падабацца

be-verb

падаба́цца • (padabácca) impf (perfective спадаба́цца)

падаба́цца (canonical)
padabácca (romanization)
спадаба́цца (perfective)
падаба́цца (imperfective infinitive)
падаба́ючыся (adverbial imperfective present)
падаба́ўшыся (adverbial imperfective past)
падаба́юся (first-person imperfective present singular)
бу́ду падаба́цца (first-person future imperfective singular)
падаба́ешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш падаба́цца (future imperfective second-person singular)
падаба́ецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе падаба́цца (future imperfective singular third-person)
падаба́емся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем падаба́цца (first-person future imperfective plural)
падаба́ецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце падаба́цца (future imperfective plural second-person)
падаба́юцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць падаба́цца (future imperfective plural third-person)
падаба́йся (imperative second-person singular)
падаба́йцеся (imperative plural second-person)
падаба́ўся (masculine past singular)
падаба́ліся (masculine past plural)
падаба́лася (feminine past singular)
падаба́ліся (feminine past plural)
падаба́лася (neuter past singular)
падаба́ліся (neuter past plural)

be-conj

падаба́цца<1a.impf>

Be-падабацца.ogg

Possibly from Polish podobać się, cognates include Ukrainian подо́батися (podóbatysja).

падаба́ецца нам гэ́та ці не

Мне падаба́ецца гэ́ты фільм.

to like (the person who likes takes the dative case; the person or thing liked takes the nominative case)


падабаюся

head

падаба́юся • (padabájusja)

падаба́юся (canonical)
padabájusja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

first-person singular present indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаешся

падаба́ешся • (padabáješsja)

падаба́ешся (canonical)
padabáješsja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

second-person singular present indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаецца

падаба́ецца • (padabájecca)

падаба́ецца (canonical)
padabájecca (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

third-person singular present indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаемся

падаба́емся • (padabájemsja)

падаба́емся (canonical)
padabájemsja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

first-person plural present indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаецеся

падаба́ецеся

падаба́ецеся (canonical)
padabájecjesja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

second-person plural present indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаюцца

падаба́юцца • (padabájucca)

падаба́юцца (canonical)
padabájucca (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

third-person plural present indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаўся

падаба́ўся • (padabáŭsja)

падаба́ўся (canonical)
padabáŭsja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

masculine singular past indicative of падаба́цца (padabácca)


падабалася

падаба́лася • (padabálasja)

падаба́лася (canonical)
padabálasja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of падаба́цца (padabácca)


падабаліся

падаба́ліся • (padabálisja)

падаба́ліся (canonical)
padabálisja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

plural past indicative of падаба́цца (padabácca)


спадабацца

be-verb

спадаба́цца • (spadabácca) pf (imperfective падаба́цца)

спадаба́цца (canonical)
spadabácca (romanization)
падаба́цца (imperfective)
спадаба́цца (infinitive perfective)
спадаба́ўшыся (adverbial past perfective)
спадаба́юся (first-person future perfective singular)
спадаба́ешся (future perfective second-person singular)
спадаба́ецца (future perfective singular third-person)
спадаба́емся (first-person future perfective plural)
спадаба́ецеся (future perfective plural second-person)
спадаба́юцца (future perfective plural third-person)
спадаба́йся (imperative second-person singular)
спадаба́йцеся (imperative plural second-person)
спадаба́ўся (masculine past singular)
спадаба́ліся (masculine past plural)
спадаба́лася (feminine past singular)
спадаба́ліся (feminine past plural)
спадаба́лася (neuter past singular)
спадаба́ліся (neuter past plural)

be-conj

спадаба́цца<1a.pf>

Be-спадабацца.ogg

Possibly borrowed from Polish spodobać się. By surface analysis, с- (s-) + подо́батися (podóbatisja). Compare Ukrainian сподо́батися (spodóbatysja).

cog

сподо́батися

to like (the person who likes takes the dative case), to be to the liking of, to please

to take a liking to (the person who likes takes the dative case), to appeal (to) (be attractive)


спадабаўся

head

спадаба́ўся • (spadabáŭsja)

спадаба́ўся (canonical)
spadabáŭsja (romanization)

спадаба́цца спадабацца#Belarusian

masculine singular past indicative of спадаба́цца (spadabácca)


спадабалася

спадаба́лася

спадаба́лася • (spadabálasja)

спадаба́лася (canonical)
spadabálasja (romanization)

спадаба́цца спадабацца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of спадаба́цца (spadabácca)


спадабаліся

спадаба́ліся

спадаба́ліся • (spadabálisja)

спадаба́ліся (canonical)
spadabálisja (romanization)

спадаба́цца спадабацца#Belarusian

plural past indicative of спадаба́цца (spadabácca)


спадабаецца

спадаба́ецца

спадаба́ецца • (spadabájecca)

спадаба́ецца (canonical)
spadabájecca (romanization)

спадаба́цца спадабацца#Belarusian

third-person singular future indicative of спадаба́цца (spadabácca)


спадабаюцца

спадаба́юцца

спадаба́юцца • (spadabájucca)

спадаба́юцца (canonical)
spadabájucca (romanization)

спадаба́цца спадабацца#Belarusian

third-person plural future indicative of спадаба́цца (spadabácca)


заплаціў

заплаці́ў • (zaplacíŭ)

заплаці́ў (canonical)
zaplacíŭ (romanization)

заплаці́ць заплаціць#Belarusian

masculine singular past indicative of заплаці́ць (zaplacícʹ)


падабайся

падаба́йся • (padabájsja)

падаба́йся (canonical)
padabájsja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

second-person singular imperative of падаба́цца (padabácca)


падабайцеся

падаба́йцеся

падаба́йцеся • (padabájcjesja)

падаба́йцеся (canonical)
padabájcjesja (romanization)

падаба́цца падабацца#Belarusian

second-person plural imperative of падаба́цца (padabácca)


падтрымліваць

be-verb

падтры́мліваць

падтры́мліваць • (padtrýmlivacʹ) impf (perfective падтрыма́ць)

падтры́мліваць (canonical)
padtrýmlivacʹ (romanization)
падтрыма́ць (perfective)
падтры́мліваць (imperfective infinitive)
падтры́мліваны (imperfective passive past)
падтры́мліваючы (adverbial imperfective present)
падтры́мліваўшы (adverbial imperfective past)
падтры́мліваю (first-person imperfective present singular)
бу́ду падтры́мліваць (first-person future imperfective singular)
падтры́мліваеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш падтры́мліваць (future imperfective second-person singular)
падтры́млівае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе падтры́мліваць (future imperfective singular third-person)
падтры́мліваем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем падтры́мліваць (first-person future imperfective plural)
падтры́мліваеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце падтры́мліваць (future imperfective plural second-person)
падтры́мліваюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць падтры́мліваць (future imperfective plural third-person)
падтры́млівай (imperative second-person singular)
падтры́млівайце (imperative plural second-person)
падтры́мліваў (masculine past singular)
падтры́млівалі (masculine past plural)
падтры́млівала (feminine past singular)
падтры́млівалі (feminine past plural)
падтры́млівала (neuter past singular)
падтры́млівалі (neuter past plural)


падтрымліваю

head

падтры́мліваю

падтры́мліваю • (padtrýmlivaju)

падтры́мліваю (canonical)
padtrýmlivaju (romanization)

падтры́мліваць падтрымліваць#Belarusian

first-person singular present indicative of падтры́мліваць (padtrýmlivacʹ)


прапанаваць

be-verb

прапанава́ць

прапанава́ць (canonical)
prapanavácʹ (romanization)
прапанава́ць (infinitive)
прапанава́ны (passive past)
прапану́ючы (adverbial present)
прапанава́ўшы (adverbial past)
прапану́ю (first-person future singular)
бу́ду прапанава́ць (first-person singular)
прапану́еш (future second-person singular)
бу́дзеш прапанава́ць (second-person singular)
прапану́е (future singular third-person)
бу́дзе прапанава́ць (singular third-person)
прапану́ем (first-person future plural)
бу́дзем прапанава́ць (first-person plural)
прапану́еце (future plural second-person)
бу́дзеце прапанава́ць (plural second-person)
прапану́юць (future plural third-person)
бу́дуць прапанава́ць (plural third-person)
прапану́й (imperative second-person singular)
прапану́йце (imperative plural second-person)
прапанава́ў (masculine past singular)
прапанава́лі (masculine past plural)
прапанава́ла (feminine past singular)
прапанава́лі (feminine past plural)
прапанава́ла (neuter past singular)
прапанава́лі (neuter past plural)

Be-прапанаваць.ogg

From Latin prōpōnō + -ава́ць (-avácʹ). Compare Ukrainian пропонува́ти (proponuváty) Polish proponować.

cog

пропонува́ти


прапаную

head

прапану́ю • (prapanúju)

прапану́ю (canonical)
prapanúju (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

first-person singular present indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануеш

прапану́еш • (prapanúješ)

прапану́еш (canonical)
prapanúješ (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

second-person singular present indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануе

прапану́е • (prapanúje)

прапану́е (canonical)
prapanúje (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

third-person singular present indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануем

прапану́ем • (prapanújem)

прапану́ем (canonical)
prapanújem (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

first-person plural present indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануеце

прапану́еце • (prapanújecje)

прапану́еце (canonical)
prapanújecje (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

second-person plural present indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануюць

прапану́юць • (prapanújucʹ)

прапану́юць (canonical)
prapanújucʹ (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

third-person plural present indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануй

прапану́й • (prapanúj)

прапану́й (canonical)
prapanúj (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

second-person singular imperative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапануйце

прапану́йце • (prapanújcje)

прапану́йце (canonical)
prapanújcje (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

second-person plural imperative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапанаваў

прапанава́ў • (prapanaváŭ)

прапанава́ў (canonical)
prapanaváŭ (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

masculine singular past indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапанавала

прапанава́ла

прапанава́ла • (prapanavála)

прапанава́ла (canonical)
prapanavála (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


прапанавалі

прапанава́лі

прапанава́лі • (prapanaváli)

прапанава́лі (canonical)
prapanaváli (romanization)

прапанава́ць прапанаваць#Belarusian

plural past indicative of прапанава́ць (prapanavácʹ)


магло

магло́ • (mahló)

магчы́ магчы#Belarusian

neuter singular past indicative of магчы́ (mahčý)


маглі

маглі́ • (mahlí)

магчы́ магчы#Belarusian

plural past indicative of магчы́ (mahčý)


мажы

мажы́ • (mažý)

магчы́ магчы#Belarusian

second-person singular imperative of магчы́ (mahčý)


мажыце

мажы́це • (mažýcje)

мажы́це (canonical)
mažýcje (romanization)

магчы́ магчы#Belarusian

second-person plural imperative of магчы́ (mahčý)


змог

змагчы́ змагчы#Belarusian

masculine singular past indicative of змагчы́ (zmahčý)


змагло

змагло́ • (zmahló)

змагло́ (canonical)
zmahló (romanization)

змагчы́ змагчы#Belarusian

neuter singular past indicative of змагчы́ (zmahčý)


змагла

змагла́ • (zmahlá)

змагла́ (canonical)
zmahlá (romanization)

змагчы́ змагчы#Belarusian

feminine singular past indicative of змагчы́ (zmahčý)


змагу

змагу́ • (zmahú)

змагчы́ змагчы#Belarusian

first-person singular future indicative of змагчы́ (zmahčý)


пакажу

пакажу́ • (pakažú)

пакажу́ (canonical)
pakažú (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

first-person singular future indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажаш

пака́жаш • (pakážaš)

пака́жаш (canonical)
pakážaš (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

second-person singular future indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажа

пака́жа • (pakáža)

пака́жа (canonical)
pakáža (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

third-person singular future indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажам

пака́жам • (pakážam)

пака́жам (canonical)
pakážam (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

first-person plural future indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажаце

пака́жаце • (pakážacje)

пака́жаце (canonical)
pakážacje (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

second-person plural future indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажуць

пака́жуць • (pakážucʹ)

пака́жуць (canonical)
pakážucʹ (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

third-person plural future indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажы

пакажы́ • (pakažý)

пакажы́ (canonical)
pakažý (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

second-person singular imperative of паказа́ць (pakazácʹ)


пакажыце

пакажы́це • (pakažýcje)

пакажы́це (canonical)
pakažýcje (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

second-person plural imperative of паказа́ць (pakazácʹ)


паказаў

паказа́ў • (pakazáŭ)

