ανθρακιά

head

ανθρακιά • (anthrakiá) f (plural ανθρακιές)

anthrakiá (romanization)
ανθρακιές (plural)
ανθρακιά (nominative singular)
ανθρακιές (nominative plural)
ανθρακιάς (genitive singular)
ανθρακιών (genitive plural)
ανθρακιά (accusative singular)
ανθρακιές (accusative plural)
ανθρακιά (singular vocative)
ανθρακιές (plural vocative)

From Ancient Greek ἀνθρακιά (anthrakiá).

hot coals, ember, hot cinder (used to cook food)


κεφάλαιο

κεφάλαιο • (kefálaio) n (plural κεφάλαια)

kefálaio (romanization)
κεφάλαια (plural)
κεφάλαιο (nominative singular)
κεφάλαια (nominative plural)
κεφαλαίου (genitive singular)
κεφάλαιου (genitive singular)
κεφαλαίων (genitive plural)
κεφάλαιο (accusative singular)
κεφάλαια (accusative plural)
κεφάλαιο (singular vocative)
κεφάλαια (plural vocative)

From Ancient Greek κεφάλαιον (kephálaion).

αρχικό κεφάλαιο


γερνάω

γερνάω/γερνώ

γερνάω/γερνώ • (gernáo/gernó)

el-verb

γερνάω/γερνώ

γερνάω/γερνώ • (gernáo/gernó) (past γέρασα, passive —, ppp γερασμένος)

γερνώ (canonical)
gernáo (romanization)
gernó (romanization)
γέρασα (past)
γερασμένος (participle passive perfect)
γερνάω (active first-person imperfective indicative present singular)
γερνώ (active first-person imperfective indicative present singular)
γεράσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
γερνάς (active imperfective indicative present second-person singular)
γεράσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
γερνάει (active imperfective indicative present singular third-person)
γερνά (active imperfective indicative present singular third-person)
γεράσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
γερνάμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γερνούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
γεράσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
γερνάτε (active imperfective indicative plural present second-person)
γεράσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
γερνάνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γερνάν (active imperfective indicative plural present third-person)
γερνούν (active imperfective indicative plural present third-person)
γερνούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
γεράσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
γεράσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
γερνούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γέρναγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
γέρασα (active first-person indicative past perfective singular)
γερνούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γέρναγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
γέρασες (active indicative past perfective second-person singular)
γερνούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γέρναγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
γέρασε (active indicative past perfective singular third-person)
γερνούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γερνάγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
γεράσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
γερνούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γερνάγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
γεράσατε (active indicative past perfective plural second-person)
γερνούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γερνούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γέρναγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
γερνάγανε (active imperfect imperfective indicative informal plural third-person)
γέρασαν (active indicative past perfective plural third-person)
γεράσαν (active indicative past perfective plural third-person)
γεράσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα γερνάω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γερνώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα γεράσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
γέρνα (active imperative imperfective second-person singular)
γέρναγε (active imperative imperfective second-person singular)
γέρασε (active imperative perfective second-person singular)
γέρνα (active imperative perfective second-person singular)
γερνάτε (active imperative imperfective plural second-person)
γεράστε (active imperative perfective plural second-person)
γερνώντας (active indeclinable participle present)
έχοντας γεράσει (active indeclinable participle perfect)
γερασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
γεράσει (infinitive-aorist)


αερόπλοιο

head

αερόπλοιο • (aeróploio) n (plural αερόπλοια)

aeróploio (romanization)
αερόπλοια (plural)
αερόπλοιο (nominative singular)
αερόπλοια (nominative plural)
αερόπλοιου (genitive singular)
αερόπλοιων (genitive plural)
αερόπλοιο (accusative singular)
αερόπλοια (accusative plural)
αερόπλοιο (singular vocative)
αερόπλοια (plural vocative)


αερόστατο

αερόστατο • (aeróstato) n (plural αερόστατο)

aeróstato (romanization)
αερόστατο (plural)
αερόστατο (nominative singular)
αερόστατα (nominative plural)
αερόστατου (genitive singular)
αερόστατων (genitive plural)
αερόστατο (accusative singular)
αερόστατα (accusative plural)
αερόστατο (singular vocative)
αερόστατα (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive forms αεροστάτου and αεροστάτων are common

(aviation) gas-filled balloon, hot-air balloon


αγκωνάρι

head

αγκωνάρι • (agkonári) n (plural αγκωνάρια)

agkonári (romanization)
αγκωνάρια (plural)
αγκωνάρι (nominative singular)
αγκωνάρια (nominative plural)
αγκωναριού (genitive singular)
αγκωναριών (genitive plural)
αγκωνάρι (accusative singular)
αγκωνάρια (accusative plural)
αγκωνάρι (singular vocative)
αγκωνάρια (plural vocative)


αεροπλάνο

αεροπλάνο • (aeropláno) n (plural αεροπλάνα)

aeropláno (romanization)
αεροπλάνα (plural)
αεροπλάνο (nominative singular)
αεροπλάνα (nominative plural)
αεροπλάνου (genitive singular)
αεροπλάνων (genitive plural)
αεροπλάνο (accusative singular)
αεροπλάνα (accusative plural)
αεροπλάνο (singular vocative)
αεροπλάνα (plural vocative)


αεροπορία

αεροπορία • (aeroporía) f (plural αεροπορίες)

aeroporía (romanization)
αεροπορίες (plural)
αεροπορία (nominative singular)
αεροπορίες (nominative plural)
αεροπορίας (genitive singular)
αεροποριών (genitive plural)
αεροπορία (accusative singular)
αεροπορίες (accusative plural)
αεροπορία (singular vocative)
αεροπορίες (plural vocative)

Υπουργείο Αεροπορίας (Ministry of Aviation)

Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (Greek Air Force)


αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

αεροπλανοφόρο • (aeroplanofóro) n (plural αεροπλανοφόρα)

el-noun

αεροπλανοφόρα

aeroplanofóro (romanization)
αεροπλανοφόρα (plural)
αεροπλανοφόρο (nominative singular)
αεροπλανοφόρα (nominative plural)
αεροπλανοφόρου (genitive singular)
αεροπλανοφόρων (genitive plural)
αεροπλανοφόρο (accusative singular)
αεροπλανοφόρα (accusative plural)
αεροπλανοφόρο (singular vocative)
αεροπλανοφόρα (plural vocative)

el-decl-noun

αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

αεροπλανοφόρου

αεροπλανοφόρων

αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

αεροπλανοφόρο

αεροπλανοφόρα

From αεροπλάνο (aeropláno, “aeroplane”) + φέρω (féro, “to carry”), calque of English aircraft carrier via Katharevousa.


άζωτο

head

άζωτο • (ázoto) n (usually uncountable, plural άζωτα)

ázoto (romanization)
άζωτα (plural)
άζωτο (nominative singular)
άζωτα (nominative plural)
αζώτου (genitive singular)
άζωτου (genitive singular)
αζώτων (genitive plural)
άζωτων (genitive plural)
άζωτο (accusative singular)
άζωτα (accusative plural)
άζωτο (singular vocative)
άζωτα (plural vocative)


αεροπόρος

αεροπόρος • (aeropóros) m or f (plural αεροπόροι)

aeropóros (romanization)
αεροπόροι (plural)
αεροπόρος (nominative singular)
αεροπόροι (nominative plural)
αεροπόρου (genitive singular)
αεροπόρων (genitive plural)
αεροπόρο (accusative singular)
αεροπόρους (accusative plural)
αεροπόρε (singular vocative)
αεροπόροι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀεροπόρος (aeropóros). By surface analysis, αερο- (aero-) + πόρος (póros).


αβγό

avgó (romanization)
αβγά (plural)
αβγό (nominative singular)
αβγά (nominative plural)
αβγού (genitive singular)
αβγών (genitive plural)
αβγό (accusative singular)
αβγά (accusative plural)
αβγό (singular vocative)
αβγά (plural vocative)

Back-formation from the plural αβγά (avgá), itself extracted from τ' αβγά (t' avgá, “the eggs”), a regular phonological development of Ancient Greek τὰ ᾠά (tà ōiá):
:/ta.oˈa/ → /tau̯ˈa/ → /tau̯ˈɣa/ → /tavˈɣa/.
Ultimately from Proto-Indo-European *h₂ōwyóm via Proto-Hellenic *ōyyón.

ακόμη δεν βγήκε απ' τ' αβγό

don't try to teach grandma how to suck eggs; he/she's not even out of the egg yet

χάνω τ' αβγά και τα καλάθια

to lose everything, to lose one's mind; lose the eggs and the baskets

χάνω τ' αβγά και τα πασχάλια

to lose everything, to lose one's mind; lose the eggs and the calendar

κάθομαι στ' αβγά μου

to mind one's own business, to not get involved; sit on one's eggs

σιγά τ' αβγά

as if, give me a break; slowly the eggs (so they won't break)

πιάσ' τ' αβγό και κούρευ' το

get blood out of a stone; Catch the egg and shave it

Το αβγό της χελώνας είναι μικρό και ολοστρόγγυλο.

A turtle's egg is small and totally round.

To avgó tis chelónas eínai mikró kai olostróngylo.

(zoology) egg (spherical or ellipsoidal body produced by birds, reptiles, insects and other animals, housing the embryo during its development)

Δύο άντρες χρειάζονται το αβγό μιας γυναίκας για να έχουν ένα παιδί.

Two men need a woman's egg to have a child.

Dýo ántres chreiázontai to avgó mias gynaíkas gia na échoun éna paidí.

(biology) egg, ovum (female primary cell)


ΟΒΣ

Οργανισμός οργανισμός#Greek

Βορειοατλαντικού βορειοατλαντικός#Greek

Συμφώνου σύμφωνο#Greek

(military) Initialism of Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (Organismós Voreioatlantikoú Symfónou): NATO


(orthography) The Greek tonos (τόνος) stress mark used in modern Greek.

The appendix describing the Greek alphabet


Ήρα

Íra (romanization)
Ήρες (plural)
Ήρα (nominative singular)
Ήρες (nominative plural)
Ήρας (genitive singular)
Ήρα (accusative singular)
Ήρες (accusative plural)
Ήρα (singular vocative)
Ήρες (plural vocative)

(Greek mythology, in the singular) Hera, known to the Romans as Juno

(astronomy, in the singular) Juno, the asteroid


Ηρακλής

head

Ηρακλής • (Iraklís) m

Iraklís (romanization)
Ηρακλής (nominative singular)
Ηρακλή (genitive singular)
Ηρακλή (accusative singular)
Ηρακλή (singular vocative)

From Ancient Greek Ἡρακλῆς (Hēraklês), apparently from Ἥρα (Hḗra, “Hera”) + κλέος (kléos, “glory”).


οργασμός

οργασμός • (orgasmós) m (plural οργασμοί)

orgasmós (romanization)
οργασμοί (plural)
οργασμός (nominative singular)
οργασμοί (nominative plural)
οργασμού (genitive singular)
οργασμών (genitive plural)
οργασμό (accusative singular)
οργασμούς (accusative plural)
οργασμέ (singular vocative)
οργασμοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὀργασμός (orgasmós), from ὀργάω (orgáō).


