παραγράφω

head

παραγράφω • (paragráfo)

el-verb

παραγράφομαι

παραγράφω • (paragráfo) (past παρέγραψα, passive παραγράφομαι)

paragráfo (romanization)
παρέγραψα (past)
παραγράφομαι (passive)
παραγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
παραγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
παραγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
παραγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
παραγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
παραγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
παραγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
παραγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
παραγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
παραγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
παραγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
παραγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
παραγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
παραγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
παραγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
παραγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
παραγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
παραγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
παραγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
παραγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
παραγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
παραγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
παραγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παραγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
παρέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
παρέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
παραγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
παραγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
παραγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{παρεγράφην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
παρέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
παρέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
παραγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
παραγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
παραγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{παρεγράφης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
παρέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
παρέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
παραγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
παραγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
παρεγράφη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
παραγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
παραγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
παραγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
παραγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{παρεγράφημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
παραγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
παραγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
παραγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
παραγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
παραγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{παρεγράφητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
παρέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παραγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
παρέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
παραγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
παραγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
παραγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
παρεγράφησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα παραγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα παραγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα παραγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα παραγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
παραγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
παράγραφε (active imperative imperfective second-person singular)
παράγραψε (active imperative perfective second-person singular)
παραγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
παραγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
παραγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
παραγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
παραγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
παραγράφοντας (active participle present)
έχοντας παραγράψει (active participle past)
{παραγεγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
παραγραμμένος, ‑η, ‑o (informal participle passive past)
also: past participle {παραγραφείς (participle passive past)
‑είσα (participle passive past)
‑έν} (participle passive past)
παραγράψει (active infinitive-aorist)
παραγραφεί (infinitive-aorist passive)
παραγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned, from Hellenistic Koine Greek παραγράφω (“change an entry”). Morphologically, from παρα- (“beside”) + γράφω (“write”).

inh

πα‧ρα‧γρά‧φω

feminine: παραγραφείσα

παραγραφείς (paragrafeís, “which was struck out”, of passive past) (very formal)


σταθερά Αβογκάντρο

head

σταθερά Αβογκάντρο • (statherá Avogkántro) f (uncountable)

(physics, chemistry) Avogadro constant, Avogadro's number


αριθμός Αβογκάντρο

αριθμός Αβογκάντρο • (arithmós Avogkántro) m (uncountable)

(physics, chemistry) Avogadro's number, Avogadro constant


βαλσάκι

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

el-noun

βαλσάκι • (valsáki) n (plural βαλσάκια)

valsáki (romanization)
βαλσάκια (plural)
βαλσάκι (nominative singular)
βαλσάκια (nominative plural)
βαλσάκι (accusative singular)
βαλσάκια (accusative plural)
βαλσάκι (singular vocative)
βαλσάκια (plural vocative)

βαλς βαλς#Greek

(music) a short or light waltz (diminutive of βαλς (vals))


Μεθόδιος

a male given name, equivalent to English Methodius


Μαρκ

a male given name, equivalent to English Mark


Μάικλ

head

Μάικλ • (Máikl)

A transliteration of the English male given name Michael


Ουίλλιαμ

Ουίλλιαμ • (Ouílliam)

a male given name, equivalent to English William


Μάικ

Μάικ • (Máik)

a male given name, equivalent to English Mike


Τζον

a male given name, equivalent to English John


Μπράιαν

Μπράιαν • (Bráian)

A transliteration of the English male given name Brian or Bryan.


Ρίτσαρντ

Ρίτσαρντ • (Rítsarnt)

A transliteration of the English male given name Richard.


Ντέιβιντ

Ντέιβιντ • (Ntéivint)

A transliteration of the English male given name David.


Τζέιμς

Τζέιμς • (Tzéims)

A transliteration of the English male given name James.


Ρόμπερτ

From English Robert. Doublet of Ροβέρτος (Rovértos).

A transliteration of the English male given name Robert.


Ροβέρτος

Ροβέρτος • (Rovértos) m

Rovértos (romanization)
Ροβέρτος (nominative singular)
Ροβέρτοι (nominative plural)
Ροβέρτου (genitive singular)
Ροβέρτων (genitive plural)
Ροβέρτο (accusative singular)
Ροβέρτους (accusative plural)
Ροβέρτε (singular vocative)
Ροβέρτοι (plural vocative)

Borrowed from English Robert or from Italian Roberto, Hellenized with -ος (-os, suffix).

a male given name, equivalent to English Robert


γητεύω

γητεύω • (gitévo)

el-verb

γητεύω • (gitévo) (past γήτεψα, passive γητεύομαι, p‑past γητεύτηκα, ppp γητεμένος)

gitévo (romanization)
γήτεψα (past)
γητεύομαι (passive)
γητεύτηκα (passive past)
γητεμένος (participle passive perfect)
γητεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
γητέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γητεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γητευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γητεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γητέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γητεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γητευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γητεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
γητέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γητεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γητευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γητεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γητέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γητευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γητευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γητεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γητέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
γητευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γητεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γητεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γητέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γητεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
γητευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γητευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γήτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γήτεψα (active first-person indicative past perfective singular)
γητευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γητεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γήτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γήτεψες (active indicative past perfective second-person singular)
γητευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γητεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γήτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γήτεψε (active indicative past perfective singular third-person)
γητευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γητεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γητεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γητέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γητευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γητευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γητεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γητέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
γητευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γητευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γήτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γητεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γήτεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
γητέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
γητεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γητευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
γητεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γητευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γητεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γητέψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γητεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γητευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γήτευε (active imperative imperfective second-person singular)
γήτεψε (active imperative perfective second-person singular)
γήτευ' (active imperative perfective second-person singular)
γητέψου (imperative passive perfective second-person singular)
γητεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
γητέψτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύτε (active imperative perfective plural second-person)
γητεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γητευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γητεύοντας (active participle present)
έχοντας γητέψει (active participle past)
γητεμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γητέψει (active infinitive-aorist)
γητευτεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek γητεύω, from Ancient Greek γοητεύω (goēteúō, “bewitch”). Also see γοητεύω (goïtévo).

der

(vernacular, literature) use magic to enchant


στρατοπεδεύω

head

στρατοπεδεύω • (stratopedévo)

el-verb

στρατοπέδευσα

στρατοπεδεύω • (stratopedévo) (past στρατοπέδευσα, passive —)

stratopedévo (romanization)
στρατοπέδευσα (past)
στρατοπεδεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
στρατοπεδεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στρατοπεδεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στρατοπεδεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
στρατοπεδεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στρατοπεδεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στρατοπεδεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στρατοπεδεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στρατοπεδεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στρατοπεδεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στρατοπέδευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στρατοπέδευσα (active first-person indicative past perfective singular)
στρατοπέδευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στρατοπέδευσες (active indicative past perfective second-person singular)
στρατοπέδευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στρατοπέδευσε (active indicative past perfective singular third-person)
στρατοπεδεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στρατοπεδεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στρατοπεδεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στρατοπεδεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στρατοπέδευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπεδεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στρατοπέδευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στρατοπεδεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στρατοπεδεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στρατοπεδεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στρατοπέδευε (active imperative imperfective second-person singular)
στρατοπέδευσε (active imperative perfective second-person singular)
στρατοπεδεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
στρατοπεδεύστε (active imperative perfective plural second-person)
στρατοπεδεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στρατοπεδεύσει (active indeclinable participle perfect)
στρατοπεδευμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
στρατοπεδεύσει (infinitive-aorist)

στρα‧το‧πε‧δεύ‧ω

Learned borrowing from Ancient Greek στρατοπεδεύω (stratopedeúō).

lbor

στρατοπεδεύω


αυξίνη

afxíni (romanization)
αυξίνες (plural)
αυξίνη (nominative singular)
αυξίνες (nominative plural)
αυξίνης (genitive singular)
αυξινών (genitive plural)
αυξίνη (accusative singular)
αυξίνες (accusative plural)
αυξίνη (singular vocative)
αυξίνες (plural vocative)


ρινολογία

head

ρινολογία • (rinología) f

el-noun

ρινολογία • (rinología) f

rinología (romanization)
ρινολογία (nominative singular)
ρινολογίες (nominative plural)
ρινολογίας (genitive singular)
ρινολογιών (genitive plural)
ρινολογία (accusative singular)
ρινολογίες (accusative plural)
ρινολογία (singular vocative)
ρινολογίες (plural vocative)


ανεπίδοτος

head

ανεπίδοτος • (anepídotos) m (feminine ανεπίδοτη, neuter ανεπίδοτο)

anepídotos (romanization)
ανεπίδοτη (feminine)
ανεπίδοτο (neuter)
ανεπίδοτος (masculine nominative singular)
ανεπίδοτη (feminine nominative singular)
ανεπίδοτο (neuter nominative singular)
ανεπίδοτοι (masculine nominative plural)
ανεπίδοτες (feminine nominative plural)
ανεπίδοτα (neuter nominative plural)
ανεπίδοτου (genitive masculine singular)
ανεπίδοτης (feminine genitive singular)
ανεπίδοτου (genitive neuter singular)
ανεπίδοτων (genitive masculine plural)
ανεπίδοτων (feminine genitive plural)
ανεπίδοτων (genitive neuter plural)
ανεπίδοτο (accusative masculine singular)
ανεπίδοτη (accusative feminine singular)
ανεπίδοτο (accusative neuter singular)
ανεπίδοτους (accusative masculine plural)
ανεπίδοτες (accusative feminine plural)
ανεπίδοτα (accusative neuter plural)
ανεπίδοτε (masculine singular vocative)
ανεπίδοτη (feminine singular vocative)
ανεπίδοτο (neuter singular vocative)
ανεπίδοτοι (masculine plural vocative)
ανεπίδοτες (feminine plural vocative)
ανεπίδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεπίδοτος •

ανεπίδοτοι •

ανεπίδοτες •

ανεπίδοτου •

ανεπίδοτης •

ανεπίδοτου •

ανεπίδοτων •

ανεπίδοτων •

ανεπίδοτων •

ανεπίδοτους •

ανεπίδοτες •

ανεπίδοτοι •

ανεπίδοτες •


ανεπίδετος

head

ανεπίδετος • (anepídetos) m (feminine ανεπίδετη, neuter ανεπίδετο)

anepídetos (romanization)
ανεπίδετη (feminine)
ανεπίδετο (neuter)
ανεπίδετος (masculine nominative singular)
ανεπίδετη (feminine nominative singular)
ανεπίδετο (neuter nominative singular)
ανεπίδετοι (masculine nominative plural)
ανεπίδετες (feminine nominative plural)
ανεπίδετα (neuter nominative plural)
ανεπίδετου (genitive masculine singular)
ανεπίδετης (feminine genitive singular)
ανεπίδετου (genitive neuter singular)
ανεπίδετων (genitive masculine plural)
ανεπίδετων (feminine genitive plural)
ανεπίδετων (genitive neuter plural)
ανεπίδετο (accusative masculine singular)
ανεπίδετη (accusative feminine singular)
ανεπίδετο (accusative neuter singular)
ανεπίδετους (accusative masculine plural)
ανεπίδετες (accusative feminine plural)
ανεπίδετα (accusative neuter plural)
ανεπίδετε (masculine singular vocative)
ανεπίδετη (feminine singular vocative)
ανεπίδετο (neuter singular vocative)
ανεπίδετοι (masculine plural vocative)
ανεπίδετες (feminine plural vocative)
ανεπίδετα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανεπίδετος •

ανεπίδετοι •

ανεπίδετες •

ανεπίδετου •

ανεπίδετης •

ανεπίδετου •

ανεπίδετων •

ανεπίδετων •

ανεπίδετων •

ανεπίδετους •

ανεπίδετες •

ανεπίδετοι •

ανεπίδετες •


έλλειψη

head

έλλειψη • (élleipsi) f (plural ελλείψεις)

élleipsi (romanization)
ελλείψεις (plural)
έλλειψη (nominative singular)
ελλείψεις (nominative plural)
έλλειψης (genitive singular)
ελλείψεων (genitive plural)
έλλειψη (accusative singular)
ελλείψεις (accusative plural)
έλλειψη (singular vocative)
ελλείψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ελλείψεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ελλείψεως •

From Ancient Greek ἔλλειψις (élleipsis).


