θρόνος

thrónos (romanization)
θρόνοι (plural)
θρόνος (nominative singular)
θρόνοι (nominative plural)
θρόνου (genitive singular)
θρόνων (genitive plural)
θρόνο (accusative singular)
θρόνους (accusative plural)
θρόνε (singular vocative)
θρόνοι (plural vocative)

θρονιάζω

sit and not intending to give up the seat; negative sense

θρόνιασμα

the without giving up my seat; negative sense

σύνθρονο

series of seats in church, especially for priests

ο θρόνος της Αγγλίας

σφετεριστής του θρόνου

ανάρρηση στο θρόνο

χηρεύει ο θρόνος

the throne is vacant (literally: widowed)


βασιλιάς

head

βασιλιάς • (vasiliás) m (plural βασιλιάδες, feminine βασίλισσα)

vasiliás (romanization)
βασιλιάδες (plural)
βασίλισσα (feminine)
βασιλιάς (nominative singular)
βασιλιάδες (nominative plural)
βασιλιά (genitive singular)
βασιλιάδων (genitive plural)
βασιλιά (accusative singular)
βασιλιάδες (accusative plural)
βασιλιά (singular vocative)
βασιλιάδες (plural vocative)
βασιλέας (alternative)
βασιλεύς (alternative)

Inherited from Byzantine Greek βασιλιάς < βασιλέας (basiléas) with synizesis [ʎa] to avoid hiatus. From Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king, leader, prince, emperor”), from Proto-Hellenic *gʷatiléus; the word, attested in some form since Mycenaean times, is of uncertain ultimate etymology; possibly of Anatolian origin. Also see βασίλισσα (basílissa, “queen”).

inh

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Φορντ ήταν βασιλιάς της αυτοκινητοβιομηχανίας.

O Fornt ítan vasiliás tis aftokinitoviomichanías.

Ford was the king of automobile industry.

(figuratively) tycoon (king of) + type of business


βασίλισσα

head

βασίλισσα • (vasílissa) f (plural βασίλισσες, masculine βασιλιάς)

vasílissa (romanization)
βασίλισσες (plural)
βασιλιάς (masculine)
βασίλισσα (nominative singular)
βασίλισσες (nominative plural)
βασίλισσας (genitive singular)
βασιλισσών (genitive plural)
βασίλισσα (accusative singular)
βασίλισσες (accusative plural)
βασίλισσα (singular vocative)
βασίλισσες (plural vocative)

βα σί λισ σα

From Ancient Greek βασίλισσα (basílissa).

Η Μαρία Αντουανέτα ήταν βασίλισσα της Γαλλίας.

I María Antouanéta ítan vasílissa tis Gallías.

Marie Antoinette was the queen of France.

Η Ελισάβετ Β’ ήταν η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.

I Elisávet V’ ítan i vasílissa tou Inoménou Vasileíou.

Elizabeth II was the queen of the United Kingdom.

η βασίλισσα των μελισσών

queen (reproductive female animal in a hive, such as an ant, bee, termite or wasp)

Η κόρη του είναι βασίλισσα της ομορφιάς.

I kóri tou eínai vasílissa tis omorfiás.

(figuratively) queen (powerful female figure)


αυτοκράτορας

αυτοκράτορες

αυτοκράτειρα

αυτοκρατόρισσα

αυτοκράτορας • (aftokrátoras) m (plural αυτοκράτορες, feminine αυτοκράτειρα or αυτοκρατόρισσα)

el-noun

αυτοκράτορες

αυτοκράτειρα

αυτοκρατόρισσα

aftokrátoras (romanization)
αυτοκράτορες (plural)
αυτοκράτειρα (feminine)
αυτοκρατόρισσα (feminine)
αυτοκράτορας (nominative singular)
αυτοκράτορες (nominative plural)
αυτοκράτορα (genitive singular)
αυτοκρατόρων (genitive plural)
αυτοκράτορα (accusative singular)
αυτοκράτορες (accusative plural)
αυτοκράτορα (singular vocative)
αυτοκράτορες (plural vocative)
αυτοκράτωρ (alternative Katharevousa)

el-decl-noun

αυτοκράτορας

αυτοκράτορες

αυτοκρατόρων

αυτοκράτορες

αυτοκράτορες

From Ancient Greek αὐτοκράτωρ (autokrátōr).


