bepalingaankondigend voornaamwoord

nl-noun

bepalingaankondigend voornaamwoord n (plural bepalingaankondigende voornaamwoorden, diminutive bepalingaankondigend voornaamwoordje n)

bepalingaankondigende voornaamwoorden (plural)
bepalingaankondigend voornaamwoordje (diminutive neuter)

(grammar) a pronoun which announces that it should be immediately followed by a relative clause


copula

→ Indonesian: kopula


subject

subject n (plural subjecten, diminutive subjectje n)

subjecten (plural)
subjectje (diminutive neuter)

Chiefly a borrowing from Latin subiectum. Earlier Middle Dutch subject was masculine.


infinitief

infinitief m (plural infinitieven, diminutive infinitiefje n)

infinitieven (plural)
infinitiefje (diminutive neuter)

From Middle French infinitif, from Late Latin infinitivus, from Latin infinitus.

In het Nederlands wordt de infinitief gebruikt om een handeling of actie zonder tijd of persoon aan te duiden.

In Dutch, the infinitive is used to indicate an action or activity without specifying a time or person.

Het werkwoord "lopen" staat in de infinitief.

The verb "lopen" (to walk) is in the infinitive.

De infinitief wordt vaak gebruikt om instructies of opdrachten te geven.

The infinitive is often used to give instructions or commands.

"Eten" is de infinitief van het werkwoord "eten".

"Eten" (to eat) is the infinitive of the verb "eten".


medium

medium n (plural media, diminutive mediumpje n)

media (plural)
mediumpje (diminutive neuter)

→ Indonesian: medium


wijs

wijs f (plural wijzen, diminutive wijsje n)

wijzen (plural)
wijsje (diminutive neuter)

Afrikaans: wys

From Old Dutch *wīsa, from Proto-Germanic *wīsō, from Proto-Indo-European *weyd- (“to see”), related to Etymology 1.

De docent legde de verschillende wijzen van de werkwoorden uit.

The teacher explained the various moods of the verbs.

In het Nederlands zijn er drie wijzen: de aantonende wijs, de gebiedende wijs en de aanvoegende wijs.

In Dutch, there are three moods: the indicative mood, the imperative mood, and the subjunctive mood.


lid

lid n (plural leden, diminutive lidje n or ledeken n)

leden (plural)
lidje (diminutive neuter)
ledeken (diminutive neuter)

Afrikaans: lid

→ Indonesian: lid

Negerhollands: lid, leden, leeden

From Middle Dutch lit, let, leet, from Old Dutch *lid, from Proto-Germanic *liþuz.

(obsolete, grammar) article, particularly in the Southern diminutive form ledeken


plurale tantum

plurale tantum n (plural pluralia tantum)

(grammar) a noun (either in certain of its senses or in all its senses) that does not generally have a singular form


object

object n (plural objecten, diminutive objectje n)

objecten (plural)
objectje (diminutive neuter)

Afrikaans: objek

→ Indonesian: objek

From Middle French [Term?], from Old French object, from Latin obiectum.


v.

(grammar) Abbreviation of vrouwelijk (“feminine”).


casus

casus m (plural casussen or casus, diminutive casusje n)

casussen (plural)
casus (plural)
casusje (diminutive neuter)

→ Dutch: c.q.

→ Indonesian: kasus

Borrowed from Latin cāsus (“chance, event”), the past participle of cadō (“to fall, happen”).

(grammar) a case, (instance of) grammatical case


gezegde

gezegde n (plural gezegden or gezegdes, diminutive gezegdetje n)

gezegden (plural)
gezegdes (plural)
gezegdetje (diminutive neuter)

In deze grammaticale context fungeert "te zijn" als het gezegde van de zin.

In this grammatical context, "te zijn" functions as the predicate of the sentence.


actief

Afrikaans: aktief

→ Indonesian: aktif

→ Javanese: aktif

Borrowed from Middle French actif, from Latin āctīvus.


onderwerp

onderwerp n (plural onderwerpen, diminutive onderwerpje n)

onderwerpen (plural)
onderwerpje (diminutive neuter)

From onder + werpen, a calque of Latin subiectum.


tijd

tijd m or f (plural tijden, diminutive tijdje n)

tijden (plural)
tijdje (diminutive neuter)

Afrikaans: tyd

Berbice Creole Dutch: titi

Javindo: tet

Jersey Dutch: tāid, tāidt

Negerhollands: tied, tid, tit

Skepi Creole Dutch: teit

From Middle Dutch tijt, from Old Dutch tīt, from Proto-Germanic *tīdiz.
In the 19th and 20th centuries, Dutch tijd was exclusively masculine, but prior to that it was alternatively feminine. This variation is reflected in fossilized expressions like tand des tijds, destijds, ten tijde van (masculine) versus tegelijkertijd (feminine). Cognates with English tide.

In deze zin wordt de tegenwoordige tijd gebruikt.

In this sentence, the present tense is used.

Hij heeft de werkwoordvorm naar de verleden tijd veranderd.

He changed the verb form to the past tense.


sterk

nl-adj

sterk (comparative sterker, superlative sterkst)

sterker (comparative)
sterkst (superlative)
sterk (adverbial positive predicative)
sterker (adverbial comparative predicative)
het sterkst (adverbial predicative superlative)
het sterkste (adverbial predicative superlative)
sterke (feminine indefinite masculine positive singular)
sterkere (comparative feminine indefinite masculine singular)
sterkste (feminine indefinite masculine singular superlative)
sterk (indefinite neuter positive singular)
sterker (comparative indefinite neuter singular)
sterkste (indefinite neuter singular superlative)
sterke (indefinite plural positive)
sterkere (comparative indefinite plural)
sterkste (indefinite plural superlative)
sterke (definite positive)
sterkere (comparative definite)
sterkste (definite superlative)
sterks (partitive positive)
sterkers (comparative partitive)

Negerhollands: stark, sterk

→ Virgin Islands Creole: sterek (dated)

→ Indonesian: ster (“queen (chess)”)

→ Papiamentu: stèrki

From Middle Dutch starc, sterc, from Old Dutch stark, from Proto-Germanic *starkaz.

(Germanic grammar) strong, pertaining to strong verbs

(Germanic grammar) strong, pertaining to strong nouns, strong declension


meervoud

Afrikaans: meervoud

From meer + -voud, first attested in 1584.


naamwoord

nl-noun

naamwoord n (plural naamwoorden, diminutive naamwoordje n)

naamwoorden (plural)
naamwoordje (diminutive neuter)

Afrikaans: naamwoord

→ Indonesian: kata nama (calque)

→ West Frisian: nammewurd (calque)

(grammar) noun (in the general sense, adjectives included)


lijdend voorwerp

lijdend voorwerp n (plural lijdende voorwerpen, diminutive lijdend voorwerpje n)

lijdende voorwerpen (plural)
lijdend voorwerpje (diminutive neuter)


telwoord

telwoord n (plural telwoorden, diminutive telwoordje n)

telwoorden (plural)
telwoordje (diminutive neuter)

From tellen (“to count”) + woord (“word”).

