive masculine singular)
αποχρεμπτικής (feminine genitive singular)
αποχρεμπτικού (genitive neuter singular)
αποχρεμπτικών (genitive masculine plural)
αποχρεμπτικών (feminine genitive plural)
αποχρεμπτικών (genitive neuter plural)
αποχρεμπτικό (accusative masculine singular)
αποχρεμπτική (accusative feminine singular)
αποχρεμπτικό (accusative neuter singular)
αποχρεμπτικούς (accusative masculine plural)
αποχρεμπτικές (accusative feminine plural)
αποχρεμπτικά (accusative neuter plural)
αποχρεμπτικέ (masculine singular vocative)
αποχρεμπτική (feminine singular vocative)
αποχρεμπτικό (neuter singular vocative)
αποχρεμπτικοί (masculine plural vocative)
αποχρεμπτικές (feminine plural vocative)
αποχρεμπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αποχρεμπτικός

el-decl-adj-table

αποχρεμπτικός •

αποχρεμπτική •

αποχρεμπτικό •

αποχρεμπτικοί •

αποχρεμπτικές •

αποχρεμπτικά •

αποχρεμπτικού •

αποχρεμπτικής •

αποχρεμπτικού •

αποχρεμπτικών •

αποχρεμπτικών •

αποχρεμπτικών •

αποχρεμπτικό •

αποχρεμπτική •

αποχρεμπτικό •

αποχρεμπτικούς •

αποχρεμπτικές •

αποχρεμπτικά •

αποχρεμπτικέ •

αποχρεμπτική •

αποχρεμπτικό •

αποχρεμπτικοί •

αποχρεμπτικές •

αποχρεμπτικά •


αποχρωματισμός

head

αποχρωματισμοί

αποχρωματισμός • (apochromatismós) m (plural αποχρωματισμοί)

el-noun

αποχρωματισμοί

apochromatismós (romanization)
αποχρωματισμοί (plural)
αποχρωματισμός (nominative singular)
αποχρωματισμοί (nominative plural)
αποχρωματισμού (genitive singular)
αποχρωματισμών (genitive plural)
αποχρωματισμό (accusative singular)
αποχρωματισμούς (accusative plural)
αποχρωματισμέ (singular vocative)
αποχρωματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρωματισμός

αποχρωματισμοί

αποχρωματισμού

αποχρωματισμών

αποχρωματισμό

αποχρωματισμούς

αποχρωματισμέ

αποχρωματισμοί


απόχη

apóchi (romanization)
απόχες (plural)
απόχη (nominative singular)
απόχες (nominative plural)
απόχης (genitive singular)
αποχών (genitive plural)
απόχη (accusative singular)
απόχες (accusative plural)
απόχη (singular vocative)
απόχες (plural vocative)


αποψινός

head

αποψινός • (apopsinós) m (feminine αποψινή, neuter αποψινό)

apopsinós (romanization)
αποψινή (feminine)
αποψινό (neuter)
αποψινός (masculine nominative singular)
αποψινή (feminine nominative singular)
αποψινό (neuter nominative singular)
αποψινοί (masculine nominative plural)
αποψινές (feminine nominative plural)
αποψινά (neuter nominative plural)
αποψινού (genitive masculine singular)
αποψινής (feminine genitive singular)
αποψινού (genitive neuter singular)
αποψινών (genitive masculine plural)
αποψινών (feminine genitive plural)
αποψινών (genitive neuter plural)
αποψινό (accusative masculine singular)
αποψινή (accusative feminine singular)
αποψινό (accusative neuter singular)
αποψινούς (accusative masculine plural)
αποψινές (accusative feminine plural)
αποψινά (accusative neuter plural)
αποψινέ (masculine singular vocative)
αποψινή (feminine singular vocative)
αποψινό (neuter singular vocative)
αποψινοί (masculine plural vocative)
αποψινές (feminine plural vocative)
αποψινά (neuter plural vocative)


απριόρι

απριόρι • (aprióri)

el-adv

απριόρι • (aprióri)


ευάλωτος

head

ευάλωτος • (eválotos) m (feminine ευάλωτη, neuter ευάλωτο)

eválotos (romanization)
ευάλωτη (feminine)
ευάλωτο (neuter)
ευάλωτος (masculine nominative singular)
ευάλωτη (feminine nominative singular)
ευάλωτο (neuter nominative singular)
ευάλωτοι (masculine nominative plural)
ευάλωτες (feminine nominative plural)
ευάλωτα (neuter nominative plural)
ευάλωτου (genitive masculine singular)
ευάλωτης (feminine genitive singular)
ευάλωτου (genitive neuter singular)
ευάλωτων (genitive masculine plural)
ευάλωτων (feminine genitive plural)
ευάλωτων (genitive neuter plural)
ευάλωτο (accusative masculine singular)
ευάλωτη (accusative feminine singular)
ευάλωτο (accusative neuter singular)
ευάλωτους (accusative masculine plural)
ευάλωτες (accusative feminine plural)
ευάλωτα (accusative neuter plural)
ευάλωτε (masculine singular vocative)
ευάλωτη (feminine singular vocative)
ευάλωτο (neuter singular vocative)
ευάλωτοι (masculine plural vocative)
ευάλωτες (feminine plural vocative)
ευάλωτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευάλωτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευάλωτος, etc.)


απροσγείωτος

head

απροσγείωτος • (aprosgeíotos) m (feminine απροσγείωτη, neuter απροσγείωτο)

aprosgeíotos (romanization)
απροσγείωτη (feminine)
απροσγείωτο (neuter)
απροσγείωτος (masculine nominative singular)
απροσγείωτη (feminine nominative singular)
απροσγείωτο (neuter nominative singular)
απροσγείωτοι (masculine nominative plural)
απροσγείωτες (feminine nominative plural)
απροσγείωτα (neuter nominative plural)
απροσγείωτου (genitive masculine singular)
απροσγείωτης (feminine genitive singular)
απροσγείωτου (genitive neuter singular)
απροσγείωτων (genitive masculine plural)
απροσγείωτων (feminine genitive plural)
απροσγείωτων (genitive neuter plural)
απροσγείωτο (accusative masculine singular)
απροσγείωτη (accusative feminine singular)
απροσγείωτο (accusative neuter singular)
απροσγείωτους (accusative masculine plural)
απροσγείωτες (accusative feminine plural)
απροσγείωτα (accusative neuter plural)
απροσγείωτε (masculine singular vocative)
απροσγείωτη (feminine singular vocative)
απροσγείωτο (neuter singular vocative)
απροσγείωτοι (masculine plural vocative)
απροσγείωτες (feminine plural vocative)
απροσγείωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απροσγείωτος

el-decl-adj-table

απροσγείωτος •

απροσγείωτη •

απροσγείωτο •

απροσγείωτοι •

απροσγείωτες •

απροσγείωτα •

απροσγείωτου •

απροσγείωτης •

απροσγείωτου •

απροσγείωτων •

απροσγείωτων •

απροσγείωτων •

απροσγείωτο •

απροσγείωτη •

απροσγείωτο •

απροσγείωτους •

απροσγείωτες •

απροσγείωτα •

απροσγείωτε •

απροσγείωτη •

απροσγείωτο •

απροσγείωτοι •

απροσγείωτες •

απροσγείωτα •


εικονοστάσιο

head

εικονοστάσια

εικονοστάσιο • (eikonostásio) n (plural εικονοστάσια)

el-noun

εικονοστάσια

eikonostásio (romanization)
εικονοστάσια (plural)
εικονοστάσιο (nominative singular)
εικονοστάσια (nominative plural)
εικονοστασίου (genitive singular)
εικονοστάσιου (genitive singular)
εικονοστασίων (genitive plural)
εικονοστάσιο (accusative singular)
εικονοστάσια (accusative plural)
εικονοστάσιο (singular vocative)
εικονοστάσια (plural vocative)

el-decl-noun

εικονοστάσιο

εικονοστάσια

εικονοστασίου

εικονοστάσιου

εικονοστασίων

εικονοστάσιο

εικονοστάσια

εικονοστάσιο

εικονοστάσια


απυρεξία

apyrexía (romanization)
απυρεξία (nominative singular)
απυρεξίες (nominative plural)
απυρεξίας (genitive singular)
απυρεξία (accusative singular)
απυρεξίες (accusative plural)
απυρεξία (singular vocative)
απυρεξίες (plural vocative)


άπωση

áposi (romanization)
απώσεις (plural)
άπωση (nominative singular)
απώσεις (nominative plural)
άπωσης (genitive singular)
απώσεων (genitive plural)
άπωση (accusative singular)
απώσεις (accusative plural)
άπωση (singular vocative)
απώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: απώσεως

Older or formal genitive singular: απώσεως •


δεκάδα

dekáda (romanization)
δεκάδες (plural)
δεκάδα (nominative singular)
δεκάδες (nominative plural)
δεκάδας (genitive singular)
δεκάδων (genitive plural)
δεκάδα (accusative singular)
δεκάδες (accusative plural)
δεκάδα (singular vocative)
δεκάδες (plural vocative)


υποδηματοποιός

head

υποδηματοποιοί

υποδηματοποιός • (ypodimatopoiós) m (plural υποδηματοποιοί)

el-noun

υποδηματοποιοί

ypodimatopoiós (romanization)
υποδηματοποιοί (plural)
υποδηματοποιός (nominative singular)
υποδηματοποιοί (nominative plural)
υποδηματοποιού (genitive singular)
υποδηματοποιών (genitive plural)
υποδηματοποιό (accusative singular)
υποδηματοποιούς (accusative plural)
υποδηματοποιέ (singular vocative)
υποδηματοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

