γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


τραπεζίτης

head

τραπεζίτης • (trapezítis) m (plural τραπεζίτες)

trapezítis (romanization)
τραπεζίτες (plural)
τραπεζίτης (nominative singular)
τραπεζίτες (nominative plural)
τραπεζίτη (genitive singular)
τραπεζιτών (genitive plural)
τραπεζίτη (accusative singular)
τραπεζίτες (accusative plural)
τραπεζίτη (singular vocative)
τραπεζίτες (plural vocative)


τερηδόνα

τερηδόνα • (teridóna) f (plural τερηδόνες)

teridóna (romanization)
τερηδόνες (plural)
τερηδόνα (nominative singular)
τερηδόνες (nominative plural)
τερηδόνας (genitive singular)
τερηδόνων (genitive plural)
τερηδόνα (accusative singular)
τερηδόνες (accusative plural)
τερηδόνα (singular vocative)
τερηδόνες (plural vocative)


γομφίος

gomfíos (romanization)
γομφίοι (plural)
γομφίος (nominative singular)
γομφίοι (nominative plural)
γομφίου (genitive singular)
γομφίων (genitive plural)
γομφίο (accusative singular)
γομφίους (accusative plural)
γομφίε (singular vocative)
γομφίοι (plural vocative)


κυνόδοντας

κυνόδοντας • (kynódontas) m (plural κυνόδοντες)

kynódontas (romanization)
κυνόδοντες (plural)
κυνόδοντας (nominative singular)
κυνόδοντες (nominative plural)
κυνόδοντα (genitive singular)
κυνοδόντων (genitive plural)
κυνόδοντα (accusative singular)
κυνόδοντες (accusative plural)
κυνόδοντα (singular vocative)
κυνόδοντες (plural vocative)

From the Ancient Greek κῠνόδους (kŭnódous).


σφράγισμα

σφράγισμα • (sfrágisma) n (plural σφραγίσματα)

sfrágisma (romanization)
σφραγίσματα (plural)
σφράγισμα (nominative singular)
σφραγίσματα (nominative plural)
σφραγίσματος (genitive singular)
σφραγισμάτων (genitive plural)
σφράγισμα (accusative singular)
σφραγίσματα (accusative plural)
σφράγισμα (singular vocative)
σφραγίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

σφραγίσματος

σφραγισμάτων

From Ancient Greek σφράγισμα (sphrágisma).


κοπτήρας

head

κοπτήρας • (koptíras) m (plural κοπτήρες)

koptíras (romanization)
κοπτήρες (plural)
κοπτήρας (nominative singular)
κοπτήρες (nominative plural)
κοπτήρα (genitive singular)
κοπτήρων (genitive plural)
κοπτήρα (accusative singular)
κοπτήρες (accusative plural)
κοπτήρα (singular vocative)
κοπτήρες (plural vocative)


αδαμαντίνη

αδαμαντίνη • (adamantíni) f (uncountable)

adamantíni (romanization)
αδαμαντίνη (nominative singular)
αδαμαντίνης (genitive singular)
αδαμαντίνη (accusative singular)
αδαμαντίνη (singular vocative)


σφραγίζω

σφραγίζω • (sfragízo)

el-verb

σφραγίζω • (sfragízo) (past σφράγισα, passive σφραγίζομαι)

sfragízo (romanization)
σφράγισα (past)
σφραγίζομαι (passive)
σφραγίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σφραγίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σφραγίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σφραγιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σφραγίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σφραγίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σφραγίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σφραγιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σφραγίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σφραγίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σφραγίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σφραγιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σφραγίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σφραγίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σφραγιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σφραγιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σφραγίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σφραγίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σφραγίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σφραγιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σφραγιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σφραγίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σφραγίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σφραγίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σφραγίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σφραγίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σφραγιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σφραγιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σφράγιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σφράγισα (active first-person indicative past perfective singular)
σφραγιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σφραγιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σφραγίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σφράγιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σφράγισες (active indicative past perfective second-person singular)
σφραγιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σφραγιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σφραγίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σφράγιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σφράγισε (active indicative past perfective singular third-person)
σφραγιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σφραγιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σφραγίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σφραγίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σφραγίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σφραγιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σφραγιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σφραγίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σφραγίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σφραγιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σφραγιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σφράγιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφραγίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφραγίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφράγισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σφραγιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σφραγίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σφραγιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σφραγιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σφραγίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σφραγίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σφραγίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σφραγιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σφράγιζε (active imperative imperfective second-person singular)
σφράγισε (active imperative perfective second-person singular)
σφραγίσου (imperative passive perfective second-person singular)
σφραγίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σφραγίστε (active imperative perfective plural second-person)
σφραγίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σφραγιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σφραγίζοντας (active participle present)
έχοντας σφραγίσει (active participle past)
σφραγισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σφραγίσει (active infinitive-aorist)
σφραγιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek, derived from σφραγίς (sphragís).

