έγκυος

égkyos (romanization)
έγκυοι (plural)
έγκυος (nominative singular)
έγκυοι (nominative plural)
εγκύου (genitive singular)
εγκύων (genitive plural)
έγκυο (accusative singular)
εγκύους (accusative plural)
έγκυε (singular vocative)
έγκυο (singular vocative)
έγκυοι (plural vocative)

έγγειος (éngeios)


εγκυμοσύνη

head

εγκυμοσύνη • (egkymosýni) f (uncountable)

egkymosýni (romanization)
εγκυμοσύνη (nominative singular)
εγκυμοσύνης (genitive singular)
εγκυμοσύνη (accusative singular)
εγκυμοσύνη (singular vocative)


αντισύλληψη

αντισύλληψη • (antisýllipsi) f (uncountable)

antisýllipsi (romanization)
αντισύλληψη (nominative singular)
αντισύλληψης (genitive singular)
αντισύλληψη (accusative singular)
αντισύλληψη (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντισύλληψης

Older or formal genitive singular: αντισυλλήψεως (antisyllípseos)


αντισυλληπτικό

head

αντισυλληπτικά

αντισυλληπτικό • (antisylliptikó) n (plural αντισυλληπτικά)

el-noun

αντισυλληπτικά

antisylliptikó (romanization)
αντισυλληπτικά (plural)
αντισυλληπτικό (nominative singular)
αντισυλληπτικά (nominative plural)
αντισυλληπτικού (genitive singular)
αντισυλληπτικών (genitive plural)
αντισυλληπτικό (accusative singular)
αντισυλληπτικά (accusative plural)
αντισυλληπτικό (singular vocative)
αντισυλληπτικά (plural vocative)

el-decl-noun

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά

αντισυλληπτικού

αντισυλληπτικών

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικά


αντισυλληπτικός

head

αντισυλληπτική

αντισυλληπτικό

αντισυλληπτικός • (antisylliptikós) m (feminine αντισυλληπτική, neuter αντισυλληπτικό)

el-adj

αντισυλληπτική

αντισυλληπτικό

antisylliptikós (romanization)
αντισυλληπτική (feminine)
αντισυλληπτικό (neuter)
αντισυλληπτικός (masculine nominative singular)
αντισυλληπτική (feminine nominative singular)
αντισυλληπτικό (neuter nominative singular)
αντισυλληπτικοί (masculine nominative plural)
αντισυλληπτικές (feminine nominative plural)
αντισυλληπτικά (neuter nominative plural)
αντισυλληπτικού (genitive masculine singular)
αντισυλληπτικής (feminine genitive singular)
αντισυλληπτικού (genitive neuter singular)
αντισυλληπτικών (genitive masculine plural)
αντισυλληπτικών (feminine genitive plural)
αντισυλληπτικών (genitive neuter plural)
αντισυλληπτικό (accusative masculine singular)
αντισυλληπτική (accusative feminine singular)
αντισυλληπτικό (accusative neuter singular)
αντισυλληπτικούς (accusative masculine plural)
αντισυλληπτικές (accusative feminine plural)
αντισυλληπτικά (accusative neuter plural)
αντισυλληπτικέ (masculine singular vocative)
αντισυλληπτική (feminine singular vocative)
αντισυλληπτικό (neuter singular vocative)
αντισυλληπτικοί (masculine plural vocative)
αντισυλληπτικές (feminine plural vocative)
αντισυλληπτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-a

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντισυλληπτικός

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντισυλληπτικ

el-decl-adj-table

αντισυλληπτικός (antisylliptikós)

αντισυλληπτική (antisylliptikí)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτικοί (antisylliptikoí)

αντισυλληπτικές (antisylliptikés)

αντισυλληπτικά (antisylliptiká)

αντισυλληπτικού (antisylliptikoú)

αντισυλληπτικής (antisylliptikís)

αντισυλληπτικού (antisylliptikoú)

αντισυλληπτικών (antisylliptikón)

αντισυλληπτικών (antisylliptikón)

αντισυλληπτικών (antisylliptikón)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτική (antisylliptikí)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτικούς (antisylliptikoús)

αντισυλληπτικές (antisylliptikés)

αντισυλληπτικά (antisylliptiká)

αντισυλληπτικέ (antisylliptiké)

αντισυλληπτική (antisylliptikí)

αντισυλληπτικό (antisylliptikó)

αντισυλληπτικοί (antisylliptikoí)

αντισυλληπτικές (antisylliptikés)

αντισυλληπτικά (antisylliptiká)


