παρεστιγμένος

head

παρεστιγμένη

παρεστιγμένο

παρεστιγμένος • (parestigménos) m (feminine παρεστιγμένη, neuter παρεστιγμένο)

el-adj

παρεστιγμένη

παρεστιγμένο

parestigménos (romanization)
παρεστιγμένη (feminine)
παρεστιγμένο (neuter)
παρεστιγμένος (masculine nominative singular)
παρεστιγμένη (feminine nominative singular)
παρεστιγμένο (neuter nominative singular)
παρεστιγμένοι (masculine nominative plural)
παρεστιγμένες (feminine nominative plural)
παρεστιγμένα (neuter nominative plural)
παρεστιγμένου (genitive masculine singular)
παρεστιγμένης (feminine genitive singular)
παρεστιγμένου (genitive neuter singular)
παρεστιγμένων (genitive masculine plural)
παρεστιγμένων (feminine genitive plural)
παρεστιγμένων (genitive neuter plural)
παρεστιγμένο (accusative masculine singular)
παρεστιγμένη (accusative feminine singular)
παρεστιγμένο (accusative neuter singular)
παρεστιγμένους (accusative masculine plural)
παρεστιγμένες (accusative feminine plural)
παρεστιγμένα (accusative neuter plural)
παρεστιγμένε (masculine singular vocative)
παρεστιγμένη (feminine singular vocative)
παρεστιγμένο (neuter singular vocative)
παρεστιγμένοι (masculine plural vocative)
παρεστιγμένες (feminine plural vocative)
παρεστιγμένα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of παρεστιγμένος

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο παρεστιγμένος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο παρεστιγμένος, etc.)

el-decl-adj-table

παρεστιγμένος •

παρεστιγμένη •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένοι •

παρεστιγμένες •

παρεστιγμένα •

παρεστιγμένου •

παρεστιγμένης •

παρεστιγμένου •

παρεστιγμένων •

παρεστιγμένων •

παρεστιγμένων •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένη •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένους •

παρεστιγμένες •

παρεστιγμένα •

παρεστιγμένε •

παρεστιγμένη •

παρεστιγμένο •

παρεστιγμένοι •

παρεστιγμένες •

παρεστιγμένα •

πα‧ρε‧στιγ‧μέ‧νος

From Ancient Greek παρα- (para-, “extra”) + ἐστιγμένος (estigménos), perfect subjunctive/optative passive singular of στίζω (stízō, “to mark”).

παρεστιγμένη παύση

παρεστιγμένη νότα

παρεστιγμένος ρυθμός

(music, of notes, rests and rhythms) dotted (with a dot after, increasing the value of the duration by half of the basic note)


ηλεκτροστατική

head

ηλεκτροστατικές

ηλεκτροστατική • (ilektrostatikí) f (plural ηλεκτροστατικές)

el-noun

ηλεκτροστατικές

ilektrostatikí (romanization)
ηλεκτροστατικές (plural)
ηλεκτροστατική (nominative singular)
ηλεκτροστατικές (nominative plural)
ηλεκτροστατικής (genitive singular)
ηλεκτροστατικών (genitive plural)
ηλεκτροστατική (accusative singular)
ηλεκτροστατικές (accusative plural)
ηλεκτροστατική (singular vocative)
ηλεκτροστατικές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροστατική

ηλεκτροστατικές

ηλεκτροστατικής

ηλεκτροστατικών

ηλεκτροστατική

ηλεκτροστατικές

ηλεκτροστατική

ηλεκτροστατικές

(physics) electrostatics (branch of study)


ηλεκτροεπιμετάλλωση

head

ηλεκτροεπιμετάλλωση • (ilektroepimetállosi) f (uncountable)

ilektroepimetállosi (romanization)
ηλεκτροεπιμετάλλωση (nominative singular)
ηλεκτροεπιμετάλλωσης (genitive singular)
ηλεκτροεπιμετάλλωση (accusative singular)
ηλεκτροεπιμετάλλωση (singular vocative)
Older

el-decl-noun-unc

ηλεκτροεπιμετάλλωση

ηλεκτροεπιμετάλλωσης

ηλεκτροεπιμετάλλωση

ηλεκτροεπιμετάλλωση

Older or formal genitive singular: ηλεκτροεπιμεταλλώσεως •


ηλεκτροτυπία

head

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία • (ilektrotypía) f (plural ηλεκτροτυπίες)

el-noun

ηλεκτροτυπίες

ilektrotypía (romanization)
ηλεκτροτυπίες (plural)
ηλεκτροτυπία (nominative singular)
ηλεκτροτυπίες (nominative plural)
ηλεκτροτυπίας (genitive singular)
ηλεκτροτυπία (accusative singular)
ηλεκτροτυπίες (accusative plural)
ηλεκτροτυπία (singular vocative)
ηλεκτροτυπίες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπίας

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες

ηλεκτροτυπία

ηλεκτροτυπίες


ηλεκτροτεχνίτρια

head

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτης

ηλεκτροτεχνίτρια • (ilektrotechnítria) f (plural ηλεκτροτεχνίτριες, masculine ηλεκτροτεχνίτης)

el-noun

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτης

ilektrotechnítria (romanization)
ηλεκτροτεχνίτριες (plural)
ηλεκτροτεχνίτης (masculine)
ηλεκτροτεχνίτρια (nominative singular)
ηλεκτροτεχνίτριες (nominative plural)
ηλεκτροτεχνίτριας (genitive singular)
ηλεκτροτεχνιτριών (genitive plural)
ηλεκτροτεχνίτρια (accusative singular)
ηλεκτροτεχνίτριες (accusative plural)
ηλεκτροτεχνίτρια (singular vocative)
ηλεκτροτεχνίτριες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτριας

ηλεκτροτεχνιτριών

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτριες

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτριες


ηλεκτροστατικός

head

ηλεκτροστατική

ηλεκτροστατικό

ηλεκτροστατικός • (ilektrostatikós) m (feminine ηλεκτροστατική, neuter ηλεκτροστατικό)

el-adj

ηλεκτροστατική

ηλεκτροστατικό

ilektrostatikós (romanization)
ηλεκτροστατική (feminine)
ηλεκτροστατικό (neuter)
ηλεκτροστατικός (masculine nominative singular)
ηλεκτροστατική (feminine nominative singular)
ηλεκτροστατικό (neuter nominative singular)
ηλεκτροστατικοί (masculine nominative plural)
ηλεκτροστατικές (feminine nominative plural)
ηλεκτροστατικά (neuter nominative plural)
ηλεκτροστατικού (genitive masculine singular)
ηλεκτροστατικής (feminine genitive singular)
ηλεκτροστατικού (genitive neuter singular)
ηλεκτροστατικών (genitive masculine plural)
ηλεκτροστατικών (feminine genitive plural)
ηλεκτροστατικών (genitive neuter plural)
ηλεκτροστατικό (accusative masculine singular)
ηλεκτροστατική (accusative feminine singular)
ηλεκτροστατικό (accusative neuter singular)
ηλεκτροστατικούς (accusative masculine plural)
ηλεκτροστατικές (accusative feminine plural)
ηλεκτροστατικά (accusative neuter plural)
ηλεκτροστατικέ (masculine singular vocative)
ηλεκτροστατική (feminine singular vocative)
ηλεκτροστατικό (neuter singular vocative)
ηλεκτροστατικοί (masculine plural vocative)
ηλεκτροστατικές (feminine plural vocative)
ηλεκτροστατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ηλεκτροστατικ

el-decl-adj-a

ηλεκτροστατικ

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτροστατικός

ηλεκτροστατικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ηλεκτροστατικ

el-decl-adj-table

ηλεκτροστατικός •

ηλεκτροστατική •

ηλεκτροστατικό •

ηλεκτροστατικοί •

ηλεκτροστατικές •

ηλεκτροστατικά •

ηλεκτροστατικού •

ηλεκτροστατικής •

ηλεκτροστατικού •

ηλεκτροστατικών •

ηλεκτροστατικών •

ηλεκτροστατικών •

ηλεκτροστατικό •

ηλεκτροστατική •

ηλεκτροστατικό •

ηλεκτροστατικούς •

ηλεκτροστατικές •

ηλεκτροστατικά •

ηλεκτροστατικέ •

ηλεκτροστατική •

ηλεκτροστατικό •

ηλεκτροστατικοί •

ηλεκτροστατικές •

ηλεκτροστατικά •


ηλεκτροτεχνίτης

head

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτρια

ηλεκτροτεχνίτης • (ilektrotechnítis) m (plural ηλεκτροτεχνίτες, feminine ηλεκτροτεχνίτρια)

el-noun

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτρια

ilektrotechnítis (romanization)
ηλεκτροτεχνίτες (plural)
ηλεκτροτεχνίτρια (feminine)
ηλεκτροτεχνίτης (nominative singular)
ηλεκτροτεχνίτες (nominative plural)
ηλεκτροτεχνίτη (genitive singular)
ηλεκτροτεχνιτών (genitive plural)
ηλεκτροτεχνίτη (accusative singular)
ηλεκτροτεχνίτες (accusative plural)
ηλεκτροτεχνίτη (singular vocative)
ηλεκτροτεχνίτες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροτεχνίτης

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτη

ηλεκτροτεχνιτών

ηλεκτροτεχνίτη

ηλεκτροτεχνίτες

ηλεκτροτεχνίτη

ηλεκτροτεχνίτες


ηλεκτρόφωνο

head

ηλεκτρόφωνο • (ilektrófono) n (plural ηλεκτρόφωνα)

ilektrófono (romanization)
ηλεκτρόφωνα (plural)
ηλεκτρόφωνο (nominative singular)
ηλεκτρόφωνα (nominative plural)
ηλεκτρόφωνου (genitive singular)
ηλεκτρόφωνων (genitive plural)
ηλεκτρόφωνο (accusative singular)
ηλεκτρόφωνα (accusative plural)
ηλεκτρόφωνο (singular vocative)
ηλεκτρόφωνα (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρόφωνου

ηλεκτρόφωνων


ηλεκτροφόρος

head

ηλεκτροφόρος • (ilektrofóros) m (feminine ηλεκτροφόρη, neuter ηλεκτροφόρο)

ilektrofóros (romanization)
ηλεκτροφόρη (feminine)
ηλεκτροφόρο (neuter)
ηλεκτροφόροος (masculine nominative singular)
ηλεκτροφόροη (feminine nominative singular)
ηλεκτροφόροο (neuter nominative singular)
ηλεκτροφόροοι (masculine nominative plural)
ηλεκτροφόροες (feminine nominative plural)
ηλεκτροφόροα (neuter nominative plural)
ηλεκτροφόροου (genitive masculine singular)
ηλεκτροφόροης (feminine genitive singular)
ηλεκτροφόροου (genitive neuter singular)
ηλεκτροφόροων (genitive masculine plural)
ηλεκτροφόροων (feminine genitive plural)
ηλεκτροφόροων (genitive neuter plural)
ηλεκτροφόροο (accusative masculine singular)
ηλεκτροφόροη (accusative feminine singular)
ηλεκτροφόροο (accusative neuter singular)
ηλεκτροφόροους (accusative masculine plural)
ηλεκτροφόροες (accusative feminine plural)
ηλεκτροφόροα (accusative neuter plural)
ηλεκτροφόροε (masculine singular vocative)
ηλεκτροφόροη (feminine singular vocative)
ηλεκτροφόροο (neuter singular vocative)
ηλεκτροφόροοι (masculine plural vocative)
ηλεκτροφόροες (feminine plural vocative)
ηλεκτροφόροα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτροφόρος

el-decl-adj-table

ηλεκτροφόροος •

ηλεκτροφόροη •

ηλεκτροφόροο •

ηλεκτροφόροοι •

ηλεκτροφόροες •

ηλεκτροφόροα •

ηλεκτροφόροου •

ηλεκτροφόροης •

ηλεκτροφόροου •

ηλεκτροφόροων •

ηλεκτροφόροων •

ηλεκτροφόροων •

ηλεκτροφόροο •

ηλεκτροφόροη •

ηλεκτροφόροο •

ηλεκτροφόροους •

ηλεκτροφόροες •

ηλεκτροφόροα •

ηλεκτροφόροε •

ηλεκτροφόροη •

ηλεκτροφόροο •

ηλεκτροφόροοι •

ηλεκτροφόροες •

ηλεκτροφόροα •

(physics, electricity) electrified, electrically charged


ηλεκτροχημικός

head

ηλεκτροχημική

ηλεκτροχημικό

ηλεκτροχημικός • (ilektrochimikós) m (feminine ηλεκτροχημική, neuter ηλεκτροχημικό)

el-adj

ηλεκτροχημική

ηλεκτροχημικό

ilektrochimikós (romanization)
ηλεκτροχημική (feminine)
ηλεκτροχημικό (neuter)
ηλεκτροχημικός (masculine nominative singular)
ηλεκτροχημική (feminine nominative singular)
ηλεκτροχημικό (neuter nominative singular)
ηλεκτροχημικοί (masculine nominative plural)
ηλεκτροχημικές (feminine nominative plural)
ηλεκτροχημικά (neuter nominative plural)
ηλεκτροχημικού (genitive masculine singular)
ηλεκτροχημικής (feminine genitive singular)
ηλεκτροχημικού (genitive neuter singular)
ηλεκτροχημικών (genitive masculine plural)
ηλεκτροχημικών (feminine genitive plural)
ηλεκτροχημικών (genitive neuter plural)
ηλεκτροχημικό (accusative masculine singular)
ηλεκτροχημική (accusative feminine singular)
ηλεκτροχημικό (accusative neuter singular)
ηλεκτροχημικούς (accusative masculine plural)
ηλεκτροχημικές (accusative feminine plural)
ηλεκτροχημικά (accusative neuter plural)
ηλεκτροχημικέ (masculine singular vocative)
ηλεκτροχημική (feminine singular vocative)
ηλεκτροχημικό (neuter singular vocative)
ηλεκτροχημικοί (masculine plural vocative)
ηλεκτροχημικές (feminine plural vocative)
ηλεκτροχημικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

