εκτελέστρια

head

εκτελέστριες

εκτελέστρια • (ekteléstria) f (plural εκτελέστριες, masculine εκτελεστής)

el-noun

εκτελέστριες

ekteléstria (romanization)
εκτελέστριες (plural)
εκτελεστής (masculine)
εκτελέστρια (nominative singular)
εκτελέστριες (nominative plural)
εκτελέστριας (genitive singular)
εκτελεστριών (genitive plural)
εκτελέστρια (accusative singular)
εκτελέστριες (accusative plural)
εκτελέστρια (singular vocative)
εκτελέστριες (plural vocative)

el-decl-noun

εκτελέστριες

εκτελέστριας

εκτελεστριών

εκτελέστριες

εκτελέστριες

From εκτελώ (ekteló, “to execute”), calque of French exécutrice. First attested 1892.

(law) executrix (someone appointed by a testator to administer a will)


πλέγμα

head

πλέγμα • (plégma) n (plural πλέγματα)

el-noun

πλέγμα • (plégma) n (plural πλέγματα)

plégma (romanization)
πλέγματα (plural)
πλέγμα (nominative singular)
πλέγματα (nominative plural)
πλέγματος (genitive singular)
πλεγμάτων (genitive plural)
πλέγμα (accusative singular)
πλέγματα (accusative plural)
πλέγμα (singular vocative)
πλέγματα (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πλέγμα (plégma) with semantic loan from French réseau (“network”) and German Komplex (“complex”).

sl

σύμπλεγμα σύμπλεγμα#Greek

(psychoanalysis) Synonym of σύμπλεγμα n (sýmplegma, “complex”).


αγγελοκρούω

head

αγγελοκρούω • (angelokroúo)

el-verb

αγγελόκρουσα

αγγελοκρούομαι

αγγελοκρούω • (angelokroúo) (past αγγελόκρουσα, passive αγγελοκρούομαι)

angelokroúo (romanization)
αγγελόκρουσα (past)
αγγελοκρούομαι (passive)
αγγελοκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
αγγελοκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αγγελοκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αγγελοκρουστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αγγελοκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αγγελοκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αγγελοκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αγγελοκρουστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
αγγελοκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αγγελοκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αγγελοκρουστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αγγελοκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αγγελοκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αγγελοκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αγγελοκρουστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αγγελοκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αγγελοκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αγγελοκρουστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αγγελοκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αγγελοκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αγγελοκρουστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελοκρουστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αγγελόκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αγγελόκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
αγγελοκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αγγελοκρούστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αγγελόκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αγγελόκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
αγγελοκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αγγελοκρούστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αγγελόκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αγγελόκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
αγγελοκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αγγελοκρούστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αγγελοκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αγγελοκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αγγελοκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αγγελοκρουστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αγγελοκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αγγελοκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αγγελοκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αγγελοκρουστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αγγελόκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελοκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αγγελόκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αγγελοκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αγγελοκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αγγελοκρούστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αγγελοκρουστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αγγελοκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αγγελοκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αγγελοκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αγγελοκρουστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αγγελόκρουε (active imperative imperfective second-person singular)
αγγελόκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
αγγελοκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
αγγελοκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
αγγελοκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
αγγελοκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αγγελοκρουστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αγγελοκρούοντας (active participle present)
έχοντας αγγελοκρούσει (active participle past)
αγγελοκρουσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αγγελοκρούσει (active infinitive-aorist)
αγγελοκρουστεί (infinitive-aorist passive)

αγ‧γε‧λο‧κρού‧ω

From άγγελο(ς) (“angel”) + κρούω (“strike”).

Αρρώστησα βαριά, αγγελοκρούστηκα, αλλά επέζησα.

I became very ill, I was knocking on heaven's door, but I survived.

Arróstisa variá, angelokroústika, allá epézisa.

knocking on heaven's door
knocking on heaven's door

(folklore, colloquial, usually in passive voice) to be knocking on heaven's door (literally: struck by the angel of death, hearing the knock of death)


εκκρούω

head

εκκρούω • (ekkroúo)

el-verb

εκκρούω • (ekkroúo) (past εξέκρουσα, passive εκκρούομαι)

ekkroúo (romanization)
εξέκρουσα (past)
εκκρούομαι (passive)
εκκρούω (active first-person imperfective indicative present singular)
εκκρούσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκκρούομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκκρουσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκκρούεις (active imperfective indicative present second-person singular)
εκκρούσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκκρούεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκκρουσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκκρούει (active imperfective indicative present singular third-person)
εκκρούσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκκρούεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκκρουσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκκρούουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
εκκρούσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκκρουόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκκρουσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκκρούετε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκκρούσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκκρούεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκρουόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκκρουσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκκρούουν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκκρούουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκκρούσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκκρούσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκκρούονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκκρουσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκκρουσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εξέκρουα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εξέκρουσα (active first-person indicative past perfective singular)
εκκρουόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκρουόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
εκκρούσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εξέκρουες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εξέκρουσες (active indicative past perfective second-person singular)
εκκρουόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκρουόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
εκκρούσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εξέκρουε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εξέκρουσε (active indicative past perfective singular third-person)
εκκρουόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκρουότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκκρούσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκκρούαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκκρούσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκκρουόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκκρουσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκκρούατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκκρούσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εκκρουόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
εκκρουσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εξέκρουαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκκρούαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκκρούανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εξέκρουσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εκκρούονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκκρουόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
εκκρούσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκρουσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκκρουσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκκρούω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκκρούσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκκρούομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκκρουσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
έκκρουε (active imperative imperfective informal second-person singular)
έκκρουσε (active imperative perfective second-person singular)
εκκρούσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκκρούετε (active imperative imperfective plural second-person)
εκκρούστε (active imperative perfective plural second-person)
εκκρούεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκκρουσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκκρούοντας (active participle present)
έχοντας εκκρούσει (active participle past)
εκκρούσει (active infinitive-aorist)
εκκρουσθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἐκκρούω. For sense in linguistics, a semantic loan from German ausstoßen. Morphologically, from εκ- (“counter-”) + κρούω (“strike”).

(linguistics) to delete one of adjacent vowels of different words


ανάπηρος

head

ανάπηρος • (anápiros) m (feminine ανάπηρη, neuter ανάπηρο)

anápiros (romanization)
ανάπηρη (feminine)
ανάπηρο (neuter)
ανάπηρος (masculine nominative singular)
ανάπηρη (feminine nominative singular)
ανάπηρο (neuter nominative singular)
ανάπηροι (masculine nominative plural)
ανάπηρες (feminine nominative plural)
ανάπηρα (neuter nominative plural)
ανάπηρου (genitive masculine singular)
ανάπηρης (feminine genitive singular)
ανάπηρου (genitive neuter singular)
ανάπηρων (genitive masculine plural)
ανάπηρων (feminine genitive plural)
ανάπηρων (genitive neuter plural)
ανάπηρο (accusative masculine singular)
ανάπηρη (accusative feminine singular)
ανάπηρο (accusative neuter singular)
ανάπηρους (accusative masculine plural)
ανάπηρες (accusative feminine plural)
ανάπηρα (accusative neuter plural)
ανάπηρε (masculine singular vocative)
ανάπηρη (feminine singular vocative)
ανάπηρο (neuter singular vocative)
ανάπηροι (masculine plural vocative)
ανάπηρες (feminine plural vocative)
ανάπηρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανάπηρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανάπηρος, etc.)

ανάπηρος πολέμου

handicapped, disabled (by injury, illness, etc)


ανάπηρος

head

ανάπηρος • (anápiros) m (plural ανάπηροι, feminine ανάπηρη)

anápiros (romanization)
ανάπηροι (plural)
ανάπηρη (feminine)
ανάπηρος (nominative singular)
ανάπηροι (nominative plural)
ανάπηρου (genitive singular)
αναπήρου (genitive singular)
ανάπηρων (genitive plural)
αναπήρων (genitive plural)
ανάπηρο (accusative singular)
ανάπηρους (accusative plural)
αναπήρους (accusative plural)
ανάπηρε (singular vocative)
ανάπηροι (plural vocative)
Second forms are formal.


καθελκύω

καθελκύω • (kathelkýo)

el-verb

καθελκύω • (kathelkýo) (past καθέλκυσα, passive καθελκύομαι)

kathelkýo (romanization)
καθέλκυσα (past)
καθελκύομαι (passive)
καθελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθελκύοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek καθέλκω (kathélkō) + -ύω. Morphologically, καθ- + ελκύω (“drag”).

af

καθ- + ελκύω (“drag”)


ανελκύω

head

ανελκύω • (anelkýo)

el-verb

ανελκύω • (anelkýo) (past ανέλκυσα, passive ανελκύομαι)

anelkýo (romanization)
ανέλκυσα (past)
ανελκύομαι (passive)
ανελκύω (active first-person imperfective indicative present singular)
ανελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ανελκύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ανελκυστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (archaic dependent first-person indicative passive perfective singular)
ανελκύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ανελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ανελκύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ανελκυστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ανελκύει (active imperfective indicative present singular third-person)
ανελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ανελκύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ανελκυστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ανελκύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ανελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ανελκυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ανελκυστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ανελκύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ανελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ανελκυστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ανελκύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ανελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ανελκύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ανελκυστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανελκυσθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανέλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανέλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
ανελκυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ανελκύστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανελκύσθηκα (archaic first-person indicative passive past perfective singular)
ανέλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανέλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
ανελκυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ανελκύστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανέλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανέλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
ανελκυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ανελκύστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ανελκύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ανελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ανελκυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ανελκυστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ανελκύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ανελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ανελκυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ανελκυστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανέλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανελκύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανέλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ανελκύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ανελκυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ανελκύστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ανελκυσθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ανελκύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ανελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ανελκύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ανελκυστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
ανελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανέλκυε (active imperative imperfective second-person singular)
ανέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
ανελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
ανελκύετε (active imperative imperfective plural second-person)
ανελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
ανελκύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ανελκυστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ανελκύοντας (active participle present)
έχοντας ανελκύσει (active participle past)
ανελκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ανελκύσει (active infinitive-aorist)
ανελκυστεί (infinitive-aorist passive)
ανελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀνελκύω. By surface analysis, αν- (an-, “re-”) + ελκύω (elkýo, “drag”), with the prefix from ανα- (ana-).

surf

Ανελκύστηκε το ναυάγιο.