κυοφορώ

head

κυοφορώ • (kyoforó)

el-verb

κυοφορώ • (kyoforó) (past κυοφόρησα, passive κυοφορούμαι, p‑past κυοφορήθηκα)

kyoforó (romanization)
κυοφόρησα (past)
κυοφορούμαι (passive)
κυοφορήθηκα (passive past)
κυοφορώ (active first-person imperfective indicative present singular)
κυοφορήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
κυοφορούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
κυοφορηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
κυοφορείς (active imperfective indicative present second-person singular)
κυοφορήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
κυοφορείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
κυοφορηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
κυοφορεί (active imperfective indicative present singular third-person)
κυοφορήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
κυοφορείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
κυοφορηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
κυοφορούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
κυοφορήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
κυοφορούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορούμεθα (archaic first-person imperfective indicative passive plural present)
κυοφορηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
κυοφορείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
κυοφορήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperfective indicative passive plural present second-person)
κυοφορηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
κυοφορούν (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
κυοφορήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
κυοφορούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
κυοφορηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
κυοφορούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
κυοφόρησα (active first-person indicative past perfective singular)
κυοφορούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
κυοφορήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
κυοφορούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
κυοφόρησες (active indicative past perfective second-person singular)
κυοφορούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
κυοφορήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
κυοφορούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
κυοφόρησε (active indicative past perfective singular third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
{(ε)κυοφορείτο} (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
κυοφορήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
κυοφορούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
κυοφορήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
κυοφορούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
κυοφορηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
κυοφορούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
κυοφορήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[κυοφορούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
κυοφορηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
κυοφορούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφορούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
κυοφόρησαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
κυοφορούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
{(ε)κυοφορούντο} (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
κυοφορήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
κυοφορηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα κυοφορώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα κυοφορήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα κυοφορούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα κυοφορηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
κυοφόρησε (active imperative perfective second-person singular)
κυοφορήσου (imperative passive perfective second-person singular)
κυοφορείτε (active imperative imperfective plural second-person)
κυοφορήστε (active imperative perfective plural second-person)
κυοφορείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορείσθε (archaic imperative imperfective passive plural second-person)
κυοφορηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
κυοφορώντας (active participle present)
κυοφορούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας κυοφορήσει (active participle past)
κυοφορήσει (active infinitive-aorist)
κυοφορηθεί (infinitive-aorist passive)

Learnedly, from Ancient Greek κυοφορῶ (kuophorô), contracted form of κυοφορέω (kuophoréō) < κύω (kúō)


ανεμογκάστρι

head

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι • (anemogkástri) n (plural ανεμογκάστρια)

el-noun

ανεμογκάστρια

anemogkástri (romanization)
ανεμογκάστρια (plural)
ανεμογκάστρι (nominative singular)
ανεμογκάστρια (nominative plural)
ανεμογκάστρι (accusative singular)
ανεμογκάστρια (accusative plural)
ανεμογκάστρι (singular vocative)
ανεμογκάστρια (plural vocative)

el-decl-noun

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

ανεμογκάστρι

ανεμογκάστρια

άνεμος (ánemos, “wind”) + γκαστρώνω (gkastróno, “make pregnant”)


ψευδοκύηση

head

ψευδοκυήσεις

ψευδοκύηση • (psevdokýisi) n (plural ψευδοκυήσεις)

el-noun

ψευδοκυήσεις

psevdokýisi (romanization)
ψευδοκυήσεις (plural)
ψευδοκύηση (nominative singular)
ψευδοκυήσεις (nominative plural)
ψευδοκύησης (genitive singular)
ψευδοκυήσεων (genitive plural)
ψευδοκύηση (accusative singular)
ψευδοκυήσεις (accusative plural)
ψευδοκύηση (singular vocative)
ψευδοκυήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδοκυήσεις

ψευδοκυήσεων

ψευδοκυήσεις

ψευδοκυήσεις

Older or formal genitive singular: ψευδοκυήσεως (psevdokyíseos)

ψευ‧δο‧κύ‧η‧ση

ψευδο- (psevdo-) + κύηση (kýisi, “pregnancy”)


κυοφορία

head

κυοφορία • (kyoforía) f (plural κυοφορίες)

kyoforía (romanization)
κυοφορίες (plural)
κυοφορία (nominative singular)
κυοφορίες (nominative plural)
κυοφορίας (genitive singular)
κυοφοριών (genitive plural)
κυοφορία (accusative singular)
κυοφορίες (accusative plural)
κυοφορία (singular vocative)
κυοφορίες (plural vocative)


