άριο

ário (romanization)
άρια (plural)
άριο (nominative singular)
άρια (nominative plural)
άριου (genitive singular)
άριων (genitive plural)
άριο (accusative singular)
άρια (accusative plural)
άριο (singular vocative)
άρια (plural vocative)

(metrology, surveying) are, a unit of area equal to ¹⁄₁₀₀ hectare or 100 square metres


αλφαδιάζω

head

αλφαδιάζω • (alfadiázo)

el-verb

αλφαδιάζομαι

αλφαδιάζω • (alfadiázo) (past αλφάδιασα, passive αλφαδιάζομαι)

alfadiázo (romanization)
αλφάδιασα (past)
αλφαδιάζομαι (passive)
αλφαδιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αλφαδιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αλφαδιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αλφαδιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αλφαδιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αλφαδιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αλφαδιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αλφαδιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αλφαδιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αλφαδιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αλφαδιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αλφαδιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αλφαδιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αλφαδιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αλφαδιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αλφαδιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αλφαδιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αλφαδιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αλφαδιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλφαδιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αλφαδιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αλφαδιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αλφαδιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αλφαδιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλφαδιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αλφαδιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αλφαδιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλφαδιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αλφάδιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αλφάδιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αλφαδιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλφαδιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αλφαδιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αλφάδιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αλφάδιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αλφαδιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλφαδιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αλφαδιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αλφάδιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αλφάδιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αλφαδιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλφαδιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αλφαδιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αλφαδιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αλφαδιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αλφαδιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αλφαδιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αλφαδιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αλφαδιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αλφαδιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αλφαδιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αλφάδιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλφαδιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλφαδιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αλφάδιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλφαδιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αλφαδιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αλφαδιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αλφαδιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αλφαδιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλφαδιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αλφαδιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αλφαδιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αλφαδιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αλφαδιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αλφαδιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αλφάδιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αλφάδιασε (active imperative perfective second-person singular)
αλφαδιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αλφαδιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αλφαδιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αλφαδιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αλφαδιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αλφαδιάζοντας (active participle present)
έχοντας αλφαδιάσει (active participle past)
αλφαδιασμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αλφαδιάσει (active infinitive-aorist)
αλφαδιαστεί (infinitive-aorist passive)

αλ‧φα‧διά‧ζω

From αλφάδ(ι) (“spirit level”) + -ιάζω (suffix for verbs), pronounced with synizesis: /ˈʝazo/ and not /i.ˈazo/.


αλφάδιασμα

head

αλφαδιάσματα

αλφάδιασμα • (alfádiasma) n (plural αλφαδιάσματα)

el-noun

αλφαδιάσματα

alfádiasma (romanization)
αλφαδιάσματα (plural)
αλφάδιασμα (nominative singular)
αλφαδιάσματα (nominative plural)
αλφαδιάσματος (genitive singular)
αλφαδιασμάτων (genitive plural)
αλφάδιασμα (accusative singular)
αλφαδιάσματα (accusative plural)
αλφάδιασμα (singular vocative)
αλφαδιάσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αλφαδιάσματα

αλφαδιάσματος

αλφαδιασμάτων

αλφαδιάσματα

αλφαδιάσματα

(construction) levelling (UK), leveling (US)


αλφάδι γωνία

head

αλφάδια γωνίες

αλφάδι γωνίες

αλφάδι γωνία • (alfádi gonía) f (plural αλφάδια γωνίες or αλφάδι γωνίες)

el-noun

αλφάδια γωνίες

αλφάδι γωνίες

alfádi gonía (romanization)
αλφάδια γωνίες (plural)
αλφάδι γωνίες (plural)


αλωνίζω

head

αλωνίζω • (alonízo)

el-verb

αλωνίζω • (alonízo) (past αλώνισα, passive αλωνίζομαι)

alonízo (romanization)
αλώνισα (past)
αλωνίζομαι (passive)


αλωνιστής

head

αλωνιστής • (alonistís) m (plural αλωνιστές, feminine αλωνίστρια)

alonistís (romanization)
αλωνιστές (plural)
αλωνίστρια (feminine)
αλωνιστής (nominative singular)
αλωνιστές (nominative plural)
αλωνιστή (genitive singular)
αλωνιστών (genitive plural)
αλωνιστή (accusative singular)
αλωνιστές (accusative plural)
αλωνιστή (singular vocative)
αλωνιστές (plural vocative)

αλων- (alon-, “to thresh”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).


αλωνίστρια

head

αλωνίστρια • (alonístria) f (plural αλωνίστριες, masculine αλωνιστής)

alonístria (romanization)
αλωνίστριες (plural)
αλωνιστής (masculine)
αλωνίστρια (nominative singular)
αλωνίστριες (nominative plural)
αλωνίστριας (genitive singular)
αλωνιστριών (genitive plural)
αλωνίστρια (accusative singular)
αλωνίστριες (accusative plural)
αλωνίστρια (singular vocative)
αλωνίστριες (plural vocative)


αλώνισμα

αλώνισμα • (alónisma) n (plural αλωνίσματα)

alónisma (romanization)
αλωνίσματα (plural)
αλώνισμα (nominative singular)
αλωνίσματα (nominative plural)
αλωνίσματος (genitive singular)
αλωνισμάτων (genitive plural)
αλώνισμα (accusative singular)
αλωνίσματα (accusative plural)
αλώνισμα (singular vocative)
αλωνίσματα (plural vocative)


αλωνιστικός

αλωνιστικός • (alonistikós) m (feminine αλωνιστική, neuter αλωνιστικό)

alonistikós (romanization)
αλωνιστική (feminine)
αλωνιστικό (neuter)
αλωνιστικός (masculine nominative singular)
αλωνιστική (feminine nominative singular)
αλωνιστικό (neuter nominative singular)
αλωνιστικοί (masculine nominative)
αλωνιστικές (feminine nominative plural)
αλωνιστικά (neuter nominative plural)
αλωνιστικού (genitive masculine singular)
αλωνιστικής (feminine genitive singular)
αλωνιστικού (genitive neuter singular)
αλωνιστικών (genitive masculine)
αλωνιστικών (feminine genitive plural)
αλωνιστικών (genitive neuter plural)
αλωνιστικό (accusative masculine singular)
αλωνιστική (accusative feminine singular)
αλωνιστικό (accusative neuter singular)
αλωνιστικούς (accusative masculine)
αλωνιστικές (accusative feminine plural)
αλωνιστικά (accusative neuter plural)
αλωνιστικέ (masculine singular vocative)
αλωνιστική (feminine singular vocative)
αλωνιστικό (neuter singular vocative)
αλωνιστικοί (masculine vocative)
αλωνιστικές (feminine plural vocative)
αλωνιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλωνιστικός (alonistikós)

αλωνιστική (alonistikí)

αλωνιστικό (alonistikó)

αλωνιστικοί (alonistikoí)

αλωνιστικές (alonistikés)

αλωνιστικά (alonistiká)

αλωνιστικού (alonistikoú)

αλωνιστικής (alonistikís)

αλωνιστικού (alonistikoú)

αλωνιστικών (alonistikón)

αλωνιστικών (alonistikón)

αλωνιστικών (alonistikón)

αλωνιστικό (alonistikó)

αλωνιστική (alonistikí)

αλωνιστικό (alonistikó)

αλωνιστικούς (alonistikoús)

αλωνιστικές (alonistikés)

αλωνιστικά (alonistiká)

αλωνιστικέ (alonistiké)

αλωνιστική (alonistikí)

αλωνιστικό (alonistikó)

αλωνιστικοί (alonistikoí)

αλωνιστικές (alonistikés)

αλωνιστικά (alonistiká)


αλώνιτος

head

αλώνιτος • (alónitos) m (feminine αλώνιτη, neuter αλώνιτο)

alónitos (romanization)
αλώνιτη (feminine)
αλώνιτο (neuter)
αλώνιτος (masculine nominative singular)
αλώνιτη (feminine nominative singular)
αλώνιτο (neuter nominative singular)
αλώνιτοι (masculine nominative)
αλώνιτες (feminine nominative plural)
αλώνιτα (neuter nominative plural)
αλώνιτου (genitive masculine singular)
αλώνιτης (feminine genitive singular)
αλώνιτου (genitive neuter singular)
αλώνιτων (genitive masculine)
αλώνιτων (feminine genitive plural)
αλώνιτων (genitive neuter plural)
αλώνιτο (accusative masculine singular)
αλώνιτη (accusative feminine singular)
αλώνιτο (accusative neuter singular)
αλώνιτους (accusative masculine)
αλώνιτες (accusative feminine plural)
αλώνιτα (accusative neuter plural)
αλώνιτε (masculine singular vocative)
αλώνιτη (feminine singular vocative)
αλώνιτο (neuter singular vocative)
αλώνιτοι (masculine vocative)
αλώνιτες (feminine plural vocative)
αλώνιτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αλώνιτος (alónitos)

αλώνιτη (alóniti)

αλώνιτο (alónito)

αλώνιτοι (alónitoi)

αλώνιτες (alónites)

αλώνιτα (alónita)

αλώνιτου (alónitou)

αλώνιτης (alónitis)

αλώνιτου (alónitou)

αλώνιτων (alóniton)

αλώνιτων (alóniton)

αλώνιτων (alóniton)

αλώνιτο (alónito)

αλώνιτη (alóniti)

αλώνιτο (alónito)

αλώνιτους (alónitous)

αλώνιτες (alónites)

αλώνιτα (alónita)

αλώνιτε (alónite)

αλώνιτη (alóniti)

αλώνιτο (alónito)

αλώνιτοι (alónitoi)

αλώνιτες (alónites)

αλώνιτα (alónita)


αλτάνα

altána (romanization)
αλτάνες (plural)
αλτάνα (nominative singular)
αλτάνες (nominative plural)
αλτάνας (genitive singular)
αλτανών (genitive plural)
αλτάνα (accusative singular)
αλτάνες (accusative plural)
αλτάνα (singular vocative)
αλτάνες (plural vocative)


αμειψισπορά

head

αμειψισπορές

αμειψισπορά • (ameipsisporá) f (plural αμειψισπορές)

el-noun

αμειψισπορές

ameipsisporá (romanization)
αμειψισπορές (plural)
αμειψισπορά (nominative singular)
αμειψισπορές (nominative plural)
αμειψισποράς (genitive singular)
αμειψισπορών (genitive plural)
αμειψισπορά (accusative singular)
αμειψισπορές (accusative plural)
αμειψισπορά (singular vocative)
αμειψισπορές (plural vocative)

el-decl-noun

αμειψισπορές

αμειψισποράς

αμειψισπορών

αμειψισπορές

αμειψισπορές

α‧μει‧ψι‧σπο‧ρά

From Koine Greek ἄμειψις (ámeipsis, “interchange”) + σπορά (sporá, “seed”).


εμπλοκή

head

εμπλοκή • (emplokí) f (plural εμπλοκές)

el-noun

εμπλοκή • (emplokí) f (plural εμπλοκές)

emplokí (romanization)
εμπλοκές (plural)
εμπλοκή (nominative singular)
εμπλοκές (nominative plural)
εμπλοκής (genitive singular)
εμπλοκών (genitive plural)
εμπλοκή (accusative singular)
εμπλοκές (accusative plural)
εμπλοκή (singular vocative)
εμπλοκές (plural vocative)

Inherited from Koine Greek ἐμπλοκή (emplokḗ), from ἐμπλέκω (emplékō).

