αυξάνω

head

αυξάνω • (afxáno)

el-verb

αυξάνω • (afxáno) (past αύξησα, passive αυξάνομαι, p‑past αυξήθηκα, ppp αυξημένος)

afxáno (romanization)
αύξησα (past)
αυξάνομαι (passive)
αυξήθηκα (passive past)
αυξημένος (participle passive perfect)
αυξάνω (active first-person imperfective indicative present singular)
αυξήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αυξάνομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αυξηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αυξάνεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αυξήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αυξάνεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αυξηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αυξάνει (active imperfective indicative present singular third-person)
αυξήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αυξάνεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αυξηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αυξάνουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αυξήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αυξανόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αυξηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αυξάνετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αυξήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αυξάνεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αυξανόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αυξηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αυξάνουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αυξάνουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αυξήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αυξήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αυξάνονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αυξηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αυξηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αύξαινα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αύξησα (active first-person indicative past perfective singular)
αυξανόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αυξανόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αυξήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αύξαινες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αύξησες (active indicative past perfective second-person singular)
αυξανόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αυξανόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αυξήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αύξαινε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αύξησε (active indicative past perfective singular third-person)
αυξανόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αυξανότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αυξήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αυξάναμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αυξήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αυξανόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αυξηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αυξάνατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αυξήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αυξανόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αυξηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αύξαιναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αυξάναν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αυξάνανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αύξησαν (active indicative past perfective plural third-person)
αυξήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αυξήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αυξάνονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αυξανόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αυξήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αυξηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αυξηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αυξάνω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αυξήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αυξάνομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αυξηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αύξαινε (active imperative imperfective second-person singular)
αύξησε (active imperative perfective second-person singular)
αυξήσου (imperative passive perfective second-person singular)
αυξάνετε (active imperative imperfective plural second-person)
αυξήστε (active imperative perfective plural second-person)
αυξάνεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αυξηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
declinable: {αύξων (active participle present)
αύξουσα (active participle present)
αύξον} (active participle present)
indeclinable: αυξάνοντας (active participle present)
αυξανόμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας αυξήσει (active participle past)
αυξημένος (participle passive past)
-η (participle passive past)
-ο (participle passive past)
{ηυξημένος (participle passive past)
-ο} (participle passive past)
αυξήσει (active infinitive-aorist)
αυξηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek αὐξάνω (auxánō).


ουσιαστικοποιώ

head

ουσιαστικοποιώ • (ousiastikopoió)

el-verb

ουσιαστικοποίησα

ουσιαστικοποιούμαι

ουσιαστικοποιώ • (ousiastikopoió) (past ουσιαστικοποίησα, passive ουσιαστικοποιούμαι)

ousiastikopoió (romanization)
ουσιαστικοποίησα (past)
ουσιαστικοποιούμαι (passive)
ουσιαστικοποιώ (active first-person imperfective indicative present singular)
ουσιαστικοποιήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
ουσιαστικοποιούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
ουσιαστικοποιηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
ουσιαστικοποιείς (active imperfective indicative present second-person singular)
ουσιαστικοποιήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
ουσιαστικοποιηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιεί (active imperfective indicative present singular third-person)
ουσιαστικοποιήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
ουσιαστικοποιηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
ουσιαστικοποιήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
ουσιαστικοποιούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ουσιαστικοποιόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
ουσιαστικοποιηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
ουσιαστικοποιείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
ουσιαστικοποιήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
ουσιαστικοποιόσαστε (imperfective indicative informal passive plural present second-person)
ουσιαστικοποιηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιούν (active imperfective indicative plural present third-person)
ουσιαστικοποιούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
ουσιαστικοποιήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
ουσιαστικοποιηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
ουσιαστικοποίησα (active first-person indicative past perfective singular)
ουσιαστικοποιούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
ουσιαστικοποιήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
ουσιαστικοποιούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
ουσιαστικοποίησες (active indicative past perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ουσιαστικοποιούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
ουσιαστικοποιόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ουσιαστικοποιόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
ουσιαστικοποιήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
ουσιαστικοποίησε (active indicative past perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
ουσιαστικοποιήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
ουσιαστικοποιούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
ουσιαστικοποιήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
ουσιαστικοποιούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ουσιαστικοποιόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
ουσιαστικοποιηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
ουσιαστικοποιούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
ουσιαστικοποιήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[ουσιαστικοποιούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
ουσιαστικοποιόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
ουσιαστικοποιηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ουσιαστικοποιούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
ουσιαστικοποίησαν (active indicative past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιόνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιόντανε (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
ουσιαστικοποιούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
ουσιαστικοποιήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
ουσιαστικοποιηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα ουσιαστικοποιώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα ουσιαστικοποιήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα ουσιαστικοποιούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα ουσιαστικοποιηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
ουσιαστικοποίησε (active imperative perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιήσου (imperative passive perfective second-person singular)
ουσιαστικοποιείτε (active imperative imperfective plural second-person)
ουσιαστικοποιήστε (active imperative perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
ουσιαστικοποιηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
ουσιαστικοποιώντας (active participle present)
ουσιαστικοποιούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας ουσιαστικοποιήσει (active participle past)
ουσιαστικοποιημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
ουσιαστικοποιήσει (active infinitive-aorist)
ουσιαστικοποιηθεί (infinitive-aorist passive)

(grammar, linguistics) to substantivise, nominalise (UK), substantivize, nominalize (US)


λήγω

head

λήγω • (lígo)

el-verb

λήγω • (lígo) (past έληξα, passive —, ppp ληγμένος)

lígo (romanization)
έληξα (past)
ληγμένος (participle passive perfect)
λήγω (active first-person imperfective indicative present singular)
λήξω (active dependent first-person indicative perfective singular)
λήγεις (active imperfective indicative present second-person singular)
λήξεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
λήγει (active imperfective indicative present singular third-person)
λήξει (active dependent indicative perfective singular third-person)
λήγουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
λήξουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
λήγετε (active imperfective indicative plural present second-person)
λήξετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
λήγουν (active imperfective indicative plural present third-person)
λήγουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
λήξουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
λήξουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
έληγα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
έληξα (active first-person indicative past perfective singular)
έληγες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
έληξες (active indicative past perfective second-person singular)
έληγε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
έληξε (active indicative past perfective singular third-person)
λήγαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
λήξαμε (active first-person indicative past perfective plural)
λήγατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
λήξατε (active indicative past perfective plural second-person)
έληγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λήγαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
λήγανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
έληξαν (active indicative past perfective plural third-person)
λήξαν (active indicative past perfective plural third-person)
λήξανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα λήγω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα λήξω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
λήγε (active imperative imperfective second-person singular)
λήξε (active imperative perfective second-person singular)
λήχ' ¹ (active imperative informal perfective second-person singular)
λήγετε (active imperative imperfective plural second-person)
λήξτε (active imperative perfective plural second-person)
λήχτε² (active imperative informal perfective plural second-person)
declinable: λήγων (active indeclinable participle present)
λήγουσα (active indeclinable participle present)
λήγον (active indeclinable participle present)
also see active past participle λήξας (active indeclinable participle present)
λήξασα (active indeclinable participle present)
λήξαν (active indeclinable participle present)
indeclinable: λήγοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας λήξει (active indeclinable participle perfect)
ληγμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
λήξει (infinitive-aorist)

προπαραλήγουσα

antepenultima, third syllable from the end

Τα ρήματα που λήγουν σε -ίζω γράφονται με γιώτα.
Ta rímata pou lígoun se -ízo gráfontai me gióta.
Verbs ending in -ízo are written with an iota.


μονολεκτικός

head

μονολεκτικός • (monolektikós) m (feminine μονολεκτική, neuter μονολεκτικό)

monolektikós (romanization)
μονολεκτική (feminine)
μονολεκτικό (neuter)
μονολεκτικός (masculine nominative singular)
μονολεκτική (feminine nominative singular)
μονολεκτικό (neuter nominative singular)
μονολεκτικοί (masculine nominative plural)
μονολεκτικές (feminine nominative plural)
μονολεκτικά (neuter nominative plural)
μονολεκτικού (genitive masculine singular)
μονολεκτικής (feminine genitive singular)
μονολεκτικού (genitive neuter singular)
μονολεκτικών (genitive masculine plural)
μονολεκτικών (feminine genitive plural)
μονολεκτικών (genitive neuter plural)
μονολεκτικό (accusative masculine singular)
μονολεκτική (accusative feminine singular)
μονολεκτικό (accusative neuter singular)
μονολεκτικούς (accusative masculine plural)
μονολεκτικές (accusative feminine plural)
μονολεκτικά (accusative neuter plural)
μονολεκτικέ (masculine singular vocative)
μονολεκτική (feminine singular vocative)
μονολεκτικό (neuter singular vocative)
μονολεκτικοί (masculine plural vocative)
μονολεκτικές (feminine plural vocative)
μονολεκτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μονολεκτικός

el-decl-adj-table

μονολεκτικός •

μονολεκτική •

μονολεκτικό •

μονολεκτικοί •

μονολεκτικές •

μονολεκτικά •

μονολεκτικού •

μονολεκτικής •

μονολεκτικού •

μονολεκτικών •

μονολεκτικών •

μονολεκτικών •

μονολεκτικό •

μονολεκτική •

μονολεκτικό •

μονολεκτικούς •

μονολεκτικές •

μονολεκτικά •

μονολεκτικέ •

μονολεκτική •

μονολεκτικό •

μονολεκτικοί •

μονολεκτικές •

μονολεκτικά •


περιφραστικός

head

περιφραστική

περιφραστικό

περιφραστικός • (perifrastikós) m (feminine περιφραστική, neuter περιφραστικό)

el-adj

περιφραστική

περιφραστικό

perifrastikós (romanization)
περιφραστική (feminine)
περιφραστικό (neuter)
περιφραστικός (masculine nominative singular)
περιφραστική (feminine nominative singular)
περιφραστικό (neuter nominative singular)
περιφραστικοί (masculine nominative plural)
περιφραστικές (feminine nominative plural)
περιφραστικά (neuter nominative plural)
περιφραστικού (genitive masculine singular)
περιφραστικής (feminine genitive singular)
περιφραστικού (genitive neuter singular)
περιφραστικών (genitive masculine plural)
περιφραστικών (feminine genitive plural)
περιφραστικών (genitive neuter plural)
περιφραστικό (accusative masculine singular)
περιφραστική (accusative feminine singular)
περιφραστικό (accusative neuter singular)
περιφραστικούς (accusative masculine plural)
περιφραστικές (accusative feminine plural)
περιφραστικά (accusative neuter plural)
περιφραστικέ (masculine singular vocative)
περιφραστική (feminine singular vocative)
περιφραστικό (neuter singular vocative)
περιφραστικοί (masculine plural vocative)
περιφραστικές (feminine plural vocative)
περιφραστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of περιφραστικός

