σπιτοσπουργίτης

head

σπιτοσπουργίτες

σπιτοσπουργίτης • (spitospourgítis) m (plural σπιτοσπουργίτες)

el-noun

σπιτοσπουργίτες

spitospourgítis (romanization)
σπιτοσπουργίτες (plural)
σπιτοσπουργίτης (nominative singular)
σπιτοσπουργίτες (nominative plural)
σπιτοσπουργίτη (genitive singular)
σπιτοσπουργιτών (genitive plural)
σπιτοσπουργίτη (accusative singular)
σπιτοσπουργίτες (accusative plural)
σπιτοσπουργίτη (singular vocative)
σπιτοσπουργίτες (plural vocative)

el-decl-noun

σπιτοσπουργίτης

σπιτοσπουργίτες

σπιτοσπουργίτη

σπιτοσπουργιτών

σπιτοσπουργίτη

σπιτοσπουργίτες

σπιτοσπουργίτη

σπιτοσπουργίτες

From σπίτι (spíti, “house”) + σπουργίτης (spourgítis, “sparrow”).

af

Passer domesticus
Passer domesticus#Translingual


διπλοσάϊνο

head

διπλοσάϊνο • (diplosáïno) n (plural διπλοσάϊνα)

diplosáïno (romanization)
διπλοσάϊνα (plural)
διπλοσάϊνο (nominative singular)
διπλοσάϊνα (nominative plural)
διπλοσάϊνου (genitive singular)
διπλοσάϊνων (genitive plural)
διπλοσάϊνο (accusative singular)
διπλοσάϊνα (accusative plural)
διπλοσάϊνο (singular vocative)
διπλοσάϊνα (plural vocative)

Accipiter gentilis
Accipiter gentilis#Translingual


φαλαινοκέφαλος

φαλαινοκέφαλοι

φαλαινοκέφαλος • (falainokéfalos) m (plural φαλαινοκέφαλοι)

el-noun

φαλαινοκέφαλοι

falainokéfalos (romanization)
φαλαινοκέφαλοι (plural)
φαλαινοκέφαλος (nominative singular)
φαλαινοκέφαλοι (nominative plural)
φαλαινοκέφαλου (genitive singular)
φαλαινοκέφαλων (genitive plural)
φαλαινοκέφαλο (accusative singular)
φαλαινοκέφαλους (accusative plural)
φαλαινοκέφαλε (singular vocative)
φαλαινοκέφαλοι (plural vocative)

el-decl-noun

φαλαινοκέφαλος

φαλαινοκέφαλοι

φαλαινοκέφαλου

φαλαινοκέφαλων

φαλαινοκέφαλο

φαλαινοκέφαλους

φαλαινοκέφαλε

φαλαινοκέφαλοι

From φάλαινα (fálaina, “whale”) + κεφαλή (kefalí, “head”).


βρωμοκούναβο

head

βρωμοκούναβα

βρωμοκούναβο • (vromokoúnavo) n (plural βρωμοκούναβα)

el-noun

βρωμοκούναβα

vromokoúnavo (romanization)
βρωμοκούναβα (plural)
βρωμοκούναβο (nominative singular)
βρωμοκούναβα (nominative plural)
βρωμοκούναβου (genitive singular)
βρωμοκούναβων (genitive plural)
βρωμοκούναβο (accusative singular)
βρωμοκούναβα (accusative plural)
βρωμοκούναβο (singular vocative)
βρωμοκούναβα (plural vocative)

el-decl-noun

βρωμοκούναβο

βρωμοκούναβα

βρωμοκούναβου

βρωμοκούναβων

βρωμοκούναβο

βρωμοκούναβα

βρωμοκούναβο

βρωμοκούναβα


αντζούγια

head

αντζούγια • (antzoúgia) f (plural αντζούγιες)

antzoúgia (romanization)
αντζούγιες (plural)
αντζούγια (nominative singular)
αντζούγιες (nominative plural)
αντζούγιας (genitive singular)
αντζούγια (accusative singular)
αντζούγιες (accusative plural)
αντζούγια (singular vocative)
αντζούγιες (plural vocative)

→ Armenian: անձրուկ (anjruk)

Ultimately a reborrowing from Ancient Greek ἀφύη (aphúē, “small fish”). The immediate source is Venetan anciuga, from Ligurian anciôa, from a Vulgar Latin development of Classical Latin aphyē, from Ancient Greek ἀφύη (aphúē). The ending -ια (-ia) is from the pronunciation of plural αντζούγες (antzoúges) /anˈdzuʝes/, from singular αντζούγα (antzoúga)..