(shipping) to salvage, raise, refloat, recover (of ships, shipwrecks)


λευκο-

λευκ-

used before morphemes that begin with a vowel

λευχ-

used before morphemes that historically began with a vowel with a δασεία or rough breathing

λευκο- (lefko-) + κύτταρο (kýttaro, “cell”) → λευκοκύτταρο (lefkokýttaro, “leukocyte”)

λευκο- (lefko-) + αίμα (aíma, “blood”) → λευχαιμία (lefchaimía, “leukemia”)

white blood cell
white blood cell#English

(medicine) added before a noun to create words that indicates something related to white blood cells:


καθέλκω

head

καθέλκω • (kathélko)

el-verb

καθέλκω • (kathélko) (past καθείλκυσα, passive καθέλκομαι)

kathélko (romanization)
καθείλκυσα (past)
καθέλκομαι (passive)
καθέλκω (καθελκύω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
καθελκύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθέλκομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθελκυσθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθέλκεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθελκύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθέλκεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθελκυσθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθέλκει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθελκύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθέλκεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθελκυσθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθέλκουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθελκύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθελκόμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
καθελκυσθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθέλκετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθελκύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθελκυσθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθέλκουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθελκύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθέλκονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθελκυσθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθείλκυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθείλκυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθελκόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθελκύσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθείλκυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθείλκυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθελκόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθελκύσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθείλκυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθείλκυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθελκόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθείλκετο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθελκύσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθέλκαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθελκύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθειλκόμεθα (archaic first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
καθελκυσθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθέλκατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθελκύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθείλκεσθε (archaic imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
καθελκυσθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθείλκυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθείλκυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθέλκονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθείλκοντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθελκύσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθειλκήσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθέλκω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθελκύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθέλκομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθελκυσθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κάθελκε (active imperative imperfective informal second-person singular)
καθέλκυσε (active imperative perfective second-person singular)
καθελκύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθέλκετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθελκύστε (active imperative perfective plural second-person)
καθελκύσατε (active archaic imperative perfective plural second-person)
καθέλκεσθε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθελκυσθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθέλκοντας (active participle present)
έχοντας καθελκύσει (active participle past)
καθειλκυσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθελκύσει (active infinitive-aorist)
καθελκυσθεί (infinitive-aorist passive)

καθελκύω καθελκύω#Greek

(shipping, formal, learned) Alternative form of καθελκύω (kathelkýo, “launch”)


αναπλειστηριασμός

head

αναπλειστηριασμοί

αναπλειστηριασμός • (anapleistiriasmós) m (plural αναπλειστηριασμοί)

el-noun

αναπλειστηριασμοί

anapleistiriasmós (romanization)
αναπλειστηριασμοί (plural)
αναπλειστηριασμός (nominative singular)
αναπλειστηριασμοί (nominative plural)
αναπλειστηριασμού (genitive singular)
αναπλειστηριασμών (genitive plural)
αναπλειστηριασμό (accusative singular)
αναπλειστηριασμούς (accusative plural)
αναπλειστηριασμέ (singular vocative)
αναπλειστηριασμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναπλειστηριασμός

αναπλειστηριασμοί

αναπλειστηριασμού

αναπλειστηριασμών

αναπλειστηριασμό

αναπλειστηριασμούς

αναπλειστηριασμέ

αναπλειστηριασμοί

α‧να‧πλει‧στη‧ρι‧α‧σμός

Calque of French nouvelle enchère. Morphologically, from ανα- (“again”) + πλειστηριασμός (“auction”).

af

πλειστηριασμός


επιπλοποιός

head

επιπλοποιός • (epiplopoiós) m (plural επιπλοποιοί)

epiplopoiós (romanization)
επιπλοποιοί (plural)
επιπλοποιός (nominative singular)
επιπλοποιοί (nominative plural)
επιπλοποιού (genitive singular)
επιπλοποιών (genitive plural)
επιπλοποιό (accusative singular)
επιπλοποιούς (accusative plural)
επιπλοποιέ (singular vocative)
επιπλοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

επιπλοποιούς


πανταχού παρών

head

πανταχού παρών • (pantachoú parón) m (feminine παρούσα, neuter παρόν)

pantachoú parón (romanization)
παρούσα (feminine)
παρόν (neuter)

Ο Θεός είναι πανταχού παρών.
O Theós eínai pantachoú parón.
God is omnipresent.

(religion, formal, set phrase) omnipresent, ubiquitous (being everywhere at once)


αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρας • (anapnefstíras) m (plural αναπνευστήρες)

el-noun

αναπνευστήρες

anapnefstíras (romanization)
αναπνευστήρες (plural)
αναπνευστήρας (nominative singular)
αναπνευστήρες (nominative plural)
αναπνευστήρα (genitive singular)
αναπνευστήρων (genitive plural)
αναπνευστήρα (accusative singular)
αναπνευστήρες (accusative plural)
αναπνευστήρα (singular vocative)
αναπνευστήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναπνευστήρας

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρων

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες

αναπνευστήρα

αναπνευστήρες


αναποδίζω

head

αναποδίζω • (anapodízo)

el-verb

αναποδίζω • (anapodízo) (past αναπόδισα, passive —)

anapodízo (romanization)
αναπόδισα (past)
αναποδίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναποδίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναποδίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναποδίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναποδίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναποδίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναποδίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναποδίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναποδίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναποδίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναποδίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναποδίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναποδίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναποδίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναπόδιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναπόδισα (active first-person indicative past perfective singular)
αναπόδιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναπόδισες (active indicative past perfective second-person singular)
αναπόδιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναπόδισε (active indicative past perfective singular third-person)
αναποδίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναποδίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναποδίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναποδίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναπόδιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναποδίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναποδίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναπόδισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναποδίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναποδίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αναποδίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναποδίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αναπόδιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναπόδισε (active imperative perfective second-person singular)
αναποδίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναποδίστε (active imperative perfective plural second-person)
αναποδίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αναποδίσει (active indeclinable participle perfect)
αναποδίσει (infinitive-aorist)

α‧να‧πο‧δί‧ζω

Inherited from Ancient Greek ἀναποδίζω (anapodízō).

inh+

"anapodízo": i diadikasía apelefthérosis pagidevménon delfinión, thétontas ti michaní(-es) tou skáfous anápoda [...]
"backdown" means the procedure for releasing captured dolphins by shifting the vessel's engine(s) into reverse …
eur-lex-europa.eu: Annex VIII (in English) retr:2019.01.17.

"αναποδίζω": η διαδικασία απελευθέρωσης παγιδευμένων δελφινιών, θέτοντας τη μηχανή(-ες) του σκάφους ανάποδα [...]

(intransitive, nautical) to go backwards, reverse, go astern (mainly of ships, engines, machines)


αναποκατάστατος

head

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

αναποκατάστατος • (anapokatástatos) m (feminine αναποκατάστατη, neuter αναποκατάστατο)

el-adj

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

anapokatástatos (romanization)
αναποκατάστατη (feminine)
αναποκατάστατο (neuter)
αναποκατάστατος (masculine nominative singular)
αναποκατάστατη (feminine nominative singular)
αναποκατάστατο (neuter nominative singular)
αναποκατάστατοι (masculine nominative plural)
αναποκατάστατες (feminine nominative plural)
αναποκατάστατα (neuter nominative plural)
αναποκατάστατου (genitive masculine singular)
αναποκατάστατης (feminine genitive singular)
αναποκατάστατου (genitive neuter singular)
αναποκατάστατων (genitive masculine plural)
αναποκατάστατων (feminine genitive plural)
αναποκατάστατων (genitive neuter plural)
αναποκατάστατο (accusative masculine singular)
αναποκατάστατη (accusative feminine singular)
αναποκατάστατο (accusative neuter singular)
αναποκατάστατους (accusative masculine plural)
αναποκατάστατες (accusative feminine plural)
αναποκατάστατα (accusative neuter plural)
αναποκατάστατε (masculine singular vocative)
αναποκατάστατη (feminine singular vocative)
αναποκατάστατο (neuter singular vocative)
αναποκατάστατοι (masculine plural vocative)
αναποκατάστατες (feminine plural vocative)
αναποκατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποκατάστατ

el-decl-adj-a

αναποκατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποκατάστατος

αναποκατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποκατάστατ

el-decl-adj-table

αναποκατάστατος •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατοι •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •

αναποκατάστατου •

αναποκατάστατης •

αναποκατάστατου •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατων •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατους •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •

αναποκατάστατε •

αναποκατάστατη •

αναποκατάστατο •

αναποκατάστατοι •

αναποκατάστατες •

αναποκατάστατα •


αναπόσβεστος

head

αναπόσβεστος • (anapósvestos) m (feminine αναπόσβεστη, neuter αναπόσβεστο)

anapósvestos (romanization)
αναπόσβεστη (feminine)
αναπόσβεστο (neuter)
αναπόσβεστος (masculine nominative singular)
αναπόσβεστη (feminine nominative singular)
αναπόσβεστο (neuter nominative singular)
αναπόσβεστοι (masculine nominative plural)
αναπόσβεστες (feminine nominative plural)
αναπόσβεστα (neuter nominative plural)
αναπόσβεστου (genitive masculine singular)
αναπόσβεστης (feminine genitive singular)
αναπόσβεστου (genitive neuter singular)
αναπόσβεστων (genitive masculine plural)
αναπόσβεστων (feminine genitive plural)
αναπόσβεστων (genitive neuter plural)
αναπόσβεστο (accusative masculine singular)
αναπόσβεστη (accusative feminine singular)
αναπόσβεστο (accusative neuter singular)
αναπόσβεστους (accusative masculine plural)
αναπόσβεστες (accusative feminine plural)
αναπόσβεστα (accusative neuter plural)
αναπόσβεστε (masculine singular vocative)
αναπόσβεστη (feminine singular vocative)
αναπόσβεστο (neuter singular vocative)
αναπόσβεστοι (masculine plural vocative)
αναπόσβεστες (feminine plural vocative)
αναπόσβεστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπόσβεστος

el-decl-adj-table

αναπόσβεστος •

αναπόσβεστη •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστοι •

αναπόσβεστες •

αναπόσβεστα •

αναπόσβεστου •

αναπόσβεστης •

αναπόσβεστου •

αναπόσβεστων •

αναπόσβεστων •

αναπόσβεστων •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστη •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστους •

αναπόσβεστες •

αναπόσβεστα •

αναπόσβεστε •

αναπόσβεστη •

αναπόσβεστο •

αναπόσβεστοι •

αναπόσβεστες •

αναπόσβεστα •

α‧να‧πό‧σβε‧στος

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀναπόσβεστος (anapósbestos, “inextinguishable”). By surface analysis, αν- (an-, privative) + αποσβεσ- (aposves-, “to erase, amortize”) + -τος (-tos), from ἀποσβέννῡμι (aposbénnūmi, “to extinguish”).

inh

ἀναπόσβεστος


γιάτρισσα

head

γιάτρισσα • (giátrissa) f (plural γιάτρισσες, masculine γιατρός)

giátrissa (romanization)
γιάτρισσες (plural)
γιατρός (masculine)
γιάτρισσα (nominative singular)
γιάτρισσες (nominative plural)
γιάτρισσας (genitive singular)
γιατρισσών (genitive plural)
γιάτρισσα (accusative singular)
γιάτρισσες (accusative plural)
γιάτρισσα (singular vocative)
γιάτρισσες (plural vocative)


γιατρίνα

γιατρίνα • (giatrína) f (plural γιατρίνες, masculine γιατρός)

giatrína (romanization)
γιατρίνες (plural)
γιατρός (masculine)
γιατρίνα (nominative singular)
γιατρίνες (nominative plural)
γιατρίνας (genitive singular)
γιατρίνων (genitive plural)
γιατρίνα (accusative singular)
γιατρίνες (accusative plural)
γιατρίνα (singular vocative)
γιατρίνες (plural vocative)


ισόπλευρος

ισόπλευρος • (isóplevros) m (feminine ισόπλευρη, neuter ισόπλευρο)

isóplevros (romanization)
ισόπλευρη (feminine)
ισόπλευρο (neuter)
ισόπλευρος (masculine nominative singular)
ισόπλευρη (feminine nominative singular)
ισόπλευρο (neuter nominative singular)
ισόπλευροι (masculine nominative plural)
ισόπλευρες (feminine nominative plural)
ισόπλευρα (neuter nominative plural)
ισόπλευρου (genitive masculine singular)
ισόπλευρης (feminine genitive singular)
ισόπλευρου (genitive neuter singular)
ισόπλευρων (genitive masculine plural)
ισόπλευρων (feminine genitive plural)
ισόπλευρων (genitive neuter plural)
ισόπλευρο (accusative masculine singular)
ισόπλευρη (accusative feminine singular)
ισόπλευρο (accusative neuter singular)
ισόπλευρους (accusative masculine plural)
ισόπλευρες (accusative feminine plural)
ισόπλευρα (accusative neuter plural)
ισόπλευρε (masculine singular vocative)
ισόπλευρη (feminine singular vocative)
ισόπλευρο (neuter singular vocative)
ισόπλευροι (masculine plural vocative)
ισόπλευρες (feminine plural vocative)
ισόπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισόπλευρος •

ισόπλευροι •

ισόπλευρες •

ισόπλευρου •

ισόπλευρης •

ισόπλευρου •

ισόπλευρων •

ισόπλευρων •

ισόπλευρων •

ισόπλευρους •

ισόπλευρες •

ισόπλευροι •

ισόπλευρες •

ι‧σό‧πλευ‧ρος

From Ancient Greek ἰσόπλευρος (isópleuros). By surface analysis, ίσος (ísos) + πλευρά (plevrá) + -ος (-os).

surf

Coordinate term: (isosceles) ισοσκελής (isoskelís)

ισόπλευρο τρίγωνο


κόρυμβος

head

κόρυμβος • (kórymvos) m (plural κόρυμβοι)

kórymvos (romanization)
κόρυμβοι (plural)
κόρυμβος (nominative singular)
κόρυμβοι (nominative plural)
κορύμβου (genitive singular)
κορύμβων (genitive plural)
κόρυμβο (accusative singular)
κορύμβους (accusative plural)
κόρυμβε (singular vocative)
κόρυμβοι (plural vocative)

Learned borrowing from French corymbe, from Latin corymbus, from Ancient Greek κόρυμβος (kórumbos).

(botany) cluster of flowers with a flat or convex top


ορίζουσα

ορίζουσα • (orízousa)


ημιευθεία

ημιευθεία • (imieftheía) f (plural ημιευθείες)

imieftheía (romanization)
ημιευθείες (plural)
ημιευθεία (nominative singular)
ημιευθείες (nominative plural)
ημιευθείας (genitive singular)
ημιευθειών (genitive plural)
ημιευθεία (accusative singular)
ημιευθείες (accusative plural)
ημιευθεία (singular vocative)
ημιευθείες (plural vocative)


αστρονόμος

αστρονόμος • (astronómos) m or f (plural αστρονόμοι)

astronómos (romanization)
αστρονόμοι (plural)
αστρονόμος (nominative singular)
αστρονόμοι (nominative plural)
αστρονόμου (genitive singular)
αστρονόμων (genitive plural)
αστρονόμο (accusative singular)
αστρονόμους (accusative plural)
αστρονόμε (singular vocative)
αστρονόμοι (plural vocative)

α‧στρο‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστρονόμος (astronómos).


άναρθρος

άναρθρος • (ánarthros) m (feminine άναρθρη, neuter άναρθρο)

ánarthros (romanization)
άναρθρη (feminine)
άναρθρο (neuter)
άναρθρος (masculine nominative singular)
άναρθρη (feminine nominative singular)
άναρθρο (neuter nominative singular)
άναρθροι (masculine nominative plural)
άναρθρες (feminine nominative plural)
άναρθρα (neuter nominative plural)
άναρθρου (genitive masculine singular)
άναρθρης (feminine genitive singular)
άναρθρου (genitive neuter singular)
άναρθρων (genitive masculine plural)
άναρθρων (feminine genitive plural)
άναρθρων (genitive neuter plural)
άναρθρο (accusative masculine singular)
άναρθρη (accusative feminine singular)
άναρθρο (accusative neuter singular)
άναρθρους (accusative masculine plural)
άναρθρες (accusative feminine plural)
άναρθρα (accusative neuter plural)
άναρθρε (masculine singular vocative)
άναρθρη (feminine singular vocative)
άναρθρο (neuter singular vocative)
άναρθροι (masculine plural vocative)
άναρθρες (feminine plural vocative)
άναρθρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο άναρθρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άναρθρος, etc.)

From Ancient Greek ἄναρθρος (ánarthros, “inarticulate, spineless”).


σέντερ

(soccer) centre (player position in centre of field)


σέντερ φορ

head

σέντερ φορ • (sénter for) m (indeclinable)

(soccer) centre forward (most central of the strikers)


σέντερ μπακ

σέντερ μπακ • (sénter bak) m (indeclinable)

(soccer) centre-back (player who plays in the centre of defence)


οφσάιντ

(sports) offside (in an illegal position ahead of the ball)


αναρροφητήρας

αναρροφητήρες

αναρροφητήρας • (anarrofitíras) m (plural αναρροφητήρες)

el-noun

αναρροφητήρες

anarrofitíras (romanization)
αναρροφητήρες (plural)
αναρροφητήρας (nominative singular)
αναρροφητήρες (nominative plural)
αναρροφητήρα (genitive singular)
αναρροφητήρων (genitive plural)
αναρροφητήρα (accusative singular)
αναρροφητήρες (accusative plural)
αναρροφητήρα (singular vocative)
αναρροφητήρες (plural vocative)

el-decl-noun

αναρροφητήρας

αναρροφητήρες

αναρροφητήρα

αναρροφητήρων

αναρροφητήρα

αναρροφητήρες

αναρροφητήρα

αναρροφητήρες


ειδύλλιο

head

ειδύλλιο • (eidýllio) n (plural ειδύλλια)

eidýllio (romanization)
ειδύλλια (plural)
ειδύλλιο (nominative singular)
ειδύλλια (nominative plural)
ειδυλλίου (genitive singular)
ειδύλλιου (genitive singular)
ειδυλλίων (genitive plural)
ειδύλλιο (accusative singular)
ειδύλλια (accusative plural)
ειδύλλιο (singular vocative)
ειδύλλια (plural vocative)

The genre from Hellenistic Ancient Greek εἰδύλλιον (eidúllion, “short bucolic poem”).
Sense romance, semantic loan from French idylle.