Δάφνη

Δάφνη • (Dáfni) f

Dáfni (romanization)
Δάφνη (nominative singular)
Δάφνης (genitive singular)
Δάφνη (accusative singular)
Δάφνη (singular vocative)

a female given name, Dafni, equivalent to English Daphne


μανόμετρο

μανόμετρο • (manómetro) n (plural μανόμετρα)

manómetro (romanization)
μανόμετρα (plural)
μανόμετρο (nominative singular)
μανόμετρα (nominative plural)
μανομέτρου (genitive singular)
μανόμετρου (genitive singular)
μανομέτρων (genitive plural)
μανόμετρο (accusative singular)
μανόμετρα (accusative plural)
μανόμετρο (singular vocative)
μανόμετρα (plural vocative)


ημερολόγιο

ημερολόγιο • (imerológio) n

el-noun

ημερολόγιο • (imerológio) n

imerológio (romanization)
ημερολόγιο (nominative singular)
ημερολόγια (nominative plural)
ημερολογίου (genitive singular)
ημερολόγιου (genitive singular)
ημερολογίων (genitive plural)
ημερολόγιο (accusative singular)
ημερολόγια (accusative plural)
ημερολόγιο (singular vocative)
ημερολόγια (plural vocative)

σεληνιακό ημερολόγιο, Γρηγοριανό ημερολόγιο, κλπ (lunar calendar, Gregorian calendar, etc)

calendar (system for calculating days of the year)

calendar (wall chart showing months day-by-day)

diary, journal (personal daily record of someone's life)

το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ (the diary of Anne Frank)

ledger, journal (daily record of financial transactions)


τέταρτο

tétarto (romanization)
τέταρτα (plural)
τέταρτο (nominative singular)
τέταρτα (nominative plural)
τετάρτου (genitive singular)
τέταρτου (genitive singular)
τετάρτων (genitive plural)
τέταρτων (genitive plural)
τέταρτο (accusative singular)
τέταρτα (accusative plural)
τέταρτο (singular vocative)
τέταρτα (plural vocative)

Substantivized use of the adjective τέταρτος (tétartos, “fourth”).


αστέρι

astéri (romanization)
αστέρια (plural)
αστέρι (nominative singular)
αστέρια (nominative plural)
αστεριού (genitive singular)
αστεριών (genitive plural)
αστέρι (accusative singular)
αστέρια (accusative plural)
αστέρι (singular vocative)
αστέρια (plural vocative)

→ Romanian: astru

Inherited from Byzantine Greek ἀστέριν (astérin), from Hellenistic Koine Greek ἀστέριον (astérion), diminutive of the Ancient Greek ἀστήρ (astḗr), from Proto-Indo-European *h₂stḗr.

inh+

τ’ αστέρια του Χόλιγουντ


πεθαίνω

head

πεθαίνω • (pethaíno)

el-verb

πεθαίνω • (pethaíno) (past πέθανα, passive —)

pethaíno (romanization)
πέθανα (past)
πεθαίνω (active first-person imperfective indicative present singular)
πεθάνω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πεθαίνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πεθάνεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πεθαίνει (active imperfective indicative present singular third-person)
πεθάνει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πεθαίνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πεθάνουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πεθαίνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πεθάνετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πεθαίνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πεθαίνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πεθάνουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πεθάνουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πέθαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πέθανα (active first-person indicative past perfective singular)
πέθαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πέθανες (active indicative past perfective second-person singular)
πέθαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πέθανε (active indicative past perfective singular third-person)
πεθαίναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πεθάναμε (active first-person indicative past perfective plural)
πεθαίνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πεθάνατε (active indicative past perfective plural second-person)
πέθαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πεθαίναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πεθαίνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πέθαναν (active indicative past perfective plural third-person)
πεθάναν (active indicative past perfective plural third-person)
πεθάνανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πεθαίνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πεθάνω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πέθαινε (active imperative imperfective second-person singular)
πέθανε (active imperative perfective second-person singular)
πεθαίνετε (active imperative imperfective plural second-person)
πεθάνετε (active imperative perfective plural second-person)
πεθαίνοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πεθάνει (active indeclinable participle perfect)
πεθαμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πεθάνει (infinitive-aorist)

Backformation from Ancient Greek ἀπέθανε (apéthane) the third person singular aorist of ἀποθνῄσκω (apothnḗiskō, “die”).

Θα με πεθάνεις με τη ζήλια σου!

(transitive, figuratively) to kill, torture (cause suffering to)


τοίχος

toíchos (romanization)
τοίχοι (plural)
τοίχος (nominative singular)
τοίχοι (nominative plural)
τοίχου (genitive singular)
τοίχων (genitive plural)
τοίχο (accusative singular)
τοίχους (accusative plural)
τοίχε (singular vocative)
τοίχοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek τοῖχος (toîkhos, “wall”)


Πορτογάλος

head

Πορτογάλος • (Portogálos) m (plural Πορτογάλοι, feminine Πορτογαλίδα)

Portogálos (romanization)
Πορτογάλοι (plural)
Πορτογαλίδα (feminine)
Πορτογάλος (nominative singular)
Πορτογάλοι (nominative plural)
Πορτογάλου (genitive singular)
Πορτογάλων (genitive plural)
Πορτογάλο (accusative singular)
Πορτογάλους (accusative plural)
Πορτογάλε (singular vocative)
Πορτογάλοι (plural vocative)

Portuguese (a person, usually male, from Portugal or of Portuguese ethnicity).


πληθωρισμός

πληθωρισμός • (plithorismós) m (plural πληθωρισμοί)

plithorismós (romanization)
πληθωρισμοί (plural)
πληθωρισμός (nominative singular)
πληθωρισμοί (nominative plural)
πληθωρισμού (genitive singular)
πληθωρισμών (genitive plural)
πληθωρισμό (accusative singular)
πληθωρισμούς (accusative plural)
πληθωρισμέ (singular vocative)
πληθωρισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πληθωρισμούς


πρώτος αριθμός

head

πρώτος αριθμός

πρώτοι αριθμοί

πρώτος αριθμός • (prótos arithmós) m (plural πρώτοι αριθμοί)

el-noun

πρώτος αριθμός

πρώτοι αριθμοί

prótos arithmós (romanization)
πρώτοι αριθμοί (plural)


πρώτος

head

πρώτος • (prótos) m (feminine πρώτη, neuter πρώτο)

prótos (romanization)
πρώτη (feminine)
πρώτο (neuter)
πρώτος (masculine nominative singular)
πρώτη (feminine nominative singular)
πρώτο (neuter nominative singular)
πρώτοι (masculine nominative plural)
πρώτες (feminine nominative plural)
πρώτα (neuter nominative plural)
πρώτου (genitive masculine singular)
πρώτης (feminine genitive singular)
πρώτου (genitive neuter singular)
πρώτων (genitive masculine plural)
πρώτων (feminine genitive plural)
πρώτων (genitive neuter plural)
πρώτο (accusative masculine singular)
πρώτη (accusative feminine singular)
πρώτο (accusative neuter singular)
πρώτους (accusative masculine plural)
πρώτες (accusative feminine plural)
πρώτα (accusative neuter plural)
πρώτε (masculine singular vocative)
πρώτη (feminine singular vocative)
πρώτο (neuter singular vocative)
πρώτοι (masculine plural vocative)
πρώτες (feminine plural vocative)
πρώτα (neuter plural vocative)

ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος


σύζυγος

σύζυγος • (sýzygos) m or f (plural σύζυγοι)

sýzygos (romanization)
σύζυγοι (plural)
σύζυγος (nominative singular)
σύζυγοι (nominative plural)
συζύγου (genitive singular)
συζύγων (genitive plural)
σύζυγο (accusative singular)
συζύγους (accusative plural)
σύζυγε (singular vocative)
σύζυγοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σύζυγος (súzugos, “mate, yoked together”), from συ(ν) (su(n), “together”) + ζυγός (zugós, “yoke, pair”), from Proto-Indo-European *yewg- (“to join, tie together”). Cognate with English syzygy, itself a borrowing from the related συζυγία (suzugía, “union, junction”).


άργυρος

árgyros (romanization)
άργυρος (nominative singular)
αργύρου (genitive singular)
άργυρο (accusative singular)
άργυρε (singular vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἄργῠρος (árguros, “silver”), from Proto-Indo-European *h₂erǵ-.

der

Coordinate term: αρζαντέ (arzanté)


ρήγας

head

ρήγας • (rígas) m (plural ρηγάδες, feminine ρήγισσα)

rígas (romanization)
ρηγάδες (plural)
ρήγισσα (feminine)
ρήγας (nominative singular)
ρηγάδες (nominative plural)
ρήγα (genitive singular)
ρηγάδων (genitive plural)
ρήγα (accusative singular)
ρηγάδες (accusative plural)
ρήγα (singular vocative)
ρηγάδες (plural vocative)

→ Albanian: rig

→ Romanian: rigă

From Koine Greek ῥήξ (rhḗx, “king”), from Latin rēx (“king”).
The second meaning is a semantic loan from Italian re.

(card games) king in a pack of playing cards


πληκτρολόγιο

πληκτρολόγια

πληκτρολόγιο • (pliktrológio) n (plural πληκτρολόγια)

el-noun

πληκτρολόγια

pliktrológio (romanization)
πληκτρολόγια (plural)
πληκτρολόγιο (nominative singular)
πληκτρολόγια (nominative plural)
πληκτρολογίου (genitive singular)
πληκτρολόγιου (genitive singular)
πληκτρολογίων (genitive plural)
πληκτρολόγιο (accusative singular)
πληκτρολόγια (accusative plural)
πληκτρολόγιο (singular vocative)
πληκτρολόγια (plural vocative)

el-decl-noun

πληκτρολόγιο

πληκτρολόγια

πληκτρολογίου

πληκτρολόγιου

πληκτρολογίων

πληκτρολόγιο

πληκτρολόγια

πληκτρολόγιο

πληκτρολόγια

keyboard (of computer, typewriter, calculator, etc)

(music) keyboard (of piano, accordion, etc)


κίτρινο

kítrino (romanization)
κίτρινα (plural)
κίτρινο (nominative singular)
κίτρινα (nominative plural)
κίτρινου (genitive singular)
κίτρινων (genitive plural)
κίτρινο (accusative singular)
κίτρινα (accusative plural)
κίτρινο (singular vocative)
κίτρινα (plural vocative)


μαύρο

mávro (romanization)
μαύρα (plural)
μαύρο (nominative singular)
μαύρα (nominative plural)
μαύρου (genitive singular)
μαύρων (genitive plural)
μαύρο (accusative singular)
μαύρα (accusative plural)
μαύρο (singular vocative)
μαύρα (plural vocative)


σκοτώνω

head

σκοτώνω • (skotóno)

el-verb

σκοτώνω • (skotóno) (past σκότωσα, passive σκοτώνομαι, p‑past σκοτώθηκα, ppp σκοτωμένος)

skotóno (romanization)
σκότωσα (past)
σκοτώνομαι (passive)
σκοτώθηκα (passive past)
σκοτωμένος (participle passive perfect)
σκοτώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
σκοτώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σκοτώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σκοτωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σκοτώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σκοτώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σκοτώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σκοτωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σκοτώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
σκοτώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σκοτώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σκοτωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σκοτώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σκοτώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σκοτωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σκοτωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σκοτώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σκοτώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σκοτώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σκοτωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σκοτωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σκοτώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοτώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σκοτώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοτώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σκοτώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σκοτωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σκοτωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σκότωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σκότωσα (active first-person indicative past perfective singular)
σκοτωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σκοτωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σκοτώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σκότωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σκότωσες (active indicative past perfective second-person singular)
σκοτωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σκοτωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σκοτώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σκότωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σκότωσε (active indicative past perfective singular third-person)
σκοτωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σκοτωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σκοτώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σκοτώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σκοτώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σκοτωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σκοτωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σκοτώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σκοτώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σκοτωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σκοτωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σκότωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοτώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκοτώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σκότωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοτώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σκοτώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σκοτώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σκοτωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σκοτώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σκοτωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σκοτωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σκοτώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σκοτώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σκοτώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σκοτωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σκότωνε (active imperative imperfective second-person singular)
σκότωσε (active imperative perfective second-person singular)
σκοτώσου (imperative passive perfective second-person singular)
σκοτώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
σκοτώστε (active imperative perfective plural second-person)
σκοτώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σκοτωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σκοτώνοντας (active participle present)
έχοντας σκοτώσει (active participle past)
σκοτωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σκοτώσει (active infinitive-aorist)
σκοτωθεί (infinitive-aorist passive)

Inherited from Byzantine Greek σκοτώνω, from Ancient Greek σκοτόω (skotóō, “to blind, to plunge into darkness”), itself from σκότος (skótos, “darkness”).

