выглядаць

be-verb

выгляда́ць • (vyhljadácʹ) impf (perfective вы́глянуць or вы́глядзець)

выгляда́ць (canonical)
vyhljadácʹ (romanization)
вы́глянуць (perfective)
вы́глядзець (perfective)
выгляда́ць (imperfective infinitive)
выгляда́ючы (adverbial imperfective present)
выгляда́ўшы (adverbial imperfective past)
выгляда́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду выгляда́ць (first-person future imperfective singular)
выгляда́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш выгляда́ць (future imperfective second-person singular)
выгляда́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе выгляда́ць (future imperfective singular third-person)
выгляда́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем выгляда́ць (first-person future imperfective plural)
выгляда́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце выгляда́ць (future imperfective plural second-person)
выгляда́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць выгляда́ць (future imperfective plural third-person)
выгляда́й (imperative second-person singular)
выгляда́йце (imperative plural second-person)
выгляда́ў (masculine past singular)
выгляда́лі (masculine past plural)
выгляда́ла (feminine past singular)
выгляда́лі (feminine past plural)
выгляда́ла (neuter past singular)
выгляда́лі (neuter past plural)
vyhladać (alternative)

Inherited from Old Ruthenian выгледати (vyhledati). Compare Polish wyglądać, Russian вы́глядеть (výgljadetʹ), выгля́дывать (vygljádyvatʹ), dialectal выгляда́ть (vygljadátʹ), Ukrainian виглядати (vyhljadaty).

inh+

гэ́та выгляда́е до́бра

выгляда́ць геро́ем

Cousin Feenix was in great force, and looked astonishingly young.

1938 [1848], Charles Dickens, anonymous translator, Домбі і сын, Minsk: ДВБ, translation of Dombey and Son, page 362:

Stryječny brat Finiks byŭ u dóbrym nastrói i vyhljadaŭ nadzvyčaj maladžavym.

Dalej sprava kanfiskataŭ vyhladaje hetak: u 1929 — 2 kanfiskaty, u 1930 — 5, u 1931 — 5, u 1932 — 3, u 1933 — 5, u 1934 — 5, u 1935 — 4, u 1936 — 11 i ŭ 1937 — 1.

1939, Adam Stankievič, Biełaruski chryścijanski ruch, Vilnia: Vydańnie „Chryścijanskaj Dumki“, page 217:

The subsequent incidence of confiscations looks like this: in 1929 — 2 confiscations, in 1930 — 5, in 1931 — 5, in 1932 — 3, in 1933 — 5, in 1934 — 5, in 1935 — 4, in 1936 — 11, and in 1937 — 1.

вы́глянуць выглянуць#Belarusian

(colloquial) imperfective form of вы́глянуць (výhljanucʹ)

вы́глядзець выглядзець#Belarusian

(colloquial) imperfective form of вы́глядзець (výhljadzjecʹ)


растлумачыш

head

растлума́чыш

растлума́чыш • (rastlumáčyš)

растлума́чыш (canonical)
rastlumáčyš (romanization)

растлума́чыць растлумачыць#Belarusian

second-person singular future indicative of растлума́чыць (rastlumáčycʹ)


вяртаць

be-verb

вярта́ць • (vjartácʹ) impf (perfective вярну́ць)

вярта́ць (canonical)
vjartácʹ (romanization)
вярну́ць (perfective)
вярта́ць (imperfective infinitive)
вярта́ючы (adverbial imperfective present)
вярта́ўшы (adverbial imperfective past)
вярта́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду вярта́ць (first-person future imperfective singular)
вярта́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш вярта́ць (future imperfective second-person singular)
вярта́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе вярта́ць (future imperfective singular third-person)
вярта́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем вярта́ць (first-person future imperfective plural)
вярта́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце вярта́ць (future imperfective plural second-person)
вярта́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць вярта́ць (future imperfective plural third-person)
вярта́й (imperative second-person singular)
вярта́йце (imperative plural second-person)
вярта́ў (masculine past singular)
вярта́лі (masculine past plural)
вярта́ла (feminine past singular)
вярта́лі (feminine past plural)
вярта́ла (neuter past singular)
вярта́лі (neuter past plural)
viartać (alternative)

Be-вяртаць.ogg

Inherited from Old Ruthenian верта́ти (vertáti), from Proto-Slavic *vьrtati.


вяртаю

head

вярта́ю • (vjartáju)

вярта́ю (canonical)
vjartáju (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

first-person singular present indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртаеш

вярта́еш • (vjartáješ)

вярта́еш (canonical)
vjartáješ (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

second-person singular present indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртае

вярта́е • (vjartáje)

вярта́е (canonical)
vjartáje (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

third-person singular present indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртаем

вярта́ем • (vjartájem)

вярта́ем (canonical)
vjartájem (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

first-person plural present indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртаеце

вярта́еце (canonical)
vjartájecje (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

second-person plural present indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртаюць

вярта́юць • (vjartájucʹ)

вярта́юць (canonical)
vjartájucʹ (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

third-person plural present indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртай

вярта́й • (vjartáj)

вярта́й (canonical)
vjartáj (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

second-person singular imperative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртаў

вярта́ў • (vjartáŭ)

вярта́ў (canonical)
vjartáŭ (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

masculine singular past indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртала

вярта́ла • (vjartála)

вярта́ла (canonical)
vjartála (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вярталі

вярта́лі • (vjartáli)

вярта́лі (canonical)
vjartáli (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

plural past indicative of вярта́ць (vjartácʹ)


вяртайце

вярта́йце • (vjartájcje)

вярта́йце (canonical)
vjartájcje (romanization)

вярта́ць вяртаць#Belarusian

second-person plural imperative of вярта́ць (vjartácʹ)


расказваць

be-verb

раска́зваць • (raskázvacʹ) impf (perfective расказа́ць)

раска́зваць (canonical)
raskázvacʹ (romanization)
расказа́ць (perfective)
раска́зваць (imperfective infinitive)
раска́зваючы (adverbial imperfective present)
раска́зваўшы (adverbial imperfective past)
раска́зваю (first-person imperfective present singular)
бу́ду раска́зваць (first-person future imperfective singular)
раска́зваеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш раска́зваць (future imperfective second-person singular)
раска́звае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе раска́зваць (future imperfective singular third-person)
раска́зваем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем раска́зваць (first-person future imperfective plural)
раска́зваеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце раска́зваць (future imperfective plural second-person)
раска́зваюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць раска́зваць (future imperfective plural third-person)
раска́звай (imperative second-person singular)
раска́звайце (imperative plural second-person)
раска́зваў (masculine past singular)
раска́звалі (masculine past plural)
раска́звала (feminine past singular)
раска́звалі (feminine past plural)
раска́звала (neuter past singular)
раска́звалі (neuter past plural)

From расказа́ць (raskazácʹ) + -ваць (-vacʹ). Compare Russian расска́зывать (rasskázyvatʹ), Ukrainian розка́зувати (rozkázuvaty).

af

расказа́ць (raskazácʹ) + -ваць (-vacʹ)

cog

расска́зывать

розка́зувати

to tell, to narrate, to recount, to relate


расказваю

head

раска́зваю • (raskázvaju)

раска́зваю (canonical)
raskázvaju (romanization)

раска́зваць расказваць#Belarusian

first-person singular present indicative of раска́зваць (raskázvacʹ)


расказваеш

раска́зваеш • (raskázvaješ)

раска́зваеш (canonical)
raskázvaješ (romanization)

раска́зваць расказваць#Belarusian

second-person singular present indicative of раска́зваць (raskázvacʹ)


расказваў

раска́зваў • (raskázvaŭ)

раска́зваў (canonical)
raskázvaŭ (romanization)

раска́зваць расказваць#Belarusian

masculine singular past indicative of раска́зваць (raskázvacʹ)


расказвала

раска́звала • (raskázvala)

раска́звала (canonical)
raskázvala (romanization)

раска́зваць расказваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of раска́зваць (raskázvacʹ)


расказвае

раска́звае • (raskázvaje)

раска́звае (canonical)
raskázvaje (romanization)

раска́зваць расказваць#Belarusian

third-person singular present indicative of раска́зваць (raskázvacʹ)


супакойваць

be-verb

супако́йваць

супако́йваць • (supakójvacʹ) impf (perfective супако́іць)

супако́йваць (canonical)
supakójvacʹ (romanization)
супако́іць (perfective)
супако́йваць (imperfective infinitive)
супако́йваны (imperfective passive past)
супако́йваючы (adverbial imperfective present)
супако́йваўшы (adverbial imperfective past)
супако́йваю (first-person imperfective present singular)
бу́ду супако́йваць (first-person future imperfective singular)
супако́йваеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш супако́йваць (future imperfective second-person singular)
супако́йвае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе супако́йваць (future imperfective singular third-person)
супако́йваем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем супако́йваць (first-person future imperfective plural)
супако́йваеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце супако́йваць (future imperfective plural second-person)
супако́йваюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць супако́йваць (future imperfective plural third-person)
супако́йвай (imperative second-person singular)
супако́йвайце (imperative plural second-person)
супако́йваў (masculine past singular)
супако́йвалі (masculine past plural)
супако́йвала (feminine past singular)
супако́йвалі (feminine past plural)
супако́йвала (neuter past singular)
супако́йвалі (neuter past plural)

From супако́іць (supakóicʹ) + -ваць (-vacʹ).

af

супако́іць (supakóicʹ) + -ваць (-vacʹ)


супакойваю

head

супако́йваю • (supakójvaju)

супако́йваю (canonical)
supakójvaju (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

first-person singular present indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваеш

супако́йваеш

супако́йваеш • (supakójvaješ)

супако́йваеш (canonical)
supakójvaješ (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

second-person singular present indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойвае

супако́йвае • (supakójvaje)

супако́йвае (canonical)
supakójvaje (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

third-person singular present indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваем

супако́йваем

супако́йваем • (supakójvajem)

супако́йваем (canonical)
supakójvajem (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

first-person plural present indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваеце

супако́йваеце

супако́йваеце • (supakójvajecje)

супако́йваеце (canonical)
supakójvajecje (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

second-person plural present indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваюць

супако́йваюць

супако́йваюць • (supakójvajucʹ)

супако́йваюць (canonical)
supakójvajucʹ (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

third-person plural present indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойвай

супако́йвай • (supakójvaj)

супако́йвай (canonical)
supakójvaj (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

second-person singular imperative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваў

супако́йваў • (supakójvaŭ)

супако́йваў (canonical)
supakójvaŭ (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

masculine singular past indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойвала

супако́йвала

супако́йвала • (supakójvala)

супако́йвала (canonical)
supakójvala (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойвайце

супако́йвайце

супако́йвайце • (supakójvajcje)

супако́йвайце (canonical)
supakójvajcje (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

second-person plural imperative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойвалі

супако́йвалі

супако́йвалі • (supakójvali)

супако́йвалі (canonical)
supakójvali (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

plural past indicative of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваючы

супако́йваючы

супако́йваючы • (supakójvajučy)

супако́йваючы (canonical)
supakójvajučy (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

present adverbial participle of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакойваўшы

супако́йваўшы

супако́йваўшы • (supakójvaŭšy)

супако́йваўшы (canonical)
supakójvaŭšy (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

past adverbial participle of супако́йваць (supakójvacʹ)


супакоіць

be-verb

супако́йваць

супако́іць • (supakóicʹ) pf (imperfective супако́йваць)

супако́іць (canonical)
supakóicʹ (romanization)
супако́йваць (imperfective)
супако́іць (infinitive perfective)
супако́ены (passive past perfective)
супако́іўшы (adverbial past perfective)
супако́ю (first-person future perfective singular)
супако́іш (future perfective second-person singular)
супако́іць (future perfective singular third-person)
супако́ім (first-person future perfective plural)
супако́іце (future perfective plural second-person)
супако́яць (future perfective plural third-person)
супако́й (imperative second-person singular)
супако́йце (imperative plural second-person)
супако́іў (masculine past singular)
супако́ілі (masculine past plural)
супако́іла (feminine past singular)
супако́ілі (feminine past plural)
супако́іла (neuter past singular)
супако́ілі (neuter past plural)

Be-супакоіць.ogg

From су- (su-) + спако́й (spakój) + -іць (-icʹ), Compare Polish zaspokoić and Ukrainian заспоко́їти (zaspokójity).