el-decl-adj-table

περιφραστικός •

περιφραστική •

περιφραστικό •

περιφραστικοί •

περιφραστικές •

περιφραστικά •

περιφραστικού •

περιφραστικής •

περιφραστικού •

περιφραστικών •

περιφραστικών •

περιφραστικών •

περιφραστικό •

περιφραστική •

περιφραστικό •

περιφραστικούς •

περιφραστικές •

περιφραστικά •

περιφραστικέ •

περιφραστική •

περιφραστικό •

περιφραστικοί •

περιφραστικές •

περιφραστικά •


πολυλεκτικός

head

πολυλεκτικός • (polylektikós) m (feminine πολυλεκτική, neuter πολυλεκτικό)

polylektikós (romanization)
πολυλεκτική (feminine)
πολυλεκτικό (neuter)
πολυλεκτικός (masculine nominative singular)
πολυλεκτική (feminine nominative singular)
πολυλεκτικό (neuter nominative singular)
πολυλεκτικοί (masculine nominative plural)
πολυλεκτικές (feminine nominative plural)
πολυλεκτικά (neuter nominative plural)
πολυλεκτικού (genitive masculine singular)
πολυλεκτικής (feminine genitive singular)
πολυλεκτικού (genitive neuter singular)
πολυλεκτικών (genitive masculine plural)
πολυλεκτικών (feminine genitive plural)
πολυλεκτικών (genitive neuter plural)
πολυλεκτικό (accusative masculine singular)
πολυλεκτική (accusative feminine singular)
πολυλεκτικό (accusative neuter singular)
πολυλεκτικούς (accusative masculine plural)
πολυλεκτικές (accusative feminine plural)
πολυλεκτικά (accusative neuter plural)
πολυλεκτικέ (masculine singular vocative)
πολυλεκτική (feminine singular vocative)
πολυλεκτικό (neuter singular vocative)
πολυλεκτικοί (masculine plural vocative)
πολυλεκτικές (feminine plural vocative)
πολυλεκτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of πολυλεκτικός

el-decl-adj-table

πολυλεκτικός •

πολυλεκτική •

πολυλεκτικό •

πολυλεκτικοί •

πολυλεκτικές •

πολυλεκτικά •

πολυλεκτικού •

πολυλεκτικής •

πολυλεκτικού •

πολυλεκτικών •

πολυλεκτικών •

πολυλεκτικών •

πολυλεκτικό •

πολυλεκτική •

πολυλεκτικό •

πολυλεκτικούς •

πολυλεκτικές •

πολυλεκτικά •

πολυλεκτικέ •

πολυλεκτική •

πολυλεκτικό •

πολυλεκτικοί •

πολυλεκτικές •

πολυλεκτικά •


πρόταση

head

πρόταση • (prótasi) f (plural προτάσεις)

prótasi (romanization)
προτάσεις (plural)
πρόταση (nominative singular)
προτάσεις (nominative plural)
πρότασης (genitive singular)
προτάσεων (genitive plural)
πρόταση (accusative singular)
προτάσεις (accusative plural)
πρόταση (singular vocative)
προτάσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: προτάσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προτάσεως •

Learned borrowing from Ancient Greek πρότᾰσῐς (prótasis), with semantic loan from French proposition in the grammatical sense.

lbor+

κύρια πρόταση

δευτερεύουσα πρόταση


οργανική

head

οργανική • (organikí) f

el-noun

οργανική • (organikí) f

organikí (romanization)
οργανική (nominative singular)
οργανικές (nominative plural)
οργανικής (genitive singular)
οργανικών (genitive plural)
οργανική (accusative singular)
οργανικές (accusative plural)
οργανική (singular vocative)
οργανικές (plural vocative)


άκλ.

άκλιτος άκλιτος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of άκλιτος (áklitos): indeclinable, undeclinable, invariable, invariant (see: Glossary)


αμετβ.

αμετάβατος αμετάβατος#Greek

(grammar) Abbreviation of αμετάβατος (ametávatos): intransitive (verb)


αμτβ.

αμετάβατος αμετάβατος#Greek


υποτακτική

head

υποτακτική • (ypotaktikí) f (plural υποτακτικές)

ypotaktikí (romanization)
υποτακτικές (plural)
υποτακτική (nominative singular)
υποτακτικές (nominative plural)
υποτακτικής (genitive singular)
υποτακτικών (genitive plural)
υποτακτική (accusative singular)
υποτακτικές (accusative plural)
υποτακτική (singular vocative)
υποτακτικές (plural vocative)


έγκλιση

έγκλιση • (égklisi) f (plural εγκλίσεις)

égklisi (romanization)
εγκλίσεις (plural)
έγκλιση (nominative singular)
εγκλίσεις (nominative plural)
έγκλισης (genitive singular)
εγκλίσεων (genitive plural)
έγκλιση (accusative singular)
εγκλίσεις (accusative plural)
έγκλιση (singular vocative)
εγκλίσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: εγκλίσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: εγκλίσεως •

έγκληση (égklisi)


οριστική

head

οριστική • (oristikí) f (plural οριστικές)

oristikí (romanization)
οριστικές (plural)
οριστική (nominative singular)
οριστικές (nominative plural)
οριστικής (genitive singular)
οριστικών (genitive plural)
οριστική (accusative singular)
οριστικές (accusative plural)
οριστική (singular vocative)
οριστικές (plural vocative)

οριστικοί (oristikoí)


αντικειμενικός

αντικειμενική

αντικειμενικό

αντικειμενικός • (antikeimenikós) m (feminine αντικειμενική, neuter αντικειμενικό)

el-adj

αντικειμενική

αντικειμενικό

antikeimenikós (romanization)
αντικειμενική (feminine)
αντικειμενικό (neuter)
αντικειμενικός (masculine nominative singular)
αντικειμενική (feminine nominative singular)
αντικειμενικό (neuter nominative singular)
αντικειμενικοί (masculine nominative plural)
αντικειμενικές (feminine nominative plural)
αντικειμενικά (neuter nominative plural)
αντικειμενικού (genitive masculine singular)
αντικειμενικής (feminine genitive singular)
αντικειμενικού (genitive neuter singular)
αντικειμενικών (genitive masculine plural)
αντικειμενικών (feminine genitive plural)
αντικειμενικών (genitive neuter plural)
αντικειμενικό (accusative masculine singular)
αντικειμενική (accusative feminine singular)
αντικειμενικό (accusative neuter singular)
αντικειμενικούς (accusative masculine plural)
αντικειμενικές (accusative feminine plural)
αντικειμενικά (accusative neuter plural)
αντικειμενικέ (masculine singular vocative)
αντικειμενική (feminine singular vocative)
αντικειμενικό (neuter singular vocative)
αντικειμενικοί (masculine plural vocative)
αντικειμενικές (feminine plural vocative)
αντικειμενικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
αντικειμενικότερος (masculine nominative singular)
αντικειμενικότερη (feminine nominative singular)
αντικειμενικότερο (neuter nominative singular)
αντικειμενικότεροι (masculine nominative plural)
αντικειμενικότερες (feminine nominative plural)
αντικειμενικότερα (neuter nominative plural)
αντικειμενικότερου (genitive masculine singular)
αντικειμενικότερης (feminine genitive singular)
αντικειμενικότερου (genitive neuter singular)
αντικειμενικότερων (genitive masculine plural)
αντικειμενικότερων (feminine genitive plural)
αντικειμενικότερων (genitive neuter plural)
αντικειμενικότερο (accusative masculine singular)
αντικειμενικότερη (accusative feminine singular)
αντικειμενικότερο (accusative neuter singular)
αντικειμενικότερους (accusative masculine plural)
αντικειμενικότερες (accusative feminine plural)
αντικειμενικότερα (accusative neuter plural)
αντικειμενικότερε (masculine singular vocative)
αντικειμενικότερη (feminine singular vocative)
αντικειμενικότερο (neuter singular vocative)
αντικειμενικότεροι (masculine plural vocative)
αντικειμενικότερες (feminine plural vocative)
αντικειμενικότερα (neuter plural vocative)
αντικειμενικότατος (masculine nominative singular)
αντικειμενικότατη (feminine nominative singular)
αντικειμενικότατο (neuter nominative singular)
αντικειμενικότατοι (masculine nominative plural)
αντικειμενικότατες (feminine nominative plural)
αντικειμενικότατα (neuter nominative plural)
αντικειμενικότατου (genitive masculine singular)
αντικειμενικότατης (feminine genitive singular)
αντικειμενικότατου (genitive neuter singular)
αντικειμενικότατων (genitive masculine plural)
αντικειμενικότατων (feminine genitive plural)
αντικειμενικότατων (genitive neuter plural)
αντικειμενικότατο (accusative masculine singular)
αντικειμενικότατη (accusative feminine singular)
αντικειμενικότατο (accusative neuter singular)
αντικειμενικότατους (accusative masculine plural)
αντικειμενικότατες (accusative feminine plural)
αντικειμενικότατα (accusative neuter plural)
αντικειμενικότατε (masculine singular vocative)
αντικειμενικότατη (feminine singular vocative)
αντικειμενικότατο (neuter singular vocative)
αντικειμενικότατοι (masculine plural vocative)
αντικειμενικότατες (feminine plural vocative)
αντικειμενικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικειμενικ

αντικειμενικότερ

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-a

αντικειμενικ

αντικειμενικότερ

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικειμενικός

αντικειμενικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντικειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντικειμενικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικειμενικ

el-decl-adj-table

αντικειμενικός •

αντικειμενική •

αντικειμενικό •

αντικειμενικοί •

αντικειμενικές •

αντικειμενικά •

αντικειμενικού •

αντικειμενικής •

αντικειμενικού •

αντικειμενικών •

αντικειμενικών •

αντικειμενικών •

αντικειμενικό •

αντικειμενική •

αντικειμενικό •

αντικειμενικούς •

αντικειμενικές •

αντικειμενικά •

αντικειμενικέ •

αντικειμενική •

αντικειμενικό •

αντικειμενικοί •

αντικειμενικές •

αντικειμενικά •

el-decl-adj-degrees

αντικειμενικότερ

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αντικειμενικότερ

el-decl-adj-table

αντικειμενικότερος •

αντικειμενικότερη •

αντικειμενικότερο •

αντικειμενικότεροι •

αντικειμενικότερες •

αντικειμενικότερα •

αντικειμενικότερου •

αντικειμενικότερης •

αντικειμενικότερου •

αντικειμενικότερων •

αντικειμενικότερων •

αντικειμενικότερων •

αντικειμενικότερο •

αντικειμενικότερη •

αντικειμενικότερο •

αντικειμενικότερους •

αντικειμενικότερες •

αντικειμενικότερα •

αντικειμενικότερε •

αντικειμενικότερη •

αντικειμενικότερο •

αντικειμενικότεροι •

αντικειμενικότερες •

αντικειμενικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

αντικειμενικότατ

el-decl-adj-table

αντικειμενικότατος •

αντικειμενικότατη •

αντικειμενικότατο •

αντικειμενικότατοι •

αντικειμενικότατες •

αντικειμενικότατα •

αντικειμενικότατου •

αντικειμενικότατης •

αντικειμενικότατου •

αντικειμενικότατων •

αντικειμενικότατων •

αντικειμενικότατων •

αντικειμενικότατο •

αντικειμενικότατη •

αντικειμενικότατο •

αντικειμενικότατους •

αντικειμενικότατες •

αντικειμενικότατα •

αντικειμενικότατε •

αντικειμενικότατη •

αντικειμενικότατο •

αντικειμενικότατοι •

αντικειμενικότατες •

αντικειμενικότατα •

From αντικείμενο (antikeímeno, “object”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the object of a sentence


προπαραλήγουσα

head

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσα • (proparalígousa) f (plural προπαραλήγουσες)

el-noun

προπαραλήγουσες

proparalígousa (romanization)
προπαραλήγουσες (plural)
προπαραλήγουσα (nominative singular)
προπαραλήγουσες (nominative plural)
προπαραλήγουσας (genitive singular)
προπαραληγουσών (genitive plural)
προπαραλήγουσα (accusative singular)
προπαραλήγουσες (accusative plural)
προπαραλήγουσα (singular vocative)
προπαραλήγουσες (plural vocative)

el-decl-noun

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσας

προπαραληγουσών

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

προπαραλήγουσα

προπαραλήγουσες

(grammar, linguistics) the antepenultimate syllable of a word


παραλήγουσα

head

παραλήγουσες

παραλήγουσα • (paralígousa) f (plural παραλήγουσες)

el-noun

παραλήγουσες

paralígousa (romanization)
παραλήγουσες (plural)
παραλήγουσα (nominative singular)
παραλήγουσες (nominative plural)
παραλήγουσας (genitive singular)
παραληγουσών (genitive plural)
παραλήγουσα (accusative singular)
παραλήγουσες (accusative plural)
παραλήγουσα (singular vocative)
παραλήγουσες (plural vocative)

el-decl-noun

παραλήγουσες

παραλήγουσας

παραληγουσών

παραλήγουσες

παραλήγουσες

From παρά (pará, “next”) + λήγουσα (lígousa, “last syllable”).

af

(grammar, linguistics) penult (next to last syllable of a word)


αντικ.

αντικειμενικός αντικειμενικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αντικειμενικός (antikeimenikós): object (relating to the object of a sentence)


αντικ.

αντικείμενο αντικείμενο#Greek

(grammar) Abbreviation of αντικείμενο (antikeímeno): object (of a sentence)


ανώμ.

ανώμαλος ανώμαλος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of ανώμαλος (anómalos): irregular


αντων.

αντωνυμία αντωνυμία#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αντωνυμία (antonymía): pronoun


αόριστ.

αόριστος αόριστος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αόριστος (aóristos): past tense, aorist


αόριστ.

αόριστος αόριστος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αόριστος (aóristos): indefinite


αόρ.

αόριστος αόριστος#Greek


αόρ.

αόριστος αόριστος#Greek


αντιγραμματικός

head

αντιγραμματική

αντιγραμματικό

αντιγραμματικός • (antigrammatikós) m (feminine αντιγραμματική, neuter αντιγραμματικό)

el-adj

αντιγραμματική

αντιγραμματικό

antigrammatikós (romanization)
αντιγραμματική (feminine)
αντιγραμματικό (neuter)
αντιγραμματικός (masculine nominative singular)
αντιγραμματική (feminine nominative singular)
αντιγραμματικό (neuter nominative singular)
αντιγραμματικοί (masculine nominative plural)
αντιγραμματικές (feminine nominative plural)
αντιγραμματικά (neuter nominative plural)
αντιγραμματικού (genitive masculine singular)
αντιγραμματικής (feminine genitive singular)
αντιγραμματικού (genitive neuter singular)
αντιγραμματικών (genitive masculine plural)
αντιγραμματικών (feminine genitive plural)
αντιγραμματικών (genitive neuter plural)
αντιγραμματικό (accusative masculine singular)
αντιγραμματική (accusative feminine singular)
αντιγραμματικό (accusative neuter singular)
αντιγραμματικούς (accusative masculine plural)
αντιγραμματικές (accusative feminine plural)
αντιγραμματικά (accusative neuter plural)
αντιγραμματικέ (masculine singular vocative)
αντιγραμματική (feminine singular vocative)
αντιγραμματικό (neuter singular vocative)
αντιγραμματικοί (masculine plural vocative)
αντιγραμματικές (feminine plural vocative)
αντιγραμματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιγραμματικ

el-decl-adj-a

αντιγραμματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιγραμματικός

αντιγραμματικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιγραμματικ

el-decl-adj-table

αντιγραμματικός •

αντιγραμματική •

αντιγραμματικό •

αντιγραμματικοί •

αντιγραμματικές •

αντιγραμματικά •

αντιγραμματικού •

αντιγραμματικής •

αντιγραμματικού •

αντιγραμματικών •

αντιγραμματικών •

αντιγραμματικών •

αντιγραμματικό •

αντιγραμματική •

αντιγραμματικό •

αντιγραμματικούς •

αντιγραμματικές •

αντιγραμματικά •

αντιγραμματικέ •

αντιγραμματική •

αντιγραμματικό •

αντιγραμματικοί •

αντιγραμματικές •

αντιγραμματικά •


γραμματικός

head

γραμματικός • (grammatikós) m (feminine γραμματική, neuter γραμματικό)

grammatikós (romanization)
γραμματική (feminine)
γραμματικό (neuter)
γραμματικός (masculine nominative singular)
γραμματική (feminine nominative singular)
γραμματικό (neuter nominative singular)
γραμματικοί (masculine nominative plural)
γραμματικές (feminine nominative plural)
γραμματικά (neuter nominative plural)
γραμματικού (genitive masculine singular)
γραμματικής (feminine genitive singular)
γραμματικού (genitive neuter singular)
γραμματικών (genitive masculine plural)
γραμματικών (feminine genitive plural)
γραμματικών (genitive neuter plural)
γραμματικό (accusative masculine singular)
γραμματική (accusative feminine singular)
γραμματικό (accusative neuter singular)
γραμματικούς (accusative masculine plural)
γραμματικές (accusative feminine plural)
γραμματικά (accusative neuter plural)
γραμματικέ (masculine singular vocative)
γραμματική (feminine singular vocative)
γραμματικό (neuter singular vocative)
γραμματικοί (masculine plural vocative)
γραμματικές (feminine plural vocative)
γραμματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

γραμματικός •

γραμματική •

γραμματικό •

γραμματικοί •

γραμματικές •

γραμματικά •

γραμματικού •

γραμματικής •

γραμματικού •

γραμματικών •

γραμματικών •

γραμματικών •

γραμματικό •

γραμματική •

γραμματικό •

γραμματικούς •

γραμματικές •

γραμματικά •

γραμματικέ •

γραμματική •

γραμματικό •

γραμματικοί •

γραμματικές •

γραμματικά •

From Ancient Greek γραμματικός (grammatikós, “literate, relating to grammar”).

inh

(grammar) grammatical (relating to grammar)

(grammar) grammatical (using correct grammar)


δασεία

daseía (romanization)
δασείες (plural)
δασεία (nominative singular)
δασείες (nominative plural)
δασείας (genitive singular)
δασειών (genitive plural)
δασεία (accusative singular)
δασείες (accusative plural)
δασεία (singular vocative)
δασείες (plural vocative)

Learnedly, from Koine Greek δασεῖα (daseîa), substantivised feminine form of the ancient δασύς (dasús).

(typography, grammar) rough breathing, spiritus asper (Ancient Greek diacritical mark)


μεσοπαθ.

Abbreviation of μεσοπαθητικός (mesopathitikós).

abbreviation of

μεσοπαθητικός

(linguistics, grammar) mediopassive, middle voice


ενεργ.

ενεργητικός ενεργητικός#Greek

(grammar) Abbreviation of ενεργητικός (energitikós): active


ενεργ.

ενεργητική φωνή
ενεργητική φωνή#Greek

(grammar) Abbreviation of ενεργητική φωνή (energitikí foní): active voice


μεσοπαθητικός

head

μεσοπαθητική

μεσοπαθητικό

μεσοπαθητικός • (mesopathitikós) m (feminine μεσοπαθητική, neuter μεσοπαθητικό)

el-adj

μεσοπαθητική

μεσοπαθητικό

mesopathitikós (romanization)
μεσοπαθητική (feminine)
μεσοπαθητικό (neuter)
μεσοπαθητικός (masculine nominative singular)
μεσοπαθητική (feminine nominative singular)
μεσοπαθητικό (neuter nominative singular)
μεσοπαθητικοί (masculine nominative plural)
μεσοπαθητικές (feminine nominative plural)
μεσοπαθητικά (neuter nominative plural)
μεσοπαθητικού (genitive masculine singular)
μεσοπαθητικής (feminine genitive singular)
μεσοπαθητικού (genitive neuter singular)
μεσοπαθητικών (genitive masculine plural)
μεσοπαθητικών (feminine genitive plural)
μεσοπαθητικών (genitive neuter plural)
μεσοπαθητικό (accusative masculine singular)
μεσοπαθητική (accusative feminine singular)
μεσοπαθητικό (accusative neuter singular)
μεσοπαθητικούς (accusative masculine plural)
μεσοπαθητικές (accusative feminine plural)
μεσοπαθητικά (accusative neuter plural)
μεσοπαθητικέ (masculine singular vocative)
μεσοπαθητική (feminine singular vocative)
μεσοπαθητικό (neuter singular vocative)
μεσοπαθητικοί (masculine plural vocative)
μεσοπαθητικές (feminine plural vocative)
μεσοπαθητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μεσοπαθητικός