(engineering) engagement, enmeshing (gears etc)

(engineering) breakdown due to misalignment (gears etc)


ασβέστης

asvéstis (romanization)
ασβέστης (nominative singular)
ασβέστες (nominative plural)
ασβέστη (genitive singular)
ασβεστών (genitive plural)
ασβέστη (accusative singular)
ασβέστες (accusative plural)
ασβέστη (singular vocative)
ασβέστες (plural vocative)

→ Aromanian: azvesti /azveste

Inherited from Byzantine Greek ασβέστης m (asbéstēs), from ασβέστιν n (asbéstin), itself a diminutive of Ancient Greek ἄσβεστος f (ásbestos).

inh+

(construction) lime, quicklime, whitewash


κονίαμα

head

κονίαμα • (koníama) n (plural κονιάματα)

koníama (romanization)
κονιάματα (plural)
κονίαμα (nominative singular)
κονιάματα (nominative plural)
κονιάματος (genitive singular)
κονιαμάτων (genitive plural)
κονίαμα (accusative singular)
κονιάματα (accusative plural)
κονίαμα (singular vocative)
κονιάματα (plural vocative)


αμμοκονίαμα

αμμοκονιάματα

αμμοκονίαμα • (ammokoníama) n (plural αμμοκονιάματα)

el-noun

αμμοκονιάματα

ammokoníama (romanization)
αμμοκονιάματα (plural)
αμμοκονίαμα (nominative singular)
αμμοκονιάματα (nominative plural)
αμμοκονιάματος (genitive singular)
αμμοκονιαμάτων (genitive plural)
αμμοκονίαμα (accusative singular)
αμμοκονιάματα (accusative plural)
αμμοκονίαμα (singular vocative)
αμμοκονιάματα (plural vocative)

el-decl-noun

αμμοκονιάματα

αμμοκονιάματος

αμμοκονιαμάτων

αμμοκονιάματα

αμμοκονιάματα


αμμοκονία

head

αμμοκονία • (ammokonía) n (plural αμμοκονίες)

ammokonía (romanization)
αμμοκονίες (plural)
αμμοκονία (nominative singular)
αμμοκονίες (nominative plural)
αμμοκονίας (genitive singular)
αμμοκονία (accusative singular)
αμμοκονίες (accusative plural)
αμμοκονία (singular vocative)
αμμοκονίες (plural vocative)

αμμοκονίαμα αμμοκονίαμα#Greek

Alternative form of αμμοκονίαμα (ammokoníama)


ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα

ασβεστοκονίαμα • (asvestokoníama) n (plural ασβεστοκονιάματα)

el-noun

ασβεστοκονιάματα

asvestokoníama (romanization)
ασβεστοκονιάματα (plural)
ασβεστοκονίαμα (nominative singular)
ασβεστοκονιάματα (nominative plural)
ασβεστοκονιάματος (genitive singular)
ασβεστοκονιαμάτων (genitive plural)
ασβεστοκονίαμα (accusative singular)
ασβεστοκονιάματα (accusative plural)
ασβεστοκονίαμα (singular vocative)
ασβεστοκονιάματα (plural vocative)

el-decl-noun

ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα

ασβεστοκονιάματος

ασβεστοκονιαμάτων

ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα

ασβεστοκονίαμα

ασβεστοκονιάματα


τσιμεντοκονία

head

τσιμεντοκονίες

τσιμεντοκονία • (tsimentokonía) n (plural τσιμεντοκονίες)

el-noun

τσιμεντοκονίες

tsimentokonía (romanization)
τσιμεντοκονίες (plural)
τσιμεντοκονία (nominative singular)
τσιμεντοκονίες (nominative plural)
τσιμεντοκονίας (genitive singular)
τσιμεντοκονιών (genitive plural)
τσιμεντοκονία (accusative singular)
τσιμεντοκονίες (accusative plural)
τσιμεντοκονία (singular vocative)
τσιμεντοκονίες (plural vocative)

el-decl-noun

τσιμεντοκονία

τσιμεντοκονίες

τσιμεντοκονίας

τσιμεντοκονιών

τσιμεντοκονία

τσιμεντοκονίες

τσιμεντοκονία

τσιμεντοκονίες

The form τσιμεντοκονίων (tsimentokoníon) is also found


επίχρισμα

head

επίχρισμα • (epíchrisma) n (plural επιχρίσματα)

epíchrisma (romanization)
επιχρίσματα (plural)
επίχρισμα (nominative singular)
επιχρίσματα (nominative plural)
επιχρίσματος (genitive singular)
επιχρισμάτων (genitive plural)
επίχρισμα (accusative singular)
επιχρίσματα (accusative plural)
επίχρισμα (singular vocative)
επιχρίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

επιχρίσματος

επιχρισμάτων


αμμοκονιαστής

head

αμμοκονιαστές

αμμοκονιαστής • (ammokoniastís) m (plural αμμοκονιαστές)

el-noun

αμμοκονιαστές

ammokoniastís (romanization)
αμμοκονιαστές (plural)
αμμοκονιαστής (nominative singular)
αμμοκονιαστές (nominative plural)
αμμοκονιαστή (genitive singular)
αμμοκονιαστών (genitive plural)
αμμοκονιαστή (accusative singular)
αμμοκονιαστές (accusative plural)
αμμοκονιαστή (singular vocative)
αμμοκονιαστές (plural vocative)

el-decl-noun

αμμοκονιαστής

αμμοκονιαστές

αμμοκονιαστή

αμμοκονιαστών

αμμοκονιαστή

αμμοκονιαστές

αμμοκονιαστή

αμμοκονιαστές

αμμοκονια (ammokonia, “plaster”) + -στής (-stís, “-ist, -er”). First attested 1894.


αμμοχάλικο

head

αμμοχάλικο • (ammocháliko) n (plural αμμοχάλικα)

ammocháliko (romanization)
αμμοχάλικα (plural)
αμμοχάλικο (nominative singular)
αμμοχάλικα (nominative plural)
αμμοχάλικου (genitive singular)
αμμοχάλικων (genitive plural)
αμμοχάλικο (accusative singular)
αμμοχάλικα (accusative plural)
αμμοχάλικο (singular vocative)
αμμοχάλικα (plural vocative)

Dvandva compound of άμμος (ámmos, “sand”) + χαλίκι (chalíki, “gravel”)

affix

(construction) aggregate, sand and gravel


αμνάδα

amnáda (romanization)
αμνάδες (plural)
αμνάδα (nominative singular)
αμνάδες (nominative plural)
αμνάδας (genitive singular)
αμνάδων (genitive plural)
αμνάδα (accusative singular)
αμνάδες (accusative plural)
αμνάδα (singular vocative)
αμνάδες (plural vocative)


αμπολή

ampolí (romanization)
αμπολές (plural)
αμπολή (nominative singular)
αμπολές (nominative plural)
αμπολής (genitive singular)
αμπολών (genitive plural)
αμπολή (accusative singular)
αμπολές (accusative plural)
αμπολή (singular vocative)
αμπολές (plural vocative)

(agriculture) irrigation channel or its level control device


άρδευση

head

άρδευση • (árdefsi) f (plural αρδεύσεις)

árdefsi (romanization)
αρδεύσεις (plural)
άρδευση (nominative singular)
αρδεύσεις (nominative plural)
άρδευσης (genitive singular)
αρδεύσεων (genitive plural)
άρδευση (accusative singular)
αρδεύσεις (accusative plural)
άρδευση (singular vocative)
αρδεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αρδεύσεως (ardéfseos)


αμφιπρόστυλος

head

αμφιπρόστυλη

αμφιπρόστυλο

αμφιπρόστυλος • (amfipróstylos) m (feminine αμφιπρόστυλη, neuter αμφιπρόστυλο)

el-adj

αμφιπρόστυλη

αμφιπρόστυλο

amfipróstylos (romanization)
αμφιπρόστυλη (feminine)
αμφιπρόστυλο (neuter)
αμφιπρόστυλος (masculine nominative singular)
αμφιπρόστυλη (feminine nominative singular)
αμφιπρόστυλο (neuter nominative singular)
αμφιπρόστυλοι (masculine nominative)
αμφιπρόστυλες (feminine nominative plural)
αμφιπρόστυλα (neuter nominative plural)
αμφιπρόστυλου (genitive masculine singular)
αμφιπρόστυλης (feminine genitive singular)
αμφιπρόστυλου (genitive neuter singular)
αμφιπρόστυλων (genitive masculine)
αμφιπρόστυλων (feminine genitive plural)
αμφιπρόστυλων (genitive neuter plural)
αμφιπρόστυλο (accusative masculine singular)
αμφιπρόστυλη (accusative feminine singular)
αμφιπρόστυλο (accusative neuter singular)
αμφιπρόστυλους (accusative masculine)
αμφιπρόστυλες (accusative feminine plural)
αμφιπρόστυλα (accusative neuter plural)
αμφιπρόστυλε (masculine singular vocative)
αμφιπρόστυλη (feminine singular vocative)
αμφιπρόστυλο (neuter singular vocative)
αμφιπρόστυλοι (masculine vocative)
αμφιπρόστυλες (feminine plural vocative)
αμφιπρόστυλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αμφιπρόστυλος

el-decl-adj-table

αμφιπρόστυλος (amfipróstylos)

αμφιπρόστυλη (amfipróstyli)

αμφιπρόστυλο (amfipróstylo)

αμφιπρόστυλοι (amfipróstyloi)

αμφιπρόστυλες (amfipróstyles)

αμφιπρόστυλα (amfipróstyla)

αμφιπρόστυλου (amfipróstylou)

αμφιπρόστυλης (amfipróstylis)

αμφιπρόστυλου (amfipróstylou)

αμφιπρόστυλων (amfipróstylon)

αμφιπρόστυλων (amfipróstylon)

αμφιπρόστυλων (amfipróstylon)

αμφιπρόστυλο (amfipróstylo)

αμφιπρόστυλη (amfipróstyli)

αμφιπρόστυλο (amfipróstylo)

αμφιπρόστυλους (amfipróstylous)

αμφιπρόστυλες (amfipróstyles)

αμφιπρόστυλα (amfipróstyla)

αμφιπρόστυλε (amfipróstyle)

αμφιπρόστυλη (amfipróstyli)

αμφιπρόστυλο (amfipróstylo)

αμφιπρόστυλοι (amfipróstyloi)

αμφιπρόστυλες (amfipróstyles)

αμφιπρόστυλα (amfipróstyla)


αναβάθρα

head

αναβάθρα • (anaváthra) f (plural αναβάθρες)

anaváthra (romanization)
αναβάθρες (plural)
αναβάθρα (nominative singular)
αναβάθρες (nominative plural)
αναβάθρας (genitive singular)
αναβαθρών (genitive plural)
αναβάθρα (accusative singular)
αναβάθρες (accusative plural)
αναβάθρα (singular vocative)
αναβάθρες (plural vocative)

(architecture, archaeology) upward slope into a temple


ανάβαθρο

ανάβαθρο • (anávathro) f (plural αναβάθρες)

anávathro (romanization)
αναβάθρες (plural)
ανάβαθρο (nominative singular)
ανάβαθρα (nominative plural)
ανάβαθρου (genitive singular)
ανάβαθρων (genitive plural)
ανάβαθρο (accusative singular)
ανάβαθρα (accusative plural)
ανάβαθρο (singular vocative)
ανάβαθρα (plural vocative)


μεγαχέρτζ

μεγαχέρτζ • (megachértz) n (indeclinable)

From μεγα- (mega-, “mega-”) + χερτζ (chertz, “hertz”).


αναβρυτήριο

head

αναβρυτήριο • (anavrytírio) n (plural αναβρυτήρια)

anavrytírio (romanization)
αναβρυτήρια (plural)
αναβρυτήριο (nominative singular)
αναβρυτήρια (nominative plural)
αναβρυτηρίου (genitive singular)
αναβρυτήριου (genitive singular)
αναβρυτηρίων (genitive plural)
αναβρυτήριο (accusative singular)
αναβρυτήρια (accusative plural)
αναβρυτήριο (singular vocative)
αναβρυτήρια (plural vocative)

el-decl-noun

αναβρυτηρίου

αναβρυτήριου

αναβρυτηρίων

(literary, architecture) fountain, water jet


ανάκτορο

head

ανάκτορο • (anáktoro) n (plural ανάκτορα)

anáktoro (romanization)
ανάκτορα (plural)
ανάκτορο (nominative singular)
ανάκτορα (nominative plural)
ανακτόρου (genitive singular)
ανάκτορου (genitive singular)
ανακτόρων (genitive plural)
ανάκτορο (accusative singular)
ανάκτορα (accusative plural)
ανάκτορο (singular vocative)
ανάκτορα (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek ἀνάκτορα (anáktora) (plural form), from Ancient Greek ἀνάκτορον (anáktoron, “temple, sanctuary, palace”), from ἄνᾰξ (ánăx, “lord, ruler”).


