φεμινιστικός

φεμινιστικός • (feministikós) m (feminine φεμινιστική, neuter φεμινιστικό)

feministikós (romanization)
φεμινιστική (feminine)
φεμινιστικό (neuter)
φεμινιστικός (masculine nominative singular)
φεμινιστική (feminine nominative singular)
φεμινιστικό (neuter nominative singular)
φεμινιστικοί (masculine nominative plural)
φεμινιστικές (feminine nominative plural)
φεμινιστικά (neuter nominative plural)
φεμινιστικού (genitive masculine singular)
φεμινιστικής (feminine genitive singular)
φεμινιστικού (genitive neuter singular)
φεμινιστικών (genitive masculine plural)
φεμινιστικών (feminine genitive plural)
φεμινιστικών (genitive neuter plural)
φεμινιστικό (accusative masculine singular)
φεμινιστική (accusative feminine singular)
φεμινιστικό (accusative neuter singular)
φεμινιστικούς (accusative masculine plural)
φεμινιστικές (accusative feminine plural)
φεμινιστικά (accusative neuter plural)
φεμινιστικέ (masculine singular vocative)
φεμινιστική (feminine singular vocative)
φεμινιστικό (neuter singular vocative)
φεμινιστικοί (masculine plural vocative)
φεμινιστικές (feminine plural vocative)
φεμινιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of φεμινιστικός

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο φεμινιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο φεμινιστικός, etc.)

el-decl-adj-table

φεμινιστικός (feministikós)

φεμινιστική (feministikí)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστικοί (feministikoí)

φεμινιστικές (feministikés)

φεμινιστικά (feministiká)

φεμινιστικού (feministikoú)

φεμινιστικής (feministikís)

φεμινιστικού (feministikoú)

φεμινιστικών (feministikón)

φεμινιστικών (feministikón)

φεμινιστικών (feministikón)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστική (feministikí)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστικούς (feministikoús)

φεμινιστικές (feministikés)

φεμινιστικά (feministiká)

φεμινιστικέ (feministiké)

φεμινιστική (feministikí)

φεμινιστικό (feministikó)

φεμινιστικοί (feministikoí)

φεμινιστικές (feministikés)

φεμινιστικά (feministiká)


φεμινίστρια

head

φεμινίστριες

φεμινίστρια • (feminístria) f (plural φεμινίστριες, masculine φεμινιστής)

el-noun

φεμινίστριες

feminístria (romanization)
φεμινίστριες (plural)
φεμινιστής (masculine)
φεμινίστρια (nominative singular)
φεμινίστριες (nominative plural)
φεμινίστριας (genitive singular)
φεμινιστριών (genitive plural)
φεμινίστρια (accusative singular)
φεμινίστριες (accusative plural)
φεμινίστρια (singular vocative)
φεμινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

φεμινίστριες

φεμινίστριας

φεμινιστριών

φεμινίστριες

φεμινίστριες


αβεβαίωτος

head

αβεβαίωτος • (avevaíotos) m (feminine αβεβαίωτη, neuter αβεβαίωτο)

avevaíotos (romanization)
αβεβαίωτη (feminine)
αβεβαίωτο (neuter)
αβεβαίωτος (masculine nominative singular)
αβεβαίωτη (feminine nominative singular)
αβεβαίωτο (neuter nominative singular)
αβεβαίωτοι (masculine nominative plural)
αβεβαίωτες (feminine nominative plural)
αβεβαίωτα (neuter nominative plural)
αβεβαίωτου (genitive masculine singular)
αβεβαίωτης (feminine genitive singular)
αβεβαίωτου (genitive neuter singular)
αβεβαίωτων (genitive masculine plural)
αβεβαίωτων (feminine genitive plural)
αβεβαίωτων (genitive neuter plural)
αβεβαίωτο (accusative masculine singular)
αβεβαίωτη (accusative feminine singular)
αβεβαίωτο (accusative neuter singular)
αβεβαίωτους (accusative masculine plural)
αβεβαίωτες (accusative feminine plural)
αβεβαίωτα (accusative neuter plural)
αβεβαίωτε (masculine singular vocative)
αβεβαίωτη (feminine singular vocative)
αβεβαίωτο (neuter singular vocative)
αβεβαίωτοι (masculine plural vocative)
αβεβαίωτες (feminine plural vocative)
αβεβαίωτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβεβαίωτος (avevaíotos)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτης (avevaíotis)

αβεβαίωτου (avevaíotou)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτων (avevaíoton)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτους (avevaíotous)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)

αβεβαίωτε (avevaíote)

αβεβαίωτη (avevaíoti)

αβεβαίωτο (avevaíoto)

αβεβαίωτοι (avevaíotoi)

αβεβαίωτες (avevaíotes)

αβεβαίωτα (avevaíota)


γκλομπ

(law enforcement) truncheon (UK), baton (US)


χούντα

choúnta (romanization)
χούντες (plural)
χούντα (nominative singular)
χούντες (nominative plural)
χούντας (genitive singular)
χούντα (accusative singular)
χούντες (accusative plural)
χούντα (singular vocative)
χούντες (plural vocative)


χαράτσι

head

χαράτσι • (charátsi) n (plural χαράτσια)

charátsi (romanization)
χαράτσια (plural)
χαράτσι (nominative singular)
χαράτσια (nominative plural)
χαρατσιού (genitive singular)
χαρατσιών (genitive plural)
χαράτσι (accusative singular)
χαράτσια (accusative plural)
χαράτσι (singular vocative)
χαράτσια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek χαράτσι (kharátsi), from Ottoman Turkish خراج (haraç), from Arabic خَرَاج (ḵarāj).

(historical) poll tax (under the Ottomans)


αυταρχία

αυταρχία • (aftarchía) f (plural αυταρχίες)

aftarchía (romanization)
αυταρχίες (plural)
αυταρχία (nominative singular)
αυταρχίες (nominative plural)
αυταρχίας (genitive singular)
αυταρχιών (genitive plural)
αυταρχία (accusative singular)
αυταρχίες (accusative plural)
αυταρχία (singular vocative)
αυταρχίες (plural vocative)

Learned borrowing from Koine Greek αὐταρχία (autarkhía, “absolute power, autocracy, autarchy”), partially a semantic loan from French autocratie via Ancient Greek αὐτοκρατής (autokratḗs).

lbor

(politics) absolute sovereignty, independence, autarky

(government) autarchy, autocracy, absolutism, despotism, authoritarian rule


δεξιά

dexiá (romanization)
δεξιά (nominative singular)
δεξιάς (genitive singular)
δεξιά (accusative singular)
δεξιά (singular vocative)


έδρα

édra (romanization)
έδρες (plural)
έδρα (nominative singular)
έδρες (nominative plural)
έδρας (genitive singular)
εδρών (genitive plural)
έδρα (accusative singular)
έδρες (accusative plural)
έδρα (singular vocative)
έδρες (plural vocative)

Learnedly, from Ancient Greek ἕδρα (hédra). For sense "headquarters", a semantic loan from French siège.

Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, η Σύριζα διαθέτει 145 έδρες.

After the election of September 2015, Syriza has 145 seats.

Metá tis eklogés tou Septemvríou 2015, i Sýriza diathétei 145 édres.

(politics, figuratively) seat (electoral district or number of members, especially for a national legislature)


ακροδεξιός

head

ακροδεξιός • (akrodexiós) m (feminine ακροδεξιά, neuter ακροδεξιό)

akrodexiós (romanization)
ακροδεξιά (feminine)
ακροδεξιό (neuter)
ακροδεξιός (masculine nominative singular)
ακροδεξιά (feminine nominative singular)
ακροδεξιό (neuter nominative singular)
ακροδεξιοί (masculine nominative plural)
ακροδεξιές (feminine nominative plural)
ακροδεξιά (neuter nominative plural)
ακροδεξιού (genitive masculine singular)
ακροδεξιάς (feminine genitive singular)
ακροδεξιού (genitive neuter singular)
ακροδεξιών (genitive masculine plural)
ακροδεξιών (feminine genitive plural)
ακροδεξιών (genitive neuter plural)
ακροδεξιό (accusative masculine singular)
ακροδεξιά (accusative feminine singular)
ακροδεξιό (accusative neuter singular)
ακροδεξιούς (accusative masculine plural)
ακροδεξιές (accusative feminine plural)
ακροδεξιά (accusative neuter plural)
ακροδεξιέ (masculine singular vocative)
ακροδεξιά (feminine singular vocative)
ακροδεξιό (neuter singular vocative)
ακροδεξιοί (masculine plural vocative)
ακροδεξιές (feminine plural vocative)
ακροδεξιά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο ακροδεξιός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ακροδεξιός, etc.)

el-decl-adj-table

ακροδεξιός (akrodexiós)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιοί (akrodexioí)

ακροδεξιές (akrodexiés)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιού (akrodexioú)

ακροδεξιάς (akrodexiás)

ακροδεξιού (akrodexioú)

ακροδεξιών (akrodexión)

ακροδεξιών (akrodexión)

ακροδεξιών (akrodexión)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιούς (akrodexioús)

ακροδεξιές (akrodexiés)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιέ (akrodexié)

ακροδεξιά (akrodexiá)

ακροδεξιό (akrodexió)

ακροδεξιοί (akrodexioí)

ακροδεξιές (akrodexiés)

ακροδεξιά (akrodexiá)

άκρο (ákro, “edge”) + δεξιός (dexiós, “right”)

compound

(politics) far-right, ultraright, right-wing extremist


κάθοδος

káthodos (romanization)
κάθοδοι (plural)
κάθοδος (nominative singular)
κάθοδοι (nominative plural)
καθόδου (genitive singular)
καθόδων (genitive plural)
κάθοδο (accusative singular)
καθόδους (accusative plural)
κάθοδε (singular vocative)
κάθοδο (singular vocative)
κάθοδοι (plural vocative)


συριζαίος

head

συριζαίος • (syrizaíos) m (plural συριζαίοι, feminine συριζαία)

syrizaíos (romanization)
συριζαίοι (plural)
συριζαία (feminine)
συριζαίος (nominative singular)
συριζαίοι (nominative plural)
συριζαίου (genitive singular)
συριζαίων (genitive plural)
συριζαίο (accusative singular)
συριζαίους (accusative plural)
συριζαίε (singular vocative)
συριζαίοι (plural vocative)

συ‧ρι‧ζαί‧ος

ΣΥΡΙΖΑ (SYRIZA, “Syriza”) + -αίος (-aíos)

suffix

(politics, colloquial) A supporter of Greek radical left-wing party Syriza.

(politics, colloquial) An elected member of Parliament (Βουλή) for radical left-wing party Syriza.


χρυσαυγίτης

head

χρυσαυγίτισσα

χρυσαυγίτης • (chrysavgítis) m (plural χρυσαυγίτες, feminine χρυσαυγίτισσα)

el-noun

χρυσαυγίτισσα

chrysavgítis (romanization)
χρυσαυγίτες (plural)
χρυσαυγίτισσα (feminine)
χρυσαυγίτης (nominative singular)
χρυσαυγίτες (nominative plural)
χρυσαυγίτη (genitive singular)
χρυσαυγιτών (genitive plural)
χρυσαυγίτη (accusative singular)
χρυσαυγίτες (accusative plural)
χρυσαυγίτη (singular vocative)
χρυσαυγίτες (plural vocative)

From the party name Χρυσή (Chrysí, adjective, literally “golden”) Αυγή f (Avgí, literally “dawn”).

(politics, colloquial) A supporter or member of the Greek neo-Nazi Golden Dawn party.

(politics, colloquial) An elected member of parliament (Βουλή) for the Golden Dawn party.


δημοψήφισμα

head

δημοψηφίσματα

δημοψήφισμα • (dimopsífisma) n (plural δημοψηφίσματα)

el-noun

δημοψηφίσματα

dimopsífisma (romanization)
δημοψηφίσματα (plural)
δημοψήφισμα (nominative singular)
δημοψηφίσματα (nominative plural)
δημοψηφίσματος (genitive singular)
δημοψηφισμάτων (genitive plural)
δημοψήφισμα (accusative singular)
δημοψηφίσματα (accusative plural)
δημοψήφισμα (singular vocative)
δημοψηφίσματα (plural vocative)

el-decl-noun

δημοψηφίσματα

δημοψηφίσματος

δημοψηφισμάτων

δημοψηφίσματα

δημοψηφίσματα

δη‧μο‧ψή‧φι‧σμα

Calque of French plébiscite. Morphologically from δημο- (dimo-, “demo- from δῆμος”) + ψήφισμα (psífisma, “resolution”).


πολιτική ανυπακοή

head

πολιτική ανυπακοή

πολιτική ανυπακοή • (politikí anypakoḯ) f (uncountable)

el-noun

πολιτική ανυπακοή


κρατικός

head

κρατικός • (kratikós) m (feminine κρατική, neuter κρατικό)

kratikós (romanization)
κρατική (feminine)
κρατικό (neuter)
κρατικός (masculine nominative singular)
κρατική (feminine nominative singular)
κρατικό (neuter nominative singular)
κρατικοί (masculine nominative plural)
κρατικές (feminine nominative plural)
κρατικά (neuter nominative plural)
κρατικού (genitive masculine singular)
κρατικής (feminine genitive singular)
κρατικού (genitive neuter singular)
κρατικών (genitive masculine plural)
κρατικών (feminine genitive plural)
κρατικών (genitive neuter plural)
κρατικό (accusative masculine singular)
κρατική (accusative feminine singular)
κρατικό (accusative neuter singular)
κρατικούς (accusative masculine plural)
κρατικές (accusative feminine plural)
κρατικά (accusative neuter plural)
κρατικέ (masculine singular vocative)
κρατική (feminine singular vocative)
κρατικό (neuter singular vocative)
κρατικοί (masculine plural vocative)
κρατικές (feminine plural vocative)
κρατικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

κρατικός (kratikós)

κρατική (kratikí)

κρατικό (kratikó)

κρατικοί (kratikoí)

κρατικές (kratikés)

κρατικά (kratiká)

κρατικού (kratikoú)

κρατικής (kratikís)

κρατικού (kratikoú)

κρατικών (kratikón)

κρατικών (kratikón)

κρατικών (kratikón)

κρατικό (kratikó)

κρατική (kratikí)

κρατικό (kratikó)

κρατικούς (kratikoús)

κρατικές (kratikés)

κρατικά (kratiká)

κρατικέ (kratiké)

κρατική (kratikí)

κρατικό (kratikó)

κρατικοί (kratikoí)

κρατικές (kratikés)

κρατικά (kratiká)

Learnedly from κράτ(ος) (krát(os)) + -ικός (-ikós), a calque of French étatique and German staatlich.

af

κράτος<alt:κράτ(ος)>


στόμιο υδροληψίας

head

στόμια υδροληψίας

στόμιο υδροληψίας • (stómio ydrolipsías) n (plural στόμια υδροληψίας)

el-noun

στόμια υδροληψίας

stómio ydrolipsías (romanization)
στόμια υδροληψίας (plural)


παρεμβατισμός

head

παρεμβατισμός • (paremvatismós) m (uncountable)

paremvatismós (romanization)
παρεμβατισμός (nominative singular)
παρεμβατισμού (genitive singular)
παρεμβατισμό (accusative singular)
παρεμβατισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

παρεμβατισμός

παρεμβατισμού

παρεμβατισμό

παρεμβατισμέ

From παρέμβαση (parémvasi, “intervention”) + -ισμός (-ismós, “-ism”), calque of French interventionnisme.


