dialect

nl-noun

dialect n (plural dialecten, diminutive dialectje n)

dialecten (plural)
dialectje (diminutive neuter)

Afrikaans: dialek

→ Indonesian: dialek

→ Papiamentu: dialèkt

From Middle French dialecte, from Latin dialectos, dialectus, from Ancient Greek διάλεκτος (diálektos, “conversation, the language of a country or a place or a nation, the local idiom which derives from a dominant language”), from διαλέγομαι (dialégomai, “I participate in a dialogue”), from διά (diá, “inter, through”) + λέγω (légō, “I speak”).

der

(linguistics) dialect (language variety)


accent

nl-noun

accent n (plural accenten, diminutive accentje n)

accenten (plural)
accentje (diminutive neuter)

Afrikaans: aksent

→ Indonesian: aksen

→ Papiamentu: aksènt

From Middle Dutch accent, ultimately from Latin accentus.

(linguistics) accent (distinctive pronunciation of a language; phonetic and phonological aspects of a lect)

(linguistics) accent (contrasting articulation to express emphasis)


antecedent

antecedent n (plural antecedenten, diminutive antecedentje n)

antecedenten (plural)
antecedentje (diminutive neuter)

Borrowed from French antécédent, from Latin antecēdēns (“go before”), from antecēdere (“to go or come before”).

(linguistics) antecedent (referent of a word, esp. of a pronoun)


copula

→ Indonesian: kopula

Borrowed from Latin copula. Doublet of koppel.


subject

subject n (plural subjecten, diminutive subjectje n)

subjecten (plural)
subjectje (diminutive neuter)

Chiefly a borrowing from Latin subiectum. Earlier Middle Dutch subject was masculine.


stem

stem f (plural stemmen, diminutive stemmetje n)

stemmen (plural)
stemmetje (diminutive neuter)

Afrikaans: stem

Negerhollands: stem

→ Aukan: sitemu

desc

→ Caribbean Javanese: setèm, nyetèm, nyetèmi

→ Indonesian: sêtèm

→ Indonesian: suara (semantic loan)

→ Papiamentu: stèm

→ Sranan Tongo: sten, stèm

→ Trió: sten

From Middle Dutch stemme, from Old Dutch *stemma, from Proto-West Germanic *stebnu, from Proto-Germanic *stebnō, *stamnijō. Under influence of Latin vox (“voice, word”), it acquired the now obsolete sense of “word”.

(phonetics) voice, property formed by vibration of the vocal cords


argument

nl-noun

argument n (plural argumenten, diminutive argumentje n)

argumenten (plural)
argumentje (diminutive neuter)

Afrikaans: argument

From Middle Dutch argument, from Old French argument, from Latin argūmentum.

(linguistics) an argument (any of the phrases that bears a syntactic connection to the verb of a clause)


bepalingaankondigend voornaamwoord

bepalingaankondigend voornaamwoord n (plural bepalingaankondigende voornaamwoorden, diminutive bepalingaankondigend voornaamwoordje n)

bepalingaankondigende voornaamwoorden (plural)
bepalingaankondigend voornaamwoordje (diminutive neuter)

(grammar) a pronoun which announces that it should be immediately followed by a relative clause


epsilon

epsilon m or f (plural epsilons, diminutive epsilonnetje n)

epsilons (plural)
epsilonnetje (diminutive neuter)

From Ancient Greek ἒ ψιλόν (è psilón, “the letter Ε”).

der

(phonetics) the IPA symbol that represents the open-mid front unrounded vowel


genus

→ Indonesian: genus

Borrowed from Latin genus. Doublet of gender and genre.


corrupt

nl-adj

corrupt (comparative corrupter, superlative corruptst)

corrupter (comparative)
corruptst (superlative)
corrupt (adverbial positive predicative)
corrupter (adverbial comparative predicative)
het corruptst (adverbial predicative superlative)
het corruptste (adverbial predicative superlative)
corrupte (feminine indefinite masculine positive singular)
corruptere (comparative feminine indefinite masculine singular)
corruptste (feminine indefinite masculine singular superlative)
corrupt (indefinite neuter positive singular)
corrupter (comparative indefinite neuter singular)
corruptste (indefinite neuter singular superlative)
corrupte (indefinite plural positive)
corruptere (comparative indefinite plural)
corruptste (indefinite plural superlative)
corrupte (definite positive)
corruptere (comparative definite)
corruptste (definite superlative)
corrupts (partitive positive)
corrupters (comparative partitive)

Afrikaans: korrup

→ Indonesian: korup

→ West Frisian: korrupt

Borrowed from Latin corruptus or from Middle French corrupt.

De tekst is op deze plaats zo corrupt dat iedere reconstructie op zand gegrondvest is.

The text is so corrupt in this passage, that any reconstruction would be built on sand.

(textual criticism) corrupt (containing (many) errors)


infinitief

nl-noun

infinitief m (plural infinitieven, diminutive infinitiefje n)

infinitieven (plural)
infinitiefje (diminutive neuter)

→ Indonesian: infinitif

From Middle French infinitif, from Late Latin infinitivus, from Latin infinitus.

In het Nederlands wordt de infinitief gebruikt om een handeling of actie zonder tijd of persoon aan te duiden.

In Dutch, the infinitive is used to indicate an action or activity without specifying a time or person.

Het werkwoord "lopen" staat in de infinitief.

The verb "lopen" (to walk) is in the infinitive.

De infinitief wordt vaak gebruikt om instructies of opdrachten te geven.

The infinitive is often used to give instructions or commands.

"Eten" is de infinitief van het werkwoord "eten".

"Eten" (to eat) is the infinitive of the verb "eten".


focus

Afrikaans: fokus

Borrowed from New Latin focus. The figurative sense probably derives from English focus.

Focus is een belangrijk begrip in de informatiestructuur van zinnen.

Focus is an important concept in the information structure of sentences.


medium

medium n (plural media, diminutive mediumpje n)

media (plural)
mediumpje (diminutive neuter)

→ Indonesian: medium


verbum

Borrowed from Latin verbum. Doublet of woord.


lid

lid n (plural leden, diminutive lidje n or ledeken n)

leden (plural)
lidje (diminutive neuter)
ledeken (diminutive neuter)

Afrikaans: lid

→ Indonesian: lid

Negerhollands: lid, leden, leeden

From Middle Dutch lit, let, leet, from Old Dutch *lid, from Proto-Germanic *liþuz.

(obsolete, grammar) article, particularly in the Southern diminutive form ledeken


wijs

wijs f (plural wijzen, diminutive wijsje n)

wijzen (plural)
wijsje (diminutive neuter)
wys (alternative obsolete)
wijze (alternative)

Afrikaans: wys

From Old Dutch *wīsa, from Proto-Germanic *wīsō, from Proto-Indo-European *weyd- (“to see”), related to Etymology 1.

De docent legde de verschillende wijzen van de werkwoorden uit.

The teacher explained the various moods of the verbs.

In het Nederlands zijn er drie wijzen: de aantonende wijs, de gebiedende wijs en de aanvoegende wijs.

In Dutch, there are three moods: the indicative mood, the imperative mood, and the subjunctive mood.


object

object n (plural objecten, diminutive objectje n)

objecten (plural)
objectje (diminutive neuter)

Afrikaans: objek

→ Indonesian: objek

From Middle French [Term?], from Old French object, from Latin obiectum.


plurale tantum

plurale tantum n (plural pluralia tantum)

(grammar) a noun (either in certain of its senses or in all its senses) that does not generally have a singular form


v.

(grammar) Abbreviation of vrouwelijk (“feminine”).


aspect

aspect n (plural aspecten, diminutive aspectje n)

aspecten (plural)
aspectje (diminutive neuter)

Afrikaans: aspek

→ Indonesian: aspek

From Middle Dutch aspect, from Middle French aspect, from Latin aspectus.

(linguistics) aspect (grammatical category)


lemma

lemma n (plural lemma's or lemmata, diminutive lemmaatje n)

lemma's (plural)
lemmata (plural)
lemmaatje (diminutive neuter)

From Latin lemma, from Ancient Greek λῆμμα (lêmma, “premise, assumption”), from λαμβάνω (lambánō, “I take”).

der

(linguistics) lemma (the canonical form of an inflected word, dictionary form)


troop

nl-noun

troop f (plural tropen, diminutive troopje n)

tropen (plural)
troopje (diminutive neuter)


casus

casus m (plural casussen or casus, diminutive casusje n)

casussen (plural)
casus (plural)
casusje (diminutive neuter)

→ Dutch: c.q.

→ Indonesian: kasus

Borrowed from Latin cāsus (“chance, event”), the past participle of cadō (“to fall, happen”).

(grammar) a case, (instance of) grammatical case


pluralis

pluralis m (plural pluralissen or pluralia)

Deze vormen zijn pluralia, maar het laatste woord is geen pluralis.

These forms are plurals, but the last word is not a plural.

(grammar) Synonym of meervoud (“plural”)


cliffhanger

cliffhanger m (plural cliffhangers, diminutive cliffhangertje n)

cliffhangers (plural)
cliffhangertje (diminutive neuter)


sociolect

sociolect n (plural sociolecten, diminutive sociolectje n)

sociolecten (plural)
sociolectje (diminutive neuter)

Internationalism; see English sociolect.


idiolect

idiolect n (plural idiolecten, diminutive idiolectje n)

idiolecten (plural)
idiolectje (diminutive neuter)

Internationalism; see English idiolect, from which it may be borrowed.


apocope

apocope f (plural apocope's or apocopen or apocopes)

apocope's (plural)
apocopen (plural)
apocopes (plural)

First attested in 1550. Learned borrowing from Late Latin apocopē, derived from Ancient Greek ἀποκοπή (apokopḗ), ἀποκόπτω (apokóptō, “to cut off, to hew”).

der+

(linguistics) apocope (loss or omission of a sound or syllable from the end of a word)


anagnorisis

Learned borrowing from Ancient Greek ἀναγνώρισις (anagnṓrisis).


referent

(semantics) the specific entity in the world that a word or phrase identifies or denotes; a referent


anapest

anapesten (plural)
anapaest (alternative dated)
anapaestus (alternative dated)


gezegde

nl-noun

gezegde n (plural gezegden or gezegdes, diminutive gezegdetje n)

gezegden (plural)
gezegdes (plural)
gezegdetje (diminutive neuter)

In deze grammaticale context fungeert "te zijn" als het gezegde van de zin.

In this grammatical context, "te zijn" functions as the predicate of the sentence.


actief

Afrikaans: aktief

→ Indonesian: aktif

→ Javanese: aktif

Borrowed from Middle French actif, from Latin āctīvus.


sterk

nl-adj

sterk (comparative sterker, superlative sterkst)

sterker (comparative)
sterkst (superlative)
sterk (adverbial positive predicative)
sterker (adverbial comparative predicative)
het sterkst (adverbial predicative superlative)
het sterkste (adverbial predicative superlative)
sterke (feminine indefinite masculine positive singular)
sterkere (comparative feminine indefinite masculine singular)
sterkste (feminine indefinite masculine singular superlative)
sterk (indefinite neuter positive singular)
sterker (comparative indefinite neuter singular)
sterkste (indefinite neuter singular superlative)
sterke (indefinite plural positive)
sterkere (comparative indefinite plural)
sterkste (indefinite plural superlative)
sterke (definite positive)
sterkere (comparative definite)
sterkste (definite superlative)
sterks (partitive positive)
sterkers (comparative partitive)

Negerhollands: stark, sterk

→ Virgin Islands Creole: sterek (dated)

→ Indonesian: ster (“queen (chess)”)

→ Papiamentu: stèrki

From Middle Dutch starc, sterc, from Old Dutch starc, from Proto-West Germanic *stark, from Proto-Germanic *starkaz.

(Germanic grammar) strong, pertaining to strong verbs

(Germanic grammar) strong, pertaining to strong nouns, strong declension


onderwerp

nl-noun

onderwerp n (plural onderwerpen, diminutive onderwerpje n)

onderwerpen (plural)
onderwerpje (diminutive neuter)

From onder + werpen, a calque of Latin subiectum.


tijd

tijd m or f (plural tijden, diminutive tijdje n)

tijden (plural)
tijdje (diminutive neuter)
tyd (alternative)
tijdt (alternative)
tydt (alternative)
tijt (alternative)
tyt (alternative)

Afrikaans: tyd

Berbice Creole Dutch: titi

Javindo: tet

Jersey Dutch: tāid, tāidt

Negerhollands: tied, tid, tit

Skepi Creole Dutch: teit

From Middle Dutch tijt, from Old Dutch tīt, from Proto-West Germanic *tīdi, from Proto-Germanic *tīdiz.
In the 19th and 20th centuries, Dutch tijd was exclusively masculine, but prior to that it was alternatively feminine. This variation is reflected in fossilized expressions like tand des tijds, destijds, ten tijde van (masculine) versus tegelijkertijd (feminine). Cognates with English tide, more distantly, with time.