υποδηματοποιός

υποδηματοποιοί

υποδηματοποιού

υποδηματοποιών

υποδηματοποιό

υποδηματοποιούς

υποδηματοποιέ

υποδηματοποιοί

υ‧πο‧δη‧μα‧το‧ποι‧ός

Learned borrowing from Ancient Greek ὑποδηματοποιός (hupodēmatopoiós).

lbor

ὑποδηματοποιός

τσαγκάρης τσαγκάρης#Greek

a formal synonym of of τσαγκάρης (tsagkáris): shoemaker, cobbler


αποχειροτονία

head

αποχειροτονίες

αποχειροτονία • (apocheirotonía) f (plural αποχειροτονίες)

el-noun

αποχειροτονίες

apocheirotonía (romanization)
αποχειροτονίες (plural)
αποχειροτονία (nominative singular)
αποχειροτονίες (nominative plural)
αποχειροτονίας (genitive singular)
αποχειροτονιών (genitive plural)
αποχειροτονία (accusative singular)
αποχειροτονίες (accusative plural)
αποχειροτονία (singular vocative)
αποχειροτονίες (plural vocative)

el-decl-noun

αποχειροτονία

αποχειροτονίες

αποχειροτονίας

αποχειροτονιών

αποχειροτονία

αποχειροτονίες

αποχειροτονία

αποχειροτονίες


αποψεσινός

head

αποψεσινός • (apopsesinós) m (feminine αποψεσινή, neuter αποψεσινό)

apopsesinós (romanization)
αποψεσινή (feminine)
αποψεσινό (neuter)
αποψεσινός (masculine nominative singular)
αποψεσινή (feminine nominative singular)
αποψεσινό (neuter nominative singular)
αποψεσινοί (masculine nominative plural)
αποψεσινές (feminine nominative plural)
αποψεσινά (neuter nominative plural)
αποψεσινού (genitive masculine singular)
αποψεσινής (feminine genitive singular)
αποψεσινού (genitive neuter singular)
αποψεσινών (genitive masculine plural)
αποψεσινών (feminine genitive plural)
αποψεσινών (genitive neuter plural)
αποψεσινό (accusative masculine singular)
αποψεσινή (accusative feminine singular)
αποψεσινό (accusative neuter singular)
αποψεσινούς (accusative masculine plural)
αποψεσινές (accusative feminine plural)
αποψεσινά (accusative neuter plural)
αποψεσινέ (masculine singular vocative)
αποψεσινή (feminine singular vocative)
αποψεσινό (neuter singular vocative)
αποψεσινοί (masculine plural vocative)
αποψεσινές (feminine plural vocative)
αποψεσινά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αποψεσινός •

αποψεσινοί •

αποψεσινές •

αποψεσινού •

αποψεσινής •

αποψεσινού •

αποψεσινών •

αποψεσινών •

αποψεσινών •

αποψεσινούς •

αποψεσινές •

αποψεσινοί •

αποψεσινές •

(colloquial) of last night, yesterday evening, or yesterday night


Βάραγγος

head

Βάραγγος • (Várangos) m (plural Βάραγγοι)

Várangos (romanization)
Βάραγγοι (plural)
Βάραγγος (nominative singular)
Βάραγγοι (nominative plural)
Βαράγγου (genitive singular)
Βαράγγων (genitive plural)
Βάραγγο (accusative singular)
Βαράγγους (accusative plural)
Βάραγγε (singular vocative)
Βάραγγοι (plural vocative)

From Byzantine Greek Βάραγγος (Bárangos), from Medieval Latin Varingus, Waringus, from a Germanic origin, likely via Old Norse væringi (literally “oath sworn”), from vár (“pledge, oath”) + -ing (“suffix to form gerund noun”).

af

(historical) Varangian; an ethnic Norseman with ancestral roots in medieval Scandinavia and other areas of Norse settlement during the Viking Age

(historical) Varangian; a soldier of Nordic or Anglo-Saxon origin, most distinguished for forming the elite Varangian Guard army unit in the Byzantine Empire, serving as the personal bodyguard of the Byzantine Roman Emperor in Constantinople


Ευαγγελισμός

head

Ευαγγελισμός • (Evangelismós) m

Evangelismós (romanization)
Ευαγγελισμός (nominative singular)
Ευαγγελισμοί (nominative plural)
Ευαγγελισμού (genitive singular)
Ευαγγελισμών (genitive plural)
Ευαγγελισμό (accusative singular)
Ευαγγελισμούς (accusative plural)
Ευαγγελισμέ (singular vocative)
Ευαγγελισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

Ευαγγελισμός

Ευαγγελισμοί

Ευαγγελισμού

Ευαγγελισμών

Ευαγγελισμούς

Ευαγγελισμοί

Ευ‧αγ‧γε‧λι‧σμός


Βάραγγοι

head

Βάραγγοι • (Várangoi) m

(historical, collective) the Varangians (a medieval tribe or ethnic grouping of Norse origin)


απριορισμός

απριορισμός • (apriorismós) m (uncountable)

apriorismós (romanization)
απριορισμός (nominative singular)
απριορισμού (genitive singular)
απριορισμό (accusative singular)
απριορισμέ (singular vocative)

α‧πρι‧ο‧ρι‧σμός

απριόρι (aprióri) + -ισμός (-ismós, “-ism”), calque of French apriorisme.


απριόνιστος

head

απριόνιστος • (apriónistos) m (feminine απριόνιστη, neuter απριόνιστο)

apriónistos (romanization)
απριόνιστη (feminine)
απριόνιστο (neuter)
απριόνιστος (masculine nominative singular)
απριόνιστη (feminine nominative singular)
απριόνιστο (neuter nominative singular)
απριόνιστοι (masculine nominative plural)
απριόνιστες (feminine nominative plural)
απριόνιστα (neuter nominative plural)
απριόνιστου (genitive masculine singular)
απριόνιστης (feminine genitive singular)
απριόνιστου (genitive neuter singular)
απριόνιστων (genitive masculine plural)
απριόνιστων (feminine genitive plural)
απριόνιστων (genitive neuter plural)
απριόνιστο (accusative masculine singular)
απριόνιστη (accusative feminine singular)
απριόνιστο (accusative neuter singular)
απριόνιστους (accusative masculine plural)
απριόνιστες (accusative feminine plural)
απριόνιστα (accusative neuter plural)
απριόνιστε (masculine singular vocative)
απριόνιστη (feminine singular vocative)
απριόνιστο (neuter singular vocative)
απριόνιστοι (masculine plural vocative)
απριόνιστες (feminine plural vocative)
απριόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απριόνιστος •

απριόνιστη •

απριόνιστο •

απριόνιστοι •

απριόνιστες •

απριόνιστα •

απριόνιστου •

απριόνιστης •

απριόνιστου •

απριόνιστων •

απριόνιστων •

απριόνιστων •

απριόνιστο •

απριόνιστη •

απριόνιστο •

απριόνιστους •

απριόνιστες •

απριόνιστα •

απριόνιστε •

απριόνιστη •

απριόνιστο •

απριόνιστοι •

απριόνιστες •

απριόνιστα •

απριόνιστο ξύλο


απροσάρτητος

head

απροσάρτητος • (aprosártitos) m (feminine απροσάρτητη, neuter απροσάρτητο)

aprosártitos (romanization)
απροσάρτητη (feminine)
απροσάρτητο (neuter)
απροσάρτητος (masculine nominative singular)
απροσάρτητη (feminine nominative singular)
απροσάρτητο (neuter nominative singular)
απροσάρτητοι (masculine nominative plural)
απροσάρτητες (feminine nominative plural)
απροσάρτητα (neuter nominative plural)
απροσάρτητου (genitive masculine singular)
απροσάρτητης (feminine genitive singular)
απροσάρτητου (genitive neuter singular)
απροσάρτητων (genitive masculine plural)
απροσάρτητων (feminine genitive plural)
απροσάρτητων (genitive neuter plural)
απροσάρτητο (accusative masculine singular)
απροσάρτητη (accusative feminine singular)
απροσάρτητο (accusative neuter singular)
απροσάρτητους (accusative masculine plural)
απροσάρτητες (accusative feminine plural)
απροσάρτητα (accusative neuter plural)
απροσάρτητε (masculine singular vocative)
απροσάρτητη (feminine singular vocative)
απροσάρτητο (neuter singular vocative)
απροσάρτητοι (masculine plural vocative)
απροσάρτητες (feminine plural vocative)
απροσάρτητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of απροσάρτητος

el-decl-adj-table

απροσάρτητος •

απροσάρτητη •

απροσάρτητο •

απροσάρτητοι •

απροσάρτητες •

απροσάρτητα •

απροσάρτητου •

απροσάρτητης •

απροσάρτητου •

απροσάρτητων •

απροσάρτητων •

απροσάρτητων •

απροσάρτητο •

απροσάρτητη •

απροσάρτητο •

απροσάρτητους •

απροσάρτητες •

απροσάρτητα •

απροσάρτητε •

απροσάρτητη •

απροσάρτητο •

απροσάρτητοι •

απροσάρτητες •

απροσάρτητα •


απρόθετος

head

απρόθετος • (apróthetos) m (feminine απρόθετη, neuter απρόθετο)

apróthetos (romanization)
απρόθετη (feminine)
απρόθετο (neuter)
απρόθετος (masculine nominative singular)
απρόθετη (feminine nominative singular)
απρόθετο (neuter nominative singular)
απρόθετοι (masculine nominative plural)
απρόθετες (feminine nominative plural)
απρόθετα (neuter nominative plural)
απρόθετου (genitive masculine singular)
απρόθετης (feminine genitive singular)
απρόθετου (genitive neuter singular)
απρόθετων (genitive masculine plural)
απρόθετων (feminine genitive plural)
απρόθετων (genitive neuter plural)
απρόθετο (accusative masculine singular)
απρόθετη (accusative feminine singular)
απρόθετο (accusative neuter singular)
απρόθετους (accusative masculine plural)
απρόθετες (accusative feminine plural)
απρόθετα (accusative neuter plural)
απρόθετε (masculine singular vocative)
απρόθετη (feminine singular vocative)
απρόθετο (neuter singular vocative)
απρόθετοι (masculine plural vocative)
απρόθετες (feminine plural vocative)
απρόθετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απρόθετους •

