κόρη

kóri (romanization)
κόρες (plural)
κόρη (nominative singular)
κόρες (nominative plural)
κόρης (genitive singular)
κορών (genitive plural)
κόρη (accusative singular)
κόρες (accusative plural)
κόρη (singular vocative)
κόρες (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek κόρη (kórē).

inh+

kore (the modern term for an ancient Greek statue of a young woman)


γιαγιά

head

γιαγιά • (giagiá) f (plural γιαγιάδες, masculine παππούς)

giagiá (romanization)
γιαγιάδες (plural)
παππούς (masculine)
γιαγιά (nominative singular)
γιαγιάδες (nominative plural)
γιαγιάς (genitive singular)
γιαγιάδων (genitive plural)
γιαγιά (accusative singular)
γιαγιάδες (accusative plural)
γιαγιά (singular vocative)
γιαγιάδες (plural vocative)

Nursery word, compare μαμά (mamá, “mom”), μπαμπάς (bampás, “dad”), νταντά (ntantá, “nanny”), and νενέ (nené, “granny”, now obsolete).

Η γιαγιά μου ήταν πάντα η καλύτερη μαγείρισσα.

My grandmother was always the best cook.

I giagiá mou ítan pánta i kalýteri mageírissa.

grandmother, grandma, granny, nan, nanna (mother of one's parent)

Θες βοήθεια να διασχίσεις το δρόμο, γιαγιά;

Do you need help to cross the street, ma'am?

Thes voḯtheia na diaschíseis to drómo, giagiá;

(colloquial, by extension, very impolite) granny, grandma (to address or refer to any old woman)


μητέρα

μητέρα • (mitéra) f (plural μητέρες, masculine πατέρας)

mitéra (romanization)
μητέρες (plural)
πατέρας (masculine)
μητέρα (nominative singular)
μητέρες (nominative plural)
μητέρας (genitive singular)
μητέρων (genitive plural)
μητέρα (accusative singular)
μητέρες (accusative plural)
μητέρα (singular vocative)
μητέρες (plural vocative)

From Ancient Greek μήτηρ (mḗtēr, “mother”), from Proto-Hellenic *mā́tēr, from Proto-Indo-European *méh₂tēr.

Ήταν μητέρα των μαχών.

(figuratively, colloquial) mother (something that is the greatest of its kind)


Αγγλίδα

Αγγλίδα • (Anglída) f (plural Αγγλίδες, masculine Άγγλος)

Anglída (romanization)
Αγγλίδες (plural)
Άγγλος (masculine)
Αγγλίδα (nominative singular)
Αγγλίδες (nominative plural)
Αγγλίδας (genitive singular)
Αγγλίδων (genitive plural)
Αγγλίδα (accusative singular)
Αγγλίδες (accusative plural)
Αγγλίδα (singular vocative)
Αγγλίδες (plural vocative)

Englishwoman (female native or inhabitant of England)


έγκυος

égkyos (romanization)
έγκυοι (plural)
έγκυος (nominative singular)
έγκυοι (nominative plural)
εγκύου (genitive singular)
εγκύων (genitive plural)
έγκυο (accusative singular)
εγκύους (accusative plural)
έγκυε (singular vocative)
έγκυο (singular vocative)
έγκυοι (plural vocative)

έγγειος (éngeios)


αδελφή

αδελφή • (adelfí) f (plural αδελφές, masculine αδελφός)

adelfí (romanization)
αδελφές (plural)
αδελφός (masculine)
αδελφή (nominative singular)
αδελφές (nominative plural)
αδελφής (genitive singular)
αδελφών (genitive plural)
αδελφή (accusative singular)
αδελφές (accusative plural)
αδελφή (singular vocative)
αδελφές (plural vocative)

el-decl-noun

There are double forms in the plural: αδελφάδες, αδελφάδων.
The genitive plural αδελφάδων is to be preferred, preventing confusion with the genitive plural of αδελφός
 αδελφάδων = of sisters
 αδελφών = of brothers

From Ancient Greek ἀδελφή (adelphḗ), feminine form of ἀδελφός (adelphós, “brother”); from Proto-Hellenic *hə- (“same, together”) from Proto-Indo-European *sm̥- (“together, one”) + *gʷelbʰ- (“womb”), equivalent to ἁ- (ha-, “same”, copulative prefix) + δελφύς (delphús, “womb”).

affix

Η αδελφή μου σπουδάζει νομική.