αναμασώ

head

αναμασώ • (anamasó)

el-verb

αναμασώ • (anamasó) (past αναμάσησα, passive αναμασιέμαι/αναμασώμαι)

anamasó (romanization)
αναμάσησα (past)
αναμασιέμαι (passive)
αναμασώμαι (passive)


αναμάσημα

head

αναμάσημα • (anamásima) n (plural αναμασήματα)

anamásima (romanization)
αναμασήματα (plural)
αναμάσημα (nominative singular)
αναμασήματα (nominative plural)
αναμασήματος (genitive singular)
αναμασημάτων (genitive plural)
αναμάσημα (accusative singular)
αναμασήματα (accusative plural)
αναμάσημα (singular vocative)
αναμασήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αναμασήματος

αναμασημάτων

(agriculture) rumination, chewing the cud, regurgitating


ηλεκτροκόλληση

head

ηλεκτροκολλήσεις

ηλεκτροκόλληση • (ilektrokóllisi) f (plural ηλεκτροκολλήσεις)

el-noun

ηλεκτροκολλήσεις

ilektrokóllisi (romanization)
ηλεκτροκολλήσεις (plural)
ηλεκτροκόλληση (nominative singular)
ηλεκτροκολλήσεις (nominative plural)
ηλεκτροκόλλησης (genitive singular)
ηλεκτροκολλήσεων (genitive plural)
ηλεκτροκόλληση (accusative singular)
ηλεκτροκολλήσεις (accusative plural)
ηλεκτροκόλληση (singular vocative)
ηλεκτροκολλήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτροκόλληση

ηλεκτροκολλήσεις

ηλεκτροκόλλησης

ηλεκτροκολλήσεων

ηλεκτροκόλληση

ηλεκτροκολλήσεις

ηλεκτροκόλληση

ηλεκτροκολλήσεις

Older or formal genitive singular: ηλεκτροκολλήσεως (ilektrokollíseos)

(engineering) arc welding, electric arc welding


ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα

head

ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα

ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές

ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα • (ilektromagnitikí valvída) f (plural ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές)

el-noun

ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές

ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα

ilektromagnitikí valvída (romanization)
ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδές (plural)

en-ηλεκτρομαγνητική_βαλβίδα-el-noun-rBYKYY6z


ηλεκτρομαγνήτης

head

ηλεκτρομαγνήτες

ηλεκτρομαγνήτης • (ilektromagnítis) m (plural ηλεκτρομαγνήτες)

el-noun

ηλεκτρομαγνήτες

ilektromagnítis (romanization)
ηλεκτρομαγνήτες (plural)
ηλεκτρομαγνήτης (nominative singular)
ηλεκτρομαγνήτες (nominative plural)
ηλεκτρομαγνήτη (genitive singular)
ηλεκτρομαγνητών (genitive plural)
ηλεκτρομαγνήτη (accusative singular)
ηλεκτρομαγνήτες (accusative plural)
ηλεκτρομαγνήτη (singular vocative)
ηλεκτρομαγνήτες (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρομαγνήτης

ηλεκτρομαγνήτες

ηλεκτρομαγνήτη

ηλεκτρομαγνητών

ηλεκτρομαγνήτη

ηλεκτρομαγνήτες

ηλεκτρομαγνήτη

ηλεκτρομαγνήτες


ηλεκτρονική

head

ηλεκτρονικές

ηλεκτρονική • (ilektronikí) f (plural ηλεκτρονικές)

el-noun

ηλεκτρονικές

ilektronikí (romanization)
ηλεκτρονικές (plural)
ηλεκτρονική (nominative singular)
ηλεκτρονικές (nominative plural)
ηλεκτρονικής (genitive singular)
ηλεκτρονικών (genitive plural)
ηλεκτρονική (accusative singular)
ηλεκτρονικές (accusative plural)
ηλεκτρονική (singular vocative)
ηλεκτρονικές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρονικές

ηλεκτρονικής

ηλεκτρονικών

ηλεκτρονικές

ηλεκτρονικές

(engineering, electronics) electronics (branch of study)


ηλεκτρομηχανική

head

ηλεκτρομηχανικές

ηλεκτρομηχανική • (ilektromichanikí) f (plural ηλεκτρομηχανικές)

el-noun

ηλεκτρομηχανικές

ilektromichanikí (romanization)
ηλεκτρομηχανικές (plural)
ηλεκτρομηχανική (nominative singular)
ηλεκτρομηχανικές (nominative plural)
ηλεκτρομηχανικής (genitive singular)
ηλεκτρομηχανικών (genitive plural)
ηλεκτρομηχανική (accusative singular)
ηλεκτρομηχανικές (accusative plural)
ηλεκτρομηχανική (singular vocative)
ηλεκτρομηχανικές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρομηχανική

ηλεκτρομηχανικές

ηλεκτρομηχανικής

ηλεκτρομηχανικών

ηλεκτρομηχανική

ηλεκτρομηχανικές

ηλεκτρομηχανική

ηλεκτρομηχανικές

(engineering, electricity) electromechanical engineering


ηλεκτρομηχανή

head

ηλεκτρομηχανές

ηλεκτρομηχανή • (ilektromichaní) f (plural ηλεκτρομηχανές)

el-noun

ηλεκτρομηχανές

ilektromichaní (romanization)
ηλεκτρομηχανές (plural)
ηλεκτρομηχανή (nominative singular)
ηλεκτρομηχανές (nominative plural)
ηλεκτρομηχανής (genitive singular)
ηλεκτρομηχανών (genitive plural)
ηλεκτρομηχανή (accusative singular)
ηλεκτρομηχανές (accusative plural)
ηλεκτρομηχανή (singular vocative)
ηλεκτρομηχανές (plural vocative)

el-decl-noun

ηλεκτρομηχανή

ηλεκτρομηχανές

ηλεκτρομηχανής

ηλεκτρομηχανών

ηλεκτρομηχανή

ηλεκτρομηχανές

ηλεκτρομηχανή

ηλεκτρομηχανές

(engineering, electricity) electric motor


τσοπάνης

head

τσοπαναραίοι

τσοπάνης • (tsopánis) m (plural τσοπάνηδες or τσοπαναραίοι)

el-noun

τσοπαναραίοι

tsopánis (romanization)
τσοπάνηδες (plural)
τσοπαναραίοι (plural)
τσοπάνης (nominative singular)
τσοπάνηδες (nominative plural)
τσοπάνη (genitive singular)
τσοπάνηδων (genitive plural)
τσοπάνη (accusative singular)
τσοπάνηδες (accusative plural)
τσοπάνη (singular vocative)
τσοπάνηδες (plural vocative)

el-decl-noun

Additional common plurals are found: τσοπαναραίοι (tsopanaraíoi) and τσοπαναραίων (tsopanaraíon).

Borrowed from Ottoman Turkish چوبان (çoban), which itself derived from Persian چوپان (čupân), Middle Persian 𐫢𐫇𐫁𐫀𐫗 (šwbʾn /šubān/) and ultimately from Old Persian *fšupāna.


ηλεκτροεπιμετάλλωση

head

ηλεκτροεπιμετάλλωση • (ilektroepimetállosi) f (uncountable)

ilektroepimetállosi (romanization)
ηλεκτροεπιμετάλλωση (nominative singular)
ηλεκτροεπιμετάλλωσης (genitive singular)
ηλεκτροεπιμετάλλωση (accusative singular)
ηλεκτροεπιμετάλλωση (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ηλεκτροεπιμετάλλωση

ηλεκτροεπιμετάλλωσης

ηλεκτροεπιμετάλλωση

ηλεκτροεπιμετάλλωση

Older or formal genitive singular: ηλεκτροεπιμεταλλώσεως (ilektroepimetallóseos)


Μπάουχαους

head

Μπάουχαους • (Báouchaous) n (indeclinable)

Το Μπαουχάους ήταν αρχιτεκτονική και σχεδιαστική σχολή που ιδρύθηκε από τον Βάλτερ Γκρόπιους στη Γερμανία.

Bauhaus was an architectural and design school founded by Walter Gropius in Germany.

To Baoucháous ítan architektonikí kai schediastikí scholí pou idrýthike apó ton Válter Gkrópious sti Germanía.


αναδασμός

αναδασμός • (anadasmós) m (plural αναδασμοί)

anadasmós (romanization)
αναδασμοί (plural)
αναδασμός (nominative singular)
αναδασμοί (nominative plural)
αναδασμού (genitive singular)
αναδασμών (genitive plural)
αναδασμό (accusative singular)
αναδασμούς (accusative plural)
αναδασμέ (singular vocative)
αναδασμοί (plural vocative)

(agriculture, politics) redistribution (of land)


αναβαθμίδα

αναβαθμίδα • (anavathmída) f (plural αναβαθμίδες)

anavathmída (romanization)
αναβαθμίδες (plural)
αναβαθμίδα (nominative singular)
αναβαθμίδες (nominative plural)
αναβαθμίδας (genitive singular)
αναβαθμίδων (genitive plural)
αναβαθμίδα (accusative singular)
αναβαθμίδες (accusative plural)
αναβαθμίδα (singular vocative)
αναβαθμίδες (plural vocative)

α‧να‧βαθ‧μί‧δα α‧να‧βα‧θμί‧δα

From Koine Greek ἀναβαθμίς (anabathmís), from ἀνα- (ana-, “up, upwards”) + βαθμίς (bathmís, “step, rung”), from Ancient Greek βαίνω (baínō, “to go, to mount”).


αναποκατάστατος

head

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

αναποκατάστατος • (anapokatástatos) m (feminine αναποκατάστατη, neuter αναποκατάστατο)

el-adj

αναποκατάστατη

αναποκατάστατο

anapokatástatos (romanization)
αναποκατάστατη (feminine)
αναποκατάστατο (neuter)
αναποκατάστατος (masculine nominative singular)
αναποκατάστατη (feminine nominative singular)
αναποκατάστατο (neuter nominative singular)
αναποκατάστατοι (masculine nominative)
αναποκατάστατες (feminine nominative plural)
αναποκατάστατα (neuter nominative plural)
αναποκατάστατου (genitive masculine singular)
αναποκατάστατης (feminine genitive singular)
αναποκατάστατου (genitive neuter singular)
αναποκατάστατων (genitive masculine)
αναποκατάστατων (feminine genitive plural)
αναποκατάστατων (genitive neuter plural)
αναποκατάστατο (accusative masculine singular)
αναποκατάστατη (accusative feminine singular)
αναποκατάστατο (accusative neuter singular)
αναποκατάστατους (accusative masculine)
αναποκατάστατες (accusative feminine plural)
αναποκατάστατα (accusative neuter plural)
αναποκατάστατε (masculine singular vocative)
αναποκατάστατη (feminine singular vocative)
αναποκατάστατο (neuter singular vocative)
αναποκατάστατοι (masculine vocative)
αναποκατάστατες (feminine plural vocative)
αναποκατάστατα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αναποκατάστατ

el-decl-adj-a

αναποκατάστατ

el-decl-adj-positive

Declension of αναποκατάστατος

αναποκατάστατ

el-decl-adj-ος-η-ο

αναποκατάστατ

el-decl-adj-table

αναποκατάστατος (anapokatástatos)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατοι (anapokatástatoi)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)

αναποκατάστατου (anapokatástatou)

αναποκατάστατης (anapokatástatis)

αναποκατάστατου (anapokatástatou)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατων (anapokatástaton)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατους (anapokatástatous)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)

αναποκατάστατε (anapokatástate)

αναποκατάστατη (anapokatástati)

αναποκατάστατο (anapokatástato)

αναποκατάστατοι (anapokatástatoi)

αναποκατάστατες (anapokatástates)

αναποκατάστατα (anapokatástata)


αναστολέας

head

αναστολέας • (anastoléas) m (plural αναστολείς)

anastoléas (romanization)
αναστολείς (plural)
αναστολέας (nominative singular)
αναστολείς (nominative plural)
αναστολέα (genitive singular)
αναστολέως (genitive singular)
αναστολέων (genitive plural)
αναστολέα (accusative singular)
αναστολείς (accusative plural)
αναστολέα (singular vocative)
αναστολείς (plural vocative)

el-decl-noun

The second genitive singular is formal (ancient), and suitable for the feminine gender.

