Ρουθ

From Koine Greek Ῥούθ (Rhoúth), from Hebrew רות.

Ruth (eighth book in the Old Testament of the Bible)

(biblical) Ruth (the resident of Moab around whom the text centers)


Ιησούς του Ναυή

head

Ιησούς του Ναυή • (Iisoús tou Naví) m

From Koine Greek Ἰησοῦς τοῦ Ναυή (Iēsoûs toû Nauḗ).

der

Ἰησοῦς τοῦ Ναυή

(biblical) Joshua (son of Nun, Judge of Israel following Moses; author of the Book of Joshua)

Book of Joshua (sixth book in the Old Testament of the Bible)


-ψωμο

-psomo (romanization)
-ψωμο (nominative singular)
-ψωμα (nominative plural)
-ψωμου (genitive singular)
-ψωμων (genitive plural)
-ψωμο (accusative singular)
-ψωμα (accusative plural)
-ψωμο (singular vocative)
-ψωμα (plural vocative)

From ψωμί n (psomí, “bread”). With recessive stress, forms neuter ending in -ο.

σκόρδο (skórdo, “garlic”) + -ψωμο (-psomo) → σκορδόψωμο (skordópsomo, “garlic bread”)

σταφίδα (stafída, “raisin”) + -ψωμο (-psomo) → σταφιδόψωμο (stafidópsomo, “raisin bread”)

second combining form of neuter nouns; bread made of what the first combining form denotes.


λιόψωμο

liópsomo (romanization)
λιόψωμα (plural)
λιόψωμο (nominative singular)
λιόψωμα (nominative plural)
λιόψωμου (genitive singular)
λιόψωμων (genitive plural)
λιόψωμο (accusative singular)
λιόψωμα (accusative plural)
λιόψωμο (singular vocative)
λιόψωμα (plural vocative)

ελιόψωμο ελιόψωμο#Greek

(vernacular) Alternative form of ελιόψωμο (eliópsomo)


χριστόψωμο

head

χριστόψωμο • (christópsomo) n (plural χριστόψωμα)

christópsomo (romanization)
χριστόψωμα (plural)
χριστόψωμο (nominative singular)
χριστόψωμα (nominative plural)
χριστόψωμου (genitive singular)
χριστόψωμων (genitive plural)
χριστόψωμο (accusative singular)
χριστόψωμα (accusative plural)
χριστόψωμο (singular vocative)
χριστόψωμα (plural vocative)

χρι‧στό‧ψω‧μο

From Χριστ(ός) (“Christ”) + -ό- (“infix”) + -ψωμο (“bread”).

af

bread especially prepared for Christmas with rich symbolic ornamentation


σταφιδόψωμο

head

σταφιδόψωμο • (stafidópsomo) n (plural σταφιδόψωμα)

stafidópsomo (romanization)
σταφιδόψωμα (plural)
σταφιδόψωμο (nominative singular)
σταφιδόψωμα (nominative plural)
σταφιδόψωμου (genitive singular)
σταφιδόψωμων (genitive plural)
σταφιδόψωμο (accusative singular)
σταφιδόψωμα (accusative plural)
σταφιδόψωμο (singular vocative)
σταφιδόψωμα (plural vocative)

el-decl-noun

σταφιδόψωμου

σταφιδόψωμων

στα‧φι‧δό‧ψω‧μο

From σταφίδ(α) (stafíd(a), “raisin”) + -ό- (“interfix”) + -ψωμο (-psomo, “bread”).


ελιόψωμο

head

ελιόψωμο • (eliópsomo) n (plural ελιόψωμα)

eliópsomo (romanization)
ελιόψωμα (plural)
ελιόψωμο (nominative singular)
ελιόψωμα (nominative plural)
ελιόψωμου (genitive singular)
ελιόψωμων (genitive plural)
ελιόψωμο (accusative singular)
ελιόψωμα (accusative plural)
ελιόψωμο (singular vocative)
ελιόψωμα (plural vocative)

From ελι(ά) (“olive”) + -ό- (interfix) + -ψωμο (“bread”).


κριθαρόψωμο

head

κριθαρόψωμο • (kritharópsomo) n (plural κριθαρόψωμα)

kritharópsomo (romanization)
κριθαρόψωμα (plural)
κριθαρόψωμο (nominative singular)
κριθαρόψωμα (nominative plural)
κριθαρόψωμου (genitive singular)
κριθαρόψωμων (genitive plural)
κριθαρόψωμο (accusative singular)
κριθαρόψωμα (accusative plural)
κριθαρόψωμο (singular vocative)
κριθαρόψωμα (plural vocative)

el-decl-noun

κριθαρόψωμου

κριθαρόψωμων

κρι‧θα‧ρό‧ψω‧μο

From κριθάρι(ι) (“barley”) + -ό- (“infix”) + -ψωμο (“bread”).


τόπι

tópi (romanization)
τόπια (plural)
τόπι (nominative singular)
τόπια (nominative plural)
τοπιού (genitive singular)
τοπιών (genitive plural)
τόπι (accusative singular)
τόπια (accusative plural)
τόπι (singular vocative)
τόπια (plural vocative)

el-decl-noun

The genitives are uncommon and considered awkward by scholars.

From Ottoman Turkish طوپ (top, “ball, cannon”).

κάνω τόπι στο ξύλο

to beat senseless; to make into a ball from beating

Βάλτε φωτιά στα τόπια, στα τόπια,
κάψτε τα Γιάννενα.
Válte fotiá sta tópia, sta tópia,

(Can we date this quote?), Traditional, Βασιλική Προστάζει [Vassiliki Orders]

Set fire to the cannon, to the cannon,
burn Yannena.

(colloquial, dated, by extension) cannon


Ηρόδοτος

head

Ηρόδοτος • (Iródotos) m (plural Ηρόδοτοι)

Iródotos (romanization)
Ηρόδοτοι (plural)
Ηρόδοτος (nominative singular)
Ηρόδοτοι (nominative plural)
Ηρόδοτου (genitive singular)
Ηροδότου (genitive singular)
Ηρόδοτων (genitive plural)
Ηροδότων (genitive plural)
Ηρόδοτο (accusative singular)
Ηρόδοτους (accusative plural)
Ηροδότους (accusative plural)
Ηρόδοτε (singular vocative)
Ηρόδοτοι (plural vocative)
Second forms are formal.

Learned borrowing from Ancient Greek Ἡρόδοτος (Hēródotos).


Κόκκινος Στρατός

head

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινος Στρατός • (Kókkinos Stratós) m

Kókkinos Stratós (romanization)
Κόκκινος Στρατός (nominative singular)
Κόκκινου Στρατού (genitive singular)
Κόκκινο Στρατό (accusative singular)
Κόκκινε Στρατέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Κόκκινος Στρατός

Κόκκινου Στρατού

Κόκκινο Στρατό

Κόκκινε Στρατέ

Calque of Russian Красная Армия (Krasnaja Armija).

calque

Красная Армия

(history) Red Army (Soviet army in the period 1917-1946)


Τσάκωνας

head

Τσάκωνας • (Tsákonas) m (plural Τσάκωνες, feminine Τσακώνισσα)

Tsákonas (romanization)
Τσάκωνες (plural)
Τσακώνισσα (feminine)
Τσάκωνας (nominative singular)
Τσάκωνες (nominative plural)
Τσάκωνα (genitive singular)
Τσακώνων (genitive plural)
Τσάκωνα (accusative singular)
Τσάκωνες (accusative plural)
Τσάκωνα (singular vocative)
Τσάκωνες (plural vocative)

Οf uncertain etymon, with multiple theories proposed. Medieval spelling as in Τσακωνία f (Tsakonía, “area of Tsakonia”), or as in τζακονικός.
* Ahrweiler associates the ethnonym of the inhabitants of Τσακωνία (Tsakonía, “Tsakonia”) with the medieval parallel use for the sense "guardians", or "soldiers" Tσάκωνες, Τζάκωνες, Τζέκωνες (or -ονες) from the words ζάκα, σάκα (military guard), of Arabic, Semitic origin (see Greek σάκκος (sákkos), Classical Syriac ܣܩܐ,), to τζάκων, τσάκων.
* From the plural διάκονες or διάκονοι of the mediaeval διάκων (diákōn) or the ancient δῐᾱ́κονος (diā́konos, “servant, deacon of Christian church”), with mediaeval regional sense: "guardians", or "soldiers".. In this case, an etymologically informed spelling would be Τσάκονας with omicron.
*: The spelling with omega Τσάκωνας has prevailed, regardless of etymological concerns.
* From *Ἐξω-Λάκωνες (Exō-Lákōnes, “Outer-Laconians”) with a change of [ks] to [ts], typical of Tsakonian, and omission of [l]
Not likely:
* From τρᾱχών (trākhṓn, “rugged, stony tract”) genitive: τρᾱχῶνος
* From Albanian tsakon (“rough, rugged land”)
* From phrase εἰς τούς Λάκωνας (eis toús Lákōnas, “to the Laconians”).
* From Slavic roots

Tsakonian: of or relating to the people of the Tsakonia area

Τσάκωνα Τσάκωνα#Greek

a male surname, Tsakonas, feminine equivalent Τσάκωνα (Tsákona)


σαντούρι

σαντούρι • (santoúri) n (plural σαντούρια)

santoúri (romanization)
σαντούρια (plural)
σαντούρι (nominative singular)
σαντούρια (nominative plural)
σαντουριού (genitive singular)
σαντουριών (genitive plural)
σαντούρι (accusative singular)
σαντούρια (accusative plural)
σαντούρι (singular vocative)
σαντούρια (plural vocative)

From Ottoman Turkish سانطور (santur), from Persian سنتور (santur).

—Ζορμπά [...] Θα τρώμε και θα πίνουμε μαζί. Κι ύστερα θα παίζεις σαντούρι.
—Αν έχω κέφι, ακούς; Αν έχω κέφι. [...] το σαντούρι είναι άλλο πράμα. Είναι θεριό, θέλει λευτεριά. Αν έχω κέφι, θα παίζω.
—Zormpá [...] Tha tróme kai tha pínoume mazí. Ki ýstera tha paízeis santoúri.
—An écho kéfi, akoús? An écho kéfi. [...] to santoúri eínai állo práma. Eínai therió, thélei lefteriá. An écho kéfi, tha paízo.

1946 Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek. Translated by Peter Bien (@books.google)

—Zorba … We'll eat and drink together, and then, you'll play the santouri.
—If I'm in the mood, do you hear? If I'm in the mood! … the santouri is a wild beast and it needs freedom. I'll play if I feel like it.

(music) santur, folk stringed musical instrument, a type of hammered dulcimer played with small mallet-like hammers


κοινόλεκτος

κοινόλεκτος • (koinólektos) f (plural κοινόλεκτοι)

koinólektos (romanization)
κοινόλεκτοι (plural)
κοινόλεκτος (nominative singular)
κοινόλεκτοι (nominative plural)
κοινολέκτου (genitive singular)
κοινολέκτων (genitive plural)
κοινόλεκτο (accusative singular)
κοινολέκτους (accusative plural)
κοινόλεκτε (singular vocative)
κοινόλεκτο (singular vocative)
κοινόλεκτοι (plural vocative)

el-decl-noun

κοινολέκτους

κοι‧νό‧λε‧κτος

From the Hellenistic adjective of Koine Greek κοινόλεκτος (koinólektos, “in the language of common life”).

inh

(linguistics) the common body of a standard language which is spoken by all, including the dialectal speakers of regional or other varieties.


