αιρετικός

head

αιρετικός • (airetikós) m (feminine αιρετική, neuter αιρετικό)

airetikós (romanization)
αιρετική (feminine)
αιρετικό (neuter)
αιρετικός (masculine nominative singular)
αιρετική (feminine nominative singular)
αιρετικό (neuter nominative singular)
αιρετικοί (masculine nominative plural)
αιρετικές (feminine nominative plural)
αιρετικά (neuter nominative plural)
αιρετικού (genitive masculine singular)
αιρετικής (feminine genitive singular)
αιρετικού (genitive neuter singular)
αιρετικών (genitive masculine plural)
αιρετικών (feminine genitive plural)
αιρετικών (genitive neuter plural)
αιρετικό (accusative masculine singular)
αιρετική (accusative feminine singular)
αιρετικό (accusative neuter singular)
αιρετικούς (accusative masculine plural)
αιρετικές (accusative feminine plural)
αιρετικά (accusative neuter plural)
αιρετικέ (masculine singular vocative)
αιρετική (feminine singular vocative)
αιρετικό (neuter singular vocative)
αιρετικοί (masculine plural vocative)
αιρετικές (feminine plural vocative)
αιρετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
αιρετικότερος (masculine nominative singular)
αιρετικότερη (feminine nominative singular)
αιρετικότερο (neuter nominative singular)
αιρετικότεροι (masculine nominative plural)
αιρετικότερες (feminine nominative plural)
αιρετικότερα (neuter nominative plural)
αιρετικότερου (genitive masculine singular)
αιρετικότερης (feminine genitive singular)
αιρετικότερου (genitive neuter singular)
αιρετικότερων (genitive masculine plural)
αιρετικότερων (feminine genitive plural)
αιρετικότερων (genitive neuter plural)
αιρετικότερο (accusative masculine singular)
αιρετικότερη (accusative feminine singular)
αιρετικότερο (accusative neuter singular)
αιρετικότερους (accusative masculine plural)
αιρετικότερες (accusative feminine plural)
αιρετικότερα (accusative neuter plural)
αιρετικότερε (masculine singular vocative)
αιρετικότερη (feminine singular vocative)
αιρετικότερο (neuter singular vocative)
αιρετικότεροι (masculine plural vocative)
αιρετικότερες (feminine plural vocative)
αιρετικότερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αιρετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αιρετικός, etc.)

el-decl-adj-table

αιρετικούς •

αιρετικότερος •

αιρετικότερη •

αιρετικότερο •

αιρετικότεροι •

αιρετικότερες •

αιρετικότερα •

αιρετικότερου •

αιρετικότερης •

αιρετικότερου •

αιρετικότερων •

αιρετικότερων •

αιρετικότερων •

αιρετικότερο •

αιρετικότερη •

αιρετικότερο •

αιρετικότερους •

αιρετικότερες •

αιρετικότερα •

αιρετικότερε •

αιρετικότερη •

αιρετικότερο •

αιρετικότεροι •

αιρετικότερες •

αιρετικότερα •

αι‧ρε‧τι‧κός

Learnedly, from Koine Greek αἱρετικός (hairetikós), the ancient sense: "able to choose", from αἱρέω (hairéō).
Also substantivised.


αιρετικός

head

αιρετικός • (airetikós) m (plural αιρετικοί)

airetikós (romanization)
αιρετικοί (plural)
αιρετικός (nominative singular)
αιρετικοί (nominative plural)
αιρετικού (genitive singular)
αιρετικών (genitive plural)
αιρετικό (accusative singular)
αιρετικούς (accusative plural)
αιρετικέ (singular vocative)
αιρετικοί (plural vocative)

αι‧ρε‧τι‧κός


πρωτοβρόχι

πρωτοβρόχι • (protovróchi) n (plural πρωτοβρόχια)

protovróchi (romanization)
πρωτοβρόχια (plural)
πρωτοβρόχι (nominative singular)
πρωτοβρόχια (nominative plural)
πρωτοβρόχι (accusative singular)
πρωτοβρόχια (accusative plural)
πρωτοβρόχι (singular vocative)
πρωτοβρόχια (plural vocative)


αιώρημα

αιώρημα • (aiórima) n (plural αιωρήματα)

aiórima (romanization)
αιωρήματα (plural)
αιώρημα (nominative singular)
αιωρήματα (nominative plural)
αιωρήματος (genitive singular)
αιωρημάτων (genitive plural)
αιώρημα (accusative singular)
αιωρήματα (accusative plural)
αιώρημα (singular vocative)
αιωρήματα (plural vocative)


ακρίβεια

ακρίβεια • (akríveia) f (plural ακρίβειες)

akríveia (romanization)
ακρίβειες (plural)
ακρίβεια (nominative singular)
ακρίβειες (nominative plural)
ακρίβειας (genitive singular)
ακριβειών (genitive plural)
ακρίβεια (accusative singular)
ακρίβειες (accusative plural)
ακρίβεια (singular vocative)
ακρίβειες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀκρῑ́βεια (akrī́beia). By surface analysis, ακριβής (akrivís) + -εια (-eia).


λαδάς

ladás (romanization)
λαδάδες (plural)
λαδάς (nominative singular)
λαδάδες (nominative plural)
λαδά (genitive singular)
λαδάδων (genitive plural)
λαδά (accusative singular)
λαδάδες (accusative plural)
λαδά (singular vocative)
λαδάδες (plural vocative)

(nautical) oiler (person responsible for lubrication)


πετάω

head

πετάω • (petáo)

el-verb

πετάω • (petáo) / πετώ (past πέταξα, passive πετιέμαι/πετάγομαι, p‑past πετάχτηκα, ppp πεταμένος / πεταγμένος)

petáo (romanization)
πέταξα (past)
πετιέμαι (passive)
πετάγομαι (passive)
πετάχτηκα (passive past)
πεταμένος (participle passive perfect)
πεταγμένος (participle passive perfect)
πετάω (active first-person imperfective indicative present singular)
πετώ (active first-person imperfective indicative present singular)
πετάξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πετιέμαι - πετάγομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πεταχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πετάς (active imperfective indicative present second-person singular)
πετάξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πετιέσαι - πετάγεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πεταχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πετάει (active imperfective indicative present singular third-person)
πετά (active imperfective indicative present singular third-person)
πετάξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πετιέται - πετάγεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πεταχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πετάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πετούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
πετάξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πετιόμαστε - πεταγόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πεταχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πετάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
πετάξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πετιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πετιόσαστε - πετάγεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πεταγόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πεταχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πετάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πετάν (active imperfective indicative plural present third-person)
πετούν (active imperfective indicative plural present third-person)
πετούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πετάξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πετάξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πετιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πετιόνται - πετάτγονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πεταχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πεταχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πετούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πέταγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πέταξα (active first-person indicative past perfective singular)
πετιόμουν - πεταγόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετιόμουν - πεταγόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετιόμουναν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετιόμουνανα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πετάχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πετούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πέταγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πέταξες (active indicative past perfective second-person singular)
πετιόσουν - πεταγόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετιόσουν - πεταγόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετιόσουναν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετιόσουνανα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πετάχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πετούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πέταγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πέταξε (active indicative past perfective singular third-person)
πετιόταν - πεταγόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετιόταν - πεταγότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετιότανεν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετιότανενε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πετάχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πετούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πετάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πετάξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πεταχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πετούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πετάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πετάξατε (active indicative past perfective plural second-person)
πεταχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πετούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πετούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πέταγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πετάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
πέταξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πετάξαν (active indicative past perfective plural third-person)
πετάξανε (active indicative past perfective plural third-person)
πετιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετιούνταν - πετάγονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πεταγόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πετάχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πεταχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πεταχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πετάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πετώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πετάξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πετιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πεταχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πέτα (active imperative imperfective second-person singular)
πέταγε (active imperative imperfective second-person singular)
πέταξε (active imperative perfective second-person singular)
πέταχ' (active imperative perfective second-person singular)
πέτα (active imperative perfective second-person singular)
πετάξου (imperative passive perfective second-person singular)
πετάτε (active imperative imperfective plural second-person)
πετάξτε (active imperative perfective plural second-person)
πετάχτε (active imperative perfective plural second-person)
πετιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πεταχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πετώντας (active participle present)
έχοντας πετάξει (active participle past)
πεταμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο & πεταγμένος (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πετάξει (active infinitive-aorist)
πεταχτεί (infinitive-aorist passive)

From πετ(ώ) (pet(ó)) + modern suffix -άω (-áo). From Koine Greek πετῶ (petô), contracted form of πετάω (petáō) from Ancient Greek πέταμαι (pétamai), from Proto-Indo-European *péth₂eti (“to fly”) from the root *peth₂- (literally “to spread one’s wings”).