паказа́ў (canonical)
pakazáŭ (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

masculine singular past indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


паказала

паказа́ла • (pakazála)

паказа́ла (canonical)
pakazála (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


паказалі

паказа́лі • (pakazáli)

паказа́лі (canonical)
pakazáli (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

plural past indicative of паказа́ць (pakazácʹ)


паказаўшы

паказа́ўшы • (pakazáŭšy)

паказа́ўшы (canonical)
pakazáŭšy (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

past adverbial participle of паказа́ць (pakazácʹ)


паказаны

пака́заны • (pakázany)

пака́заны (canonical)
pakázany (romanization)

паказа́ць паказаць#Belarusian

past passive participle of паказа́ць (pakazácʹ)


любіш

лю́біш • (ljúbiš)

лю́біш (canonical)
ljúbiš (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

second-person singular present indicative of любі́ць (ljubícʹ)


любіце

лю́біце • (ljúbicje)

лю́біце (canonical)
ljúbicje (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

second-person plural present indicative of любі́ць (ljubícʹ)


любіце

любі́це • (ljubícje)

любі́це (canonical)
ljubícje (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

second-person plural imperative of любі́ць (ljubícʹ)


любяць

лю́бяць • (ljúbjacʹ)

лю́бяць (canonical)
ljúbjacʹ (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

third-person plural present indicative of любі́ць (ljubícʹ)


любі

любі́ • (ljubí)

любі́ць любіць#Belarusian

second-person singular imperative of любі́ць (ljubícʹ)


любіў

любі́ў • (ljubíŭ)

любі́ў (canonical)
ljubíŭ (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

masculine singular past indicative of любі́ць (ljubícʹ)


любіла

любі́ла • (ljubíla)

любі́ла (canonical)
ljubíla (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of любі́ць (ljubícʹ)


любілі

любі́лі • (ljubíli)

любі́лі (canonical)
ljubíli (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

plural past indicative of любі́ць (ljubícʹ)


любячы

лю́бячы • (ljúbjačy)

лю́бячы (canonical)
ljúbjačy (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

present adverbial participle of любі́ць (ljubícʹ)


любіўшы

любі́ўшы • (ljubíŭšy)

любі́ўшы (canonical)
ljubíŭšy (romanization)

любі́ць любіць#Belarusian

past adverbial participle of любі́ць (ljubícʹ)


тлумачыць

be-verb

растлума́чыць

тлума́чыць • (tlumáčycʹ) impf (perfective растлума́чыць)

тлума́чыць (canonical)
tlumáčycʹ (romanization)
растлума́чыць (perfective)
тлума́чыць (imperfective infinitive)
тлума́чачы (adverbial imperfective present)
тлума́чыўшы (adverbial imperfective past)
тлума́чу (first-person imperfective present singular)
бу́ду тлума́чыць (first-person future imperfective singular)
тлума́чыш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш тлума́чыць (future imperfective second-person singular)
тлума́чыць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе тлума́чыць (future imperfective singular third-person)
тлума́чым (first-person imperfective plural present)
бу́дзем тлума́чыць (first-person future imperfective plural)
тлума́чыце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце тлума́чыць (future imperfective plural second-person)
тлума́чаць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць тлума́чыць (future imperfective plural third-person)
тлума́ч (imperative second-person singular)
тлума́чце (imperative plural second-person)
тлума́чыў (masculine past singular)
тлума́чылі (masculine past plural)
тлума́чыла (feminine past singular)
тлума́чылі (feminine past plural)
тлума́чыла (neuter past singular)
тлума́чылі (neuter past plural)

Be-тлумачыць.ogg

Borrowed from Polish tłumaczyć, from Proto-Slavic *tъlmačiti.


тлумачу

head

тлума́чу • (tlumáču)

тлума́чу (canonical)
tlumáču (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

first-person singular present indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачыш

тлума́чыш • (tlumáčyš)

тлума́чыш (canonical)
tlumáčyš (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

second-person singular present indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачым

тлума́чым • (tlumáčym)

тлума́чым (canonical)
tlumáčym (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

first-person plural present indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачыце

тлума́чыце • (tlumáčycje)

тлума́чыце (canonical)
tlumáčycje (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

second-person plural present indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачаць

тлума́чаць • (tlumáčacʹ)

тлума́чаць (canonical)
tlumáčacʹ (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

third-person plural present indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачыў

тлума́чыў • (tlumáčyŭ)

тлума́чыў (canonical)
tlumáčyŭ (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

masculine singular past indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачыла

тлума́чыла • (tlumáčyla)

тлума́чыла (canonical)
tlumáčyla (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачылі

тлума́чылі • (tlumáčyli)

тлума́чылі (canonical)
tlumáčyli (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

plural past indicative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


тлумачце

тлума́чце • (tlumáčcje)

тлума́чце (canonical)
tlumáčcje (romanization)

тлума́чыць тлумачыць#Belarusian

second-person plural imperative of тлума́чыць (tlumáčycʹ)


растлумачыць

be-verb

растлума́чыць

растлума́чыць • (rastlumáčycʹ) pf (imperfective тлума́чыць)

растлума́чыць (canonical)
rastlumáčycʹ (romanization)
тлума́чыць (imperfective)
растлума́чыць (infinitive perfective)
растлума́чыўшы (adverbial past perfective)
растлума́чу (first-person future perfective singular)
растлума́чыш (future perfective second-person singular)
растлума́чыць (future perfective singular third-person)
растлума́чым (first-person future perfective plural)
растлума́чыце (future perfective plural second-person)
растлума́чаць (future perfective plural third-person)
растлума́ч (imperative second-person singular)
растлума́чце (imperative plural second-person)
растлума́чыў (masculine past singular)
растлума́чылі (masculine past plural)
растлума́чыла (feminine past singular)
растлума́чылі (feminine past plural)
растлума́чыла (neuter past singular)
растлума́чылі (neuter past plural)

Be-растлумачыць.ogg


растлумачу

head

растлума́чу • (rastlumáču)

растлума́чу (canonical)
rastlumáču (romanization)

растлума́чыць растлумачыць#Belarusian

first-person singular future indicative of растлума́чыць (rastlumáčycʹ)


маляваць

be-verb

малява́ць • (maljavácʹ) impf (perfective намалява́ць)

малява́ць (canonical)
maljavácʹ (romanization)
намалява́ць (perfective)
малява́ць (imperfective infinitive)
малява́ны (imperfective passive past)
малю́ючы (adverbial imperfective present)
малява́ўшы (adverbial imperfective past)
малю́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду малява́ць (first-person future imperfective singular)
малю́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш малява́ць (future imperfective second-person singular)
малю́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе малява́ць (future imperfective singular third-person)
малю́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем малява́ць (first-person future imperfective plural)
малю́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце малява́ць (future imperfective plural second-person)
малю́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць малява́ць (future imperfective plural third-person)
малю́й (imperative second-person singular)
малю́йце (imperative plural second-person)
малява́ў (masculine past singular)
малява́лі (masculine past plural)
малява́ла (feminine past singular)
малява́лі (feminine past plural)
малява́ла (neuter past singular)
малява́лі (neuter past plural)

Be-маляваць.ogg

Borrowed from Polish malować, from Middle High German mâlên.


рысую

head

рысу́ю • (rysúju)

рысу́ю (canonical)
rysúju (romanization)

рысава́ць рысаваць#Belarusian

first-person singular present indicative of рысава́ць (rysavácʹ)


рысуеш

рысу́еш • (rysúješ)

рысу́еш (canonical)
rysúješ (romanization)

рысава́ць рысаваць#Belarusian

second-person singular present indicative of рысава́ць (rysavácʹ)


рысуе

рысу́е • (rysúje)

рысу́е (canonical)
rysúje (romanization)

рысава́ць рысаваць#Belarusian

third-person singular present indicative of рысава́ць (rysavácʹ)


будзьце

бу́дзьце • (búdzʹcje)

бу́дзьце (canonical)
búdzʹcje (romanization)

second-person plural imperative imperfective of быць (bycʹ)


былі

былі́ • (bylí)

plural past indicative imperfective of быць (bycʹ)


быўшы

бы́ўшы • (býŭšy)

бы́ўшы (canonical)
býŭšy (romanization)
бы́ўшы (masculine nominative)
бы́ўшае (neuter nominative)
бы́ўшая (feminine nominative)
бы́ўшыя (nominative plural)
бы́ўшага (genitive masculine neuter)
бы́ўшай (feminine genitive)
бы́ўшых (genitive plural)
бы́ўшаму (dative masculine neuter)
бы́ўшай (dative feminine)
бы́ўшым (dative plural)
бы́ўшага (accusative animate masculine)
бы́ўшае (accusative neuter)
бы́ўшую (accusative feminine)
бы́ўшых (accusative animate plural)
бы́ўшы (accusative inanimate masculine)
бы́ўшыя (accusative inanimate plural)
бы́ўшым (instrumental masculine neuter)
бы́ўшай (feminine instrumental)
бы́ўшаю (feminine instrumental)
бы́ўшымі (instrumental plural)
бы́ўшым (locative masculine neuter)
бы́ўшай (feminine locative)
бы́ўшых (locative plural)

Inherited from Old Ruthenian бы́вший (bývšij).

inh+

past active adjectival imperfective participle of быць (bycʹ)


памятаю

head

памята́ю • (pamjatáju)

памята́ю (canonical)
pamjatáju (romanization)

памята́ць памятаць#Belarusian

first-person singular present indicative of памята́ць (pamjatácʹ)


памятаеш

памята́еш • (pamjatáješ)

памята́еш (canonical)
pamjatáješ (romanization)

памята́ць памятаць#Belarusian

second-person singular present indicative of памята́ць (pamjatácʹ)


згадваць

be-verb

зга́дваць • (zhádvacʹ) impf (perfective згада́ць)

зга́дваць (canonical)
zhádvacʹ (romanization)
згада́ць (perfective)
зга́дваць (imperfective infinitive)
зга́дваючы (adverbial imperfective present)
зга́дваўшы (adverbial imperfective past)
зга́дваю (first-person imperfective present singular)
бу́ду зга́дваць (first-person future imperfective singular)
зга́дваеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш зга́дваць (future imperfective second-person singular)
зга́двае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе зга́дваць (future imperfective singular third-person)
зга́дваем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем зга́дваць (first-person future imperfective plural)
зга́дваеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце зга́дваць (future imperfective plural second-person)
зга́дваюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць зга́дваць (future imperfective plural third-person)
зга́двай (imperative second-person singular)
зга́двайце (imperative plural second-person)
зга́дваў (masculine past singular)
зга́двалі (masculine past plural)
зга́двала (feminine past singular)
зга́двалі (feminine past plural)
зга́двала (neuter past singular)
зга́двалі (neuter past plural)

From the зга́д- (zhád-) stem of згада́ць (zhadácʹ) + -ваць (-vacʹ).

af

згада́ць (zhadácʹ) + -ваць (-vacʹ)

to recall, to recollect, to remember (retrieve from memory)


згадаць

be-verb

згада́ць • (zhadácʹ) pf (imperfective зга́дваць)

згада́ць (canonical)
zhadácʹ (romanization)
зга́дваць (imperfective)
згада́ць (infinitive perfective)
згада́ны (passive past perfective)
згада́ўшы (adverbial past perfective)
згада́ю (first-person future perfective singular)
згада́еш (future perfective second-person singular)
згада́е (future perfective singular third-person)
згада́ем (first-person future perfective plural)
згада́еце (future perfective plural second-person)
згада́юць (future perfective plural third-person)
згада́й (imperative second-person singular)
згада́йце (imperative plural second-person)
згада́ў (masculine past singular)
згада́лі (masculine past plural)
згада́ла (feminine past singular)
згада́лі (feminine past plural)
згада́ла (neuter past singular)
згада́лі (neuter past plural)

Be-згадаць.ogg

(transitive) to recall, to recollect, to remember (retrieve from memory)


згадаю

head

згада́ю • (zhadáju)

згада́ю (canonical)
zhadáju (romanization)

згада́ць згадаць#Belarusian

first-person singular future indicative of згада́ць (zhadácʹ)


пазначыць

be-verb

пазна́чыць • (paznáčycʹ) pf (imperfective пазнача́ць)

пазна́чыць (canonical)
paznáčycʹ (romanization)
пазнача́ць (imperfective)
пазна́чыць (infinitive perfective)
пазна́чаны (passive past perfective)
пазна́чыўшы (adverbial past perfective)
пазна́чу (first-person future perfective singular)
пазна́чыш (future perfective second-person singular)
пазна́чыць (future perfective singular third-person)
пазна́чым (first-person future perfective plural)
пазна́чыце (future perfective plural second-person)
пазна́чаць (future perfective plural third-person)
пазна́ч (imperative second-person singular)
пазна́чце (imperative plural second-person)
пазна́чыў (masculine past singular)
пазна́чылі (masculine past plural)
пазна́чыла (feminine past singular)
пазна́чылі (feminine past plural)
пазна́чыла (neuter past singular)
пазна́чылі (neuter past plural)

Be-пазначыць.ogg

From па- (pa-) + зна́чыць impf (znáčycʹ). Compare Polish poznaczyć.


