οστό

ostó (romanization)
οστά (plural)
οστό (nominative singular)
οστά (nominative plural)
οστού (genitive singular)
οστών (genitive plural)
οστό (accusative singular)
οστά (accusative plural)
οστό (singular vocative)
οστά (plural vocative)

From Ancient Greek ὀστέον (ostéon), from Proto-Indo-European *h₃esth₁-, *h₃osth₁-.
Compare Mariupol Greek студъ (stuð).


χείλος

cheílos (romanization)
χείλη (plural)
χείλος (nominative singular)
χείλη (nominative plural)
χείλους (genitive singular)
χειλέων (genitive plural)
χείλος (accusative singular)
χείλη (accusative plural)
χείλος (singular vocative)
χείλη (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek χεῖλος (kheîlos), from Proto-Indo-European *gʰel- (“to shout”). Compare to χείλι (cheíli).

στο χείλος του γκρεμού

on the precipice, on the edge of a precipice, at sharp end

(anatomy, usually in the plural) labia (of the vulva)


χαμόγελο

head

χαμόγελο • (chamógelo) n (plural χαμόγελα)

chamógelo (romanization)
χαμόγελα (plural)
χαμόγελο (nominative singular)
χαμόγελα (nominative plural)
χαμόγελου (genitive singular)
χαμόγελων (genitive plural)
χαμόγελο (accusative singular)
χαμόγελα (accusative plural)
χαμόγελο (singular vocative)
χαμόγελα (plural vocative)

Back-formation from χαμογελ(ώ) (chamogel(ó)) + -ο (-o, suffix for neutral nouns).

bf

(clothing) boat neckline, a neckline which resembles a smile


μαλλιά

malliá (romanization)
μαλλιά (nominative plural)
μαλλιών (genitive plural)
μαλλιά (accusative plural)
μαλλιά (plural vocative)

(anatomy, biology) hair (the hairs of the head collectively)


χούφτα

choúfta (romanization)
χούφτες (plural)
χούφτα (nominative singular)
χούφτες (nominative plural)
χούφτας (genitive singular)
χούφτα (accusative singular)
χούφτες (accusative plural)
χούφτα (singular vocative)
χούφτες (plural vocative)

From φούχτα (foúchta) with metathesis, but uncertain beyond that.


παλάμη

palámi (romanization)
παλάμες (plural)
παλάμη (nominative singular)
παλάμες (nominative plural)
παλάμης (genitive singular)
παλαμών (genitive plural)
παλάμη (accusative singular)
παλάμες (accusative plural)
παλάμη (singular vocative)
παλάμες (plural vocative)


πέος

péos (romanization)
πέη (plural)
πέος (nominative singular)
πέη (nominative plural)
πέους (genitive singular)
πεών (genitive plural)
πέος (accusative singular)
πέη (accusative plural)
πέος (singular vocative)
πέη (plural vocative)

Το πέος είναι το έξω γεννητικό όργανο του άρρενος τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα.

The penis is the external sexual organ of the male in both humans and animals.

To péos eínai to éxo gennitikó órgano tou árrenos tóso ston ánthropo óso kai sta zóa.


πρόσωπο

prósopo (romanization)
πρόσωπα (plural)
πρόσωπο (nominative singular)
πρόσωπα (nominative plural)
προσώπου (genitive singular)
πρόσωπου (genitive singular)
προσώπων (genitive plural)
πρόσωπο (accusative singular)
πρόσωπα (accusative plural)
πρόσωπο (singular vocative)
πρόσωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek πρόσωπον (prósōpon).


φαβορίτα

head

φαβορίτα • (favoríta) f (plural φαβορίτες)

favoríta (romanization)
φαβορίτες (plural)
φαβορίτα (nominative singular)
φαβορίτες (nominative plural)
φαβορίτας (genitive singular)
φαβοριτών (genitive plural)
φαβορίτα (accusative singular)
φαβορίτες (accusative plural)
φαβορίτα (singular vocative)
φαβορίτες (plural vocative)

sideburns (in plural, chiefly US), sideboards (in plural, UK), sidelevers (in plural, Australia)


γέφυρα

géfyra (romanization)
γέφυρες (plural)
γέφυρα (nominative singular)
γέφυρες (nominative plural)
γέφυρας (genitive singular)
γεφυρών (genitive plural)
γέφυρα (accusative singular)
γέφυρες (accusative plural)
γέφυρα (singular vocative)
γέφυρες (plural vocative)


δάκρυ

dákry (romanization)
δάκρυα (plural)
δάκρυ (nominative singular)
δάκρυα (nominative plural)
δακρύου (genitive singular)
δακρύων (genitive plural)
δάκρυ (accusative singular)
δάκρυα (accusative plural)
δάκρυ (singular vocative)
δάκρυα (plural vocative)

From Ancient Greek δάκρυ (dákru), from Proto-Indo-European *dáḱru-.