λαδί

head

λαδί • (ladí)

λαδής λαδής#Greek

Genitive, accusative and vocative neuter singular form of λαδής (ladís).


λαδερό

laderó (romanization)
λαδερά (plural)
λαδερό (nominative singular)
λαδερά (nominative plural)
λαδερού (genitive singular)
λαδερών (genitive plural)
λαδερό (accusative singular)
λαδερά (accusative plural)
λαδερό (singular vocative)
λαδερά (plural vocative)

Substantivised neuter of adjective λαδερός (laderós, “oily”).

λαδερά λαδερά#Greek

(cooking) dish cooked with oil usually collectively in the plural: λαδερά (laderá)


λαδερός

λαδερός • (laderós) m (feminine λαδερή, neuter λαδερό)

laderós (romanization)
λαδερή (feminine)
λαδερό (neuter)
λαδερός (masculine nominative singular)
λαδερή (feminine nominative singular)
λαδερό (neuter nominative singular)
λαδεροί (masculine nominative plural)
λαδερές (feminine nominative plural)
λαδερά (neuter nominative plural)
λαδερού (genitive masculine singular)
λαδερής (feminine genitive singular)
λαδερού (genitive neuter singular)
λαδερών (genitive masculine plural)
λαδερών (feminine genitive plural)
λαδερών (genitive neuter plural)
λαδερό (accusative masculine singular)
λαδερή (accusative feminine singular)
λαδερό (accusative neuter singular)
λαδερούς (accusative masculine plural)
λαδερές (accusative feminine plural)
λαδερά (accusative neuter plural)
λαδερέ (masculine singular vocative)
λαδερή (feminine singular vocative)
λαδερό (neuter singular vocative)
λαδεροί (masculine plural vocative)
λαδερές (feminine plural vocative)
λαδερά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο λαδερός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο λαδερός, etc.)


αγαλματοποιός

head

αγαλματοποιοί

αγαλματοποιός • (agalmatopoiós) m or f (plural αγαλματοποιοί)

el-noun

αγαλματοποιοί

agalmatopoiós (romanization)
αγαλματοποιοί (plural)
αγαλματοποιός (nominative singular)
αγαλματοποιοί (nominative plural)
αγαλματοποιού (genitive singular)
αγαλματοποιών (genitive plural)
αγαλματοποιό (accusative singular)
αγαλματοποιούς (accusative plural)
αγαλματοποιέ (singular vocative)
αγαλματοποιοί (plural vocative)

el-decl-noun

αγαλματοποιός

αγαλματοποιοί

αγαλματοποιού

αγαλματοποιών

αγαλματοποιό

αγαλματοποιούς

αγαλματοποιέ

αγαλματοποιοί


ακαλλιέργητος

head

ακαλλιέργητη

ακαλλιέργητο

ακαλλιέργητος • (akalliérgitos) m (feminine ακαλλιέργητη, neuter ακαλλιέργητο)

el-adj

ακαλλιέργητη

ακαλλιέργητο

akalliérgitos (romanization)
ακαλλιέργητη (feminine)
ακαλλιέργητο (neuter)
ακαλλιέργητος (masculine nominative singular)
ακαλλιέργητη (feminine nominative singular)
ακαλλιέργητο (neuter nominative singular)
ακαλλιέργητοι (masculine nominative plural)
ακαλλιέργητες (feminine nominative plural)
ακαλλιέργητα (neuter nominative plural)
ακαλλιέργητου (genitive masculine singular)
ακαλλιέργητης (feminine genitive singular)
ακαλλιέργητου (genitive neuter singular)
ακαλλιέργητων (genitive masculine plural)
ακαλλιέργητων (feminine genitive plural)
ακαλλιέργητων (genitive neuter plural)
ακαλλιέργητο (accusative masculine singular)
ακαλλιέργητη (accusative feminine singular)
ακαλλιέργητο (accusative neuter singular)
ακαλλιέργητους (accusative masculine plural)
ακαλλιέργητες (accusative feminine plural)
ακαλλιέργητα (accusative neuter plural)
ακαλλιέργητε (masculine singular vocative)
ακαλλιέργητη (feminine singular vocative)
ακαλλιέργητο (neuter singular vocative)
ακαλλιέργητοι (masculine plural vocative)
ακαλλιέργητες (feminine plural vocative)
ακαλλιέργητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ακαλλιέργητος

el-decl-adj-table

ακαλλιέργητος •

ακαλλιέργητη •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητοι •

ακαλλιέργητες •

ακαλλιέργητα •

ακαλλιέργητου •

ακαλλιέργητης •

ακαλλιέργητου •

ακαλλιέργητων •

ακαλλιέργητων •

ακαλλιέργητων •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητη •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητους •

ακαλλιέργητες •

ακαλλιέργητα •

ακαλλιέργητε •

ακαλλιέργητη •

ακαλλιέργητο •

ακαλλιέργητοι •

ακαλλιέργητες •

ακαλλιέργητα •


άκανθα

ákantha (romanization)
άκανθες (plural)
άκανθα (nominative singular)
άκανθες (nominative plural)
άκανθας (genitive singular)
ακανθών (genitive plural)
άκανθα (accusative singular)
άκανθες (accusative plural)
άκανθα (singular vocative)
άκανθες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἄκανθα f (ákantha). Sense for achitecture, semantic loan from French acanthe < Latin acanthus from Ancient Greek ἄκανθος m (ákanthos) for which also see άκανθος m (ákanthos). Also see αγκάθι n (agkáthi, “thorn”).

lbor

(archaeology, architecture) acanthus-like adornment (in Corinthian style)


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)

From Byzantine Greek ἄκανθος (ákanthos), from Ancient Greek ἄκανθα (ákantha).


άκανθος

ákanthos (romanization)
άκανθοι (plural)
άκανθος (nominative singular)
άκανθοι (nominative plural)
ακάνθου (genitive singular)
ακάνθων (genitive plural)
άκανθο (accusative singular)
ακάνθους (accusative plural)
άκανθε (singular vocative)
άκανθο (singular vocative)
άκανθοι (plural vocative)


νεκρική ακαμψία

head

νεκρική ακαμψία • (nekrikí akampsía) f (uncountable)


ακαμψία

akampsía (romanization)
ακαμψία (nominative singular)
ακαμψίας (genitive singular)
ακαμψία (accusative singular)
ακαμψία (singular vocative)

From Ancient Greek ἄκαμπτος (ákamptos, “rigid”).


ακανθώδης

head

ακανθώδης • (akanthódis) m (feminine ακανθώδης, neuter ακανθώδες)

akanthódis (romanization)
ακανθώδης (feminine)
ακανθώδες (neuter)
ακανθώδης (masculine nominative singular)
ακανθώδης (feminine nominative singular)
ακανθώδες (neuter nominative singular)
ακανθώδεις (masculine nominative plural)
ακανθώδεις (feminine nominative plural)
ακανθώδη (neuter nominative plural)
ακανθώδους (genitive masculine singular)
ακανθώδους (feminine genitive singular)
ακανθώδους (genitive neuter singular)
ακανθωδών (genitive masculine plural)
ακανθωδών (feminine genitive plural)
ακανθωδών (genitive neuter plural)
ακανθώδη (accusative masculine singular)
ακανθώδη (accusative feminine singular)
ακανθώδες (accusative neuter singular)
ακανθώδεις (accusative masculine plural)
ακανθώδεις (accusative feminine plural)
ακανθώδη (accusative neuter plural)
ακανθώδη (masculine singular vocative)
ακανθώδης (masculine singular vocative)
ακανθώδης (feminine singular vocative)
ακανθώδες (neuter singular vocative)
ακανθώδεις (masculine plural vocative)
ακανθώδεις (feminine plural vocative)
ακανθώδη (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακανθώδης, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακανθώδης, etc.)