In deze zin wordt de tegenwoordige tijd gebruikt.

In this sentence, the present tense is used.

Hij heeft de werkwoordvorm naar de verleden tijd veranderd.

He changed the verb form to the past tense.


ideogram

ideogram n (plural ideogrammen, diminutive ideogrammetje n)

ideogrammen (plural)
ideogrammetje (diminutive neuter)


meervoud

Afrikaans: meervoud

From meer (“more”) + -voud (“-fold”), first attested in 1584.


syncope

syncope f (plural syncopes, diminutive syncopetje n)

syncopes (plural)
syncopetje (diminutive neuter)

Borrowed from Ancient Greek συγκοπή (sunkopḗ).

(linguistics, phonology, prosody) the loss or elision of a sound from the interior of a word (for example the change of Dutch veder in veer "feather"); syncope


naamwoord

naamwoord n (plural naamwoorden, diminutive naamwoordje n)

naamwoorden (plural)
naamwoordje (diminutive neuter)
naemwoord (alternative obsolete)
naamwoort (alternative)

Afrikaans: naamwoord

→ Indonesian: kata nama (calque)

→ West Frisian: nammewurd (calque)

(grammar) noun (in the general sense, adjectives included)


modus

modus m (plural modussen or modi, diminutive modusje n)

modussen (plural)
modi (plural)
modusje (diminutive neuter)

Borrowed from Latin modus. Doublet of mode.


lijdend voorwerp

lijdend voorwerp n (plural lijdende voorwerpen, diminutive lijdend voorwerpje n)

lijdende voorwerpen (plural)
lijdend voorwerpje (diminutive neuter)


stam

stam m (plural stammen, diminutive stammetje n)

stammen (plural)
stammetje (diminutive neuter)

Afrikaans: stam

→ Papiamentu: stam

From Middle Dutch stam, from Old Dutch *stam, from Proto-West Germanic *stamni, from Proto-Germanic *stamniz.


uitgang

uitgang m (plural uitgangen, diminutive uitgangetje n)

uitgangen (plural)
uitgangetje (diminutive neuter)

From Middle Dutch ūtgang, from Old Dutch *ūtgang, from Proto-Germanic *ūtgangaz. Cognate with German Ausgang, English outgang.

In het Nederlands hebben veel werkwoorden een regelmatige uitgang.

In Dutch, many verbs have a regular ending.

De uitgang van een woord kan zijn betekenis veranderen.

The termination of a word can change its meaning.

Hij worstelde met de juiste grammaticale uitgang te vinden.

He struggled to find the correct grammatical ending.


paradigma

paradigma n (plural paradigmata or paradigma's)

paradigmata (plural)
paradigma's (plural)

Borrowed from Latin paradīgma, from Ancient Greek παράδειγμα (parádeigma).

(grammar) paradigm (canonical or exhaustive set of inflected forms; set of forms with a common element)


onzijdig

onzijdig (adverbial positive predicative)
onzijdige (feminine indefinite masculine positive singular)
onzijdig (indefinite neuter positive singular)
onzijdige (indefinite plural positive)
onzijdige (definite positive)
onzijdigs (partitive positive)

Afrikaans: onsydig

From on- + zijde + -ig: “not sided”, i.e. “not taking a side”.


telwoord

telwoord n (plural telwoorden, diminutive telwoordje n)

telwoorden (plural)
telwoordje (diminutive neuter)

From tellen (“to count”) + woord (“word”).

(rare, grammar) measure word, counter (class of word used along with numerals to count objects)


mannelijk

nl-adj

mannelijk (comparative mannelijker, superlative mannelijkst)

mannelijker (comparative)
mannelijkst (superlative)
mannelijk (adverbial positive predicative)
mannelijker (adverbial comparative predicative)
het mannelijkst (adverbial predicative superlative)
het mannelijkste (adverbial predicative superlative)
mannelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
mannelijkere (comparative feminine indefinite masculine singular)
mannelijkste (feminine indefinite masculine singular superlative)
mannelijk (indefinite neuter positive singular)
mannelijker (comparative indefinite neuter singular)
mannelijkste (indefinite neuter singular superlative)
mannelijke (indefinite plural positive)
mannelijkere (comparative indefinite plural)
mannelijkste (indefinite plural superlative)
mannelijke (definite positive)
mannelijkere (comparative definite)
mannelijkste (definite superlative)
mannelijks (partitive positive)
mannelijkers (comparative partitive)

Afrikaans: manlik

From Middle Dutch manlijc. Equivalent to man + -e- + -lijk.


conjunctie

Afrikaans: konjunksie

→ Indonesian: konjungsi

From Middle Dutch [Term?], from Latin conjūnctiō.


bepaald

bepaald (comparative bepaalder, superlative bepaaldst)

bepaalder (comparative)
bepaaldst (superlative)
bepaald (adverbial positive predicative)
bepaalder (adverbial comparative predicative)
het bepaaldst (adverbial predicative superlative)
het bepaaldste (adverbial predicative superlative)
bepaalde (feminine indefinite masculine positive singular)
bepaaldere (comparative feminine indefinite masculine singular)
bepaaldste (feminine indefinite masculine singular superlative)
bepaald (indefinite neuter positive singular)
bepaalder (comparative indefinite neuter singular)
bepaaldste (indefinite neuter singular superlative)
bepaalde (indefinite plural positive)
bepaaldere (comparative indefinite plural)
bepaaldste (indefinite plural superlative)
bepaalde (definite positive)
bepaaldere (comparative definite)
bepaaldste (definite superlative)
bepaalds (partitive positive)
bepaalders (comparative partitive)


aanvoegende wijs

nl-noun

aanvoegende wijs f (plural aanvoegende wijzen, diminutive aanvoegend wijsje n)

aanvoegende wijzen (plural)
aanvoegend wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de aanvoegende wijs gebruikt om een wens, verlangen, mogelijkheid, twijfel of denkbeeldige situatie uit te drukken.

In Dutch, the subjunctive mood is used to express a wish, desire, possibility, doubt, or hypothetical situation.

Het werkwoord "zijn" heeft een speciale vorm in de aanvoegende wijs.

The verb "zijn" (to be) has a special form in the subjunctive mood.

De aanvoegende wijs wordt vaak gebruikt in voorwaardelijke zinnen.

The subjunctive mood is often used in conditional sentences.


aantonende wijs

aantonende wijs f (plural aantonende wijzen, diminutive aantonend wijsje n)

aantonende wijzen (plural)
aantonend wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands zijn er drie hoofdwijsjes: de aantonende wijs, de gebiedende wijs en de aanvoegende wijs.

In Dutch, there are three main moods: the indicative mood, the imperative mood, and the subjunctive mood.

In de aantonende wijs worden feiten en handelingen als werkelijkheid voorgesteld.

In the indicative mood, facts and actions are presented as reality.

Bij het vertellen van een verhaal gebruiken we meestal de aantonende wijs.

When telling a story, we usually use the indicative mood.

De zin "Ik ga naar school" staat in de aantonende wijs.

The sentence "Ik ga naar school" is in the indicative mood.


gebiedende wijs

gebiedende wijs f (plural gebiedende wijzen, diminutive gebiedend wijsje n)

gebiedende wijzen (plural)
gebiedend wijsje (diminutive neuter)

/ɣəˈbidəndə ˈʋɛi̯s/

In het Nederlands wordt de gebiedende wijs gebruikt om een bevel, verzoek of advies uit te drukken.

In Dutch, the imperative mood is used to express a command, request, or advice.

Het werkwoord "stoppen" staat in de gebiedende wijs.

The verb "stoppen" (to stop) is in the imperative mood.

Gebruik de gebiedende wijs om instructies duidelijk over te brengen.

Use the imperative mood to convey instructions clearly.

"Kom" is de gebiedende wijs van het werkwoord "komen".

"Kom" (come) is the imperative mood of the verb "komen".


deelwoord

deelwoord n (plural deelwoorden, diminutive deelwoordje n)

deelwoorden (plural)
deelwoordje (diminutive neuter)

From delen (“to share, partition”) + woord (“word”). Calque of Latin participium.

com

(grammar) a participle, a verb form that may function nominally or adjectivally


voltooid deelwoord

nl-noun

voltooid deelwoord n (plural voltooide deelwoorden, diminutive voltooid deelwoordje n)

voltooide deelwoorden (plural)
voltooid deelwoordje (diminutive neuter)


voltooid

voltooid (adverbial positive predicative)
voltooide (feminine indefinite masculine positive singular)
voltooid (indefinite neuter positive singular)
voltooide (indefinite plural positive)
voltooide (definite positive)
voltooids (partitive positive)


onvoltooid

onvoltooid (adverbial positive predicative)
onvoltooide (feminine indefinite masculine positive singular)
onvoltooid (indefinite neuter positive singular)
onvoltooide (indefinite plural positive)
onvoltooide (definite positive)
onvoltooids (partitive positive)


voorzetsel

voorzetsel n (plural voorzetsels, diminutive voorzetseltje n)

voorzetsels (plural)
voorzetseltje (diminutive neuter)
voorz. (alternative)
vz. (alternative)


lidwoord

lidwoord n (plural lidwoorden, diminutive lidwoordje n)

lidwoorden (plural)
lidwoordje (diminutive neuter)

→ Indonesian: kata sandang (calque)

Compound of lid + woord. First attested in the late 17th century.


klik

klik m (plural klikken or kliks, diminutive klikje n)

klikken (plural)
kliks (plural)
klikje (diminutive neuter)


uitspraak

uitspraak f (plural uitspraken, diminutive uitspraakje n)

uitspraken (plural)
uitspraakje (diminutive neuter)

Afrikaans: uitspraak

From Middle Dutch utesprâke. Equivalent to a deverbal from uitspreken; compare spraak.


vervoegen

vervoegen (infinitive)
vervoegen (gerund neuter)
vervoeg (first-person present singular)
vervoegde (first-person past singular)
vervoegt (present second-person singular)
vervoeg (present second-person singular)
vervoegde (past second-person singular)
vervoegt (formal present second-person singular)
vervoegde (formal past second-person singular)
vervoegt (Flanders colloquial present second-person singular)
vervoegt (archaic formal majestic present second-person singular)
vervoegde (Flanders colloquial past second-person singular)
vervoegde (archaic formal majestic past second-person singular)
vervoegt (present singular third-person)
vervoegde (past singular third-person)
vervoegen (plural present)
vervoegden (past plural)
vervoege (archaic present singular subjunctive)
vervoegde (archaic past singular subjunctive)
vervoegen (archaic plural present subjunctive)
vervoegden (archaic past plural subjunctive)
vervoeg (imperative present singular)
vervoegt (archaic imperative plural present)
vervoegend (participle present)
vervoegd (participle past)

Afrikaans: vervoeg


geslacht

Afrikaans: geslag

Negerhollands: geslagt

From Middle Dutch geslachte, from slachte, from Old Dutch slahta, from Proto-Germanic *slahtō, related to *slahaną (“to hit, strike”), compare German Geschlecht (“gender, kind, lineage”).


voorwerp

nl-noun

voorwerp n (plural voorwerpen, diminutive voorwerpje n)

voorwerpen (plural)
voorwerpje (diminutive neuter)

From voor (“before”) + werpen (“to throw”), a calque of Latin obiectum.


bepaald lidwoord

bepaald lidwoord n (plural bepaalde lidwoorden, diminutive bepaald lidwoordje n)

bepaalde lidwoorden (plural)
bepaald lidwoordje (diminutive neuter)


onbepaald lidwoord

onbepaald lidwoord n (plural onbepaalde lidwoorden, diminutive onbepaald lidwoordje n)

onbepaalde lidwoorden (plural)
onbepaald lidwoordje (diminutive neuter)


meewerkend voorwerp

meewerkend voorwerp n (plural meewerkende voorwerpen, diminutive meewerkend voorwerpje n)

meewerkende voorwerpen (plural)
meewerkend voorwerpje (diminutive neuter)


getal

getal n (plural getallen, diminutive getalletje n)

getallen (plural)
getalletje (diminutive neuter)

Afrikaans: getal

Negerhollands: getaal, getal

From Middle Dutch getal. Equivalent to ge- + tal (“quantity, number”).

(grammar) the number, either singular or plural


legger

legger m (plural leggers, diminutive leggertje n)

leggers (plural)
leggertje (diminutive neuter)

→ Indonesian: leger

From Middle Dutch legger. Equivalent to leggen + -er.