ένας αναστολέας ενζύμου

(biochemistry, engineering) inhibitor, inhibiting factor


αναστροφέας

head

αναστροφέας • (anastroféas) m (plural αναστροφείς)

anastroféas (romanization)
αναστροφείς (plural)
αναστροφέας (nominative singular)
αναστροφείς (nominative plural)
αναστροφέα (genitive singular)
αναστροφέων (genitive plural)
αναστροφέα (accusative singular)
αναστροφείς (accusative plural)
αναστροφέα (singular vocative)
αναστροφείς (plural vocative)

electrical engineering
electrical engineering

(electrical engineering) inverter, power inverter


αντιστροφέας

αντιστροφείς

αντιστροφέας • (antistroféas) m (plural αντιστροφείς)

el-noun

αντιστροφείς

antistroféas (romanization)
αντιστροφείς (plural)
αντιστροφέας (nominative singular)
αντιστροφείς (nominative plural)
αντιστροφέα (genitive singular)
αντιστροφέων (genitive plural)
αντιστροφέα (accusative singular)
αντιστροφείς (accusative plural)
αντιστροφέα (singular vocative)
αντιστροφείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντιστροφέας

αντιστροφείς

αντιστροφέων

αντιστροφείς

αντιστροφείς


μετατροπέας

head

μετατροπέας • (metatropéas) m (plural μετατροπείς)

metatropéas (romanization)
μετατροπείς (plural)
μετατροπέας (nominative singular)
μετατροπείς (nominative plural)
μετατροπέα (genitive singular)
μετατροπέων (genitive plural)
μετατροπέα (accusative singular)
μετατροπείς (accusative plural)
μετατροπέα (singular vocative)
μετατροπείς (plural vocative)


ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

ανατρεπόμενο • (anatrepómeno) n (plural ανατρεπόμενα)

el-noun

ανατρεπόμενα

anatrepómeno (romanization)
ανατρεπόμενα (plural)
ανατρεπόμενο (nominative singular)
ανατρεπόμενα (nominative plural)
ανατρεπόμενου (genitive singular)
ανατρεπόμενων (genitive plural)
ανατρεπόμενο (accusative singular)
ανατρεπόμενα (accusative plural)
ανατρεπόμενο (singular vocative)
ανατρεπόμενα (plural vocative)

el-decl-noun

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

ανατρεπόμενου

ανατρεπόμενων

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

ανατρεπόμενο

ανατρεπόμενα

(construction) dumper truck, dump truck, dumper, tipper lorry


αναφύτευση

head

αναφυτεύσεις

αναφύτευση • (anafýtefsi) f (plural αναφυτεύσεις)

el-noun

αναφυτεύσεις

anafýtefsi (romanization)
αναφυτεύσεις (plural)
αναφύτευση (nominative singular)
αναφυτεύσεις (nominative plural)
αναφύτευσης (genitive singular)
αναφυτεύσεων (genitive plural)
αναφύτευση (accusative singular)
αναφυτεύσεις (accusative plural)
αναφύτευση (singular vocative)
αναφυτεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναφυτεύσεις

αναφυτεύσεων

αναφυτεύσεις

αναφυτεύσεις

Older or formal genitive singular: αναφυτεύσεως (anafytéfseos)


αναφυτεύω

head

αναφυτεύω • (anafytévo)

el-verb

αναφυτεύομαι

αναφυτεύω • (anafytévo) (past αναφύτευσα, passive αναφυτεύομαι)

anafytévo (romanization)
αναφύτευσα (past)
αναφυτεύομαι (passive)
αναφυτεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
αναφυτεύσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αναφυτεύομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αναφυτευθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναφυτευτώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αναφυτεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αναφυτεύσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αναφυτεύεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αναφυτευθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναφυτευτείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αναφυτεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
αναφυτεύσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αναφυτεύεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αναφυτευθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναφυτευτεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αναφυτεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αναφυτεύσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αναφυτευόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αναφυτευθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναφυτευτούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αναφυτεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αναφυτεύσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αναφυτεύεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναφυτευόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αναφυτευθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναφυτευτείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αναφυτεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αναφυτεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αναφυτεύσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναφυτεύσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αναφυτεύονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αναφυτευθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευτούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφυτευτούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αναφύτευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αναφύτευσα (active first-person indicative past perfective singular)
αναφυτευόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναφυτευόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αναφυτεύθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναφυτεύτηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αναφύτευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αναφύτευσες (active indicative past perfective second-person singular)
αναφυτευόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναφυτευόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αναφυτεύθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναφυτεύτηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αναφύτευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αναφύτευσε (active indicative past perfective singular third-person)
αναφυτευόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναφυτευότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αναφυτεύθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναφυτεύτηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αναφυτεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αναφυτεύσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αναφυτευόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αναφυτευθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναφυτευτήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αναφυτεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αναφυτεύσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αναφυτευόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αναφυτευθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναφυτευτήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αναφύτευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφυτεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφυτεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αναφύτευσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αναφυτεύονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αναφυτευόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αναφυτεύθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτεύτηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευτήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αναφυτευτήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αναφυτεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αναφυτεύσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αναφυτεύομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αναφυτευθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
αναφυτευτώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αναφύτευε (active imperative imperfective second-person singular)
αναφύτευσε (active imperative perfective second-person singular)
αναφυτεύσου (imperative passive perfective second-person singular)
αναφυτεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
αναφυτεύστε (active imperative perfective plural second-person)
αναφυτεύεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αναφυτευθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναφυτευτείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αναφυτεύοντας (active participle present)
έχοντας αναφυτεύσει (active participle past)
αναφυτευμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αναφυτεύσει (active infinitive-aorist)
αναφυτευθεί (infinitive-aorist passive)
αναφυτευτεί (infinitive-aorist passive)

α‧να‧φυ‧τεύ‧ω

Inherited from Katharevousa ἀναφυτεύω, from Ancient Greek ἀναφυτεύω (anaphuteúō). Morphologically, from ανα- (“re-, again”) + φυτεύω (“I plant”).


άνδηρο

ándiro (romanization)
άνδηρο (plural)
άνδηρο (nominative singular)
άνδηρα (nominative plural)
άνδηρου (genitive singular)
άνδηρων (genitive plural)
άνδηρο (accusative singular)
άνδηρα (accusative plural)
άνδηρο (singular vocative)
άνδηρα (plural vocative)

(architecture) (raised) terrace (especially an ancient one)


μηρυκάζω

head

μηρυκάζω • (mirykázo)

el-verb

μηρυκάζω • (mirykázo) (past μηρύκασα, passive —)


αναχαράζω

head

αναχαράζω • (anacharázo)

el-verb

αναχαράζομαι

αναχαράζω • (anacharázo) (past αναχάραξα, passive αναχαράζομαι)

anacharázo (romanization)
αναχάραξα (past)
αναχαράζομαι (passive)


ανεγείρω

head

ανεγείρω • (anegeíro)

el-verb

ανεγείρω • (anegeíro) (past ανήγειρα/ανέγειρα, passive ανεγείρομαι)

anegeíro (romanization)
ανήγειρα (past)
ανέγειρα (past)
ανεγείρομαι (passive)


μπιντές

head

μπιντές • (bintés) m (plural μπιντέδες)

el-noun

μπιντές • (bintés) m (plural μπιντέδες)

bintés (romanization)
μπιντέδες (plural)
μπιντές (nominative singular)
μπιντέδες (nominative plural)
μπιντέ (genitive singular)
μπιντέδων (genitive plural)
μπιντέ (accusative singular)
μπιντέδες (accusative plural)
μπιντέ (singular vocative)
μπιντέδες (plural vocative)


αβδελλιάζω

head

αβδελλιάζω • (avdelliázo)

el-verb

αβδελλιάζομαι

αβδελλιάζω • (avdelliázo) (past αβδέλλιασα, passive αβδελλιάζομαι)

avdelliázo (romanization)
αβδέλλιασα (past)
αβδελλιάζομαι (passive)
αβδελλιάζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αβδελλιάσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αβδελλιάζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αβδελλιαστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αβδελλιάζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αβδελλιάσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αβδελλιάζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αβδελλιαστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αβδελλιάσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αβδελλιάζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αβδελλιαστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αβδελλιάζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αβδελλιάσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αβδελλιαζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αβδελλιαστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αβδελλιάζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αβδελλιάσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αβδελλιαστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αβδελλιάσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αβδελλιάζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αβδελλιαστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδελλιαστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αβδέλλιαζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αβδέλλιασα (active first-person indicative past perfective singular)
αβδελλιαζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιαζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αβδελλιάστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αβδέλλιαζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αβδέλλιασες (active indicative past perfective second-person singular)
αβδελλιαζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιαζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αβδελλιάστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αβδέλλιαζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αβδέλλιασε (active indicative past perfective singular third-person)
αβδελλιαζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιαζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αβδελλιάστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αβδελλιάζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αβδελλιάσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αβδελλιαζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αβδελλιαστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αβδελλιάζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αβδελλιάσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αβδελλιαζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αβδελλιαστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αβδέλλιαζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδελλιάζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αβδέλλιασαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αβδελλιάζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αβδελλιαζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αβδελλιάστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αβδελλιαστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αβδελλιάζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αβδελλιάσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αβδελλιάζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αβδελλιαστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αβδέλλιαζε (active imperative imperfective second-person singular)
αβδέλλιασε (active imperative perfective second-person singular)
αβδελλιάσου (imperative passive perfective second-person singular)
αβδελλιάζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αβδελλιάστε (active imperative perfective plural second-person)
αβδελλιάζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αβδελλιαστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αβδελλιάζοντας (active participle present)
έχοντας αβδελλιάσει (active participle past)
αβδελλιάσει (active infinitive-aorist)
αβδελλιαστεί (infinitive-aorist passive)

(agriculture) to infested with liver flukes or leeches (livestock)


έρμα

érma (romanization)
έρματα (plural)
έρμα (nominative singular)
έρματα (nominative plural)
έρματος (genitive singular)
ερμάτων (genitive plural)
έρμα (accusative singular)
έρματα (accusative plural)
έρμα (singular vocative)
έρματα (plural vocative)


ανθέμιο

anthémio (romanization)
ανθέμια (plural)

From Ancient Greek ἀνθέμιον (anthémion), from Ancient Greek ἄνθεμον (ánthemon).


ανοικοδόμηση

head

ανοικοδομήσεις

ανοικοδόμηση • (anoikodómisi) f (plural ανοικοδομήσεις)

el-noun

ανοικοδομήσεις

anoikodómisi (romanization)
ανοικοδομήσεις (plural)
ανοικοδόμηση (nominative singular)
ανοικοδομήσεις (nominative plural)
ανοικοδόμησης (genitive singular)
ανοικοδομήσεων (genitive plural)
ανοικοδόμηση (accusative singular)
ανοικοδομήσεις (accusative plural)
ανοικοδόμηση (singular vocative)
ανοικοδομήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανοικοδόμηση

ανοικοδομήσεις

ανοικοδόμησης

ανοικοδομήσεων

ανοικοδόμηση

ανοικοδομήσεις

ανοικοδόμηση

ανοικοδομήσεις

Older or formal genitive singular: ανοικοδομήσεως (anoikodomíseos)


διάφραγμα

head

διάφραγμα • (diáfragma) n (plural διαφράγματα)

diáfragma (romanization)
διαφράγματα (plural)
διάφραγμα (nominative singular)
διαφράγματα (nominative plural)
διαφράγματος (genitive singular)
διαφραγμάτων (genitive plural)
διάφραγμα (accusative singular)
διαφράγματα (accusative plural)
διάφραγμα (singular vocative)
διαφράγματα (plural vocative)

el-decl-noun

διαφράγματος

διαφραγμάτων

δι‧ά‧φραγ‧μα

Learned borrowing from Ancient Greek διάφραγμα (diáphragma) with semantic loan from French diaphragme for non-anatomical technical senses and English diaphragm for the contraceptive device.

lbor

(acoustics) diaphragm (in a speaker, the thin, semi-rigid membrane which vibrates to produce sound)


ανορθωτής

head

ανορθωτής • (anorthotís) m (plural ανορθωτές)

anorthotís (romanization)
ανορθωτές (plural)
ανορθωτής (nominative singular)
ανορθωτές (nominative plural)
ανορθωτή (genitive singular)
ανορθωτών (genitive plural)
ανορθωτή (accusative singular)
ανορθωτές (accusative plural)
ανορθωτή (singular vocative)
ανορθωτές (plural vocative)


ανόρυξη

ανόρυξη • (anóryxi) f (plural ανορύξεις)

anóryxi (romanization)
ανορύξεις (plural)
ανόρυξη (nominative singular)
ανορύξεις (nominative plural)
ανόρυξης (genitive singular)
ανορύξεων (genitive plural)
ανόρυξη (accusative singular)
ανορύξεις (accusative plural)
ανόρυξη (singular vocative)
ανορύξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανορύξεως (anorýxeos)

(Construction) excavation, digging (footings, etc)


βοσκότοπος

head

βοσκότοπος • (voskótopos) m (plural βοσκότοποι)

voskótopos (romanization)
βοσκότοποι (plural)
βοσκότοπος (nominative singular)
βοσκότοποι (nominative plural)
βοσκότοπου (genitive singular)
βοσκότοπων (genitive plural)
βοσκότοπο (accusative singular)
βοσκότοπους (accusative plural)
βοσκότοπε (singular vocative)
βοσκότοποι (plural vocative)

(agriculture) pasture, pastureland, meadow


βοσκοτόπι

βοσκοτόπι • (voskotópi) m (plural βοσκοτόπια)

voskotópi (romanization)
βοσκοτόπια (plural)
βοσκοτόπι (nominative singular)
βοσκοτόπια (nominative plural)
βοσκοτοπιού (genitive singular)
βοσκοτοπιών (genitive plural)
βοσκοτόπι (accusative singular)
βοσκοτόπια (accusative plural)
βοσκοτόπι (singular vocative)
βοσκοτόπια (plural vocative)