ηλεκτροχημικ

el-decl-adj-a

ηλεκτροχημικ

el-decl-adj-positive

Declension of ηλεκτροχημικός

ηλεκτροχημικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

ηλεκτροχημικ

el-decl-adj-table

ηλεκτροχημικός •

ηλεκτροχημική •

ηλεκτροχημικό •

ηλεκτροχημικοί •

ηλεκτροχημικές •

ηλεκτροχημικά •

ηλεκτροχημικού •

ηλεκτροχημικής •

ηλεκτροχημικού •

ηλεκτροχημικών •

ηλεκτροχημικών •

ηλεκτροχημικών •

ηλεκτροχημικό •

ηλεκτροχημική •

ηλεκτροχημικό •

ηλεκτροχημικούς •

ηλεκτροχημικές •

ηλεκτροχημικά •

ηλεκτροχημικέ •

ηλεκτροχημική •

ηλεκτροχημικό •

ηλεκτροχημικοί •

ηλεκτροχημικές •

ηλεκτροχημικά •


ηλεκτροχημικός

head

ηλεκτροχημικοί

ηλεκτροχημικός • (ilektrochimikós) m or f (plural ηλεκτροχημικοί)

el-noun

ηλεκτροχημικοί

ilektrochimikós (romanization)
ηλεκτροχημικοί (plural)
ηλεκτροχημικός (nominative singular)
ηλεκτροχημικοί (nominative plural)
ηλεκτροχημικού (genitive singular)
ηλεκτροχημικών (genitive plural)
ηλεκτροχημικό (accusative singular)
ηλεκτροχημικούς (accusative plural)
ηλεκτροχημικέ (singular vocative)
ηλεκτροχημικοί (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροχημικός

ηλεκτροχημικοί

ηλεκτροχημικού

ηλεκτροχημικών

ηλεκτροχημικό

ηλεκτροχημικούς

ηλεκτροχημικέ

ηλεκτροχημικοί


έξοδο

éxodo (romanization)
έξοδα (plural)
έξοδο (nominative singular)
έξοδα (nominative plural)
εξόδου (genitive singular)
έξοδου (genitive singular)
εξόδων (genitive plural)
έξοδο (accusative singular)
έξοδα (accusative plural)
έξοδο (singular vocative)
έξοδα (plural vocative)

From Ancient Greek ἔξοδος (éxodos) with change of gender. See also έξοδος (éxodos).

(chiefly in the plural, finance) expenses


ημίφωνο

imífono (romanization)
ημίφωνα (plural)
ημίφωνο (nominative singular)
ημίφωνα (nominative plural)
ημιφώνου (genitive singular)
ημίφωνου (genitive singular)
ημιφώνων (genitive plural)
ημίφωνο (accusative singular)
ημίφωνα (accusative plural)
ημίφωνο (singular vocative)
ημίφωνα (plural vocative)

From Ancient Greek ἡμίφωνον (hēmíphōnon), neuter of adjective ἡμίφωνος (hēmíphōnos).


τριβόμενος

head

τριβόμενος • (trivómenos) m (feminine τριβόμενη, neuter τριβόμενο)

trivómenos (romanization)
τριβόμενη (feminine)
τριβόμενο (neuter)
τριβόμενος (masculine nominative singular)
τριβόμενη (feminine nominative singular)
τριβόμενο (neuter nominative singular)
τριβόμενοι (masculine nominative plural)
τριβόμενες (feminine nominative plural)
τριβόμενα (neuter nominative plural)
τριβόμενου (genitive masculine singular)
τριβόμενης (feminine genitive singular)
τριβόμενου (genitive neuter singular)
τριβόμενων (genitive masculine plural)
τριβόμενων (feminine genitive plural)
τριβόμενων (genitive neuter plural)
τριβόμενο (accusative masculine singular)
τριβόμενη (accusative feminine singular)
τριβόμενο (accusative neuter singular)
τριβόμενους (accusative masculine plural)
τριβόμενες (accusative feminine plural)
τριβόμενα (accusative neuter plural)
τριβόμενε (masculine singular vocative)
τριβόμενη (feminine singular vocative)
τριβόμενο (neuter singular vocative)
τριβόμενοι (masculine plural vocative)
τριβόμενες (feminine plural vocative)
τριβόμενα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

τριβόμενος •

τριβόμενοι •

τριβόμενες •

τριβόμενου •

τριβόμενης •

τριβόμενου •

τριβόμενων •

τριβόμενων •

τριβόμενων •

τριβόμενους •

τριβόμενες •

τριβόμενοι •

τριβόμενες •

Present participle of τρίβω (trívo, “to rub”).

τριβόμενα σύμφωνα


ουρανικός

head

ουρανικός • (ouranikós) m (feminine ουρανική, neuter ουρανικό)

ouranikós (romanization)
ουρανική (feminine)
ουρανικό (neuter)
ουρανικός (masculine nominative singular)
ουρανική (feminine nominative singular)
ουρανικό (neuter nominative singular)
ουρανικοί (masculine nominative plural)
ουρανικές (feminine nominative plural)
ουρανικά (neuter nominative plural)
ουρανικού (genitive masculine singular)
ουρανικής (feminine genitive singular)
ουρανικού (genitive neuter singular)
ουρανικών (genitive masculine plural)
ουρανικών (feminine genitive plural)
ουρανικών (genitive neuter plural)
ουρανικό (accusative masculine singular)
ουρανική (accusative feminine singular)
ουρανικό (accusative neuter singular)
ουρανικούς (accusative masculine plural)
ουρανικές (accusative feminine plural)
ουρανικά (accusative neuter plural)
ουρανικέ (masculine singular vocative)
ουρανική (feminine singular vocative)
ουρανικό (neuter singular vocative)
ουρανικοί (masculine plural vocative)
ουρανικές (feminine plural vocative)
ουρανικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ουρανικούς •

From ουρανός (ouranós) + -ικός (-ikós). Semantic loan from French palatal.


έρρινος

head

έρρινος • (érrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

érrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
έρρινος (masculine nominative singular)
έρρινη (feminine nominative singular)
έρρινο (neuter nominative singular)
έρρινοι (masculine nominative plural)
έρρινες (feminine nominative plural)
έρρινα (neuter nominative plural)
έρρινου (genitive masculine singular)
έρρινης (feminine genitive singular)
έρρινου (genitive neuter singular)
έρρινων (genitive masculine plural)
έρρινων (feminine genitive plural)
έρρινων (genitive neuter plural)
έρρινο (accusative masculine singular)
έρρινη (accusative feminine singular)
έρρινο (accusative neuter singular)
έρρινους (accusative masculine plural)
έρρινες (accusative feminine plural)
έρρινα (accusative neuter plural)
έρρινε (masculine singular vocative)
έρρινη (feminine singular vocative)
έρρινο (neuter singular vocative)
έρρινοι (masculine plural vocative)
έρρινες (feminine plural vocative)
έρρινα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο έρρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο έρρινος, etc.)

From earlier ἔνρινος (énrinos), with regressive assimilation; from Ancient Greek ἐν (en, “in”) + ῥίς (rhís, “nose”) + -ος (-os).
The phonetic sense is a semantic loan from French nasal.
The Hellenistic Koine noun ἔρρινον (érrhinon, “sneazing medicine”) is semantically unrelated.

τα έρρινα σύμφωνα μι και νι
ta érrina sýmfona mi kai ni
the nasal consonants mu and nu


τσάντα

tsánta (romanization)
τσάντες (plural)
τσάντα (nominative singular)
τσάντες (nominative plural)
τσάντας (genitive singular)
τσαντών (genitive plural)
τσάντα (accusative singular)
τσάντες (accusative plural)
τσάντα (singular vocative)
τσάντες (plural vocative)

From Ottoman Turkish چانطه (çanta, “bag”), from Persian تنچه (tanče), تمچه (tamče, “wallet, provision bag”), from تنجیدن (tanjidan, “to roll up”).


διάστιχο

diásticho (romanization)
διάστιχο (nominative singular)
διάστιχα (nominative plural)
διαστίχου (genitive singular)
διάστιχου (genitive singular)
διαστίχων (genitive plural)
διάστιχο (accusative singular)
διάστιχα (accusative plural)
διάστιχο (singular vocative)
διάστιχα (plural vocative)


Βίκυ

head

Βίκυ • (Víky) f

Víky (romanization)
Βίκυ (nominative singular)
Βίκυς (genitive singular)
Βίκυ (accusative singular)
Βίκυ (singular vocative)

(colloquial, familiar) a female given name from Βικτωρία

Βασιλική Βασιλική#Greek

(colloquial, familiar) a diminutive of the female given name Βασιλική (Vasilikí)


ουνμπίτριο

ουνμπίτριο • (ounmpítrio) n (uncountable)

ounmpítrio (romanization)
ουνμπίτριο (nominative singular)
ουνμπίτριου (genitive singular)
ουνμπίτριο (accusative singular)
ουνμπίτριο (singular vocative)

(chemistry) unbitrium (a hypothetical chemical element with atomic number 123)

Appendix with Greek names for the chemical elements


ουνμπιούνιο

ουνμπιούνιο • (ounmpioúnio) n (uncountable)

ounmpioúnio (romanization)
ουνμπιούνιο (nominative singular)
ουνμπιούνιου (genitive singular)
ουνμπιούνιο (accusative singular)
ουνμπιούνιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ουνμπιούνιου

(chemistry) unbiunium (a hypothetical chemical element with atomic number 121)


ουνμπίπιο

ounmpípio (romanization)
ουνμπίπιο (nominative singular)
ουνμπίπιου (genitive singular)
ουνμπίπιο (accusative singular)
ουνμπίπιο (singular vocative)

(chemistry) unbibium (a hypothetical chemical element with atomic number 122)


ουνμπικουάντιο

head

ουνμπικουάντιο • (ounmpikouántio) n (uncountable)

ounmpikouántio (romanization)
ουνμπικουάντιο (nominative singular)
ουνμπικουάντιου (genitive singular)
ουνμπικουάντιο (accusative singular)
ουνμπικουάντιο (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ουνμπικουάντιο

ουνμπικουάντιου

ουνμπικουάντιο

ουνμπικουάντιο

(chemistry) unbiquadium (a hypothetical chemical element with atomic number 124)


Πάσχα των Ιουδαίων

head

Πάσχα των Ιουδαίων • (Páscha ton Ioudaíon) n (indeclinable)

(Judaism) Passover (literally: Passover of the Jews)


χάρτης ηλιοτροπίου

χάρτης ηλιοτροπίου • (chártis iliotropíou) n


ηλιοκεντρικός

ηλιοκεντρική

ηλιοκεντρικό

ηλιοκεντρικός • (iliokentrikós) m (feminine ηλιοκεντρική, neuter ηλιοκεντρικό)

el-adj

ηλιοκεντρική

ηλιοκεντρικό

iliokentrikós (romanization)
ηλιοκεντρική (feminine)
ηλιοκεντρικό (neuter)
ηλιοκεντρικός (masculine nominative singular)
ηλιοκεντρική (feminine nominative singular)
ηλιοκεντρικό (neuter nominative singular)
ηλιοκεντρικοί (masculine nominative plural)
ηλιοκεντρικές (feminine nominative plural)
ηλιοκεντρικά (neuter nominative plural)
ηλιοκεντρικού (genitive masculine singular)
ηλιοκεντρικής (feminine genitive singular)
ηλιοκεντρικού (genitive neuter singular)
ηλιοκεντρικών (genitive masculine plural)
ηλιοκεντρικών (feminine genitive plural)
ηλιοκεντρικών (genitive neuter plural)
ηλιοκεντρικό (accusative masculine singular)
ηλιοκεντρική (accusative feminine singular)
ηλιοκεντρικό (accusative neuter singular)
ηλιοκεντρικούς (accusative masculine plural)
ηλιοκεντρικές (accusative feminine plural)
ηλιοκεντρικά (accusative neuter plural)
ηλιοκεντρικέ (masculine singular vocative)
ηλιοκεντρική (feminine singular vocative)
ηλιοκεντρικό (neuter singular vocative)
ηλιοκεντρικοί (masculine plural vocative)
ηλιοκεντρικές (feminine plural vocative)
ηλιοκεντρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ηλιοκεντρικός

el-decl-adj-table

ηλιοκεντρικός •

ηλιοκεντρική •

ηλιοκεντρικό •

ηλιοκεντρικοί •

ηλιοκεντρικές •

ηλιοκεντρικά •

ηλιοκεντρικού •

ηλιοκεντρικής •

ηλιοκεντρικού •

ηλιοκεντρικών •

ηλιοκεντρικών •

ηλιοκεντρικών •

ηλιοκεντρικό •

ηλιοκεντρική •

ηλιοκεντρικό •

ηλιοκεντρικούς •

ηλιοκεντρικές •

ηλιοκεντρικά •

ηλιοκεντρικέ •

ηλιοκεντρική •

ηλιοκεντρικό •

ηλιοκεντρικοί •

ηλιοκεντρικές •

ηλιοκεντρικά •


ηλιοτροπία

head

ηλιοτροπία • (iliotropía) f (uncountable)

iliotropía (romanization)
ηλιοτροπία (nominative singular)
ηλιοτροπίας (genitive singular)
ηλιοτροπία (accusative singular)
ηλιοτροπία (singular vocative)