el-decl-adj-table

ακανθώδεις •

ακανθώδεις •

ακανθώδους •

ακανθώδους •

ακανθώδους •

ακανθώδεις •

ακανθώδεις •

ακανθώδεις •

ακανθώδεις •

οι ακανθώδεις αποφύσεις των οσφυϊκών σπονδύλων

the spinous processes of the lumbar vertebrae

oi akanthódeis apofýseis ton osfyïkón spondýlon


κομπέρ

(theater, television, radio) presenter, compere


παρουσιάστρια

head

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

παρουσιάστρια • (parousiástria) f (plural παρουσιάστριες, masculine παρουσιαστής)

el-noun

παρουσιάστριες

παρουσιαστής

parousiástria (romanization)
παρουσιάστριες (plural)
παρουσιαστής (masculine)
παρουσιάστρια (nominative singular)
παρουσιάστριες (nominative plural)
παρουσιάστριας (genitive singular)
παρουσιαστριών (genitive plural)
παρουσιάστρια (accusative singular)
παρουσιάστριες (accusative plural)
παρουσιάστρια (singular vocative)
παρουσιάστριες (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστριας

παρουσιαστριών

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

παρουσιάστρια

παρουσιάστριες

(theater, television, radio) presenter, compere, newsreader


παρουσιαστής

head

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

παρουσιαστής • (parousiastís) m (plural παρουσιαστές, feminine παρουσιάστρια)

el-noun

παρουσιαστές

παρουσιάστρια

parousiastís (romanization)
παρουσιαστές (plural)
παρουσιάστρια (feminine)
παρουσιαστής (nominative singular)
παρουσιαστές (nominative plural)
παρουσιαστή (genitive singular)
παρουσιαστών (genitive plural)
παρουσιαστή (accusative singular)
παρουσιαστές (accusative plural)
παρουσιαστή (singular vocative)
παρουσιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

παρουσιαστής

παρουσιαστές

παρουσιαστών

παρουσιαστές

παρουσιαστές


ταχυδρομικός

head

ταχυδρομικός • (tachydromikós) m (feminine ταχυδρομική, neuter ταχυδρομικό)

tachydromikós (romanization)
ταχυδρομική (feminine)
ταχυδρομικό (neuter)
ταχυδρομικός (masculine nominative singular)
ταχυδρομική (feminine nominative singular)
ταχυδρομικό (neuter nominative singular)
ταχυδρομικοί (masculine nominative plural)
ταχυδρομικές (feminine nominative plural)
ταχυδρομικά (neuter nominative plural)
ταχυδρομικού (genitive masculine singular)
ταχυδρομικής (feminine genitive singular)
ταχυδρομικού (genitive neuter singular)
ταχυδρομικών (genitive masculine plural)
ταχυδρομικών (feminine genitive plural)
ταχυδρομικών (genitive neuter plural)
ταχυδρομικό (accusative masculine singular)
ταχυδρομική (accusative feminine singular)
ταχυδρομικό (accusative neuter singular)
ταχυδρομικούς (accusative masculine plural)
ταχυδρομικές (accusative feminine plural)
ταχυδρομικά (accusative neuter plural)
ταχυδρομικέ (masculine singular vocative)
ταχυδρομική (feminine singular vocative)
ταχυδρομικό (neuter singular vocative)
ταχυδρομικοί (masculine plural vocative)
ταχυδρομικές (feminine plural vocative)
ταχυδρομικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ταχυδρομικός

el-decl-adj-table

ταχυδρομικός •

ταχυδρομική •

ταχυδρομικό •

ταχυδρομικοί •

ταχυδρομικές •

ταχυδρομικά •

ταχυδρομικού •

ταχυδρομικής •

ταχυδρομικού •

ταχυδρομικών •

ταχυδρομικών •

ταχυδρομικών •

ταχυδρομικό •

ταχυδρομική •

ταχυδρομικό •

ταχυδρομικούς •

ταχυδρομικές •

ταχυδρομικά •

ταχυδρομικέ •

ταχυδρομική •

ταχυδρομικό •

ταχυδρομικοί •

ταχυδρομικές •

ταχυδρομικά •

τα‧χυ‧δρο‧μι‧κός

Learnedly from ταχυδρομ(είο) (tachydrom(eío)) + -ικός (-ikós).

af

ταχυδρομείο<alt:ταχυδρομ(είο)>


μεταφιλοσοφία

head

μεταφιλοσοφία • (metafilosofía) f (uncountable)

metafilosofía (romanization)
μεταφιλοσοφία (nominative singular)
μεταφιλοσοφίας (genitive singular)
μεταφιλοσοφία (accusative singular)
μεταφιλοσοφία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

μεταφιλοσοφία

μεταφιλοσοφίας

μεταφιλοσοφία

μεταφιλοσοφία

μετα- (meta-) + φιλοσοφία (filosofía, “philosophy”)


γραβάτα

head

γραβάτα • (graváta) f (plural γραβάτες)

el-noun

γραβάτα • (graváta) f (plural γραβάτες)

graváta (romanization)
γραβάτες (plural)
γραβάτα (nominative singular)
γραβάτες (nominative plural)
γραβάτας (genitive singular)
γραβατών (genitive plural)
γραβάτα (accusative singular)
γραβάτες (accusative plural)
γραβάτα (singular vocative)
γραβάτες (plural vocative)


τζαμπατζής

head

τζαμπατζής • (tzampatzís) m

el-noun

τζαμπατζής • (tzampatzís) m

tzampatzís (romanization)
τζαμπατζής (nominative singular)
τζαμπατζήδες (nominative plural)
τζαμπατζή (genitive singular)
τζαμπατζήδων (genitive plural)
τζαμπατζή (accusative singular)
τζαμπατζήδες (accusative plural)
τζαμπατζή (singular vocative)
τζαμπατζήδες (plural vocative)

el-decl-noun

τζαμπατζήδες

τζαμπατζήδων

τζαμπατζήδες

τζαμπατζήδες

τσάμπα (tsámpa, “free”) + -τζής (-tzís).

deadhead, freeloader (anyone spectating or traveling without charge)


Νατούφιος

head

Νατούφιος • (Natoúfios) m (feminine Νατούφια, neuter Νατούφιο)

Natoúfios (romanization)
Νατούφια (feminine)
Νατούφιο (neuter)
Νατούφιος (masculine nominative singular)
Νατούφια (feminine nominative singular)
Νατούφιο (neuter nominative singular)
Νατούφιοι (masculine nominative plural)
Νατούφιες (feminine nominative plural)
Νατούφια (neuter nominative plural)
Νατούφιου (genitive masculine singular)
Νατούφιας (feminine genitive singular)
Νατούφιου (genitive neuter singular)
Νατούφιων (genitive masculine plural)
Νατούφιων (feminine genitive plural)
Νατούφιων (genitive neuter plural)
Νατούφιο (accusative masculine singular)
Νατούφια (accusative feminine singular)
Νατούφιο (accusative neuter singular)
Νατούφιους (accusative masculine plural)
Νατούφιες (accusative feminine plural)
Νατούφια (accusative neuter plural)
Νατούφιε (masculine singular vocative)
Νατούφια (feminine singular vocative)
Νατούφιο (neuter singular vocative)
Νατούφιοι (masculine plural vocative)
Νατούφιες (feminine plural vocative)
Νατούφια (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

Νατούφιους •


τριβολογία

head

τριβολογία • (trivología) f (uncountable)

trivología (romanization)
τριβολογία (nominative singular)
τριβολογίας (genitive singular)
τριβολογία (accusative singular)
τριβολογία (singular vocative)


διακλάδωση

διακλαδώσεις

διακλάδωση • (diakládosi) f (plural διακλαδώσεις)

el-noun

διακλαδώσεις

diakládosi (romanization)
διακλαδώσεις (plural)
διακλάδωση (nominative singular)
διακλαδώσεις (nominative plural)
διακλάδωσης (genitive singular)
διακλαδώσεων (genitive plural)
διακλάδωση (accusative singular)
διακλαδώσεις (accusative plural)
διακλάδωση (singular vocative)
διακλαδώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: διακλαδώσεως

el-decl-noun

διακλαδώσεις

διακλαδώσεων

διακλαδώσεις

διακλαδώσεις

Older or formal genitive singular: διακλαδώσεως •


Τζέτζης

Tzétzis (romanization)
Τζέτζη (feminine)
Τζέτζης (nominative singular)
Τζέτζηδες (nominative plural)
Τζέτζη (genitive singular)
Τζέτζηδων (genitive plural)
Τζέτζη (accusative singular)
Τζέτζηδες (accusative plural)
Τζέτζη (singular vocative)
Τζέτζηδες (plural vocative)

From the Byzantine Greek Τζέτζης (Tzétzēs).