(rare, grammar) measure word, counter (class of word used along with numerals to count objects)


onzijdig

onzijdig (adverbial positive predicative)
onzijdiger (adverbial comparative predicative)
het onzijdigst (adverbial predicative superlative)
het onzijdigste (adverbial predicative superlative)
onzijdige (feminine indefinite masculine positive singular)
onzijdigere (comparative feminine indefinite masculine singular)
onzijdigste (feminine indefinite masculine singular superlative)
onzijdig (indefinite neuter positive singular)
onzijdiger (comparative indefinite neuter singular)
onzijdigste (indefinite neuter singular superlative)
onzijdige (indefinite plural positive)
onzijdigere (comparative indefinite plural)
onzijdigste (indefinite plural superlative)
onzijdige (definite positive)
onzijdigere (comparative definite)
onzijdigste (definite superlative)
onzijdigs (partitive positive)
onzijdigers (comparative partitive)

Afrikaans: onsydig

From on- + zijde + -ig: “not sided”, i.e. “not taking a side”.


mannelijk

nl-adj

mannelijk (comparative mannelijker, superlative mannelijkst)

mannelijker (comparative)
mannelijkst (superlative)
mannelijk (adverbial positive predicative)
mannelijker (adverbial comparative predicative)
het mannelijkst (adverbial predicative superlative)
het mannelijkste (adverbial predicative superlative)
mannelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
mannelijkere (comparative feminine indefinite masculine singular)
mannelijkste (feminine indefinite masculine singular superlative)
mannelijk (indefinite neuter positive singular)
mannelijker (comparative indefinite neuter singular)
mannelijkste (indefinite neuter singular superlative)
mannelijke (indefinite plural positive)
mannelijkere (comparative indefinite plural)
mannelijkste (indefinite plural superlative)
mannelijke (definite positive)
mannelijkere (comparative definite)
mannelijkste (definite superlative)
mannelijks (partitive positive)
mannelijkers (comparative partitive)

Afrikaans: manlik

From Middle Dutch manlijc. Equivalent to man + -e- + -lijk.


paradigma

nl-noun

paradigma n (plural paradigmata or paradigma's)

paradigmata (plural)
paradigma's (plural)

Borrowed from Latin paradīgma, from Ancient Greek παράδειγμα (parádeigma).

(grammar) paradigm (canonical or exhaustive set of inflected forms; set of forms with a common element)


conjunctie

Afrikaans: konjunksie

→ Indonesian: konjungsi

From Middle Dutch [Term?], from Latin conjūnctiō.


bepaald

nl-adj

bepaald (comparative bepaalder, superlative bepaaldst)

bepaalder (comparative)
bepaaldst (superlative)
bepaald (adverbial positive predicative)
bepaalder (adverbial comparative predicative)
het bepaaldst (adverbial predicative superlative)
het bepaaldste (adverbial predicative superlative)
bepaalde (feminine indefinite masculine positive singular)
bepaaldere (comparative feminine indefinite masculine singular)
bepaaldste (feminine indefinite masculine singular superlative)
bepaald (indefinite neuter positive singular)
bepaalder (comparative indefinite neuter singular)
bepaaldste (indefinite neuter singular superlative)
bepaalde (indefinite plural positive)
bepaaldere (comparative indefinite plural)
bepaaldste (indefinite plural superlative)
bepaalde (definite positive)
bepaaldere (comparative definite)
bepaaldste (definite superlative)
bepaalds (partitive positive)
bepaalders (comparative partitive)


voltooid deelwoord

nl-noun

voltooid deelwoord n (plural voltooide deelwoorden, diminutive voltooid deelwoordje n)

voltooide deelwoorden (plural)
voltooid deelwoordje (diminutive neuter)


aanvoegende wijs

aanvoegende wijs f (plural aanvoegende wijzen, diminutive aanvoegend wijsje n)

aanvoegende wijzen (plural)
aanvoegend wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de aanvoegende wijs gebruikt om een wens, verlangen, mogelijkheid, twijfel of denkbeeldige situatie uit te drukken.

In Dutch, the subjunctive mood is used to express a wish, desire, possibility, doubt, or hypothetical situation.

Het werkwoord "zijn" heeft een speciale vorm in de aanvoegende wijs.

The verb "zijn" (to be) has a special form in the subjunctive mood.

De aanvoegende wijs wordt vaak gebruikt in voorwaardelijke zinnen.

The subjunctive mood is often used in conditional sentences.


aantonende wijs

aantonende wijs f (plural aantonende wijzen, diminutive aantonend wijsje n)

aantonende wijzen (plural)
aantonend wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands zijn er drie hoofdwijsjes: de aantonende wijs, de gebiedende wijs en de aanvoegende wijs.

In Dutch, there are three main moods: the indicative mood, the imperative mood, and the subjunctive mood.

In de aantonende wijs worden feiten en handelingen als werkelijkheid voorgesteld.

In the indicative mood, facts and actions are presented as reality.

Bij het vertellen van een verhaal gebruiken we meestal de aantonende wijs.

When telling a story, we usually use the indicative mood.

De zin "Ik ga naar school" staat in de aantonende wijs.
The sentence "Ik ga naar school" is in the indicative mood.


gebiedende wijs

gebiedende wijs f (plural gebiedende wijzen, diminutive gebiedend wijsje n)

gebiedende wijzen (plural)
gebiedend wijsje (diminutive neuter)

/ɣəˈbidəndə ˈʋɛi̯s/

In het Nederlands wordt de gebiedende wijs gebruikt om een bevel, verzoek of advies uit te drukken.

In Dutch, the imperative mood is used to express a command, request, or advice.

Het werkwoord "stoppen" staat in de gebiedende wijs.

The verb "stoppen" (to stop) is in the imperative mood.

Gebruik de gebiedende wijs om instructies duidelijk over te brengen.

Use the imperative mood to convey instructions clearly.

"Kom" is de gebiedende wijs van het werkwoord "komen".

"Kom" (come) is the imperative mood of the verb "komen".


deelwoord

deelwoord n (plural deelwoorden, diminutive deelwoordje n)

deelwoorden (plural)
deelwoordje (diminutive neuter)

From delen (“to share, partition”) + woord (“word”). Calque of Latin participium.

com

(grammar) a participle, a verb form that may function nominally or adjectivally


onvoltooid

onvoltooid (adverbial positive predicative)
onvoltooide (feminine indefinite masculine positive singular)
onvoltooid (indefinite neuter positive singular)
onvoltooide (indefinite plural positive)
onvoltooide (definite positive)
onvoltooids (partitive positive)


voltooid

voltooid (adverbial positive predicative)
voltooide (feminine indefinite masculine positive singular)
voltooid (indefinite neuter positive singular)
voltooide (indefinite plural positive)
voltooide (definite positive)
voltooids (partitive positive)


voorzetsel

nl-noun

voorzetsel n (plural voorzetsels, diminutive voorzetseltje n)

voorzetsels (plural)
voorzetseltje (diminutive neuter)


lidwoord

lidwoord n (plural lidwoorden, diminutive lidwoordje n)

lidwoorden (plural)
lidwoordje (diminutive neuter)

→ Indonesian: kata sandang (calque)