γεωκεντρικός

γεωκεντρικός • (geokentrikós) m (feminine γεωκεντρική, neuter γεωκεντρικό)

geokentrikós (romanization)
γεωκεντρική (feminine)
γεωκεντρικό (neuter)
γεωκεντρικός (masculine nominative singular)
γεωκεντρική (feminine nominative singular)
γεωκεντρικό (neuter nominative singular)
γεωκεντρικοί (masculine nominative plural)
γεωκεντρικές (feminine nominative plural)
γεωκεντρικά (neuter nominative plural)
γεωκεντρικού (genitive masculine singular)
γεωκεντρικής (feminine genitive singular)
γεωκεντρικού (genitive neuter singular)
γεωκεντρικών (genitive masculine plural)
γεωκεντρικών (feminine genitive plural)
γεωκεντρικών (genitive neuter plural)
γεωκεντρικό (accusative masculine singular)
γεωκεντρική (accusative feminine singular)
γεωκεντρικό (accusative neuter singular)
γεωκεντρικούς (accusative masculine plural)
γεωκεντρικές (accusative feminine plural)
γεωκεντρικά (accusative neuter plural)
γεωκεντρικέ (masculine singular vocative)
γεωκεντρική (feminine singular vocative)
γεωκεντρικό (neuter singular vocative)
γεωκεντρικοί (masculine plural vocative)
γεωκεντρικές (feminine plural vocative)
γεωκεντρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of γεωκεντρικός

el-decl-adj-table

γεωκεντρικός •

γεωκεντρική •

γεωκεντρικό •

γεωκεντρικοί •

γεωκεντρικές •

γεωκεντρικά •

γεωκεντρικού •

γεωκεντρικής •

γεωκεντρικού •

γεωκεντρικών •

γεωκεντρικών •

γεωκεντρικών •

γεωκεντρικό •

γεωκεντρική •

γεωκεντρικό •

γεωκεντρικούς •

γεωκεντρικές •

γεωκεντρικά •

γεωκεντρικέ •

γεωκεντρική •

γεωκεντρικό •

γεωκεντρικοί •

γεωκεντρικές •

γεωκεντρικά •


ηλιοτροπισμός

head

ηλιοτροπισμοί

ηλιοτροπισμός • (iliotropismós) m (plural ηλιοτροπισμοί)

el-noun

ηλιοτροπισμοί

iliotropismós (romanization)
ηλιοτροπισμοί (plural)
ηλιοτροπισμός (nominative singular)
ηλιοτροπισμοί (nominative plural)
ηλιοτροπισμού (genitive singular)
ηλιοτροπισμών (genitive plural)
ηλιοτροπισμό (accusative singular)
ηλιοτροπισμούς (accusative plural)
ηλιοτροπισμέ (singular vocative)
ηλιοτροπισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ηλιοτροπισμός

ηλιοτροπισμοί

ηλιοτροπισμού

ηλιοτροπισμών

ηλιοτροπισμό

ηλιοτροπισμούς

ηλιοτροπισμέ

ηλιοτροπισμοί


ηλιόλουτρο

head

ηλιόλουτρο • (ilióloutro) f (plural ηλιόλουτρα)

ilióloutro (romanization)
ηλιόλουτρα (plural)
ηλιόλουτρο (nominative singular)
ηλιόλουτρα (nominative plural)
ηλιόλουτρου (genitive singular)
ηλιόλουτρων (genitive plural)
ηλιόλουτρο (accusative singular)
ηλιόλουτρα (accusative plural)
ηλιόλουτρο (singular vocative)
ηλιόλουτρα (plural vocative)

From ήλιος (ílios, “sun”) + λουτρό (loutró, “bath”).


τρόπος άρθρωσης

head

τρόποι άρθρωσης

τρόπος άρθρωσης • (trópos árthrosis) m (plural τρόποι άρθρωσης)

el-noun

τρόποι άρθρωσης

trópos árthrosis (romanization)
τρόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English manner of articulation or French mode d’articulation.

cal

manner of articulation
manner of articulation

(phonetics, phonology) manner of articulation


τόπος άρθρωσης

head

τόποι άρθρωσης

τόπος άρθρωσης • (tópos árthrosis) m (plural τόποι άρθρωσης)

el-noun

τόποι άρθρωσης

tópos árthrosis (romanization)
τόποι άρθρωσης (plural)

Calque of English place of articulation or French lieu d’articulation.

place of articulation
place of articulation

(phonetics, phonology) place of articulation


ουρανικοποίηση

head

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση • (ouranikopoíisi) f (plural ουρανικοποιήσεις)

el-noun

ουρανικοποιήσεις

ouranikopoíisi (romanization)
ουρανικοποιήσεις (plural)
ουρανικοποίηση (nominative singular)
ουρανικοποιήσεις (nominative plural)
ουρανικοποίησης (genitive singular)
ουρανικοποιήσεων (genitive plural)
ουρανικοποίηση (accusative singular)
ουρανικοποιήσεις (accusative plural)
ουρανικοποίηση (singular vocative)
ουρανικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίησης

ουρανικοποιήσεων

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

ουρανικοποίηση

ουρανικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουρανικοποιήσεως •

ου‧ρα‧νι‧κο‧ποί‧η‧ση

Morphologically, ουρανικ(ός) (ouranik(ós), “palatal”) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi, “creation, -ization”).


υπερωικοποίηση

head

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση • (yperoïkopoíisi) f (plural υπερωικοποιήσεις)

el-noun

υπερωικοποιήσεις

yperoïkopoíisi (romanization)
υπερωικοποιήσεις (plural)
υπερωικοποίηση (nominative singular)
υπερωικοποιήσεις (nominative plural)
υπερωικοποίησης (genitive singular)
υπερωικοποιήσεων (genitive plural)
υπερωικοποίηση (accusative singular)
υπερωικοποιήσεις (accusative plural)
υπερωικοποίηση (singular vocative)
υπερωικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίησης

υπερωικοποιήσεων

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

υπερωικοποίηση

υπερωικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: υπερωικοποιήσεως •

υπερωικός (yperoïkós) + -ποίηση (-poíisi).


ηχηροποίηση

head

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίηση • (ichiropoíisi) f (plural ηχηροποιήσεις)

el-noun

ηχηροποιήσεις

ichiropoíisi (romanization)
ηχηροποιήσεις (plural)
ηχηροποίηση (nominative singular)
ηχηροποιήσεις (nominative plural)
ηχηροποίησης (genitive singular)
ηχηροποιήσεων (genitive plural)
ηχηροποίηση (accusative singular)
ηχηροποιήσεις (accusative plural)
ηχηροποίηση (singular vocative)
ηχηροποιήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ηχηροποιήσεως

el-decl-noun

ηχηροποιήσεις

ηχηροποίησης

ηχηροποιήσεων

ηχηροποιήσεις

ηχηροποιήσεις

Older or formal genitive singular: ηχηροποιήσεως •


υπερωικός

head

υπερωικός • (yperoïkós) m (feminine υπερωική, neuter υπερωικό)

yperoïkós (romanization)
υπερωική (feminine)
υπερωικό (neuter)
υπερωικός (masculine nominative singular)
υπερωική (feminine nominative singular)
υπερωικό (neuter nominative singular)
υπερωικοί (masculine nominative plural)
υπερωικές (feminine nominative plural)
υπερωικά (neuter nominative plural)
υπερωικού (genitive masculine singular)
υπερωικής (feminine genitive singular)
υπερωικού (genitive neuter singular)
υπερωικών (genitive masculine plural)
υπερωικών (feminine genitive plural)
υπερωικών (genitive neuter plural)
υπερωικό (accusative masculine singular)
υπερωική (accusative feminine singular)
υπερωικό (accusative neuter singular)
υπερωικούς (accusative masculine plural)
υπερωικές (accusative feminine plural)
υπερωικά (accusative neuter plural)
υπερωικέ (masculine singular vocative)
υπερωική (feminine singular vocative)
υπερωικό (neuter singular vocative)
υπερωικοί (masculine plural vocative)
υπερωικές (feminine plural vocative)
υπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

υπερωικούς •

From υπερώα (yperóa) + -ικός (-ikós). Calque of French vélaire.


χειλοϋπερωικός

head

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

χειλοϋπερωικός • (cheiloÿperoïkós) m (feminine χειλοϋπερωική, neuter χειλοϋπερωικό)

el-adj

χειλοϋπερωική

χειλοϋπερωικό

cheiloÿperoïkós (romanization)
χειλοϋπερωική (feminine)
χειλοϋπερωικό (neuter)
χειλοϋπερωικός (masculine nominative singular)
χειλοϋπερωική (feminine nominative singular)
χειλοϋπερωικό (neuter nominative singular)
χειλοϋπερωικοί (masculine nominative plural)
χειλοϋπερωικές (feminine nominative plural)
χειλοϋπερωικά (neuter nominative plural)
χειλοϋπερωικού (genitive masculine singular)
χειλοϋπερωικής (feminine genitive singular)
χειλοϋπερωικού (genitive neuter singular)
χειλοϋπερωικών (genitive masculine plural)
χειλοϋπερωικών (feminine genitive plural)
χειλοϋπερωικών (genitive neuter plural)
χειλοϋπερωικό (accusative masculine singular)
χειλοϋπερωική (accusative feminine singular)
χειλοϋπερωικό (accusative neuter singular)
χειλοϋπερωικούς (accusative masculine plural)
χειλοϋπερωικές (accusative feminine plural)
χειλοϋπερωικά (accusative neuter plural)
χειλοϋπερωικέ (masculine singular vocative)
χειλοϋπερωική (feminine singular vocative)
χειλοϋπερωικό (neuter singular vocative)
χειλοϋπερωικοί (masculine plural vocative)
χειλοϋπερωικές (feminine plural vocative)
χειλοϋπερωικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-a

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-positive

Declension of χειλοϋπερωικός

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

χειλοϋπερωικ

el-decl-adj-table

χειλοϋπερωικός •

χειλοϋπερωική •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωικοί •

χειλοϋπερωικές •

χειλοϋπερωικά •

χειλοϋπερωικού •

χειλοϋπερωικής •

χειλοϋπερωικού •

χειλοϋπερωικών •

χειλοϋπερωικών •

χειλοϋπερωικών •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωική •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωικούς •

χειλοϋπερωικές •

χειλοϋπερωικά •

χειλοϋπερωικέ •

χειλοϋπερωική •

χειλοϋπερωικό •

χειλοϋπερωικοί •

χειλοϋπερωικές •

χειλοϋπερωικά •

From χείλος (cheílos) + υπερωικός (yperoïkós). Calque of French labiovélaire or English labiovelar.


αηχοποίηση

head

αηχοποιήσεις

αηχοποίηση • (aïchopoíisi) f (plural αηχοποιήσεις)

el-noun

αηχοποιήσεις

aïchopoíisi (romanization)
αηχοποιήσεις (plural)
αηχοποίηση (nominative singular)
αηχοποιήσεις (nominative plural)
αηχοποίησης (genitive singular)
αηχοποιήσεων (genitive plural)
αηχοποίηση (accusative singular)
αηχοποιήσεις (accusative plural)
αηχοποίηση (singular vocative)
αηχοποιήσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αηχοποιήσεως

el-decl-noun

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεων

αηχοποιήσεις

αηχοποιήσεις

Older or formal genitive singular: αηχοποιήσεως •


έκκροτος

head

έκκροτος • (ékkrotos) m (feminine έκκροτη, neuter έκκροτο)

ékkrotos (romanization)
έκκροτη (feminine)
έκκροτο (neuter)
έκκροτος (masculine nominative singular)
έκκροτη (feminine nominative singular)
έκκροτο (neuter nominative singular)
έκκροτοι (masculine nominative plural)
έκκροτες (feminine nominative plural)
έκκροτα (neuter nominative plural)
έκκροτου (genitive masculine singular)
έκκροτης (feminine genitive singular)
έκκροτου (genitive neuter singular)
έκκροτων (genitive masculine plural)
έκκροτων (feminine genitive plural)
έκκροτων (genitive neuter plural)
έκκροτο (accusative masculine singular)
έκκροτη (accusative feminine singular)
έκκροτο (accusative neuter singular)
έκκροτους (accusative masculine plural)
έκκροτες (accusative feminine plural)
έκκροτα (accusative neuter plural)
έκκροτε (masculine singular vocative)
έκκροτη (feminine singular vocative)
έκκροτο (neuter singular vocative)
έκκροτοι (masculine plural vocative)
έκκροτες (feminine plural vocative)
έκκροτα (neuter plural vocative)

From Ancient Greek ἔκκροτος (ékkrotos), from Ancient Greek ἐκκρούω (ekkroúō, “to expel”). See κρότος m (krótos, “rattling noise, clack”).

der

έκκροτα σύμφωνα


οριστικός

head

οριστικός • (oristikós) m (feminine οριστική, neuter οριστικό)

oristikós (romanization)
οριστική (feminine)
οριστικό (neuter)
οριστικός (masculine nominative singular)
οριστική (feminine nominative singular)
οριστικό (neuter nominative singular)
οριστικοί (masculine nominative plural)
οριστικές (feminine nominative plural)
οριστικά (neuter nominative plural)
οριστικού (genitive masculine singular)
οριστικής (feminine genitive singular)
οριστικού (genitive neuter singular)
οριστικών (genitive masculine plural)
οριστικών (feminine genitive plural)
οριστικών (genitive neuter plural)
οριστικό (accusative masculine singular)
οριστική (accusative feminine singular)
οριστικό (accusative neuter singular)
οριστικούς (accusative masculine plural)
οριστικές (accusative feminine plural)
οριστικά (accusative neuter plural)
οριστικέ (masculine singular vocative)
οριστική (feminine singular vocative)
οριστικό (neuter singular vocative)
οριστικοί (masculine plural vocative)
οριστικές (feminine plural vocative)
οριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οριστικούς •

From Ancient Greek ὁριστικός (horistikós).


πολυπαλλόμενο

head

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο • (polypallómeno) n (plural πολυπαλλόμενα)

el-noun

πολυπαλλόμενα

polypallómeno (romanization)
πολυπαλλόμενα (plural)
πολυπαλλόμενο (nominative singular)
πολυπαλλόμενα (nominative plural)
πολυπαλλομένου (genitive singular)
πολυπαλλόμενου (genitive singular)
πολυπαλλομένων (genitive plural)
πολυπαλλόμενο (accusative singular)
πολυπαλλόμενα (accusative plural)
πολυπαλλόμενο (singular vocative)
πολυπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλομένου

πολυπαλλόμενου

πολυπαλλομένων

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

πολυπαλλόμενο

πολυπαλλόμενα

From πολύ (polý) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).


μονοπαλλόμενο

head

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο • (monopallómeno) n (plural μονοπαλλόμενα)

el-noun

μονοπαλλόμενα

monopallómeno (romanization)
μονοπαλλόμενα (plural)
μονοπαλλόμενο (nominative singular)
μονοπαλλόμενα (nominative plural)
μονοπαλλόμενου (genitive singular)
μονοπαλλόμενων (genitive plural)
μονοπαλλόμενο (accusative singular)
μονοπαλλόμενα (accusative plural)
μονοπαλλόμενο (singular vocative)
μονοπαλλόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενου

μονοπαλλόμενων

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

μονοπαλλόμενο

μονοπαλλόμενα

From μόνος (mónos) + παλλόμενος (pallómenos), passive participle of πάλλομαι (pállomai). Nominalised by ellipsis of σύμφωνο (sýmfono).