(grammar) lacking a preposition or prefix


απροσηλύτιστος

head

απροσηλύτιστη

απροσηλύτιστο

απροσηλύτιστος • (aprosilýtistos) m (feminine απροσηλύτιστη, neuter απροσηλύτιστο)

el-adj

απροσηλύτιστη

απροσηλύτιστο

aprosilýtistos (romanization)
απροσηλύτιστη (feminine)
απροσηλύτιστο (neuter)
απροσηλύτιστος (masculine nominative singular)
απροσηλύτιστη (feminine nominative singular)
απροσηλύτιστο (neuter nominative singular)
απροσηλύτιστοι (masculine nominative plural)
απροσηλύτιστες (feminine nominative plural)
απροσηλύτιστα (neuter nominative plural)
απροσηλύτιστου (genitive masculine singular)
απροσηλύτιστης (feminine genitive singular)
απροσηλύτιστου (genitive neuter singular)
απροσηλύτιστων (genitive masculine plural)
απροσηλύτιστων (feminine genitive plural)
απροσηλύτιστων (genitive neuter plural)
απροσηλύτιστο (accusative masculine singular)
απροσηλύτιστη (accusative feminine singular)
απροσηλύτιστο (accusative neuter singular)
απροσηλύτιστους (accusative masculine plural)
απροσηλύτιστες (accusative feminine plural)
απροσηλύτιστα (accusative neuter plural)
απροσηλύτιστε (masculine singular vocative)
απροσηλύτιστη (feminine singular vocative)
απροσηλύτιστο (neuter singular vocative)
απροσηλύτιστοι (masculine plural vocative)
απροσηλύτιστες (feminine plural vocative)
απροσηλύτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-a

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-positive

Declension of απροσηλύτιστος

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-ος-η-ο

απροσηλύτιστ

el-decl-adj-table

απροσηλύτιστος •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστοι •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

απροσηλύτιστου •

απροσηλύτιστης •

απροσηλύτιστου •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστων •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστους •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

απροσηλύτιστε •

απροσηλύτιστη •

απροσηλύτιστο •

απροσηλύτιστοι •

απροσηλύτιστες •

απροσηλύτιστα •

(religion) unconverted, unproselytised (UK), unproselytized (US)


ψιλικατζίδικο

head

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζίδικο • (psilikatzídiko) n (plural ψιλικατζίδικα)

el-noun

ψιλικατζίδικα

psilikatzídiko (romanization)
ψιλικατζίδικα (plural)
ψιλικατζίδικο (nominative singular)
ψιλικατζίδικα (nominative plural)
ψιλικατζίδικου (genitive singular)
ψιλικατζίδικων (genitive plural)
ψιλικατζίδικο (accusative singular)
ψιλικατζίδικα (accusative plural)
ψιλικατζίδικο (singular vocative)
ψιλικατζίδικα (plural vocative)

el-decl-noun

ψιλικατζίδικο

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζίδικου

ψιλικατζίδικων

ψιλικατζίδικο

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζίδικο

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζής (psilikatzís) + -δικο (-diko).

af

corner shop (UK), convenience store (US)


άπτωτος

head

άπτωτος • (áptotos) m (feminine άπτωτη, neuter άπτωτο)

áptotos (romanization)
άπτωτη (feminine)
άπτωτο (neuter)
άπτωτος (masculine nominative singular)
άπτωτη (feminine nominative singular)
άπτωτο (neuter nominative singular)
άπτωτοι (masculine nominative plural)
άπτωτες (feminine nominative plural)
άπτωτα (neuter nominative plural)
άπτωτου (genitive masculine singular)
άπτωτης (feminine genitive singular)
άπτωτου (genitive neuter singular)
άπτωτων (genitive masculine plural)
άπτωτων (feminine genitive plural)
άπτωτων (genitive neuter plural)
άπτωτο (accusative masculine singular)
άπτωτη (accusative feminine singular)
άπτωτο (accusative neuter singular)
άπτωτους (accusative masculine plural)
άπτωτες (accusative feminine plural)
άπτωτα (accusative neuter plural)
άπτωτε (masculine singular vocative)
άπτωτη (feminine singular vocative)
άπτωτο (neuter singular vocative)
άπτωτοι (masculine plural vocative)
άπτωτες (feminine plural vocative)
άπτωτα (neuter plural vocative)


τονίζω

τονίζω • (tonízo)

el-verb

τονίζω • (tonízo) (past τόνισα, passive τονίζομαι, p‑past τονίστηκα, ppp τονισμένος)

tonízo (romanization)
τόνισα (past)
τονίζομαι (passive)
τονίστηκα (passive past)
τονισμένος (participle passive perfect)
τονίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
τονίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
τονίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
τονιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
τονίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
τονίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
τονίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
τονιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
τονίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
τονίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
τονίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
τονιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
τονίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
τονίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
τονιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
τονιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
τονίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
τονίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
τονιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
τονίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
τονίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
τονίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
τονιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τονιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
τόνιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
τόνισα (active first-person indicative past perfective singular)
τονιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
τονίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
τόνιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
τόνισες (active indicative past perfective second-person singular)
τονιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
τονίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
τόνιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
τόνισε (active indicative past perfective singular third-person)
τονιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
τονίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
τονίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
τονίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
τονιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
τονιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
τονίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
τονίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
τονιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
τονιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
τόνιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τονίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
τόνισαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
τονίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
τονίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
τονιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
τονίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
τονιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα τονίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα τονίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα τονίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα τονιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
τόνιζε (active imperative imperfective second-person singular)
τόνισε (active imperative perfective second-person singular)
τονίσου (imperative passive perfective second-person singular)
τονίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
τονίστε (active imperative perfective plural second-person)
τονίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
τονιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
τονίζοντας (active participle present)
έχοντας τονίσει (active participle past)
τονισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
τονίσει (active infinitive-aorist)
τονιστεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek τονίζω (tonízō) with semantic loan from French accentuer. By surface analysis, τόνος (tónos) + -ίζω (-ízo).


απύρηνος

head

απύρηνος • (apýrinos) m (feminine απύρηνη, neuter απύρηνο)

apýrinos (romanization)
απύρηνη (feminine)
απύρηνο (neuter)
απύρηνος (masculine nominative singular)
απύρηνη (feminine nominative singular)
απύρηνο (neuter nominative singular)
απύρηνοι (masculine nominative plural)
απύρηνες (feminine nominative plural)
απύρηνα (neuter nominative plural)
απύρηνου (genitive masculine singular)
απύρηνης (feminine genitive singular)
απύρηνου (genitive neuter singular)
απύρηνων (genitive masculine plural)
απύρηνων (feminine genitive plural)
απύρηνων (genitive neuter plural)
απύρηνο (accusative masculine singular)
απύρηνη (accusative feminine singular)
απύρηνο (accusative neuter singular)
απύρηνους (accusative masculine plural)
απύρηνες (accusative feminine plural)
απύρηνα (accusative neuter plural)
απύρηνε (masculine singular vocative)
απύρηνη (feminine singular vocative)
απύρηνο (neuter singular vocative)
απύρηνοι (masculine plural vocative)
απύρηνες (feminine plural vocative)
απύρηνα (neuter plural vocative)

(botany) (of fruit, etc) without seed, stone, etc

(biology) (of a cell) anucleate (without a nucleus)


απυρόβλητος

απυρόβλητος • (apyróvlitos) m (feminine απυρόβλητη, neuter απυρόβλητο)

apyróvlitos (romanization)
απυρόβλητη (feminine)
απυρόβλητο (neuter)
απυρόβλητος (masculine nominative singular)
απυρόβλητη (feminine nominative singular)
απυρόβλητο (neuter nominative singular)
απυρόβλητοι (masculine nominative plural)
απυρόβλητες (feminine nominative plural)
απυρόβλητα (neuter nominative plural)
απυρόβλητου (genitive masculine singular)
απυρόβλητης (feminine genitive singular)
απυρόβλητου (genitive neuter singular)
απυρόβλητων (genitive masculine plural)
απυρόβλητων (feminine genitive plural)
απυρόβλητων (genitive neuter plural)
απυρόβλητο (accusative masculine singular)
απυρόβλητη (accusative feminine singular)
απυρόβλητο (accusative neuter singular)
απυρόβλητους (accusative masculine plural)
απυρόβλητες (accusative feminine plural)
απυρόβλητα (accusative neuter plural)
απυρόβλητε (masculine singular vocative)
απυρόβλητη (feminine singular vocative)
απυρόβλητο (neuter singular vocative)
απυρόβλητοι (masculine plural vocative)
απυρόβλητες (feminine plural vocative)
απυρόβλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απυρόβλητος •