οπίσθια

opísthia (romanization)
οπίσθια (nominative plural)
οπισθίων (genitive plural)
οπίσθια (accusative plural)
οπίσθια (plural vocative)


έρμα

érma (romanization)
έρματα (plural)
έρμα (nominative singular)
έρματα (nominative plural)
έρματος (genitive singular)
ερμάτων (genitive plural)
έρμα (accusative singular)
έρματα (accusative plural)
έρμα (singular vocative)
έρματα (plural vocative)


ανερμάτιστος

head

ανερμάτιστος • (anermátistos) m (feminine ανερμάτιστη, neuter ανερμάτιστο)

anermátistos (romanization)
ανερμάτιστη (feminine)
ανερμάτιστο (neuter)
ανερμάτιστος (masculine nominative singular)
ανερμάτιστη (feminine nominative singular)
ανερμάτιστο (neuter nominative singular)
ανερμάτιστοι (masculine nominative plural)
ανερμάτιστες (feminine nominative plural)
ανερμάτιστα (neuter nominative plural)
ανερμάτιστου (genitive masculine singular)
ανερμάτιστης (feminine genitive singular)
ανερμάτιστου (genitive neuter singular)
ανερμάτιστων (genitive masculine plural)
ανερμάτιστων (feminine genitive plural)
ανερμάτιστων (genitive neuter plural)
ανερμάτιστο (accusative masculine singular)
ανερμάτιστη (accusative feminine singular)
ανερμάτιστο (accusative neuter singular)
ανερμάτιστους (accusative masculine plural)
ανερμάτιστες (accusative feminine plural)
ανερμάτιστα (accusative neuter plural)
ανερμάτιστε (masculine singular vocative)
ανερμάτιστη (feminine singular vocative)
ανερμάτιστο (neuter singular vocative)
ανερμάτιστοι (masculine plural vocative)
ανερμάτιστες (feminine plural vocative)
ανερμάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανερμάτιστος

el-decl-adj-table

ανερμάτιστος •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστης •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστους •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστε •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

(shipping) unballasted, without ballast, out of ballast


ανεύρυσμα

head

ανεύρυσμα • (anévrysma) n (plural ανευρύσματα)

anévrysma (romanization)
ανευρύσματα (plural)
ανεύρυσμα (nominative singular)
ανευρύσματα (nominative plural)
ανευρύσματος (genitive singular)
ανευρυσμάτων (genitive plural)
ανεύρυσμα (accusative singular)
ανευρύσματα (accusative plural)
ανεύρυσμα (singular vocative)
ανευρύσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανευρύσματος

ανευρυσμάτων


ανέφελος

head

ανέφελος • (anéfelos) m (feminine ανέφελη, neuter ανέφελο)

anéfelos (romanization)
ανέφελη (feminine)
ανέφελο (neuter)
ανέφελος (masculine nominative singular)
ανέφελη (feminine nominative singular)
ανέφελο (neuter nominative singular)
ανέφελοι (masculine nominative plural)
ανέφελες (feminine nominative plural)
ανέφελα (neuter nominative plural)
ανέφελου (genitive masculine singular)
ανέφελης (feminine genitive singular)
ανέφελου (genitive neuter singular)
ανέφελων (genitive masculine plural)
ανέφελων (feminine genitive plural)
ανέφελων (genitive neuter plural)
ανέφελο (accusative masculine singular)
ανέφελη (accusative feminine singular)
ανέφελο (accusative neuter singular)
ανέφελους (accusative masculine plural)
ανέφελες (accusative feminine plural)
ανέφελα (accusative neuter plural)
ανέφελε (masculine singular vocative)
ανέφελη (feminine singular vocative)
ανέφελο (neuter singular vocative)
ανέφελοι (masculine plural vocative)
ανέφελες (feminine plural vocative)
ανέφελα (neuter plural vocative)


ανθέμιο

anthémio (romanization)
ανθέμια (plural)

From Ancient Greek ἀνθέμιον (anthémion), from Ancient Greek ἄνθεμον (ánthemon).

(design) honeysuckle or other flowery pattern


ανθέμιο

anthémio (romanization)
ανθέμια (plural)
ανθέμιο (nominative singular)
ανθέμια (nominative plural)
ανθεμίου (genitive singular)
ανθέμιου (genitive singular)
ανθεμίων (genitive plural)
ανθέμιο (accusative singular)
ανθέμια (accusative plural)
ανθέμιο (singular vocative)
ανθέμια (plural vocative)

Learned borrowing from English anthem, from Middle English anteme, from Old English antefn, antefen, from Latin antiphōna, from Ancient Greek ἀντίφωνος (antíphōnos). Doublet of αντίφωνο (antífono).


νηολογημένος

νηολογημένος • (niologiménos) m (feminine νηολογημένη, neuter νηολογημένο)

niologiménos (romanization)
νηολογημένη (feminine)
νηολογημένο (neuter)
νηολογημένος (masculine nominative singular)
νηολογημένη (feminine nominative singular)
νηολογημένο (neuter nominative singular)
νηολογημένοι (masculine nominative plural)
νηολογημένες (feminine nominative plural)
νηολογημένα (neuter nominative plural)
νηολογημένου (genitive masculine singular)
νηολογημένης (feminine genitive singular)
νηολογημένου (genitive neuter singular)
νηολογημένων (genitive masculine plural)
νηολογημένων (feminine genitive plural)
νηολογημένων (genitive neuter plural)
νηολογημένο (accusative masculine singular)
νηολογημένη (accusative feminine singular)
νηολογημένο (accusative neuter singular)
νηολογημένους (accusative masculine plural)
νηολογημένες (accusative feminine plural)
νηολογημένα (accusative neuter plural)
νηολογημένε (masculine singular vocative)
νηολογημένη (feminine singular vocative)
νηολογημένο (neuter singular vocative)
νηολογημένοι (masculine plural vocative)
νηολογημένες (feminine plural vocative)
νηολογημένα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of νηολογημένος

el-decl-adj-table

νηολογημένος •

νηολογημένη •

νηολογημένο •

νηολογημένοι •

νηολογημένες •

νηολογημένα •

νηολογημένου •

νηολογημένης •

νηολογημένου •

νηολογημένων •

νηολογημένων •

νηολογημένων •

νηολογημένο •

νηολογημένη •

νηολογημένο •

νηολογημένους •

νηολογημένες •

νηολογημένα •

νηολογημένε •

νηολογημένη •

νηολογημένο •

νηολογημένοι •

νηολογημένες •

νηολογημένα •


ανήστευτος

head

ανήστευτος • (anísteftos) m (feminine ανήστευτη, neuter ανήστευτο)

anísteftos (romanization)
ανήστευτη (feminine)
ανήστευτο (neuter)
ανήστευτος (masculine nominative singular)
ανήστευτη (feminine nominative singular)
ανήστευτο (neuter nominative singular)
ανήστευτοι (masculine nominative plural)
ανήστευτες (feminine nominative plural)
ανήστευτα (neuter nominative plural)
ανήστευτου (genitive masculine singular)
ανήστευτης (feminine genitive singular)
ανήστευτου (genitive neuter singular)
ανήστευτων (genitive masculine plural)
ανήστευτων (feminine genitive plural)
ανήστευτων (genitive neuter plural)
ανήστευτο (accusative masculine singular)
ανήστευτη (accusative feminine singular)
ανήστευτο (accusative neuter singular)
ανήστευτους (accusative masculine plural)
ανήστευτες (accusative feminine plural)
ανήστευτα (accusative neuter plural)
ανήστευτε (masculine singular vocative)
ανήστευτη (feminine singular vocative)
ανήστευτο (neuter singular vocative)
ανήστευτοι (masculine plural vocative)
ανήστευτες (feminine plural vocative)
ανήστευτα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανήστευτος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανήστευτος, etc.)

el-decl-adj-table

ανήστευτος •

ανήστευτοι •

ανήστευτες •

ανήστευτου •

ανήστευτης •

ανήστευτου •

ανήστευτων •

ανήστευτων •

ανήστευτων •

ανήστευτους •

ανήστευτες •

ανήστευτοι •

ανήστευτες •

(Eastern Orthodoxy) (food) permitted whilst fasting


ανηολόγητος

head

ανηολόγητος • (aniológitos) m (feminine ανηολόγητη, neuter ανηολόγητο)

aniológitos (romanization)
ανηολόγητη (feminine)
ανηολόγητο (neuter)
ανηολόγητος (masculine nominative singular)
ανηολόγητη (feminine nominative singular)
ανηολόγητο (neuter nominative singular)
ανηολόγητοι (masculine nominative plural)
ανηολόγητες (feminine nominative plural)
ανηολόγητα (neuter nominative plural)
ανηολόγητου (genitive masculine singular)
ανηολόγητης (feminine genitive singular)
ανηολόγητου (genitive neuter singular)
ανηολόγητων (genitive masculine plural)
ανηολόγητων (feminine genitive plural)
ανηολόγητων (genitive neuter plural)
ανηολόγητο (accusative masculine singular)
ανηολόγητη (accusative feminine singular)
ανηολόγητο (accusative neuter singular)
ανηολόγητους (accusative masculine plural)
ανηολόγητες (accusative feminine plural)
ανηολόγητα (accusative neuter plural)
ανηολόγητε (masculine singular vocative)
ανηολόγητη (feminine singular vocative)
ανηολόγητο (neuter singular vocative)
ανηολόγητοι (masculine plural vocative)
ανηολόγητες (feminine plural vocative)
ανηολόγητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανηολόγητος •

ανηολόγητη •

ανηολόγητο •

ανηολόγητοι •

ανηολόγητες •

ανηολόγητα •

ανηολόγητου •

ανηολόγητης •

ανηολόγητου •

ανηολόγητων •

ανηολόγητων •

ανηολόγητων •

ανηολόγητο •

ανηολόγητη •

ανηολόγητο •

ανηολόγητους •

ανηολόγητες •

ανηολόγητα •

ανηολόγητε •

ανηολόγητη •

ανηολόγητο •

ανηολόγητοι •

ανηολόγητες •

ανηολόγητα •


αποκοπή

apokopí (romanization)
αποκοπή (nominative singular)
αποκοπής (genitive singular)
αποκοπή (accusative singular)
αποκοπή (singular vocative)

(Eastern Orthodoxy) excommunication, anathema


ανθολογία

head

ανθολογία • (anthología) f (plural ανθολογίες)

anthología (romanization)
ανθολογίες (plural)
ανθολογία (nominative singular)
ανθολογίες (nominative plural)
ανθολογίας (genitive singular)
ανθολογιών (genitive plural)
ανθολογία (accusative singular)
ανθολογίες (accusative plural)
ανθολογία (singular vocative)
ανθολογίες (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθολογία (anthología).