(textual criticism) a vorlage (edition of a text that is the immediate predecessor or one of the immediate predecessors of another edition)


voorvoegsel

voorvoegsel n (plural voorvoegsels, diminutive voorvoegseltje n)

voorvoegsels (plural)
voorvoegseltje (diminutive neuter)


zinsdeel

zinsdeel n (plural zinsdelen, diminutive zinsdeeltje n)

zinsdelen (plural)
zinsdeeltje (diminutive neuter)

From zin (“sentence”) + -s- + deel (“part”).


tegenwoordige tijd

tegenwoordige tijd m (plural tegenwoordige tijden)


grondwoord

grondwoord n (plural grondwoorden, diminutive grondwoordje n)

grondwoorden (plural)
grondwoordje (diminutive neuter)

Eindelijk nog in
1. primitiva (grondwoorden), als: homo (een mensch), dies (een dag), ferio (ik klop).
2. derivata (afgeleide woorden), als: homuncio (het ventje), hodie (van daag), ferula (een plak).

1866, Johannes Kachelius, De vermakelijke latijnsche spraakkunst, ten nutte der jeugd. Tweede Druk., Amsterdam, page 11:


zin

zin m (plural zinnen, diminutive zinnetje n)

zinnen (plural)
zinnetje (diminutive neuter)

Afrikaans: sin

Negerhollands: sin

From Middle Dutch sin, from Old Dutch sin, from Proto-West Germanic *sinn.


verkleinwoord

verkleinwoord n (plural verkleinwoorden, diminutive verkleinwoordje n)

verkleinwoorden (plural)
verkleinwoordje (diminutive neuter)


vergelijkende trap

vergelijkende trap m (plural vergelijkende trappen, diminutive vergelijkend trapje n)

vergelijkende trappen (plural)
vergelijkend trapje (diminutive neuter)


overtreffende trap

overtreffende trap m (plural overtreffende trappen, diminutive overtreffend trapje n)

overtreffende trappen (plural)
overtreffend trapje (diminutive neuter)


stellende trap

stellende trap m (plural stellende trappen, diminutive stellend trapje n)

stellende trappen (plural)
stellend trapje (diminutive neuter)


vergrotende trap

vergrotende trap m (plural vergrotende trappen, diminutive vergrotend trapje n)

vergrotende trappen (plural)
vergrotend trapje (diminutive neuter)


achtervoegsel

achtervoegsel n (plural achtervoegsels, diminutive achtervoegseltje n)

achtervoegsels (plural)
achtervoegseltje (diminutive neuter)

Afrikaans: agtervoegsel

From achter (“behind”) + voegsel (“joiner”), calque of Latin suffīxus.


onvoltooid tegenwoordige tijd

onvoltooid tegenwoordige tijd m (uncountable)

Dutch conjugation
nl:onvoltooid tegenwoordige tijd


onvoltooid toekomende tijd

onvoltooid toekomende tijd m (uncountable)

onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd


vervoeging

vervoeging f (plural vervoegingen, diminutive vervoeginkje n)

vervoegingen (plural)
vervoeginkje (diminutive neuter)


onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd m (uncountable)

Nl-onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd.oga

Audio


onvoltooid verleden toekomende tijd

onvoltooid verleden toekomende tijd m (uncountable)

Nl-onvoltooid verleden toekomende tijd.ogg


V.Tk.T.

voltooid toekomende tijd
voltooid toekomende tijd#Dutch

(grammar) acronym of voltooid toekomende tijd (“future perfect tense”)


voltooid toekomende tijd

voltooid toekomende tijd m (uncountable)


V.V.Tk.T.

voltooid verleden toekomende tijd
voltooid verleden toekomende tijd#Dutch

(grammar) acronym of voltooid verleden toekomende tijd (“past future perfect tense”)


voltooid verleden toekomende tijd

voltooid verleden toekomende tijd m (uncountable)

Nl-voltooid verleden toekomende tijd.ogg


voorwaardelijke wijs

voorwaardelijke wijs f (plural voorwaardelijke wijzen, diminutive voorwaardelijk wijsje n)

voorwaardelijke wijzen (plural)
voorwaardelijk wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de voorwaardelijke wijs gebruikt om een handeling of gebeurtenis uit te drukken die afhankelijk is van een voorwaarde.

In Dutch, the conditional mood is used to express an action or event that is dependent on a condition.

De zin "Als ik tijd had, zou ik meedoen" staat in de voorwaardelijke wijs.

The sentence "If I had time, I would participate" is in the conditional mood.

We gebruiken de voorwaardelijke wijs om hypothesen, wensen of onwaarschijnlijke situaties uit te drukken.

We use the conditional mood to express hypotheses, wishes, or unlikely situations.

De 'zou'-vorm wordt vaak gebruikt in de voorwaardelijke wijs.

The 'zou'-form is often used in the conditional mood.


voorwaardelijk

nl-adj

voorwaardelijk (comparative voorwaardelijker, superlative voorwaardelijkst)

voorwaardelijker (comparative)
voorwaardelijkst (superlative)
voorwaardelijk (adverbial positive predicative)
voorwaardelijker (adverbial comparative predicative)
het voorwaardelijkst (adverbial predicative superlative)
het voorwaardelijkste (adverbial predicative superlative)
voorwaardelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
voorwaardelijkere (comparative feminine indefinite masculine singular)
voorwaardelijkste (feminine indefinite masculine singular superlative)
voorwaardelijk (indefinite neuter positive singular)
voorwaardelijker (comparative indefinite neuter singular)
voorwaardelijkste (indefinite neuter singular superlative)
voorwaardelijke (indefinite plural positive)
voorwaardelijkere (comparative indefinite plural)
voorwaardelijkste (indefinite plural superlative)
voorwaardelijke (definite positive)
voorwaardelijkere (comparative definite)
voorwaardelijkste (definite superlative)
voorwaardelijks (partitive positive)
voorwaardelijkers (comparative partitive)

From Middle Dutch vorewaerdelijc. Equivalent to voorwaarde + -lijk.

In het Nederlands hebben we een voorwaardelijke wijs om condities uit te drukken.

In Dutch, we have a conditional mood to express conditions.

(grammar) conditional (pertaining to a conditional mood or tense or another grammatical way to express contingency)


bepaling

nl-noun

bepaling f (plural bepalingen, diminutive bepalinkje n)

bepalingen (plural)
bepalinkje (diminutive neuter)

From Middle Dutch bepalinge. Equivalent to bepalen + -ing.


voltooid tegenwoordige tijd

voltooid tegenwoordige tijd m (uncountable)


voltooid tegenwoordige toekomende tijd

voltooid tegenwoordige toekomende tijd m (uncountable)


ontleding

ontleding f (plural ontledingen, diminutive ontledinkje n)

ontledingen (plural)
ontledinkje (diminutive neuter)


ontleden

ontleden (infinitive)
ontleden (gerund neuter)
ontleed (first-person present singular)
ontleedde (first-person past singular)
ontleedt (present second-person singular)
ontleed (present second-person singular)
ontleedde (past second-person singular)
ontleedt (formal present second-person singular)
ontleedde (formal past second-person singular)
ontleedt (Flanders colloquial present second-person singular)
ontleedt (archaic formal majestic present second-person singular)
ontleedde (Flanders colloquial past second-person singular)
ontleedde (archaic formal majestic past second-person singular)
ontleedt (present singular third-person)
ontleedde (past singular third-person)
ontleden (plural present)
ontleedden (past plural)
ontlede (archaic present singular subjunctive)
ontleedde (archaic past singular subjunctive)
ontleden (archaic plural present subjunctive)
ontleedden (archaic past plural subjunctive)
ontleed (imperative present singular)
ontleedt (archaic imperative plural present)
ontledend (participle present)
ontleed (participle past)


verbuigen

verbuigen (infinitive)
verbuigen (gerund neuter)
verbuig (first-person present singular)
verboog (first-person past singular)
verbuigt (present second-person singular)
verbuig (present second-person singular)
verboog (past second-person singular)
verbuigt (formal present second-person singular)
verboog (formal past second-person singular)
verbuigt (Flanders colloquial present second-person singular)
verbuigt (archaic formal majestic present second-person singular)
verboogt (Flanders colloquial past second-person singular)
verboogt (archaic formal majestic past second-person singular)
verbuigt (present singular third-person)
verboog (past singular third-person)
verbuigen (plural present)
verbogen (past plural)
verbuige (archaic present singular subjunctive)
verboge (archaic past singular subjunctive)
verbuigen (archaic plural present subjunctive)
verbogen (archaic past plural subjunctive)
verbuig (imperative present singular)
verbuigt (archaic imperative plural present)
verbuigend (participle present)
verbogen (participle past)

Afrikaans: verbuie, verbuig


naamval

naamval m (plural naamvallen, diminutive naamvalletje n)

naamvallen (plural)
naamvalletje (diminutive neuter)

From naam (“name, noun, nominal”) + val (“case”), calque of Latin cāsus nōminis. The oldest terms were val and geval, translating Latin casus (“case”), but the grammatical meaning of those words is now obsolete. Naam in the sense “noun” is also obsolete now.


bedrijvende vorm

nl-noun

bedrijvende vorm f (plural bedrijvende vormen, diminutive bedrijvend vormpje n)

bedrijvende vormen (plural)
bedrijvend vormpje (diminutive neuter)


morfologie

→ Indonesian: morfologi

(linguistics, geology, biology) morphology


circumfix

circumfix n (plural circumfixen, diminutive circumfixje n)

circumfixen (plural)
circumfixje (diminutive neuter)


substantief

→ Indonesian: substantif


betrekkelijk voornaamwoord

betrekkelijk voornaamwoord n (plural betrekkelijke voornaamwoorden, diminutive betrekkelijk voornaamwoordje n)

betrekkelijke voornaamwoorden (plural)
betrekkelijk voornaamwoordje (diminutive neuter)


agens

→ Indonesian: agens

From Latin agēns, present active participle of agere (“to drive, lead, conduct, manage, perform, do”). The plural agentes derives from the masculine/feminine Latin plural, whereas agentia represents the neuter Latin plural.


onbepaalde wijs

onbepaalde wijs f (plural onbepaalde wijzen, diminutive onbepaald wijsje n)

onbepaalde wijzen (plural)
onbepaald wijsje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de onbepaalde wijs gebruikt om een handeling of actie zonder tijd of persoon aan te duiden.

In Dutch, the infinitive mood is used to indicate an action or activity without specifying a time or person.

Het werkwoord "lopen" staat in de onbepaalde wijs.

The verb "lopen" (to walk) is in the infinitive mood.

De onbepaalde wijs wordt vaak gebruikt om instructies of opdrachten te geven.

The infinitive mood is often used to give instructions or commands.

"Eten" is de onbepaalde wijs van het werkwoord "eten".

"Eten" (to eat) is the infinitive mood of the verb "eten".


aanwijzend voornaamwoord

aanwijzend voornaamwoord n (plural aanwijzende voornaamwoorden, diminutive aanwijzend voornaamwoordje n)

aanwijzende voornaamwoorden (plural)
aanwijzend voornaamwoordje (diminutive neuter)

demonstrative pronoun
demonstrative pronoun


klinker

klinker m (plural klinkers, diminutive klinkertje n)

klinkers (plural)
klinkertje (diminutive neuter)

Afrikaans: klinker

→ West Frisian: klinker

From earlier klincker, equivalent to klinken + -er, short for klinckletter (“sounding-letter”), a calque of Latin littera vocālis (“sounding-letter”). Compare Middle Dutch clinker (“announcer, crier”).

cog

Het Nederlands heeft vijf basisklinkers: a, e, i, o, u.

Dutch has five basic vowels: a, e, i, o, u.

De klinkers in het woord "huis" zijn "ui".

The vowels in the word "huis" (house) are "ui".

De taalkundige bestudeert de verschillende klinkers in verschillende talen.

The linguist studies the different vowels in various languages.


medeklinker

nl-noun

medeklinker m (plural medeklinkers, diminutive medeklinkertje n)

medeklinkers (plural)
medeklinkertje (diminutive neuter)


samenstelling

samenstelling f (plural samenstellingen, diminutive samenstellinkje n)

samenstellingen (plural)
samenstellinkje (diminutive neuter)
zamenstelling (alternative obsolete)


genitief

genitief m (plural genitieven, diminutive genitiefje n)

genitieven (plural)
genitiefje (diminutive neuter)


genitivisch

From genitief or genitivus (“genitive”) + -isch (“-ic”).