Ιωάννης Τζέτζης (circa 1110–1180), Byzantine poet and grammarian


πολυλογάς

head

πολυλογάς • (polylogás) m (plural πολυλογάδες, feminine πολυλογού)

polylogás (romanization)
πολυλογάδες (plural)
πολυλογού (feminine)
πολυλογάς (nominative singular)
πολυλογάδες (nominative plural)
πολυλογά (genitive singular)
πολυλογάδων (genitive plural)
πολυλογά (accusative singular)
πολυλογάδες (accusative plural)
πολυλογά (singular vocative)
πολυλογάδες (plural vocative)


Αντύπας

Αντύπας • (Antýpas) m

Antýpas (romanization)
Αντύπας (nominative singular)
Αντύπα (genitive singular)
Αντύπα (accusative singular)
Αντύπα (singular vocative)


ενώνω

ενώνω • (enóno)

el-verb

ενώνω • (enóno) (past ένωσα, passive ενώνομαι, p‑past ενώθηκα, ppp ενωμένος)

enóno (romanization)
ένωσα (past)
ενώνομαι (passive)
ενώθηκα (passive past)
ενωμένος (participle passive perfect)
ενώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ένωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ένωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ένωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ένωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ένωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ένωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ένωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ένωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ένωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ένωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενώνοντας (active participle present)
έχοντας ενώσει (active participle past)
ενωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενώσει (active infinitive-aorist)
ενωθεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek ἑνόω (henóō) / ἑνῶ (henô), from εἷς (heîs, “one”).


καθιερώνω

head

καθιερώνω • (kathieróno)

el-verb

καθιερώνομαι

καθιερώνω • (kathieróno) (past καθιέρωσα, passive καθιερώνομαι)

kathieróno (romanization)
καθιέρωσα (past)
καθιερώνομαι (passive)
καθιερώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
καθιερώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καθιερώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καθιερωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καθιερώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθιερώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καθιερώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καθιερωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καθιερώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθιερώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καθιερώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καθιερωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καθιερώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθιερώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καθιερωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καθιερωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καθιερώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθιερώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καθιερώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθιερωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καθιερωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καθιερώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθιερώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθιερώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθιερώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καθιερώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καθιερωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθιερωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καθιέρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
καθιέρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
καθιερωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθιερωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καθιερώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
καθιέρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
καθιέρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
καθιερωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθιερωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καθιερώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
καθιέρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
καθιέρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
καθιερωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθιερωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καθιερώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
καθιερώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καθιερώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καθιερωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καθιερωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
καθιερώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καθιερώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καθιερωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καθιερωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
καθιέρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιερώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιερώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιέρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθιερώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καθιερώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καθιερώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καθιερωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καθιερώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθιερωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καθιερωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα καθιερώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καθιερώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καθιερώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καθιερωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
καθιέρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
καθιέρωσε (active imperative perfective second-person singular)
καθιερώσου (imperative passive perfective second-person singular)
καθιερώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθιερώστε (active imperative perfective plural second-person)
καθιερώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καθιερωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καθιερώνοντας (active participle present)
έχοντας καθιερώσει (active participle past)
καθιερωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
καθιερώσει (active infinitive-aorist)
καθιερωθεί (infinitive-aorist passive)


ανακύκλωση

head

ανακυκλώσεις

ανακύκλωση • (anakýklosi) f (plural ανακυκλώσεις)

el-noun

ανακυκλώσεις

anakýklosi (romanization)
ανακυκλώσεις (plural)
ανακύκλωση (nominative singular)
ανακυκλώσεις (nominative plural)
ανακύκλωσης (genitive singular)
ανακυκλώσεων (genitive plural)
ανακύκλωση (accusative singular)
ανακυκλώσεις (accusative plural)
ανακύκλωση (singular vocative)
ανακυκλώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ανακυκλώσεως

el-decl-noun

ανακυκλώσεις

ανακυκλώσεων

ανακυκλώσεις

ανακυκλώσεις

Older or formal genitive singular: ανακυκλώσεως •

inh

ᾰ̓νᾰκῠ́κλωσῐς

Ancient Greek ᾰ̓νᾰκῠ́κλωσῐς (anakúklōsis)


στοιχίζω

head

στοιχίζω • (stoichízo)

el-verb

στοιχίζω • (stoichízo) (past στοίχισα, passive —)

stoichízo (romanization)
στοίχισα (past)
στοιχίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
στοιχίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
στοιχίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
στοιχίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
στοιχίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
στοιχίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
στοιχίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
στοιχίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
στοιχίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
στοιχίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
στοιχίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
στοιχίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
στοιχίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
στοιχίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
στοίχιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
στοίχισα (active first-person indicative past perfective singular)
στοίχιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
στοίχισες (active indicative past perfective second-person singular)
στοίχιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
στοίχισε (active indicative past perfective singular third-person)
στοιχίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
στοιχίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
στοιχίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
στοιχίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
στοίχιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στοιχίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στοιχίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
στοίχισαν (active indicative past perfective plural third-person)
στοιχίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
στοιχίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα στοιχίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα στοιχίσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
στοίχιζε (active imperative imperfective second-person singular)
στοίχισε (active imperative perfective second-person singular)
στοιχίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
στοιχίστε (active imperative perfective plural second-person)
στοιχίζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας στοιχίσει (active indeclinable participle perfect)
στοιχίσει (infinitive-aorist)

Το σπίτι αυτό του στοίχισε μια περιουσία.

To spíti aftó tou stoíchise mia periousía.


ναρκοπέδιο

head

ναρκοπέδιο • (narkopédio) n (plural ναρκοπέδια)

narkopédio (romanization)
ναρκοπέδια (plural)
ναρκοπέδιο (nominative singular)
ναρκοπέδια (nominative plural)
ναρκοπεδίου (genitive singular)
ναρκοπέδιου (genitive singular)
ναρκοπεδίων (genitive plural)
ναρκοπέδιο (accusative singular)
ναρκοπέδια (accusative plural)
ναρκοπέδιο (singular vocative)
ναρκοπέδια (plural vocative)

From νάρκη (nárki, “mine”) + πεδίο (pedío, “field”).


εικαστικός

head

εικαστικός • (eikastikós) m (feminine εικαστική, neuter εικαστικό)

eikastikós (romanization)
εικαστική (feminine)
εικαστικό (neuter)
εικαστικός (masculine nominative singular)
εικαστική (feminine nominative singular)
εικαστικό (neuter nominative singular)
εικαστικοί (masculine nominative plural)
εικαστικές (feminine nominative plural)
εικαστικά (neuter nominative plural)
εικαστικού (genitive masculine singular)
εικαστικής (feminine genitive singular)
εικαστικού (genitive neuter singular)
εικαστικών (genitive masculine plural)
εικαστικών (feminine genitive plural)
εικαστικών (genitive neuter plural)
εικαστικό (accusative masculine singular)
εικαστική (accusative feminine singular)
εικαστικό (accusative neuter singular)
εικαστικούς (accusative masculine plural)
εικαστικές (accusative feminine plural)
εικαστικά (accusative neuter plural)
εικαστικέ (masculine singular vocative)
εικαστική (feminine singular vocative)
εικαστικό (neuter singular vocative)
εικαστικοί (masculine plural vocative)
εικαστικές (feminine plural vocative)
εικαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

εικαστικός •

εικαστικοί •

εικαστικές •

εικαστικού •

εικαστικής •

εικαστικού •

εικαστικών •

εικαστικών •

εικαστικών •

εικαστικούς •

εικαστικές •

εικαστικοί •

εικαστικές •


ταμπόν

tampon (for menstruation or wound treatment)


καλύπτρα

head

καλύπτρα • (kalýptra) f (plural καλύπτρες)

kalýptra (romanization)
καλύπτρες (plural)
καλύπτρα (nominative singular)
καλύπτρες (nominative plural)
καλύπτρας (genitive singular)
καλυπτρών (genitive plural)
καλύπτρα (accusative singular)
καλύπτρες (accusative plural)
καλύπτρα (singular vocative)
καλύπτρες (plural vocative)