пазначаць

пазнача́ць • (paznačácʹ) impf (perfective пазна́чыць)

пазнача́ць (canonical)
paznačácʹ (romanization)
пазна́чыць (perfective)
пазнача́ць (imperfective infinitive)
пазнача́ючы (adverbial imperfective present)
пазнача́ўшы (adverbial imperfective past)
пазнача́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду пазнача́ць (first-person future imperfective singular)
пазнача́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш пазнача́ць (future imperfective second-person singular)
пазнача́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе пазнача́ць (future imperfective singular third-person)
пазнача́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем пазнача́ць (first-person future imperfective plural)
пазнача́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце пазнача́ць (future imperfective plural second-person)
пазнача́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць пазнача́ць (future imperfective plural third-person)
пазнача́й (imperative second-person singular)
пазнача́йце (imperative plural second-person)
пазнача́ў (masculine past singular)
пазнача́лі (masculine past plural)
пазнача́ла (feminine past singular)
пазнача́лі (feminine past plural)
пазнача́ла (neuter past singular)
пазнача́лі (neuter past plural)

From пазна́чыць pf (paznáčycʹ) + -а́ць (-ácʹ).


вызначыць

be-verb

вы́значыць • (význačycʹ) pf (imperfective вызнача́ць)

вы́значыць (canonical)
význačycʹ (romanization)
вызнача́ць (imperfective)
вы́значыць (infinitive perfective)
вы́значаны (passive past perfective)
вы́значыўшы (adverbial past perfective)
вы́значу (first-person future perfective singular)
вы́значыш (future perfective second-person singular)
вы́значыць (future perfective singular third-person)
вы́значым (first-person future perfective plural)
вы́значыце (future perfective plural second-person)
вы́значаць (future perfective plural third-person)
вы́знач (imperative second-person singular)
вы́значце (imperative plural second-person)
вы́значыў (masculine past singular)
вы́значылі (masculine past plural)
вы́значыла (feminine past singular)
вы́значылі (feminine past plural)
вы́значыла (neuter past singular)
вы́значылі (neuter past plural)

Be-вызначыць.ogg

Possibly borrowed from Polish wyznaczyć. By surface analysis, вы́- (vý-) + зна́чыць (znáčycʹ). Compare Ukrainian ви́значити (význačyty).


вызначаць

be-verb

вызнача́ць • (vyznačácʹ) impf (perfective вы́значыць)

вызнача́ць (canonical)
vyznačácʹ (romanization)
вы́значыць (perfective)
вызнача́ць (imperfective infinitive)
вызнача́ючы (adverbial imperfective present)
вызнача́ўшы (adverbial imperfective past)
вызнача́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду вызнача́ць (first-person future imperfective singular)
вызнача́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш вызнача́ць (future imperfective second-person singular)
вызнача́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе вызнача́ць (future imperfective singular third-person)
вызнача́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем вызнача́ць (first-person future imperfective plural)
вызнача́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце вызнача́ць (future imperfective plural second-person)
вызнача́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць вызнача́ць (future imperfective plural third-person)
вызнача́й (imperative second-person singular)
вызнача́йце (imperative plural second-person)
вызнача́ў (masculine past singular)
вызнача́лі (masculine past plural)
вызнача́ла (feminine past singular)
вызнача́лі (feminine past plural)
вызнача́ла (neuter past singular)
вызнача́лі (neuter past plural)

Possibly borrowed from Polish wyznaczać. Compare Ukrainian визнача́ти (vyznačáty).


берагу

head

берагу́ • (bjerahú)

берагу́ (canonical)
bjerahú (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

first-person singular present indicative of берагчы́ (bjerahčý)


беражэш

беражэ́ш • (bjeražéš)

беражэ́ш (canonical)
bjeražéš (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

second-person singular present indicative of берагчы́ (bjerahčý)


беражэ

беражэ́ • (bjeražé)

беражэ́ (canonical)
bjeražé (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

third-person singular present indicative of берагчы́ (bjerahčý)


беражом

беражо́м • (bjeražóm)

беражо́м (canonical)
bjeražóm (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

first-person plural present indicative of берагчы́ (bjerahčý)


беражаце

беражаце́ • (bjeražacjé)

беражаце́ (canonical)
bjeražacjé (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

second-person plural present indicative of берагчы́ (bjerahčý)


берагуць

берагу́ць • (bjerahúcʹ)

берагу́ць (canonical)
bjerahúcʹ (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

third-person plural present indicative of берагчы́ (bjerahčý)


беражы

беражы́ • (bjeražý)

беражы́ (canonical)
bjeražý (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

second-person singular imperative of берагчы́ (bjerahčý)


беражыце

беражы́це • (bjeražýcje)

беражы́це (canonical)
bjeražýcje (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

second-person plural imperative of берагчы́ (bjerahčý)


бярог

бяро́г • (bjaróh)

бяро́г (canonical)
bjaróh (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

masculine singular past indicative of берагчы́ (bjerahčý)


берагла

берагла́ • (bjerahlá)

берагла́ (canonical)
bjerahlá (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

feminine singular past indicative of берагчы́ (bjerahčý)


берагло

берагло́ • (bjerahló)

берагло́ (canonical)
bjerahló (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

neuter singular past indicative of берагчы́ (bjerahčý)


бераглі

бераглі́ • (bjerahlí)

бераглі́ (canonical)
bjerahlí (romanization)

берагчы́ берагчы#Belarusian

plural past indicative of берагчы́ (bjerahčý)


дакранацца

be-verb

дакрана́цца • (dakranácca) impf (perfective дакрану́цца)

дакрана́цца (canonical)
dakranácca (romanization)
дакрану́цца (perfective)
дакрана́цца (imperfective infinitive)
дакрана́ючыся (adverbial imperfective present)
дакрана́ўшыся (adverbial imperfective past)
дакрана́юся (first-person imperfective present singular)
бу́ду дакрана́цца (first-person future imperfective singular)
дакрана́ешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш дакрана́цца (future imperfective second-person singular)
дакрана́ецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе дакрана́цца (future imperfective singular third-person)
дакрана́емся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем дакрана́цца (first-person future imperfective plural)
дакрана́ецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце дакрана́цца (future imperfective plural second-person)
дакрана́юцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць дакрана́цца (future imperfective plural third-person)
дакрана́йся (imperative second-person singular)
дакрана́йцеся (imperative plural second-person)
дакрана́ўся (masculine past singular)
дакрана́ліся (masculine past plural)
дакрана́лася (feminine past singular)
дакрана́ліся (feminine past plural)
дакрана́лася (neuter past singular)
дакрана́ліся (neuter past plural)
dakranacca (alternative)

be-conj

дакрана́цца<1a.impf>

дак‧ра‧нац‧ца


аддай

head

адда́й • (addáj)

адда́ць аддаць#Belarusian

second-person singular imperative of адда́ць (addácʹ)


памыліцца

be-verb

памылі́цца • (pamylícca) pf (imperfective памыля́цца)

памылі́цца (canonical)
pamylícca (romanization)
памыля́цца (imperfective)
памылі́цца (infinitive perfective)
памылі́ўшыся (adverbial past perfective)
памылю́ся (first-person future perfective singular)
памы́лішся (future perfective second-person singular)
памы́ліцца (future perfective singular third-person)
памы́лімся (first-person future perfective plural)
памы́ліцеся (future perfective plural second-person)
памы́ляцца (future perfective plural third-person)
памылі́ся (imperative second-person singular)
памылі́цеся (imperative plural second-person)
памылі́ўся (masculine past singular)
памылі́ліся (masculine past plural)
памылі́лася (feminine past singular)
памылі́ліся (feminine past plural)
памылі́лася (neuter past singular)
памылі́ліся (neuter past plural)
pamylicca (alternative)

be-conj

памылі́цца<4c.pf>

Be-памыліцца.ogg

From па- (pa-) + мы́ліцца (mýlicca). Compare Ukrainian помили́тися (pomylýtysja), Polish pomylić się.

to err, to be mistaken, to make a mistake


мыю

head

мы́ю • (mýju)

first-person singular present indicative of мыць (mycʹ)


мыеш

мы́еш • (mýješ)

second-person singular present indicative of мыць (mycʹ)


мыем

мы́ем • (mýjem)

first-person plural present indicative of мыць (mycʹ)


мыеце

мы́еце • (mýjecje)

мы́еце (canonical)
mýjecje (romanization)

second-person plural present indicative of мыць (mycʹ)


мыюць

мы́юць • (mýjucʹ)

мы́юць (canonical)
mýjucʹ (romanization)

third-person plural present indicative of мыць (mycʹ)


мыйце

мы́йце • (mýjcje)

мы́йце (canonical)
mýjcje (romanization)

second-person plural imperative of мыць (mycʹ)


мыў

masculine singular past indicative of мыць (mycʹ)


памыляцца

be-verb

памыля́цца • (pamyljácca) impf (perfective памылі́цца)

памыля́цца (canonical)
pamyljácca (romanization)
памылі́цца (perfective)
памыля́цца (imperfective infinitive)
памыля́ючыся (adverbial imperfective present)
памыля́ўшыся (adverbial imperfective past)
памыля́юся (first-person imperfective present singular)
бу́ду памыля́цца (first-person future imperfective singular)
памыля́ешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш памыля́цца (future imperfective second-person singular)
памыля́ецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе памыля́цца (future imperfective singular third-person)
памыля́емся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем памыля́цца (first-person future imperfective plural)
памыля́ецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце памыля́цца (future imperfective plural second-person)
памыля́юцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць памыля́цца (future imperfective plural third-person)
памыля́йся (imperative second-person singular)
памыля́йцеся (imperative plural second-person)
памыля́ўся (masculine past singular)
памыля́ліся (masculine past plural)
памыля́лася (feminine past singular)
памыля́ліся (feminine past plural)
памыля́лася (neuter past singular)
памыля́ліся (neuter past plural)

be-conj

памыля́цца<1a.impf>

From памылі́цца (pamylícca) + -я́ць (-jácʹ). Compare Ukrainian помиля́тися (pomyljátysja).

af

памылі́цца (pamylícca) + -я́ць (-jácʹ)


памыляюся

памыля́юся (canonical)
pamyljájusja (romanization)

памыля́цца памыляцца#Belarusian

first-person singular present indicative of памыля́цца (pamyljácca)


вітай

head

віта́й • (vitáj)

віта́ць вітаць#Belarusian

second-person singular imperative of віта́ць (vitácʹ)


ратаваць

be-verb

ратава́ць • (ratavácʹ) impf (perfective вы́ратаваць or уратава́ць)

ратава́ць (canonical)
ratavácʹ (romanization)
вы́ратаваць (perfective)
уратава́ць (perfective)
ратава́ць (imperfective infinitive)
ратава́ны (imperfective passive past)
рату́ючы (adverbial imperfective present)
ратава́ўшы (adverbial imperfective past)
рату́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду ратава́ць (first-person future imperfective singular)
рату́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш ратава́ць (future imperfective second-person singular)
рату́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе ратава́ць (future imperfective singular third-person)
рату́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем ратава́ць (first-person future imperfective plural)
рату́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце ратава́ць (future imperfective plural second-person)
рату́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць ратава́ць (future imperfective plural third-person)
рату́й (imperative second-person singular)
рату́йце (imperative plural second-person)
ратава́ў (masculine past singular)
ратава́лі (masculine past plural)
ратава́ла (feminine past singular)
ратава́лі (feminine past plural)
ратава́ла (neuter past singular)
ратава́лі (neuter past plural)

Be-ратаваць.ogg

Borrowed from Middle Polish ratować, from Middle High German retten.

be:Віктар Уладзіміравіч Мартынаў
be:Генадзь Апанасавіч Цыхун


ратуюць

head

рату́юць • (ratújucʹ)