(grammar) genitive, genitival (related to the genitive)


tweede naamval

tweede naamval m (plural tweede naamvallen, diminutive tweede naamvalletje n)

tweede naamvallen (plural)
tweede naamvalletje (diminutive neuter)


verleden deelwoord

verleden deelwoord n (plural verleden deelwoorden, diminutive verleden deelwoordje n)

verleden deelwoorden (plural)
verleden deelwoordje (diminutive neuter)


bijzin

bijzin m (plural bijzinnen, diminutive bijzinnetje n)

bijzinnen (plural)
bijzinnetje (diminutive neuter)


hoofdzin

hoofdzin m (plural hoofdzinnen, diminutive hoofdzinnetje n)

hoofdzinnen (plural)
hoofdzinnetje (diminutive neuter)


eerste naamval

eerste naamval m (plural eerste naamvallen)

Literally, “first case”. Compare German (der) erste Fall (“nominative (case)”, literally “first case”), Low German (de) eerste Fall (“nominative (case)”, literally “first case”).


aanloop

nl-noun

aanloop m (plural aanlopen, diminutive aanloopje n)

aanlopen (plural)
aanloopje (diminutive neuter)

Afrikaans: aanloop

→ West Frisian: oanloop

From Middle Dutch aenloop. Equivalent to a deverbal from aanlopen.

(grammar) an element, usually an interjection or subordinate clause, preceding the main clause


hulpwerkwoord

hulpwerkwoord n (plural hulpwerkwoorden, diminutive hulpwerkwoordje n)

hulpwerkwoorden (plural)
hulpwerkwoordje (diminutive neuter)

From hulp (“help”) + werkwoord (“verb”).

(grammar) auxiliary verb (a helping verb)


nominatief

nominatief m (plural nominatieven, diminutive nominatiefje n)

nominatieven (plural)
nominatiefje (diminutive neuter)


overgankelijk werkwoord

overgankelijk werkwoord n (plural overgankelijke werkwoorden, diminutive overgankelijk werkwoordje n)

overgankelijke werkwoorden (plural)
overgankelijk werkwoordje (diminutive neuter)

overgankelijk 'transitive' + werkwoord 'verb'

(grammar) transitive verb, a verb that is accompanied by a direct object


accusatief

accusatief m (plural accusatieven, diminutive accusatiefje n)

accusatieven (plural)
accusatiefje (diminutive neuter)

→ Indonesian: akusatif


Indisch

(linguistics) Indic; the Indo-Aryan language family


onomatopee

onomatopee f (plural onomatopeeën, diminutive onomatopeetje n)

onomatopeeën (plural)
onomatopeetje (diminutive neuter)

(linguistics) onomatopoeia, a word which imitates a sound


fonologie

Afrikaans: fonologie

→ Indonesian: fonologi


artikel

artikel n (plural artikelen or artikels, diminutive artikeltje n)

artikelen (plural)
artikels (plural)
artikeltje (diminutive neuter)

Afrikaans: artikel

→ Indonesian: artikêl

→ Indonesian: pasal (semantic loan)

From Middle Dutch artikel, from Latin articulus.


diftong

diftong m (plural diftongen, diminutive diftongetje n)

diftongen (plural)
diftongetje (diminutive neuter)
diphtong (alternative dated)
diphtongus (alternative archaic)

→ Indonesian: diftong

Borrowed from Middle French diphtongue, from Latin diphthongus, from Ancient Greek δίφθογγος (díphthongos).

(phonology) diphthong (a complex vowel sound)


CGN

(linguistics) Abbreviation of Corpus Gesproken Nederlands.


zachte g

zachte g f (plural zachte g's, diminutive zacht geetje n)

zachte g's (plural)
zacht geetje (diminutive neuter)
zachte gee (alternative)

(phonology) the phoneme /ɣ/ pronounced with a more palatal articulation. This pronunciation is characteristic of the southern Dutch-speaking areas: Noord-Brabant, Limburg, and Belgium


harde g

harde g f (plural harde g's, diminutive hard geetje n)

harde g's (plural)
hard geetje (diminutive neuter)

(phonology) the phoneme /ɣ/ pronounced with a more velar or uvular articulation, often also voiceless. This pronunciation is characteristic of the northern Dutch-speaking areas


ablativus

ablativus m (plural ablativi or ablativussen)


nomen agentis

nomen agentis n (plural nomina agentis or nomina agentium)

nomina agentis (plural)
nomina agentium (plural)

Learned borrowing from Latin nōmen agentis.


aanklager

nl-noun

aanklager m (plural aanklagers, diminutive aanklagertje n, feminine aanklaagster)

aanklagers (plural)
aanklagertje (diminutive neuter)
aanklaagster (feminine)

(obsolete, grammar) a word in the accusative case


datief

datief m (plural datieven, diminutive datiefje n)

datieven (plural)
datiefje (diminutive neuter)

→ Indonesian: datif


ablatief

ablatief m (plural ablatieven, diminutive ablatiefje n)

ablatieven (plural)
ablatiefje (diminutive neuter)

→ Indonesian: ablatif


vocatief

vocatief m (plural vocatieven, diminutive vocatiefje n)

vocatieven (plural)
vocatiefje (diminutive neuter)


klemtoon

klemtoon m (plural klemtonen, diminutive klemtoontje n)

klemtonen (plural)
klemtoontje (diminutive neuter)


nominaal

nominaal (adverbial positive predicative)
nominale (feminine indefinite masculine positive singular)
nominaal (indefinite neuter positive singular)
nominale (indefinite plural positive)
nominale (definite positive)
nominaals (partitive positive)

→ Indonesian: nominal

→ West Frisian: nominaal

Borrowed from French nominal, from Latin nōminālis (“of names”), from nōmen (“name”).

(grammar) nominal, pertaining to nouns and/or nominals


buiging

buiging f (plural buigingen, diminutive buiginkje n)

buigingen (plural)
buiginkje (diminutive neuter)


accusativus

accusativus m (plural accusativi or accusativussen)

accusativi (plural)
accusativussen (plural)

(grammar) the accusative case or a word therein


omzetting

omzetting f (plural omzettingen, diminutive omzettinkje n)

omzettingen (plural)
omzettinkje (diminutive neuter)

/ˈɔmˌzɛ.tɪŋ/


neutraal

nl-adj

neutraal (comparative neutraler, superlative neutraalst)

neutraler (comparative)
neutraalst (superlative)
neutraal (adverbial positive predicative)
neutraler (adverbial comparative predicative)
het neutraalst (adverbial predicative superlative)
het neutraalste (adverbial predicative superlative)
neutrale (feminine indefinite masculine positive singular)
neutralere (comparative feminine indefinite masculine singular)
neutraalste (feminine indefinite masculine singular superlative)
neutraal (indefinite neuter positive singular)
neutraler (comparative indefinite neuter singular)
neutraalste (indefinite neuter singular superlative)
neutrale (indefinite plural positive)
neutralere (comparative indefinite plural)
neutraalste (indefinite plural superlative)
neutrale (definite positive)
neutralere (comparative definite)
neutraalste (definite superlative)
neutraals (partitive positive)
neutralers (comparative partitive)

Afrikaans: neutraal

→ Indonesian: netral

→ West Frisian: neutraal

From late Middle Dutch neutrael, from Middle French neutral, from Old French neutral, from Latin neutrālis, itself from neuter (“neither”).

(obsolete, grammar) neuter, neither masculin nor feminine


tweeklank

nl-noun

tweeklank m (plural tweeklanken, diminutive tweeklankje n)

tweeklanken (plural)
tweeklankje (diminutive neuter)

Compound of twee (“two”) + klank (“sound”).


fricatief

fricatief m (plural fricatieven, diminutive fricatiefje n)

fricatieven (plural)
fricatiefje (diminutive neuter)

From Latin fricatus, past participle of fricare (“to rub”) + -ief.


affricaat

affricaat f (plural affricaten, diminutive affricaatje n)

affricaten (plural)
affricaatje (diminutive neuter)


prothese

prothese f (plural prothesen or protheses, diminutive prothesetje n)

prothesen (plural)
protheses (plural)
prothesetje (diminutive neuter)
prosthesis (alternative)
prothesis (alternative)

From Late Latin prothesis, from Ancient Greek; cognate with German Prothese, English prothese and (now more common) prosthesis and French prothèse.

(linguistics) the addition of sound(s) at the beginning of a word after blurring of its semantics


protesis

protesis f (plural proteses or protesissen, diminutive protesisje n)

proteses (plural)
protesissen (plural)
protesisje (diminutive neuter)

(linguistics) Alternative spelling of prothesis


drieklank

drieklank m (plural drieklanken, diminutive drieklankje n)

drieklanken (plural)
drieklankje (diminutive neuter)

Compound of drie (“three”) + klank (“sound”). The phonetic sense is a semantic loan from Ancient Greek τρίφθογγος (tríphthongos).

sl

(phonetics) a triphthong (a monosyllabic vowel combination usually involving a quick but smooth movement from one vowel to another that passes over a third one)


verbogen

verbogen (adverbial positive predicative)
verbogen (feminine indefinite masculine positive singular)
verbogen (indefinite neuter positive singular)
verbogen (indefinite plural positive)
verbogen (definite positive)
verbogens (partitive positive)


indicatief

From French indicatif, from Latin indicativus.


derde naamval

nl-noun

derde naamval m (plural derde naamvallen, diminutive derde naamvalletje n)

derde naamvallen (plural)
derde naamvalletje (diminutive neuter)


fonetiek

→ Indonesian: fonetik

Borrowed from German Phonetik, from French French phonétique, from Latin phōnēticus, from Ancient Greek φωνητικός (phōnētikós), from φωνέω (phōnéō) + -τικός (-tikós). Equivalent to fono- + -iek.

(linguistics) the linguistic discipline phonetics, study of speech, sounds and their representation by written symbols


klanknabootsing

klanknabootsing f (plural klanknabootsingen, diminutive klanknabootsingetje n or klanknabootsinkje n)

klanknabootsingen (plural)
klanknabootsingetje (diminutive neuter)
klanknabootsinkje (diminutive neuter)

From klank (“sound”) + nabootsing (“imitation”).

compound

Woorden als "koekoek" en "tsjilpen" zijn klanknabootsingen

Words like "cuckoo" and "chirp" are onomatopoeiae

(linguistics) an onomatopoeia; a word which developed out of sound-imitation


Oudengels

/ˈɑu̯tɛŋəls/

(linguistics) Old English, Anglo-Saxon (language)


singularis

nl-noun

singularis m (plural singularissen or singularia)

singularissen (plural)
singularia (plural)

Learned borrowing from Latin singulāris.

Deze vorm is een singularis.

(grammar) Synonym of enkelvoud (“singular”)


lipklank

lipklank m (plural lipklanken, diminutive lipklankje n)

lipklanken (plural)
lipklankje (diminutive neuter)

De "m" in het woord "moeder" is een voorbeeld van een lipklank.

The "m" in the word "moeder" (mother) is an example of a labial consonant.

Bij het uitspreken van de letter "p" voel je je lippen samenkomen, het is een lipklank

When pronouncing the letter "p," you feel your lips come together; it is a labial consonant.

Kinderen leren vaak eerst de lipklanken voordat ze andere medeklinkers onder de knie hebben.

Children often learn the labial consonants first before mastering other consonants.


noemer

noemer m (plural noemers, diminutive noemertje n)

noemers (plural)
noemertje (diminutive neuter)

Afrikaans: noemer

desc

→ Indonesian: pênyêbut (“(arithmetic) denominator”) (semantic loan)

From noemen (“to name, call”) + -er (“-er”).

(obsolete, grammar) a word in the nominative case


indicativus

nl-noun

indicativus m (plural indicativi or indicativussen, diminutive indicativusje n)

indicativi (plural)
indicativussen (plural)
indicativusje (diminutive neuter)

(grammar) the indicative mood or a word therein


imperativus

imperativus m (plural imperativi or imperativussen, diminutive imperativusje n)

imperativi (plural)
imperativussen (plural)
imperativusje (diminutive neuter)

(grammar) the imperative mood or a word therein


Arisch

Arisch (adverbial positive predicative)
Arische (feminine indefinite masculine positive singular)
Arisch (indefinite neuter positive singular)
Arische (indefinite plural positive)
Arische (definite positive)
Arisch (partitive positive)

(linguistics, historical) Aryan; Indo-Aryan or Indo-Iranian


verkorting

verkorting f (plural verkortingen, diminutive verkortinkje n)

verkortingen (plural)
verkortinkje (diminutive neuter)


emfatisch

nl-adj

emfatisch (comparative emfatischer, superlative meest emfatisch)

emfatischer (comparative)
meest emfatisch (superlative)
emfatisch (adverbial positive predicative)
emfatischer (adverbial comparative predicative)
het meest emfatisch (adverbial predicative superlative)
het meest emfatische (adverbial predicative superlative)
emfatische (feminine indefinite masculine positive singular)
emfatischere (comparative feminine indefinite masculine singular)
meest emfatische (feminine indefinite masculine singular superlative)
emfatisch (indefinite neuter positive singular)
emfatischer (comparative indefinite neuter singular)
meest emfatische (indefinite neuter singular superlative)
emfatische (indefinite plural positive)
emfatischere (comparative indefinite plural)
meest emfatische (indefinite plural superlative)
emfatische (definite positive)
emfatischere (comparative definite)
meest emfatische (definite superlative)
emfatisch (partitive positive)
emfatischers (comparative partitive)

Learned borrowing from Ancient Greek ἐμφατικός (emphatikós, “forceful”). By surface analysis, emfase + -isch.

lbor

De emfatische medeklinkers vonden de leerlingen bijzonder lastig om uit te spreken.