απαράδεκτος

απαράδεκτος • (aparádektos) m (feminine απαράδεκτη, neuter απαράδεκτο)

aparádektos (romanization)
απαράδεκτη (feminine)
απαράδεκτο (neuter)
απαράδεκτος (masculine nominative singular)
απαράδεκτη (feminine nominative singular)
απαράδεκτο (neuter nominative singular)
απαράδεκτοι (masculine nominative plural)
απαράδεκτες (feminine nominative plural)
απαράδεκτα (neuter nominative plural)
απαράδεκτου (genitive masculine singular)
απαράδεκτης (feminine genitive singular)
απαράδεκτου (genitive neuter singular)
απαράδεκτων (genitive masculine plural)
απαράδεκτων (feminine genitive plural)
απαράδεκτων (genitive neuter plural)
απαράδεκτο (accusative masculine singular)
απαράδεκτη (accusative feminine singular)
απαράδεκτο (accusative neuter singular)
απαράδεκτους (accusative masculine plural)
απαράδεκτες (accusative feminine plural)
απαράδεκτα (accusative neuter plural)
απαράδεκτε (masculine singular vocative)
απαράδεκτη (feminine singular vocative)
απαράδεκτο (neuter singular vocative)
απαράδεκτοι (masculine plural vocative)
απαράδεκτες (feminine plural vocative)
απαράδεκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απαράδεκτος •

απαράδεκτη •

απαράδεκτο •

απαράδεκτοι •

απαράδεκτες •

απαράδεκτα •

απαράδεκτου •

απαράδεκτης •

απαράδεκτου •

απαράδεκτων •

απαράδεκτων •

απαράδεκτων •

απαράδεκτο •

απαράδεκτη •

απαράδεκτο •

απαράδεκτους •

απαράδεκτες •

απαράδεκτα •

απαράδεκτε •

απαράδεκτη •

απαράδεκτο •

απαράδεκτοι •

απαράδεκτες •

απαράδεκτα •

α‧πα‧ρά‧δε‧κτος

From Koine Greek ἀπαράδεκτος (aparádektos), equivalent to α- (a-, “not, un-, a-”) + παραδεκτός (paradektós, “acceptable, accepted”).


δούρειος ίππος

head

δούρειος ίππος

δούρειοι ίπποι

δούρειος ίππος • (doúreios íppos) m (plural δούρειοι ίπποι)

el-noun

δούρειοι ίπποι

δούρειος ίππος

doúreios íppos (romanization)
δούρειοι ίπποι (plural)
δούρειος ίππος (nominative singular)
δούρειοι ίπποι (nominative plural)
δούρειου ίππου (genitive singular)
δούρειων ίππων (genitive plural)
δούρειο ίππο (accusative singular)
δούρειους ίππους (accusative plural)

el-decl-noun

δούρειος ίππος

δούρειοι ίπποι

δούρειου ίππου

δούρειων ίππων

δούρειο ίππο

δούρειους ίππους

From Ancient Greek δούρειος ἵππος (doúreios híppos, literally “wooden horse”).

uder

δούρειος ἵππος


πρωτάθλημα

head

πρωταθλήματα

πρωτάθλημα • (protáthlima) n (plural πρωταθλήματα)

el-noun

πρωταθλήματα

protáthlima (romanization)
πρωταθλήματα (plural)
πρωτάθλημα (nominative singular)
πρωταθλήματα (nominative plural)
πρωταθλήματος (genitive singular)
πρωταθλημάτων (genitive plural)
πρωτάθλημα (accusative singular)
πρωταθλήματα (accusative plural)
πρωτάθλημα (singular vocative)
πρωταθλήματα (plural vocative)

el-decl-noun

πρωταθλήματα

πρωταθλήματος

πρωταθλημάτων

πρωταθλήματα

πρωταθλήματα

πρω‧τά‧θλη‧μα

πρωτ- (prot-, “first”) + άθλημα (áthlima, “sport”)


προσγείωση

head

προσγειώσεις

προσγείωση • (prosgeíosi) f (plural προσγειώσεις)

el-noun

προσγειώσεις

prosgeíosi (romanization)
προσγειώσεις (plural)
προσγείωση (nominative singular)
προσγειώσεις (nominative plural)
προσγείωσης (genitive singular)
προσγειώσεων (genitive plural)
προσγείωση (accusative singular)
προσγειώσεις (accusative plural)
προσγείωση (singular vocative)
προσγειώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: προσγειώσεως

el-decl-noun

προσγειώσεις

προσγειώσεων

προσγειώσεις

προσγειώσεις

Older or formal genitive singular: προσγειώσεως •

προς (pros, “towards”) + γη (gi, “earth”)

πέφτω απ' τα σύννεφα

coming down to earth; lit: fall from the clouds


νέκταρ

néktar (romanization)
νέκταρ (nominative singular)
νέκταρος (genitive singular)
νέκταρ (accusative singular)
νέκταρ (singular vocative)

(Greek mythology) nectar (the drink of the gods)


ένσταση

head

ένσταση • (énstasi) f (plural ενστάσεις)

énstasi (romanization)
ενστάσεις (plural)
ένσταση (nominative singular)
ενστάσεις (nominative plural)
ένστασης (genitive singular)
ενστάσεων (genitive plural)
ένσταση (accusative singular)
ενστάσεις (accusative plural)
ένσταση (singular vocative)
ενστάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ενστάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ενστάσεως •


μουσακάς

head

μουσακάς • (mousakás) m (plural μουσακάδες)

mousakás (romanization)
μουσακάδες (plural)
μουσακάς (nominative singular)
μουσακάδες (nominative plural)
μουσακά (genitive singular)
μουσακάδων (genitive plural)
μουσακά (accusative singular)
μουσακάδες (accusative plural)
μουσακά (singular vocative)
μουσακάδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish [Term?], from either Arabic مُسَقَّعَة (musaqqaʕa) or Arabic مُصَقَّعَة (muṣaqqaʕa).


θυρεός

thyreós (romanization)
θυρεοί (plural)
θυρεός (nominative singular)
θυρεοί (nominative plural)
θυρεού (genitive singular)
θυρεών (genitive plural)
θυρεό (accusative singular)
θυρεούς (accusative plural)
θυρεέ (singular vocative)
θυρεοί (plural vocative)


πλάστης

πλάστης • (plástis) m

el-noun

πλάστης • (plástis) m

plástis (romanization)
πλάστης (nominative singular)
πλάστες (nominative plural)
πλάστη (genitive singular)
πλαστών (genitive plural)
πλάστη (accusative singular)
πλάστες (accusative plural)
πλάστη (singular vocative)
πλάστες (plural vocative)


βαλές

valés (romanization)
βαλέδες (plural)
βαλές (nominative singular)
βαλέδες (nominative plural)
βαλέ (genitive singular)
βαλέδων (genitive plural)
βαλέ (accusative singular)
βαλέδες (accusative plural)
βαλέ (singular vocative)
βαλέδες (plural vocative)


συκοφάντης

head

συκοφάντισσα

συκοφάντης • (sykofántis) m (feminine συκοφάντισσα or συκοφάντρια)

el-noun

συκοφάντισσα

sykofántis (romanization)
συκοφάντισσα (feminine)
συκοφάντρια (feminine)

συ‧κο‧φά‧ντης

From the Ancient Greek συκοφάντης (sukophántēs, “informant”). But how a φάντης (“who shows”) σῦκα (sûka, “figs”) came to mean "informant", is debated.


φάντης

head

φάντης • (fántis) m (plural φάντηδες)

el-noun

φάντης • (fántis) m (plural φάντηδες)

fántis (romanization)
φάντηδες (plural)
φάντης (nominative singular)
φάντηδες (nominative plural)
φάντη (genitive singular)
φάντηδων (genitive plural)
φάντη (accusative singular)
φάντηδες (accusative plural)
φάντη (singular vocative)
φάντηδες (plural vocative)


προσγειώνω

head

προσγειώνω • (prosgeióno)

el-verb

προσγειώνομαι

προσγειώνω • (prosgeióno) (past προσγείωσα, passive προσγειώνομαι)

prosgeióno (romanization)
προσγείωσα (past)
προσγειώνομαι (passive)
προσγειώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσγειώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσγειώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσγειωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγειώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσγειώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσγειώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσγειωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγειώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσγειώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσγειώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσγειωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγειώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσγειώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσγειωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσγειωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγειώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσγειώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσγειώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγειωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγειωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγειώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγειώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγειώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγειώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγειώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσγειωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγειωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγείωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσγείωσα (active first-person indicative past perfective singular)
προσγειωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγειωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγειώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσγείωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσγείωσες (active indicative past perfective second-person singular)
προσγειωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγειωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγειώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσγείωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσγείωσε (active indicative past perfective singular third-person)
προσγειωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγειωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγειώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγειώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσγειώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσγειωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσγειωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγειώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσγειώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσγειωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσγειωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσγείωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγειώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγειώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγείωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγειώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγειώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσγειώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσγειωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσγειώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγειωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγειωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσγειώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσγειώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσγειώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσγειωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προσγείωνε (active imperative imperfective second-person singular)
προσγείωσε (active imperative perfective second-person singular)
προσγειώσου (imperative passive perfective second-person singular)
προσγειώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσγειώστε (active imperative perfective plural second-person)
προσγειώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσγειωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγειώνοντας (active participle present)
έχοντας προσγειώσει (active participle past)
προσγειωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσγειώσει (active infinitive-aorist)
προσγειωθεί (infinitive-aorist passive)

προσ‧γει‧ώ‧νω


φιλιππινέζικα

filippinézika (romanization)
φιλιππινέζικα (nominative plural)
φιλιππινέζικων (genitive plural)
φιλιππινέζικα (accusative plural)
φιλιππινέζικα (plural vocative)

el-decl-noun-pl

φιλιππινέζικα

φιλιππινέζικων

φιλιππινέζικα

φιλιππινέζικα


Ιώβ

Ancient Greek Ἰώβ (Iṓb), from Biblical Hebrew אִיּוֹב (ʾiyyōḇ).