рату́юць (canonical)
ratújucʹ (romanization)

ратава́ць ратаваць#Belarusian

third-person plural present indicative of ратава́ць (ratavácʹ)


ратаваў

ратава́ў • (rataváŭ)

ратава́ў (canonical)
rataváŭ (romanization)

ратава́ць ратаваць#Belarusian

masculine singular past indicative of ратава́ць (ratavácʹ)


ратавала

ратава́ла • (ratavála)

ратава́ла (canonical)
ratavála (romanization)

ратава́ць ратаваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of ратава́ць (ratavácʹ)


ратавалі

ратава́лі • (rataváli)

ратава́лі (canonical)
rataváli (romanization)

ратава́ць ратаваць#Belarusian

plural past indicative of ратава́ць (ratavácʹ)


грашыць

be-verb

грашы́ць • (hrašýcʹ) impf

грашы́ць (canonical)
hrašýcʹ (romanization)
грашы́ць (imperfective infinitive)
грашачы́ (adverbial imperfective present)
грашы́ўшы (adverbial imperfective past)
грашу́ (first-person imperfective present singular)
бу́ду грашы́ць (first-person future imperfective singular)
грашы́ш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш грашы́ць (future imperfective second-person singular)
грашы́ць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе грашы́ць (future imperfective singular third-person)
грашы́м (first-person imperfective plural present)
бу́дзем грашы́ць (first-person future imperfective plural)
грашыце́ (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце грашы́ць (future imperfective plural second-person)
граша́ць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць грашы́ць (future imperfective plural third-person)
грашы́ (imperative second-person singular)
грашы́це (imperative plural second-person)
грашы́ў (masculine past singular)
грашы́лі (masculine past plural)
грашы́ла (feminine past singular)
грашы́лі (feminine past plural)
грашы́ла (neuter past singular)
грашы́лі (neuter past plural)

[ɣraˈʂɨt͡sʲ]


аб'язджаю

head

аб'язджа́ю • (abʺjazdžáju)

аб'язджа́ю (canonical)
abʺjazdžáju (romanization)

аб'язджа́ць аб'язджаць#Belarusian

first-person singular present indicative of аб'язджа́ць (abʺjazdžácʹ)


аб'язджаеш

аб'язджа́еш • (abʺjazdžáješ)

аб'язджа́еш (canonical)
abʺjazdžáješ (romanization)

аб'язджа́ць аб'язджаць#Belarusian

second-person singular present indicative of аб'язджа́ць (abʺjazdžácʹ)


аб'язджае

аб'язджа́е • (abʺjazdžáje)

аб'язджа́е (canonical)
abʺjazdžáje (romanization)

аб'язджа́ць аб'язджаць#Belarusian

third-person singular present indicative of аб'язджа́ць (abʺjazdžácʹ)


аб'язджаем

аб'язджа́ем • (abʺjazdžájem)

аб'язджа́ем (canonical)
abʺjazdžájem (romanization)

аб'язджа́ць аб'язджаць#Belarusian

first-person plural present indicative of аб'язджа́ць (abʺjazdžácʹ)


аб'язджаеце

аб'язджа́еце

аб'язджа́еце • (abʺjazdžájecje)

аб'язджа́еце (canonical)
abʺjazdžájecje (romanization)

аб'язджа́ць аб'язджаць#Belarusian

second-person plural present indicative of аб'язджа́ць (abʺjazdžácʹ)


навучыць

be-verb

навучы́ць • (navučýcʹ) pf (imperfective вучы́ць)

навучы́ць (canonical)
navučýcʹ (romanization)
вучы́ць (imperfective)
навучы́ць (infinitive perfective)
навучо́ны (passive past perfective)
навучы́ўшы (adverbial past perfective)
навучу́ (first-person future perfective singular)
навучы́ш (future perfective second-person singular)
навучы́ць (future perfective singular third-person)
навучы́м (first-person future perfective plural)
навучыце́ (future perfective plural second-person)
навуча́ць (future perfective plural third-person)
навучы́ (imperative second-person singular)
навучы́це (imperative plural second-person)
навучы́ў (masculine past singular)
навучы́лі (masculine past plural)
навучы́ла (feminine past singular)
навучы́лі (feminine past plural)
навучы́ла (neuter past singular)
навучы́лі (neuter past plural)

af

на- (na-) + вучы́ць (vučýcʹ)


навучу

head

навучу́ • (navučú)

навучу́ (canonical)
navučú (romanization)

навучы́ць навучыць#Belarusian

first-person singular future indicative of навучы́ць (navučýcʹ)


лічы

лічы́ • (ličý)

лічы́ць лічыць#Belarusian

second-person singular imperative of лічы́ць (ličýcʹ)


рахую

раху́ю • (raxúju)

раху́ю (canonical)
raxúju (romanization)

рахава́ць рахаваць#Belarusian

first-person singular present indicative of рахава́ць (raxavácʹ)


рахаваць

be-verb

рахава́ць • (raxavácʹ) impf (perfective парахава́ць)

рахава́ць (canonical)
raxavácʹ (romanization)
парахава́ць (perfective)
рахава́ць (imperfective infinitive)
рахава́ны (imperfective passive past)
раху́ючы (adverbial imperfective present)
рахава́ўшы (adverbial imperfective past)
раху́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду рахава́ць (first-person future imperfective singular)
раху́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш рахава́ць (future imperfective second-person singular)
раху́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе рахава́ць (future imperfective singular third-person)
раху́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем рахава́ць (first-person future imperfective plural)
раху́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце рахава́ць (future imperfective plural second-person)
раху́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць рахава́ць (future imperfective plural third-person)
раху́й (imperative second-person singular)
раху́йце (imperative plural second-person)
рахава́ў (masculine past singular)
рахава́лі (masculine past plural)
рахава́ла (feminine past singular)
рахава́лі (feminine past plural)
рахава́ла (neuter past singular)
рахава́лі (neuter past plural)

Be-рахаваць.ogg


рахуй

head

раху́й • (raxúj)

рахава́ць рахаваць#Belarusian

second-person singular imperative of рахава́ць (raxavácʹ)


рахаваў

рахава́ў • (raxaváŭ)

рахава́ў (canonical)
raxaváŭ (romanization)

рахава́ць рахаваць#Belarusian

masculine singular past indicative of рахава́ць (raxavácʹ)


рахавала

рахава́ла • (raxavála)

рахава́ла (canonical)
raxavála (romanization)

рахава́ць рахаваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of рахава́ць (raxavácʹ)


рахуе

раху́е • (raxúje)

раху́е (canonical)
raxúje (romanization)

рахава́ць рахаваць#Belarusian

third-person singular present indicative of рахава́ць (raxavácʹ)


пайду

пайду́ • (pajdú)

пайсці́ пайсці#Belarusian

first-person singular future indicative of пайсці́ (pajscí)


пойдзеш

по́йдзеш • (pójdzješ)

по́йдзеш (canonical)
pójdzješ (romanization)

пайсці́ пайсці#Belarusian

second-person singular future indicative of пайсці́ (pajscí)


расказаць

be-verb

расказа́ць • (raskazácʹ) pf (imperfective раска́зваць)

расказа́ць (canonical)
raskazácʹ (romanization)
раска́зваць (imperfective)
расказа́ць (infinitive perfective)
расказа́ны (passive past perfective)
расказа́ўшы (adverbial past perfective)
раскажу́ (first-person future perfective singular)
раска́жаш (future perfective second-person singular)
раска́жа (future perfective singular third-person)
раска́жам (first-person future perfective plural)
раска́жаце (future perfective plural second-person)
раска́жуць (future perfective plural third-person)
раскажы́ (imperative second-person singular)
раскажы́це (imperative plural second-person)
расказа́ў (masculine past singular)
расказа́лі (masculine past plural)
расказа́ла (feminine past singular)
расказа́лі (feminine past plural)
расказа́ла (neuter past singular)
расказа́лі (neuter past plural)

From рас- (ras-) + каза́ць (kazácʹ). Compare Russian рассказа́ть (rasskazátʹ) and Ukrainian розказа́ти (rozkazáty).

to tell, to narrate, to recount, to relate


скажы

head

скажы́ • (skažý)

сказа́ць сказаць#Belarusian

second-person singular imperative of сказа́ць (skazácʹ)


кажаш

ка́жаш • (kážaš)

каза́ць казаць#Belarusian

second-person singular present indicative of каза́ць (kazácʹ)


спатыкаць

be-verb

спатыка́ць • (spatykácʹ) impf (perfective спатка́ць)

спатыка́ць (canonical)
spatykácʹ (romanization)
спатка́ць (perfective)
спатыка́ць (imperfective infinitive)
спатыка́ючы (adverbial imperfective present)
спатыка́ўшы (adverbial imperfective past)
спатыка́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду спатыка́ць (first-person future imperfective singular)
спатыка́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш спатыка́ць (future imperfective second-person singular)
спатыка́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе спатыка́ць (future imperfective singular third-person)
спатыка́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем спатыка́ць (first-person future imperfective plural)
спатыка́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце спатыка́ць (future imperfective plural second-person)
спатыка́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць спатыка́ць (future imperfective plural third-person)
спатыка́й (imperative second-person singular)
спатыка́йце (imperative plural second-person)
спатыка́ў (masculine past singular)
спатыка́лі (masculine past plural)
спатыка́ла (feminine past singular)
спатыка́лі (feminine past plural)
спатыка́ла (neuter past singular)
спатыка́лі (neuter past plural)


віншуеш

head

віншу́еш • (vinšúješ)

віншу́еш (canonical)
vinšúješ (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

second-person singular present indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншуе

віншу́е • (vinšúje)

віншу́е (canonical)
vinšúje (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

third-person singular present indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншуем

віншу́ем • (vinšújem)

віншу́ем (canonical)
vinšújem (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

first-person plural present indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншуеце

віншу́еце • (vinšújecje)

віншу́еце (canonical)
vinšújecje (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

second-person plural present indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншуюць

віншу́юць • (vinšújucʹ)

віншу́юць (canonical)
vinšújucʹ (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

third-person plural present indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншуй

віншу́й • (vinšúj)

віншу́й (canonical)
vinšúj (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

second-person singular imperative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншуйце

віншу́йце • (vinšújcje)

віншу́йце (canonical)
vinšújcje (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

second-person plural imperative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншаваў

віншава́ў • (vinšaváŭ)

віншава́ў (canonical)
vinšaváŭ (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

masculine singular past indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншавала

віншава́ла • (vinšavála)

віншава́ла (canonical)
vinšavála (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


віншавалі

віншава́лі • (vinšaváli)

віншава́лі (canonical)
vinšaváli (romanization)

віншава́ць віншаваць#Belarusian

plural past indicative of віншава́ць (vinšavácʹ)


здзекавацца

be-verb

здзе́кавацца

паздзе́кавацца

здзе́кавацца • (zdzjékavacca) impf (perfective паздзе́кавацца)

здзе́кавацца (canonical)
zdzjékavacca (romanization)
паздзе́кавацца (perfective)
здзе́кавацца (imperfective infinitive)
здзе́куючыся (adverbial imperfective present)
здзе́каваўшыся (adverbial imperfective past)
здзе́куюся (first-person imperfective present singular)
бу́ду здзе́кавацца (first-person future imperfective singular)
здзе́куешся (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш здзе́кавацца (future imperfective second-person singular)
здзе́куецца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе здзе́кавацца (future imperfective singular third-person)
здзе́куемся (first-person imperfective plural present)
бу́дзем здзе́кавацца (first-person future imperfective plural)
здзе́куецеся (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце здзе́кавацца (future imperfective plural second-person)
здзе́куюцца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць здзе́кавацца (future imperfective plural third-person)
здзе́куйся (imperative second-person singular)
здзе́куйцеся (imperative plural second-person)
здзе́каваўся (masculine past singular)
здзе́каваліся (masculine past plural)
здзе́кавалася (feminine past singular)
здзе́каваліся (feminine past plural)
здзе́кавалася (neuter past singular)
здзе́каваліся (neuter past plural)

be-conj

здзе́кавацца<2a.impf>

Be-здзекавацца.ogg

здзе‧ка‧вац‧ца

to abuse, maltreat, mistreat (to treat badly, roughly, cruelly)


здзекуючыся

head

здзе́куючыся

здзе́куючыся • (zdzjékujučysja)