κολπική μαρμαρυγή

κολπική μαρμαρυγή • (kolpikí marmarygí) f (uncountable)


κοιλιακή μαρμαρυγή

κοιλιακή μαρμαρυγή • (koiliakí marmarygí) f (uncountable)

ventricular fibrillation
ventricular fibrillation


ανθοφορία

ανθοφορία • (anthoforía) f (plural ανθοφορίες)

anthoforía (romanization)
ανθοφορίες (plural)
ανθοφορία (nominative singular)
ανθοφορίες (nominative plural)
ανθοφορίας (genitive singular)
ανθοφοριών (genitive plural)
ανθοφορία (accusative singular)
ανθοφορίες (accusative plural)
ανθοφορία (singular vocative)
ανθοφορίες (plural vocative)


μαρμαρυγή

μαρμαρυγή • (marmarygí) f (plural μαρμαρυγές)

marmarygí (romanization)
μαρμαρυγές (plural)
μαρμαρυγή (nominative singular)
μαρμαρυγές (nominative plural)
μαρμαρυγής (genitive singular)
μαρμαρυγών (genitive plural)
μαρμαρυγή (accusative singular)
μαρμαρυγές (accusative plural)
μαρμαρυγή (singular vocative)
μαρμαρυγές (plural vocative)


ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκη • (anthrakapothíki) n (plural ανθρακαποθήκες)

el-noun

ανθρακαποθήκες

anthrakapothíki (romanization)
ανθρακαποθήκες (plural)
ανθρακαποθήκη (nominative singular)
ανθρακαποθήκες (nominative plural)
ανθρακαποθήκης (genitive singular)
ανθρακαποθηκών (genitive plural)
ανθρακαποθήκη (accusative singular)
ανθρακαποθήκες (accusative plural)
ανθρακαποθήκη (singular vocative)
ανθρακαποθήκες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκης

ανθρακαποθηκών

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

ανθρακαποθήκη

ανθρακαποθήκες

place for storing coal
(shipping) bunker


ανθρακεύω

head

ανθρακεύω • (anthrakévo)

el-verb

ανθρακεύομαι

ανθρακεύω • (anthrakévo) (imperfect ανθράκευα, passive ανθρακεύομαι)

anthrakévo (romanization)
ανθράκευα (imperfect)
ανθρακεύομαι (passive)


ανθρακεργάτης

head

ανθρακεργάτες

ανθρακεργάτης • (anthrakergátis) m (plural ανθρακεργάτες)

el-noun

ανθρακεργάτες

anthrakergátis (romanization)
ανθρακεργάτες (plural)
ανθρακεργάτης (nominative singular)
ανθρακεργάτες (nominative plural)
ανθρακεργάτη (genitive singular)
ανθρακεργατών (genitive plural)
ανθρακεργάτη (accusative singular)
ανθρακεργάτες (accusative plural)
ανθρακεργάτη (singular vocative)
ανθρακεργάτες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρακεργάτης

ανθρακεργάτες

ανθρακεργάτη

ανθρακεργατών

ανθρακεργάτη

ανθρακεργάτες

ανθρακεργάτη

ανθρακεργάτες


ανθρακέμπορος

head

ανθρακέμποροι

ανθρακέμπορος • (anthrakémporos) m (plural ανθρακέμποροι)

el-noun

ανθρακέμποροι

anthrakémporos (romanization)
ανθρακέμποροι (plural)
ανθρακέμπορος (nominative singular)
ανθρακέμποροι (nominative plural)
ανθρακέμπορου (genitive singular)
ανθρακεμπόρου (genitive singular)
ανθρακέμπορων (genitive plural)
ανθρακεμπόρων (genitive plural)
ανθρακέμπορο (accusative singular)
ανθρακέμπορους (accusative plural)
ανθρακεμπόρους (accusative plural)
ανθρακέμπορε (singular vocative)
ανθρακέμποροι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

ανθρακέμπορος

ανθρακέμποροι

ανθρακέμπορου

ανθρακεμπόρου

ανθρακέμπορων

ανθρακεμπόρων

ανθρακέμπορο

ανθρακέμπορους

ανθρακεμπόρους

ανθρακέμπορε

ανθρακέμποροι


ανθράκευση

head

ανθρακεύσεις

ανθράκευση • (anthrákefsi) f (plural ανθρακεύσεις)

el-noun

ανθρακεύσεις

anthrákefsi (romanization)
ανθρακεύσεις (plural)
ανθράκευση (nominative singular)
ανθρακεύσεις (nominative plural)
ανθράκευσης (genitive singular)
ανθρακεύσεων (genitive plural)
ανθράκευση (accusative singular)
ανθρακεύσεις (accusative plural)
ανθράκευση (singular vocative)
ανθρακεύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανθρακεύσεως

el-decl-noun

ανθρακεύσεις

ανθρακεύσεων

ανθρακεύσεις

ανθρακεύσεις

Older or formal genitive singular: ανθρακεύσεως •

(shipping) loading with coal: bunkering, coaling


Κυνθία

a female given name, equivalent to English Cynthia


ανθρωποθυσία

head

ανθρωποθυσίες

ανθρωποθυσία • (anthropothysía) f (plural ανθρωποθυσίες)

el-noun

ανθρωποθυσίες

anthropothysía (romanization)
ανθρωποθυσίες (plural)
ανθρωποθυσία (nominative singular)
ανθρωποθυσίες (nominative plural)
ανθρωποθυσίας (genitive singular)
ανθρωποθυσιών (genitive plural)
ανθρωποθυσία (accusative singular)
ανθρωποθυσίες (accusative plural)
ανθρωποθυσία (singular vocative)
ανθρωποθυσίες (plural vocative)

el-decl-noun

ανθρωποθυσία

ανθρωποθυσίες

ανθρωποθυσίας

ανθρωποθυσιών

ανθρωποθυσία

ανθρωποθυσίες

ανθρωποθυσία

ανθρωποθυσίες

Learned borrowing from Koine Greek ἀνθρωποθυσία (anthrōpothusía). By surface analysis, ανθρωπο- (anthropo-) + θυσία (thysía).

lbor

ἀνθρωποθυσία


ανθρωποπίθηκος

head

ανθρωποπίθηκοι

ανθρωποπίθηκος • (anthropopíthikos) m (plural ανθρωποπίθηκοι)

el-noun

ανθρωποπίθηκοι

anthropopíthikos (romanization)
ανθρωποπίθηκοι (plural)
ανθρωποπίθηκος (nominative singular)
ανθρωποπίθηκοι (nominative plural)
ανθρωποπίθηκου (genitive singular)
ανθρωποπιθήκου (genitive singular)
ανθρωποπίθηκων (genitive plural)
ανθρωποπιθήκων (genitive plural)
ανθρωποπίθηκο (accusative singular)
ανθρωποπίθηκους (accusative plural)
ανθρωποπιθήκους (accusative plural)
ανθρωποπίθηκε (singular vocative)
ανθρωποπίθηκοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

ανθρωποπίθηκος

ανθρωποπίθηκοι

ανθρωποπίθηκου

ανθρωποπιθήκου

ανθρωποπίθηκων

ανθρωποπιθήκων

ανθρωποπίθηκο

ανθρωποπίθηκους

ανθρωποπιθήκους

ανθρωποπίθηκε

ανθρωποπίθηκοι


ανθυποσμηναγός

head

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγός • (anthyposminagós) m or f (plural ανθυποσμηναγοί)

el-noun

ανθυποσμηναγοί

anthyposminagós (romanization)
ανθυποσμηναγοί (plural)
ανθυποσμηναγός (nominative singular)
ανθυποσμηναγοί (nominative plural)
ανθυποσμηναγού (genitive singular)
ανθυποσμηναγών (genitive plural)
ανθυποσμηναγό (accusative singular)
ανθυποσμηναγούς (accusative plural)
ανθυποσμηναγέ (singular vocative)
ανθυποσμηναγοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυποσμηναγός

ανθυποσμηναγοί

ανθυποσμηναγού

ανθυποσμηναγών

ανθυποσμηναγό

ανθυποσμηναγούς

ανθυποσμηναγέ

ανθυποσμηναγοί

(military) an air force rank with the NATO grade OF-1


ανθυπομοίραρχος

head

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχος • (anthypomoírarchos) m (plural ανθυπομοίραρχοι)

el-noun

ανθυπομοίραρχοι

anthypomoírarchos (romanization)
ανθυπομοίραρχοι (plural)
ανθυπομοίραρχος (nominative singular)
ανθυπομοίραρχοι (nominative plural)
ανθυπομοίραρχου (genitive singular)
ανθυπομοιράρχου (genitive singular)
ανθυπομοίραρχων (genitive plural)
ανθυπομοιράρχων (genitive plural)
ανθυπομοίραρχο (accusative singular)
ανθυπομοίραρχους (accusative plural)
ανθυπομοιράρχους (accusative plural)
ανθυπομοίραρχε (singular vocative)
ανθυπομοίραρχοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

ανθυπομοίραρχος

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχου

ανθυπομοιράρχου

ανθυπομοίραρχων

ανθυπομοιράρχων

ανθυπομοίραρχο

ανθυπομοίραρχους

ανθυπομοιράρχους

ανθυπομοίραρχε

ανθυπομοίραρχοι

(obsolete) second lieutenant (gendarmerie)


ανθυποπλοίαρχος

head

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχος • (anthypoploíarchos) m or f (plural ανθυποπλοίαρχοι)

el-noun

ανθυποπλοίαρχοι

anthypoploíarchos (romanization)
ανθυποπλοίαρχοι (plural)
ανθυποπλοίαρχος (nominative singular)
ανθυποπλοίαρχοι (nominative plural)
ανθυποπλοίαρχου (genitive singular)
ανθυποπλοιράρχου (genitive singular)
ανθυποπλοίαρχων (genitive plural)
ανθυποπλοιράρχων (genitive plural)
ανθυποπλοίαρχο (accusative singular)
ανθυποπλοίαρχους (accusative plural)
ανθυποπλοιράρχους (accusative plural)
ανθυποπλοίαρχε (singular vocative)
ανθυποπλοίαρχοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

ανθυποπλοίαρχος

ανθυποπλοίαρχοι

ανθυποπλοίαρχου

ανθυποπλοιράρχου

ανθυποπλοίαρχων

ανθυποπλοιράρχων

ανθυποπλοίαρχο

ανθυποπλοίαρχους

ανθυποπλοιράρχους

ανθυποπλοίαρχε

ανθυποπλοίαρχοι

(nautical) a naval rank with the NATO grade OF-1

a naval rank with the NATO grade OF-1
sub-lieutenant in the Royal Navy

lieutenant (junior grade) in the US Navy


ανδροκοίτης

head

ανδροκοίτης • (androkoítis) m (plural ανδροκοίτες)

androkoítis (romanization)
ανδροκοίτες (plural)
ανδροκοίτης (nominative singular)
ανδροκοίτες (nominative plural)
ανδροκοίτη (genitive singular)
ανδροκοιτών (genitive plural)
ανδροκοίτη (accusative singular)
ανδροκοίτες (accusative plural)
ανδροκοίτη (singular vocative)
ανδροκοίτες (plural vocative)

sexual activity between men: anal sex, buggery


ανδρογόνο

ανδρογόνο • (androgóno) n (plural ανδρογόνα)

androgóno (romanization)
ανδρογόνα (plural)
ανδρογόνο (nominative singular)
ανδρογόνα (nominative plural)
ανδρογόνου (genitive singular)
ανδρογόνων (genitive plural)
ανδρογόνο (accusative singular)
ανδρογόνα (accusative plural)
ανδρογόνο (singular vocative)
ανδρογόνα (plural vocative)


ανδρολογία

ανδρολογία • (andrología) f (uncountable)

andrología (romanization)
ανδρολογία (nominative singular)
ανδρολογίας (genitive singular)
ανδρολογία (accusative singular)
ανδρολογία (singular vocative)


ανδρολόγος

ανδρολόγος • (andrológos) m (plural ανδρολόγοι)

andrológos (romanization)
ανδρολόγοι (plural)
ανδρολόγος (nominative singular)
ανδρολόγοι (nominative plural)
ανδρολόγου (genitive singular)
ανδρολόγων (genitive plural)
ανδρολόγο (accusative singular)
ανδρολόγους (accusative plural)
ανδρολόγε (singular vocative)
ανδρολόγοι (plural vocative)


μπόουλινγκ

μπόουλινγκ • (bóoulingk) n (indeclinable)


ανθρώπινα δικαιώματα

ανθρώπινα δικαιώματα • (anthrópina dikaiómata) n pl

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

To Evropaïkó Dikastírio Anthropínon Dikaiomáton

en-ανθρώπινα_δικαιώματα-el-noun-t2F5TARc


σκόνη ψησίματος

σκόνη ψησίματος • (skóni psisímatos) f

el-noun

σκόνη ψησίματος • (skóni psisímatos) f

Coordinate term: μαγειρική σόδα (mageirikí sóda)


ανεβατός

head

ανεβατός • (anevatós) m (feminine ανεβατή, neuter ανεβατό)

anevatós (romanization)
ανεβατή (feminine)
ανεβατό (neuter)
ανεβατός (masculine nominative singular)
ανεβατή (feminine nominative singular)
ανεβατό (neuter nominative singular)
ανεβατοί (masculine nominative plural)
ανεβατές (feminine nominative plural)
ανεβατά (neuter nominative plural)
ανεβατού (genitive masculine singular)
ανεβατής (feminine genitive singular)
ανεβατού (genitive neuter singular)
ανεβατών (genitive masculine plural)
ανεβατών (feminine genitive plural)
ανεβατών (genitive neuter plural)
ανεβατό (accusative masculine singular)
ανεβατή (accusative feminine singular)
ανεβατό (accusative neuter singular)
ανεβατούς (accusative masculine plural)
ανεβατές (accusative feminine plural)
ανεβατά (accusative neuter plural)
ανεβατέ (masculine singular vocative)
ανεβατή (feminine singular vocative)
ανεβατό (neuter singular vocative)
ανεβατοί (masculine plural vocative)
ανεβατές (feminine plural vocative)
ανεβατά (neuter plural vocative)


τσούνι

tsoúni (romanization)
τσούνια (plural)
τσούνι (nominative singular)
τσούνια (nominative plural)
τσουνιού (genitive singular)
τσουνιών (genitive plural)
τσούνι (accusative singular)
τσούνια (accusative plural)
τσούνι (singular vocative)
τσούνια (plural vocative)