The pupils thought that the emphatic consonants were particularly difficult to pronounce.

(phonology) emphatic (of or pertaining to a series of obstruent consonants in several Semitic languages, are distinguished from both voiced and voiceless consonants by a certain phonetic feature or features, either pharyngealised or ejective)


taalkundig

nl-adj

taalkundig (comparative taalkundiger, superlative taalkundigst)

taalkundiger (comparative)
taalkundigst (superlative)
taalkundig (adverbial positive predicative)
taalkundiger (adverbial comparative predicative)
het taalkundigst (adverbial predicative superlative)
het taalkundigste (adverbial predicative superlative)
taalkundige (feminine indefinite masculine positive singular)
taalkundigere (comparative feminine indefinite masculine singular)
taalkundigste (feminine indefinite masculine singular superlative)
taalkundig (indefinite neuter positive singular)
taalkundiger (comparative indefinite neuter singular)
taalkundigste (indefinite neuter singular superlative)
taalkundige (indefinite plural positive)
taalkundigere (comparative indefinite plural)
taalkundigste (indefinite plural superlative)
taalkundige (definite positive)
taalkundigere (comparative definite)
taalkundigste (definite superlative)
taalkundigs (partitive positive)
taalkundigers (comparative partitive)


bezield

bezield (adverbial positive predicative)
bezielde (feminine indefinite masculine positive singular)
bezield (indefinite neuter positive singular)
bezielde (indefinite plural positive)
bezielde (definite positive)
bezields (partitive positive)


conjugeren

conjugeren (infinitive)
conjugeren (gerund neuter)
conjugeer (first-person present singular)
conjugeerde (first-person past singular)
conjugeert (present second-person singular)
conjugeer (present second-person singular)
conjugeerde (past second-person singular)
conjugeert (formal present second-person singular)
conjugeerde (formal past second-person singular)
conjugeert (Flanders colloquial present second-person singular)
conjugeert (archaic formal majestic present second-person singular)
conjugeerde (Flanders colloquial past second-person singular)
conjugeerde (archaic formal majestic past second-person singular)
conjugeert (present singular third-person)
conjugeerde (past singular third-person)
conjugeren (plural present)
conjugeerden (past plural)
conjugere (archaic present singular subjunctive)
conjugeerde (archaic past singular subjunctive)
conjugeren (archaic plural present subjunctive)
conjugeerden (archaic past plural subjunctive)
conjugeer (imperative present singular)
conjugeert (archaic imperative plural present)
conjugerend (participle present)
geconjugeerd (participle past)
conjugeeren (alternative obsolete)

Borrowed from French conjuguer, from Latin coniugō.

(transitive, grammar, uncommon) Synonym of vervoegen (“to conjugate”)


declineren

declineren (infinitive)
declineren (gerund neuter)
declineer (first-person present singular)
declineerde (first-person past singular)
declineert (present second-person singular)
declineer (present second-person singular)
declineerde (past second-person singular)
declineert (formal present second-person singular)
declineerde (formal past second-person singular)
declineert (Flanders colloquial present second-person singular)
declineert (archaic formal majestic present second-person singular)
declineerde (Flanders colloquial past second-person singular)
declineerde (archaic formal majestic past second-person singular)
declineert (present singular third-person)
declineerde (past singular third-person)
declineren (plural present)
declineerden (past plural)
declinere (archaic present singular subjunctive)
declineerde (archaic past singular subjunctive)
declineren (archaic plural present subjunctive)
declineerden (archaic past plural subjunctive)
declineer (imperative present singular)
declineert (archaic imperative plural present)
declinerend (participle present)
gedeclineerd (participle past)

From Middle Dutch declineren, from Old French decliner, from Latin declinō.


attribuut

nl-noun

attribuut n (plural attributen, diminutive attribuutje n)

attributen (plural)
attribuutje (diminutive neuter)

Afrikaans: attribuut

→ Indonesian: atribut

Borrowed from French attribut, from Latin attributum.


onbezield

nl-adj

onbezield (comparative onbezielder, superlative onbezieldst)

onbezielder (comparative)
onbezieldst (superlative)
onbezield (adverbial positive predicative)
onbezielder (adverbial comparative predicative)
het onbezieldst (adverbial predicative superlative)
het onbezieldste (adverbial predicative superlative)
onbezielde (feminine indefinite masculine positive singular)
onbezieldere (comparative feminine indefinite masculine singular)
onbezieldste (feminine indefinite masculine singular superlative)
onbezield (indefinite neuter positive singular)
onbezielder (comparative indefinite neuter singular)
onbezieldste (indefinite neuter singular superlative)
onbezielde (indefinite plural positive)
onbezieldere (comparative indefinite plural)
onbezieldste (indefinite plural superlative)
onbezielde (definite positive)
onbezieldere (comparative definite)
onbezieldste (definite superlative)
onbezields (partitive positive)
onbezielders (comparative partitive)


partikel

nl-noun

partikel n or f (plural partikels or partikelen, diminutive partikeltje n)

partikels (plural)
partikelen (plural)
partikeltje (diminutive neuter)

→ Indonesian: partikel

From Middle Dutch partikele, from Latin particula.


onverbogen

onverbogen (adverbial positive predicative)
onverbogen (feminine indefinite masculine positive singular)
onverbogen (indefinite neuter positive singular)
onverbogen (indefinite plural positive)
onverbogen (definite positive)
onverbogens (partitive positive)


lijdende vorm

lijdende vorm m (plural lijdende vormen, diminutive lijdend vormpje n)

lijdende vormen (plural)
lijdend vormpje (diminutive neuter)


tussenvoegsel

tussenvoegsel n (plural tussenvoegsels, diminutive tussenvoegseltje n)

tussenvoegsels (plural)
tussenvoegseltje (diminutive neuter)


zinsbouw

Afrikaans: sinsbou

From zin (“sentence”) + -s- + bouw (“construction”).

affix

(grammar) syntax, sentence structure (grammatical structure)


thematisch

thematisch (adverbial positive predicative)
thematische (feminine indefinite masculine positive singular)
thematisch (indefinite neuter positive singular)
thematische (indefinite plural positive)
thematische (definite positive)
thematisch (partitive positive)

→ Indonesian: tematis

Borrowed from German thematisch. Equivalent to thema + -isch.

(grammar) thematic (forming verb stems with a thematic vowel)


vocativus

nl-noun

vocativus m (plural vocativi or vocativussen)

Er staan meerdere vocativi in deze alinea.

There are multiple vocatives in this paragraph.

(grammar) the vocative case or a word therein


nominativus

nominativus m (plural nominativi or nominativussen)

nominativi (plural)
nominativussen (plural)

(grammar) the nominative case or a word therein


genitivus

genitivus m (plural genitivi or genitivussen)

(grammar) the genitive case or a word therein


dativus

(grammar) the dative case or a word therein


locativus

locativus m (plural locativi or locativussen)

(grammar) the locative case or a word therein


diminutivum

diminutiva (plural)
deminutivum (alternative)

(grammar) Synonym of verkleinwoord (“diminutive”)


teler

teler m (plural telers, diminutive telertje n)

telers (plural)
telertje (diminutive neuter)

From telen + -er. The obsolete grammatical sense is likely a calque of Latin genetīvus.

(obsolete, grammar) a word in the genitive case


naamwoordelijk

naamwoordelijk (adverbial positive predicative)
naamwoordelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
naamwoordelijk (indefinite neuter positive singular)
naamwoordelijke (indefinite plural positive)
naamwoordelijke (definite positive)
naamwoordelijks (partitive positive)


gever

gever m (plural gevers, diminutive gevertje n)

gevers (plural)
gevertje (diminutive neuter)

From Middle Dutch gevere. Equivalent to geven + -er.

(obsolete, grammar) a word in the dative case


autosegment

From auto- + segment, calque of English autosegment.


grammatische wisseling

grammatische wisseling f (plural grammatische wisselingen, diminutive grammatisch wisselinkje n)

grammatische wisselingen (plural)
grammatisch wisselinkje (diminutive neuter)


idiotisme

Probably borrowed from French idiotisme, from Latin idiotismus.

(linguistics) linguistic idiosyncrasy or regional peculiarity


tweevoud

tweevoud n (plural tweevouden, diminutive tweevoudje n)

tweevouden (plural)
tweevoudje (diminutive neuter)


vierde naamval

vierde naamval m (plural vierde naamvallen, diminutive vierde naamvalletje n)

vierde naamvallen (plural)
vierde naamvalletje (diminutive neuter)


vijfde naamval

vijfde naamval m (plural vijfde naamvallen, diminutive vijfde naamvalletje n)

vijfde naamvallen (plural)
vijfde naamvalletje (diminutive neuter)


zesde naamval

zesde naamval m (plural zesde naamvallen, diminutive zesde naamvalletje n)

zesde naamvallen (plural)
zesde naamvalletje (diminutive neuter)


zevende naamval

zevende naamval m (plural zevende naamvallen, diminutive zevende naamvalletje n)

zevende naamvallen (plural)
zevende naamvalletje (diminutive neuter)


achtste naamval

achtste naamval m (plural achtste naamvallen, diminutive achtste naamvalletje n)

achtste naamvallen (plural)
achtste naamvalletje (diminutive neuter)


locatief

locatief m (plural locatieven, diminutive locatiefje n)

locatieven (plural)
locatiefje (diminutive neuter)


instrumentalis

instrumentalis m (plural instrumentalissen, diminutive instrumentalisje n)

instrumentalissen (plural)
instrumentalisje (diminutive neuter)


declinatie

→ Indonesian: déklinasi

From Middle Dutch declinacie, from Latin dēclīnātiō.

(grammar) declension (grammatical category for nouns and adjectives)


kastwoord

kastwoord n (plural kastwoorden, diminutive kastwoordje n)

kastwoorden (plural)
kastwoordje (diminutive neuter)


smeuïg

nl-adj

smeuïg (comparative smeuïger, superlative smeuïgst)

smeuïger (comparative)
smeuïgst (superlative)
smeuïg (adverbial positive predicative)
smeuïger (adverbial comparative predicative)
het smeuïgst (adverbial predicative superlative)
het smeuïgste (adverbial predicative superlative)
smeuïge (feminine indefinite masculine positive singular)
smeuïgere (comparative feminine indefinite masculine singular)
smeuïgste (feminine indefinite masculine singular superlative)
smeuïg (indefinite neuter positive singular)
smeuïger (comparative indefinite neuter singular)
smeuïgste (indefinite neuter singular superlative)
smeuïge (indefinite plural positive)
smeuïgere (comparative indefinite plural)
smeuïgste (indefinite plural superlative)
smeuïge (definite positive)
smeuïgere (comparative definite)
smeuïgste (definite superlative)
smeuïgs (partitive positive)
smeuïgers (comparative partitive)

From earlier smeudig, from Proto-West Germanic *smanþī. Related to dialectal Dutch smood (“even, smooth”), see also Low German smoot, smödig, English smooth and smoothy.

(language) expressive use of language, in order to sound funny or interesting


Middelengels

From middel- (“middle”) + Engels (“English”).