здзе́куючыся (canonical)
zdzjékujučysja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

present adverbial participle of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекаваўшыся

здзе́каваўшыся

здзе́каваўшыся • (zdzjékavaŭšysja)

здзе́каваўшыся (canonical)
zdzjékavaŭšysja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

past adverbial participle of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуюся

здзе́куюся (canonical)
zdzjékujusja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

first-person singular present indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуешся

здзе́куешся • (zdzjékuješsja)

здзе́куешся (canonical)
zdzjékuješsja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

second-person singular present indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуецца

здзе́куецца • (zdzjékujecca)

здзе́куецца (canonical)
zdzjékujecca (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

third-person singular present indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуемся

здзе́куемся (canonical)
zdzjékujemsja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

first-person plural present indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуецеся

здзе́куецеся

здзе́куецеся (canonical)
zdzjékujecjesja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

second-person plural present indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуюцца

здзе́куюцца • (zdzjékujucca)

здзе́куюцца (canonical)
zdzjékujucca (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

third-person plural present indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуйся

здзе́куйся • (zdzjékujsja)

здзе́куйся (canonical)
zdzjékujsja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

second-person singular imperative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекуйцеся

здзе́куйцеся

здзе́куйцеся (canonical)
zdzjékujcjesja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

second-person plural imperative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекаваўся

здзе́каваўся

здзе́каваўся • (zdzjékavaŭsja)

здзе́каваўся (canonical)
zdzjékavaŭsja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

masculine singular past indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекавалася

здзе́кавалася

здзе́кавалася • (zdzjékavalasja)

здзе́кавалася (canonical)
zdzjékavalasja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


здзекаваліся

здзе́каваліся

здзе́каваліся • (zdzjékavalisja)

здзе́каваліся (canonical)
zdzjékavalisja (romanization)

здзе́кавацца здзекавацца#Belarusian

plural past indicative of здзе́кавацца (zdzjékavacca)


расказаны

расказа́ны • (raskazány)

расказа́ны (canonical)
raskazány (romanization)
расказа́ны (masculine nominative)
расказа́нае (neuter nominative)
расказа́ная (feminine nominative)
расказа́ныя (nominative plural)
расказа́нага (genitive masculine neuter)
расказа́най (feminine genitive)
расказа́ных (genitive plural)
расказа́наму (dative masculine neuter)
расказа́най (dative feminine)
расказа́ным (dative plural)
расказа́нага (accusative animate masculine)
расказа́нае (accusative neuter)
расказа́ную (accusative feminine)
расказа́ных (accusative animate plural)
расказа́ны (accusative inanimate masculine)
расказа́ныя (accusative inanimate plural)
расказа́ным (instrumental masculine neuter)
расказа́най (feminine instrumental)
расказа́наю (feminine instrumental)
расказа́нымі (instrumental plural)
расказа́ным (locative masculine neuter)
расказа́най (feminine locative)
расказа́ных (locative plural)

расказа́ць расказаць#Belarusian

past passive participle of расказа́ць (raskazácʹ)


быўшае

бы́ўшае • (býŭšaje)

бы́ўшае (canonical)
býŭšaje (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

nominative/accusative neuter singular of бы́ўшы (býŭšy)


быўшага

бы́ўшага • (býŭšaha)

бы́ўшага (canonical)
býŭšaha (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
genitive masculine/neuter singular

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
animate accusative masculine singular


быўшаму

бы́ўшаму • (býŭšamu)

бы́ўшаму (canonical)
býŭšamu (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

dative masculine/neuter singular of бы́ўшы (býŭšy)


быўшым

бы́ўшым • (býŭšym)

бы́ўшым (canonical)
býŭšym (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
dative plural

бы́ўшы быўшы#Belarusian


быўшай

бы́ўшай • (býŭšaj)

бы́ўшай (canonical)
býŭšaj (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

genitive/dative/instrumental/locative feminine singular of бы́ўшы (býŭšy)


быўшая

бы́ўшая • (býŭšaja)

бы́ўшая (canonical)
býŭšaja (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

nominative feminine singular of бы́ўшы (býŭšy)


быўшую

бы́ўшую • (býŭšuju)

бы́ўшую (canonical)
býŭšuju (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

accusative feminine singular of бы́ўшы (býŭšy)


быўшаю

бы́ўшаю • (býŭšaju)

бы́ўшаю (canonical)
býŭšaju (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

instrumental feminine singular of бы́ўшы (býŭšy)


быўшыя

бы́ўшыя • (býŭšyja)

бы́ўшыя (canonical)
býŭšyja (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
nominative plural

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
inanimate accusative plural


быўшых

бы́ўшых • (býŭšyx)

бы́ўшых (canonical)
býŭšyx (romanization)

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
genitive/locative plural

бы́ўшы быўшы#Belarusian

inflection of бы́ўшы (býŭšy):
animate accusative plural


быўшымі

бы́ўшымі • (býŭšymi)

бы́ўшымі (canonical)
býŭšymi (romanization)

[ˈbɨu̯ʂɨmʲi]

бы́ўшы быўшы#Belarusian


датычыцца

be-verb

даты́чыцца • (datýčycca) impf

даты́чыцца (canonical)
datýčycca (romanization)
даты́чыцца (imperfective infinitive)
даты́чачыся (adverbial imperfective present)
даты́чыўшыся (adverbial imperfective past)
даты́чыцца (imperfective present singular third-person)
бу́дзе даты́чыцца (future imperfective singular third-person)
даты́чацца (imperfective plural present third-person)
бу́дуць даты́чыцца (future imperfective plural third-person)
даты́чся (imperative second-person singular)
даты́чцеся (imperative plural second-person)
даты́чыўся (masculine past singular)
даты́чыліся (masculine past plural)
даты́чылася (feminine past singular)
даты́чыліся (feminine past plural)
даты́чылася (neuter past singular)
даты́чыліся (neuter past plural)

Be-датычыцца.ogg

да‧ты‧чыц‧ца

(impersonal) to apply to, to concern, to have to do with, to refer to, relate to [with да (da, + genitive) ‘with’]


датычылася

head

даты́чылася • (datýčylasja)

даты́чылася (canonical)
datýčylasja (romanization)

даты́чыцца датычыцца#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of даты́чыцца (datýčycca)


купляю

купля́ю • (kupljáju)

купля́ю (canonical)
kupljáju (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

first-person singular present indicative of купля́ць (kupljácʹ)


купляеш

купля́еш • (kupljáješ)

купля́еш (canonical)
kupljáješ (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

second-person singular present indicative of купля́ць (kupljácʹ)


купляе

купля́е • (kupljáje)

купля́е (canonical)
kupljáje (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

third-person singular present indicative of купля́ць (kupljácʹ)


купляй

купля́й • (kupljáj)

купля́й (canonical)
kupljáj (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

second-person singular imperative of купля́ць (kupljácʹ)


купляйце

купля́йце • (kupljájcje)

купля́йце (canonical)
kupljájcje (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

second-person plural imperative of купля́ць (kupljácʹ)


купляў

купля́ў • (kupljáŭ)

купля́ў (canonical)
kupljáŭ (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

masculine singular past indicative of купля́ць (kupljácʹ)


купляла

купля́ла • (kupljála)

купля́ла (canonical)
kupljála (romanization)

купля́ць купляць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of купля́ць (kupljácʹ)


спрачаюся

спрача́юся • (spračájusja)

спрача́юся (canonical)
spračájusja (romanization)

спрача́цца спрачацца#Belarusian

first-person singular present indicative of спрача́цца (spračácca)


спрачаешся

спрача́ешся • (spračáješsja)

спрача́ешся (canonical)
spračáješsja (romanization)

спрача́цца спрачацца#Belarusian

second-person singular present indicative of спрача́цца (spračácca)


гутарыць

be-verb

гу́тарыць • (hútarycʹ) impf

гу́тарыць (canonical)
hútarycʹ (romanization)
гу́тарыць (imperfective infinitive)
гу́тарачы (adverbial imperfective present)
гу́тарыўшы (adverbial imperfective past)
гу́тару (first-person imperfective present singular)
бу́ду гу́тарыць (first-person future imperfective singular)
гу́тарыш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш гу́тарыць (future imperfective second-person singular)
гу́тарыць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе гу́тарыць (future imperfective singular third-person)
гу́тарым (first-person imperfective plural present)
бу́дзем гу́тарыць (first-person future imperfective plural)
гу́тарыце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце гу́тарыць (future imperfective plural second-person)
гу́тараць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць гу́тарыць (future imperfective plural third-person)
гу́тары (imperative second-person singular)
гу́тарыце (imperative plural second-person)
гу́тарыў (masculine past singular)
гу́тарылі (masculine past plural)
гу́тарыла (feminine past singular)
гу́тарылі (feminine past plural)
гу́тарыла (neuter past singular)
гу́тарылі (neuter past plural)

Be-гутарыць.ogg

Inherited from Proto-Slavic *gutoriti. Cognates include Pannonian Rusyn гуториц (hutoric), Russian гуто́рить (gutóritʹ), Slovak hutoriť and Ukrainian гуторити (hutoryty).

The brother and sister sat conversing by the fireside, until it was almost day;

1938 [1848], Charles Dickens, anonymous translator, Домбі і сын, Minsk: ДВБ, translation of Dombey and Son, page 524:

The brother and sister sat conversing by the fireside, until it was almost morning;

Amalʹ da samaj ranicy brat i sjastra hutaryli, sjedzjačy lja kamina;


гутару

head

гу́тару • (hútaru)

гу́тару (canonical)
hútaru (romanization)

гу́тарыць гутарыць#Belarusian

first-person singular present indicative of гу́тарыць (hútarycʹ)


гутарыш

гу́тарыш • (hútaryš)

гу́тарыш (canonical)
hútaryš (romanization)

гу́тарыць гутарыць#Belarusian

second-person singular present indicative of гу́тарыць (hútarycʹ)


гутарым

гу́тарым • (hútarym)

гу́тарым (canonical)
hútarym (romanization)

гу́тарыць гутарыць#Belarusian

first-person plural present indicative of гу́тарыць (hútarycʹ)


гледзячы

гле́дзячы • (hljédzjačy)

гле́дзячы (canonical)
hljédzjačy (romanization)

[ˈɣlʲed͡zʲat͡ʂɨ]

глядзе́ць глядзець#Belarusian

present adverbial participle of глядзе́ць (hljadzjécʹ)


фарбую

фарбу́ю • (farbúju)

фарбу́ю (canonical)
farbúju (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

first-person singular present indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбуеш

фарбу́еш • (farbúješ)

фарбу́еш (canonical)
farbúješ (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

second-person singular present indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбуе

фарбу́е • (farbúje)

фарбу́е (canonical)
farbúje (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

third-person singular present indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбуем

фарбу́ем • (farbújem)

фарбу́ем (canonical)
farbújem (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

first-person plural present indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбуеце

фарбу́еце • (farbújecje)

фарбу́еце (canonical)
farbújecje (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

second-person plural present indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбуюць

фарбу́юць • (farbújucʹ)

фарбу́юць (canonical)
farbújucʹ (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

third-person plural present indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбуй

фарбу́й • (farbúj)

фарбу́й (canonical)
farbúj (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

second-person singular imperative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбаваў

фарбава́ў • (farbaváŭ)

фарбава́ў (canonical)
farbaváŭ (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

masculine singular past indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбавала

фарбава́ла • (farbavála)

фарбава́ла (canonical)
farbavála (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


фарбавалі

фарбава́лі • (farbaváli)

фарбава́лі (canonical)
farbaváli (romanization)

фарбава́ць фарбаваць#Belarusian

plural past indicative of фарбава́ць (farbavácʹ)


слухаеш

слу́хаеш • (slúxaješ)

слу́хаеш (canonical)
slúxaješ (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

second-person singular present indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухае

слу́хае • (slúxaje)

слу́хае (canonical)
slúxaje (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

third-person singular present indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухаем

слу́хаем • (slúxajem)

слу́хаем (canonical)
slúxajem (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

first-person plural present indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухаеце

слу́хаеце • (slúxajecje)

слу́хаеце (canonical)
slúxajecje (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

second-person plural present indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухаюць

слу́хаюць • (slúxajucʹ)

слу́хаюць (canonical)
slúxajucʹ (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

third-person plural present indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухайце

слу́хайце • (slúxajcje)

слу́хайце (canonical)
slúxajcje (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

second-person plural imperative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухаў

слу́хаў • (slúxaŭ)