δημαρχείο

head

δημαρχείο • (dimarcheío) n (plural δημαρχεία)

dimarcheío (romanization)
δημαρχεία (plural)
δημαρχείο (nominative singular)
δημαρχεία (nominative plural)
δημαρχείου (genitive singular)
δημαρχείων (genitive plural)
δημαρχείο (accusative singular)
δημαρχεία (accusative plural)
δημαρχείο (singular vocative)
δημαρχεία (plural vocative)

δη‧μαρ‧χεί‧ο

δήμαρχ- (dímarch-, “mayor”) + -είο (-eío). First attested 1832.

suffix

Πρέπει να πάω αύριο στο δημαρχείο να βρω το πιστοποιητικό γέννησής μου.

I have to go down to the town hall tomorrow to find my birth certificate.

Prépei na páo ávrio sto dimarcheío na vro to pistopoiitikó génnisís mou.

town hall, city hall (building that houses the government offices of a municipality, town or city)


δημαρχία

head

δημαρχία • (dimarchía) f (plural δημαρχίες)

dimarchía (romanization)
δημαρχίες (plural)
δημαρχία (nominative singular)
δημαρχίες (nominative plural)
δημαρχίας (genitive singular)
δημαρχιών (genitive plural)
δημαρχία (accusative singular)
δημαρχίες (accusative plural)
δημαρχία (singular vocative)
δημαρχίες (plural vocative)

From Ancient Greek δημαρχία (dēmarkhía), equivalent to δήμαρχος (dímarchos, “mayor”) + -ία (-ía).

suffix

Αύριο θα υπάρξει μια μικρή διαδήλωση έξω από τη δημαρχία.

Tomorrow, there'll be a small protest outside the town hall.

Ávrio tha ypárxei mia mikrí diadílosi éxo apó ti dimarchía.

(figuratively) town hall, city hall (building that houses the government offices of a municipality, town or city)


δημαρχίνα

head

δημαρχίνα • (dimarchína) f (plural δημαρχίνες)

dimarchína (romanization)
δημαρχίνες (plural)
δημαρχίνα (nominative singular)
δημαρχίνες (nominative plural)
δημαρχίνας (genitive singular)
δημαρχίνα (accusative singular)
δημαρχίνες (accusative plural)
δημαρχίνα (singular vocative)
δημαρχίνες (plural vocative)

δήμαρχος (dímarchos, “hotelier”) + -ίνα (-ína). First attested 1893.

suffix

Η δημαρχίνα διαδέχτηκε τον άντρα της.

(colloquial) mayor, mayoress (leader of a city, town or a municipality)


θεοκρατία

head

θεοκρατία • (theokratía) f (plural θεοκρατίας)

theokratía (romanization)
θεοκρατίας (plural)
θεοκρατία (nominative singular)
θεοκρατίες (nominative plural)
θεοκρατίας (genitive singular)
θεοκρατιών (genitive plural)
θεοκρατία (accusative singular)
θεοκρατίες (accusative plural)
θεοκρατία (singular vocative)
θεοκρατίες (plural vocative)

θε‧ο‧κρα‧τί‧α

From Hellenistic Koine Greek θεοκρᾰτῐ́ᾱ (theokratíā). Morphologically from θεο- (“god”) + -κρατία (“holding power, ruling”).

af

Στην αρχαία Αίγυπτο επικρατούσε θεοκρατία.

Theocracy was dominant in Ancient Aegypt.

Stin archaía Aígypto epikratoúse theokratía.


βασιλομήτωρ

head

βασιλομήτορες

βασιλομήτωρ • (vasilomítor) f (plural βασιλομήτορες)

el-noun

βασιλομήτορες

vasilomítor (romanization)
βασιλομήτορες (plural)
βασιλομήτωρ (nominative singular)
βασιλομήτορες (nominative plural)
βασιλομήτορος (genitive singular)
βασιλομητόρων (genitive plural)
βασιλομήτορα (accusative singular)
βασιλομήτορες (accusative plural)
βασιλομήτορ (singular vocative)
βασιλομήτορες (plural vocative)

el-decl-noun

βασιλομήτορες

βασιλομήτορος

βασιλομητόρων

βασιλομήτορα

βασιλομήτορες

βασιλομήτορες

βα‧σι‧λο‧μή‧τωρ

Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king”) + μήτηρ (mítir, “mother”). First attested 1868.

der

Η βασιλομήτωρ της Βρετανίας πέθανε το 2002.

I vasilomítor tis Vretanías péthane to 2002.

(formal, archaic) queen mother (mother of a ruling king or queen)


ΦΠΑ

φόρος προστιθέμενης αξίας
φόρος προστιθέμενης αξίας#Greek

Abbreviation of φόρος προστιθέμενης αξίας (fóros prostithémenis axías): VAT, value added tax


φόρος προστιθέμενης αξίας

head

φόροι προστιθέμενης αξίας

φόρος προστιθέμενης αξίας • (fóros prostithémenis axías) m (plural φόροι προστιθέμενης αξίας)

el-noun

φόροι προστιθέμενης αξίας

fóros prostithémenis axías (romanization)
φόροι προστιθέμενης αξίας (plural)

en-φόρος_προστιθέμενης_αξίας-el-noun-UDkcfzek


αστυνόμος

head

αστυνόμος • (astynómos) m or f (plural αστυνόμοι)

astynómos (romanization)
αστυνόμοι (plural)
αστυνόμος (nominative singular)
αστυνόμοι (nominative plural)
αστυνόμου (genitive singular)
αστυνόμων (genitive plural)
αστυνόμο (accusative singular)
αστυνόμους (accusative plural)
αστυνόμε (singular vocative)
αστυνόμοι (plural vocative)

α‧στυ‧νό‧μος

From Ancient Greek ἀστύνομος (astúnomos), from ἄστυ (ástu, “city”) + νόμος (nómos, “law”).

Ο αστυνόμος συλλαμβάνει τον εγκληματία.

The superintendent arrests the criminal.

(law enforcement) superintendent, major, captain (police ranks)


τροχονόμος

τροχονόμος • (trochonómos) m or f (plural τροχονόμοι)

trochonómos (romanization)
τροχονόμοι (plural)
τροχονόμος (nominative singular)
τροχονόμοι (nominative plural)
τροχονόμου (genitive singular)
τροχονόμων (genitive plural)
τροχονόμο (accusative singular)
τροχονόμους (accusative plural)
τροχονόμε (singular vocative)
τροχονόμοι (plural vocative)

τρο‧χο‧νό‧μος

τροχ(ός) (troch(ós), “wheel”) as in τροχαία (trochaía) + -ο- (infix) + -νόμος (-nómos, “of law”) in analogy to the word αστυνόμος (astynómos, “police officer”).


αγρεύω

αγρεύω • (agrévo)

el-verb

αγρεύω • (agrévo) (past άγρευσα)


ακτιβίστρια

head

ακτιβίστριες

ακτιβίστρια • (aktivístria) f (plural ακτιβίστριες, masculine ακτιβιστής)

el-noun

ακτιβίστριες

aktivístria (romanization)
ακτιβίστριες (plural)
ακτιβιστής (masculine)
ακτιβίστρια (nominative singular)
ακτιβίστριες (nominative plural)
ακτιβίστριας (genitive singular)
ακτιβιστριών (genitive plural)
ακτιβίστρια (accusative singular)
ακτιβίστριες (accusative plural)
ακτιβίστρια (singular vocative)
ακτιβίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ακτιβίστριες

ακτιβίστριας

ακτιβιστριών

ακτιβίστριες

ακτιβίστριες


ακτιβισμός

head

ακτιβισμός • (aktivismós) m (plural ακτιβισμοί)

aktivismós (romanization)
ακτιβισμοί (plural)
ακτιβισμός (nominative singular)
ακτιβισμοί (nominative plural)
ακτιβισμού (genitive singular)
ακτιβισμών (genitive plural)
ακτιβισμό (accusative singular)
ακτιβισμούς (accusative plural)
ακτιβισμέ (singular vocative)
ακτιβισμοί (plural vocative)


ακτιβιστής

ακτιβιστής • (aktivistís) m (plural ακτιβιστές, feminine ακτιβίστρια)

aktivistís (romanization)
ακτιβιστές (plural)
ακτιβίστρια (feminine)
ακτιβιστής (nominative singular)
ακτιβιστές (nominative plural)
ακτιβιστή (genitive singular)
ακτιβιστών (genitive plural)
ακτιβιστή (accusative singular)
ακτιβιστές (accusative plural)
ακτιβιστή (singular vocative)
ακτιβιστές (plural vocative)


ακυβερνησία

ακυβερνησία • (akyvernisía) f (uncountable)

akyvernisía (romanization)
ακυβερνησία (nominative singular)
ακυβερνησίας (genitive singular)
ακυβερνησία (accusative singular)
ακυβερνησία (singular vocative)

el-decl-noun-unc

ακυβερνησίας


ακυβέρνητος

head

ακυβέρνητος • (akyvérnitos) m (feminine ακυβέρνητη, neuter ακυβέρνητο)

akyvérnitos (romanization)
ακυβέρνητη (feminine)
ακυβέρνητο (neuter)
ακυβέρνητος (masculine nominative singular)
ακυβέρνητη (feminine nominative singular)
ακυβέρνητο (neuter nominative singular)
ακυβέρνητοι (masculine nominative plural)
ακυβέρνητες (feminine nominative plural)
ακυβέρνητα (neuter nominative plural)
ακυβέρνητου (genitive masculine singular)
ακυβέρνητης (feminine genitive singular)
ακυβέρνητου (genitive neuter singular)
ακυβέρνητων (genitive masculine plural)
ακυβέρνητων (feminine genitive plural)
ακυβέρνητων (genitive neuter plural)
ακυβέρνητο (accusative masculine singular)
ακυβέρνητη (accusative feminine singular)
ακυβέρνητο (accusative neuter singular)
ακυβέρνητους (accusative masculine plural)
ακυβέρνητες (accusative feminine plural)
ακυβέρνητα (accusative neuter plural)
ακυβέρνητε (masculine singular vocative)
ακυβέρνητη (feminine singular vocative)
ακυβέρνητο (neuter singular vocative)
ακυβέρνητοι (masculine plural vocative)
ακυβέρνητες (feminine plural vocative)
ακυβέρνητα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ακυβέρνητος (akyvérnitos)

ακυβέρνητη (akyvérniti)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητοι (akyvérnitoi)

ακυβέρνητες (akyvérnites)

ακυβέρνητα (akyvérnita)

ακυβέρνητου (akyvérnitou)

ακυβέρνητης (akyvérnitis)

ακυβέρνητου (akyvérnitou)

ακυβέρνητων (akyvérniton)

ακυβέρνητων (akyvérniton)

ακυβέρνητων (akyvérniton)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητη (akyvérniti)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητους (akyvérnitous)

ακυβέρνητες (akyvérnites)

ακυβέρνητα (akyvérnita)

ακυβέρνητε (akyvérnite)

ακυβέρνητη (akyvérniti)

ακυβέρνητο (akyvérnito)

ακυβέρνητοι (akyvérnitoi)

ακυβέρνητες (akyvérnites)

ακυβέρνητα (akyvérnita)


αλυτρωτισμός

head

αλυτρωτισμός • (alytrotismós) m (uncountable)

alytrotismós (romanization)
αλυτρωτισμός (nominative singular)
αλυτρωτισμού (genitive singular)
αλυτρωτισμό (accusative singular)
αλυτρωτισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αλυτρωτισμός

αλυτρωτισμού


αστυνομοκρατία

head

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατία • (astynomokratía) f (plural αστυνομοκρατίες)

el-noun

αστυνομοκρατίες

astynomokratía (romanization)
αστυνομοκρατίες (plural)
αστυνομοκρατία (nominative singular)
αστυνομοκρατίες (nominative plural)
αστυνομοκρατίας (genitive singular)
αστυνομοκρατιών (genitive plural)
αστυνομοκρατία (accusative singular)
αστυνομοκρατίες (accusative plural)
αστυνομοκρατία (singular vocative)
αστυνομοκρατίες (plural vocative)

el-decl-noun

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατίας

αστυνομοκρατιών

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

αστυνομοκρατία

αστυνομοκρατίες

α‧στυ‧νο‧μο‧κρα‧τί‧α

αστυνομία (astynomía, “police”) + -ο- (-o-) + -κρατία (-kratía, “-cracy”).