el-decl-adj-table

μεσοπαθητικός •

μεσοπαθητική •

μεσοπαθητικό •

μεσοπαθητικοί •

μεσοπαθητικές •

μεσοπαθητικά •

μεσοπαθητικού •

μεσοπαθητικής •

μεσοπαθητικού •

μεσοπαθητικών •

μεσοπαθητικών •

μεσοπαθητικών •

μεσοπαθητικό •

μεσοπαθητική •

μεσοπαθητικό •

μεσοπαθητικούς •

μεσοπαθητικές •

μεσοπαθητικά •

μεσοπαθητικέ •

μεσοπαθητική •

μεσοπαθητικό •

μεσοπαθητικοί •

μεσοπαθητικές •

μεσοπαθητικά •

(linguistics, grammar) in the mediopassive voice or middle voice


ενεργητικός

head

ενεργητικός • (energitikós) m (feminine ενεργητική, neuter ενεργητικό)

energitikós (romanization)
ενεργητική (feminine)
ενεργητικό (neuter)
ενεργητικός (masculine nominative singular)
ενεργητική (feminine nominative singular)
ενεργητικό (neuter nominative singular)
ενεργητικοί (masculine nominative plural)
ενεργητικές (feminine nominative plural)
ενεργητικά (neuter nominative plural)
ενεργητικού (genitive masculine singular)
ενεργητικής (feminine genitive singular)
ενεργητικού (genitive neuter singular)
ενεργητικών (genitive masculine plural)
ενεργητικών (feminine genitive plural)
ενεργητικών (genitive neuter plural)
ενεργητικό (accusative masculine singular)
ενεργητική (accusative feminine singular)
ενεργητικό (accusative neuter singular)
ενεργητικούς (accusative masculine plural)
ενεργητικές (accusative feminine plural)
ενεργητικά (accusative neuter plural)
ενεργητικέ (masculine singular vocative)
ενεργητική (feminine singular vocative)
ενεργητικό (neuter singular vocative)
ενεργητικοί (masculine plural vocative)
ενεργητικές (feminine plural vocative)
ενεργητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ενεργητικός •

ενεργητική •

ενεργητικό •

ενεργητικοί •

ενεργητικές •

ενεργητικά •

ενεργητικού •

ενεργητικής •

ενεργητικού •

ενεργητικών •

ενεργητικών •

ενεργητικών •

ενεργητικό •

ενεργητική •

ενεργητικό •

ενεργητικούς •

ενεργητικές •

ενεργητικά •

ενεργητικέ •

ενεργητική •

ενεργητικό •

ενεργητικοί •

ενεργητικές •

ενεργητικά •

Learned borrowing from Ancient Greek ἐνεργητικός (energētikós) with semantic loan from French actif in the accounting sense. By surface analysis, ενεργώ (energó) + -τικός (-tikós).

surf

(linguistics, grammar) active (in the active voice)


αναλύομαι

head

αναλύομαι • (analýomai)

el-verb

αναλύομαι • (analýomai) passive (past αναλύθηκα, active αναλύω)

analýomai (romanization)
αναλύθηκα (past)
αναλύω (active)


περισπωμένη

head

περισπωμένες

περισπωμένη • (perispoméni) f (plural περισπωμένες)

el-noun

περισπωμένες

perispoméni (romanization)
περισπωμένες (plural)
περισπωμένη (nominative singular)
περισπωμένες (nominative plural)
περισπωμένης (genitive singular)
περισπωμένων (genitive plural)
περισπωμένη (accusative singular)
περισπωμένες (accusative plural)
περισπωμένη (singular vocative)
περισπωμένες (plural vocative)

el-decl-noun

περισπωμένες

περισπωμένης

περισπωμένων

περισπωμένες

περισπωμένες

Plural περισπωμένες for the function as modern noun. But as participle, περισπώμενες.

πε‧ρι‧σπω‧μέ‧νη

Substantivised feminine of the ancient participle περισπώμενος (perispṓmenos). (See the ancient περισπωμένη).

(typography, grammar) circumflex ( ͂ ) (a diacritical mark, used in the polytonic script of Greek)


παράθημα

head

παράθημα • (paráthima) n (plural παραθήματα)

paráthima (romanization)
παραθήματα (plural)
παράθημα (nominative singular)
παραθήματα (nominative plural)
παραθήματος (genitive singular)
παραθημάτων (genitive plural)
παράθημα (accusative singular)
παραθήματα (accusative plural)
παράθημα (singular vocative)
παραθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin affixum or French affixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


παρατατικός

παρατατικός • (paratatikós) m (plural παρατατικοί)

paratatikós (romanization)
παρατατικοί (plural)
παρατατικός (nominative singular)
παρατατικοί (nominative plural)
παρατατικού (genitive singular)
παρατατικών (genitive plural)
παρατατικό (accusative singular)
παρατατικούς (accusative plural)
παρατατικέ (singular vocative)
παρατατικοί (plural vocative)

el-decl-noun

παρατατικούς

Learned borrowing from Koine Greek παρατατικός (paratatikós, “extending, continuing”), from Ancient Greek παρατείνω (parateínō, “to stretch out along”), perhaps via a participle form παρατετακώς (paratetakṓs).

der

(grammar) imperfect, past continuous, past progressive, imperfective past (tense)


απόδ.

απόδοση απόδοση#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απόδοση (apódosi): apodosis


απρμφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απαρέμφατο (aparémfato): infinitive


απαρ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


απρφ.

απαρέμφατο απαρέμφατο#Greek


αποθ.

αποθ. ρ. (αποθετικό ρήμα) ― apoth. r. (apothetikó ríma) ― deponent verb

αποθετικός αποθετικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αποθετικός (apothetikós): deponent


απόδοση

head

απόδοση • (apódosi) f (plural αποδόσεις)

apódosi (romanization)
αποδόσεις (plural)
απόδοση (nominative singular)
αποδόσεις (nominative plural)
απόδοσης (genitive singular)
αποδόσεων (genitive plural)
απόδοση (accusative singular)
αποδόσεις (accusative plural)
απόδοση (singular vocative)
αποδόσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αποδόσεως

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αποδόσεως •


απρόσ.

απρόσωπος απρόσωπος#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of απρόσωπος (aprósopos): impersonal


ρ.

ρήμα ρήμα#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of ρήμα (ríma): verb


άρθρ.

άρθρο άρθρο#Greek

(grammar) Abbreviation of άρθρο (árthro): article


αριθμ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητικός (arithmitikós): arithmetical


αριθμ.

αριθμητική αριθμητική#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αριθμητική (arithmitikí): arithmetic


αριθ.

αριθμητικός αριθμητικός#Greek


αριθ.

αριθμητική αριθμητική#Greek


αριθμητικό

head

αριθμητικό • (arithmitikó) n (plural αριθμητικά)

arithmitikó (romanization)
αριθμητικά (plural)
αριθμητικό (nominative singular)
αριθμητικά (nominative plural)
αριθμητικού (genitive singular)
αριθμητικών (genitive plural)
αριθμητικό (accusative singular)
αριθμητικά (accusative plural)
αριθμητικό (singular vocative)
αριθμητικά (plural vocative)


απρόσωπος

απρόσωπος • (aprósopos) m (feminine απρόσωπη, neuter απρόσωπο)

aprósopos (romanization)
απρόσωπη (feminine)
απρόσωπο (neuter)
απρόσωπος (masculine nominative singular)
απρόσωπη (feminine nominative singular)
απρόσωπο (neuter nominative singular)
απρόσωποι (masculine nominative plural)
απρόσωπες (feminine nominative plural)
απρόσωπα (neuter nominative plural)
απρόσωπου (genitive masculine singular)
απρόσωπης (feminine genitive singular)
απρόσωπου (genitive neuter singular)
απρόσωπων (genitive masculine plural)
απρόσωπων (feminine genitive plural)
απρόσωπων (genitive neuter plural)
απρόσωπο (accusative masculine singular)
απρόσωπη (accusative feminine singular)
απρόσωπο (accusative neuter singular)
απρόσωπους (accusative masculine plural)
απρόσωπες (accusative feminine plural)
απρόσωπα (accusative neuter plural)
απρόσωπε (masculine singular vocative)
απρόσωπη (feminine singular vocative)
απρόσωπο (neuter singular vocative)
απρόσωποι (masculine plural vocative)
απρόσωπες (feminine plural vocative)
απρόσωπα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απρόσωπους •

απρόσωπο ρήμα ― aprósopo ríma ― impersonal verb


αρνητ.

αρνητικός αρνητικός#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of αρνητικός (arnitikós): negative, undesirable, disapproving


αρσ.

αρσενικός αρσενικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρσενικός (arsenikós): masculine


αρχ.

αρχαίος αρχαίος#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαίος (archaíos): ancient


αρχαϊστ.

αρχαϊστικός αρχαϊστικός#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαϊστικός (archaïstikós): archaistic


αρχαιοπρ.

αρχαιοπρεπής αρχαιοπρεπής#Greek

(grammar) Abbreviation of αρχαιοπρεπής (archaioprepís): archaic


ΑΡΣ.

αρσενικός αρσενικός#Greek


αρνητικός

head

αρνητικός • (arnitikós) m (feminine αρνητική, neuter αρνητικό)

arnitikós (romanization)
αρνητική (feminine)
αρνητικό (neuter)
αρνητικός (masculine nominative singular)
αρνητική (feminine nominative singular)
αρνητικό (neuter nominative singular)
αρνητικοί (masculine nominative plural)
αρνητικές (feminine nominative plural)
αρνητικά (neuter nominative plural)
αρνητικού (genitive masculine singular)
αρνητικής (feminine genitive singular)
αρνητικού (genitive neuter singular)
αρνητικών (genitive masculine plural)
αρνητικών (feminine genitive plural)
αρνητικών (genitive neuter plural)
αρνητικό (accusative masculine singular)
αρνητική (accusative feminine singular)
αρνητικό (accusative neuter singular)
αρνητικούς (accusative masculine plural)
αρνητικές (accusative feminine plural)
αρνητικά (accusative neuter plural)
αρνητικέ (masculine singular vocative)
αρνητική (feminine singular vocative)
αρνητικό (neuter singular vocative)
αρνητικοί (masculine plural vocative)
αρνητικές (feminine plural vocative)
αρνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρνητικούς •

αρ‧νη‧τη‧κός

Learnedly, from Hellenistic Koine Greek ἀρνητικός (arnētikós). The contemporary scientific senses are a semantic loan from French négatif.