απυρόβλητη •

απυρόβλητο •

απυρόβλητοι •

απυρόβλητες •

απυρόβλητα •

απυρόβλητου •

απυρόβλητης •

απυρόβλητου •

απυρόβλητων •

απυρόβλητων •

απυρόβλητων •

απυρόβλητο •

απυρόβλητη •

απυρόβλητο •

απυρόβλητους •

απυρόβλητες •

απυρόβλητα •

απυρόβλητε •

απυρόβλητη •

απυρόβλητο •

απυρόβλητοι •

απυρόβλητες •

απυρόβλητα •

(military) invulnerable, having cover/protection against enemy fire


αραβίδα

head

αραβίδα • (aravída) f (plural αραβίδες)

el-noun

αραβίδα • (aravída) f (plural αραβίδες)

aravída (romanization)
αραβίδες (plural)
αραβίδα (nominative singular)
αραβίδες (nominative plural)
αραβίδας (genitive singular)
αραβίδων (genitive plural)
αραβίδα (accusative singular)
αραβίδες (accusative plural)
αραβίδα (singular vocative)
αραβίδες (plural vocative)


αραβούργημα

head

αραβούργηματα

αραβούργημα • (aravoúrgima) n (plural αραβούργηματα)

el-noun

αραβούργηματα

aravoúrgima (romanization)
αραβούργηματα (plural)
αραβούργημα (nominative singular)
αραβουργήματα (nominative plural)
αραβουργήματος (genitive singular)
αραβουργημάτων (genitive plural)
αραβούργημα (accusative singular)
αραβουργήματα (accusative plural)
αραβούργημα (singular vocative)
αραβουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αραβουργήματα

αραβουργήματος

αραβουργημάτων

αραβουργήματα

αραβουργήματα


αραγμένος

head

αραγμένος • (aragménos) m (feminine αραγμένη, neuter αραγμένο)

aragménos (romanization)
αραγμένη (feminine)
αραγμένο (neuter)
αραγμένος (masculine nominative singular)
αραγμένη (feminine nominative singular)
αραγμένο (neuter nominative singular)
αραγμένοι (masculine nominative plural)
αραγμένες (feminine nominative plural)
αραγμένα (neuter nominative plural)
αραγμένου (genitive masculine singular)
αραγμένης (feminine genitive singular)
αραγμένου (genitive neuter singular)
αραγμένων (genitive masculine plural)
αραγμένων (feminine genitive plural)
αραγμένων (genitive neuter plural)
αραγμένο (accusative masculine singular)
αραγμένη (accusative feminine singular)
αραγμένο (accusative neuter singular)
αραγμένους (accusative masculine plural)
αραγμένες (accusative feminine plural)
αραγμένα (accusative neuter plural)
αραγμένε (masculine singular vocative)
αραγμένη (feminine singular vocative)
αραγμένο (neuter singular vocative)
αραγμένοι (masculine plural vocative)
αραγμένες (feminine plural vocative)
αραγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αραγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αραγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

αραγμένους •

Perfect passive participle of αράζω (arázo, “to moor”)


αραιόμετρο

head

αραιόμετρο • (araiómetro) n (plural αραιόμετρα)

araiómetro (romanization)
αραιόμετρα (plural)
αραιόμετρο (nominative singular)
αραιόμετρα (nominative plural)
αραιομέτρου (genitive singular)
αραιόμετρου (genitive singular)
αραιομέτρων (genitive plural)
αραιόμετρο (accusative singular)
αραιόμετρα (accusative plural)
αραιόμετρο (singular vocative)
αραιόμετρα (plural vocative)


Αρβανίτης

Αρβανίτης • (Arvanítis) m (plural Αρβανίτες, feminine Αρβανίτισσα)

Arvanítis (romanization)
Αρβανίτες (plural)
Αρβανίτισσα (feminine)
Αρβανίτης (nominative singular)
Αρβανίτες (nominative plural)
Αρβανίτη (genitive singular)
Αρβανιτών (genitive plural)
Αρβανίτη (accusative singular)
Αρβανίτες (accusative plural)
Αρβανίτη (singular vocative)
Αρβανίτες (plural vocative)

Albanian (a person, usually male, from Albania).


αρβύλα

arvýla (romanization)
αρβύλα (plural)
αρβύλα (nominative singular)
αρβύλες (nominative plural)
αρβύλας (genitive singular)
αρβυλών (genitive plural)
αρβύλα (accusative singular)
αρβύλες (accusative plural)
αρβύλα (singular vocative)
αρβύλες (plural vocative)


Αρβανίτισσα

Αρβανίτισσες

Αρβανίτισσα • (Arvanítissa) f (plural Αρβανίτισσες, masculine Αρβανίτης)

el-noun

Αρβανίτισσες

Arvanítissa (romanization)
Αρβανίτισσες (plural)
Αρβανίτης (masculine)
Αρβανίτισσα (nominative singular)
Αρβανίτισσες (nominative plural)
Αρβανίτισσας (genitive singular)
Αρβανιτισσών (genitive plural)
Αρβανίτισσα (accusative singular)
Αρβανίτισσες (accusative plural)
Αρβανίτισσα (singular vocative)
Αρβανίτισσες (plural vocative)

el-decl-noun

Αρβανίτισσες

Αρβανίτισσας

Αρβανιτισσών

Αρβανίτισσες

Αρβανίτισσες

Albanian (a female person from Albania).


φαγάδικο

head

φαγάδικο • (fagádiko) n (plural φαγάδικα)

fagádiko (romanization)
φαγάδικα (plural)
φαγάδικο (nominative singular)
φαγάδικα (nominative plural)
φαγάδικου (genitive singular)
φαγάδικων (genitive plural)
φαγάδικο (accusative singular)
φαγάδικα (accusative plural)
φαγάδικο (singular vocative)
φαγάδικα (plural vocative)

φαγάς (fagás, “glutton”) + -άδικο (-ádiko, “shop”)


αργιλάσβεστος

head

αργιλάσβεστοι

αργιλάσβεστος • (argilásvestos) m (plural αργιλάσβεστοι)

el-noun

αργιλάσβεστοι

argilásvestos (romanization)
αργιλάσβεστοι (plural)
αργιλάσβεστος (nominative singular)
αργιλάσβεστοι (nominative plural)
αργιλασβέστου (genitive singular)
αργιλασβέστων (genitive plural)
αργιλάσβεστο (accusative singular)
αργιλασβέστους (accusative plural)
αργιλάσβεστε (singular vocative)
αργιλάσβεστοι (plural vocative)

el-decl-noun

αργιλάσβεστος

αργιλάσβεστοι

αργιλασβέστου

αργιλασβέστων

αργιλάσβεστο

αργιλασβέστους

αργιλάσβεστε

αργιλάσβεστοι


Αργώ

head

Αργώ • (Argó) f

el-proper noun

Αργώ • (Argó) f

Argó (romanization)
Αργώ (nominative singular)
Αργούς (genitive singular)
Αργώς (genitive singular)
Αργώ (accusative singular)
Αργώ (singular vocative)


αργύριο

argýrio (romanization)
αργύρια (plural)
αργύριο (nominative singular)
αργύρια (nominative plural)
αργύριου (genitive singular)
αργύριων (genitive plural)
αργύριο (accusative singular)
αργύρια (accusative plural)
αργύριο (singular vocative)
αργύρια (plural vocative)

τριάκοντα αργύρια

blood money (literally, “30 pieces of silver”)


αργυροχόος

head

αργυροχόος • (argyrochóos) m (plural αργυροχόοι)

argyrochóos (romanization)
αργυροχόοι (plural)
αργυροχόος (nominative singular)
αργυροχόοι (nominative plural)
αργυροχόου (genitive singular)
αργυροχόων (genitive plural)
αργυροχόο (accusative singular)
αργυροχόους (accusative plural)
αργυροχόε (singular vocative)
αργυροχόοι (plural vocative)


αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία

αργυρωρυχείο • (argyrorycheío) n (plural αργυρωρυχεία)

el-noun

αργυρωρυχεία

argyrorycheío (romanization)
αργυρωρυχεία (plural)
αργυρωρυχείο (nominative singular)
αργυρωρυχεία (nominative plural)
αργυρωρυχείου (genitive singular)
αργυρωρυχείων (genitive plural)
αργυρωρυχείο (accusative singular)
αργυρωρυχεία (accusative plural)
αργυρωρυχείο (singular vocative)
αργυρωρυχεία (plural vocative)

el-decl-noun

αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία

αργυρωρυχείου

αργυρωρυχείων

αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία

αργυρωρυχείο

αργυρωρυχεία


αρθριτισμός

head

αρθριτισμός • (arthritismós) m (plural αρθριτισμοί)

arthritismós (romanization)
αρθριτισμοί (plural)
αρθριτισμός (nominative singular)
αρθριτισμοί (nominative plural)
αρθριτισμού (genitive singular)
αρθριτισμών (genitive plural)
αρθριτισμό (accusative singular)
αρθριτισμούς (accusative plural)
αρθριτισμέ (singular vocative)
αρθριτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρθριτισμούς


αρθρογραφώ

head

αρθρογραφώ • (arthrografó)

el-verb

αρθρογραφούσα

αρθρογραφώ • (arthrografó) (past αρθρογραφούσα)

arthrografó (romanization)
αρθρογραφούσα (past)


αρθρίδιο

head

αρθρίδιο • (arthrídio) n (plural αρθρίδια)

arthrídio (romanization)
αρθρίδια (plural)
αρθρίδιο (nominative singular)
αρθρίδια (nominative plural)
αρθριδίου (genitive singular)
αρθρίδιου (genitive singular)
αρθριδίων (genitive plural)
αρθρίδιο (accusative singular)
αρθρίδια (accusative plural)
αρθρίδιο (singular vocative)
αρθρίδια (plural vocative)