μπέϊκιν πάουντερ

μπέϊκιν πάουντερ

μπέϊκιν πάουντερ • (béïkin páounter) n (indeclinable)

el-noun

μπέϊκιν πάουντερ

μπέικιν πάουντερ
μπέικιν πάουντερ#Greek

Alternative form of μπέικιν πάουντερ (béikin páounter)


ανέγκλητος

head

ανέγκλητος • (anégklitos) m (feminine ανέγκλητη, neuter ανέγκλητο)

anégklitos (romanization)
ανέγκλητη (feminine)
ανέγκλητο (neuter)
ανέγκλητος (masculine nominative singular)
ανέγκλητη (feminine nominative singular)
ανέγκλητο (neuter nominative singular)
ανέγκλητοι (masculine nominative plural)
ανέγκλητες (feminine nominative plural)
ανέγκλητα (neuter nominative plural)
ανέγκλητου (genitive masculine singular)
ανέγκλητης (feminine genitive singular)
ανέγκλητου (genitive neuter singular)
ανέγκλητων (genitive masculine plural)
ανέγκλητων (feminine genitive plural)
ανέγκλητων (genitive neuter plural)
ανέγκλητο (accusative masculine singular)
ανέγκλητη (accusative feminine singular)
ανέγκλητο (accusative neuter singular)
ανέγκλητους (accusative masculine plural)
ανέγκλητες (accusative feminine plural)
ανέγκλητα (accusative neuter plural)
ανέγκλητε (masculine singular vocative)
ανέγκλητη (feminine singular vocative)
ανέγκλητο (neuter singular vocative)
ανέγκλητοι (masculine plural vocative)
ανέγκλητες (feminine plural vocative)
ανέγκλητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανέγκλητος •

ανέγκλητοι •

ανέγκλητες •

ανέγκλητου •

ανέγκλητης •

ανέγκλητου •

ανέγκλητων •

ανέγκλητων •

ανέγκλητων •

ανέγκλητους •

ανέγκλητες •

ανέγκλητοι •

ανέγκλητες •


κβάντο

kvánto (romanization)
κβάντο (plural)
κβάντο (nominative singular)
κβάντα (nominative plural)
κβάντου (genitive singular)
κβάντων (genitive plural)
κβάντο (accusative singular)
κβάντα (accusative plural)
κβάντο (singular vocative)
κβάντα (plural vocative)

From Latin quantum (“as much, how much”); borrowed in its physics sense via English quantum.


σύνοψη

sýnopsi (romanization)
συνόψεις (plural)
σύνοψη (nominative singular)
συνόψεις (nominative plural)
σύνοψης (genitive singular)
συνόψεων (genitive plural)
σύνοψη (accusative singular)
συνόψεις (accusative plural)
σύνοψη (singular vocative)
συνόψεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συνόψεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συνόψεως •

Learned borrowing from Ancient Greek σύνοψις (súnopsis, “general view”) (Hellenistic sense: "epitome") σύνοψ(ις) + modern ending -ση (-si). By surface analysis, συν- (syn-) + όψη (ópsi) from the ancient σύν (sún) + ὄψῐς (ópsis, “view”).


φοβητσιάρης

head

φοβητσιάρικο

φοβητσιάρης • (fovitsiáris) m (feminine φοβητσιάρα, neuter φοβητσιάρικο)

el-adj

φοβητσιάρικο

fovitsiáris (romanization)
φοβητσιάρα (feminine)
φοβητσιάρικο (neuter)
φοβητσιάρης (masculine nominative singular)
φοβητσιάρα (feminine nominative singular)
φοβητσιάρικο (neuter nominative singular)
φοβητσιάρηδες (masculine nominative plural)
φοβητσιάρες (feminine nominative plural)
φοβητσιάρικα (neuter nominative plural)
φοβητσιάρη (genitive masculine singular)
φοβητσιάρας (feminine genitive singular)
φοβητσιάρικου (genitive neuter singular)
φοβητσιάρηδων (genitive masculine plural)
φοβητσιάρικων (genitive neuter plural)
φοβητσιάρη (accusative masculine singular)
φοβητσιάρα (accusative feminine singular)
φοβητσιάρικο (accusative neuter singular)
φοβητσιάρηδες (accusative masculine plural)
φοβητσιάρες (accusative feminine plural)
φοβητσιάρικα (accusative neuter plural)
φοβητσιάρη (masculine singular vocative)
φοβητσιάρα (feminine singular vocative)
φοβητσιάρικο (neuter singular vocative)
φοβητσιάρηδες (masculine plural vocative)
φοβητσιάρες (feminine plural vocative)
φοβητσιάρικα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φοβητσιάρης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φοβητσιάρης, etc.)

el-decl-adj-table

φοβητσιάρης •

φοβητσιάρα •

φοβητσιάρικο •

φοβητσιάρηδες •

φοβητσιάρες •

φοβητσιάρικα •

φοβητσιάρη •

φοβητσιάρας •

φοβητσιάρικου •

φοβητσιάρηδων •

φοβητσιάρικων •

φοβητσιάρη •

φοβητσιάρα •

φοβητσιάρικο •

φοβητσιάρηδες •

φοβητσιάρες •

φοβητσιάρικα •

φοβητσιάρη •

φοβητσιάρα •

φοβητσιάρικο •

φοβητσιάρηδες •

φοβητσιάρες •

φοβητσιάρικα •


ανεμική

head

ανεμική • (anemikí) f

el-noun

ανεμική • (anemikí) f

anemikí (romanization)
ανεμική (nominative singular)
ανεμικές (nominative plural)
ανεμικής (genitive singular)
ανεμικών (genitive plural)
ανεμική (accusative singular)
ανεμικές (accusative plural)
ανεμική (singular vocative)
ανεμικές (plural vocative)


ψωμάς

psomás (romanization)
ψωμάδες (plural)
ψωμάς (nominative singular)
ψωμάδες (nominative plural)
ψωμά (genitive singular)
ψωμάδων (genitive plural)
ψωμά (accusative singular)
ψωμάδες (accusative plural)
ψωμά (singular vocative)
ψωμάδες (plural vocative)

αρτοποιός αρτοποιός#Greek

φούρναρης φούρναρης#Greek

(colloquial) baker, informal synonym of αρτοποιός (artopoiós), φούρναρης (foúrnaris)


ανίκανος

head

ανίκανος • (aníkanos) m (feminine ανίκανη, neuter ανίκανο)

aníkanos (romanization)
ανίκανη (feminine)
ανίκανο (neuter)
ανίκανος (masculine nominative singular)
ανίκανη (feminine nominative singular)
ανίκανο (neuter nominative singular)
ανίκανοι (masculine nominative plural)
ανίκανες (feminine nominative plural)
ανίκανα (neuter nominative plural)
ανίκανου (genitive masculine singular)
ανίκανης (feminine genitive singular)
ανίκανου (genitive neuter singular)
ανίκανων (genitive masculine plural)
ανίκανων (feminine genitive plural)
ανίκανων (genitive neuter plural)
ανίκανο (accusative masculine singular)
ανίκανη (accusative feminine singular)
ανίκανο (accusative neuter singular)
ανίκανους (accusative masculine plural)
ανίκανες (accusative feminine plural)
ανίκανα (accusative neuter plural)
ανίκανε (masculine singular vocative)
ανίκανη (feminine singular vocative)
ανίκανο (neuter singular vocative)
ανίκανοι (masculine plural vocative)
ανίκανες (feminine plural vocative)
ανίκανα (neuter plural vocative)


αφορισμός

αφορισμός • (aforismós) m (plural αφορισμοί)

aforismós (romanization)
αφορισμοί (plural)
αφορισμός (nominative singular)
αφορισμοί (nominative plural)
αφορισμού (genitive singular)
αφορισμών (genitive plural)
αφορισμό (accusative singular)
αφορισμούς (accusative plural)
αφορισμέ (singular vocative)
αφορισμοί (plural vocative)


ένθημα

énthima (romanization)
ενθήματα (plural)
ένθημα (nominative singular)
ενθήματα (nominative plural)
ενθήματος (genitive singular)
ενθημάτων (genitive plural)
ένθημα (accusative singular)
ενθήματα (accusative plural)
ένθημα (singular vocative)
ενθήματα (plural vocative)


πρόσφυμα

πρόσφυμα • (prósfyma) n (plural προσφύματα)

prósfyma (romanization)
προσφύματα (plural)
πρόσφυμα (nominative singular)
προσφύματα (nominative plural)
προσφύματος (genitive singular)
προσφυμάτων (genitive plural)
πρόσφυμα (accusative singular)
προσφύματα (accusative plural)
πρόσφυμα (singular vocative)
προσφύματα (plural vocative)


αποκρίνω

αποκρίνω • (apokríno)

el-verb

αποκρίνω • (apokríno) (past απέκρινα, passive αποκρίνομαι)

apokríno (romanization)
απέκρινα (past)
αποκρίνομαι (passive)
αποκρίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποκρίνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποκρίνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποκριθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποκρίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποκρίνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποκρίνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποκριθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποκρίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποκρίνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποκρίνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποκριθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποκρίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποκρίνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποκρινόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποκριθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποκρίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποκρίνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποκρίνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκρινόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποκριθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποκρίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκρίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποκρίνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκρίνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποκρίνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποκριθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποκριθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
απέκρινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
απέκρινα (active first-person indicative past perfective singular)
αποκρινόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκρινόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποκρίθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
απέκρινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
απέκρινες (active indicative past perfective second-person singular)
αποκρινόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκρινόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποκρίθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
απέκρινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
απέκρινε (active indicative past perfective singular third-person)
αποκρινόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκρινότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποκρίθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποκρίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποκρίναμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποκρινόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποκριθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποκρίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποκρίνατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποκρινόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποκριθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
απέκριναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκρίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποκρίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
απέκριναν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρίναν (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρίνανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποκρίνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποκρινόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποκρίθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκριθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποκριθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποκρίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποκρίνω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποκρίνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποκριθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
απόκρινε (active imperative imperfective second-person singular)
απόκρινε (active imperative perfective second-person singular)
αποκρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποκρίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποκρίνετε (active imperative perfective plural second-person)
αποκρίνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποκριθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποκρίνοντας (active participle present)
αποκρινόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αποκρίνει (active participle past)
αποκριμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑o (participle passive past)
{αποκεκριμένος (participle passive past)
‑o} (participle passive past)
αποκρίνει (active infinitive-aorist)
αποκριθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek ἀποκρίνω (apokrínō, “set apart; choose”). Synchronicall analysable as απο- (“de-, from”) + κρίνω (“judge, decide”). Also see sense "answer" at αποκρίνομαι (apokrínomai).