αρχαϊστικός

head

αρχαϊστικός • (archaïstikós) m (feminine αρχαϊστική, neuter αρχαϊστικό)

archaïstikós (romanization)
αρχαϊστική (feminine)
αρχαϊστικό (neuter)
αρχαϊστικός (masculine nominative singular)
αρχαϊστική (feminine nominative singular)
αρχαϊστικό (neuter nominative singular)
αρχαϊστικοί (masculine nominative plural)
αρχαϊστικές (feminine nominative plural)
αρχαϊστικά (neuter nominative plural)
αρχαϊστικού (genitive masculine singular)
αρχαϊστικής (feminine genitive singular)
αρχαϊστικού (genitive neuter singular)
αρχαϊστικών (genitive masculine plural)
αρχαϊστικών (feminine genitive plural)
αρχαϊστικών (genitive neuter plural)
αρχαϊστικό (accusative masculine singular)
αρχαϊστική (accusative feminine singular)
αρχαϊστικό (accusative neuter singular)
αρχαϊστικούς (accusative masculine plural)
αρχαϊστικές (accusative feminine plural)
αρχαϊστικά (accusative neuter plural)
αρχαϊστικέ (masculine singular vocative)
αρχαϊστική (feminine singular vocative)
αρχαϊστικό (neuter singular vocative)
αρχαϊστικοί (masculine plural vocative)
αρχαϊστικές (feminine plural vocative)
αρχαϊστικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αρχαϊστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αρχαϊστικός, etc.)

el-decl-adj-table

αρχαϊστικός •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικοί •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •

αρχαϊστικού •

αρχαϊστικής •

αρχαϊστικού •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικών •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικούς •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •

αρχαϊστικέ •

αρχαϊστική •

αρχαϊστικό •

αρχαϊστικοί •

αρχαϊστικές •

αρχαϊστικά •


δοτική

dotikí (romanization)
δοτικές (plural)
δοτική (nominative singular)
δοτικές (nominative plural)
δοτικής (genitive singular)
δοτικών (genitive plural)
δοτική (accusative singular)
δοτικές (accusative plural)
δοτική (singular vocative)
δοτικές (plural vocative)

From the Ancient Greek δοτῐκή (dotikḗ, “the dative case”).


κανονικός

head

κανονικός • (kanonikós) m (feminine κανονική, neuter κανονικό)

kanonikós (romanization)
κανονική (feminine)
κανονικό (neuter)
κανονικός (masculine nominative singular)
κανονική (feminine nominative singular)
κανονικό (neuter nominative singular)
κανονικοί (masculine nominative plural)
κανονικές (feminine nominative plural)
κανονικά (neuter nominative plural)
κανονικού (genitive masculine singular)
κανονικής (feminine genitive singular)
κανονικού (genitive neuter singular)
κανονικών (genitive masculine plural)
κανονικών (feminine genitive plural)
κανονικών (genitive neuter plural)
κανονικό (accusative masculine singular)
κανονική (accusative feminine singular)
κανονικό (accusative neuter singular)
κανονικούς (accusative masculine plural)
κανονικές (accusative feminine plural)
κανονικά (accusative neuter plural)
κανονικέ (masculine singular vocative)
κανονική (feminine singular vocative)
κανονικό (neuter singular vocative)
κανονικοί (masculine plural vocative)
κανονικές (feminine plural vocative)
κανονικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο κανονικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κανονικός, etc.)

el-decl-adj-table

κανονικούς •

κα‧νο‧νι‧κός

From the Ancient Greek κανονικός (kanonikós) from κανών (kanṓn).


λ.

λέξη λέξη#Greek

(grammar, linguistics) Abbreviation of λέξη (léxi): word


ευχετικός

head

ευχετικός • (efchetikós) m (feminine ευχετική, neuter ευχετικό)

efchetikós (romanization)
ευχετική (feminine)
ευχετικό (neuter)
ευχετικός (masculine nominative singular)
ευχετική (feminine nominative singular)
ευχετικό (neuter nominative singular)
ευχετικοί (masculine nominative plural)
ευχετικές (feminine nominative plural)
ευχετικά (neuter nominative plural)
ευχετικού (genitive masculine singular)
ευχετικής (feminine genitive singular)
ευχετικού (genitive neuter singular)
ευχετικών (genitive masculine plural)
ευχετικών (feminine genitive plural)
ευχετικών (genitive neuter plural)
ευχετικό (accusative masculine singular)
ευχετική (accusative feminine singular)
ευχετικό (accusative neuter singular)
ευχετικούς (accusative masculine plural)
ευχετικές (accusative feminine plural)
ευχετικά (accusative neuter plural)
ευχετικέ (masculine singular vocative)
ευχετική (feminine singular vocative)
ευχετικό (neuter singular vocative)
ευχετικοί (masculine plural vocative)
ευχετικές (feminine plural vocative)
ευχετικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ευχετικούς •

ευ‧χε‧τι‧κός

From ευχέτ(ης) (efchét(is), “who wishes”) + -ικός.


εφετικός

head

εφετικός • (efetikós) m (feminine εφετική, neuter εφετικό)

efetikós (romanization)
εφετική (feminine)
εφετικό (neuter)
εφετικός (masculine nominative singular)
εφετική (feminine nominative singular)
εφετικό (neuter nominative singular)
εφετικοί (masculine nominative plural)
εφετικές (feminine nominative plural)
εφετικά (neuter nominative plural)
εφετικού (genitive masculine singular)
εφετικής (feminine genitive singular)
εφετικού (genitive neuter singular)
εφετικών (genitive masculine plural)
εφετικών (feminine genitive plural)
εφετικών (genitive neuter plural)
εφετικό (accusative masculine singular)
εφετική (accusative feminine singular)
εφετικό (accusative neuter singular)
εφετικούς (accusative masculine plural)
εφετικές (accusative feminine plural)
εφετικά (accusative neuter plural)
εφετικέ (masculine singular vocative)
εφετική (feminine singular vocative)
εφετικό (neuter singular vocative)
εφετικοί (masculine plural vocative)
εφετικές (feminine plural vocative)
εφετικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εφετικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εφετικός, etc.)

From Ancient Greek ἐφετικός (ephetikós).


παρακείμενος

head

παρακείμενος • (parakeímenos) m

el-noun

παρακείμενος • (parakeímenos) m

parakeímenos (romanization)
παρακείμενος (nominative singular)
παρακείμενοι (nominative plural)
παρακειμένου (genitive singular)
παρακειμένων (genitive plural)
παρακείμενο (accusative singular)
παρακειμένους (accusative plural)
παρακείμενε (singular vocative)
παρακείμενοι (plural vocative)

el-decl-noun

παρακείμενος

παρακείμενοι

παρακειμένου

παρακειμένων

παρακειμένους

παρακείμενοι

πα‧ρα‧κεί‧με‧νος

Learnedly, from Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος. Present participle of παράκειμαι (parákeimai), an ancient middle voice verb. The noun is a substantivization in Hellenistic Koine with ellipsis of χρόνος (khrónos, “tense”).

der

πᾰρᾰκείμενος

Ancient Greek πᾰρᾰκείμενος


ενεργητική φωνή

head

ενεργητική φωνή • (energitikí foní) f

el-noun

ενεργητική φωνή • (energitikí foní) f


ισοσύλλαβος

head

ισοσύλλαβος • (isosýllavos) m (feminine ισοσύλλαβη, neuter ισοσύλλαβο)

isosýllavos (romanization)
ισοσύλλαβη (feminine)
ισοσύλλαβο (neuter)
ισοσύλλαβος (masculine nominative singular)
ισοσύλλαβη (feminine nominative singular)
ισοσύλλαβο (neuter nominative singular)
ισοσύλλαβοι (masculine nominative plural)
ισοσύλλαβες (feminine nominative plural)
ισοσύλλαβα (neuter nominative plural)
ισοσύλλαβου (genitive masculine singular)
ισοσύλλαβης (feminine genitive singular)
ισοσύλλαβου (genitive neuter singular)
ισοσύλλαβων (genitive masculine plural)
ισοσύλλαβων (feminine genitive plural)
ισοσύλλαβων (genitive neuter plural)
ισοσύλλαβο (accusative masculine singular)
ισοσύλλαβη (accusative feminine singular)
ισοσύλλαβο (accusative neuter singular)
ισοσύλλαβους (accusative masculine plural)
ισοσύλλαβες (accusative feminine plural)
ισοσύλλαβα (accusative neuter plural)
ισοσύλλαβε (masculine singular vocative)
ισοσύλλαβη (feminine singular vocative)
ισοσύλλαβο (neuter singular vocative)
ισοσύλλαβοι (masculine plural vocative)
ισοσύλλαβες (feminine plural vocative)
ισοσύλλαβα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ισοσύλλαβος •

ισοσύλλαβη •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβοι •

ισοσύλλαβες •

ισοσύλλαβα •

ισοσύλλαβου •

ισοσύλλαβης •

ισοσύλλαβου •

ισοσύλλαβων •

ισοσύλλαβων •

ισοσύλλαβων •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβη •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβους •

ισοσύλλαβες •

ισοσύλλαβα •

ισοσύλλαβε •

ισοσύλλαβη •

ισοσύλλαβο •

ισοσύλλαβοι •

ισοσύλλαβες •

ισοσύλλαβα •


ανισοσύλλαβος

head

ανισοσύλλαβη

ανισοσύλλαβο

ανισοσύλλαβος • (anisosýllavos) m (feminine ανισοσύλλαβη, neuter ανισοσύλλαβο)

el-adj

ανισοσύλλαβη

ανισοσύλλαβο

anisosýllavos (romanization)
ανισοσύλλαβη (feminine)
ανισοσύλλαβο (neuter)
ανισοσύλλαβος (masculine nominative singular)
ανισοσύλλαβη (feminine nominative singular)
ανισοσύλλαβο (neuter nominative singular)
ανισοσύλλαβοι (masculine nominative plural)
ανισοσύλλαβες (feminine nominative plural)
ανισοσύλλαβα (neuter nominative plural)
ανισοσύλλαβου (genitive masculine singular)
ανισοσύλλαβης (feminine genitive singular)
ανισοσύλλαβου (genitive neuter singular)
ανισοσύλλαβων (genitive masculine plural)
ανισοσύλλαβων (feminine genitive plural)
ανισοσύλλαβων (genitive neuter plural)
ανισοσύλλαβο (accusative masculine singular)
ανισοσύλλαβη (accusative feminine singular)
ανισοσύλλαβο (accusative neuter singular)
ανισοσύλλαβους (accusative masculine plural)
ανισοσύλλαβες (accusative feminine plural)
ανισοσύλλαβα (accusative neuter plural)
ανισοσύλλαβε (masculine singular vocative)
ανισοσύλλαβη (feminine singular vocative)
ανισοσύλλαβο (neuter singular vocative)
ανισοσύλλαβοι (masculine plural vocative)
ανισοσύλλαβες (feminine plural vocative)
ανισοσύλλαβα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of ανισοσύλλαβος

el-decl-adj-table

ανισοσύλλαβος •

ανισοσύλλαβη •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβοι •

ανισοσύλλαβες •

ανισοσύλλαβα •

ανισοσύλλαβου •

ανισοσύλλαβης •

ανισοσύλλαβου •

ανισοσύλλαβων •

ανισοσύλλαβων •

ανισοσύλλαβων •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβη •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβους •

ανισοσύλλαβες •

ανισοσύλλαβα •

ανισοσύλλαβε •

ανισοσύλλαβη •

ανισοσύλλαβο •

ανισοσύλλαβοι •

ανισοσύλλαβες •

ανισοσύλλαβα •


οξεία

oxeía (romanization)
οξείες (plural)
οξεία (nominative singular)
οξείες (nominative plural)
οξείας (genitive singular)
οξειών (genitive plural)
οξεία (accusative singular)
οξείες (accusative plural)
οξεία (singular vocative)
οξείες (plural vocative)

From Ancient Greek ὀξεῖᾰ (oxeîa, “oxia, oxeia”).

inh

(orthography, typography, grammar) ´ (a strong stress accent used in Ancient Greek and sometimes Modern Greek)


προσγράφω

head

προσγράφω • (prosgráfo)

el-verb

προσγράφομαι

προσγράφω • (prosgráfo) (past προσέγραψα, passive προσγράφομαι)

prosgráfo (romanization)
προσέγραψα (past)
προσγράφομαι (passive)
προσγράφω (active first-person imperfective indicative present singular)
προσγράψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
προσγράφομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
προσγραφώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγραφτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
προσγράφεις (active imperfective indicative present second-person singular)
προσγράψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
προσγράφεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
προσγραφείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγραφτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
προσγράφει (active imperfective indicative present singular third-person)
προσγράψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
προσγράφεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
προσγραφεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγραφτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
προσγράφουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
προσγράψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
προσγραφόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
προσγραφούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγραφτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
προσγράφετε (active imperfective indicative plural present second-person)
προσγράψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
προσγράφεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγραφόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
προσγραφείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγραφτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
προσγράφουν (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγράφουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
προσγράψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγράψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
προσγράφονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
προσγραφούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσγραφτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
προσέγραφα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
προσέγραψα (active first-person indicative past perfective singular)
προσγραφόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγραφόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
προσγράφηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσγράφτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
προσέγραφες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
προσέγραψες (active indicative past perfective second-person singular)
προσγραφόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγραφόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
προσγράφηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσγράφτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
προσέγραφε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
προσέγραψε (active indicative past perfective singular third-person)
προσγραφόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγραφότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
προσγράφηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγράφτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
προσγράφαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
προσγράψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
προσγραφόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
προσγραφήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγραφτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
προσγράφατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
προσγράψατε (active indicative past perfective plural second-person)
προσγραφόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
προσγραφήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσγραφτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
προσέγραφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγράφαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσγράφανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
προσέγραψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράψαν (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράψανε (active indicative past perfective plural third-person)
προσγράφονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
προσγραφόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
προσγράφηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγράφτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
προσγραφτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα προσγράφω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα προσγράψω (active first-person future indicative perfective singular)
θα προσγράφομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα προσγραφώ (first-person future indicative passive perfective singular)
προσγραφτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
πρόσγραφε (active imperative imperfective rare second-person singular)
πρόσγραψε (active imperative perfective rare second-person singular)
προσγράψου (imperative passive perfective second-person singular)
προσγράφετε (active imperative imperfective plural second-person)
προσγράψτε (active imperative perfective plural second-person)
προσγράφεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
προσγραφείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγραφτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
προσγράφοντας (active participle present)
έχοντας προσγράψει (active participle past)
προσγεγραμμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
προσγράψει (active infinitive-aorist)
προσγραφεί (infinitive-aorist passive)
προσγραφτεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Ancient Greek προσγρᾰ́φω. Also, semantic loan from German zuschreiben. Morphologically, from προσ- (“toward”) + γράφω (“write”).

lbor

see passive perfect participle προσγεγραμμένος (prosgegramménos), and the noun προσγεγραμμένη

(grammar, of ancient Greek) to write immediately after another character as adscript


ακατάληκτος

head

ακατάληκτος • (akatáliktos) m (feminine ακατάληκτη, neuter ακατάληκτο)

akatáliktos (romanization)
ακατάληκτη (feminine)
ακατάληκτο (neuter)
ακατάληκτος (masculine nominative singular)
ακατάληκτη (feminine nominative singular)
ακατάληκτο (neuter nominative singular)
ακατάληκτοι (masculine nominative plural)
ακατάληκτες (feminine nominative plural)
ακατάληκτα (neuter nominative plural)
ακατάληκτου (genitive masculine singular)
ακατάληκτης (feminine genitive singular)
ακατάληκτου (genitive neuter singular)
ακατάληκτων (genitive masculine plural)
ακατάληκτων (feminine genitive plural)
ακατάληκτων (genitive neuter plural)
ακατάληκτο (accusative masculine singular)
ακατάληκτη (accusative feminine singular)
ακατάληκτο (accusative neuter singular)
ακατάληκτους (accusative masculine plural)
ακατάληκτες (accusative feminine plural)
ακατάληκτα (accusative neuter plural)
ακατάληκτε (masculine singular vocative)
ακατάληκτη (feminine singular vocative)
ακατάληκτο (neuter singular vocative)
ακατάληκτοι (masculine plural vocative)
ακατάληκτες (feminine plural vocative)
ακατάληκτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακατάληκτος •

ακατάληκτη •

ακατάληκτο •

ακατάληκτοι •

ακατάληκτες •

ακατάληκτα •

ακατάληκτου •

ακατάληκτης •

ακατάληκτου •

ακατάληκτων •

ακατάληκτων •

ακατάληκτων •

ακατάληκτο •

ακατάληκτη •

ακατάληκτο •

ακατάληκτους •

ακατάληκτες •

ακατάληκτα •

ακατάληκτε •

ακατάληκτη •

ακατάληκτο •

ακατάληκτοι •

ακατάληκτες •

ακατάληκτα •

From Ancient Greek ἀκατάληκτος (akatálēktos).

(grammar) without ending, without termination


αλληλοπάθεια

head

αλληλοπάθεια • (allilopátheia) f (uncountable)

allilopátheia (romanization)
αλληλοπάθεια (nominative singular)
αλληλοπάθειας (genitive singular)
αλληλοπάθεια (accusative singular)
αλληλοπάθεια (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αλληλοπάθεια

αλληλοπάθειας

αλληλοπάθεια

αλληλοπάθεια

αμοιβαιότητα

f; more common; an international legal term


αυτοπάθεια

head

αυτοπάθεια • (aftopátheia) f (uncountable)

aftopátheia (romanization)
αυτοπάθεια (nominative singular)
αυτοπάθειας (genitive singular)
αυτοπάθεια (accusative singular)
αυτοπάθεια (singular vocative)


αυτοπαθής αντωνυμία

αυτοπαθείς αντωνυμίες

αυτοπαθής αντωνυμία • (aftopathís antonymía) f (plural αυτοπαθείς αντωνυμίες)

el-noun

αυτοπαθείς αντωνυμίες

aftopathís antonymía (romanization)
αυτοπαθείς αντωνυμίες (plural)


αλληλοπαθής αντωνυμία

head

αλληλοπαθείς αντωνυμίες

αλληλοπαθής αντωνυμία • (allilopathís antonymía) f (plural αλληλοπαθείς αντωνυμίες)

el-noun

αλληλοπαθείς αντωνυμίες

allilopathís antonymía (romanization)
αλληλοπαθείς αντωνυμίες (plural)

en-αλληλοπαθής_αντωνυμία-el-noun-OEMtOIRZ


αλληλοπαθής

head

αλληλοπαθής • (allilopathís) m (feminine αλληλοπαθής, neuter αλληλοπαθές)

allilopathís (romanization)
αλληλοπαθής (feminine)
αλληλοπαθές (neuter)
αλληλοπαθής (masculine nominative singular)
αλληλοπαθής (feminine nominative singular)
αλληλοπαθές (neuter nominative singular)
αλληλοπαθείς (masculine nominative plural)
αλληλοπαθείς (feminine nominative plural)
αλληλοπαθή (neuter nominative plural)
αλληλοπαθούς (genitive masculine singular)
αλληλοπαθή (genitive masculine singular)
αλληλοπαθούς (feminine genitive singular)
αλληλοπαθούς (genitive neuter singular)
αλληλοπαθών (genitive masculine plural)
αλληλοπαθών (feminine genitive plural)
αλληλοπαθών (genitive neuter plural)
αλληλοπαθή (accusative masculine singular)
αλληλοπαθή (accusative feminine singular)
αλληλοπαθές (accusative neuter singular)
αλληλοπαθείς (accusative masculine plural)
αλληλοπαθείς (accusative feminine plural)
αλληλοπαθή (accusative neuter plural)
αλληλοπαθή (masculine singular vocative)
αλληλοπαθής (masculine singular vocative)
αλληλοπαθής (feminine singular vocative)
αλληλοπαθές (neuter singular vocative)
αλληλοπαθείς (masculine plural vocative)
αλληλοπαθείς (feminine plural vocative)
αλληλοπαθή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθές •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθούς •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθούς •

αλληλοπαθούς •

αλληλοπαθών •

αλληλοπαθών •

αλληλοπαθών •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθές •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθή •

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθής •

αλληλοπαθές •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθείς •

αλληλοπαθή •


αυτοπαθής

head

αυτοπαθής • (aftopathís) m (feminine αυτοπαθής, neuter αυτοπαθές)

aftopathís (romanization)
αυτοπαθής (feminine)
αυτοπαθές (neuter)
αυτοπαθής (masculine nominative singular)
αυτοπαθής (feminine nominative singular)
αυτοπαθές (neuter nominative singular)
αυτοπαθείς (masculine nominative plural)
αυτοπαθείς (feminine nominative plural)
αυτοπαθή (neuter nominative plural)
αυτοπαθούς (genitive masculine singular)
αυτοπαθή (genitive masculine singular)
αυτοπαθούς (feminine genitive singular)
αυτοπαθούς (genitive neuter singular)
αυτοπαθών (genitive masculine plural)
αυτοπαθών (feminine genitive plural)
αυτοπαθών (genitive neuter plural)
αυτοπαθή (accusative masculine singular)
αυτοπαθή (accusative feminine singular)
αυτοπαθές (accusative neuter singular)
αυτοπαθείς (accusative masculine plural)
αυτοπαθείς (accusative feminine plural)
αυτοπαθή (accusative neuter plural)
αυτοπαθή (masculine singular vocative)
αυτοπαθής (masculine singular vocative)
αυτοπαθής (feminine singular vocative)
αυτοπαθές (neuter singular vocative)
αυτοπαθείς (masculine plural vocative)
αυτοπαθείς (feminine plural vocative)
αυτοπαθή (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθούς •

αυτοπαθούς •

αυτοπαθούς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθείς •

αυτοπαθής αντωνυμία ― aftopathís antonymía ― reflexive pronoun


προσωπικός

head

προσωπικός • (prosopikós) m (feminine προσωπική, neuter προσωπικό)

prosopikós (romanization)
προσωπική (feminine)
προσωπικό (neuter)
προσωπικός (masculine nominative singular)
προσωπική (feminine nominative singular)
προσωπικό (neuter nominative singular)
προσωπικοί (masculine nominative plural)
προσωπικές (feminine nominative plural)
προσωπικά (neuter nominative plural)
προσωπικού (genitive masculine singular)
προσωπικής (feminine genitive singular)
προσωπικού (genitive neuter singular)
προσωπικών (genitive masculine plural)
προσωπικών (feminine genitive plural)
προσωπικών (genitive neuter plural)
προσωπικό (accusative masculine singular)
προσωπική (accusative feminine singular)
προσωπικό (accusative neuter singular)
προσωπικούς (accusative masculine plural)
προσωπικές (accusative feminine plural)
προσωπικά (accusative neuter plural)
προσωπικέ (masculine singular vocative)
προσωπική (feminine singular vocative)
προσωπικό (neuter singular vocative)
προσωπικοί (masculine plural vocative)
προσωπικές (feminine plural vocative)
προσωπικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
προσωπικότερος (masculine nominative singular)
προσωπικότερη (feminine nominative singular)
προσωπικότερο (neuter nominative singular)
προσωπικότεροι (masculine nominative plural)
προσωπικότερες (feminine nominative plural)
προσωπικότερα (neuter nominative plural)
προσωπικότερου (genitive masculine singular)
προσωπικότερης (feminine genitive singular)
προσωπικότερου (genitive neuter singular)
προσωπικότερων (genitive masculine plural)
προσωπικότερων (feminine genitive plural)
προσωπικότερων (genitive neuter plural)
προσωπικότερο (accusative masculine singular)
προσωπικότερη (accusative feminine singular)
προσωπικότερο (accusative neuter singular)
προσωπικότερους (accusative masculine plural)
προσωπικότερες (accusative feminine plural)
προσωπικότερα (accusative neuter plural)
προσωπικότερε (masculine singular vocative)
προσωπικότερη (feminine singular vocative)
προσωπικότερο (neuter singular vocative)
προσωπικότεροι (masculine plural vocative)
προσωπικότερες (feminine plural vocative)
προσωπικότερα (neuter plural vocative)
προσωπικότατος (masculine nominative singular)
προσωπικότατη (feminine nominative singular)
προσωπικότατο (neuter nominative singular)
προσωπικότατοι (masculine nominative plural)
προσωπικότατες (feminine nominative plural)
προσωπικότατα (neuter nominative plural)
προσωπικότατου (genitive masculine singular)
προσωπικότατης (feminine genitive singular)
προσωπικότατου (genitive neuter singular)
προσωπικότατων (genitive masculine plural)
προσωπικότατων (feminine genitive plural)
προσωπικότατων (genitive neuter plural)
προσωπικότατο (accusative masculine singular)
προσωπικότατη (accusative feminine singular)
προσωπικότατο (accusative neuter singular)
προσωπικότατους (accusative masculine plural)
προσωπικότατες (accusative feminine plural)
προσωπικότατα (accusative neuter plural)
προσωπικότατε (masculine singular vocative)
προσωπικότατη (feminine singular vocative)
προσωπικότατο (neuter singular vocative)
προσωπικότατοι (masculine plural vocative)
προσωπικότατες (feminine plural vocative)
προσωπικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-a

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο προσωπικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο προσωπικός, etc.)

el-decl-adj-table

προσωπικός •

προσωπικοί •

προσωπικές •

προσωπικού •

προσωπικής •

προσωπικού •

προσωπικών •

προσωπικών •

προσωπικών •

προσωπικούς •

προσωπικές •

προσωπικοί •

προσωπικές •

el-decl-adj-degrees

προσωπικότερ

προσωπικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

προσωπικότερ

el-decl-adj-table

προσωπικότερος •

προσωπικότερη •

προσωπικότερο •

προσωπικότεροι •

προσωπικότερες •

προσωπικότερα •

προσωπικότερου •

προσωπικότερης •

προσωπικότερου •

προσωπικότερων •

προσωπικότερων •

προσωπικότερων •

προσωπικότερο •

προσωπικότερη •

προσωπικότερο •

προσωπικότερους •

προσωπικότερες •

προσωπικότερα •

προσωπικότερε •

προσωπικότερη •

προσωπικότερο •

προσωπικότεροι •

προσωπικότερες •

προσωπικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

προσωπικότατ

el-decl-adj-table

προσωπικότατος •

προσωπικότατη •

προσωπικότατο •

προσωπικότατοι •

προσωπικότατες •

προσωπικότατα •

προσωπικότατου •

προσωπικότατης •

προσωπικότατου •

προσωπικότατων •

προσωπικότατων •

προσωπικότατων •

προσωπικότατο •

προσωπικότατη •

προσωπικότατο •

προσωπικότατους •

προσωπικότατες •

προσωπικότατα •

προσωπικότατε •

προσωπικότατη •

προσωπικότατο •

προσωπικότατοι •

προσωπικότατες •

προσωπικότατα •

προσωπική αντωνυμία ― prosopikí antonymía ― personal pronoun


πλαγιάζω

head

πλαγιάζω • (plagiázo)

el-verb

πλαγιάζω • (plagiázo) (past πλαγίασα, passive —)

plagiázo (romanization)
πλαγίασα (past)
πλαγιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
πλαγιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
πλαγιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
πλαγιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
πλαγιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
πλαγιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
πλαγιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
πλαγιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
πλαγιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
πλαγιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
πλαγιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
πλαγιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
πλαγίαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
πλαγίασα (active first-person indicative past perfective singular)
πλαγίαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
πλαγίασες (active indicative past perfective second-person singular)
πλαγίαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
πλαγίασε (active indicative past perfective singular third-person)
πλαγιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
πλαγιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
πλαγιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
πλαγιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
πλαγίαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
πλαγίασαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
πλαγιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα πλαγιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα πλαγιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
πλαγίαζε (active imperative imperfective second-person singular)
πλαγίασε (active imperative perfective second-person singular)
πλαγιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
πλαγιάστε (active imperative perfective plural second-person)
πλαγιάζοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας πλαγιάσει (active indeclinable participle perfect)
πλαγιασμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑ο (indeclinable participle passive perfect)
πλαγιάσει (infinitive-aorist)

From Hellenistic Koine Greek πλαγιάζω (plagiázō, “turn sideways”). The sense "lean", since Medieval times.

inh

Babiniotis, Georgios
w:Georgios Babiniotis

(grammar, syntax, linguistics, transitive) to use indirect speech


μετβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek

(grammar) Abbreviation of μεταβατικός (metavatikós): transitive (verb)


μτβ.

μεταβατικός μεταβατικός#Greek


μεταβατικός

head

μεταβατικός • (metavatikós) m (feminine μεταβατική, neuter μεταβατικό)

metavatikós (romanization)
μεταβατική (feminine)
μεταβατικό (neuter)
μεταβατικός (masculine nominative singular)
μεταβατική (feminine nominative singular)
μεταβατικό (neuter nominative singular)
μεταβατικοί (masculine nominative plural)
μεταβατικές (feminine nominative plural)
μεταβατικά (neuter nominative plural)
μεταβατικού (genitive masculine singular)
μεταβατικής (feminine genitive singular)
μεταβατικού (genitive neuter singular)
μεταβατικών (genitive masculine plural)
μεταβατικών (feminine genitive plural)
μεταβατικών (genitive neuter plural)
μεταβατικό (accusative masculine singular)
μεταβατική (accusative feminine singular)
μεταβατικό (accusative neuter singular)
μεταβατικούς (accusative masculine plural)
μεταβατικές (accusative feminine plural)
μεταβατικά (accusative neuter plural)
μεταβατικέ (masculine singular vocative)
μεταβατική (feminine singular vocative)
μεταβατικό (neuter singular vocative)
μεταβατικοί (masculine plural vocative)
μεταβατικές (feminine plural vocative)
μεταβατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

μεταβατικός •

μεταβατική •

μεταβατικό •

μεταβατικοί •

μεταβατικές •

μεταβατικά •

μεταβατικού •

μεταβατικής •

μεταβατικού •

μεταβατικών •

μεταβατικών •

μεταβατικών •

μεταβατικό •

μεταβατική •

μεταβατικό •

μεταβατικούς •

μεταβατικές •

μεταβατικά •

μεταβατικέ •

μεταβατική •

μεταβατικό •

μεταβατικοί •

μεταβατικές •

μεταβατικά •

Αυτό είναι ένα μεταβατικό ρήμα.


αμφισημία

head

αμφισημία • (amfisimía) f (plural αμφισημίες)

amfisimía (romanization)
αμφισημίες (plural)
αμφισημία (nominative singular)
αμφισημίες (nominative plural)
αμφισημίας (genitive singular)
αμφισημιών (genitive plural)
αμφισημία (accusative singular)
αμφισημίες (accusative plural)
αμφισημία (singular vocative)
αμφισημίες (plural vocative)


αμφίσημος

αμφίσημος • (amfísimos) m (feminine αμφίσημη, neuter αμφίσημο)

amfísimos (romanization)
αμφίσημη (feminine)
αμφίσημο (neuter)
αμφίσημος (masculine nominative singular)
αμφίσημη (feminine nominative singular)
αμφίσημο (neuter nominative singular)
αμφίσημοι (masculine nominative plural)
αμφίσημες (feminine nominative plural)
αμφίσημα (neuter nominative plural)
αμφίσημου (genitive masculine singular)
αμφίσημης (feminine genitive singular)
αμφίσημου (genitive neuter singular)
αμφίσημων (genitive masculine plural)
αμφίσημων (feminine genitive plural)
αμφίσημων (genitive neuter plural)
αμφίσημο (accusative masculine singular)
αμφίσημη (accusative feminine singular)
αμφίσημο (accusative neuter singular)
αμφίσημους (accusative masculine plural)
αμφίσημες (accusative feminine plural)
αμφίσημα (accusative neuter plural)
αμφίσημε (masculine singular vocative)
αμφίσημη (feminine singular vocative)
αμφίσημο (neuter singular vocative)
αμφίσημοι (masculine plural vocative)
αμφίσημες (feminine plural vocative)
αμφίσημα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αμφίσημους •

(grammar) describes ambiguous words or phrases


ευκτική

head

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

el-noun

ευκτική • (efktikí) f (plural ευκτικές)

efktikí (romanization)
ευκτικές (plural)
ευκτική (nominative singular)
ευκτικές (nominative plural)
ευκτικής (genitive singular)
ευκτικών (genitive plural)
ευκτική (accusative singular)
ευκτικές (accusative plural)
ευκτική (singular vocative)
ευκτικές (plural vocative)

From Ancient Greek εὐκτική (euktikḗ), by ellipsis, from the phrase εὐκτική [ἔγκλισις].