τριχίουρος

head

τριχίουρος • (trichíouros) m (plural τριχίουροι)

trichíouros (romanization)
τριχίουροι (plural)
τριχίουρος (nominative singular)
τριχίουροι (nominative plural)
τριχίουρου (genitive singular)
τριχίουρων (genitive plural)
τριχίουρο (accusative singular)
τριχίουρους (accusative plural)
τριχίουρε (singular vocative)
τριχίουροι (plural vocative)

Borrowed from New Latin trichiurus, from Ancient Greek θρίξ (thríx, “hair”) + οὐρά (ourá, “tail”).


αντσούγια

αντσούγια • (antsoúgia) f (plural αντσούγιες)

antsoúgia (romanization)
αντσούγιες (plural)
αντσούγια (nominative singular)
αντσούγιες (nominative plural)
αντσούγιας (genitive singular)
αντσούγια (accusative singular)
αντσούγιες (accusative plural)
αντσούγια (singular vocative)
αντσούγιες (plural vocative)

αντζούγια αντζούγια#Greek

Alternative form of αντζούγια (antzoúgia)


λέαινα

λέαινα • (léaina) f (plural λέαινες, masculine λέων)

léaina (romanization)
λέαινες (plural)
λέων (masculine)
λέαινα (nominative singular)
λέαινες (nominative plural)
λέαινας (genitive singular)
λεαινών (genitive plural)
λέαινα (accusative singular)
λέαινες (accusative plural)
λέαινα (singular vocative)
λέαινες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek λέαινα (léaina) λέων, λε(οντ)- m (léon, le(ont)-, “lion”) + -αινα (-aina).

af

λέων, λε(οντ)-

λιονταρίνα feminine for the neuter λιοντάρι


απέταλος

head

απέταλος • (apétalos) m (feminine απέταλη, neuter απέταλο)

apétalos (romanization)
απέταλη (feminine)
απέταλο (neuter)
απέταλος (masculine nominative singular)
απέταλη (feminine nominative singular)
απέταλο (neuter nominative singular)
απέταλοι (masculine nominative plural)
απέταλες (feminine nominative plural)
απέταλα (neuter nominative plural)
απέταλου (genitive masculine singular)
απέταλης (feminine genitive singular)
απέταλου (genitive neuter singular)
απέταλων (genitive masculine plural)
απέταλων (feminine genitive plural)
απέταλων (genitive neuter plural)
απέταλο (accusative masculine singular)
απέταλη (accusative feminine singular)
απέταλο (accusative neuter singular)
απέταλους (accusative masculine plural)
απέταλες (accusative feminine plural)
απέταλα (accusative neuter plural)
απέταλε (masculine singular vocative)
απέταλη (feminine singular vocative)
απέταλο (neuter singular vocative)
απέταλοι (masculine plural vocative)
απέταλες (feminine plural vocative)
απέταλα (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

απέταλος (apétalos)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλοι (apétaloi)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

απέταλου (apétalou)

απέταλης (apétalis)

απέταλου (apétalou)

απέταλων (apétalon)

απέταλων (apétalon)

απέταλων (apétalon)

απέταλο (apétalo)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλους (apétalous)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

απέταλε (apétale)

απέταλη (apétali)

απέταλο (apétalo)

απέταλοι (apétaloi)

απέταλες (apétales)

απέταλα (apétala)

Either Learned borrowing from Katharevousa ἀπέταλος (apétalos), attested since 1873, from Koine Greek ἀπέτηλος (apétēlos) with change to πεταλ- from Ancient Greek πέταλον (pétalon)
Or learned borrowing from French apétale < a- + pétale from Ancient Greek πέταλον (pétalon), Morphologically, α- (a-, alpha privative) + Ancient Greek πέταλ(ον) (pétal(on)) + suffix for adjectives -ος (-os).
Or, related to the unattested Ancient Greek ᾱ̓πέτᾰλος (āpétălos).
For the taxonomic term απέταλα (apétala) see the New Latin apetala (example, Nestegis apetala.

lbor

(rare definition, equestrianism) unshoed, unshod


παπαδίτσα

head

παπαδίτσα • (papadítsa) f (plural παπαδίτσες)

papadítsa (romanization)
παπαδίτσες (plural)
παπαδίτσα (nominative singular)
παπαδίτσες (nominative plural)
παπαδίτσας (genitive singular)
παπαδίτσα (accusative singular)
παπαδίτσες (accusative plural)
παπαδίτσα (singular vocative)
παπαδίτσες (plural vocative)