Job (Old Testament character and book in the Bible)


ψαράς

head

ψαράς • (psarás) m (plural ψαράδες, feminine ψαρού)

psarás (romanization)
ψαράδες (plural)
ψαρού (feminine)
ψαράς (nominative singular)
ψαράδες (nominative plural)
ψαρά (genitive singular)
ψαράδων (genitive plural)
ψαρά (accusative singular)
ψαράδες (accusative plural)
ψαρά (singular vocative)
ψαράδες (plural vocative)


Ἰώβ

Ἰώβ • (Iṓb) m

Ιώβ Ιώβ#Greek


ιχθυοπώλης

ιχθυοπώλισσα

ιχθυοπώλης • (ichthyopólis) m (plural ιχθυοπώλες, feminine ιχθυοπώλισσα)

el-noun

ιχθυοπώλισσα

ichthyopólis (romanization)
ιχθυοπώλες (plural)
ιχθυοπώλισσα (feminine)
ιχθυοπώλης (nominative singular)
ιχθυοπώλες (nominative plural)
ιχθυοπώλη (genitive singular)
ιχθυοπωλών (genitive plural)
ιχθυοπώλη (accusative singular)
ιχθυοπώλες (accusative plural)
ιχθυοπώλη (singular vocative)
ιχθυοπώλες (plural vocative)


ιχθυοπώλισσα

head

ιχθυοπώλισσες

ιχθυοπώλισσα • (ichthyopólissa) f (plural ιχθυοπώλισσες, masculine ιχθυοπώλης)

el-noun

ιχθυοπώλισσες

ichthyopólissa (romanization)
ιχθυοπώλισσες (plural)
ιχθυοπώλης (masculine)
ιχθυοπώλισσα (nominative singular)
ιχθυοπώλισσες (nominative plural)
ιχθυοπώλισσας (genitive singular)
ιχθυοπωλισσών (genitive plural)
ιχθυοπώλισσα (accusative singular)
ιχθυοπώλισσες (accusative plural)
ιχθυοπώλισσα (singular vocative)
ιχθυοπώλισσες (plural vocative)

el-decl-noun

ιχθυοπώλισσα

ιχθυοπώλισσες

ιχθυοπώλισσας

ιχθυοπωλισσών

ιχθυοπώλισσα

ιχθυοπώλισσες

ιχθυοπώλισσα

ιχθυοπώλισσες


Γένεση

head

Γένεση • (Génesi) f

Génesi (romanization)
Γένεση (nominative singular)
Γένεσης (genitive singular)
Γένεση (accusative singular)
Γένεση (singular vocative)

From Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

inh

Genesis (title of the first book of the Bible and the Pentateuch)


Γένεσις

head

Γένεσις • (Génesis) f

Hellenistic Koine Γένεσις (Génesis), from Ancient Greek γένεσις (“origin, creation”).

Γένεση Γένεση#Greek


Λευϊτικόν

Λευϊτικόν • (Levïtikón) n

From Koine Greek Λευϊτικόν (Leuïtikón), from Ancient Greek λεβυϊτικόν (lebuïtikón).

Λευϊτικό Λευϊτικό#Greek

Katharevousa form of Λευϊτικό (Levïtikó)


Αριθμοί

Arithmoí (romanization)
Αριθμοί (nominative plural)
Αριθμών (genitive plural)
Αριθμούς (accusative plural)
Αριθμοί (plural vocative)

From Koine Greek Ἀριθμοί (Arithmoí, “numbers”), from Ancient Greek ἀριθμός (arithmós, “number”).


Λευϊτικό

head

Λευϊτικό • (Levïtikó) f

Levïtikó (romanization)
Λευϊτικό (nominative singular)
Λευϊτικού (genitive singular)
Λευϊτικό (accusative singular)
Λευϊτικό (singular vocative)

(biblical) Leviticus (third book in the Old Testament of the Bible)


γαμάω

γαμάω • (gamáo)

el-verb

γαμάω • (gamáo) / γαμώ (past γάμησα, passive γαμιέμαι, p‑past γαμήθηκα, ppp γαμημένος)

gamáo (romanization)
γάμησα (past)
γαμιέμαι (passive)
γαμήθηκα (passive past)
γαμημένος (participle passive perfect)
γαμάω (active first-person imperfective indicative present singular)
γαμώ (active first-person imperfective indicative present singular)
γαμήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γαμιέμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
γαμηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
γαμάς (active imperfective indicative present second-person singular)
γαμήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γαμιέσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
γαμηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
γαμάει (active imperfective indicative present singular third-person)
γαμά (active imperfective indicative present singular third-person)
γαμήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γαμιέται (imperfective indicative passive present singular third-person)
γαμηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
γαμάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γαμούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γαμήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γαμιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
γαμηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
γαμάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
γαμήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γαμιέστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑ιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
γαμηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
γαμάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμάν (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμούν (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γαμήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γαμήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γαμιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
‑ιόνται (imperfective indicative informal passive plural present third-person)
γαμηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γαμηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
γαμούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γάμαγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γάμησα (active first-person indicative past perfective singular)
γαμιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γαμιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
γαμήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
γαμούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γάμαγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γάμησες (active indicative past perfective second-person singular)
γαμιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γαμιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
γαμήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
γαμούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γάμαγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γάμησε (active indicative past perfective singular third-person)
γαμιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γαμιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
γαμήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
γαμούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γαμάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γαμήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γαμιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ιόμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
γαμηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
γαμούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γαμάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γαμήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γαμιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑ιόσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
γαμηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
γαμούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γαμούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γάμαγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γαμάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
γάμησαν (active indicative past perfective plural third-person)
γαμήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γαμήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
γαμιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμιόντουσαν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
γαμήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γαμηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
γαμηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα γαμάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γαμώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γαμήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα γαμιέμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα γαμηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
γάμα (active imperative imperfective second-person singular)
γάμαγε (active imperative imperfective second-person singular)
γάμησε (active imperative perfective second-person singular)
γάμα (active imperative perfective second-person singular)
γαμήσου (imperative passive perfective second-person singular)
γαμάτε (active imperative imperfective plural second-person)
γαμήστε (active imperative perfective plural second-person)
γαμιέστε (imperative imperfective passive plural second-person)
γαμηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
γαμώντας (active participle present)
έχοντας γαμήσει (active participle past)
γαμημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
γαμήσει (active infinitive-aorist)
γαμηθεί (infinitive-aorist passive)

From the modern γαμώ (gamó) + -άω. Inherited from Ancient Greek γαμῶ (gamô), contracted form of γαμέω (gaméō, “I marry; copulate”), from γάμος (gámos, “marriage, matrimony”).

γαμώ και δέρνω

to be unbeatable, to be invincible; to fuck and beat

Έπιασε τον αδερφό του να γαμάει την γυναίκα του.

Épiase ton aderfó tou na gamáei tin gynaíka tou.