Compound of lid + woord. First attested in the late 17th century.


geslacht

Afrikaans: geslag

Negerhollands: geslagt

From Middle Dutch geslachte, from slachte, from Old Dutch slahta, from Proto-Germanic *slahtō, related to *slahaną (“to hit, strike”), compare German Geschlecht (“gender, kind, lineage”).


onbepaald lidwoord

nl-noun

onbepaald lidwoord n (plural onbepaalde lidwoorden, diminutive onbepaald lidwoordje n)

onbepaalde lidwoorden (plural)
onbepaald lidwoordje (diminutive neuter)


bepaald lidwoord

bepaald lidwoord n (plural bepaalde lidwoorden, diminutive bepaald lidwoordje n)

bepaalde lidwoorden (plural)
bepaald lidwoordje (diminutive neuter)


meewerkend voorwerp

meewerkend voorwerp n (plural meewerkende voorwerpen, diminutive meewerkend voorwerpje n)

meewerkende voorwerpen (plural)
meewerkend voorwerpje (diminutive neuter)


voorwerp

voorwerp n (plural voorwerpen, diminutive voorwerpje n)

voorwerpen (plural)
voorwerpje (diminutive neuter)

From voor (“before”) + werpen (“to throw”), a calque of Latin obiectum.


getal

getal n (plural getallen, diminutive getalletje n)

getallen (plural)
getalletje (diminutive neuter)

Afrikaans: getal

Negerhollands: getaal, getal

From Middle Dutch getal. Equivalent to ge- + tal (“quantity, number”).

(grammar) the number, either singular or plural


voorvoegsel

voorvoegsel n (plural voorvoegsels, diminutive voorvoegseltje n)

voorvoegsels (plural)
voorvoegseltje (diminutive neuter)


zinsdeel

zinsdeel n (plural zinsdelen, diminutive zinsdeeltje n)

zinsdelen (plural)
zinsdeeltje (diminutive neuter)

From zin (“sentence”) + -s- + deel (“part”).


tegenwoordige tijd

tegenwoordige tijd m (plural tegenwoordige tijden)


grondwoord

grondwoord n (plural grondwoorden, diminutive grondwoordje n)

grondwoorden (plural)
grondwoordje (diminutive neuter)

Eindelijk nog in
1. primitiva (grondwoorden), als: homo (een mensch), dies (een dag), ferio (ik klop).
2. derivata (afgeleide woorden), als: homuncio (het ventje), hodie (van daag), ferula (een plak).

1866, Johannes Kachelius, De vermakelijke latijnsche spraakkunst, ten nutte der jeugd. Tweede Druk., Amsterdam, page 11:


zin

zin m (plural zinnen, diminutive zinnetje n)

zinnen (plural)
zinnetje (diminutive neuter)

Afrikaans: sin

Negerhollands: sin

From Middle Dutch sin, from Old Dutch sin, from Proto-West Germanic *sinn.


overtreffende trap

overtreffende trap m (plural overtreffende trappen, diminutive overtreffend trapje n)

overtreffende trappen (plural)
overtreffend trapje (diminutive neuter)


verkleinwoord

verkleinwoord n (plural verkleinwoorden, diminutive verkleinwoordje n)

verkleinwoorden (plural)
verkleinwoordje (diminutive neuter)


stellende trap

stellende trap m (plural stellende trappen, diminutive stellend trapje n)

stellende trappen (plural)
stellend trapje (diminutive neuter)


vergelijkende trap

vergelijkende trap m (plural vergelijkende trappen, diminutive vergelijkend trapje n)

vergelijkende trappen (plural)
vergelijkend trapje (diminutive neuter)


vergrotende trap

vergrotende trap m (plural vergrotende trappen, diminutive vergrotend trapje n)

vergrotende trappen (plural)
vergrotend trapje (diminutive neuter)


achtervoegsel

achtervoegsel n (plural achtervoegsels, diminutive achtervoegseltje n)

achtervoegsels (plural)
achtervoegseltje (diminutive neuter)

Afrikaans: agtervoegsel

From achter (“behind”) + voegsel (“joiner”), calque of Latin suffīxus.


onvoltooid toekomende tijd

onvoltooid toekomende tijd m (uncountable)

onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd


onvoltooid tegenwoordige tijd

onvoltooid tegenwoordige tijd m (uncountable)

Dutch conjugation
nl:onvoltooid tegenwoordige tijd


vervoeging

vervoeging f (plural vervoegingen, diminutive vervoeginkje n)

vervoegingen (plural)
vervoeginkje (diminutive neuter)


onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd m (uncountable)


onvoltooid verleden toekomende tijd

onvoltooid verleden toekomende tijd m (uncountable)

Nl-onvoltooid verleden toekomende tijd.ogg


V.Tk.T.

voltooid toekomende tijd
voltooid toekomende tijd#Dutch

(grammar) Acronym of voltooid toekomende tijd (“future perfect tense”).


V.V.Tk.T.

voltooid verleden toekomende tijd
voltooid verleden toekomende tijd#Dutch

(grammar) Acronym of voltooid verleden toekomende tijd (“past future perfect tense”).


voltooid toekomende tijd

voltooid toekomende tijd m (uncountable)


voltooid verleden toekomende tijd

voltooid verleden toekomende tijd m (uncountable)

Nl-voltooid verleden toekomende tijd.ogg


bepaling

bepaling f (plural bepalingen, diminutive bepalinkje n)

bepalingen (plural)
bepalinkje (diminutive neuter)

From Middle Dutch bepalinge. Equivalent to bepalen + -ing.


voorwaardelijke wijs

voorwaardelijke wijs f (plural voorwaardelijke wijzen, diminutive voorwaardelijk wijsje n)

voorwaardelijke wijzen (plural)
voorwaardelijk wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de voorwaardelijke wijs gebruikt om een handeling of gebeurtenis uit te drukken die afhankelijk is van een voorwaarde.

In Dutch, the conditional mood is used to express an action or event that is dependent on a condition.

De zin "Als ik tijd had, zou ik meedoen" staat in de voorwaardelijke wijs.

The sentence "If I had time, I would participate" is in the conditional mood.

We gebruiken de voorwaardelijke wijs om hypothesen, wensen of onwaarschijnlijke situaties uit te drukken.

We use the conditional mood to express hypotheses, wishes, or unlikely situations.

De 'zou'-vorm wordt vaak gebruikt in de voorwaardelijke wijs.

The 'zou'-form is often used in the conditional mood.


voorwaardelijk

nl-adj

voorwaardelijk (comparative voorwaardelijker, superlative voorwaardelijkst)

voorwaardelijker (comparative)
voorwaardelijkst (superlative)
voorwaardelijk (adverbial positive predicative)
voorwaardelijker (adverbial comparative predicative)
het voorwaardelijkst (adverbial predicative superlative)
het voorwaardelijkste (adverbial predicative superlative)
voorwaardelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
voorwaardelijkere (comparative feminine indefinite masculine singular)
voorwaardelijkste (feminine indefinite masculine singular superlative)
voorwaardelijk (indefinite neuter positive singular)
voorwaardelijker (comparative indefinite neuter singular)
voorwaardelijkste (indefinite neuter singular superlative)
voorwaardelijke (indefinite plural positive)
voorwaardelijkere (comparative indefinite plural)
voorwaardelijkste (indefinite plural superlative)
voorwaardelijke (definite positive)
voorwaardelijkere (comparative definite)
voorwaardelijkste (definite superlative)
voorwaardelijks (partitive positive)
voorwaardelijkers (comparative partitive)

From Middle Dutch vorewaerdelijc. Equivalent to voorwaarde + -lijk.

