duo

nl-noun

duo n (plural duo's, diminutive duootje n)

duo's (plural)
duootje (diminutive neuter)

From French duo or Italian duo, from Latin duo (“two”).


twee

Afrikaans: twee

Berbice Creole Dutch: twe

Jersey Dutch: tweî, twî

Negerhollands: twee, twe

Skepi Creole Dutch: twe

→ Trió: tuwei_me

From Middle Dutch twêe, from Old Dutch twē, neuter form of twēne, from Proto-West Germanic *twai-, from Proto-Germanic *twai, from Proto-Indo-European *dwóh₁ with plural suffix *-i.


twee

twee f (plural tweeën, diminutive tweetje n)

tweeën (plural)
tweetje (diminutive neuter)


duet

duet n (plural duetten, diminutive duetje n)

duetten (plural)
duetje (diminutive neuter)

Afrikaans: duet

→ Indonesian: duet

→ West Frisian: duët

Borrowed from Italian duetto or German Duett (itself borrowed from Italian).

a ballet routine performed by two dancers


dilemma

dilemma n (plural dilemma's, diminutive dilemmaatje n)

dilemma's (plural)
dilemmaatje (diminutive neuter)

Borrowed from Latin dilemma, from Ancient Greek δίλημμα (dílēmma).


deuteron

Probably borrowed from English deuteron.


dubbel

dubbel (adverbial positive predicative)
dubbele (feminine indefinite masculine positive singular)
dubbel (indefinite neuter positive singular)
dubbele (indefinite plural positive)
dubbele (definite positive)
dubbels (partitive positive)

Afrikaans: dubbel

Negerhollands: dobbel

→ Caribbean Javanese: dhobel

→ Indonesian: dobel

→ Petjo: dobol

From Middle Dutch dobbel, from Old French doble, from Latin duplus.


tweede

tweede (adverbial positive predicative)
tweede (feminine indefinite masculine positive singular)
tweede (indefinite neuter positive singular)
tweede (indefinite plural positive)
tweede (definite positive)

Negerhollands: tweede, twede

→ Aukan: tweda

From Middle Dutch tweede, tweeste, formed from twee by analogy with other ordinals. The original ordinal was ander.

Het tweede gesprek eindigde in het aanbieden van een baan.

The second interview ended in a job offer.


beide

Afrikaans: beide

From Middle Dutch beide, from Old Dutch beithe.


ander

anders (adverbial positive predicative)
andere (feminine indefinite masculine positive singular)
ander (indefinite neuter positive singular)
andere (indefinite plural positive)
andere (definite positive)
anders (partitive positive)

Berbice Creole Dutch: andre, andri

Jersey Dutch: ānder

Negerhollands: ander, andi, andu

Skepi Creole Dutch: ander

From Middle Dutch ander, from Old Dutch andar, from Proto-West Germanic *anþar, from Proto-Germanic *anþeraz.

Ze koos een ander restaurant voor het diner.

She chose a different restaurant for dinner.

De twee schilderijen zijn van dezelfde kunstenaar, maar ze hebben een andere stijl.

The two paintings are by the same artist, but they have a different style.

Het nieuwe ontwerp ziet er anders uit dan het vorige.

The new design looks different from the previous one.


dualiteit

dualiteit f (plural dualiteiten, diminutive dualiteitje n)

dualiteiten (plural)
dualiteitje (diminutive neuter)


tweetalig

tweetalig (adverbial positive predicative)
tweetalige (feminine indefinite masculine positive singular)
tweetalig (indefinite neuter positive singular)
tweetalige (indefinite plural positive)
tweetalige (definite positive)
tweetaligs (partitive positive)

From twee (“two”) + taal (“language”) + -ig (adjectival suffix).


twijfelen

twijfelen (infinitive)
twijfelen (gerund neuter)
twijfel (first-person present singular)
twijfelde (first-person past singular)
twijfelt (present second-person singular)
twijfel (present second-person singular)
twijfelde (past second-person singular)
twijfelt (formal present second-person singular)
twijfelde (formal past second-person singular)
twijfelt (Flanders colloquial present second-person singular)
twijfelt (archaic formal majestic present second-person singular)
twijfelde (Flanders colloquial past second-person singular)
twijfelde (archaic formal majestic past second-person singular)
twijfelt (present singular third-person)
twijfelde (past singular third-person)
twijfelen (plural present)
twijfelden (past plural)
twijfele (archaic present singular subjunctive)
twijfelde (archaic past singular subjunctive)
twijfelen (archaic plural present subjunctive)
twijfelden (archaic past plural subjunctive)
twijfel (imperative present singular)
twijfelt (archaic imperative plural present)
twijfelend (participle present)
getwijfeld (participle past)

Afrikaans: twyfel

Negerhollands: twiefel

→ Sranan Tongo: twèifel

→ Caribbean Javanese: twèifel

From Middle Dutch twivelen, twifelen, from Old Dutch twīvalen. Equivalent to twijfel + -en.


gaffel

nl-noun

gaffel f or m (plural gaffels, diminutive gaffeltje n)

gaffels (plural)
gaffeltje (diminutive neuter)