слу́хаў (canonical)
slúxaŭ (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

masculine singular past indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухалі

слу́халі • (slúxali)

слу́халі (canonical)
slúxali (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

plural past indicative of слу́хаць (slúxacʹ)


слухаючы

слу́хаючы • (slúxajučy)

слу́хаючы (canonical)
slúxajučy (romanization)

слу́хаць слухаць#Belarusian

present adverbial participle of слу́хаць (slúxacʹ)


паслухаю

паслу́хаю • (paslúxaju)

паслу́хаю (canonical)
paslúxaju (romanization)

паслу́хаць паслухаць#Belarusian

first-person singular future indicative of паслу́хаць (paslúxacʹ)


зробіш

зро́біш • (zróbiš)

зро́біш (canonical)
zróbiš (romanization)

зрабі́ць зрабіць#Belarusian

second-person singular future indicative of зрабі́ць (zrabícʹ)


зробіць

зро́біць • (zróbicʹ)

зро́біць (canonical)
zróbicʹ (romanization)

зрабі́ць зрабіць#Belarusian

third-person singular future indicative of зрабі́ць (zrabícʹ)


зробіце

зро́біце • (zróbicje)

зро́біце (canonical)
zróbicje (romanization)

зрабі́ць зрабіць#Belarusian

second-person plural future indicative of зрабі́ць (zrabícʹ)


зробяць

зро́бяць • (zróbjacʹ)

зро́бяць (canonical)
zróbjacʹ (romanization)

зрабі́ць зрабіць#Belarusian

third-person plural future indicative of зрабі́ць (zrabícʹ)


зрабі

зрабі́ • (zrabí)

зрабі́ць зрабіць#Belarusian

second-person singular imperative of зрабі́ць (zrabícʹ)


зрабіце

зрабі́це • (zrabícje)

зрабі́це (canonical)
zrabícje (romanization)

зрабі́ць зрабіць#Belarusian

second-person plural imperative of зрабі́ць (zrabícʹ)


ідзеш

ідзе́ш • (idzjéš)

ідзе́ш (canonical)
idzjéš (romanization)

second-person singular present indicative of ісці́ (iscí)


ідзе

ідзе́ • (idzjé)

third-person singular present indicative of ісці́ (iscí)


ідзём

ідзём • (idzjóm)

first-person plural present indicative of ісці́ (iscí)


ідзяце

ідзяце́ • (idzjacjé)

ідзяце́ (canonical)
idzjacjé (romanization)

second-person plural present indicative of ісці́ (iscí)


ідуць

іду́ць • (idúcʹ)

third-person plural present indicative of ісці́ (iscí)


ідзі

ідзі́ • (idzí)

second-person singular imperative of ісці́ (iscí)


ідзіце

ідзі́це • (idzícje)

ідзі́це (canonical)
idzícje (romanization)

second-person plural imperative of ісці́ (iscí)


ішоў

ішо́ў • (išóŭ)

masculine singular past indicative of ісці́ (iscí)


ішлі

ішлі́ • (išlí)


ідучы

ідучы́ • (idučý)

present adverbial participle of ісці́ (iscí)


ішоўшы

ішо́ўшы • (išóŭšy)

ішо́ўшы (canonical)
išóŭšy (romanization)

past adverbial participle of ісці́ (iscí)


ходзіш

хо́дзіш • (xódziš)

хо́дзіш (canonical)
xódziš (romanization)

хадзі́ць хадзіць#Belarusian

second-person singular present indicative of хадзі́ць (xadzícʹ)


хадзі

хадзі́ • (xadzí)

хадзі́ць хадзіць#Belarusian

second-person singular imperative of хадзі́ць (xadzícʹ)


хадзіў

хадзі́ў • (xadzíŭ)

хадзі́ў (canonical)
xadzíŭ (romanization)

хадзі́ць хадзіць#Belarusian

masculine singular past indicative of хадзі́ць (xadzícʹ)


ходзіць

хо́дзіць • (xódzicʹ)

хо́дзіць (canonical)
xódzicʹ (romanization)

хадзі́ць хадзіць#Belarusian

third-person singular present indicative of хадзі́ць (xadzícʹ)


ходзім

хо́дзім • (xódzim)

хо́дзім (canonical)
xódzim (romanization)

хадзі́ць хадзіць#Belarusian

first-person plural present indicative of хадзі́ць (xadzícʹ)


едзь

едзь • (jedzʹ)

е́хаць ехаць#Belarusian

second-person singular imperative of е́хаць (jéxacʹ)


ехаў

е́хаў • (jéxaŭ)

е́хаць ехаць#Belarusian

masculine singular past indicative of е́хаць (jéxacʹ)


ехалі

е́халі • (jéxali)

е́халі (canonical)
jéxali (romanization)

е́хаць ехаць#Belarusian

plural past indicative of е́хаць (jéxacʹ)


гутарыў

гу́тарыў • (hútaryŭ)

гу́тарыў (canonical)
hútaryŭ (romanization)

гу́тарыць гутарыць#Belarusian

masculine singular past indicative of гу́тарыць (hútarycʹ)


гутарыла

гу́тарыла • (hútaryla)

гу́тарыла (canonical)
hútaryla (romanization)

гу́тарыць гутарыць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of гу́тарыць (hútarycʹ)


гутарылі

гу́тарылі • (hútaryli)

гу́тарылі (canonical)
hútaryli (romanization)

гу́тарыць гутарыць#Belarusian

plural past indicative of гу́тарыць (hútarycʹ)


кахай

каха́й • (kaxáj)

каха́ць кахаць#Belarusian

second-person singular imperative of каха́ць (kaxácʹ)


кахаў

каха́ў • (kaxáŭ)

каха́ць кахаць#Belarusian

masculine singular past indicative of каха́ць (kaxácʹ)


кахала

каха́ла • (kaxála)

каха́ла (canonical)
kaxála (romanization)

каха́ць кахаць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of каха́ць (kaxácʹ)


кахалі

каха́лі • (kaxáli)

каха́лі (canonical)
kaxáli (romanization)

каха́ць кахаць#Belarusian

plural past indicative of каха́ць (kaxácʹ)


кахайце

каха́йце • (kaxájcje)

каха́йце (canonical)
kaxájcje (romanization)

каха́ць кахаць#Belarusian

second-person plural imperative of каха́ць (kaxácʹ)


аддадзены

адда́дзены • (addádzjeny)

адда́дзены (canonical)
addádzjeny (romanization)
адда́дзены (masculine nominative)
адда́дзенае (neuter nominative)
адда́дзеная (feminine nominative)
адда́дзеныя (nominative plural)
адда́дзенага (genitive masculine neuter)
адда́дзенай (feminine genitive)
адда́дзеных (genitive plural)
адда́дзенаму (dative masculine neuter)
адда́дзенай (dative feminine)
адда́дзеным (dative plural)
адда́дзенага (accusative animate masculine)
адда́дзенае (accusative neuter)
адда́дзеную (accusative feminine)
адда́дзеных (accusative animate plural)
адда́дзены (accusative inanimate masculine)
адда́дзеныя (accusative inanimate plural)
адда́дзеным (instrumental masculine neuter)
адда́дзенай (feminine instrumental)
адда́дзенаю (feminine instrumental)
адда́дзенымі (instrumental plural)
адда́дзеным (locative masculine neuter)
адда́дзенай (feminine locative)
адда́дзеных (locative plural)

адда́ць аддаць#Belarusian

past passive participle of адда́ць (addácʹ)


аддаўшы

адда́ўшы • (addáŭšy)

адда́ўшы (canonical)
addáŭšy (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

past adverbial participle of адда́ць (addácʹ)


аддасце

аддасце́ • (addascjé)

аддасце́ (canonical)
addascjé (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

second-person plural future indicative of адда́ць (addácʹ)


аддадуць

аддаду́ць • (addadúcʹ)

аддаду́ць (canonical)
addadúcʹ (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

third-person plural future indicative of адда́ць (addácʹ)


аддайце

адда́йце • (addájcje)

адда́йце (canonical)
addájcje (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

second-person plural imperative of адда́ць (addácʹ)


аддаў

адда́ў • (addáŭ)

адда́ць аддаць#Belarusian

masculine singular past indicative of адда́ць (addácʹ)


аддала

аддала́ • (addalá)

аддала́ (canonical)
addalá (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

feminine singular past indicative of адда́ць (addácʹ)


аддало

аддало́ • (addaló)

аддало́ (canonical)
addaló (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

neuter singular past indicative of адда́ць (addácʹ)


аддалі

аддалі́ • (addalí)

аддалі́ (canonical)
addalí (romanization)

адда́ць аддаць#Belarusian

plural past indicative of адда́ць (addácʹ)


вэндзіць

be-verb

вэ́ндзіць • (véndzicʹ) impf (perfective павэ́ндзіць)

вэ́ндзіць (canonical)
véndzicʹ (romanization)
павэ́ндзіць (perfective)
вэ́ндзіць (imperfective infinitive)
вэ́нджаны (imperfective passive past)
вэ́ндзячы (adverbial imperfective present)
вэ́ндзіўшы (adverbial imperfective past)
вэ́нджу (first-person imperfective present singular)
бу́ду вэ́ндзіць (first-person future imperfective singular)
вэ́ндзіш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш вэ́ндзіць (future imperfective second-person singular)
вэ́ндзіць (imperfective present singular third-person)
бу́дзе вэ́ндзіць (future imperfective singular third-person)
вэ́ндзім (first-person imperfective plural present)
бу́дзем вэ́ндзіць (first-person future imperfective plural)
вэ́ндзіце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце вэ́ндзіць (future imperfective plural second-person)
вэ́ндзяць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць вэ́ндзіць (future imperfective plural third-person)
вэ́ндзі (imperative second-person singular)
вэ́ндзіце (imperative plural second-person)
вэ́ндзіў (masculine past singular)
вэ́ндзілі (masculine past plural)
вэ́ндзіла (feminine past singular)
вэ́ндзілі (feminine past plural)
вэ́ндзіла (neuter past singular)
вэ́ндзілі (neuter past plural)
wendzić (alternative)
vendzić (alternative)

Borrowed from Polish wędzić. Direct inheritance from Proto-Slavic *ǫditi likely would have yielded *ву́дзіць (*vúdzicʹ).

Я вэндзіў свіныя адбіўныя.

(transitive, cooking) to smoke (to treat meat using smoke)


збегчы

збе́гчы • (zbjéhčy) pf

збе́гчы (canonical)
zbjéhčy (romanization)
збе́гчы (infinitive perfective)
збяга́ючы (active perfective present)
збе́гшы (adverbial past perfective)
збягу́ (first-person future perfective singular)
збяжы́ш (future perfective second-person singular)
збяжы́ць (future perfective singular third-person)
збяжы́м (first-person future perfective plural)
збяжы́це (future perfective plural second-person)
збягу́ць (future perfective plural third-person)
збяжы́ (imperative second-person singular)
збяжы́це (imperative plural second-person)
збег (masculine past singular)
збе́глі (masculine past plural)
збе́гла (feminine past singular)
збе́глі (feminine past plural)
збе́гла (neuter past singular)
збе́глі (neuter past plural)
зьбе́гчы (alternative Taraškievica)
źbiehčy (alternative)

збе́гчы з ле́свіцы

Ivanhoe now descended the stairs more hastily and easily than his wound promised, [...]

1934 [1820], Walter Scott, translated by Іван Гарбуз, Айвенго, Менск: ДВБ Юндзетсектар, translation of Ivanhoe, page 282:

Ivanhoe quickly and easily ran down the porch, which was unexpected from a recently wounded person.

Ajvjenhó xútka i ljóhka zbjeh z hánka, čahó njélʹha byló čakácʹ ad njadáŭna paránjenaha čalavjéka.