(linguistics) Middle English, the ancestor language of Modern English spoken between the 11th and 15th centuries


holoniem

nl-noun

holoniem n (plural holoniemen, diminutive holoniempje n)

holoniemen (plural)
holoniempje (diminutive neuter)

meroniem

antonym(s) of “term that denotes a whole”

(semantics) a term that denotes a whole whose part is denoted by another term, such as 'face' in relation to 'eye'; a holonym


klankverschuiving

klankverschuiving f (plural klankverschuivingen, diminutive klankverschuivinkje n)

klankverschuivingen (plural)
klankverschuivinkje (diminutive neuter)

From klank + verschuiving, probably a calque of German Lautverschiebung (as is perhaps English sound shift).


epenthese

epenthese f (plural epentheses or epenthesen)

epentheses (plural)
epenthesen (plural)
epenthesis (alternative)

Borrowed from Latin epenthesis, from Ancient Greek ἐπένθεσις (epénthesis), from ἐπεντίθημι (epentíthēmi, “I insert”).


optativus

optativus m (plural optativi or optativussen, diminutive optativusje n)

optativi (plural)
optativussen (plural)
optativusje (diminutive neuter)

(grammar) the optative mood or a word therein


conjunctivus

conjunctivus m (plural conjunctivi or conjunctivussen, diminutive conjunctivusje n)

conjunctivi (plural)
conjunctivussen (plural)
conjunctivusje (diminutive neuter)

(grammar) the subjunctive mood or a word therein


achterzetsel

achterzetsel n (plural achterzetsels, diminutive achterzetseltje n)

achterzetsels (plural)
achterzetseltje (diminutive neuter)


belgicisme

Likely from French belgicisme. Equivalent to België (“Belgium”) + -isme (“-ism”)

(Belgium, linguistics) a Dutch word or phrase of Belgian origin, typically never or rarely present in the Dutch spoken in the Netherlands; a Belgicism

(Belgium, linguistics) a French word or phrase of Belgian origin, typically never or rarely present in the French spoken in France; a Belgicism


polariteit

Borrowed from French polarité. Equivalent to polair + -iteit. Compare English polarity and German Polarität.

(grammar, Semitic languages) gender polarity, the phenomenon of some numerals (3 to 10) having endings resembling those of the opposite grammatical gender


substantivering

substantivering f (plural substantiveringen, diminutive substantiverinkje n)

substantiveringen (plural)
substantiverinkje (diminutive neuter)


substantiveren

substantiveren (infinitive)
substantiveren (gerund neuter)
substantiveer (first-person present singular)
substantiveerde (first-person past singular)
substantiveert (present second-person singular)
substantiveer (present second-person singular)
substantiveerde (past second-person singular)
substantiveert (formal present second-person singular)
substantiveerde (formal past second-person singular)
substantiveert (Flanders colloquial present second-person singular)
substantiveert (archaic formal majestic present second-person singular)
substantiveerde (Flanders colloquial past second-person singular)
substantiveerde (archaic formal majestic past second-person singular)
substantiveert (present singular third-person)
substantiveerde (past singular third-person)
substantiveren (plural present)
substantiveerden (past plural)
substantivere (archaic present singular subjunctive)
substantiveerde (archaic past singular subjunctive)
substantiveren (archaic plural present subjunctive)
substantiveerden (archaic past plural subjunctive)
substantiveer (imperative present singular)
substantiveert (archaic imperative plural present)
substantiverend (participle present)
gesubstantiveerd (participle past)

Afrikaans: substantiveer

From Middle Dutch substantiveren or borrowed from Middle French substantiver or French substantiver. Equivalent to substantief + -eren.


perifrastisch

Ultimately from Ancient Greek περιφραστικός (periphrastikós).

der

περιφραστικός

(grammar) expressing meaning through free morphemes


themavocaal

In sommige talen wordt een themavocaal gebruikt om de betekenis van een woord te beïnvloeden.

In some languages, a theme vowel is used to influence the meaning of a word.

De verandering van de themavocaal kan de grammaticale functie van het woord veranderen.

Changing the theme vowel can alter the grammatical function of the word.

In deze taal worden werkwoorden vaak vervoegd door middel van themavocalen

In this language, verbs are often conjugated using theme vowels.

(linguistics, chiefly singular) a thematic vowel, a theme vowel


vocaal

nl-noun

vocaal m (plural vocalen, diminutive vocaaltje n)

vocalen (plural)
vocaaltje (diminutive neuter)
vokaal (alternative)

Afrikaans: vokaal

→ Indonesian: vokal

Borrowed from Latin vōcālis. The sense “outspoken” likely comes from English vocal.

Het Nederlands heeft twaalf vocalen, verdeeld over vijf klinkers en zeven tweeklanken.

Dutch has twelve vowels, divided into five monophthongs and seven diphthongs.

Bij het zingen is het belangrijk om de vocalen helder en zuiver uit te spreken.

When singing, it's important to pronounce the vowels clearly and accurately.

In de fonetiek bestuderen we de verschillende klanken, waaronder de vocalen en medeklinkers.

In phonetics, we study the different sounds, including the vowels and consonants.


aoristus

aoristus m (plural aoristi or aoristussen, diminutive aoristusje n)

aoristi (plural)
aoristussen (plural)
aoristusje (diminutive neuter)

Borrowed from Latin aoristus, from Ancient Greek ἀόριστος (aóristos).


oertekst

oertekst m (plural oerteksten, diminutive oertekstje n)

oerteksten (plural)
oertekstje (diminutive neuter)

Borrowed from German Urtext. Equivalent to oer- + tekst.

(textual criticism) original version of a text


gemeenslachtig

gemeenslachtig (adverbial positive predicative)
gemeenslachtige (feminine indefinite masculine positive singular)
gemeenslachtig (indefinite neuter positive singular)
gemeenslachtige (indefinite plural positive)
gemeenslachtige (definite positive)
gemeenslachtigs (partitive positive)

From gemeen + slacht + -ig. Compare geslacht.

(grammar) of common gender, having no distinction between feminine and masculine


causatief

causatief n or m (plural causatieven, diminutive causatiefje n)

causatieven (plural)
causatiefje (diminutive neuter)


ergatief

ergatief m (plural ergatieven, diminutive ergatiefje n)

ergatieven (plural)
ergatiefje (diminutive neuter)


assimilatie

Afrikaans: assimilasie

→ Indonesian: asimilasi

Borrowed from French assimilation, from Latin assimilātiō, alternative form of assimulātiō.

(phonology) assimilation (phonemic change toward greater similarity to a nearby phoneme)


ontdubbelen

ontdubbelen (infinitive)
ontdubbelen (gerund neuter)
ontdubbel (first-person present singular)
ontdubbelde (first-person past singular)
ontdubbelt (present second-person singular)
ontdubbel (present second-person singular)
ontdubbelde (past second-person singular)
ontdubbelt (formal present second-person singular)
ontdubbelde (formal past second-person singular)
ontdubbelt (Flanders colloquial present second-person singular)
ontdubbelt (archaic formal majestic present second-person singular)
ontdubbelde (Flanders colloquial past second-person singular)
ontdubbelde (archaic formal majestic past second-person singular)
ontdubbelt (present singular third-person)
ontdubbelde (past singular third-person)
ontdubbelen (plural present)
ontdubbelden (past plural)
ontdubbele (archaic present singular subjunctive)
ontdubbelde (archaic past singular subjunctive)
ontdubbelen (archaic plural present subjunctive)
ontdubbelden (archaic past plural subjunctive)
ontdubbel (imperative present singular)
ontdubbelt (archaic imperative plural present)
ontdubbelend (participle present)
ontdubbeld (participle past)

From dubbel + ont- -en. The Belgian sense is a calque of French dédoubler, the Dutch linguistic sense is a calque of English degeminate.

(Netherlands, linguistics) to degeminate


woorddeel

woorddeel n (plural woorddelen, diminutive woorddeeltje n)

woorddelen (plural)
woorddeeltje (diminutive neuter)


morfeem

morfeem n (plural morfemen, diminutive morfeempje n)

morfemen (plural)
morfeempje (diminutive neuter)


foneem

foneem n (plural fonemen, diminutive foneempje n)

fonemen (plural)
foneempje (diminutive neuter)
phoneem (alternative dated)

→ Indonesian: fonem


grafeem

grafeem n (plural grafemen, diminutive grafeempje n)

grafemen (plural)
grafeempje (diminutive neuter)

Formed by analogy with other terms such as foneem (“phoneme”) and morfeem (“morpheme”) during the mid-20th century.


lexeem

lexeem n (plural lexemen, diminutive lexeempje n)

lexemen (plural)
lexeempje (diminutive neuter)


inergatief

inergatief (adverbial positive predicative)
inergatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
inergatief (indefinite neuter positive singular)
inergatieve (indefinite plural positive)
inergatieve (definite positive)
inergatiefs (partitive positive)


mouillering

(linguistics) softening, including
lenition

(linguistics) softening, including
palatalisation


pijltjesmethode

pijltjesmethode f (plural pijltjesmethodes or pijltjesmethoden)

pijltjesmethodes (plural)
pijltjesmethoden (plural)

→ German: Pfeilchenmethode

Compound of pijltje (“arrow”, diminutive noun) + -s- (inferfix) + methode (“method”).

compound

(linguistics) (little) arrows method; method in perceptual dialectology according to which dialects that have been judged similar by respondents are linked by arrows


optatief

nl-noun

optatief m (plural optatieven, diminutive optatiefje n)

optatieven (plural)
optatiefje (diminutive neuter)

From Latin optātīvus, probably via French optatif.


wensende wijs

wensende wijs m (plural wensende wijzen, diminutive wensend wijsje n)

wensende wijzen (plural)
wensend wijsje (diminutive neuter)


conjunctief

conjunctief m (plural conjunctieven, diminutive conjunctiefje n)

conjunctieven (plural)
conjunctiefje (diminutive neuter)
konjunktief (alternative)

In het Nederlands wordt de conjunctief gebruikt om een wens, verlangen, mogelijkheid, twijfel of denkbeeldige situatie uit te drukken.

In Dutch, the subjunctive mood is used to express a wish, desire, possibility, doubt, or hypothetical situation.

Het werkwoord "zijn" heeft een speciale vorm in de conjunctief.

The verb "zijn" (to be) has a special form in the subjunctive mood.

De conjunctief wordt vaak gebruikt in voorwaardelijke zinnen.

The subjunctive mood is often used in conditional sentences.


imperatief

imperatief m (plural imperatieven, diminutive imperatiefje n)

imperatieven (plural)
imperatiefje (diminutive neuter)

In het Nederlands wordt de imperatief gebruikt om een bevel, verzoek of advies uit te drukken.

In Dutch, the imperative is used to express a command, request, or advice.

Het werkwoord "stoppen" staat in de imperatief.

The verb "stoppen" (to stop) is in the imperative mood.

Gebruik de imperatief om instructies duidelijk over te brengen.

Use the imperative mood to convey instructions clearly.

"Kom" is een voorbeeld van een imperatief in het Nederlands.

"Kom" (come) is an example of an imperative in Dutch.

(grammar) the imperative mood or a word therein


kunstvorm

kunstvorm m or f (plural kunstvormen, diminutive kunstvormpje n)

kunstvormen (plural)
kunstvormpje (diminutive neuter)

Compound of kunst (“art”) + vorm (“form”).


divisie

Afrikaans: divisie

→ Indonesian: divisi

From Middle Dutch divisie, from Old French division, from Latin dīvīsio.


Afro-Aziatisch

Afro-Aziatisch (adverbial positive predicative)
Afro-Aziatische (feminine indefinite masculine positive singular)
Afro-Aziatisch (indefinite neuter positive singular)
Afro-Aziatische (indefinite plural positive)
Afro-Aziatische (definite positive)
Afro-Aziatisch (partitive positive)

From Afro- + Aziatisch, possibly a calque of English Afro-Asiatic.


consecutio temporum

From Latin cōnsecūtiō temporum (“sequence of tenses”).

bor

consecutio temporum
consecutio temporum#English

(grammar) consecutio temporum, sequence of tenses


vormleer

Compound of vorm (“form”) + leer (“doctrine, teaching”).

compound

(linguistics) morphology (study or exposition of morphemes)


broddelen

broddelen (infinitive)
broddelen (gerund neuter)
broddel (first-person present singular)
broddelde (first-person past singular)
broddelt (present second-person singular)
broddel (present second-person singular)
broddelde (past second-person singular)
broddelt (formal present second-person singular)
broddelde (formal past second-person singular)
broddelt (Flanders colloquial present second-person singular)
broddelt (archaic formal majestic present second-person singular)
broddelde (Flanders colloquial past second-person singular)
broddelde (archaic formal majestic past second-person singular)
broddelt (present singular third-person)
broddelde (past singular third-person)
broddelen (plural present)
broddelden (past plural)
broddele (archaic present singular subjunctive)
broddelde (archaic past singular subjunctive)
broddelen (archaic plural present subjunctive)
broddelden (archaic past plural subjunctive)
broddel (imperative present singular)
broddelt (archaic imperative plural present)
broddelend (participle present)
gebroddeld (participle past)

(intransitive, linguistics) to speak incomprehensibly with incorrect grammar


nominale klasse

nl-noun

nominale klasse f (plural nominale klassen)


redekundig

redekundig (adverbial positive predicative)
redekundige (feminine indefinite masculine positive singular)
redekundig (indefinite neuter positive singular)
redekundige (indefinite plural positive)
redekundige (definite positive)
redekundigs (partitive positive)

redekundige ontleding


eenheidsuitgang

eenheidsuitgang m (plural eenheidsuitgangen)