In het Nederlands hebben we een voorwaardelijke wijs om condities uit te drukken.

In Dutch, we have a conditional mood to express conditions.

(grammar) conditional (pertaining to a conditional mood or tense or another grammatical way to express contingency)


voltooid tegenwoordige tijd

nl-noun

voltooid tegenwoordige tijd m (uncountable)


ontleding

ontleding f (plural ontledingen, diminutive ontledinkje n)

ontledingen (plural)
ontledinkje (diminutive neuter)


voltooid tegenwoordige toekomende tijd

voltooid tegenwoordige toekomende tijd m (uncountable)


ontleden

ontleden (infinitive)
ontleden (gerund neuter)
ontleed (first-person present singular)
ontleedde (first-person past singular)
ontleedt (present second-person singular)
ontleed (present second-person singular)
ontleedde (past second-person singular)
ontleedt (formal present second-person singular)
ontleedde (formal past second-person singular)
ontleedt (Flanders colloquial present second-person singular)
ontleedt (archaic formal majestic present second-person singular)
ontleedde (Flanders colloquial past second-person singular)
ontleedde (archaic formal majestic past second-person singular)
ontleedt (present singular third-person)
ontleedde (past singular third-person)
ontleden (plural present)
ontleedden (past plural)
ontlede (archaic present singular subjunctive)
ontleedde (archaic past singular subjunctive)
ontleden (archaic plural present subjunctive)
ontleedden (archaic past plural subjunctive)
ontleed (imperative present singular)
ontleedt (archaic imperative plural present)
ontledend (participle present)
ontleed (participle past)


verbuigen

verbuigen (infinitive)
verbuigen (gerund neuter)
verbuig (first-person present singular)
verboog (first-person past singular)
verbuigt (present second-person singular)
verbuig (present second-person singular)
verboog (past second-person singular)
verbuigt (formal present second-person singular)
verboog (formal past second-person singular)
verbuigt (Flanders colloquial present second-person singular)
verbuigt (archaic formal majestic present second-person singular)
verboogt (Flanders colloquial past second-person singular)
verboogt (archaic formal majestic past second-person singular)
verbuigt (present singular third-person)
verboog (past singular third-person)
verbuigen (plural present)
verbogen (past plural)
verbuige (archaic present singular subjunctive)
verboge (archaic past singular subjunctive)
verbuigen (archaic plural present subjunctive)
verbogen (archaic past plural subjunctive)
verbuig (imperative present singular)
verbuigt (archaic imperative plural present)
verbuigend (participle present)
verbogen (participle past)

Afrikaans: verbuie, verbuig


naamval

naamval m (plural naamvallen, diminutive naamvalletje n)

naamvallen (plural)
naamvalletje (diminutive neuter)

From naam (“name, noun, nominal”) + val (“case”), calque of Latin cāsus nōminis. The oldest terms were val and geval, translating Latin casus (“case”), but the grammatical meaning of those words is now obsolete. Naam in the sense “noun” is also obsolete now.


bedrijvende vorm

nl-noun

bedrijvende vorm f (plural bedrijvende vormen, diminutive bedrijvend vormpje n)

bedrijvende vormen (plural)
bedrijvend vormpje (diminutive neuter)


circumfix

circumfix n (plural circumfixen, diminutive circumfixje n)

circumfixen (plural)
circumfixje (diminutive neuter)


substantief

→ Indonesian: substantif


betrekkelijk voornaamwoord

betrekkelijk voornaamwoord n (plural betrekkelijke voornaamwoorden, diminutive betrekkelijk voornaamwoordje n)

betrekkelijke voornaamwoorden (plural)
betrekkelijk voornaamwoordje (diminutive neuter)


agens

From Latin agēns, present active participle of agere (“to drive, lead, conduct, manage, perform, do”).


onbepaalde wijs

onbepaalde wijs f (plural onbepaalde wijzen, diminutive onbepaald wijsje n)

onbepaalde wijzen (plural)
onbepaald wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de onbepaalde wijs gebruikt om een handeling of actie zonder tijd of persoon aan te duiden.

In Dutch, the infinitive mood is used to indicate an action or activity without specifying a time or person.

Het werkwoord "lopen" staat in de onbepaalde wijs.

The verb "lopen" (to walk) is in the infinitive mood.

De onbepaalde wijs wordt vaak gebruikt om instructies of opdrachten te geven.

The infinitive mood is often used to give instructions or commands.

"Eten" is de onbepaalde wijs van het werkwoord "eten".

"Eten" (to eat) is the infinitive mood of the verb "eten".


aanwijzend voornaamwoord

aanwijzend voornaamwoord n (plural aanwijzende voornaamwoorden, diminutive aanwijzend voornaamwoordje n)

aanwijzende voornaamwoorden (plural)
aanwijzend voornaamwoordje (diminutive neuter)

demonstrative pronoun
demonstrative pronoun


samenstelling

samenstelling f (plural samenstellingen, diminutive samenstellinkje n)

samenstellingen (plural)
samenstellinkje (diminutive neuter)


tweede naamval

tweede naamval m (plural tweede naamvallen, diminutive tweede naamvalletje n)

tweede naamvallen (plural)
tweede naamvalletje (diminutive neuter)


genitief

genitief m (plural genitieven, diminutive genitiefje n)

genitieven (plural)
genitiefje (diminutive neuter)


genitivisch

From genitief or genitivus (“genitive”) + -isch (“-ic”).

(grammar) genitive, genitival (related to the genitive)


verleden deelwoord

verleden deelwoord n (plural verleden deelwoorden, diminutive verleden deelwoordje n)

verleden deelwoorden (plural)
verleden deelwoordje (diminutive neuter)


bijzin

bijzin m (plural bijzinnen, diminutive bijzinnetje n)

bijzinnen (plural)
bijzinnetje (diminutive neuter)


hoofdzin

hoofdzin m (plural hoofdzinnen, diminutive hoofdzinnetje n)

hoofdzinnen (plural)
hoofdzinnetje (diminutive neuter)


eerste naamval

eerste naamval m (plural eerste naamvallen)

Literally, “first case”. Compare German (der) erste Fall (“nominative (case)”, literally “first case”), Low German (de) eerste Fall (“nominative (case)”, literally “first case”).


aanloop

nl-noun

aanloop m (plural aanlopen, diminutive aanloopje n)

aanlopen (plural)
aanloopje (diminutive neuter)

Afrikaans: aanloop

→ West Frisian: oanloop

From Middle Dutch aenloop. Equivalent to a deverbal from aanlopen.