зьбегчы

зьбе́гчы • (zʹbjéhčy) pf

зьбе́гчы (canonical)
zʹbjéhčy (romanization)
зьбе́гчы (infinitive perfective)
зьбяга́ючы (active perfective present)
зьбе́гшы (adverbial past perfective)
зьбягу́ (first-person future perfective singular)
зьбяжы́ш (future perfective second-person singular)
зьбяжы́ць (future perfective singular third-person)
зьбяжы́м (first-person future perfective plural)
зьбяжы́це (future perfective plural second-person)
зьбягу́ць (future perfective plural third-person)
зьбяжы́ (imperative second-person singular)
зьбяжы́це (imperative plural second-person)
зьбег (masculine past singular)
зьбе́глі (masculine past plural)
зьбе́гла (feminine past singular)
зьбе́глі (feminine past plural)
зьбе́гла (neuter past singular)
зьбе́глі (neuter past plural)

збе́гчы збегчы#Belarusian

Taraškievica spelling of збе́гчы (zbjéhčy): to run downstairs, to run downhill, to run away


наказаць

наказа́ць • (nakazácʹ) pf (imperfective нака́зваць)

наказа́ць (canonical)
nakazácʹ (romanization)
нака́зваць (imperfective)
наказа́ць (infinitive perfective)
наказа́ны (passive past perfective)
наказа́ўшы (adverbial past perfective)
накажу́ (first-person future perfective singular)
нака́жаш (future perfective second-person singular)
нака́жа (future perfective singular third-person)
нака́жам (first-person future perfective plural)
нака́жаце (future perfective plural second-person)
нака́жуць (future perfective plural third-person)
накажы́ (imperative second-person singular)
накажы́це (imperative plural second-person)
наказа́ў (masculine past singular)
наказа́лі (masculine past plural)
наказа́ла (feminine past singular)
наказа́лі (feminine past plural)
наказа́ла (neuter past singular)
наказа́лі (neuter past plural)
nakazać (alternative)

Be-наказаць.ogg

From на- (na-) + каза́ць (kazácʹ). Compare Polish nakazać, Russian наказа́ть (nakazátʹ) and Ukrainian наказа́ти (nakazáty).

(transitive) to inform, to notify (to communicate something to somebody)

(transitive) to order, to command, to bid (to exert authority to give instructions to somebody)


піхаць

піха́ць • (pixácʹ) impf (perfective піхну́ць)

піха́ць (canonical)
pixácʹ (romanization)
піхну́ць (perfective)
піха́ць (imperfective infinitive)
піха́ючы (adverbial imperfective present)
піха́ўшы (adverbial imperfective past)
піха́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду піха́ць (first-person future imperfective singular)
піха́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш піха́ць (future imperfective second-person singular)
піха́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе піха́ць (future imperfective singular third-person)
піха́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем піха́ць (first-person future imperfective plural)
піха́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце піха́ць (future imperfective plural second-person)
піха́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць піха́ць (future imperfective plural third-person)
піха́й (imperative second-person singular)
піха́йце (imperative plural second-person)
піха́ў (masculine past singular)
піха́лі (masculine past plural)
піха́ла (feminine past singular)
піха́лі (feminine past plural)
піха́ла (neuter past singular)
піха́лі (neuter past plural)

Inherited from Old East Slavic пихати (pixati), a variant of пьхати (pĭxati). Doublet of пхаць (pxacʹ).

inh+

(transitive) Alternative form of пхаць (pxacʹ)


піхаючы

head

піха́ючы • (pixájučy)

піха́ючы (canonical)
pixájučy (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

present adverbial participle of піха́ць (pixácʹ)


піхаўшы

піха́ўшы • (pixáŭšy)

піха́ўшы (canonical)
pixáŭšy (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

past adverbial participle of піха́ць (pixácʹ)


піхаю

піха́ю • (pixáju)

піха́ю (canonical)
pixáju (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

first-person singular present indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхаеш

піха́еш • (pixáješ)

піха́еш (canonical)
pixáješ (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

second-person singular present indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхае

піха́е • (pixáje)

піха́е (canonical)
pixáje (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

third-person singular present indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхаем

піха́ем • (pixájem)

піха́ем (canonical)
pixájem (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

first-person plural present indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхаеце

піха́еце • (pixájecje)

піха́еце (canonical)
pixájecje (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

second-person plural present indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхаюць

піха́юць • (pixájucʹ)

піха́юць (canonical)
pixájucʹ (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

third-person plural present indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхай

піха́й • (pixáj)

піха́ць піхаць#Belarusian

second-person singular imperative of піха́ць (pixácʹ)


піхайце

піха́йце • (pixájcje)

піха́йце (canonical)
pixájcje (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

second-person plural imperative of піха́ць (pixácʹ)


піхаў

піха́ў • (pixáŭ)

піха́ць піхаць#Belarusian

masculine singular past indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхала

піха́ла • (pixála)

піха́ла (canonical)
pixála (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of піха́ць (pixácʹ)


піхалі

піха́лі • (pixáli)

піха́лі (canonical)
pixáli (romanization)

піха́ць піхаць#Belarusian

plural past indicative of піха́ць (pixácʹ)


пхаць

be-verb

пхаць • (pxacʹ) impf (perfective пхнуць)

pxacʹ (romanization)
пхнуць (perfective)
пхаць (imperfective infinitive)
пха́ючы (adverbial imperfective present)
пха́ўшы (adverbial imperfective past)
пха́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду пха́ць (first-person future imperfective singular)
пха́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш пха́ць (future imperfective second-person singular)
пха́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе пха́ць (future imperfective singular third-person)
пха́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем пха́ць (first-person future imperfective plural)
пха́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце пха́ць (future imperfective plural second-person)
пха́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць пха́ць (future imperfective plural third-person)
пхай (imperative second-person singular)
пха́йце (imperative plural second-person)
пхаў (masculine past singular)
пха́лі (masculine past plural)
пха́ла (feminine past singular)
пха́лі (feminine past plural)
пха́ла (neuter past singular)
пха́лі (neuter past plural)
піха́ць (alternative)

Inherited from Old East Slavic пьхати (pĭxati), from Proto-Slavic *pьxati. Doublet of піха́ць (pixácʹ).

inh+

(transitive) to push, to shove, to thrust


пхаў

head

пхаў • (pxaŭ)

masculine singular past indicative of пхаць (pxacʹ)


пхала

пха́ла • (pxála)

feminine/neuter singular past indicative of пхаць (pxacʹ)


пхалі

пха́лі • (pxáli)


пхайце

пха́йце • (pxájcje)

пха́йце (canonical)
pxájcje (romanization)

second-person plural imperative of пхаць (pxacʹ)


пхай

second-person singular imperative of пхаць (pxacʹ)


пхаюць

пха́юць • (pxájucʹ)

пха́юць (canonical)
pxájucʹ (romanization)

third-person plural present indicative of пхаць (pxacʹ)


пхаеце

пха́еце • (pxájecje)

пха́еце (canonical)
pxájecje (romanization)

second-person plural present indicative of пхаць (pxacʹ)


пхаем

пха́ем • (pxájem)

пха́ем (canonical)
pxájem (romanization)

first-person plural present indicative of пхаць (pxacʹ)


пхае

пха́е • (pxáje)

third-person singular present indicative of пхаць (pxacʹ)


пхаеш

пха́еш • (pxáješ)

пха́еш (canonical)
pxáješ (romanization)

second-person singular present indicative of пхаць (pxacʹ)


пхаю

пха́ю • (pxáju)

first-person singular present indicative of пхаць (pxacʹ)


пхаючы

пха́ючы • (pxájučy)

пха́ючы (canonical)
pxájučy (romanization)

present adverbial participle of пхаць (pxacʹ)


пхаўшы

пха́ўшы • (pxáŭšy)

пха́ўшы (canonical)
pxáŭšy (romanization)

past adverbial participle of пхаць (pxacʹ)


даеш

дае́ш • (dajéš)

дава́ць даваць#Belarusian

second-person singular present indicative of дава́ць (davácʹ)


даяце

даяце́ • (dajacjé)

даяце́ (canonical)
dajacjé (romanization)

дава́ць даваць#Belarusian

second-person plural present indicative of дава́ць (davácʹ)


даюць

даю́ць • (dajúcʹ)

даю́ць (canonical)
dajúcʹ (romanization)

дава́ць даваць#Belarusian

third-person plural present indicative of дава́ць (davácʹ)


даваў

дава́ў • (daváŭ)

дава́ць даваць#Belarusian

masculine singular past indicative of дава́ць (davácʹ)


давалі

дава́лі • (daváli)

дава́лі (canonical)
daváli (romanization)

дава́ць даваць#Belarusian

plural past indicative of дава́ць (davácʹ)


патрабую

патрабу́ю • (patrabúju)

патрабу́ю (canonical)
patrabúju (romanization)

патрабава́ць патрабаваць#Belarusian

first-person singular present indicative of патрабава́ць (patrabavácʹ)


патрабуеш

патрабу́еш • (patrabúješ)

патрабу́еш (canonical)
patrabúješ (romanization)

патрабава́ць патрабаваць#Belarusian

second-person singular present indicative of патрабава́ць (patrabavácʹ)


патрабуе

патрабу́е • (patrabúje)

патрабу́е (canonical)
patrabúje (romanization)

патрабава́ць патрабаваць#Belarusian

third-person singular present indicative of патрабава́ць (patrabavácʹ)


патрабуем

патрабу́ем • (patrabújem)

патрабу́ем (canonical)
patrabújem (romanization)

патрабава́ць патрабаваць#Belarusian

first-person plural present indicative of патрабава́ць (patrabavácʹ)


патрабуеце

патрабу́еце • (patrabújecje)

патрабу́еце (canonical)
patrabújecje (romanization)

патрабава́ць патрабаваць#Belarusian

second-person plural present indicative of патрабава́ць (patrabavácʹ)


патрабуюць

патрабу́юць • (patrabújucʹ)

патрабу́юць (canonical)
patrabújucʹ (romanization)

патрабава́ць патрабаваць#Belarusian

third-person plural present indicative of патрабава́ць (patrabavácʹ)


вымагаць

be-verb

вымага́ць • (vymahácʹ) impf

вымага́ць (canonical)
vymahácʹ (romanization)
вымага́ць (imperfective infinitive)
вымага́ючы (adverbial imperfective present)
вымага́ўшы (adverbial imperfective past)
вымага́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду вымага́ць (first-person future imperfective singular)
вымага́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш вымага́ць (future imperfective second-person singular)
вымага́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе вымага́ць (future imperfective singular third-person)
вымага́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем вымага́ць (first-person future imperfective plural)
вымага́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце вымага́ць (future imperfective plural second-person)
вымага́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць вымага́ць (future imperfective plural third-person)
вымага́й (imperative second-person singular)
вымага́йце (imperative plural second-person)
вымага́ў (masculine past singular)
вымага́лі (masculine past plural)
вымага́ла (feminine past singular)
вымага́лі (feminine past plural)
вымага́ла (neuter past singular)
вымага́лі (neuter past plural)

From вы- (vy-) + магчы́ (mahčý) + -аць (-acʹ). Compare Polish wymagać, Russian вымога́ть (vymogátʹ) and Ukrainian вимага́ти (vymaháty).

af

to require, to demand, to expect (specify as a requirement)

to require, to demand, to call for (necessitate)


вымагаю

head

вымага́ю • (vymaháju)

вымага́ю (canonical)
vymaháju (romanization)

вымага́ць вымагаць#Belarusian

first-person singular present indicative of вымага́ць (vymahácʹ)


вымагаеш

вымага́еш • (vymaháješ)

вымага́еш (canonical)
vymaháješ (romanization)

вымага́ць вымагаць#Belarusian

second-person singular present indicative of вымага́ць (vymahácʹ)


вымагаеце

вымага́еце • (vymahájecje)

вымага́еце (canonical)
vymahájecje (romanization)

вымага́ць вымагаць#Belarusian

second-person plural present indicative of вымага́ць (vymahácʹ)


адкажу

адкажу́ • (adkažú)

адкажу́ (canonical)
adkažú (romanization)

адказа́ць адказаць#Belarusian

first-person singular future indicative of адказа́ць (adkazácʹ)


дакрануцца

be-verb

дакрану́цца • (dakranúcca) pf (imperfective дакрана́цца)

дакрану́цца (canonical)
dakranúcca (romanization)
дакрана́цца (imperfective)
дакрану́цца (infinitive perfective)
дакрану́ўшыся (adverbial past perfective)
дакрану́ся (first-person future perfective singular)
дакране́шся (future perfective second-person singular)
дакране́цца (future perfective singular third-person)
дакранёмся (first-person future perfective plural)
дакраняце́ся (future perfective plural second-person)
дакрану́цца (future perfective plural third-person)
дакрані́ся (imperative second-person singular)
дакрані́цеся (imperative plural second-person)
дакрану́ўся (masculine past singular)
дакрану́ліся (masculine past plural)
дакрану́лася (feminine past singular)
дакрану́ліся (feminine past plural)
дакрану́лася (neuter past singular)
дакрану́ліся (neuter past plural)

be-conj

дакрану́цца<3b.pf>

Be-дакрануцца.ogg

дак‧ра‧нуц‧ца


дакрануся

head

дакрану́ся • (dakranúsja)