είκοσι τρία

head

είκοσι τρία • (eíkosi tría)

el-numeral

είκοσι τρία • (eíkosi tría)


είκοσι δυο

head

είκοσι δυο • (eíkosi dyo)

el-numeral

είκοσι δυο • (eíkosi dyo)


στρωματογραφία

head

στρωματογραφίες

στρωματογραφία • (stromatografía) f (plural στρωματογραφίες)

el-noun

στρωματογραφίες

stromatografía (romanization)
στρωματογραφίες (plural)
στρωματογραφία (nominative singular)
στρωματογραφίες (nominative plural)
στρωματογραφίας (genitive singular)
στρωματογραφία (accusative singular)
στρωματογραφίες (accusative plural)
στρωματογραφία (singular vocative)
στρωματογραφίες (plural vocative)

el-decl-noun

στρωματογραφία

στρωματογραφίες

στρωματογραφίας

στρωματογραφία

στρωματογραφίες

στρωματογραφία

στρωματογραφίες


τσίτσα

tsítsa (romanization)
τσίτσες (plural)
τσίτσα (nominative singular)
τσίτσες (nominative plural)
τσίτσας (genitive singular)
τσίτσα (accusative singular)
τσίτσες (accusative plural)
τσίτσα (singular vocative)
τσίτσες (plural vocative)

Probably from Slavic, from Proto-Slavic *cica, cognate with Bulgarian цица (cica, “breast”).

σήκωσε την τσίτσα και τράβηξε δυο ρουφηξιές

1918 Zacharias Papantoniou, Τὰ ψηλὰ βουνὰ (Tà psēlà bounà, “The High Mountains”), chap.5

síkose tin tsítsa kai trávixe dyo roufixiés

(vernacular, demotic, rare) a wooden flask, especially for wine


στρωατοποίηση

head

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίηση • (stroatopoíisi) f (plural στρωατοποιήσεις)

el-noun

στρωατοποιήσεις

stroatopoíisi (romanization)
στρωατοποιήσεις (plural)
στρωατοποίηση (nominative singular)
στρωατοποιήσεις (nominative plural)
στρωατοποίησης (genitive singular)
στρωατοποιήσεων (genitive plural)
στρωατοποίηση (accusative singular)
στρωατοποιήσεις (accusative plural)
στρωατοποίηση (singular vocative)
στρωατοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίησης

στρωατοποιήσεων

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

στρωατοποίηση

στρωατοποιήσεις

Older or formal genitive singular: στρωατοποιήσεως •


αναλογική

αναλογική αντιπροσώπευση
αναλογική αντιπροσώπευση#Greek

(politics) shortened form of αναλογική αντιπροσώπευση (analogikí antiprosópefsi, “proportional representation”)


αναλογική αντιπροσώπευση

head

αναλογική αντιπροσώπευση • (analogikí antiprosópefsi) f (uncountable)

proportional representation
proportional representation

en-αναλογική_αντιπροσώπευση-el-noun-wuvpM8K4


αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευση • (antiprosópefsi) f (plural αντιπροσωπεύσεις)

el-noun

αντιπροσωπεύσεις

antiprosópefsi (romanization)
αντιπροσωπεύσεις (plural)
αντιπροσώπευση (nominative singular)
αντιπροσωπεύσεις (nominative plural)
αντιπροσώπευσης (genitive singular)
αντιπροσωπεύσεων (genitive plural)
αντιπροσώπευση (accusative singular)
αντιπροσωπεύσεις (accusative plural)
αντιπροσώπευση (singular vocative)
αντιπροσωπεύσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευσης

αντιπροσωπεύσεων

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

Older or formal genitive singular: αντιπροσωπεύσεως •

αν‧τι‧προ‧σώ‧πευ‧ση

Learnedly from αντιπροσωπεύω (antiprosopévo) + -ση (-si).

af

αντιπροσωπεύω


ανάμα

anáma (romanization)
ανάματα (plural)
ανάμα (nominative singular)
ανάματα (nominative plural)
ανάματος (genitive singular)
αναμάτων (genitive plural)
ανάμα (accusative singular)
ανάματα (accusative plural)
ανάμα (singular vocative)
ανάματα (plural vocative)

(religion) communion wine, sacramental wine


αμνιακός σάκος

head

αμνιακός σάκος • (amniakós sákos) m

el-noun

αμνιακός σάκος • (amniakós sákos) m


ανεπάρκεια

head

ανεπάρκεια • (anepárkeia) f (uncountable)

anepárkeia (romanization)
ανεπάρκεια (nominative singular)
ανεπάρκειας (genitive singular)
ανεπάρκεια (accusative singular)
ανεπάρκεια (singular vocative)

αν‧ε‧πάρ‧κει‧α

αν- (an-) privative + επάρκεια (epárkeia, “sufficiency, adequacy”), calque of English insufficiency. First attested 1863.

διανοητική ανεπάρκεια

νεφρική ανεπάρκεια

(medicine) deficiency, failure (lack of ability or function)


ιλαρά

ilará (romanization)
ιλαρά (nominative singular)
ιλαράς (genitive singular)
ιλαρά (accusative singular)
ιλαρά (singular vocative)

From Byzantine Greek ἱλαρά (hilará), feminine form of Ancient Greek ἱλᾰρός (hilarós, “happy, cheerful”), a euphemistic name for the disease.

der

Ο γιος μου δεν πήγε σχολείο αυτή την εβδομάδα λόγω ιλαράς.

My son didn't go to school this week because of measles.

O gios mou den píge scholeío aftí tin evdomáda lógo ilarás.

(medicine) measles, rubeola (acute highly contagious disease caused by Measles virus of genus Morbillivirus)


ξινίλα

xiníla (romanization)
ξινίλες (plural)
ξινίλα (nominative singular)
ξινίλες (nominative plural)
ξινίλας (genitive singular)
ξινίλα (accusative singular)
ξινίλες (accusative plural)
ξινίλα (singular vocative)
ξινίλες (plural vocative)

ξινός (xinós, “sour”) + -ίλα (-íla, “taste of”).

suffix

Έχω ξινίλα επειδή έφαγα πριν κοιμηθώ.

I have heartburn because I ate before I slept.

(medicine, by extension) acid reflux, heartburn (sour taste from indigestion)


πλακούντας

head

πλακούντας • (plakoúntas) m (plural πλακούντες)

plakoúntas (romanization)
πλακούντες (plural)
πλακούντας (nominative singular)
πλακούντες (nominative plural)
πλακούντα (genitive singular)
πλακούντων (genitive plural)
πλακούντα (accusative singular)
πλακούντες (accusative plural)
πλακούντα (singular vocative)
πλακούντες (plural vocative)

πλα‧κού‧ντας

Learned borrowing from Ancient Greek πλακοῦς, -οῦντος (plakoûs, -oûntos, “flat cake”), from πλάξ (pláx, “flat thing”). Sense 1 and sense 2 are semantic loans from New Latin placenta.

lbor

πλακοῦς, -οῦντος

sl

Ο πλακούντας αποβάλλεται μετά τον τοκετό.

O plakoúntas apoválletai metá ton toketó.

(medicine) placenta, afterbirth (vascular organ in mammals during gestation)


αναμόλυνση

head

αναμολύνσεις

αναμόλυνση • (anamólynsi) f (plural αναμολύνσεις)

el-noun

αναμολύνσεις

anamólynsi (romanization)
αναμολύνσεις (plural)
αναμόλυνση (nominative singular)
αναμολύνσεις (nominative plural)
αναμόλυνσης (genitive singular)
αναμολύνσεων (genitive plural)
αναμόλυνση (accusative singular)
αναμολύνσεις (accusative plural)
αναμόλυνση (singular vocative)
αναμολύνσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναμολύνσεως

el-decl-noun

αναμολύνσεις

αναμολύνσεων

αναμολύνσεις

αναμολύνσεις

Older or formal genitive singular: αναμολύνσεως •

(pathology) reinfection; fresh infection (after recovery)


μόλυνση

head

μόλυνση • (mólynsi) f (plural μολύνσεις)

mólynsi (romanization)
μολύνσεις (plural)
μόλυνση (nominative singular)
μολύνσεις (nominative plural)
μόλυνσης (genitive singular)
μολύνσεων (genitive plural)
μόλυνση (accusative singular)
μολύνσεις (accusative plural)
μόλυνση (singular vocative)
μολύνσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μολύνσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μολύνσεως •

Learned borrowing from Koine Greek μόλυνσις (mólunsis, “defilement”) with -ση (-si) ending and semantic loan from English pollution.


μετουσιώνω

head

μετουσιώνω • (metousióno)

el-verb

μετουσιώνομαι

μετουσιώνω • (metousióno) (past μετουσίωσα, passive μετουσιώνομαι)

metousióno (romanization)
μετουσίωσα (past)
μετουσιώνομαι (passive)

(religion, Catholicism) to transubstantiate


διδάκτωρ φιλοσοφίας

head

διδάκτωρ φιλοσοφίας • (didáktor filosofías) m

Doctor of Philosophy
Doctor of Philosophy


μετουσίωση

μετουσιώωσεις

μετουσίωση • (metousíosi) f (plural μετουσιώωσεις)

el-noun

μετουσιώωσεις

metousíosi (romanization)
μετουσιώωσεις (plural)
μετουσίωση (nominative singular)
μετουσιώωσεις (nominative plural)
μετουσίωσης (genitive singular)
μετουσιώωσεων (genitive plural)
μετουσίωση (accusative singular)
μετουσιώωσεις (accusative plural)
μετουσίωση (singular vocative)
μετουσιώωσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μετουσιώωσεως

el-decl-noun

μετουσιώωσεις

μετουσιώωσεων

μετουσιώωσεις

μετουσιώωσεις

Older or formal genitive singular: μετουσιώωσεως •


αντικαταβολή

head

αντικαταβολές

αντικαταβολή • (antikatavolí) f (plural αντικαταβολές)

el-noun

αντικαταβολές

antikatavolí (romanization)
αντικαταβολές (plural)
αντικαταβολή (nominative singular)
αντικαταβολές (nominative plural)
αντικαταβολής (genitive singular)
αντικαταβολών (genitive plural)
αντικαταβολή (accusative singular)
αντικαταβολές (accusative plural)
αντικαταβολή (singular vocative)
αντικαταβολές (plural vocative)

el-decl-noun

αντικαταβολή

αντικαταβολές

αντικαταβολής

αντικαταβολών

αντικαταβολή

αντικαταβολές

αντικαταβολή

αντικαταβολές

αντικαταβάλλω (antikatavállo) + -η (-i), from Ancient Greek ἀντικαταβάλλω (antikatabállō), from ἀντι- (anti-) + καταβάλλω (katabállō). For the modern sense of "cash on delivery", calque of French contre remboursement.