βασίλισσα

head

βασίλισσα • (vasílissa) f (plural βασίλισσες, masculine βασιλιάς)

vasílissa (romanization)
βασίλισσες (plural)
βασιλιάς (masculine)
βασίλισσα (nominative singular)
βασίλισσες (nominative plural)
βασίλισσας (genitive singular)
βασιλισσών (genitive plural)
βασίλισσα (accusative singular)
βασίλισσες (accusative plural)
βασίλισσα (singular vocative)
βασίλισσες (plural vocative)

βα‧σί‧λισ‧σα

From Ancient Greek βασίλισσα (basílissa).

Η Ελισάβετ Βʹ ήταν η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Elizabeth II was the queen of the United Kingdom.

I Elisávet Vʹ ítan i vasílissa tou Inoménou Vasileíou.

η βασίλισσα των μελισσών

queen (reproductive female animal in a hive, such as an ant, bee, termite or wasp)

Η κόρη του είναι βασίλισσα της ομορφιάς.

I kóri tou eínai vasílissa tis omorfiás.

(figuratively) queen (powerful female figure)


πεθερά

πεθερά • (petherá) f (plural πεθερές, masculine πεθερός)

petherá (romanization)
πεθερές (plural)
πεθερός (masculine)
πεθερά (nominative singular)
πεθερές (nominative plural)
πεθεράς (genitive singular)
πεθερών (genitive plural)
πεθερά (accusative singular)
πεθερές (accusative plural)
πεθερά (singular vocative)
πεθερές (plural vocative)


περίοδος

περίοδος • (períodos) f (plural περίοδοι)

períodos (romanization)
περίοδοι (plural)
περίοδος (nominative singular)
περίοδοι (nominative plural)
περιόδου (genitive singular)
περιόδων (genitive plural)
περίοδο (accusative singular)
περιόδους (accusative plural)
περίοδε (singular vocative)
περίοδο (singular vocative)
περίοδοι (plural vocative)

απεριοδικός

phaenomenon without periodic occurcences


εγγονή

εγγονή • (engoní) f (plural εγγονές, masculine εγγονός)

engoní (romanization)
εγγονές (plural)
εγγονός (masculine)
εγγονή (nominative singular)
εγγονές (nominative plural)
εγγονής (genitive singular)
εγγονών (genitive plural)
εγγονή (accusative singular)
εγγονές (accusative plural)
εγγονή (singular vocative)
εγγονές (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek εγγονή (engonḗ), from Koine Greek ἐγγόνη (engónē) with shift of tone from paroxytone to oxytone, synchronically analyzable as the feminine form of εγγονός (engonós, “grandson”).


θεία

head

θεία • (theía) f (plural θείες, masculine θείος)

theía (romanization)
θείες (plural)
θείος (masculine)
θεία (nominative singular)
θείες (nominative plural)
θείας (genitive singular)
θείων (genitive plural)
θεία (accusative singular)
θείες (accusative plural)
θεία (singular vocative)
θείες (plural vocative)

From Ancient Greek θείᾱ (theíā, “aunt”).

aunt (a sister or sister-in-law of a parent)


δεσποινίς

δεσποινίς • (despoinís) f (plural δεσποινίδες)

despoinís (romanization)
δεσποινίδες (plural)
δεσποινίς (nominative singular)
δεσποινίδες (nominative plural)
δεσποινίδος (genitive singular)
δεσποινίδων (genitive plural)
δεσποινίδα (accusative singular)
δεσποινίδες (accusative plural)
δεσποινίδα (singular vocative)
δεσποινίδες (plural vocative)

From Medieval Greek δεσποινίς (despoinís), from Ancient Greek δέσποινα (déspoina, “mistress”) + -ίς (-ís).

der

Η δεσποινίς Μαρία.

Miss (title of respect for young unmarried women)


εμμηνορρυσία

head

εμμηνορρυσία • (emminorrysía) f (uncountable)

emminorrysía (romanization)
εμμηνορρυσία (nominative singular)
εμμηνορρυσίας (genitive singular)
εμμηνορρυσία (accusative singular)
εμμηνορρυσία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

εμμηνορρυσία

εμμηνορρυσίας

εμμηνορρυσία

εμμηνορρυσία


εμμηνόρροια

head

εμμηνόρροια • (emminórroia) f (uncountable)

emminórroia (romanization)
εμμηνόρροια (nominative singular)
εμμηνόρροιας (genitive singular)
εμμηνόρροια (accusative singular)
εμμηνόρροια (singular vocative)

el-decl-noun-unc

εμμηνόρροιας


συντρόφισσα

head

συντρόφισσες

συντρόφισσα • (syntrófissa) f (plural συντρόφισσες, masculine σύντροφος)

el-noun

συντρόφισσες

syntrófissa (romanization)
συντρόφισσες (plural)
σύντροφος (masculine)
συντρόφισσα (nominative singular)
συντρόφισσες (nominative plural)
συντρόφισσας (genitive singular)
συντροφισσών (genitive plural)
συντρόφισσα (accusative singular)
συντρόφισσες (accusative plural)
συντρόφισσα (singular vocative)
συντρόφισσες (plural vocative)

el-decl-noun

συντρόφισσες

συντρόφισσας

συντροφισσών

συντρόφισσες

συντρόφισσες

From σύντροφος (sýntrofos) + -ισσα (-issa).