супакою

head

супако́ю • (supakóju)

супако́ю (canonical)
supakóju (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

first-person singular future indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакоіш

супако́іш • (supakóiš)

супако́іш (canonical)
supakóiš (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

second-person singular future indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакоім

супако́ім • (supakóim)

супако́ім (canonical)
supakóim (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

first-person plural future indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакой

супако́й • (supakój)

супако́й (canonical)
supakój (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

second-person singular imperative of супако́іць (supakóicʹ)


супакойце

супако́йце • (supakójcje)

супако́йце (canonical)
supakójcje (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

second-person plural imperative of супако́іць (supakóicʹ)


супакоіў

супако́іў • (supakóiŭ)

супако́іў (canonical)
supakóiŭ (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

masculine singular past indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакоіла

супако́іла • (supakóila)

супако́іла (canonical)
supakóila (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакоілі

супако́ілі • (supakóili)

супако́ілі (canonical)
supakóili (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

plural past indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакоіце

супако́іце • (supakóicje)

супако́іце (canonical)
supakóicje (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

second-person plural future indicative of супако́іць (supakóicʹ)


супакояць

супако́яць • (supakójacʹ)

супако́яць (canonical)
supakójacʹ (romanization)

супако́іць супакоіць#Belarusian

third-person plural future indicative of супако́іць (supakóicʹ)


ненавіджу

ненаві́джу • (njenavídžu)

ненаві́джу (canonical)
njenavídžu (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

first-person singular present indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзіш

ненаві́дзіш • (njenavídziš)

ненаві́дзіш (canonical)
njenavídziš (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

second-person singular present indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзіць

ненаві́дзіць

ненаві́дзіць • (njenavídzicʹ)

ненаві́дзіць (canonical)
njenavídzicʹ (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

third-person singular present indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзім

ненаві́дзім • (njenavídzim)

ненаві́дзім (canonical)
njenavídzim (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

first-person plural present indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзіце

ненаві́дзіце

ненаві́дзіце • (njenavídzicje)

ненаві́дзіце (canonical)
njenavídzicje (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

second-person plural present indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзяць

ненаві́дзяць

ненаві́дзяць • (njenavídzjacʹ)

ненаві́дзяць (canonical)
njenavídzjacʹ (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

third-person plural present indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзеў

ненаві́дзеў • (njenavídzjeŭ)

ненаві́дзеў (canonical)
njenavídzjeŭ (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

masculine singular past indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзела

ненаві́дзела

ненаві́дзела • (njenavídzjela)

ненаві́дзела (canonical)
njenavídzjela (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


ненавідзелі

ненаві́дзелі

ненаві́дзелі • (njenavídzjeli)

ненаві́дзелі (canonical)
njenavídzjeli (romanization)

ненаві́дзець ненавідзець#Belarusian

plural past indicative of ненаві́дзець (njenavídzjecʹ)


супакойваны

супако́йваны

супако́йваны • (supakójvany)

супако́йваны (canonical)
supakójvany (romanization)

супако́йваць супакойваць#Belarusian

past passive participle of супако́йваць (supakójvacʹ)


выглядаю

выгляда́ю • (vyhljadáju)

выгляда́ю (canonical)
vyhljadáju (romanization)

выгляда́ць выглядаць#Belarusian

first-person singular present indicative of выгляда́ць (vyhljadácʹ)


выглядаеш

выгляда́еш • (vyhljadáješ)

выгляда́еш (canonical)
vyhljadáješ (romanization)

выгляда́ць выглядаць#Belarusian

second-person singular present indicative of выгляда́ць (vyhljadácʹ)


выглядае

выгляда́е • (vyhljadáje)

выгляда́е (canonical)
vyhljadáje (romanization)

выгляда́ць выглядаць#Belarusian

third-person singular present indicative of выгляда́ць (vyhljadácʹ)


выглядаем

выгляда́ем • (vyhljadájem)

выгляда́ем (canonical)
vyhljadájem (romanization)

выгляда́ць выглядаць#Belarusian

first-person plural present indicative of выгляда́ць (vyhljadácʹ)


маеш

ма́еш • (máješ)

second-person singular present indicative of мець (mjecʹ)


маеце

ма́еце • (májecje)

ма́еце (canonical)
májecje (romanization)

second-person plural present indicative of мець (mjecʹ)


прыйду

прыйду́ • (pryjdú)

прыйду́ (canonical)
pryjdú (romanization)

прыйсці́ прыйсці#Belarusian

first-person singular future indicative of прыйсці́ (pryjscí)


дараваць

дарава́ць (canonical)
daravácʹ (romanization)
дарава́ць (infinitive)
дарава́ны (passive past)
дару́ючы (adverbial present)
дарава́ўшы (adverbial past)
дару́ю (first-person future singular)
бу́ду дарава́ць (first-person singular)
дару́еш (future second-person singular)
бу́дзеш дарава́ць (second-person singular)
дару́е (future singular third-person)
бу́дзе дарава́ць (singular third-person)
дару́ем (first-person future plural)
бу́дзем дарава́ць (first-person plural)
дару́еце (future plural second-person)
бу́дзеце дарава́ць (plural second-person)
дару́юць (future plural third-person)
бу́дуць дарава́ць (plural third-person)
дару́й (imperative second-person singular)
дару́йце (imperative plural second-person)
дарава́ў (masculine past singular)
дарава́лі (masculine past plural)
дарава́ла (feminine past singular)
дарава́лі (feminine past plural)
дарава́ла (neuter past singular)
дарава́лі (neuter past plural)

Be-дараваць.ogg

Inherited from Old East Slavic даровати (darovati), from Proto-Slavic *darovati. Compare Russian дарова́ть (darovátʹ, “to grant”), Ukrainian дарува́ти (daruváty).

cog

Ім не́льга дарава́ць.

(with the dative case) to forgive (to pardon someone; to waive any negative feeling towards or desire for punishment or retribution against)

Мы не мо́жам дарава́ць гэ́тае злачы́нства.

My nje móžam daravácʹ hétaje zlačýnstva.

(with the accusative case) to forgive (to pardon for something; to waive any negative feeling over or retribution for)


раздзяваць

be-verb

раздзява́ць • (razdzjavácʹ) impf (perfective раздзе́ць)

раздзява́ць (canonical)
razdzjavácʹ (romanization)
раздзе́ць (perfective)
раздзява́ць (imperfective infinitive)
раздзява́ючы (adverbial imperfective present)
раздзява́ўшы (adverbial imperfective past)
раздзява́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду раздзява́ць (first-person future imperfective singular)
раздзява́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш раздзява́ць (future imperfective second-person singular)
раздзява́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе раздзява́ць (future imperfective singular third-person)
раздзява́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем раздзява́ць (first-person future imperfective plural)
раздзява́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце раздзява́ць (future imperfective plural second-person)
раздзява́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць раздзява́ць (future imperfective plural third-person)
раздзява́й (imperative second-person singular)
раздзява́йце (imperative plural second-person)
раздзява́ў (masculine past singular)
раздзява́лі (masculine past plural)
раздзява́ла (feminine past singular)
раздзява́лі (feminine past plural)
раздзява́ла (neuter past singular)
раздзява́лі (neuter past plural)

From раздзе́ць (razdzjécʹ) + -ва́ць (-vácʹ).

af

раздзе́ць (razdzjécʹ) + -ва́ць (-vácʹ)

(transitive) to undress (to remove somebody’s clothing)


раздзець

be-verb

раздзе́ць • (razdzjécʹ) pf (imperfective раздзява́ць)

раздзе́ць (canonical)
razdzjécʹ (romanization)
раздзява́ць (imperfective)
раздзе́ць (infinitive perfective)
раздзе́ты (passive past perfective)
раздзе́ўшы (adverbial past perfective)
раздзе́ну (first-person future perfective singular)
раздзе́неш (future perfective second-person singular)
раздзе́не (future perfective singular third-person)
раздзе́нем (first-person future perfective plural)
раздзе́неце (future perfective plural second-person)
раздзе́нуць (future perfective plural third-person)
раздзе́нь (imperative second-person singular)
раздзе́ньце (imperative plural second-person)
раздзе́ў (masculine past singular)
раздзе́лі (masculine past plural)
раздзе́ла (feminine past singular)
раздзе́лі (feminine past plural)
раздзе́ла (neuter past singular)
раздзе́лі (neuter past plural)


распранаць

распрана́ць • (raspranácʹ) impf (perfective распрану́ць)

распрана́ць (canonical)
raspranácʹ (romanization)
распрану́ць (perfective)
распрана́ць (imperfective infinitive)
распрана́ючы (adverbial imperfective present)
распрана́ўшы (adverbial imperfective past)
распрана́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду распрана́ць (first-person future imperfective singular)
распрана́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш распрана́ць (future imperfective second-person singular)
распрана́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе распрана́ць (future imperfective singular third-person)
распрана́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем распрана́ць (first-person future imperfective plural)
распрана́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце распрана́ць (future imperfective plural second-person)
распрана́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць распрана́ць (future imperfective plural third-person)
распрана́й (imperative second-person singular)
распрана́йце (imperative plural second-person)
распрана́ў (masculine past singular)
распрана́лі (masculine past plural)
распрана́ла (feminine past singular)
распрана́лі (feminine past plural)
распрана́ла (neuter past singular)
распрана́лі (neuter past plural)

From распрану́ць (raspranúcʹ) + -а́ць (-ácʹ).

af

распрану́ць (raspranúcʹ) + -а́ць (-ácʹ)

(transitive) to take off (to remove somebody’s clothing)


распрануць

be-verb

распрану́ць • (raspranúcʹ) pf (imperfective распрана́ць)

распрану́ць (canonical)
raspranúcʹ (romanization)
распрана́ць (imperfective)
распрану́ць (infinitive perfective)
распра́нены (passive past perfective)
распра́нуты (passive past perfective)
распрану́ўшы (adverbial past perfective)
распрану́ (first-person future perfective singular)
распране́ш (future perfective second-person singular)
распране́ (future perfective singular third-person)
распранём (first-person future perfective plural)
распраняце́ (future perfective plural second-person)
распрану́ць (future perfective plural third-person)
распрані́ (imperative second-person singular)
распрані́це (imperative plural second-person)
распрану́ў (masculine past singular)
распрану́лі (masculine past plural)
распрану́ла (feminine past singular)
распрану́лі (feminine past plural)
распрану́ла (neuter past singular)
распрану́лі (neuter past plural)

be-conj

распрану́ць<3b.pf.tr.ppp:распра́нены:распра́нуты>


распрануцца

be-verb

распрану́цца

распрана́цца

распрану́цца • (raspranúcca) pf (imperfective распрана́цца)

распрану́цца (canonical)
raspranúcca (romanization)
распрана́цца (imperfective)
распрану́цца (infinitive perfective)
распрану́ўшыся (adverbial past perfective)
распрану́ся (first-person future perfective singular)
распране́шся (future perfective second-person singular)
распране́цца (future perfective singular third-person)
распранёмся (first-person future perfective plural)
распраняце́ся (future perfective plural second-person)
распрану́цца (future perfective plural third-person)
распрані́ся (imperative second-person singular)
распрані́цеся (imperative plural second-person)
распрану́ўся (masculine past singular)
распрану́ліся (masculine past plural)
распрану́лася (feminine past singular)
распрану́ліся (feminine past plural)
распрану́лася (neuter past singular)
распрану́ліся (neuter past plural)

be-conj

распрану́цца<3b.pf>

From распрану́ць (raspranúcʹ) + -ся (-sja).