(colloquial, vulgar) to fuck, screw, shag


σκιοφωτισμός

head

σκιοφωτισμοί

σκιοφωτισμός • (skiofotismós) f (plural σκιοφωτισμοί)

el-noun

σκιοφωτισμοί

skiofotismós (romanization)
σκιοφωτισμοί (plural)
σκιοφωτισμός (nominative singular)
σκιοφωτισμοί (nominative plural)
σκιοφωτισμού (genitive singular)
σκιοφωτισμών (genitive plural)
σκιοφωτισμό (accusative singular)
σκιοφωτισμούς (accusative plural)
σκιοφωτισμέ (singular vocative)
σκιοφωτισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

σκιοφωτισμός

σκιοφωτισμοί

σκιοφωτισμού

σκιοφωτισμών

σκιοφωτισμούς

σκιοφωτισμοί


φωτοσκίαση

head

φωτοσκιάσεις

φωτοσκίαση • (fotoskíasi) f (plural φωτοσκιάσεις)

el-noun

φωτοσκιάσεις

fotoskíasi (romanization)
φωτοσκιάσεις (plural)
φωτοσκίαση (nominative singular)
φωτοσκιάσεις (nominative plural)
φωτοσκίασης (genitive singular)
φωτοσκιάσεων (genitive plural)
φωτοσκίαση (accusative singular)
φωτοσκιάσεις (accusative plural)
φωτοσκίαση (singular vocative)
φωτοσκιάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: φωτοσκιάσεως

el-decl-noun

φωτοσκιάσεις

φωτοσκιάσεων

φωτοσκιάσεις

φωτοσκιάσεις

Older or formal genitive singular: φωτοσκιάσεως •


διαθλώ

head

διαθλώ • (diathló)

el-verb

διαθλασμένος

διαθλώ • (diathló) (past διέθλασα, passive διαθλώμαι, p‑past διαθλάστηκα, ppp διαθλασμένος)

diathló (romanization)
διέθλασα (past)
διαθλώμαι (passive)
διαθλάστηκα (passive past)
διαθλασμένος (participle passive perfect)
διαθλώ (active first-person imperfective indicative present singular)
διαθλάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
διαθλώμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
διαθλαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
διαθλάς (active imperfective indicative present second-person singular)
διαθλάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
διαθλάσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
διαθλαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
διαθλά (active imperfective indicative present singular third-person)
διαθλάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
διαθλάται (imperfective indicative passive present singular third-person)
διαθλαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
διαθλούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
διαθλάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
διαθλόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
‑ώμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
διαθλαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
διαθλάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
διαθλάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
διαθλάστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
‑άσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
διαθλαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
διαθλούν (active imperfective indicative plural present third-person)
διαθλούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
διαθλάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαθλάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
διαθλώνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
διαθλαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαθλαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
διαθλούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
διέθλασα (active first-person indicative past perfective singular)
διαθλάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
διαθλούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
διέθλασες (active indicative past perfective second-person singular)
διαθλάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
διαθλούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
διέθλασε (active indicative past perfective singular third-person)
διαθλάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διεθλάτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
διαθλάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
διαθλούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
διαθλάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
διαθλαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
διαθλούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
διαθλάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
διαθλαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
διαθλούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διαθλούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
διέθλασαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαθλάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
διαθλάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
διαθλώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διεθλώντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
διαθλάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαθλαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
διαθλαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα διαθλώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα διαθλάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα διαθλώμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα διαθλαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
διάθλασε (active imperative perfective second-person singular)
διαθλάσου (imperative passive perfective second-person singular)
διαθλάτε (active imperative imperfective plural second-person)
διαθλάστε (active imperative perfective plural second-person)
διαθλάστε (imperative imperfective informal passive plural second-person)
διαθλάσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
διαθλαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
διαθλώντας (active participle present)
διαθλώμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας διαθλάσει (active participle past)
διαθλασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
διαθλάσει (active infinitive-aorist)
διαθλαστεί (infinitive-aorist passive)

Ancient Greek διαθλάω (diathláō), from θλάω (thláō, “bruise”), of uncertain ultimate origin, but possibly related to Scottish Gaelic dlùth (“close, near, adjacent”).


κρετίνος

head

κρετίνος • (kretínos) m or f (plural κρετίνοι)

kretínos (romanization)
κρετίνοι (plural)
κρετίνος (nominative singular)
κρετίνοι (nominative plural)
κρετίνου (genitive singular)
κρετίνων (genitive plural)
κρετίνο (accusative singular)
κρετίνους (accusative plural)
κρετίνε (singular vocative)
κρετίνοι (plural vocative)


εξέλιξη

εξέλιξη • (exélixi) f (plural εξελίξεις)

exélixi (romanization)
εξελίξεις (plural)
εξέλιξη (nominative singular)
εξελίξεις (nominative plural)
εξέλιξης (genitive singular)
εξελίξεων (genitive plural)
εξέλιξη (accusative singular)
εξελίξεις (accusative plural)
εξέλιξη (singular vocative)
εξελίξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εξελίξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εξελίξεως •


Ελευθέριος

Elefthérios (romanization)
Ελευθέριος (nominative singular)
Ελευθερίου (genitive singular)
Ελευθέριου (genitive singular)
Ελευθέριο (accusative singular)
Ελευθέριε (singular vocative)

From Ancient Greek ἐλεύθερος (eleútheros, “freedom”).

uder

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν Έλληνας πολιτικός.
O Elefthérios Venizélos ítan Éllinas politikós.
Eleftherios Venizelos was a Greek politician.


παρέλαση

head

παρέλαση • (parélasi) f (plural παρελάσεις)

parélasi (romanization)
παρελάσεις (plural)
παρέλαση (nominative singular)
παρελάσεις (nominative plural)
παρέλασης (genitive singular)
παρελάσεων (genitive plural)
παρέλαση (accusative singular)
παρελάσεις (accusative plural)
παρέλαση (singular vocative)
παρελάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: παρελάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: παρελάσεως •


σάρκα

sárka (romanization)
σάρκες (plural)
σάρκα (nominative singular)
σάρκες (nominative plural)
σάρκας (genitive singular)
σαρκών (genitive plural)
σάρκα (accusative singular)
σάρκες (accusative plural)
σάρκα (singular vocative)
σάρκες (plural vocative)

From Byzantine Greek σάρκα (sárka), from the accusative singular σάρκα (sárka) of Ancient Greek σάρξ (sárx).


Ολόκαινο

head

Ολόκαινο • (Olókaino) n

Olókaino (romanization)
Ολόκαινο (nominative singular)
Ολοκαίνου (genitive singular)
Ολόκαινο (accusative singular)
Ολόκαινο (singular vocative)


Ανθρωπόκαινο

Anthropókaino (romanization)
Ανθρωπόκαινο (nominative singular)
Ανθρωποκαίνου (genitive singular)
Ανθρωπόκαινο (accusative singular)
Ανθρωπόκαινο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Ανθρωπόκαινο

Ανθρωποκαίνου

Ανθρωπόκαινο

Ανθρωπόκαινο


εγκαθιστώ

head

εγκαθιστώ • (egkathistó)

el-verb

εγκαθίσταμαι

εγκαταστάθηκα

εγκατεστημένος

εγκαθιστώ • (egkathistó) (past εγκατέστησα, passive εγκαθίσταμαι, p‑past εγκαταστάθηκα, ppp εγκατεστημένος)

egkathistó (romanization)
εγκατέστησα (past)
εγκαθίσταμαι (passive)
εγκαταστάθηκα (passive past)
εγκατεστημένος (participle passive perfect)
εγκαθιστώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκαταστήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκαθίσταμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκατασταθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκαθιστάς (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκαταστήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκαθίστασαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκατασταθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκαθιστά (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκαταστήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκαθίσταται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκατασταθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκαθιστούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εγκαταστήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκαθιστάμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκατασταθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκαθιστάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκαταστήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκαθίστασθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκατασταθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκαθιστούν[ε] (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκαταστήσουν[ε] (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκαθίστανται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκατασταθούν[ε] (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκαθιστούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εγκατέστησα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκαταστάθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκαθιστούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εγκατέστησες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκαταστάθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκαθιστούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εγκατέστησε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκαθίστατο (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκαταστάθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκαθιστούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκαταστήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκατασταθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκαθιστούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκαταστήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
εγκατασταθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκαθιστούσαν[ε] (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκατέστησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαταστήσαν[ε] (active indicative past perfective plural third-person)
εγκαθίσταντο (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκαταστάθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκατασταθήκαν[ε] (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκαθιστώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκαταστήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκαθίσταμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκατασταθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εγκατάστησε (active imperative perfective second-person singular)
εγκαταστήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκαθιστάτε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκαταστήστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκαθίστασθε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκατασταθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκαθιστώντας (active participle present)
εγκαθιστάμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εγκαταστήσει (active participle past)
εγκατεστημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκαταστήσει (active infinitive-aorist)
εγκατασταθεί (infinitive-aorist passive)