νονά

head

νονά • (noná) f (plural νονές, masculine νονός)

noná (romanization)
νονές (plural)
νονός (masculine)
νονά (nominative singular)
νονές (nominative plural)
νονάς (genitive singular)
νονών (genitive plural)
νονά (accusative singular)
νονές (accusative plural)
νονά (singular vocative)
νονές (plural vocative)


συμπεθέρα

συμπεθέρα • (sympethéra) f (plural συμπεθέρες, masculine συμπέθερος)

sympethéra (romanization)
συμπεθέρες (plural)
συμπέθερος (masculine)
συμπεθέρα (nominative singular)
συμπεθέρες (nominative plural)
συμπεθέρας (genitive singular)
συμπεθέρων (genitive plural)
συμπεθέρα (accusative singular)
συμπεθέρες (accusative plural)
συμπεθέρα (singular vocative)
συμπεθέρες (plural vocative)

female relation by marriage; female in-law


εγκυμοσύνη

εγκυμοσύνη • (egkymosýni) f (uncountable)

egkymosýni (romanization)
εγκυμοσύνη (nominative singular)
εγκυμοσύνης (genitive singular)
εγκυμοσύνη (accusative singular)
εγκυμοσύνη (singular vocative)


αντισύλληψη

αντισύλληψη • (antisýllipsi) f (uncountable)

antisýllipsi (romanization)
αντισύλληψη (nominative singular)
αντισύλληψης (genitive singular)
αντισύλληψη (accusative singular)
αντισύλληψη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντισύλληψης

Older or formal genitive singular: αντισυλλήψεως (antisyllípseos)


θήλυ

thíly (romanization)
θήλυ (nominative singular)
θήλεα (nominative plural)
θήλεος (genitive singular)
θηλέων (genitive plural)
θήλυ (accusative singular)
θήλεα (accusative plural)
θήλυ (singular vocative)
θήλεα (plural vocative)


ανιψιά

head

ανιψιά • (anipsiá) f (plural ανιψιές, masculine ανιψιός)

anipsiá (romanization)
ανιψιές (plural)
ανιψιός (masculine)
ανιψιά (nominative singular)
ανιψιές (nominative plural)
ανιψιάς (genitive singular)
ανιψιών (genitive plural)
ανιψιά (accusative singular)
ανιψιές (accusative plural)
ανιψιά (singular vocative)
ανιψιές (plural vocative)

Feminine form of ανιψιός (anipsiós, “nephew”).

niece (the daughter of a brother or sister)


φεμινισμός

φεμινισμός • (feminismós) m (plural φεμινισμοί)

feminismós (romanization)
φεμινισμοί (plural)
φεμινισμός (nominative singular)
φεμινισμοί (nominative plural)
φεμινισμού (genitive singular)
φεμινισμών (genitive plural)
φεμινισμό (accusative singular)
φεμινισμούς (accusative plural)
φεμινισμέ (singular vocative)
φεμινισμοί (plural vocative)

From French féminisme, from Latin femina (“woman”).


μητριά

μητριά • (mitriá) f (plural μητριές, masculine πατριός)

mitriá (romanization)
μητριές (plural)
πατριός (masculine)
μητριά (nominative singular)
μητριές (nominative plural)
μητριάς (genitive singular)
μητριών (genitive plural)
μητριά (accusative singular)
μητριές (accusative plural)
μητριά (singular vocative)
μητριές (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek μητρυιά (mētruiá) with simplified spelling. Also see πατριός (patriós).

inh+

stepmother (the wife of a biological father who is not the biological mother)


αρχιεργάτρια

head

αρχιεργάτριες

αρχιεργάτρια • (archiergátria) f (plural αρχιεργάτριες, masculine αρχιεργάτης)

el-noun

αρχιεργάτριες

archiergátria (romanization)
αρχιεργάτριες (plural)
αρχιεργάτης (masculine)
αρχιεργάτρια (nominative singular)
αρχιεργάτριες (nominative plural)
αρχιεργάτριας (genitive singular)
αρχιεργατριών (genitive plural)
αρχιεργάτρια (accusative singular)
αρχιεργάτριες (accusative plural)
αρχιεργάτρια (singular vocative)
αρχιεργάτριες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιεργάτρια

αρχιεργάτριες

αρχιεργάτριας

αρχιεργατριών

αρχιεργάτρια

αρχιεργάτριες

αρχιεργάτρια

αρχιεργάτριες

From αρχι- (archi-) + εργάτρια (ergátria).


