βασιλιάς

head

βασιλιάς • (vasiliás) m (plural βασιλιάδες, feminine βασίλισσα)

vasiliás (romanization)
βασιλιάδες (plural)
βασίλισσα (feminine)
βασιλιάς (nominative singular)
βασιλιάδες (nominative plural)
βασιλιά (genitive singular)
βασιλιάδων (genitive plural)
βασιλιά (accusative singular)
βασιλιάδες (accusative plural)
βασιλιά (singular vocative)
βασιλιάδες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek βασιλιάς < βασιλέας (basiléas) with synizesis [ʎa] to avoid hiatus. From Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king, leader, prince, emperor”), from Proto-Hellenic *gʷatiléus; the word, attested in some form since Mycenaean times, is of uncertain ultimate etymology; possibly of Anatolian origin. Also see βασίλισσα (basílissa, “queen”).


βασίλισσα

head

βασίλισσα • (vasílissa) f (plural βασίλισσες, masculine βασιλιάς)

vasílissa (romanization)
βασίλισσες (plural)
βασιλιάς (masculine)
βασίλισσα (nominative singular)
βασίλισσες (nominative plural)
βασίλισσας (genitive singular)
βασιλισσών (genitive plural)
βασίλισσα (accusative singular)
βασίλισσες (accusative plural)
βασίλισσα (singular vocative)
βασίλισσες (plural vocative)

βα‧σί‧λισ‧σα

From Ancient Greek βασίλισσα (basílissa).


αυτοκράτορας

αυτοκράτορες

αυτοκράτειρα

αυτοκρατόρισσα

αυτοκράτορας • (aftokrátoras) m (plural αυτοκράτορες, feminine αυτοκράτειρα or αυτοκρατόρισσα)

el-noun

αυτοκράτορες

αυτοκράτειρα

αυτοκρατόρισσα

aftokrátoras (romanization)
αυτοκράτορες (plural)
αυτοκράτειρα (feminine)
αυτοκρατόρισσα (feminine)
αυτοκράτορας (nominative singular)
αυτοκράτορες (nominative plural)
αυτοκράτορα (genitive singular)
αυτοκρατόρων (genitive plural)
αυτοκράτορα (accusative singular)
αυτοκράτορες (accusative plural)
αυτοκράτορα (singular vocative)
αυτοκράτορες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκράτορας

αυτοκράτορες

αυτοκρατόρων

αυτοκράτορες

αυτοκράτορες

From Ancient Greek αὐτοκράτωρ (autokrátōr).


σουλτάνος

head

σουλτάνος • (soultános) m (plural σουλτάνοι, feminine σουλτάνα)

soultános (romanization)
σουλτάνοι (plural)
σουλτάνα (feminine)
σουλτάνος (nominative singular)
σουλτάνοι (nominative plural)
σουλτάνου (genitive singular)
σουλτάνων (genitive plural)
σουλτάνο (accusative singular)
σουλτάνους (accusative plural)
σουλτάνε (singular vocative)
σουλτάνοι (plural vocative)

From Byzantine Greek σουλτᾶνος (soultânos), from Ottoman Turkish سلطان (sultân, sultan), from Arabic سُلْطَان (sulṭān).


πρόεδρος

πρόεδρος • (próedros) m or f (plural πρόεδροι)

próedros (romanization)
πρόεδροι (plural)
πρόεδρος (nominative singular)
πρόεδροι (nominative plural)
προέδρου (genitive singular)
προέδρων (genitive plural)
πρόεδρο (accusative singular)
προέδρους (accusative plural)
πρόεδρε (singular vocative)
πρόεδροι (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek πρόεδρος (próedros, “one who sits in the first place, president, presiding officer”). Prefix προ- (pro-) and see ἕδρα (hédra, “seat”).


αυτοκράτειρα

head

αυτοκράτειρες

αυτοκράτορας

αυτοκράτειρα • (aftokráteira) f (plural αυτοκράτειρες, masculine αυτοκράτορας)

el-noun

αυτοκράτειρες

αυτοκράτορας

aftokráteira (romanization)
αυτοκράτειρες (plural)
αυτοκράτορας (masculine)
αυτοκράτειρα (nominative singular)
αυτοκράτειρες (nominative plural)
αυτοκράτειρας (genitive singular)
αυτοκρατειρών (genitive plural)
αυτοκράτειρα (accusative singular)
αυτοκράτειρες (accusative plural)
αυτοκράτειρα (singular vocative)
αυτοκράτειρες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες

αυτοκράτειρας

αυτοκρατειρών

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες


μονάρχης

head

μονάρχης • (monárchis) m (plural μονάρχες)

monárchis (romanization)
μονάρχες (plural)
μονάρχης (nominative singular)
μονάρχες (nominative plural)
μονάρχη (genitive singular)
μοναρχών (genitive plural)
μονάρχη (accusative singular)
μονάρχες (accusative plural)
μονάρχη (singular vocative)
μονάρχες (plural vocative)

→ Aromanian: munarhu

From Ancient Greek μονάρχης (monárkhēs); equivalent to μόνος (mónos, “alone”) + -άρχης (-árchis, “ruler”).
Compare Mariupol Greek мона́рхус (monárxus).