βασίλειο

head

βασίλειο • (vasíleio) n (plural βασίλεια)

vasíleio (romanization)
βασίλεια (plural)
βασίλειο (nominative singular)
βασίλεια (nominative plural)
βασιλείου (genitive singular)
βασίλειου (genitive singular)
βασιλείων (genitive plural)
βασίλειων (genitive plural)
βασίλειο (accusative singular)
βασίλεια (accusative plural)
βασίλειο (singular vocative)
βασίλεια (plural vocative)

Inherited from Ancient Greek βασίλειον (basíleion, “palace, capital”).

inh

(taxonomy, biology) kingdom (taxonomic division below Domain and above Phylum)


σουλτάνος

head

σουλτάνος • (soultános) m (plural σουλτάνοι, feminine σουλτάνα)

soultános (romanization)
σουλτάνοι (plural)
σουλτάνα (feminine)
σουλτάνος (nominative singular)
σουλτάνοι (nominative plural)
σουλτάνου (genitive singular)
σουλτάνων (genitive plural)
σουλτάνο (accusative singular)
σουλτάνους (accusative plural)
σουλτάνε (singular vocative)
σουλτάνοι (plural vocative)

From Byzantine Greek σουλτᾶνος (soultânos), from Ottoman Turkish سلطان (sultân, sultan), from Arabic سُلْطَان (sulṭān).


κορώνα

koróna (romanization)
κορώνες (plural)
κορώνα (nominative singular)
κορώνες (nominative plural)
κορώνας (genitive singular)
κορωνών (genitive plural)
κορώνα (accusative singular)
κορώνες (accusative plural)
κορώνα (singular vocative)
κορώνες (plural vocative)
κορόνα (alternative)

→? Bulgarian: корона (korona)

→? Romanian: coroană

Learned borrowing from Latin corōna, from Ancient Greek κορώνη (korṓnē). Doublet of κουρούνα (kouroúna, “crow”).


πρίγκιπας

πρίγκιπας • (prígkipas) m (plural πρίγκιπες, feminine πριγκίπισσα)

prígkipas (romanization)
πρίγκιπες (plural)
πριγκίπισσα (feminine)
πρίγκιπας (nominative singular)
πρίγκιπες (nominative plural)
πρίγκιπα (genitive singular)
πριγκίπων (genitive plural)
πρίγκιπα (accusative singular)
πρίγκιπες (accusative plural)
πρίγκιπα (singular vocative)
πρίγκιπες (plural vocative)

From Hellenistic Ancient Greek πρῖγκιψ (prînkips), from Latin prīnceps.

prince, title for the male children of a king and sometimes the extended royal family.

Zει σαν πρίγκιπας.

(figuratively) A person living in luxury.


αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορία • (aftokratoría) f (plural αυτοκρατορίες)

el-noun

αυτοκρατορίες

aftokratoría (romanization)
αυτοκρατορίες (plural)
αυτοκρατορία (nominative singular)
αυτοκρατορίες (nominative plural)
αυτοκρατορίας (genitive singular)
αυτοκρατοριών (genitive plural)
αυτοκρατορία (accusative singular)
αυτοκρατορίες (accusative plural)
αυτοκρατορία (singular vocative)
αυτοκρατορίες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορίας

αυτοκρατοριών

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

αυτοκρατορία

αυτοκρατορίες

From Ancient Greek αὐτοκρατορία (autokratoría).

der

αὐτοκρατορία

ρωμαϊκή αυτοκρατορία

(taxonomy, biology, less usual) domain (the highest taxonomic rank of organisms)