(grammar) an element, usually an interjection or subordinate clause, preceding the main clause


hulpwerkwoord

hulpwerkwoord n (plural hulpwerkwoorden, diminutive hulpwerkwoordje n)

hulpwerkwoorden (plural)
hulpwerkwoordje (diminutive neuter)

From hulp (“help”) + werkwoord (“verb”).

(grammar) auxiliary verb (a helping verb)


nominatief

nominatief m (plural nominatieven, diminutive nominatiefje n)

nominatieven (plural)
nominatiefje (diminutive neuter)


overgankelijk werkwoord

overgankelijk werkwoord n (plural overgankelijke werkwoorden, diminutive overgankelijk werkwoordje n)

overgankelijke werkwoorden (plural)
overgankelijk werkwoordje (diminutive neuter)

overgankelijk 'transitive' + werkwoord 'verb'

(grammar) transitive verb, a verb that is accompanied by a direct object


accusatief

accusatief m (plural accusatieven, diminutive accusatiefje n)

accusatieven (plural)
accusatiefje (diminutive neuter)

→ Indonesian: akusatif


artikel

artikel n (plural artikelen or artikels, diminutive artikeltje n)

artikelen (plural)
artikels (plural)
artikeltje (diminutive neuter)

Afrikaans: artikel

→ Indonesian: artikêl

→ Indonesian: pasal (semantic loan)

From Middle Dutch artikel, from Latin articulus.


ablativus

ablativus m (plural ablativi or ablativussen)


nomen agentis

nomen agentis n (plural nomina agentis or nomina agentium)

nomina agentis (plural)
nomina agentium (plural)

Learned borrowing from Latin nōmen agentis.


aanklager

nl-noun

aanklager m (plural aanklagers, diminutive aanklagertje n, feminine aanklaagster)

aanklagers (plural)
aanklagertje (diminutive neuter)
aanklaagster (feminine)

(obsolete, grammar) a word in the accusative case


vocatief

vocatief m (plural vocatieven, diminutive vocatiefje n)

vocatieven (plural)
vocatiefje (diminutive neuter)


ablatief

ablatief m (plural ablatieven, diminutive ablatiefje n)

ablatieven (plural)
ablatiefje (diminutive neuter)


datief

datief m (plural datieven, diminutive datiefje n)

datieven (plural)
datiefje (diminutive neuter)

→ Indonesian: datif


nominaal

nominaal (adverbial positive predicative)
nominale (feminine indefinite masculine positive singular)
nominaal (indefinite neuter positive singular)
nominale (indefinite plural positive)
nominale (definite positive)
nominaals (partitive positive)

→ Indonesian: nominal

→ West Frisian: nominaal

Borrowed from French nominal, from Latin nōminālis (“of names”), from nōmen (“name”).

(grammar) nominal, pertaining to nouns and/or nominals


accusativus

accusativus m (plural accusativi or accusativussen)

accusativi (plural)
accusativussen (plural)

(grammar) the accusative case or a word therein


neutraal

nl-adj

neutraal (comparative neutraler, superlative neutraalst)

neutraler (comparative)
neutraalst (superlative)
neutraal (adverbial positive predicative)
neutraler (adverbial comparative predicative)
het neutraalst (adverbial predicative superlative)
het neutraalste (adverbial predicative superlative)
neutrale (feminine indefinite masculine positive singular)
neutralere (comparative feminine indefinite masculine singular)
neutraalste (feminine indefinite masculine singular superlative)
neutraal (indefinite neuter positive singular)
neutraler (comparative indefinite neuter singular)
neutraalste (indefinite neuter singular superlative)
neutrale (indefinite plural positive)
neutralere (comparative indefinite plural)
neutraalste (indefinite plural superlative)
neutrale (definite positive)
neutralere (comparative definite)
neutraalste (definite superlative)
neutraals (partitive positive)
neutralers (comparative partitive)

Afrikaans: neutraal

→ Indonesian: netral

→ West Frisian: neutraal

From late Middle Dutch neutrael, from Middle French neutral, from Old French neutral, from Latin neutrālis, itself from neuter (“neither”).

(obsolete, grammar) neuter, neither masculin nor feminine


verbogen

verbogen (adverbial positive predicative)
verbogen (feminine indefinite masculine positive singular)
verbogen (indefinite neuter positive singular)
verbogen (indefinite plural positive)
verbogen (definite positive)
verbogens (partitive positive)


derde naamval

nl-noun

derde naamval m (plural derde naamvallen, diminutive derde naamvalletje n)

derde naamvallen (plural)
derde naamvalletje (diminutive neuter)


indicatief

From French indicatif, from Latin indicativus.


noemer

noemer m (plural noemers, diminutive noemertje n)

noemers (plural)
noemertje (diminutive neuter)

Afrikaans: noemer

desc

→ Indonesian: pênyêbut (“(arithmetic) denominator”) (semantic loan)

From noemen (“to name, call”) + -er (“-er”).

(obsolete, grammar) a word in the nominative case


indicativus

nl-noun

indicativus m (plural indicativi or indicativussen, diminutive indicativusje n)

indicativi (plural)
indicativussen (plural)
indicativusje (diminutive neuter)

(grammar) the indicative mood or a word therein


imperativus

imperativus m (plural imperativi or imperativussen, diminutive imperativusje n)

imperativi (plural)
imperativussen (plural)
imperativusje (diminutive neuter)

(grammar) the imperative mood or a word therein


declineren

declineren (infinitive)
declineren (gerund neuter)
declineer (first-person present singular)
declineerde (first-person past singular)
declineert (present second-person singular)
declineer (present second-person singular)
declineerde (past second-person singular)
declineert (formal present second-person singular)
declineerde (formal past second-person singular)
declineert (Flanders colloquial present second-person singular)
declineert (archaic formal majestic present second-person singular)
declineerde (Flanders colloquial past second-person singular)
declineerde (archaic formal majestic past second-person singular)
declineert (present singular third-person)
declineerde (past singular third-person)
declineren (plural present)
declineerden (past plural)
declinere (archaic present singular subjunctive)
declineerde (archaic past singular subjunctive)
declineren (archaic plural present subjunctive)
declineerden (archaic past plural subjunctive)
declineer (imperative present singular)
declineert (archaic imperative plural present)
declinerend (participle present)
gedeclineerd (participle past)

From Middle Dutch declineren, from Old French decliner, from Latin declinō.


conjugeren

conjugeren (infinitive)
conjugeren (gerund neuter)
conjugeer (first-person present singular)
conjugeerde (first-person past singular)
conjugeert (present second-person singular)
conjugeer (present second-person singular)
conjugeerde (past second-person singular)
conjugeert (formal present second-person singular)
conjugeerde (formal past second-person singular)
conjugeert (Flanders colloquial present second-person singular)
conjugeert (archaic formal majestic present second-person singular)
conjugeerde (Flanders colloquial past second-person singular)
conjugeerde (archaic formal majestic past second-person singular)
conjugeert (present singular third-person)
conjugeerde (past singular third-person)
conjugeren (plural present)
conjugeerden (past plural)
conjugere (archaic present singular subjunctive)
conjugeerde (archaic past singular subjunctive)
conjugeren (archaic plural present subjunctive)
conjugeerden (archaic past plural subjunctive)
conjugeer (imperative present singular)
conjugeert (archaic imperative plural present)
conjugerend (participle present)
geconjugeerd (participle past)