αρθρογραφία

αρθρογραφίες

αρθρογραφία • (arthrografía) f (plural αρθρογραφίες)

el-noun

αρθρογραφίες

arthrografía (romanization)
αρθρογραφίες (plural)
αρθρογραφία (nominative singular)
αρθρογραφίες (nominative plural)
αρθρογραφίας (genitive singular)
αρθρογραφιών (genitive plural)
αρθρογραφία (accusative singular)
αρθρογραφίες (accusative plural)
αρθρογραφία (singular vocative)
αρθρογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

αρθρογραφίες

αρθρογραφίας

αρθρογραφιών

αρθρογραφίες

αρθρογραφίες

(journalism) writing, journalism (columnists, editorial writers, etc)


αρθρογράφος

head

αρθρογράφος • (arthrográfos) m or f (plural αρθρογράφοι)

arthrográfos (romanization)
αρθρογράφοι (plural)
αρθρογράφος (nominative singular)
αρθρογράφοι (nominative plural)
αρθρογράφου (genitive singular)
αρθρογράφων (genitive plural)
αρθρογράφο (accusative singular)
αρθρογράφους (accusative plural)
αρθρογράφε (singular vocative)
αρθρογράφοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρθρογράφους


αρθριτικός

head

αρθριτικός • (arthritikós) m (feminine αρθριτική, neuter αρθριτικό)

arthritikós (romanization)
αρθριτική (feminine)
αρθριτικό (neuter)
αρθριτικός (masculine nominative singular)
αρθριτική (feminine nominative singular)
αρθριτικό (neuter nominative singular)
αρθριτικοί (masculine nominative plural)
αρθριτικές (feminine nominative plural)
αρθριτικά (neuter nominative plural)
αρθριτικού (genitive masculine singular)
αρθριτικής (feminine genitive singular)
αρθριτικού (genitive neuter singular)
αρθριτικών (genitive masculine plural)
αρθριτικών (feminine genitive plural)
αρθριτικών (genitive neuter plural)
αρθριτικό (accusative masculine singular)
αρθριτική (accusative feminine singular)
αρθριτικό (accusative neuter singular)
αρθριτικούς (accusative masculine plural)
αρθριτικές (accusative feminine plural)
αρθριτικά (accusative neuter plural)
αρθριτικέ (masculine singular vocative)
αρθριτική (feminine singular vocative)
αρθριτικό (neuter singular vocative)
αρθριτικοί (masculine plural vocative)
αρθριτικές (feminine plural vocative)
αρθριτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρθριτικός •

αρθριτικοί •

αρθριτικές •

αρθριτικού •

αρθριτικής •

αρθριτικού •

αρθριτικών •

αρθριτικών •

αρθριτικών •

αρθριτικούς •

αρθριτικές •

αρθριτικοί •

αρθριτικές •


Αρθρόποδα

Arthrópoda (romanization)
Αρθρόποδα (nominative plural)
Αρθρόποδων (genitive plural)
Αρθρόποδα (accusative plural)
Αρθρόποδα (plural vocative)


Αρίονας

head

Αρίονας • (Aríonas) m

el-proper noun

Αρίονας • (Aríonas) m

Aríonas (romanization)
Αρίονας (nominative singular)
Αρίονα (genitive singular)
Αρίονα (accusative singular)
Αρίονα (singular vocative)


αρίδα

arída (romanization)
αρίδες (plural)
αρίδα (nominative singular)
αρίδες (nominative plural)
αρίδας (genitive singular)
αρίδων (genitive plural)
αρίδα (accusative singular)
αρίδες (accusative plural)
αρίδα (singular vocative)
αρίδες (plural vocative)

(carpentry, engineering) drill, auger, bit


αριθμητήρας

head

αριθμητήρας • (arithmitíras) m (plural αριθμητήρες)

arithmitíras (romanization)
αριθμητήρες (plural)
αριθμητήρας (nominative singular)
αριθμητήρες (nominative plural)
αριθμητήρα (genitive singular)
αριθμητήρων (genitive plural)
αριθμητήρα (accusative singular)
αριθμητήρες (accusative plural)
αριθμητήρα (singular vocative)
αριθμητήρες (plural vocative)


αρίθμηση

αρίθμηση • (aríthmisi) f (plural αριθμήσεις)

aríthmisi (romanization)
αριθμήσεις (plural)
αρίθμηση (nominative singular)
αριθμήσεις (nominative plural)
αρίθμησης (genitive singular)
αριθμήσεων (genitive plural)
αρίθμηση (accusative singular)
αριθμήσεις (accusative plural)
αρίθμηση (singular vocative)
αριθμήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αριθμήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αριθμήσεως •


Σκαρλάτος

head

Σκαρλάτος • (Skarlátos) m (feminine Σκαρλάτου)

Skarlátos (romanization)
Σκαρλάτου (feminine)
Σκαρλάτος (nominative singular)
Σκαρλάτοι (nominative plural)
Σκαρλάτου (genitive singular)
Σκαρλάτων (genitive plural)
Σκαρλάτο (accusative singular)
Σκαρλάτους (accusative plural)
Σκαρλάτε (singular vocative)
Σκαρλάτοι (plural vocative)

σκαρλάτος σκαρλάτος#Greek

a male surname, Skarlatos; literally: σκαρλάτος (skarlátos, “crimson, scarlet”)


αρθρωτός

αρθρωτός • (arthrotós) m (feminine αρθρωτή, neuter αρθρωτό)

arthrotós (romanization)
αρθρωτή (feminine)
αρθρωτό (neuter)
αρθρωτός (masculine nominative singular)
αρθρωτή (feminine nominative singular)
αρθρωτό (neuter nominative singular)
αρθρωτοί (masculine nominative plural)
αρθρωτές (feminine nominative plural)
αρθρωτά (neuter nominative plural)
αρθρωτού (genitive masculine singular)
αρθρωτής (feminine genitive singular)
αρθρωτού (genitive neuter singular)
αρθρωτών (genitive masculine plural)
αρθρωτών (feminine genitive plural)
αρθρωτών (genitive neuter plural)
αρθρωτό (accusative masculine singular)
αρθρωτή (accusative feminine singular)
αρθρωτό (accusative neuter singular)
αρθρωτούς (accusative masculine plural)
αρθρωτές (accusative feminine plural)
αρθρωτά (accusative neuter plural)
αρθρωτέ (masculine singular vocative)
αρθρωτή (feminine singular vocative)
αρθρωτό (neuter singular vocative)
αρθρωτοί (masculine plural vocative)
αρθρωτές (feminine plural vocative)
αρθρωτά (neuter plural vocative)


αριστερίζω

αριστερίζω • (aristerízo)

el-verb

αριστερίζω • (aristerízo) (past αριστέριζα)

aristerízo (romanization)
αριστέριζα (past)

(politics, intransitive) to lean to the left, be a left-winger


κλώνος

klónos (romanization)
κλώνοι (plural)
κλώνος (nominative singular)
κλώνοι (nominative plural)
κλώνου (genitive singular)
κλώνων (genitive plural)
κλώνο (accusative singular)
κλώνους (accusative plural)
κλώνε (singular vocative)
κλώνοι (plural vocative)


αριστερισμός

head

αριστερισμοί

αριστερισμός • (aristerismós) m (plural αριστερισμοί)

el-noun

αριστερισμοί

aristerismós (romanization)
αριστερισμοί (plural)
αριστερισμός (nominative singular)
αριστερισμοί (nominative plural)
αριστερισμού (genitive singular)
αριστερισμών (genitive plural)
αριστερισμό (accusative singular)
αριστερισμούς (accusative plural)
αριστερισμέ (singular vocative)
αριστερισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αριστερισμός

αριστερισμοί

αριστερισμού

αριστερισμών

αριστερισμούς

αριστερισμοί


αριστερίστρια

head

αριστερίστριες

αριστεριστής

αριστερίστρια • (aristerístria) f (plural αριστερίστριες, masculine αριστεριστής)

el-noun

αριστερίστριες

αριστεριστής

aristerístria (romanization)
αριστερίστριες (plural)
αριστεριστής (masculine)
αριστερίστρια (nominative singular)
αριστερίστριες (nominative plural)
αριστερίστριας (genitive singular)
αριστεριστριών (genitive plural)
αριστερίστρια (accusative singular)
αριστερίστριες (accusative plural)
αριστερίστρια (singular vocative)
αριστερίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αριστερίστρια

αριστερίστριες

αριστερίστριας

αριστεριστριών

αριστερίστρια

αριστερίστριες

αριστερίστρια

αριστερίστριες


αριστεριστής

head

αριστεριστές

αριστερίστρια

αριστεριστής • (aristeristís) m (plural αριστεριστές, feminine αριστερίστρια)

el-noun

αριστεριστές

αριστερίστρια

aristeristís (romanization)
αριστεριστές (plural)
αριστερίστρια (feminine)
αριστεριστής (nominative singular)
αριστεριστές (nominative plural)
αριστεριστή (genitive singular)
αριστεριστών (genitive plural)
αριστεριστή (accusative singular)
αριστεριστές (accusative plural)
αριστεριστή (singular vocative)
αριστεριστές (plural vocative)

el-decl-noun

αριστεριστής

αριστεριστές

αριστεριστών

αριστεριστές

αριστεριστές


Αριστοφάνης

head

Αριστοφάνης • (Aristofánis) m

Aristofánis (romanization)
Αριστοφάνης (nominative singular)
Αριστοφάνη (genitive singular)
Αριστοφάνη (accusative singular)
Αριστοφάνη (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀριστοφάνης (Aristophánēs).