ανάβαση

head

ανάβαση • (anávasi) f (plural αναβάσεις)

anávasi (romanization)
αναβάσεις (plural)
ανάβαση (nominative singular)
αναβάσεις (nominative plural)
ανάβασης (genitive singular)
αναβάσεων (genitive plural)
ανάβαση (accusative singular)
αναβάσεις (accusative plural)
ανάβαση (singular vocative)
αναβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβάσεως (anaváseos)

(figuratively, monarchy) ascending to a throne


αναγόρευση

head

αναγορεύσεις

αναγόρευση • (anagórefsi) f (plural αναγορεύσεις)

el-noun

αναγορεύσεις

anagórefsi (romanization)
αναγορεύσεις (plural)
αναγόρευση (nominative singular)
αναγορεύσεις (nominative plural)
αναγόρευσης (genitive singular)
αναγορεύσεων (genitive plural)
αναγόρευση (accusative singular)
αναγορεύσεις (accusative plural)
αναγόρευση (singular vocative)
αναγορεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αναγορεύσεις

αναγορεύσεων

αναγορεύσεις

αναγορεύσεις

Older or formal genitive singular: αναγορεύσεως (anagoréfseos)


αναθεωρητής

head

αναθεωρητής • (anatheoritís) m (plural αναθεωρητές)

anatheoritís (romanization)
αναθεωρητές (plural)
αναθεωρητής (nominative singular)
αναθεωρητές (nominative plural)
αναθεωρητή (genitive singular)
αναθεωρητών (genitive plural)
αναθεωρητή (accusative singular)
αναθεωρητές (accusative plural)
αναθεωρητή (singular vocative)
αναθεωρητές (plural vocative)


αναθεωρητιμός

αναθεωρητιμοί

αναθεωρητιμός • (anatheoritimós) m (plural αναθεωρητιμοί)

el-noun

αναθεωρητιμοί

anatheoritimós (romanization)
αναθεωρητιμοί (plural)
αναθεωρητιμός (nominative singular)
αναθεωρητιμοί (nominative plural)
αναθεωρητιμού (genitive singular)
αναθεωρητιμών (genitive plural)
αναθεωρητιμό (accusative singular)
αναθεωρητιμούς (accusative plural)
αναθεωρητιμέ (singular vocative)
αναθεωρητιμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αναθεωρητιμός

αναθεωρητιμοί

αναθεωρητιμού

αναθεωρητιμών

αναθεωρητιμό

αναθεωρητιμούς

αναθεωρητιμέ

αναθεωρητιμοί


ανακαινίστρια

head

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

ανακαινίστρια • (anakainístria) f (plural ανακαινίστριες, masculine ανακαινιστής)

el-noun

ανακαινίστριες

ανακαινιστής

anakainístria (romanization)
ανακαινίστριες (plural)
ανακαινιστής (masculine)
ανακαινίστρια (nominative singular)
ανακαινίστριες (nominative plural)
ανακαινίστριας (genitive singular)
ανακαινιστριών (genitive plural)
ανακαινίστρια (accusative singular)
ανακαινίστριες (accusative plural)
ανακαινίστρια (singular vocative)
ανακαινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστριας

ανακαινιστριών

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες

ανακαινίστρια

ανακαινίστριες


ανακατατάσσω

head

ανακατατάσσω • (anakatatásso)

el-verb

ανακατατάσσομαι

ανακατατάσσω • (anakatatásso) (past ανακατέταξα, passive ανακατατάσσομαι)

anakatatásso (romanization)
ανακατέταξα (past)
ανακατατάσσομαι (passive)


ανακατάταξη

head

ανακατατάξεις

ανακατάταξη • (anakatátaxi) f (plural ανακατατάξεις)

el-noun

ανακατατάξεις

anakatátaxi (romanization)
ανακατατάξεις (plural)
ανακατάταξη (nominative singular)
ανακατατάξεις (nominative plural)
ανακατάταξης (genitive singular)
ανακατατάξεων (genitive plural)
ανακατάταξη (accusative singular)
ανακατατάξεις (accusative plural)
ανακατάταξη (singular vocative)
ανακατατάξεις (plural vocative)

el-decl-noun

ανακατατάξεις

ανακατάταξης

ανακατατάξεων

ανακατατάξεις

ανακατατάξεις

Older or formal genitive singular: ανακατατάξεως (anakatatáxeos)


ανακαινιστής

head

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

ανακαινιστής • (anakainistís) m (plural ανακαινιστές, feminine ανακαινίστρια)

el-noun

ανακαινιστές

ανακαινίστρια

anakainistís (romanization)
ανακαινιστές (plural)
ανακαινίστρια (feminine)
ανακαινιστής (nominative singular)
ανακαινιστές (nominative plural)
ανακαινιστή (genitive singular)
ανακαινιστών (genitive plural)
ανακαινιστή (accusative singular)
ανακαινιστές (accusative plural)
ανακαινιστή (singular vocative)
ανακαινιστές (plural vocative)

el-decl-noun

ανακαινιστής

ανακαινιστές

ανακαινιστών

ανακαινιστές

ανακαινιστές

From Koine Greek ἀνακαινιστής (anakainistḗs), equivalent to ανακαινίζω (anakainízo, “to renotave”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).

inh

ἀνακαινιστής


ανακήρυξη

head

ανακήρυξη • (anakíryxi) f (plural ανακηρύξεις)

anakíryxi (romanization)
ανακηρύξεις (plural)
ανακηρύξη (nominative singular)
ανακηρυξεις (nominative plural)
ανακηρύξης (genitive singular)
ανακηρυξεων (genitive plural)
ανακηρύξη (accusative singular)
ανακηρυξεις (accusative plural)
ανακηρύξη (singular vocative)
ανακηρυξεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: ανακηρυξεως (anakiryxeos)


μπολσεβίκα

head

μπολσεβίκα • (bolsevíka) f (plural μπολσεβίκες, masculine μπολσεβίκος)

bolsevíka (romanization)
μπολσεβίκες (plural)
μπολσεβίκος (masculine)
μπολσεβίκα (nominative singular)
μπολσεβίκες (nominative plural)
μπολσεβίκας (genitive singular)
μπολσεβικών (genitive plural)
μπολσεβίκα (accusative singular)
μπολσεβίκες (accusative plural)
μπολσεβίκα (singular vocative)
μπολσεβίκες (plural vocative)

(history, politics) Bolshevik; bolshie (derogatory, slang)


μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμός • (bolsevikismós) m (plural μπολσεβικισμοί)

el-noun

μπολσεβικισμοί

bolsevikismós (romanization)
μπολσεβικισμοί (plural)
μπολσεβικισμός (nominative singular)
μπολσεβικισμοί (nominative plural)
μπολσεβικισμού (genitive singular)
μπολσεβικισμών (genitive plural)
μπολσεβικισμό (accusative singular)
μπολσεβικισμούς (accusative plural)
μπολσεβικισμέ (singular vocative)
μπολσεβικισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβικισμός

μπολσεβικισμοί

μπολσεβικισμού

μπολσεβικισμών

μπολσεβικισμό

μπολσεβικισμούς

μπολσεβικισμέ

μπολσεβικισμοί


μενσεβίκος

head

μενσεβίκος • (mensevíkos) m (plural μενσεβίκοι)

mensevíkos (romanization)
μενσεβίκοι (plural)
μενσεβίκος (nominative singular)
μενσεβίκοι (nominative plural)
μενσεβίκου (genitive singular)
μενσεβίκων (genitive plural)
μενσεβίκο (accusative singular)
μενσεβίκους (accusative plural)
μενσεβίκε (singular vocative)
μενσεβίκοι (plural vocative)


μπολσεβικικός

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

μπολσεβικικός • (bolsevikikós) m (feminine μπολσεβικική, neuter μπολσεβικικό)

el-adj

μπολσεβικική

μπολσεβικικό

bolsevikikós (romanization)
μπολσεβικική (feminine)
μπολσεβικικό (neuter)
μπολσεβικικός (masculine nominative singular)
μπολσεβικική (feminine nominative singular)
μπολσεβικικό (neuter nominative singular)
μπολσεβικικοί (masculine nominative plural)
μπολσεβικικές (feminine nominative plural)
μπολσεβικικά (neuter nominative plural)
μπολσεβικικού (genitive masculine singular)
μπολσεβικικής (feminine genitive singular)
μπολσεβικικού (genitive neuter singular)
μπολσεβικικών (genitive masculine plural)
μπολσεβικικών (feminine genitive plural)
μπολσεβικικών (genitive neuter plural)
μπολσεβικικό (accusative masculine singular)
μπολσεβικική (accusative feminine singular)
μπολσεβικικό (accusative neuter singular)
μπολσεβικικούς (accusative masculine plural)
μπολσεβικικές (accusative feminine plural)
μπολσεβικικά (accusative neuter plural)
μπολσεβικικέ (masculine singular vocative)
μπολσεβικική (feminine singular vocative)
μπολσεβικικό (neuter singular vocative)
μπολσεβικικοί (masculine plural vocative)
μπολσεβικικές (feminine plural vocative)
μπολσεβικικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μπολσεβικικός

el-decl-adj-table

μπολσεβικικός (bolsevikikós)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικής (bolsevikikís)

μπολσεβικικού (bolsevikikoú)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικών (bolsevikikón)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικούς (bolsevikikoús)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)

μπολσεβικικέ (bolsevikiké)

μπολσεβικική (bolsevikikí)

μπολσεβικικό (bolsevikikó)

μπολσεβικικοί (bolsevikikoí)

μπολσεβικικές (bolsevikikés)

μπολσεβικικά (bolsevikiká)


μπολσεβίκος

head

μπολσεβίκος • (bolsevíkos) m (plural μπολσεβίκοι, feminine μπολσεβίκα)

bolsevíkos (romanization)
μπολσεβίκοι (plural)
μπολσεβίκα (feminine)
μπολσεβίκος (nominative singular)
μπολσεβίκοι (nominative plural)
μπολσεβίκου (genitive singular)
μπολσεβίκων (genitive plural)
μπολσεβίκο (accusative singular)
μπολσεβίκους (accusative plural)
μπολσεβίκε (singular vocative)
μπολσεβίκοι (plural vocative)

el-decl-noun

μπολσεβίκους

(history, politics) Bolshevik, Bolshevist; bolshie (derogatory, slang)


μενσεβικικός

head

μενσεβικικός • (mensevikikós) m (feminine μενσεβικική, neuter μενσεβικικό)

mensevikikós (romanization)
μενσεβικική (feminine)
μενσεβικικό (neuter)
μενσεβικικός (masculine nominative singular)
μενσεβικική (feminine nominative singular)
μενσεβικικό (neuter nominative singular)
μενσεβικικοί (masculine nominative plural)
μενσεβικικές (feminine nominative plural)
μενσεβικικά (neuter nominative plural)
μενσεβικικού (genitive masculine singular)
μενσεβικικής (feminine genitive singular)
μενσεβικικού (genitive neuter singular)
μενσεβικικών (genitive masculine plural)
μενσεβικικών (feminine genitive plural)
μενσεβικικών (genitive neuter plural)
μενσεβικικό (accusative masculine singular)
μενσεβικική (accusative feminine singular)
μενσεβικικό (accusative neuter singular)
μενσεβικικούς (accusative masculine plural)
μενσεβικικές (accusative feminine plural)
μενσεβικικά (accusative neuter plural)
μενσεβικικέ (masculine singular vocative)
μενσεβικική (feminine singular vocative)
μενσεβικικό (neuter singular vocative)
μενσεβικικοί (masculine plural vocative)
μενσεβικικές (feminine plural vocative)
μενσεβικικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of μενσεβικικός

el-decl-adj-table

μενσεβικικός (mensevikikós)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικής (mensevikikís)

μενσεβικικού (mensevikikoú)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικών (mensevikikón)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικούς (mensevikikoús)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)

μενσεβικικέ (mensevikiké)

μενσεβικική (mensevikikí)

μενσεβικικό (mensevikikó)

μενσεβικικοί (mensevikikoí)

μενσεβικικές (mensevikikés)

μενσεβικικά (mensevikiká)


αναρχούμαι

head

αναρχούμαι • (anarchoúmai)

el-verb

αναρχούμαι • (anarchoúmai) deponent found only in the present tense


ανακτοβούλιο

head

ανακτοβούλια

ανακτοβούλιο • (anaktovoúlio) n (plural ανακτοβούλια)

el-noun

ανακτοβούλια

anaktovoúlio (romanization)
ανακτοβούλια (plural)
ανακτοβούλιο (nominative singular)
ανακτοβούλια (nominative plural)
ανακτοβουλίου (genitive singular)
ανακτοβούλιου (genitive singular)
ανακτοβουλίων (genitive plural)
ανακτοβούλιο (accusative singular)
ανακτοβούλια (accusative plural)
ανακτοβούλιο (singular vocative)
ανακτοβούλια (plural vocative)

el-decl-noun

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

ανακτοβουλίου

ανακτοβούλιου

ανακτοβουλίων

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

ανακτοβούλιο

ανακτοβούλια

α‧να‧κτο‧βού‧λι‧ο


ανακτοσύμβουλος

head

ανακτοσύμβουλοι

ανακτοσύμβουλος • (anaktosýmvoulos) m (plural ανακτοσύμβουλοι)

el-noun

ανακτοσύμβουλοι

anaktosýmvoulos (romanization)
ανακτοσύμβουλοι (plural)
ανακτοσύμβουλος (nominative singular)
ανακτοσύμβουλοι (nominative plural)
ανακτοσυμβούλου (genitive singular)
ανακτοσυμβούλων (genitive plural)
ανακτοσύμβουλο (accusative singular)
ανακτοσυμβούλους (accusative plural)
ανακτοσύμβουλε (singular vocative)
ανακτοσύμβουλοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανακτοσύμβουλος

ανακτοσύμβουλοι

ανακτοσυμβούλου

ανακτοσυμβούλων

ανακτοσύμβουλο

ανακτοσυμβούλους

ανακτοσύμβουλε

ανακτοσύμβουλοι

(politics) privy councillor (UK), privy councilor (US)


ηγεμόνας

head

ηγεμόνας • (igemónas) m (plural ηγεμόνες)

igemónas (romanization)
ηγεμόνες (plural)
ηγεμόνας (nominative singular)
ηγεμόνες (nominative plural)
ηγεμόνα (genitive singular)
ηγεμόνων (genitive plural)
ηγεμόνα (accusative singular)
ηγεμόνες (accusative plural)
ηγεμόνα (singular vocative)
ηγεμόνες (plural vocative)


ηγεμονίσκος

ηγεμονίσκος • (igemonískos) m (plural ηγεμονίσκοι)

igemonískos (romanization)
ηγεμονίσκοι (plural)
ηγεμονίσκος (nominative singular)
ηγεμονίσκοι (nominative plural)
ηγεμονίσκου (genitive singular)
ηγεμονίσκων (genitive plural)
ηγεμονίσκο (accusative singular)
ηγεμονίσκους (accusative plural)
ηγεμονίσκε (singular vocative)
ηγεμονίσκοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηγεμονίσκους


αναλογική

αναλογική αντιπροσώπευση
αναλογική αντιπροσώπευση#Greek

(politics) shortened form of αναλογική αντιπροσώπευση (analogikí antiprosópefsi, “proportional representation”)