μο‧νο‧παλ‧λό‧με‧νο

(phonetics, phonology) flap, tap (consonant sound made by a single muscle contraction)

παλλόμενο (pallómeno) σύμφωνο

παλλόμενο σύμφωνο at Dictionary of Linguistic Terms at www.greek-language.gr retr:2018.


στρογγυλός

head

στρογγυλός • (strongylós) m (feminine στρογγυλή, neuter στρογγυλό)

strongylós (romanization)
στρογγυλή (feminine)
στρογγυλό (neuter)
στρογγυλός (masculine nominative singular)
στρογγυλή (feminine nominative singular)
στρογγυλό (neuter nominative singular)
στρογγυλοί (masculine nominative plural)
στρογγυλές (feminine nominative plural)
στρογγυλά (neuter nominative plural)
στρογγυλού (genitive masculine singular)
στρογγυλής (feminine genitive singular)
στρογγυλού (genitive neuter singular)
στρογγυλών (genitive masculine plural)
στρογγυλών (feminine genitive plural)
στρογγυλών (genitive neuter plural)
στρογγυλό (accusative masculine singular)
στρογγυλή (accusative feminine singular)
στρογγυλό (accusative neuter singular)
στρογγυλούς (accusative masculine plural)
στρογγυλές (accusative feminine plural)
στρογγυλά (accusative neuter plural)
στρογγυλέ (masculine singular vocative)
στρογγυλή (feminine singular vocative)
στρογγυλό (neuter singular vocative)
στρογγυλοί (masculine plural vocative)
στρογγυλές (feminine plural vocative)
στρογγυλά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

στρογγυλός •

στρογγυλοί •

στρογγυλές •

στρογγυλού •

στρογγυλής •

στρογγυλού •

στρογγυλών •

στρογγυλών •

στρογγυλών •

στρογγυλούς •

στρογγυλές •

στρογγυλοί •

στρογγυλές •

From Ancient Greek στρογγύλος (strongúlos), with accent shift by analogy with oxytone words such as ομαλός (omalós), μακρουλός (makroulós).

στρογγυλά φωνήεντα


δυσκοίλιος

head

δυσκοίλιος • (dyskoílios) m (feminine δυσκοίλια, neuter δυσκοίλιο)

dyskoílios (romanization)
δυσκοίλια (feminine)
δυσκοίλιο (neuter)
δυσκοίλιος (masculine nominative singular)
δυσκοίλια (feminine nominative singular)
δυσκοίλιο (neuter nominative singular)
δυσκοίλιοι (masculine nominative plural)
δυσκοίλιες (feminine nominative plural)
δυσκοίλια (neuter nominative plural)
δυσκοίλιου (genitive masculine singular)
δυσκοίλιας (feminine genitive singular)
δυσκοίλιου (genitive neuter singular)
δυσκοίλιων (genitive masculine plural)
δυσκοίλιων (feminine genitive plural)
δυσκοίλιων (genitive neuter plural)
δυσκοίλιο (accusative masculine singular)
δυσκοίλια (accusative feminine singular)
δυσκοίλιο (accusative neuter singular)
δυσκοίλιους (accusative masculine plural)
δυσκοίλιες (accusative feminine plural)
δυσκοίλια (accusative neuter plural)
δυσκοίλιε (masculine singular vocative)
δυσκοίλια (feminine singular vocative)
δυσκοίλιο (neuter singular vocative)
δυσκοίλιοι (masculine plural vocative)
δυσκοίλιες (feminine plural vocative)
δυσκοίλια (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο δυσκοίλιος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο δυσκοίλιος, etc.)

el-decl-adj-table

δυσκοίλιος •

δυσκοίλιοι •

δυσκοίλιες •

δυσκοίλιου •

δυσκοίλιας •

δυσκοίλιου •

δυσκοίλιων •

δυσκοίλιων •

δυσκοίλιων •

δυσκοίλιους •

δυσκοίλιες •

δυσκοίλιοι •

δυσκοίλιες •

δυσ‧κοί‧λι‧ος

From Koine Greek δυσκοίλιος (duskoílios), equivalent to δυσ- (dys-, “bad, hard”) + κοιλιά (koiliá, “belly, abdomen”).

prefix

Είμαι δυσκοίλιος εδώ και τρεις μέρες.

I've been constipated for the last three days.

(medicine) constipated, costive (unable to defecate)

δυσκοίλια φρούτα

δυσκοίλια τροφή

(medicine) constipating (causing constipation)


Ηλύσια Πεδία

head

Ηλύσια Πεδία

Ηλύσια Πεδία • (Ilýsia Pedía) n pl

Learned borrowing from Ancient Greek Ἠλῠ́σῐον Πεδῐ́ον (Ēlúsion Pedíon) in the plural Ἠλύσια Πεδία (Ēlúsia Pedía). See Ἠλύσιος (Ēlúsios, adjective) & πεδίον n (pedíon).

lbor

Ἠλῠ́σῐον Πεδῐ́ον

(Greek mythology) the Elysian Fields, Elysium


ζαριά

zariá (romanization)
ζαριές (plural)
ζαριά (nominative singular)
ζαριές (nominative plural)
ζαριάς (genitive singular)
ζαριών (genitive plural)
ζαριά (accusative singular)
ζαριές (accusative plural)
ζαριά (singular vocative)
ζαριές (plural vocative)

Έχασε όλα τα λεφτά του σε μια ζαριά.

He lost all his money in a roll of the dice.


συναίρεση

head

συναίρεση • (synaíresi) f (plural συναιρέσεις)

synaíresi (romanization)
συναιρέσεις (plural)
συναίρεση (nominative singular)
συναιρέσεις (nominative plural)
συναίρεσης (genitive singular)
συναιρέσεων (genitive plural)
συναίρεση (accusative singular)
συναιρέσεις (accusative plural)
συναίρεση (singular vocative)
συναιρέσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: συναιρέσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: συναιρέσεως •

συ‧ναί‧ρε‧ση

From Koine Greek συναίρεσις (sunaíresis), from Ancient Greek συναιρέω (sunairéō), συναιρῶ (sunairô, “to draw together, contract”), from συν- (sun-, “with, together”) + ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω (aweírō, aeírō, aírō, “to take up, draw; bind, attach”), from Proto-Hellenic *aweřřō, from Proto-Indo-European *h₂wer-, equivalent to συναιρώ (synairó) from συν- (syn-) + αίρω (aíro). Or from συν- (sun-, “with, together”) + αἱρέω (hairéō, “take, grasp”), from Proto-Hellenic *héřřō, from Proto-Indo-European *ser- (“to bind, tie together”).

af

ἀϝείρω, ἀείρω, αἴρω

der

e.g. of [ao] to [o] as in τραγουδάω (tragoudáo) > τραγουδώ (tragoudó, “I sing”)

(grammar, phonology) contraction, synaeresis of two adjacent vowels or diphthongs within one word, into one


ροπή

head

ροπή • (ropí) f

el-noun

ροπή • (ropí) f

ropí (romanization)
ροπή (nominative singular)
ροπές (nominative plural)
ροπής (genitive singular)
ροπών (genitive plural)
ροπή (accusative singular)
ροπές (accusative plural)
ροπή (singular vocative)
ροπές (plural vocative)

From Ancient Greek ῥοπή (rhopḗ, “inclination”), from Ancient Greek ῥέπω (rhépō).


Χρίστος

Chrístos (romanization)
Χρίστος (nominative singular)
Χρίστου (genitive singular)
Χρίστο (accusative singular)
Χρίστο (singular vocative)

From Byzantine Greek, from Ancient Greek Χριστός (Khristós).


μοντάζ

(photography, art, film, printing) montage (process or end product); editing


καραμπόλα

head

καραμπόλα • (karampóla) f (plural καραμπόλες)

karampóla (romanization)
καραμπόλες (plural)
καραμπόλα (nominative singular)
καραμπόλες (nominative plural)
καραμπόλας (genitive singular)
καραμπόλα (accusative singular)
καραμπόλες (accusative plural)
καραμπόλα (singular vocative)
καραμπόλες (plural vocative)

κα‧ρα‧μπό‧λα

From French carambole (“red billiard ball”).

(billiards) carom, cannon (shot in which the cue ball strikes two other balls)


θωρώ

θωρώ • (thoró)

el-verb

θωρώ • (thoró) (imperfect θωρούσα, passive —) found only in the imperfective tenses

thoró (romanization)
θωρούσα (imperfect)
θωρώ (active first-person imperfective indicative present singular)
θωρούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα θωρώ (active first-person future imperfective indicative singular)
θωρείς (active imperfective indicative present second-person singular)
θωρούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα θωρείς (active future imperfective indicative second-person singular)
θωρεί (active imperfective indicative present singular third-person)
θωρούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα θωρεί (active future imperfective indicative singular third-person)
θωρούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
θωρούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα θωρούμε (active first-person future imperfective indicative plural)
θωρείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
θωρούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα θωρείτε (active future imperfective indicative plural second-person)
θωρούν (active imperfective indicative plural present third-person)
θωρούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
θωρούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θωρούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα θωρούν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα θωρούνε (active future imperfective indicative plural third-person)
θωρείτε (active imperative imperfective plural second-person)
θωρώντας (participle present)

Inherited from Byzantine Greek θωρῶ (thōrô), from earlier θιωρῶ (thiōrô), from Ancient Greek θεωρῶ (theōrô), common variant of θεωρέω (theōréō) / . Doublet of θεωρώ (theoró).

inh+

Πῶς μᾶς θωρεῖς ἀκίνητος;... Ποῦ τρέχει ὁ λογισμός σου

Poem by Aristotelis Valaoritis (1824-1879)

How do you gaze upon us, still?... And where your thoughts are drifting
(literally, “How do you gaze upon us, immobile?... Where is your thinking running to?”)

Pos mas thoreís akínitos?... Pou tréchei o logismós sou

(vernacular, poetic) to gaze, examine, look over


Υψηλότατος

head

Υψηλότατος • (Ypsilótatos) m (plural Υψηλότατοι, feminine Υψηλοτάτη)

Ypsilótatos (romanization)
Υψηλότατοι (plural)
Υψηλοτάτη (feminine)
Υψηλότατος (nominative singular)
Υψηλότατοι (nominative plural)
Υψηλοτάτου (genitive singular)
Υψηλοτάτων (genitive plural)
Υψηλότατο (accusative singular)
Υψηλοτάτους (accusative plural)
Υψηλότατε (singular vocative)
Υψηλότατοι (plural vocative)

Υ‧ψη‧λό‧τα‧τος

From Ancient Greek ὑψηλότατος (hupsēlótatos), superlative of ὑψηλός (hupsēlós, “high”), Semantic loan from English Highness.


Εξοχότατος

Εξοχότατος • (Exochótatos) m (plural Εξοχότατοι, feminine Εξοχοτάτη)

Exochótatos (romanization)
Εξοχότατοι (plural)
Εξοχοτάτη (feminine)
Εξοχότατος (nominative singular)
Εξοχότατοι (nominative plural)
Εξοχοτάτου (genitive singular)
Εξοχοτάτων (genitive plural)
Εξοχότατο (accusative singular)
Εξοχοτάτους (accusative plural)
Εξοχότατε (singular vocative)
Εξοχότατοι (plural vocative)

Ε‧ξο‧χό‧τα‧τος

From Koine Greek ἐξοχώτατος (exokhṓtatos), superlative of ἔξοχος (éxokhos, “excellent, worthy, eminent”), Semantic loan from Latin eminentissimus (“most eminent, most excellent”), from eminens (“eminent”).

semantic loan

Excellency (title of address for presidents and other high ranking politicians)


Εξοχοτάτη

head

Εξοχοτάτη • (Exochotáti) f (plural Εξοχοτάτες, masculine Εξοχότατος)

Exochotáti (romanization)
Εξοχοτάτες (plural)
Εξοχότατος (masculine)
Εξοχοτάτη (nominative singular)
Εξοχοτάτες (nominative plural)
Εξοχοτάτης (genitive singular)
Εξοχοτάτων (genitive plural)
Εξοχοτάτη (accusative singular)
Εξοχοτάτες (accusative plural)
Εξοχοτάτη (singular vocative)
Εξοχοτάτες (plural vocative)

Ε‧ξο‧χο‧τά‧τη

From Koine Greek ἐξοχωτάτη (exokhōtátē), superlative of ἔξοχος (éxokhos, “excellent, worthy, eminent”), Semantic loan from Latin eminentissimus (“most eminent, most excellent”), from eminens (“eminent”).


Υψηλοτάτη

Υψηλοτάτη • (Ypsilotáti) f (plural Υψηλοτάτες, masculine Υψηλότατος)

Ypsilotáti (romanization)
Υψηλοτάτες (plural)
Υψηλότατος (masculine)
Υψηλοτάτη (nominative singular)
Υψηλοτάτες (nominative plural)
Υψηλοτάτης (genitive singular)
Υψηλοτάτων (genitive plural)
Υψηλοτάτη (accusative singular)
Υψηλοτάτες (accusative plural)
Υψηλοτάτη (singular vocative)
Υψηλοτάτες (plural vocative)

Υ‧ψη‧λο‧τά‧τη

From Ancient Greek ὑψηλοτάτη (hupsēlotátē), superlative of ὑψηλός (hupsēlós, “high”), Semantic loan from English Highness.