μαζοχίστρια

head

μαζοχίστριες

μαζοχίστρια • (mazochístria) f (plural μαζοχίστριες, masculine μαζοχιστής)

el-noun

μαζοχίστριες

mazochístria (romanization)
μαζοχίστριες (plural)
μαζοχιστής (masculine)
μαζοχίστρια (nominative singular)
μαζοχίστριες (nominative plural)
μαζοχίστριας (genitive singular)
μαζοχιστριών (genitive plural)
μαζοχίστρια (accusative singular)
μαζοχίστριες (accusative plural)
μαζοχίστρια (singular vocative)
μαζοχίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

μαζοχίστριες

μαζοχίστριας

μαζοχιστριών

μαζοχίστριες

μαζοχίστριες


ξαδέρφη

head

ξαδέρφη • (xadérfi) f (plural ξαδέρφες, masculine ξάδερφος)

xadérfi (romanization)
ξαδέρφες (plural)
ξάδερφος (masculine)
ξαδέρφη (nominative singular)
ξαδέρφες (nominative plural)
ξαδέρφης (genitive singular)
ξαδέρφων (genitive plural)
ξαδέρφη (accusative singular)
ξαδέρφες (accusative plural)
ξαδέρφη (singular vocative)
ξαδέρφες (plural vocative)


αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά

αντισυλληπτικό • (antisylliptikó) n (plural αντισυλληπτικά)

el-noun

αντισυλληπτικά

antisylliptikó (romanization)
αντισυλληπτικά (plural)
αντισυλληπτικό (nominative singular)
αντισυλληπτικά (nominative plural)
αντισυλληπτικού (genitive singular)
αντισυλληπτικών (genitive plural)
αντισυλληπτικό (accusative singular)
αντισυλληπτικά (accusative plural)
αντισυλληπτικό (singular vocative)
αντισυλληπτικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά

αντισυλληπτικού

αντισυλληπτικών

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά


αντισυλληπτικός

head

αντισυλληπτική

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικός • (antisylliptikós) m (feminine αντισυλληπτική, neuter αντισυλληπτικό)

el-adj

αντισυλληπτική

αντισυλληπτικό

antisylliptikós (romanization)
αντισυλληπτική (feminine)
αντισυλληπτικό (neuter)
αντισυλληπτικός (masculine nominative singular)
αντισυλληπτική (feminine nominative singular)
αντισυλληπτικό (neuter nominative singular)
αντισυλληπτικοί (masculine nominative plural)
αντισυλληπτικές (feminine nominative plural)
αντισυλληπτικά (neuter nominative plural)
αντισυλληπτικού (genitive masculine singular)
αντισυλληπτικής (feminine genitive singular)
αντισυλληπτικού (genitive neuter singular)
αντισυλληπτικών (genitive masculine plural)
αντισυλληπτικών (feminine genitive plural)
αντισυλληπτικών (genitive neuter plural)
αντισυλληπτικό (accusative masculine singular)
αντισυλληπτική (accusative feminine singular)
αντισυλληπτικό (accusative neuter singular)
αντισυλληπτικούς (accusative masculine plural)
αντισυλληπτικές (accusative feminine plural)
αντισυλληπτικά (accusative neuter plural)
αντισυλληπτικέ (masculine singular vocative)
αντισυλληπτική (feminine singular vocative)
αντισυλληπτικό (neuter singular vocative)
αντισυλληπτικοί (masculine plural vocative)
αντισυλληπτικές (feminine plural vocative)
αντισυλληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-a

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντισυλληπτικός

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-table

αντισυλληπτικός (antisylliptikós)

αντισυλληπτική (antisylliptikí)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτικοί (antisylliptikoí)

αντισυλληπτικές (antisylliptikés)

αντισυλληπτικά (antisylliptiká)

αντισυλληπτικού (antisylliptikoú)

αντισυλληπτικής (antisylliptikís)

αντισυλληπτικού (antisylliptikoú)

αντισυλληπτικών (antisylliptikón)

αντισυλληπτικών (antisylliptikón)

αντισυλληπτικών (antisylliptikón)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτική (antisylliptikí)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτικούς (antisylliptikoús)

αντισυλληπτικές (antisylliptikés)

αντισυλληπτικά (antisylliptiká)