Afrikaans: gaffel

any two-pronged fork, such as a carving fork

(hunting, anatomy) a two-pronged antler of a two-year-old stag


secundair

secundair (adverbial positive predicative)
secundaire (feminine indefinite masculine positive singular)
secundair (indefinite neuter positive singular)
secundaire (indefinite plural positive)
secundaire (definite positive)
secundairs (partitive positive)

→ Indonesian: sêkundèr


koppel

koppel n (plural koppels, diminutive koppeltje n)

koppels (plural)
koppeltje (diminutive neuter)

→ Indonesian: kopel

Mark en Elizabeth vormen een leuk koppel.


tweebaans

tweebaans (adverbial positive predicative)
tweebaanse (feminine indefinite masculine positive singular)
tweebaans (indefinite neuter positive singular)
tweebaanse (indefinite plural positive)
tweebaanse (definite positive)
tweebaans (partitive positive)


tweetallig

tweetallig (adverbial positive predicative)
tweetallige (feminine indefinite masculine positive singular)
tweetallig (indefinite neuter positive singular)
tweetallige (indefinite plural positive)
tweetallige (definite positive)
tweetalligs (partitive positive)

Een tweetallige as behelst een draaiing over 180 graden.

A twofold axis involves a rotation of 180 degrees.


tweevoudig

tweevoudig (adverbial positive predicative)
tweevoudige (feminine indefinite masculine positive singular)
tweevoudig (indefinite neuter positive singular)
tweevoudige (indefinite plural positive)
tweevoudige (definite positive)
tweevoudigs (partitive positive)


verdubbelen

verdubbelen (infinitive)
verdubbelen (gerund neuter)
verdubbel (first-person present singular)
verdubbelde (first-person past singular)
verdubbelt (present second-person singular)
verdubbel (present second-person singular)
verdubbelde (past second-person singular)
verdubbelt (formal present second-person singular)
verdubbelde (formal past second-person singular)
verdubbelt (Flanders colloquial present second-person singular)
verdubbelt (archaic formal majestic present second-person singular)
verdubbelde (Flanders colloquial past second-person singular)
verdubbelde (archaic formal majestic past second-person singular)
verdubbelt (present singular third-person)
verdubbelde (past singular third-person)
verdubbelen (plural present)
verdubbelden (past plural)
verdubbele (archaic present singular subjunctive)
verdubbelde (archaic past singular subjunctive)
verdubbelen (archaic plural present subjunctive)
verdubbelden (archaic past plural subjunctive)
verdubbel (imperative present singular)
verdubbelt (archaic imperative plural present)
verdubbelend (participle present)
verdubbeld (participle past)


dubbelganger

dubbelganger m (plural dubbelgangers, diminutive dubbelgangertje n)

dubbelgangers (plural)
dubbelgangertje (diminutive neuter)

/ˈdʏ.bəlˌɣɑ.ŋər/

From dubbel + -ganger, calque of German Doppelgänger.


tweetal

tweetal n (plural tweetallen, diminutive tweetalletje n)

tweetallen (plural)
tweetalletje (diminutive neuter)


tweeling

tweeling m (plural tweelingen, diminutive tweelingetje n)

tweelingen (plural)
tweelingetje (diminutive neuter)

Afrikaans: tweeling

→ Sranan Tongo: twelengi

→ Aukan: toolengi

→ Saramaccan: túlíngi

From Middle Dutch twiling, twilling, tweiling, from Old Dutch *twinling, possibly from Proto-Germanic *twinilingaz, with the first element from *twinaz (compare German Zwilling, English twinling, Danish tvilling). By surface analysis, twee (“two”) + -ling.

surf

Een tweeling is nooit alleen.

(less common, usually plural only) each of two twin siblings


tweevoet

nl-noun

tweevoet m (plural tweevoeten, diminutive tweevoetje n)

tweevoeten (plural)
tweevoetje (diminutive neuter)


tweevoeter

tweevoeter m (plural tweevoeters, diminutive tweevoetertje n)

tweevoeters (plural)
tweevoetertje (diminutive neuter)

From twee (“two”) + voet (“foot”) + -er.


tweevoetig

nl-adj

tweevoetig (comparative tweevoetiger, superlative tweevoetigst)

tweevoetiger (comparative)
tweevoetigst (superlative)
tweevoetig (adverbial positive predicative)
tweevoetiger (adverbial comparative predicative)
het tweevoetigst (adverbial predicative superlative)
het tweevoetigste (adverbial predicative superlative)
tweevoetige (feminine indefinite masculine positive singular)
tweevoetigere (comparative feminine indefinite masculine singular)
tweevoetigste (feminine indefinite masculine singular superlative)
tweevoetig (indefinite neuter positive singular)
tweevoetiger (comparative indefinite neuter singular)
tweevoetigste (indefinite neuter singular superlative)
tweevoetige (indefinite plural positive)
tweevoetigere (comparative indefinite plural)
tweevoetigste (indefinite plural superlative)
tweevoetige (definite positive)
tweevoetigere (comparative definite)
tweevoetigste (definite superlative)
tweevoetigs (partitive positive)
tweevoetigers (comparative partitive)