Δωδεκάορτο

head

Δωδεκάορτο • (Dodekáorto) n

el-noun

Δωδεκάορτο • (Dodekáorto) n

Dodekáorto (romanization)
Δωδεκάορτο (nominative singular)
Δωδεκαόρτου (genitive singular)
Δωδεκάορτο (accusative singular)
Δωδεκάορτο (singular vocative)

el:Δωδεκάορτο


Μεγάλες Ώρες

head

Μεγάλες Ώρες

Μεγάλες Ώρες • (Megáles Óres) f pl

el-noun

Μεγάλες Ώρες

Μεγάλες Ώρες • (Megáles Óres) f pl

el:Μεγάλες Ώρες


ανεμόσυρμα

head

ανεμοσύρματα

ανεμόσυρμα • (anemósyrma) n (plural ανεμοσύρματα)

el-noun

ανεμοσύρματα

anemósyrma (romanization)
ανεμοσύρματα (plural)
ανεμόσυρμα (nominative singular)
ανεμοσύρματα (nominative plural)
ανεμοσύρματος (genitive singular)
ανεμοσυρμάτων (genitive plural)
ανεμόσυρμα (accusative singular)
ανεμοσύρματα (accusative plural)
ανεμόσυρμα (singular vocative)
ανεμοσύρματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμοσύρματα

ανεμοσύρματος

ανεμοσυρμάτων

ανεμοσύρματα

ανεμοσύρματα


ανεμούριο

head

ανεμοδείκτες

ανεμούριο • (anemoúrio) m (plural ανεμοδείκτες)

el-noun

ανεμοδείκτες

anemoúrio (romanization)
ανεμοδείκτες (plural)
ανεμούριο (nominative singular)
ανεμούρια (nominative plural)
ανεμούριου (genitive singular)
ανεμούριων (genitive plural)
ανεμούριο (accusative singular)
ανεμούρια (accusative plural)
ανεμούριο (singular vocative)
ανεμούρια (plural vocative)


απόγειο

apógeio (romanization)
απόγεια (plural)
απόγειο (nominative singular)
απόγεια (nominative plural)
απογείου (genitive singular)
απόγειου (genitive singular)
απογείων (genitive plural)
απόγειο (accusative singular)
απόγεια (accusative plural)
απόγειο (singular vocative)
απόγεια (plural vocative)

(astronomy) apogee (in relation to the Earth)


ανεμοσυρμή

head

ανεμοσυρμή • (anemosyrmí) f (plural ανεμοσυρμές)

anemosyrmí (romanization)
ανεμοσυρμές (plural)
ανεμοσυρμή (nominative singular)
ανεμοσυρμές (nominative plural)
ανεμοσυρμής (genitive singular)
ανεμοσυρμών (genitive plural)
ανεμοσυρμή (accusative singular)
ανεμοσυρμές (accusative plural)
ανεμοσυρμή (singular vocative)
ανεμοσυρμές (plural vocative)


τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

τηλεθεαματικότητα • (tiletheamatikótita) f (plural τηλεθεαματικότητες)

el-noun

τηλεθεαματικότητες

tiletheamatikótita (romanization)
τηλεθεαματικότητες (plural)
τηλεθεαματικότητα (nominative singular)
τηλεθεαματικότητες (nominative plural)
τηλεθεαματικότητας (genitive singular)
τηλεθεαματικοτήτων (genitive plural)
τηλεθεαματικότητα (accusative singular)
τηλεθεαματικότητες (accusative plural)
τηλεθεαματικότητα (singular vocative)
τηλεθεαματικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

τηλεθεαματικότητας

τηλεθεαματικοτήτων

τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

τηλεθεαματικότητα

τηλεθεαματικότητες

(television) viewership, ratings (number who watched a particular programme)


ασαβούρωτος

head

ασαβούρωτος • (asavoúrotos) m (feminine ανερμάτιστη, neuter ανερμάτιστο)

asavoúrotos (romanization)
ανερμάτιστη (feminine)
ανερμάτιστο (neuter)
ανερμάτιστος (masculine nominative singular)
ανερμάτιστη (feminine nominative singular)
ανερμάτιστο (neuter nominative singular)
ανερμάτιστοι (masculine nominative plural)
ανερμάτιστες (feminine nominative plural)
ανερμάτιστα (neuter nominative plural)
ανερμάτιστου (genitive masculine singular)
ανερμάτιστης (feminine genitive singular)
ανερμάτιστου (genitive neuter singular)
ανερμάτιστων (genitive masculine plural)
ανερμάτιστων (feminine genitive plural)
ανερμάτιστων (genitive neuter plural)
ανερμάτιστο (accusative masculine singular)
ανερμάτιστη (accusative feminine singular)
ανερμάτιστο (accusative neuter singular)
ανερμάτιστους (accusative masculine plural)
ανερμάτιστες (accusative feminine plural)
ανερμάτιστα (accusative neuter plural)
ανερμάτιστε (masculine singular vocative)
ανερμάτιστη (feminine singular vocative)
ανερμάτιστο (neuter singular vocative)
ανερμάτιστοι (masculine plural vocative)
ανερμάτιστες (feminine plural vocative)
ανερμάτιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανερμάτιστος •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστης •

ανερμάτιστου •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστων •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστους •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •

ανερμάτιστε •

ανερμάτιστη •

ανερμάτιστο •

ανερμάτιστοι •

ανερμάτιστες •

ανερμάτιστα •


ανερέθιστος

head

ανερέθιστος • (aneréthistos) m (feminine ανερέθιστη, neuter ανερέθιστο)

aneréthistos (romanization)
ανερέθιστη (feminine)
ανερέθιστο (neuter)
ανερέθιστος (masculine nominative singular)
ανερέθιστη (feminine nominative singular)
ανερέθιστο (neuter nominative singular)
ανερέθιστοι (masculine nominative plural)
ανερέθιστες (feminine nominative plural)
ανερέθιστα (neuter nominative plural)
ανερέθιστου (genitive masculine singular)
ανερέθιστης (feminine genitive singular)
ανερέθιστου (genitive neuter singular)
ανερέθιστων (genitive masculine plural)
ανερέθιστων (feminine genitive plural)
ανερέθιστων (genitive neuter plural)
ανερέθιστο (accusative masculine singular)
ανερέθιστη (accusative feminine singular)
ανερέθιστο (accusative neuter singular)
ανερέθιστους (accusative masculine plural)
ανερέθιστες (accusative feminine plural)
ανερέθιστα (accusative neuter plural)
ανερέθιστε (masculine singular vocative)
ανερέθιστη (feminine singular vocative)
ανερέθιστο (neuter singular vocative)
ανερέθιστοι (masculine plural vocative)
ανερέθιστες (feminine plural vocative)
ανερέθιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανερέθιστος •

ανερέθιστη •

ανερέθιστο •

ανερέθιστοι •

ανερέθιστες •

ανερέθιστα •

ανερέθιστου •

ανερέθιστης •

ανερέθιστου •

ανερέθιστων •

ανερέθιστων •

ανερέθιστων •

ανερέθιστο •

ανερέθιστη •

ανερέθιστο •

ανερέθιστους •

ανερέθιστες •

ανερέθιστα •

ανερέθιστε •

ανερέθιστη •

ανερέθιστο •

ανερέθιστοι •

ανερέθιστες •

ανερέθιστα •

αν- (privative α(ν)- before vowel) + ερεθισ- past tense stem from ερεθίζω (erethízo, “excite, irritate”) + -τος (-tos, “suffix for masculines”)


Κάκια

head

Κάκια • (Kákia) f

Kákia (romanization)
Κάκια (nominative singular)
Κάκιας (genitive singular)
Κάκια (accusative singular)
Κάκια (singular vocative)


ανετυμολόγητος

ανετυμολόγητη

ανετυμολόγητο

ανετυμολόγητος • (anetymológitos) m (feminine ανετυμολόγητη, neuter ανετυμολόγητο)

el-adj

ανετυμολόγητη

ανετυμολόγητο

anetymológitos (romanization)
ανετυμολόγητη (feminine)
ανετυμολόγητο (neuter)
ανετυμολόγητος (masculine nominative singular)
ανετυμολόγητη (feminine nominative singular)
ανετυμολόγητο (neuter nominative singular)
ανετυμολόγητοι (masculine nominative plural)
ανετυμολόγητες (feminine nominative plural)
ανετυμολόγητα (neuter nominative plural)
ανετυμολόγητου (genitive masculine singular)
ανετυμολόγητης (feminine genitive singular)
ανετυμολόγητου (genitive neuter singular)
ανετυμολόγητων (genitive masculine plural)
ανετυμολόγητων (feminine genitive plural)
ανετυμολόγητων (genitive neuter plural)
ανετυμολόγητο (accusative masculine singular)
ανετυμολόγητη (accusative feminine singular)
ανετυμολόγητο (accusative neuter singular)
ανετυμολόγητους (accusative masculine plural)
ανετυμολόγητες (accusative feminine plural)
ανετυμολόγητα (accusative neuter plural)
ανετυμολόγητε (masculine singular vocative)
ανετυμολόγητη (feminine singular vocative)
ανετυμολόγητο (neuter singular vocative)
ανετυμολόγητοι (masculine plural vocative)
ανετυμολόγητες (feminine plural vocative)
ανετυμολόγητα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj

ανετυμολόγητ

el-decl-adj-a

ανετυμολόγητ

el-decl-adj-positive

Declension of ανετυμολόγητος

ανετυμολόγητ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανετυμολόγητος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανετυμολόγητος, etc.)

el-decl-adj-ος-η-ο

ανετυμολόγητ

el-decl-adj-table

ανετυμολόγητος •

ανετυμολόγητη •

ανετυμολόγητο •

ανετυμολόγητοι •

ανετυμολόγητες •

ανετυμολόγητα •

ανετυμολόγητου •

ανετυμολόγητης •

ανετυμολόγητου •

ανετυμολόγητων •

ανετυμολόγητων •

ανετυμολόγητων •

ανετυμολόγητο •

ανετυμολόγητη •

ανετυμολόγητο •

ανετυμολόγητους •

ανετυμολόγητες •

ανετυμολόγητα •

ανετυμολόγητε •

ανετυμολόγητη •

ανετυμολόγητο •

ανετυμολόγητοι •

ανετυμολόγητες •

ανετυμολόγητα •

(linguistics, lexicography) without etymology, not etymologised (UK), not etymologized (US)


ανιμισμός

animismós (romanization)
ανιμισμός (nominative singular)
ανιμισμού (genitive singular)
ανιμισμό (accusative singular)
ανιμισμέ (singular vocative)


φαινυλαμίνη

head

φαινυλαμίνες

φαινυλαμίνη • (fainylamíni) f (plural φαινυλαμίνες)

el-noun

φαινυλαμίνες

fainylamíni (romanization)
φαινυλαμίνες (plural)
φαινυλαμίνη (nominative singular)
φαινυλαμίνες (nominative plural)
φαινυλαμίνης (genitive singular)
φαινυλαμινών (genitive plural)
φαινυλαμίνη (accusative singular)
φαινυλαμίνες (accusative plural)
φαινυλαμίνη (singular vocative)
φαινυλαμίνες (plural vocative)

el-decl-noun

φαινυλαμίνες

φαινυλαμίνης

φαινυλαμινών

φαινυλαμίνες

φαινυλαμίνες

φαι‧νυ‧λα‧μί‧νη

ανιλίνη ανιλίνη#Greek

(organic chemistry) Alternative name for ανιλίνη (anilíni)


βενζεναμίνη

head

βενζεναμίνες

βενζεναμίνη • (venzenamíni) f (plural βενζεναμίνες)

el-noun

βενζεναμίνες

venzenamíni (romanization)
βενζεναμίνες (plural)
βενζεναμίνη (nominative singular)
βενζεναμίνες (nominative plural)
βενζεναμίνης (genitive singular)
βενζεναμινών (genitive plural)
βενζεναμίνη (accusative singular)
βενζεναμίνες (accusative plural)
βενζεναμίνη (singular vocative)
βενζεναμίνες (plural vocative)

el-decl-noun

βενζεναμίνες

βενζεναμίνης

βενζεναμινών

βενζεναμίνες

βενζεναμίνες

ανιλίνη ανιλίνη#Greek


ανιλίνη

head

ανιλίνη • (anilíni) f (plural ανιλίνες)

el-noun

ανιλίνη • (anilíni) f (plural ανιλίνες)

anilíni (romanization)
ανιλίνες (plural)
ανιλίνη (nominative singular)
ανιλίνες (nominative plural)
ανιλίνης (genitive singular)
ανιλινών (genitive plural)
ανιλίνη (accusative singular)
ανιλίνες (accusative plural)
ανιλίνη (singular vocative)
ανιλίνες (plural vocative)

(organic chemistry) aminobenzene, aniline, phenylamine


ανιόν

anión (romanization)
ανιόντα (plural)
ανιόν (nominative singular)
ανιόντα (nominative plural)
ανιόντος (genitive singular)
ανιόντων (genitive plural)
ανιόν (accusative singular)
ανιόντα (accusative plural)
ανιόν (singular vocative)
ανιόντα (plural vocative)

ανιόν, ένα αρνητικό ιόν


αμινοβενζόλιο

head

αμινοβενζόλια

αμινοβενζόλιο • (aminovenzólio) n (plural αμινοβενζόλια)

el-noun

αμινοβενζόλια

aminovenzólio (romanization)
αμινοβενζόλια (plural)
αμινοβενζόλιο (nominative singular)
αμινοβενζόλια (nominative plural)
αμινοβενζολίου (genitive singular)
αμινοβενζόλιου (genitive singular)
αμινοβενζολίων (genitive plural)
αμινοβενζόλιων (genitive plural)
αμινοβενζόλιο (accusative singular)
αμινοβενζόλια (accusative plural)
αμινοβενζόλιο (singular vocative)
αμινοβενζόλια (plural vocative)

el-decl-noun

αμινοβενζόλιο

αμινοβενζόλια

αμινοβενζολίου

αμινοβενζόλιου

αμινοβενζολίων

αμινοβενζόλιων

αμινοβενζόλιο

αμινοβενζόλια

αμινοβενζόλιο

αμινοβενζόλια

ανιλίνη ανιλίνη#Greek


κατιόν

head

κατιόν • (katión) n (plural κατιόντα)

el-noun

κατιόν • (katión) n (plural κατιόντα)

katión (romanization)
κατιόντα (plural)
κατιόν (nominative singular)
κατιόντα (nominative plural)
κατιόντος (genitive singular)
κατιόντων (genitive plural)
κατιόν (accusative singular)
κατιόντα (accusative plural)
κατιόν (singular vocative)
κατιόντα (plural vocative)