σκοτώνω μύγες

to be bored, to have no patrons; to kill flies

Σκότωσα μια αράχνη την άλλη μέρα.

Το κάπνισμα σκοτώνει!


άσπρο

áspro (romanization)
άσπρα (plural)
άσπρο (nominative singular)
άσπρα (nominative plural)
άσπρου (genitive singular)
άσπρων (genitive plural)
άσπρο (accusative singular)
άσπρα (accusative plural)
άσπρο (singular vocative)
άσπρα (plural vocative)

From Byzantine Greek ἄσπρον (áspron), which also referred to a type of coin originally, from Latin asprum, variant of asperum, accusative of asper (cf. the term nummus asper).


βίκι

(computing) wiki (collaborative website)


φινλανδικός

head

φινλανδικός • (finlandikós) m (feminine φινλανδική, neuter φινλανδικό)

finlandikós (romanization)
φινλανδική (feminine)
φινλανδικό (neuter)
φινλανδικός (masculine nominative singular)
φινλανδική (feminine nominative singular)
φινλανδικό (neuter nominative singular)
φινλανδικοί (masculine nominative plural)
φινλανδικές (feminine nominative plural)
φινλανδικά (neuter nominative plural)
φινλανδικού (genitive masculine singular)
φινλανδικής (feminine genitive singular)
φινλανδικού (genitive neuter singular)
φινλανδικών (genitive masculine plural)
φινλανδικών (feminine genitive plural)
φινλανδικών (genitive neuter plural)
φινλανδικό (accusative masculine singular)
φινλανδική (accusative feminine singular)
φινλανδικό (accusative neuter singular)
φινλανδικούς (accusative masculine plural)
φινλανδικές (accusative feminine plural)
φινλανδικά (accusative neuter plural)
φινλανδικέ (masculine singular vocative)
φινλανδική (feminine singular vocative)
φινλανδικό (neuter singular vocative)
φινλανδικοί (masculine plural vocative)
φινλανδικές (feminine plural vocative)
φινλανδικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

φινλανδικός •

φινλανδική •

φινλανδικό •

φινλανδικοί •

φινλανδικές •

φινλανδικά •

φινλανδικού •

φινλανδικής •

φινλανδικού •

φινλανδικών •

φινλανδικών •

φινλανδικών •

φινλανδικό •

φινλανδική •

φινλανδικό •

φινλανδικούς •

φινλανδικές •

φινλανδικά •

φινλανδικέ •

φινλανδική •

φινλανδικό •

φινλανδικοί •

φινλανδικές •

φινλανδικά •

Finnish (related to the country, people or language of Finland)


υπόθεση

head

υπόθεση • (ypóthesi) f (plural υποθέσεις)

ypóthesi (romanization)
υποθέσεις (plural)
υπόθεση (nominative singular)
υποθέσεις (nominative plural)
υπόθεσης (genitive singular)
υποθέσεων (genitive plural)
υπόθεση (accusative singular)
υποθέσεις (accusative plural)
υπόθεση (singular vocative)
υποθέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: υποθέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: υποθέσεως •

From Ancient Greek ὑπόθεσις (hupóthesis, “supposition”, noun).

der

Υπόθεση Αβογκάντρο

(sciences, mathematics) hypothesis, conjecture


κίτρινος

head

κίτρινος • (kítrinos) m (feminine κίτρινη, neuter κίτρινο)

kítrinos (romanization)
κίτρινη (feminine)
κίτρινο (neuter)
κίτρινος (masculine nominative singular)
κίτρινη (feminine nominative singular)
κίτρινο (neuter nominative singular)
κίτρινοι (masculine nominative plural)
κίτρινες (feminine nominative plural)
κίτρινα (neuter nominative plural)
κίτρινου (genitive masculine singular)
κίτρινης (feminine genitive singular)
κίτρινου (genitive neuter singular)
κίτρινων (genitive masculine plural)
κίτρινων (feminine genitive plural)
κίτρινων (genitive neuter plural)
κίτρινο (accusative masculine singular)
κίτρινη (accusative feminine singular)
κίτρινο (accusative neuter singular)
κίτρινους (accusative masculine plural)
κίτρινες (accusative feminine plural)
κίτρινα (accusative neuter plural)
κίτρινε (masculine singular vocative)
κίτρινη (feminine singular vocative)
κίτρινο (neuter singular vocative)
κίτρινοι (masculine plural vocative)
κίτρινες (feminine plural vocative)
κίτρινα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κίτρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κίτρινος, etc.)

From Koine Greek κίτρινος (kítrinos) (or simply from κίτρο (kítro) with the adjectival suffix -ινος (-inos)), from κίτρον (kítron), from Latin citrus, citrum, itself probably via Etruscan ultimately from Ancient Greek κέδρος (kédros).


σκάκι

skáki (romanization)
σκάκια (plural)
σκάκι (nominative singular)
σκάκια (nominative plural)
σκακιού (genitive singular)
σκακιών (genitive plural)
σκάκι (accusative singular)
σκάκια (accusative plural)
σκάκι (singular vocative)
σκάκια (plural vocative)
The rare plural
with sense chessboard.

From Italian scacchi, from Arabic شَاه (šāh, “king [in chess]”), from Persian شاه (šâh, “shah, king”), from Middle Persian 𐭬𐭫𐭪𐭠 (mlkʾ /šāh/), from Old Persian 𐏋 (XŠ /xšāyaθiya/).


εργάτης

head

εργάτης • (ergátis) m (plural εργάτες, feminine εργάτρια)

ergátis (romanization)
εργάτες (plural)
εργάτρια (feminine)
εργάτης (nominative singular)
εργάτες (nominative plural)
εργάτη (genitive singular)
εργατών (genitive plural)
εργάτη (accusative singular)
εργάτες (accusative plural)
εργάτη (singular vocative)
εργάτες (plural vocative)

desctree

→ Ottoman Turkish: ارغات (ırgat), ارغاد (ırgad)
Turkish: ırgat
→ Albanian: argat
→ Armenian: ըրղաթ (ərġatʻ), ըռղաթ (əṙġatʻ)
→ Aromanian: argat, argatu
→ Bulgarian: арга́т (argát)
→ Macedonian: аргат (argat)
→ Romanian: argat
→ Serbo-Croatian:
Cyrillic script: а̀ргат
Latin script: àrgat


πτώση

ptósi (romanization)
πτώσεις (plural)
πτώση (nominative singular)
πτώσεις (nominative plural)
πτώσης (genitive singular)
πτώσεων (genitive plural)
πτώση (accusative singular)
πτώσεις (accusative plural)
πτώση (singular vocative)
πτώσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: πτώσεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: πτώσεως •

Το υποκείμενο του ρήματος βρίσκεται πάντα σε ονομαστική πτώση.

The subject of the verb is always in the nominative case.

To ypokeímeno tou rímatos vrísketai pánta se onomastikí ptósi.


Αθηναία

head

Αθηναία • (Athinaía) f (plural Αθηναίες, masculine Αθηναίος or Αθηνιώτης)

Athinaía (romanization)
Αθηναίες (plural)
Αθηναίος (masculine)
Αθηνιώτης (masculine)
Αθηναία (nominative singular)
Αθηναίες (nominative plural)
Αθηναίας (genitive singular)
Αθηναίων (genitive plural)
Αθηναία (accusative singular)
Αθηναίες (accusative plural)
Αθηναία (singular vocative)
Αθηναίες (plural vocative)

Athenian (female citizen or inhabitant of Athens)


Αθηναίος

Αθηναίος • (Athinaíos) m (plural Αθηναίοι, feminine Αθηναία or Αθηνιώτισσα)

Athinaíos (romanization)
Αθηναίοι (plural)
Αθηναία (feminine)
Αθηνιώτισσα (feminine)
Αθηναίος (nominative singular)
Αθηναίοι (nominative plural)
Αθηναίου (genitive singular)
Αθηναίων (genitive plural)
Αθηναίο (accusative singular)
Αθηναίους (accusative plural)
Αθηναίε (singular vocative)
Αθηναίοι (plural vocative)

Athenian (male citizen or inhabitant of Athens)


τακούνι

τακούνι • (takoúni) n (plural τακούνια)

el-noun

τακούνι • (takoúni) n (plural τακούνια)

takoúni (romanization)
τακούνια (plural)
τακούνι (nominative singular)
τακούνια (nominative plural)
τακουνιού (genitive singular)
τακουνιών (genitive plural)
τακούνι (accusative singular)
τακούνια (accusative plural)
τακούνι (singular vocative)
τακούνια (plural vocative)


φτέρνα

ftérna (romanization)
φτέρνες (plural)
φτέρνα (nominative singular)
φτέρνες (nominative plural)
φτέρνας (genitive singular)
φτερνών (genitive plural)
φτέρνα (accusative singular)
φτέρνες (accusative plural)
φτέρνα (singular vocative)
φτέρνες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek φτέρνα (phtérna), from Koine Greek πτέρνα (ptérna), from Ancient Greek πτέρνη (ptérnē, “heel”).


ζωγραφίζω

head

ζωγραφίζω • (zografízo)

el-verb

ζωγραφίζομαι

ζωγραφίζω • (zografízo) (past ζωγράφισα, passive ζωγραφίζομαι)

zografízo (romanization)
ζωγράφισα (past)
ζωγραφίζομαι (passive)
ζωγραφίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
ζωγραφίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ζωγραφίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ζωγραφιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ζωγραφίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ζωγραφίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ζωγραφίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ζωγραφιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ζωγραφίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
ζωγραφίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ζωγραφίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ζωγραφιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ζωγραφίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ζωγραφίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ζωγραφιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ζωγραφιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ζωγραφίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ζωγραφίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ζωγραφίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ζωγραφιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ζωγραφιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ζωγραφίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ζωγραφίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ζωγραφίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζωγραφίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ζωγραφίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ζωγραφιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ζωγραφιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ζωγράφιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ζωγράφισα (active first-person indicative past perfective singular)
ζωγραφιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ζωγραφιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ζωγραφίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ζωγράφιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ζωγράφισες (active indicative past perfective second-person singular)
ζωγραφιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ζωγραφιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ζωγραφίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ζωγράφιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ζωγράφισε (active indicative past perfective singular third-person)
ζωγραφιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ζωγραφιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ζωγραφίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ζωγραφίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ζωγραφίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ζωγραφιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ζωγραφιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ζωγραφίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ζωγραφίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ζωγραφιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ζωγραφιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ζωγράφιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζωγραφίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζωγραφίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ζωγράφισαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζωγραφίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ζωγραφίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ζωγραφίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ζωγραφιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ζωγραφίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ζωγραφιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ζωγραφιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ζωγραφίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ζωγραφίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ζωγραφίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ζωγραφιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ζωγράφιζε (active imperative imperfective second-person singular)
ζωγράφισε (active imperative perfective second-person singular)
ζωγραφίσου (imperative passive perfective second-person singular)
ζωγραφίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
ζωγραφίστε (active imperative perfective plural second-person)
ζωγραφίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ζωγραφιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ζωγραφίζοντας (active participle present)
έχοντας ζωγραφίσει (active participle past)
ζωγραφισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ζωγραφίσει (active infinitive-aorist)
ζωγραφιστεί (infinitive-aorist passive)