(intransitive) to get undressed (to take off one's clothes)


распранацца

be-verb

распрана́цца

распрану́цца

распрана́цца • (raspranácca) impf (perfective распрану́цца)

распрана́цца (canonical)
raspranácca (romanization)
распрану́цца (perfective)
распрана́цца (imperfective infinitive)
распрана́ючыся (adverbial imperfective present)
распрана́ўшыся (adverbial imperfective past)
распрана́юся (first-person imperfective present singular)
бу́ду распрана́цца (first-person future imperfective singular)
распрана́ешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш распрана́цца (future imperfective second-person singular)
распрана́ецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе распрана́цца (future imperfective singular third-person)
распрана́емся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем распрана́цца (first-person future imperfective plural)
распрана́ецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце распрана́цца (future imperfective plural second-person)
распрана́юцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць распрана́цца (future imperfective plural third-person)
распрана́йся (imperative second-person singular)
распрана́йцеся (imperative plural second-person)
распрана́ўся (masculine past singular)
распрана́ліся (masculine past plural)
распрана́лася (feminine past singular)
распрана́ліся (feminine past plural)
распрана́лася (neuter past singular)
распрана́ліся (neuter past plural)

be-conj

распрана́цца<1a.impf>

From распрана́ць (raspranácʹ) + -ся (-sja).


раздзецца

be-verb

раздзява́цца

раздзе́цца • (razdzjécca) pf (imperfective раздзява́цца)

раздзе́цца (canonical)
razdzjécca (romanization)
раздзява́цца (imperfective)
раздзе́цца (infinitive perfective)
раздзе́ўшыся (adverbial past perfective)
раздзе́нуся (first-person future perfective singular)
раздзе́нешся (future perfective second-person singular)
раздзе́нецца (future perfective singular third-person)
раздзе́немся (first-person future perfective plural)
раздзе́нецеся (future perfective plural second-person)
раздзе́нуцца (future perfective plural third-person)
раздзе́нься (imperative second-person singular)
раздзе́ньцеся (imperative plural second-person)
раздзе́ўся (masculine past singular)
раздзе́ліся (masculine past plural)
раздзе́лася (feminine past singular)
раздзе́ліся (feminine past plural)
раздзе́лася (neuter past singular)
раздзе́ліся (neuter past plural)

be-conj

раздзе́цца<15a.pf>

From раздзе́ць (razdzjécʹ) + -ся (-sja).


раздзявацца

be-verb

раздзява́цца

раздзява́цца • (razdzjavácca) impf (perfective раздзе́цца)

раздзява́цца (canonical)
razdzjavácca (romanization)
раздзе́цца (perfective)
раздзява́цца (imperfective infinitive)
раздзява́ючыся (adverbial imperfective present)
раздзява́ўшыся (adverbial imperfective past)
раздзява́юся (first-person imperfective present singular)
бу́ду раздзява́цца (first-person future imperfective singular)
раздзява́ешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш раздзява́цца (future imperfective second-person singular)
раздзява́ецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе раздзява́цца (future imperfective singular third-person)
раздзява́емся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем раздзява́цца (first-person future imperfective plural)
раздзява́ецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце раздзява́цца (future imperfective plural second-person)
раздзява́юцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць раздзява́цца (future imperfective plural third-person)
раздзява́йся (imperative second-person singular)
раздзява́йцеся (imperative plural second-person)
раздзява́ўся (masculine past singular)
раздзява́ліся (masculine past plural)
раздзява́лася (feminine past singular)
раздзява́ліся (feminine past plural)
раздзява́лася (neuter past singular)
раздзява́ліся (neuter past plural)

be-conj

раздзява́цца<1a.impf>

From раздзява́ць (razdzjavácʹ) + -ся (-sja).


раздзяваючыся

head

раздзява́ючыся

раздзява́ючыся • (razdzjavájučysja)

раздзява́ючыся (canonical)
razdzjavájučysja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

present adverbial participle of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваўшыся

раздзява́ўшыся

раздзява́ўшыся • (razdzjaváŭšysja)

раздзява́ўшыся (canonical)
razdzjaváŭšysja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

past adverbial participle of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваюся

раздзява́юся

раздзява́юся (canonical)
razdzjavájusja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

first-person singular present indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваешся

раздзява́ешся

раздзява́ешся • (razdzjaváješsja)

раздзява́ешся (canonical)
razdzjaváješsja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

second-person singular present indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваецца

раздзява́ецца

раздзява́ецца • (razdzjavájecca)

раздзява́ецца (canonical)
razdzjavájecca (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

third-person singular present indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваемся

раздзява́емся

раздзява́емся (canonical)
razdzjavájemsja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

first-person plural present indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваецеся

раздзява́ецеся

раздзява́ецеся (canonical)
razdzjavájecjesja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

second-person plural present indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваюцца

раздзява́юцца

раздзява́юцца • (razdzjavájucca)

раздзява́юцца (canonical)
razdzjavájucca (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

third-person plural present indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзявайся

раздзява́йся

раздзява́йся • (razdzjavájsja)

раздзява́йся (canonical)
razdzjavájsja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

second-person singular imperative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзявайцеся

раздзява́йцеся

раздзява́йцеся (canonical)
razdzjavájcjesja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

second-person plural imperative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваўся

раздзява́ўся

раздзява́ўся • (razdzjaváŭsja)

раздзява́ўся (canonical)
razdzjaváŭsja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

masculine singular past indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзявалася

раздзява́лася

раздзява́лася • (razdzjaválasja)

раздзява́лася (canonical)
razdzjaválasja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзяваліся

раздзява́ліся

раздзява́ліся • (razdzjaválisja)

раздзява́ліся (canonical)
razdzjaválisja (romanization)

раздзява́цца раздзявацца#Belarusian

plural past indicative of раздзява́цца (razdzjavácca)


раздзеўшыся

раздзе́ўшыся

раздзе́ўшыся • (razdzjéŭšysja)

раздзе́ўшыся (canonical)
razdzjéŭšysja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

past adverbial participle of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенуся

раздзе́нуся • (razdzjénusja)

раздзе́нуся (canonical)
razdzjénusja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

first-person singular future indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенешся

раздзе́нешся

раздзе́нешся • (razdzjénješsja)

раздзе́нешся (canonical)
razdzjénješsja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

second-person singular future indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенецца

раздзе́нецца

раздзе́нецца • (razdzjénjecca)

раздзе́нецца (canonical)
razdzjénjecca (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

third-person singular future indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенемся

раздзе́немся

раздзе́немся (canonical)
razdzjénjemsja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

first-person plural future indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенецеся

раздзе́нецеся

раздзе́нецеся (canonical)
razdzjénjecjesja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

second-person plural future indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенуцца

раздзе́нуцца

раздзе́нуцца • (razdzjénucca)

раздзе́нуцца (canonical)
razdzjénucca (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

third-person plural future indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзенься

раздзе́нься • (razdzjénʹsja)

раздзе́нься (canonical)
razdzjénʹsja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

second-person singular imperative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзеньцеся

раздзе́ньцеся

раздзе́ньцеся • (razdzjénʹcjesja)

раздзе́ньцеся (canonical)
razdzjénʹcjesja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

second-person plural imperative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзеўся

раздзе́ўся • (razdzjéŭsja)

раздзе́ўся (canonical)
razdzjéŭsja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

masculine singular past indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзелася

раздзе́лася • (razdzjélasja)

раздзе́лася (canonical)
razdzjélasja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


раздзеліся

раздзе́ліся • (razdzjélisja)

раздзе́ліся (canonical)
razdzjélisja (romanization)

раздзе́цца раздзецца#Belarusian

plural past indicative of раздзе́цца (razdzjécca)


распрані

распрані́ • (raspraní)

распрані́ (canonical)
raspraní (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

second-person singular imperative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распраніце

распрані́це • (raspranícje)

распрані́це (canonical)
raspranícje (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

second-person plural imperative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распрануў

распрану́ў • (raspranúŭ)

распрану́ў (canonical)
raspranúŭ (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

masculine singular past indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распранула

распрану́ла • (raspranúla)

распрану́ла (canonical)
raspranúla (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распранулі

распрану́лі • (raspranúli)

распрану́лі (canonical)
raspranúli (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

plural past indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распраняце

распраняце́ • (raspranjacjé)

распраняце́ (canonical)
raspranjacjé (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

second-person plural future indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распранём

распранём • (raspranjóm)

распрану́ць распрануць#Belarusian

first-person plural future indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распране

распране́ • (raspranjé)

распране́ (canonical)
raspranjé (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

third-person singular future indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распранеш

распране́ш • (raspranjéš)

распране́ш (canonical)
raspranjéš (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

second-person singular future indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распрану

распрану́ • (raspranú)

распрану́ (canonical)
raspranú (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

first-person singular future indicative of распрану́ць (raspranúcʹ)


распрануўшы

распрану́ўшы

распрану́ўшы • (raspranúŭšy)

распрану́ўшы (canonical)
raspranúŭšy (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

past adverbial participle of распрану́ць (raspranúcʹ)


распранены

распра́нены • (raspránjeny)

распра́нены (canonical)
raspránjeny (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian

past passive participle of распрану́ць (raspranúcʹ)


распрануты

распра́нуты • (raspránuty)

распра́нуты (canonical)
raspránuty (romanization)

распрану́ць распрануць#Belarusian


распранаючы

распрана́ючы

распрана́ючы • (raspranájučy)

распрана́ючы (canonical)
raspranájučy (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

present adverbial participle of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаўшы

распрана́ўшы

распрана́ўшы • (raspranáŭšy)

распрана́ўшы (canonical)
raspranáŭšy (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

past adverbial participle of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаю

распрана́ю • (raspranáju)

распрана́ю (canonical)
raspranáju (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

first-person singular present indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаеш

распрана́еш • (raspranáješ)

распрана́еш (canonical)
raspranáješ (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

second-person singular present indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранае

распрана́е • (raspranáje)

распрана́е (canonical)
raspranáje (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

third-person singular present indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаем

распрана́ем • (raspranájem)

распрана́ем (canonical)
raspranájem (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

first-person plural present indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаеце

распрана́еце

распрана́еце • (raspranájecje)

распрана́еце (canonical)
raspranájecje (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

second-person plural present indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаюць

распрана́юць

распрана́юць • (raspranájucʹ)

распрана́юць (canonical)
raspranájucʹ (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

third-person plural present indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранай

распрана́й • (raspranáj)

распрана́й (canonical)
raspranáj (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

second-person singular imperative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранайце

распрана́йце

распрана́йце • (raspranájcje)

распрана́йце (canonical)
raspranájcje (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

second-person plural imperative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранаў

распрана́ў • (raspranáŭ)

распрана́ў (canonical)
raspranáŭ (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

masculine singular past indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распранала

распрана́ла • (raspranála)

распрана́ла (canonical)
raspranála (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


распраналі

распрана́лі • (raspranáli)

распрана́лі (canonical)
raspranáli (romanization)

распрана́ць распранаць#Belarusian

plural past indicative of распрана́ць (raspranácʹ)


раздзяваючы

раздзява́ючы

раздзява́ючы • (razdzjavájučy)

раздзява́ючы (canonical)
razdzjavájučy (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

present adverbial participle of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваўшы

раздзява́ўшы

раздзява́ўшы • (razdzjaváŭšy)