der

a male given name, equivalent to English Aristophanes


άρβυλο

árvylo (romanization)
άρβυλα (plural)
άρβυλο (nominative singular)
άρβυλα (nominative plural)
άρβυλου (genitive singular)
άρβυλων (genitive plural)
άρβυλο (accusative singular)
άρβυλα (accusative plural)
άρβυλο (singular vocative)
άρβυλα (plural vocative)

αρβύλα αρβύλα#Greek


Αιγυπτιώτης

head

Αιγυπτιώτισσα

Αιγυπτιώτης • (Aigyptiótis) m (plural Αιγυπτιώτες, feminine Αιγυπτιώτισσα)

Aigyptiótis (romanization)
Αιγυπτιώτες (plural)
Αιγυπτιώτισσα (feminine)
Αιγυπτιώτης (nominative singular)
Αιγυπτιώτες (nominative plural)
Αιγυπτιώτη (genitive singular)
Αιγυπτιωτών (genitive plural)
Αιγυπτιώτη (accusative singular)
Αιγυπτιώτες (accusative plural)
Αιγυπτιώτη (singular vocative)
Αιγυπτιώτες (plural vocative)

Αι‧γυ‧πτι‧ώ‧της

From Αίγυπτ(ος) (Aígypt(os), “Egypt”) + -ιώτης (-iótis)


αργιλικό άλας

head

αργιλικό άλας • (argilikó álas) m

el-noun

αργιλικό άλας • (argilikó álas) m


αργιλικός

head

αργιλικός • (argilikós) m (feminine αργιλική, neuter αργιλικό)

argilikós (romanization)
αργιλική (feminine)
αργιλικό (neuter)
αργιλικός (masculine nominative singular)
αργιλική (feminine nominative singular)
αργιλικό (neuter nominative singular)
αργιλικοί (masculine nominative plural)
αργιλικές (feminine nominative plural)
αργιλικά (neuter nominative plural)
αργιλικού (genitive masculine singular)
αργιλικής (feminine genitive singular)
αργιλικού (genitive neuter singular)
αργιλικών (genitive masculine plural)
αργιλικών (feminine genitive plural)
αργιλικών (genitive neuter plural)
αργιλικό (accusative masculine singular)
αργιλική (accusative feminine singular)
αργιλικό (accusative neuter singular)
αργιλικούς (accusative masculine plural)
αργιλικές (accusative feminine plural)
αργιλικά (accusative neuter plural)
αργιλικέ (masculine singular vocative)
αργιλική (feminine singular vocative)
αργιλικό (neuter singular vocative)
αργιλικοί (masculine plural vocative)
αργιλικές (feminine plural vocative)
αργιλικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αργιλικούς •


Γαμαλιήλ

From Koine Greek Γαμαλιήλ (Gamaliḗl) from Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl) from Biblical Hebrew גַּמְלִיאֵל (Gamlīʾēl). Compare Classical Syriac ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ (Ḡamalīʾēl).

bor

Aramaic גַמַלִיאיֵל (Ḡamalīʾēl)

cog

ܓ݂ܰܡܰܠܺܝܐܝܶܠ

(biblical, Judaism, Christianity) Gamaliel

a male given name from Hebrew (“God is my reward”).


αρθρικός

head

αρθρικός • (arthrikós) m (feminine αρθρική, neuter αρθρικό)

arthrikós (romanization)
αρθρική (feminine)
αρθρικό (neuter)
αρθρικός (masculine nominative singular)
αρθρική (feminine nominative singular)
αρθρικό (neuter nominative singular)
αρθρικοί (masculine nominative plural)
αρθρικές (feminine nominative plural)
αρθρικά (neuter nominative plural)
αρθρικού (genitive masculine singular)
αρθρικής (feminine genitive singular)
αρθρικού (genitive neuter singular)
αρθρικών (genitive masculine plural)
αρθρικών (feminine genitive plural)
αρθρικών (genitive neuter plural)
αρθρικό (accusative masculine singular)
αρθρική (accusative feminine singular)
αρθρικό (accusative neuter singular)
αρθρικούς (accusative masculine plural)
αρθρικές (accusative feminine plural)
αρθρικά (accusative neuter plural)
αρθρικέ (masculine singular vocative)
αρθρική (feminine singular vocative)
αρθρικό (neuter singular vocative)
αρθρικοί (masculine plural vocative)
αρθρικές (feminine plural vocative)
αρθρικά (neuter plural vocative)

(anatomy, medicine) articular, of a joint


αρκουδάκι

αρκουδάκι • (arkoudáki) n (plural αρκουδάκια)

arkoudáki (romanization)
αρκουδάκια (plural)
αρκουδάκι (nominative singular)
αρκουδάκια (nominative plural)
αρκουδάκι (accusative singular)
αρκουδάκια (accusative plural)
αρκουδάκι (singular vocative)
αρκουδάκια (plural vocative)

αρκούδα αρκούδα#Greek

diminutive of αρκούδα (arkoúda):
teddy bear, toy bear


αρκεβούζιο

αρκεβούζιο • (arkevoúzio) n (plural αρκεβούζια)

arkevoúzio (romanization)
αρκεβούζια (plural)
αρκεβούζιο (nominative singular)
αρκεβούζια (nominative plural)
αρκεβουζίου (genitive singular)
αρκεβούζιου (genitive singular)
αρκεβουζίων (genitive plural)
αρκεβούζιο (accusative singular)
αρκεβούζια (accusative plural)
αρκεβούζιο (singular vocative)
αρκεβούζια (plural vocative)


αρκουδίτσα

αρκουδίτσα • (arkoudítsa) f (plural αρκουδίτσες)

arkoudítsa (romanization)
αρκουδίτσες (plural)
αρκουδίτσα (nominative singular)
αρκουδίτσες (nominative plural)
αρκουδίτσας (genitive singular)
αρκουδιτσών (genitive plural)
αρκουδίτσα (accusative singular)
αρκουδίτσες (accusative plural)
αρκουδίτσα (singular vocative)
αρκουδίτσες (plural vocative)

αρκούδα αρκούδα#Greek


αρκουδιάρισσα

αρκουδιάρισσες

αρκουδιάρισσα • (arkoudiárissa) f (plural αρκουδιάρισσες, masculine αρκουδιάρης)

el-noun

αρκουδιάρισσες

arkoudiárissa (romanization)
αρκουδιάρισσες (plural)
αρκουδιάρης (masculine)
αρκουδιάρισσα (nominative singular)
αρκουδιάρισσες (nominative plural)
αρκουδιάρισσας (genitive singular)
αρκουδιάρισσα (accusative singular)
αρκουδιάρισσες (accusative plural)
αρκουδιάρισσα (singular vocative)
αρκουδιάρισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αρκουδιάρισσα

αρκουδιάρισσες

αρκουδιάρισσας

αρκουδιάρισσα

αρκουδιάρισσες

αρκουδιάρισσα

αρκουδιάρισσες


αρκουδιάρης

head

αρκουδιάρηδες

αρκουδιαραίοι

αρκουδιάρισσα

αρκουδιάρης • (arkoudiáris) m (plural αρκουδιάρηδες or αρκουδιαραίοι, feminine αρκουδιάρα or αρκουδιάρισσα)

el-noun

αρκουδιάρηδες

αρκουδιαραίοι

αρκουδιάρισσα

arkoudiáris (romanization)
αρκουδιάρηδες (plural)
αρκουδιαραίοι (plural)
αρκουδιάρα (feminine)
αρκουδιάρισσα (feminine)
αρκουδιάρης (nominative singular)
αρκουδιάρηδες (nominative plural)
αρκουδιάρη (genitive singular)
αρκουδιάρηδων (genitive plural)
αρκουδιάρη (accusative singular)
αρκουδιάρηδες (accusative plural)
αρκουδιάρη (singular vocative)
αρκουδιάρηδες (plural vocative)
the alternative plural αρκουδιαραίοι
is found

el-decl-noun

αρκουδιάρηδες

αρκουδιάρηδων

αρκουδιάρηδες

αρκουδιάρηδες

the alternative plural αρκουδιαραίοι • is found


αρλεκίνος

head

αρλεκίνος • (arlekínos) m (plural αρλεκίνοι)

arlekínos (romanization)
αρλεκίνοι (plural)
αρλεκίνος (nominative singular)
αρλεκίνοι (nominative plural)
αρλεκίνου (genitive singular)
αρλεκίνων (genitive plural)
αρλεκίνο (accusative singular)
αρλεκίνους (accusative plural)
αρλεκίνε (singular vocative)
αρλεκίνοι (plural vocative)


αρμάδα

armáda (romanization)
αρμάδες (plural)
αρμάδα (nominative singular)
αρμάδες (nominative plural)
αρμάδας (genitive singular)
αρμάδων (genitive plural)
αρμάδα (accusative singular)
αρμάδες (accusative plural)
αρμάδα (singular vocative)
αρμάδες (plural vocative)

From Venetian armada or Spanish armada, from Medieval Latin armata.