com

αντικαταβάλλω

inh

ἀντικαταβάλλω

με αντικαταβολή

επί αντικαταβολή

(business) cash on delivery used in the phrases:

cash on delivery used in the phrases:
cash on delivery used in the phrases


αναμπαίζω

head

αναμπαίζω • (anampaízo)

el-verb

αναμπαίζω • (anampaízo) (past ανέμπαιξα)

anampaízo (romanization)
ανέμπαιξα (past)
αναμπαίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναμπαίξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναμπαίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναμπαιχτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναμπαίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναμπαίξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναμπαίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναμπαιχτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναμπαίξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναμπαίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναμπαιχτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναμπαίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναμπαίξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναμπαιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναμπαιχτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναμπαίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναμπαίξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναμπαιχτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναμπαίξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναμπαίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναμπαιχτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναμπαιχτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ανάμπαιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ανάμπαιξα (active first-person indicative past perfective singular)
αναμπαιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναμπαίχτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ανάμπαιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ανάμπαιξες (active indicative past perfective second-person singular)
αναμπαιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναμπαίχτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ανάμπαιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ανάμπαιξε (active indicative past perfective singular third-person)
αναμπαιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναμπαίχτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναμπαίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναμπαίξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναμπαιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναμπαιχτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναμπαίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναμπαίξατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναμπαιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναμπαιχτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ανάμπαιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναμπαίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ανάμπαιξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίξανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναμπαίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναμπαιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναμπαίχτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναμπαιχτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναμπαίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναμπαίξω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναμπαίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναμπαιχτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ανάμπαιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ανάμπαιξε (active imperative perfective second-person singular)
αναμπαίξου (imperative passive perfective second-person singular)
αναμπαίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναμπαίξτε (active imperative perfective plural second-person)
αναμπαίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναμπαιχτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναμπαίζοντας (active participle present)
έχοντας αναμπαίξει (active participle past)
αναμπαιγμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναμπαίξει (active infinitive-aorist)
αναμπαιχτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧μπαί‧ζω

From Byzantine Greek ἀνεμπαίζω (anempaízō), from ἀνα- (ana-) + ἐν- (en-) + παίζω (paízō).

(colloquial, literature) to mock, tease, ridicule


αναβαπτιστής

head

αναβαπτιστές

αναβαπτιστής • (anavaptistís) m (plural αναβαπτιστές)

el-noun

αναβαπτιστές

anavaptistís (romanization)
αναβαπτιστές (plural)
αναβαπτιστής (nominative singular)
αναβαπτιστές (nominative plural)
αναβαπτιστή (genitive singular)
αναβαπτιστών (genitive plural)
αναβαπτιστή (accusative singular)
αναβαπτιστές (accusative plural)
αναβαπτιστή (singular vocative)
αναβαπτιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αναβαπτιστής

αναβαπτιστές

αναβαπτιστών

αναβαπτιστές

αναβαπτιστές


αναβολικά

anavoliká (romanization)
αναβολικά (nominative plural)
αναβολικών (genitive plural)
αναβολικά (accusative plural)
αναβολικά (plural vocative)


αναγωγικό μέσο

head

αναγωγικά μέσο

αναγωγικά μέσο • (anagogiká méso) n

el-noun

αναγωγικά μέσο

αναγωγικά μέσο • (anagogiká méso) n

αναγωγικά μέσο (canonical)
anagogiká méso (romanization)


οξειδωτικό μέσο

head

οξειδωτικό μέσο

οξειδωτικά μέσα

οξειδωτικό μέσο • (oxeidotikó méso) n (plural οξειδωτικά μέσα)

el-noun

οξειδωτικά μέσα

οξειδωτικό μέσο

oxeidotikó méso (romanization)
οξειδωτικά μέσα (plural)

(chemistry) oxidising agent (UK), oxidizing agent (US)


αναβολικός

head

αναβολικός • (anavolikós) m (feminine αναβολική, neuter αναβολικό)

anavolikós (romanization)
αναβολική (feminine)
αναβολικό (neuter)
αναβολικός (masculine nominative singular)
αναβολική (feminine nominative singular)
αναβολικό (neuter nominative singular)
αναβολικοί (masculine nominative plural)
αναβολικές (feminine nominative plural)
αναβολικά (neuter nominative plural)
αναβολικού (genitive masculine singular)
αναβολικής (feminine genitive singular)
αναβολικού (genitive neuter singular)
αναβολικών (genitive masculine plural)
αναβολικών (feminine genitive plural)
αναβολικών (genitive neuter plural)
αναβολικό (accusative masculine singular)
αναβολική (accusative feminine singular)
αναβολικό (accusative neuter singular)
αναβολικούς (accusative masculine plural)
αναβολικές (accusative feminine plural)
αναβολικά (accusative neuter plural)
αναβολικέ (masculine singular vocative)
αναβολική (feminine singular vocative)
αναβολικό (neuter singular vocative)
αναβολικοί (masculine plural vocative)
αναβολικές (feminine plural vocative)
αναβολικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναβολικός •

αναβολικοί •

αναβολικές •

αναβολικού •

αναβολικής •

αναβολικού •

αναβολικών •

αναβολικών •

αναβολικών •

αναβολικούς •

αναβολικές •

αναβολικοί •

αναβολικές •


αναδασμός

head

αναδασμός • (anadasmós) m (plural αναδασμοί)

anadasmós (romanization)
αναδασμοί (plural)
αναδασμός (nominative singular)
αναδασμοί (nominative plural)
αναδασμού (genitive singular)
αναδασμών (genitive plural)
αναδασμό (accusative singular)
αναδασμούς (accusative plural)
αναδασμέ (singular vocative)
αναδασμοί (plural vocative)

(agriculture, politics) redistribution (of land)


οξειδωτικός

οξειδωτικός • (oxeidotikós) m (feminine οξειδωτική, neuter οξειδωτικό)

oxeidotikós (romanization)
οξειδωτική (feminine)
οξειδωτικό (neuter)
οξειδωτικός (masculine nominative singular)
οξειδωτική (feminine nominative singular)
οξειδωτικό (neuter nominative singular)
οξειδωτικοί (masculine nominative plural)
οξειδωτικές (feminine nominative plural)
οξειδωτικά (neuter nominative plural)
οξειδωτικού (genitive masculine singular)
οξειδωτικής (feminine genitive singular)
οξειδωτικού (genitive neuter singular)
οξειδωτικών (genitive masculine plural)
οξειδωτικών (feminine genitive plural)
οξειδωτικών (genitive neuter plural)
οξειδωτικό (accusative masculine singular)
οξειδωτική (accusative feminine singular)
οξειδωτικό (accusative neuter singular)
οξειδωτικούς (accusative masculine plural)
οξειδωτικές (accusative feminine plural)
οξειδωτικά (accusative neuter plural)
οξειδωτικέ (masculine singular vocative)
οξειδωτική (feminine singular vocative)
οξειδωτικό (neuter singular vocative)
οξειδωτικοί (masculine plural vocative)
οξειδωτικές (feminine plural vocative)
οξειδωτικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οξειδωτικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οξειδωτικός, etc.)

el-decl-adj-table

οξειδωτικός •

οξειδωτική •

οξειδωτικό •

οξειδωτικοί •

οξειδωτικές •

οξειδωτικά •

οξειδωτικού •

οξειδωτικής •

οξειδωτικού •

οξειδωτικών •

οξειδωτικών •

οξειδωτικών •

οξειδωτικό •

οξειδωτική •

οξειδωτικό •

οξειδωτικούς •

οξειδωτικές •

οξειδωτικά •

οξειδωτικέ •

οξειδωτική •

οξειδωτικό •

οξειδωτικοί •

οξειδωτικές •

οξειδωτικά •

(chemistry) oxidising (UK), oxidizing (US)


τυπώνω

head

τυπώνω • (typóno)

el-verb

τυπώνω • (typóno) (past τύπωσα, passive τυπώνομαι, p‑past τυπώθηκα, ppp τυπωμένος)

typóno (romanization)
τύπωσα (past)
τυπώνομαι (passive)
τυπώθηκα (passive past)
τυπωμένος (participle passive perfect)


τροποποίηση

head

τροποποιήσεις

τροποποίηση • (tropopoíisi) f (plural τροποποιήσεις)

el-noun

τροποποιήσεις

tropopoíisi (romanization)
τροποποιήσεις (plural)
τροποποίηση (nominative singular)
τροποποιήσεις (nominative plural)
τροποποίησης (genitive singular)
τροποποιήσεων (genitive plural)
τροποποίηση (accusative singular)
τροποποιήσεις (accusative plural)
τροποποίηση (singular vocative)
τροποποιήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: τροποποιήσεως

el-decl-noun

τροποποιήσεις

τροποποίησης

τροποποιήσεων

τροποποιήσεις

τροποποιήσεις

Older or formal genitive singular: τροποποιήσεως •


πυροβολισμός

head

πυροβολισμοί

πυροβολισμός • (pyrovolismós) m (plural πυροβολισμοί)

el-noun

πυροβολισμοί

pyrovolismós (romanization)
πυροβολισμοί (plural)
πυροβολισμός (nominative singular)
πυροβολισμοί (nominative plural)
πυροβολισμού (genitive singular)
πυροβολισμών (genitive plural)
πυροβολισμό (accusative singular)
πυροβολισμούς (accusative plural)
πυροβολισμέ (singular vocative)
πυροβολισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πυροβολισμός

πυροβολισμοί

πυροβολισμού

πυροβολισμών

πυροβολισμούς

πυροβολισμοί


απόπλους

head

απόπλους • (apóplous) m (plural απόπλοι)

apóplous (romanization)
απόπλοι (plural)
απόπλους (nominative singular)
απόπλοι (nominative plural)
απόπλου (genitive singular)
απόπλων (genitive plural)
απόπλου (accusative singular)
απόπλους (accusative plural)

el-decl-noun

Plural and especially the genitive are rare.

From Ancient Greek ἀπόπλους. Morphologically, from από- (“from”) + πλους (“sailing”).

Οι απόπλοι όλων των πλοίων απαγορεύτηκαν λόγω σφοδρής θαλασσοταραχής.

The departures of all ships were cancelled (banned) due to rough seas.

Oi apóploi ólon ton ploíon apagoréftikan lógo sfodrís thalassotarachís.


ιβουπροφαίνη

head

ιβουπροφαίνη • (ivouprofaíni) f (uncountable)

ivouprofaíni (romanization)
ιβουπροφαίνη (nominative singular)
ιβουπροφαίνης (genitive singular)
ιβουπροφαίνη (accusative singular)
ιβουπροφαίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ιβουπροφαίνη

ιβουπροφαίνης

ιβουπροφαίνη

ιβουπροφαίνη


ακετυλοσαλικυλικό οξύ

head

ακετυλοσαλικυλικό οξύ

ακετυλοσαλικυλικό οξύ • (aketylosalikylikó oxý) n (uncountable)

el-noun

ακετυλοσαλικυλικό οξύ

acetylsalicylic acid
acetylsalicylic acid

(organic chemistry, medicine) acetylsalicylic acid, aspirin

en-ακετυλοσαλικυλικό_οξύ-el-noun-sqswNILe


Ναυσικά

head

Ναυσικά • (Nafsiká) f

Nafsiká (romanization)
Ναυσικά (nominative singular)
Ναυσικάς (genitive singular)
Ναυσικά (accusative singular)
Ναυσικά (singular vocative)

From Ancient Greek Ναυσῐκᾰ́ᾱ (Nausikáā) / Ναυσικᾶ.