раздзява́ўшы (canonical)
razdzjaváŭšy (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

past adverbial participle of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваю

раздзява́ю • (razdzjaváju)

раздзява́ю (canonical)
razdzjaváju (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

first-person singular present indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваеш

раздзява́еш • (razdzjaváješ)

раздзява́еш (canonical)
razdzjaváješ (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

second-person singular present indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзявае

раздзява́е • (razdzjaváje)

раздзява́е (canonical)
razdzjaváje (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

third-person singular present indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваем

раздзява́ем • (razdzjavájem)

раздзява́ем (canonical)
razdzjavájem (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

first-person plural present indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваеце

раздзява́еце

раздзява́еце (canonical)
razdzjavájecje (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

second-person plural present indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваюць

раздзява́юць

раздзява́юць • (razdzjavájucʹ)

раздзява́юць (canonical)
razdzjavájucʹ (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

third-person plural present indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзявай

раздзява́й • (razdzjaváj)

раздзява́й (canonical)
razdzjaváj (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

second-person singular imperative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзявайце

раздзява́йце

раздзява́йце • (razdzjavájcje)

раздзява́йце (canonical)
razdzjavájcje (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

second-person plural imperative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзяваў

раздзява́ў • (razdzjaváŭ)

раздзява́ў (canonical)
razdzjaváŭ (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

masculine singular past indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзявала

раздзява́ла • (razdzjavála)

раздзява́ла (canonical)
razdzjavála (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзявалі

раздзява́лі • (razdzjaváli)

раздзява́лі (canonical)
razdzjaváli (romanization)

раздзява́ць раздзяваць#Belarusian

plural past indicative of раздзява́ць (razdzjavácʹ)


раздзела

раздзе́ла • (razdzjéla)

раздзе́ла (canonical)
razdzjéla (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзелі

раздзе́лі • (razdzjéli)

раздзе́лі (canonical)
razdzjéli (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

plural past indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзеў

раздзе́ў • (razdzjéŭ)

раздзе́ў (canonical)
razdzjéŭ (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

masculine singular past indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзень

раздзе́нь • (razdzjénʹ)

раздзе́нь (canonical)
razdzjénʹ (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

second-person singular imperative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзеньце

раздзе́ньце • (razdzjénʹcje)

раздзе́ньце (canonical)
razdzjénʹcje (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

second-person plural imperative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзенуць

раздзе́нуць • (razdzjénucʹ)

раздзе́нуць (canonical)
razdzjénucʹ (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

third-person plural future indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзенеце

раздзе́неце (canonical)
razdzjénjecje (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

second-person plural future indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзенем

раздзе́нем • (razdzjénjem)

раздзе́нем (canonical)
razdzjénjem (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

first-person plural future indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзене

раздзе́не • (razdzjénje)

раздзе́не (canonical)
razdzjénje (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

third-person singular future indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзенеш

раздзе́неш • (razdzjénješ)

раздзе́неш (canonical)
razdzjénješ (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

second-person singular future indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзену

раздзе́ну • (razdzjénu)

раздзе́ну (canonical)
razdzjénu (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

first-person singular future indicative of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзеўшы

раздзе́ўшы • (razdzjéŭšy)

раздзе́ўшы (canonical)
razdzjéŭšy (romanization)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

past adverbial participle of раздзе́ць (razdzjécʹ)


раздзеты

раздзе́ты • (razdzjéty)

раздзе́ты (canonical)
razdzjéty (romanization)
раздзе́ты (masculine nominative)
раздзе́тае (neuter nominative)
раздзе́тая (feminine nominative)
раздзе́тыя (nominative plural)
раздзе́тага (genitive masculine neuter)
раздзе́тай (feminine genitive)
раздзе́тых (genitive plural)
раздзе́таму (dative masculine neuter)
раздзе́тай (dative feminine)
раздзе́тым (dative plural)
раздзе́тага (accusative animate masculine)
раздзе́тае (accusative neuter)
раздзе́тую (accusative feminine)
раздзе́тых (accusative animate plural)
раздзе́ты (accusative inanimate masculine)
раздзе́тыя (accusative inanimate plural)
раздзе́тым (instrumental masculine neuter)
раздзе́тай (feminine instrumental)
раздзе́таю (feminine instrumental)
раздзе́тымі (instrumental plural)
раздзе́тым (locative masculine neuter)
раздзе́тай (feminine locative)
раздзе́тых (locative plural)

раздзе́ць раздзець#Belarusian

past passive perfective participle of раздзе́ць (razdzjécʹ)


выратаваць

be-verb

вы́ратаваць • (výratavacʹ) pf (imperfective ратава́ць)

вы́ратаваць (canonical)
výratavacʹ (romanization)
ратава́ць (imperfective)
вы́ратаваць (infinitive perfective)
вы́ратаваны (passive past perfective)
вы́ратаваўшы (adverbial past perfective)
вы́ратую (first-person future perfective singular)
вы́ратуеш (future perfective second-person singular)
вы́ратуе (future perfective singular third-person)
вы́ратуем (first-person future perfective plural)
вы́ратуеце (future perfective plural second-person)
вы́ратуюць (future perfective plural third-person)
вы́ратуй (imperative second-person singular)
вы́ратуйце (imperative plural second-person)
вы́ратаваў (masculine past singular)
вы́ратавалі (masculine past plural)
вы́ратавала (feminine past singular)
вы́ратавалі (feminine past plural)
вы́ратавала (neuter past singular)
вы́ратавалі (neuter past plural)
vyratavać (alternative)

Be-выратаваць.ogg

вы‧ра‧та‧ваць

P. Czy można wyratawać z piekła duszu?
O. Nie, niemożna; chto użo tam papausia na wieki prapau.

1835, Krótkie zebranie nauki chrzesciańskiey dla wieśniakow mówiących językiem polsko-ruskim wyznania rzymsko-katolickiego, Wilno, page 10:

Q. Is it possible for a soul to be rescued from hell?
A. No, it's impossible; the one trapped there is lost forever.


нагадаць

нагада́ць • (nahadácʹ) pf (imperfective нага́дваць)

нагада́ць (canonical)
nahadácʹ (romanization)
нага́дваць (imperfective)
нагада́ць (infinitive perfective)
нагада́ны (passive past perfective)
нагада́ўшы (adverbial past perfective)
нагада́ю (first-person future perfective singular)
нагада́еш (future perfective second-person singular)
нагада́е (future perfective singular third-person)
нагада́ем (first-person future perfective plural)
нагада́еце (future perfective plural second-person)
нагада́юць (future perfective plural third-person)
нагада́й (imperative second-person singular)
нагада́йце (imperative plural second-person)
нагада́ў (masculine past singular)
нагада́лі (masculine past plural)
нагада́ла (feminine past singular)
нагада́лі (feminine past plural)
нагада́ла (neuter past singular)
нагада́лі (neuter past plural)

(transitive) to resemble (to be like or similar to)

(transitive) to remind somebody of something (to cause one to experience a memory of someone or something)

(transitive) to recall something (to call back a situation or event to one's mind; to remember, recollect)


дзылінкаць

дзылі́нкнуць

дзылі́нкаць • (dzylínkacʹ) impf (perfective дзылі́нкнуць)

дзылі́нкаць (canonical)
dzylínkacʹ (romanization)
дзылі́нкнуць (perfective)
дзылі́нкаць (imperfective infinitive)
дзылі́нкаючы (adverbial imperfective present)
дзылі́нкаўшы (adverbial imperfective past)
дзылі́нкаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду дзылі́нкаць (first-person future imperfective singular)
дзылі́нкаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш дзылі́нкаць (future imperfective second-person singular)
дзылі́нкае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе дзылі́нкаць (future imperfective singular third-person)
дзылі́нкаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем дзылі́нкаць (first-person future imperfective plural)
дзылі́нкаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце дзылі́нкаць (future imperfective plural second-person)
дзылі́нкаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць дзылі́нкаць (future imperfective plural third-person)
дзылі́нкай (imperative second-person singular)
дзылі́нкайце (imperative plural second-person)
дзылі́нкаў (masculine past singular)
дзылі́нкалі (masculine past plural)
дзылі́нкала (feminine past singular)
дзылі́нкалі (feminine past plural)
дзылі́нкала (neuter past singular)
дзылі́нкалі (neuter past plural)
dzylinkać (alternative)

Probably from дзын-дзын (dzyn-dzyn), of onomatopoeic origin.

Дзылі́нкаў шко́льны звано́к.

to tinkle (to make light metallic sounds)


дзынкаць

дзы́нкаць • (dzýnkacʹ) impf (perfective дзы́нкнуць)

дзы́нкаць (canonical)
dzýnkacʹ (romanization)
дзы́нкнуць (perfective)
дзы́нкаць (imperfective infinitive)
дзы́нкаючы (adverbial imperfective present)
дзы́нкаўшы (adverbial imperfective past)
дзы́нкаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду дзы́нкаць (first-person future imperfective singular)
дзы́нкаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш дзы́нкаць (future imperfective second-person singular)
дзы́нкае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе дзы́нкаць (future imperfective singular third-person)
дзы́нкаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем дзы́нкаць (first-person future imperfective plural)
дзы́нкаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце дзы́нкаць (future imperfective plural second-person)
дзы́нкаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць дзы́нкаць (future imperfective plural third-person)
дзы́нкай (imperative second-person singular)
дзы́нкайце (imperative plural second-person)
дзы́нкаў (masculine past singular)
дзы́нкалі (masculine past plural)
дзы́нкала (feminine past singular)
дзы́нкалі (feminine past plural)
дзы́нкала (neuter past singular)
дзы́нкалі (neuter past plural)
dzynkać (alternative)
дзі́нькаць (alternative)


дзінькаць

дзі́нькаць • (dzínʹkacʹ) impf (perfective дзі́нькнуць)

дзі́нькаць (canonical)
dzínʹkacʹ (romanization)
дзі́нькнуць (perfective)
дзі́нькаць (imperfective infinitive)
дзі́нькаючы (adverbial imperfective present)
дзі́нькаўшы (adverbial imperfective past)
дзі́нькаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду дзі́нькаць (first-person future imperfective singular)
дзі́нькаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш дзі́нькаць (future imperfective second-person singular)
дзі́нькае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе дзі́нькаць (future imperfective singular third-person)
дзі́нькаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем дзі́нькаць (first-person future imperfective plural)
дзі́нькаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце дзі́нькаць (future imperfective plural second-person)
дзі́нькаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць дзі́нькаць (future imperfective plural third-person)
дзі́нькай (imperative second-person singular)
дзі́нькайце (imperative plural second-person)
дзі́нькаў (masculine past singular)
дзі́нькалі (masculine past plural)
дзі́нькала (feminine past singular)
дзі́нькалі (feminine past plural)
дзі́нькала (neuter past singular)
дзі́нькалі (neuter past plural)
dzińkać (alternative)
дзы́нкаць (alternative)

From дзінь-дзінь (dzinʹ-dzinʹ), of onomatopoeic origin.