λεκάνη

lekáni (romanization)
λεκάνες (plural)
λεκάνη (nominative singular)
λεκάνες (nominative plural)
λεκάνης (genitive singular)
λεκανών (genitive plural)
λεκάνη (accusative singular)
λεκάνες (accusative plural)
λεκάνη (singular vocative)
λεκάνες (plural vocative)


μασχάλη

μασχάλη • (mascháli) f (plural μασχάλες)

mascháli (romanization)
μασχάλες (plural)
μασχάλη (nominative singular)
μασχάλες (nominative plural)
μασχάλης (genitive singular)
μασχαλών (genitive plural)
μασχάλη (accusative singular)
μασχάλες (accusative plural)
μασχάλη (singular vocative)
μασχάλες (plural vocative)


φαλακρός

φαλακρός • (falakrós) m (feminine φαλακρή, neuter φαλακρό)

falakrós (romanization)
φαλακρή (feminine)
φαλακρό (neuter)
φαλακρός (masculine nominative singular)
φαλακρή (feminine nominative singular)
φαλακρό (neuter nominative singular)
φαλακροί (masculine nominative plural)
φαλακρές (feminine nominative plural)
φαλακρά (neuter nominative plural)
φαλακρού (genitive masculine singular)
φαλακρής (feminine genitive singular)
φαλακρού (genitive neuter singular)
φαλακρών (genitive masculine plural)
φαλακρών (feminine genitive plural)
φαλακρών (genitive neuter plural)
φαλακρό (accusative masculine singular)
φαλακρή (accusative feminine singular)
φαλακρό (accusative neuter singular)
φαλακρούς (accusative masculine plural)
φαλακρές (accusative feminine plural)
φαλακρά (accusative neuter plural)
φαλακρέ (masculine singular vocative)
φαλακρή (feminine singular vocative)
φαλακρό (neuter singular vocative)
φαλακροί (masculine plural vocative)
φαλακρές (feminine plural vocative)
φαλακρά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φαλακρός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φαλακρός, etc.)

Inherited from Ancient Greek φαλακρός (phalakrós).

Τώρα έχει μείνει ένα φαλακρό κτήμα, αλλά παλιά ήταν δίπατο σπίτι, είχε ελιές γύρω γύρω, κι ο γέρος μου, που κάποτε δεν ήταν καθόλου γέρος, έπαιζε μετ’ αδέρφια του μακριά γαϊδούρα.

2016, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Έξω η ζωή είναι πολύχρωμη:

Now a barren farm remains, but in the olden days it was a duplex house; it had olives all around and my old man, who at one time wasn't old at all, used to play a kids' game with his brothers.

Tóra échei meínei éna falakró ktíma, allá paliá ítan dípato spíti, eíche eliés gýro gýro, ki o géros mou, pou kápote den ítan kathólou géros, épaize met’ adérfia tou makriá gaïdoúra.


μέτωπο

métopo (romanization)
μέτωπα (plural)
μέτωπο (nominative singular)
μέτωπα (nominative plural)
μετώπου (genitive singular)
μέτωπου (genitive singular)
μετώπων (genitive plural)
μέτωπο (accusative singular)
μέτωπα (accusative plural)
μέτωπο (singular vocative)
μέτωπα (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μέτωπον (métōpon).


ένζυμο

énzymo (romanization)
ένζυμα (plural)
ένζυμο (nominative singular)
ένζυμα (nominative plural)
ενζύμου (genitive singular)
ένζυμου (genitive singular)
ενζύμων (genitive plural)
ένζυμο (accusative singular)
ένζυμα (accusative plural)
ένζυμο (singular vocative)
ένζυμα (plural vocative)

Learned borrowing from German Enzym (in its new meaning) from Byzantine Greek ἔνζυμον a substantivized neuter from the adjective ἔνζυμος (énzumos), formed from the ancient ἐν + ζύμη (zúmē, “leaven”).