дакрану́ся (canonical)
dakranúsja (romanization)

дакрану́цца дакрануцца#Belarusian

first-person singular future indicative of дакрану́цца (dakranúcca)


хочаш

хо́чаш • (xóčaš)

хаце́ць хацець#Belarusian

second-person singular present indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хоча

хо́ча • (xóča)

хаце́ць хацець#Belarusian

third-person singular present indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хочам

хо́чам • (xóčam)

хаце́ць хацець#Belarusian

first-person plural present indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хочаце

хо́чаце • (xóčacje)

хо́чаце (canonical)
xóčacje (romanization)

хаце́ць хацець#Belarusian

second-person plural present indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хочуць

хо́чуць • (xóčucʹ)

хо́чуць (canonical)
xóčucʹ (romanization)

хаце́ць хацець#Belarusian

third-person plural present indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хацеў

хаце́ў • (xacjéŭ)

хаце́ў (canonical)
xacjéŭ (romanization)

хаце́ць хацець#Belarusian

masculine singular past indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хацела

хаце́ла • (xacjéla)

хаце́ла (canonical)
xacjéla (romanization)

хаце́ць хацець#Belarusian

feminine/neuter singular past indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


хацелі

хаце́лі • (xacjéli)

хаце́лі (canonical)
xacjéli (romanization)

хаце́ць хацець#Belarusian

plural past indicative of хаце́ць (xacjécʹ)


клічу

клі́чу • (klíču)

клі́каць клікаць#Belarusian

first-person singular present indicative of клі́каць (klíkacʹ)


абразіць

be-verb

абра́зіць • (abrázicʹ) pf

абра́зіць (canonical)
abrázicʹ (romanization)
абра́зіць (infinitive perfective)
абра́жаны (passive past perfective)
абра́зіўшы (adverbial past perfective)
абра́жу (first-person future perfective singular)
абра́зіш (future perfective second-person singular)
абра́зіць (future perfective singular third-person)
абра́зім (first-person future perfective plural)
абра́зіце (future perfective plural second-person)
абра́зяць (future perfective plural third-person)
абра́зь (imperative second-person singular)
абра́зьце (imperative plural second-person)
абра́зіў (masculine past singular)
абра́зілі (masculine past plural)
абра́зіла (feminine past singular)
абра́зілі (feminine past plural)
абра́зіла (neuter past singular)
абра́зілі (neuter past plural)
abrazić (alternative)

Inherited from Proto-Slavic *obraziti. Compare Polish obrazić and Ukrainian обра́зити (obrázyty).

Ён цябе́ чы́мсьці абра́зіў?

Bentley Drummle, who was so sulky a fellow that he even took up a book as if its writer had done him an injury, did not take up an acquaintance in a more agreeable spirit.

1940 [1861], Charles Dickens, translated by an anonymous translator, Вялікія чаканні, Мінск: ДВБ, translation of Great Expectations, page 149:

Bjéntli Drémlʹ byŭ vjélʹmi xmúry junák. Jon návat za kníhu bráŭsja tak, jak býccam áŭtar jajé abráziŭ jahó asabísta; z takóju-ž laskávascju adnósiŭsja jon i da svaíx znajómyx.

(transitive) to insult, to offend, to abuse, to affront


уважаць

уважа́ць • (uvažácʹ) impf (perfective ува́жыць)

уважа́ць (canonical)
uvažácʹ (romanization)
ува́жыць (perfective)
уважа́ць (imperfective infinitive)
уважа́ны (imperfective passive past)
уважа́ючы (adverbial imperfective present)
уважа́ўшы (adverbial imperfective past)
уважа́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду ўважа́ць (first-person future imperfective singular)
уважа́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш уважа́ць (future imperfective second-person singular)
уважа́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе ўважа́ць (future imperfective singular third-person)
уважа́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем уважа́ць (first-person future imperfective plural)
уважа́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце ўважа́ць (future imperfective plural second-person)
уважа́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць уважа́ць (future imperfective plural third-person)
уважа́й (imperative second-person singular)
уважа́йце (imperative plural second-person)
уважа́ў (masculine past singular)
уважа́лі (masculine past plural)
уважа́ла (feminine past singular)
уважа́лі (feminine past plural)
уважа́ла (neuter past singular)
уважа́лі (neuter past plural)
ўважа́ць (alternative)

Compare Polish uważać and Ukrainian вважа́ти (vvažáty).

Трэ́ба ўважа́ць на я́касць сыраві́ны.

It's necessary to take the quality of raw materials into consideration.

Ён уважа́е гэ́та за свой абавя́зак.

Гэта ён апошні стаяў каля свае гарматы, не ўважаючы на сьмяротную небясьпеку; гэта ён набіваў, наводзіў, страляў, ізноў наводзіў і страляў і так далей.

1932 [1923], Jaroslav Hašek and Karel Vaněk, translated by Лукаш Калюга, Прыгоды ўдалага ваякі Швэйка 4 [The Good Soldier Švejk 4], Менск: Літаратура і Мастацтва, page 156:

It was he, who was the last one to man his cannon, disregarding the mortal danger; it was he, who loaded, aimed, shot, aimed again and shot, and so on.

Heta jon apóšni stajaŭ kalja svaje harmaty, nje ŭvažajučy na sʹmjarótnuju njebjasʹpjeku; heta jon nabivaŭ, navódziŭ, straljaŭ, iznóŭ navódziŭ i straljaŭ i tak daljej.

No vair or ermine decked this garment; but in respect of his age, the Grand Master, as permitted by the rules, wore his doublet lined and trimmed with the softest lambskin, dressed with the wool outwards, which was the nearest approach he could regularly make to the use of fur, then the greatest luxury of dress.

1934 [1820], Walter Scott, translated by Іван Гарбуз, Айвенго, Менск, translation of Ivanhoe, pages 248-249:

Mantyja nje byla abljamóvana ni harnastajem, ni vyxuxaljem; alje ŭvažajučy na starascʹ hrósmajstra (što dapuskalasja i statutam órdena), jahó nižni kaptan abó daŭhaja fufajka byla padbita i abljamóvana mjakkaju aŭčynaju; heta ŭsjo, što jon moh sabje dazvólicʹ u adnósinax mjexavaj abljamóŭki, tady jak róznyja mjaxi ŭ toj čas byli ŭ vjalikaj módzje i skladali njeabxódnuju prynalježnascʹ samyx raskóšnyx ubóraŭ.

(transitive) to consider, to deem, to regard, to think


рыгаць

рыга́ць • (ryhácʹ) impf (perfective рыгну́ць)

рыга́ць (canonical)
ryhácʹ (romanization)
рыгну́ць (perfective)
рыга́ць (imperfective infinitive)
рыга́ючы (adverbial imperfective present)
рыга́ўшы (adverbial imperfective past)
рыга́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду рыга́ць (first-person future imperfective singular)
рыга́еш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш рыга́ць (future imperfective second-person singular)
рыга́е (imperfective present singular third-person)
бу́дзе рыга́ць (future imperfective singular third-person)
рыга́ем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем рыга́ць (first-person future imperfective plural)
рыга́еце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце рыга́ць (future imperfective plural second-person)
рыга́юць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць рыга́ць (future imperfective plural third-person)
рыга́й (imperative second-person singular)
рыга́йце (imperative plural second-person)
рыга́ў (masculine past singular)
рыга́лі (masculine past plural)
рыга́ла (feminine past singular)
рыга́лі (feminine past plural)
рыга́ла (neuter past singular)
рыга́лі (neuter past plural)

to burp, to belch (to expel gas from the stomach through the mouth; especially, to do so loudly)

to puke, to vomit (to regurgitate or eject the contents of the stomach through the mouth)


тануць

тану́ць • (tanúcʹ) impf (perfective патану́ць)

тану́ць (canonical)
tanúcʹ (romanization)
патану́ць (perfective)
тану́ць (imperfective infinitive)
то́нучы (adverbial imperfective present)
тану́ўшы (adverbial imperfective past)
тану́ (first-person imperfective present singular)
бу́ду тану́ць (first-person future imperfective singular)
то́неш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш тану́ць (future imperfective second-person singular)
то́не (imperfective present singular third-person)
бу́дзе тану́ць (future imperfective singular third-person)
то́нем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем тану́ць (first-person future imperfective plural)
то́неце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце тану́ць (future imperfective plural second-person)
то́нуць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць тану́ць (future imperfective plural third-person)
тані́ (imperative second-person singular)
тані́це (imperative plural second-person)
тану́ў (masculine past singular)
тану́лі (masculine past plural)
тану́ла (feminine past singular)
тану́лі (feminine past plural)
тану́ла (neuter past singular)
тану́лі (neuter past plural)
tanuć (alternative)

Inherited from Old East Slavic тонути (tonuti), from Proto-Slavic *topnǫti. By surface analysis, тапі́ць (tapícʹ) + -нуць (-nucʹ). Cognate with Russian тону́ть (tonútʹ) and Ukrainian тону́ти (tonúty).

surf

(intransitive) to sink (to descend or submerge into a liquid or similar substance)

(intransitive) to drown (to die from suffocation while immersed in water or other fluid)


гыркаць

be-verb

гы́ркаць • (hýrkacʹ) impf (perfective гы́ркнуць)

гы́ркаць (canonical)
hýrkacʹ (romanization)
гы́ркнуць (perfective)
гы́ркаць (imperfective infinitive)
гы́ркаючы (adverbial imperfective present)
гы́ркаўшы (adverbial imperfective past)
гы́ркаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду гы́ркаць (first-person future imperfective singular)
гы́ркаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш гы́ркаць (future imperfective second-person singular)
гы́ркае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе гы́ркаць (future imperfective singular third-person)
гы́ркаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем гы́ркаць (first-person future imperfective plural)
гы́ркаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце гы́ркаць (future imperfective plural second-person)
гы́ркаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць гы́ркаць (future imperfective plural third-person)
гы́ркай (imperative second-person singular)
гы́ркайце (imperative plural second-person)
гы́ркаў (masculine past singular)
гы́ркалі (masculine past plural)
гы́ркала (feminine past singular)
гы́ркалі (feminine past plural)
гы́ркала (neuter past singular)
гы́ркалі (neuter past plural)
hyrkać (alternative)

Be-гыркаць.ogg

Possibly onomatopoeic. Cognate to Ukrainian ги́ркати (hýrkaty).

to roar, to growl suddenly and menacingly

(colloquial) to speak or to answer someone rudely and maliciously, to complain


фыркаць

фы́ркаць • (fýrkacʹ) impf (perfective фы́ркнуць)

фы́ркаць (canonical)
fýrkacʹ (romanization)
фы́ркнуць (perfective)
фы́ркаць (imperfective infinitive)
фы́ркаючы (adverbial imperfective present)
фы́ркаўшы (adverbial imperfective past)
фы́ркаю (first-person imperfective present singular)
бу́ду фы́ркаць (first-person future imperfective singular)
фы́ркаеш (imperfective present second-person singular)
бу́дзеш фы́ркаць (future imperfective second-person singular)
фы́ркае (imperfective present singular third-person)
бу́дзе фы́ркаць (future imperfective singular third-person)
фы́ркаем (first-person imperfective plural present)
бу́дзем фы́ркаць (first-person future imperfective plural)
фы́ркаеце (imperfective plural present second-person)
бу́дзеце фы́ркаць (future imperfective plural second-person)
фы́ркаюць (imperfective plural present third-person)
бу́дуць фы́ркаць (future imperfective plural third-person)
фы́ркай (imperative second-person singular)
фы́ркайце (imperative plural second-person)
фы́ркаў (masculine past singular)
фы́ркалі (masculine past plural)
фы́ркала (feminine past singular)
фы́ркалі (feminine past plural)
фы́ркала (neuter past singular)
фы́ркалі (neuter past plural)
fyrkać (alternative)

Onomatopoeic. Compare Russian фы́ркать (fýrkatʹ), Ukrainian фи́ркати (fýrkaty).

(usually of mechanical objects) to hiss, to squeal (intermittently, noisily release steam, gas, air)

(colloquial, figurative) to get angry, to express dissatisfaction with something


паспрачаюся

head

паспрача́юся

паспрача́юся • (paspračájusja)

паспрача́юся (canonical)
paspračájusja (romanization)

паспрача́цца паспрачацца#Belarusian

first-person singular future indicative of паспрача́цца (paspračácca)