αναλογική αντιπροσώπευση

head

αναλογική αντιπροσώπευση • (analogikí antiprosópefsi) f (uncountable)

proportional representation
proportional representation

en-αναλογική_αντιπροσώπευση-el-noun-wuvpM8K4


αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευση • (antiprosópefsi) f (plural αντιπροσωπεύσεις)

el-noun

αντιπροσωπεύσεις

antiprosópefsi (romanization)
αντιπροσωπεύσεις (plural)
αντιπροσώπευση (nominative singular)
αντιπροσωπεύσεις (nominative plural)
αντιπροσώπευσης (genitive singular)
αντιπροσωπεύσεων (genitive plural)
αντιπροσώπευση (accusative singular)
αντιπροσωπεύσεις (accusative plural)
αντιπροσώπευση (singular vocative)
αντιπροσωπεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευσης

αντιπροσωπεύσεων

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

αντιπροσώπευση

αντιπροσωπεύσεις

Older or formal genitive singular: αντιπροσωπεύσεως (antiprosopéfseos)

αν‧τι‧προ‧σώ‧πευ‧ση

Learnedly from αντιπροσωπεύω (antiprosopévo) + -ση (-si).

af

αντιπροσωπεύω


αναδασμός

head

αναδασμός • (anadasmós) m (plural αναδασμοί)

anadasmós (romanization)
αναδασμοί (plural)
αναδασμός (nominative singular)
αναδασμοί (nominative plural)
αναδασμού (genitive singular)
αναδασμών (genitive plural)
αναδασμό (accusative singular)
αναδασμούς (accusative plural)
αναδασμέ (singular vocative)
αναδασμοί (plural vocative)

(agriculture, politics) redistribution (of land)


άναξ

άναξ • (ánax) m (plural άνακτες, feminine άνασσα)

ánax (romanization)
άνακτες (plural)
άνασσα (feminine)
άναξ (nominative singular)
άνακτες (nominative plural)
άνακτος (genitive singular)
ανάκτων (genitive plural)
άνακτα (accusative singular)
άνακτες (accusative plural)
άναξ (singular vocative)
άνακτες (plural vocative)


ανασχηματισμός

ανασχηματισμοί

ανασχηματισμός • (anaschimatismós) m (plural ανασχηματισμοί)

el-noun

ανασχηματισμοί

anaschimatismós (romanization)
ανασχηματισμοί (plural)
ανασχηματισμός (nominative singular)
ανασχηματισμοί (nominative plural)
ανασχηματισμού (genitive singular)
ανασχηματισμών (genitive plural)
ανασχηματισμό (accusative singular)
ανασχηματισμούς (accusative plural)
ανασχηματισμέ (singular vocative)
ανασχηματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

ανασχηματισμός

ανασχηματισμοί

ανασχηματισμού

ανασχηματισμών

ανασχηματισμό

ανασχηματισμούς

ανασχηματισμέ

ανασχηματισμοί


αναρχικότητα

head

αναρχικότητα • (anarchikótita) m (uncountable)

anarchikótita (romanization)
αναρχικότητα (nominative singular)
αναρχικότητες (nominative plural)
αναρχικότητας (genitive singular)
αναρχικοτήτων (genitive plural)
αναρχικότητα (accusative singular)
αναρχικότητες (accusative plural)
αναρχικότητα (singular vocative)
αναρχικότητες (plural vocative)

el-decl-noun

αναρχικότητα

αναρχικότητες

αναρχικότητας

αναρχικοτήτων

αναρχικότητα

αναρχικότητες

αναρχικότητα

αναρχικότητες

(politics) anarchism (situation, condition)


αναρχοαυτόνομος

head

αναρχοαυτόνομοι

αναρχοαυτόνομος • (anarchoaftónomos) m (plural αναρχοαυτόνομοι)

el-noun

αναρχοαυτόνομοι

anarchoaftónomos (romanization)
αναρχοαυτόνομοι (plural)
αναρχοαυτόνομος (nominative singular)
αναρχοαυτόνομοι (nominative plural)
αναρχοαυτόνομου (genitive singular)
αναρχοαυτόνομων (genitive plural)
αναρχοαυτόνομο (accusative singular)
αναρχοαυτόνομους (accusative plural)
αναρχοαυτόνομε (singular vocative)
αναρχοαυτόνομοι (plural vocative)

el-decl-noun

αναρχοαυτόνομος

αναρχοαυτόνομοι

αναρχοαυτόνομου

αναρχοαυτόνομων

αναρχοαυτόνομο

αναρχοαυτόνομους

αναρχοαυτόνομε

αναρχοαυτόνομοι

(politics) anarchist (behaving autonomously - as an in dividual)


ανθυπομοίραρχος

head

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχος • (anthypomoírarchos) m (plural ανθυπομοίραρχοι)

el-noun

ανθυπομοίραρχοι

anthypomoírarchos (romanization)
ανθυπομοίραρχοι (plural)
ανθυπομοίραρχος (nominative singular)
ανθυπομοίραρχοι (nominative plural)
ανθυπομοίραρχου (genitive singular)
ανθυπομοιράρχου (genitive singular)
ανθυπομοίραρχων (genitive plural)
ανθυπομοιράρχων (genitive plural)
ανθυπομοίραρχο (accusative singular)
ανθυπομοίραρχους (accusative plural)
ανθυπομοιράρχους (accusative plural)
ανθυπομοίραρχε (singular vocative)
ανθυπομοίραρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπομοίραρχος

ανθυπομοίραρχοι

ανθυπομοίραρχου

ανθυπομοιράρχου

ανθυπομοίραρχων

ανθυπομοιράρχων

ανθυπομοίραρχο

ανθυπομοίραρχους

ανθυπομοιράρχους

ανθυπομοίραρχε

ανθυπομοίραρχοι

(obsolete) second lieutenant (gendarmerie)


βαΐζω

head

βαΐζω • (vaḯzo) f

el-noun

βαΐζω • (vaḯzo) f


ανορθωτής

head

ανορθωτής • (anorthotís) m (plural ανορθωτές)

anorthotís (romanization)
ανορθωτές (plural)
ανορθωτής (nominative singular)
ανορθωτές (nominative plural)
ανορθωτή (genitive singular)
ανορθωτών (genitive plural)
ανορθωτή (accusative singular)
ανορθωτές (accusative plural)
ανορθωτή (singular vocative)
ανορθωτές (plural vocative)


αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

αντιβασιλέας • (antivasiléas) m (plural αντιβασιλείς, feminine αντιβασίλισσα)

el-noun

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

antivasiléas (romanization)
αντιβασιλείς (plural)
αντιβασίλισσα (feminine)
αντιβασιλέας (nominative singular)
αντιβασιλείς (nominative plural)
αντιβασιλέα (genitive singular)
αντιβασιλέων (genitive plural)
αντιβασιλέα (accusative singular)
αντιβασιλείς (accusative plural)
αντιβασιλέα (singular vocative)
αντιβασιλείς (plural vocative)

el-decl-noun

αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασιλέων

αντιβασιλείς

αντιβασιλείς

αντι- (anti-) + βασιλέας (vasiléas, “king”)


ανθυπαστυνόμος

head

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμος • (anthypastynómos) m or f (plural ανθυπαστυνόμοι)

el-noun

ανθυπαστυνόμοι

anthypastynómos (romanization)
ανθυπαστυνόμοι (plural)
ανθυπαστυνόμος (nominative singular)
ανθυπαστυνόμοι (nominative plural)
ανθυπαστυνόμου (genitive singular)
ανθυπαστυνόμων (genitive plural)
ανθυπαστυνόμο (accusative singular)
ανθυπαστυνόμους (accusative plural)
ανθυπαστυνόμε (singular vocative)
ανθυπαστυνόμοι (plural vocative)

el-decl-noun

ανθυπαστυνόμος

ανθυπαστυνόμοι

ανθυπαστυνόμου

ανθυπαστυνόμων

ανθυπαστυνόμο

ανθυπαστυνόμους

ανθυπαστυνόμε

ανθυπαστυνόμοι


Αντάντ

(politics, history) Entente Cordiale, entente


αντεργκράουντ

head

αντεργκράουντ • (antergkráount) (indeclinable)

(politics, military) underground, resistance


αντευρωπαϊσμός

αντευρωπαϊσμός • (antevropaïsmós) m (uncountable)

antevropaïsmós (romanization)
αντευρωπαϊσμός (nominative singular)
αντευρωπαϊσμού (genitive singular)
αντευρωπαϊσμό (accusative singular)
αντευρωπαϊσμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντευρωπαϊσμός

αντευρωπαϊσμού

αντευρωπαϊσμό

αντευρωπαϊσμέ


αντιευρωπαϊσμός

head

αντιευρωπαϊσμός • (antievropaïsmós) m (uncountable)

antievropaïsmós (romanization)
αντιευρωπαϊσμός (nominative singular)
αντιευρωπαϊσμού (genitive singular)
αντιευρωπαϊσμό (accusative singular)
αντιευρωπαϊσμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιευρωπαϊσμός

αντιευρωπαϊσμού

αντιευρωπαϊσμό

αντιευρωπαϊσμέ


αντιευρωπαϊστής

head

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαϊστής • (antievropaïstís) m (plural αντιευρωπαϊστές, feminine αντιευρωπαΐστρια)

el-noun

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαΐστρια

antievropaïstís (romanization)
αντιευρωπαϊστές (plural)
αντιευρωπαΐστρια (feminine)
αντιευρωπαϊστής (nominative singular)
αντιευρωπαϊστές (nominative plural)
αντιευρωπαϊστή (genitive singular)
αντιευρωπαϊστών (genitive plural)
αντιευρωπαϊστή (accusative singular)
αντιευρωπαϊστές (accusative plural)
αντιευρωπαϊστή (singular vocative)
αντιευρωπαϊστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντιευρωπαϊστής

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαϊστή

αντιευρωπαϊστών

αντιευρωπαϊστή

αντιευρωπαϊστές

αντιευρωπαϊστή

αντιευρωπαϊστές


αντιευρωπαΐστρια

head

αντιευρωπαΐστριες

αντιευρωπαϊστής

αντιευρωπαΐστρια • (antievropaḯstria) f (plural αντιευρωπαΐστριες, masculine αντιευρωπαϊστής)

el-noun

αντιευρωπαϊστής

αντιευρωπαΐστριες

antievropaḯstria (romanization)
αντιευρωπαΐστριες (plural)
αντιευρωπαϊστής (masculine)
αντιευρωπαΐστρια (nominative singular)
αντιευρωπαΐστριες (nominative plural)
αντιευρωπαΐστριας (genitive singular)
αντιευρωπαίστριών (genitive plural)
αντιευρωπαΐστρια (accusative singular)
αντιευρωπαΐστριες (accusative plural)
αντιευρωπαΐστρια (singular vocative)
αντιευρωπαΐστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαΐστριες

αντιευρωπαΐστριας

αντιευρωπαίστριών

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαΐστριες

αντιευρωπαΐστρια

αντιευρωπαΐστριες


αντιδήμαρχος

head

αντιδήμαρχος • (antidímarchos) m or f (plural δήμαρχοι)

antidímarchos (romanization)
δήμαρχοι (plural)
αντιδήμαρχος (nominative singular)
αντιδήμαρχοι (nominative plural)
αντιδήμαρχου (genitive singular)
αντιδημάρχου (genitive singular)
αντιδήμαρχων (genitive plural)
αντιδημάρχων (genitive plural)
αντιδήμαρχο (accusative singular)
αντιδήμαρχους (accusative plural)
αντιδημάρχους (accusative plural)
αντιδήμαρχε (singular vocative)
αντιδήμαρχοι (plural vocative)

el-decl-noun

αντιδήμαρχος

αντιδήμαρχοι

αντιδήμαρχου

αντιδημάρχου

αντιδήμαρχων

αντιδημάρχων

αντιδήμαρχους

αντιδημάρχους

αντιδήμαρχοι


αντικυβερνητικός

head

αντικυβερνητική

αντικυβερνητικό

αντικυβερνητικός • (antikyvernitikós) m (feminine αντικυβερνητική, neuter αντικυβερνητικό)

el-adj

αντικυβερνητική

αντικυβερνητικό

antikyvernitikós (romanization)
αντικυβερνητική (feminine)
αντικυβερνητικό (neuter)
αντικυβερνητικός (masculine nominative singular)
αντικυβερνητική (feminine nominative singular)
αντικυβερνητικό (neuter nominative singular)
αντικυβερνητικοί (masculine nominative plural)
αντικυβερνητικές (feminine nominative plural)
αντικυβερνητικά (neuter nominative plural)
αντικυβερνητικού (genitive masculine singular)
αντικυβερνητικής (feminine genitive singular)
αντικυβερνητικού (genitive neuter singular)
αντικυβερνητικών (genitive masculine plural)
αντικυβερνητικών (feminine genitive plural)
αντικυβερνητικών (genitive neuter plural)
αντικυβερνητικό (accusative masculine singular)
αντικυβερνητική (accusative feminine singular)
αντικυβερνητικό (accusative neuter singular)
αντικυβερνητικούς (accusative masculine plural)
αντικυβερνητικές (accusative feminine plural)
αντικυβερνητικά (accusative neuter plural)
αντικυβερνητικέ (masculine singular vocative)
αντικυβερνητική (feminine singular vocative)
αντικυβερνητικό (neuter singular vocative)
αντικυβερνητικοί (masculine plural vocative)
αντικυβερνητικές (feminine plural vocative)
αντικυβερνητικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-a

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικυβερνητικός

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικυβερνητικ

el-decl-adj-table

αντικυβερνητικός (antikyvernitikós)

αντικυβερνητική (antikyvernitikí)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητικοί (antikyvernitikoí)

αντικυβερνητικές (antikyvernitikés)

αντικυβερνητικά (antikyvernitiká)

αντικυβερνητικού (antikyvernitikoú)

αντικυβερνητικής (antikyvernitikís)

αντικυβερνητικού (antikyvernitikoú)

αντικυβερνητικών (antikyvernitikón)

αντικυβερνητικών (antikyvernitikón)

αντικυβερνητικών (antikyvernitikón)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητική (antikyvernitikí)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητικούς (antikyvernitikoús)

αντικυβερνητικές (antikyvernitikés)

αντικυβερνητικά (antikyvernitiká)

αντικυβερνητικέ (antikyvernitiké)

αντικυβερνητική (antikyvernitikí)

αντικυβερνητικό (antikyvernitikó)

αντικυβερνητικοί (antikyvernitikoí)

αντικυβερνητικές (antikyvernitikés)

αντικυβερνητικά (antikyvernitiká)