inh

(literature) in ancient Greek and Roman literature, a short bucolic poem, usually with romantic theme

(in new times) any poem or other literary form of similar character


ανάρρωση

anárrosi (romanization)
ανάρρωση (nominative singular)
ανάρρωσης (genitive singular)
ανάρρωση (accusative singular)
ανάρρωση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: αναρρώσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: αναρρώσεως •

(medicine) recovery, recuperation, convalescence


αναρρωτήριο

head

αναρρωτήριο • (anarrotírio) n (plural αναρρωτήρια)

anarrotírio (romanization)
αναρρωτήρια (plural)
αναρρωτήριο (nominative singular)
αναρρωτήρια (nominative plural)
αναρρωτηρίου (genitive singular)
αναρρωτήριου (genitive singular)
αναρρωτηρίων (genitive plural)
αναρρωτήριο (accusative singular)
αναρρωτήρια (accusative plural)
αναρρωτήριο (singular vocative)
αναρρωτήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναρρωτηρίου

αναρρωτήριου

αναρρωτηρίων

(medicine) convalescent home, sanatorium, infirmary


αναρτήρας

head

αναρτήρας • (anartíras) m (plural αναρτήρες)

anartíras (romanization)
αναρτήρες (plural)
αναρτήρας (nominative singular)
αναρτήρες (nominative plural)
αναρτήρα (genitive singular)
αναρτήρων (genitive plural)
αναρτήρα (accusative singular)
αναρτήρες (accusative plural)
αναρτήρα (singular vocative)
αναρτήρες (plural vocative)

(medicine) trapeze (bar for patient to pull themselves up)


αναστολέας

αναστολέας • (anastoléas) m (plural αναστολείς)

anastoléas (romanization)
αναστολείς (plural)
αναστολέας (nominative singular)
αναστολείς (nominative plural)
αναστολέα (genitive singular)
αναστολέως (genitive singular)
αναστολέων (genitive plural)
αναστολέα (accusative singular)
αναστολείς (accusative plural)
αναστολέα (singular vocative)
αναστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

ένας αναστολέας ενζύμου

(biochemistry, engineering) inhibitor, inhibiting factor

(nautical) stopper, gripe (short rope used for securing something)


Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα

head

Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα

Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα • (Syntonisméni Pagkósmia Óra) f (uncountable)

Syntonisméni Pagkósmia Óra (romanization)

Coordinated Universal Time
Coordinated Universal Time

en-Συντονισμένη_Παγκόσμια_Ώρα-el-name-MxB-DhyX


θερινή ώρα

θερινή ώρα • (theriní óra) f (uncountable)


αναστηλωτής

αναστηλώτρια

αναστηλωτής • (anastilotís) m (plural αναστηλωτές, feminine αναστηλώτρια)

el-noun

αναστηλώτρια

anastilotís (romanization)
αναστηλωτές (plural)
αναστηλώτρια (feminine)
αναστηλωτής (nominative singular)
αναστηλωτές (nominative plural)
αναστηλωτή (genitive singular)
αναστηλωτών (genitive plural)
αναστηλωτή (accusative singular)
αναστηλωτές (accusative plural)
αναστηλωτή (singular vocative)
αναστηλωτές (plural vocative)


αναστηλώτρια

head

αναστηλώτριες

αναστηλώτρια • (anastilótria) f (plural αναστηλώτριες, masculine αναστηλωτής)

el-noun

αναστηλώτριες

anastilótria (romanization)
αναστηλώτριες (plural)
αναστηλωτής (masculine)
αναστηλώτρια (nominative singular)
αναστηλώτριες (nominative plural)
αναστηλώτριας (genitive singular)
αναστηλωτριών (genitive plural)
αναστηλώτρια (accusative singular)
αναστηλώτριες (accusative plural)
αναστηλώτρια (singular vocative)
αναστηλώτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αναστηλώτρια

αναστηλώτριες

αναστηλώτριας

αναστηλωτριών

αναστηλώτρια

αναστηλώτριες

αναστηλώτρια

αναστηλώτριες


αναστροφή

head

αναστροφή • (anastrofí) f (plural αναστροφές)

anastrofí (romanization)
αναστροφές (plural)
αναστροφή (nominative singular)
αναστροφές (nominative plural)
αναστροφής (genitive singular)
αναστροφών (genitive plural)
αναστροφή (accusative singular)
αναστροφές (accusative plural)
αναστροφή (singular vocative)
αναστροφές (plural vocative)

α‧να‧στρο‧φή

From Ancient Greek ἀναστροφή (anastrophḗ).

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of word order

(linguistics, grammar) anastrophe
inversion of stress position

(exercise) lying on the back with legs raised

(anatomy, medicine) lateral reversal of organ position


Αθανασέλης

Αθανασέλης • (Athanasélis) m (feminine Αθανασέλη)

Athanasélis (romanization)
Αθανασέλη (feminine)

Α‧θα‧να‧σέ‧λης

spelling variant: Αθανασέλλης (Athanaséllis)

Αθανασέλη Αθανασέλη#Greek

a male surname, feminine equivalent Αθανασέλη (Athanaséli)


Αθανασέλλης

Αθανασέλλης • (Athanaséllis) m (feminine Αθανασέλλη)

Athanaséllis (romanization)
Αθανασέλλη (feminine)
Αθανασέλλης (nominative singular)
Αθανασέλληδες (nominative plural)
Αθανασέλλη (genitive singular)
Αθανασέλληδων (genitive plural)
Αθανασέλλη (accusative singular)
Αθανασέλληδες (accusative plural)
Αθανασέλλη (singular vocative)
Αθανασέλληδες (plural vocative)

el-decl-noun

Αθανασέλληδες

Αθανασέλληδων

Αθανασέλληδες

Αθανασέλληδες

Α‧θα‧να‧σέλ‧λης

Αθανασέλης Αθανασέλης#Greek

a male surname, spelling variant of Αθανασέλης (Athanasélis)


πουδραρίζομαι

head

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδραρίζομαι • (poudrarízomai) passive (past πουδραρίστηκα)

poudrarízomai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)

που‧δρα‧ρί‧ζομαι

πουδράρομαι πουδράρομαι#Greek

πουδράρω πουδράρω

(cosmetics) Alternative form of πουδράρομαι (poudráromai), passive of πουδράρω


κάλμα

kálma (romanization)
κάλμα (nominative singular)
κάλμας (genitive singular)
κάλμα (accusative singular)
κάλμα (singular vocative)

Twice-borrowed word from Italian calma from Late Latin cauma from Ancient Greek καῦμα (kaûma, “heat”) (the heat being felt in calm, hot weather)


δεύτερον

head

δεύτερον • (défteron)

el-adv

δεύτερον • (défteron)


γαλεάτσα

head

γαλεάτσα • (galeátsa) f (plural γαλεάτσες)

galeátsa (romanization)
γαλεάτσες (plural)
γαλεάτσα (nominative singular)
γαλεάτσες (nominative plural)
γαλεάτσας (genitive singular)
γαλεατσών (genitive plural)
γαλεάτσα (accusative singular)
γαλεάτσες (accusative plural)
γαλεάτσα (singular vocative)
γαλεάτσες (plural vocative)

γαλεάσσα γαλεάσσα#Greek


γαλιάτσα

γαλιάτσα • (galiátsa) f (plural γαλιάτσες)

galiátsa (romanization)
γαλιάτσες (plural)
γαλιάτσα (nominative singular)
γαλιάτσες (nominative plural)
γαλιάτσας (genitive singular)
γαλιατσών (genitive plural)
γαλιάτσα (accusative singular)
γαλιάτσες (accusative plural)
γαλιάτσα (singular vocative)
γαλιάτσες (plural vocative)

γαλεάσσα γαλεάσσα#Greek


γαλεάσσα

γαλεάσσα • (galeássa) f (plural γαλεάσσες)

galeássa (romanization)
γαλεάσσες (plural)
γαλεάσσα (nominative singular)
γαλεάσσες (nominative plural)
γαλεάσσας (genitive singular)
γαλεασσών (genitive plural)
γαλεάσσα (accusative singular)
γαλεάσσες (accusative plural)
γαλεάσσα (singular vocative)
γαλεάσσες (plural vocative)

From the Byzantine Greek γαλεάτσα (galeátsa), from Italian galeazza. A later variant γαλεάσσα is found in dictionaries and encyclopaedias of the 19th century, adapted in the fashion of other European languages, like the French galéasse (and see English galleass, German Galeasse).

(historical) galleass, a galley with three masts


γαλιόνι

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

el-noun

γαλιόνι • (galióni) n (plural γαλιόνια)

galióni (romanization)
γαλιόνια (plural)
γαλιόνι (nominative singular)
γαλιόνια (nominative plural)
γαλιονιού (genitive singular)
γαλιονιών (genitive plural)
γαλιόνι (accusative singular)
γαλιόνια (accusative plural)
γαλιόνι (singular vocative)
γαλιόνια (plural vocative)

From Venetian galion or Italian galeone.


κότερο

kótero (romanization)
κότερα (plural)
κότερο (nominative singular)
κότερα (nominative plural)
κότερου (genitive singular)
κότερων (genitive plural)
κότερο (accusative singular)
κότερα (accusative plural)
κότερο (singular vocative)
κότερα (plural vocative)


εξώστης

exóstis (romanization)
εξώστες (plural)
εξώστης (nominative singular)
εξώστες (nominative plural)
εξώστη (genitive singular)
εξωστών (genitive plural)
εξώστη (accusative singular)
εξώστες (accusative plural)
εξώστη (singular vocative)
εξώστες (plural vocative)

EL-εξώστης.ogg

Learned borrowing from Byzantine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “balcony”), from Koine Greek ἐξώστης (exṓstēs, “platform of ship or for docking ships”), from Ancient Greek sense "one who drives out". From stem ἐξωσ- of the ancient verb ἐξωθέω, ἐξωθῶ (exōthéō, exōthô, “force out”).