πέλμα

pélma (romanization)
πέλματα (plural)
πέλμα (nominative singular)
πέλματα (nominative plural)
πέλματος (genitive singular)
πελμάτων (genitive plural)
πέλμα (accusative singular)
πέλματα (accusative plural)
πέλμα (singular vocative)
πέλματα (plural vocative)


αμόνι

amóni (romanization)
αμόνια (plural)
αμόνι (nominative singular)
αμόνια (nominative plural)
αμονιού (genitive singular)
αμονιών (genitive plural)
αμόνι (accusative singular)
αμόνια (accusative plural)
αμόνι (singular vocative)
αμόνια (plural vocative)

Ancient Greek ἀκμόνιον (akmónion), diminutive of ἄκμων (ákmōn, “anvil”).

(anatomy) incus, anvil (bone in the ear)


αδρεναλίνη

head

αδρεναλίνη • (adrenalíni) f (uncountable)

adrenalíni (romanization)
αδρεναλίνη (nominative singular)
αδρεναλίνης (genitive singular)
αδρεναλίνη (accusative singular)
αδρεναλίνη (singular vocative)

α‧δρε‧να‧λί‧νη

Learned borrowing from French adrénaline. Suffix -ίνη (-íni, “-ine”).

learned borrowing

(biochemistry) adrenaline (epinephrine, the hormone and neurotransmitter)


χολή

cholí (romanization)
χολές (plural)
χολή (nominative singular)
χολές (nominative plural)
χολής (genitive singular)
χολών (genitive plural)
χολή (accusative singular)
χολές (accusative plural)
χολή (singular vocative)
χολές (plural vocative)

From Ancient Greek χολή (kholḗ), from Proto-Indo-European *ǵʰolh₃éh₂ (“gall, bile”), from the root *ǵʰelh₃- (“yellow-green”). Cognate with Persian زهره (zahre, “gall”), English gall.


όσχεο

óscheo (romanization)
όσχεα (plural)
όσχεο (nominative singular)
όσχεα (nominative plural)
οσχέου (genitive singular)
όσχεου (genitive singular)
οσχέων (genitive plural)
όσχεο (accusative singular)
όσχεα (accusative plural)
όσχεο (singular vocative)
όσχεα (plural vocative)

From Ancient Greek ὄσχεον (óskheon), ὄσχη (óskhē).


τραπεζίτης

head

τραπεζίτης • (trapezítis) m (plural τραπεζίτες)

trapezítis (romanization)
τραπεζίτες (plural)
τραπεζίτης (nominative singular)
τραπεζίτες (nominative plural)
τραπεζίτη (genitive singular)
τραπεζιτών (genitive plural)
τραπεζίτη (accusative singular)
τραπεζίτες (accusative plural)
τραπεζίτη (singular vocative)
τραπεζίτες (plural vocative)


αφαλός

afalós (romanization)
αφαλοί (plural)
αφαλός (nominative singular)
αφαλοί (nominative plural)
αφαλού (genitive singular)
αφαλών (genitive plural)
αφαλό (accusative singular)
αφαλούς (accusative plural)
αφαλέ (singular vocative)
αφαλοί (plural vocative)

From Ancient Greek ὀμφαλός (omphalós), from Proto-Indo-European *h₃m̥bʰ-, a variant of *h₃nebʰ-. Doublet of ομφαλός (omfalós).


στέρνο

stérno (romanization)
στέρνα (plural)
στέρνο (nominative singular)
στέρνα (nominative plural)
στέρνου (genitive singular)
στέρνων (genitive plural)
στέρνο (accusative singular)
στέρνα (accusative plural)
στέρνο (singular vocative)
στέρνα (plural vocative)


ακετυλοχολίνη

ακετυλοχολίνη • (aketylocholíni) f (uncountable)

aketylocholíni (romanization)
ακετυλοχολίνη (nominative singular)
ακετυλοχολίνης (genitive singular)
ακετυλοχολίνη (accusative singular)
ακετυλοχολίνη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ακετυλοχολίνη

ακετυλοχολίνης

ακετυλοχολίνη

ακετυλοχολίνη

(biochemistry) acetylcholine (a neurotransmitter in humans and other animals)


ιδρώτας

idrótas (romanization)
ιδρώτες (plural)
ιδρώτας (nominative singular)
ιδρώτες (nominative plural)
ιδρώτα (genitive singular)
ιδρώτων (genitive plural)
ιδρώτα (accusative singular)
ιδρώτες (accusative plural)
ιδρώτα (singular vocative)
ιδρώτες (plural vocative)

From Byzantine Greek ἱδρώτας (hidrṓtas), from Ancient Greek ἱδρώς (hidrṓs).