Highness (title of address for princesses)


Χριστίνα

Christína (romanization)
Χριστίνα (nominative singular)
Χριστίνας (genitive singular)
Χριστίνα (accusative singular)
Χριστίνα (singular vocative)

From Koine Greek Χριστίνα (Khristína), from Χρίστος (Chrístos).

a female given name, Christina, Christine


Παναγιότατος

Παναγιότατοι

Παναγιότατος • (Panagiótatos) m (plural Παναγιότατοι)

el-noun

Παναγιότατοι

Panagiótatos (romanization)
Παναγιότατοι (plural)
and Modern Greek (Medieval)
Παναγιότατος (nominative singular)
Παναγιότατοι (nominative plural)
Παναγιότατου (genitive singular)
Παναγιοτάτου (genitive singular)
Παναγιότατων (genitive plural)
Παναγιοτάτων (genitive plural)
Παναγιότατο (accusative singular)
Παναγιότατους (accusative plural)
Παναγιοτάτους (accusative plural)
Παναγιότατε (singular vocative)
Παναγιότατοι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

Παναγιότατος

Παναγιότατοι

Παναγιότατου

Παναγιοτάτου

Παναγιότατων

Παναγιοτάτων

Παναγιότατους

Παναγιοτάτους

Παναγιότατοι

Πα‧να‧γι‧ό‧τα‧τος

Byzantine Greek Παναγιότατος (Panagiótatos), superlative of πανάγιος (panágios, “very holy, all holy”) .

inh

Παναγιότατος

Ecumenical Patriarch
Ecumenical Patriarch#English

metropolitan bishop
metropolitan bishop#English

Παναγιώτατος Παναγιώτατος

(Eastern Orthodoxy) All Holiness (style of address for the Ecumenical Patriarch of Constantinople and the metropolitan bishop of Thessaloniki) (the form Παναγιώτατος being used in official documents)


Παναγιώτατος

head

Παναγιώτατοι

Παναγιώτατος • (Panagiótatos) m (plural Παναγιώτατοι)

el-noun

Παναγιώτατοι

Panagiótatos (romanization)
Παναγιώτατοι (plural)

Πα‧να‧γι‧ώ‧τα‧τος

From Byzantine Greek Παναγιότατος (Panagiótatos), superlative of πανάγιος (panágios, “very holy, all holy”) . The suffix -ώτατος, in the manner of Ancient Greek superlatives.

inh

Παναγιότατος

Παναγιότατος Παναγιότατος#Greek

Greek Orthodox Church
Greek Orthodox Church

Katharevousa form of Παναγιότατος (Panagiótatos), used in official documents of Greek Orthodox Church


πίσον

Katharevousa term for botany, as in Koine τὸ πίσον, Ancient Greek πίσος (písos).

Pisum sativum
Pisum sativum#Translingual

family of ἐλλοβόκαρπα (ελλεβόκαρπα or λεγκουμινώδη or χεδρωπά or


σκαρμός

skarmós (romanization)
σκαρμοί (plural)
σκαρμός (nominative singular)
σκαρμοί (nominative plural)
σκαρμού (genitive singular)
σκαρμών (genitive plural)
σκαρμό (accusative singular)
σκαρμούς (accusative plural)
σκαρμέ (singular vocative)
σκαρμοί (plural vocative)

From Ancient Greek σκαλμός (skalmós, “thole”).


ποδοσφαιριστής

head

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιριστής • (podosfairistís) m (plural ποδοσφαιριστές, feminine ποδοσφαιρίστρια)

el-noun

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιρίστρια

podosfairistís (romanization)
ποδοσφαιριστές (plural)
ποδοσφαιρίστρια (feminine)
ποδοσφαιριστής (nominative singular)
ποδοσφαιριστές (nominative plural)
ποδοσφαιριστή (genitive singular)
ποδοσφαιριστών (genitive plural)
ποδοσφαιριστή (accusative singular)
ποδοσφαιριστές (accusative plural)
ποδοσφαιριστή (singular vocative)
ποδοσφαιριστές (plural vocative)

el-decl-noun

ποδοσφαιριστής

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιριστή

ποδοσφαιριστών

ποδοσφαιριστή

ποδοσφαιριστές

ποδοσφαιριστή

ποδοσφαιριστές

πο‧δο‧σφαι‧ρι‧στής

ποδόσφαιρο (podósfairo, “football”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”), calque of English footballer. First attested 1896.

suffix

footballer, football player, soccer player (one who plays soccer)


ποδοσφαιρίστρια

head

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιριστής

ποδοσφαιρίστρια • (podosfairístria) f (plural ποδοσφαιρίστριες, masculine ποδοσφαιριστής)

el-noun

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιριστής

podosfairístria (romanization)
ποδοσφαιρίστριες (plural)
ποδοσφαιριστής (masculine)
ποδοσφαιρίστρια (nominative singular)
ποδοσφαιρίστριες (nominative plural)
ποδοσφαιρίστριας (genitive singular)
ποδοσφαιριστριών (genitive plural)
ποδοσφαιρίστρια (accusative singular)
ποδοσφαιρίστριες (accusative plural)
ποδοσφαιρίστρια (singular vocative)
ποδοσφαιρίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιρίστριας

ποδοσφαιριστριών

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιρίστριες

ποδοσφαιρίστρια

ποδοσφαιρίστριες

πο‧δο‧σφαι‧ρί‧στρι‧α

ποδόσφαιρο (podósfairo, “football”) + -ίστρια (-ístria, “-ist, -er”), calque of English footballer.


ενορχήστρωση

head

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση • (enorchístrosi) f (plural ενορχηστρώσεις)

el-noun

ενορχηστρώσεις

enorchístrosi (romanization)
ενορχηστρώσεις (plural)
ενορχήστρωση (nominative singular)
ενορχηστρώσεις (nominative plural)
ενορχήστρωσης (genitive singular)
ενορχηστρώσεων (genitive plural)
ενορχήστρωση (accusative singular)
ενορχηστρώσεις (accusative plural)
ενορχήστρωση (singular vocative)
ενορχηστρώσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωσης

ενορχηστρώσεων

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

ενορχήστρωση

ενορχηστρώσεις

Older or formal genitive singular: ενορχηστρώσεως •

εν‧ορ‧χή‧στρω‧ση

εν- (en-) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”), calque of French orchestration. First attested 1889.

prefix

Η ενορχήστρωση του Μότσαρτ είναι ιδιαιτέρως καλή.

Mozart's orchestration is particularly good.

I enorchístrosi tou Mótsart eínai idiaitéros kalí.

(music) orchestration (arrangement of music for performance by an orchestra)


ενορχηστρώνω

head

ενορχηστρώνω • (enorchistróno)

el-verb

ενορχήστρωσα

ενορχηστρώνομαι

ενορχηστρώνω • (enorchistróno) (past ενορχήστρωσα, passive ενορχηστρώνομαι)

enorchistróno (romanization)
ενορχήστρωσα (past)
ενορχηστρώνομαι (passive)
ενορχηστρώνω (active first-person imperfective indicative present singular)
ενορχηστρώσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ενορχηστρώνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ενορχηστρωθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ενορχηστρώνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
ενορχηστρώσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ενορχηστρώνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ενορχηστρωθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνει (active imperfective indicative present singular third-person)
ενορχηστρώσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ενορχηστρώνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ενορχηστρωθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ενορχηστρώνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
ενορχηστρώσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ενορχηστρωνόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ενορχηστρωθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ενορχηστρώνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
ενορχηστρώσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωνόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ενορχηστρωθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ενορχηστρώσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ενορχηστρωθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχηστρωθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ενορχήστρωνα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ενορχήστρωσα (active first-person indicative past perfective singular)
ενορχηστρωνόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρωνόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ενορχηστρώθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ενορχήστρωνες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ενορχήστρωσες (active indicative past perfective second-person singular)
ενορχηστρωνόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρωνόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ενορχηστρώθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ενορχήστρωνε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ενορχήστρωσε (active indicative past perfective singular third-person)
ενορχηστρωνόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρωνότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ενορχηστρώθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ενορχηστρώναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ενορχηστρώσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ενορχηστρωνόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ενορχηστρωθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ενορχηστρώνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ενορχηστρώσατε (active indicative past perfective plural second-person)
ενορχηστρωνόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ενορχηστρωθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ενορχήστρωναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχηστρώνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ενορχήστρωσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ενορχηστρώνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ενορχηστρωνόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ενορχηστρώθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ενορχηστρωθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ενορχηστρώνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ενορχηστρώσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ενορχηστρώνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ενορχηστρωθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ενορχήστρωνε (active imperative imperfective second-person singular)
ενορχήστρωσε (active imperative perfective second-person singular)
ενορχηστρώσου (imperative passive perfective second-person singular)
ενορχηστρώνετε (active imperative imperfective plural second-person)
ενορχηστρώστε (active imperative perfective plural second-person)
ενορχηστρώνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ενορχηστρωθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ενορχηστρώνοντας (active participle present)
έχοντας ενορχηστρώσει (active participle past)
ενορχηστρωμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ενορχηστρώσει (active infinitive-aorist)
ενορχηστρωθεί (infinitive-aorist passive)

εν‧ορ‧χη‧στρώ‧νω

ορχήστρ(α) (orchístr(a), “in”) + ορχήστρα (orchístra, “orchestra”) + -ώνω (-óno, suffix for verbs), calque of French orchestrer.

af

Έγραψα το κομμάτι για πιάνο αλλά τώρα που θα δώσω συναυλία, πρέπει να το ενορχηστρώσω.

I wrote the piece for piano but now that I am giving a concert, I have to orchestrate it.

Égrapsa to kommáti gia piáno allá tóra pou tha dóso synavlía, prépei na to enorchistróso.

(music) to orchestrate (arrange music for performance by an orchestra)


όρθρος

órthros (romanization)
όρθροι (plural)
όρθρος (nominative singular)
όρθροι (nominative plural)
όρθρου (genitive singular)
όρθρων (genitive plural)
όρθρο (accusative singular)
όρθρους (accusative plural)
όρθρε (singular vocative)
όρθροι (plural vocative)

(Christianity) orthros, last of the canonical hours (held shortly before dawn)


καθιζάνω

head

καθιζάνω • (kathizáno)

el-verb

καθιζάνω • (kathizáno) (imperfect καθίζανα) found only in the imperfective tenses

kathizáno (romanization)
καθίζανα (imperfect)
καθιζάνω (καθίζω →) (active first-person imperfective indicative present singular)
καθίζανα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
θα καθιζάνω (active first-person future imperfective indicative singular)
καθιζάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
καθίζανες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
θα καθιζάνεις (active future imperfective indicative second-person singular)
καθιζάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
καθίζανε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
θα καθιζάνει (active future imperfective indicative singular third-person)
καθιζάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
καθιζάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
θα καθιζάνουμε (active first-person future imperfective indicative plural)
‑ομε (active first-person future imperfective indicative plural rare)
καθιζάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
καθιζάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
θα καθιζάνετε (active future imperfective indicative plural second-person)
καθιζάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
καθιζάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
καθίζαναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιζάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
καθιζάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
θα καθιζάνουν (active future imperfective indicative plural third-person)
θα καθιζάνουνε (active future imperfective indicative plural third-person)
καθιζάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
καθιζάνοντας (participle present)

From Ancient Greek καθιζάνω (kathizánō, “to cause to sit”).

inh

(chemistry, learned) (of particles in a solution) to settle down, as in sedimentation


Προμηθέας

Promithéas (romanization)
Προμηθέας (nominative singular)
Προμηθείς (nominative plural)
Προμηθέα (genitive singular)
Προμηθέων (genitive plural)
Προμηθέα (accusative singular)
Προμηθείς (accusative plural)
Προμηθέα (singular vocative)
Προμηθείς (plural vocative)

el-decl-noun

Also genitive singular Προμηθέως • as in the ancient declension of <i class="Polyt mention" lang="grc">Προμηθεύς</i> (Promētheús).

Προ‧μη‧θέ‧ας

From Ancient Greek Προμηθεύς (Promētheús), from the accusative τὸν (tòn) Προμηθέα (Promēthéa). From προμηθής (promēthḗs, “forethinking”) + -εύς (-eús), from πρό (pró) + stem from μανθάνω (manthánō, “to learn, to know”).

af

(Greek mythology) a male given name, equivalent to English Prometheus


διάγραμμα Φάινμαν

head

διαγράμματα Φάινμαν

διάγραμμα Φάινμαν • (diágramma Fáinman) n (plural διαγράμματα Φάινμαν)

el-noun

διαγράμματα Φάινμαν

diágramma Fáinman (romanization)
διαγράμματα Φάινμαν (plural)


ντετερμινισμός

head

ντετερμινισμός • (nteterminismós) m

el-noun

ντετερμινισμός • (nteterminismós) m

nteterminismós (romanization)
ντετερμινισμός (nominative singular)
ντετερμινισμοί (nominative plural)
ντετερμινισμού (genitive singular)
ντετερμινισμών (genitive plural)
ντετερμινισμό (accusative singular)
ντετερμινισμούς (accusative plural)
ντετερμινισμέ (singular vocative)
ντετερμινισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ντετερμινισμός

ντετερμινισμοί

ντετερμινισμού

ντετερμινισμών

ντετερμινισμό

ντετερμινισμούς

ντετερμινισμέ

ντετερμινισμοί

ντε‧τερ‧μι‧νι‧σμός


συμφυρμός

head

συμφυρμός • (symfyrmós) m (plural συμφυρμοί)

symfyrmós (romanization)
συμφυρμοί (plural)
συμφυρμός (nominative singular)
συμφυρμοί (nominative plural)
συμφυρμού (genitive singular)
συμφυρμών (genitive plural)
συμφυρμό (accusative singular)
συμφυρμούς (accusative plural)
συμφυρμέ (singular vocative)
συμφυρμοί (plural vocative)

From Hellenistic Koine Greek συμφῡρμός (sumphūrmós) from verb συμφύρω (sumphúrō). For sense in linguistics, calque of French contamination.

• διάβολος (/ˈðʝavolos/ “devil”) & σατανάς (/sataˈnas/ “satan”) → διάτανος (/ˈðʝatanos/ “devil”)

• γέροντας (/ˈʝerondas/ “old man”) & γεράματα (/ʝeˈramata/ “old years, old age”) → γεροντάματα (/ʝeronˈdamata/ “old age”)

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(linguistics, phonology, phonetics) blend of two cognate elements (sounds, morphemes, phrases) which violates the rules of word formation. Associated with analogy and paretymology. e.g.


͵Ϝ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Στ

͵ΣΤ ͵ΣΤ#Greek


͵Λ

The Greek numeral representing the number thirty thousand (30,000).