αναστροφέας

head

αναστροφέας • (anastroféas) m (plural αναστροφείς)

anastroféas (romanization)
αναστροφείς (plural)
αναστροφέας (nominative singular)
αναστροφείς (nominative plural)
αναστροφέα (genitive singular)
αναστροφέων (genitive plural)
αναστροφέα (accusative singular)
αναστροφείς (accusative plural)
αναστροφέα (singular vocative)
αναστροφείς (plural vocative)

electrical engineering
electrical engineering

(electrical engineering) inverter, power inverter


μετατροπέας

μετατροπέας • (metatropéas) m (plural μετατροπείς)

metatropéas (romanization)
μετατροπείς (plural)
μετατροπέας (nominative singular)
μετατροπείς (nominative plural)
μετατροπέα (genitive singular)
μετατροπέων (genitive plural)
μετατροπέα (accusative singular)
μετατροπείς (accusative plural)
μετατροπέα (singular vocative)
μετατροπείς (plural vocative)


αντιστροφέας

αντιστροφείς

αντιστροφέας • (antistroféas) m (plural αντιστροφείς)

el-noun

αντιστροφείς

antistroféas (romanization)
αντιστροφείς (plural)
αντιστροφέας (nominative singular)
αντιστροφείς (nominative plural)
αντιστροφέα (genitive singular)
αντιστροφέων (genitive plural)
αντιστροφέα (accusative singular)
αντιστροφείς (accusative plural)
αντιστροφέα (singular vocative)
αντιστροφείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντιστροφέας

αντιστροφείς

αντιστροφέων

αντιστροφείς

αντιστροφείς


ανασυγκρότηση

head

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση • (anasygkrótisi) f (plural ανασυγκροτήσεις)

el-noun

ανασυγκροτήσεις

anasygkrótisi (romanization)
ανασυγκροτήσεις (plural)
ανασυγκρότηση (nominative singular)
ανασυγκροτήσεις (nominative plural)
ανασυγκρότησης (genitive singular)
ανασυγκροτήσεων (genitive plural)
ανασυγκρότηση (accusative singular)
ανασυγκροτήσεις (accusative plural)
ανασυγκρότηση (singular vocative)
ανασυγκροτήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότησης

ανασυγκροτήσεων

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

ανασυγκρότηση

ανασυγκροτήσεις

Older or formal genitive singular: ανασυγκροτήσεως •

(economics) reconstruction, reorganisation (UK), reorganization (US)


ανασύνδεση

head

ανασυνδέσεις

ανασύνδεση • (anasýndesi) f (plural ανασυνδέσεις)

el-noun

ανασυνδέσεις

anasýndesi (romanization)
ανασυνδέσεις (plural)
ανασύνδεση (nominative singular)
ανασυνδέσεις (nominative plural)
ανασύνδεσης (genitive singular)
ανασυνδέσεων (genitive plural)
ανασύνδεση (accusative singular)
ανασυνδέσεις (accusative plural)
ανασύνδεση (singular vocative)
ανασυνδέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανασυνδέσεως

el-decl-noun

ανασυνδέσεις

ανασυνδέσεων

ανασυνδέσεις

ανασυνδέσεις

Older or formal genitive singular: ανασυνδέσεως •


στρωματοποίηση

head

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίηση • (stromatopoíisi) f (plural στρωματοποιήσεις)

el-noun

στρωματοποιήσεις

stromatopoíisi (romanization)
στρωματοποιήσεις (plural)
στρωματοποίηση (nominative singular)
στρωματοποιήσεις (nominative plural)
στρωματοποίησης (genitive singular)
στρωματοποιήσεων (genitive plural)
στρωματοποίηση (accusative singular)
στρωματοποιήσεις (accusative plural)
στρωματοποίηση (singular vocative)
στρωματοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίησης

στρωματοποιήσεων

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

στρωματοποίηση

στρωματοποιήσεις

Older or formal genitive singular: στρωματοποιήσεως •


τακτισμός

head

τακτισμός • (taktismós) m

el-noun

τακτισμός • (taktismós) m

taktismós (romanization)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)


τροπισμός

head

τροπισμός • (tropismós) m (plural τροπισμοί)

tropismós (romanization)
τροπισμοί (plural)
τροπισμός (nominative singular)
τροπισμοί (nominative plural)
τροπισμού (genitive singular)
τροπισμών (genitive plural)
τροπισμό (accusative singular)
τροπισμούς (accusative plural)
τροπισμέ (singular vocative)
τροπισμοί (plural vocative)


ανάταξη

ανάταξη • (anátaxi) f (plural ανατάξεις)

anátaxi (romanization)
ανατάξεις (plural)
ανάταξη (nominative singular)
ανατάξεις (nominative plural)
ανάταξης (genitive singular)
ανατάξεων (genitive plural)
ανάταξη (accusative singular)
ανατάξεις (accusative plural)
ανάταξη (singular vocative)
ανατάξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανατάξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανατάξεως •


ανασχηματισμός

head

ανασχηματισμοί

ανασχηματισμός • (anaschimatismós) m (plural ανασχηματισμοί)

el-noun

ανασχηματισμοί

anaschimatismós (romanization)
ανασχηματισμοί (plural)
ανασχηματισμός (nominative singular)
ανασχηματισμοί (nominative plural)
ανασχηματισμού (genitive singular)
ανασχηματισμών (genitive plural)
ανασχηματισμό (accusative singular)
ανασχηματισμούς (accusative plural)
ανασχηματισμέ (singular vocative)
ανασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανασχηματισμός

ανασχηματισμοί

ανασχηματισμού

ανασχηματισμών

ανασχηματισμό

ανασχηματισμούς

ανασχηματισμέ

ανασχηματισμοί


ανατάσσω

head

ανατάσσω • (anatásso)

el-verb

ανατάσσω • (anatásso) (past ανέταξα)


πορτοκαλόπιτα

head

πορτοκαλόπιτες

πορτοκαλόπιτα • (portokalópita) f (plural πορτοκαλόπιτες)

el-noun

πορτοκαλόπιτες

portokalópita (romanization)
πορτοκαλόπιτες (plural)
πορτοκαλόπιτα (nominative singular)
πορτοκαλόπιτες (nominative plural)
πορτοκαλόπιτας (genitive singular)
πορτοκαλόπιτα (accusative singular)
πορτοκαλόπιτες (accusative plural)
πορτοκαλόπιτα (singular vocative)
πορτοκαλόπιτες (plural vocative)

el-decl-noun

πορτοκαλόπιτα

πορτοκαλόπιτες

πορτοκαλόπιτας

πορτοκαλόπιτα

πορτοκαλόπιτες

πορτοκαλόπιτα

πορτοκαλόπιτες

Plural genitive 'πορτοκαλοπιτών' is dysfunctional.

πορ‧το‧κα‧λό‧πι‧τα

πορτοκάλ(ι) (portokál(i), “orange”) + -ό- (-ó-) + -πιτα (πίτα) (-pita (píta), “pie”)

af

-πιτα (πίτα)


πατσαβουρόπιτα

head

πατσαβουρόπιτες

πατσαβουρόπιτα • (patsavourópita) f (plural πατσαβουρόπιτες)

el-noun

πατσαβουρόπιτες

patsavourópita (romanization)
πατσαβουρόπιτες (plural)
πατσαβουρόπιτα (nominative singular)
πατσαβουρόπιτες (nominative plural)
πατσαβουρόπιτας (genitive singular)
πατσαβουρόπιτα (accusative singular)
πατσαβουρόπιτες (accusative plural)
πατσαβουρόπιτα (singular vocative)
πατσαβουρόπιτες (plural vocative)

el-decl-noun

πατσαβουρόπιτα

πατσαβουρόπιτες

πατσαβουρόπιτας

πατσαβουρόπιτα

πατσαβουρόπιτες

πατσαβουρόπιτα

πατσαβουρόπιτες

πα‧τσα‧βου‧ρό‧πι‧τα

πατσαβούρ(α) (patsavoúr(a), “swab”) + -ό- (-ó-) + -πιτα (πίτα) (-pita (píta), “pie”)

af

πατσαβούρ(α)

-πιτα (πίτα)

cake or pie made with squashed phyllo, with any flavour added


φαρόπλοιο

head

φαρόπλοιο • (faróploio) n (plural φαρόπλοια)

faróploio (romanization)
φαρόπλοια (plural)
φαρόπλοιο (nominative singular)
φαρόπλοια (nominative plural)
φαρόπλοιου (genitive singular)
φαρόπλοιων (genitive plural)
φαρόπλοιο (accusative singular)
φαρόπλοια (accusative plural)
φαρόπλοιο (singular vocative)
φαρόπλοια (plural vocative)


καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρο • (karavofánaro) n (plural καραβοφάναρα)

el-noun

καραβοφάναρα

karavofánaro (romanization)
καραβοφάναρα (plural)
καραβοφάναρο (nominative singular)
καραβοφάναρα (nominative plural)
καραβοφάναρου (genitive singular)
καραβοφάναρων (genitive plural)
καραβοφάναρο (accusative singular)
καραβοφάναρα (accusative plural)
καραβοφάναρο (singular vocative)
καραβοφάναρα (plural vocative)

el-decl-noun

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρου

καραβοφάναρων

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα

καραβοφάναρο

καραβοφάναρα


πενηντάρικο

head

πενηντάρικο • (penintáriko) n (plural πενηντάρικα)

penintáriko (romanization)
πενηντάρικα (plural)
πενηντάρικο (nominative singular)
πενηντάρικα (nominative plural)
πενηντάρικου (genitive singular)
πενηντάρικων (genitive plural)
πενηντάρικο (accusative singular)
πενηντάρικα (accusative plural)
πενηντάρικο (singular vocative)
πενηντάρικα (plural vocative)

el-decl-noun

πενηντάρικου

πενηντάρικων

πε‧νη‧ντά‧ρι‧κο

πενήντα (penínta, “fifty”) + -άρικο (-áriko, “diminutive”)

suffix

(colloquial, obsolete) fifty-drachma coin / note

Τρελάθηκες; Μην δίνεις το πενηντάρικο στον ζητιάνο!