Borrowed from French conjuguer, from Latin coniugō.


partikel

partikel n or f (plural partikels or partikelen, diminutive partikeltje n)

partikels (plural)
partikelen (plural)
partikeltje (diminutive neuter)

→ Indonesian: partikel

From Middle Dutch partikele, from Latin particula.


onverbogen

onverbogen (adverbial positive predicative)
onverbogen (feminine indefinite masculine positive singular)
onverbogen (indefinite neuter positive singular)
onverbogen (indefinite plural positive)
onverbogen (definite positive)
onverbogens (partitive positive)


lijdende vorm

lijdende vorm m (plural lijdende vormen, diminutive lijdend vormpje n)

lijdende vormen (plural)
lijdend vormpje (diminutive neuter)


tussenvoegsel

tussenvoegsel n (plural tussenvoegsels, diminutive tussenvoegseltje n)

tussenvoegsels (plural)
tussenvoegseltje (diminutive neuter)


zinsbouw

Afrikaans: sinsbou

From zin (“sentence”) + -s- + bouw (“construction”).

affix

(grammar) syntax, sentence structure (grammatical structure)


thematisch

thematisch (adverbial positive predicative)
thematische (feminine indefinite masculine positive singular)
thematisch (indefinite neuter positive singular)
thematische (indefinite plural positive)
thematische (definite positive)
thematisch (partitive positive)

→ Indonesian: tematis

Borrowed from German thematisch. Equivalent to thema + -isch.

(grammar) thematic (forming verb stems with a thematic vowel)


locativus

nl-noun

locativus m (plural locativi or locativussen)

(grammar) the locative case or a word therein


dativus

(grammar) the dative case or a word therein


vocativus

vocativus m (plural vocativi or vocativussen)

(grammar) the vocative case or a word therein


genitivus

genitivus m (plural genitivi or genitivussen)

(grammar) the genitive case or a word therein


nominativus

nominativus m (plural nominativi or nominativussen)

nominativi (plural)
nominativussen (plural)

(grammar) the nominative case or a word therein


diminutivum

(grammar) Synonym of verkleinwoord (“diminutive”)


teler

teler m (plural telers, diminutive telertje n)

telers (plural)
telertje (diminutive neuter)

From telen + -er. The obsolete grammatical sense is likely a calque of Latin genetīvus.

(obsolete, grammar) a word in the genitive case


naamwoordelijk

naamwoordelijk (adverbial positive predicative)
naamwoordelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
naamwoordelijk (indefinite neuter positive singular)
naamwoordelijke (indefinite plural positive)
naamwoordelijke (definite positive)
naamwoordelijks (partitive positive)


gever

gever m (plural gevers, diminutive gevertje n)

gevers (plural)
gevertje (diminutive neuter)

From Middle Dutch gevere. Equivalent to geven + -er.

(obsolete, grammar) a word in the dative case


tweevoud

tweevoud n (plural tweevouden, diminutive tweevoudje n)

tweevouden (plural)
tweevoudje (diminutive neuter)


locatief

locatief m (plural locatieven, diminutive locatiefje n)

locatieven (plural)
locatiefje (diminutive neuter)


vijfde naamval

vijfde naamval m (plural vijfde naamvallen, diminutive vijfde naamvalletje n)

vijfde naamvallen (plural)
vijfde naamvalletje (diminutive neuter)


vierde naamval

vierde naamval m (plural vierde naamvallen, diminutive vierde naamvalletje n)

vierde naamvallen (plural)
vierde naamvalletje (diminutive neuter)


zevende naamval

zevende naamval m (plural zevende naamvallen, diminutive zevende naamvalletje n)

zevende naamvallen (plural)
zevende naamvalletje (diminutive neuter)


zesde naamval

zesde naamval m (plural zesde naamvallen, diminutive zesde naamvalletje n)

zesde naamvallen (plural)
zesde naamvalletje (diminutive neuter)


achtste naamval

achtste naamval m (plural achtste naamvallen, diminutive achtste naamvalletje n)

achtste naamvallen (plural)
achtste naamvalletje (diminutive neuter)


instrumentalis

instrumentalis m (plural instrumentalissen, diminutive instrumentalisje n)

instrumentalissen (plural)
instrumentalisje (diminutive neuter)


declinatie

→ Indonesian: déklinasi

From Middle Dutch declinacie, from Latin dēclīnātiō.

(grammar) declension (grammatical category for nouns and adjectives)


kastwoord

kastwoord n (plural kastwoorden, diminutive kastwoordje n)

kastwoorden (plural)
kastwoordje (diminutive neuter)


optativus

optativus m (plural optativi or optativussen, diminutive optativusje n)

optativi (plural)
optativussen (plural)
optativusje (diminutive neuter)

(grammar) the optative mood or a word therein


conjunctivus

conjunctivus m (plural conjunctivi or conjunctivussen, diminutive conjunctivusje n)

conjunctivi (plural)
conjunctivussen (plural)
conjunctivusje (diminutive neuter)

(grammar) the subjunctive mood or a word therein


achterzetsel

achterzetsel n (plural achterzetsels, diminutive achterzetseltje n)

achterzetsels (plural)
achterzetseltje (diminutive neuter)


polariteit

Borrowed from French polarité. Equivalent to polair + -iteit. Compare English polarity and German Polarität.

(grammar, Semitic languages) gender polarity, the phenomenon of some numerals (3 to 10) having endings resembling those of the opposite grammatical gender


substantiveren

substantiveren (infinitive)
substantiveren (gerund neuter)
substantiveer (first-person present singular)
substantiveerde (first-person past singular)
substantiveert (present second-person singular)
substantiveer (present second-person singular)
substantiveerde (past second-person singular)
substantiveert (formal present second-person singular)
substantiveerde (formal past second-person singular)
substantiveert (Flanders colloquial present second-person singular)
substantiveert (archaic formal majestic present second-person singular)
substantiveerde (Flanders colloquial past second-person singular)
substantiveerde (archaic formal majestic past second-person singular)
substantiveert (present singular third-person)
substantiveerde (past singular third-person)
substantiveren (plural present)
substantiveerden (past plural)
substantivere (archaic present singular subjunctive)
substantiveerde (archaic past singular subjunctive)
substantiveren (archaic plural present subjunctive)
substantiveerden (archaic past plural subjunctive)
substantiveer (imperative present singular)
substantiveert (archaic imperative plural present)
substantiverend (participle present)
gesubstantiveerd (participle past)

Afrikaans: substantiveer

From Middle Dutch substantiveren or borrowed from Middle French substantiver or French substantiver. Equivalent to substantief + -eren.


perifrastisch

Ultimately from Ancient Greek περιφραστικός (periphrastikós).

der

περιφραστικός

(grammar) expressing meaning through free morphemes


aoristus

nl-noun

aoristus m (plural aoristi or aoristussen, diminutive aoristusje n)

aoristi (plural)
aoristussen (plural)
aoristusje (diminutive neuter)

Borrowed from Latin aoristus, from Ancient Greek ἀόριστος (aóristos).


gemeenslachtig

gemeenslachtig (adverbial positive predicative)
gemeenslachtige (feminine indefinite masculine positive singular)
gemeenslachtig (indefinite neuter positive singular)
gemeenslachtige (indefinite plural positive)
gemeenslachtige (definite positive)
gemeenslachtigs (partitive positive)

From gemeen + slacht + -ig. Compare geslacht.