αρματαγωγό

αρματαγωγό • (armatagogó) n (plural αρματαγωγά)

armatagogó (romanization)
αρματαγωγά (plural)
αρματαγωγό (nominative singular)
αρματαγωγά (nominative plural)
αρματαγωγού (genitive singular)
αρματαγωγών (genitive plural)
αρματαγωγό (accusative singular)
αρματαγωγά (accusative plural)
αρματαγωγό (singular vocative)
αρματαγωγά (plural vocative)

(naval, military) landing craft for tanks


άρμενα

άρμενα • (ármena) n

el-noun-form

άρμενα • (ármena) n


αρμάτωμα

head

αρμάτωμα • (armátoma) n (plural αρματώματα)

armátoma (romanization)
αρματώματα (plural)
αρμάτωμα (nominative singular)
αρματώματα (nominative plural)
αρματώματος (genitive singular)
αρματωμάτων (genitive plural)
αρμάτωμα (accusative singular)
αρματώματα (accusative plural)
αρμάτωμα (singular vocative)
αρματώματα (plural vocative)


αρματωσιά

αρματωσιά • (armatosiá) n (plural αρματωσιές)

armatosiá (romanization)
αρματωσιές (plural)
αρματωσιά (nominative singular)
αρματωσιές (nominative plural)
αρματωσιάς (genitive singular)
αρματωσιών (genitive plural)
αρματωσιά (accusative singular)
αρματωσιές (accusative plural)
αρματωσιά (singular vocative)
αρματωσιές (plural vocative)


άρμενο

ármeno (romanization)
άρμενα (plural)
άρμενο (nominative singular)
άρμενα (nominative plural)
άρμενου (genitive singular)
άρμενων (genitive plural)
άρμενο (accusative singular)
άρμενα (accusative plural)
άρμενο (singular vocative)
άρμενα (plural vocative)


υγρόμετρο

υγρόμετρο • (ygrómetro) n (plural υγρόμετρα)

ygrómetro (romanization)
υγρόμετρα (plural)
υγρόμετρο (nominative singular)
υγρόμετρα (nominative plural)
υγρομέτρου (genitive singular)
υγρόμετρου (genitive singular)
υγρομέτρων (genitive plural)
υγρόμετρο (accusative singular)
υγρόμετρα (accusative plural)
υγρόμετρο (singular vocative)
υγρόμετρα (plural vocative)


παγοδρομία

παγοδρομία • (pagodromía) f (plural παγοδρομίες)

pagodromía (romanization)
παγοδρομίες (plural)
παγοδρομία (nominative singular)
παγοδρομίες (nominative plural)
παγοδρομίας (genitive singular)
παγοδρομιών (genitive plural)
παγοδρομία (accusative singular)
παγοδρομίες (accusative plural)
παγοδρομία (singular vocative)
παγοδρομίες (plural vocative)


μισακάρης

μισακάρης • (misakáris) m (plural μισακάρηδες, feminine μισακάρισσα)

misakáris (romanization)
μισακάρηδες (plural)
μισακάρισσα (feminine)
μισακάρης (nominative singular)
μισακάρηδες (nominative plural)
μισακάρη (genitive singular)
μισακάρηδων (genitive plural)
μισακάρη (accusative singular)
μισακάρηδες (accusative plural)
μισακάρη (singular vocative)
μισακάρηδες (plural vocative)

μισακ(ός) (misak(ós), “divided into two halves”) + -άρης (-áris).

suffix

(historical) a farmer who cultivates part of the land of another (usually a large) landowner in return for a share of the crop (usually half); tenant farmer


αρμοκάλυπτρο

head

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρο • (armokályptro) n (plural αρμοκάλυπτρα)

el-noun

αρμοκάλυπτρα

armokályptro (romanization)
αρμοκάλυπτρα (plural)
αρμοκάλυπτρο (nominative singular)
αρμοκάλυπτρα (nominative plural)
αρμοκάλυπτρου (genitive singular)
αρμοκάλυπτρων (genitive plural)
αρμοκάλυπτρο (accusative singular)
αρμοκάλυπτρα (accusative plural)
αρμοκάλυπτρο (singular vocative)
αρμοκάλυπτρα (plural vocative)

el-decl-noun

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρου

αρμοκάλυπτρων

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

(construction, woodworking) decorative trim or moulding:

decorative trim or moulding:
casing bead

decorative trim or moulding:
bead, beading, moulding


αρμολογώ

head

αρμολογώ • (armologó)

el-verb

αρμολογούμαι

αρμολογώ • (armologó) (past αρμολόγησα, passive αρμολογούμαι)

armologó (romanization)
αρμολόγησα (past)
αρμολογούμαι (passive)


αρμολόγημα

head

αρμολογήματα

αρμολόγημα • (armológima) n (plural αρμολογήματα)

el-noun

αρμολογήματα

armológima (romanization)
αρμολογήματα (plural)
αρμολόγημα (nominative singular)
αρμολογήματα (nominative plural)
αρμολογήματος (genitive singular)
αρμολογημάτων (genitive plural)
αρμολόγημα (accusative singular)
αρμολογήματα (accusative plural)
αρμολόγημα (singular vocative)
αρμολογήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αρμολογήματα

αρμολογήματος

αρμολογημάτων

αρμολογήματα

αρμολογήματα

αρμολόγηση αρμολόγηση#Greek

Alternative form of αρμολόγηση (armológisi)


αρμολόγηση

head

αρμολογήσεις

αρμολόγηση • (armológisi) f (plural αρμολογήσεις)

el-noun

αρμολογήσεις

armológisi (romanization)
αρμολογήσεις (plural)
αρμολόγηση (nominative singular)
αρμολογήσεις (nominative plural)
αρμολόγησης (genitive singular)
αρμολογήσεων (genitive plural)
αρμολόγηση (accusative singular)
αρμολογήσεις (accusative plural)
αρμολόγηση (singular vocative)
αρμολογήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αρμολογήσεως

el-decl-noun

αρμολογήσεις

αρμολογήσεων

αρμολογήσεις

αρμολογήσεις

Older or formal genitive singular: αρμολογήσεως •

(architecture) pointing, jointing, grouting (act and effect)


αρμόνιο

armónio (romanization)
αρμόνια (plural)
αρμόνιο (nominative singular)
αρμόνια (nominative plural)
αρμονίου (genitive singular)
αρμόνιου (genitive singular)
αρμονίων (genitive plural)
αρμόνιο (accusative singular)
αρμόνια (accusative plural)
αρμόνιο (singular vocative)
αρμόνια (plural vocative)


αρμπουρέτο

head

αρμπουρέτο • (armpouréto) n (plural αρμπουρέτα)

armpouréto (romanization)
αρμπουρέτα (plural)
αρμπουρέτο (nominative singular)
αρμπουρέτα (nominative plural)
αρμπουρέτου (genitive singular)
αρμπουρέτων (genitive plural)
αρμπουρέτο (accusative singular)
αρμπουρέτα (accusative plural)
αρμπουρέτο (singular vocative)
αρμπουρέτα (plural vocative)

Coordinate term: ιστός (istós)


αροτριώ

αροτριώ • (arotrió)

el-verb

αροτριωμένος

αροτριώ • (arotrió) (past αροτρίωσα, passive αροτριούμαι, p‑past αροτριώθηκα, ppp αροτριωμένος)

arotrió (romanization)
αροτρίωσα (past)
αροτριούμαι (passive)
αροτριώθηκα (passive past)
αροτριωμένος (participle passive perfect)

(agriculture) to plough (UK), plow (US), till, cultivate


αρπάγη

arpági (romanization)
αρπάγες (plural)
αρπάγη (nominative singular)
αρπάγες (nominative plural)
αρπάγης (genitive singular)
αρπαγών (genitive plural)
αρπάγη (accusative singular)
αρπάγες (accusative plural)
αρπάγη (singular vocative)
αρπάγες (plural vocative)

αρπάγη του Αρχιμήδη


αρόσιμος

head

αρόσιμος • (arósimos) m (feminine αρόσιμη, neuter αρόσιμο)

arósimos (romanization)
αρόσιμη (feminine)
αρόσιμο (neuter)
αρόσιμος (masculine nominative singular)
αρόσιμη (feminine nominative singular)
αρόσιμο (neuter nominative singular)
αρόσιμοι (masculine nominative plural)
αρόσιμες (feminine nominative plural)
αρόσιμα (neuter nominative plural)
αρόσιμου (genitive masculine singular)
αρόσιμης (feminine genitive singular)
αρόσιμου (genitive neuter singular)
αρόσιμων (genitive masculine plural)
αρόσιμων (feminine genitive plural)
αρόσιμων (genitive neuter plural)
αρόσιμο (accusative masculine singular)
αρόσιμη (accusative feminine singular)
αρόσιμο (accusative neuter singular)
αρόσιμους (accusative masculine plural)
αρόσιμες (accusative feminine plural)
αρόσιμα (accusative neuter plural)
αρόσιμε (masculine singular vocative)
αρόσιμη (feminine singular vocative)
αρόσιμο (neuter singular vocative)
αρόσιμοι (masculine plural vocative)
αρόσιμες (feminine plural vocative)
αρόσιμα (neuter plural vocative)

(agriculture) arable, cultivable, tillable


αρνησιδικία

αρνησιδικίες

αρνησιδικία • (arnisidikía) f (plural αρνησιδικίες)

el-noun

αρνησιδικίες

arnisidikía (romanization)
αρνησιδικίες (plural)
αρνησιδικία (nominative singular)
αρνησιδικίες (nominative plural)
αρνησιδικίας (genitive singular)
αρνησιδικιών (genitive plural)
αρνησιδικία (accusative singular)
αρνησιδικίες (accusative plural)
αρνησιδικία (singular vocative)
αρνησιδικίες (plural vocative)

el-decl-noun

αρνησιδικίες

αρνησιδικίας

αρνησιδικιών

αρνησιδικίες

αρνησιδικίες


αρπίστρια

head

αρπίστρια • (arpístria) f (plural αρπίστριες, masculine αρπιστής or αρπίστας)

arpístria (romanization)
αρπίστριες (plural)
αρπιστής (masculine)
αρπίστας (masculine)
αρπίστρια (nominative singular)
αρπίστριες (nominative plural)
αρπίστριας (genitive singular)
αρπιστριών (genitive plural)
αρπίστρια (accusative singular)
αρπίστριες (accusative plural)
αρπίστρια (singular vocative)
αρπίστριες (plural vocative)