ανισογώνιος

head

ανισογώνιος • (anisogónios) m (feminine ανισογώνια, neuter ανισογώνιο)

anisogónios (romanization)
ανισογώνια (feminine)
ανισογώνιο (neuter)
ανισογώνιος (masculine nominative singular)
ανισογώνια (feminine nominative singular)
ανισογώνιο (neuter nominative singular)
ανισογώνιοι (masculine nominative plural)
ανισογώνιες (feminine nominative plural)
ανισογώνια (neuter nominative plural)
ανισογώνιου (genitive masculine singular)
ανισογώνιας (feminine genitive singular)
ανισογώνιου (genitive neuter singular)
ανισογώνιων (genitive masculine plural)
ανισογώνιων (feminine genitive plural)
ανισογώνιων (genitive neuter plural)
ανισογώνιο (accusative masculine singular)
ανισογώνια (accusative feminine singular)
ανισογώνιο (accusative neuter singular)
ανισογώνιους (accusative masculine plural)
ανισογώνιες (accusative feminine plural)
ανισογώνια (accusative neuter plural)
ανισογώνιε (masculine singular vocative)
ανισογώνια (feminine singular vocative)
ανισογώνιο (neuter singular vocative)
ανισογώνιοι (masculine plural vocative)
ανισογώνιες (feminine plural vocative)
ανισογώνια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανισογώνιος •

ανισογώνια •

ανισογώνιο •

ανισογώνιοι •

ανισογώνιες •

ανισογώνια •

ανισογώνιου •

ανισογώνιας •

ανισογώνιου •

ανισογώνιων •

ανισογώνιων •

ανισογώνιων •

ανισογώνιο •

ανισογώνια •

ανισογώνιο •

ανισογώνιους •

ανισογώνιες •

ανισογώνια •

ανισογώνιε •

ανισογώνια •

ανισογώνιο •

ανισογώνιοι •

ανισογώνιες •

ανισογώνια •

ανισο- (aniso-, “unequal”) + γωνία (gonía, “angle”)

af

Coordinate term: (sides) ανισόπλευρος (anisóplevros)


ανισόπλευρος

head

ανισόπλευρος • (anisóplevros) m (feminine ανισόπλευρη, neuter ανισόπλευρο)

anisóplevros (romanization)
ανισόπλευρη (feminine)
ανισόπλευρο (neuter)
ανισόπλευρος (masculine nominative singular)
ανισόπλευρη (feminine nominative singular)
ανισόπλευρο (neuter nominative singular)
ανισόπλευροι (masculine nominative plural)
ανισόπλευρες (feminine nominative plural)
ανισόπλευρα (neuter nominative plural)
ανισόπλευρου (genitive masculine singular)
ανισόπλευρης (feminine genitive singular)
ανισόπλευρου (genitive neuter singular)
ανισόπλευρων (genitive masculine plural)
ανισόπλευρων (feminine genitive plural)
ανισόπλευρων (genitive neuter plural)
ανισόπλευρο (accusative masculine singular)
ανισόπλευρη (accusative feminine singular)
ανισόπλευρο (accusative neuter singular)
ανισόπλευρους (accusative masculine plural)
ανισόπλευρες (accusative feminine plural)
ανισόπλευρα (accusative neuter plural)
ανισόπλευρε (masculine singular vocative)
ανισόπλευρη (feminine singular vocative)
ανισόπλευρο (neuter singular vocative)
ανισόπλευροι (masculine plural vocative)
ανισόπλευρες (feminine plural vocative)
ανισόπλευρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανισόπλευρος

el-decl-adj-table

ανισόπλευρος •

ανισόπλευρη •

ανισόπλευρο •

ανισόπλευροι •

ανισόπλευρες •

ανισόπλευρα •

ανισόπλευρου •

ανισόπλευρης •

ανισόπλευρου •

ανισόπλευρων •

ανισόπλευρων •

ανισόπλευρων •

ανισόπλευρο •

ανισόπλευρη •

ανισόπλευρο •

ανισόπλευρους •

ανισόπλευρες •

ανισόπλευρα •

ανισόπλευρε •

ανισόπλευρη •

ανισόπλευρο •

ανισόπλευροι •

ανισόπλευρες •

ανισόπλευρα •

ανισό- (anisó-, “unequal”) + πλευρά (plevrá, “side”)

af

Coordinate term: (angles) ανισογώνιος (anisogónios)

(geometry, less common) having unequal sides


ισόπλευρο τρίγωνο

head

ισόπλευρο τρίγωνο

ισόπλευρα τρίγωνα

ισόπλευρο τρίγωνο • (isóplevro trígono) n (plural ισόπλευρα τρίγωνα)

el-noun

ισόπλευρα τρίγωνα

ισόπλευρο τρίγωνο

isóplevro trígono (romanization)
ισόπλευρα τρίγωνα (plural)

equilateral triangle
equilateral triangle


ανισοσκελής

head

ανισοσκελής • (anisoskelís) m (feminine ανισοσκελής, neuter ανισοσκελές)

anisoskelís (romanization)
ανισοσκελής (feminine)
ανισοσκελές (neuter)
ανισοσκελής (masculine nominative singular)
ανισοσκελής (feminine nominative singular)
ανισοσκελές (neuter nominative singular)
ανισοσκελείς (masculine nominative plural)
ανισοσκελείς (feminine nominative plural)
ανισοσκελή (neuter nominative plural)
ανισοσκελούς (genitive masculine singular)
ανισοσκελούς (feminine genitive singular)
ανισοσκελούς (genitive neuter singular)
ανισοσκελών (genitive masculine plural)
ανισοσκελών (feminine genitive plural)
ανισοσκελών (genitive neuter plural)
ανισοσκελή (accusative masculine singular)
ανισοσκελή (accusative feminine singular)
ανισοσκελές (accusative neuter singular)
ανισοσκελείς (accusative masculine plural)
ανισοσκελείς (accusative feminine plural)
ανισοσκελή (accusative neuter plural)
ανισοσκελή (masculine singular vocative)
ανισοσκελής (masculine singular vocative)
ανισοσκελής (feminine singular vocative)
ανισοσκελές (neuter singular vocative)
ανισοσκελείς (masculine plural vocative)
ανισοσκελείς (feminine plural vocative)
ανισοσκελή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανισοσκελής •

ανισοσκελής •

ανισοσκελές •

ανισοσκελείς •

ανισοσκελείς •

ανισοσκελή •

ανισοσκελούς •

ανισοσκελούς •

ανισοσκελούς •

ανισοσκελών •

ανισοσκελών •

ανισοσκελών •

ανισοσκελή •

ανισοσκελή •

ανισοσκελές •

ανισοσκελείς •

ανισοσκελείς •

ανισοσκελή •

ανισοσκελή •

ανισοσκελής •

ανισοσκελής •

ανισοσκελές •

ανισοσκελείς •

ανισοσκελείς •

ανισοσκελή •

ανισο- (aniso-, “unequal”) + σκέλος (skélos, “leg”)

af

(finance) unbalanced (of ledgers, balance sheets, etc)


ισοσκελής

head

ισοσκελής • (isoskelís) m (feminine ισοσκελής, neuter ισοσκελές)

isoskelís (romanization)
ισοσκελής (feminine)
ισοσκελές (neuter)
ισοσκελής (masculine nominative singular)
ισοσκελής (feminine nominative singular)
ισοσκελές (neuter nominative singular)
ισοσκελείς (masculine nominative plural)
ισοσκελείς (feminine nominative plural)
ισοσκελή (neuter nominative plural)
ισοσκελούς (genitive masculine singular)
ισοσκελούς (feminine genitive singular)
ισοσκελούς (genitive neuter singular)
ισοσκελών (genitive masculine plural)
ισοσκελών (feminine genitive plural)
ισοσκελών (genitive neuter plural)
ισοσκελή (accusative masculine singular)
ισοσκελή (accusative feminine singular)
ισοσκελές (accusative neuter singular)
ισοσκελείς (accusative masculine plural)
ισοσκελείς (accusative feminine plural)
ισοσκελή (accusative neuter plural)
ισοσκελή (masculine singular vocative)
ισοσκελής (masculine singular vocative)
ισοσκελής (feminine singular vocative)
ισοσκελές (neuter singular vocative)
ισοσκελείς (masculine plural vocative)
ισοσκελείς (feminine plural vocative)
ισοσκελή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισοσκελείς •

ισοσκελείς •

ισοσκελούς •

ισοσκελούς •

ισοσκελούς •

ισοσκελείς •

ισοσκελείς •

ισοσκελείς •

ισοσκελείς •

ισο- (iso-, “equal”) + σκέλος (skélos, “leg”)

af

(finance) balanced (of ledgers, balance sheets, etc)

(geometry) isosceles, having two equal sides


Αλώπηξ

head

Αλώπηξ • (Alópix) f


ανισοτροπία

ανισοτροπία • (anisotropía) f (uncountable)

anisotropía (romanization)
ανισοτροπία (nominative singular)
ανισοτροπίας (genitive singular)
ανισοτροπία (accusative singular)
ανισοτροπία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ανισοτροπίας


παρωνυχία

head

παρωνυχία • (paronychía) f (plural παρωνυχίες)

paronychía (romanization)
παρωνυχίες (plural)
παρωνυχία (nominative singular)
παρωνυχίες (nominative plural)
παρωνυχίας (genitive singular)
παρωνυχιών (genitive plural)
παρωνυχία (accusative singular)
παρωνυχίες (accusative plural)
παρωνυχία (singular vocative)
παρωνυχίες (plural vocative)

πα‧ρω‧νυ‧χί‧α

From Ancient Greek παρωνυχία (parōnukhía).


συμβολομεταφραστής

συμβολομεταφραστές

συμβολομεταφραστής • (symvolometafrastís) m (plural συμβολομεταφραστές)

el-noun

συμβολομεταφραστές

symvolometafrastís (romanization)
συμβολομεταφραστές (plural)
συμβολομεταφραστής (nominative singular)
συμβολομεταφραστές (nominative plural)
συμβολομεταφραστή (genitive singular)
συμβολομεταφραστών (genitive plural)
συμβολομεταφραστή (accusative singular)
συμβολομεταφραστές (accusative plural)
συμβολομεταφραστή (singular vocative)
συμβολομεταφραστές (plural vocative)

el-decl-noun

συμβολομεταφραστής

συμβολομεταφραστές

συμβολομεταφραστή

συμβολομεταφραστών

συμβολομεταφραστή

συμβολομεταφραστές

συμβολομεταφραστή

συμβολομεταφραστές

συμ‧βο‧λο‧με‧τα‧φρα‧στής

Neologism of the end of 20th century. Semantic loan from English assembler. Analysed as σύμβολ(ο) (“symbol”) + -ο- (“linking vowel”) + μεταφραστής (“translator”).

af

(computing) assembler (computer program that turns assembly language source code into machine language)


χάραμα

chárama (romanization)
χαράματα (plural)
χάραμα (nominative singular)
χαράματα (nominative plural)
χάραμα (accusative singular)
χαράματα (accusative plural)
χάραμα (singular vocative)
χαράματα (plural vocative)


χαραυγή

head

χαραυγή • (charavgí) f (plural χαραυγές)

charavgí (romanization)
χαραυγές (plural)
χαραυγή (nominative singular)
χαραυγές (nominative plural)
χαραυγής (genitive singular)
χαραυγών (genitive plural)
χαραυγή (accusative singular)
χαραυγές (accusative plural)
χαραυγή (singular vocative)
χαραυγές (plural vocative)


άτονος

άτονος • (átonos) m (feminine άτονη, neuter άτονο)

átonos (romanization)
άτονη (feminine)
άτονο (neuter)
άτονος (masculine nominative singular)
άτονη (feminine nominative singular)
άτονο (neuter nominative singular)
άτονοι (masculine nominative plural)
άτονες (feminine nominative plural)
άτονα (neuter nominative plural)
άτονου (genitive masculine singular)
άτονης (feminine genitive singular)
άτονου (genitive neuter singular)
άτονων (genitive masculine plural)
άτονων (feminine genitive plural)
άτονων (genitive neuter plural)
άτονο (accusative masculine singular)
άτονη (accusative feminine singular)
άτονο (accusative neuter singular)
άτονους (accusative masculine plural)
άτονες (accusative feminine plural)
άτονα (accusative neuter plural)
άτονε (masculine singular vocative)
άτονη (feminine singular vocative)
άτονο (neuter singular vocative)
άτονοι (masculine plural vocative)
άτονες (feminine plural vocative)
άτονα (neuter plural vocative)

From Byzantine Greek ἄτονος (átonos) from Ancient Greek τόνος (tónos) with the privative prefix ἀ- (a-). Equivalent to α- (a-) + τόνος (tónos).