(agriculture) pasture, pasturage, pastureland, meadow


αντέρεισμα

αντερείσματα

αντέρεισμα • (antéreisma) n (plural αντερείσματα)

el-noun

αντερείσματα

antéreisma (romanization)
αντερείσματα (plural)
αντέρεισμα (nominative singular)
αντερείσματα (nominative plural)
αντερείσματος (genitive singular)
αντερεισμάτων (genitive plural)
αντέρεισμα (accusative singular)
αντερείσματα (accusative plural)
αντέρεισμα (singular vocative)
αντερείσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αντερείσματα

αντερείσματος

αντερεισμάτων

αντερείσματα

αντερείσματα


αντηρίδα

head

αντηρίδα • (antirída) f (plural αντηρίδες)

antirída (romanization)
αντηρίδες (plural)
αντηρίδα (nominative singular)
αντηρίδες (nominative plural)
αντηρίδας (genitive singular)
αντηρίδων (genitive plural)
αντηρίδα (accusative singular)
αντηρίδες (accusative plural)
αντηρίδα (singular vocative)
αντηρίδες (plural vocative)


ανθοκομική

ανθοκομική • (anthokomikí) f (uncountable)

anthokomikí (romanization)
ανθοκομική (nominative singular)
ανθοκομικής (genitive singular)
ανθοκομική (accusative singular)
ανθοκομική (singular vocative)


αντιπαροχή

αντιπαροχή • (antiparochí) f (plural αντιπαροχές)

antiparochí (romanization)
αντιπαροχές (plural)
αντιπαροχή (nominative singular)
αντιπαροχές (nominative plural)
αντιπαροχής (genitive singular)
αντιπαροχών (genitive plural)
αντιπαροχή (accusative singular)
αντιπαροχές (accusative plural)
αντιπαροχή (singular vocative)
αντιπαροχές (plural vocative)

ο θεσμός της αντιπαροχή

institution of exchange (a law in Greece)


αντισταθμιστής

αντισταθμιστές

αντισταθμιστής • (antistathmistís) m (plural αντισταθμιστές)

el-noun

αντισταθμιστές

antistathmistís (romanization)
αντισταθμιστές (plural)
αντισταθμιστής (nominative singular)
αντισταθμιστές (nominative plural)
αντισταθμιστή (genitive singular)
αντισταθμιστών (genitive plural)
αντισταθμιστή (accusative singular)
αντισταθμιστές (accusative plural)
αντισταθμιστή (singular vocative)
αντισταθμιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντισταθμιστής

αντισταθμιστές

αντισταθμιστή

αντισταθμιστών

αντισταθμιστή

αντισταθμιστές

αντισταθμιστή

αντισταθμιστές


αντιστήριγμα

head

αντιστηρίγματα

αντιστήριγμα • (antistírigma) n (plural αντιστηρίγματα)

el-noun

αντιστηρίγματα

antistírigma (romanization)
αντιστηρίγματα (plural)
αντιστήριγμα (nominative singular)
αντιστηρίγματα (nominative plural)
αντιστηρίγματος (genitive singular)
αντιστηριγμάτων (genitive plural)
αντιστήριγμα (accusative singular)
αντιστηρίγματα (accusative plural)
αντιστήριγμα (singular vocative)
αντιστηρίγματα (plural vocative)

el-decl-noun

αντιστήριγμα

αντιστηρίγματα

αντιστηρίγματος

αντιστηριγμάτων

αντιστήριγμα

αντιστηρίγματα

αντιστήριγμα

αντιστηρίγματα

Coordinate term: στήριγμα (stírigma)

(architecture) prop, shoring, abutment, buttress, support, brace


αντιστηρίζω

head

αντιστηρίζω • (antistirízo)

el-verb

αντιστηρίζομαι

αντιστηρίζω • (antistirízo) (past αντιστήρισα, passive αντιστηρίζομαι)

antistirízo (romanization)
αντιστήρισα (past)
αντιστηρίζομαι (passive)

Coordinate term: στηρίζω (stirízo)

(architecture) to prop up, support, buttress


αντιστύλι

head

αντιστύλι • (antistýli) n (plural αντιστύλια)

antistýli (romanization)
αντιστύλια (plural)
αντιστύλι (nominative singular)
αντιστύλια (nominative plural)
αντιστύλι (accusative singular)
αντιστύλια (accusative plural)
αντιστύλι (singular vocative)
αντιστύλια (plural vocative)


αντιτείχισμα

αντιστηρίγματα

αντιτείχισμα • (antiteíchisma) n (plural αντιστηρίγματα)

el-noun

αντιστηρίγματα

antiteíchisma (romanization)
αντιστηρίγματα (plural)
αντιτείχισμα (nominative singular)
αντιτειχίσματα (nominative plural)
αντιτειχίσματος (genitive singular)
αντιτειχισμάτων (genitive plural)
αντιτείχισμα (accusative singular)
αντιτειχίσματα (accusative plural)
αντιτείχισμα (singular vocative)
αντιτειχίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

αντιτείχισμα

αντιτειχίσματα

αντιτειχίσματος

αντιτειχισμάτων

αντιτείχισμα

αντιτειχίσματα

αντιτείχισμα

αντιτειχίσματα

(architecture) support, column (supporting arch, roof, etc)


επίστεγη αντηρίδα

head

επίστεγη αντηρίδα

επίστεγες αντηρίδες

επίστεγη αντηρίδα • (epístegi antirída) f (plural επίστεγες αντηρίδες)

el-noun

επίστεγες αντηρίδες

επίστεγη αντηρίδα

epístegi antirída (romanization)
επίστεγες αντηρίδες (plural)


επίστεγος

head

επίστεγος • (epístegos) m (feminine επίστεγη, neuter επίστεγο)

epístegos (romanization)
επίστεγη (feminine)
επίστεγο (neuter)
επίστεγος (masculine nominative singular)
επίστεγη (feminine nominative singular)
επίστεγο (neuter nominative singular)
επίστεγοι (masculine nominative)
επίστεγες (feminine nominative plural)
επίστεγα (neuter nominative plural)
επίστεγου (genitive masculine singular)
επίστεγης (feminine genitive singular)
επίστεγου (genitive neuter singular)
επίστεγων (genitive masculine)
επίστεγων (feminine genitive plural)
επίστεγων (genitive neuter plural)
επίστεγο (accusative masculine singular)
επίστεγη (accusative feminine singular)
επίστεγο (accusative neuter singular)
επίστεγους (accusative masculine)
επίστεγες (accusative feminine plural)
επίστεγα (accusative neuter plural)
επίστεγε (masculine singular vocative)
επίστεγη (feminine singular vocative)
επίστεγο (neuter singular vocative)
επίστεγοι (masculine vocative)
επίστεγες (feminine plural vocative)
επίστεγα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

επίστεγος (epístegos)

επίστεγη (epístegi)

επίστεγο (epístego)

επίστεγοι (epístegoi)

επίστεγες (epísteges)

επίστεγα (epístega)

επίστεγου (epístegou)

επίστεγης (epístegis)

επίστεγου (epístegou)

επίστεγων (epístegon)

επίστεγων (epístegon)

επίστεγων (epístegon)

επίστεγο (epístego)

επίστεγη (epístegi)

επίστεγο (epístego)

επίστεγους (epístegous)

επίστεγες (epísteges)

επίστεγα (epístega)

επίστεγε (epístege)

επίστεγη (epístegi)

επίστεγο (epístego)

επίστεγοι (epístegoi)

επίστεγες (epísteges)

επίστεγα (epístega)

(architecture) capping, crowning, connected with rooves and roofing


αντιστυλώνω

head

αντιστυλώνω • (antistylóno)

el-verb

αντιστυλώνω • (antistylóno)

(construction) to support, provide support


αντλία κενού

head

αντλίες κενού

αντλία κενού • (antlía kenoú) f (plural αντλίες κενού)

el-noun

αντλίες κενού

antlía kenoú (romanization)
αντλίες κενού (plural)


ανώφλι

anófli (romanization)
ανώφλια (plural)
ανώφλι (nominative singular)
ανώφλια (nominative plural)
ανωφλιού (genitive singular)
ανωφλιών (genitive plural)
ανώφλι (accusative singular)
ανώφλια (accusative plural)
ανώφλι (singular vocative)
ανώφλια (plural vocative)


χλοοτάπητας

head

χλοοτάπητας • (chlootápitas) m (plural χλοοτάπητες)

chlootápitas (romanization)
χλοοτάπητες (plural)
χλοοτάπητας (nominative singular)
χλοοτάπητες (nominative plural)
χλοοτάπητα (genitive singular)
χλοοταπήτων (genitive plural)
χλοοτάπητα (accusative singular)
χλοοτάπητες (accusative plural)
χλοοτάπητα (singular vocative)
χλοοτάπητες (plural vocative)

(horticulture) turf (real or artificial: an area of turf or section laid to produce one)


αξονίσκος

αξονίσκος • (axonískos) m (plural αξονίσκοις)

axonískos (romanization)
αξονίσκοις (plural)
αξονίσκος (nominative singular)
αξονίσκοι (nominative plural)
αξονίσκου (genitive singular)
αξονίσκων (genitive plural)
αξονίσκο (accusative singular)
αξονίσκους (accusative plural)
αξονίσκε (singular vocative)
αξονίσκοι (plural vocative)


κόσα

kósa (romanization)
κόσες (plural)
κόσα (nominative singular)
κόσες (nominative plural)
κόσας (genitive singular)
κόσών (genitive plural)
κόσα (accusative singular)
κόσες (accusative plural)
κόσα (singular vocative)
κόσες (plural vocative)

Coordinate term: δρεπάνι (drepáni)


πλατίνα

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

el-noun

πλατίνα • (platína) f (plural πλατίνες)

platína (romanization)
πλατίνες (plural)
πλατίνα (nominative singular)
πλατίνες (nominative plural)
πλατίνας (genitive singular)
πλατινών (genitive plural)
πλατίνα (accusative singular)
πλατίνες (accusative plural)
πλατίνα (singular vocative)
πλατίνες (plural vocative)

Semantic loan from French vis platinées (plural).

Οι πλατίνες έχουν φθαρεί.

(engineering) contact breaker (electrical switch in internal combustion engines)


τσίγκος

tsígkos (romanization)
τσίγκοι (plural)
τσίγκος (nominative singular)
τσίγκοι (nominative plural)
τσίγκου (genitive singular)
τσίγκων (genitive plural)
τσίγκο (accusative singular)
τσίγκους (accusative plural)
τσίγκε (singular vocative)
τσίγκοι (plural vocative)

From Italian zinco (“zinc”), from German Zink (“zinc”).

(typography) zinc plate used in zincography/offset printing (dated)

λαδόστοκος λαδόστοκος#Greek

(architecture) zinc oxide used in the preparation of house painter's putty (see λαδόστοκος (ladóstokos, “linseed oil putty”))


κουρασάνι

head

κουρασάνι • (kourasáni) n (plural κουρασάνια)

kourasáni (romanization)
κουρασάνια (plural)
κουρασάνι (nominative singular)
κουρασάνια (nominative plural)
κουρασανιού (genitive singular)
κουρασανιών (genitive plural)
κουρασάνι (accusative singular)
κουρασάνια (accusative plural)
κουρασάνι (singular vocative)
κουρασάνια (plural vocative)

κου‧ρα‧σά‧νι

From Ottoman Turkish خراسانی (xorâsâni, “of Khorasani style”), from Persian خراسان (xorâsân, “Khorasan (toponym)”). Doublet of Χορασάν (Chorasán).

der

(architecture) high quality lime mortar which also includes brick dust and natural pozzolana


νέφτι

néfti (romanization)
νέφτια (plural)
νέφτι (nominative singular)
νέφτια (nominative plural)
νεφτιού (genitive singular)
νεφτιών (genitive plural)
νέφτι (accusative singular)
νέφτια (accusative plural)
νέφτι (singular vocative)
νέφτια (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish نفت (neft, “spirit of turpentine”). Doublet of νάφθα (náftha).

βάζω νέφτι σε κάποιον

to make someone run fast; to put turpentine in someone

(chemistry) mineral turpentine, white spirit, volatile transparent liquid derived from paraffin, used as a solvent and paint thinner, with similar applications but very different chemical consistency from resin-derived wood turpentine.