карыстаць

вы́карыстаць

карыста́ць • (karystácʹ) impf (perfective вы́карыстаць)

карыста́ць (canonical)
karystácʹ (romanization)
вы́карыстаць (perfective)
карыста́ць (imperfective infinitive)
карыста́ючы (adverbial imperfective present)
карыста́ўшы (adverbial imperfective past)
карыста́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду карыста́ць (first-person future imperfective singular)
карыста́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш карыста́ць (future imperfective second-person singular)
карыста́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе карыста́ць (future imperfective singular third-person)
карыста́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем карыста́ць (first-person future imperfective plural)
карыста́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце карыста́ць (future imperfective plural second-person)
карыста́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць карыста́ць (future imperfective plural third-person)
карыста́й (imperative second-person singular)
карыста́йце (imperative plural second-person)
карыста́ў (masculine past singular)
карыста́лі (masculine past plural)
карыста́ла (feminine past singular)
карыста́лі (feminine past plural)
карыста́ла (neuter past singular)
карыста́лі (neuter past plural)
karystać (alternative)

By surface analysis, кары́сць (karýscʹ) + -а́ць (-ácʹ). Compare Polish korzystać.

surf

(transitive) to take advantage of, to use

It is because of the capitalists and of their profits we may by no means come by the fruits of our labour, so that our labour is in vain

1907 [1897], Edward Bellamy, translated by Аляксандр Уласаў, Kazka ab wadzie, translation of The Parable of the Water-Tank, pages 12-13:

(intransitive, dated) to take advantage, to use [with з (z, + genitive) ‘of’]


каштаваць

be-verb

каштава́ць • (kaštavácʹ) impf

каштава́ць (canonical)
kaštavácʹ (romanization)
каштава́ць (imperfective infinitive)
кашту́ючы (adverbial imperfective present)
каштава́ўшы (adverbial imperfective past)
кашту́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду каштава́ць (first-person future imperfective singular)
кашту́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш каштава́ць (future imperfective second-person singular)
кашту́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе каштава́ць (future imperfective singular third-person)
кашту́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем каштава́ць (first-person future imperfective plural)
кашту́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце каштава́ць (future imperfective plural second-person)
кашту́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць каштава́ць (future imperfective plural third-person)
кашту́й (imperative second-person singular)
кашту́йце (imperative plural second-person)
каштава́ў (masculine past singular)
каштава́лі (masculine past plural)
каштава́ла (feminine past singular)
каштава́лі (feminine past plural)
каштава́ла (neuter past singular)
каштава́лі (neuter past plural)
kaštavać (alternative)

Be-каштаваць.ogg

Borrowed from Polish kosztować, in both senses. By surface analysis, кошт (košt) + -аваць (-avacʹ). Compare Russian коштова́ть (koštovátʹ) and Ukrainian коштувати (koštuvaty), куштува́ти (kuštuváty).

surf

до́рага каштава́ць

Ко́лькі кашту́е?

Toż skażu ja wam szczyruju praûdu, szto jak pan wyhanić u browary wiadro wodki, to jana jamu kasztuje 10 złotych jakich, u błahi hod — 12 złotych; heta znaczycsa i za muku i za drowy i za rabotu i winniku: usim zapłacić.

1892 [1878], Szymon Dickstein, translated by Напалеон Чарноцкі and Антон Ражаў, Dziadźka Anton, Tilsit, translation of Ojciec Szymon, page 4:

I'll also tell you the sincere truth, that when the master brews a bucket of vodka in a brewery, it costs him merely 10 zlotys, in a bad year — 12 zlotys; namely for the flour and for the firewood and for the labor and the distiller's wages: to pay to everyone.


каштаваць

be-verb

пакаштава́ць

каштава́ць • (kaštavácʹ) impf (perfective скаштава́ць or пакаштава́ць)

каштава́ць (canonical)
kaštavácʹ (romanization)
скаштава́ць (perfective)
пакаштава́ць (perfective)
каштава́ць (imperfective infinitive)
кашту́ючы (adverbial imperfective present)
каштава́ўшы (adverbial imperfective past)
кашту́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду каштава́ць (first-person future imperfective singular)
кашту́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш каштава́ць (future imperfective second-person singular)
кашту́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе каштава́ць (future imperfective singular third-person)
кашту́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем каштава́ць (first-person future imperfective plural)
кашту́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце каштава́ць (future imperfective plural second-person)
кашту́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць каштава́ць (future imperfective plural third-person)
кашту́й (imperative second-person singular)
кашту́йце (imperative plural second-person)
каштава́ў (masculine past singular)
каштава́лі (masculine past plural)
каштава́ла (feminine past singular)
каштава́лі (feminine past plural)
каштава́ла (neuter past singular)
каштава́лі (neuter past plural)
kaštavać (alternative)

Be-каштаваць.ogg

каштава́ць я́блык

каштава́ць стра́ву

This, when it was brought to him, he drank slowly, like a connoisseur, lingering on the taste, and still looking about him at the cliffs and up at our signboard.

1938 [1883], Robert Louis Stevenson, Востраў скарбаў, Мінск: ДВБ, translation of Treasure Island, page 4:

Rom jamu padali, i jon z vyhljadam znaŭcy prynjaŭsja, nje spjašajučysja, kaštavacʹ kóžny hlytók. Piŭ i pahljadvaŭ to na skaly, to na karčmóvuju šylʹdu.

(transitive, figurative) to feel, to experience


зводзіць

зво́дзіць • (zvódzicʹ) impf (perfective зве́сці)

зво́дзіць (canonical)
zvódzicʹ (romanization)
зве́сці (perfective)
зво́дзіць (imperfective infinitive)
зво́дзячы (adverbial imperfective present)
зво́дзіўшы (adverbial imperfective past)
зво́джу (first-person imperfective present singular)
бу́ду зво́дзіць (first-person future imperfective singular)
зво́дзіш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш зво́дзіць (future imperfective second-person singular)
зво́дзіць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе зво́дзіць (future imperfective singular third-person)
зво́дзім (first-person imperfective plural present)
бу́дзем зво́дзіць (first-person future imperfective plural)
зво́дзіце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце зво́дзіць (future imperfective plural second-person)
зво́дзяць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць зво́дзіць (future imperfective plural third-person)
зводзь (imperative second-person singular)
зво́дзьце (imperative plural second-person)
зво́дзіў (masculine past singular)
зво́дзілі (masculine past plural)
зво́дзіла (feminine past singular)
зво́дзілі (feminine past plural)
зво́дзіла (neuter past singular)
зво́дзілі (neuter past plural)
zvodzić (alternative)

By surface analysis, з- (z-) + вадзі́ць (vadzícʹ). Compare Russian своди́ть (svodítʹ), изводи́ть (izvodítʹ) and Ukrainian зво́дити (zvódyty).

surf

не зво́дзіць вачэ́й з каго́сьці

зво́дзіць каго́сьці са све́ту

to be contributing towards someone's death

to be taking someone away from the world

зво́дзіць каго́сьці з ро́зуму

to be taking someone away from their mind

to lead, to take [with з (z, + genitive) ‘away from’]

зво́дзіць не́шта да мі́німуму

to reduce, to amount, to bring [with да (da, + genitive) ‘to’]

Піліп, чалавек сярэдніх гадоў, шчуплы, вяртлявы, гаварыў тоненькім галаском, часта рагатаў сухаватым смехам і пры кожным зручным выпадку зводзіў гутарку на «кватэрку» гарэлкі.

1955, Jakub Kołas, На ростанях. 2, Мінск: Дзяржаўнае выдавецтва БССР, page 13:

Philip was a slender and nimble middle-aged man with a thin voice, who frequently cackled with a dry laugh and used every convenient opportunity to shift the conversation to "one fourth of a quarter" of vodka.

Pilip, čalavjek sjarednix hadóŭ, ščuply, vjartljavy, havaryŭ tónjenʹkim halaskóm, časta rahataŭ suxavatym smjexam i pry kóžnym zručnym vypadku zvódziŭ hutarku na “kvaterku” harelki.

to shift, to change [with на (na, + accusative) ‘to’]

Коней сяляне зводзілі ўбок.

1987, Uladzimir Karatkievich, Дзікае паляванне караля Стаха:

А рэч проста: катастрофы
Зводзяць гаспадарку;
Бо які-ж паедзе дурань
На зламаньне карку?

1922 [1914], Janka Kupała, “Расейскія чыгункі”, in Спадчына, Менск: Адраджэньне, page 211:

But the thing is simple: fatal accidents
Are ruining the business;
Because what kind of a fool would take a ride
To break their neck?

A reč prósta: katastrófy
Zvódzjacʹ haspadarku;
Bo jaki-ž pajedzje duranʹ
Na zlamanʹnje karku?

to ruin, to destroy, to waste (to damage something to the point that it effectively ceases to exist)

У багатым Альбертавым доме штодня поўна бязбожнае і распуснае моладзі; ён сам усё больш і больш быў нястрыманы ў непрыстойных жадунках і ўчынках; лічыў лухтою любоў да бліжняга, зводзіў і ганьбіў жанчын ды дзяўчат рознага саслоўя.

2018 [1846], Jan Barszczewski, translated by Мікалай Валянцінавіч Хаўстовіч, Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях (зборнік), Litres, →ISBN:

U bahatym Alʹbjertavym dómje štódnja póŭna bjazbóžnaje i raspusnaje móladzi; jon sam usjó bolʹš i bolʹš byŭ njastrymany ŭ njeprystójnyx žadunkax i ŭčynkax; ličyŭ luxtóju ljubóŭ da bližnjaha, zvódziŭ i hanʹbiŭ žančyn dy dzjaŭčat róznaha saslóŭja.

Д'ябал Еву зводзіў па-італьянску, Ева Адама – па-чэшску, Бог іх па-нямецку караў, анёл па-венгерску вытурыў з раю.

2018 [1998], Леў Раманавіч Казлоў, З дазволу караля і вялікага князя, Litres, →ISBN:

Dʺjabal Jevu zvódziŭ pa-italʹjansku, Jeva Adama – pa-češsku, Boh ix pa-njamjecku karaŭ, anjól pa-vjenhjersku vyturyŭ z raju.

to tempt, to seduce, to deceive (to trick, mislead, corrupt, spoil or influence someone in a bad way)

to get rid of, to exterminate (to kill all of a population of pest animals, usually intentionally)


даведацца

be-verb

даве́дацца • (davjédacca) pf (imperfective даве́двацца)

даве́дацца (canonical)
davjédacca (romanization)
даве́двацца (imperfective)
даве́дацца (infinitive perfective)
даве́даўшыся (adverbial past perfective)
даве́даюся (first-person future perfective singular)
даве́даешся (future perfective second-person singular)
даве́даецца (future perfective singular third-person)
даве́даемся (first-person future perfective plural)
даве́даецеся (future perfective plural second-person)
даве́даюцца (future perfective plural third-person)
даве́дайся (imperative second-person singular)
даве́дайцеся (imperative plural second-person)
даве́даўся (masculine past singular)
даве́даліся (masculine past plural)
даве́далася (feminine past singular)
даве́даліся (feminine past plural)
даве́далася (neuter past singular)
даве́даліся (neuter past plural)

be-conj

даве́дацца<1a.pf>

Be-даведацца.ogg

да‧ве‧дац‧ца

From да- (da-) + ведаць (vjedacʹ) + -ся (-sja).

af

to find out, get to know, learn (to gather information about someone or something)

(colloquial) to conduct someone or something


даведаюся

даве́даюся (canonical)
davjédajusja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

first-person singular future indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведаешся

head

даве́даешся • (davjédaješsja)

даве́даешся (canonical)
davjédaješsja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

second-person singular future indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведаецца

даве́даецца • (davjédajecca)

даве́даецца (canonical)
davjédajecca (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

third-person singular future indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведаемся

даве́даемся (canonical)
davjédajemsja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

first-person plural future indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведаюцца

даве́даюцца • (davjédajucca)

даве́даюцца (canonical)
davjédajucca (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

third-person plural future indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведаецеся

даве́даецеся

даве́даецеся (canonical)
davjédajecjesja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

second-person plural future indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведайся

даве́дайся • (davjédajsja)

даве́дайся (canonical)
davjédajsja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

second-person singular imperative of даве́дацца (davjédacca)


даведайцеся

даве́дайцеся

даве́дайцеся (canonical)
davjédajcjesja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

second-person plural imperative of даве́дацца (davjédacca)


даведаўся

даве́даўся • (davjédaŭsja)