αντιμοναρχική

head

αντιμοναρχικές

αντιμοναρχικός

αντιμοναρχική • (antimonarchikí) f (plural αντιμοναρχικές, masculine αντιμοναρχικός)

el-noun

αντιμοναρχικός

αντιμοναρχικές

antimonarchikí (romanization)
αντιμοναρχικές (plural)
αντιμοναρχικός (masculine)
αντιμοναρχική (nominative singular)
αντιμοναρχικές (nominative plural)
αντιμοναρχικής (genitive singular)
αντιμοναρχικών (genitive plural)
αντιμοναρχική (accusative singular)
αντιμοναρχικές (accusative plural)
αντιμοναρχική (singular vocative)
αντιμοναρχικές (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικές

αντιμοναρχικής

αντιμοναρχικών

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικές

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικές


αντιμοναρχικός

head

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικό

αντιμοναρχικός • (antimonarchikós) m (feminine αντιμοναρχική, neuter αντιμοναρχικό)

el-adj

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικό

antimonarchikós (romanization)
αντιμοναρχική (feminine)
αντιμοναρχικό (neuter)
αντιμοναρχικός (masculine nominative singular)
αντιμοναρχική (feminine nominative singular)
αντιμοναρχικό (neuter nominative singular)
αντιμοναρχικοί (masculine nominative plural)
αντιμοναρχικές (feminine nominative plural)
αντιμοναρχικά (neuter nominative plural)
αντιμοναρχικού (genitive masculine singular)
αντιμοναρχικής (feminine genitive singular)
αντιμοναρχικού (genitive neuter singular)
αντιμοναρχικών (genitive masculine plural)
αντιμοναρχικών (feminine genitive plural)
αντιμοναρχικών (genitive neuter plural)
αντιμοναρχικό (accusative masculine singular)
αντιμοναρχική (accusative feminine singular)
αντιμοναρχικό (accusative neuter singular)
αντιμοναρχικούς (accusative masculine plural)
αντιμοναρχικές (accusative feminine plural)
αντιμοναρχικά (accusative neuter plural)
αντιμοναρχικέ (masculine singular vocative)
αντιμοναρχική (feminine singular vocative)
αντιμοναρχικό (neuter singular vocative)
αντιμοναρχικοί (masculine plural vocative)
αντιμοναρχικές (feminine plural vocative)
αντιμοναρχικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιμοναρχικ

el-decl-adj-a

αντιμοναρχικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιμοναρχικός

αντιμοναρχικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιμοναρχικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιμοναρχικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιμοναρχικ


αντιμοναρχικός

head

αντιμοναρχικοί

αντιμοναρχική

αντιμοναρχικός • (antimonarchikós) m (plural αντιμοναρχικοί, feminine αντιμοναρχική)

el-noun

αντιμοναρχικοί

αντιμοναρχική

antimonarchikós (romanization)
αντιμοναρχικοί (plural)
αντιμοναρχική (feminine)
αντιμοναρχικός (nominative singular)
αντιμοναρχικοί (nominative plural)
αντιμοναρχικού (genitive singular)
αντιμοναρχικών (genitive plural)
αντιμοναρχικό (accusative singular)
αντιμοναρχικούς (accusative plural)
αντιμοναρχικέ (singular vocative)
αντιμοναρχικοί (plural vocative)

el-decl-noun

αντιμοναρχικός

αντιμοναρχικοί

αντιμοναρχικού

αντιμοναρχικών

αντιμοναρχικό

αντιμοναρχικούς

αντιμοναρχικέ

αντιμοναρχικοί


αντιδιαδήλωση

head

αντιδιαδηλώσεις

αντιδιαδήλωση • (antidiadílosi) f (plural αντιδιαδηλώσεις)

el-noun

αντιδιαδηλώσεις

antidiadílosi (romanization)
αντιδιαδηλώσεις (plural)
αντιδιαδήλωση (nominative singular)
αντιδιαδηλώσεις (nominative plural)
αντιδιαδήλωσης (genitive singular)
αντιδιαδηλώσεων (genitive plural)
αντιδιαδήλωση (accusative singular)
αντιδιαδηλώσεις (accusative plural)
αντιδιαδήλωση (singular vocative)
αντιδιαδηλώσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιδιαδήλωση

αντιδιαδηλώσεις

αντιδιαδήλωσης

αντιδιαδηλώσεων

αντιδιαδήλωση

αντιδιαδηλώσεις

αντιδιαδήλωση

αντιδιαδηλώσεις

Older or formal genitive singular: αντιδιαδηλώσεως (antidiadilóseos)


αντικομμουνιστής

head

αντικομμουνιστές

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνιστής • (antikommounistís) m (plural αντικομμουνιστές, feminine αντικομμουνίστρια)

el-noun

αντικομμουνιστές

αντικομμουνίστρια

antikommounistís (romanization)
αντικομμουνιστές (plural)
αντικομμουνίστρια (feminine)
αντικομμουνιστής (nominative singular)
αντικομμουνιστές (nominative plural)
αντικομμουνιστή (genitive singular)
αντικομμουνιστών (genitive plural)
αντικομμουνιστή (accusative singular)
αντικομμουνιστές (accusative plural)
αντικομμουνιστή (singular vocative)
αντικομμουνιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντικομμουνιστής

αντικομμουνιστές

αντικομμουνιστή

αντικομμουνιστών

αντικομμουνιστή

αντικομμουνιστές

αντικομμουνιστή

αντικομμουνιστές


αντικομμουνίστρια

head

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνιστής

αντικομμουνίστρια • (antikommounístria) f (plural αντικομμουνίστριες, masculine αντικομμουνιστής)

el-noun

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνιστής

antikommounístria (romanization)
αντικομμουνίστριες (plural)
αντικομμουνιστής (masculine)
αντικομμουνίστρια (nominative singular)
αντικομμουνίστριες (nominative plural)
αντικομμουνίστριας (genitive singular)
αντικομμουνιστριών (genitive plural)
αντικομμουνίστρια (accusative singular)
αντικομμουνίστριες (accusative plural)
αντικομμουνίστρια (singular vocative)
αντικομμουνίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνίστριας

αντικομμουνιστριών

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνίστριες

αντικομμουνίστρια

αντικομμουνίστριες


αντικομμουνισμός

head

αντικομμουνισμός • (antikommounismós) m (uncountable)

antikommounismós (romanization)
αντικομμουνισμός (nominative singular)
αντικομμουνισμού (genitive singular)
αντικομμουνισμό (accusative singular)
αντικομμουνισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικομμουνισμός

αντικομμουνισμού

αντικομμουνισμό

αντικομμουνισμέ


αντιδικτατορικός

head

αντιδικτατορική

αντιδικτατορικό

αντιδικτατορικός • (antidiktatorikós) m (feminine αντιδικτατορική, neuter αντιδικτατορικό)

el-adj

αντιδικτατορική

αντιδικτατορικό

antidiktatorikós (romanization)
αντιδικτατορική (feminine)
αντιδικτατορικό (neuter)
αντιδικτατορικός (masculine nominative singular)
αντιδικτατορική (feminine nominative singular)
αντιδικτατορικό (neuter nominative singular)
αντιδικτατορικοί (masculine nominative plural)
αντιδικτατορικές (feminine nominative plural)
αντιδικτατορικά (neuter nominative plural)
αντιδικτατορικού (genitive masculine singular)
αντιδικτατορικής (feminine genitive singular)
αντιδικτατορικού (genitive neuter singular)
αντιδικτατορικών (genitive masculine plural)
αντιδικτατορικών (feminine genitive plural)
αντιδικτατορικών (genitive neuter plural)
αντιδικτατορικό (accusative masculine singular)
αντιδικτατορική (accusative feminine singular)
αντιδικτατορικό (accusative neuter singular)
αντιδικτατορικούς (accusative masculine plural)
αντιδικτατορικές (accusative feminine plural)
αντιδικτατορικά (accusative neuter plural)
αντιδικτατορικέ (masculine singular vocative)
αντιδικτατορική (feminine singular vocative)
αντιδικτατορικό (neuter singular vocative)
αντιδικτατορικοί (masculine plural vocative)
αντιδικτατορικές (feminine plural vocative)
αντιδικτατορικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-a

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιδικτατορικός

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιδικτατορικ

el-decl-adj-table

αντιδικτατορικός (antidiktatorikós)

αντιδικτατορική (antidiktatorikí)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορικοί (antidiktatorikoí)

αντιδικτατορικές (antidiktatorikés)

αντιδικτατορικά (antidiktatoriká)

αντιδικτατορικού (antidiktatorikoú)

αντιδικτατορικής (antidiktatorikís)

αντιδικτατορικού (antidiktatorikoú)

αντιδικτατορικών (antidiktatorikón)

αντιδικτατορικών (antidiktatorikón)

αντιδικτατορικών (antidiktatorikón)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορική (antidiktatorikí)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορικούς (antidiktatorikoús)

αντιδικτατορικές (antidiktatorikés)

αντιδικτατορικά (antidiktatoriká)

αντιδικτατορικέ (antidiktatoriké)

αντιδικτατορική (antidiktatorikí)

αντιδικτατορικό (antidiktatorikó)

αντιδικτατορικοί (antidiktatorikoí)

αντιδικτατορικές (antidiktatorikés)

αντιδικτατορικά (antidiktatoriká)


αντιδυναστικός

head

αντιδυναστική

αντιδυναστικό

αντιδυναστικός • (antidynastikós) m (feminine αντιδυναστική, neuter αντιδυναστικό)

el-adj

αντιδυναστική

αντιδυναστικό

antidynastikós (romanization)
αντιδυναστική (feminine)
αντιδυναστικό (neuter)
αντιδυναστικός (masculine nominative singular)
αντιδυναστική (feminine nominative singular)
αντιδυναστικό (neuter nominative singular)
αντιδυναστικοί (masculine nominative plural)
αντιδυναστικές (feminine nominative plural)
αντιδυναστικά (neuter nominative plural)
αντιδυναστικού (genitive masculine singular)
αντιδυναστικής (feminine genitive singular)
αντιδυναστικού (genitive neuter singular)
αντιδυναστικών (genitive masculine plural)
αντιδυναστικών (feminine genitive plural)
αντιδυναστικών (genitive neuter plural)
αντιδυναστικό (accusative masculine singular)
αντιδυναστική (accusative feminine singular)
αντιδυναστικό (accusative neuter singular)
αντιδυναστικούς (accusative masculine plural)
αντιδυναστικές (accusative feminine plural)
αντιδυναστικά (accusative neuter plural)
αντιδυναστικέ (masculine singular vocative)
αντιδυναστική (feminine singular vocative)
αντιδυναστικό (neuter singular vocative)
αντιδυναστικοί (masculine plural vocative)
αντιδυναστικές (feminine plural vocative)
αντιδυναστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιδυναστικ

el-decl-adj-a

αντιδυναστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιδυναστικός

αντιδυναστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιδυναστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιδυναστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιδυναστικ

el-decl-adj-table

αντιδυναστικός (antidynastikós)

αντιδυναστική (antidynastikí)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστικοί (antidynastikoí)

αντιδυναστικές (antidynastikés)

αντιδυναστικά (antidynastiká)

αντιδυναστικού (antidynastikoú)

αντιδυναστικής (antidynastikís)

αντιδυναστικού (antidynastikoú)

αντιδυναστικών (antidynastikón)

αντιδυναστικών (antidynastikón)

αντιδυναστικών (antidynastikón)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστική (antidynastikí)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστικούς (antidynastikoús)

αντιδυναστικές (antidynastikés)

αντιδυναστικά (antidynastiká)

αντιδυναστικέ (antidynastiké)

αντιδυναστική (antidynastikí)

αντιδυναστικό (antidynastikó)

αντιδυναστικοί (antidynastikoí)

αντιδυναστικές (antidynastikés)

αντιδυναστικά (antidynastiká)


αντιεκκλησιαστικός

head

αντιεκκλησιαστική

αντιεκκλησιαστικό

αντιεκκλησιαστικός • (antiekklisiastikós) m (feminine αντιεκκλησιαστική, neuter αντιεκκλησιαστικό)

el-adj

αντιεκκλησιαστική

αντιεκκλησιαστικό

antiekklisiastikós (romanization)
αντιεκκλησιαστική (feminine)
αντιεκκλησιαστικό (neuter)
αντιεκκλησιαστικός (masculine nominative singular)
αντιεκκλησιαστική (feminine nominative singular)
αντιεκκλησιαστικό (neuter nominative singular)
αντιεκκλησιαστικοί (masculine nominative plural)
αντιεκκλησιαστικές (feminine nominative plural)
αντιεκκλησιαστικά (neuter nominative plural)
αντιεκκλησιαστικού (genitive masculine singular)
αντιεκκλησιαστικής (feminine genitive singular)
αντιεκκλησιαστικού (genitive neuter singular)
αντιεκκλησιαστικών (genitive masculine plural)
αντιεκκλησιαστικών (feminine genitive plural)
αντιεκκλησιαστικών (genitive neuter plural)
αντιεκκλησιαστικό (accusative masculine singular)
αντιεκκλησιαστική (accusative feminine singular)
αντιεκκλησιαστικό (accusative neuter singular)
αντιεκκλησιαστικούς (accusative masculine plural)
αντιεκκλησιαστικές (accusative feminine plural)
αντιεκκλησιαστικά (accusative neuter plural)
αντιεκκλησιαστικέ (masculine singular vocative)
αντιεκκλησιαστική (feminine singular vocative)
αντιεκκλησιαστικό (neuter singular vocative)
αντιεκκλησιαστικοί (masculine plural vocative)
αντιεκκλησιαστικές (feminine plural vocative)
αντιεκκλησιαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιεκκλησιαστικ

el-decl-adj-a

αντιεκκλησιαστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιεκκλησιαστικός

αντιεκκλησιαστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντιεκκλησιαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντιεκκλησιαστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιεκκλησιαστικ

el-decl-adj-table

αντιεκκλησιαστικός (antiekklisiastikós)

αντιεκκλησιαστική (antiekklisiastikí)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστικοί (antiekklisiastikoí)

αντιεκκλησιαστικές (antiekklisiastikés)

αντιεκκλησιαστικά (antiekklisiastiká)

αντιεκκλησιαστικού (antiekklisiastikoú)

αντιεκκλησιαστικής (antiekklisiastikís)

αντιεκκλησιαστικού (antiekklisiastikoú)

αντιεκκλησιαστικών (antiekklisiastikón)