δεκα-

δεκα- (deka-) + λίτρο (lítro, “litre”) → δεκάλιτρο (dekálitro, “decalitre, 10 litres”)


θερισμός

head

θερισμός • (therismós) m (plural θερισμοί)

therismós (romanization)
θερισμοί (plural)
θερισμός (nominative singular)
θερισμοί (nominative plural)
θερισμού (genitive singular)
θερισμών (genitive plural)
θερισμό (accusative singular)
θερισμούς (accusative plural)
θερισμέ (singular vocative)
θερισμοί (plural vocative)


ημιώροφος

ημιώροφος • (imiórofos) m (plural ημιώροφοι)

imiórofos (romanization)
ημιώροφοι (plural)
ημιώροφος (nominative singular)
ημιώροφοι (nominative plural)
ημιώροφου (genitive singular)
ημιωρόφου (genitive singular)
ημιώροφων (genitive plural)
ημιωρόφων (genitive plural)
ημιώροφο (accusative singular)
ημιώροφους (accusative plural)
ημιωρόφους (accusative plural)
ημιώροφε (singular vocative)
ημιώροφοι (plural vocative)

el-decl-noun

Second forms are formal. Second forms, less formal, colloquial.

η‧μι‧ώ‧ρο‧φος

ημι- (imi-, “semi-, half”) + -ώροφος (-órofos, “floor”), from όροφος m (órofos), a calque of German Halbgeschoß

af

(architecture) mezzanine, entresol, an intermediate floor just above ground level


αποφυλακίζω

head

αποφυλακίζω • (apofylakízo)

el-verb

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι

αποφυλακίζω • (apofylakízo) (past αποφυλάκισα, passive αποφυλακίζομαι, ppp αποφυλακισμένος)

apofylakízo (romanization)
αποφυλάκισα (past)
αποφυλακίζομαι (passive)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)
αποφυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποφυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποφυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποφυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποφυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αποφυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
αποφυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας αποφυλακίσει (active participle past)
αποφυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποφυλακίσει (active infinitive-aorist)
αποφυλακιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧φυ‧λα‧κί‧ζω

Learnedly from απο- (apo-) + φυλακίζω (fylakízo), a calque of French désemprisonner.

(transitive) to discharge, release (prisoner)


απριόνιστος

head

απριόνιστος • (apriónistos) m (feminine απριόνιστη, neuter απριόνιστο)

apriónistos (romanization)
απριόνιστη (feminine)
απριόνιστο (neuter)
απριόνιστος (masculine nominative singular)
απριόνιστη (feminine nominative singular)
απριόνιστο (neuter nominative singular)
απριόνιστοι (masculine nominative)
απριόνιστες (feminine nominative plural)
απριόνιστα (neuter nominative plural)
απριόνιστου (genitive masculine singular)
απριόνιστης (feminine genitive singular)
απριόνιστου (genitive neuter singular)
απριόνιστων (genitive masculine)
απριόνιστων (feminine genitive plural)
απριόνιστων (genitive neuter plural)
απριόνιστο (accusative masculine singular)
απριόνιστη (accusative feminine singular)
απριόνιστο (accusative neuter singular)
απριόνιστους (accusative masculine)
απριόνιστες (accusative feminine plural)
απριόνιστα (accusative neuter plural)
απριόνιστε (masculine singular vocative)
απριόνιστη (feminine singular vocative)
απριόνιστο (neuter singular vocative)
απριόνιστοι (masculine vocative)
απριόνιστες (feminine plural vocative)
απριόνιστα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απριόνιστος (apriónistos)

απριόνιστη (apriónisti)

απριόνιστο (apriónisto)

απριόνιστοι (apriónistoi)

απριόνιστες (apriónistes)

απριόνιστα (apriónista)

απριόνιστου (apriónistou)

απριόνιστης (apriónistis)

απριόνιστου (apriónistou)

απριόνιστων (aprióniston)

απριόνιστων (aprióniston)

απριόνιστων (aprióniston)

απριόνιστο (apriónisto)

απριόνιστη (apriónisti)

απριόνιστο (apriónisto)

απριόνιστους (apriónistous)

απριόνιστες (apriónistes)

απριόνιστα (apriónista)

απριόνιστε (aprióniste)

απριόνιστη (apriónisti)

απριόνιστο (apriónisto)

απριόνιστοι (apriónistoi)

απριόνιστες (apriónistes)

απριόνιστα (apriónista)

απριόνιστο ξύλο


ψιλικατζίδικο

head

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζίδικο • (psilikatzídiko) n (plural ψιλικατζίδικα)

el-noun

ψιλικατζίδικα

psilikatzídiko (romanization)
ψιλικατζίδικα (plural)
ψιλικατζίδικο (nominative singular)
ψιλικατζίδικα (nominative plural)
ψιλικατζίδικου (genitive singular)
ψιλικατζίδικων (genitive plural)
ψιλικατζίδικο (accusative singular)
ψιλικατζίδικα (accusative plural)
ψιλικατζίδικο (singular vocative)
ψιλικατζίδικα (plural vocative)

el-decl-noun

ψιλικατζίδικο

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζίδικου

ψιλικατζίδικων

ψιλικατζίδικο

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζίδικο

ψιλικατζίδικα

ψιλικατζής (psilikatzís) + -δικο (-diko).

af

corner shop (UK), convenience store (US)


αραβούργημα

head

αραβούργηματα

αραβούργημα • (aravoúrgima) n (plural αραβούργηματα)

el-noun

αραβούργηματα

aravoúrgima (romanization)
αραβούργηματα (plural)
αραβούργημα (nominative singular)
αραβουργήματα (nominative plural)
αραβουργήματος (genitive singular)
αραβουργημάτων (genitive plural)
αραβούργημα (accusative singular)
αραβουργήματα (accusative plural)
αραβούργημα (singular vocative)
αραβουργήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αραβουργήματα

αραβουργήματος

αραβουργημάτων

αραβουργήματα

αραβουργήματα


φαγάδικο

head

φαγάδικο • (fagádiko) n (plural φαγάδικα)

fagádiko (romanization)
φαγάδικα (plural)
φαγάδικο (nominative singular)
φαγάδικα (nominative plural)
φαγάδικου (genitive singular)
φαγάδικων (genitive plural)
φαγάδικο (accusative singular)
φαγάδικα (accusative plural)
φαγάδικο (singular vocative)
φαγάδικα (plural vocative)

φαγάς (fagás, “glutton”) + -άδικο (-ádiko, “shop”)


αργιλάσβεστος

head

αργιλάσβεστοι

αργιλάσβεστος • (argilásvestos) m (plural αργιλάσβεστοι)

el-noun

αργιλάσβεστοι

argilásvestos (romanization)
αργιλάσβεστοι (plural)
αργιλάσβεστος (nominative singular)
αργιλάσβεστοι (nominative plural)
αργιλασβέστου (genitive singular)
αργιλασβέστων (genitive plural)
αργιλάσβεστο (accusative singular)
αργιλασβέστους (accusative plural)
αργιλάσβεστε (singular vocative)
αργιλάσβεστοι (plural vocative)

el-decl-noun

αργιλάσβεστος

αργιλάσβεστοι

αργιλασβέστου

αργιλασβέστων

αργιλάσβεστο

αργιλασβέστους

αργιλάσβεστε

αργιλάσβεστοι


αρίδα

arída (romanization)
αρίδες (plural)
αρίδα (nominative singular)
αρίδες (nominative plural)
αρίδας (genitive singular)
αρίδων (genitive plural)
αρίδα (accusative singular)
αρίδες (accusative plural)
αρίδα (singular vocative)
αρίδες (plural vocative)

(carpentry, engineering) drill, auger, bit


κλώνος

klónos (romanization)
κλώνοι (plural)
κλώνος (nominative singular)
κλώνοι (nominative plural)
κλώνου (genitive singular)
κλώνων (genitive plural)
κλώνο (accusative singular)
κλώνους (accusative plural)
κλώνε (singular vocative)
κλώνοι (plural vocative)


αρμοκάλυπτρο

head

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρο • (armokályptro) n (plural αρμοκάλυπτρα)

el-noun

αρμοκάλυπτρα

armokályptro (romanization)
αρμοκάλυπτρα (plural)
αρμοκάλυπτρο (nominative singular)
αρμοκάλυπτρα (nominative plural)
αρμοκάλυπτρου (genitive singular)
αρμοκάλυπτρων (genitive plural)
αρμοκάλυπτρο (accusative singular)
αρμοκάλυπτρα (accusative plural)
αρμοκάλυπτρο (singular vocative)
αρμοκάλυπτρα (plural vocative)

el-decl-noun

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρου

αρμοκάλυπτρων

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

αρμοκάλυπτρο

αρμοκάλυπτρα

(construction, woodworking) decorative trim or moulding:

decorative trim or moulding:
casing bead

decorative trim or moulding:
bead, beading, moulding


αρμολόγηση

head

αρμολογήσεις

αρμολόγηση • (armológisi) f (plural αρμολογήσεις)

el-noun

αρμολογήσεις

armológisi (romanization)
αρμολογήσεις (plural)
αρμολόγηση (nominative singular)
αρμολογήσεις (nominative plural)
αρμολόγησης (genitive singular)
αρμολογήσεων (genitive plural)
αρμολόγηση (accusative singular)
αρμολογήσεις (accusative plural)
αρμολόγηση (singular vocative)
αρμολογήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αρμολογήσεις

αρμολογήσεων

αρμολογήσεις

αρμολογήσεις

Older or formal genitive singular: αρμολογήσεως (armologíseos)

(architecture) pointing, jointing, grouting (act and effect)


αρμολόγημα

head

αρμολογήματα

αρμολόγημα • (armológima) n (plural αρμολογήματα)

el-noun

αρμολογήματα

armológima (romanization)
αρμολογήματα (plural)
αρμολόγημα (nominative singular)
αρμολογήματα (nominative plural)
αρμολογήματος (genitive singular)
αρμολογημάτων (genitive plural)
αρμολόγημα (accusative singular)
αρμολογήματα (accusative plural)
αρμολόγημα (singular vocative)
αρμολογήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αρμολογήματα

αρμολογήματος

αρμολογημάτων

αρμολογήματα

αρμολογήματα

αρμολόγηση αρμολόγηση#Greek

Alternative form of αρμολόγηση (armológisi)


αρμολογώ

head

αρμολογώ • (armologó)

el-verb

αρμολογούμαι

αρμολογώ • (armologó) (past αρμολόγησα, passive αρμολογούμαι)

armologó (romanization)
αρμολόγησα (past)
αρμολογούμαι (passive)


αρόσιμος

head

αρόσιμος • (arósimos) m (feminine αρόσιμη, neuter αρόσιμο)

arósimos (romanization)
αρόσιμη (feminine)
αρόσιμο (neuter)
αρόσιμος (masculine nominative singular)
αρόσιμη (feminine nominative singular)
αρόσιμο (neuter nominative singular)
αρόσιμοι (masculine nominative)
αρόσιμες (feminine nominative plural)
αρόσιμα (neuter nominative plural)
αρόσιμου (genitive masculine singular)
αρόσιμης (feminine genitive singular)
αρόσιμου (genitive neuter singular)
αρόσιμων (genitive masculine)
αρόσιμων (feminine genitive plural)
αρόσιμων (genitive neuter plural)
αρόσιμο (accusative masculine singular)
αρόσιμη (accusative feminine singular)
αρόσιμο (accusative neuter singular)
αρόσιμους (accusative masculine)
αρόσιμες (accusative feminine plural)
αρόσιμα (accusative neuter plural)
αρόσιμε (masculine singular vocative)
αρόσιμη (feminine singular vocative)
αρόσιμο (neuter singular vocative)
αρόσιμοι (masculine vocative)
αρόσιμες (feminine plural vocative)
αρόσιμα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αρόσιμος (arósimos)

αρόσιμη (arósimi)

αρόσιμο (arósimo)

αρόσιμοι (arósimoi)

αρόσιμες (arósimes)

αρόσιμα (arósima)

αρόσιμου (arósimou)

αρόσιμης (arósimis)

αρόσιμου (arósimou)

αρόσιμων (arósimon)

αρόσιμων (arósimon)

αρόσιμων (arósimon)

αρόσιμο (arósimo)

αρόσιμη (arósimi)

αρόσιμο (arósimo)

αρόσιμους (arósimous)

αρόσιμες (arósimes)

αρόσιμα (arósima)

αρόσιμε (arósime)

αρόσιμη (arósimi)

αρόσιμο (arósimo)

αρόσιμοι (arósimoi)

αρόσιμες (arósimes)

αρόσιμα (arósima)

(agriculture) arable, cultivable, tillable


αροτριώ

head

αροτριώ • (arotrió)

el-verb

αροτριωμένος

αροτριώ • (arotrió) (past αροτρίωσα, passive αροτριούμαι, p‑past αροτριώθηκα, ppp αροτριωμένος)

arotrió (romanization)
αροτρίωσα (past)
αροτριούμαι (passive)
αροτριώθηκα (passive past)
αροτριωμένος (participle passive perfect)