даве́даўся (canonical)
davjédaŭsja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

masculine singular past indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведалася

даве́далася • (davjédalasja)

даве́далася (canonical)
davjédalasja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of даве́дацца (davjédacca)


даведаліся

даве́даліся • (davjédalisja)

даве́даліся (canonical)
davjédalisja (romanization)

даве́дацца даведацца#Belarusian

plural past indicative of даве́дацца (davjédacca)


вымаўлю

вы́маўлю • (výmaŭlju)

вы́маўлю (canonical)
výmaŭlju (romanization)

вы́мавіць вымавіць#Belarusian

first-person singular future indicative of вы́мавіць (výmavicʹ)


вымавіш

вы́мавіш • (výmaviš)

вы́мавіш (canonical)
výmaviš (romanization)

вы́мавіць вымавіць#Belarusian

second-person singular future indicative of вы́мавіць (výmavicʹ)


хапіць

be-verb

хапі́ць • (xapícʹ) pf (imperfective хапа́ць)

хапі́ць (canonical)
xapícʹ (romanization)
хапа́ць (imperfective)
хапі́ць (imperfective infinitive)
хо́плены (imperfective passive past)
хо́пячы (adverbial imperfective present)
хапі́ўшы (adverbial imperfective past)
хаплю́ (first-person imperfective present singular)
бу́ду хапі́ць (first-person future imperfective singular)
хо́піш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш хапі́ць (future imperfective second-person singular)
хо́піць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе хапі́ць (future imperfective singular third-person)
хо́пім (first-person imperfective plural present)
бу́дзем хапі́ць (first-person future imperfective plural)
хо́піце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце хапі́ць (future imperfective plural second-person)
хо́пяць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць хапі́ць (future imperfective plural third-person)
хапі́ (imperative second-person singular)
хапі́це (imperative plural second-person)
хапі́ў (masculine past singular)
хапі́лі (masculine past plural)
хапі́ла (feminine past singular)
хапі́лі (feminine past plural)
хапі́ла (neuter past singular)
хапі́лі (neuter past plural)
chapić (alternative)

Inherited from Old East Slavic хопити (xopiti), from Proto-Slavic *xopiti. Compare Czech chopit, Russian хопи́ть (xopítʹ) and Ukrainian хопити (xopyty).

inh+

хапа́ць хапаць#Belarusian

perfective form of хапа́ць (xapácʹ): to grab, to seize

to drink up, to quickly swallow something

(figuratively) to survive, to endure something difficult or unpleasant

зямля́ зямля#Belarusian

(of the cold) to harden, to compact (often + зямля́ (zjamljá, “earth, ground”))

хапі́ць це́раз край

losing sense of proportion, do or say something that goes beyond the usual, normal

(figuratively) to cross the boundaries of something, to go too far, to allow exaggeration in something

to hit something hard, with much force
to feel sudden and severe pain

(of illnesses etc.) to appear suddenly, to bring suffering

to immediately, quickly do something
to unexpectedly sing or shout

(of objects) to be sufficient, to suffice


хлёбаць

be-verb

хлёбаць • (xljóbacʹ) impf (perfective хлёбнуць)

xljóbacʹ (romanization)
хлёбнуць (perfective)
хлёбаць (imperfective infinitive)
хлёбаючы (adverbial imperfective present)
хлёбаўшы (adverbial imperfective past)
хлёбаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду хлёбаць (first-person future imperfective singular)
хлёбаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш хлёбаць (future imperfective second-person singular)
хлёбае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе хлёбаць (future imperfective singular third-person)
хлёбаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем хлёбаць (first-person future imperfective plural)
хлёбаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце хлёбаць (future imperfective plural second-person)
хлёбаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць хлёбаць (future imperfective plural third-person)
хлёбай (imperative second-person singular)
хлёбайце (imperative plural second-person)
хлёбаў (masculine past singular)
хлёбалі (masculine past plural)
хлёбала (feminine past singular)
хлёбалі (feminine past plural)
хлёбала (neuter past singular)
хлёбалі (neuter past plural)
хляба́ць (alternative dialectal)
chlobać (alternative)

→ Yiddish: כליאָבען (khlyoben)

Inherited from Old East Slavic хлѣбати (xlěbati), from Proto-Slavic *xlebati. Cognate with Slovene hlebati and Russian хлеба́ть (xlebátʹ), хлёбать (xljóbatʹ).

inh+

хлёбаць чай

to gulp, to slurp (to drink in large gulps)

хлёбаць суп


вандраваць

be-verb

павандрава́ць

вандрава́ць • (vandravácʹ) impf (perfective павандрава́ць)

вандрава́ць (canonical)
vandravácʹ (romanization)
павандрава́ць (perfective)
вандрава́ць (imperfective infinitive)
вандру́ючы (adverbial imperfective present)
вандрава́ўшы (adverbial imperfective past)
вандру́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду вандрава́ць (first-person future imperfective singular)
вандру́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш вандрава́ць (future imperfective second-person singular)
вандру́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе вандрава́ць (future imperfective singular third-person)
вандру́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем вандрава́ць (first-person future imperfective plural)
вандру́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце вандрава́ць (future imperfective plural second-person)
вандру́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць вандрава́ць (future imperfective plural third-person)
вандру́й (imperative second-person singular)
вандру́йце (imperative plural second-person)
вандрава́ў (masculine past singular)
вандрава́лі (masculine past plural)
вандрава́ла (feminine past singular)
вандрава́лі (feminine past plural)
вандрава́ла (neuter past singular)
вандрава́лі (neuter past plural)
vandravać (alternative)

Be-вандраваць.ogg

Ultimately from Middle High German wandern + -аваць (-avacʹ), via Polish wędrować. Compare Ukrainian вандрува́ти (vandruváty).


гандляваць

be-verb

пагандлява́ць

гандлява́ць • (handljavácʹ) impf (perfective пагандлява́ць)

гандлява́ць (canonical)
handljavácʹ (romanization)
пагандлява́ць (perfective)
гандлява́ць (imperfective infinitive)
гандлю́ючы (adverbial imperfective present)
гандлява́ўшы (adverbial imperfective past)
гандлю́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду гандлява́ць (first-person future imperfective singular)
гандлю́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш гандлява́ць (future imperfective second-person singular)
гандлю́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе гандлява́ць (future imperfective singular third-person)
гандлю́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем гандлява́ць (first-person future imperfective plural)
гандлю́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце гандлява́ць (future imperfective plural second-person)
гандлю́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць гандлява́ць (future imperfective plural third-person)
гандлю́й (imperative second-person singular)
гандлю́йце (imperative plural second-person)
гандлява́ў (masculine past singular)
гандлява́лі (masculine past plural)
гандлява́ла (feminine past singular)
гандлява́лі (feminine past plural)
гандлява́ла (neuter past singular)
гандлява́лі (neuter past plural)
handlavać (alternative)

Be-гандляваць.ogg

German handeln + -аваць (-avacʹ), possibly via Polish handlować. By surface analysis, га́ндаль (hándalʹ) + -аваць (-avacʹ).

surf

(figurative) to trade (to sell something noble for the sake of inanimate, material gain)

to trade (to be a trader, to engage in trading as a profession)


меншы

head

ме́ншы • (mjénšy)

ме́ншы (canonical)
mjénšy (romanization)
mienšy (alternative)
mienszy (alternative)

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

ме́ншыць меншыць#Belarusian

second-person singular imperative of ме́ншыць (mjénšycʹ)


вынікаць

be-verb

выніка́ць • (vynikácʹ) impf (perfective вы́нікнуць)

выніка́ць (canonical)
vynikácʹ (romanization)
вы́нікнуць (perfective)
выніка́ць (imperfective infinitive)
выніка́ючы (adverbial imperfective present)
выніка́ўшы (adverbial imperfective past)
выніка́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе выніка́ць (future imperfective singular third-person)
выніка́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць выніка́ць (future imperfective plural third-person)
выніка́ў (masculine past singular)
выніка́лі (masculine past plural)
выніка́ла (feminine past singular)
выніка́лі (feminine past plural)
выніка́ла (neuter past singular)
выніка́лі (neuter past plural)

Inherited from Old Ruthenian выникати (vynikati). Compare Polish wynikać.

inh+

+obj

(intransitive) to ensue, to result, to follow, to stem from (to be the result of) [with з (z, + genitive) ‘from something’]

(intransitive) to ensue, to result, to follow, to stem from (to be inferred or concluded) [with з (z, + genitive) ‘from something’]


швэндацца

be-verb

пашвэ́ндацца

прашвэ́ндацца

швэ́ндацца • (švéndacca) impf (perfective пашвэ́ндацца or прашвэ́ндацца)

швэ́ндацца (canonical)
švéndacca (romanization)
пашвэ́ндацца (perfective)
прашвэ́ндацца (perfective)
швэ́ндацца (imperfective infinitive)
швэ́ндаючыся (adverbial imperfective present)
швэ́ндаўшыся (adverbial imperfective past)
швэ́ндаюся (first-person imperfective present singular)
бу́ду швэ́ндацца (first-person future imperfective singular)
швэ́ндаешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш швэ́ндацца (future imperfective second-person singular)
швэ́ндаецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе швэ́ндацца (future imperfective singular third-person)
швэ́ндаемся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем швэ́ндацца (first-person future imperfective plural)
швэ́ндаецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце швэ́ндацца (future imperfective plural second-person)
швэ́ндаюцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць швэ́ндацца (future imperfective plural third-person)
швэ́ндайся (imperative second-person singular)
швэ́ндайцеся (imperative plural second-person)
швэ́ндаўся (masculine past singular)
швэ́ндаліся (masculine past plural)
швэ́ндалася (feminine past singular)
швэ́ндаліся (feminine past plural)
швэ́ндалася (neuter past singular)
швэ́ндаліся (neuter past plural)
švendacca (alternative)

be-conj

швэ́ндацца<1a.impf>

Be-швэндацца.ogg

Borrowed from Polish szwendać się, from dialectal Czech švondat se, žvondat se. Normalized with the -ся (-sja) ending.