επτασφράγιστος

'seven times sealed', very well sealed; of secrets


οδοντοστοιχία

head

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχία • (odontostoichía) f (plural οδοντοστοιχίες)

el-noun

οδοντοστοιχίες

odontostoichía (romanization)
οδοντοστοιχίες (plural)
οδοντοστοιχία (nominative singular)
οδοντοστοιχίες (nominative plural)
οδοντοστοιχίας (genitive singular)
οδοντοστοιχιών (genitive plural)
οδοντοστοιχία (accusative singular)
οδοντοστοιχίες (accusative plural)
οδοντοστοιχία (singular vocative)
οδοντοστοιχίες (plural vocative)

el-decl-noun

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχίας

οδοντοστοιχιών

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντο- (odonto-, “tooth”) + στοίχος (stoíchos, “line, order”)


μασέλα

maséla (romanization)
μασέλες (plural)
μασέλα (nominative singular)
μασέλες (nominative plural)
μασέλας (genitive singular)
μασέλα (accusative singular)
μασέλες (accusative plural)
μασέλα (singular vocative)
μασέλες (plural vocative)


αμάλγαμα

head

αμάλγαμα • (amálgama) n (plural αμαλγάματα)

amálgama (romanization)
αμαλγάματα (plural)
αμάλγαμα (nominative singular)
αμαλγάματα (nominative plural)
αμαλγάματος (genitive singular)
αμαλγαμάτων (genitive plural)
αμάλγαμα (accusative singular)
αμαλγάματα (accusative plural)
αμάλγαμα (singular vocative)
αμαλγάματα (plural vocative)

Αμάλγαμα.ogg

Reborrowing from French amalgame, from Medieval Latin amalgama, from Arabic مَلْغَم (malḡam), from Ancient Greek μάλαγμᾰ (málagmă). Doublet of μάλαμα (málama).


αμαλγάμωση

αμαλγαμώσεις

αμαλγάμωση • (amalgámosi) f (plural αμαλγαμώσεις)

el-noun

αμαλγαμώσεις

amalgámosi (romanization)
αμαλγαμώσεις (plural)
αμαλγάμωση (nominative singular)
αμαλγαμώσεις (nominative plural)
αμαλγάμωσης (genitive singular)
αμαλγαμώσεων (genitive plural)
αμαλγάμωση (accusative singular)
αμαλγαμώσεις (accusative plural)
αμαλγάμωση (singular vocative)
αμαλγαμώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αμαλγαμώσεις

αμαλγαμώσεων

αμαλγαμώσεις

αμαλγαμώσεις

Older or formal genitive singular: αμαλγαμώσεως (amalgamóseos)


απονεύρωση

head

απονεύρωση • (aponévrosi) f (uncountable)

aponévrosi (romanization)
απονεύρωση (nominative singular)
απονεύρωσης (genitive singular)
απονεύρωση (accusative singular)
απονεύρωση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: απονευρώσεως (aponevróseos)

aponeurosis
(dentistry) root canal treatment


οδοντιατρικός

head

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

οδοντιατρικός • (odontiatrikós) m (feminine οδοντιατρική, neuter οδοντιατρικό)