τερηδόνα

head

τερηδόνα • (teridóna) f (plural τερηδόνες)

teridóna (romanization)
τερηδόνες (plural)
τερηδόνα (nominative singular)
τερηδόνες (nominative plural)
τερηδόνας (genitive singular)
τερηδόνων (genitive plural)
τερηδόνα (accusative singular)
τερηδόνες (accusative plural)
τερηδόνα (singular vocative)
τερηδόνες (plural vocative)


γομφίος

gomfíos (romanization)
γομφίοι (plural)
γομφίος (nominative singular)
γομφίοι (nominative plural)
γομφίου (genitive singular)
γομφίων (genitive plural)
γομφίο (accusative singular)
γομφίους (accusative plural)
γομφίε (singular vocative)
γομφίοι (plural vocative)


κυνόδοντας

κυνόδοντας • (kynódontas) m (plural κυνόδοντες)

kynódontas (romanization)
κυνόδοντες (plural)
κυνόδοντας (nominative singular)
κυνόδοντες (nominative plural)
κυνόδοντα (genitive singular)
κυνοδόντων (genitive plural)
κυνόδοντα (accusative singular)
κυνόδοντες (accusative plural)
κυνόδοντα (singular vocative)
κυνόδοντες (plural vocative)

From the Ancient Greek κῠνόδους (kunódous).


περόνη

peróni (romanization)
περόνες (plural)
περόνη (nominative singular)
περόνες (nominative plural)
περόνης (genitive singular)
περονών (genitive plural)
περόνη (accusative singular)
περόνες (accusative plural)
περόνη (singular vocative)
περόνες (plural vocative)

Probably a borrowing from Ancient Greek περόνη (perónē). Cf. the inherited diminutive πιρούνι (piroúni).


σφράγισμα

σφράγισμα • (sfrágisma) n (plural σφραγίσματα)

sfrágisma (romanization)
σφραγίσματα (plural)
σφράγισμα (nominative singular)
σφραγίσματα (nominative plural)
σφραγίσματος (genitive singular)
σφραγισμάτων (genitive plural)
σφράγισμα (accusative singular)
σφραγίσματα (accusative plural)
σφράγισμα (singular vocative)
σφραγίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

σφραγίσματος

σφραγισμάτων

From Ancient Greek σφράγισμα (sphrágisma).


κοπτήρας

head

κοπτήρας • (koptíras) m (plural κοπτήρες)

koptíras (romanization)
κοπτήρες (plural)
κοπτήρας (nominative singular)
κοπτήρες (nominative plural)
κοπτήρα (genitive singular)
κοπτήρων (genitive plural)
κοπτήρα (accusative singular)
κοπτήρες (accusative plural)
κοπτήρα (singular vocative)
κοπτήρες (plural vocative)


αδαμαντίνη

αδαμαντίνη • (adamantíni) f (uncountable)

adamantíni (romanization)
αδαμαντίνη (nominative singular)
αδαμαντίνης (genitive singular)
αδαμαντίνη (accusative singular)
αδαμαντίνη (singular vocative)


τρίχα

trícha (romanization)
τρίχες (plural)
τρίχα (nominative singular)
τρίχες (nominative plural)
τρίχας (genitive singular)
τριχών (genitive plural)
τρίχα (accusative singular)
τρίχες (accusative plural)
τρίχα (singular vocative)
τρίχες (plural vocative)


ωλένη

oléni (romanization)
ωλένες (plural)
ωλένη (nominative singular)
ωλένες (nominative plural)
ωλένης (genitive singular)
ωλενών (genitive plural)
ωλένη (accusative singular)
ωλένες (accusative plural)
ωλένη (singular vocative)
ωλένες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ὠλένη (ōlénē).

(anatomy) ulna, elbow bone (bone of the forearm)


σφραγίζω

σφραγίζω • (sfragízo)

el-verb

σφραγίζω • (sfragízo) (past σφράγισα, passive σφραγίζομαι)

sfragízo (romanization)
σφράγισα (past)
σφραγίζομαι (passive)
σφραγίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
σφραγίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
σφραγίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
σφραγιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
σφραγίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
σφραγίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
σφραγίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
σφραγιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
σφραγίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
σφραγίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
σφραγίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
σφραγιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
σφραγίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
σφραγίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
σφραγιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
σφραγιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
σφραγίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
σφραγίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
σφραγίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σφραγιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
σφραγιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
σφραγίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
σφραγίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
σφραγίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
σφραγίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
σφραγίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
σφραγιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σφραγιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
σφράγιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
σφράγισα (active first-person indicative past perfective singular)
σφραγιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σφραγιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
σφραγίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
σφράγιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
σφράγισες (active indicative past perfective second-person singular)
σφραγιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σφραγιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
σφραγίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
σφράγιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
σφράγισε (active indicative past perfective singular third-person)
σφραγιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σφραγιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
σφραγίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
σφραγίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
σφραγίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
σφραγιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
σφραγιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
σφραγίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
σφραγίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
σφραγιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
σφραγιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
σφράγιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφραγίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφραγίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
σφράγισαν (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
σφραγίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
σφραγιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
σφραγίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σφραγιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
σφραγιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα σφραγίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα σφραγίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα σφραγίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα σφραγιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
σφράγιζε (active imperative imperfective second-person singular)
σφράγισε (active imperative perfective second-person singular)
σφραγίσου (imperative passive perfective second-person singular)
σφραγίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
σφραγίστε (active imperative perfective plural second-person)
σφραγίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
σφραγιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
σφραγίζοντας (active participle present)
έχοντας σφραγίσει (active participle past)
σφραγισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
σφραγίσει (active infinitive-aorist)
σφραγιστεί (infinitive-aorist passive)