τεκνοποίηση

τεκνοποίηση • (teknopoíisi) f

el-noun

τεκνοποίηση • (teknopoíisi) f

teknopoíisi (romanization)
τεκνοποίηση (nominative singular)
τεκνοποιήσεις (nominative plural)
τεκνοποίησης (genitive singular)
τεκνοποιήσεων (genitive plural)
τεκνοποίηση (accusative singular)
τεκνοποιήσεις (accusative plural)
τεκνοποίηση (singular vocative)
τεκνοποιήσεις (plural vocative)

el-decl-noun

τεκνοποιήσεις

τεκνοποίησης

τεκνοποιήσεων

τεκνοποιήσεις

τεκνοποιήσεις

Older or formal genitive singular: τεκνοποιήσεως (teknopoiíseos)

τε‧κνο‧ποί‧η‧ση

Learned borrowing from Koine Greek τεκνοποίησις (teknopoíēsis) with -ση (-si). By surface analysis, τέκνο (tékno) + -ο- (-o-) + -ποίηση (-poíisi).

lbor

τεκνοποίησις


εγκυμονώ

head

εγκυμονώ • (egkymonó)

el-verb

εγκυμονούμαι

εγκυμονώ • (egkymonó) (passive εγκυμονούμαι)

egkymonó (romanization)
εγκυμονούμαι (passive)
εγκυμονώ (active first-person imperfective indicative present singular)
εγκυμονήσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
εγκυμονούμαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
εγκυμονηθώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
εγκυμονείς (active imperfective indicative present second-person singular)
εγκυμονήσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
εγκυμονείσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
εγκυμονηθείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
εγκυμονεί (active imperfective indicative present singular third-person)
εγκυμονήσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
εγκυμονείται (imperfective indicative passive present singular third-person)
εγκυμονηθεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
εγκυμονούμε (active first-person imperfective indicative plural present)
εγκυμονήσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
-ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
εγκυμονούμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
εγκυμονηθούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
εγκυμονείτε (active imperfective indicative plural present second-person)
εγκυμονήσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
εγκυμονείστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
εγκυμονηθείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
εγκυμονούν (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκυμονούνε (active imperfective indicative plural present third-person)
εγκυμονήσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκυμονήσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
εγκυμονούνται (imperfective indicative passive plural present third-person)
εγκυμονηθούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκυμονηθούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
εγκυμονούσα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
εγκυμόνησα (active first-person indicative past perfective singular)
εγκυμονούμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εγκυμονούμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive rare singular)
εγκυμονήθηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
εγκυμονούσες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
εγκυμόνησες (active indicative past perfective second-person singular)
εγκυμονούσουν (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εγκυμονούσουνα (imperfect imperfective indicative passive rare second-person singular)
εγκυμονήθηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
εγκυμονούσε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
εγκυμόνησε (active indicative past perfective singular third-person)
εγκυμονούνταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκυμονείτο (archaic imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
εγκυμονήθηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
εγκυμονούσαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
εγκυμονήσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
εγκυμονούμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑ούμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
εγκυμονηθήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
εγκυμονούσατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
εγκυμονήσατε (active indicative past perfective plural second-person)
[εγκυμονούσασταν, (‑ούσαστε)] (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
εγκυμονηθήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
εγκυμονούσαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκυμονούσανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
εγκυμόνησαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονήσαν (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονήσανε (active indicative past perfective plural third-person)
εγκυμονούνταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκυμονούντο (archaic imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
εγκυμονήθηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκυμονηθήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
εγκυμονηθήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα εγκυμονώ (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα εγκυμονήσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα εγκυμονούμαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα εγκυμονηθώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
εγκυμόνησε (active imperative perfective second-person singular)
εγκυμονήσου (imperative passive perfective second-person singular)
εγκυμονείτε (active imperative imperfective plural second-person)
εγκυμονήστε (active imperative perfective plural second-person)
εγκυμονείστε (imperative imperfective passive plural second-person)
εγκυμονηθείτε (imperative passive perfective plural second-person)
εγκυμονώντας (active participle present)
εγκυμονούμενος (participle passive present)
‑η (participle passive present)
‑ο (participle passive present)
έχοντας εγκυμονήσει (active participle past)
εγκυμονημένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
εγκυμονήσει (active infinitive-aorist)
εγκυμονηθεί (infinitive-aorist passive)

Learned borrowing from Koine Greek ἐγκυμονῶ (enkumonô), from Ancient Greek ἐγκυμονέω (enkumonéō), with semantic loan from French être gros de in the figurative sense.

lbor

to be pregnant (with), to carry (to have developing offspring within one's body)