͵Ϟ

The Greek numeral representing the number ninety thousand (90,000).


͵Ξ

The Greek numeral representing the number sixty thousand (60,000).


͵Ν

The Greek numeral representing the number fifty thousand (50,000).


͵Μ

The Greek numeral representing the number forty thousand (40,000).


͵Ο

The Greek numeral representing the number seventy thousand (70,000).


͵Χ

six hundred thousand
six hundred thousand

The Greek numeral representing the number six hundred thousand (600,000).


͵Φ

five hundred thousand
five hundred thousand

The Greek numeral representing the number five hundred thousand (500,000).


͵Π

The Greek numeral representing the number eighty thousand (80,000).


͵Ϡ

nine hundred thousand
nine hundred thousand

The Greek numeral representing the number nine hundred thousand (900,000).


͵Σ

two hundred thousand
two hundred thousand

The Greek numeral representing the number two hundred thousand (200,000).


͵Τ

three hundred thousand
three hundred thousand

The Greek numeral representing the number three hundred thousand (300,000).


͵Υ

four hundred thousand
four hundred thousand

The Greek numeral representing the number four hundred thousand (400,000).


͵Ψ

seven hundred thousand
seven hundred thousand

The Greek numeral representing the number seven hundred thousand (700,000).


Μπάουχαους

Μπάουχαους • (Báouchaous) n (indeclinable)

Το Μπαουχάους ήταν αρχιτεκτονική και σχεδιαστική σχολή που ιδρύθηκε από τον Βάλτερ Γκρόπιους στη Γερμανία.

Bauhaus was an architectural and design school founded by Walter Gropius in Germany.

To Baoucháous ítan architektonikí kai schediastikí scholí pou idrýthike apó ton Válter Gkrópious sti Germanía.


αυγοκομμένος

αυγοκομμένος • (avgokomménos) m (feminine αυγοκομμένη, neuter αυγοκομμένο)

avgokomménos (romanization)
αυγοκομμένη (feminine)
αυγοκομμένο (neuter)

αυ‧γο‧κομ‧μέ‧νος

αβγοκομμένος αβγοκομμένος#Greek

(cooking) a different spelling of of αβγοκομμένος (avgokomménos)


πολωνέζα

πολωνέζα • (polonéza) f (plural πολωνέζες)

polonéza (romanization)
πολωνέζες (plural)
πολωνέζα (nominative singular)
πολωνέζες (nominative plural)
πολωνέζας (genitive singular)
πολωνέζα (accusative singular)
πολωνέζες (accusative plural)
πολωνέζα (singular vocative)
πολωνέζες (plural vocative)

From French polonaise (“dance of Poland”).

(dance) polonaise; Polish dance in triple time

(music) polonaise; music for this dance.


Παχώμιος

Pachómios (romanization)
Παχώμιος (nominative singular)
Παχώμιου (genitive singular)
Παχώμιο (accusative singular)
Παχώμιο (singular vocative)


Αγγέλω

Αγγέλω • (Angélo) f

Angélo (romanization)
Αγγέλω (nominative singular)
Αγγέλως (genitive singular)
Αγγέλω (accusative singular)
Αγγέλω (singular vocative)

αγγέλλω (angéllo)

Αγγέλα Αγγέλα#Greek

(colloquial) a diminutive of the female given name Αγγέλα (Angéla)


Αγγέλα

Angéla (romanization)
Αγγέλες (plural)
Αγγέλα (nominative singular)
Αγγέλες (nominative plural)
Αγγέλας (genitive singular)
Αγγέλα (accusative singular)
Αγγέλες (accusative plural)
Αγγέλα (singular vocative)
Αγγέλες (plural vocative)

a female given name, equivalent to English Angela


εγερθήτω

εγερθήτω • (egerthíto)

el-interj

εγερθήτω • (egerthíto)

From Ancient Greek ἐγερθήτω (egerthḗtō), 3nd person singular imperative of the passive aorist (ἠγέρθην) of verb ἐγείρω (egeírō, “to rouse, to stir”).

(military, formal, archaic, sometimes humorous, set phrase) he/she must stand up! get up, on his/her feet!


σπάρτο

spárto (romanization)
σπάρτα (plural)
σπάρτο (nominative singular)
σπάρτα (nominative plural)
σπάρτου (genitive singular)
σπάρτων (genitive plural)
σπάρτο (accusative singular)
σπάρτα (accusative plural)
σπάρτο (singular vocative)
σπάρτα (plural vocative)

From Ancient Greek σπάρτος (spártos, “rope, cord”), variant of σπάρτον (spárton).

inh

(botany) spartium, gorse, furze, whin, (Ulex)


νέα ελληνική

head

νέα ελληνική • (néa ellinikí) f

el-noun

νέα ελληνική • (néa ellinikí) f

néa ellinikí (romanization)
νέα ελληνική (nominative singular)
νέας ελληνικής (genitive singular)
νέα ελληνική (accusative singular)
νέα ελληνική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

νέα ελληνική

νέας ελληνικής

νέα ελληνική

νέα ελληνική

Feminine singular substantivized from adjectives νέος (néos, “young, modern”) & ελληνικός (ellinikós, “Greek”) by ellipsis of feminine noun γλώσσα (glóssa, “language”).

νέα ελληνικά
νέα ελληνικά#Greek

Alternative form of νέα ελληνικά (néa elliniká): Modern Greek, Neo-Hellenic


νεοελληνική

head

νεοελληνική • (neoellinikí) f

el-noun

νεοελληνική • (neoellinikí) f

neoellinikí (romanization)
νεοελληνική (nominative singular)
νεοελληνικής (genitive singular)
νεοελληνική (accusative singular)
νεοελληνική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

νεοελληνικής

Feminine singular substantivized from adjective νεοελληνικός (neoellinikós, “new, modern Greek”) by ellipsis of feminine noun γλώσσα (glóssa, “language”).

νε‧ο‧ελ‧λη‧νι‧κή

νέα ελληνικά
νέα ελληνικά#Greek

Alternative form of νέα ελληνικά (néa elliniká): Modern Greek, Neo-Hellenic language


νεοελληνικά

neoelliniká (romanization)
νεοελληνικά (nominative plural)
νεοελληνικών (genitive plural)
νεοελληνικά (accusative plural)
νεοελληνικά (plural vocative)

el-decl-noun-pl

νεοελληνικών

Neuter plural substantivized from adjective νεοελληνικός (neoellinikós, “new, modern Greek”).

νε‧ο‧ελ‧λη‧νι‧κά

νέα ελληνικά
νέα ελληνικά#Greek


φαιός

head

φαιός • (faiós) m (feminine φαιά, neuter φαιό)

faiós (romanization)
φαιά (feminine)
φαιό (neuter)
φαιός (masculine nominative singular)
φαιή (feminine nominative singular)
φαιά (feminine nominative singular)
φαιό (neuter nominative singular)
φαιοί (masculine nominative plural)
φαιές (feminine nominative plural)
φαιά (neuter nominative plural)
φαιού (genitive masculine singular)
φαιής (feminine genitive singular)
φαιάς (feminine genitive singular)
φαιού (genitive neuter singular)
φαιών (genitive masculine plural)
φαιών (feminine genitive plural)
φαιών (genitive neuter plural)
φαιό (accusative masculine singular)
φαιή (accusative feminine singular)
φαιά (accusative feminine singular)
φαιό (accusative neuter singular)
φαιούς (accusative masculine plural)
φαιές (accusative feminine plural)
φαιά (accusative neuter plural)
φαιέ (masculine singular vocative)
φαιή (feminine singular vocative)
φαιά (feminine singular vocative)
φαιό (neuter singular vocative)
φαιοί (masculine plural vocative)
φαιές (feminine plural vocative)
φαιά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φαιός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φαιός, etc.)

Εδώ είναι Αττική, φαιό νταμάρι.

1982, “Ερωτικό (Με μια πιρόγα) [Love Song (In A Pirogue)]”, in Alkis Alkaios (lyrics), Thanos Mikroutsikos (music), Εμπάργκο [Embargo], performed by Manolis Mitsias

(formal, by extension) grey, ashy (having a color somewhere between white and black)


-βάτης

-vátis (romanization)
-βάτισσα (feminine)
-vátria (romanization)
-vátida (romanization)
-βάτης (nominative singular)
-βάτες (nominative plural)
-βάτη (genitive singular)
-βατών (genitive plural)
-βάτη (accusative singular)
-βάτες (accusative plural)
-βάτη (singular vocative)
-βάτες (plural vocative)

κτήνος (ktínos, “beast, animal”) + -βάτης (-vátis) → κτηνοβάτης (ktinovátis, “bestialist”)

(forming nouns, sexuality) masculine: one who has sexual relations with animals


καλικάντζαρος

head

καλικάντζαροι

καλικάντζαρος • (kalikántzaros) m (plural καλικάντζαροι)

el-noun

καλικάντζαροι

kalikántzaros (romanization)
καλικάντζαροι (plural)
καλικάντζαρος (nominative singular)
καλικάντζαροι (nominative plural)
καλικάντζαρου (genitive singular)
καλικαντζάρου (genitive singular)
καλικάντζαρων (genitive plural)
καλικαντζάρων (genitive plural)
καλικάντζαρο (accusative singular)
καλικάντζαρους (accusative plural)
καλικαντζάρους (accusative plural)
καλικάντζαρε (singular vocative)
καλικάντζαροι (plural vocative)
Second forms are formal.

el-decl-noun

καλικάντζαρος

καλικάντζαροι

καλικάντζαρου

καλικαντζάρου

καλικάντζαρων

καλικαντζάρων

καλικάντζαρο

καλικάντζαρους

καλικαντζάρους

καλικάντζαρε

καλικάντζαροι

κα‧λι‧κάν‧τζα‧ρος

unk

Etymology unknown.

Ποιος έσπασε το πιάτο; Πρέπει να ’ταν ο καλικάντζαρος, ε;

Who broke this plate? It must have been a gremlin, eh?

Poios éspase to piáto? Prépei na ’tan o kalikántzaros, e?

(mythology, folklore) gremlin, goblin (creature which according to Greek folklore lives underground and comes up on Christmas Day to cause minor mischief, like putting out fires, and disappearing back into the earth on the feast of the Epiphany)


καθετήρας

head

καθετήρας • (kathetíras) m (plural καθετήρες)

kathetíras (romanization)
καθετήρες (plural)
καθετήρας (nominative singular)
καθετήρες (nominative plural)
καθετήρα (genitive singular)
καθετήρων (genitive plural)
καθετήρα (accusative singular)
καθετήρες (accusative plural)
καθετήρα (singular vocative)
καθετήρες (plural vocative)


μυκτήρ

μυκτήρ • (myktír) m (plural μυκτήρες)

el-noun

μυκτήρ • (myktír) m (plural μυκτήρες)

myktír (romanization)
μυκτήρες (plural)
μυκτήρ (nominative singular)
μυκτήρες (nominative plural)
μυκτήρος (genitive singular)
μυκτήρων (genitive plural)
μυκτήρ (accusative singular)
μυκτήρες (accusative plural)
μυκτήρ (singular vocative)
μυκτήρες (plural vocative)

From Ancient Greek μυκτήρ (muktḗr), from μύσσομαι (mússomai, “I blow my nose”). Related to μύξα (múxa, “snot, booger”).

(anatomy, formal, archaic, Katharevousa) nostril (either of the two orifices located on the nose)

μυκτηρίζω

to sniff at contemptuously, to disparage


απολογητική

head

απολογητική • (apologitikí) f

el-noun

απολογητική • (apologitikí) f

apologitikí (romanization)
απολογητική (nominative singular)
απολογητικής (genitive singular)
απολογητική (accusative singular)
απολογητική (singular vocative)

el-decl-noun-unc

απολογητικής

απολογητικοί (apologitikoí)

α‧πο‧λο‧γη‧τι‧κή

From Ancient Greek ἀπολογητική (apologētikḗ).

(theology) apologetics (branch of theology defending Christian faith)


μελτέμι

head

μελτέμι • (meltémi) n (plural μελτέμια)

el-noun

μελτέμι • (meltémi) n (plural μελτέμια)

meltémi (romanization)
μελτέμια (plural)
μελτέμι (nominative singular)
μελτέμια (nominative plural)
μελτεμιού (genitive singular)
μελτεμιών (genitive plural)
μελτέμι (accusative singular)
μελτέμια (accusative plural)
μελτέμι (singular vocative)
μελτέμια (plural vocative)

bor

<i class="Latn mention" lang="tr">meltem</i>

(meteorology) meltemi, etesian (a dry, northerly, Aegean, seasonal wind)


μετάπτωση

head

μετάπτωση • (metáptosi) f (plural μεταπτώσεις)

metáptosi (romanization)
μεταπτώσεις (plural)
μετάπτωση (nominative singular)
μεταπτώσεις (nominative plural)
μετάπτωσης (genitive singular)
μεταπτώσεων (genitive plural)
μετάπτωση (accusative singular)
μεταπτώσεις (accusative plural)
μετάπτωση (singular vocative)
μεταπτώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: μεταπτώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: μεταπτώσεως •

με‧τά‧πτω‧ση

From Ancient Greek μετᾰ́πτωσῐς (“change”) (μετά (metá) + πτῶσῐς (ptôsis)). Sense in linguistics, since Hellenistic Koine.

ποσοτική μετάπτωση: λέγω - λόγος
posotikí metáptosi: légo - lógos
quantitive ablaut: lĕgo (“I say”) - lŏgos (“speech, reason”)

ποιοτική μετάπτωση: πατέρα - πατήρ
poiotikí metáptosi: patéra - patír
qualitative ablaut: patĕra (“father -accusative-”) - patēr (“father -nominative-”)

See notes

(linguistics, phonetics) ablaut, vowel gradation. For Greek language: change during derivation or composition of a word, or specifically of a vowel or diphthong in a root, or stem, or an affix, either qualitative (short ↔ short), or quantitive (short ↔ long)

στοιχεία μετάπτωσης

(chemistry) transition metal, in the term

(geology) characterizes rifts on the Earth's crust


διεθνισμός

head

διεθνισμός • (diethnismós) m (plural διεθνισμοί)

diethnismós (romanization)
διεθνισμοί (plural)
for sense: linguistics (mainly)
διεθνισμός (nominative singular)
διεθνισμοί (nominative plural)
διεθνισμού (genitive singular)
διεθνισμών (genitive plural)
διεθνισμό (accusative singular)
διεθνισμούς (accusative plural)
διεθνισμέ (singular vocative)
διεθνισμοί (plural vocative)

δι‧ε‧θνι‧σμός

διεθνής (“international”) + -ισμός
* (as theory): Calque of French internationalisme. Attested since 1893.
* (linguistics): Calque of German Internationalismus.