el-adj

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

odontiatrikós (romanization)
οδοντιατρική (feminine)
οδοντιατρικό (neuter)
οδοντιατρικός (masculine nominative singular)
οδοντιατρική (feminine nominative singular)
οδοντιατρικό (neuter nominative singular)
οδοντιατρικοί (masculine nominative plural)
οδοντιατρικές (feminine nominative plural)
οδοντιατρικά (neuter nominative plural)
οδοντιατρικού (genitive masculine singular)
οδοντιατρικής (feminine genitive singular)
οδοντιατρικού (genitive neuter singular)
οδοντιατρικών (genitive masculine plural)
οδοντιατρικών (feminine genitive plural)
οδοντιατρικών (genitive neuter plural)
οδοντιατρικό (accusative masculine singular)
οδοντιατρική (accusative feminine singular)
οδοντιατρικό (accusative neuter singular)
οδοντιατρικούς (accusative masculine plural)
οδοντιατρικές (accusative feminine plural)
οδοντιατρικά (accusative neuter plural)
οδοντιατρικέ (masculine singular vocative)
οδοντιατρική (feminine singular vocative)
οδοντιατρικό (neuter singular vocative)
οδοντιατρικοί (masculine plural vocative)
οδοντιατρικές (feminine plural vocative)
οδοντιατρικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of οδοντιατρικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οδοντιατρικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οδοντιατρικός, etc.)

el-decl-adj-table

οδοντιατρικός (odontiatrikós)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικοί (odontiatrikoí)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

οδοντιατρικού (odontiatrikoú)

οδοντιατρικής (odontiatrikís)

οδοντιατρικού (odontiatrikoú)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικών (odontiatrikón)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικούς (odontiatrikoús)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

οδοντιατρικέ (odontiatriké)

οδοντιατρική (odontiatrikí)

οδοντιατρικό (odontiatrikó)

οδοντιατρικοί (odontiatrikoí)

οδοντιατρικές (odontiatrikés)

οδοντιατρικά (odontiatriká)

From οδοντίατρος (odontíatros) + -ικός (-ikós).

af

οδοντιατρική κλινική

οδοντιατρική σχολή

(dentistry, relational) dental (of or concerning dentistry)


ασφράγιστος

head

ασφράγιστος • (asfrágistos) m (feminine ασφράγιστη, neuter ασφράγιστο)

asfrágistos (romanization)
ασφράγιστη (feminine)
ασφράγιστο (neuter)
ασφράγιστος (masculine nominative singular)
ασφράγιστη (feminine nominative singular)
ασφράγιστο (neuter nominative singular)
ασφράγιστοι (masculine nominative plural)
ασφράγιστες (feminine nominative plural)
ασφράγιστα (neuter nominative plural)
ασφράγιστου (genitive masculine singular)
ασφράγιστης (feminine genitive singular)
ασφράγιστου (genitive neuter singular)
ασφράγιστων (genitive masculine plural)
ασφράγιστων (feminine genitive plural)
ασφράγιστων (genitive neuter plural)
ασφράγιστο (accusative masculine singular)
ασφράγιστη (accusative feminine singular)
ασφράγιστο (accusative neuter singular)
ασφράγιστους (accusative masculine plural)
ασφράγιστες (accusative feminine plural)
ασφράγιστα (accusative neuter plural)
ασφράγιστε (masculine singular vocative)
ασφράγιστη (feminine singular vocative)
ασφράγιστο (neuter singular vocative)
ασφράγιστοι (masculine plural vocative)
ασφράγιστες (feminine plural vocative)
ασφράγιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασφράγιστος (asfrágistos)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστοι (asfrágistoi)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)

ασφράγιστου (asfrágistou)

ασφράγιστης (asfrágistis)

ασφράγιστου (asfrágistou)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστων (asfrágiston)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστους (asfrágistous)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)

ασφράγιστε (asfrágiste)

ασφράγιστη (asfrágisti)

ασφράγιστο (asfrágisto)

ασφράγιστοι (asfrágistoi)

ασφράγιστες (asfrágistes)

ασφράγιστα (asfrágista)


οδοντιατρείο

head

οδοντιατρεία

οδοντιατρείο • (odontiatreío) n (plural οδοντιατρεία)

el-noun

οδοντιατρεία

odontiatreío (romanization)
οδοντιατρεία (plural)
οδοντιατρείο (nominative singular)
οδοντιατρεία (nominative plural)
οδοντιατρείου (genitive singular)
οδοντιατρείων (genitive plural)
οδοντιατρείο (accusative singular)
οδοντιατρεία (accusative plural)
οδοντιατρείο (singular vocative)
οδοντιατρεία (plural vocative)

el-decl-noun

οδοντιατρείο

οδοντιατρεία

οδοντιατρείου

οδοντιατρείων

οδοντιατρείο

οδοντιατρεία

οδοντιατρείο

οδοντιατρεία

ο‧δο‧ντι‧α‧τρεί‧ο

Learnedly from οδοντ- (odont-) + ιατρείο (iatreío).

dental clinic, dental practice, dental surgery