(agriculture) to plough (UK), plow (US), till, cultivate


αρχικηπουρός

head

αρχικηπουροί

αρχικηπουρός • (archikipourós) m or f (plural αρχικηπουροί)

el-noun

αρχικηπουροί

archikipourós (romanization)
αρχικηπουροί (plural)
αρχικηπουρός (nominative singular)
αρχικηπουροί (nominative plural)
αρχικηπουρού (genitive singular)
αρχικηπουρών (genitive plural)
αρχικηπουρό (accusative singular)
αρχικηπουρούς (accusative plural)
αρχικηπουρέ (singular vocative)
αρχικηπουροί (plural vocative)

el-decl-noun

αρχικηπουρός

αρχικηπουροί

αρχικηπουρού

αρχικηπουρών

αρχικηπουρούς

αρχικηπουροί


αρχιμηχανικός

head

αρχιμηχανικοί

αρχιμηχανικός • (archimichanikós) m or f (plural αρχιμηχανικοί)

el-noun

αρχιμηχανικοί

archimichanikós (romanization)
αρχιμηχανικοί (plural)
αρχιμηχανικός (nominative singular)
αρχιμηχανικοί (nominative plural)
αρχιμηχανικού (genitive singular)
αρχιμηχανικών (genitive plural)
αρχιμηχανικό (accusative singular)
αρχιμηχανικούς (accusative plural)
αρχιμηχανικέ (singular vocative)
αρχιμηχανικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιμηχανικός

αρχιμηχανικοί

αρχιμηχανικού

αρχιμηχανικών

αρχιμηχανικό

αρχιμηχανικούς

αρχιμηχανικέ

αρχιμηχανικοί

(engineering) chief engineer, naval rank


αρχιτεκτονικός

head

αρχιτεκτονική

αρχιτεκτονικό

αρχιτεκτονικός • (architektonikós) m (feminine αρχιτεκτονική, neuter αρχιτεκτονικό)

el-adj

αρχιτεκτονική

αρχιτεκτονικό

architektonikós (romanization)
αρχιτεκτονική (feminine)
αρχιτεκτονικό (neuter)
αρχιτεκτονικός (masculine nominative singular)
αρχιτεκτονική (feminine nominative singular)
αρχιτεκτονικό (neuter nominative singular)
αρχιτεκτονικοί (masculine nominative)
αρχιτεκτονικές (feminine nominative plural)
αρχιτεκτονικά (neuter nominative plural)
αρχιτεκτονικού (genitive masculine singular)
αρχιτεκτονικής (feminine genitive singular)
αρχιτεκτονικού (genitive neuter singular)
αρχιτεκτονικών (genitive masculine)
αρχιτεκτονικών (feminine genitive plural)
αρχιτεκτονικών (genitive neuter plural)
αρχιτεκτονικό (accusative masculine singular)
αρχιτεκτονική (accusative feminine singular)
αρχιτεκτονικό (accusative neuter singular)
αρχιτεκτονικούς (accusative masculine)
αρχιτεκτονικές (accusative feminine plural)
αρχιτεκτονικά (accusative neuter plural)
αρχιτεκτονικέ (masculine singular vocative)
αρχιτεκτονική (feminine singular vocative)
αρχιτεκτονικό (neuter singular vocative)
αρχιτεκτονικοί (masculine vocative)
αρχιτεκτονικές (feminine plural vocative)
αρχιτεκτονικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αρχιτεκτονικ

el-decl-adj-a

αρχιτεκτονικ

el-decl-adj-positive

Declension of αρχιτεκτονικός

αρχιτεκτονικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αρχιτεκτονικ

Learned borrowing from Ancient Greek ἀρχιτεκτονικός (arkhitektonikós); by surface analysis, αρχιτέκτονας (architéktonas) + -ικός (-ikós).

lbor

ἀρχιτεκτονικός

surf

αρχιτέκτονας


μασταμπάς

head

μασταμπάς • (mastampás) m (plural μασταμπάδες)

mastampás (romanization)
μασταμπάδες (plural)
μασταμπάς (nominative singular)
μασταμπάδες (nominative plural)
μασταμπά (genitive singular)
μασταμπάδων (genitive plural)
μασταμπά (accusative singular)
μασταμπάδες (accusative plural)
μασταμπά (singular vocative)
μασταμπάδες (plural vocative)


αρχιτεκτόνημα

αρχιτεκτονήματα

αρχιτεκτόνημα • (architektónima) n (plural αρχιτεκτονήματα)

el-noun

αρχιτεκτονήματα

architektónima (romanization)
αρχιτεκτονήματα (plural)
αρχιτεκτόνημα (nominative singular)
αρχιτεκτονήματα (nominative plural)
αρχιτεκτονήματος (genitive singular)
αρχιτεκτονημάτων (genitive plural)
αρχιτεκτόνημα (accusative singular)
αρχιτεκτονήματα (accusative plural)
αρχιτεκτόνημα (singular vocative)
αρχιτεκτονήματα (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιτεκτόνημα

αρχιτεκτονήματα

αρχιτεκτονήματος

αρχιτεκτονημάτων

αρχιτεκτόνημα

αρχιτεκτονήματα

αρχιτεκτόνημα

αρχιτεκτονήματα


άσπαρτος

head

άσπαρτος • (áspartos) m (feminine άσπαρτη, neuter άσπαρτο)

áspartos (romanization)
άσπαρτη (feminine)
άσπαρτο (neuter)
άσπαρτος (masculine nominative singular)
άσπαρτη (feminine nominative singular)
άσπαρτο (neuter nominative singular)
άσπαρτοι (masculine nominative)
άσπαρτες (feminine nominative plural)
άσπαρτα (neuter nominative plural)
άσπαρτου (genitive masculine singular)
άσπαρτης (feminine genitive singular)
άσπαρτου (genitive neuter singular)
άσπαρτων (genitive masculine)
άσπαρτων (feminine genitive plural)
άσπαρτων (genitive neuter plural)
άσπαρτο (accusative masculine singular)
άσπαρτη (accusative feminine singular)
άσπαρτο (accusative neuter singular)
άσπαρτους (accusative masculine)
άσπαρτες (accusative feminine plural)
άσπαρτα (accusative neuter plural)
άσπαρτε (masculine singular vocative)
άσπαρτη (feminine singular vocative)
άσπαρτο (neuter singular vocative)
άσπαρτοι (masculine vocative)
άσπαρτες (feminine plural vocative)
άσπαρτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

άσπαρτος (áspartos)

άσπαρτη (ásparti)

άσπαρτο (ásparto)

άσπαρτοι (áspartoi)

άσπαρτες (áspartes)

άσπαρτα (ásparta)

άσπαρτου (áspartou)

άσπαρτης (áspartis)

άσπαρτου (áspartou)

άσπαρτων (ásparton)

άσπαρτων (ásparton)

άσπαρτων (ásparton)

άσπαρτο (ásparto)

άσπαρτη (ásparti)

άσπαρτο (ásparto)

άσπαρτους (áspartous)

άσπαρτες (áspartes)

άσπαρτα (ásparta)

άσπαρτε (ásparte)

άσπαρτη (ásparti)

άσπαρτο (ásparto)

άσπαρτοι (áspartoi)

άσπαρτες (áspartes)

άσπαρτα (ásparta)

(agriculture) unseeded, unsown (of land or seed)


σπαρτός

head

σπαρτός • (spartós) m (feminine σπαρτή, neuter άσπαρτό)

spartós (romanization)
σπαρτή (feminine)
άσπαρτό (neuter)
σπαρτός (masculine nominative singular)
σπαρτή (feminine nominative singular)
σπαρτό (neuter nominative singular)
σπαρτοί (masculine nominative)
σπαρτές (feminine nominative plural)
σπαρτά (neuter nominative plural)
σπαρτού (genitive masculine singular)
σπαρτής (feminine genitive singular)
σπαρτού (genitive neuter singular)
σπαρτών (genitive masculine)
σπαρτών (feminine genitive plural)
σπαρτών (genitive neuter plural)
σπαρτό (accusative masculine singular)
σπαρτή (accusative feminine singular)
σπαρτό (accusative neuter singular)
σπαρτούς (accusative masculine)
σπαρτές (accusative feminine plural)
σπαρτά (accusative neuter plural)
σπαρτέ (masculine singular vocative)
σπαρτή (feminine singular vocative)
σπαρτό (neuter singular vocative)
σπαρτοί (masculine vocative)
σπαρτές (feminine plural vocative)
σπαρτά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

σπαρτός (spartós)

σπαρτή (spartí)

σπαρτό (spartó)

σπαρτοί (spartoí)

σπαρτές (spartés)

σπαρτά (spartá)

σπαρτού (spartoú)

σπαρτής (spartís)

σπαρτού (spartoú)

σπαρτών (spartón)

σπαρτών (spartón)

σπαρτών (spartón)

σπαρτό (spartó)

σπαρτή (spartí)

σπαρτό (spartó)

σπαρτούς (spartoús)

σπαρτές (spartés)

σπαρτά (spartá)

σπαρτέ (sparté)

σπαρτή (spartí)

σπαρτό (spartó)

σπαρτοί (spartoí)

σπαρτές (spartés)

σπαρτά (spartá)

(agriculture) seeded, sown (of land or seed)


πολυμορφισμός

head

πολυμορφισμοί

πολυμορφισμός • (polymorfismós) m (plural πολυμορφισμοί)

el-noun

πολυμορφισμοί

polymorfismós (romanization)
πολυμορφισμοί (plural)
πολυμορφισμός (nominative singular)
πολυμορφισμοί (nominative plural)
πολυμορφισμού (genitive singular)
πολυμορφισμών (genitive plural)
πολυμορφισμό (accusative singular)
πολυμορφισμούς (accusative plural)
πολυμορφισμέ (singular vocative)
πολυμορφισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

πολυμορφισμός

πολυμορφισμοί

πολυμορφισμού

πολυμορφισμών

πολυμορφισμό

πολυμορφισμούς

πολυμορφισμέ

πολυμορφισμοί

object-oriented programming
object-oriented programming

(biology, object-oriented programming, crystallography) polymorphism


αστάρωμα

head

αστάρωμα • (astároma) n (plural ασταρώματα)

astároma (romanization)
ασταρώματα (plural)
αστάρωμα (nominative singular)
ασταρώματα (nominative plural)
ασταρώματος (genitive singular)
ασταρωμάτων (genitive plural)
αστάρωμα (accusative singular)
ασταρώματα (accusative plural)
αστάρωμα (singular vocative)
ασταρώματα (plural vocative)


ασταρώνω

ασταρώνω • (astaróno)

el-verb

ασταρώνω • (astaróno) (past αστάρωσα, passive ασταρώνομαι)

astaróno (romanization)
αστάρωσα (past)
ασταρώνομαι (passive)


αστάρωτος

head

αστάρωτος • (astárotos) m (feminine αστάρωτη, neuter αστάρωτο)

astárotos (romanization)
αστάρωτη (feminine)
αστάρωτο (neuter)
αστάρωτος (masculine nominative singular)
αστάρωτη (feminine nominative singular)
αστάρωτο (neuter nominative singular)
αστάρωτοι (masculine nominative)
αστάρωτες (feminine nominative plural)
αστάρωτα (neuter nominative plural)
αστάρωτου (genitive masculine singular)
αστάρωτης (feminine genitive singular)
αστάρωτου (genitive neuter singular)
αστάρωτων (genitive masculine)
αστάρωτων (feminine genitive plural)
αστάρωτων (genitive neuter plural)
αστάρωτο (accusative masculine singular)
αστάρωτη (accusative feminine singular)
αστάρωτο (accusative neuter singular)
αστάρωτους (accusative masculine)
αστάρωτες (accusative feminine plural)
αστάρωτα (accusative neuter plural)
αστάρωτε (masculine singular vocative)
αστάρωτη (feminine singular vocative)
αστάρωτο (neuter singular vocative)
αστάρωτοι (masculine vocative)
αστάρωτες (feminine plural vocative)
αστάρωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αστάρωτος (astárotos)

αστάρωτη (astároti)

αστάρωτο (astároto)

αστάρωτοι (astárotoi)

αστάρωτες (astárotes)

αστάρωτα (astárota)

αστάρωτου (astárotou)

αστάρωτης (astárotis)

αστάρωτου (astárotou)

αστάρωτων (astároton)

αστάρωτων (astároton)

αστάρωτων (astároton)

αστάρωτο (astároto)

αστάρωτη (astároti)

αστάρωτο (astároto)

αστάρωτους (astárotous)