(Greek mythology) a female given name, Nausicaa


τεντούρα

τεντούρα • (tentoúra) n (plural τεντούρες)

tentoúra (romanization)
τεντούρες (plural)
τεντούρα (nominative singular)
τεντούρες (nominative plural)
τεντούρας (genitive singular)
τεντούρων (genitive plural)
τεντούρα (accusative singular)
τεντούρες (accusative plural)
τεντούρα (singular vocative)
τεντούρες (plural vocative)

tentura (a sweetish spirit flavoured with herbs and spices, including cinnamon and cloves)


αναβαθμίδα

αναβαθμίδα • (anavathmída) f (plural αναβαθμίδες)

anavathmída (romanization)
αναβαθμίδες (plural)
αναβαθμίδα (nominative singular)
αναβαθμίδες (nominative plural)
αναβαθμίδας (genitive singular)
αναβαθμίδων (genitive plural)
αναβαθμίδα (accusative singular)
αναβαθμίδες (accusative plural)
αναβαθμίδα (singular vocative)
αναβαθμίδες (plural vocative)

α‧να‧βαθ‧μί‧δα α‧να‧βα‧θμί‧δα

From Koine Greek ἀναβαθμίς (anabathmís), from ἀνα- (ana-, “up, upwards”) + βαθμίς (bathmís, “step, rung”), from Ancient Greek βαίνω (baínō, “to go, to mount”).


ανέβασμα

head

ανέβασμα • (anévasma) n (plural ανεβάσματα)

anévasma (romanization)
ανεβάσματα (plural)
ανέβασμα (nominative singular)
ανεβάσματα (nominative plural)
ανεβάσματος (genitive singular)
ανεβασμάτων (genitive plural)
ανέβασμα (accusative singular)
ανεβάσματα (accusative plural)
ανέβασμα (singular vocative)
ανεβάσματα (plural vocative)


αναβίβαση

αναβίβαση • (anavívasi) n (plural αναβιβάσεις)

anavívasi (romanization)
αναβιβάσεις (plural)
αναβίβαση (nominative singular)
αναβιβάσεις (nominative plural)
αναβίβασης (genitive singular)
αναβιβάσεων (genitive plural)
αναβίβαση (accusative singular)
αναβιβάσεις (accusative plural)
αναβίβαση (singular vocative)
αναβιβάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναβιβάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβιβάσεως •


αναδένω

head

αναδένω • (anadéno)

el-verb

αναδένω • (anadéno) (past ανάδεσα, passive αναδένομαι)

anadéno (romanization)
ανάδεσα (past)
αναδένομαι (passive)

(nautical) to attach a rope (to be taken in tow)


ανάδοση

head

ανάδοση • (anádosi) f (plural αναδόσεις)

anádosi (romanization)
αναδόσεις (plural)
ανάδοση (nominative singular)
αναδόσεις (nominative plural)
ανάδοσης (genitive singular)
αναδόσεων (genitive plural)
ανάδοση (accusative singular)
αναδόσεις (accusative plural)
ανάδοση (singular vocative)
αναδόσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναδόσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναδόσεως •


γράδο

grádo (romanization)
γράδα (plural)
γράδο (nominative singular)
γράδα (nominative plural)
γράδου (genitive singular)
γράδων (genitive plural)
γράδο (accusative singular)
γράδα (accusative plural)
γράδο (singular vocative)
γράδα (plural vocative)

Borrowed from Italian grado (“grade, degree”).

(colloquial, rare, nautical, chemistry) hydrometer, areometer (device for measuring density of liquids)


γραδάρω

head

γραδάρω • (gradáro)

el-verb

γραδάρω • (gradáro) (past γράδαρα/γραδάρισα, passive —)

gradáro (romanization)
γράδαρα (past)
γραδάρισα (past)
γραδάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
γραδάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γραδάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
γραδάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γραδάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
γραδάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γραδάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
γραδάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γραδάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
γραδάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γραδάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
γραδάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γραδάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γραδάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γράδαρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γραδάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γράδαρα (active first-person indicative past perfective singular)
γραδάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
γράδαρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γραδάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γράδαρες (active indicative past perfective second-person singular)
γραδάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
γράδαρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γραδάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γράδαρε (active indicative past perfective singular third-person)
γραδάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
γραδάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γραδάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
γραδάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γραδάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
γράδαραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γραδάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γράδαραν (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάραν (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
γραδάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα γραδάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γραδάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γράδαρε (active imperative imperfective second-person singular)
γραδάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
γράδαρε (active imperative perfective second-person singular)
γραδάρισε (active imperative perfective second-person singular)
γραδάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
γραδάρτε (active imperative perfective plural second-person)
γραδάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γραδάρει (active indeclinable participle perfect)
γραδαρισμένος (indeclinable participle passive perfect)
-η (indeclinable participle passive perfect)
-ο (indeclinable participle passive perfect)
γραδάρει (infinitive-aorist)

From Italian gradare, equivalent to γράδο (grádo, “measure of liquid density, hydrometer”) + -άρω (-áro).

suffix

Σ’ έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις.
S’ ésteile o prótos ta nerá na pas gia na gradáreis.
The engineer sent you to go and check the water's density.
Also see 1st stanza Greek text & translation by Evgenia Russell @books.google retr:2018.10.28.

1947, Nikos Kavvadias, poem «Θεσσαλονίκη» Thessaloniki from Collection Πούσι [Fog]/set to music by Thanos Mikroutsikos (1979)

(rare, literary, poetic, nautical, chemistry, intransitive) to measure density (of a liquid, with a hydrometer)


Ιησούς Χριστός

head

Ιησούς Χριστός • (Iisoús Christós) m

From Ancient Greek Ἰησοῦς Χριστός (Iēsoûs Khristós), from Hebrew יֵשׁוּעַ.

der

Ἰησοῦς Χριστός

Hebrew יֵשׁוּעַ


ανακάτωση

anakátosi (romanization)
ανακάτωση (nominative singular)
ανακάτωσης (genitive singular)
ανακάτωση (accusative singular)
ανακάτωση (singular vocative)


αναλογιστικώς

head

αναλογιστικώς • (analogistikós)

el-adv

αναλογιστικώς • (analogistikós)


αναιρετικός

head

αναιρετικός • (anairetikós) m (feminine αναιρετική, neuter αναιρετικό)

anairetikós (romanization)
αναιρετική (feminine)
αναιρετικό (neuter)
αναιρετικός (masculine nominative singular)
αναιρετική (feminine nominative singular)
αναιρετικό (neuter nominative singular)
αναιρετικοί (masculine nominative plural)
αναιρετικές (feminine nominative plural)
αναιρετικά (neuter nominative plural)
αναιρετικού (genitive masculine singular)
αναιρετικής (feminine genitive singular)
αναιρετικού (genitive neuter singular)
αναιρετικών (genitive masculine plural)
αναιρετικών (feminine genitive plural)
αναιρετικών (genitive neuter plural)
αναιρετικό (accusative masculine singular)
αναιρετική (accusative feminine singular)
αναιρετικό (accusative neuter singular)
αναιρετικούς (accusative masculine plural)
αναιρετικές (accusative feminine plural)
αναιρετικά (accusative neuter plural)
αναιρετικέ (masculine singular vocative)
αναιρετική (feminine singular vocative)
αναιρετικό (neuter singular vocative)
αναιρετικοί (masculine plural vocative)
αναιρετικές (feminine plural vocative)
αναιρετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναιρετικός •

αναιρετική •

αναιρετικό •

αναιρετικοί •

αναιρετικές •

αναιρετικά •

αναιρετικού •

αναιρετικής •

αναιρετικού •

αναιρετικών •

αναιρετικών •

αναιρετικών •

αναιρετικό •

αναιρετική •

αναιρετικό •

αναιρετικούς •

αναιρετικές •

αναιρετικά •

αναιρετικέ •

αναιρετική •

αναιρετικό •

αναιρετικοί •

αναιρετικές •

αναιρετικά •


ανάκρουσμα

head

ανακρούσματα

ανάκρουσμα • (anákrousma) n (plural ανακρούσματα)

el-noun

ανακρούσματα

anákrousma (romanization)
ανακρούσματα (plural)
ανάκρουσμα (nominative singular)
ανακρούσματα (nominative plural)
ανακρούσματος (genitive singular)
ανακρουσμάτων (genitive plural)
ανάκρουσμα (accusative singular)
ανακρούσματα (accusative plural)
ανάκρουσμα (singular vocative)
ανακρούσματα (plural vocative)

el-decl-noun

ανακρούσματα

ανακρούσματος

ανακρουσμάτων

ανακρούσματα

ανακρούσματα


εκμισθώτρια

head

εκμισθώτριες

εκμισθώτρια • (ekmisthótria) f (plural εκμισθώτριες, masculine εκμισθωτής)

el-noun

εκμισθώτριες

ekmisthótria (romanization)
εκμισθώτριες (plural)
εκμισθωτής (masculine)
εκμισθώτρια (nominative singular)
εκμισθώτριες (nominative plural)
εκμισθώτριας (genitive singular)
εκμισθώτρια (accusative singular)
εκμισθώτριες (accusative plural)
εκμισθώτρια (singular vocative)
εκμισθώτριες (plural vocative)

el-decl-noun

εκμισθώτριες

εκμισθώτριας

εκμισθώτριες

εκμισθώτριες


ανάλαδος

head

ανάλαδος • (análados) m (feminine ανάλαδη, neuter ανάλαδο)

análados (romanization)
ανάλαδη (feminine)
ανάλαδο (neuter)
ανάλαδος (masculine nominative singular)
ανάλαδη (feminine nominative singular)
ανάλαδο (neuter nominative singular)
ανάλαδοι (masculine nominative plural)
ανάλαδες (feminine nominative plural)
ανάλαδα (neuter nominative plural)
ανάλαδου (genitive masculine singular)
ανάλαδης (feminine genitive singular)
ανάλαδου (genitive neuter singular)
ανάλαδων (genitive masculine plural)
ανάλαδων (feminine genitive plural)
ανάλαδων (genitive neuter plural)
ανάλαδο (accusative masculine singular)
ανάλαδη (accusative feminine singular)
ανάλαδο (accusative neuter singular)
ανάλαδους (accusative masculine plural)
ανάλαδες (accusative feminine plural)
ανάλαδα (accusative neuter plural)
ανάλαδε (masculine singular vocative)
ανάλαδη (feminine singular vocative)
ανάλαδο (neuter singular vocative)
ανάλαδοι (masculine plural vocative)
ανάλαδες (feminine plural vocative)
ανάλαδα (neuter plural vocative)


αναληπτικός

αναληπτικός • (analiptikós) m (feminine αναληπτική, neuter αναληπτικό)

analiptikós (romanization)
αναληπτική (feminine)
αναληπτικό (neuter)
αναληπτικός (masculine nominative singular)
αναληπτική (feminine nominative singular)
αναληπτικό (neuter nominative singular)
αναληπτικοί (masculine nominative plural)
αναληπτικές (feminine nominative plural)
αναληπτικά (neuter nominative plural)
αναληπτικού (genitive masculine singular)
αναληπτικής (feminine genitive singular)
αναληπτικού (genitive neuter singular)
αναληπτικών (genitive masculine plural)
αναληπτικών (feminine genitive plural)
αναληπτικών (genitive neuter plural)
αναληπτικό (accusative masculine singular)
αναληπτική (accusative feminine singular)
αναληπτικό (accusative neuter singular)
αναληπτικούς (accusative masculine plural)
αναληπτικές (accusative feminine plural)
αναληπτικά (accusative neuter plural)
αναληπτικέ (masculine singular vocative)
αναληπτική (feminine singular vocative)
αναληπτικό (neuter singular vocative)
αναληπτικοί (masculine plural vocative)
αναληπτικές (feminine plural vocative)
αναληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναληπτικός •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικοί •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