From Ancient Greek, derived from σφραγίς (sphragís).

επτασφράγιστος

'seven times sealed', very well sealed; of secrets


γνάθος

gnáthos (romanization)
γνάθοι (plural)
γνάθος (nominative singular)
γνάθοι (nominative plural)
γνάθου (genitive singular)
γνάθων (genitive plural)
γνάθο (accusative singular)
γνάθους (accusative plural)
γνάθε (singular vocative)
γνάθοι (plural vocative)


οδοντοστοιχία

head

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχία • (odontostoichía) f (plural οδοντοστοιχίες)

el-noun

οδοντοστοιχίες

odontostoichía (romanization)
οδοντοστοιχίες (plural)
οδοντοστοιχία (nominative singular)
οδοντοστοιχίες (nominative plural)
οδοντοστοιχίας (genitive singular)
οδοντοστοιχιών (genitive plural)
οδοντοστοιχία (accusative singular)
οδοντοστοιχίες (accusative plural)
οδοντοστοιχία (singular vocative)
οδοντοστοιχίες (plural vocative)

el-decl-noun

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχίας

οδοντοστοιχιών

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντοστοιχία

οδοντοστοιχίες

οδοντο- (odonto-, “tooth”) + στοίχος (stoíchos, “line, order”)


κερκίδα

head

κερκίδα • (kerkída) f (plural κερκίδες)

el-noun

κερκίδα • (kerkída) f (plural κερκίδες)

kerkída (romanization)
κερκίδες (plural)
κερκίδα (nominative singular)
κερκίδες (nominative plural)
κερκίδας (genitive singular)
κερκίδων (genitive plural)
κερκίδα (accusative singular)
κερκίδες (accusative plural)
κερκίδα (singular vocative)
κερκίδες (plural vocative)

From Ancient Greek κερκίς (kerkís), of uncertain origin; possibly Pre-Greek. Also compare Ancient Greek κέρκος (kérkos, “stave, rod”).


ώμος

ómos (romanization)
ώμοι (plural)
ώμος (nominative singular)
ώμοι (nominative plural)
ώμου (genitive singular)
ώμων (genitive plural)
ώμο (accusative singular)
ώμους (accusative plural)
ώμε (singular vocative)
ώμοι (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek ὦμος (ômos).


χαλινός

chalinós (romanization)
χαλινοί (plural)
χαλινός (nominative singular)
χαλινοί (nominative plural)
χαλινού (genitive singular)
χαλινών (genitive plural)
χαλινό (accusative singular)
χαλινούς (accusative plural)
χαλινέ (singular vocative)
χαλινοί (plural vocative)


σιαγόνα

head

σιαγόνα • (siagóna) f (plural σιαγόνες)

el-noun

σιαγόνα • (siagóna) f (plural σιαγόνες)

siagóna (romanization)
σιαγόνες (plural)
σιαγόνα (nominative singular)
σιαγόνες (nominative plural)
σιαγόνας (genitive singular)
σιαγόνων (genitive plural)
σιαγόνα (accusative singular)
σιαγόνες (accusative plural)
σιαγόνα (singular vocative)
σιαγόνες (plural vocative)


μασέλα

maséla (romanization)
μασέλες (plural)
μασέλα (nominative singular)
μασέλες (nominative plural)
μασέλας (genitive singular)
μασέλα (accusative singular)
μασέλες (accusative plural)
μασέλα (singular vocative)
μασέλες (plural vocative)
μασελών (informal)


κνήμη

kními (romanization)
κνήμες (plural)
κνήμη (nominative singular)
κνήμες (nominative plural)
κνήμης (genitive singular)
κνημών (genitive plural)
κνήμη (accusative singular)
κνήμες (accusative plural)
κνήμη (singular vocative)
κνήμες (plural vocative)