πομφός

pomfós (romanization)
πομφοί (plural)
πομφός (nominative singular)
πομφοί (nominative plural)
πομφού (genitive singular)
πομφών (genitive plural)
πομφό (accusative singular)
πομφούς (accusative plural)
πομφέ (singular vocative)
πομφοί (plural vocative)


πομφόλυξ

πομφόλυξ • (pomfólyx) f (plural πομφόλυγες)

pomfólyx (romanization)
πομφόλυγες (plural)


πομφόλυγα

πομφόλυγα • (pomfólyga) f (plural πομφόλυγες)

pomfólyga (romanization)
πομφόλυγες (plural)
πομφόλυγα (nominative singular)
πομφόλυγες (nominative plural)
πομφόλυγας (genitive singular)
πομφολύγων (genitive plural)
πομφόλυγα (accusative singular)
πομφόλυγες (accusative plural)
πομφόλυγα (singular vocative)
πομφόλυγες (plural vocative)

Feminine noun from Ancient Greek πομφόλῠξ from accusative πομφόλῠγᾰ.

πομ‧φό‧λυ‧γα


μπογάζι

μπογάζι • (bogázi) n (plural μπογάζια)

el-noun

μπογάζι • (bogázi) n (plural μπογάζια)

μπουγάζι μπουγάζι#Greek


μπουγάζι

head

μπουγάζι • (bougázi) n (plural μπουγάζια)

bougázi (romanization)
μπουγάζια (plural)
μπουγάζι (nominative singular)
μπουγάζια (nominative plural)
μπουγαζιού (genitive singular)
μπουγαζιών (genitive plural)
μπουγάζι (accusative singular)
μπουγάζια (accusative plural)
μπουγάζι (singular vocative)
μπουγάζια (plural vocative)

(by extension, meteorology) gust of wind from narrow straits


απολίθωμα

απολίθωμα • (apolíthoma) n (plural απολιθώματα)

apolíthoma (romanization)
απολιθώματα (plural)
απολίθωμα (nominative singular)
απολιθώματα (nominative plural)
απολιθώματος (genitive singular)
απολιθωμάτων (genitive plural)
απολίθωμα (accusative singular)
απολιθώματα (accusative plural)
απολίθωμα (singular vocative)
απολιθώματα (plural vocative)

el-decl-noun

απολιθώματος

απολιθωμάτων

α‧πο‧λί‧θω‧μα

First attested in 1856. From απολιθώνω (apolithóno, “fossilize”) + -μα (-ma, “neuter suffix”). Morphologically from από (apó, “from”) + λίθος (líthos, “stone”) + -μα (-ma, “suffix”). For sense fossil, calque of French pétrification. For figurative senses, calque of French fossile.

af

(figuratively, linguistics) a fossil word or expression.


ευσεβώς

head

ευσεβώς • (efsevós) (comparative ευσεβέστερα, absolute superlative ευσεβέστατα)

efsevós (romanization)
ευσεβέστερα (comparative)
ευσεβέστατα (absolute superlative)

From Ancient Greek εὐσεβέως (eusebéōs) and Attic Greek εὐσεβῶς, adverbs from adjective εὐσεβής (eusebḗs).


ευσέβεια

ευσέβεια • (efséveia) f (plural ευσέβειες)

efséveia (romanization)
ευσέβειες (plural)
ευσέβεια (nominative singular)
ευσέβειες (nominative plural)
ευσέβειας (genitive singular)
ευσεβειών (genitive plural)
ευσέβεια (accusative singular)
ευσέβειες (accusative plural)
ευσέβεια (singular vocative)
ευσέβειες (plural vocative)

el-decl-noun

Usually in the singular.
Also, formal singular genitive: της ευσεβείας.

Learnedly, from Ancient Greek εὐσέβεια (eusébeia), from εὐσεβής (eusebḗs).

Οι μοναχοί διακρίνονται για την ευσέβειά τους και τη βαθιά τους πίστη.

Monks are distinguished for their piety and their deep faith.

Oi monachoí diakrínontai gia tin efséveiá tous kai ti vathiá tous písti.


ασέβεια

head

ασέβεια • (aséveia) f (plural ασέβειες)

el-noun

ασέβεια • (aséveia) f (plural ασέβειες)

aséveia (romanization)
ασέβειες (plural)
ασέβεια (nominative singular)
ασέβειες (nominative plural)
ασέβειας (genitive singular)
ασεβειών (genitive plural)
ασέβεια (accusative singular)
ασέβειες (accusative plural)
ασέβεια (singular vocative)
ασέβειες (plural vocative)


ευσεβής

head

ευσεβής • (efsevís) m (feminine ευσεβής, neuter ευσεβές)

efsevís (romanization)
ευσεβής (feminine)
ευσεβές (neuter)
ευσεβής (masculine nominative singular)
ευσεβής (feminine nominative singular)
ευσεβές (neuter nominative singular)
ευσεβείς (masculine nominative plural)
ευσεβείς (feminine nominative plural)
ευσεβή (neuter nominative plural)
ευσεβούς (genitive masculine singular)
ευσεβούς (feminine genitive singular)
ευσεβούς (genitive neuter singular)
ευσεβών (genitive masculine plural)
ευσεβών (feminine genitive plural)
ευσεβών (genitive neuter plural)
ευσεβή (accusative masculine singular)
ευσεβή (accusative feminine singular)
ευσεβές (accusative neuter singular)
ευσεβείς (accusative masculine plural)
ευσεβείς (accusative feminine plural)
ευσεβή (accusative neuter plural)
ευσεβή (masculine singular vocative)
ευσεβής (masculine singular vocative)
ευσεβής (feminine singular vocative)
ευσεβές (neuter singular vocative)
ευσεβείς (masculine plural vocative)
ευσεβείς (feminine plural vocative)
ευσεβή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
Vocative singular masc
fem: ευσεβή (or rare ευσεβής)
ευσεβέστερος (masculine nominative singular)
ευσεβέστερη (feminine nominative singular)
ευσεβέστερο (neuter nominative singular)
ευσεβέστεροι (masculine nominative plural)
ευσεβέστερες (feminine nominative plural)
ευσεβέστερα (neuter nominative plural)
ευσεβέστερου (genitive masculine singular)
ευσεβέστερης (feminine genitive singular)
ευσεβέστερου (genitive neuter singular)
ευσεβέστερων (genitive masculine plural)
ευσεβέστερων (feminine genitive plural)
ευσεβέστερων (genitive neuter plural)
ευσεβέστερο (accusative masculine singular)
ευσεβέστερη (accusative feminine singular)
ευσεβέστερο (accusative neuter singular)
ευσεβέστερους (accusative masculine plural)
ευσεβέστερες (accusative feminine plural)
ευσεβέστερα (accusative neuter plural)
ευσεβέστερε (masculine singular vocative)
ευσεβέστερη (feminine singular vocative)
ευσεβέστερο (neuter singular vocative)
ευσεβέστεροι (masculine plural vocative)
ευσεβέστερες (feminine plural vocative)
ευσεβέστερα (neuter plural vocative)
ευσεβέστατος (masculine nominative singular)
ευσεβέστατη (feminine nominative singular)
ευσεβέστατο (neuter nominative singular)
ευσεβέστατοι (masculine nominative plural)
ευσεβέστατες (feminine nominative plural)
ευσεβέστατα (neuter nominative plural)
ευσεβέστατου (genitive masculine singular)
ευσεβέστατης (feminine genitive singular)
ευσεβέστατου (genitive neuter singular)
ευσεβέστατων (genitive masculine plural)
ευσεβέστατων (feminine genitive plural)
ευσεβέστατων (genitive neuter plural)
ευσεβέστατο (accusative masculine singular)
ευσεβέστατη (accusative feminine singular)
ευσεβέστατο (accusative neuter singular)
ευσεβέστατους (accusative masculine plural)
ευσεβέστατες (accusative feminine plural)
ευσεβέστατα (accusative neuter plural)
ευσεβέστατε (masculine singular vocative)
ευσεβέστατη (feminine singular vocative)
ευσεβέστατο (neuter singular vocative)
ευσεβέστατοι (masculine plural vocative)
ευσεβέστατες (feminine plural vocative)
ευσεβέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Vocative singular masc, fem: ευσεβή (or rare ευσεβής), neu: ευσεβές. Vocatives plural: as in nominative.

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ευσεβής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ευσεβής, etc.)

el-decl-adj-table

ευσεβέστερος •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστεροι •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστερου •

ευσεβέστερης •

ευσεβέστερου •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερων •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστερους •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστερε •

ευσεβέστερη •

ευσεβέστερο •

ευσεβέστεροι •

ευσεβέστερες •

ευσεβέστερα •

ευσεβέστατος •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατοι •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβέστατου •

ευσεβέστατης •

ευσεβέστατου •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατων •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατους •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβέστατε •

ευσεβέστατη •

ευσεβέστατο •

ευσεβέστατοι •

ευσεβέστατες •

ευσεβέστατα •

ευσεβείς (efseveís)

ευσεβιστής

ευσεβισμός m (efsevismós, “Pietism”) & Ευσεβισμός


ασεβής

head

ασεβής • (asevís) m (feminine ασεβής, neuter ασεβές)

asevís (romanization)
ασεβής (feminine)
ασεβές (neuter)
ασεβής (masculine nominative singular)
ασεβής (feminine nominative singular)
ασεβές (neuter nominative singular)
ασεβείς (masculine nominative plural)
ασεβείς (feminine nominative plural)
ασεβή (neuter nominative plural)
ασεβούς (genitive masculine singular)
ασεβούς (feminine genitive singular)
ασεβούς (genitive neuter singular)
ασεβών (genitive masculine plural)
ασεβών (feminine genitive plural)
ασεβών (genitive neuter plural)
ασεβή (accusative masculine singular)
ασεβή (accusative feminine singular)
ασεβές (accusative neuter singular)
ασεβείς (accusative masculine plural)
ασεβείς (accusative feminine plural)
ασεβή (accusative neuter plural)
ασεβή (masculine singular vocative)
ασεβής (masculine singular vocative)
ασεβής (feminine singular vocative)
ασεβές (neuter singular vocative)
ασεβείς (masculine plural vocative)
ασεβείς (feminine plural vocative)
ασεβή (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
Vocative singular masc
ασεβέστερος (masculine nominative singular)
ασεβέστερη (feminine nominative singular)
ασεβέστερο (neuter nominative singular)
ασεβέστεροι (masculine nominative plural)
ασεβέστερες (feminine nominative plural)
ασεβέστερα (neuter nominative plural)
ασεβέστερου (genitive masculine singular)
ασεβέστερης (feminine genitive singular)
ασεβέστερου (genitive neuter singular)
ασεβέστερων (genitive masculine plural)
ασεβέστερων (feminine genitive plural)
ασεβέστερων (genitive neuter plural)
ασεβέστερο (accusative masculine singular)
ασεβέστερη (accusative feminine singular)
ασεβέστερο (accusative neuter singular)
ασεβέστερους (accusative masculine plural)
ασεβέστερες (accusative feminine plural)
ασεβέστερα (accusative neuter plural)
ασεβέστερε (masculine singular vocative)
ασεβέστερη (feminine singular vocative)
ασεβέστερο (neuter singular vocative)
ασεβέστεροι (masculine plural vocative)
ασεβέστερες (feminine plural vocative)
ασεβέστερα (neuter plural vocative)
ασεβέστατος (masculine nominative singular)
ασεβέστατη (feminine nominative singular)
ασεβέστατο (neuter nominative singular)
ασεβέστατοι (masculine nominative plural)
ασεβέστατες (feminine nominative plural)
ασεβέστατα (neuter nominative plural)
ασεβέστατου (genitive masculine singular)
ασεβέστατης (feminine genitive singular)
ασεβέστατου (genitive neuter singular)
ασεβέστατων (genitive masculine plural)
ασεβέστατων (feminine genitive plural)
ασεβέστατων (genitive neuter plural)
ασεβέστατο (accusative masculine singular)
ασεβέστατη (accusative feminine singular)
ασεβέστατο (accusative neuter singular)
ασεβέστατους (accusative masculine plural)
ασεβέστατες (accusative feminine plural)
ασεβέστατα (accusative neuter plural)
ασεβέστατε (masculine singular vocative)
ασεβέστατη (feminine singular vocative)
ασεβέστατο (neuter singular vocative)
ασεβέστατοι (masculine plural vocative)
ασεβέστατες (feminine plural vocative)
ασεβέστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

Vocative singular masc, fem: ασεβή (or rare ασεβής) neu: ασεβές. Vocatives plural: as in nominative.

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ασεβής, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ασεβής, etc.)

el-decl-adj-table

ασεβέστερος •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστεροι •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστερου •

ασεβέστερης •

ασεβέστερου •

ασεβέστερων •

ασεβέστερων •

ασεβέστερων •

ασεβέστερο •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστερους •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστερε •

ασεβέστερη •

ασεβέστερο •

ασεβέστεροι •

ασεβέστερες •

ασεβέστερα •

ασεβέστατος •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατοι •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •

ασεβέστατου •

ασεβέστατης •

ασεβέστατου •

ασεβέστατων •

ασεβέστατων •

ασεβέστατων •

ασεβέστατο •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατους •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •

ασεβέστατε •

ασεβέστατη •

ασεβέστατο •

ασεβέστατοι •

ασεβέστατες •

ασεβέστατα •


Αμπχάζια

Ampcházia (romanization)
Αμπχάζια (nominative singular)
Αμπχάζιες (nominative plural)
Αμπχάζιας (genitive singular)
Αμπχάζια (accusative singular)
Αμπχάζιες (accusative plural)
Αμπχάζια (singular vocative)
Αμπχάζιες (plural vocative)

Abkhazian (a female person from Abkhazia or of Abkhazian ethnicity).