αναληπτικού •

αναληπτικής •

αναληπτικού •

αναληπτικών •

αναληπτικών •

αναληπτικών •

αναληπτικό •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικούς •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

αναληπτικέ •

αναληπτική •

αναληπτικό •

αναληπτικοί •

αναληπτικές •

αναληπτικά •

(medicine) restorative, tonic, analeptic


αναλογιστικός

head

αναλογιστική

αναλογιστικό

αναλογιστικός • (analogistikós) m (feminine αναλογιστική, neuter αναλογιστικό)

el-adj

αναλογιστική

αναλογιστικό

analogistikós (romanization)
αναλογιστική (feminine)
αναλογιστικό (neuter)
αναλογιστικός (masculine nominative singular)
αναλογιστική (feminine nominative singular)
αναλογιστικό (neuter nominative singular)
αναλογιστικοί (masculine nominative plural)
αναλογιστικές (feminine nominative plural)
αναλογιστικά (neuter nominative plural)
αναλογιστικού (genitive masculine singular)
αναλογιστικής (feminine genitive singular)
αναλογιστικού (genitive neuter singular)
αναλογιστικών (genitive masculine plural)
αναλογιστικών (feminine genitive plural)
αναλογιστικών (genitive neuter plural)
αναλογιστικό (accusative masculine singular)
αναλογιστική (accusative feminine singular)
αναλογιστικό (accusative neuter singular)
αναλογιστικούς (accusative masculine plural)
αναλογιστικές (accusative feminine plural)
αναλογιστικά (accusative neuter plural)
αναλογιστικέ (masculine singular vocative)
αναλογιστική (feminine singular vocative)
αναλογιστικό (neuter singular vocative)
αναλογιστικοί (masculine plural vocative)
αναλογιστικές (feminine plural vocative)
αναλογιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αναλογιστικός

el-decl-adj-table

αναλογιστικός •

αναλογιστική •

αναλογιστικό •

αναλογιστικοί •

αναλογιστικές •

αναλογιστικά •

αναλογιστικού •

αναλογιστικής •

αναλογιστικού •

αναλογιστικών •

αναλογιστικών •

αναλογιστικών •

αναλογιστικό •

αναλογιστική •

αναλογιστικό •

αναλογιστικούς •

αναλογιστικές •

αναλογιστικά •

αναλογιστικέ •

αναλογιστική •

αναλογιστικό •

αναλογιστικοί •

αναλογιστικές •

αναλογιστικά •


αναξαίνω

head

αναξαίνω • (anaxaíno)

el-verb

αναξαίνω • (anaxaíno)

(textiles) to card again, recomb (repeated wool treatment)


άναξ

head

άναξ • (ánax) m (plural άνακτες, feminine άνασσα)

ánax (romanization)
άνακτες (plural)
άνασσα (feminine)
άναξ (nominative singular)
άνακτες (nominative plural)
άνακτος (genitive singular)
ανάκτων (genitive plural)
άνακτα (accusative singular)
άνακτες (accusative plural)
άναξ (singular vocative)
άνακτες (plural vocative)


Αναξίμανδρος

Αναξίμανδρος • (Anaxímandros) m

Anaxímandros (romanization)
Αναξίμανδρος (nominative singular)
Αναξιμάνδρου (genitive singular)
Αναξίμανδρο (accusative singular)
Αναξίμανδρε (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Αναξίμανδρος

Αναξιμάνδρου

From Ancient Greek Ἀναξίμανδρος (Anaxímandros).

der

Ἀναξίμανδρος


Αναξιμένης

head

Αναξιμένης • (Anaximénis) m

Anaximénis (romanization)
Αναξιμένης (nominative singular)
Αναξιμένoυς (genitive singular)
Αναξιμένη (accusative singular)
Αναξιμένη (singular vocative)

From Ancient Greek Ἀναξιμένης (Anaximénēs).


ανανταπόδοτος

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

ανανταπόδοτος • (anantapódotos) m (feminine ανανταπόδοτη, neuter ανανταπόδοτο)

el-adj

ανανταπόδοτη

ανανταπόδοτο

anantapódotos (romanization)
ανανταπόδοτη (feminine)
ανανταπόδοτο (neuter)
ανανταπόδοτος (masculine nominative singular)
ανανταπόδοτη (feminine nominative singular)
ανανταπόδοτο (neuter nominative singular)
ανανταπόδοτοι (masculine nominative plural)
ανανταπόδοτες (feminine nominative plural)
ανανταπόδοτα (neuter nominative plural)
ανανταπόδοτου (genitive masculine singular)
ανανταπόδοτης (feminine genitive singular)
ανανταπόδοτου (genitive neuter singular)
ανανταπόδοτων (genitive masculine plural)
ανανταπόδοτων (feminine genitive plural)
ανανταπόδοτων (genitive neuter plural)
ανανταπόδοτο (accusative masculine singular)
ανανταπόδοτη (accusative feminine singular)
ανανταπόδοτο (accusative neuter singular)
ανανταπόδοτους (accusative masculine plural)
ανανταπόδοτες (accusative feminine plural)
ανανταπόδοτα (accusative neuter plural)
ανανταπόδοτε (masculine singular vocative)
ανανταπόδοτη (feminine singular vocative)
ανανταπόδοτο (neuter singular vocative)
ανανταπόδοτοι (masculine plural vocative)
ανανταπόδοτες (feminine plural vocative)
ανανταπόδοτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανανταπόδοτος

el-decl-adj-table

ανανταπόδοτος •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτοι •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

ανανταπόδοτου •

ανανταπόδοτης •

ανανταπόδοτου •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτων •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτους •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

ανανταπόδοτε •

ανανταπόδοτη •

ανανταπόδοτο •

ανανταπόδοτοι •

ανανταπόδοτες •

ανανταπόδοτα •

From Ancient Greek ἀνανταπόδοτος (anantapódotos).

der

ἀνανταπόδοτος

(rhetoric, literature) descriptive of anapodoton


πουδράρομαι

head

πουδράρομαι • (poudráromai)

el-verb

πουδραρίστηκα

πουδράρομαι • (poudráromai) passive (past πουδραρίστηκα, active πουδράρω)

poudráromai (romanization)
πουδραρίστηκα (past)
πουδράρω (active)

που‧δρά‧ρο‧μαι


κορνάρω

head

κορνάρω • (kornáro)

el-verb

κορνάρω • (kornáro) (past κόρναρα/κορνάρισα, passive —)

kornáro (romanization)
κόρναρα (past)
κορνάρισα (past)
κορνάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
κορνάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κορνάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
κορνάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κορνάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
κορνάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κορνάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
κορνάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κορνάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
κορνάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κορνάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
κορνάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κορνάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κορνάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κόρναρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κορνάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κόρναρα (active first-person indicative past perfective singular)
κορνάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
κόρναρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κορνάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κόρναρες (active indicative past perfective second-person singular)
κορνάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
κόρναρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κορνάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κόρναρε (active indicative past perfective singular third-person)
κορνάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
κορνάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κορνάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
κορνάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κορνάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
κόρναραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορνάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορνάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κορνάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κόρναραν (active indicative past perfective plural third-person)
κορνάραν (active indicative past perfective plural third-person)
κορνάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
κορνάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
θα κορνάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κορνάρω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
κόρναρε (active imperative imperfective second-person singular)
κορνάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
κόρναρε (active imperative perfective second-person singular)
κορνάρισε (active imperative perfective second-person singular)
κορνάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
κορνάρετε (active imperative perfective plural second-person)
κορνάροντας (active indeclinable participle present)
έχοντας κορνάρει (active indeclinable participle perfect)
κορνάρει (infinitive-aorist)

From Italian cornare, equivalent to κόρνα (kórna, “horn”) + -άρω (-áro).

Τι διάολο κορνάρει αυτός από πίσω;

What the hell is that guy behind beeping for?

(vehicles, intransitive) to beep, honk, toot, blow (use the horn)


πούδρα

poúdra (romanization)
πούδρες (plural)
πούδρα (nominative singular)
πούδρες (nominative plural)
πούδρας (genitive singular)
πούδρα (accusative singular)
πούδρες (accusative plural)
πούδρα (singular vocative)
πούδρες (plural vocative)

Φορούσε πούδρα ώστε να μη φαίνονται τα σπυριά της.

She was wearing powder so that her spots wouldn't be visible.

Foroúse poúdra óste na mi faínontai ta spyriá tis.

(cosmetics) powder (mixture of fine dry, sweet-smelling particles applied to the face or other body parts, to reduce shine or to alleviate chaffing)


πουδριέρα

head

πουδριέρα • (poudriéra) f (plural πουδριέρες)

poudriéra (romanization)
πουδριέρες (plural)
πουδριέρα (nominative singular)
πουδριέρες (nominative plural)
πουδριέρας (genitive singular)
πουδριέρα (accusative singular)
πουδριέρες (accusative plural)
πουδριέρα (singular vocative)
πουδριέρες (plural vocative)

From French poudrier, equivalent to πούδρα (poúdra, “powder”) + -ιέρα (-iéra).

suffix

Έβγαλε ένα σωρό πουδριέρες και καλλυντικά από την τσάντα της.

She took out a load of powder boxes and cosmetics from her bag.

Évgale éna soró poudriéres kai kallyntiká apó tin tsánta tis.

(cosmetics) powder compact, powder box (small box which holds powder)


πουδράρω

head

πουδράρω • (poudráro)

el-verb

πουδραρίζομαι

πουδράρω • (poudráro) (past πουδράρισα/πούδραρα, passive πουδράρομαι/πουδραρίζομαι)

poudráro (romanization)
πουδράρισα (past)
πούδραρα (past)
πουδράρομαι (passive)
πουδραρίζομαι (passive)
πουδράρω (active first-person imperfective indicative present singular)
πουδράρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πουδράρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πουδραρίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
πουδραριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
πουδράρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πουδράρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πουδράρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πουδραρίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
πουδραριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
πουδράρει (active imperfective indicative present singular third-person)
πουδράρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πουδράρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πουδραρίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
πουδραριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
πουδράρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πουδράρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πουδραριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
πουδραριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
πουδράρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πουδράρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πουδράρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραρίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
πουδραριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
πουδράρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πουδράρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πουδράρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πουδράρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πουδράρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πουδραρίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
πουδραριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πουδραριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
πούδραρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πουδράριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πούδραρα (active first-person indicative past perfective singular)
πουδράρισα (active first-person indicative past perfective singular)
πουδραριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πουδραριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
πουδραρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
πούδραρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πουδράριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πούδραρες (active indicative past perfective second-person singular)
πουδράρισες (active indicative past perfective second-person singular)
πουδραριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πουδραριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
πουδραρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
πούδραρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πουδράριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πούδραρε (active indicative past perfective singular third-person)
πουδράρισε (active indicative past perfective singular third-person)
πουδραριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πουδραριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
πουδραρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
πουδράραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πουδράραμε (active first-person indicative past perfective plural)
πουδραριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
πουδραριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
πουδράρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πουδράρατε (active indicative past perfective plural second-person)
πουδραριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
πουδραριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
πούδραραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πουδράριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πούδραραν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράραν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρανε (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
πουδράρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
πουδραριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
πουδραρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πουδραριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
πουδραριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα πουδράρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πουδράρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα πουδράρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα πουδραριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πούδραρε (active imperative imperfective second-person singular)
πουδράριζε (active imperative imperfective second-person singular)
πούδραρε (active imperative perfective second-person singular)
πουδράρισε (active imperative perfective second-person singular)
πουδραρίσου (imperative passive perfective second-person singular)
πουδράρετε (active imperative imperfective plural second-person)
πουδράρετε (active imperative perfective plural second-person)
πουδράρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
πουδραριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
πουδράροντας (active participle present)
έχοντας πουδράρει (active participle past)
πουδραρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
πουδράρει (active infinitive-aorist)
πουδραριστεί (infinitive-aorist passive)

From French poudrer, equivalent to πούδρα (poúdra, “powder”) + -άρω (-áro).