ξεφτέρι

ξεφτέρι • (xeftéri) n (plural ξεφτέρια)

el-noun

ξεφτέρι • (xeftéri) n (plural ξεφτέρια)

xeftéri (romanization)
ξεφτέρια (plural)
ξεφτέρι (nominative singular)
ξεφτέρια (nominative plural)
ξεφτεριού (genitive singular)
ξεφτεριών (genitive plural)
ξεφτέρι (accusative singular)
ξεφτέρια (accusative plural)
ξεφτέρι (singular vocative)
ξεφτέρια (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek ξεφτέριν (xephtérin) < ξυπτέριν < ἐξυπτέριον, from Koine Greek ὀξυπτέριον n (oxuptérion, “hawk”) with assimilation of pronunciation [pt] > [ft] and with the influence of ξε- (xe-). a diminutive of Ancient Greek ὀξύπτερος (oxúpteros, “sharp-winged, hence swift-winged”) < ὀξύς (oxús) + πτερ(όν) n (pter(ón), “wing”) + -ος (-os). Compare to ὠκύπτερος (ōkúpteros, “swift-winged”) and the etymologies of ὀξύς (oxús, “sharp”) and ὠκύς (ōkús, “quick”).
Cognate with Pontic Greek ξυφτέριν (xyftérin) and akin to τσίφτης (tsíftis) and Albanian qift. Probably, not related to the Latin accipiter from acus.

der

Eurasian sparrowhawk
Eurasian sparrowhawk

Accipiter nisus
Accipiter nisus#Translingual

(bird) Eurasian sparrowhawk (Accipiter nisus)

see: έξυπνος (éxypnos, “intelligent”)

(figuratively, not formal) bright spark, quickwitted, intelligent


αρνάδα

arnáda (romanization)
αρνάδες (plural)
αρνάδα (nominative singular)
αρνάδες (nominative plural)
αρνάδας (genitive singular)
αρνάδων (genitive plural)
αρνάδα (accusative singular)
αρνάδες (accusative plural)
αρνάδα (singular vocative)
αρνάδες (plural vocative)


άρπυια

árpyia (romanization)
άρπυιες (plural)
άρπυια (nominative singular)
άρπυιες (nominative plural)
άρπυιας (genitive singular)
αρπυιών (genitive plural)
άρπυια (accusative singular)
άρπυιες (accusative plural)
άρπυια (singular vocative)
άρπυιες (plural vocative)

(Greek mythology, Roman mythology) harpy


σέλα

séla (romanization)
σέλες (plural)
σέλα (nominative singular)
σέλες (nominative plural)
σέλας (genitive singular)
σελών (genitive plural)
σέλα (accusative singular)
σέλες (accusative plural)
σέλα (singular vocative)
σέλες (plural vocative)


λεοντάρι

head

λεοντάρι • (leontári) n (plural λεοντάρια)

leontári (romanization)
λεοντάρια (plural)
λεοντάρι (nominative singular)
λεοντάρια (nominative plural)
λεονταριού (genitive singular)
λεονταριών (genitive plural)
λεοντάρι (accusative singular)
λεοντάρια (accusative plural)
λεοντάρι (singular vocative)
λεοντάρια (plural vocative)

λιοντάρι λιοντάρι#Greek


αστρίτης

αστρίτης • (astrítis) m (plural αστρίτες)

astrítis (romanization)
αστρίτες (plural)
αστρίτης (nominative singular)
αστρίτες (nominative plural)
αστρίτη (genitive singular)
αστριτών (genitive plural)
αστρίτη (accusative singular)
αστρίτες (accusative plural)
αστρίτη (singular vocative)
αστρίτες (plural vocative)


νεροκότσυφας

νεροκότσυφας • (nerokótsyfas) m

el-noun

νεροκότσυφας • (nerokótsyfas) m

white-throated dipper
white-throated dipper


σουσουράδα

head

σουσουράδα • (sousouráda) f (plural σουσουράδες)

sousouráda (romanization)
σουσουράδες (plural)
σουσουράδα (nominative singular)
σουσουράδες (nominative plural)
σουσουράδας (genitive singular)
σουσουράδων (genitive plural)
σουσουράδα (accusative singular)
σουσουράδες (accusative plural)
σουσουράδα (singular vocative)
σουσουράδες (plural vocative)

Inherited from Koine Greek σουσουράδα (sousouráda).

inh+

Motacilla alba
Motacilla alba#Translingual


κολιός

koliós (romanization)
κολιοί (plural)
κολιός (nominative singular)
κολιοί (nominative plural)
κολιού (genitive singular)
κολιών (genitive plural)
κολιό (accusative singular)
κολιούς (accusative plural)
κολιέ (singular vocative)
κολιοί (plural vocative)