αντισυλληπτικέ (antisylliptiké)

αντισυλληπτική (antisylliptikí)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτικοί (antisylliptikoí)

αντισυλληπτικές (antisylliptikés)

αντισυλληπτικά (antisylliptiká)


φεμινιστικός

head

φεμινιστικός • (feministikós) m (feminine φεμινιστική, neuter φεμινιστικό)

feministikós (romanization)
φεμινιστική (feminine)
φεμινιστικό (neuter)
φεμινιστικός (masculine nominative singular)
φεμινιστική (feminine nominative singular)
φεμινιστικό (neuter nominative singular)
φεμινιστικοί (masculine nominative plural)
φεμινιστικές (feminine nominative plural)
φεμινιστικά (neuter nominative plural)
φεμινιστικού (genitive masculine singular)
φεμινιστικής (feminine genitive singular)
φεμινιστικού (genitive neuter singular)
φεμινιστικών (genitive masculine plural)
φεμινιστικών (feminine genitive plural)
φεμινιστικών (genitive neuter plural)
φεμινιστικό (accusative masculine singular)
φεμινιστική (accusative feminine singular)
φεμινιστικό (accusative neuter singular)
φεμινιστικούς (accusative masculine plural)
φεμινιστικές (accusative feminine plural)
φεμινιστικά (accusative neuter plural)
φεμινιστικέ (masculine singular vocative)
φεμινιστική (feminine singular vocative)
φεμινιστικό (neuter singular vocative)
φεμινιστικοί (masculine plural vocative)
φεμινιστικές (feminine plural vocative)
φεμινιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of φεμινιστικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φεμινιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φεμινιστικός, etc.)

el-decl-adj-table

φεμινιστικός (feministikós)

φεμινιστική (feministikí)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστικοί (feministikoí)

φεμινιστικές (feministikés)

φεμινιστικά (feministiká)

φεμινιστικού (feministikoú)

φεμινιστικής (feministikís)

φεμινιστικού (feministikoú)

φεμινιστικών (feministikón)

φεμινιστικών (feministikón)

φεμινιστικών (feministikón)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστική (feministikí)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστικούς (feministikoús)

φεμινιστικές (feministikés)

φεμινιστικά (feministiká)

φεμινιστικέ (feministiké)

φεμινιστική (feministikí)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστικοί (feministikoí)

φεμινιστικές (feministikés)

φεμινιστικά (feministiká)


φεμινιστής

head

φεμινιστής • (feministís) m (plural φεμινιστές, feminine φεμινίστρια)

feministís (romanization)
φεμινιστές (plural)
φεμινίστρια (feminine)
φεμινιστής (nominative singular)
φεμινιστές (nominative plural)
φεμινιστή (genitive singular)
φεμινιστών (genitive plural)
φεμινιστή (accusative singular)
φεμινιστές (accusative plural)
φεμινιστή (singular vocative)
φεμινιστές (plural vocative)


φεμινίστρια

φεμινίστριες

φεμινίστρια • (feminístria) f (plural φεμινίστριες, masculine φεμινιστής)

el-noun

φεμινίστριες

feminístria (romanization)
φεμινίστριες (plural)
φεμινιστής (masculine)
φεμινίστρια (nominative singular)
φεμινίστριες (nominative plural)
φεμινίστριας (genitive singular)
φεμινιστριών (genitive plural)
φεμινίστρια (accusative singular)
φεμινίστριες (accusative plural)
φεμινίστρια (singular vocative)
φεμινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φεμινίστριες

φεμινίστριας

φεμινιστριών

φεμινίστριες

φεμινίστριες


ταμπόν

tampon (for menstruation or wound treatment)


κυοφορώ

head

κυοφορώ • (kyoforó)

el-verb

κυοφορώ • (kyoforó) (past κυοφόρησα, passive κυοφορούμαι, p‑past κυοφορήθηκα)

kyoforó (romanization)
κυοφόρησα (past)
κυοφορούμαι (passive)
κυοφορήθηκα (passive past)
κυοφορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κυοφορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυοφορούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυοφορηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυοφορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κυοφορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυοφορείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυοφορηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυοφορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κυοφορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυοφορείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυοφορηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυοφορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κυοφορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυοφορούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυοφορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυοφορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυοφορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυοφορηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυοφόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κυοφορούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κυοφορήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυοφορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυοφόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κυοφορούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κυοφορήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυοφορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυοφόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)κυοφορείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυοφορήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυοφορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυοφορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυοφορούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυοφορηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυοφορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυοφορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κυοφορούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κυοφορηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυοφορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)κυοφορούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυοφορήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυοφορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυοφορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυοφορούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυοφορηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυοφόρησε (active imperative perfective second-person singular)
κυοφορήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυοφορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κυοφορήστε (active imperative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυοφορώντας (active participle present)
κυοφορούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κυοφορήσει (active participle past)
κυοφορήσει (active infinitive-aorist)
κυοφορηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek κυοφορῶ (kuophorô), contracted form of κυοφορέω (kuophoréō) < κύω (kúō)