Are you mad? Don't give that fifty to the beggar!

Treláthikes? Min díneis to penintáriko ston zitiáno!

(colloquial, by extension, currently) fifty-euro note


εικοσάρικο

head

εικοσάρικο • (eikosáriko) n (plural εικοσάρικα)

eikosáriko (romanization)
εικοσάρικα (plural)
εικοσάρικο (nominative singular)
εικοσάρικα (nominative plural)
εικοσάρικου (genitive singular)
εικοσάρικων (genitive plural)
εικοσάρικο (accusative singular)
εικοσάρικα (accusative plural)
εικοσάρικο (singular vocative)
εικοσάρικα (plural vocative)

ει‧κο‧σά‧ρι‧κο

είκοσι (eíkosi, “twenty”) + -άρικο (-áriko, “diminutive”)

suffix

(colloquial, obsolete) twenty-drachma coin / note

Δυστυχώς, έπλυνα το εικοσάρικο μου μαζί με το παντελόνι.

Sadly, I washed a twenty along with my trousers.

Dystychós, éplyna to eikosáriko mou mazí me to pantelóni.

(colloquial, by extension, currently) twenty-euro note


ανατίμηση

head

ανατίμηση • (anatímisi) f (plural ανατιμήσεις)

anatímisi (romanization)
ανατιμήσεις (plural)
ανατίμηση (nominative singular)
ανατιμήσεις (nominative plural)
ανατίμησης (genitive singular)
ανατιμήσεων (genitive plural)
ανατίμηση (accusative singular)
ανατιμήσεις (accusative plural)
ανατίμηση (singular vocative)
ανατιμήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανατιμήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανατιμήσεως •

(economics) increase in prices, price rise


ανατοκίζω

head

ανατοκίζω • (anatokízo)

el-verb

ανατοκίζομαι

ανατοκίζω • (anatokízo) (past ανατόκισα, passive ανατοκίζομαι)

anatokízo (romanization)
ανατόκισα (past)
ανατοκίζομαι (passive)

(finance) to add interest compoundly, capitalise interest (UK), capitalize interest (US)


ανατοκισμός

head

ανατοκισμός • (anatokismós) m (plural ανατοκισμοί)

anatokismós (romanization)
ανατοκισμοί (plural)
ανατοκισμός (nominative singular)
ανατοκισμοί (nominative plural)
ανατοκισμού (genitive singular)
ανατοκισμών (genitive plural)
ανατοκισμό (accusative singular)
ανατοκισμούς (accusative plural)
ανατοκισμέ (singular vocative)
ανατοκισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανατοκισμούς

From Ancient Greek ἀνατοκισμός (anatokismós).


ανατολίτισσα

head

ανατολίτισσες

ανατολίτισσα • (anatolítissa) f (plural ανατολίτισσες, masculine ανατολίτης)

el-noun

ανατολίτισσες

anatolítissa (romanization)
ανατολίτισσες (plural)
ανατολίτης (masculine)
ανατολίτισσα (nominative singular)
ανατολίτισσες (nominative plural)
ανατολίτισσας (genitive singular)
ανατολιτισσών (genitive plural)
ανατολίτισσα (accusative singular)
ανατολίτισσες (accusative plural)
ανατολίτισσα (singular vocative)
ανατολίτισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ανατολίτισσα

ανατολίτισσες

ανατολίτισσας

ανατολιτισσών

ανατολίτισσα

ανατολίτισσες

ανατολίτισσα

ανατολίτισσες

Anatolian (a female person from Anatolia or of Anatolian ethnicity)


ανατολίτης

head

ανατολίτισσα

ανατολίτης • (anatolítis) m (plural ανατολίτες, feminine ανατολίτισσα)

el-noun

ανατολίτισσα

anatolítis (romanization)
ανατολίτες (plural)
ανατολίτισσα (feminine)
ανατολίτης (nominative singular)
ανατολίτες (nominative plural)
ανατολίτη (genitive singular)
ανατολιτών (genitive plural)
ανατολίτη (accusative singular)
ανατολίτες (accusative plural)
ανατολίτη (singular vocative)
ανατολίτες (plural vocative)

Anatolian (a person, usually male, from Anatolia or of Anatolian ethnicity)


άτοκος

head

άτοκος • (átokos) m (feminine άτοκη, neuter άτοκο)

átokos (romanization)
άτοκη (feminine)
άτοκο (neuter)
άτοκος (masculine nominative singular)
άτοκη (feminine nominative singular)
άτοκο (neuter nominative singular)
άτοκοι (masculine nominative plural)
άτοκες (feminine nominative plural)
άτοκα (neuter nominative plural)
άτοκου (genitive masculine singular)
άτοκης (feminine genitive singular)
άτοκου (genitive neuter singular)
άτοκων (genitive masculine plural)
άτοκων (feminine genitive plural)
άτοκων (genitive neuter plural)
άτοκο (accusative masculine singular)
άτοκη (accusative feminine singular)
άτοκο (accusative neuter singular)
άτοκους (accusative masculine plural)
άτοκες (accusative feminine plural)
άτοκα (accusative neuter plural)
άτοκε (masculine singular vocative)
άτοκη (feminine singular vocative)
άτοκο (neuter singular vocative)
άτοκοι (masculine plural vocative)
άτοκες (feminine plural vocative)
άτοκα (neuter plural vocative)

(finance) interest-free, not bearing interest


ανατόμος

ανατόμος • (anatómos) m or f (plural ανατόμοι)

anatómos (romanization)
ανατόμοι (plural)
ανατόμος (nominative singular)
ανατόμοι (nominative plural)
ανατόμου (genitive singular)
ανατόμων (genitive plural)
ανατόμο (accusative singular)
ανατόμους (accusative plural)
ανατόμε (singular vocative)
ανατόμοι (plural vocative)


ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

ανατρεπόμενο • (anatrepómeno) n (plural ανατρεπόμενα)

el-noun

ανατρεπόμενα

anatrepómeno (romanization)
ανατρεπόμενα (plural)
ανατρεπόμενο (nominative singular)
ανατρεπόμενα (nominative plural)
ανατρεπόμενου (genitive singular)
ανατρεπόμενων (genitive plural)
ανατρεπόμενο (accusative singular)
ανατρεπόμενα (accusative plural)
ανατρεπόμενο (singular vocative)
ανατρεπόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

ανατρεπόμενου

ανατρεπόμενων

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

(construction) dumper truck, dump truck, dumper, tipper lorry


ανατομείο

head

ανατομείο • (anatomeío) n (plural ανατομεία)

anatomeío (romanization)
ανατομεία (plural)
ανατομείο (nominative singular)
ανατομεία (nominative plural)
ανατομείου (genitive singular)
ανατομείων (genitive plural)
ανατομείο (accusative singular)
ανατομεία (accusative plural)
ανατομείο (singular vocative)
ανατομεία (plural vocative)

(anatomy) anatomy theatre (UK), anatomy theater (US), anatomy laboratory, anatomy room


ανατομικός

ανατομικός • (anatomikós) m (feminine ανατομική, neuter ανατομικό)

anatomikós (romanization)
ανατομική (feminine)
ανατομικό (neuter)
ανατομικός (masculine nominative singular)
ανατομική (feminine nominative singular)
ανατομικό (neuter nominative singular)
ανατομικοί (masculine nominative plural)
ανατομικές (feminine nominative plural)
ανατομικά (neuter nominative plural)
ανατομικού (genitive masculine singular)
ανατομικής (feminine genitive singular)
ανατομικού (genitive neuter singular)
ανατομικών (genitive masculine plural)
ανατομικών (feminine genitive plural)
ανατομικών (genitive neuter plural)
ανατομικό (accusative masculine singular)
ανατομική (accusative feminine singular)
ανατομικό (accusative neuter singular)
ανατομικούς (accusative masculine plural)
ανατομικές (accusative feminine plural)
ανατομικά (accusative neuter plural)
ανατομικέ (masculine singular vocative)
ανατομική (feminine singular vocative)
ανατομικό (neuter singular vocative)
ανατομικοί (masculine plural vocative)
ανατομικές (feminine plural vocative)
ανατομικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανατομικός •

ανατομικοί •

ανατομικές •

ανατομικού •

ανατομικής •

ανατομικού •

ανατομικών •

ανατομικών •

ανατομικών •

ανατομικούς •

ανατομικές •

ανατομικοί •

ανατομικές •


Ζέλντα

head

Ζέλντα • (Zélnta) f

Zélnta (romanization)
Ζέλντα (nominative singular)
Ζέλντας (genitive singular)
Ζέλντα (accusative singular)
Ζέλντα (singular vocative)

a female given name, equivalent to English Zelda


αριβάρω

αριβάρω • (ariváro)

el-verb

αριβάρω • (ariváro) (past αριβάρισα, passive —)

ariváro (romanization)
αριβάρισα (past)
αριβάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
αριβάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αριβάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αριβάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αριβάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
αριβάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αριβάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αριβάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αριβάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αριβάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αριβάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αριβάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αριβάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αριβάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
αριβάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αριβάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
αριβάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αριβάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
αριβάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αριβάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
αριβάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αριβάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
αριβάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αριβάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάραν (active indicative past perfective plural third-person)
αριβάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα αριβάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αριβάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
αριβάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
αριβάρισε (active imperative perfective second-person singular)
αριβάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
αριβάρετε (active imperative perfective plural second-person)
αριβάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας αριβάρει (active indeclinable participle perfect)
αριβάρει (infinitive-aorist)