αμπχαζικά

ampchaziká (romanization)
αμπχαζικά (nominative plural)
αμπχαζικών (genitive plural)
αμπχαζικά (accusative plural)
αμπχαζικά (plural vocative)


αμπχαζικά

head

αμπχαζικά • (ampchaziká)

el-adv

αμπχαζικά • (ampchaziká)


Αγία

head

Αγία • (Agía)

The feminine adjective αγία with capital letter, for names of churches, placenames, and official use.

η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη

for names of Saints, see the feminine adjective αγία of άγιος (ágios)

(religion) (with capital Α for names of churches and placenames)

η Αγία Γραφή


Άγιος

Άγιος • (Ágios) m (feminine Αγία, neuter Άγιο)

Ágios (romanization)
Αγία (feminine)
Άγιο (neuter)
Άγιος (masculine nominative singular)
Αγία (feminine nominative singular)
Άγιο (neuter nominative singular)
Άγιοι (masculine nominative plural)
Άγιες (feminine nominative plural)
Άγια (neuter nominative plural)
Αγίου (genitive masculine singular)
Αγίας (feminine genitive singular)
Αγίου (genitive neuter singular)
Αγίων (genitive masculine plural)
Αγίων (feminine genitive plural)
Αγίων (genitive neuter plural)
Άγιο (accusative masculine singular)
Αγία (accusative feminine singular)
Άγιο (accusative neuter singular)
Αγίους (accusative masculine plural)
Άγιες (accusative feminine plural)
Άγια (accusative neuter plural)
Άγιε (masculine singular vocative)
Αγία (feminine singular vocative)
Άγιο (neuter singular vocative)
Άγιοι (masculine plural vocative)
Άγιες (feminine plural vocative)
Άγια (neuter plural vocative)
since the 17th century

el-decl-adj

• The feminine plural Αγίες is a frequently used form, since the 17th century, probably under the influence of the ancient accusative plural τὰς ἁγίας.
• The comparative αγιότερος is not used in religious titles. The superlative Αγιότατος is usually found in compounds (Παναγιότατος).

el-decl-adj-positive

The adjective άγιος with uppercase first letter, for names of churches, places, and official use. Lowercase is used for referring to a Saint.

Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου είναι αφιερωμένη στον άγιο Δημήτριο.

The Church of Saint Demetrius is devoted to Saint Demetrius.

I ekklisía tou Agíou Dimitríou eínai afieroméni ston ágio Dimítrio.

ο Άγιος Τάφος

(religion) names of churches or holy places

Άγιος ηγούμενος

elsewhere, written with lowercase first letter άγιος (ágios)

(religion, male) formal address for priests, especially of high rank, in official correspondence


εκμισθωτής

head

εκμισθωτής • (ekmisthotís) m (plural εκμισθωτές, feminine εκμισθώτρια)

ekmisthotís (romanization)
εκμισθωτές (plural)
εκμισθώτρια (feminine)
εκμισθωτής (nominative singular)
εκμισθωτές (nominative plural)
εκμισθωτή (genitive singular)
εκμισθωτών (genitive plural)
εκμισθωτή (accusative singular)
εκμισθωτές (accusative plural)
εκμισθωτή (singular vocative)
εκμισθωτές (plural vocative)

εκ‧μι‧σθω‧τής

Verb εκμισθω-(νω) (“I lease”) + -τής (“suffix to form nouns”)

af

εκμισθω-(νω)


θερμοδυναμικός

head

θερμοδυναμική

θερμοδυναμικό

θερμοδυναμικός • (thermodynamikós) m (feminine θερμοδυναμική, neuter θερμοδυναμικό)

el-adj

θερμοδυναμική

θερμοδυναμικό

thermodynamikós (romanization)
θερμοδυναμική (feminine)
θερμοδυναμικό (neuter)
θερμοδυναμικός (masculine nominative singular)
θερμοδυναμική (feminine nominative singular)
θερμοδυναμικό (neuter nominative singular)
θερμοδυναμικοί (masculine nominative plural)
θερμοδυναμικές (feminine nominative plural)
θερμοδυναμικά (neuter nominative plural)
θερμοδυναμικού (genitive masculine singular)
θερμοδυναμικής (feminine genitive singular)
θερμοδυναμικού (genitive neuter singular)
θερμοδυναμικών (genitive masculine plural)
θερμοδυναμικών (feminine genitive plural)
θερμοδυναμικών (genitive neuter plural)
θερμοδυναμικό (accusative masculine singular)
θερμοδυναμική (accusative feminine singular)
θερμοδυναμικό (accusative neuter singular)
θερμοδυναμικούς (accusative masculine plural)
θερμοδυναμικές (accusative feminine plural)
θερμοδυναμικά (accusative neuter plural)
θερμοδυναμικέ (masculine singular vocative)
θερμοδυναμική (feminine singular vocative)
θερμοδυναμικό (neuter singular vocative)
θερμοδυναμικοί (masculine plural vocative)
θερμοδυναμικές (feminine plural vocative)
θερμοδυναμικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

θερμοδυναμικ

el-decl-adj-a

θερμοδυναμικ

el-decl-adj-positive

Declension of θερμοδυναμικός

θερμοδυναμικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

θερμοδυναμικ

el-decl-adj-table

θερμοδυναμικός •

θερμοδυναμική •

θερμοδυναμικό •

θερμοδυναμικοί •

θερμοδυναμικές •

θερμοδυναμικά •

θερμοδυναμικού •

θερμοδυναμικής •

θερμοδυναμικού •

θερμοδυναμικών •

θερμοδυναμικών •

θερμοδυναμικών •

θερμοδυναμικό •

θερμοδυναμική •

θερμοδυναμικό •

θερμοδυναμικούς •

θερμοδυναμικές •

θερμοδυναμικά •

θερμοδυναμικέ •

θερμοδυναμική •

θερμοδυναμικό •

θερμοδυναμικοί •

θερμοδυναμικές •

θερμοδυναμικά •

θερ‧μο‧δυ‧να‧μι‧κός

From θερμο- + δυναμικός. See noun θερμοδυναμική (thermodynamics).

af

θερμο- + δυναμικός

θερμοδυναμικός νόμος

θερμοδυναμική θερμοκρασία


ερρίνωση

head

ερρίνωση • (errínosi) f (plural ερρινώσεις)

errínosi (romanization)
ερρινώσεις (plural)
ερρίνωση (nominative singular)
ερρινώσεις (nominative plural)
ερρίνωσης (genitive singular)
ερρινώσεων (genitive plural)
ερρίνωση (accusative singular)
ερρινώσεις (accusative plural)
ερρίνωση (singular vocative)
ερρινώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: ερρινώσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ερρινώσεως •

ερρινοποίηση ερρινοποίηση#Greek

(phonetics, phonology) Synonym of ερρινοποίηση (errinopoíisi)


ενρινότητα

head

ενρινότητα • (enrinótita) f (plural ενρινότητες)

enrinótita (romanization)
ενρινότητες (plural)
ενρινότητα (nominative singular)
ενρινότητες (nominative plural)
ενρινότητας (genitive singular)
ενρινοτήτων (genitive plural)
ενρινότητα (accusative singular)
ενρινότητες (accusative plural)
ενρινότητα (singular vocative)
ενρινότητες (plural vocative)

εν‧ρι‧νό‧τη‧τα

From Katharevousa ἐρρινότης (errhinótēs). See έρρινος (érrinos).

(phonetics, phonology) nasality, the characteristic of nasal voice.


ερρινότης

ερρινότης • (errinótis) f (plural ερρινότητες)

errinótis (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότης (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητος (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητας (accusative plural)
ερρινότης (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)

el-decl-noun

In polytonic script with article: ἡ ἐρρινότης, τῆς ἐρρινότητος, τήν ἐρρινότητα, (ὦ) ἐρρινότης
αἱ ἐρρινότητες, τῶν ἐρρινοτήτων, τάς ἐρρινότητας, (ὦ) ἐρρινότητες

ἐρ‧ρι‧νό‧της

From Ancient Greek ἔρρινον (érrhinon) + -της (-tis, suffix for feminine nouns).


ερρινότητα

head

ερρινότητα • (errinótita) f (plural ερρινότητες)

errinótita (romanization)
ερρινότητες (plural)
ερρινότητα (nominative singular)
ερρινότητες (nominative plural)
ερρινότητας (genitive singular)
ερρινοτήτων (genitive plural)
ερρινότητα (accusative singular)
ερρινότητες (accusative plural)
ερρινότητα (singular vocative)
ερρινότητες (plural vocative)

ερ‧ρι‧νό‧τη‧τα


ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση • (errinopoíisi) f (plural ερρινοποιήσεις)

el-noun

ερρινοποιήσεις

errinopoíisi (romanization)
ερρινοποιήσεις (plural)
ερρινοποίηση (nominative singular)
ερρινοποιήσεις (nominative plural)
ερρινοποίησης (genitive singular)
ερρινοποιήσεων (genitive plural)
ερρινοποίηση (accusative singular)
ερρινοποιήσεις (accusative plural)
ερρινοποίηση (singular vocative)
ερρινοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίησης

ερρινοποιήσεων

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

ερρινοποίηση

ερρινοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ερρινοποιήσεως •

ερ‧ρι‧νο‧ποί‧η‧ση

Calque of French nasalisation. From έρρινος (érrinos) + -ποίηση (-poíisi) from -ποίησις (-poíēsis).

errinopoíisi tou [ɡ] se [ŋɡ]
nasalization of [ɡ] to [ŋɡ]

ερρινοποίηση του [ɡ] σε [ŋɡ]

(phonetics, phonology) nasalization, the change of the pronunciation of a phoneme, to nasal


ένρινος

head

ένρινος • (énrinos) m (feminine έρρινη, neuter έρρινο)

énrinos (romanization)
έρρινη (feminine)
έρρινο (neuter)
ένρινος (masculine nominative singular)
ένρινη (feminine nominative singular)
ένρινο (neuter nominative singular)
ένρινοι (masculine nominative plural)
ένρινες (feminine nominative plural)
ένρινα (neuter nominative plural)
ένρινου (genitive masculine singular)
ένρινης (feminine genitive singular)
ένρινου (genitive neuter singular)
ένρινων (genitive masculine plural)
ένρινων (feminine genitive plural)
ένρινων (genitive neuter plural)
ένρινο (accusative masculine singular)
ένρινη (accusative feminine singular)
ένρινο (accusative neuter singular)
ένρινους (accusative masculine plural)
ένρινες (accusative feminine plural)
ένρινα (accusative neuter plural)
ένρινε (masculine singular vocative)
ένρινη (feminine singular vocative)
ένρινο (neuter singular vocative)
ένρινοι (masculine plural vocative)
ένρινες (feminine plural vocative)
ένρινα (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ένρινος, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ένρινος, etc.)

έρρινος έρρινος#Greek

(phonetics, phonology) Alternative form of έρρινος (érrinos)


Κωσταντής

head

Κωσταντής • (Kostantís) m

Kostantís (romanization)
Κωνσταντής (nominative singular)
Κωνσταντή (genitive singular)
Κωνσταντή (accusative singular)
Κωνσταντή (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Plural could be (with articles): οι Κωσταντήδες, genitive: των Κωσταντήδων, accusative: τους Κωσταντήδες, vocative: Κωσταντήδες

EL-Κωσταντής.ogg

Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος

A shortened, everyday form of Κωνσταντίνος


ΜΜΕ

* Initialism of Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Mésa Mazikís Enimérosis, “medium, mass, information”). Or in singular: μέσο μαζικής ενημέρωσης n (méso mazikís enimérosis, “mass medium -of information-”) . The E may also stand for Επικοινωνία f (Epikoinonía, “communication”).

initialism of

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

(media) the media, the mass media (printed and broadcast)

μέσο μαζικής ενημέρωσης

mass medium -of information-; more frequent


οστεοφυλάκιο

head

οστεοφυλάκια

οστεοφυλάκιο • (osteofylákio) n (plural οστεοφυλάκια)

el-noun

οστεοφυλάκια

osteofylákio (romanization)
οστεοφυλάκια (plural)
οστεοφυλάκιο (nominative singular)
οστεοφυλάκια (nominative plural)
οστεοφυλακίου (genitive singular)
οστεοφυλάκιου (genitive singular)
οστεοφυλακίων (genitive plural)
οστεοφυλάκιο (accusative singular)
οστεοφυλάκια (accusative plural)
οστεοφυλάκιο (singular vocative)
οστεοφυλάκια (plural vocative)

el-decl-noun

οστεοφυλάκιο

οστεοφυλάκια

οστεοφυλακίου

οστεοφυλάκιου

οστεοφυλακίων

οστεοφυλάκιο

οστεοφυλάκια

οστεοφυλάκιο

οστεοφυλάκια

ο‧στε‧ο‧φυ‧λά‧κι‧ο

οστό (ostó, “bone”) + φυλάσσω (fylásso, “to guard, to protect”). First attested 1889.

compound

Όταν εκταφεί ο παππούς, τα κόκαλα θα πάνε στο οστεοφυλάκιο.
Ótan ektafeí o pappoús, ta kókala tha páne sto osteofylákio.
When grandad is exhumed, his bones will be brought to the ossuary.

ossuary (building for holding the bones of the dead)


Κριτές

From Ancient Greek Κριταί (Kritaí), from κριτής (kritḗs, “judge”).

Judges (seventh book in the New Testament of the Bible)


Πράξεις των Αποστόλων

head

Πράξεις των Αποστόλων

Πράξεις των Αποστόλων • (Práxeis ton Apostólon) f pl

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

der

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

Acts of the Apostles
Acts of the Apostles

Acts of the Apostles (fifth book in the New Testament of the Bible)

en-Πράξεις_των_Αποστόλων-el-name-u2dtIKuP


Πράξεις

From Koine Greek Πρᾱ́ξεις (Prā́xeis), shortening of Koine Greek Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων (Prā́xeis tôn Apostólōn).

Πρᾱ́ξεις τῶν Ἀποστόλων

(biblical) Acts (fifth book in the New Testament of the Bible)