παράλληλος

head

παράλληλος • (parállilos) m (feminine παράλληλη, neuter παράλληλο)

parállilos (romanization)
παράλληλη (feminine)
παράλληλο (neuter)
παράλληλος (masculine nominative singular)
παράλληλη (feminine nominative singular)
παράλληλο (neuter nominative singular)
παράλληλοι (masculine nominative plural)
παράλληλες (feminine nominative plural)
παράλληλα (neuter nominative plural)
παράλληλου (genitive masculine singular)
παράλληλης (feminine genitive singular)
παράλληλου (genitive neuter singular)
παράλληλων (genitive masculine plural)
παράλληλων (feminine genitive plural)
παράλληλων (genitive neuter plural)
παράλληλο (accusative masculine singular)
παράλληλη (accusative feminine singular)
παράλληλο (accusative neuter singular)
παράλληλους (accusative masculine plural)
παράλληλες (accusative feminine plural)
παράλληλα (accusative neuter plural)
παράλληλε (masculine singular vocative)
παράλληλη (feminine singular vocative)
παράλληλο (neuter singular vocative)
παράλληλοι (masculine plural vocative)
παράλληλες (feminine plural vocative)
παράλληλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

παράλληλος •

παράλληλοι •

παράλληλες •

παράλληλου •

παράλληλης •

παράλληλου •

παράλληλων •

παράλληλων •

παράλληλων •

παράλληλους •

παράλληλες •

παράλληλοι •

παράλληλες •

from παρά (pará, “beside”, “by”, “near”) + ἄλληλος (állēlos, “one another”), along each other


παράλληλος

head

παράλληλος • (parállilos) m (plural παράλληλοι)

parállilos (romanization)
παράλληλοι (plural)
παράλληλος (nominative singular)
παράλληλοι (nominative plural)
παραλλήλου (genitive singular)
παραλλήλων (genitive plural)
παράλληλο (accusative singular)
παραλλήλους (accusative plural)
παράλληλε (singular vocative)
παράλληλοι (plural vocative)


ακαδημαϊκός

ακαδημαϊκός • (akadimaïkós) m (feminine ακαδημαϊκή, neuter ακαδημαϊκό)

akadimaïkós (romanization)
ακαδημαϊκή (feminine)
ακαδημαϊκό (neuter)
ακαδημαϊκός (masculine nominative singular)
ακαδημαϊκή (feminine nominative singular)
ακαδημαϊκό (neuter nominative singular)
ακαδημαϊκοί (masculine nominative plural)
ακαδημαϊκές (feminine nominative plural)
ακαδημαϊκά (neuter nominative plural)
ακαδημαϊκού (genitive masculine singular)
ακαδημαϊκής (feminine genitive singular)
ακαδημαϊκού (genitive neuter singular)
ακαδημαϊκών (genitive masculine plural)
ακαδημαϊκών (feminine genitive plural)
ακαδημαϊκών (genitive neuter plural)
ακαδημαϊκό (accusative masculine singular)
ακαδημαϊκή (accusative feminine singular)
ακαδημαϊκό (accusative neuter singular)
ακαδημαϊκούς (accusative masculine plural)
ακαδημαϊκές (accusative feminine plural)
ακαδημαϊκά (accusative neuter plural)
ακαδημαϊκέ (masculine singular vocative)
ακαδημαϊκή (feminine singular vocative)
ακαδημαϊκό (neuter singular vocative)
ακαδημαϊκοί (masculine plural vocative)
ακαδημαϊκές (feminine plural vocative)
ακαδημαϊκά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
ακαδημαϊκότερος (masculine nominative singular)
ακαδημαϊκότερη (feminine nominative singular)
ακαδημαϊκότερο (neuter nominative singular)
ακαδημαϊκότεροι (masculine nominative plural)
ακαδημαϊκότερες (feminine nominative plural)
ακαδημαϊκότερα (neuter nominative plural)
ακαδημαϊκότερου (genitive masculine singular)
ακαδημαϊκότερης (feminine genitive singular)
ακαδημαϊκότερου (genitive neuter singular)
ακαδημαϊκότερων (genitive masculine plural)
ακαδημαϊκότερων (feminine genitive plural)
ακαδημαϊκότερων (genitive neuter plural)
ακαδημαϊκότερο (accusative masculine singular)
ακαδημαϊκότερη (accusative feminine singular)
ακαδημαϊκότερο (accusative neuter singular)
ακαδημαϊκότερους (accusative masculine plural)
ακαδημαϊκότερες (accusative feminine plural)
ακαδημαϊκότερα (accusative neuter plural)
ακαδημαϊκότερε (masculine singular vocative)
ακαδημαϊκότερη (feminine singular vocative)
ακαδημαϊκότερο (neuter singular vocative)
ακαδημαϊκότεροι (masculine plural vocative)
ακαδημαϊκότερες (feminine plural vocative)
ακαδημαϊκότερα (neuter plural vocative)
ακαδημαϊκότατος (masculine nominative singular)
ακαδημαϊκότατη (feminine nominative singular)
ακαδημαϊκότατο (neuter nominative singular)
ακαδημαϊκότατοι (masculine nominative plural)
ακαδημαϊκότατες (feminine nominative plural)
ακαδημαϊκότατα (neuter nominative plural)
ακαδημαϊκότατου (genitive masculine singular)
ακαδημαϊκότατης (feminine genitive singular)
ακαδημαϊκότατου (genitive neuter singular)
ακαδημαϊκότατων (genitive masculine plural)
ακαδημαϊκότατων (feminine genitive plural)
ακαδημαϊκότατων (genitive neuter plural)
ακαδημαϊκότατο (accusative masculine singular)
ακαδημαϊκότατη (accusative feminine singular)
ακαδημαϊκότατο (accusative neuter singular)
ακαδημαϊκότατους (accusative masculine plural)
ακαδημαϊκότατες (accusative feminine plural)
ακαδημαϊκότατα (accusative neuter plural)
ακαδημαϊκότατε (masculine singular vocative)
ακαδημαϊκότατη (feminine singular vocative)
ακαδημαϊκότατο (neuter singular vocative)
ακαδημαϊκότατοι (masculine plural vocative)
ακαδημαϊκότατες (feminine plural vocative)
ακαδημαϊκότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ακαδημαϊκότερ

ακαδημαϊκότατ

el-decl-adj-a

ακαδημαϊκότερ

ακαδημαϊκότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακαδημαϊκός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακαδημαϊκός, etc.)

el-decl-adj-table

ακαδημαϊκός •

ακαδημαϊκή •

ακαδημαϊκό •

ακαδημαϊκοί •

ακαδημαϊκές •

ακαδημαϊκά •

ακαδημαϊκού •

ακαδημαϊκής •

ακαδημαϊκού •

ακαδημαϊκών •

ακαδημαϊκών •

ακαδημαϊκών •

ακαδημαϊκό •

ακαδημαϊκή •

ακαδημαϊκό •

ακαδημαϊκούς •

ακαδημαϊκές •

ακαδημαϊκά •

ακαδημαϊκέ •

ακαδημαϊκή •

ακαδημαϊκό •

ακαδημαϊκοί •

ακαδημαϊκές •

ακαδημαϊκά •

el-decl-adj-degrees

ακαδημαϊκότερ

ακαδημαϊκότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

ακαδημαϊκότερ

el-decl-adj-table

ακαδημαϊκότερος •

ακαδημαϊκότερη •

ακαδημαϊκότερο •

ακαδημαϊκότεροι •

ακαδημαϊκότερες •

ακαδημαϊκότερα •

ακαδημαϊκότερου •

ακαδημαϊκότερης •

ακαδημαϊκότερου •

ακαδημαϊκότερων •

ακαδημαϊκότερων •

ακαδημαϊκότερων •

ακαδημαϊκότερο •

ακαδημαϊκότερη •

ακαδημαϊκότερο •

ακαδημαϊκότερους •

ακαδημαϊκότερες •

ακαδημαϊκότερα •

ακαδημαϊκότερε •

ακαδημαϊκότερη •

ακαδημαϊκότερο •

ακαδημαϊκότεροι •

ακαδημαϊκότερες •

ακαδημαϊκότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

ακαδημαϊκότατ

el-decl-adj-table

ακαδημαϊκότατος •

ακαδημαϊκότατη •

ακαδημαϊκότατο •

ακαδημαϊκότατοι •

ακαδημαϊκότατες •

ακαδημαϊκότατα •

ακαδημαϊκότατου •

ακαδημαϊκότατης •

ακαδημαϊκότατου •

ακαδημαϊκότατων •

ακαδημαϊκότατων •

ακαδημαϊκότατων •

ακαδημαϊκότατο •

ακαδημαϊκότατη •

ακαδημαϊκότατο •

ακαδημαϊκότατους •

ακαδημαϊκότατες •

ακαδημαϊκότατα •

ακαδημαϊκότατε •

ακαδημαϊκότατη •

ακαδημαϊκότατο •

ακαδημαϊκότατοι •

ακαδημαϊκότατες •

ακαδημαϊκότατα •


λεμόνι

lemóni (romanization)
λεμόνια (plural)
λεμόνι (nominative singular)
λεμόνια (nominative plural)
λεμονιού (genitive singular)
λεμονιών (genitive plural)
λεμόνι (accusative singular)
λεμόνια (accusative plural)
λεμόνι (singular vocative)
λεμόνια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek λεμόνι (lemóni) from the form λιμόνι, from Italian limone, from Arabic لَيْمُون (laymūn), from Classical Persian لیمو (lēmō).
Cognate with Mariupol Greek лемо́н (ljemón).


Ίσις

Ísis (romanization)
Ísis (plural)
Ίσις (nominative singular)
Ίσιδος (genitive singular)
Ίσιδα (accusative singular)
Ίσι (singular vocative)

(Egyptian mythology) Isis (Egyptian goddess)


μήτρα

mítra (romanization)
μήτρες (plural)
μήτρα (nominative singular)
μήτρες (nominative plural)
μήτρας (genitive singular)
μητρών (genitive plural)
μήτρα (accusative singular)
μήτρες (accusative plural)
μήτρα (singular vocative)
μήτρες (plural vocative)

→ Albanian: mitër

→ Romanian: mitră


πρόσωπο

prósopo (romanization)
πρόσωπα (plural)
πρόσωπο (nominative singular)
πρόσωπα (nominative plural)
προσώπου (genitive singular)
πρόσωπου (genitive singular)
προσώπων (genitive plural)
πρόσωπο (accusative singular)
πρόσωπα (accusative plural)
πρόσωπο (singular vocative)
πρόσωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek πρόσωπον (prósōpon).


άρτος

ártos (romanization)
άρτοι (plural)
άρτος (nominative singular)
άρτοι (nominative plural)
άρτου (genitive singular)
άρτων (genitive plural)
άρτο (accusative singular)
άρτους (accusative plural)
άρτε (singular vocative)
άρτοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἄρτος (ártos, “bread”).