Μια ώρα πουδράρουν την ηθοποιό.

They've been powdering the actress for an hour now.

(cosmetics, transitive) to powder (apply powder)


ανάπαιστος

head

ανάπαιστος • (anápaistos) m (plural ανάπαιστοι)

anápaistos (romanization)
ανάπαιστοι (plural)
ανάπαιστος (nominative singular)
ανάπαιστοι (nominative plural)
ανάπαιστου (genitive singular)
ανάπαιστων (genitive plural)
ανάπαιστο (accusative singular)
ανάπαιστους (accusative plural)
ανάπαιστε (singular vocative)
ανάπαιστοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνάπαιστος (anápaistos).

(poetry) anapaest (UK), anapæst, anapest (US)


αναπαραγωγικό όργανο

αναπαραγωγικά όργανα

αναπαραγωγικό όργανο • (anaparagogikó órgano) n (plural αναπαραγωγικά όργανα)

el-noun

αναπαραγωγικά όργανα

anaparagogikó órgano (romanization)
αναπαραγωγικά όργανα (plural)

en-αναπαραγωγικό_όργανο-el-noun-W93e1Bhy


αναπαραγωγικό σύστημα

head

αναπαραγωγικά συστήματα

αναπαραγωγικό σύστημα • (anaparagogikó sýstima) n (plural αναπαραγωγικά συστήματα)

el-noun

αναπαραγωγικά συστήματα

anaparagogikó sýstima (romanization)
αναπαραγωγικά συστήματα (plural)

en-αναπαραγωγικό_σύστημα-el-noun-lx8fpTIN


αναπαλλοτρίωτο

head

αναπαλλοτρίωτο • (anapallotríoto) n (uncountable)

anapallotríoto (romanization)
αναπαλλοτρίωτο (nominative singular)
αναπαλλοτριώτου (genitive singular)
αναπαλλοτρίωτο (accusative singular)
αναπαλλοτρίωτο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αναπαλλοτρίωτο

αναπαλλοτριώτου

αναπαλλοτρίωτο

αναπαλλοτρίωτο


ανάπαυλα

anápavla (romanization)
ανάπαυλα (nominative singular)
ανάπαυλας (genitive singular)
ανάπαυλα (accusative singular)
ανάπαυλα (singular vocative)


αναξιόχρεο

head

αναξιόχρεο • (anaxióchreo) n (plural αναξιόχρεα)

anaxióchreo (romanization)
αναξιόχρεα (plural)
αναξιόχρεο (nominative singular)
αναξιόχρεα (nominative plural)
αναξιόχρεου (genitive singular)
αναξιόχρεων (genitive plural)
αναξιόχρεο (accusative singular)
αναξιόχρεα (accusative plural)
αναξιόχρεο (singular vocative)
αναξιόχρεα (plural vocative)


σουτάρω

σουτάρω • (soutáro)

el-verb

σουτάρω • (soutáro) (past σούταρα/σουτάρισα, passive σουτάρομαι)

soutáro (romanization)
σούταρα (past)
σουτάρισα (past)
σουτάρομαι (passive)
σουτάρω (active first-person imperfective indicative present singular)
σουτάρω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σουτάρομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σουταριστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σουτάρεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σουτάρεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σουτάρεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σουταριστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σουτάρει (active imperfective indicative present singular third-person)
σουτάρει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σουτάρεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σουταριστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σουτάρουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
σουτάρουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
σουταριζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σουταριστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σουτάρετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σουτάρετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σουταριστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σουτάρουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σουτάρουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σουτάρονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σουταριστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σουταριστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σούταρα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σουτάριζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σούταρα (active first-person indicative past perfective singular)
σουτάρισα (active first-person indicative past perfective singular)
σουταριζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταριζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σουταρίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σούταρες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σουτάριζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σούταρες (active indicative past perfective second-person singular)
σουτάρισες (active indicative past perfective second-person singular)
σουταριζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταριζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σουταρίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σούταρε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σουτάριζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σούταρε (active indicative past perfective singular third-person)
σουτάρισε (active indicative past perfective singular third-person)
σουταριζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταριζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σουταρίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σουτάραμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σουτάραμε (active first-person indicative past perfective plural)
σουταριζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σουταριστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σουτάρατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σουτάρατε (active indicative past perfective plural second-person)
σουταριζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σουταριστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σούταραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάραν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάρανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σουτάριζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σούταραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάραν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρανε (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σουτάρονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σουταριζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σουταρίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σουταριστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σουτάρω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σουτάρω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σουτάρομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σουταριστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σούταρε (active imperative imperfective second-person singular)
σουτάριζε (active imperative imperfective second-person singular)
σούταρε (active imperative perfective second-person singular)
σουτάρισε (active imperative perfective second-person singular)
σουταρίσου (imperative informal passive perfective second-person singular)
σουτάρετε (active imperative imperfective plural second-person)
σουτάρετε (active imperative perfective plural second-person)
σουτάρεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σουταριστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σουτάροντας (active participle present)
έχοντας σουτάρει (active participle past)
σουταρισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σουτάρει (active infinitive-aorist)
σουταριστεί (infinitive-aorist passive)

Σούταρε από απόσταση και δεν έβαλε γκολ.

He shot from a distance and didn't get a goal.

Soútare apó apóstasi kai den évale gkol.

(sports, intransitive) to shoot, strike (fire a ball at target)


αναξιόχρεος

head

αναξιόχρεος • (anaxióchreos) m (feminine αναξιόχρεη, neuter αναξιόχρεο)

anaxióchreos (romanization)
αναξιόχρεη (feminine)
αναξιόχρεο (neuter)
αναξιόχρεος (masculine nominative singular)
αναξιόχρεη (feminine nominative singular)
αναξιόχρεο (neuter nominative singular)
αναξιόχρεοι (masculine nominative plural)
αναξιόχρεες (feminine nominative plural)
αναξιόχρεα (neuter nominative plural)
αναξιόχρεου (genitive masculine singular)
αναξιόχρεης (feminine genitive singular)
αναξιόχρεου (genitive neuter singular)
αναξιόχρεων (genitive masculine plural)
αναξιόχρεων (feminine genitive plural)
αναξιόχρεων (genitive neuter plural)
αναξιόχρεο (accusative masculine singular)
αναξιόχρεη (accusative feminine singular)
αναξιόχρεο (accusative neuter singular)
αναξιόχρεους (accusative masculine plural)
αναξιόχρεες (accusative feminine plural)
αναξιόχρεα (accusative neuter plural)
αναξιόχρεε (masculine singular vocative)
αναξιόχρεη (feminine singular vocative)
αναξιόχρεο (neuter singular vocative)
αναξιόχρεοι (masculine plural vocative)
αναξιόχρεες (feminine plural vocative)
αναξιόχρεα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αναξιόχρεος •

αναξιόχρεη •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεοι •

αναξιόχρεες •

αναξιόχρεα •

αναξιόχρεου •

αναξιόχρεης •

αναξιόχρεου •

αναξιόχρεων •

αναξιόχρεων •

αναξιόχρεων •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεη •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεους •

αναξιόχρεες •

αναξιόχρεα •

αναξιόχρεε •

αναξιόχρεη •

αναξιόχρεο •

αναξιόχρεοι •

αναξιόχρεες •

αναξιόχρεα •


αφερέγγυος

head

αφερέγγυος • (aferéngyos) m (feminine αφερέγγυα, neuter αφερέγγυο)

aferéngyos (romanization)
αφερέγγυα (feminine)
αφερέγγυο (neuter)
αφερέγγυος (masculine nominative singular)
αφερέγγυα (feminine nominative singular)
αφερέγγυο (neuter nominative singular)
αφερέγγυοι (masculine nominative plural)
αφερέγγυες (feminine nominative plural)
αφερέγγυα (neuter nominative plural)
αφερέγγυου (genitive masculine singular)
αφερέγγυας (feminine genitive singular)
αφερέγγυου (genitive neuter singular)
αφερέγγυων (genitive masculine plural)
αφερέγγυων (feminine genitive plural)
αφερέγγυων (genitive neuter plural)
αφερέγγυο (accusative masculine singular)
αφερέγγυα (accusative feminine singular)
αφερέγγυο (accusative neuter singular)
αφερέγγυους (accusative masculine plural)
αφερέγγυες (accusative feminine plural)
αφερέγγυα (accusative neuter plural)
αφερέγγυε (masculine singular vocative)
αφερέγγυα (feminine singular vocative)
αφερέγγυο (neuter singular vocative)
αφερέγγυοι (masculine plural vocative)
αφερέγγυες (feminine plural vocative)
αφερέγγυα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αφερέγγυος •

αφερέγγυοι •

αφερέγγυες •

αφερέγγυου •

αφερέγγυας •

αφερέγγυου •

αφερέγγυων •

αφερέγγυων •

αφερέγγυων •

αφερέγγυους •

αφερέγγυες •

αφερέγγυοι •

αφερέγγυες •

α‧φε‧ρέγ‧γυ‧ος

, also see χρεωκοπημένος (chreokopiménos, “bankrupt”, participle)


Ευθυμία

Efthymía (romanization)
Ευθυμία (nominative singular)
Ευθυμίες (nominative plural)
Ευθυμίας (genitive singular)
Ευθυμία (accusative singular)
Ευθυμίες (accusative plural)
Ευθυμία (singular vocative)
Ευθυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek Εὐθυμία (Euthumía, “minor deity Euthymia”). See εὐθῡμῐ́ᾱ (“cheerfulness”).

inh

Οι Ευθυμίες γιορτάζουν του Αγίου Ευθυμίου, στις 20 Ιανουαρίου.

The Euthymiae celebrate their feast day on St. Euthymios' day, on the 20th of January.

Oi Efthymíes giortázoun tou Agíou Efthymíou, stis 20 Ianouaríou.