αρπιστής

αρπιστής • (arpistís) m (plural αρπιστές, feminine αρπίστρια)

arpistís (romanization)
αρπιστές (plural)
αρπίστρια (feminine)
αρπιστής (nominative singular)
αρπιστές (nominative plural)
αρπιστή (genitive singular)
αρπιστών (genitive plural)
αρπιστή (accusative singular)
αρπιστές (accusative plural)
αρπιστή (singular vocative)
αρπιστές (plural vocative)


αρπίστας

αρπίστας • (arpístas) m (plural αρπίστες, feminine αρπίστρια)

arpístas (romanization)
αρπίστες (plural)
αρπίστρια (feminine)
αρπίστας (nominative singular)
αρπίστες (nominative plural)
αρπίστα (genitive singular)
αρπιστών (genitive plural)
αρπίστα (accusative singular)
αρπίστες (accusative plural)
αρπίστα (singular vocative)
αρπίστες (plural vocative)


άρπυια

árpyia (romanization)
άρπυιες (plural)
άρπυια (nominative singular)
άρπυιες (nominative plural)
άρπυιας (genitive singular)
αρπυιών (genitive plural)
άρπυια (accusative singular)
άρπυιες (accusative plural)
άρπυια (singular vocative)
άρπυιες (plural vocative)

(Greek mythology, Roman mythology) harpy


αρραβωνιάρα

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρης

αρραβωνιάρα • (arravoniára) f (plural αρραβωνιάρες, masculine αρραβωνιάρης)

el-noun

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρης

arravoniára (romanization)
αρραβωνιάρες (plural)
αρραβωνιάρης (masculine)
αρραβωνιάρα (nominative singular)
αρραβωνιάρες (nominative plural)
αρραβωνιάρας (genitive singular)
αρραβωνιάρα (accusative singular)
αρραβωνιάρες (accusative plural)
αρραβωνιάρα (singular vocative)
αρραβωνιάρες (plural vocative)

el-decl-noun

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρας

αρραβωνιάρες

αρραβωνιάρες


Γιωργής

head

Γιωργής • (Giorgís) m (plural Γιωργήδες)

Giorgís (romanization)
Γιωργήδες (plural)
Γιωργής (nominative singular)
Γιωργήδες (nominative plural)
Γιωργή (genitive singular)
Γιωργήδων (genitive plural)
Γιωργή (accusative singular)
Γιωργήδες (accusative plural)
Γιωργή (singular vocative)
Γιωργήδες (plural vocative)

Γιώργης Γιώργης#Greek

Γιώργος Γιώργος#Greek

Γεώργιος Γεώργιος

(familiar) a less common variant of Γιώργης (Giórgis), from Γιώργος (Giórgos), formal Γεώργιος (George), a male given name


Νότιος Πόλος

Νότιος Πόλος

Νότιος Πόλος • (Nótios Pólos) m

Nótios Pólos (romanization)
Νότιος Πόλος (nominative singular)
Νότιου Πόλου (genitive singular)
Νότιο Πόλο (accusative singular)
Νότιε Πόλε (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Νότιος Πόλος

Νότιου Πόλου


Αρριανός

head

Αρριανός • (Arrianós) m (feminine Αρριανή)

Arrianós (romanization)
Αρριανή (feminine)
Αρριανός (nominative singular)
Αρριανού (genitive singular)
Αρριανό (accusative singular)
Αρριανέ (singular vocative)

a male given name, equivalent to English Arrian


αρρύθμιστος

αρρύθμιστος • (arrýthmistos) m (feminine αρρύθμιστη, neuter αρρύθμιστο)

arrýthmistos (romanization)
αρρύθμιστη (feminine)
αρρύθμιστο (neuter)
αρρύθμιστος (masculine nominative singular)
αρρύθμιστη (feminine nominative singular)
αρρύθμιστο (neuter nominative singular)
αρρύθμιστοι (masculine nominative plural)
αρρύθμιστες (feminine nominative plural)
αρρύθμιστα (neuter nominative plural)
αρρύθμιστου (genitive masculine singular)
αρρύθμιστης (feminine genitive singular)
αρρύθμιστου (genitive neuter singular)
αρρύθμιστων (genitive masculine plural)
αρρύθμιστων (feminine genitive plural)
αρρύθμιστων (genitive neuter plural)
αρρύθμιστο (accusative masculine singular)
αρρύθμιστη (accusative feminine singular)
αρρύθμιστο (accusative neuter singular)
αρρύθμιστους (accusative masculine plural)
αρρύθμιστες (accusative feminine plural)
αρρύθμιστα (accusative neuter plural)
αρρύθμιστε (masculine singular vocative)
αρρύθμιστη (feminine singular vocative)
αρρύθμιστο (neuter singular vocative)
αρρύθμιστοι (masculine plural vocative)
αρρύθμιστες (feminine plural vocative)
αρρύθμιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρρύθμιστος •

αρρύθμιστη •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστοι •

αρρύθμιστες •

αρρύθμιστα •

αρρύθμιστου •

αρρύθμιστης •

αρρύθμιστου •

αρρύθμιστων •

αρρύθμιστων •

αρρύθμιστων •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστη •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστους •

αρρύθμιστες •

αρρύθμιστα •

αρρύθμιστε •

αρρύθμιστη •

αρρύθμιστο •

αρρύθμιστοι •

αρρύθμιστες •

αρρύθμιστα •


κωλόμουνο

head

κωλόμουνο • (kolómouno) n (plural κωλόμουνα)

kolómouno (romanization)
κωλόμουνα (plural)
κωλόμουνο (nominative singular)
κωλόμουνα (nominative plural)
κωλόμουνου (genitive singular)
κωλόμουνων (genitive plural)
κωλόμουνο (accusative singular)
κωλόμουνα (accusative plural)
κωλόμουνο (singular vocative)
κωλόμουνα (plural vocative)

κω‧λό‧μου‧νο

κωλό- (koló-, “arse, ass”) + μουνί (mouní, “cunt, pussy”).

prefix

Ψάχνω κάποιον να μου γαμήσει το κωλομούνο.

I'm looking for someone to fuck my boy pussy

Psáchno kápoion na mou gamísei to kolomoúno.

(colloquial, vulgar, LGBT) boy pussy, boy cunt, man cunt (male's anus in gay contexts)


αρτέμονας

head

αρτέμονας • (artémonas) m (plural αρτέμονες)

artémonas (romanization)
αρτέμονες (plural)
αρτέμονας (nominative singular)
αρτέμονες (nominative plural)
αρτέμονα (genitive singular)
αρτεμόνων (genitive plural)
αρτέμονα (accusative singular)
αρτέμονες (accusative plural)
αρτέμονα (singular vocative)
αρτέμονες (plural vocative)


αρτεργάτρια

αρτεργάτριες

αρτεργάτρια • (artergátria) f (plural αρτεργάτριες, masculine αρτεργάτης)

el-noun

αρτεργάτριες

artergátria (romanization)
αρτεργάτριες (plural)
αρτεργάτης (masculine)
αρτεργάτρια (nominative singular)
αρτεργάτριες (nominative plural)
αρτεργάτριας (genitive singular)
αρτεργατριών (genitive plural)
αρτεργάτρια (accusative singular)
αρτεργάτριες (accusative plural)
αρτεργάτρια (singular vocative)
αρτεργάτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αρτεργάτριες

αρτεργάτριας

αρτεργατριών

αρτεργάτριες

αρτεργάτριες

αρ‧τερ‧γά‧τρι‧α


αρτεργάτης

head

αρτεργάτης • (artergátis) m (plural αρτεργάτες, feminine αρτεργάτρια)

artergátis (romanization)
αρτεργάτες (plural)
αρτεργάτρια (feminine)
αρτεργάτης (nominative singular)
αρτεργάτες (nominative plural)
αρτεργάτη (genitive singular)
αρτεργατών (genitive plural)
αρτεργάτη (accusative singular)
αρτεργάτες (accusative plural)
αρτεργάτη (singular vocative)
αρτεργάτες (plural vocative)


αρτηριακός

αρτηριακός • (artiriakós) m (feminine αρτηριακή, neuter αρτηριακό)

artiriakós (romanization)
αρτηριακή (feminine)
αρτηριακό (neuter)
αρτηριακός (masculine nominative singular)
αρτηριακή (feminine nominative singular)
αρτηριακό (neuter nominative singular)
αρτηριακοί (masculine nominative plural)
αρτηριακές (feminine nominative plural)
αρτηριακά (neuter nominative plural)
αρτηριακού (genitive masculine singular)
αρτηριακής (feminine genitive singular)
αρτηριακού (genitive neuter singular)
αρτηριακών (genitive masculine plural)
αρτηριακών (feminine genitive plural)
αρτηριακών (genitive neuter plural)
αρτηριακό (accusative masculine singular)
αρτηριακή (accusative feminine singular)
αρτηριακό (accusative neuter singular)
αρτηριακούς (accusative masculine plural)
αρτηριακές (accusative feminine plural)
αρτηριακά (accusative neuter plural)
αρτηριακέ (masculine singular vocative)
αρτηριακή (feminine singular vocative)
αρτηριακό (neuter singular vocative)
αρτηριακοί (masculine plural vocative)
αρτηριακές (feminine plural vocative)
αρτηριακά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρτηριακός •

αρτηριακοί •

αρτηριακές •

αρτηριακού •

αρτηριακής •

αρτηριακού •

αρτηριακών •

αρτηριακών •

αρτηριακών •

αρτηριακούς •

αρτηριακές •

αρτηριακοί •

αρτηριακές •

Coordinate term: φλεβικός (flevikós)