(Christianity) sacramental bread for the Eucharist


κολόνα

kolóna (romanization)
κολόνες (plural)
κολόνα (nominative singular)
κολόνες (nominative plural)
κολόνας (genitive singular)
κολονών (genitive plural)
κολόνα (accusative singular)
κολόνες (accusative plural)
κολόνα (singular vocative)
κολόνες (plural vocative)

el-decl-noun

The genitive plural form κολόνων (kolónon) is common

Borrowed from Italian colonna, from Latin columna.


σώμα

sóma (romanization)
σώματα (plural)
σώμα (nominative singular)
σώματα (nominative plural)
σώματος (genitive singular)
σωμάτων (genitive plural)
σώμα (accusative singular)
σώματα (accusative plural)
σώμα (singular vocative)
σώματα (plural vocative)


ανάλυση

head

ανάλυση • (análysi) f (plural αναλύσεις)

análysi (romanization)
αναλύσεις (plural)
ανάλυση (nominative singular)
αναλύσεις (nominative plural)
ανάλυσης (genitive singular)
αναλύσεων (genitive plural)
ανάλυση (accusative singular)
αναλύσεις (accusative plural)
ανάλυση (singular vocative)
αναλύσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναλύσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναλύσεως •


καταλύω

head

καταλύω • (katalýo)

el-verb

καταλύω • (katalýo) (past κατέλυσα, passive καταλύομαι)

katalýo (romanization)
κατέλυσα (past)
καταλύομαι (passive)
καταλύω (active first-person imperfective indicative present singular)
καταλύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
καταλύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
καταλυθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
καταλύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καταλύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
καταλύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
καταλυθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
καταλύει (active imperfective indicative present singular third-person)
καταλύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
καταλύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
καταλυθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
καταλύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καταλύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
καταλυόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
καταλυθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
καταλύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καταλύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
καταλύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καταλυόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
καταλυθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
καταλύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καταλύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καταλύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταλύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
καταλύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
καταλυθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
καταλυθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κατέλυα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κατέλυσα (active first-person indicative past perfective singular)
καταλυόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καταλυόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
καταλύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
[{κατελύθην}] (first-person indicative passive past perfective singular)
κατέλυες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κατέλυσες (active indicative past perfective second-person singular)
καταλυόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καταλυόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
καταλύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
[{κατελύθης}] (indicative passive past perfective second-person singular)
κατέλυε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κατέλυσε (active indicative past perfective singular third-person)
καταλυόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καταλυότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
καταλύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κατελύθη (archaic indicative passive past perfective singular third-person)
καταλύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
καταλύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
καταλυόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
καταλυθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
[{κατελύθημεν}] (first-person indicative passive past perfective plural)
καταλύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
καταλύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
καταλυόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
καταλυθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
[{κατελύθητε}] (indicative passive past perfective plural second-person)
κατέλυαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταλύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καταλύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κατέλυσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταλύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
καταλύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
καταλύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
καταλυόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
καταλύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καταλυθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
καταλυθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
κατελύθησαν (archaic indicative passive past perfective plural third-person)
θα καταλύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα καταλύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα καταλύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα καταλυθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κατάλυε (active imperative imperfective second-person singular)
κατάλυσε (active imperative perfective second-person singular)
καταλύσου (imperative passive perfective second-person singular)
καταλύετε (active imperative imperfective plural second-person)
καταλύστε (active imperative perfective plural second-person)
καταλύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
καταλυθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
καταλύοντας (active participle present)
έχοντας καταλύσει (active participle past)
καταλυμένος, ‑η, ‑ο (participle passive past rare)
καταλύσει (active infinitive-aorist)
καταλυθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek καταλύω (katalúō). Morphologically, from κατα- (“fully”) + λύω (“unbind, loosen”).

af

(religion) to break one's fast (resume normal diet after fasting)


σκέψη

sképsi (romanization)
σκέψεις (plural)
σκέψη (nominative singular)
σκέψεις (nominative plural)
σκέψης (genitive singular)
σκέψεων (genitive plural)
σκέψη (accusative singular)
σκέψεις (accusative plural)
σκέψη (singular vocative)
σκέψεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: σκέψεως

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: σκέψεως •


κουνέλι

head

κουνέλι • (kounéli) n (plural κουνέλια)

el-noun

κουνέλι • (kounéli) n (plural κουνέλια)

kounéli (romanization)
κουνέλια (plural)
κουνέλι (nominative singular)
κουνέλια (nominative plural)
κουνελιού (genitive singular)
κουνελιών (genitive plural)
κουνέλι (accusative singular)
κουνέλια (accusative plural)
κουνέλι (singular vocative)
κουνέλια (plural vocative)

Borrowed from Italian coniglio (dialectal cunelo, plural cuneli). Hellenistic Koine noun κύνικλος m (kúniklos), (rare κόνικλος (kóniklos)). Also see Latin cunīculus. Compare English cony.

το πνίγει το κουνέλι

has sexual intercourses; unexpected, showing surprise


ελιά

eliá (romanization)
ελιές (plural)
ελιά (nominative singular)
ελιές (nominative plural)
ελιάς (genitive singular)
ελιών (genitive plural)
ελιά (accusative singular)
ελιές (accusative plural)
ελιά (singular vocative)
ελιές (plural vocative)


μαχαίρι

head

μαχαίρι • (machaíri) n (plural μαχαίρια)

machaíri (romanization)
μαχαίρια (plural)
μαχαίρι (nominative singular)
μαχαίρια (nominative plural)
μαχαιριού (genitive singular)
μαχαιριών (genitive plural)
μαχαίρι (accusative singular)
μαχαίρια (accusative plural)
μαχαίρι (singular vocative)
μαχαίρια (plural vocative)

Inherited from Koine Greek μαχαίριον (makhaírion), diminutive of Ancient Greek μάχαιρα (mákhaira, “small sword”). Doublet of μάχαιρα (máchaira).
Compare Mariupol Greek маше́р (mašjér), машэ́р (mašér).


Ιούνιος

Ioúnios (romanization)
Ιούνιοι (plural)
Ιούνιος (nominative singular)
Ιούνιοι (nominative plural)
Ιουνίου (genitive singular)
Ιουνίων (genitive plural)
Ιούνιο (accusative singular)
Ιουνίους (accusative plural)
Ιούνιε (singular vocative)
Ιούνιοι (plural vocative)

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek Ἰούνιος (Ioúnios), from Latin iūnius.


αντώνυμο

head

αντώνυμο • (antónymo) n (plural αντώνυμα)

antónymo (romanization)
αντώνυμα (plural)
αντώνυμο (nominative singular)
αντώνυμα (nominative plural)
αντωνύμου (genitive singular)
αντώνυμου (genitive singular)
αντωνύμων (genitive plural)
αντώνυμο (accusative singular)
αντώνυμα (accusative plural)
αντώνυμο (singular vocative)
αντώνυμα (plural vocative)


συνώνυμο

συνώνυμο • (synónymo) n (plural συνώνυμα)

synónymo (romanization)
συνώνυμα (plural)
συνώνυμο (nominative singular)
συνώνυμα (nominative plural)
συνωνύμου (genitive singular)
συνώνυμου (genitive singular)
συνωνύμων (genitive plural)
συνώνυμο (accusative singular)
συνώνυμα (accusative plural)
συνώνυμο (singular vocative)
συνώνυμα (plural vocative)


άβακας

ávakas (romanization)
άβακες (plural)
άβακας (nominative singular)
άβακες (nominative plural)
άβακα (genitive singular)
αβάκων (genitive plural)
άβακα (accusative singular)
άβακες (accusative plural)
άβακα (singular vocative)
άβακες (plural vocative)

(architecture) abacus (structure at the top of a classical column)


Τετάρτη

Τετάρτη • (Tetárti) f (plural Τετάρτες)

Tetárti (romanization)
Τετάρτες (plural)
Τετάρτη (nominative singular)
Τετάρτες (nominative plural)
Τετάρτης (genitive singular)
Τετάρτη (accusative singular)
Τετάρτες (accusative plural)
Τετάρτη (singular vocative)
Τετάρτες (plural vocative)

Inherited from Hellenistic Koine Greek Τετάρτη (Tetártē) from τέταρτος (tétartos, “fourth”) with ellipsis of the feminine noun ἡμέρα (hēméra, “day”): "the fourth day after Saturday".


Σεπτέμβριος

Σεπτέμβριος • (Septémvrios) m (plural Σεπτέμβριοι)

Septémvrios (romanization)
Σεπτέμβριοι (plural)
Σεπτέμβριος (nominative singular)
Σεπτέμβριοι (nominative plural)
Σεπτεμβρίου (genitive singular)
Σεπτεμβρίων (genitive plural)
Σεπτέμβριο (accusative singular)
Σεπτεμβρίους (accusative plural)
Σεπτέμβριε (singular vocative)
Σεπτέμβριοι (plural vocative)

el-decl-noun

Σεπτεμβρίους

Σε‧πτέμ‧βρι‧ος

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek Σεπτέμβριος, from Latin september.

inh

Koine Greek Σεπτέμβριος


υποκείμενο

head

υποκείμενο • (ypokeímeno) n (plural υποκείμενα)

ypokeímeno (romanization)
υποκείμενα (plural)
υποκείμενο (nominative singular)
υποκείμενα (nominative plural)
υποκειμένου (genitive singular)
υποκείμενου (genitive singular)
υποκειμένων (genitive plural)
υποκείμενο (accusative singular)
υποκείμενα (accusative plural)
υποκείμενο (singular vocative)
υποκείμενα (plural vocative)

→ Romanian: ipochimen

From Ancient Greek ὑποκείμενον (hupokeímenon).


χιλιόγραμμο

head

χιλιόγραμμο • (chiliógrammo) n (plural χιλιόγραμμα)

chiliógrammo (romanization)
χιλιόγραμμα (plural)
χιλιόγραμμο (nominative singular)
χιλιόγραμμα (nominative plural)
χιλιογράμμου (genitive singular)
χιλιόγραμμου (genitive singular)
χιλιογράμμων (genitive plural)
χιλιόγραμμο (accusative singular)
χιλιόγραμμα (accusative plural)
χιλιόγραμμο (singular vocative)
χιλιόγραμμα (plural vocative)

el-decl-noun

χιλιογράμμου

χιλιόγραμμου

χιλιογράμμων

(SI base unit, sciences, engineering) kilogram (1000 grams)


κλητική

head

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

el-noun

κλητική • (klitikí) f (plural κλητικές)

klitikí (romanization)
κλητικές (plural)
κλητική (nominative singular)
κλητικές (nominative plural)
κλητικής (genitive singular)
κλητικών (genitive plural)
κλητική (accusative singular)
κλητικές (accusative plural)
κλητική (singular vocative)
κλητικές (plural vocative)

κλητική πτώση


ψήφος

psífos (romanization)
ψήφοι (plural)
ψήφος (nominative singular)
ψήφοι (nominative plural)
ψήφου (genitive singular)
ψήφων (genitive plural)
ψήφο (accusative singular)
ψήφους (accusative plural)
ψήφε (singular vocative)
ψήφο (singular vocative)
ψήφοι (plural vocative)

The feminine, learned borrowing from Ancient Greek ψῆφος f (psêphos, “pebble, counter, vote”).
The colloquial masculine, inherited, perhaps from Byzantine Greek ψῆφος (psêphos), in analogy to other -ος masculine nouns.

lbor

(politics) vote at an election or meeting.