αμάλγαμα

head

αμάλγαμα • (amálgama) n (plural αμαλγάματα)

amálgama (romanization)
αμαλγάματα (plural)
αμάλγαμα (nominative singular)
αμαλγάματα (nominative plural)
αμαλγάματος (genitive singular)
αμαλγαμάτων (genitive plural)
αμάλγαμα (accusative singular)
αμαλγάματα (accusative plural)
αμάλγαμα (singular vocative)
αμαλγάματα (plural vocative)

Αμάλγαμα.ogg

Reborrowing from French amalgame, from Medieval Latin amalgama, from Arabic مَلْغَم (malḡam), from Ancient Greek μάλαγμᾰ (málagma). Doublet of μάλαμα (málama).


πιγούνι

πιγούνι • (pigoúni) n (plural πιγούνια)

el-noun

πιγούνι • (pigoúni) n (plural πιγούνια)

pigoúni (romanization)
πιγούνια (plural)
πιγούνι (nominative singular)
πιγούνια (nominative plural)
πιγουνιού (genitive singular)
πιγουνιών (genitive plural)
πιγούνι (accusative singular)
πιγούνια (accusative plural)
πιγούνι (singular vocative)
πιγούνια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek πιγούνιν (pigoúnin), from πουγούνιν (pougoúnin), from Koine Greek πωγώνιον (pōgṓnion), a diminutive of Ancient Greek πώγων (pṓgōn, “beard”).


χτένα

chténa (romanization)
χτένες (plural)
χτένα (nominative singular)
χτένες (nominative plural)
χτένας (genitive singular)
χτενών (genitive plural)
χτένα (accusative singular)
χτένες (accusative plural)
χτένα (singular vocative)
χτένες (plural vocative)

From χτένι (chténi) (with change of gender), from Byzantine Greek χτένι (khténi), κτένι(ν) (kténi(n)), from Koine Greek κτένιον (kténion), a diminutive of Ancient Greek κτείς (kteís), κτένος (kténos).


αμυλάση

head

αμυλάση • (amylási) f (plural αμυλάσες)

el-noun

αμυλάση • (amylási) f (plural αμυλάσες)

amylási (romanization)
αμυλάσες (plural)
αμυλάση (nominative singular)
αμυλάσες (nominative plural)
αμυλάσης (genitive singular)
αμυλάσων (genitive plural)
αμυλάση (accusative singular)
αμυλάσες (accusative plural)
αμυλάση (singular vocative)
αμυλάσες (plural vocative)


αμαλγάμωση

head

αμαλγαμώσεις

αμαλγάμωση • (amalgámosi) f (plural αμαλγαμώσεις)

el-noun

αμαλγαμώσεις

amalgámosi (romanization)
αμαλγαμώσεις (plural)
αμαλγάμωση (nominative singular)
αμαλγαμώσεις (nominative plural)
αμαλγάμωσης (genitive singular)
αμαλγαμώσεων (genitive plural)
αμαλγάμωση (accusative singular)
αμαλγαμώσεις (accusative plural)
αμαλγάμωση (singular vocative)
αμαλγαμώσεις (plural vocative)
Older
formal genitive singular: αμαλγαμώσεως

el-decl-noun

αμαλγαμώσεις

αμαλγαμώσεων

αμαλγαμώσεις

αμαλγαμώσεις

Older or formal genitive singular: αμαλγαμώσεως •


καραφλός

head

καραφλός • (karaflós) m (feminine καραφλή, neuter καραφλό)

karaflós (romanization)
καραφλή (feminine)
καραφλό (neuter)
καραφλός (masculine nominative singular)
καραφλή (feminine nominative singular)
καραφλό (neuter nominative singular)
καραφλοί (masculine nominative plural)
καραφλές (feminine nominative plural)
καραφλά (neuter nominative plural)
καραφλού (genitive masculine singular)
καραφλής (feminine genitive singular)
καραφλού (genitive neuter singular)
καραφλών (genitive masculine plural)
καραφλών (feminine genitive plural)
καραφλών (genitive neuter plural)
καραφλό (accusative masculine singular)
καραφλή (accusative feminine singular)
καραφλό (accusative neuter singular)
καραφλούς (accusative masculine plural)
καραφλές (accusative feminine plural)
καραφλά (accusative neuter plural)
καραφλέ (masculine singular vocative)
καραφλή (feminine singular vocative)
καραφλό (neuter singular vocative)
καραφλοί (masculine plural vocative)
καραφλές (feminine plural vocative)
καραφλά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο καραφλός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο καραφλός, etc.)