(grammar) a single ending for a given grammatical category (e.g. person, gender, number)


voorlid

voorlid n (plural voorleden, diminutive voorledeken n)

voorleden (plural)
voorledeken (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) article, particularly in the Southern diminutive form voorledeken


uitgespaarde flexie

(grammar) a type of inflection where a phrase is not completely inflected, often only involving inflection of the head


klinkletter

klinkletter f (plural klinkletters, diminutive klinklettertje n)

klinkletters (plural)
klinklettertje (diminutive neuter)


roeper

roeper m (plural roepers, diminutive roepertje n)

roepers (plural)
roepertje (diminutive neuter)

Negerhollands: roeper

(obsolete, grammar) a word in the vocative case


wegnemer

wegnemer m (plural wegnemers, diminutive wegnemertje n)

wegnemers (plural)
wegnemertje (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) a word in the ablative case


plaatser

plaatser m (plural plaatsers, diminutive plaatsertje n)

plaatsers (plural)
plaatsertje (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) a word in the locative case


veroorzaker

veroorzaker m (plural veroorzakers, diminutive veroorzakertje n)

veroorzakers (plural)
veroorzakertje (diminutive neuter)

(obsolete, grammar) a word in the instrumental case


nemer

nemer m (plural nemers, diminutive nemertje n)

nemers (plural)
nemertje (diminutive neuter)


baarder

baarder m (plural baarders, diminutive baardertje n)

baarders (plural)
baardertje (diminutive neuter)

From baren + -er, likely a calque of Latin genetīvus.


cognaat

(linguistic) cognate (related word, derived from the same lexeme as another word)


persoonsvorm

persoonsvorm f or m (plural persoonsvormen, diminutive persoonsvormpje n)

persoonsvormen (plural)
persoonsvormpje (diminutive neuter)


bijvorm

(linguistics) a less common or subordinate variant, a byform


bezittelijk

bezittelijk (adverbial positive predicative)
bezittelijke (feminine indefinite masculine positive singular)
bezittelijk (indefinite neuter positive singular)
bezittelijke (indefinite plural positive)
bezittelijke (definite positive)
bezittelijks (partitive positive)


volzin

volzin m (plural volzinnen, diminutive volzinnetje n)

volzinnen (plural)
volzinnetje (diminutive neuter)


inchoatief

inchoatief (adverbial positive predicative)
inchoatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
inchoatief (indefinite neuter positive singular)
inchoatieve (indefinite plural positive)
inchoatieve (definite positive)
inchoatiefs (partitive positive)

Likely borrowed, ultimately from Latin incohātīvus.


ingressief

ingressief (adverbial positive predicative)
ingressieve (feminine indefinite masculine positive singular)
ingressief (indefinite neuter positive singular)
ingressieve (indefinite plural positive)
ingressieve (definite positive)
ingressiefs (partitive positive)

Likely borrowed, ultimately from Latin ingressus.


tangconstructie

tangconstructie f (plural tangconstructies)

Compound of tang (“pair of tongs, pliers”) + constructie (“construct”).

compound

Tangconstructies, waar ik een rothekel aan heb, zijn in het alom geroemde werk van deze schrijver schering en inslag.

Sentence braces, which I absolutely despise, appear in the universally praised work of this writer in excess and abundance.

(grammar) a grammatical construct, common in Dutch and German, in which separable elements of the same word or phrase are placed apart, potentially spanning many words; a sentence brace


bijstelling

From bijstellen + -ing, calque of Latin appositiō.

In de zin "Mijn broer, een arts, woont in Amsterdam", is "een arts" een bijstelling.

In the sentence "My brother, a doctor, lives in Amsterdam," "a doctor" is an apposition.

De leraar gaf ons een les over het gebruik van bijstelling in de grammatica.

The teacher gave us a lesson on the use of apposition in grammar.


nevenstelling

nl-noun

nevenstelling f (plural nevenstellingen)

From neven + stellen + -ing, calque of Latin appositiō.

(grammar, chiefly Austronesian languages) an open compound, a compound word that is orthographically represented as multiple words separated by spaces


homorgaan

homorgaan (adverbial positive predicative)
homorgane (feminine indefinite masculine positive singular)
homorgaan (indefinite neuter positive singular)
homorgane (indefinite plural positive)
homorgane (definite positive)
homorgaans (partitive positive)

Perhaps borrowed from German homorgan, English homorganic or French homorganique.

place of articulation
place of articulation

(linguistics, in relation to Austronesian languages) homorganic, having the same place of articulation


agglutinatie

→ Indonesian: aglutinasi

Borrowed from French agglutination, from Latin agglūtinātiō.


predicaat

predicaten (plural)
predikaat (alternative)

Borrowed from French prédicat, from Middle French predicat, from Latin praedicātum.


partitief

partitief (adverbial positive predicative)
partitieve (feminine indefinite masculine positive singular)
partitief (indefinite neuter positive singular)
partitieve (indefinite plural positive)
partitieve (definite positive)
partitiefs (partitive positive)

Probably borrowed from French partitif, from Latin partitīvus.


partitief

(grammar) partitive (partitive case, partitive construction)


genitiefobject

genitiefobject n (plural genitiefobjecten)


flexie

Afrikaans: fleksie

Borrowed from Latin flexiō or French flexion (also from the Latin).


ontronden

ontronden (infinitive)
ontronden (gerund neuter)
ontrond (first-person present singular)
ontrondde (first-person past singular)
ontrondt (present second-person singular)
ontrond (present second-person singular)
ontrondde (past second-person singular)
ontrondt (formal present second-person singular)
ontrondde (formal past second-person singular)
ontrondt (Flanders colloquial present second-person singular)
ontrondt (archaic formal majestic present second-person singular)
ontrondde (Flanders colloquial past second-person singular)
ontrondde (archaic formal majestic past second-person singular)
ontrondt (present singular third-person)
ontrondde (past singular third-person)
ontronden (plural present)
ontrondden (past plural)
ontronde (archaic present singular subjunctive)
ontrondde (archaic past singular subjunctive)
ontronden (archaic plural present subjunctive)
ontrondden (archaic past plural subjunctive)
ontrond (imperative present singular)
ontrondt (archaic imperative plural present)
ontrondend (participle present)
ontrond (participle past)

(transitive, phonology) to unround, to delabialize


klankwet

klankwet f (plural klankwetten, diminutive klankwetje n)

klankwetten (plural)
klankwetje (diminutive neuter)

Afrikaans: klankwet

From klank + wet, calque of German Lautgesetz.


breking

(linguistics) breaking (change of a vowel to a diphthong)


substantivisch

substantivisch (adverbial positive predicative)
substantivische (feminine indefinite masculine positive singular)
substantivisch (indefinite neuter positive singular)
substantivische (indefinite plural positive)
substantivische (definite positive)
substantivisch (partitive positive)

Borrowed from German substantivisch or from substantief + -isch.


tonologie

Probably borrowed from English tonology.


autosegmenteel

autosegmenteel (adverbial positive predicative)
autosegmentele (feminine indefinite masculine positive singular)
autosegmenteel (indefinite neuter positive singular)
autosegmentele (indefinite plural positive)
autosegmentele (definite positive)
autosegmenteels (partitive positive)

From auto- + segmenteel or autosegment + -eel, calque of English autosegmental.


segmenteel

segmenteel (adverbial positive predicative)
segmentele (feminine indefinite masculine positive singular)
segmenteel (indefinite neuter positive singular)
segmentele (indefinite plural positive)
segmentele (definite positive)
segmenteels (partitive positive)

(uncommon, chiefly linguistics) Alternative form of segmentaal


klankwettig

klankwettig (adverbial positive predicative)
klankwettige (feminine indefinite masculine positive singular)
klankwettig (indefinite neuter positive singular)
klankwettige (indefinite plural positive)
klankwettige (definite positive)
klankwettigs (partitive positive)

(linguistics) in accordance with a sound law


umlautsfactor

umlautsfactor m (plural umlautsfactoren)

umlautsfactoren (plural)
umlautfactor (alternative uncommon)

From umlaut + -s- + factor, calque of German Umlautfaktor.

(Germanic grammar) umlaut factor (vocoid producing umlaut in a preceding back vowel)


ongedekt

ongedekt (adverbial positive predicative)
ongedekte (feminine indefinite masculine positive singular)
ongedekt (indefinite neuter positive singular)
ongedekte (indefinite plural positive)
ongedekte (definite positive)
ongedekts (partitive positive)

/ˌɔŋ.ɣəˈdɛkt/

From Middle Dutch ongedect. Equivalent to on- + gedekt.

(linguistics) unchecked, being in an open syllable


functiewoord

functiewoord n (plural functiewoorden, diminutive functiewoordje n)

functiewoorden (plural)
functiewoordje (diminutive neuter)


Ariër

Borrowed from German Arier, from Sanskrit आर्य (ārya).

(linguistics, historical) an Aryan; an Indo-Aryan or Indo-Iranian


vraagzin

vraagzin m (plural vraagzinnen, diminutive vraagzinnetje n)

vraagzinnen (plural)
vraagzinnetje (diminutive neuter)

Compound of vraag (“question”) + zin (“sentence”).

interrogative sentence
interrogative sentence


copulatief

copulatief (adverbial positive predicative)
copulatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
copulatief (indefinite neuter positive singular)
copulatieve (indefinite plural positive)
copulatieve (definite positive)
copulatiefs (partitive positive)

→ Indonesian: kopulatif


stemloos

stemloos (adverbial positive predicative)
stemloze (feminine indefinite masculine positive singular)
stemloos (indefinite neuter positive singular)
stemloze (indefinite plural positive)
stemloze (definite positive)
stemloos (partitive positive)

(phonetics, of a consonant) voiceless, unvoiced


stemhebbend

stemhebbend (adverbial positive predicative)
stemhebbende (feminine indefinite masculine positive singular)
stemhebbend (indefinite neuter positive singular)
stemhebbende (indefinite plural positive)
stemhebbende (definite positive)
stemhebbends (partitive positive)


defectief

defectief (adverbial positive predicative)
defectieve (feminine indefinite masculine positive singular)
defectief (indefinite neuter positive singular)
defectieve (indefinite plural positive)
defectieve (definite positive)
defectiefs (partitive positive)
defectijf (alternative obsolete)

Borrowed from Middle French défectif or Latin defectivus.

(linguistics) defective (lacking certain inflected forms)

(linguistics) defective (spelt without matres lectionis)


sigmatisch

sigmatisch (adverbial positive predicative)
sigmatische (feminine indefinite masculine positive singular)
sigmatisch (indefinite neuter positive singular)
sigmatische (indefinite plural positive)
sigmatische (definite positive)
sigmatisch (partitive positive)

Probably borrowed. Equivalent to sigma + -isch.

(grammar) sigmatic, forming a verb stem with the consonant sigma or s


asigmatisch

asigmatisch (adverbial positive predicative)
asigmatische (feminine indefinite masculine positive singular)
asigmatisch (indefinite neuter positive singular)
asigmatische (indefinite plural positive)
asigmatische (definite positive)
asigmatisch (partitive positive)

Probably borrowed. Equivalent to a- + sigmatisch.

(grammar) asigmatic, forming a verb stem without the consonant sigma or s


athematisch

athematisch (adverbial positive predicative)
athematische (feminine indefinite masculine positive singular)
athematisch (indefinite neuter positive singular)
athematische (indefinite plural positive)
athematische (definite positive)
athematisch (partitive positive)

Probably borrowed from German athematisch. Equivalent to a- + thematisch.

(grammar) athematic (forming verb stems without a thematic vowel)


neoklassiek

nl-adj

neoklassiek (comparative neoklassieker, superlative neoklassiekst)

neoklassieker (comparative)
neoklassiekst (superlative)
neo-klassiek (alternative)

From neo- (“neo-”) + klassiek (“classical”).


betekenisleer

From betekenis (“meaning”) + leer (“study, teachings”).

compound

In de taalkunde is betekenisleer een belangrijk onderdeel dat zich bezighoudt met de studie van de betekenis van woorden en zinnen.

In linguistics, semantics is an important area that deals with the study of the meaning of words and sentences.

(linguistics) semantics; the branch of linguistics studying the meaning of words


aoristisch

aoristisch (adverbial positive predicative)
aoristische (feminine indefinite masculine positive singular)
aoristisch (indefinite neuter positive singular)
aoristische (indefinite plural positive)
aoristische (definite positive)
aoristisch (partitive positive)

Perhaps borrowed. Equivalent to aoristus + -isch.


ontkenningspartikel

nl-noun

ontkenningspartikel n or f (plural ontkenningspartikels or ontkenningspartikelen, diminutive ontkenningspartikeltje n)

ontkenningspartikels (plural)
ontkenningspartikelen (plural)
ontkenningspartikeltje (diminutive neuter)

Compound of ontkenning + -s- + partikel.