τσάρος

head

τσάρος • (tsáros) m (plural τσάροι, feminine τσαρίνα)

tsáros (romanization)
τσάροι (plural)
τσαρίνα (feminine)
τσάρος (nominative singular)
τσάροι (nominative plural)
τσάρου (genitive singular)
τσάρων (genitive plural)
τσάρο (accusative singular)
τσάρους (accusative plural)
τσάρε (singular vocative)
τσάροι (plural vocative)


καγκελάριος

καγκελάριος • (kagkelários) m (plural καγκελάριοι)

kagkelários (romanization)
καγκελάριοι (plural)
καγκελάριος (nominative singular)
καγκελάριοι (nominative plural)
καγκελάριου (genitive singular)
καγκελαρίου (genitive singular)
καγκελάριων (genitive plural)
καγκελαρίων (genitive plural)
καγκελάριο (accusative singular)
καγκελάριους (accusative plural)
καγκελαρίους (accusative plural)
καγκελάριε (singular vocative)
καγκελάριοι (plural vocative)

el-decl-noun

καγκελάριους

καγκελαρίους


σάχης

sáchis (romanization)
σάχηδες (plural)
σάχης (nominative singular)
σάχηδες (nominative plural)
σάχη (genitive singular)
σάχηδων (genitive plural)
σάχη (accusative singular)
σάχηδες (accusative plural)
σάχη (singular vocative)
σάχηδες (plural vocative)

ο Σάχης Περσίας


αυτοκρατόρισσα

head

αυτοκρατόρισσες

αυτοκράτορας

αυτοκρατόρισσα • (aftokratórissa) f (plural αυτοκρατόρισσες, masculine αυτοκράτορας)

el-noun

αυτοκρατόρισσες

αυτοκράτορας

aftokratórissa (romanization)
αυτοκρατόρισσες (plural)
αυτοκράτορας (masculine)
αυτοκρατόρισσα (nominative singular)
αυτοκρατόρισσες (nominative plural)
αυτοκρατόρισσας (genitive singular)
αυτοκρατορισσών (genitive plural)
αυτοκρατόρισσα (accusative singular)
αυτοκρατόρισσες (accusative plural)
αυτοκρατόρισσα (singular vocative)
αυτοκρατόρισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες

αυτοκρατόρισσας

αυτοκρατορισσών

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες


χαλίφης

head

χαλίφης • (chalífis) m (plural χαλίφηδες or χαλίφες)

chalífis (romanization)
χαλίφηδες (plural)
χαλίφες (plural)
χαλίφης (nominative singular)
χαλίφηδες (nominative plural)
χαλίφη (genitive singular)
χαλίφηδων (genitive plural)
χαλίφη (accusative singular)
χαλίφηδες (accusative plural)
χαλίφη (singular vocative)
χαλίφηδες (plural vocative)
χαλίφης (nominative singular)
χαλίφες (nominative plural)
χαλίφη (genitive singular)
χαλιφών (genitive plural)
χαλίφη (accusative singular)
χαλίφες (accusative plural)
χαλίφη (singular vocative)
χαλίφες (plural vocative)

Borrowed.
* Either a learned borrowing from Arabic خَلِيفَة (ḵalīfa, “caliph”) (according to Andriotis).
* Or from Ottoman Turkish خلیفه (halife), from Arabic خَلِيفَة (ḵalīfa, “caliph”) (according to Babiniotis). From the Arabic, also derived the Mediaeval Greek χαλιφᾶς (khaliphâs, “Muhammad's successor”) of the 11th century, with a later sense "Muslim political and religious leader".
* Or a learned borrowing from Italian califfo or French calife (according to Petrounias), stem [kalif-] + ending -ης, from Arabic خَلِيفَة (ḵalīfa, “caliph”) with [k > x] under the influence of the Mediaeval χαλιφᾶς (khaliphâs).

lbor

el:Νικόλαος Ανδριώτης


εμίρης

head

εμίρης • (emíris) m (plural εμίρηδες)

el-noun

εμίρης • (emíris) m (plural εμίρηδες)

emíris (romanization)
εμίρηδες (plural)
εμίρης (nominative singular)
εμίρηδες (nominative plural)
εμίρη (genitive singular)
εμίρηδων (genitive plural)
εμίρη (accusative singular)
εμίρηδες (accusative plural)
εμίρη (singular vocative)
εμίρηδες (plural vocative)

emir (the title of the nominal ruler if an emirate)


ηγεμόνας

head

ηγεμόνας • (igemónas) m (plural ηγεμόνες)

igemónas (romanization)
ηγεμόνες (plural)
ηγεμόνας (nominative singular)
ηγεμόνες (nominative plural)
ηγεμόνα (genitive singular)
ηγεμόνων (genitive plural)
ηγεμόνα (accusative singular)
ηγεμόνες (accusative plural)
ηγεμόνα (singular vocative)
ηγεμόνες (plural vocative)


αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

αντιβασιλέας • (antivasiléas) m (plural αντιβασιλείς, feminine αντιβασίλισσα)

el-noun

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

antivasiléas (romanization)
αντιβασιλείς (plural)
αντιβασίλισσα (feminine)
αντιβασιλέας (nominative singular)
αντιβασιλείς (nominative plural)
αντιβασιλέα (genitive singular)
αντιβασιλέων (genitive plural)
αντιβασιλέα (accusative singular)
αντιβασιλείς (accusative plural)
αντιβασιλέα (singular vocative)
αντιβασιλείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασιλέων

αντιβασιλείς

αντιβασιλείς

αντι- (anti-) + βασιλέας (vasiléas, “king”)