ε‧γκα‧θι‧στώ


ολόκαινος

head

ολόκαινος • (olókainos) m (feminine ολόκαινος or ολόκαινη, neuter ολόκαινο)

olókainos (romanization)
ολόκαινος (feminine)
ολόκαινη (feminine)
ολόκαινο (neuter)
ολόκαινος (masculine nominative singular)
ολόκαινος (feminine nominative singular)
ολόκαινη (feminine nominative singular)
ολόκαινο (neuter nominative singular)
ολόκαινοι (masculine nominative plural)
ολόκαινοι (feminine nominative plural)
ολόκαινες (feminine nominative plural)
ολόκαινα (neuter nominative plural)
ολόκαινου (genitive masculine singular)
ολόκαινου (feminine genitive singular)
ολόκαινης (feminine genitive singular)
ολόκαινου (genitive neuter singular)
ολόκαινων (genitive masculine plural)
ολόκαινων (feminine genitive plural)
ολόκαινων (genitive neuter plural)
ολόκαινο (accusative masculine singular)
ολόκαινο (accusative feminine singular)
ολόκαινη (accusative feminine singular)
ολόκαινο (accusative neuter singular)
ολόκαινους (accusative masculine plural)
ολόκαινους (accusative feminine plural)
ολόκαινες (accusative feminine plural)
ολόκαινα (accusative neuter plural)
ολόκαινε (masculine singular vocative)
ολόκαινε (feminine singular vocative)
ολόκαινη (feminine singular vocative)
ολόκαινο (neuter singular vocative)
ολόκαινοι (masculine plural vocative)
ολόκαινοι (feminine plural vocative)
ολόκαινες (feminine plural vocative)
ολόκαινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ολόκαινους •

ολόκαινους •

ο‧λό‧και‧νος

η ολόκαινος εποχή


ανθρωπόκαινος

head

ανθρωπόκαινη

ανθρωπόκαινος

ανθρωπόκαινο

ανθρωπόκαινος • (anthropókainos) m (feminine ανθρωπόκαινη or ανθρωπόκαινος, neuter ανθρωπόκαινο)

el-adj

ανθρωπόκαινη

ανθρωπόκαινος

ανθρωπόκαινο

anthropókainos (romanization)
ανθρωπόκαινη (feminine)
ανθρωπόκαινος (feminine)
ανθρωπόκαινο (neuter)
ανθρωπόκαινος (masculine nominative singular)
ανθρωπόκαινος (feminine nominative singular)
ανθρωπόκαινη (feminine nominative singular)
ανθρωπόκαινο (neuter nominative singular)
ανθρωπόκαινοι (masculine nominative plural)
ανθρωπόκαινοι (feminine nominative plural)
ανθρωπόκαινες (feminine nominative plural)
ανθρωπόκαινα (neuter nominative plural)
ανθρωπόκαινου (genitive masculine singular)
ανθρωπόκαινου (feminine genitive singular)
ανθρωπόκαινης (feminine genitive singular)
ανθρωπόκαινου (genitive neuter singular)
ανθρωπόκαινων (genitive masculine plural)
ανθρωπόκαινων (feminine genitive plural)
ανθρωπόκαινων (genitive neuter plural)
ανθρωπόκαινο (accusative masculine singular)
ανθρωπόκαινο (accusative feminine singular)
ανθρωπόκαινη (accusative feminine singular)
ανθρωπόκαινο (accusative neuter singular)
ανθρωπόκαινους (accusative masculine plural)
ανθρωπόκαινους (accusative feminine plural)
ανθρωπόκαινες (accusative feminine plural)
ανθρωπόκαινα (accusative neuter plural)
ανθρωπόκαινε (masculine singular vocative)
ανθρωπόκαινε (feminine singular vocative)
ανθρωπόκαινη (feminine singular vocative)
ανθρωπόκαινο (neuter singular vocative)
ανθρωπόκαινοι (masculine plural vocative)
ανθρωπόκαινοι (feminine plural vocative)
ανθρωπόκαινες (feminine plural vocative)
ανθρωπόκαινα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανθρωπόκαινος

el-decl-adj-table

ανθρωπόκαινος •

ανθρωπόκαινος •

ανθρωπόκαινη •

ανθρωπόκαινο •

ανθρωπόκαινοι •

ανθρωπόκαινοι •

ανθρωπόκαινες •

ανθρωπόκαινα •

ανθρωπόκαινου •

ανθρωπόκαινου •

ανθρωπόκαινης •

ανθρωπόκαινου •

ανθρωπόκαινων •

ανθρωπόκαινων •

ανθρωπόκαινων •

ανθρωπόκαινο •

ανθρωπόκαινο •

ανθρωπόκαινη •

ανθρωπόκαινο •

ανθρωπόκαινους •

ανθρωπόκαινους •

ανθρωπόκαινες •

ανθρωπόκαινα •

ανθρωπόκαινε •

ανθρωπόκαινε •

ανθρωπόκαινη •

ανθρωπόκαινο •

ανθρωπόκαινοι •

ανθρωπόκαινοι •

ανθρωπόκαινες •

ανθρωπόκαινα •

αν‧θρω‧πό‧και‧νος


σαλοτραπεζαρία

head

σαλοτραπεζαρίες

σαλοτραπεζαρία • (salotrapezaría) f (plural σαλοτραπεζαρίες)

el-noun

σαλοτραπεζαρίες

salotrapezaría (romanization)
σαλοτραπεζαρίες (plural)
σαλοτραπεζαρία (nominative singular)
σαλοτραπεζαρίες (nominative plural)
σαλοτραπεζαρίας (genitive singular)
σαλοτραπεζαριών (genitive plural)
σαλοτραπεζαρία (accusative singular)
σαλοτραπεζαρίες (accusative plural)
σαλοτραπεζαρία (singular vocative)
σαλοτραπεζαρίες (plural vocative)

el-decl-noun

σαλοτραπεζαρία

σαλοτραπεζαρίες

σαλοτραπεζαρίας

σαλοτραπεζαριών

σαλοτραπεζαρία

σαλοτραπεζαρίες

σαλοτραπεζαρία

σαλοτραπεζαρίες

From σαλόνι (salóni, “lounge”) + τραπεζαρία (trapezaría, “dining room”).


κατηγορώ

head

κατηγορώ • (katigoró)

el-verb

κατηγορούμαι

κατηγορήθηκα

κατηγορημένος

κατηγορώ • (katigoró) (past κατηγόρησα, passive κατηγορούμαι, p‑past κατηγορήθηκα, ppp κατηγορημένος)

katigoró (romanization)
κατηγόρησα (past)
κατηγορούμαι (passive)
κατηγορήθηκα (passive past)
κατηγορημένος (participle passive perfect)
κατηγορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κατηγοράω¹ (active first-person imperfective indicative informal present singular)
κατηγορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κατηγορούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κατηγορηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κατηγορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κατηγοράς (active imperfective indicative informal present second-person singular)
κατηγορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κατηγορείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κατηγορηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κατηγορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κατηγοράει (active imperfective indicative informal present singular third-person)
κατηγορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κατηγορείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κατηγορηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κατηγορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κατηγορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κατηγορούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κατηγορούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
κατηγορηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κατηγορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κατηγορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κατηγορείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κατηγορείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
κατηγορηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κατηγορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατηγορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατηγοράν (active imperfective indicative plural present third-person)
κατηγοράνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κατηγορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατηγορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κατηγορούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κατηγορηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατηγορηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατηγορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατηγόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κατηγορούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κατηγορήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κατηγορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατηγόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κατηγορούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κατηγορήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κατηγορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατηγόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κατηγορούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)κατηγορείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κατηγορήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κατηγορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κατηγορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κατηγορούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κατηγορηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κατηγορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κατηγορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κατηγορούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κατηγορηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κατηγορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατηγορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατηγόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατηγορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κατηγορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κατηγορούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)κατηγορούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κατηγορήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κατηγορηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κατηγορηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κατηγορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κατηγορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κατηγορούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κατηγορηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κατηγόρησε (active imperative perfective second-person singular)
κατηγορήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κατηγορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κατηγορήστε (active imperative perfective plural second-person)
κατηγορείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κατηγορείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
κατηγορηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κατηγορώντας (active participle present)
κατηγορούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κατηγορήσει (active participle past)
κατηγορημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
κατηγορήσει (active infinitive-aorist)
κατηγορηθεί (infinitive-aorist passive)