αναπαιστικός

head

αναπαιστικός • (anapaistikós) m (feminine αναπαιστική, neuter αναπαιστικό)

anapaistikós (romanization)
αναπαιστική (feminine)
αναπαιστικό (neuter)
αναπαιστικός (masculine nominative singular)
αναπαιστική (feminine nominative singular)
αναπαιστικό (neuter nominative singular)
αναπαιστικοί (masculine nominative plural)
αναπαιστικές (feminine nominative plural)
αναπαιστικά (neuter nominative plural)
αναπαιστικού (genitive masculine singular)
αναπαιστικής (feminine genitive singular)
αναπαιστικού (genitive neuter singular)
αναπαιστικών (genitive masculine plural)
αναπαιστικών (feminine genitive plural)
αναπαιστικών (genitive neuter plural)
αναπαιστικό (accusative masculine singular)
αναπαιστική (accusative feminine singular)
αναπαιστικό (accusative neuter singular)
αναπαιστικούς (accusative masculine plural)
αναπαιστικές (accusative feminine plural)
αναπαιστικά (accusative neuter plural)
αναπαιστικέ (masculine singular vocative)
αναπαιστική (feminine singular vocative)
αναπαιστικό (neuter singular vocative)
αναπαιστικοί (masculine plural vocative)
αναπαιστικές (feminine plural vocative)
αναπαιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαιστικός

el-decl-adj-table

αναπαιστικός •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικοί •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

αναπαιστικού •

αναπαιστικής •

αναπαιστικού •

αναπαιστικών •

αναπαιστικών •

αναπαιστικών •

αναπαιστικό •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικούς •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

αναπαιστικέ •

αναπαιστική •

αναπαιστικό •

αναπαιστικοί •

αναπαιστικές •

αναπαιστικά •

(poetry) anapaestic (UK), anapestic (US)


αναρθρία

anarthría (romanization)
αναρθρία (nominative singular)
αναρθρίας (genitive singular)
αναρθρία (accusative singular)
αναρθρία (singular vocative)


ανάπρυμος

head

ανάπρυμος • (anáprymos) m (feminine ανάπρυμη, neuter ανάπρυμο)

anáprymos (romanization)
ανάπρυμη (feminine)
ανάπρυμο (neuter)
ανάπρυμος (masculine nominative singular)
ανάπρυμη (feminine nominative singular)
ανάπρυμο (neuter nominative singular)
ανάπρυμοι (masculine nominative plural)
ανάπρυμες (feminine nominative plural)
ανάπρυμα (neuter nominative plural)
ανάπρυμου (genitive masculine singular)
ανάπρυμης (feminine genitive singular)
ανάπρυμου (genitive neuter singular)
ανάπρυμων (genitive masculine plural)
ανάπρυμων (feminine genitive plural)
ανάπρυμων (genitive neuter plural)
ανάπρυμο (accusative masculine singular)
ανάπρυμη (accusative feminine singular)
ανάπρυμο (accusative neuter singular)
ανάπρυμους (accusative masculine plural)
ανάπρυμες (accusative feminine plural)
ανάπρυμα (accusative neuter plural)
ανάπρυμε (masculine singular vocative)
ανάπρυμη (feminine singular vocative)
ανάπρυμο (neuter singular vocative)
ανάπρυμοι (masculine plural vocative)
ανάπρυμες (feminine plural vocative)
ανάπρυμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανάπρυμους •

(nautical) having turned to obtain a tailwind or following current


πορθμός

porthmós (romanization)
πορθμοί (plural)
πορθμός (nominative singular)
πορθμοί (nominative plural)
πορθμού (genitive singular)
πορθμών (genitive plural)
πορθμό (accusative singular)
πορθμούς (accusative plural)
πορθμέ (singular vocative)
πορθμοί (plural vocative)


φλόκος

flókos (romanization)
φλόκοι (plural)
φλόκος (nominative singular)
φλόκοι (nominative plural)
φλόκου (genitive singular)
φλόκων (genitive plural)
φλόκο (accusative singular)
φλόκους (accusative plural)
φλόκε (singular vocative)
φλόκοι (plural vocative)

(nautical) jib (triangular staysail set forward of the foremast)


γιατάκι

head

γιατάκι • (giatáki) n (plural γιατάκια)

el-noun

γιατάκι • (giatáki) n (plural γιατάκια)

giatáki (romanization)
γιατάκια (plural)
γιατάκι (nominative singular)
γιατάκια (nominative plural)
γιατάκι (accusative singular)
γιατάκια (accusative plural)
γιατάκι (singular vocative)
γιατάκια (plural vocative)

From Ottoman Turkish یتاق (yatak, “bed”).

Απάνω στο γιατάκι σου φίδι νωθρό κοιμάται,
Και φέρνει βόλτες ψάχνοντας τα ρούχα σου η μαϊμού.
Apáno sto giatáki sou fídi nothró koimátai,

1979, “Θεσσαλονίκη [Thessaloniki]”, in Nikos Kavvadias (lyrics), Thanos Mikroutsikos (music), Ο Σταυρός του Νότου [Southern Cross], performed by Giannis Koutras

On your bunk bed, a sluggish snake is sleeping,
And the monkey goes about, searching through your clothes.

Kai férnei vóltes psáchnontas ta roúcha sou i maïmoú.

(colloquial, dated, nautical) bunk, bunk bed, berth

(colloquial, dated, nautical, by extension) cabin (interior of a boat, enclosed to create a small room)


αναρχικότητα

head

αναρχικότητα • (anarchikótita) m (uncountable)

anarchikótita (romanization)
αναρχικότητα (nominative singular)
αναρχικότητες (nominative plural)
αναρχικότητας (genitive singular)
αναρχικοτήτων (genitive plural)
αναρχικότητα (accusative singular)
αναρχικότητες (accusative plural)
αναρχικότητα (singular vocative)
αναρχικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναρχικότητα

αναρχικότητες

αναρχικότητας

αναρχικοτήτων

αναρχικότητα

αναρχικότητες

αναρχικότητα

αναρχικότητες

(politics) anarchism (situation, condition)


αναρχοαυτόνομος

head

αναρχοαυτόνομοι

αναρχοαυτόνομος • (anarchoaftónomos) m (plural αναρχοαυτόνομοι)

el-noun

αναρχοαυτόνομοι

anarchoaftónomos (romanization)
αναρχοαυτόνομοι (plural)
αναρχοαυτόνομος (nominative singular)
αναρχοαυτόνομοι (nominative plural)
αναρχοαυτόνομου (genitive singular)
αναρχοαυτόνομων (genitive plural)
αναρχοαυτόνομο (accusative singular)
αναρχοαυτόνομους (accusative plural)
αναρχοαυτόνομε (singular vocative)
αναρχοαυτόνομοι (plural vocative)

el-decl-noun

αναρχοαυτόνομος

αναρχοαυτόνομοι

αναρχοαυτόνομου

αναρχοαυτόνομων

αναρχοαυτόνομο

αναρχοαυτόνομους

αναρχοαυτόνομε

αναρχοαυτόνομοι

(politics) anarchist (behaving autonomously - as an in dividual)


ανασκαφέας

head

ανασκαφέας • (anaskaféas) m (plural ανασκαφείς)

anaskaféas (romanization)
ανασκαφείς (plural)
ανασκαφέας (nominative singular)
ανασκαφείς (nominative plural)
ανασκαφέα (genitive singular)
ανασκαφέων (genitive plural)
ανασκαφέα (accusative singular)
ανασκαφείς (accusative plural)
ανασκαφέα (singular vocative)
ανασκαφείς (plural vocative)


ανασταλτός

ανασταλτός • (anastaltós) m (feminine ανασταλτή, neuter ανασταλτό)

anastaltós (romanization)
ανασταλτή (feminine)
ανασταλτό (neuter)
ανασταλτός (masculine nominative singular)
ανασταλτή (feminine nominative singular)
ανασταλτό (neuter nominative singular)
ανασταλτοί (masculine nominative plural)
ανασταλτές (feminine nominative plural)
ανασταλτά (neuter nominative plural)
ανασταλτού (genitive masculine singular)
ανασταλτής (feminine genitive singular)
ανασταλτού (genitive neuter singular)
ανασταλτών (genitive masculine plural)
ανασταλτών (feminine genitive plural)
ανασταλτών (genitive neuter plural)
ανασταλτό (accusative masculine singular)
ανασταλτή (accusative feminine singular)
ανασταλτό (accusative neuter singular)
ανασταλτούς (accusative masculine plural)
ανασταλτές (accusative feminine plural)
ανασταλτά (accusative neuter plural)
ανασταλτέ (masculine singular vocative)
ανασταλτή (feminine singular vocative)
ανασταλτό (neuter singular vocative)
ανασταλτοί (masculine plural vocative)
ανασταλτές (feminine plural vocative)
ανασταλτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανασταλτός •

ανασταλτοί •

ανασταλτές •

ανασταλτού •

ανασταλτής •

ανασταλτού •

ανασταλτών •

ανασταλτών •

ανασταλτών •

ανασταλτούς •

ανασταλτές •

ανασταλτοί •

ανασταλτές •

Η ποινή του είναι ανασταλτή.