(grammar) negative particle, negation particle


epenthetisch

epenthetisch (adverbial positive predicative)
epenthetische (feminine indefinite masculine positive singular)
epenthetisch (indefinite neuter positive singular)
epenthetische (indefinite plural positive)
epenthetische (definite positive)
epenthetisch (partitive positive)

Probably borrowed. Equivalent to epenthese + -isch.


proverbum

proverba (plural)
pro-verbum (alternative)

Op grond daarvan moet men dan ook verwachten dat de analyse zichzelf bevestigt in alle zinstypen waarin het pro-verbum doen optreedt. Het is echter in minstens één geval zo dat zinnen met het pro-verbum doen in strijd zijn met Ross' analyse, en tot een wijziging er van dwingen.

1975, Mathijs Maria Willebrord Pollmann, Oorzaak en handelende persoon: de beschrijving van passieve zinnen in de Nederlandse grammatica [Cause and actor: an analysis of passive sentences in Dutch grammar] (Dissertation), Nijmegen, →OCLC, page 72:

On this basis we would expect the analysis to be confirmed in all sentence types in which the pro-verb doen appears. In at least one case, however, the pro-verb doen acts counter to Ross’s analysis, requiring a reconsideration.


comparatief

comparatief (adverbial positive predicative)
comparatieve (feminine indefinite masculine positive singular)
comparatief (indefinite neuter positive singular)
comparatieve (indefinite plural positive)
comparatieve (definite positive)
comparatiefs (partitive positive)

→ Indonesian: komparatif

Borrowed from Middle French comparatif, from Latin comparātīvus.

(grammar) comparative (pertaining to the comparative degree)


comparatief

(grammar) compartive (word in the comparative degree)


brontaal

Coordinate term: doeltaal


doeltaal

Coordinate term: brontaal


geslaagdheidsvoorwaarde

geslaagdheidsvoorwaarde f (plural geslaagdheidsvoorwaarden, diminutive geslaagdheidsvoorwaardetje n)

geslaagdheidsvoorwaarden (plural)
geslaagdheidsvoorwaardetje (diminutive neuter)

From geslaagdheid (“succesfulness”) + -s- + voorwaarde (“condition”).

af

Elk van de onderstaande zinnen schendt een geslaagdheidsvoorwaarde van de taalhandeling beloven.

2012, Anne E. Baker, Jan Don, Kees Hengeveld, Taal en Taalwetenschap, →ISBN, page 86:

Each of the following sentences violates a felicity condition of the speech act to promise.

Een geslaagdheidsvoorwaarde - volgens de terminologie van Searle - van veel vormen schadelijk spreekgedrag is dus dat er toehoorders in de spreeksituatie aanwezig moeten zijn.

2014, martine Veldhuizen, De ongetemde tong, →ISBN, page 140:

A felicity condition - in Searle's terminology - of a lot of types of harmful communicative behaviour is that there should be collocutors during the instance of speaking.


relevantietheorie

nl-noun

relevantietheorie f (plural relevantietheorieën, diminutive relevantietheorietje n)

relevantietheorieën (plural)
relevantietheorietje (diminutive neuter)

From relevantie (“relevance”) + theorie (“theory”), calque of English relevance theory.

compound

Een alternatieve benadering van zinstypen is bijvoorbeeld te vinden in de relevantietheorie.

1998, Gijs Mulder, Indirecte en directe directieven: een analytisch en empirisch onderzoek naar taalhandelingen in het Spaans, page 174:

An alternative approach to sentence types can be found in for instance the relevance theory.

Sperber en Wilson (1986) pogen met hun relevantietheorie Grice's maxime van relevantie, die hijzelf ongedefinieerd laat, te ontwikkelen.

1998, Marja Roelofs, "Hoe bedoel je?": de verwerving van pragmatische vaardigheden, page 56:

Sperber and Wilson (1986) try with their relevance theory to develop Grice's maxim of relation, which he himself leaves undefined.

Onder de pragmatische vertaalveranderingen moeten we ook de relevantietheorie van Gutt (1991) vermelden.

2005, Willy Vanderweghe, Duo teksten: Inleiding in vertaling en vertaalstudie, →ISBN, page 138:

Under the changes in pragmatic translation we must also mention the relevance theory of Gutt (1991).


homofoon

nl-noun

homofoon m (plural homofonen, diminutive homofoontje n)

homofonen (plural)
homofoontje (diminutive neuter)


coöperatieprincipe

coöperatieprincipe n (plural coöperatieprincipes, diminutive coöperatieprincipetje n)

coöperatieprincipes (plural)
coöperatieprincipetje (diminutive neuter)

From coöperatie (“cooperation”) + principe (“principle”), calque of English cooperative principle.

compound

Wat wil dat zeggen dat je niet uitgaat van het coöperatieprincipe maar van het associatieprincipe?

1992, Rudolf Steiner, translated by Marijke Buursink, Sociale toekomst [Social future], page 55:

What does it mean to base oneself not on the cooperative principle but rather on the associative principle?

Op basis van dergelijke analyses probeert Clyne (1994) de universele geldigheid van het coöperatieprincipe te redden door een voorstel te doen voor de herformulering van de maximes.

2009, Jan D. ten Thije, “Interculturele communicatie: naar een afbakening van het onderzoeksveld [Intercultural communication: towards a demarcation of the scientific field]”, in Artikelen van de Zesde Anéla conferentie [Articles of the Sixth Anéla conference], page 522:

On the basis of similar analyses Clyne (1994) attempts to save the universal validity of the cooperative principle by proposing the reformulation of the maximes.

Het coöperatieprincipe is een soort stilzwijgende overeenkomst tussen gesprekspartners om bij het communiceren samen te werken.

2012, Anne E. Bakker, Jan Don, Kees Hengeveld, Taal en Taalwetenschap [Language and Linguistics], page 64:

The cooperative principle is a type of tacit agreement between interlocutors to work together during the communcation.

cooperative principle
cooperative principle


implicatuur

nl-noun

implicatuur f (plural implicaturen, diminutive implicatuurtje n)

implicaturen (plural)
implicatuurtje (diminutive neuter)

Impliciete betekenis oftewel implicatuur is de onuitgesproken betekenis van een taaluiting.

1998, Marja Roelofs, Hoe bedoel je? [What do you mean?], page 7:

Implicit meaning, or implicature, is the unsaid meaning of an linguistic utterance.

Een zin als Komt hij morgen ook weer mee? wordt pas in de mogelijke implicatuur (Dan blijf ik thuis!) informatief en (dus) bepalend voor het handelen.

2005, Over de oorsprong van de taal, of hoe wij sprekend mens geworden zijn [On the origin of language, or how we became human by speaking], page 84:

A sentence like Will he come along again tomorrow? becomes informative, and (as such) deciding for one's action, only in the possible implicature.

Wanneer sprekers maximes flouten, doen ze dit dus opzettelijk om zo een implicatuur te genereren.

2021, Esther Ruigedijk, Marijke de Belder, Ankelien Schippers, Inleiding Nederlandse taalkunde:

When speakers flout maximes, they do so delibarately so as to generate an implicature.


werktaal

(translation studies) working language (language that a translator or interpreter works with)


nevenschikkend

From neven- + schikkend, present participle of schikken.

Coordinate term: onderschikkend

nevenschikkend voegwoord, nevenschikkende conjunctie


onderschikkend

Coordinate term: nevenschikkend

onderschikkend voegwoord, onderschikkende conjunctie


substraat

substraat n (plural substraten, diminutive substraatje n)

substraten (plural)
substraatje (diminutive neuter)

(linguistics) language substrate (condition where a region's or population's original language has been replaced by another one but has influenced the replacing language; the replaced language)


substraattaal

(linguistics) substrate language (a region's or population's original language that has been replaced by another language but has influenced the replacing language)


taalhandeling

taalhandeling f (plural taalhandelingen, diminutive taalhandelingetje n)

taalhandelingen (plural)
taalhandelingetje (diminutive neuter)


woordvolgorde

woordvolgorde f (plural woordvolgorden or woordvolgordes)

woordvolgorden (plural)
woordvolgordes (plural)

(grammar) word order (order of syntactic constituents)


focaliseren

focaliseren (infinitive)
focaliseren (gerund neuter)
focaliseer (first-person present singular)
focaliseerde (first-person past singular)
focaliseert (present second-person singular)
focaliseer (present second-person singular)
focaliseerde (past second-person singular)
focaliseert (formal present second-person singular)
focaliseerde (formal past second-person singular)
focaliseert (Flanders colloquial present second-person singular)
focaliseert (archaic formal majestic present second-person singular)
focaliseerde (Flanders colloquial past second-person singular)
focaliseerde (archaic formal majestic past second-person singular)
focaliseert (present singular third-person)
focaliseerde (past singular third-person)
focaliseren (plural present)
focaliseerden (past plural)
focalisere (archaic present singular subjunctive)
focaliseerde (archaic past singular subjunctive)
focaliseren (archaic plural present subjunctive)
focaliseerden (archaic past plural subjunctive)
focaliseer (imperative present singular)
focaliseert (archaic imperative plural present)
focaliserend (participle present)
gefocaliseerd (participle past)


focalisator

focalisator m (plural focalisatoren or focalisators)

focalisatoren (plural)
focalisators (plural)

By surface analysis, focaliseren + -ator, but probably borrowed.


diminutivum tantum

nl-noun

diminutivum tantum n (plural diminutiva tantum)

Borrowed from Latin diminutīvum tantum (“only diminutive”).

bor

non (“nun”) → nonnetje (“smew, Mergellus albellus”)

∅ → lieveheersbeestje (“ladybug”)

(grammar) a diminutive noun which has a meaning that (unlike a regular diminutive) is not entirely predictable given the base noun it is derived from, or which is not derived from any base noun at all and exists only in diminutive form

English Wiktionary's coverage of Dutch diminutiva tantum

Dutch Wiktionary's coverage of Dutch diminutiva tantum


leenbetekenis

nl-noun

leenbetekenis f (plural leenbetekenissen)

From lenen + betekenis. Calque of German Lehnbedeutung.

(lexicography, linguistics) loan meaning


lemmatisering

lemmatisering f (plural lemmatiseringen)


praesens historicum

praesens historicum n (plural praesentia historica)

praesentia historica (plural)
presens historicum (alternative)

Learned borrowing from Latin praesēns historicum.


zinsverband

nl-noun

zinsverband n (plural zinsverbanden, diminutive zinsverbandje n)

zinsverbanden (plural)
zinsverbandje (diminutive neuter)


voorklinker

Coordinate term: achterklinker


achterklinker

Coordinate term: voorklinker


metathese

metathese f (plural metathesen or metatheses)

Ultimately from Ancient Greek μετάθεσις (metáthesis).


luistervaardigheid

luistervaardigheid f (plural luistervaardigheden)


masculien

nl-adj

masculien (comparative masculiener, superlative masculienst)

masculiener (comparative)
masculienst (superlative)
masculien (adverbial positive predicative)
masculiener (adverbial comparative predicative)
het masculienst (adverbial predicative superlative)
het masculienste (adverbial predicative superlative)
masculiene (feminine indefinite masculine positive singular)
masculienere (comparative feminine indefinite masculine singular)
masculienste (feminine indefinite masculine singular superlative)
masculien (indefinite neuter positive singular)
masculiener (comparative indefinite neuter singular)
masculienste (indefinite neuter singular superlative)
masculiene (indefinite plural positive)
masculienere (comparative indefinite plural)
masculienste (indefinite plural superlative)
masculiene (definite positive)
masculienere (comparative definite)
masculienste (definite superlative)
masculiens (partitive positive)
masculieners (comparative partitive)

Ultimately borrowed from Latin masculīnus.


accentteken

nl-noun

accentteken n (plural accenttekens, diminutive accenttekentje n)

accenttekens (plural)
accenttekentje (diminutive neuter)


reconstructie

reconstructie f (plural reconstructies, diminutive reconstructietje n)

reconstructies (plural)
reconstructietje (diminutive neuter)

→ Indonesian: rekonstruksi

(linguistics) a result of linguistic reconstruction; a model representing an unattested linguistic unit: a phoneme, a morpheme or a word


stamtijd

tlb

(linguistics, grammar, usually in the plural)

De stamtijden van eten zijn eten, at, gegeten.

The principal parts of eat are eat, ate, eaten.

principal parts: the series of forms of a verb from which all of the other forms can be derived