ουσιαστικοποίηση

head

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση • (ousiastikopoíisi) f (plural ουσιαστικοποιήσεις)

el-noun

ουσιαστικοποιήσεις

ousiastikopoíisi (romanization)
ουσιαστικοποιήσεις (plural)
ουσιαστικοποίηση (nominative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (nominative plural)
ουσιαστικοποίησης (genitive singular)
ουσιαστικοποιήσεων (genitive plural)
ουσιαστικοποίηση (accusative singular)
ουσιαστικοποιήσεις (accusative plural)
ουσιαστικοποίηση (singular vocative)
ουσιαστικοποιήσεις (plural vocative)
Older

el-decl-noun

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίησης

ουσιαστικοποιήσεων

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

ουσιαστικοποίηση

ουσιαστικοποιήσεις

Older or formal genitive singular: ουσιαστικοποιήσεως •

ου‧σι‧α‧στι‧κο‧ποί‧η‧ση

From ουσιαστικό (ousiastikó, “substantive”) + ποίηση (poíisi).

af

(grammar, linguistic morphology) nominalization, substantivization


αναβιβάζω

head

αναβιβάζω • (anavivázo)

el-verb

αναβιβάζομαι

αναβιβάζω • (anavivázo) (past αναβίβασα, passive αναβιβάζομαι)

anavivázo (romanization)
αναβίβασα (past)
αναβιβάζομαι (passive)
αναβιβάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναβιβάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναβιβάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναβιβαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναβιβάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναβιβάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναβιβάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναβιβαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναβιβάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναβιβάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναβιβαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναβιβάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναβιβάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναβιβαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναβιβαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναβιβάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναβιβάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναβιβαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναβιβάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναβιβάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναβιβαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβιβαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναβίβαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναβίβασα (active first-person indicative past perfective singular)
αναβιβαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναβιβάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναβίβαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναβίβασες (active indicative past perfective second-person singular)
αναβιβαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναβιβάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναβίβαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναβίβασε (active indicative past perfective singular third-person)
αναβιβαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναβιβάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναβιβάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναβιβάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναβιβαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναβιβαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναβιβάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναβιβάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναβιβαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναβιβαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναβίβαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβιβάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναβίβασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναβιβάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναβιβαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναβιβάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναβιβαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναβιβάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναβιβάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναβιβάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναβιβαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναβίβαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αναβίβασε (active imperative perfective second-person singular)
αναβιβάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναβιβάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναβιβάστε (active imperative perfective plural second-person)
αναβιβάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναβιβαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναβιβάζοντας (active participle present)
έχοντας αναβιβάσει (active participle past)
αναβιβασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναβιβάσει (active infinitive-aorist)
αναβιβαστεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧βι‧βά‧ζω

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναβιβάζω (anabibázō). By surface analysis, ανα- (“re-”) + βιβάζω (“cause to mount”).

surf

(phonology, grammar) to move (the accent) to previous syllable


υποκειμενικός

head

υποκειμενική

υποκειμενικό

υποκειμενικός • (ypokeimenikós) m (feminine υποκειμενική, neuter υποκειμενικό)

el-adj

υποκειμενική

υποκειμενικό

ypokeimenikós (romanization)
υποκειμενική (feminine)
υποκειμενικό (neuter)
υποκειμενικός (masculine nominative singular)
υποκειμενική (feminine nominative singular)
υποκειμενικό (neuter nominative singular)
υποκειμενικοί (masculine nominative plural)
υποκειμενικές (feminine nominative plural)
υποκειμενικά (neuter nominative plural)
υποκειμενικού (genitive masculine singular)
υποκειμενικής (feminine genitive singular)
υποκειμενικού (genitive neuter singular)
υποκειμενικών (genitive masculine plural)
υποκειμενικών (feminine genitive plural)
υποκειμενικών (genitive neuter plural)
υποκειμενικό (accusative masculine singular)
υποκειμενική (accusative feminine singular)
υποκειμενικό (accusative neuter singular)
υποκειμενικούς (accusative masculine plural)
υποκειμενικές (accusative feminine plural)
υποκειμενικά (accusative neuter plural)
υποκειμενικέ (masculine singular vocative)
υποκειμενική (feminine singular vocative)
υποκειμενικό (neuter singular vocative)
υποκειμενικοί (masculine plural vocative)
υποκειμενικές (feminine plural vocative)
υποκειμενικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)
υποκειμενικότερος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότερη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότερο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότεροι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότερες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότερα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότερου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότερης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότερου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότερων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότερων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότερων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότερο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότερη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότερο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότερους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότερες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότερα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότερε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότερη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότερο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότεροι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότερες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότερα (neuter plural vocative)
υποκειμενικότατος (masculine nominative singular)
υποκειμενικότατη (feminine nominative singular)
υποκειμενικότατο (neuter nominative singular)
υποκειμενικότατοι (masculine nominative plural)
υποκειμενικότατες (feminine nominative plural)
υποκειμενικότατα (neuter nominative plural)
υποκειμενικότατου (genitive masculine singular)
υποκειμενικότατης (feminine genitive singular)
υποκειμενικότατου (genitive neuter singular)
υποκειμενικότατων (genitive masculine plural)
υποκειμενικότατων (feminine genitive plural)
υποκειμενικότατων (genitive neuter plural)
υποκειμενικότατο (accusative masculine singular)
υποκειμενικότατη (accusative feminine singular)
υποκειμενικότατο (accusative neuter singular)
υποκειμενικότατους (accusative masculine plural)
υποκειμενικότατες (accusative feminine plural)
υποκειμενικότατα (accusative neuter plural)
υποκειμενικότατε (masculine singular vocative)
υποκειμενικότατη (feminine singular vocative)
υποκειμενικότατο (neuter singular vocative)
υποκειμενικότατοι (masculine plural vocative)
υποκειμενικότατες (feminine plural vocative)
υποκειμενικότατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-a

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-positive

Declension of υποκειμενικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο υποκειμενικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο υποκειμενικός, etc.)

el-decl-adj-table

υποκειμενικός •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικοί •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

υποκειμενικού •

υποκειμενικής •

υποκειμενικού •

υποκειμενικών •

υποκειμενικών •

υποκειμενικών •

υποκειμενικό •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικούς •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

υποκειμενικέ •

υποκειμενική •

υποκειμενικό •

υποκειμενικοί •

υποκειμενικές •

υποκειμενικά •

el-decl-adj-degrees

υποκειμενικότερ

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότερ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότερος •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότεροι •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

υποκειμενικότερου •

υποκειμενικότερης •

υποκειμενικότερου •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερων •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότερους •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

υποκειμενικότερε •

υποκειμενικότερη •

υποκειμενικότερο •

υποκειμενικότεροι •

υποκειμενικότερες •

υποκειμενικότερα •

el-decl-adj-ος-η-ο

υποκειμενικότατ

el-decl-adj-table

υποκειμενικότατος •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατοι •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

υποκειμενικότατου •

υποκειμενικότατης •

υποκειμενικότατου •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατων •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατους •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

υποκειμενικότατε •

υποκειμενικότατη •

υποκειμενικότατο •

υποκειμενικότατοι •

υποκειμενικότατες •

υποκειμενικότατα •

From υποκείμενο (ypokeímeno, “subject”) + -ικός (-ikós).

af

(grammar) relating to the subject of a sentence


πρόθημα

head

πρόθημα • (próthima) n (plural προθήματα)

próthima (romanization)
προθήματα (plural)
πρόθημα (nominative singular)
προθήματα (nominative plural)
προθήματος (genitive singular)
προθημάτων (genitive plural)
πρόθημα (accusative singular)
προθήματα (accusative plural)
πρόθημα (singular vocative)
προθήματα (plural vocative)

Calque of New Latin praefixum or French préfixe, on the basis of επίθημα (epíthima).


επίθημα

επίθημα • (epíthima) n (plural επιθήματα)

epíthima (romanization)
επιθήματα (plural)
επίθημα (nominative singular)
επιθήματα (nominative plural)
επιθήματος (genitive singular)
επιθημάτων (genitive plural)
επίθημα (accusative singular)
επιθήματα (accusative plural)
επίθημα (singular vocative)
επιθήματα (plural vocative)

From Ancient Greek ἐπίθημα (epíthēma); semantic loan from Latin suffixum or French suffixe.


οριστικός

οριστικός • (oristikós) m (feminine οριστική, neuter οριστικό)

oristikós (romanization)
οριστική (feminine)
οριστικό (neuter)
οριστικός (masculine nominative singular)
οριστική (feminine nominative singular)
οριστικό (neuter nominative singular)
οριστικοί (masculine nominative plural)
οριστικές (feminine nominative plural)
οριστικά (neuter nominative plural)
οριστικού (genitive masculine singular)
οριστικής (feminine genitive singular)
οριστικού (genitive neuter singular)
οριστικών (genitive masculine plural)
οριστικών (feminine genitive plural)
οριστικών (genitive neuter plural)
οριστικό (accusative masculine singular)
οριστική (accusative feminine singular)
οριστικό (accusative neuter singular)
οριστικούς (accusative masculine plural)
οριστικές (accusative feminine plural)
οριστικά (accusative neuter plural)
οριστικέ (masculine singular vocative)
οριστική (feminine singular vocative)
οριστικό (neuter singular vocative)
οριστικοί (masculine plural vocative)
οριστικές (feminine plural vocative)
οριστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

οριστικούς •

From Ancient Greek ὁριστικός (horistikós).