κακοκεφιά

head

κακοκεφιά • (kakokefiá) f (plural κακοκεφιές)

kakokefiá (romanization)
κακοκεφιές (plural)
κακοκεφιά (nominative singular)
κακοκεφιές (nominative plural)
κακοκεφιάς (genitive singular)
κακοκεφιών (genitive plural)
κακοκεφιά (accusative singular)
κακοκεφιές (accusative plural)
κακοκεφιά (singular vocative)
κακοκεφιές (plural vocative)

κα‧κο‧κε‧φιά

κακόκεφ(ος) (“gloomy”) (κακό- (“bad”)+ κέφι n (“mood”)) + -ιά.

af

κακό- (“bad”)

Έχω κακοκεφιά σήμερα.


ευθυμία

head

ευθυμία • (efthymía) n (plural ευθυμίες)

efthymía (romanization)
ευθυμίες (plural)
ευθυμία (nominative singular)
ευθυμίες (nominative plural)
ευθυμίας (genitive singular)
ευθυμιών (genitive plural)
ευθυμία (accusative singular)
ευθυμίες (accusative plural)
ευθυμία (singular vocative)
ευθυμίες (plural vocative)

From Ancient Greek εὐθυμία (euthumía). Morphologically ευ- (ef-, “good”) + θυμός (thymós, “temper”).

af

Επικρατούσε μια γενική ευθυμία. Όλοι ήταν χαρούμενοι.

There was a general cheerfulness [in the air]. Everybody was happy.

Epikratoúse mia genikí efthymía. Óloi ítan charoúmenoi.


αναπαλλοτρίωτος

head

αναπαλλοτρίωτη

αναπαλλοτρίωτο

αναπαλλοτρίωτος • (anapallotríotos) m (feminine αναπαλλοτρίωτη, neuter αναπαλλοτρίωτο)

el-adj

αναπαλλοτρίωτη

αναπαλλοτρίωτο

anapallotríotos (romanization)
αναπαλλοτρίωτη (feminine)
αναπαλλοτρίωτο (neuter)
αναπαλλοτρίωτος (masculine nominative singular)
αναπαλλοτρίωτη (feminine nominative singular)
αναπαλλοτρίωτο (neuter nominative singular)
αναπαλλοτρίωτοι (masculine nominative plural)
αναπαλλοτρίωτες (feminine nominative plural)
αναπαλλοτρίωτα (neuter nominative plural)
αναπαλλοτρίωτου (genitive masculine singular)
αναπαλλοτρίωτης (feminine genitive singular)
αναπαλλοτρίωτου (genitive neuter singular)
αναπαλλοτρίωτων (genitive masculine plural)
αναπαλλοτρίωτων (feminine genitive plural)
αναπαλλοτρίωτων (genitive neuter plural)
αναπαλλοτρίωτο (accusative masculine singular)
αναπαλλοτρίωτη (accusative feminine singular)
αναπαλλοτρίωτο (accusative neuter singular)
αναπαλλοτρίωτους (accusative masculine plural)
αναπαλλοτρίωτες (accusative feminine plural)
αναπαλλοτρίωτα (accusative neuter plural)
αναπαλλοτρίωτε (masculine singular vocative)
αναπαλλοτρίωτη (feminine singular vocative)
αναπαλλοτρίωτο (neuter singular vocative)
αναπαλλοτρίωτοι (masculine plural vocative)
αναπαλλοτρίωτες (feminine plural vocative)
αναπαλλοτρίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-a

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-positive

Declension of αναπαλλοτρίωτος

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναπαλλοτρίωτ

el-decl-adj-table

αναπαλλοτρίωτος •

αναπαλλοτρίωτη •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτοι •

αναπαλλοτρίωτες •

αναπαλλοτρίωτα •

αναπαλλοτρίωτου •

αναπαλλοτρίωτης •

αναπαλλοτρίωτου •

αναπαλλοτρίωτων •

αναπαλλοτρίωτων •

αναπαλλοτρίωτων •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτη •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτους •

αναπαλλοτρίωτες •

αναπαλλοτρίωτα •

αναπαλλοτρίωτε •

αναπαλλοτρίωτη •

αναπαλλοτρίωτο •

αναπαλλοτρίωτοι •

αναπαλλοτρίωτες •

αναπαλλοτρίωτα •


επιγλωττίδα

head

επιγλωττίδες

επιγλωττίδα • (epiglottída) f (plural επιγλωττίδες)

el-noun

επιγλωττίδες

epiglottída (romanization)
επιγλωττίδες (plural)
επιγλωττίδα (nominative singular)
επιγλωττίδες (nominative plural)
επιγλωττίδας (genitive singular)
επιγλωττίδων (genitive plural)
επιγλωττίδα (accusative singular)
επιγλωττίδες (accusative plural)
επιγλωττίδα (singular vocative)
επιγλωττίδες (plural vocative)

el-decl-noun

επιγλωττίδες

επιγλωττίδας

επιγλωττίδων

επιγλωττίδες

επιγλωττίδες

From Ancient Greek ἐπιγλωττίς (epiglōttís), from ἐπί (epí, “on”) + γλωττίς (glōttís, “glottis”).


κολόβωμα

head

κολόβωμα • (kolóvoma) n (plural κολοβώματα)

kolóvoma (romanization)
κολοβώματα (plural)
κολόβωμα (nominative singular)
κολοβώματα (nominative plural)
κολοβώματος (genitive singular)
κολοβωμάτων (genitive plural)
κολόβωμα (accusative singular)
κολοβώματα (accusative plural)
κολόβωμα (singular vocative)
κολοβώματα (plural vocative)

From modern verb κολοβώ(νω) (kolovó(no), “shorten, mutilate”) + -μα (-ma, suffix for neuters). Morphologically, identical to ancient κολόβωμα (kolóbōma).

κολόβωμα
κολόβωμα#Ancient Greek

(medicine) the part taken away in mutilation (sense, as in ancient κολόβωμα)


σαγιονάρα

σαγιονάρα • (sagionára) f (plural σαγιονάρες)

sagionára (romanization)
σαγιονάρες (plural)
σαγιονάρα (nominative singular)
σαγιονάρες (nominative plural)
σαγιονάρας (genitive singular)
σαγιονάρα (accusative singular)
σαγιονάρες (accusative plural)
σαγιονάρα (singular vocative)
σαγιονάρες (plural vocative)

σα‧γιο‧νά‧ρα

Borrowed from English sayonara, from Japanese さよなら (sayonara), a shorter form of more traditional さようなら (sayōnara, “goodbye”, literally “if that's the way it is”). Use for footwear comes from first seeing this footwear in the 1957 film Sayonara. Cognate with Spanish sayonara (“flip-flop, thong, jandal”).

cog

Στην παραλία φοράω σαγιονάρες.

flip-flop, thong, jandal (sandal, usually of rubber, secured to the foot by two straps mounted between the big toe and its neighbour)


ράδα

ráda (romanization)
ράδα (nominative singular)
ράδας (genitive singular)
ράδα (accusative singular)
ράδα (singular vocative)

From Italian rada (“roadstead”), from French rade (“harbour”), from Middle English rade, from Old English rad (“journey”).

(nautical) roadstead (open waters outside a harbour, suitable as an anchorage)


αχάτης

achátis (romanization)
αχάτες (plural)
αχάτης (nominative singular)
αχάτες (nominative plural)
αχάτη (genitive singular)
αχάτών (genitive plural)
αχάτη (accusative singular)
αχάτες (accusative plural)
αχάτη (singular vocative)
αχάτες (plural vocative)


προϊών

head

προϊών • (proïón) m (feminine προϊούσα, neuter προϊόν)

proïón (romanization)
προϊούσα (feminine)
προϊόν (neuter)
προϊών (masculine nominative singular)
προϊούσα (feminine nominative singular)
προϊόν (neuter nominative singular)
προϊόντες (masculine nominative plural)
προϊούσες (feminine nominative plural)
προϊόντα (neuter nominative plural)
προϊόντος (genitive masculine singular)
προϊούσας (feminine genitive singular)
προϊούσης (feminine genitive singular)
προϊόντος (genitive neuter singular)
προϊόντων (genitive masculine plural)
προϊουσών (feminine genitive plural)
προϊόντων (genitive neuter plural)
προϊόντα (accusative masculine singular)
προϊούσα (accusative feminine singular)
προϊόν (accusative neuter singular)
προϊόντες (accusative masculine plural)
προϊούσες (accusative feminine plural)
προϊόντα (accusative neuter plural)
προϊών (masculine singular vocative)
προϊούσα (feminine singular vocative)
προϊόν (neuter singular vocative)
προϊόντες (masculine plural vocative)
προϊούσες (feminine plural vocative)
προϊόντα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο προϊών, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο προϊών, etc.)

προϊόν (proïón)

From Ancient Greek προϊών (proïṓn), present active participle of From Ancient Greek πρόειμι (próeimi, “to advance, continue”), from πρό (pró, “forward”) + εἶμι (eîmi, “I go”).

der

προϊούσα πνευμονία

προϊούσα γενική παράλυση

(medicine) progressive, gradual, advancing (increasing in severity)


κύημα

kýima (romanization)
κυήματα (plural)
κύημα (nominative singular)
κυήματα (nominative plural)
κυήματος (genitive singular)
κυημάτων (genitive plural)
κύημα (accusative singular)
κυήματα (accusative plural)
κύημα (singular vocative)
κυήματα (plural vocative)


σχοινάκι

head

σχοινάκι • (schoináki) n (plural σχοινάκια)

schoináki (romanization)
σχοινάκια (plural)
σχοινάκι (nominative singular)
σχοινάκια (nominative plural)
σχοινάκι (accusative singular)
σχοινάκια (accusative plural)
σχοινάκι (singular vocative)
σχοινάκια (plural vocative)

* diminutive of σχοινί (schoiní, “rope”)


σκοινάκι

σκοινάκι • (skoináki) n (plural σκοινάκια)

skoináki (romanization)
σκοινάκια (plural)
σκοινάκι (nominative singular)
σκοινάκια (nominative plural)
σκοινάκι (accusative singular)
σκοινάκια (accusative plural)
σκοινάκι (singular vocative)
σκοινάκια (plural vocative)

σχοινάκι σχοινάκι#Greek

Alternative form of σχοινάκι (schoináki)


στείρωση

στείρωση • (steírosi) f (plural στειρώσεις)

steírosi (romanization)
στειρώσεις (plural)
στείρωση (nominative singular)
στειρώσεις (nominative plural)
στείρωσης (genitive singular)
στειρώσεων (genitive plural)
στείρωση (accusative singular)
στειρώσεις (accusative plural)
στείρωση (singular vocative)
στειρώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: στειρώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: στειρώσεως •

From Koine Greek στείρωσις (steírōsis), from Ancient Greek στεῖρος (steîros, “infertile, barren”).

der

Μετά την στείρωση, ο γάτος άλλαξε την συμπεριφορά του.

After his neutering, the cat changed his behaviour.

Metá tin steírosi, o gátos állaxe tin symperiforá tou.