(intransitive, colloquial, proscribed) to loiter, roam around, wander


стварыў

head

ствары́ў • (stvarýŭ)

ствары́ў (canonical)
stvarýŭ (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

masculine singular past of ствары́ць (stvarýcʹ)


стварыла

ствары́ла • (stvarýla)

ствары́ла (canonical)
stvarýla (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

feminine/neuter singular past of ствары́ць (stvarýcʹ)


стварылі

ствары́лі • (stvarýli)

ствары́лі (canonical)
stvarýli (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

masculine/feminine/neuter plural past of ствары́ць (stvarýcʹ)


ствары

ствары́ • (stvarý)

ствары́ (canonical)
stvarý (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

second-person singular imperative of ствары́ць (stvarýcʹ)


стварыце

ствары́це • (stvarýcje)

ствары́це (canonical)
stvarýcje (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

second-person plural imperative of ствары́ць (stvarýcʹ)


створаны

ство́раны • (stvórany)

ство́раны (canonical)
stvórany (romanization)
ство́раны (masculine nominative)
ство́ранае (neuter nominative)
ство́раная (feminine nominative)
ство́раныя (nominative plural)
ство́ранага (genitive masculine neuter)
ство́ранай (feminine genitive)
ство́раных (genitive plural)
ство́ранаму (dative masculine neuter)
ство́ранай (dative feminine)
ство́раным (dative plural)
ство́ранага (accusative animate masculine)
ство́ранае (accusative neuter)
ство́раную (accusative feminine)
ство́раных (accusative animate plural)
ство́раны (accusative inanimate masculine)
ство́раныя (accusative inanimate plural)
ство́раным (instrumental masculine neuter)
ство́ранай (feminine instrumental)
ство́ранаю (feminine instrumental)
ство́ранымі (instrumental plural)
ство́раным (locative masculine neuter)
ство́ранай (feminine locative)
ство́раных (locative plural)

ствары́ць стварыць#Belarusian

past passive participle of ствары́ць (stvarýcʹ)


стварыўшы

ствары́ўшы • (stvarýŭšy)

ствары́ўшы (canonical)
stvarýŭšy (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

past adjectival participle of ствары́ць (stvarýcʹ)


ствару

ствару́ • (stvarú)

ствару́ (canonical)
stvarú (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

first-person singular future of ствары́ць (stvarýcʹ)


створыш

ство́рыш • (stvóryš)

ство́рыш (canonical)
stvóryš (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

second-person singular future of ствары́ць (stvarýcʹ)


створыць

ство́рыць • (stvórycʹ)

ство́рыць (canonical)
stvórycʹ (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

third-person singular future of ствары́ць (stvarýcʹ)


створым

ство́рым • (stvórym)

ство́рым (canonical)
stvórym (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

first-person plural future of ствары́ць (stvarýcʹ)


створыце

ство́рыце • (stvórycje)

ство́рыце (canonical)
stvórycje (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

second-person plural future of ствары́ць (stvarýcʹ)


створаць

ство́раць • (stvóracʹ)

ство́раць (canonical)
stvóracʹ (romanization)

ствары́ць стварыць#Belarusian

third-person plural future of ствары́ць (stvarýcʹ)


смеціць

сме́ціць (canonical)
smjécicʹ (romanization)
сме́ціць (imperfective infinitive)
сме́цячы (adverbial imperfective present)
сме́ціўшы (adverbial imperfective past)
сме́чу (first-person imperfective present singular)
бу́ду сме́ціць (first-person future imperfective singular)
сме́ціш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш сме́ціць (future imperfective second-person singular)
сме́ціць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе сме́ціць (future imperfective singular third-person)
сме́цім (first-person imperfective plural present)
бу́дзем сме́ціць (first-person future imperfective plural)
сме́ціце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце сме́ціць (future imperfective plural second-person)
сме́цяць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць сме́ціць (future imperfective plural third-person)
смець (imperative second-person singular)
сме́цьце (imperative plural second-person)
сме́ціў (masculine past singular)
сме́цілі (masculine past plural)
сме́ціла (feminine past singular)
сме́цілі (feminine past plural)
сме́ціла (neuter past singular)
сме́цілі (neuter past plural)

Cognate with Polish śmiecić and Ukrainian сміти́ти (smitýty).

(transitive) to litter (to leave garbage somewhere, to pollute something with garbage)


мяўкаць

be-verb

мя́ўкаць • (mjáŭkacʹ) impf (perfective мя́ўкнуць)

мя́ўкаць (canonical)
mjáŭkacʹ (romanization)
мя́ўкнуць (perfective)
мя́ўкаць (imperfective infinitive)
мя́ўкаючы (adverbial imperfective present)
мя́ўкаўшы (adverbial imperfective past)
мя́ўкаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду мя́ўкаць (first-person future imperfective singular)
мя́ўкаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш мя́ўкаць (future imperfective second-person singular)
мя́ўкае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе мя́ўкаць (future imperfective singular third-person)
мя́ўкаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем мя́ўкаць (first-person future imperfective plural)
мя́ўкаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце мя́ўкаць (future imperfective plural second-person)
мя́ўкаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць мя́ўкаць (future imperfective plural third-person)
мя́ўкай (imperative second-person singular)
мя́ўкайце (imperative plural second-person)
мя́ўкаў (masculine past singular)
мя́ўкалі (masculine past plural)
мя́ўкала (feminine past singular)
мя́ўкалі (feminine past plural)
мя́ўкала (neuter past singular)
мя́ўкалі (neuter past plural)

From мяў (mjaŭ) + -каць (-kacʹ). Cognate with Czech mňoukat, Polish miauczeć, Slovak mňaukať and Russian мяу́кать (mjaúkatʹ).

Мой кот мяўкае, калі галодны.


мяўкнуць

мя́ўкнуць • (mjáŭknucʹ) pf (imperfective мя́ўкаць)

мя́ўкнуць (canonical)
mjáŭknucʹ (romanization)
мя́ўкаць (imperfective)
мя́ўкнуць (infinitive perfective)
мя́ўкнуўшы (adverbial past perfective)
мя́ўкну (first-person future perfective singular)
мя́ўкнеш (future perfective second-person singular)
мя́ўкне (future perfective singular third-person)
мя́ўкнем (first-person future perfective plural)
мя́ўкнеце (future perfective plural second-person)
мя́ўкнуць (future perfective plural third-person)
мя́ўкні (imperative second-person singular)
мя́ўкніце (imperative plural second-person)
мя́ўкнуў (masculine past singular)
мя́ўкнулі (masculine past plural)
мя́ўкнула (feminine past singular)
мя́ўкнулі (feminine past plural)
мя́ўкнула (neuter past singular)
мя́ўкнулі (neuter past plural)

From мя́ўкаць (mjáŭkacʹ) + -нуць (-nucʹ). Cognate with Czech mňouknout, Polish miauknąć, Slovak mňauknúť and Russian мяу́кнуть (mjaúknutʹ).

af

мя́ўкаць (mjáŭkacʹ) + -нуць (-nucʹ)

Бедны кот толькі мяўкнуў.

1989, Алесь Якімовіч, Выпрабаванне, альбо Баба Яга на ўроку заалогіі:


пастэрызаваць

be-verb

пастэрызава́ць

пастэрызава́ць • (pasteryzavácʹ) impf or pf

пастэрызава́ць (canonical)
pasteryzavácʹ (romanization)
пастэрызава́ць (infinitive)
пастэрызо́ваны (passive past)
пастэрызу́ючы (adverbial present)
пастэрызава́ўшы (adverbial past)
пастэрызу́ю (first-person future singular)
бу́ду пастэрызава́ць (first-person singular)
пастэрызу́еш (future second-person singular)
бу́дзеш пастэрызава́ць (second-person singular)
пастэрызу́е (future singular third-person)
бу́дзе пастэрызава́ць (singular third-person)
пастэрызу́ем (first-person future plural)
бу́дзем пастэрызава́ць (first-person plural)
пастэрызу́еце (future plural second-person)
бу́дзеце пастэрызава́ць (plural second-person)
пастэрызу́юць (future plural third-person)
бу́дуць пастэрызава́ць (plural third-person)
пастэрызу́й (imperative second-person singular)
пастэрызу́йце (imperative plural second-person)
пастэрызава́ў (masculine past singular)
пастэрызава́лі (masculine past plural)
пастэрызава́ла (feminine past singular)
пастэрызава́лі (feminine past plural)
пастэрызава́ла (neuter past singular)
пастэрызава́лі (neuter past plural)

пас‧тэ‧ры‧за‧ваць

. Compare Russian пастеризова́ть (pasterizovátʹ).

cog

пастеризова́ть

Фермер пастэрызуе малако, перш чым даваць яго сваім дзецям.

Fjermjer pasteryzuje malakó, pjerš čym davacʹ jahó svaim dzjecjam.

The farmer pasteurizes the milk before giving it to his children.

(transitive) to pasteurize (to subject to pasteurization)


індустрыялізаваць

be-verb

індустрыялізава́ць

індустрыялізава́ць • (industryjalizavácʹ) impf or pf

індустрыялізава́ць (canonical)
industryjalizavácʹ (romanization)
індустрыялізава́ць (infinitive)
індустрыялізо́ваны (passive past)
індустрыялізу́ючы (adverbial present)
індустрыялізава́ўшы (adverbial past)
індустрыялізу́ю (first-person future singular)
бу́ду йндустрыялізава́ць (first-person singular)
індустрыялізу́еш (future second-person singular)
бу́дзеш індустрыялізава́ць (second-person singular)
індустрыялізу́е (future singular third-person)
бу́дзе йндустрыялізава́ць (singular third-person)
індустрыялізу́ем (first-person future plural)
бу́дзем індустрыялізава́ць (first-person plural)
індустрыялізу́еце (future plural second-person)
бу́дзеце йндустрыялізава́ць (plural second-person)
індустрыялізу́юць (future plural third-person)
бу́дуць індустрыялізава́ць (plural third-person)
індустрыялізу́й (imperative second-person singular)
індустрыялізу́йце (imperative plural second-person)
індустрыялізава́ў (masculine past singular)
індустрыялізава́лі (masculine past plural)
індустрыялізава́ла (feminine past singular)
індустрыялізава́лі (feminine past plural)
індустрыялізава́ла (neuter past singular)
індустрыялізава́лі (neuter past plural)

be-conj

індустрыялізава́ць<2a.both.tr.ppp->

ін‧дус‧тры‧ялі‧за‧ваць

Internationalism; suffixed with -ава́ць (-avácʹ). Compare Polish industrializować, Russian индустриализи́ровать (industrializírovatʹ) and Ukrainian індустріалізува́ти (industrializuváty).

cog

индустриализи́ровать

індустріалізува́ти

індустрыялізава́ць інфраструкту́ру краі́ны

to industrialize the country's infrastructure

(transitive) to industrialize (to carry out industrialization)


кіраваць

be-verb

кірава́ць • (kiravácʹ) impf (perfective накірава́ць)

кірава́ць (canonical)
kiravácʹ (romanization)
накірава́ць (perfective)
кірава́ць (imperfective infinitive)
кіру́ючы (adverbial imperfective present)
кірава́ўшы (adverbial imperfective past)
кіру́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду кірава́ць (first-person future imperfective singular)
кіру́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш кірава́ць (future imperfective second-person singular)
кіру́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе кірава́ць (future imperfective singular third-person)
кіру́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем кірава́ць (first-person future imperfective plural)
кіру́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце кірава́ць (future imperfective plural second-person)
кіру́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць кірава́ць (future imperfective plural third-person)
кіру́й (imperative second-person singular)
кіру́йце (imperative plural second-person)
кірава́ў (masculine past singular)
кірава́лі (masculine past plural)
кірава́ла (feminine past singular)
кірава́лі (feminine past plural)
кірава́ла (neuter past singular)
кірава́лі (neuter past plural)

Be-кіраваць.ogg

be:Аляксандр Мікалаевіч Булыка
be:Віктар Уладзіміравіч Мартынаў
be:Генадзь Апанасавіч Цыхун

Inherited from Old Ruthenian кирова́ти (kirováti), керова́ти (kerováti), from Middle Polish kierować. Compare Ukrainian керува́ти (keruváty).

inh+

(transitive) to steer (using devices, levers, etc., to regulate the progress, movement, work of someone, something)

(transitive) to influence (the development of something, the course of some process)

(transitive) to manage (to be at the head of something, to direct the activities of someone, something)

(transitive) to guide (to direct someone's deeds, actions)

(transitive, colloquial) to be in charge, to head

(transitive, grammar) to govern (to require a definite indirect case after itself)


менструіраваць

be-verb

менструі́раваць

менструі́раваць • (mjenstruíravacʹ) impf

менструі́раваць (canonical)
mjenstruíravacʹ (romanization)
менструі́раваць (imperfective infinitive)
менструі́руючы (adverbial imperfective present)
менструі́раваўшы (adverbial imperfective past)
менструі́рую (first-person imperfective present singular)
бу́ду менструі́раваць (first-person future imperfective singular)
менструі́руеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш менструі́раваць (future imperfective second-person singular)
менструі́руе (imperfective present singular third-person)
бу́дзе менструі́раваць (future imperfective singular third-person)
менструі́руем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем менструі́раваць (first-person future imperfective plural)
менструі́руеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце менструі́раваць (future imperfective plural second-person)
менструі́руюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць менструі́раваць (future imperfective plural third-person)
менструі́руй (imperative second-person singular)
менструі́руйце (imperative plural second-person)
менструі́раваў (masculine past singular)
менструі́равалі (masculine past plural)
менструі́равала (feminine past singular)
менструі́равалі (feminine past plural)
менструі́равала (neuter past singular)
менструі́равалі (neuter past plural)

be-conj

менструі́раваць<2a.impf.intr>

мен‧стру‧іра‧ваць

Internationalism; suffixed with -і́раваць (-íravacʹ). Compare Russian менструи́ровать (menstruírovatʹ).