βασιλομήτωρ

head

βασιλομήτορες

βασιλομήτωρ • (vasilomítor) f (plural βασιλομήτορες)

el-noun

βασιλομήτορες

vasilomítor (romanization)
βασιλομήτορες (plural)
βασιλομήτωρ (nominative singular)
βασιλομήτορες (nominative plural)
βασιλομήτορος (genitive singular)
βασιλομητόρων (genitive plural)
βασιλομήτορα (accusative singular)
βασιλομήτορες (accusative plural)
βασιλομήτορ (singular vocative)
βασιλομήτορες (plural vocative)

el-decl-noun

βασιλομήτορες

βασιλομήτορος

βασιλομητόρων

βασιλομήτορα

βασιλομήτορες

βασιλομήτορες

βα‧σι‧λο‧μή‧τωρ

Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king”) + μήτηρ (mítir, “mother”). First attested 1868.

der

Η βασιλομήτωρ της Βρετανίας πέθανε το 2002.

I vasilomítor tis Vretanías péthane to 2002.

(formal, archaic) queen mother (mother of a ruling king or queen)


σερβιετάκι

head

σερβιετάκι • (servietáki) n (plural σερβιετάκια)

servietáki (romanization)
σερβιετάκια (plural)
σερβιετάκι (nominative singular)
σερβιετάκια (nominative plural)
σερβιετάκι (accusative singular)
σερβιετάκια (accusative plural)
σερβιετάκι (singular vocative)
σερβιετάκια (plural vocative)

σερ‧βιε‧τά‧κι

Η ροή είναι μικρή σήμερα, άρα θα φορέσω σερβιετάκι, όχι σερβιέτα.

The flow is small today so I will wear a pantyliner, not a pad.

I roḯ eínai mikrí símera, ára tha foréso servietáki, óchi serviéta.

pantyliner (small sanitary pad worn during a low-flow day of the menstrual period)


σερβιέτα

σερβιέτα • (serviéta) f (plural σερβιέτες)

serviéta (romanization)
σερβιέτες (plural)
σερβιέτα (nominative singular)
σερβιέτες (nominative plural)
σερβιέτας (genitive singular)
σερβιετών (genitive plural)
σερβιέτα (accusative singular)
σερβιέτες (accusative plural)
σερβιέτα (singular vocative)
σερβιέτες (plural vocative)

Η σερβιέτα χρησιμοποιείται για την απορρόφηση της έμμηνης ρύσης.

A sanitary napkin is used for the absorption of the menstrual flow.

I serviéta chrisimopoieítai gia tin aporrófisi tis émminis rýsis.

sanitary napkin, sanitary pad, sanitary towel (pad of absorbent material worn by women to absorb the menstrual flow)


αμηνόρροια

αμηνόρροια • (aminórroia) f (uncountable)

aminórroia (romanization)
αμηνόρροια (nominative singular)
αμηνόρροιας (genitive singular)
αμηνόρροια (accusative singular)
αμηνόρροια (singular vocative)

(medicine) amenorrhoea (UK), amenorrhea (US), amenorrhœa (obsolete)


ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι • (anemogkástri) n (plural ανεμογκάστρια)

el-noun

ανεμογκάστρια

anemogkástri (romanization)
ανεμογκάστρια (plural)
ανεμογκάστρι (nominative singular)
ανεμογκάστρια (nominative plural)
ανεμογκάστρι (accusative singular)
ανεμογκάστρια (accusative plural)
ανεμογκάστρι (singular vocative)
ανεμογκάστρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

άνεμος (ánemos, “wind”) + γκαστρώνω (gkastróno, “make pregnant”)


ψευδοκύηση

head

ψευδοκυήσεις

ψευδοκύηση • (psevdokýisi) n (plural ψευδοκυήσεις)

el-noun

ψευδοκυήσεις

psevdokýisi (romanization)
ψευδοκυήσεις (plural)
ψευδοκύηση (nominative singular)
ψευδοκυήσεις (nominative plural)
ψευδοκύησης (genitive singular)
ψευδοκυήσεων (genitive plural)
ψευδοκύηση (accusative singular)
ψευδοκυήσεις (accusative plural)
ψευδοκύηση (singular vocative)
ψευδοκυήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδοκυήσεις

ψευδοκυήσεων

ψευδοκυήσεις

ψευδοκυήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδοκυήσεως (psevdokyíseos)

ψευ‧δο‧κύ‧η‧ση

ψευδο- (psevdo-) + κύηση (kýisi, “pregnancy”)


βαΐζω

head

βαΐζω • (vaḯzo) f

el-noun

βαΐζω • (vaḯzo) f


αντιφεμινίστρια

head

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινιστής

αντιφεμινίστρια • (antifeminístria) f (plural αντιφεμινίστριες, masculine αντιφεμινιστής)

el-noun

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινιστής

antifeminístria (romanization)
αντιφεμινίστριες (plural)
αντιφεμινιστής (masculine)
αντιφεμινίστρια (nominative singular)
αντιφεμινίστριες (nominative plural)
αντιφεμινίστριας (genitive singular)
αντιφεμινιστριών (genitive plural)
αντιφεμινίστρια (accusative singular)
αντιφεμινίστριες (accusative plural)
αντιφεμινίστρια (singular vocative)
αντιφεμινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντιφεμινίστρια

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινίστριας

αντιφεμινιστριών

αντιφεμινίστρια

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινίστρια

αντιφεμινίστριες


αμπλά

head

αμπλά • (amplá) f

el-noun

αμπλά • (amplá) f

Borrowed from Ottoman Turkish ابلا (abla).


κυοφορία

head

κυοφορία • (kyoforía) f (plural κυοφορίες)

kyoforía (romanization)
κυοφορίες (plural)
κυοφορία (nominative singular)
κυοφορίες (nominative plural)
κυοφορίας (genitive singular)
κυοφοριών (genitive plural)
κυοφορία (accusative singular)
κυοφορίες (accusative plural)
κυοφορία (singular vocative)
κυοφορίες (plural vocative)


αρχιεργάτισσα

αρχιεργάτισσες

αρχιεργάτισσα • (archiergátissa) f (plural αρχιεργάτισσες, masculine αρχιεργάτης)

el-noun

αρχιεργάτισσες

archiergátissa (romanization)
αρχιεργάτισσες (plural)
αρχιεργάτης (masculine)
αρχιεργάτισσα (nominative singular)
αρχιεργάτισσες (nominative plural)
αρχιεργάτισσας (genitive singular)
αρχιεργατισσών (genitive plural)
αρχιεργάτισσα (accusative singular)
αρχιεργάτισσες (accusative plural)
αρχιεργάτισσα (singular vocative)
αρχιεργάτισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αρχιεργάτισσα

αρχιεργάτισσες

αρχιεργάτισσας

αρχιεργατισσών

αρχιεργάτισσα

αρχιεργάτισσες

αρχιεργάτισσα

αρχιεργάτισσες


γκρανκάσα

head

γκρανκάσα • (gkrankása) f

el-noun

γκρανκάσα • (gkrankása) f

gkrankása (romanization)
γκρανκάσα (nominative singular)
γκρανκάσες (nominative plural)
γκρανκάσας (genitive singular)
γκρανκασών (genitive plural)
γκρανκάσα (accusative singular)
γκρανκάσες (accusative plural)
γκρανκάσα (singular vocative)
γκρανκάσες (plural vocative)

(offensive) An elderly and usually obese woman.


φιλενάδα

head

φιλενάδα • (filenáda) f (plural φιλενάδες)

filenáda (romanization)
φιλενάδες (plural)
φιλενάδα (nominative singular)
φιλενάδες (nominative plural)
φιλενάδας (genitive singular)
φιλενάδων (genitive plural)
φιλενάδα (accusative singular)
φιλενάδες (accusative plural)
φιλενάδα (singular vocative)
φιλενάδες (plural vocative)

From Byzantine Greek φίλαινα (phílaina, “girlfriend”) + -άδα (-áda).

der

girlfriend (female friend of a woman or girl)

girlfriend (female partner in a romantic relationship)


νταντά

head

νταντά • (ntantá) f (plural νταντάδες)

el-noun

νταντά • (ntantá) f (plural νταντάδες)

ntantá (romanization)
νταντάδες (plural)
νταντά (nominative singular)
νταντάδες (nominative plural)
νταντάς (genitive singular)
νταντάδων (genitive plural)
νταντά (accusative singular)
νταντάδες (accusative plural)
νταντά (singular vocative)
νταντάδες (plural vocative)

Borrowed from Ottoman Turkish ﺩﺍﺩﻯ (dadı) (see Turkish dadı), from Persian دادا (dâdâ).