(medicine) neutering, spaying, sterilisation (UK), sterilization (US) (act of making unable to procreate)


στείρος

head

στείρος • (steíros) m (feminine στείρα, neuter στείρο)

steíros (romanization)
στείρα (feminine)
στείρο (neuter)
στείρος (masculine nominative singular)
στείρα (feminine nominative singular)
στείρο (neuter nominative singular)
στείροι (masculine nominative plural)
στείρες (feminine nominative plural)
στείρα (neuter nominative plural)
στείρου (genitive masculine singular)
στείρας (feminine genitive singular)
στείρου (genitive neuter singular)
στείρων (genitive masculine plural)
στείρων (feminine genitive plural)
στείρων (genitive neuter plural)
στείρο (accusative masculine singular)
στείρα (accusative feminine singular)
στείρο (accusative neuter singular)
στείρους (accusative masculine plural)
στείρες (accusative feminine plural)
στείρα (accusative neuter plural)
στείρε (masculine singular vocative)
στείρα (feminine singular vocative)
στείρο (neuter singular vocative)
στείροι (masculine plural vocative)
στείρες (feminine plural vocative)
στείρα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο στείρος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο στείρος, etc.)

Δεν έκαναν παιδιά, διότι η γυναίκα του ήταν στείρα.

They didn't have any children as his wife was infertile.

Den ékanan paidiá, dióti i gynaíka tou ítan steíra.

(medicine, of people and animals) infertile, sterile, barren (unable to procreate)

Βάλε το σ’ ένα στείρο φιαλίδιο.

(medicine, chemistry) sterile, germless (free from all living or viable microorganisms)


πυρπολικό

head

πυρπολικό • (pyrpolikó) n (plural πυρπολικά)

pyrpolikó (romanization)
πυρπολικά (plural)
πυρπολικό (nominative singular)
πυρπολικά (nominative plural)
πυρπολικού (genitive singular)
πυρπολικών (genitive plural)
πυρπολικό (accusative singular)
πυρπολικά (accusative plural)
πυρπολικό (singular vocative)
πυρπολικά (plural vocative)


φορτηγίδα

φορτηγίδα • (fortigída) f (plural φορτηγίδες)

fortigída (romanization)
φορτηγίδες (plural)
φορτηγίδα (nominative singular)
φορτηγίδες (nominative plural)
φορτηγίδας (genitive singular)
φορτηγίδων (genitive plural)
φορτηγίδα (accusative singular)
φορτηγίδες (accusative plural)
φορτηγίδα (singular vocative)
φορτηγίδες (plural vocative)


μαούνα

maoúna (romanization)
μαούνες (plural)
μαούνα (nominative singular)
μαούνες (nominative plural)
μαούνας (genitive singular)
μαουνών (genitive plural)
μαούνα (accusative singular)
μαούνες (accusative plural)
μαούνα (singular vocative)
μαούνες (plural vocative)


τορπίλη

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

el-noun

τορπίλη • (torpíli) f (plural τορπίλες)

torpíli (romanization)
τορπίλες (plural)
τορπίλη (nominative singular)
τορπίλες (nominative plural)
τορπίλης (genitive singular)
τορπιλών (genitive plural)
τορπίλη (accusative singular)
τορπίλες (accusative plural)
τορπίλη (singular vocative)
τορπίλες (plural vocative)

From French torpille. First attested 1879.


αντιτορπιλικό

head

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό • (antitorpilikó) n (plural αντιτορπιλικά)

el-noun

αντιτορπιλικά

antitorpilikó (romanization)
αντιτορπιλικά (plural)
αντιτορπιλικό (nominative singular)
αντιτορπιλικά (nominative plural)
αντιτορπιλικού (genitive singular)
αντιτορπιλικών (genitive plural)
αντιτορπιλικό (accusative singular)
αντιτορπιλικά (accusative plural)
αντιτορπιλικό (singular vocative)
αντιτορπιλικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικού

αντιτορπιλικών

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντιτορπιλικό

αντιτορπιλικά

αντι- (anti-, “anti”) + τορπίλη (torpíli, “torpedo”)


υποβρύχιο

head

υποβρύχιο • (ypovrýchio) n (plural υποβρύχια)

ypovrýchio (romanization)
υποβρύχια (plural)
υποβρύχιο (nominative singular)
υποβρύχια (nominative plural)
υποβρυχίου (genitive singular)
υποβρύχιου (genitive singular)
υποβρυχίων (genitive plural)
υποβρύχιο (accusative singular)
υποβρύχια (accusative plural)
υποβρύχιο (singular vocative)
υποβρύχια (plural vocative)


ελληνίστρια

ελληνίστρια • (ellinístria) f (masculine ελληνιστής)

ellinístria (romanization)
ελληνιστής (masculine)
ελληνίστρια (nominative singular)
ελληνίστριες (nominative plural)
ελληνίστριας (genitive singular)
ελληνιστριών (genitive plural)
ελληνίστρια (accusative singular)
ελληνίστριες (accusative plural)
ελληνίστρια (singular vocative)
ελληνίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ελληνίστριες

ελληνίστριας

ελληνιστριών

ελληνίστριες

ελληνίστριες

a female person studying Ancient and Hellenistic Greek literature and language.


αναπέμπω

head

αναπέμπω • (anapémpo)

el-verb

αναπέμπω • (anapémpo) (past ανέπεμψα, passive αναπέμπομαι)

anapémpo (romanization)
ανέπεμψα (past)
αναπέμπομαι (passive)


εκτελεστικός

head

εκτελεστικός • (ektelestikós) m (feminine εκτελεστική, neuter εκτελεστικό)

ektelestikós (romanization)
εκτελεστική (feminine)
εκτελεστικό (neuter)
εκτελεστικός (masculine nominative singular)
εκτελεστική (feminine nominative singular)
εκτελεστικό (neuter nominative singular)
εκτελεστικοί (masculine nominative plural)
εκτελεστικές (feminine nominative plural)
εκτελεστικά (neuter nominative plural)
εκτελεστικού (genitive masculine singular)
εκτελεστικής (feminine genitive singular)
εκτελεστικού (genitive neuter singular)
εκτελεστικών (genitive masculine plural)
εκτελεστικών (feminine genitive plural)
εκτελεστικών (genitive neuter plural)
εκτελεστικό (accusative masculine singular)
εκτελεστική (accusative feminine singular)
εκτελεστικό (accusative neuter singular)
εκτελεστικούς (accusative masculine plural)
εκτελεστικές (accusative feminine plural)
εκτελεστικά (accusative neuter plural)
εκτελεστικέ (masculine singular vocative)
εκτελεστική (feminine singular vocative)
εκτελεστικό (neuter singular vocative)
εκτελεστικοί (masculine plural vocative)
εκτελεστικές (feminine plural vocative)
εκτελεστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of εκτελεστικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εκτελεστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εκτελεστικός, etc.)

el-decl-adj-table

εκτελεστικός •

εκτελεστική •

εκτελεστικό •

εκτελεστικοί •

εκτελεστικές •

εκτελεστικά •

εκτελεστικού •

εκτελεστικής •

εκτελεστικού •

εκτελεστικών •

εκτελεστικών •

εκτελεστικών •

εκτελεστικό •

εκτελεστική •

εκτελεστικό •

εκτελεστικούς •

εκτελεστικές •

εκτελεστικά •

εκτελεστικέ •

εκτελεστική •

εκτελεστικό •

εκτελεστικοί •

εκτελεστικές •

εκτελεστικά •

εκ‧τε‧λε‧στι‧κός

From εκτελώ (ekteló, “to execute”), calque of French exécutif. First attested 1796.

(law) executive (concerned with the legal killing of a person)


εκτελώ

head

εκτελώ • (ekteló)

el-verb

εκτελεσμένος

εκτελώ • (ekteló) (past εκτέλεσα/εξετέλεσα, passive εκτελούμαι, p‑past εκτελέστηκα/εκτελέσθηκα, ppp εκτελεσμένος)

ekteló (romanization)
εκτέλεσα (past)
εξετέλεσα (past)
εκτελούμαι (passive)
εκτελέστηκα (passive past)
εκτελέσθηκα (passive past)
εκτελεσμένος (participle passive perfect)
εκτελώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εκτελέσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εκτελούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εκτελεστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (dependent first-person indicative informal passive perfective singular)
εκτελείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εκτελέσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εκτελείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εκτελεστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εκτελεσθείς (dependent indicative informal passive perfective second-person singular)
εκτελεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εκτελέσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εκτελείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εκτελεστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εκτελεσθεί (dependent indicative informal passive perfective singular third-person)
εκτελούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εκτελέσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εκτελούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
εκτελεστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εκτελεσθούμε (dependent first-person indicative informal passive perfective plural)
εκτελείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εκτελέσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
εκτελεστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (dependent indicative informal passive perfective plural second-person)
εκτελούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εκτελέσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελέσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εκτελούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εκτελεστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εκτελεσθούν (dependent indicative informal passive perfective plural third-person)
εκτελούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εκτέλεσα (active first-person indicative past perfective singular)
εξετέλεσα (active archaic first-person indicative past perfective singular)
εκτελούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εκτελέστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελέσθηκα (first-person indicative informal passive past perfective singular)
[{εξετελέσθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
εκτελούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εκτέλεσες (active indicative past perfective second-person singular)
εξετέλεσες (active archaic indicative past perfective second-person singular)
εκτελούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εκτελέστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελέσθηκες (indicative informal passive past perfective second-person singular)
[{εξετελέσθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
εκτελούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εκτέλεσε (active indicative past perfective singular third-person)
εξετέλεσε (active archaic indicative past perfective singular third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εκτελέστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελέσθηκε (indicative informal passive past perfective singular third-person)
εξετελέσθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
εκτελούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εκτελέσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εκτελούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εκτελεστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελεσθήκαμε (first-person indicative informal passive past perfective plural)
[{εξετελέσθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
εκτελούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εκτελέσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εκτελούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εκτελεστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελεσθήκατε (indicative informal passive past perfective plural second-person)
[{εξετελέσθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
εκτελούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτελούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εκτέλεσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εκτελέσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εξετέλεσαν (active archaic indicative past perfective plural third-person)
εκτελούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εκτελέστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εκτελεστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
‑σθηκαν (indicative informal passive past perfective plural third-person)
εξετελέσθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα εκτελώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εκτελέσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εκτελούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εκτελεστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
εκτελεσθώ (first-person future indicative informal passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εκτέλεσε (active imperative perfective second-person singular)
εκτελέσου (imperative passive perfective second-person singular)
εκτελείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εκτελέστε (active imperative perfective plural second-person)
εκτελείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
εκτελεστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εκτελεσθείτε (imperative informal passive perfective plural second-person)
εκτελώντας (active participle present)
εκτελούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εκτελέσει (active participle past)
εκτελεσμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εκτελέσει (active infinitive-aorist)
εκτελεστεί (infinitive-aorist passive)
εκτελεσθεί (infinitive-aorist informal passive)

ε‧κτε‧λώ εκ‧τε‧λώ

Learned borrowing from Ancient Greek ἐκτελέω (ekteléō, “complete, bring to an end”), from ἐκ- (ek-, “from, out of”) + τέλος (télos, “completion, end”) and a semantic loan from French exécuter. Sense "perform" developed in Medieval Greek.

εκτέλεση

execution; action noun, for all senses above

Εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού.

Η τρομοκρατική οργάνωση εκτέλεσε νεαρό.

The terrorist group killed a young person.

(transitive, law) to execute, kill (put to death, both by judicial process or unlawfully)

Εκτέλεσαν άψογα το κομμάτι του Μότσαρτ.

They performed Mozart's piece brilliantly.

Ektélesan ápsoga to kommáti tou Mótsart.

(transitive, music) to perform, execute (give a performance of)