αυτοκράτειρα

head

αυτοκράτειρες

αυτοκράτορας

αυτοκράτειρα • (aftokráteira) f (plural αυτοκράτειρες, masculine αυτοκράτορας)

el-noun

αυτοκράτειρες

αυτοκράτορας

aftokráteira (romanization)
αυτοκράτειρες (plural)
αυτοκράτορας (masculine)
αυτοκράτειρα (nominative singular)
αυτοκράτειρες (nominative plural)
αυτοκράτειρας (genitive singular)
αυτοκρατειρών (genitive plural)
αυτοκράτειρα (accusative singular)
αυτοκράτειρες (accusative plural)
αυτοκράτειρα (singular vocative)
αυτοκράτειρες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες

αυτοκράτειρας

αυτοκρατειρών

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες

αυτοκράτειρα

αυτοκράτειρες


στέμμα

head

στέμμα • (stémma) n (plural στέμματα)

el-noun

στέμμα • (stémma) n (plural στέμματα)

stémma (romanization)
στέμματα (plural)
στέμμα (nominative singular)
στέμματα (nominative plural)
στέμματος (genitive singular)
στεμμάτων (genitive plural)
στέμμα (accusative singular)
στέμματα (accusative plural)
στέμμα (singular vocative)
στέμματα (plural vocative)

crown (royal, imperial or princely headdress)


μοναρχία

head

μοναρχία • (monarchía) f (plural μοναρχίες)

monarchía (romanization)
μοναρχίες (plural)
μοναρχία (nominative singular)
μοναρχίες (nominative plural)
μοναρχίας (genitive singular)
μοναρχιών (genitive plural)
μοναρχία (accusative singular)
μοναρχίες (accusative plural)
μοναρχία (singular vocative)
μοναρχίες (plural vocative)

→ Aromanian: munarhii

συνταγματική μοναρχία


μονάρχης

μονάρχης • (monárchis) m (plural μονάρχες)

monárchis (romanization)
μονάρχες (plural)
μονάρχης (nominative singular)
μονάρχες (nominative plural)
μονάρχη (genitive singular)
μοναρχών (genitive plural)
μονάρχη (accusative singular)
μονάρχες (accusative plural)
μονάρχη (singular vocative)
μονάρχες (plural vocative)

→ Aromanian: munarhu

From Ancient Greek μονάρχης (monárkhēs); equivalent to μόνος (mónos, “alone”) + -άρχης (-árchis, “ruler”).
Compare Mariupol Greek мона́рхус (monárxus).


πριγκίπισσα

head

πριγκίπισσες

πριγκίπισσα • (prigkípissa) f (plural πριγκίπισσες, masculine πρίγκιπας)

el-noun

πριγκίπισσες

prigkípissa (romanization)
πριγκίπισσες (plural)
πρίγκιπας (masculine)
πριγκίπισσα (nominative singular)
πριγκίπισσες (nominative plural)
πριγκίπισσας (genitive singular)
πριγκιπισσών (genitive plural)
πριγκίπισσα (accusative singular)
πριγκίπισσες (accusative plural)
πριγκίπισσα (singular vocative)
πριγκίπισσες (plural vocative)

el-decl-noun

πριγκίπισσες

πριγκίπισσας

πριγκιπισσών

πριγκίπισσες

πριγκίπισσες

πρι γκί πισ σα

Derived from Latin prī̆ncipissa (“princess”), By surface analysis, πρίγκιπας (prígkipas) + -ισσα (-issa).


τσάρος

head

τσάρος • (tsáros) m (plural τσάροι, feminine τσαρίνα)

tsáros (romanization)
τσάροι (plural)
τσαρίνα (feminine)
τσάρος (nominative singular)
τσάροι (nominative plural)
τσάρου (genitive singular)
τσάρων (genitive plural)
τσάρο (accusative singular)
τσάρους (accusative plural)
τσάρε (singular vocative)
τσάροι (plural vocative)


σάχης

sáchis (romanization)
σάχηδες (plural)
σάχης (nominative singular)
σάχηδες (nominative plural)
σάχη (genitive singular)
σάχηδων (genitive plural)
σάχη (accusative singular)
σάχηδες (accusative plural)
σάχη (singular vocative)
σάχηδες (plural vocative)