(formal, law) suspendable (able or eligible to be suspended)


αναστομώνω

head

αναστομώνω • (anastomóno)

el-verb

αναστομώνομαι

αναστομώνω • (anastomóno) (past αναστόμωσα, passive αναστομώνομαι)

anastomóno (romanization)
αναστόμωσα (past)
αναστομώνομαι (passive)


αναστόμωση

head

αναστομώσεις

αναστόμωση • (anastómosi) f (plural αναστομώσεις)

el-noun

αναστομώσεις

anastómosi (romanization)
αναστομώσεις (plural)
αναστόμωση (nominative singular)
αναστομώσεις (nominative plural)
αναστόμωσης (genitive singular)
αναστομώσεων (genitive plural)
αναστόμωση (accusative singular)
αναστομώσεις (accusative plural)
αναστόμωση (singular vocative)
αναστομώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναστομώσεως

el-decl-noun

αναστομώσεις

αναστομώσεων

αναστομώσεις

αναστομώσεις

Older or formal genitive singular: αναστομώσεως •

(medicine, surgery) anastomosis (the hole or its creation)


άναυλα

head

άναυλα • (ánavla)

el-adv

άναυλα • (ánavla)


ακομπανιάρομαι

head

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai)

el-verb

ακομπανιαρίστηκα

ακομπανιάρομαι • (akompaniáromai) passive (past ακομπανιαρίστηκα, active ακομπανιάρω)

akompaniáromai (romanization)
ακομπανιαρίστηκα (past)
ακομπανιάρω (active)

α‧κο‧μπα‧νιά‧ρο‧μαι


αναύξητος

head

αναύξητος • (anáfxitos) m (feminine αναύξητη, neuter αναύξητο)

anáfxitos (romanization)
αναύξητη (feminine)
αναύξητο (neuter)
αναύξητος (masculine nominative singular)
αναύξητη (feminine nominative singular)
αναύξητο (neuter nominative singular)
αναύξητοι (masculine nominative plural)
αναύξητες (feminine nominative plural)
αναύξητα (neuter nominative plural)
αναύξητου (genitive masculine singular)
αναύξητης (feminine genitive singular)
αναύξητου (genitive neuter singular)
αναύξητων (genitive masculine plural)
αναύξητων (feminine genitive plural)
αναύξητων (genitive neuter plural)
αναύξητο (accusative masculine singular)
αναύξητη (accusative feminine singular)
αναύξητο (accusative neuter singular)
αναύξητους (accusative masculine plural)
αναύξητες (accusative feminine plural)
αναύξητα (accusative neuter plural)
αναύξητε (masculine singular vocative)
αναύξητη (feminine singular vocative)
αναύξητο (neuter singular vocative)
αναύξητοι (masculine plural vocative)
αναύξητες (feminine plural vocative)
αναύξητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύξητους •


αναύλωτος

head

αναύλωτος • (anávlotos) m (feminine αναύλωτη, neuter αναύλωτο)

anávlotos (romanization)
αναύλωτη (feminine)
αναύλωτο (neuter)
αναύλωτος (masculine nominative singular)
αναύλωτη (feminine nominative singular)
αναύλωτο (neuter nominative singular)
αναύλωτοι (masculine nominative plural)
αναύλωτες (feminine nominative plural)
αναύλωτα (neuter nominative plural)
αναύλωτου (genitive masculine singular)
αναύλωτης (feminine genitive singular)
αναύλωτου (genitive neuter singular)
αναύλωτων (genitive masculine plural)
αναύλωτων (feminine genitive plural)
αναύλωτων (genitive neuter plural)
αναύλωτο (accusative masculine singular)
αναύλωτη (accusative feminine singular)
αναύλωτο (accusative neuter singular)
αναύλωτους (accusative masculine plural)
αναύλωτες (accusative feminine plural)
αναύλωτα (accusative neuter plural)
αναύλωτε (masculine singular vocative)
αναύλωτη (feminine singular vocative)
αναύλωτο (neuter singular vocative)
αναύλωτοι (masculine plural vocative)
αναύλωτες (feminine plural vocative)
αναύλωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναύλωτους •


άναυλος

head

άναυλος • (ánavlos) m (feminine άναυλη, neuter άναυλο)

ánavlos (romanization)
άναυλη (feminine)
άναυλο (neuter)
άναυλος (masculine nominative singular)
άναυλη (feminine nominative singular)
άναυλο (neuter nominative singular)
άναυλοι (masculine nominative plural)
άναυλες (feminine nominative plural)
άναυλα (neuter nominative plural)
άναυλου (genitive masculine singular)
άναυλης (feminine genitive singular)
άναυλου (genitive neuter singular)
άναυλων (genitive masculine plural)
άναυλων (feminine genitive plural)
άναυλων (genitive neuter plural)
άναυλο (accusative masculine singular)
άναυλη (accusative feminine singular)
άναυλο (accusative neuter singular)
άναυλους (accusative masculine plural)
άναυλες (accusative feminine plural)
άναυλα (accusative neuter plural)
άναυλε (masculine singular vocative)
άναυλη (feminine singular vocative)
άναυλο (neuter singular vocative)
άναυλοι (masculine plural vocative)
άναυλες (feminine plural vocative)
άναυλα (neuter plural vocative)


πατινάρω

πατινάρω • (patináro)

el-verb

πατινάρω • (patináro) (past πατινάρισα, passive —)

patináro (romanization)
πατινάρισα (past)
πατινάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
πατινάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πατινάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πατινάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πατινάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
πατινάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πατινάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πατινάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
πατινάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πατινάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πατινάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πατινάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πατινάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πατινάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πατινάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πατινάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
πατινάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πατινάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
πατινάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πατινάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
πατινάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πατινάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
πατινάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πατινάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
πατινάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πατινάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πατινάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πατινάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
πατινάραν (active indicative past perfective plural third-person)
πατινάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πατινάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πατινάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πατινάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πατινάρισε (active imperative perfective second-person singular)
πατινάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
πατινάρετε (active imperative perfective plural second-person)
πατινάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πατινάρει (active indeclinable participle perfect)
πατιναρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πατινάρει (infinitive-aorist)

πατίνι (patíni, “roller skate”) + -άρω (-áro, “ending for verbs”). From the French patiner.


αναφυλαξία

head

αναφυλαξία • (anafylaxía) f (uncountable)

anafylaxía (romanization)
αναφυλαξία (nominative singular)
αναφυλαξίας (genitive singular)
αναφυλαξία (accusative singular)
αναφυλαξία (singular vocative)


γάμος ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων • (gámos omofylófilon) m (plural γάμοι ομοφυλόφιλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλόφιλων

γάμος ομοφυλόφιλων

gámos omofylófilon (romanization)
γάμοι ομοφυλόφιλων (plural)


γάμος ομοφυλοφίλων

head

γάμος ομοφυλοφίλων

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων • (gámos omofylofílon) m (plural γάμοι ομοφυλοφίλων)

el-noun

γάμοι ομοφυλοφίλων

γάμος ομοφυλοφίλων

gámos omofylofílon (romanization)
γάμοι ομοφυλοφίλων (plural)

Τους πρώτους γάμους ομοφυλοφίλων στη Βρετανία χαιρέτισε τα μεσάνυχτα ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον

2014 March 29, Η Καθημερινή [Kathimerini], retrieved 2019-05-18

Britain's first gay marriages were welcomed at midnight by British Prime Minister David Cameron.

Tous prótous gámous omofylofílon sti Vretanía chairétise ta mesánychta o prothypourgós tis Vretanías Ntéivint Kámeron


αναφύτευση

head

αναφυτεύσεις

αναφύτευση • (anafýtefsi) f (plural αναφυτεύσεις)

el-noun

αναφυτεύσεις

anafýtefsi (romanization)
αναφυτεύσεις (plural)
αναφύτευση (nominative singular)
αναφυτεύσεις (nominative plural)
αναφύτευσης (genitive singular)
αναφυτεύσεων (genitive plural)
αναφύτευση (accusative singular)
αναφυτεύσεις (accusative plural)
αναφύτευση (singular vocative)
αναφυτεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναφυτεύσεως

el-decl-noun

αναφυτεύσεις

αναφυτεύσεων

αναφυτεύσεις

αναφυτεύσεις

Older or formal genitive singular: αναφυτεύσεως •


αναφυλακτικός

head

αναφυλακτική

αναφυλακτικό

αναφυλακτικός • (anafylaktikós) m (feminine αναφυλακτική, neuter αναφυλακτικό)

el-adj

αναφυλακτική

αναφυλακτικό

anafylaktikós (romanization)
αναφυλακτική (feminine)
αναφυλακτικό (neuter)
αναφυλακτικός (masculine nominative singular)
αναφυλακτική (feminine nominative singular)
αναφυλακτικό (neuter nominative singular)
αναφυλακτικοί (masculine nominative plural)
αναφυλακτικές (feminine nominative plural)
αναφυλακτικά (neuter nominative plural)
αναφυλακτικού (genitive masculine singular)
αναφυλακτικής (feminine genitive singular)
αναφυλακτικού (genitive neuter singular)
αναφυλακτικών (genitive masculine plural)
αναφυλακτικών (feminine genitive plural)
αναφυλακτικών (genitive neuter plural)
αναφυλακτικό (accusative masculine singular)
αναφυλακτική (accusative feminine singular)
αναφυλακτικό (accusative neuter singular)
αναφυλακτικούς (accusative masculine plural)
αναφυλακτικές (accusative feminine plural)
αναφυλακτικά (accusative neuter plural)
αναφυλακτικέ (masculine singular vocative)
αναφυλακτική (feminine singular vocative)
αναφυλακτικό (neuter singular vocative)
αναφυλακτικοί (masculine plural vocative)
αναφυλακτικές (feminine plural vocative)
αναφυλακτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναφυλακτικός

el-decl-adj-table

αναφυλακτικός •

αναφυλακτική •

αναφυλακτικό •

αναφυλακτικοί •

αναφυλακτικές •

αναφυλακτικά •

αναφυλακτικού •

αναφυλακτικής •

αναφυλακτικού •

αναφυλακτικών •

αναφυλακτικών •

αναφυλακτικών •

αναφυλακτικό •

αναφυλακτική •

αναφυλακτικό •

αναφυλακτικούς •

αναφυλακτικές •

αναφυλακτικά •

αναφυλακτικέ •

αναφυλακτική •

αναφυλακτικό •

αναφυλακτικοί •

αναφυλακτικές •

αναφυλακτικά •