Metathesized form of φαλακρός (falakrós).

φαλακρός φαλακρός#Greek


ους

Monotonic spelling of ancient pronoun form οὕς (hoús, “them”).

(monotonic spelling of) οὕς (hoús, “them”) Accusative masculine plural form of ὅς (hós).


βραχιόνιο οστό

head

βραχιόνιο οστό

βραχιόνια οστά

βραχιόνιο οστό • (vrachiónio ostó) n (plural βραχιόνια οστά)

el-noun

βραχιόνια οστά

βραχιόνιο οστό

vrachiónio ostó (romanization)
βραχιόνια οστά (plural)


μπλάντι

Etymology tree
Proto-Indo-European *bʰleh₃tóm?
Proto-Germanic *blōþą
Proto-West Germanic *blōd
Old English blōd
Middle English blood
English bloodbor.
Greek μπλάντι (blánti)
Borrowed from English blood.


ανταύγεια

head

ανταύγεια • (antávgeia) f (plural ανταύγειες)

antávgeia (romanization)
ανταύγειες (plural)
ανταύγεια (nominative singular)
ανταύγειες (nominative plural)
ανταύγειας (genitive singular)
ανταυγειών (genitive plural)
ανταύγεια (accusative singular)
ανταύγειες (accusative plural)
ανταύγεια (singular vocative)
ανταύγειες (plural vocative)


συνένζυμο

συνένζυμο • (synénzymo) n (plural συνένζυμα)

synénzymo (romanization)
συνένζυμα (plural)
συνένζυμο (nominative singular)
συνένζυμα (nominative plural)
συνενζύμου (genitive singular)
συνένζυμου (genitive singular)
συνενζύμων (genitive plural)
συνένζυμο (accusative singular)
συνένζυμα (accusative plural)
συνένζυμο (singular vocative)
συνένζυμα (plural vocative)


αντένζυμο

αντένζυμο • (anténzymo) n (plural αντένζυμα)

anténzymo (romanization)
αντένζυμα (plural)
αντένζυμο (nominative singular)
αντένζυμα (nominative plural)
αντενζύμου (genitive singular)
αντένζυμου (genitive singular)
αντενζύμων (genitive plural)
αντένζυμο (accusative singular)
αντένζυμα (accusative plural)
αντένζυμο (singular vocative)
αντένζυμα (plural vocative)


πηκτινάση

piktinási (romanization)
πηκτινάση (nominative singular)
πηκτινάσης (genitive singular)
πηκτινάση (accusative singular)
πηκτινάση (singular vocative)


γλυοξαλάση

γλυοξαλάση • (glyoxalási) f (uncountable)

glyoxalási (romanization)
γλυοξαλάση (nominative singular)
γλυοξαλάσης (genitive singular)
γλυοξαλάση (accusative singular)
γλυοξαλάση (singular vocative)


αντικνήμιο

αντικνήμιο • (antiknímio) n (plural αντικνήμια)

antiknímio (romanization)
αντικνήμια (plural)
αντικνήμιο (nominative singular)
αντικνήμια (nominative plural)
αντικνημίου (genitive singular)
αντικνήμιου (genitive singular)
αντικνημίων (genitive plural)
αντικνήμιο (accusative singular)
αντικνήμια (accusative plural)
αντικνήμιο (singular vocative)
αντικνήμια (plural vocative)


απονεύρωση

απονεύρωση • (aponévrosi) f (uncountable)

aponévrosi (romanization)
απονεύρωση (nominative singular)
απονεύρωσης (genitive singular)
απονεύρωση (accusative singular)
απονεύρωση (singular vocative)
Older
formal genitive singular: απονευρώσεως

el-decl-noun-unc

Older or formal genitive singular: απονευρώσεως •

aponeurosis
(dentistry) root canal treatment


τεστοστερόνη

head

τεστοστερόνες

τεστοστερόνη • (testosteróni) f (usually uncountable, plural τεστοστερόνες)

el-noun

τεστοστερόνες

testosteróni (romanization)
τεστοστερόνες (plural)


οιστρογόνο

head

οιστρογόνο • (oistrogóno) f (plural οιστρογόνα)

oistrogóno (romanization)
οιστρογόνα (plural)
οιστρογόνο (nominative singular)
οιστρογόνα (nominative plural)
οιστρογόνου (genitive singular)
οιστρογόνων (genitive plural)
οιστρογόνο (accusative singular)
οιστρογόνα (accusative plural)
οιστρογόνο (singular vocative)
οιστρογόνα (plural vocative)

(biochemistry) oestrogen (UK), estrogen (US)