ο Σάχης Περσίας


αβασίλευτος

αβασίλευτος • (avasíleftos) m (feminine αβασίλευτη, neuter αβασίλευτο)

avasíleftos (romanization)
αβασίλευτη (feminine)
αβασίλευτο (neuter)
αβασίλευτος (masculine nominative singular)
αβασίλευτη (feminine nominative singular)
αβασίλευτο (neuter nominative singular)
αβασίλευτοι (masculine nominative plural)
αβασίλευτες (feminine nominative plural)
αβασίλευτα (neuter nominative plural)
αβασίλευτου (genitive masculine singular)
αβασίλευτης (feminine genitive singular)
αβασίλευτου (genitive neuter singular)
αβασίλευτων (genitive masculine plural)
αβασίλευτων (feminine genitive plural)
αβασίλευτων (genitive neuter plural)
αβασίλευτο (accusative masculine singular)
αβασίλευτη (accusative feminine singular)
αβασίλευτο (accusative neuter singular)
αβασίλευτους (accusative masculine plural)
αβασίλευτες (accusative feminine plural)
αβασίλευτα (accusative neuter plural)
αβασίλευτε (masculine singular vocative)
αβασίλευτη (feminine singular vocative)
αβασίλευτο (neuter singular vocative)
αβασίλευτοι (masculine plural vocative)
αβασίλευτες (feminine plural vocative)
αβασίλευτα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

αβασίλευτος (avasíleftos)

αβασίλευτη (avasílefti)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτοι (avasíleftoi)

αβασίλευτες (avasíleftes)

αβασίλευτα (avasílefta)

αβασίλευτου (avasíleftou)

αβασίλευτης (avasíleftis)

αβασίλευτου (avasíleftou)

αβασίλευτων (avasílefton)

αβασίλευτων (avasílefton)

αβασίλευτων (avasílefton)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτη (avasílefti)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτους (avasíleftous)

αβασίλευτες (avasíleftes)

αβασίλευτα (avasílefta)

αβασίλευτε (avasílefte)

αβασίλευτη (avasílefti)

αβασίλευτο (avasílefto)

αβασίλευτοι (avasíleftoi)

αβασίλευτες (avasíleftes)

αβασίλευτα (avasílefta)

αβασίλευτη δημοκρατία

not governed by a monarch, kingless, queenless


αυτοκρατόρισσα

head

αυτοκρατόρισσες

αυτοκράτορας

αυτοκρατόρισσα • (aftokratórissa) f (plural αυτοκρατόρισσες, masculine αυτοκράτορας)

el-noun

αυτοκρατόρισσες

αυτοκράτορας

aftokratórissa (romanization)
αυτοκρατόρισσες (plural)
αυτοκράτορας (masculine)
αυτοκρατόρισσα (nominative singular)
αυτοκρατόρισσες (nominative plural)
αυτοκρατόρισσας (genitive singular)
αυτοκρατορισσών (genitive plural)
αυτοκρατόρισσα (accusative singular)
αυτοκρατόρισσες (accusative plural)
αυτοκρατόρισσα (singular vocative)
αυτοκρατόρισσες (plural vocative)

el-decl-noun

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες

αυτοκρατόρισσας

αυτοκρατορισσών

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες

αυτοκρατόρισσα

αυτοκρατόρισσες


σκήπτρο

skíptro (romanization)
σκήπτρα (plural)
σκήπτρο (nominative singular)
σκήπτρα (nominative plural)
σκήπτρου (genitive singular)
σκήπτρων (genitive plural)
σκήπτρο (accusative singular)
σκήπτρα (accusative plural)
σκήπτρο (singular vocative)
σκήπτρα (plural vocative)