(orthography, typography, grammar) atonal, atonic; unaccented, unstressed (describes a word or syllable without ΄ tonos stress accent)


ανίσχυρος

ανίσχυρος • (aníschyros) m (feminine ανίσχυρη, neuter ανίσχυρο)

aníschyros (romanization)
ανίσχυρη (feminine)
ανίσχυρο (neuter)
ανίσχυρος (masculine nominative singular)
ανίσχυρη (feminine nominative singular)
ανίσχυρο (neuter nominative singular)
ανίσχυροι (masculine nominative plural)
ανίσχυρες (feminine nominative plural)
ανίσχυρα (neuter nominative plural)
ανίσχυρου (genitive masculine singular)
ανίσχυρης (feminine genitive singular)
ανίσχυρου (genitive neuter singular)
ανίσχυρων (genitive masculine plural)
ανίσχυρων (feminine genitive plural)
ανίσχυρων (genitive neuter plural)
ανίσχυρο (accusative masculine singular)
ανίσχυρη (accusative feminine singular)
ανίσχυρο (accusative neuter singular)
ανίσχυρους (accusative masculine plural)
ανίσχυρες (accusative feminine plural)
ανίσχυρα (accusative neuter plural)
ανίσχυρε (masculine singular vocative)
ανίσχυρη (feminine singular vocative)
ανίσχυρο (neuter singular vocative)
ανίσχυροι (masculine plural vocative)
ανίσχυρες (feminine plural vocative)
ανίσχυρα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανίσχυρους •


Ανατολή

head

Ανατολή • (Anatolí) f

Anatolí (romanization)
Ανατολή (nominative singular)
Ανατολής (genitive singular)
Ανατολή (accusative singular)
Ανατολή (singular vocative)


ναρκοληψία

ναρκοληψία • (narkolipsía) f (uncountable)

narkolipsía (romanization)
ναρκοληψία (nominative singular)
ναρκοληψίας (genitive singular)
ναρκοληψία (accusative singular)
ναρκοληψία (singular vocative)


διώκομαι

διώκομαι • (diókomai)

el-verb

διώκομαι • (diókomai) passive (past διώχθηκα, active διώκω)

diókomai (romanization)
διώχθηκα (past)
διώκω (active)

διώκομε (diókome)


Αννούλα

head

Αννούλα • (Annoúla) f

Annoúla (romanization)
Αννούλα (nominative singular)
Αννούλας (genitive singular)
Αννούλα (accusative singular)
Αννούλα (singular vocative)

Άννα Άννα#Greek

a diminutive of the female given name Άννα (Ánna), equivalent to English Annie


ανιψίδι

ανιψίδι • (anipsídi) n (plural ανιψίδια)

anipsídi (romanization)
ανιψίδια (plural)
ανιψίδι (nominative singular)
ανιψίδια (nominative plural)
ανιψίδι (accusative singular)
ανιψίδια (accusative plural)
ανιψίδι (singular vocative)
ανιψίδια (plural vocative)


ανοδικός

ανοδικός • (anodikós) m (feminine ανοδική, neuter ανοδικό)

anodikós (romanization)
ανοδική (feminine)
ανοδικό (neuter)
ανοδικός (masculine nominative singular)
ανοδική (feminine nominative singular)
ανοδικό (neuter nominative singular)
ανοδικοί (masculine nominative plural)
ανοδικές (feminine nominative plural)
ανοδικά (neuter nominative plural)
ανοδικού (genitive masculine singular)
ανοδικής (feminine genitive singular)
ανοδικού (genitive neuter singular)
ανοδικών (genitive masculine plural)
ανοδικών (feminine genitive plural)
ανοδικών (genitive neuter plural)
ανοδικό (accusative masculine singular)
ανοδική (accusative feminine singular)
ανοδικό (accusative neuter singular)
ανοδικούς (accusative masculine plural)
ανοδικές (accusative feminine plural)
ανοδικά (accusative neuter plural)
ανοδικέ (masculine singular vocative)
ανοδική (feminine singular vocative)
ανοδικό (neuter singular vocative)
ανοδικοί (masculine plural vocative)
ανοδικές (feminine plural vocative)
ανοδικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανοδικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανοδικός, etc.)


ανοικοδόμηση

head

ανοικοδομήσεις

ανοικοδόμηση • (anoikodómisi) f (plural ανοικοδομήσεις)

el-noun

ανοικοδομήσεις

anoikodómisi (romanization)
ανοικοδομήσεις (plural)
ανοικοδόμηση (nominative singular)
ανοικοδομήσεις (nominative plural)
ανοικοδόμησης (genitive singular)
ανοικοδομήσεων (genitive plural)
ανοικοδόμηση (accusative singular)
ανοικοδομήσεις (accusative plural)
ανοικοδόμηση (singular vocative)
ανοικοδομήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ανοικοδόμηση

ανοικοδομήσεις

ανοικοδόμησης

ανοικοδομήσεων

ανοικοδόμηση

ανοικοδομήσεις

ανοικοδόμηση

ανοικοδομήσεις

Older or formal genitive singular: ανοικοδομήσεως •


ανόμημα

head

ανόμημα • (anómima) n (plural ανομήματα)

anómima (romanization)
ανομήματα (plural)
ανόμημα (nominative singular)
ανομήματα (nominative plural)
ανομήματος (genitive singular)
ανομημάτων (genitive plural)
ανόμημα (accusative singular)
ανομήματα (accusative plural)
ανόμημα (singular vocative)
ανομήματα (plural vocative)


τρακόσα

τρακόσα • (trakósa)

el-numeral

τρακόσα • (trakósa)

Nominative, accusative and vocative neuter plural form of τρακόσοι (trakósoi)., colloquial form of τριακόσιοι (triakósioi)

τριακόσια τριακόσια#Greek

(informal, colloquial) Alternative form of τριακόσια (triakósia)


νέρος

head

νέρος • (néros) m

el-adj

νέρος • (néros) m

Borrowed from Italian nero, from Latin niger.


βαΐζω

head

βαΐζω • (vaḯzo) f

el-noun

βαΐζω • (vaḯzo) f


λίγκα

head

λίγκα • (lígka) f

el-noun

λίγκα • (lígka) f


μπλάκης

head

μπλάκης • (blákis) m

el-adj

μπλάκης • (blákis) m


μπλάντι

Etymology tree
Proto-Germanic *blōþą
Proto-West Germanic *blōd
Old English blōd
Middle English blood
English bloodbor.
Greek μπλάντι (blánti)
Borrowed from English blood.


αντζούγια

head

αντζούγια • (antzoúgia) f (plural αντζούγιες)

antzoúgia (romanization)
αντζούγιες (plural)
αντζούγια (nominative singular)
αντζούγιες (nominative plural)
αντζούγιας (genitive singular)
αντζούγια (accusative singular)
αντζούγιες (accusative plural)
αντζούγια (singular vocative)
αντζούγιες (plural vocative)

→ Armenian: անձրուկ (anjruk)

Ultimately a reborrowing from Ancient Greek ἀφύη (aphúē, “small fish”). The immediate source is Venetian anciuga, from Ligurian anciôa, from a Vulgar Latin development of Classical Latin aphyē, from Ancient Greek ἀφύη (aphúē). The ending -ια (-ia) is from the pronunciation of plural αντζούγες (antzoúges) /anˈdzuʝes/, from singular αντζούγα (antzoúga)..


μεγαλομάρτυρας

head

μεγαλομάρτυρες

μεγαλομάρτυρας • (megalomártyras) m or f (plural μεγαλομάρτυρες)

el-noun

μεγαλομάρτυρες

megalomártyras (romanization)
μεγαλομάρτυρες (plural)
μεγαλομάρτυρας (nominative singular)
μεγαλομάρτυρες (nominative plural)
μεγαλομάρτυρα (genitive singular)
μεγαλομαρτύρων (genitive plural)
μεγαλομάρτυρα (accusative singular)
μεγαλομάρτυρες (accusative plural)
μεγαλομάρτυρα (singular vocative)
μεγαλομάρτυρες (plural vocative)

el-decl-noun

μεγαλομάρτυρας

μεγαλομάρτυρες

μεγαλομάρτυρα

μεγαλομαρτύρων

μεγαλομάρτυρα

μεγαλομάρτυρες

μεγαλομάρτυρα

μεγαλομάρτυρες

Feminine singular genitive: μεγαλομάρτυρος (megalomártyros), also formal masculine.

με‧γα‧λο‧μάρ‧τυ‧ρας

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek μεγαλομάρτυρα (megalomártura), accusative singular of μεγαλομάρτυς (megalomártus). By surface analysis, μεγαλο- (“great”) + μάρτυρας (“martyr; witness”).

inh

μεγαλομάρτυρα


αντίφαση

head

αντίφαση • (antífasi) f (plural αντιφάσεις)

antífasi (romanization)
αντιφάσεις (plural)
αντίφαση (nominative singular)
αντιφάσεις (nominative plural)
αντίφασης (genitive singular)
αντιφάσεων (genitive plural)
αντίφαση (accusative singular)
αντιφάσεις (accusative plural)
αντίφαση (singular vocative)
αντιφάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αντιφάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αντιφάσεως •


πρωτομάρτυρας

head

πρωτομάρτυρες

πρωτομάρτυρας • (protomártyras) m or f (plural πρωτομάρτυρες)

el-noun

πρωτομάρτυρες

protomártyras (romanization)
πρωτομάρτυρες (plural)
πρωτομάρτυρας (nominative singular)
πρωτομάρτυρες (nominative plural)
πρωτομάρτυρα (genitive singular)
πρωτομαρτύρων (genitive plural)
πρωτομάρτυρα (accusative singular)
πρωτομάρτυρες (accusative plural)
πρωτομάρτυρα (singular vocative)
πρωτομάρτυρες (plural vocative)

el-decl-noun

πρωτομάρτυρας

πρωτομάρτυρες

πρωτομάρτυρα

πρωτομαρτύρων

πρωτομάρτυρα

πρωτομάρτυρες

πρωτομάρτυρα

πρωτομάρτυρες

Feminine singular genitive: πρωτομάρτυρος (protomártyros), also formal masculine.