From twee (“two”) + voet (“foot”) + -ig.


tweemaal

Negerhollands: tweemaal

→ Aukan: tumalisi


dubbelster

nl-noun

dubbelster f (plural dubbelsterren, diminutive dubbelsterretje n)

dubbelsterren (plural)
dubbelsterretje (diminutive neuter)


dubbelzinnigheid

dubbelzinnigheid f (plural dubbelzinnigheden, diminutive dubbelzinnigheidje n)

dubbelzinnigheden (plural)
dubbelzinnigheidje (diminutive neuter)


dubbelzinnig

nl-adj

dubbelzinnig (comparative dubbelzinniger, superlative dubbelzinnigst)

dubbelzinniger (comparative)
dubbelzinnigst (superlative)
dubbelzinnig (adverbial positive predicative)
dubbelzinniger (adverbial comparative predicative)
het dubbelzinnigst (adverbial predicative superlative)
het dubbelzinnigste (adverbial predicative superlative)
dubbelzinnige (feminine indefinite masculine positive singular)
dubbelzinnigere (comparative feminine indefinite masculine singular)
dubbelzinnigste (feminine indefinite masculine singular superlative)
dubbelzinnig (indefinite neuter positive singular)
dubbelzinniger (comparative indefinite neuter singular)
dubbelzinnigste (indefinite neuter singular superlative)
dubbelzinnige (indefinite plural positive)
dubbelzinnigere (comparative indefinite plural)
dubbelzinnigste (indefinite plural superlative)
dubbelzinnige (definite positive)
dubbelzinnigere (comparative definite)
dubbelzinnigste (definite superlative)
dubbelzinnigs (partitive positive)
dubbelzinnigers (comparative partitive)

→ Papiamentu: dubbelsin (dated)

From dubbel (“double”) + zin (“meaning”) + -ig.


dubbelklik

nl-noun

dubbelklik m (plural dubbelkliks, diminutive dubbelklikje n)

dubbelkliks (plural)
dubbelklikje (diminutive neuter)

From dubbel + klik, calque of English double-click.


dubbelklikken

dubbelklikken (infinitive)
dubbelklikken (gerund neuter)
dubbelklik (first-person present singular)
dubbelklikte (first-person past singular)
dubbelklikt (present second-person singular)
dubbelklik (present second-person singular)
dubbelklikte (past second-person singular)
dubbelklikt (formal present second-person singular)
dubbelklikte (formal past second-person singular)
dubbelklikt (Flanders colloquial present second-person singular)
dubbelklikt (archaic formal majestic present second-person singular)
dubbelklikte (Flanders colloquial past second-person singular)
dubbelklikte (archaic formal majestic past second-person singular)
dubbelklikt (present singular third-person)
dubbelklikte (past singular third-person)
dubbelklikken (plural present)
dubbelklikten (past plural)
dubbelklikke (archaic present singular subjunctive)
dubbelklikte (archaic past singular subjunctive)
dubbelklikken (archaic plural present subjunctive)
dubbelklikten (archaic past plural subjunctive)
dubbelklik (imperative present singular)
dubbelklikt (archaic imperative plural present)
dubbelklikkend (participle present)
gedubbelklikt (participle past)

(intransitive, computing) to double-click


deuteriumkern

deuteriumkern f (plural deuteriumkernen, diminutive deuteriumkerntje n)

deuteriumkernen (plural)
deuteriumkerntje (diminutive neuter)

Compound of deuterium + kern (“nucleus”).


tweevoud

tweevoud n (plural tweevouden, diminutive tweevoudje n)

tweevouden (plural)
tweevoudje (diminutive neuter)


tweewieler

tweewieler m (plural tweewielers, diminutive tweewielertje n)

tweewielers (plural)
tweewielertje (diminutive neuter)


duplicaat

duplicaat n (plural duplicaten, diminutive duplicaatje n)

duplicaten (plural)
duplicaatje (diminutive neuter)

Borrowed from Latin duplicāta or French duplicata. The gender is based on Latin duplicātum.


dupliceren

dupliceren (infinitive)
dupliceren (gerund neuter)
dupliceer (first-person present singular)
dupliceerde (first-person past singular)
dupliceert (present second-person singular)
dupliceer (present second-person singular)
dupliceerde (past second-person singular)
dupliceert (formal present second-person singular)
dupliceerde (formal past second-person singular)
dupliceert (Flanders colloquial present second-person singular)
dupliceert (archaic formal majestic present second-person singular)
dupliceerde (Flanders colloquial past second-person singular)
dupliceerde (archaic formal majestic past second-person singular)
dupliceert (present singular third-person)
dupliceerde (past singular third-person)
dupliceren (plural present)
dupliceerden (past plural)
duplicere (archaic present singular subjunctive)
dupliceerde (archaic past singular subjunctive)
dupliceren (archaic plural present subjunctive)
dupliceerden (archaic past plural subjunctive)
dupliceer (imperative present singular)
dupliceert (archaic imperative plural present)
duplicerend (participle present)
gedupliceerd (participle past)

Borrowed from Middle French dupliquier and Latin duplīcō.