cog

менструи́ровать

(intransitive) to menstruate (to be in the period of menstruation)


узначаліць

be-verb

узнача́льваць

узнача́ліць • (uznačálicʹ) pf (imperfective узнача́льваць)

узнача́ліць (canonical)
uznačálicʹ (romanization)
узнача́льваць (imperfective)
узнача́ліць (infinitive perfective)
узнача́лены (passive past perfective)
узнача́ліўшы (adverbial past perfective)
узнача́лю (first-person future perfective singular)
узнача́ліш (future perfective second-person singular)
узнача́ліць (future perfective singular third-person)
узнача́лім (first-person future perfective plural)
узнача́ліце (future perfective plural second-person)
узнача́ляць (future perfective plural third-person)
узнача́ль (imperative second-person singular)
узнача́льце (imperative plural second-person)
узнача́ліў (masculine past singular)
узнача́лілі (masculine past plural)
узнача́ліла (feminine past singular)
узнача́лілі (feminine past plural)
узнача́ліла (neuter past singular)
узнача́лілі (neuter past plural)

уз‧на‧ча‧ліць

(transitive) to lead (to stand at the head of, take over the leadership of)


адпудзіць

адпу́дзіць • (adpúdzicʹ) pf (imperfective адпу́джваць)

адпу́дзіць (canonical)
adpúdzicʹ (romanization)
адпу́джваць (imperfective)
адпу́дзіць (imperfective infinitive)
адпу́джаны (imperfective passive past)
адпу́дзячы (adverbial imperfective present)
адпу́дзіўшы (adverbial imperfective past)
адпу́джу (first-person imperfective present singular)
бу́ду адпу́дзіць (first-person future imperfective singular)
адпу́дзіш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш адпу́дзіць (future imperfective second-person singular)
адпу́дзіць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе адпу́дзіць (future imperfective singular third-person)
адпу́дзім (first-person imperfective plural present)
бу́дзем адпу́дзіць (first-person future imperfective plural)
адпу́дзіце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце адпу́дзіць (future imperfective plural second-person)
адпу́дзяць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць адпу́дзіць (future imperfective plural third-person)
адпу́дзь (imperative second-person singular)
адпу́дзьце (imperative plural second-person)
адпу́дзіў (masculine past singular)
адпу́дзілі (masculine past plural)
адпу́дзіла (feminine past singular)
адпу́дзілі (feminine past plural)
адпу́дзіла (neuter past singular)
адпу́дзілі (neuter past plural)

be:Аляксандр Мікалаевіч Булыка

Inherited from Old Ruthenian отпудити (otpuditi). By surface analysis, ад- (ad-) + пу́дзіць (púdzicʹ).

surf

(transitive, figuratively) to push away or scare someone with words


адпуджваць

be-verb

адпу́джваць • (adpúdžvacʹ) impf (perfective адпу́дзіць)

адпу́джваць (canonical)
adpúdžvacʹ (romanization)
адпу́дзіць (perfective)
адпу́джваць (imperfective infinitive)
адпу́джваючы (adverbial imperfective present)
адпу́джваўшы (adverbial imperfective past)
адпу́джваю (first-person imperfective present singular)
бу́ду адпу́джваць (first-person future imperfective singular)
адпу́джваеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш адпу́джваць (future imperfective second-person singular)
адпу́джвае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе адпу́джваць (future imperfective singular third-person)
адпу́джваем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем адпу́джваць (first-person future imperfective plural)
адпу́джваеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце адпу́джваць (future imperfective plural second-person)
адпу́джваюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць адпу́джваць (future imperfective plural third-person)
адпу́джвай (imperative second-person singular)
адпу́джвайце (imperative plural second-person)
адпу́джваў (masculine past singular)
адпу́джвалі (masculine past plural)
адпу́джвала (feminine past singular)
адпу́джвалі (feminine past plural)
адпу́джвала (neuter past singular)
адпу́джвалі (neuter past plural)

ад‧пудж‧ваць

From адпу́дзіць (adpúdzicʹ) + -аць (-acʹ).

af

адпу́дзіць (adpúdzicʹ) + -аць (-acʹ)


пашкадаваць

be-verb

пашкадава́ць

пашкадава́ць • (paškadavácʹ) pf (imperfective шкадава́ць)

пашкадава́ць (canonical)
paškadavácʹ (romanization)
шкадава́ць (imperfective)
пашкадава́ць (infinitive perfective)
пашкадава́ны (passive past perfective)
пашкадава́ўшы (adverbial past perfective)
пашкаду́ю (first-person future perfective singular)
пашкаду́еш (future perfective second-person singular)
пашкаду́е (future perfective singular third-person)
пашкаду́ем (first-person future perfective plural)
пашкаду́еце (future perfective plural second-person)
пашкаду́юць (future perfective plural third-person)
пашкаду́й (imperative second-person singular)
пашкаду́йце (imperative plural second-person)
пашкадава́ў (masculine past singular)
пашкадава́лі (masculine past plural)
пашкадава́ла (feminine past singular)
пашкадава́лі (feminine past plural)
пашкадава́ла (neuter past singular)
пашкадава́лі (neuter past plural)

Be-шкадаваць.ogg

па‧шка‧да‧ваць

From па- (pa-) + шкадава́ць (škadavácʹ). Cognate with Ukrainian пошкодува́ти (poškoduváty).

af

па- (pa-) + шкадава́ць (škadavácʹ)

cog

пошкодува́ти

(transitive) to feel sorry for (to feel pity or sympathy for someone)

(intransitive) to regret (to feel sad about something)

(intransitive) to not dare to do something [with infinitive]


грэць

hrecʹ (romanization)
грэць (imperfective infinitive)
грэ́ючы (adverbial imperfective present)
грэ́ўшы (adverbial imperfective past)
грэ́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду грэ́ць (first-person future imperfective singular)
грэ́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш грэ́ць (future imperfective second-person singular)
грэ́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе грэ́ць (future imperfective singular third-person)
грэ́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем грэ́ць (first-person future imperfective plural)
грэ́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце грэ́ць (future imperfective plural second-person)
грэ́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць грэ́ць (future imperfective plural third-person)
грэй (imperative second-person singular)
грэ́йце (imperative plural second-person)
грэў (masculine past singular)
грэ́лі (masculine past plural)
грэ́ла (feminine past singular)
грэ́лі (feminine past plural)
грэ́ла (neuter past singular)
грэ́лі (neuter past plural)

Inherited from Old East Slavic грѣти (grěti), from Proto-Slavic *grě̀ti. Cognate with Russian гре́ть (grétʹ) and Ukrainian грі́ти (hríty).

inh+

(intransitive) to warm up (to transfer one's warmth)

(transitive) to warm up (to keep warm, protect from cold)

(transitive, figuratively) to cheer up, encourage

(transitive) to heat up (to make warm, hot)


павесіць

be-verb

паве́сіць • (pavjésicʹ) pf (imperfective ве́шаць)

паве́сіць (canonical)
pavjésicʹ (romanization)
ве́шаць (imperfective)
паве́сіць (infinitive perfective)
паве́шаны (passive past perfective)
паве́сіўшы (adverbial past perfective)
паве́шу (first-person future perfective singular)
паве́сіш (future perfective second-person singular)
паве́сіць (future perfective singular third-person)
паве́сім (first-person future perfective plural)
паве́сіце (future perfective plural second-person)
паве́сяць (future perfective plural third-person)
паве́сь (imperative second-person singular)
паве́сьце (imperative plural second-person)
паве́сіў (masculine past singular)
паве́сілі (masculine past plural)
паве́сіла (feminine past singular)
паве́сілі (feminine past plural)
паве́сіла (neuter past singular)
паве́сілі (neuter past plural)

(transitive) to hang (to give something a hanging position)

(intransitive) to be hanged (to be executed by hanging)


павешаны

head

паве́шаны • (pavjéšany)

паве́шаны (canonical)
pavjéšany (romanization)
паве́шаны (masculine nominative)
паве́шанае (neuter nominative)
паве́шаная (feminine nominative)
паве́шаныя (nominative plural)
паве́шанага (genitive masculine neuter)
паве́шанай (feminine genitive)
паве́шаных (genitive plural)
паве́шанаму (dative masculine neuter)
паве́шанай (dative feminine)
паве́шаным (dative plural)
паве́шанага (accusative animate masculine)
паве́шанае (accusative neuter)
паве́шаную (accusative feminine)
паве́шаных (accusative animate plural)
паве́шаны (accusative inanimate masculine)
паве́шаныя (accusative inanimate plural)
паве́шаным (instrumental masculine neuter)
паве́шанай (feminine instrumental)
паве́шанаю (feminine instrumental)
паве́шанымі (instrumental plural)
паве́шаным (locative masculine neuter)
паве́шанай (feminine locative)
паве́шаных (locative plural)

паве́сіць павесіць#Belarusian

past passive participle of паве́сіць (pavjésicʹ)


павесіўшы

паве́сіўшы • (pavjésiŭšy)

паве́сіўшы (canonical)
pavjésiŭšy (romanization)

па‧ве‧сіў‧шы

паве́сіць павесіць#Belarusian

past adverbial participle of паве́сіць (pavjésicʹ)


тхнуць

be-verb

тхну́ць • (txnúcʹ) impf

тхну́ць (canonical)
txnúcʹ (romanization)
тхнуць (imperfective infinitive)
тхнучы (adverbial imperfective present)
тхну́ўшы (adverbial imperfective past)
тхну (first-person imperfective present singular)
бу́ду тхну́ць (first-person future imperfective singular)
тхнеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш тхну́ць (future imperfective second-person singular)
тхне (imperfective present singular third-person)
бу́дзе тхну́ць (future imperfective singular third-person)
тхнем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем тхну́ць (first-person future imperfective plural)
тхнеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце тхну́ць (future imperfective plural second-person)
тхнуць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць тхну́ць (future imperfective plural third-person)
тхні (imperative second-person singular)
тхні́це (imperative plural second-person)
тхнуў (masculine past singular)
тхну́лі (masculine past plural)
тхну́ла (feminine past singular)
тхну́лі (feminine past plural)
тхну́ла (neuter past singular)
тхну́лі (neuter past plural)
tchnuć (alternative)

Inherited from Old East Slavic дъхнꙋти (dŭxnuti), from Old Ruthenian тхнути (txnuti), from Proto-Slavic *dъxnǫti.

inh+

Tchnuło na ziamlu ściužaj i marozam. Pazamierzali reki.

1916, Vacłaŭ Łastoŭski, “Starec-hadawik”, in Pieršaja čytanka, Wilnia: Drukarnia M. Kuchty, page 37:

Cold and frost emitted all over the land. The rivers had frozen.

(transitive) to emit, to give off [with instrumental]

At the best of times, so much of this elixir was administered to me as a choice restorative, that I was conscious of going about, smelling like a new fence.

1940 [1861], Charles Dickens, anonymous translator, Вялікія чаканні, Minsk: ДВБ, translation of Great Expectations, page 13:

Navat kali ja adčuvaŭ sjabje zusim dóbra, u mjanje ŭlivali takuju strašennuju kólʹkascʹ hetaj vadkasci, u jakasci ŭmacavalʹnaha sródku, što ad mjanje txnula — ja sam heta adčuvaŭ — jak ad tólʹki što asmóljenaha plóta.