ψηφοθήρας

electioneer, who seeks votes with illegal, immoral methods

ψηφοθηρώ

seek votes with illegal, immoral methods

-ψήφιος with numeral prefixes as first combining forms μονο-


αρχαιολόγος

head

αρχαιολόγος • (archaiológos) m or f (plural αρχαιολόγοι)

archaiológos (romanization)
αρχαιολόγοι (plural)
αρχαιολόγος (nominative singular)
αρχαιολόγοι (nominative plural)
αρχαιολόγου (genitive singular)
αρχαιολόγων (genitive plural)
αρχαιολόγο (accusative singular)
αρχαιολόγους (accusative plural)
αρχαιολόγε (singular vocative)
αρχαιολόγοι (plural vocative)

el-decl-noun

αρχαιολόγους


θέμα

théma (romanization)
θέματα (plural)
θέμα (nominative singular)
θέματα (nominative plural)
θέματος (genitive singular)
θεμάτων (genitive plural)
θέμα (accusative singular)
θέματα (accusative plural)
θέμα (singular vocative)
θέματα (plural vocative)

theme, the regional unit of government of the Byzantine empire.


μιγαδικός

head

μιγαδικός • (migadikós) m (feminine μιγαδική, neuter μιγαδικό)

migadikós (romanization)
μιγαδική (feminine)
μιγαδικό (neuter)
μιγαδικός (masculine nominative singular)
μιγαδική (feminine nominative singular)
μιγαδικό (neuter nominative singular)
μιγαδικοί (masculine nominative plural)
μιγαδικές (feminine nominative plural)
μιγαδικά (neuter nominative plural)
μιγαδικού (genitive masculine singular)
μιγαδικής (feminine genitive singular)
μιγαδικού (genitive neuter singular)
μιγαδικών (genitive masculine plural)
μιγαδικών (feminine genitive plural)
μιγαδικών (genitive neuter plural)
μιγαδικό (accusative masculine singular)
μιγαδική (accusative feminine singular)
μιγαδικό (accusative neuter singular)
μιγαδικούς (accusative masculine plural)
μιγαδικές (accusative feminine plural)
μιγαδικά (accusative neuter plural)
μιγαδικέ (masculine singular vocative)
μιγαδική (feminine singular vocative)
μιγαδικό (neuter singular vocative)
μιγαδικοί (masculine plural vocative)
μιγαδικές (feminine plural vocative)
μιγαδικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μιγαδικούς •

(mathematics) referring to complex numbers


μουσικός

head

μουσικός • (mousikós) m (feminine μουσική, neuter μουσικό)

mousikós (romanization)
μουσική (feminine)
μουσικό (neuter)
μουσικός (masculine nominative singular)
μουσική (feminine nominative singular)
μουσικό (neuter nominative singular)
μουσικοί (masculine nominative plural)
μουσικές (feminine nominative plural)
μουσικά (neuter nominative plural)
μουσικού (genitive masculine singular)
μουσικής (feminine genitive singular)
μουσικού (genitive neuter singular)
μουσικών (genitive masculine plural)
μουσικών (feminine genitive plural)
μουσικών (genitive neuter plural)
μουσικό (accusative masculine singular)
μουσική (accusative feminine singular)
μουσικό (accusative neuter singular)
μουσικούς (accusative masculine plural)
μουσικές (accusative feminine plural)
μουσικά (accusative neuter plural)
μουσικέ (masculine singular vocative)
μουσική (feminine singular vocative)
μουσικό (neuter singular vocative)
μουσικοί (masculine plural vocative)
μουσικές (feminine plural vocative)
μουσικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο μουσικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουσικός, etc.)

Learned borrowing from Ancient Greek μουσικός (mousikós), from Μοῦσα (Moûsa, “Muse”).


μουσικός

head

μουσικός • (mousikós) m or f (plural μουσικοί)

mousikós (romanization)
μουσικοί (plural)
μουσικός (nominative singular)
μουσικοί (nominative plural)
μουσικού (genitive singular)
μουσικών (genitive plural)
μουσικό (accusative singular)
μουσικούς (accusative plural)
μουσικέ (singular vocative)
μουσικοί (plural vocative)

(music) musician, composer, music teacher


οξυγονοκόλληση

οξυγονοκολλήσεις

οξυγονοκόλληση • (oxygonokóllisi) f (plural οξυγονοκολλήσεις)

el-noun

οξυγονοκολλήσεις

oxygonokóllisi (romanization)
οξυγονοκολλήσεις (plural)
οξυγονοκόλληση (nominative singular)
οξυγονοκολλήσεις (nominative plural)
οξυγονοκόλλησης (genitive singular)
οξυγονοκολλήσεων (genitive plural)
οξυγονοκόλληση (accusative singular)
οξυγονοκολλήσεις (accusative plural)
οξυγονοκόλληση (singular vocative)
οξυγονοκολλήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

οξυγονοκόλληση

οξυγονοκολλήσεις

οξυγονοκόλλησης

οξυγονοκολλήσεων

οξυγονοκόλληση

οξυγονοκολλήσεις

οξυγονοκόλληση

οξυγονοκολλήσεις

Older or formal genitive singular: οξυγονοκολλήσεως •

οξυγόνο (oxygóno, “oxygen”) + κόλληση (kóllisi, “bonding”)

compound

(engineering) welding, oxyacetylene welding


φάκελος

fákelos (romanization)
φάκελοι (plural)
φάκελος (nominative singular)
φάκελοι (nominative plural)
φακέλου (genitive singular)
φακέλων (genitive plural)
φάκελο (accusative singular)
φακέλους (accusative plural)
φάκελε (singular vocative)
φάκελοι (plural vocative)

(computing) directory, folder (file storage)


κεραία

keraía (romanization)
κεραίες (plural)
κεραία (nominative singular)
κεραίες (nominative plural)
κεραίας (genitive singular)
κεραιών (genitive plural)
κεραία (accusative singular)
κεραίες (accusative plural)
κεραία (singular vocative)
κεραίες (plural vocative)

(technology) aerial, antenna (for radio, etc)

(entomology, zoology) horn, antenna, feeler (on insects)

(nautical) spar, yard (on sailing ships)


ηλεκτροσυγκόλληση

head

ελεκτροσυγκολλήσεις

ηλεκτροσυγκόλληση • (ilektrosygkóllisi) f (plural ελεκτροσυγκολλήσεις)

el-noun

ελεκτροσυγκολλήσεις

ilektrosygkóllisi (romanization)
ελεκτροσυγκολλήσεις (plural)
ηλεκτροσυγκόλληση (nominative singular)
ηλεκτροσυγκολλήσεις (nominative plural)
ηλεκτροσυγκόλλησης (genitive singular)
ηλεκτροσυγκολλήσεων (genitive plural)
ηλεκτροσυγκόλληση (accusative singular)
ηλεκτροσυγκολλήσεις (accusative plural)
ηλεκτροσυγκόλληση (singular vocative)
ηλεκτροσυγκολλήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ηλεκτροσυγκόλληση

ηλεκτροσυγκολλήσεις

ηλεκτροσυγκόλλησης

ηλεκτροσυγκολλήσεων

ηλεκτροσυγκόλληση

ηλεκτροσυγκολλήσεις

ηλεκτροσυγκόλληση

ηλεκτροσυγκολλήσεις

Older or formal genitive singular: ηλεκτροσυγκολλήσεως •

ηλεκτρο- (ilektro-, “electro”) + συγκόλληση (sygkóllisi, “welding”)


βαγόνι

vagóni (romanization)
βαγόνια (plural)
βαγόνι (nominative singular)
βαγόνια (nominative plural)
βαγονιού (genitive singular)
βαγονιών (genitive plural)
βαγόνι (accusative singular)
βαγόνια (accusative plural)
βαγόνι (singular vocative)
βαγόνια (plural vocative)

carriage, wagon, goods wagon, freight car on a railway.


ρίζα

ríza (romanization)
ρίζες (plural)
ρίζα (nominative singular)
ρίζες (nominative plural)
ρίζας (genitive singular)
ριζών (genitive plural)
ρίζα (accusative singular)
ρίζες (accusative plural)
ρίζα (singular vocative)
ρίζες (plural vocative)

From Ancient Greek ῥίζα (rhíza).
Cognates include Mariupol Greek ри́за (ríza) and Tsakonian σχίντα (schínta).


διαβήτης

head

διαβήτης • (diavítis) m (plural διαβήτες)

diavítis (romanization)
διαβήτες (plural)
διαβήτης (nominative singular)
διαβήτες (nominative plural)
διαβήτη (genitive singular)
διαβητών (genitive plural)
διαβήτη (accusative singular)
διαβήτες (accusative plural)
διαβήτη (singular vocative)
διαβήτες (plural vocative)

From Ancient Greek διαβήτης (diabḗtēs) from διαβαίνω (diabaínō, “walk, pass through”).

(geometry) pair of compasses (usually called a compass; an instrument used to draw circles)


γονίδιο

gonídio (romanization)
γονίδια (plural)
γονίδιο (nominative singular)
γονίδια (nominative plural)
γονιδίου (genitive singular)
γονίδιου (genitive singular)
γονιδίων (genitive plural)
γονίδιο (accusative singular)
γονίδια (accusative plural)
γονίδιο (singular vocative)
γονίδια (plural vocative)

(biology, genetics) gene (unit of heredity)


αστράγαλος

αστράγαλος • (astrágalos) m (plural αστράγαλοι)

astrágalos (romanization)
αστράγαλοι (plural)
αστράγαλος (nominative singular)
αστράγαλοι (nominative plural)
αστραγάλου (genitive singular)
αστραγάλων (genitive plural)
αστράγαλο (accusative singular)
αστραγάλους (accusative plural)
αστράγαλε (singular vocative)
αστράγαλοι (plural vocative)

From Ancient Greek ἀστράγαλος (astrágalos).

Coordinate term: (ankle joint) ποδοκνημική άρθρωση (podoknimikí árthrosi)


άμαξα

ámaxa (romanization)
άμαξες (plural)
άμαξα (nominative singular)
άμαξες (nominative plural)
άμαξας (genitive singular)
αμαξών (genitive plural)
άμαξα (accusative singular)
άμαξες (accusative plural)
άμαξα (singular vocative)
άμαξες (plural vocative)

From Ancient Greek ἅμαξα (hámaxa, “wagon”).

(transport) railway carriage (UK), railroad car (US)


εκτυπωτής

εκτυπωτής • (ektypotís) m (plural εκτυπωτές)

ektypotís (romanization)
εκτυπωτές (plural)
εκτυπωτής (nominative singular)
εκτυπωτές (nominative plural)
εκτυπωτή (genitive singular)
εκτυπωτών (genitive plural)
εκτυπωτή (accusative singular)
εκτυπωτές (accusative plural)
εκτυπωτή (singular vocative)
εκτυπωτές (plural vocative)

εκ‧τυ‧πω‧τής

Calque of English printer. Morphologically, from verb εκτυπώ(νω) (ektypó(no)) + -τής (-tís).