→ Turkish: kolyoz

káthe práma ston kairó tou ki o koliós ton Ávgousto, proverb

there is a time and place for everything

κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο


δρομέας

droméas (romanization)
δρομείς (plural)
δρομέας (nominative singular)
δρομείς (nominative plural)
δρομέα (genitive singular)
δρομέων (genitive plural)
δρομέα (accusative singular)
δρομείς (accusative plural)
δρομέα (singular vocative)
δρομείς (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek δρομεύς (dromeús) with semantic loan from English cursor.

lbor

(ornithology, in the plural) ratites (running, flightless birds)


ιππικός

head

ιππικός • (ippikós) m (feminine ιππική, neuter ιππικό)

ippikós (romanization)
ιππική (feminine)
ιππικό (neuter)
ιππικός (masculine nominative singular)
ιππική (feminine nominative singular)
ιππικό (neuter nominative singular)
ιππικοί (masculine nominative plural)
ιππικές (feminine nominative plural)
ιππικά (neuter nominative plural)
ιππικού (genitive masculine singular)
ιππικής (feminine genitive singular)
ιππικού (genitive neuter singular)
ιππικών (genitive masculine plural)
ιππικών (feminine genitive plural)
ιππικών (genitive neuter plural)
ιππικό (accusative masculine singular)
ιππική (accusative feminine singular)
ιππικό (accusative neuter singular)
ιππικούς (accusative masculine plural)
ιππικές (accusative feminine plural)
ιππικά (accusative neuter plural)
ιππικέ (masculine singular vocative)
ιππική (feminine singular vocative)
ιππικό (neuter singular vocative)
ιππικοί (masculine plural vocative)
ιππικές (feminine plural vocative)
ιππικά (neuter plural vocative)

el-decl-adj-table

ιππικός (ippikós)

ιππική (ippikí)

ιππικό (ippikó)

ιππικοί (ippikoí)

ιππικές (ippikés)

ιππικά (ippiká)

ιππικού (ippikoú)

ιππικής (ippikís)

ιππικού (ippikoú)

ιππικών (ippikón)

ιππικών (ippikón)

ιππικών (ippikón)

ιππικό (ippikó)

ιππική (ippikí)

ιππικό (ippikó)

ιππικούς (ippikoús)

ιππικές (ippikés)

ιππικά (ippiká)

ιππικέ (ippiké)

ιππική (ippikí)

ιππικό (ippikó)

ιππικοί (ippikoí)

ιππικές (ippikés)

ιππικά (ippiká)

Learned borrowing from Ancient Greek ἱππικός (hippikós). By surface analysis, ίππ(ος) (ípp(os)) + -ικός (-ikós).

surf

ίππος<alt:ίππ(ος)>

ιππικά αθλήματα ― ippiká athlímata ― equestrian sports


καβάλα

head

καβάλα • (kavála) f

el-noun

καβάλα • (kavála) f

kavála (romanization)
καβάλα (nominative singular)
καβάλες (nominative plural)
καβάλας (genitive singular)
καβάλα (accusative singular)
καβάλες (accusative plural)
καβάλα (singular vocative)
καβάλες (plural vocative)

Inherited from Byzantine Greek καβάλα (kabála, “mare; equestrianism, horsemanship; cavalry”), borrowed from Venetan cavala or Late Latin caballa. The adverbialization of the noun occurred analogously to γραμμή (grammí).

inh+

(obsolete, folksy) equestrianism, horsemanship


κυνηγόσκυλο

head

κυνηγόσκυλο • (kynigóskylo) n (plural κυνηγόσκυλα)

kynigóskylo (romanization)
κυνηγόσκυλα (plural)
κυνηγόσκυλο (nominative singular)
κυνηγόσκυλα (nominative plural)
κυνηγόσκυλου (genitive singular)
κυνηγόσκυλων (genitive plural)
κυνηγόσκυλο (accusative singular)
κυνηγόσκυλα (accusative plural)
κυνηγόσκυλο (singular vocative)
κυνηγόσκυλα (plural vocative)

el-decl-noun

κυνηγόσκυλου

κυνηγόσκυλων

κυ‧νη‧γό‧σκυ‧λο

From κυνήγ(ι) (kyníg(i)) + -ο- (-o-) + σκυλ(ί) (skyl(í)) + -ο (-o).

af

κυνήγι<alt:κυνήγ(ι)>

σκυλί<alt:σκυλ(ί)>

hunting dog, hunter (a dog used in hunting)