bor+

Near-synonyms: τροφός f (trofós), γκουβερνάντα f (gkouvernánta)

(familiar) nanny, nursemaid (a woman or girl employed to care for children)


κουνιάδα

head

κουνιάδα • (kouniáda) f (plural κουνιάδες, masculine κουνιάδος)

kouniáda (romanization)
κουνιάδες (plural)
κουνιάδος (masculine)
κουνιάδα (nominative singular)
κουνιάδες (nominative plural)
κουνιάδας (genitive singular)
κουνιάδων (genitive plural)
κουνιάδα (accusative singular)
κουνιάδες (accusative plural)
κουνιάδα (singular vocative)
κουνιάδες (plural vocative)

Borrowed from Venetan cognada, cugnada, from Latin cognāta.

sister-in-law, specifically spouse's sister

γαμπρός

brother-in-law (sister's husband), son-in-law (daughter's husband), groom

νύφη

sister-in-law (brothers's wife), daughter-in-law (son's wife), bride


τεκνοποίηση

τεκνοποίηση • (teknopoíisi) f

el-noun

τεκνοποίηση • (teknopoíisi) f

teknopoíisi (romanization)
τεκνοποίηση (nominative singular)
τεκνοποιήσεις (nominative plural)
τεκνοποίησης (genitive singular)
τεκνοποιήσεων (genitive plural)
τεκνοποίηση (accusative singular)
τεκνοποιήσεις (accusative plural)
τεκνοποίηση (singular vocative)
τεκνοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

τεκνοποιήσεις

τεκνοποίησης

τεκνοποιήσεων

τεκνοποιήσεις

τεκνοποιήσεις

Older or formal genitive singular: τεκνοποιήσεως (teknopoiíseos)

τε‧κνο‧ποί‧η‧ση

Learned borrowing from Koine Greek τεκνοποίησις (teknopoíēsis) with -ση (-si). By surface analysis, τέκνο (tékno) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi).

lbor

τεκνοποίησις


συννυφάδα

head

συννυφάδα • (synnyfáda) f (plural συννυφάδες)

synnyfáda (romanization)
συννυφάδες (plural)
συννυφάδα (nominative singular)
συννυφάδες (nominative plural)
συννυφάδας (genitive singular)
συννυφάδων (genitive plural)
συννυφάδα (accusative singular)
συννυφάδες (accusative plural)
συννυφάδα (singular vocative)
συννυφάδες (plural vocative)

συν‧νυ‧φά‧δα

Inherited from Koine Greek σύννυμφος (súnnumphos), with addition of -άδα (-áda) ending akin to κουνιάδα (kouniáda). By surface analysis, συν- (syn-) + νύφ(η) (nýf(i)) + -άδα (-áda).

surf

νύφη<alt:νύφ(η)>

co-sister-in-law (one's husband's brother's wife)


εγκυμονώ

head

εγκυμονώ • (egkymonó)

el-verb

εγκυμονούμαι

εγκυμονώ • (egkymonó) (passive εγκυμονούμαι)

egkymonó (romanization)
εγκυμονούμαι (passive)
εγκυμονώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκυμονήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκυμονούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκυμονηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκυμονείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκυμονήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκυμονείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκυμονηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκυμονεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκυμονήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκυμονείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκυμονηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκυμονούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εγκυμονήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκυμονούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκυμονηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκυμονείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκυμονήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκυμονείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκυμονηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκυμονούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκυμονούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκυμονήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκυμονήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκυμονούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκυμονηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκυμονηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκυμονούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εγκυμόνησα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκυμονούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εγκυμονούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εγκυμονήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκυμονούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εγκυμόνησες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκυμονούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εγκυμονούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εγκυμονήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκυμονούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εγκυμόνησε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκυμονούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκυμονείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκυμονήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκυμονούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκυμονήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκυμονούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εγκυμονηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκυμονούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκυμονήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εγκυμονούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εγκυμονηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκυμονούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκυμονούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκυμόνησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκυμονούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκυμονήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκυμονηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκυμονηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκυμονώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκυμονήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκυμονούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκυμονηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εγκυμόνησε (active imperative perfective second-person singular)
εγκυμονήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκυμονείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκυμονήστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκυμονείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκυμονηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκυμονώντας (active participle present)
εγκυμονούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εγκυμονήσει (active participle past)
εγκυμονημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκυμονήσει (active infinitive-aorist)
εγκυμονηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek ἐγκυμονῶ (enkumonô), from Ancient Greek ἐγκυμονέω (enkumonéō), with semantic loan from French être gros de in the figurative sense.

lbor

to be pregnant (with), to carry (to have developing offspring within one's body)