αντιεκκλησιαστικών (antiekklisiastikón)

αντιεκκλησιαστικών (antiekklisiastikón)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστική (antiekklisiastikí)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστικούς (antiekklisiastikoús)

αντιεκκλησιαστικές (antiekklisiastikés)

αντιεκκλησιαστικά (antiekklisiastiká)

αντιεκκλησιαστικέ (antiekklisiastiké)

αντιεκκλησιαστική (antiekklisiastikí)

αντιεκκλησιαστικό (antiekklisiastikó)

αντιεκκλησιαστικοί (antiekklisiastikoí)

αντιεκκλησιαστικές (antiekklisiastikés)

αντιεκκλησιαστικά (antiekklisiastiká)


εκκλησιαστικός

head

εκκλησιαστική

εκκλησιαστικό

εκκλησιαστικός • (ekklisiastikós) m (feminine εκκλησιαστική, neuter εκκλησιαστικό)

el-adj

εκκλησιαστική

εκκλησιαστικό

ekklisiastikós (romanization)
εκκλησιαστική (feminine)
εκκλησιαστικό (neuter)
εκκλησιαστικός (masculine nominative singular)
εκκλησιαστική (feminine nominative singular)
εκκλησιαστικό (neuter nominative singular)
εκκλησιαστικοί (masculine nominative plural)
εκκλησιαστικές (feminine nominative plural)
εκκλησιαστικά (neuter nominative plural)
εκκλησιαστικού (genitive masculine singular)
εκκλησιαστικής (feminine genitive singular)
εκκλησιαστικού (genitive neuter singular)
εκκλησιαστικών (genitive masculine plural)
εκκλησιαστικών (feminine genitive plural)
εκκλησιαστικών (genitive neuter plural)
εκκλησιαστικό (accusative masculine singular)
εκκλησιαστική (accusative feminine singular)
εκκλησιαστικό (accusative neuter singular)
εκκλησιαστικούς (accusative masculine plural)
εκκλησιαστικές (accusative feminine plural)
εκκλησιαστικά (accusative neuter plural)
εκκλησιαστικέ (masculine singular vocative)
εκκλησιαστική (feminine singular vocative)
εκκλησιαστικό (neuter singular vocative)
εκκλησιαστικοί (masculine plural vocative)
εκκλησιαστικές (feminine plural vocative)
εκκλησιαστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

εκκλησιαστικ

el-decl-adj-a

εκκλησιαστικ

el-decl-adj-positive

Declension of εκκλησιαστικός

εκκλησιαστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο εκκλησιαστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εκκλησιαστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

εκκλησιαστικ

el-decl-adj-table

εκκλησιαστικός (ekklisiastikós)

εκκλησιαστική (ekklisiastikí)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστικοί (ekklisiastikoí)

εκκλησιαστικές (ekklisiastikés)

εκκλησιαστικά (ekklisiastiká)

εκκλησιαστικού (ekklisiastikoú)

εκκλησιαστικής (ekklisiastikís)

εκκλησιαστικού (ekklisiastikoú)

εκκλησιαστικών (ekklisiastikón)

εκκλησιαστικών (ekklisiastikón)

εκκλησιαστικών (ekklisiastikón)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστική (ekklisiastikí)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστικούς (ekklisiastikoús)

εκκλησιαστικές (ekklisiastikés)

εκκλησιαστικά (ekklisiastiká)

εκκλησιαστικέ (ekklisiastiké)

εκκλησιαστική (ekklisiastikí)

εκκλησιαστικό (ekklisiastikó)

εκκλησιαστικοί (ekklisiastikoí)

εκκλησιαστικές (ekklisiastikés)

εκκλησιαστικά (ekklisiastiká)


αντικοινοβουλευτισμός

head

αντικοινοβουλευτισμός • (antikoinovouleftismós) m (uncountable)

antikoinovouleftismós (romanization)
αντικοινοβουλευτισμός (nominative singular)
αντικοινοβουλευτισμού (genitive singular)
αντικοινοβουλευτισμό (accusative singular)
αντικοινοβουλευτισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντικοινοβουλευτισμός

αντικοινοβουλευτισμού

αντικοινοβουλευτισμό

αντικοινοβουλευτισμέ

en-αντικοινοβουλευτισμός-el-noun-u5qBWbMY


αντικομματικός

head

αντικομματική

αντικομματικό

αντικομματικός • (antikommatikós) m (feminine αντικομματική, neuter αντικομματικό)

el-adj

αντικομματική

αντικομματικό

antikommatikós (romanization)
αντικομματική (feminine)
αντικομματικό (neuter)
αντικομματικός (masculine nominative singular)
αντικομματική (feminine nominative singular)
αντικομματικό (neuter nominative singular)
αντικομματικοί (masculine nominative plural)
αντικομματικές (feminine nominative plural)
αντικομματικά (neuter nominative plural)
αντικομματικού (genitive masculine singular)
αντικομματικής (feminine genitive singular)
αντικομματικού (genitive neuter singular)
αντικομματικών (genitive masculine plural)
αντικομματικών (feminine genitive plural)
αντικομματικών (genitive neuter plural)
αντικομματικό (accusative masculine singular)
αντικομματική (accusative feminine singular)
αντικομματικό (accusative neuter singular)
αντικομματικούς (accusative masculine plural)
αντικομματικές (accusative feminine plural)
αντικομματικά (accusative neuter plural)
αντικομματικέ (masculine singular vocative)
αντικομματική (feminine singular vocative)
αντικομματικό (neuter singular vocative)
αντικομματικοί (masculine plural vocative)
αντικομματικές (feminine plural vocative)
αντικομματικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντικομματικ

el-decl-adj-a

αντικομματικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντικομματικός

αντικομματικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντικομματικ

el-decl-adj-table

αντικομματικός (antikommatikós)

αντικομματική (antikommatikí)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματικοί (antikommatikoí)

αντικομματικές (antikommatikés)

αντικομματικά (antikommatiká)

αντικομματικού (antikommatikoú)

αντικομματικής (antikommatikís)

αντικομματικού (antikommatikoú)

αντικομματικών (antikommatikón)

αντικομματικών (antikommatikón)

αντικομματικών (antikommatikón)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματική (antikommatikí)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματικούς (antikommatikoús)

αντικομματικές (antikommatikés)

αντικομματικά (antikommatiká)

αντικομματικέ (antikommatiké)

αντικομματική (antikommatikí)

αντικομματικό (antikommatikó)

αντικομματικοί (antikommatikoí)

αντικομματικές (antikommatikés)

αντικομματικά (antikommatiká)

(politics) antiparty (describes a member who is hostile to a party's policies)

(politics, less commonly) describes someone opposed to political parties


αντιπολίτευση

head

αντιπολιτεύσεις

αντιπολίτευση • (antipolítefsi) f (plural αντιπολιτεύσεις)

el-noun

αντιπολιτεύσεις

antipolítefsi (romanization)
αντιπολιτεύσεις (plural)
αντιπολίτευση (nominative singular)
αντιπολιτεύσεις (nominative plural)
αντιπολίτευσης (genitive singular)
αντιπολιτεύσεων (genitive plural)
αντιπολίτευση (accusative singular)
αντιπολιτεύσεις (accusative plural)
αντιπολίτευση (singular vocative)
αντιπολιτεύσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντιπολίτευση

αντιπολιτεύσεις

αντιπολίτευσης

αντιπολιτεύσεων

αντιπολίτευση

αντιπολιτεύσεις

αντιπολίτευση

αντιπολιτεύσεις

Older or formal genitive singular: αντιπολιτεύσεως (antipolitéfseos)


αντισοσιαλιστικός

head

αντισοσιαλιστική

αντισοσιαλιστικό

αντισοσιαλιστικός • (antisosialistikós) m (feminine αντισοσιαλιστική, neuter αντισοσιαλιστικό)

el-adj

αντισοσιαλιστική

αντισοσιαλιστικό

antisosialistikós (romanization)
αντισοσιαλιστική (feminine)
αντισοσιαλιστικό (neuter)
αντισοσιαλιστικός (masculine nominative singular)
αντισοσιαλιστική (feminine nominative singular)
αντισοσιαλιστικό (neuter nominative singular)
αντισοσιαλιστικοί (masculine nominative plural)
αντισοσιαλιστικές (feminine nominative plural)
αντισοσιαλιστικά (neuter nominative plural)
αντισοσιαλιστικού (genitive masculine singular)
αντισοσιαλιστικής (feminine genitive singular)
αντισοσιαλιστικού (genitive neuter singular)
αντισοσιαλιστικών (genitive masculine plural)
αντισοσιαλιστικών (feminine genitive plural)
αντισοσιαλιστικών (genitive neuter plural)
αντισοσιαλιστικό (accusative masculine singular)
αντισοσιαλιστική (accusative feminine singular)
αντισοσιαλιστικό (accusative neuter singular)
αντισοσιαλιστικούς (accusative masculine plural)
αντισοσιαλιστικές (accusative feminine plural)
αντισοσιαλιστικά (accusative neuter plural)
αντισοσιαλιστικέ (masculine singular vocative)
αντισοσιαλιστική (feminine singular vocative)
αντισοσιαλιστικό (neuter singular vocative)
αντισοσιαλιστικοί (masculine plural vocative)
αντισοσιαλιστικές (feminine plural vocative)
αντισοσιαλιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντισοσιαλιστικ

el-decl-adj-a

αντισοσιαλιστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντισοσιαλιστικός

αντισοσιαλιστικ

Comparative: <i class="Grek mention" lang="el">πιο</i> + positive forms (e.g. πιο αντισοσιαλιστικός, etc.)
 Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο αντισοσιαλιστικός, etc.)

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντισοσιαλιστικ

el-decl-adj-table

αντισοσιαλιστικός (antisosialistikós)

αντισοσιαλιστική (antisosialistikí)

αντισοσιαλιστικό (antisosialistikó)

αντισοσιαλιστικοί (antisosialistikoí)

αντισοσιαλιστικές (antisosialistikés)

αντισοσιαλιστικά (antisosialistiká)

αντισοσιαλιστικού (antisosialistikoú)

αντισοσιαλιστικής (antisosialistikís)

αντισοσιαλιστικού (antisosialistikoú)

αντισοσιαλιστικών (antisosialistikón)

αντισοσιαλιστικών (antisosialistikón)

αντισοσιαλιστικών (antisosialistikón)

αντισοσιαλιστικό (antisosialistikó)

αντισοσιαλιστική (antisosialistikí)

αντισοσιαλιστικό (antisosialistikó)

αντισοσιαλιστικούς (antisosialistikoús)

αντισοσιαλιστικές (antisosialistikés)

αντισοσιαλιστικά (antisosialistiká)

αντισοσιαλιστικέ (antisosialistiké)

αντισοσιαλιστική (antisosialistikí)

αντισοσιαλιστικό (antisosialistikó)

αντισοσιαλιστικοί (antisosialistikoí)

αντισοσιαλιστικές (antisosialistikés)

αντισοσιαλιστικά (antisosialistiká)


αντισυνταγματικότητα

head

αντισυνταγματικότητα • (antisyntagmatikótita) f (uncountable)

antisyntagmatikótita (romanization)
αντισυνταγματικότητα (nominative singular)
αντισυνταγματικότητας (genitive singular)
αντισυνταγματικότητα (accusative singular)
αντισυνταγματικότητα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντισυνταγματικότητα

αντισυνταγματικότητας

αντισυνταγματικότητα

αντισυνταγματικότητα

en-αντισυνταγματικότητα-el-noun-pMydD1te


συνταγματικότητα

head

συνταγματικότητα • (syntagmatikótita) f (uncountable)

syntagmatikótita (romanization)
συνταγματικότητα (nominative singular)
συνταγματικότητας (genitive singular)
συνταγματικότητα (accusative singular)
συνταγματικότητα (singular vocative)

el-decl-noun-unc

συνταγματικότητα

συνταγματικότητας

συνταγματικότητα

συνταγματικότητα


αντιφασίστας

head

αντιφασίστες

αντιφασίστρια

αντιφασίστας • (antifasístas) m (plural αντιφασίστες, feminine αντιφασίστρια)

el-noun

αντιφασίστες

αντιφασίστρια

antifasístas (romanization)
αντιφασίστες (plural)
αντιφασίστρια (feminine)
αντιφασίστας (nominative singular)
αντιφασίστες (nominative plural)
αντιφασίστα (genitive singular)
αντιφασιστών (genitive plural)
αντιφασίστα (accusative singular)
αντιφασίστες (accusative plural)
αντιφασίστα (singular vocative)
αντιφασίστες (plural vocative)

el-decl-noun

αντιφασίστας

αντιφασίστες

αντιφασιστών

αντιφασίστες

αντιφασίστες


αντιφασίστρια

head

αντιφασίστριες

αντιφασίστας

αντιφασίστρια • (antifasístria) f (plural αντιφασίστριες, masculine αντιφασίστας)

el-noun

αντιφασίστριες

αντιφασίστας

antifasístria (romanization)
αντιφασίστριες (plural)
αντιφασίστας (masculine)
αντιφασίστρια (nominative singular)
αντιφασίστριες (nominative plural)
αντιφασίστριας (genitive singular)
αντιφασιστριών (genitive plural)
αντιφασίστρια (accusative singular)
αντιφασίστριες (accusative plural)
αντιφασίστρια (singular vocative)
αντιφασίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντιφασίστρια

αντιφασίστριες

αντιφασίστριας

αντιφασιστριών

αντιφασίστρια

αντιφασίστριες

αντιφασίστρια

αντιφασίστριες


αντιφασιστής

head

αντιφασιστές

αντιφασίστρια

αντιφασιστής • (antifasistís) m (plural αντιφασιστές, feminine αντιφασίστρια)

el-noun

αντιφασιστές

αντιφασίστρια

antifasistís (romanization)
αντιφασιστές (plural)
αντιφασίστρια (feminine)
αντιφασιστής (nominative singular)
αντιφασιστές (nominative plural)
αντιφασιστή (genitive singular)
αντιφασιστών (genitive plural)
αντιφασιστή (accusative singular)
αντιφασιστές (accusative plural)
αντιφασιστή (singular vocative)
αντιφασιστές (plural vocative)

el-decl-noun

αντιφασιστής

αντιφασιστές

αντιφασιστών

αντιφασιστές

αντιφασιστές


αντιφασισμός

head

αντιφασισμός • (antifasismós) m (uncountable)

antifasismós (romanization)
αντιφασισμός (nominative singular)
αντιφασισμού (genitive singular)
αντιφασισμό (accusative singular)
αντιφασισμέ (singular vocative)

el-decl-noun-unc

αντιφασισμός

αντιφασισμού


φασιστής

head

φασιστής • (fasistís) m (plural φασιστές, feminine φασίστρια)

fasistís (romanization)
φασιστές (plural)
φασίστρια (feminine)
φασιστής (nominative singular)
φασιστές (nominative plural)
φασιστή (genitive singular)
φασιστών (genitive plural)
φασιστή (accusative singular)
φασιστές (accusative plural)
φασιστή (singular vocative)
φασιστές (plural vocative)