πρω‧το‧μάρ‧τυ‧ρας

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek πρωτομάρτυρα (prōtomártura), accusative singular of πρωτομάρτυς (prōtomártus). By surface analysis, πρωτο- (“first”) + μάρτυρας (“martyr; witness”).

inh

πρωτομάρτυρα


αφετηρία

head

αφετηρία • (afetiría) f (plural αφετηρίες)

afetiría (romanization)
αφετηρίες (plural)
αφετηρία (nominative singular)
αφετηρίες (nominative plural)
αφετηρίας (genitive singular)
αφετηριών (genitive plural)
αφετηρία (accusative singular)
αφετηρίες (accusative plural)
αφετηρία (singular vocative)
αφετηρίες (plural vocative)

(transport) point of departure, terminus


αυταπάτη

αυταπάτη • (aftapáti) f (plural αυταπάτες)

aftapáti (romanization)
αυταπάτες (plural)
αυταπάτη (nominative singular)
αυταπάτες (nominative plural)
αυταπάτης (genitive singular)
αυταπατών (genitive plural)
αυταπάτη (accusative singular)
αυταπάτες (accusative plural)
αυταπάτη (singular vocative)
αυταπάτες (plural vocative)


άνυσμα

άνυσμα • (ánysma) n (plural ανύσματα)

el-noun

άνυσμα • (ánysma) n (plural ανύσματα)

ánysma (romanization)
ανύσματα (plural)
άνυσμα (nominative singular)
ανύσματα (nominative plural)
ανύσματος (genitive singular)
ανυσμάτων (genitive plural)
άνυσμα (accusative singular)
ανύσματα (accusative plural)
άνυσμα (singular vocative)
ανύσματα (plural vocative)


κοσμοπολίτης

head

κοσμοπολίτες

κοσμοπολίτισσα

κοσμοπολίτης • (kosmopolítis) m (plural κοσμοπολίτες, feminine κοσμοπολίτισσα)

el-noun

κοσμοπολίτες

κοσμοπολίτισσα

kosmopolítis (romanization)
κοσμοπολίτες (plural)
κοσμοπολίτισσα (feminine)
κοσμοπολίτης (nominative singular)
κοσμοπολίτες (nominative plural)
κοσμοπολίτη (genitive singular)
κοσμοπολιτών (genitive plural)
κοσμοπολίτη (accusative singular)
κοσμοπολίτες (accusative plural)
κοσμοπολίτη (singular vocative)
κοσμοπολίτες (plural vocative)

el-decl-noun

κοσμοπολίτης

κοσμοπολίτες

κοσμοπολιτών

κοσμοπολίτες

κοσμοπολίτες

κο‧σμο‧πο‧λί‧της

From Koine Greek κοσμοπολίτης (kosmopolítēs).

inh

κοσμοπολίτης

a cosmopolite; one who has traveled to many countries or is familiar with many cultures


άνωση

ánosi (romanization)
άνωση (nominative singular)
άνωσης (genitive singular)
άνωση (accusative singular)
άνωση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: ανώσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: ανώσεως •

(physics, aeronautics) buoyancy, lift, upthrust


απαλοιφή

head

απαλοιφή • (apaloifí) f (plural απαλοιφές)

apaloifí (romanization)
απαλοιφές (plural)
απαλοιφή (nominative singular)
απαλοιφές (nominative plural)
απαλοιφής (genitive singular)
απαλοιφών (genitive plural)
απαλοιφή (accusative singular)
απαλοιφές (accusative plural)
απαλοιφή (singular vocative)
απαλοιφές (plural vocative)

(mathematics) cancellation, cancelling, cancelling out, elimination


Σοφοκλής

Σοφοκλής • (Sofoklís) m

Sofoklís (romanization)
Σοφοκλής (nominative singular)
Σοφοκλή (genitive singular)
Σοφοκλή (accusative singular)
Σοφοκλή (singular vocative)

From Ancient Greek Σοφοκλῆς (Sophoklês).

a male given name from Ancient Greek, equivalent to English Sophocles


πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πταισματοδικείο • (ptaismatodikeío) n (plural πταισματοδικεία)

el-noun

πταισματοδικεία

ptaismatodikeío (romanization)
πταισματοδικεία (plural)
πταισματοδικείο (nominative singular)
πταισματοδικεία (nominative plural)
πταισματοδικείου (genitive singular)
πταισματοδικείων (genitive plural)
πταισματοδικείο (accusative singular)
πταισματοδικεία (accusative plural)
πταισματοδικείο (singular vocative)
πταισματοδικεία (plural vocative)

el-decl-noun

πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πταισματοδικείου

πταισματοδικείων

πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πταισματοδικείο

πταισματοδικεία

πται‧σμα‧το‧δι‧κεί‧ο

πταίσμα (ptaísma, “infraction”) + -δικείο (-dikeío, “trial place”). First attested 1833.

suffix

Έπρεπε να πάω πταισματοδικείο επειδή πέρασα με κόκκινο.

I had to go to the magistrates' court because I ran a red light.

Éprepe na páo ptaismatodikeío epeidí pérasa me kókkino.

(law) magistrates' court (court of first instance that tries minor offences/infractions)


πταισματοδίκης

head

πταισματοδίκες

πταισματοδίκης • (ptaismatodíkis) m or f (plural πταισματοδίκες)

el-noun

πταισματοδίκες

ptaismatodíkis (romanization)
πταισματοδίκες (plural)
πταισματοδίκης (nominative singular)
πταισματοδίκες (nominative plural)
πταισματοδίκη (genitive singular)
πταισματοδικών (genitive plural)
πταισματοδίκη (accusative singular)
πταισματοδίκες (accusative plural)
πταισματοδίκη (singular vocative)
πταισματοδίκες (plural vocative)

el-decl-noun

πταισματοδίκης

πταισματοδίκες

πταισματοδίκη

πταισματοδικών

πταισματοδίκη

πταισματοδίκες

πταισματοδίκη

πταισματοδίκες

Feminine genitive singular πταισματοδίκου •

πται‧σμα‧το‧δί‧κης

πταίσμα (ptaísma, “infraction”) + -δίκης (-díkis, “trial president”). First attested 1833.

suffix

Ο πταισματοδίκης τον έβαλε δέκα μέρες στη φυλακή.

The magistrate put him in jail for ten days.

O ptaismatodíkis ton évale déka méres sti fylakí.

justice of the peace
justice of the peace

(law) magistrate, justice of the peace (presiding judge that tries minor offences/infractions)


κακούργημα

head

κακουργήματα

κακούργημα • (kakoúrgima) n (plural κακουργήματα)

el-noun

κακουργήματα

kakoúrgima (romanization)
κακουργήματα (plural)
κακούργημα (nominative singular)
κακουργήματα (nominative plural)
κακουργήματος (genitive singular)
κακουργημάτων (genitive plural)
κακούργημα (accusative singular)
κακουργήματα (accusative plural)
κακούργημα (singular vocative)
κακουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

κακουργήματα

κακουργήματος

κακουργημάτων

κακουργήματα

κακουργήματα

κα‧κούρ‧γη‧μα

From Ancient Greek κακούργημα (kakoúrgēma, “bad deed”), from κακοῦργος (kakoûrgos, “evildoer, criminal”), from κακός (kakós, “bad, evil”) + ἔργον (érgon, “work, deed”).

inh

Η δολοφονία αποτελεί κακούργημα.

(law) felony (most serious crime category, punishable by imprisonment of five years to life)

πταίσμα

infraction, minor offence; least serious


πλημμέλημα

head

πλημμελήματα

πλημμέλημα • (plimmélima) n (plural πλημμελήματα)

el-noun

πλημμελήματα

plimmélima (romanization)
πλημμελήματα (plural)
πλημμέλημα (nominative singular)
πλημμελήματα (nominative plural)
πλημμελήματος (genitive singular)
πλημμελημάτων (genitive plural)
πλημμέλημα (accusative singular)
πλημμελήματα (accusative plural)
πλημμέλημα (singular vocative)
πλημμελήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πλημμελήματα

πλημμελήματος

πλημμελημάτων

πλημμελήματα

πλημμελήματα

πλημ‧μέ‧λη‧μα

From Ancient Greek πλημμελής (plēmmelḗs, “out of tune, discordant”), from πλήν (plḗn, “more than, beyond”) + μέλος (mélos, “tune, melody”). First attested (modern sense) 1833.

der

Η κλοπή αμαξιού αποτελεί πλημμέλημα.

(law) misdemeanour (crime category, punishable by fines and/or imprisonment of ten days to five years or by incarceration in a reformatory for underage criminals)

πλημμελειοδίκης

πλημμελειοδικείο n (plimmeleiodikeío, “criminal court”) (court where the above crimes are dealt with)

criminal judge; judge who deals with the above crimes


συνοριοφύλακας

head

συνοριοφύλακες

συνοριοφύλακας • (synoriofýlakas) m (plural συνοριοφύλακες)

el-noun

συνοριοφύλακες

synoriofýlakas (romanization)
συνοριοφύλακες (plural)
συνοριοφύλακας (nominative singular)
συνοριοφύλακες (nominative plural)
συνοριοφύλακα (genitive singular)
συνοριοφυλάκων (genitive plural)
συνοριοφύλακα (accusative singular)
συνοριοφύλακες (accusative plural)
συνοριοφύλακα (singular vocative)
συνοριοφύλακες (plural vocative)

el-decl-noun

συνοριοφύλακας

συνοριοφύλακες

συνοριοφύλακα

συνοριοφυλάκων

συνοριοφύλακα

συνοριοφύλακες

συνοριοφύλακα

συνοριοφύλακες

συ‧νο‧ρι‧ο‧φύ‧λα‧κας

σύνορο (sýnoro, “border”) + φύλακας (fýlakas, “guard”). From Byzantine Greek σῠ́νορον (súnoron, “border”) from Koine Greek σῠ́νορος (súnoros, “bordering”), and Ancient Greek φῠ́λᾰξ, φῠ́λᾰκος (phúlax, phúlakos, “guard”).

der

φῠ́λᾰξ, φῠ́λᾰκος


τέτανος

tétanos (romanization)
τέτανος (nominative singular)
τετάνου (genitive singular)
τέτανο (accusative singular)
τέτανε (singular vocative)


ανοξείδωτος

head

ανοξείδωτος • (anoxeídotos) m (feminine ανοξείδωτη, neuter ανοξείδωτο)

anoxeídotos (romanization)
ανοξείδωτη (feminine)
ανοξείδωτο (neuter)
ανοξείδωτος (masculine nominative singular)
ανοξείδωτη (feminine nominative singular)
ανοξείδωτο (neuter nominative singular)
ανοξείδωτοι (masculine nominative plural)
ανοξείδωτες (feminine nominative plural)
ανοξείδωτα (neuter nominative plural)
ανοξείδωτου (genitive masculine singular)
ανοξείδωτης (feminine genitive singular)
ανοξείδωτου (genitive neuter singular)
ανοξείδωτων (genitive masculine plural)
ανοξείδωτων (feminine genitive plural)
ανοξείδωτων (genitive neuter plural)
ανοξείδωτο (accusative masculine singular)
ανοξείδωτη (accusative feminine singular)
ανοξείδωτο (accusative neuter singular)
ανοξείδωτους (accusative masculine plural)
ανοξείδωτες (accusative feminine plural)
ανοξείδωτα (accusative neuter plural)
ανοξείδωτε (masculine singular vocative)
ανοξείδωτη (feminine singular vocative)
ανοξείδωτο (neuter singular vocative)
ανοξείδωτοι (masculine plural vocative)
ανοξείδωτες (feminine plural vocative)
ανοξείδωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ανοξείδωτος •

ανοξείδωτη •

ανοξείδωτο •

ανοξείδωτοι •

ανοξείδωτες •

ανοξείδωτα •

ανοξείδωτου •

ανοξείδωτης •

ανοξείδωτου •

ανοξείδωτων •

ανοξείδωτων •

ανοξείδωτων •

ανοξείδωτο •

ανοξείδωτη •

ανοξείδωτο •

ανοξείδωτους •

ανοξείδωτες •

ανοξείδωτα •

ανοξείδωτε •

ανοξείδωτη •

ανοξείδωτο •

ανοξείδωτοι •

ανοξείδωτες •

ανοξείδωτα •


ανόπτηση

head

ανόπτηση • (anóptisi) f (plural ανοπτήσεις)

anóptisi (romanization)
ανοπτήσεις (plural)
ανόπτηση (nominative singular)
ανοπτήσεις (nominative plural)
ανόπτησης (genitive singular)
ανοπτήσεων (genitive plural)
ανόπτηση (accusative singular)
ανοπτήσεις (accusative plural)
ανόπτηση (singular vocative)
ανοπτήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανοπτήσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανοπτήσεως •


ανόργανος

head

ανόργανος • (anórganos) m (feminine ανόργανη, neuter ανόργανο)

anórganos (romanization)
ανόργανη (feminine)
ανόργανο (neuter)
ανόργανος (masculine nominative singular)
ανόργανη (feminine nominative singular)
ανόργανο (neuter nominative singular)
ανόργανοι (masculine nominative plural)
ανόργανες (feminine nominative plural)
ανόργανα (neuter nominative plural)
ανόργανου (genitive masculine singular)
ανόργανης (feminine genitive singular)
ανόργανου (genitive neuter singular)
ανόργανων (genitive masculine plural)
ανόργανων (feminine genitive plural)
ανόργανων (genitive neuter plural)
ανόργανο (accusative masculine singular)
ανόργανη (accusative feminine singular)
ανόργανο (accusative neuter singular)
ανόργανους (accusative masculine plural)
ανόργανες (accusative feminine plural)
ανόργανα (accusative neuter plural)
ανόργανε (masculine singular vocative)
ανόργανη (feminine singular vocative)
ανόργανο (neuter singular vocative)
ανόργανοι (masculine plural vocative)
ανόργανες (feminine plural vocative)
ανόργανα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ανόργανος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ανόργανος, etc.)

el-decl-adj-table

ανόργανους •

ανόργανη χημεία ― anórgani chimeía ― inorganic chemistry