οδοντιατρικός

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

οδοντιατρικός • (odontiatrikós) m (feminine οδοντιατρική, neuter οδοντιατρικό)

el-adj

οδοντιατρική

οδοντιατρικό

odontiatrikós (romanization)
οδοντιατρική (feminine)
οδοντιατρικό (neuter)
οδοντιατρικός (masculine nominative singular)
οδοντιατρική (feminine nominative singular)
οδοντιατρικό (neuter nominative singular)
οδοντιατρικοί (masculine nominative plural)
οδοντιατρικές (feminine nominative plural)
οδοντιατρικά (neuter nominative plural)
οδοντιατρικού (genitive masculine singular)
οδοντιατρικής (feminine genitive singular)
οδοντιατρικού (genitive neuter singular)
οδοντιατρικών (genitive masculine plural)
οδοντιατρικών (feminine genitive plural)
οδοντιατρικών (genitive neuter plural)
οδοντιατρικό (accusative masculine singular)
οδοντιατρική (accusative feminine singular)
οδοντιατρικό (accusative neuter singular)
οδοντιατρικούς (accusative masculine plural)
οδοντιατρικές (accusative feminine plural)
οδοντιατρικά (accusative neuter plural)
οδοντιατρικέ (masculine singular vocative)
οδοντιατρική (feminine singular vocative)
οδοντιατρικό (neuter singular vocative)
οδοντιατρικοί (masculine plural vocative)
οδοντιατρικές (feminine plural vocative)
οδοντιατρικά (neuter plural vocative)
πιο + positive forms (comparative usually)

el-decl-adj-positive

Declension of οδοντιατρικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο οδοντιατρικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο οδοντιατρικός, etc.)

el-decl-adj-table

οδοντιατρικός •

οδοντιατρική •

οδοντιατρικό •

οδοντιατρικοί •

οδοντιατρικές •

οδοντιατρικά •

οδοντιατρικού •

οδοντιατρικής •

οδοντιατρικού •

οδοντιατρικών •

οδοντιατρικών •

οδοντιατρικών •

οδοντιατρικό •

οδοντιατρική •

οδοντιατρικό •

οδοντιατρικούς •

οδοντιατρικές •

οδοντιατρικά •

οδοντιατρικέ •

οδοντιατρική •

οδοντιατρικό •

οδοντιατρικοί •

οδοντιατρικές •

οδοντιατρικά •

From οδοντίατρος (odontíatros) + -ικός (-ikós).

af

οδοντιατρική κλινική

οδοντιατρική σχολή

(dentistry, relational) dental (of or concerning dentistry)


ασφράγιστος

head

ασφράγιστος • (asfrágistos) m (feminine ασφράγιστη, neuter ασφράγιστο)

asfrágistos (romanization)
ασφράγιστη (feminine)
ασφράγιστο (neuter)
ασφράγιστος (masculine nominative singular)
ασφράγιστη (feminine nominative singular)
ασφράγιστο (neuter nominative singular)
ασφράγιστοι (masculine nominative plural)
ασφράγιστες (feminine nominative plural)
ασφράγιστα (neuter nominative plural)
ασφράγιστου (genitive masculine singular)
ασφράγιστης (feminine genitive singular)
ασφράγιστου (genitive neuter singular)
ασφράγιστων (genitive masculine plural)
ασφράγιστων (feminine genitive plural)
ασφράγιστων (genitive neuter plural)
ασφράγιστο (accusative masculine singular)
ασφράγιστη (accusative feminine singular)
ασφράγιστο (accusative neuter singular)
ασφράγιστους (accusative masculine plural)
ασφράγιστες (accusative feminine plural)
ασφράγιστα (accusative neuter plural)
ασφράγιστε (masculine singular vocative)
ασφράγιστη (feminine singular vocative)
ασφράγιστο (neuter singular vocative)
ασφράγιστοι (masculine plural vocative)
ασφράγιστες (feminine plural vocative)
ασφράγιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ασφράγιστος •

ασφράγιστη •

ασφράγιστο •

ασφράγιστοι •

ασφράγιστες •

ασφράγιστα •

ασφράγιστου •

ασφράγιστης •

ασφράγιστου •

ασφράγιστων •

ασφράγιστων •

ασφράγιστων •

ασφράγιστο •

ασφράγιστη •

ασφράγιστο •

ασφράγιστους •

ασφράγιστες •

ασφράγιστα •

ασφράγιστε •

ασφράγιστη •

ασφράγιστο •

ασφράγιστοι •

ασφράγιστες •

ασφράγιστα •