αντιφασιστικός

αντιφασιστική

αντιφασιστικό

αντιφασιστικός • (antifasistikós) m (feminine αντιφασιστική, neuter αντιφασιστικό)

el-adj

αντιφασιστική

αντιφασιστικό

antifasistikós (romanization)
αντιφασιστική (feminine)
αντιφασιστικό (neuter)
αντιφασιστικός (masculine nominative singular)
αντιφασιστική (feminine nominative singular)
αντιφασιστικό (neuter nominative singular)
αντιφασιστικοί (masculine nominative plural)
αντιφασιστικές (feminine nominative plural)
αντιφασιστικά (neuter nominative plural)
αντιφασιστικού (genitive masculine singular)
αντιφασιστικής (feminine genitive singular)
αντιφασιστικού (genitive neuter singular)
αντιφασιστικών (genitive masculine plural)
αντιφασιστικών (feminine genitive plural)
αντιφασιστικών (genitive neuter plural)
αντιφασιστικό (accusative masculine singular)
αντιφασιστική (accusative feminine singular)
αντιφασιστικό (accusative neuter singular)
αντιφασιστικούς (accusative masculine plural)
αντιφασιστικές (accusative feminine plural)
αντιφασιστικά (accusative neuter plural)
αντιφασιστικέ (masculine singular vocative)
αντιφασιστική (feminine singular vocative)
αντιφασιστικό (neuter singular vocative)
αντιφασιστικοί (masculine plural vocative)
αντιφασιστικές (feminine plural vocative)
αντιφασιστικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιφασιστικ

el-decl-adj-a

αντιφασιστικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιφασιστικός

αντιφασιστικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιφασιστικ

el-decl-adj-table

αντιφασιστικός (antifasistikós)

αντιφασιστική (antifasistikí)

αντιφασιστικό (antifasistikó)

αντιφασιστικοί (antifasistikoí)

αντιφασιστικές (antifasistikés)

αντιφασιστικά (antifasistiká)

αντιφασιστικού (antifasistikoú)

αντιφασιστικής (antifasistikís)

αντιφασιστικού (antifasistikoú)

αντιφασιστικών (antifasistikón)

αντιφασιστικών (antifasistikón)

αντιφασιστικών (antifasistikón)

αντιφασιστικό (antifasistikó)

αντιφασιστική (antifasistikí)

αντιφασιστικό (antifasistikó)

αντιφασιστικούς (antifasistikoús)

αντιφασιστικές (antifasistikés)

αντιφασιστικά (antifasistiká)

αντιφασιστικέ (antifasistiké)

αντιφασιστική (antifasistikí)

αντιφασιστικό (antifasistikó)

αντιφασιστικοί (antifasistikoí)

αντιφασιστικές (antifasistikés)

αντιφασιστικά (antifasistiká)


αντιφεμινίστρια

head

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινιστής

αντιφεμινίστρια • (antifeminístria) f (plural αντιφεμινίστριες, masculine αντιφεμινιστής)

el-noun

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινιστής

antifeminístria (romanization)
αντιφεμινίστριες (plural)
αντιφεμινιστής (masculine)
αντιφεμινίστρια (nominative singular)
αντιφεμινίστριες (nominative plural)
αντιφεμινίστριας (genitive singular)
αντιφεμινιστριών (genitive plural)
αντιφεμινίστρια (accusative singular)
αντιφεμινίστριες (accusative plural)
αντιφεμινίστρια (singular vocative)
αντιφεμινίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αντιφεμινίστρια

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινίστριας

αντιφεμινιστριών

αντιφεμινίστρια

αντιφεμινίστριες

αντιφεμινίστρια

αντιφεμινίστριες


αντιφιλελεύθερος

head

αντιφιλελεύθερη

αντιφιλελεύθερο

αντιφιλελεύθερος • (antifileléftheros) m (feminine αντιφιλελεύθερη, neuter αντιφιλελεύθερο)

el-adj

αντιφιλελεύθερη

αντιφιλελεύθερο

antifileléftheros (romanization)
αντιφιλελεύθερη (feminine)
αντιφιλελεύθερο (neuter)
αντιφιλελεύθερος (masculine nominative singular)
αντιφιλελεύθερη (feminine nominative singular)
αντιφιλελεύθερο (neuter nominative singular)
αντιφιλελεύθεροι (masculine nominative plural)
αντιφιλελεύθερες (feminine nominative plural)
αντιφιλελεύθερα (neuter nominative plural)
αντιφιλελεύθερου (genitive masculine singular)
αντιφιλελεύθερης (feminine genitive singular)
αντιφιλελεύθερου (genitive neuter singular)
αντιφιλελεύθερων (genitive masculine plural)
αντιφιλελεύθερων (feminine genitive plural)
αντιφιλελεύθερων (genitive neuter plural)
αντιφιλελεύθερο (accusative masculine singular)
αντιφιλελεύθερη (accusative feminine singular)
αντιφιλελεύθερο (accusative neuter singular)
αντιφιλελεύθερους (accusative masculine plural)
αντιφιλελεύθερες (accusative feminine plural)
αντιφιλελεύθερα (accusative neuter plural)
αντιφιλελεύθερε (masculine singular vocative)
αντιφιλελεύθερη (feminine singular vocative)
αντιφιλελεύθερο (neuter singular vocative)
αντιφιλελεύθεροι (masculine plural vocative)
αντιφιλελεύθερες (feminine plural vocative)
αντιφιλελεύθερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιφιλελεύθερ

el-decl-adj-a

αντιφιλελεύθερ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιφιλελεύθερος

αντιφιλελεύθερ

el-decl-adj-ος-η-ο

αντιφιλελεύθερ


φιλελεύθερος

head

φιλελεύθερος • (fileléftheros) m (feminine φιλελεύθερη, neuter φιλελεύθερο)

fileléftheros (romanization)
φιλελεύθερη (feminine)
φιλελεύθερο (neuter)
φιλελεύθερος (masculine nominative singular)
φιλελεύθερη (feminine nominative singular)
φιλελεύθερο (neuter nominative singular)
φιλελεύθεροι (masculine nominative plural)
φιλελεύθερες (feminine nominative plural)
φιλελεύθερα (neuter nominative plural)
φιλελεύθερου (genitive masculine singular)
φιλελεύθερης (feminine genitive singular)
φιλελεύθερου (genitive neuter singular)
φιλελεύθερων (genitive masculine plural)
φιλελεύθερων (feminine genitive plural)
φιλελεύθερων (genitive neuter plural)
φιλελεύθερο (accusative masculine singular)
φιλελεύθερη (accusative feminine singular)
φιλελεύθερο (accusative neuter singular)
φιλελεύθερους (accusative masculine plural)
φιλελεύθερες (accusative feminine plural)
φιλελεύθερα (accusative neuter plural)
φιλελεύθερε (masculine singular vocative)
φιλελεύθερη (feminine singular vocative)
φιλελεύθερο (neuter singular vocative)
φιλελεύθεροι (masculine plural vocative)
φιλελεύθερες (feminine plural vocative)
φιλελεύθερα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of φιλελεύθερος


αντιπολιτευτικός

head

αντιπολιτευτική

αντιπολιτευτικό

αντιπολιτευτικός • (antipoliteftikós) m (feminine αντιπολιτευτική, neuter αντιπολιτευτικό)

el-adj

αντιπολιτευτική

αντιπολιτευτικό

antipoliteftikós (romanization)
αντιπολιτευτική (feminine)
αντιπολιτευτικό (neuter)
αντιπολιτευτικός (masculine nominative singular)
αντιπολιτευτική (feminine nominative singular)
αντιπολιτευτικό (neuter nominative singular)
αντιπολιτευτικοί (masculine nominative plural)
αντιπολιτευτικές (feminine nominative plural)
αντιπολιτευτικά (neuter nominative plural)
αντιπολιτευτικού (genitive masculine singular)
αντιπολιτευτικής (feminine genitive singular)
αντιπολιτευτικού (genitive neuter singular)
αντιπολιτευτικών (genitive masculine plural)
αντιπολιτευτικών (feminine genitive plural)
αντιπολιτευτικών (genitive neuter plural)
αντιπολιτευτικό (accusative masculine singular)
αντιπολιτευτική (accusative feminine singular)
αντιπολιτευτικό (accusative neuter singular)
αντιπολιτευτικούς (accusative masculine plural)
αντιπολιτευτικές (accusative feminine plural)
αντιπολιτευτικά (accusative neuter plural)
αντιπολιτευτικέ (masculine singular vocative)
αντιπολιτευτική (feminine singular vocative)
αντιπολιτευτικό (neuter singular vocative)
αντιπολιτευτικοί (masculine plural vocative)
αντιπολιτευτικές (feminine plural vocative)
αντιπολιτευτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-a

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-positive

Declension of αντιπολιτευτικός

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-ός-ή-ό

αντιπολιτευτικ

el-decl-adj-table

αντιπολιτευτικός (antipoliteftikós)

αντιπολιτευτική (antipoliteftikí)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτικοί (antipoliteftikoí)

αντιπολιτευτικές (antipoliteftikés)

αντιπολιτευτικά (antipoliteftiká)

αντιπολιτευτικού (antipoliteftikoú)

αντιπολιτευτικής (antipoliteftikís)

αντιπολιτευτικού (antipoliteftikoú)

αντιπολιτευτικών (antipoliteftikón)

αντιπολιτευτικών (antipoliteftikón)

αντιπολιτευτικών (antipoliteftikón)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτική (antipoliteftikí)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτικούς (antipoliteftikoús)

αντιπολιτευτικές (antipoliteftikés)

αντιπολιτευτικά (antipoliteftiká)

αντιπολιτευτικέ (antipoliteftiké)

αντιπολιτευτική (antipoliteftikí)

αντιπολιτευτικό (antipoliteftikó)

αντιπολιτευτικοί (antipoliteftikoí)

αντιπολιτευτικές (antipoliteftikés)

αντιπολιτευτικά (antipoliteftiká)

(politics) in opposition (parliamentary)


αντιπολιτικός

head

αντιπολιτική

αντιπολιτικό

αντιπολιτικός • (antipolitikós) m (feminine αντιπολιτική, neuter αντιπολιτικό)

el-adj

αντιπολιτική

αντιπολιτικό

antipolitikós (romanization)
αντιπολιτική (feminine)
αντιπολιτικό (neuter)
αντιπολιτικός (masculine nominative singular)
αντιπολιτική (feminine nominative singular)
αντιπολιτικό (neuter nominative singular)
αντιπολιτικοί (masculine nominative plural)
αντιπολιτικές (feminine nominative plural)
αντιπολιτικά (neuter nominative plural)
αντιπολιτικού (genitive masculine singular)
αντιπολιτικής (feminine genitive singular)
αντιπολιτικού (genitive neuter singular)
αντιπολιτικών (genitive masculine plural)
αντιπολιτικών (feminine genitive plural)
αντιπολιτικών (genitive neuter plural)
αντιπολιτικό (accusative masculine singular)
αντιπολιτική (accusative feminine singular)
αντιπολιτικό (accusative neuter singular)
αντιπολιτικούς (accusative masculine plural)
αντιπολιτικές (accusative feminine plural)
αντιπολιτικά (accusative neuter plural)
αντιπολιτικέ (masculine singular vocative)
αντιπολιτική (feminine singular vocative)
αντιπολιτικό (neuter singular vocative)
αντιπολιτικοί (masculine plural vocative)
αντιπολιτικές (feminine plural vocative)
αντιπολιτικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-positive

Declension of αντιπολιτικός

el-decl-adj-table

αντιπολιτικός (antipolitikós)

αντιπολιτική (antipolitikí)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτικοί (antipolitikoí)

αντιπολιτικές (antipolitikés)

αντιπολιτικά (antipolitiká)

αντιπολιτικού (antipolitikoú)

αντιπολιτικής (antipolitikís)

αντιπολιτικού (antipolitikoú)

αντιπολιτικών (antipolitikón)

αντιπολιτικών (antipolitikón)

αντιπολιτικών (antipolitikón)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτική (antipolitikí)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτικούς (antipolitikoús)

αντιπολιτικές (antipolitikés)

αντιπολιτικά (antipolitiká)

αντιπολιτικέ (antipolitiké)

αντιπολιτική (antipolitikí)

αντιπολιτικό (antipolitikó)

αντιπολιτικοί (antipolitikoí)

αντιπολιτικές (antipolitikés)

αντιπολιτικά (antipolitiká)

(politics) unpolitical, politically unsuitable


σύγκλητος

head

σύγκλητος • (sýgklitos) f (plural σύγκλητοι)

sýgklitos (romanization)
σύγκλητοι (plural)
σύγκλητος (nominative singular)
σύγκλητοι (nominative plural)
συγκλήτου (genitive singular)
συγκλήτων (genitive plural)
σύγκλητο (accusative singular)
συγκλήτους (accusative plural)
σύγκλητε (singular vocative)
σύγκλητο (singular vocative)
σύγκλητοι (plural vocative)

σύ‧γκλη‧τος σύγ‧κλη‧τος

Learned borrowing from Koine Greek σῠ́γκλητος (súnklētos), from the ancient adjective σῠ́γκλητος (súnklētos), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sunkaléō, “to call to council, convoke, convene”), συγ- (syg-, “with, together”) + κλητός (klitós, “called”), equivalent to συν- (syn-) + καλώ (kaló, “to call, summon”) + -τος (-tos). In historical sense, a semantic loan from Latin senātus.

af

(government, politics) of national government


μαρξισμός

marxismós (romanization)
μαρξισμός (nominative singular)
μαρξισμού (genitive singular)
μαρξισμό (accusative singular)
μαρξισμέ (singular vocative)