(computing) printer (used to print text, etc)


προγραμματιστής

προγραμματιστές

προγραμματίστρια

προγραμματιστής • (programmatistís) m (plural προγραμματιστές, feminine προγραμματίστρια)

el-noun

προγραμματιστές

προγραμματίστρια

programmatistís (romanization)
προγραμματιστές (plural)
προγραμματίστρια (feminine)
προγραμματιστής (nominative singular)
προγραμματιστές (nominative plural)
προγραμματιστή (genitive singular)
προγραμματιστών (genitive plural)
προγραμματιστή (accusative singular)
προγραμματιστές (accusative plural)
προγραμματιστή (singular vocative)
προγραμματιστές (plural vocative)

el-decl-noun

προγραμματιστής

προγραμματιστές

προγραμματιστή

προγραμματιστών

προγραμματιστή

προγραμματιστές

προγραμματιστή

προγραμματιστές

(computing) programmer (software writer)


σπερματοζωάριο

head

σπερματοζωάρια

σπερματοζωάριο • (spermatozoário) n (plural σπερματοζωάρια)

el-noun

σπερματοζωάρια

spermatozoário (romanization)
σπερματοζωάρια (plural)
σπερματοζωάριο (nominative singular)
σπερματοζωάρια (nominative plural)
σπερματοζωαρίου (genitive singular)
σπερματοζωάριου (genitive singular)
σπερματοζωαρίων (genitive plural)
σπερματοζωάριων (genitive plural)
σπερματοζωάριο (accusative singular)
σπερματοζωάρια (accusative plural)
σπερματοζωάριο (singular vocative)
σπερματοζωάρια (plural vocative)

el-decl-noun

σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

σπερματοζωαρίου

σπερματοζωάριου

σπερματοζωαρίων

σπερματοζωάριων

σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

σπερματοζωάριο

σπερματοζωάρια

(biology) spermatozoon, a single sperm cell.


προγραμματίζω

head

προγραμματίζω • (programmatízo)

el-verb

προγραμμάτισα

προγραμματίζομαι

προγραμματίζω • (programmatízo) (past προγραμμάτισα, passive προγραμματίζομαι)

programmatízo (romanization)
προγραμμάτισα (past)
προγραμματίζομαι (passive)
προγραμματίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
προγραμματίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προγραμματίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προγραμματιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προγραμματίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προγραμματίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προγραμματίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προγραμματιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προγραμματίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
προγραμματίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προγραμματίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προγραμματιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προγραμματίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προγραμματίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προγραμματιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προγραμματιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προγραμματίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προγραμματίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προγραμματίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προγραμματιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προγραμματιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προγραμματίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προγραμματίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προγραμματίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προγραμματίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προγραμματίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προγραμματιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προγραμματιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προγραμμάτιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προγραμμάτισα (active first-person indicative past perfective singular)
προγραμματιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προγραμματιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προγραμματίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προγραμματίσθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προγραμμάτιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προγραμμάτισες (active indicative past perfective second-person singular)
προγραμματιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προγραμματιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προγραμματίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προγραμματίσθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προγραμμάτιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προγραμμάτισε (active indicative past perfective singular third-person)
προγραμματιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προγραμματιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προγραμματίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προγραμματίσθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προγραμματίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προγραμματίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προγραμματιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προγραμματιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προγραμματίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προγραμματίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
προγραμματιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προγραμματιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προγραμμάτιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμματίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμματίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προγραμμάτισαν (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
προγραμματίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προγραμματιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προγραμματίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προγραμματίσθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προγραμματίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προγραμματίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προγραμματίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προγραμματιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
προγραμμάτιζε (active imperative imperfective second-person singular)
προγραμμάτισε (active imperative perfective second-person singular)
προγραμματίσου (imperative passive perfective second-person singular)
προγραμματίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
προγραμματίστε (active imperative perfective plural second-person)
προγραμματίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προγραμματιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προγραμματίζοντας (active participle present)
έχοντας προγραμματίσει (active participle past)
προγραμματισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προγραμματίσει (active infinitive-aorist)
προγραμματιστεί (infinitive-aorist passive)


ανεμοστρόβιλος

head

ανεμοστρόβιλοι

ανεμοστρόβιλος • (anemostróvilos) m (plural ανεμοστρόβιλοι)

el-noun

ανεμοστρόβιλοι

anemostróvilos (romanization)
ανεμοστρόβιλοι (plural)
ανεμοστρόβιλος (nominative singular)
ανεμοστρόβιλοι (nominative plural)
ανεμοστρόβιλου (genitive singular)
ανεμοστροβίλου (genitive singular)
ανεμοστρόβιλων (genitive plural)
ανεμοστροβίλων (genitive plural)
ανεμοστρόβιλο (accusative singular)
ανεμοστρόβιλους (accusative plural)
ανεμοστροβίλους (accusative plural)
ανεμοστρόβιλε (singular vocative)
ανεμοστρόβιλοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

ανεμοστρόβιλος

ανεμοστρόβιλοι

ανεμοστρόβιλου

ανεμοστροβίλου

ανεμοστρόβιλων

ανεμοστροβίλων

ανεμοστρόβιλο

ανεμοστρόβιλους

ανεμοστροβίλους

ανεμοστρόβιλε

ανεμοστρόβιλοι

άνεμος (ánemos, “wind”) + στρόβιλος (stróvilos, “vortex”)


τυπογράφος

head

τυπογράφος • (typográfos) m or f (plural τυπογράφοι)

typográfos (romanization)
τυπογράφοι (plural)
τυπογράφος (nominative singular)
τυπογράφοι (nominative plural)
τυπογράφου (genitive singular)
τυπογράφων (genitive plural)
τυπογράφο (accusative singular)
τυπογράφους (accusative plural)
τυπογράφε (singular vocative)
τυπογράφοι (plural vocative)


τελεία

teleía (romanization)
τελείες (plural)
τελεία (nominative singular)
τελείες (nominative plural)
τελείας (genitive singular)
τελειών (genitive plural)
τελεία (accusative singular)
τελείες (accusative plural)
τελεία (singular vocative)
τελείες (plural vocative)

From Ancient Greek τελεία (teleía, “period, full stop”), from τέλος (télos, “end”) + -εια (-eia, “-ness”).

uder

(grammar, typography) A full stop or period ⟨.⟩.


βρικόλακας

head

βρικόλακας • (vrikólakas) m (plural βρικόλακες)

vrikólakas (romanization)
βρικόλακες (plural)
βρικόλακας (nominative singular)
βρικόλακες (nominative plural)
βρικόλακα (genitive singular)
βρικολάκων (genitive plural)
βρικόλακα (accusative singular)
βρικόλακες (accusative plural)
βρικόλακα (singular vocative)
βρικόλακες (plural vocative)

βρι‧κό‧λα‧κας

From Byzantine Greek βουρκόλακας (bourkólakas), from Bulgarian върколак (vǎrkolak), from Proto-Slavic *vьlkolakъ (“werewolf”).

βρικολακιάζω

to turn into a vampire; to bring up bad memories

Πήγαινε να κοιμηθείς, πριν έρθει ο βρικόλακας να σε φάει!

Go to sleep before the vampire comes to eat you!

Pígaine na koimitheís, prin érthei o vrikólakas na se fáei!

(mythology, folklore) vampire (the Greek folklore depiction, a dead person who rises from the grave at night and drinks the blood of the living)


σπέρμα

head

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

el-noun

σπέρμα • (spérma) n (plural σπέρματα)

spérma (romanization)
σπέρματα (plural)
σπέρμα (nominative singular)
σπέρματα (nominative plural)
σπέρματος (genitive singular)
σπερμάτων (genitive plural)
σπέρμα (accusative singular)
σπέρματα (accusative plural)
σπέρμα (singular vocative)
σπέρματα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek σπέρμα (spérma, “seed, semen”).

inh

(biology, botany) seed, the seed of plants.

(biology, medicine) human or animal seed, semen, sperm


περίοδος

head

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences

(chemistry) period in the periodic table


καταρράκτης

καταρράκτης • (katarráktis) m (plural καταρράκτες)

katarráktis (romanization)
καταρράκτες (plural)
καταρράκτης (nominative singular)
καταρράκτες (nominative plural)
καταρράκτη (genitive singular)
καταρρακτών (genitive plural)
καταρράκτη (accusative singular)
καταρράκτες (accusative plural)
καταρράκτη (singular vocative)
καταρράκτες (plural vocative)

From Ancient Greek καταρράκτης (katarrháktēs)


διαλυτικά

dialytiká (romanization)
διαλυτικά (nominative plural)
διαλυτικών (genitive plural)
διαλυτικά (accusative plural)
διαλυτικά (plural vocative)

Nominalization of the neuter plural of the adjective διαλυτικός (dialytikós, “separating”).

(grammar) diaeresis (UK), dieresis (US), umlaut


ασθενής

head

ασθενής • (asthenís) m or f (plural ασθενείς)

asthenís (romanization)
ασθενείς (plural)
ασθενής (nominative singular)
ασθενείς (nominative plural)
ασθενή (genitive singular)
ασθενούς (genitive singular)
ασθενών (genitive plural)
ασθενή (accusative singular)
ασθενείς (accusative plural)
ασθενή (singular vocative)
ασθενείς (plural vocative)

(medicine) patient (a person receiving medical treatment)


πηλίκο

pilíko (romanization)
πηλίκο (nominative singular)
πηλίκου (genitive singular)
πηλίκο (accusative singular)
πηλίκο (singular vocative)

(mathematics, arithmetic) quotient (the number resulting from division)


καθηγητής

καθηγητής • (kathigitís) m (plural καθηγητές, feminine καθηγήτρια)

kathigitís (romanization)
καθηγητές (plural)
καθηγήτρια (feminine)
καθηγητής (nominative singular)
καθηγητές (nominative plural)
καθηγητάδες (nominative plural)
καθηγητή (genitive singular)
καθηγητών (genitive plural)
καθηγητάδων (genitive plural)
καθηγητή (accusative singular)
καθηγητές (accusative plural)
καθηγητάδες (accusative plural)
καθηγητή (singular vocative)
καθηγητές (plural vocative)
καθηγητάδες (plural vocative)

el-decl-noun

The second form of plural -άδες, colloquial, demotic, sometimes ironic.

* There is a learned genitive singular καθηγητού.
* The vocative singular καθηγητά is used in the phrase "κύριε καθηγητά".

(education) professor, university teacher, lecturer

αναπληρωτής καθηγητής

(education) secondary school/high school teacher, schoolmaster


ανάφλεξη

head

ανάφλεξη • (anáflexi) f (plural αναφλέξεις)

anáflexi (romanization)
αναφλέξεις (plural)
ανάφλεξη (nominative singular)
αναφλέξεις (nominative plural)
ανάφλεξης (genitive singular)
αναφλέξεων (genitive plural)
ανάφλεξη (accusative singular)
αναφλέξεις (accusative plural)
ανάφλεξη (singular vocative)
αναφλέξεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αναφλέξεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναφλέξεως •

combustion, ignition, the process of burning


καύση

káfsi (romanization)
καύσεις (plural)
καύση (nominative singular)
καύσεις (nominative plural)
καύσης (genitive singular)
καύσεων (genitive plural)
καύση (accusative singular)
καύσεις (accusative plural)
καύση (singular vocative)
καύσεις (plural vocative)
Also
older
formal genitive singlar: καύσεως

Also, older or formal genitive singlar: καύσεως •

(chemistry) chemical reaction with the production of energy.


άρθρωση

head

άρθρωση • (árthrosi) f (plural αρθρώσεις)

árthrosi (romanization)
αρθρώσεις (plural)
άρθρωση (nominative singular)
αρθρώσεις (nominative plural)
άρθρωσης (genitive singular)
αρθρώσεων (genitive plural)
άρθρωση (accusative singular)
αρθρώσεις (accusative plural)
άρθρωση (singular vocative)
αρθρώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αρθρώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αρθρώσεως •

From Ancient Greek ἄρθρωσις (árthrōsis).