βασιλεύω

head

βασιλεύω • (vasilévo)

el-verb

βασιλεύω • (vasilévo) (past βασίλεψα, passive —)

vasilévo (romanization)
βασίλεψα (past)
βασιλεύω (active first-person imperfective indicative present singular)
βασιλέψω (active dependent first-person indicative perfective singular)
βασιλεύεις (active imperfective indicative present second-person singular)
βασιλέψεις (active dependent indicative perfective second-person singular)
βασιλεύει (active imperfective indicative present singular third-person)
βασιλέψει (active dependent indicative perfective singular third-person)
βασιλεύουμε (active first-person imperfective indicative plural present)
‑ομε (active first-person imperfective indicative plural present rare)
βασιλέψουμε (active dependent first-person indicative perfective plural)
‑ομε (active dependent first-person indicative perfective plural rare)
βασιλεύετε (active imperfective indicative plural present second-person)
βασιλέψετε (active dependent indicative perfective plural second-person)
βασιλεύουν (active imperfective indicative plural present third-person)
βασιλεύουνε (active imperfective indicative plural present third-person)
βασιλέψουν (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασιλέψουνε (active dependent indicative perfective plural third-person)
βασίλευα (active first-person imperfect imperfective indicative singular)
βασίλεψα (active first-person indicative past perfective singular)
βασίλευες (active imperfect imperfective indicative second-person singular)
βασίλεψες (active indicative past perfective second-person singular)
βασίλευε (active imperfect imperfective indicative singular third-person)
βασίλεψε (active indicative past perfective singular third-person)
βασιλεύαμε (active first-person imperfect imperfective indicative plural)
βασιλέψαμε (active first-person indicative past perfective plural)
βασιλεύατε (active imperfect imperfective indicative plural second-person)
βασιλέψατε (active indicative past perfective plural second-person)
βασίλευαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασιλεύαν (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασιλεύανε (active imperfect imperfective indicative plural third-person)
βασίλεψαν (active indicative past perfective plural third-person)
βασιλέψαν (active indicative past perfective plural third-person)
βασιλέψανε (active indicative past perfective plural third-person)
θα βασιλεύω (active first-person future imperfective indicative progressive singular)
θα βασιλέψω (active first-person future indicative perfective singular)
Formed using present (active future imperfective perfective subjunctive)
dependent (for simple past) (active future imperfective perfective subjunctive)
βασίλευε (active imperative imperfective second-person singular)
βασίλεψε (active imperative perfective second-person singular)
βασιλεύετε (active imperative imperfective plural second-person)
βασιλέψτε (active imperative perfective plural second-person)
declinable {βασιλεύων (active indeclinable participle present)
βασιλεύουσα (active indeclinable participle present)
βασιλεύον} (active indeclinable participle present)
indeclinable βασιλεύοντας (active indeclinable participle present)
έχοντας βασιλέψει (active indeclinable participle perfect)
βασιλευομένη (indeclinable participle passive perfect)
βασιλευόμενη (indeclinable participle passive perfect)
‑o} (indeclinable participle passive perfect)
passive perfect participle βασιλεμένος (indeclinable participle passive perfect)
‑η (indeclinable participle passive perfect)
‑o (indeclinable participle passive perfect)
βασιλέψει (infinitive-aorist)

Inherited from Ancient Greek βασιλεύω (basileúō). Sense 'sunset' since mediaeval times.

(monarchy) to reign, rule (also figurative)


δυναστεία

head

δυναστεία • (dynasteía) f (plural δυναστείες)

dynasteía (romanization)
δυναστείες (plural)
δυναστεία (nominative singular)
δυναστείες (nominative plural)
δυναστείας (genitive singular)
δυναστειών (genitive plural)
δυναστεία (accusative singular)
δυναστείες (accusative plural)
δυναστεία (singular vocative)
δυναστείες (plural vocative)

Το 1925, η δυναστεία των Παχλαβί ανήλθαν στην εξουσία στη Περσία

To 1925, i dynasteía ton Pachlaví anílthan stin exousía sti Persía

In 1925, the Pahlavi dynasty came to power in Persia.