(philosophy, politics, economics) Marxism


μαρξιστής

head

μαρξιστής • (marxistís) m (plural μαρξιστές, feminine μαρξίστρια)

marxistís (romanization)
μαρξιστές (plural)
μαρξίστρια (feminine)
μαρξιστής (nominative singular)
μαρξιστές (nominative plural)
μαρξιστή (genitive singular)
μαρξιστών (genitive plural)
μαρξιστή (accusative singular)
μαρξιστές (accusative plural)
μαρξιστή (singular vocative)
μαρξιστές (plural vocative)

(philosophy, politics, economics) Marxist


μαρξίστρια

μαρξίστρια • (marxístria) f (plural μαρξίστριες, masculine μαρξιστής)

marxístria (romanization)
μαρξίστριες (plural)
μαρξιστής (masculine)
μαρξίστρια (nominative singular)
μαρξίστριες (nominative plural)
μαρξίστριας (genitive singular)
μαρξιστριών (genitive plural)
μαρξίστρια (accusative singular)
μαρξίστριες (accusative plural)
μαρξίστρια (singular vocative)
μαρξίστριες (plural vocative)


ψευδοκράτος

ψευδοκράτος • (psevdokrátos) n (plural ψευδοκράτη)

psevdokrátos (romanization)
ψευδοκράτη (plural)
ψευδοκράτος (nominative singular)
ψευδοκράτη (nominative plural)
ψευδοκράτους (genitive singular)
ψευδοκρατών (genitive plural)
ψευδοκράτος (accusative singular)
ψευδοκράτη (accusative plural)
ψευδοκράτος (singular vocative)
ψευδοκράτη (plural vocative)

el-decl-noun

ψευδοκράτους

ψευ‧δο‧κρά‧τος

ψευδο- (psevdo-) + κράτος (krátos, “state”)


απολυταρχία

head

απολυταρχίες

απολυταρχία • (apolytarchía) f (plural απολυταρχίες)

el-noun

απολυταρχίες

apolytarchía (romanization)
απολυταρχίες (plural)
απολυταρχία (nominative singular)
απολυταρχίες (nominative plural)
απολυταρχίας (genitive singular)
απολυταρχιών (genitive plural)
απολυταρχία (accusative singular)
απολυταρχίες (accusative plural)
απολυταρχία (singular vocative)
απολυταρχίες (plural vocative)

el-decl-noun

απολυταρχίες

απολυταρχίας

απολυταρχιών

απολυταρχίες

απολυταρχίες

(government) autocracy, absolutism, despotism


απολυταρχισμός

head

απολυταρχισμοί

απολυταρχισμός • (apolytarchismós) m (plural απολυταρχισμοί)

el-noun

απολυταρχισμοί

apolytarchismós (romanization)
απολυταρχισμοί (plural)
απολυταρχισμός (nominative singular)
απολυταρχισμοί (nominative plural)
απολυταρχισμού (genitive singular)
απολυταρχισμών (genitive plural)
απολυταρχισμό (accusative singular)
απολυταρχισμούς (accusative plural)
απολυταρχισμέ (singular vocative)
απολυταρχισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

απολυταρχισμός

απολυταρχισμοί

απολυταρχισμού

απολυταρχισμών

απολυταρχισμό

απολυταρχισμούς

απολυταρχισμέ

απολυταρχισμοί


καλπονοθεία

head

καλπονοθείες

καλπονοθεία • (kalponotheía) f (plural καλπονοθείες)

el-noun

καλπονοθείες

kalponotheía (romanization)
καλπονοθείες (plural)
καλπονοθεία (nominative singular)
καλπονοθείες (nominative plural)
καλπονοθείας (genitive singular)
καλπονοθειών (genitive plural)
καλπονοθεία (accusative singular)
καλπονοθείες (accusative plural)
καλπονοθεία (singular vocative)
καλπονοθείες (plural vocative)

el-decl-noun

καλπονοθείες

καλπονοθείας

καλπονοθειών

καλπονοθείες

καλπονοθείες


αποφυλακίζω

head

αποφυλακίζω • (apofylakízo)

el-verb

αποφυλακισμένος

αποφυλακίζομαι

αποφυλακίζω • (apofylakízo) (past αποφυλάκισα, passive αποφυλακίζομαι, ppp αποφυλακισμένος)

apofylakízo (romanization)
αποφυλάκισα (past)
αποφυλακίζομαι (passive)
αποφυλακισμένος (participle passive perfect)
αποφυλακίζω (active first-person imperfective indicative present singular)
αποφυλακίσω (active dependent first-person indicative perfective singular)
αποφυλακίζομαι (first-person imperfective indicative passive present singular)
αποφυλακιστώ (dependent first-person indicative passive perfective singular)
αποφυλακίζεις (active imperfective indicative present second-person singular)
αποφυλακίσεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
αποφυλακίζεσαι (imperfective indicative passive present second-person singular)
αποφυλακιστείς (dependent indicative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζει (active imperfective indicative present singular third-person)
αποφυλακίσει (active dependent indicative perfective singular third-person)
αποφυλακίζεται (imperfective indicative passive present singular third-person)
αποφυλακιστεί (dependent indicative passive perfective singular third-person)
αποφυλακίζουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
αποφυλακίσουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
αποφυλακιζόμαστε (first-person imperfective indicative passive plural present)
αποφυλακιστούμε (dependent first-person indicative passive perfective plural)
αποφυλακίζετε (active imperfective indicative plural present second-person)
αποφυλακίσετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιζόσαστε (imperfective indicative passive plural present second-person)
αποφυλακιστείτε (dependent indicative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζουν (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίζουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
αποφυλακίσουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίσουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
αποφυλακίζονται (imperfective indicative passive plural present third-person)
αποφυλακιστούν (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλακιστούνε (dependent indicative passive perfective plural third-person)
αποφυλάκιζα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
αποφυλάκισα (active first-person indicative past perfective singular)
αποφυλακιζόμουν (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακιζόμουνα (first-person imperfect imperfective indicative passive singular)
αποφυλακίστηκα (first-person indicative passive past perfective singular)
αποφυλάκιζες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
αποφυλάκισες (active indicative past perfective second-person singular)
αποφυλακιζόσουν (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακιζόσουνα (imperfect imperfective indicative passive second-person singular)
αποφυλακίστηκες (indicative passive past perfective second-person singular)
αποφυλάκιζε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
αποφυλάκισε (active indicative past perfective singular third-person)
αποφυλακιζόταν (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακιζότανε (imperfect imperfective indicative passive singular third-person)
αποφυλακίστηκε (indicative passive past perfective singular third-person)
αποφυλακίζαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
αποφυλακίσαμε (active first-person indicative past perfective plural)
αποφυλακιζόμασταν (first-person imperfect imperfective indicative passive plural)
‑όμαστε (first-person imperfect imperfective indicative informal passive plural)
αποφυλακιστήκαμε (first-person indicative passive past perfective plural)
αποφυλακίζατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
αποφυλακίσατε (active indicative past perfective plural second-person)
αποφυλακιζόσασταν (imperfect imperfective indicative passive plural second-person)
‑όσαστε (imperfect imperfective indicative informal passive plural second-person)
αποφυλακιστήκατε (indicative passive past perfective plural second-person)
αποφυλάκιζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλακίζανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
αποφυλάκισαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσαν (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίσανε (active indicative past perfective plural third-person)
αποφυλακίζονταν (imperfect imperfective indicative passive plural third-person)
αποφυλακιζόντουσαν (imperfect imperfective indicative informal passive plural third-person)
αποφυλακίστηκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκαν (indicative passive past perfective plural third-person)
αποφυλακιστήκανε (indicative passive past perfective plural third-person)
θα αποφυλακίζω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα αποφυλακίσω (active first-person future indicative perfective singular)
θα αποφυλακίζομαι (continuative first-person future imperfective indicative passive singular)
θα αποφυλακιστώ (first-person future indicative passive perfective singular)
Formed using present (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
dependent (for simple past) (continuative future imperfective perfective progressive subjunctive)
αποφυλάκιζε (active imperative imperfective second-person singular)
αποφυλάκισε (active imperative perfective second-person singular)
αποφυλακίσου (imperative passive perfective second-person singular)
αποφυλακίζετε (active imperative imperfective plural second-person)
αποφυλακίστε (active imperative perfective plural second-person)
αποφυλακίζεστε (imperative imperfective passive plural second-person)
αποφυλακιστείτε (imperative passive perfective plural second-person)
αποφυλακίζοντας (active participle present)
έχοντας αποφυλακίσει (active participle past)
αποφυλακισμένος (participle passive past)
‑η (participle passive past)
‑ο (participle passive past)
αποφυλακίσει (active infinitive-aorist)
αποφυλακιστεί (infinitive-aorist passive)

α‧πο‧φυ‧λα‧κί‧ζω

Learnedly from απο- (apo-) + φυλακίζω (fylakízo), a calque of French désemprisonner.

(transitive) to discharge, release (prisoner)


καναντέρ

head

καναντέρ • (kanantér)

Compare French canadair, Italian canadair, Serbo-Croatian kanader / канадер, Macedonian канадер (kanader)

(firefighting, aviation) waterbomber (firefighting aircraft)


ισλαμισμός

ισλαμισμός • (islamismós) m

el-noun

ισλαμισμός • (islamismós) m

islamismós (romanization)
ισλαμισμός (nominative singular)
ισλαμισμοί (nominative plural)
ισλαμισμού (genitive singular)
ισλαμισμών (genitive plural)
ισλαμισμό (accusative singular)
ισλαμισμούς (accusative plural)
ισλαμισμέ (singular vocative)
ισλαμισμοί (plural vocative)

ισ‧λα‧μι‧σμός

Learned borrowing from French islamisme.


αποχρωματίζω

head

αποχρωματίζω • (apochromatízo)

el-verb

αποχρωμάτισα

αποχρωματισμένος

αποχρωματίζομαι

αποχρωματίζω • (apochromatízo) (past αποχρωμάτισα, passive αποχρωματίζομαι, ppp αποχρωματισμένος)

apochromatízo (romanization)
αποχρωμάτισα (past)
αποχρωματίζομαι (passive)
αποχρωματισμένος (participle passive perfect)


αποχρωματισμός

head

αποχρωματισμοί

αποχρωματισμός • (apochromatismós) m (plural αποχρωματισμοί)

el-noun

αποχρωματισμοί

apochromatismós (romanization)
αποχρωματισμοί (plural)
αποχρωματισμός (nominative singular)
αποχρωματισμοί (nominative plural)
αποχρωματισμού (genitive singular)
αποχρωματισμών (genitive plural)
αποχρωματισμό (accusative singular)
αποχρωματισμούς (accusative plural)
αποχρωματισμέ (singular vocative)
αποχρωματισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αποχρωματισμός

αποχρωματισμοί

αποχρωματισμού

αποχρωματισμών

αποχρωματισμό

αποχρωματισμούς

αποχρωματισμέ

αποχρωματισμοί


αριστερίζω

head

αριστερίζω • (aristerízo)

el-verb

αριστερίζω • (aristerízo) (past αριστέριζα)

aristerízo (romanization)
αριστέριζα (past)

(politics, intransitive) to lean to the left, be a left-winger


αριστερισμός

head

αριστερισμοί

αριστερισμός • (aristerismós) m (plural αριστερισμοί)

el-noun

αριστερισμοί

aristerismós (romanization)
αριστερισμοί (plural)
αριστερισμός (nominative singular)
αριστερισμοί (nominative plural)
αριστερισμού (genitive singular)
αριστερισμών (genitive plural)
αριστερισμό (accusative singular)
αριστερισμούς (accusative plural)
αριστερισμέ (singular vocative)
αριστερισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

αριστερισμός

αριστερισμοί

αριστερισμού

αριστερισμών

αριστερισμούς

αριστερισμοί


αριστεριστής

head

αριστεριστές

αριστερίστρια

αριστεριστής • (aristeristís) m (plural αριστεριστές, feminine αριστερίστρια)

el-noun

αριστεριστές

αριστερίστρια

aristeristís (romanization)
αριστεριστές (plural)
αριστερίστρια (feminine)
αριστεριστής (nominative singular)
αριστεριστές (nominative plural)
αριστεριστή (genitive singular)
αριστεριστών (genitive plural)
αριστεριστή (accusative singular)
αριστεριστές (accusative plural)
αριστεριστή (singular vocative)
αριστεριστές (plural vocative)

el-decl-noun

αριστεριστής

αριστεριστές

αριστεριστών

αριστεριστές

αριστεριστές


αριστερίστρια

head

αριστερίστριες

αριστεριστής

αριστερίστρια • (aristerístria) f (plural αριστερίστριες, masculine αριστεριστής)

el-noun

αριστερίστριες

αριστεριστής

aristerístria (romanization)
αριστερίστριες (plural)
αριστεριστής (masculine)
αριστερίστρια (nominative singular)
αριστερίστριες (nominative plural)
αριστερίστριας (genitive singular)
αριστεριστριών (genitive plural)
αριστερίστρια (accusative singular)
αριστερίστριες (accusative plural)
αριστερίστρια (singular vocative)
αριστερίστριες (plural vocative)

el-decl-noun

αριστερίστρια

αριστερίστριες

αριστερίστριας

αριστεριστριών

αριστερίστρια

αριστερίστριες

αριστερίστρια

αριστερίστριες


νεοναζισμός

head

νεοναζισμός • (neonazismós) m (plural νεοναζισμοί)

neonazismós (romanization)
νεοναζισμοί (plural)
νεοναζισμός (nominative singular)
νεοναζισμοί (nominative plural)
νεοναζισμού (genitive singular)
νεοναζισμών (genitive plural)
νεοναζισμό (accusative singular)
νεοναζισμούς (accusative plural)
νεοναζισμέ (singular vocative)
νεοναζισμοί (plural vocative)

el-decl-noun

νεοναζισμούς


νεοφασισμός

head

νεοφασισμός • (neofasismós) m (uncountable)

neofasismós (romanization)
νεοφασισμός (nominative singular)
νεοφασισμού (genitive singular)
νεοφασισμό (accusative singular)
νεοφασισμέ (singular vocative)

νε‧ο‧φα‧σι‧σμός

νεο- (neo-, “neo-, new”) + φασισμός (fasismós, “fascism”), calque of English neofascism.


αστυνομικό τμήμα

head

αστυνομικά τμήματα

αστυνομικό τμήμα • (astynomikó tmíma) n (plural αστυνομικά τμήματα)

el-noun

αστυνομικά τμήματα

astynomikó tmíma (romanization)
αστυνομικά τμήματα (plural)