πέμπτος

head

πέμπτος • (pémptos) m (feminine πέμπτη, neuter πέμπτο)

pémptos (romanization)
πέμπτη (feminine)
πέμπτο (neuter)
πέμπτος (masculine nominative singular)
πέμπτη (feminine nominative singular)
πέμπτο (neuter nominative singular)
πέμπτοι (masculine nominative plural)
πέμπτες (feminine nominative plural)
πέμπτα (neuter nominative plural)
πέμπτου (genitive masculine singular)
πέμπτης (feminine genitive singular)
πέμπτου (genitive neuter singular)
πέμπτων (genitive masculine plural)
πέμπτων (feminine genitive plural)
πέμπτων (genitive neuter plural)
πέμπτο (accusative masculine singular)
πέμπτη (accusative feminine singular)
πέμπτο (accusative neuter singular)
πέμπτους (accusative masculine plural)
πέμπτες (accusative feminine plural)
πέμπτα (accusative neuter plural)
πέμπτε (masculine singular vocative)
πέμπτη (feminine singular vocative)
πέμπτο (neuter singular vocative)
πέμπτοι (masculine plural vocative)
πέμπτες (feminine plural vocative)
πέμπτα (neuter plural vocative)

From the Ancient Greek πέμπτος (pémptos).


δεκανέας

δεκανέας • (dekanéas) m or f (plural δεκανείς)

dekanéas (romanization)
δεκανείς (plural)
δεκανέας (nominative singular)
δεκανείς (nominative plural)
δεκανέα (genitive singular)
δεκανέως (genitive singular)
δεκανέων (genitive plural)
δεκανέα (accusative singular)
δεκανείς (accusative plural)
δεκανέα (singular vocative)
δεκανείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

From Koine Greek δεκανός (dekanós), from Ancient Greek δέκα (déka, “ten”). First attested 1833.

(military) corporal (the NATO military rank OR-4)


ύψος

ýpsos (romanization)
ύψη (plural)
ύψος (nominative singular)
ύψη (nominative plural)
ύψους (genitive singular)
υψών (genitive plural)
ύψος (accusative singular)
ύψη (accusative plural)
ύψος (singular vocative)
ύψη (plural vocative)

(mathematics) height (distance from bottom to top)


αγνωστικισμός

head

αγνωστικισμός • (agnostikismós) m (uncountable)

agnostikismós (romanization)
αγνωστικισμός (nominative singular)
αγνωστικισμού (genitive singular)
αγνωστικισμό (accusative singular)
αγνωστικισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αγνωστικισμός

αγνωστικισμού

αγνωστικισμό

αγνωστικισμέ

From English agnosticism, a Greek-derived term invented by Thomas Henry Huxley in 1869. First attested in Greek, 1888.

(philosophy) agnosticism, the doctrine of agnostics


σκωληκοειδίτιδα

head

σκωληκοειδίτιδα • (skolikoeidítida) f (uncountable)

skolikoeidítida (romanization)
σκωληκοειδίτιδα (nominative singular)
σκωληκοειδίτιδας (genitive singular)
σκωληκοειδίτιδα (accusative singular)
σκωληκοειδίτιδα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδας

σκωληκοειδίτιδα

σκωληκοειδίτιδα

(medicine) appendicitis (inflammation of the appendix)


αμινοξύ

head

αμινοξύ • (aminoxý) n (plural αμινοξέα)

el-noun

αμινοξύ • (aminoxý) n (plural αμινοξέα)

aminoxý (romanization)
αμινοξέα (plural)
αμινοξύ (nominative singular)
αμινοξέα (nominative plural)
αμινοξέος (genitive singular)
αμινοξέων (genitive plural)
αμινοξύ (accusative singular)
αμινοξέα (accusative plural)
αμινοξύ (singular vocative)
αμινοξέα (plural vocative)

(organic chemistry, biochemistry) amino acid


μείον

head

μείον • (meíon)

el-adv

μείον • (meíon)


ακτή

aktí (romanization)
ακτές (plural)
ακτή (nominative singular)
ακτές (nominative plural)
ακτής (genitive singular)
ακτών (genitive plural)
ακτή (accusative singular)
ακτές (accusative plural)
ακτή (singular vocative)
ακτές (plural vocative)


ανάγλυφο

head

ανάγλυφο • (anáglyfo) n (plural ανάγλυφα)

anáglyfo (romanization)
ανάγλυφα (plural)
ανάγλυφο (nominative singular)
ανάγλυφα (nominative plural)
αναγλύφου (genitive singular)
ανάγλυφου (genitive singular)
αναγλύφων (genitive plural)
ανάγλυφο (accusative singular)
ανάγλυφα (accusative plural)
ανάγλυφο (singular vocative)
ανάγλυφα (plural vocative)

(geography) relief (the shape of terrain)


σουρεαλισμός

σουρεαλισμός • (sourealismós) m (uncountable)

sourealismós (romanization)
σουρεαλισμός (nominative singular)
σουρεαλισμού (genitive singular)
σουρεαλισμό (accusative singular)
σουρεαλισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

σουρεαλισμός

σουρεαλισμού

(art) surrealism (artistic movement and aesthetic philosophy)


υπερρεαλισμός

head

υπερρεαλισμός • (yperrealismós) m (uncountable)

yperrealismós (romanization)
υπερρεαλισμός (nominative singular)
υπερρεαλισμού (genitive singular)
υπερρεαλισμό (accusative singular)
υπερρεαλισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

υπερρεαλισμός

υπερρεαλισμού

υπερρεαλισμό

υπερρεαλισμέ

From υπερ- (yper-, “super-, ultra-, sur-”) + ρεαλισμός (realismós, “realism”), calque of French surréalisme.

af

(art, philosophy) surrealism (the artistic movement and aesthetic philosophy)


Ειρήνη

head

Ειρήνη • (Eiríni) f

Eiríni (romanization)
Ειρήνη (nominative singular)
Ειρήνης (genitive singular)
Ειρήνη (accusative singular)
Ειρήνη (singular vocative)

Inherited from Ancient Greek Εἰρήνη (Eirḗnē).

inh+

a female given name, Eirini, meaning “peace”, equivalent to English Irene


διαδικασία

head

διαδικασία • (diadikasía) f (plural διαδικασίες)

diadikasía (romanization)
διαδικασίες (plural)
διαδικασία (nominative singular)
διαδικασίες (nominative plural)
διαδικασίας (genitive singular)
διαδικασιών (genitive plural)
διαδικασία (accusative singular)
διαδικασίες (accusative plural)
διαδικασία (singular vocative)
διαδικασίες (plural vocative)

(computing) function, subroutine, procedure


ζωγράφος

ζωγράφος • (zográfos) m or f (plural ζωγράφοι)

zográfos (romanization)
ζωγράφοι (plural)
ζωγράφος (nominative singular)
ζωγράφοι (nominative plural)
ζωγράφου (genitive singular)
ζωγράφων (genitive plural)
ζωγράφο (accusative singular)
ζωγράφους (accusative plural)
ζωγράφε (singular vocative)
ζωγράφοι (plural vocative)

→⇒? Albanian: zugrafetë

→ Romanian: zugrav

From the Ancient Greek ζωγρᾰ́φος (zōgráphos).


αναιμία

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

el-noun

αναιμία • (anaimía) f (plural αναιμίες)

anaimía (romanization)
αναιμίες (plural)
αναιμία (nominative singular)
αναιμίες (nominative plural)
αναιμίας (genitive singular)
αναιμιών (genitive plural)
αναιμία (accusative singular)
αναιμίες (accusative plural)
αναιμία (singular vocative)
αναιμίες (plural vocative)

el-decl-noun

Some dictionaries record this word uncountable.

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā) from ἄναιμος (ánaimos, “bloddless”) and semantic loan from French anémie from Ancient Greek ἀναιμίᾱ (anaimíā). Prefix αν- (an-, a privative) + see αἷμα (haîma).


μηδενισμός

head

μηδενισμός • (midenismós) m (plural μηδενισμοί)

midenismós (romanization)
μηδενισμοί (plural)
μηδενισμός (nominative singular)
μηδενισμοί (nominative plural)
μηδενισμού (genitive singular)
μηδενισμών (genitive plural)
μηδενισμό (accusative singular)
μηδενισμούς (accusative plural)
μηδενισμέ (singular vocative)
μηδενισμοί (plural vocative)

From μηδέν (midén, “zero, nil”) + -ισμός (-ismós, “-ism”), a calque of French nihilisme. First attested 1820.

af

(mathematics) cancelling out (UK), canceling out (US)

(philosophy) nihilism (extreme scepticism)


ψηφοδέλτιο

head

ψηφοδέλτιο • (psifodéltio) n (plural ψηφοδέλτια)

psifodéltio (romanization)
ψηφοδέλτια (plural)
ψηφοδέλτιο (nominative singular)
ψηφοδέλτια (nominative plural)
ψηφοδελτίου (genitive singular)
ψηφοδέλτιου (genitive singular)
ψηφοδελτίων (genitive plural)
ψηφοδέλτιο (accusative singular)
ψηφοδέλτια (accusative plural)
ψηφοδέλτιο (singular vocative)
ψηφοδέλτια (plural vocative)

ψη‧φο‧δέλ‧τι‧ο

From ψήφ(ος) (psíf(os), “vote, ballot”) + -ο- + δελτίο (deltío, “ticket, coupon”), a calque of French bulletin de vote. First attested 1838 in Katharevousa as ψηφοδέλτιον.

af

(politics) voting form, ballot paper on which a vote is cast

(politics) list of candidates standing in an election


φαρμακείο

head

φαρμακείο • (farmakeío) n (plural φαρμακεία)

farmakeío (romanization)
φαρμακεία (plural)
φαρμακείο (nominative singular)
φαρμακεία (nominative plural)
φαρμακείου (genitive singular)
φαρμακείων (genitive plural)
φαρμακείο (accusative singular)
φαρμακεία (accusative plural)
φαρμακείο (singular vocative)
φαρμακεία (plural vocative)


ίσκιος

ískios (romanization)
ίσκιοι (plural)
ίσκιος (nominative singular)
ίσκιοι (nominative plural)
ίσκιου (genitive singular)
ίσκιων (genitive plural)
ίσκιο (accusative singular)
ίσκιους (accusative plural)
ίσκιε (singular vocative)
ίσκιοι (plural vocative)

From Byzantine Greek ἥσκιος (hḗskios), from Ancient Greek σκιά (skiá). Doublet of σκιά (skiá).


γυαλί

gyalí (romanization)
γυαλιά (plural)
γυαλί (nominative singular)
γυαλιά (nominative plural)
γυαλιού (genitive singular)
γυαλιών (genitive plural)
γυαλί (accusative singular)
γυαλιά (accusative plural)
γυαλί (singular vocative)
γυαλιά (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὕαλος (húalos). Doublet of ύαλος (ýalos).


Φινλανδός

Φινλανδός • (Finlandós) m (plural Φινλανδοί, feminine Φινλανδή)

Finlandós (romanization)
Φινλανδοί (plural)
Φινλανδή (feminine)
Φινλανδός (nominative singular)
Φινλανδοί (nominative plural)
Φινλανδού (genitive singular)
Φινλανδών (genitive plural)
Φινλανδό (accusative singular)
Φινλανδούς (accusative plural)
Φινλανδέ (singular vocative)
Φινλανδοί (plural vocative)

Finn (a person, usually male, from Finland).


οικοσύστημα

οικοσυστήματα

οικοσύστημα • (oikosýstima) n (plural οικοσυστήματα)

el-noun

οικοσυστήματα

oikosýstima (romanization)
οικοσυστήματα (plural)
οικοσύστημα (nominative singular)
οικοσυστήματα (nominative plural)
οικοσυστήματος (genitive singular)
οικοσυστημάτων (genitive plural)
οικοσύστημα (accusative singular)
οικοσυστήματα (accusative plural)
οικοσύστημα (singular vocative)
οικοσυστήματα (plural vocative)

el-decl-noun

οικοσυστήματα

οικοσυστήματος

οικοσυστημάτων

οικοσυστήματα

οικοσυστήματα