(grammar) of common gender, having no distinction between feminine and masculine


ergatief

ergatief m (plural ergatieven, diminutive ergatiefje n)

ergatieven (plural)
ergatiefje (diminutive neuter)


causatief

causatief n or m (plural causatieven, diminutive causatiefje n)

causatieven (plural)
causatiefje (diminutive neuter)


inergatief

inergatief (adverbial positive predicative)
inergatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
inergatief (indefinite neuter positive singular)
inergatieve (indefinite plural positive)
inergatieve (definite positive)
inergatiefs (partitive positive)


imperatief

imperatief m (plural imperatieven, diminutive imperatiefje n)

imperatieven (plural)
imperatiefje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de imperatief gebruikt om een bevel, verzoek of advies uit te drukken.

In Dutch, the imperative is used to express a command, request, or advice.

Het werkwoord "stoppen" staat in de imperatief.

Gebruik de imperatief om instructies duidelijk over te brengen.

"Kom" is een voorbeeld van een imperatief in het Nederlands.

"Kom" (come) is an example of an imperative in Dutch.

(grammar) the imperative mood or a word therein


wensende wijs

wensende wijs m (plural wensende wijzen, diminutive wensend wijsje n)

wensende wijzen (plural)
wensend wijsje (diminutive neuter)


optatief

optatief m (plural optatieven, diminutive optatiefje n)

optatieven (plural)
optatiefje (diminutive neuter)

From Latin optātīvus, probably via French optatif.


conjunctief

conjunctief m (plural conjunctieven, diminutive conjunctiefje n)

conjunctieven (plural)
conjunctiefje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de conjunctief gebruikt om een wens, verlangen, mogelijkheid, twijfel of denkbeeldige situatie uit te drukken.

In Dutch, the subjunctive mood is used to express a wish, desire, possibility, doubt, or hypothetical situation.

Het werkwoord "zijn" heeft een speciale vorm in de conjunctief.

The verb "zijn" (to be) has a special form in the subjunctive mood.

De conjunctief wordt vaak gebruikt in voorwaardelijke zinnen.

The subjunctive mood is often used in conditional sentences.


divisie

Afrikaans: divisie

→ Indonesian: divisi

From Middle Dutch divisie, from Old French division, from Latin dīvīsio.


consecutio temporum

From Latin cōnsecūtiō temporum (“sequence of tenses”).

bor

consecutio temporum
consecutio temporum#English

(grammar) consecutio temporum, sequence of tenses


redekundig

redekundig (adverbial positive predicative)
redekundige (feminine indefinite masculine positive singular)
redekundig (indefinite neuter positive singular)
redekundige (indefinite plural positive)
redekundige (definite positive)
redekundigs (partitive positive)

redekundige ontleding


eenheidsuitgang

nl-noun

eenheidsuitgang m (plural eenheidsuitgangen)

(grammar) a single ending for a given grammatical category (e.g. person, gender, number)


voorlid

voorlid n (plural voorleden, diminutive voorledeken n)

voorleden (plural)
voorledeken (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) article, particularly in the Southern diminutive form voorledeken


uitgespaarde flexie

(grammar) a type of inflection where a phrase is not completely inflected, often only involving inflection of the head


wegnemer

wegnemer m (plural wegnemers, diminutive wegnemertje n)

wegnemers (plural)
wegnemertje (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) a word in the ablative case


veroorzaker

veroorzaker m (plural veroorzakers, diminutive veroorzakertje n)

veroorzakers (plural)
veroorzakertje (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) a word in the instrumental case


plaatser

plaatser m (plural plaatsers, diminutive plaatsertje n)

plaatsers (plural)
plaatsertje (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) a word in the locative case


baarder

baarder m (plural baarders, diminutive baardertje n)

baarders (plural)
baardertje (diminutive neuter)

From baren + -er, likely a calque of Latin genetīvus.


nemer

nemer m (plural nemers, diminutive nemertje n)

nemers (plural)
nemertje (diminutive neuter)


roeper

roeper m (plural roepers, diminutive roepertje n)

roepers (plural)
roepertje (diminutive neuter)

Negerhollands: roeper

(obsolete, grammar) a word in the vocative case


persoonsvorm

persoonsvorm f or m (plural persoonsvormen, diminutive persoonsvormpje n)

persoonsvormen (plural)
persoonsvormpje (diminutive neuter)


volzin

volzin m (plural volzinnen, diminutive volzinnetje n)

volzinnen (plural)
volzinnetje (diminutive neuter)


inchoatief

inchoatief (adverbial positive predicative)
inchoatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
inchoatief (indefinite neuter positive singular)
inchoatieve (indefinite plural positive)
inchoatieve (definite positive)
inchoatiefs (partitive positive)

Likely borrowed, ultimately from Latin incohātīvus.


ingressief

ingressief (adverbial positive predicative)
ingressieve (feminine indefinite masculine positive singular)
ingressief (indefinite neuter positive singular)
ingressieve (indefinite plural positive)
ingressieve (definite positive)
ingressiefs (partitive positive)

Likely borrowed, ultimately from Latin ingressus.


tangconstructie

tangconstructie f (plural tangconstructies)

Compound of tang (“pair of tongs, pliers”) + constructie (“construct”).

compound

Tangconstructies, waar ik een rothekel aan heb, zijn in het alom geroemde werk van deze schrijver schering en inslag.

Sentence braces, which I absolutely despise, appear in the universally praised work of this writer in excess and abundance.

(grammar) a grammatical construct, common in Dutch and German, in which separable elements of the same word or phrase are placed apart, potentially spanning many words; a sentence brace


bijstelling

From bijstellen + -ing, calque of Latin appositiō.

In de zin "Mijn broer, een arts, woont in Amsterdam", is "een arts" een bijstelling.

In the sentence "My brother, a doctor, lives in Amsterdam," "a doctor" is an apposition.

De leraar gaf ons een les over het gebruik van bijstelling in de grammatica.

The teacher gave us a lesson on the use of apposition in grammar.


nevenstelling

nl-noun

nevenstelling f (plural nevenstellingen)

From neven + stellen + -ing, calque of Latin appositiō.