βασιλομήτωρ

βασιλομήτορες

βασιλομήτωρ • (vasilomítor) f (plural βασιλομήτορες)

el-noun

βασιλομήτορες

vasilomítor (romanization)
βασιλομήτορες (plural)
βασιλομήτωρ (nominative singular)
βασιλομήτορες (nominative plural)
βασιλομήτορος (genitive singular)
βασιλομητόρων (genitive plural)
βασιλομήτορα (accusative singular)
βασιλομήτορες (accusative plural)
βασιλομήτορ (singular vocative)
βασιλομήτορες (plural vocative)

el-decl-noun

βασιλομήτορες

βασιλομήτορος

βασιλομητόρων

βασιλομήτορα

βασιλομήτορες

βασιλομήτορες

βα σι λο μή τωρ

Ancient Greek βασιλεύς (basileús, “king”) + μήτηρ (mítir, “mother”). First attested 1868.

der

Η βασιλομήτωρ της Βρετανίας πέθανε το 2002.

I vasilomítor tis Vretanías péthane to 2002.

(formal, archaic) queen mother (mother of a ruling king or queen)


ανάβαση

head

ανάβαση • (anávasi) f (plural αναβάσεις)

anávasi (romanization)
αναβάσεις (plural)
ανάβαση (nominative singular)
αναβάσεις (nominative plural)
ανάβασης (genitive singular)
αναβάσεων (genitive plural)
ανάβαση (accusative singular)
αναβάσεις (accusative plural)
ανάβαση (singular vocative)
αναβάσεις (plural vocative)

el-decl-noun

Older or formal genitive singular: αναβάσεως (anaváseos)

(figuratively, monarchy) ascending to a throne


ηγεμόνας

head

ηγεμόνας • (igemónas) m (plural ηγεμόνες)

igemónas (romanization)
ηγεμόνες (plural)
ηγεμόνας (nominative singular)
ηγεμόνες (nominative plural)
ηγεμόνα (genitive singular)
ηγεμόνων (genitive plural)
ηγεμόνα (accusative singular)
ηγεμόνες (accusative plural)
ηγεμόνα (singular vocative)
ηγεμόνες (plural vocative)


ηγεμονίσκος

ηγεμονίσκος • (igemonískos) m (plural ηγεμονίσκοι)

igemonískos (romanization)
ηγεμονίσκοι (plural)
ηγεμονίσκος (nominative singular)
ηγεμονίσκοι (nominative plural)
ηγεμονίσκου (genitive singular)
ηγεμονίσκων (genitive plural)
ηγεμονίσκο (accusative singular)
ηγεμονίσκους (accusative plural)
ηγεμονίσκε (singular vocative)
ηγεμονίσκοι (plural vocative)

el-decl-noun

ηγεμονίσκους


άναξ

head

άναξ • (ánax) m (plural άνακτες, feminine άνασσα)

ánax (romanization)
άνακτες (plural)
άνασσα (feminine)
άναξ (nominative singular)
άνακτες (nominative plural)
άνακτος (genitive singular)
ανάκτων (genitive plural)
άνακτα (accusative singular)
άνακτες (accusative plural)
άναξ (singular vocative)
άνακτες (plural vocative)


αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

αντιβασιλέας • (antivasiléas) m (plural αντιβασιλείς, feminine αντιβασίλισσα)

el-noun

αντιβασιλείς

αντιβασίλισσα

antivasiléas (romanization)
αντιβασιλείς (plural)
αντιβασίλισσα (feminine)
αντιβασιλέας (nominative singular)
αντιβασιλείς (nominative plural)
αντιβασιλέα (genitive singular)
αντιβασιλέων (genitive plural)
αντιβασιλέα (accusative singular)
αντιβασιλείς (accusative plural)
αντιβασιλέα (singular vocative)
αντιβασιλείς (plural vocative)
αντιβασιλιάς (alternative)

el-decl-noun

αντιβασιλέας

αντιβασιλείς

αντιβασιλέων

αντιβασιλείς

αντιβασιλείς

αντι- (anti-) + βασιλέας (vasiléas, “king”)