αστάρωτες (astárotes)

αστάρωτα (astárota)

αστάρωτε (astárote)

αστάρωτη (astároti)

αστάρωτο (astároto)

αστάρωτοι (astárotoi)

αστάρωτες (astárotes)

αστάρωτα (astárota)


αστροναυτική

head

αστροναυτικές

αστροναυτική • (astronaftikí) f (usually uncountable, plural αστροναυτικές)

el-noun

αστροναυτικές

astronaftikí (romanization)
αστροναυτικές (plural)
αστροναυτική (nominative singular)
αστροναυτικές (nominative plural)
αστροναυτικής (genitive singular)
αστροναυτικών (genitive plural)
αστροναυτική (accusative singular)
αστροναυτικές (accusative plural)
αστροναυτική (singular vocative)
αστροναυτικές (plural vocative)

el-decl-noun

αστροναυτική

αστροναυτικές

αστροναυτικής

αστροναυτικών

αστροναυτική

αστροναυτικές

αστροναυτική

αστροναυτικές


αγροβιολογία

head

αγροβιολογίες

αγροβιολογία • (agroviología) f (plural αγροβιολογίες)

el-noun

αγροβιολογίες

agroviología (romanization)
αγροβιολογίες (plural)
αγροβιολογία (nominative singular)
αγροβιολογίες (nominative plural)
αγροβιολογίας (genitive singular)
αγροβιολογιών (genitive plural)
αγροβιολογία (accusative singular)
αγροβιολογίες (accusative plural)
αγροβιολογία (singular vocative)
αγροβιολογίες (plural vocative)

el-decl-noun

αγροβιολογία

αγροβιολογίες

αγροβιολογίας

αγροβιολογιών

αγροβιολογία

αγροβιολογίες

αγροβιολογία

αγροβιολογίες


μικρόφωνο

head

μικρόφωνο • (mikrófono) n (plural μικρόφωνα)

mikrófono (romanization)
μικρόφωνα (plural)
μικρόφωνο (nominative singular)
μικρόφωνα (nominative plural)
μικροφώνου (genitive singular)
μικρόφωνου (genitive singular)
μικροφώνων (genitive plural)
μικρόφωνων (genitive plural)
μικρόφωνο (accusative singular)
μικρόφωνα (accusative plural)
μικρόφωνο (singular vocative)
μικρόφωνα (plural vocative)

μι‧κρό‧φω‧νο


μπαλκόνι

μπαλκόνι • (balkóni) n (plural μπαλκόνια)

balkóni (romanization)
μπαλκόνια (plural)
μπαλκόνι (nominative singular)
μπαλκόνια (nominative plural)
μπαλκονιού (genitive singular)
μπαλκονιών (genitive plural)
μπαλκόνι (accusative singular)
μπαλκόνια (accusative plural)
μπαλκόνι (singular vocative)
μπαλκόνια (plural vocative)


υπνοδωμάτιο

υπνοδωμάτιο • (ypnodomátio) n (plural υπνοδωμάτια)

ypnodomátio (romanization)
υπνοδωμάτια (plural)
υπνοδωμάτιο (nominative singular)
υπνοδωμάτια (nominative plural)
υπνοδωματίου (genitive singular)
υπνοδωμάτιου (genitive singular)
υπνοδωματίων (genitive plural)
υπνοδωμάτιο (accusative singular)
υπνοδωμάτια (accusative plural)
υπνοδωμάτιο (singular vocative)
υπνοδωμάτια (plural vocative)

el-decl-noun

υπνοδωματίου

υπνοδωμάτιου

υπνοδωματίων

υ‧πνο‧δω‧μά‧τι‧ο

Calque of German Schlafzimmer. By surface analysis, ύπν(ος) (ýpn(os), “sleep”) + -ο- (-o-) + δωμάτιο (domátio, “room”).


κρεβατοκάμαρα

head

κρεβατοκάμαρες

κρεβατοκάμαρα • (krevatokámara) f (plural κρεβατοκάμαρες)

el-noun

κρεβατοκάμαρες

krevatokámara (romanization)
κρεβατοκάμαρες (plural)
κρεβατοκάμαρα (nominative singular)
κρεβατοκάμαρες (nominative plural)
κρεβατοκάμαρας (genitive singular)
κρεβατοκαμαρών (genitive plural)
κρεβατοκάμαρα (accusative singular)
κρεβατοκάμαρες (accusative plural)
κρεβατοκάμαρα (singular vocative)
κρεβατοκάμαρες (plural vocative)

el-decl-noun

κρεβατοκάμαρα

κρεβατοκάμαρες

κρεβατοκάμαρας

κρεβατοκαμαρών

κρεβατοκάμαρα

κρεβατοκάμαρες

κρεβατοκάμαρα

κρεβατοκάμαρες

κρε‧βα‧το‧κά‧μα‧ρα

From κρεβάτ(ι) (krevát(i), “bed”) + -ο- (-o-) + κάμαρα (kámara, “room, chamber”).


μίλι

míli (romanization)
μίλια (plural)
μίλι (nominative singular)
μίλια (nominative plural)
μιλίου (genitive singular)
μιλίων (genitive plural)
μίλι (accusative singular)
μίλια (accusative plural)
μίλι (singular vocative)
μίλια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek μίλι(ν) (míli(n)), from Koine Greek μίλιον (mílion), from Latin mīlia.


κοσμηματοπωλείο

head

κοσμηματοπωλεία

κοσμηματοπωλείο • (kosmimatopoleío) n (plural κοσμηματοπωλεία)

el-noun

κοσμηματοπωλεία

kosmimatopoleío (romanization)
κοσμηματοπωλεία (plural)
κοσμηματοπωλείο (nominative singular)
κοσμηματοπωλεία (nominative plural)
κοσμηματοπωλείου (genitive singular)
κοσμηματοπωλείων (genitive plural)
κοσμηματοπωλείο (accusative singular)
κοσμηματοπωλεία (accusative plural)
κοσμηματοπωλείο (singular vocative)
κοσμηματοπωλεία (plural vocative)

el-decl-noun

κοσμηματοπωλείο

κοσμηματοπωλεία

κοσμηματοπωλείου

κοσμηματοπωλείων

κοσμηματοπωλείο

κοσμηματοπωλεία

κοσμηματοπωλείο

κοσμηματοπωλεία

κο‧σμη‧μα‧το‧πω‧λεί‧ο

From κοσμηματ- (kosmimat-) + -ο- (-o-) + -πωλείο (-poleío).

af

κόσμημα<alt:κοσμηματ->

jeweller's, jewellery shop (UK), jeweler's, jewelry store (US)


φάση

fási (romanization)
φάσεις (plural)
φάση (nominative singular)
φάσεις (nominative plural)
φάσης (genitive singular)
φάσεων (genitive plural)
φάση (accusative singular)
φάσεις (accusative plural)
φάση (singular vocative)
φάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Also, older or formal genitive singlar: φάσεως (fáseos)

Learnedly from Ancient Greek φᾰ́σῐς (phắsĭs, “appearance”), with semantic loan from English phase for the non-astronomical senses.


πρόσοψη

head

πρόσοψη • (prósopsi) f (plural προσόψεις)

prósopsi (romanization)
προσόψεις (plural)
πρόσοψη (nominative singular)
προσόψεις (nominative plural)
πρόσοψης (genitive singular)
προσόψεων (genitive plural)
πρόσοψη (accusative singular)
προσόψεις (accusative plural)
πρόσοψη (singular vocative)
προσόψεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: προσόψεως (prosópseos)

Learned borrowing from Ancient Greek πρόσοψις (prósopsis) + -ψη (-psi).

lbor

facade, front (a deceptive or insincere outward appearance)


κορνίζα

head

κορνίζα • (korníza) f (plural κορνίζες)

el-noun

κορνίζα • (korníza) f (plural κορνίζες)

korníza (romanization)
κορνίζες (plural)
κορνίζα (nominative singular)
κορνίζες (nominative plural)
κορνίζας (genitive singular)
κορνιζών (genitive plural)
κορνίζα (accusative singular)
κορνίζες (accusative plural)
κορνίζα (singular vocative)
κορνίζες (plural vocative)


γεωργικός

head

γεωργικός • (georgikós) m (feminine γεωργική, neuter γεωργικό)

georgikós (romanization)
γεωργική (feminine)
γεωργικό (neuter)
γεωργικός (masculine nominative singular)
γεωργική (feminine nominative singular)
γεωργικό (neuter nominative singular)
γεωργικοί (masculine nominative)
γεωργικές (feminine nominative plural)
γεωργικά (neuter nominative plural)
γεωργικού (genitive masculine singular)
γεωργικής (feminine genitive singular)
γεωργικού (genitive neuter singular)
γεωργικών (genitive masculine)
γεωργικών (feminine genitive plural)
γεωργικών (genitive neuter plural)
γεωργικό (accusative masculine singular)
γεωργική (accusative feminine singular)
γεωργικό (accusative neuter singular)
γεωργικούς (accusative masculine)
γεωργικές (accusative feminine plural)
γεωργικά (accusative neuter plural)
γεωργικέ (masculine singular vocative)
γεωργική (feminine singular vocative)
γεωργικό (neuter singular vocative)
γεωργικοί (masculine vocative)
γεωργικές (feminine plural vocative)
γεωργικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο γεωργικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο γεωργικός, etc.)

el-decl-adj-table

γεωργικός (georgikós)

γεωργική (georgikí)

γεωργικό (georgikó)

γεωργικοί (georgikoí)

γεωργικές (georgikés)

γεωργικά (georgiká)

γεωργικού (georgikoú)

γεωργικής (georgikís)

γεωργικού (georgikoú)

γεωργικών (georgikón)

γεωργικών (georgikón)

γεωργικών (georgikón)

γεωργικό (georgikó)

γεωργική (georgikí)

γεωργικό (georgikó)

γεωργικούς (georgikoús)

γεωργικές (georgikés)

γεωργικά (georgiká)

γεωργικέ (georgiké)

γεωργική (georgikí)

γεωργικό (georgikó)

γεωργικοί (georgikoí)

γεωργικές (georgikés)

γεωργικά (georgiká)

γε‧ωρ‧γι‧κός

Learned borrowing from Ancient Greek γεωργικός (geōrgikós). By surface analysis, γεωργ(ία) (georg(ía)) + -ικός (-ikós).

surf

γεωργία<alt:γεωργ(ία)>

(relational) agricultural (of or pertaining to agriculture)


μεταϋλικό

head

μεταϋλικό • (metaÿlikó) n (plural μεταϋλικά)

metaÿlikó (romanization)
μεταϋλικά (plural)
μεταϋλικό (nominative singular)
μεταϋλικά (nominative plural)
μεταϋλικού (genitive singular)
μεταϋλικών (genitive plural)
μεταϋλικό (accusative singular)
μεταϋλικά (accusative plural)
μεταϋλικό (singular vocative)
μεταϋλικά (plural vocative)

με‧τα‧ϋ‧λι‧κό

μετα- (meta-, “after, meta-”) + υλικό (ylikó, “material”), calque of English metamaterial.


φάρμα

fárma (romanization)
φάρμες (plural)
φάρμα (nominative singular)
φάρμες (nominative plural)
φάρμας (genitive singular)
φάρμα (accusative singular)
φάρμες (accusative plural)
φάρμα (singular vocative)
φάρμες (plural vocative)

farm (a place where agricultural and similar activities take place, especially the growing of crops or the raising of livestock)


σιδερίτης

head

σιδερίτης • (siderítis) m (plural σιδερίτες)

siderítis (romanization)
σιδερίτες (plural)
σιδερίτης (nominative singular)
σιδερίτες (nominative plural)
σιδερίτη (genitive singular)
σιδεριτών (genitive plural)
σιδερίτη (accusative singular)
σιδερίτες (accusative plural)
σιδερίτη (singular vocative)
σιδερίτες (plural vocative)

σι‧δε‧ρί‧της

Inherited from Koine Greek σῐδηρῖτῐς (sĭdērîtĭs, “sideritis, ironwort”), feminine of Ancient Greek σῐδηρῑ́της (sĭdērī́tēs, “of iron”), with change of ⟨ηρ⟩ > ⟨ερ⟩ [er] -see: σίδερο n (sídero, “iron”)- and modern masculine suffix -ίτης (-ítis). Doublet of σιδηρίτης (sidirítis).
The sense for herb, since Byzantine Greek σιδερίτης (siderítēs), alternative form for σιδηρῖτις f (sidērîtis) and σιδηρίτης m (sidērítēs).

m+

Vitis vinifera
Vitis vinifera#Translingual

(agriculture) Greek grapevine (of species Vitis vinifera), a late ripening variety bearing reddish hardy berries