(grammar, chiefly Austronesian languages) an open compound, a compound word that is orthographically represented as multiple words separated by spaces


predicaat

Borrowed from French prédicat, from Middle French predicat, from Latin praedicātum.


partitief

partitief (adverbial positive predicative)
partitieve (feminine indefinite masculine positive singular)
partitief (indefinite neuter positive singular)
partitieve (indefinite plural positive)
partitieve (definite positive)
partitiefs (partitive positive)

Probably borrowed from French partitif, from Latin partitīvus.


partitief

(grammar) partitive (partitive case, partitive construction)


genitiefobject

genitiefobject n (plural genitiefobjecten)


flexie

Afrikaans: fleksie

Borrowed from Latin flexiō or French flexion (also from the Latin).


substantivisch

substantivisch (adverbial positive predicative)
substantivische (feminine indefinite masculine positive singular)
substantivisch (indefinite neuter positive singular)
substantivische (indefinite plural positive)
substantivische (definite positive)
substantivisch (partitive positive)

Borrowed from German substantivisch or from substantief + -isch.


umlautsfactor

umlautsfactor m (plural umlautsfactoren)

From umlaut + -s- + factor, calque of German Umlautfaktor.

(Germanic grammar) umlaut factor (vocoid producing umlaut in a preceding back vowel)


functiewoord

functiewoord n (plural functiewoorden, diminutive functiewoordje n)

functiewoorden (plural)
functiewoordje (diminutive neuter)


vraagzin

vraagzin m (plural vraagzinnen, diminutive vraagzinnetje n)

vraagzinnen (plural)
vraagzinnetje (diminutive neuter)

Compound of vraag (“question”) + zin (“sentence”).

interrogative sentence
interrogative sentence


copulatief

copulatief (adverbial positive predicative)
copulatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
copulatief (indefinite neuter positive singular)
copulatieve (indefinite plural positive)
copulatieve (definite positive)
copulatiefs (partitive positive)

→ Indonesian: kopulatif


asigmatisch

asigmatisch (adverbial positive predicative)
asigmatische (feminine indefinite masculine positive singular)
asigmatisch (indefinite neuter positive singular)
asigmatische (indefinite plural positive)
asigmatische (definite positive)
asigmatisch (partitive positive)

Probably borrowed. Equivalent to a- + sigmatisch.

(grammar) asigmatic, forming a verb stem without the consonant sigma or s


sigmatisch

sigmatisch (adverbial positive predicative)
sigmatische (feminine indefinite masculine positive singular)
sigmatisch (indefinite neuter positive singular)
sigmatische (indefinite plural positive)
sigmatische (definite positive)
sigmatisch (partitive positive)

Probably borrowed. Equivalent to sigma + -isch.

(grammar) sigmatic, forming a verb stem with the consonant sigma or s


athematisch

athematisch (adverbial positive predicative)
athematische (feminine indefinite masculine positive singular)
athematisch (indefinite neuter positive singular)
athematische (indefinite plural positive)
athematische (definite positive)
athematisch (partitive positive)

Probably borrowed from German athematisch. Equivalent to a- + thematisch.

(grammar) athematic (forming verb stems without a thematic vowel)


aoristisch

aoristisch (adverbial positive predicative)
aoristische (feminine indefinite masculine positive singular)
aoristisch (indefinite neuter positive singular)
aoristische (indefinite plural positive)
aoristische (definite positive)
aoristisch (partitive positive)

Perhaps borrowed. Equivalent to aoristus + -isch.


ontkenningspartikel

ontkenningspartikel n or f (plural ontkenningspartikels or ontkenningspartikelen, diminutive ontkenningspartikeltje n)

ontkenningspartikels (plural)
ontkenningspartikelen (plural)
ontkenningspartikeltje (diminutive neuter)

Compound of ontkenning + -s- + partikel.

(grammar) negative particle, negation particle


proverbum

Op grond daarvan moet men dan ook verwachten dat de analyse zichzelf bevestigt in alle zinstypen waarin het pro-verbum doen optreedt. Het is echter in minstens één geval zo dat zinnen met het pro-verbum doen in strijd zijn met Ross' analyse, en tot een wijziging er van dwingen.

1975, Mathijs Maria Willebrord Pollmann, Oorzaak en handelende persoon: de beschrijving van passieve zinnen in de Nederlandse grammatica [Cause and actor: an analysis of passive sentences in Dutch grammar] (Dissertation), Nijmegen, →OCLC, page 72:

On this basis we would expect the analysis to be confirmed in all sentence types in which the pro-verb doen appears. In at least one case, however, the pro-verb doen acts counter to Ross’s analysis, requiring a reconsideration.


comparatief

comparatief (adverbial positive predicative)
comparatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
comparatief (indefinite neuter positive singular)
comparatieve (indefinite plural positive)
comparatieve (definite positive)
comparatiefs (partitive positive)

→ Indonesian: komparatif

Borrowed from Middle French comparatif, from Latin comparātīvus.

(grammar) comparative (pertaining to the comparative degree)


comparatief

(grammar) compartive (word in the comparative degree)


onderschikkend

Coordinate term: nevenschikkend

onderschikkend voegwoord, onderschikkende conjunctie


nevenschikkend

From neven- + schikkend, present participle of schikken.

Coordinate term: onderschikkend

nevenschikkend voegwoord, nevenschikkende conjunctie


woordvolgorde

woordvolgorde f (plural woordvolgorden or woordvolgordes)

woordvolgorden (plural)
woordvolgordes (plural)

(grammar) word order (order of syntactic constituents)


diminutivum tantum

diminutivum tantum n (plural diminutiva tantum)

Borrowed from Latin diminutīvum tantum (“only diminutive”).

bor

non (“nun”) → nonnetje (“smew, Mergellus albellus”)

∅ → lieveheersbeestje (“ladybug”)

(grammar) a diminutive noun which has a meaning that (unlike a regular diminutive) is not entirely predictable given the base noun it is derived from, or which is not derived from any base noun at all and exists only in diminutive form

English Wiktionary's coverage of Dutch diminutiva tantum

Dutch Wiktionary's coverage of Dutch diminutiva tantum


praesens historicum

nl-noun

praesens historicum n (plural praesentia historica)

Learned borrowing from Latin praesēns historicum.


masculien

nl-adj

masculien (comparative masculiener, superlative masculienst)

masculiener (comparative)
masculienst (superlative)
masculien (adverbial positive predicative)
masculiener (adverbial comparative predicative)
het masculienst (adverbial predicative superlative)
het masculienste (adverbial predicative superlative)
masculiene (feminine indefinite masculine positive singular)
masculienere (comparative feminine indefinite masculine singular)
masculienste (feminine indefinite masculine singular superlative)
masculien (indefinite neuter positive singular)
masculiener (comparative indefinite neuter singular)
masculienste (indefinite neuter singular superlative)
masculiene (indefinite plural positive)
masculienere (comparative indefinite plural)
masculienste (indefinite plural superlative)
masculiene (definite positive)
masculienere (comparative definite)
masculienste (definite superlative)
masculiens (partitive positive)
masculieners (comparative partitive)

Ultimately borrowed from Latin masculīnus.


stamtijd

tlb

(linguistics, grammar, usually in the plural)

De stamtijden van eten zijn eten, at, gegeten.

The tense stems of eat are eat, ate, eaten.

principal parts: the series of forms of a verb from which all of the other forms can be derived


prepositie

nl-noun

prepositie f (plural preposities, diminutive prepositietje n)

preposities (plural)
prepositietje (diminutive neuter)

Afrikaans: preposisie

Indonesian: preposisi

Ultimately derived from Latin praepositiō, praepositiōnem, perhaps through French préposition. Equivalent to pre- + positie.